atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
ประกาศพระบรมราชโองการ เรื่อง การพ้นจากราชการของข้าราชการพลเรือนในพระองค์สมุหราชองค์รักษ์ และรองสมุหราชองครักษ์

ประกาศพระบรมราชโองการ

ประกาศพระบรมราชโองการ
เรื่อง
การพ้นจากราชการของข้าราชการพลเรือนในพระองค์
สมุหราชองครักษ์
และรองสมุหราชองครักษ์[๑]

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่พระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๑๕)
พ.ศ. ๒๕๓๐ มาตรา ๑๙
กำหนดให้การพ้นจากราชการของข้าราชการพลเรือนในพระองค์สมุหราชองครักษ์
และรองสมุหราชองครักษ์ เป็นไปตามพระราชอัธยาศัยนั้น
สมควรจะมีเกณฑ์กำหนดในเรื่องนี้ไว้ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศเกณฑ์กำหนดไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ข้าราชการพลเรือนในพระองค์
สมุหราชองครักษ์ และรองสมุหราชองครักษ์ ซึ่งมีอายุคครบหกสิบปีบริบูรณ์แล้ว
เป็นอันพ้นราชการเมื่อสิ้นปีงบประมาณที่ข้าราชการผู้นั้นมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์
เช่นเดียวกันกับข้าราชการทั่วไป เว้นแต่จะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ต่อเวลาราชการตามความจำเป็น
เพื่อประโยชน์แก่ราชการในพระองค์เป็นราย ๆ ไป

ข้อ ๒ 
การต่อเวลาราชการของข้าราชการพลเรือนในพระองค์ สมุหราชองครักษ์
และรองสมุหราชองครักษ์ จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ต่อคราวละไม่เกินหนึ่งปี

ข้อ ๓ 
การต่อเวลาราชการของข้าราชการพลเรือนในพระองค์ สมุหราชองค์รักษ์
และรองสมุหราชองครักษ์ ดังกล่าวในข้อ ๒
ให้ราชเลขาธิการหรือรองราชเลขาธิการเป็นผู้อัญเชิญพระราชกระแสแจ้งให้ผู้บังคับบัญชาของหน่วยราชการต้นสังกัดของข้าราชการผู้นั้น
และข้าราชการผู้นั้นทราบ

ข้อ ๔ 
ข้าราชการพลเรือนในพระองค์ สมุหราชองครักษ์ และรองสมุหราชองครักษ์
ซึ่งต่อเวลาราชการไว้ตามมาตรา ๑๙ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่
๑๓) พ.ศ. ๒๕๒๓ ให้เป็นอันพ้นจากราชการเมื่อสิ้นกำหนดเวลาตามที่ได้ต่อเวลาราชการไว้
เว้นแต่จะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ต่อเวลาราชการต่อไปตามข้อ ๒

ประกาศ ณ วันที่ ๑๐ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๓๐ เป็นปีที่ ๔๒
ในรัชกาลปัจจุบัน

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป. 
ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี

สุนันทา/ผู้จัดทำ
๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓
กวินทราดา/ตรวจ
๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

คุณากร/ปรับปรุง
๒๘ สิงหาคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๑๘๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๑ กันยายน ๒๕๓๐
กฎกระทรวงกำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ พ.ศ. 2546

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
กำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ
พ.ศ. ๒๕๔๖[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ และมาตรา ๔๗/๑ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๒๑) พ.ศ. ๒๕๔๖
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ 
บำเหน็จดำรงชีพให้จ่ายในอัตราไม่เกินสิบห้าเท่าของบำนาญรายเดือนที่ได้รับแต่ไม่เกินสองแสนบาท

ข้อ
๒ 
ผู้รับบำนาญซึ่งประสงค์จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพ ให้ขอรับได้ตั้งแต่วันที่ ๑๑
พฤศจิกายน ๒๕๔๖ ถึงวันที่ ๓๑ มีนาคม ๒๕๔๗
ในกรณีที่ผู้รับบำนาญคนใดมิได้ขอรับภายในกำหนดระยะเวลาดังกล่าว
ให้ขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคมถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม ของทุกปี
ข้าราชการซึ่งออกจากราชการและเลือกรับบำนาญ
จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพพร้อมกับการขอรับบำนาญก็ได้
ในกรณีที่ยังไม่ขอรับบำเหน็จดำรงชีพพร้อมกับการขอรับบำนาญ
หากภายหลังจะขอรับบำเหน็จดำรงชีพ ให้ขอรับได้ตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง

ข้อ
๓ 
ในกรณีที่ผู้รับบำนาญหรือข้าราชการซึ่งออกจากราชการมีกรณีหรือต้องหาว่ากระทำความผิดวินัยหรืออาญาก่อนออกจากราชการ
จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้เมื่อกรณีหรือคดีถึงที่สุดและมีสิทธิรับบำนาญ
โดยให้ขอรับตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในข้อ ๒

ข้อ
๔ 
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๖ เป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๙
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๖
ร้อยเอก สุชาติ  เชาว์วิศิษฐ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๗/๑
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๒๑) พ.ศ. ๒๕๔๖
กำหนดให้ผู้รับบำนาญมีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ตามอัตราและวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

สุนันทา/ผู้จัดทำ
๑
มีนาคม ๒๕๕๓
กวินทราดา/ตรวจ
๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

คุณากร/ปรับปรุง
๒๘ สิงหาคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๑๒๒ ก/หน้า ๕/๑๖ ธันวาคม ๒๕๔๖
ระเบียบกระทรวงการคลังว่าด้วยการขอรับและการจ่ายบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ 10) พ.ศ. 2554

ระเบียบกระทรวงการคลัง

ระเบียบกระทรวงการคลัง
ว่าด้วยการขอรับและการจ่ายบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
(ฉบับที่ ๑๐)
พ.ศ. ๒๕๕๔[๑]

เพื่อให้การขอรับและการจ่ายบำเหน็จบำนาญข้าราชการเป็นไปโดยถูกต้อง
สะดวก และรวดเร็ว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕๑
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
กระทรวงการคลังจึงกำหนดระเบียบการขอรับและการจ่ายบำเหน็จบำนาญข้าราชการไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า
ระเบียบกระทรวงการคลัง ว่าด้วยการขอรับและการจ่ายบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๔

ข้อ ๒  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น ๗.๑๐/๑ ในข้อ ๗
แห่งระเบียบกระทรวงการคลัง ว่าด้วยการขอรับและการจ่ายบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ.
๒๕๒๗
๗.๑๐/๑ หลักฐานการมีสิทธิได้นับเวลาทวีคูณสำหรับกำลังพลสังกัดกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
(กอ.รมน.) และผู้ปฏิบัติงานในสายงาน กอ.รมน.
ซึ่งปฏิบัติงานที่ถือว่าเป็นการปฏิบัติหน้าที่ตามที่กระทรวงกลาโหมกำหนดในระหว่างที่มีการรบ
การสงคราม การปราบปรามจลาจล หรือในระหว่างที่มีประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน
ซึ่งรับรองโดย กอ.รมน. (แบบ 5304 ก)

ประกาศ
ณ วันที่ ๑๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
กรณ์  จาติกวณิช
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

[เอกสารแนบท้าย]

๑. แบบบัญชีรายชื่อผู้ได้นับเวลาราชการเป็นทวีคูณตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
พ.ศ. ๒๔๙๔ สำหรับกำลังพลสังกัด กอ.รมน. และผู้ปฏิบัติงานในสายงาน กอ.รมน. (๕๓๐๔ ก)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๘ มิถุนายน
๒๕๕๔

ณัฐวดี/ตรวจ
๘ มิถุนายน
๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๖๐ ง/หน้า ๑/๓๐ พฤษภาคม ๒๕๕๔
กฎกระทรวงกำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2551

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
กำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๕๑[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ และมาตรา ๔๗/๑ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๒๑) พ.ศ. ๒๕๔๖
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ
๑ แห่งกฎกระทรวงกำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ พ.ศ. ๒๕๔๖
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑ 
บำเหน็จดำรงชีพให้จ่ายในอัตราสิบห้าเท่าของบำนาญรายเดือนที่ได้รับแต่ไม่เกินสี่แสนบาท
โดยให้มีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ตามวิธีการดังนี้
(๑) ผู้รับบำนาญซึ่งมีอายุต่ำกว่าหกสิบห้าปีบริบูรณ์
ให้มีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ไม่เกินสองแสนบาท
(๒) ผู้รับบำนาญซึ่งมีอายุตั้งแต่หกสิบห้าปีบริบูรณ์ขึ้นไป ให้มีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ไม่เกินสี่แสนบาท
แต่ถ้าผู้รับบำนาญนั้นได้ใช้สิทธิตาม (๑) ไปแล้ว
ให้ขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ไม่เกินส่วนที่ยังไม่ครบตามสิทธิของผู้นั้น
แต่รวมกันแล้วไม่เกินสี่แสนบาท

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑
กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๑
สุรพงษ์  สืบวงศ์ลี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากอัตราบำเหน็จดำรงชีพไม่สอดคล้องกับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลงไป
สมควรปรับปรุงอัตราบำเหน็จดำรงชีพให้มีความเหมาะสมกับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจในปัจจุบัน  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ
๒๒ กันยายน ๒๕๕๑

คุณากร/ปรับปรุง
๒๘ สิงหาคม ๒๕๕๖

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๑๐๐ ก/หน้า ๒๒/๑๙ กันยายน ๒๕๕๑
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 125

ประกาศของคณะปฏิวัติ

ประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๑๒๕[๑]

โดยที่คณะปฏิวัติพิจารณาเห็นว่า
กระทรวงกลาโหมได้ประกาศใช้ข้อบังคับว่าด้วยการเบิกจ่ายเงินเพิ่มการเลื่อนฐานะของผู้ที่ได้เลื่อนฐานะเป็นข้าราชการกลาโหมชั้นสัญญาบัตร
พ.ศ. ๒๕๑๕ ตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๔ และโดยที่สภาพเงินเพิ่มการเลื่อนฐานะนี้เป็นเงินเดือน
จึงสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ เพื่อให้นำเงินเพิ่มการเลื่อนฐานะมารวมเป็นเงินเดือนเดือนสุดท้ายสำหรับคำนวณบำเหน็จบำนาญ
หัวหน้าคณะปฏิวัติจึงมีคำสั่งดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้ยกเลิกความในบทนิยามคำว่า เงินเดือนเดือนสุดท้าย ในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
เงินเดือนเดือนสุดท้าย หมายความว่า เงินเดือนที่ได้รับจากเงินงบประมาณประเภทเงินเดือนเดือนสุดท้ายที่ออกจากราชการ
รวมทั้งเงินเพิ่มพิเศษรายเดือนสำหรับค่าวิชาและหรือเงินเพิ่มการเลื่อนฐานะและหรือสำหรับประจำตำแหน่งที่ต้องฝ่าอันตรายเป็นปกติ
และหรือสำหรับการสู้รบ  ทั้งนี้
ตามที่กำหนดไว้ในกฎหมาย แต่ไม่รวมเงินเพิ่มอย่างอื่น ๆ ส่วนข้าราชการตำรวจซึ่งกรมตำรวจสั่งแต่งตั้งให้ไปปฏิบัติหน้าที่ราชการตำรวจโดยได้รับเงินเดือนจากผู้ว่าจ้าง
เงินเดือนเดือนสุดท้าย
หมายความว่าเงินเดือนที่ผู้ว่าจ้างจ่ายตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชาตามอัตราเงินเดือนในบัญชีต่อท้ายพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกำหนดอัตราเงินเดือน
การกำหนดคุณสมบัติ พื้นความรู้ วิธีคัดเลือก วิธีสอบคัดเลือก การบรรจุ
การเลื่อนเงินเดือน การแต่งตั้ง
และการออกจากราชการของข้าราชการตำรวจเดือนสุดท้ายที่ออกจากราชการ
รวมทั้งเงินเพิ่มพิเศษรายเดือน สำหรับค่าวิชา
และหรือสำหรับประจำตำแหน่งที่ต้องฝ่าอันตรายเป็นปกติ และหรือสำหรับการสู้รบ  ทั้งนี้ ตามที่กำหนดไว้ในกฎหมาย
แต่ไม่รวมเงินเพิ่มอย่างอื่น ๆ 

ข้อ ๒ 
ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่ วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๔
เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๒๐ เมษายน พุทธศักราช ๒๕๑๕
จอมพล ถ.  กิตติขจร
หัวหน้าคณะปฏิวัติ

คุณากร/ปรับปรุง
๒๘ สิงหาคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๘๙/ตอนที่ ๖๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๓/๒๔ เมษายน ๒๕๑๕
พระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2559

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
บำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๕๙

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ สิงหาคม
พ.ศ. ๒๕๕๙
เป็นปีที่ ๗๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙

มาตรา ๒[๑]  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๑๖
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔  ให้มีกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครขึ้น
เพื่อจ่ายบำเหน็จบำนาญให้แก่ข้าราชการกรุงเทพมหานคร
โดยให้กรุงเทพมหานครหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนในอัตราซึ่งกระทรวงมหาดไทยจะได้กำหนดโดยกฎกระทรวงไม่เกินร้อยละสาม
และตั้งประเภทเงินนี้ไว้ในงบประมาณรายจ่ายประจำปีของกรุงเทพมหานคร
หากในปีงบประมาณใดเงินกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครตามวรรคหนึ่งไม่เพียงพอต่อการใช้จ่ายสำหรับบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
ให้กรุงเทพมหานครจัดสรรเงินงบประมาณเพื่อเพิ่มเติมให้เพียงพอกับการใช้จ่ายสำหรับบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครที่ยังขาดอยู่ในปีนั้น
งบประมาณรายได้ประจำปีตามวรรคหนึ่ง
และงบประมาณเพื่อเพิ่มเติมตามวรรคสอง ไม่รวมถึงงบประมาณรายได้ประเภทพันธบัตร
เงินกู้ เงินที่มีผู้อุทิศให้ หรือเงินอุดหนุน

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ประยุทธ์  จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่ในปัจจุบันกรุงเทพมหานครมีรายจ่ายสำหรับบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
จนทำให้เงินกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครไม่เพียงพอกับการจ่ายบำเหน็จบำนาญให้แก่ข้าราชการกรุงเทพมหานคร
และกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครไม่มีบทบัญญัติที่กำหนดให้กรุงเทพมหานครจัดสรรเงินงบประมาณเพิ่มเติมเพื่อให้เพียงพอกับรายจ่ายดังกล่าวได้
 ดังนั้น
เพื่อให้เกิดสภาพคล่องในการบริหารกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
สมควรกำหนดให้กรุงเทพมหานครสามารถจัดสรรเงินงบประมาณเพิ่มเติมให้เพียงพอกับการใช้จ่ายสำหรับบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครได้  จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

ชวัลพร/ปริยานุช/จัดทำ
๑๗ สิงหาคม
๒๕๕๙

พจนา/ตรวจ
๑๗ สิงหาคม
๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๗๑ ก/หน้า ๑๑/๑๖ สิงหาคม ๒๕๕๙
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 69

ประกาศของคณะปฏิวัติ

ประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๖๙

โดยที่คณะปฏิวัติเห็นสมควรให้ระงับการนับเวลาราชการเป็นทวีคูณในระหว่างเวลาประกาศใช้กฎอัยการศึก
ตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒ ลงวันที่ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๔
หัวหน้าคณะปฏิวัติจึงมีคำสั่งดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ในประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้
คำว่า ข้าราชการ ให้หมายความถึงข้าราชการตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
และข้าราชการส่วนท้องถิ่นตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น

ข้อ ๒ 
การนับเวลาราชการที่ข้าราชการปฏิบัติหน้าที่ในระหว่างประกาศใช้กฎอัยการศึกตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่
๒ ลงวันที่ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๔ มิให้นับเป็นทวีคูณตามมาตรา ๒๔ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ และมาตรา ๒๖ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐  ทั้งนี้ตั้งแต่วันประกาศใช้กฎอัยการศึกทั่วราชอาณาจักรตามประกาศของคณะปฏิวัติดังกล่าว

ข้อ ๓ 
ความในข้อ ๒
มิให้ใช้บังคับแก่การนับเวลาปฏิวัติหน้าที่ของข้าราชการซึ่งได้ออกจากราชการ
และทางราชการได้สั่งจ่ายบำเหน็จหรือบำนาญให้โดยนับเวลาราชการเป็นทวีคูณไปแล้วก่อนวันที่ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ใช้บังคับ

ข้อ ๔ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้

ข้อ ๕[๑] 
ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๑๕
จอมพล ถ.  กิตติขจร
หัวหน้าคณะปฏิวัติ

ฐาปนี/แก้ไข
๒๘ ตุลาคม ๒๕๔๕

คุณากร/ปรับปรุง
๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๘๙/ตอนที่ ๒๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๗/๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๕
กฎกระทรวง การหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2546

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
การหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปี
สมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๔๖[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา
๑๑ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๑๖
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้ยกเลิกกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๑๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๑๖

ข้อ ๒ 
ให้กรุงเทพมหานครหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครในอัตราร้อยละสอง

ข้อ ๓  กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑
ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ เป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๗ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๖
วันมูหะมัดนอร์  มะทา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ เนื่องจากมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๑๖
กำหนดให้กรุงเทพมหานครหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนในอัตราซึ่งกระทรวงมหาดไทยจะได้กำหนดโดยกฎกระทรวงไม่เกินร้อยละสาม
ซึ่งกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๑๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๑๖ กำหนดให้กรุงเทพมหานครหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครในอัตราร้อยละหนึ่ง
แต่โดยที่ในปัจจุบันรายได้กองทุนซึ่งได้จากการฝากธนาคารมีรายรับลดลงจากการที่สภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการบริหารกองทุนในอนาคต ดังนั้น
เพื่อให้เกิดสภาพคล่องในการบริหารกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
สมควรกำหนดการหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนเสียใหม่  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

พัสสน/ผู้จัดทำ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๗๕ ก/หน้า ๘/๘ สิงหาคม ๒๕๔๖
กฎกระทรวง (พ.ศ. 2517) ออกตามความในพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2516

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
(พ.ศ. ๒๕๑๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๑๖[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๑๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้กรุงเทพมหานครหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครในอัตราร้อยละหนึ่ง

ข้อ ๒ 
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๖ เป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๗
กมล  วรรณประภา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่พระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๑๖
บัญญัติให้มีกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครขึ้นเพื่อจ่ายบำเหน็จบำนาญให้แก่ข้าราชการกรุงเทพมหานคร
โดยให้กรุงเทพมหานครหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนในอัตราซึ่งกระทรวงมหาดไทยจะได้กำหนดโดยกฎกระทรวงไม่เกินร้อยละสาม
ในปัจจุบันนี้สมควรกำหนดอัตราดังกล่าวไว้เป็นร้อยละหนึ่ง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้

พัสสน/ผู้จัดทำ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๑/ตอนที่ ๓๐/หน้า ๑๓๕/๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๗
กฎกระทรวงการหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2554

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
การหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปี
สมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๕๔[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๑๑
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๑๖
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้ยกเลิกกฎกระทรวงการหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
พ.ศ. ๒๕๔๖

ข้อ ๒  ให้กรุงเทพมหานครหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครในอัตราร้อยละสาม

ข้อ ๓  กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๓ เป็นต้นไป

ให้ไว้
ณ วันที่ ๓๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
ยงยุทธ
 วิชัยดิษฐ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ผู้รับบำนาญของกรุงเทพมหานครมีจำนวนมากขึ้นและสิทธิประโยชน์ต่าง ๆ
ที่จะได้รับมีเพิ่มมากขึ้นด้วย
ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อการบริหารกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร ดังนั้น
เพื่อให้เกิดสภาพคล่องในการบริหารกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานคร
จึงสมควรกำหนดอัตราการหักเงินงบประมาณรายได้ประจำปีของกรุงเทพมหานครสมทบเข้าเป็นกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครเสียใหม่ให้สอดคล้องกับภาระค่าใช้จ่ายของกองทุนบำเหน็จบำนาญข้าราชการกรุงเทพมหานครที่เพิ่มสูงขึ้น
 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๒ กันยายน
๒๕๕๔

ณัฐวดี/ตรวจ
๒๒ กันยายน
๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๘/ตอนที่ ๖๙ ก/หน้า ๑/๒๑ กันยายน ๒๕๕๔
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 69

ประกาศของคณะปฏิวัติ

ประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๖๙

โดยที่คณะปฏิวัติเห็นสมควรให้ระงับการนับเวลาราชการเป็นทวีคูณในระหว่างเวลาประกาศใช้กฎอัยการศึก
ตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒ ลงวันที่ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๔
หัวหน้าคณะปฏิวัติจึงมีคำสั่ง ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ในประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ คำว่า ข้าราชการ ให้หมายความถึงข้าราชการตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
และข้าราชการส่วนท้องถิ่นตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น

ข้อ ๒ 
การนับเวลาราชการที่ข้าราชการปฏิบัติหน้าที่ในระหว่างประกาศใช้กฎอัยการศึกตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่
๒ ลงวันที่ ๑๗ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๔ มิให้นับเป็นทวีคูณตามมาตรา ๒๔ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔ และมาตรา ๒๖ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐  ทั้งนี้ ตั้งแต่วันประกาศใช้กฎอัยการศึกทั่วราชอาณาจักรตามประกาศของคณะปฏิวัติดังกล่าว

ข้อ ๓ 
ความในข้อ ๒
มิให้ใช้บังคับแก่การนับเวลาปฏิบัติหน้าที่ของข้าราชการซึ่งได้ออกจากราชการ
และทางราชการได้สั่งจ่ายบำเหน็จหรือบำนาญให้โดยนับเวลาราชการเป็นทวีคูณไปแล้วก่อนวันที่ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ใช้บังคับ

ข้อ ๔ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้

ข้อ ๕[๑] 
ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ประกาศ
ณ วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๕๑๕
จอมพล
ถ.  กิตติขจร
หัวหน้าคณะปฏิวัติ

วันทิตา/แก้ไข
วศิน/ตรวจ
๒๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๘๙/ตอนที่ ๒๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๗/๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๕
พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. 2500 พ.ศ. 2501

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บ
ตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น
พ.ศ. ๒๕๐๐
พ.ศ. ๒๕๐๑

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๐๑
เป็นปีที่ ๑๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น
พ.ศ. ๒๕๐๐

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙๕
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยพุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติมพุทธศักราช ๒๔๙๕
และมาตรา ๔๑ (๒) แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บ
ตามพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐ พ.ศ. ๒๕๐๑

มาตรา ๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้กำหนดท้องที่ตามบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เป็นท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บตามมาตรา
๔๑ (๒) แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐

มาตรา ๔ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลโท ถ.  กิตติขจร
นายกรัฐมนตรี

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีรายชื่อท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๑ (๒)
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐
บัญญัติให้ข้าราชการส่วนท้องถิ่นที่ได้รับการป่วยเจ็บทุพพลภาพเพราะเหตุต้องประจำปฏิบัติราชการในท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บ
ซึ่งท้องที่นั้นได้กำหนดไว้โดยพระราชกฤษฎีกา ได้รับบำนาญพิเศษด้วย
สมควรกำหนดท้องที่กันดารที่จะต้องเสี่ยงต่อโรคภัยไข้เจ็บตามพระราชบัญญัติดังกล่าวขึ้น

คุณากร/ปรับปรุง
๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๓ กันยายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๗๕/ตอนที่ ๒๔/หน้า ๑๔๑/๑ เมษายน ๒๕๐๑
กฎกระทรวงกำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ พ.ศ. 2548  (ฉบับ Update ล่าสุด)

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
กำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ
พ.ศ. ๒๕๔๘[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐ และมาตรา ๔๖/๑ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ ๗)
พ.ศ. ๒๕๔๘
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑[๒] 
บำเหน็จดำรงชีพให้จ่ายในอัตราสิบห้าเท่าของบำนาญรายเดือนที่ได้รับแต่ไม่เกินสี่แสนบาท
โดยให้มีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ตามวิธีการดังต่อไปนี้
(๑)
ผู้รับบำนาญซึ่งมีอายุต่ำกว่าหกสิบห้าปีบริบูรณ์
ให้มีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ไม่เกินสองแสนบาท
(๒)
ผู้รับบำนาญซึ่งมีอายุตั้งแต่หกสิบห้าปีบริบูรณ์ขึ้นไป
ให้มีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ไม่เกินสี่แสนบาท
แต่ถ้าผู้รับบำนาญนั้นได้ใช้สิทธิตาม (๑) ไปแล้ว
ให้ขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ไม่เกินส่วนที่ยังไม่ครบตามสิทธิของผู้นั้น
แต่รวมกันแล้วไม่เกินสี่แสนบาท

ข้อ ๒ 
ผู้รับบำนาญซึ่งประสงค์จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพ ให้ขอรับได้ตั้งแต่วันที่ ๕
กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘ ถึงวันที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๔๘ ในกรณีที่ผู้รับบำนาญคนใดมิได้ขอรับภายในกำหนดระยะเวลาดังกล่าว
ให้ขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม ของทุกปี
ข้าราชการส่วนท้องถิ่นซึ่งออกจากราชการและเลือกรับบำนาญ
จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพพร้อมกับการขอรับบำนาญก็ได้
ในกรณีที่ยังไม่ขอรับบำเหน็จดำรงชีพพร้อมกับการขอรับบำนาญ
หากภายหลังจะขอรับบำเหน็จดำรงชีพ ให้ขอรับได้ตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง

ข้อ ๓ 
ในกรณีที่ผู้รับบำนาญหรือข้าราชการส่วนท้องถิ่นซึ่งออกจากราชการมีกรณีหรือต้องหาว่ากระทำความผิดวินัยหรืออาญาก่อนออกจากราชการ
จะขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้เมื่อกรณีหรือคดีถึงที่สุดและมีสิทธิรับบำนาญ
โดยขอรับตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในข้อ ๒

ข้อ ๔  กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๕
กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘ เป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
ประชา 
มาลีนนท์
รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ รักษาราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ : -
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๖/๑
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น พ.ศ. ๒๕๐๐
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการส่วนท้องถิ่น (ฉบับที่ ๗)
พ.ศ. ๒๕๔๘
กำหนดให้ข้าราชการส่วนท้องถิ่นผู้รับบำนาญมีสิทธิขอรับบำเหน็จดำรงชีพได้ตามอัตราและวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวงกำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๒[๓]

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากอัตราบำเหน็จดำรงชีพไม่สอดคล้องกับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจที่เปลี่ยนแปลงไป
สมควรปรับปรุงอัตราบำเหน็จดำรงชีพให้มีความเหมาะสมกับสถานการณ์ทางเศรษฐกิจในปัจจุบัน  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ศิริยา/ผู้จัดทำ
๙ มกราคม ๒๕๔๙
พัสสน/ผู้ตรวจ
๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

คุณากร/ปรับปรุง
๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๓ กันยายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๒๑ ก/หน้า ๒๐/๑๐ มีนาคม ๒๕๔๘

[๒] ข้อ ๑
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงกำหนดอัตราและวิธีการรับบำเหน็จดำรงชีพ (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๕๒

[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๔๖ ก/หน้า ๑๕/๒๒ กรกฎาคม ๒๕๕๒