พระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์ พุทธศักราช 2477

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
โทรเลขและโทรศัพท์
พุทธศักราช ๒๔๗๗
------------

นริศรานุวัดติวงศ์
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามพระราชกฤษฎีกาลงวันที่
๑๑ มกราคม พ.ศ. ๒๔๗๖)

                   พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรม
ราชโองการดำรัสเหนือเกล้า ฯ สั่งว่า

                   โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษาว่า เนื่องจากพาณิชยกรรมของประเทศได้เจริญขึ้น
สมควรแก้ไขปรับปรุงกฎหมายเกี่ยวด้วยการโทรเลขและโทรศัพท์ซึ่งยังคงใช้อยู่ในเวลานี้
เพื่อให้ความสะดวกแก่ประชาชนและเหมาะสมควรแก่กาลสมัยยิ่งขึ้น

                   จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร
ดังต่อไปนี้

ความเบื้องต้น
------

                   มาตรา ๑ 
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์ พุทธศักราช ๒๔๗๗

                   มาตรา ๒* 
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
                   *[รก.๒๔๗๗/-/๗๖๘/๒๘ ตุลาคม ๒๔๗๗]

                   มาตรา ๓  ให้ยกเลิกกฎหมายโทรเลข
จุลศักราช ๑๒๔๖ และบรรดากฎหมาย กฎ และข้อบังคับอื่น ๆ
ที่ขัดหรือแย้งกับบทบังคับแห่งพระราชบัญญัตินี้

หมวด ๑
บทวิเคราะห์ศัพท์
--------

                   มาตรา ๔  ในพระราชบัญญัตินี้
ถ้าข้อความใดมิได้แสดงให้เห็นเป็นอย่างอื่น
                   (๑) เครื่องโทรเลขหรือเครื่องโทรศัพท์ หมายความว่า  เครื่องโทรเลขหรือเครื่อง
โทรศัพท์ชนิดใช้กำลังไฟฟ้ารวมทั้งเครื่องใช้และเครื่องสำหรับส่ง
หรือทำการโทรเลขโทรศัพท์ หรือ
การคมนาคมอย่างอื่นโดยใช้กำลังไฟฟ้า
                   (๒) พนักงานโทรเลข หมายความว่า  บุคคลผู้รับทำประจำหรือชั่วคราวซึ่งงาน
อันเกี่ยวกับโทรเลขซึ่งรัฐบาลได้ตั้งขึ้น บำรุงหรือทำอยู่
                   (๓) พนักงานโทรศัพท์ หมายความว่า  บุคคลผู้รับทำประจำหรือชั่วคราวซึ่งงานอันเกี่ยวกับโทรศัพท์ซึ่งรัฐบาลได้ตั้งขึ้น
บำรุงหรือทำอยู่
                   (๔) ข่าวสาร หมายความว่า  ข่าวอย่างใด ๆ ซึ่งส่งถึงกันทางโทรเลขหรือโทรศัพท์
หรือที่ยื่นต่อพนักงานโทรเลขหรือโทรศัพท์เพื่อให้ส่งทางโทรเลขหรือโทรศัพท์
หรือเพื่อให้ส่งมอบ
                   (๕) คำโทรเลข หมายความว่า  ข่าวสารใด ๆ ที่ส่งหรือจำนงจะส่งทางโทรเลข
                   (๖) สายโทรเลข หรือ สายโทรศัพท์ หมายความว่า  สายลวดที่ใช้สำหรับการ
โทรเลขหรือโทรศัพท์ และหมายความรวมทั้งของห่อ ของหุ้ม
หลอดหรือท่อที่สวมสายนั้น ตลอดจน
เครื่องใช้และเครื่องแห่งสิ่งเหล่านั้นที่ใช้ประกอบกับสายลวด
                   (๗) เสา หมายความตลอดถึงหลัก เสาป้าย สายโยง
สลัก หรือเครื่องประกอบ
อย่างอื่นที่ทำขึ้นสำหรับรับแขวน ดึง
หรือค้ำสายโทรเลขหรือโทรศัพท์
                   (๘) เจ้าหน้าที่โทรเลข หมายความว่า  เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ควบคุมโทรเลขใน
ขณะนั้น และรวมทั้งเจ้าพนักงานใด ๆ
ซึ่งได้รับอำนาจจากผู้นั้นให้ทำหน้าที่ของเจ้าหน้าที่โทรเลขทั้ง
หมดหรือแต่บางส่วน ตามความในพระราชบัญญัตินี้
                   (๙) เจ้าหน้าที่โทรศัพท์ หมายความว่า  เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ควบคุมโทรศัพท์
ในขณะนั้น และรวมทั้งเจ้าพนักงานใด ๆ
ซึ่งได้รับอำนาจจากผู้นั้นให้ทำหน้าที่ของเจ้าหน้าที่
โทรศัพท์ทั้งหมดหรือแต่บางส่วน ตามความในพระราชบัญญัตินี้
                   (๑๐) รัฐมนตรี หมายความว่า  รัฐมนตรีผู้บังคับบัญชาราชการกรมไปรษณีย์
โทรเลข
                   (๑๑) อธิบดี หมายความว่า  อธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข
ผู้แทนหรือเจ้าหน้าที่
อื่น ซึ่งทำการในตำแหน่งอธิบดี
                   (๑๒) กรม หมายความว่า  กรมไปรษณีย์โทรเลข
                   (๑๓) ที่ทำการโทรเลข หรือ ที่ทำการโทรศัพท์ หมายความตลอดถึงโรงเรือน 
สิ่งปลูกสร้าง ห้อง รถ หรือ
สถานที่ทุกแห่งที่ใช้เป็นที่ทำการโทรเลขหรือโทรศัพท์
                   (๑๔) โทรเลขนิทเทส หมายความว่า  สมุดกฎข้อบังคับ  คำสั่งหรือประกาศว่า
ด้วยการโทรเลขทั่วไป
อันพึงต้องปฏิบัติตามความในพระราชบัญญัตินี้ หรือตามสัญญาสากล
โทรเลข

หมวด ๒
อำนาจสิทธิขาด
--------

                   มาตรา ๕ 
รัฐบาลทรงไว้ซึ่งอำนาจสิทธิขาดที่จะตั้ง บำรุงและทำการโทรเลขและโทรศัพท์ภายในราชอาณาจักรสยาม
                   อำนาจนี้ท่านมอบหมายให้ไว้แก่กรมไปรษณีย์โทรเลข

                   มาตรา ๖  ภายในราชอาณาจักรสยาม
ให้กรมไปรษณีย์โทรเลขมีสิทธิและหน้าที่แต่ผู้เดียวในอันที่จะ
                   (๑) ตั้งทำและบำรุงที่ทำการโทรเลขและโทรศัพท์ในตำบลใด ๆ ซึ่งรัฐมนตรีเห็นสมควร
                   (๒) ตั้งเสาและขึงสายลวด หรือวางสายลวด หรือสายลวดใหญ่ใต้ดินหรือใต้น้ำ หรือทำกิจการอย่างอื่นเพื่อการคมนาคมทางโทรเลขหรือโทรศัพท์
                   (๓) รับ เก็บ ส่ง และส่งมอบข่าวสารและกระทำการงานอย่างอื่นทุกอย่างอันเกี่ยวแก่การโทรเลขหรือโทรศัพท์ตามระเบียบข้อบังคับ
คำสั่ง และกฎที่รัฐมนตรีได้ตั้งขึ้น

                   มาตรา ๗ 
อธิบดีอาจออกใบอนุญาตเฉพาะให้แก่บุคคลใดให้ตั้ง ทำหรือบำรุงการโทรเลขหรือโทรศัพท์ที่ใดที่หนึ่งภายในราชอาณาจักร
เพื่อใช้เองโดยกำหนดเงื่อนไขและให้เสียเงินค่าธรรมเนียมตามที่อธิบดีจะเห็นสมควร

                   มาตรา ๘ 
อธิบดีจะถอนใบอนุญาตที่ได้ออกให้ตามความในมาตรา ๗ ในเวลาใด ๆ
ก็ได้เมื่อมีการกระทำผิดต่อเงื่อนไขข้อใดข้อหนึ่ง
หรือเมื่อขาดส่งค่าธรรมเนียมอย่างใด ๆ ที่จะต้องเสียตามความในใบอนุญาตนั้น

                   มาตรา ๙ 
ในเวลาประกาศใช้กฎอัยการศึก หรือในเวลาสงครามท่านว่ารัฐมนตรี หรือ เจ้าพนักงานคนใดที่ได้รับอนุญาตพิเศษจากรัฐมนตรีให้เป็นผู้แทน
                   (ก) อาจเข้าครอบครองชั่วคราว ซึ่งเครื่องโทรเลขหรือโทรศัพท์ใด ๆ ที่ผู้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้ได้ตั้ง
ทำ หรือบำรุงอยู่และ
                   (ข) อาจมีคำสั่งว่า  ข่าวสารใด ๆ
หรือข่าวสารประเภทใดที่มีถึงหรือส่งจากบุคคลใด ๆ หรือบุคคลจำพวกใด
หรือเกี่ยวแก่เรื่องราวโดยเฉพาะอย่างหนึ่งอย่างใดที่นำมายื่นไว้เพื่อให้ส่งหรือที่ส่งไป
หรือที่รับไว้โดยเครื่องโทรเลขใด ๆ เป็นอันห้ามไม่ให้ส่ง หรือเป็นอันงด
หรือให้กักไว้ หรือให้เปิดเผยแก่รัฐบาล หรือแก่เจ้าพนักงานที่ระบุไว้ในคำสั่งนั้น

                   มาตรา ๑๐ 
ในเมื่อมีเหตุอันควรเชื่อได้ว่า ข่าวสารใดเกี่ยวด้วยอุบายใด ๆ ที่จะชักจูงให้กระทำ
หรือเกี่ยวด้วยการกระทำอย่างใด ๆ อันเป็นความผิดอาชญา เจ้าหน้าที่โทรเลขอาจ
                   (ก) งดการส่งข่าวสารนั้นไว้ แล้วรีบรายงานไปยังรัฐมนตรีเพื่อจะได้ออกคำสั่งเป็นเด็ดขาด
หรือ
                   (ข) ส่งข่าวสารไป แต่ให้ส่งสำเนาข่าวสารนั้นแก่เจ้าพนักงานปกครองท้องที่

                   มาตรา ๑๑ 
ให้อธิบดีจัดทำโทรเลขนิทเทสขึ้น เพื่อใช้ประกอบกับพระราชบัญญัตินี้   และให้มีอำนาจเปลี่ยนแปลงแก้ไข
ตัดทอนเพิ่มเติมหรือยกเลิกเสียได้เป็นคราว ๆ โทรเลขนิทเทสนั้นเมื่อได้รับอนุมัติจากรัฐมนตรีและพิมพ์ออกโฆษณาแล้วให้ใช้บังคับได้

                   มาตรา ๑๒ 
รัฐบาลไม่ต้องรับผิดชอบในการสูญหายหรือเสียหายอย่างหนึ่งอย่างใด
ซึ่งหากเกิดขึ้นเพราะเหตุที่เครื่องโทรเลขใช้การไม่สะดวกหรือพนักงานโทรเลขคนใดบกพร่องต่อหน้าที่อันเกี่ยวแก่การรับการส่ง
หรือการส่งมอบข่าวสารใด ๆ และพนักงานนั้น ๆ ก็ไม่ต้องรับผิดชอบในการสูญหายหรือเสียหายนั้น
ๆ เว้นแต่ตนจะก่อให้เกิดขึ้นโดยเจตนา หรือโดยกลฉ้อฉลหรือโดยความประมาทเลินเล่อ

                   มาตรา ๑๓  รัฐบาลไม่ต้องรับผิดชอบในการสูญหายหรือเสียหายอย่างหนึ่งอย่างใด
ซึ่งหากเกิดขึ้นเพราะเหตุที่เครื่องโทรศัพท์ใช้การไม่สะดวกหรือพนักงานโทรศัพท์คนใดบกพร่องต่อหน้าที่อันเกี่ยวแก่การขาน
การเรียก ฯลฯ และพนักงานนั้น ๆ ก็ไม่ต้องรับผิดชอบในการสูญหายหรือเสียหายนั้น ๆ
เว้นแต่ตนจะก่อให้เกิดขึ้นโดยเจตนาหรือโดยกลฉ้อฉลหรือโดยความประมาทเลินเล่อ

หมวด ๓
อำนาจตั้งเสาและขึงสายโทรเลขหรือโทรศัพท์
---------

                   มาตรา ๑๔ 
กรมมีอำนาจที่จะขึงและบำรุงสายโทรเลขหรือโทรศัพท์ไปใต้เหนือ ตาม
หรือข้ามอสังหาริมทรัพย์ใด ๆ และตั้งเสาลงใน หรือบนอสังหาริมทรัพย์ใด ๆ ได้ตามยุคตามคราว
แต่
                   (ก) กรมต้องไม่ใช้อำนาจที่ได้รับมอบหมายไว้โดยบทมาตรานี้ นอกจากที่เกี่ยวแก่การโทรเลขหรือโทรศัพท์ที่กรมได้ตั้งขึ้น
หรือบำรุงอยู่เอง
                   (ข) ในการใช้อำนาจที่ให้ไว้ตามมาตรานี้ กรมต้องพยายามให้มีความเสียหายน้อยที่สุดที่จะเป็นได้
และเมื่อได้ใช้อำนาจนี้แก่ทรัพย์สินใด ๆ กรมต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเต็มจำนวนให้แก่บุคคล
ผู้ได้รับความเสียหายใด ๆ เพราะเหตุที่กรมได้ใช้อำนาจนั้น

                   มาตรา ๑๕ 
พนักงานเจ้าหน้าที่อาจเข้าไปในที่ที่มีสายหรือเสาโทรเลขหรือโทรศัพท์อยู่ใต้
เหนือ ตาม ข้าม ในหรือบน ในเวลาหนึ่งเวลาใดโดยบอกให้เจ้าของหรือผู้ครองทรัพย์สินทราบเพื่อตรวจตรา
ซ่อมแซม เปลี่ยนแปลงหรือย้าย ถอนสาย หรือเสาโทรเลขหรือโทรศัพท์

                   มาตรา ๑๖
                   (๑) ถ้ามีผู้ต่อสู้หรือขัดขวางต่อการใช้อำนาจเกี่ยวแก่ทรัพย์สินดังกล่าวไว้ในมาตรา
๑๔ ไซร้ ท่านว่ากรมการอำเภอจะสั่งให้ยอมให้กรมใช้อำนาจนั้นก็ได้แล้วแต่จะเห็นควร
                   (๒)
ถ้าเกิดมีข้อโต้เถียงขึ้นด้วยเรื่องจำนวนเงินค่าสินไหมทดแทนที่จะต้องใช้ตามความในมาตรา
๑๔ ให้คู่พิพาทเลือกตั้งคนกลางฝ่ายละคน แต่ถ้าภายในกำหนด  สามเดือนนับแต่วันที่ฝ่ายหนึ่งได้แจ้งให้อีกฝ่ายหนึ่งทราบถึงการตั้งคนกลางฝ่ายตนแล้ว
อีกฝ่ายหนึ่งยังหาตั้งคนกลางขึ้นไม่
ฝ่ายที่ได้ส่งคำแจ้งไปนั้นอาจร้องขอต่อศาลให้ตั้งคนกลางแทนฝ่ายที่ละเลยนั้นได้
                   ให้คนกลางกำหนดจำนวนค่าสินไหมทดแทนอันสมควรที่จะต้องใช้ในเรื่องนั้น ถ้าและความเห็นของคนกลางก้ำกึ่งกัน
คนกลางอาจเลือกตั้งผู้ชี้ขาดขึ้นคนหนึ่ง เพื่อวินิจฉัยข้อพิพาทโดยถือตามความเห็นฝ่ายข้างมาก
และให้ถือเอาความเห็นฝ่ายข้างมากเป็นคำชี้ขาด ถ้าคนกลางไม่ตกลงกันในการเลือกตั้งผู้ชี้ขาด
ก็ให้ร้องขอต่อศาลให้เลือกตั้งผู้ชี้ขาด

                   มาตรา ๑๗  ข้อโต้เถียงใด ๆ
ซึ่งหากเกิดขึ้นเกี่ยวด้วยสิทธิของกรมและของเจ้าของที่ดินตามวรรค ๓-๔  ในมาตรา ๑๓๕๒ แห่งประมวลแพ่งและพาณิชย์
ท่านให้ตกลงกันโดยวิธีตั้งคนกลางชำระตามทำนองที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๖

                   มาตรา ๑๘ 
ถ้ามีต้นไม้อยู่ใกล้สายโทรเลขหรือโทรศัพท์เป็นการขัดข้องหรือน่าจะขัดข้องต่อการคมนาคมทางโทรเลขหรือโทรศัพท์ไซร้
กรมจะจัดการให้ย้ายถอนต้นไม้นั้นเสียหรือจัดการอย่างอื่นตามแต่จะเห็นสมควรก็ได้
                   แต่ถ้าต้นไม้นั้นมีอยู่ก่อนเวลาขึงสายโทรเลขหรือโทรศัพท์กรมต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่บุคคลผู้มีส่วนได้เสียในต้นไม้นั้นตามที่เห็นสมควร
ถ้าบุคคลผู้ชอบที่ได้รับค่าสินไหมทดแทนไม่พอใจในจำนวนค่าสินไหมทดแทนที่กรมกำหนดให้
จะร้องอุทธรณ์ไปยังรัฐมนตรี คำวินิจฉัยชี้ขาดของรัฐมนตรีก็ได้ นั้นเป็นที่สุด

                   มาตรา ๑๙ 
บรรดาสายหรือเสาโทรเลขหรือโทรศัพท์ที่ก่อนใช้พระราชบัญญัตินี้มีอยู่ใต้
เหนือ ตาม ข้าม ใน หรือบนทรัพย์สินใด เพื่อประโยชน์แก่การโทรเลขหรือโทรศัพท์ซึ่งกรมได้ตั้งขึ้น
หรือบำรุงอยู่นั้นให้ถือว่าได้ขึงหรือตั้งขึ้นโดยอำนาจที่ได้มอบหมายไว้ในพระราชบัญญัตินี้
และเป็นการถูกต้องตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัตินี้ด้วยทุกประการ

                   มาตรา ๒๐ 
ห้ามมิให้ผู้ใดขึงสายลวดเพื่อใช้กำลังไฟฟ้าผ่านสายโทรเลขหรือโทรศัพท์ที่มีอยู่ใต้
เหนือ ตาม ข้าม ในหรือบนทรัพย์สินใด ๆ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากกรม

หมวด ๔
บทกำหนดโทษ
---------

                   มาตรา ๒๑ 
เมื่อได้มีคำสั่งกรมการอำเภอตามความในมาตรา ๑๖ (๑) แล้ว ผู้ใด
ขัดขวางต่อการที่เจ้าพนักงานใช้อำนาจนั้น
ท่านให้ถือว่าผู้นั้นกระทำความผิดตามมาตรา ๑๑๙ หรือ
มาตรา ๑๒๐ แห่งกฎหมายลักษณะอาญา

                   มาตรา ๒๒  ผู้ใดตั้ง ทำหรือบำรุง
เครื่องโทรเลขหรือโทรศัพท์โดยมิได้มีใบอนุญาตตามความในมาตรา ๗
หรือขึงสายลวดเพื่อใช้กำลังไฟฟ้าโดยมิได้มีใบอนุญาตตามความในมาตรา ๒๐
หรือกระทำผิดเงื่อนไขข้อใดข้อหนึ่งที่กล่าวไว้ในใบอนุญาต หรือหนังสืออนุญาตก็ดี
ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน
หรือปรับไม่เกินห้าร้อยบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
และให้ปรับเรียงรายสัปดาห์ไม่เกินสองร้อยห้าสิบบาททุก ๆ
สัปดาห์หรือเศษแห่งสัปดาห์ตลอดเวลาที่ยังคงบำรุง หรือใช้แนวสาย
หรือสายลวดอยู่หรือที่ยังคงทำผิดเงื่อนไขอยู่

                   มาตรา ๒๓ 
ผู้ใดรู้หรือมีเหตุอันควรเชื่อว่ามีผู้ตั้งทำหรือบำรุงเครื่องโทรเลขหรือ
โทรศัพท์ฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัตินี้บังอาจส่งหรือรับข่าวสารใด
ๆ โดยเครื่องโทรเลขหรือโทรศัพท์
นั้นก็ดี หรือกระทำการอย่างใด ๆ
ที่เกี่ยวเนื่องด้วยหรือส่งมอบข่าวสารใด ๆ เพื่อให้ส่งไปโดยเครื่อง
โทรเลขหรือโทรศัพท์นั้นก็ดีหรือรับมอบข่าวสารใด ๆ
ที่ส่งมาโดยเครื่องนั้นก็ได้ ท่านว่าผู้นั้นมีความ
ผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

                   มาตรา ๒๔  ผู้ใดใช้อุบายอย่างใด ๆ
โดยมิชอบด้วยกฎหมายเพื่อล่วงรู้หรือติดต่อถึงกันซึ่งเนื้อความในข่าวสารโทรเลขโทรศัพท์ใด
ๆ ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน
หรือปรับไม่เกินห้าร้อยบาทหรือทั้งจำทั้งปรับ

                   มาตรา ๒๕ 
ผู้ใดเอาความหมายของอาณัติสัญญาณหรือข่าวสารโทรเลขโทรศัพท์ทั้งหมดหรือบางส่วนไปแพร่งพรายแก่บุคคลใด
ๆ ผู้ไม่มีสิทธิจะรู้ ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี
หรือปรับไม่เกินพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

                   มาตรา ๒๖ 
ผู้ใดเป็นพนักงานโทรเลขหรือโทรศัพท์บังอาจส่งไปโดยทางโทรเลข
หรือโทรศัพท์ซึ่งข่าวสารใด ๆ
ที่ยังมิได้เสียค่าธรรมเนียมตามที่รัฐบาลได้กำหนดไว้โดยเจตนาจะ
ฉ้อโกงรัฐบาล
ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินสองพันบาท 
หรือทั้งจำทั้งปรับ

                   มาตรา ๒๗ 
ผู้ใดเป็นพนักงานโทรเลขหรือโทรศัพท์หรือเป็นผู้มีหน้าที่ราชการติด
ต่อกับที่ทำการใด ๆ ที่ใช้เป็นที่ทำการโทรเลขหรือโทรศัพท์
จงใจเชือนแชหรือประวิงในการส่งหรือ
การมอบข่าวสารใด ๆ ให้ถูกต้อง
ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบห้าวัน หรือ
ปรับไม่เกินห้าสิบบาทหรือทั้งจำทั้งปรับ

                   มาตรา ๒๘ 
ผู้ใดส่งหรือจัดให้ส่งโดยทางโทรเลขหรือโทรศัพท์ซึ่งข่าวสารอันตนรู้
อยู่ว่าเป็นเท็จหรือที่ตนแต่งขึ้นและน่าจะก่อให้เกิดเสียหายแก่ประชาชนหรือบุคคลใด
ๆ ท่านว่าผู้นั้น
มีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี
หรือปรับไม่เกินสองพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

                   มาตรา ๒๙ 
ผู้ใดโดยกลฉ้อฉลหรือจงใจบังอาจยึด ซ่อนเร้น พาหนี หรือกักข่าว
สารอันควรส่งมอบให้แก่บุคคลอื่น
หรือเมื่อเจ้าหน้าที่แผนกโทรเลขหรือโทรศัพท์ได้ร้องขอให้ส่งมอบ
ข่าวสารนั้น ๆ
ตนได้รับไว้แล้วละเลยหรือปฏิเสธไม่ยอมกระทำตาม ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี
หรือปรับไม่เกินพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

                   มาตรา ๓๐  ผู้ใดเขียน วาด ทาสี
แกะสลัก หรือปิดกระดาษใบแจ้งความประกาศ บัญชี แผ่นป้าย หรือสิ่งอื่นใดลงในหรือบน
หรือทำการอย่างใด ๆ แก่เสา หรือสัมภาระอย่างอื่นสำหรับใช้ในการโทรเลขหรือโทรศัพท์ให้เสื่อมเสียไปโดยมิได้รับอนุญาตโดยชอบด้วยกฎหมาย
ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าสิบบาท

                   มาตรา ๓๑  ผู้ใดปีนป่ายเสา
หลักอาณัติสัญญาณหรือขึ้นไปบนทุ่นใด ๆ อันเป็น
ส่วนหนึ่งของเครื่องโทรเลขหรือโทรศัพท์
หรือที่ใช้เกี่ยวแก่การโทรเลขโทรศัพท์ โดยมิได้รับอนุญาต
อันชอบด้วยกฎหมาย ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าสิบบาท

                   มาตรา ๓๒ 
ผู้ใดบังอาจย้ายถอนหรือลบเลือนเสียโดยมิชอบด้วยกฎหมายซึ่งประกาศหรืออาณัติสัญญาณใด
ๆ ที่มีไว้สำหรับการโทรเลขหรือโทรศัพท์ หรือเสา สาย หรือสัมภาระอย่างอื่นสำหรับใช้ในการโทรเลขหรือโทรศัพท์
ท่านว่า ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินร้อยบาท

                   มาตรา ๓๓ 
ผู้ใดชักว่าวในที่ใกล้ชิดอันอาจเป็นอันตรายแก่สายโทรเลขหรือโทรศัพท์
หรือเลินเล่อทำให้หางว่าวหรือสายว่าวเกี่ยวพันสายโทรเลขหรือโทรศัพท์ หรือสัมภาระอย่างอื่นสำหรับใช้ในการโทรเลขหรือโทรศัพท์
ท่านว่า ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินร้อยบาท

                   มาตรา ๓๔  ผู้ใดผูกกระบือ โค ช้าง
ม้า ลา หรือสัตว์อื่น ๆ หรือผูกเรือ หรือแพ 
หรือแหอวน หรือสิ่งอื่น ๆ กับเสา
หรือกับสัมภาระอย่างอื่นสำหรับใช้ในการโทรเลขหรือโทรศัพท์ 
ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินร้อยบาท

                   มาตรา ๓๕  ผู้ใดบังอาจขว้างปา เสา
สายโทรเลขหรือโทรศัพท์ลูกถ้วยหลัก
อาณัติสัญญาณ ทุ่น
หรือสัมภาระอย่างอื่นสำหรับใช้ในการโทรเลขหรือโทรศัพท์ด้วยก้อนหิน หรือ
ของแข็งกระด้างอย่างใด ๆ หรือด้วยของโสโครก
หรือเครื่องขว้างปาอย่างอื่น ๆ หรือยิงด้วยอาวุธปืน 
หรือด้วยเครื่องมืออย่างใด ๆ ที่สิ่งเหล่านั้น
ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินร้อย
บาท

                   มาตรา ๓๖ 
ผู้ใดฝ่าฝืนไม่กระทำตามข้อความในกฎกระทรวงซึ่งรัฐมนตรีออกโดยอาศัยอำนาจตามมาตรา
๓๙ แห่งพระราชบัญญัตินี้ ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท
และในกรณีที่ยังคงฝ่าฝืนไม่กระทำตามบทบัญญัตินั้นอยู่ต่อไป ท่านว่าต้องระวางโทษปรับเพิ่มขึ้นอีกไม่เกินวันละร้อยบาทเรียงรายวัน
นับตั้งแต่วันแรกกระทำการฝ่าฝืนตลอดเวลาที่ยังคงฝ่าฝืนอยู่นั้น

                   มาตรา ๓๗ 
เมื่อผู้กระทำผิดจะต้องถูกปรับสำหรับความผิดอย่างใด ๆ ตามความในพระราชบัญญัตินี้
ถ้าโจทก์ได้ทำคำร้องขอเป็นพิเศษแล้ว ศาลอาจสั่งลงไว้ในคำพิพากษาให้แบ่งเงินพินัย ไม่เกินกึ่งหนึ่งให้แก่ผู้สืบการกระทำผิดนั้น

                   มาตรา ๓๘ 
การฟ้องร้องขอให้ลงโทษผู้กระทำผิดตามพระราชบัญญัตินี้ ท่านให้ฟ้องได้ต่อเมื่อเจ้าหน้าที่โทรเลขหรือโทรศัพท์ได้ร้องขอให้ว่ากล่าว
                   ในเวลาใด ๆ ก่อนมีคำพิพากษาถึงที่สุดพนักงานเจ้าหน้ากรมไปรษณีย์โทรเลขมีอำนาจเปรียบเทียบเพื่อเรียกร้องเงินค่าปรับหรือเพื่อริบทรัพย์อันผิดต่อพระราชบัญญัตินี้
โดยกระทำความตกลงและวางเงื่อนไขอย่างใดก็ได้สุดแล้วแต่จะเห็นสมควร

หมวด ๕
การรักษาการตามพระราชบัญญัติ
---------

                   มาตรา ๓๙ 
ให้รัฐมนตรีมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้เพื่อการนี้ให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดพิกัดอัตราในการส่งข่าวสารวางข้อขีดขั้นในการส่งข่าวสาร
วางระเบียบว่าด้วยการป้องกันการงดส่งหรือเปิดเผยข่าวสาร โดยมิชอบว่าด้วยการเก็บรักษาคำโทรเลขหรือเอกสารอื่น
ๆ ที่เป็นของพนักงานโทรเลข หรืออยู่ในพิทักษ์ของพนักงานโทรเลข กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมขอดูคำโทรเลข
หรือเอกสารอื่นที่อยู่ในพิทักษ์ของพนักงานโทรเลขและกิจการอย่างอื่นเพื่อรักษาการให้เป็นไปตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้
                   กฎกระทรวงนั้น เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้

                   ประกาศมา ณ วันที่ ๑๖ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๗๗ เป็นปีที่ ๑๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

    ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
นายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา

นายกรัฐมนตรี

                                                                             ภคินี/แก้ไข
                                                                            ๒๑/๒/๒๕๔๕
                                                                              A+B (C)