พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. 2521

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ
พ.ศ.
๒๕๒๑
-----------

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
                            ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ พฤษภาคม
พ.ศ. ๒๕๒๑
                                       เป็นปีที่ ๓๓ ในรัชกาลปัจจุบัน
                        พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า
                        โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ
                        จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและ
ยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้

                        มาตรา
๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า
"พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการ
ฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๒๑"

                        มาตรา
๒* 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
                        *[รก.๒๕๒๑/๕๙/๔๒พ/๓๑
พฤษภาคม ๒๕๒๑]

                        มาตรา
๓  ให้ยกเลิก
                        (๑)
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๐๓
                        (๒)
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕
                        (๓)
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๗
                        (๔)
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๐
                        (๕)
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๓๖๐ ลงวันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๕
                        (๖)
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๗
                        (๗)
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๑๙
                        บรรดากฎหมาย
กฎ และข้อบังคับอื่น ในส่วนที่มีบัญญัติไว้แล้วในพระราช
บัญญัตินี้ หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้แทน

                                                     ลักษณะ ๑
                                                     บททั่วไป
                                                     -----------

                        มาตรา
๔  ในพระราชบัญญัตินี้
                        "ข้าราชการฝ่ายอัยการ"
หมายความว่า 
ข้าราชการซึ่งรับราชการในกรมอัยการ
โดยได้รับเงินเดือนจากเงินงบประมาณหมวดเงินเดือนในกรมอัยการ
                        "รองอธิบดี"
หมายความว่า  รองอธิบดีกรมอัยการ
                        "อธิบดี"
หมายความว่า  อธิบดีกรมอัยการ
                        "ก.อ."
หมายความว่า  คณะกรรมการอัยการ
                        "รัฐมนตรี"
หมายความว่า 
รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

                        มาตรา
๕  ข้าราชการฝ่ายอัยการได้แก่
                        (๑)
ข้าราชการอัยการ คือข้าราชการผู้มีอำนาจและหน้าที่ในการดำเนินคดีตาม
กฎหมายซึ่งบัญญัติว่าเป็นอำนาจและหน้าที่ของพนักงานอัยการ
                        (๒)
ข้าราชการธุรการ คือ ข้าราชการผู้มีหน้าที่ในทางธุรการ

                        มาตรา
๖ 
อัตราเงินเดือนข้าราชการอัยการให้เป็นไปตามบัญชีท้ายพระราช
บัญญัตินี้ โดยให้แบ่งเป็น ๖ ชั้น
แต่ละชั้นมีจำนวนขั้นดังนี้
                        ชั้น
๑ มี   ๔ ขั้น
                        ชั้น
๒ มี ๑๒ ขั้น
                        ชั้น
๓ มี   ๙ ขั้น
                        ชั้น
๔ มี   ๙ ขั้น
                        ชั้น
๕ มี   ๗ ขั้น
                        ชั้น
๖ มี   ๕ ขั้น
                        ในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับให้ใช้ขั้นเงินเดือนของข้าราชการอัยการตาม
อัตรา ก. และเมื่อปรากฏว่าเงินเดือนหรือค่าจ้างทั่วไปในประเทศเพิ่มขึ้น
หรือค่าครองชีพสูงขึ้น หรือ
อัตราเงินเดือนที่ใช้อยู่ไม่เหมาะสม  ก็ให้มีการปรับขั้นเงินเดือนเป็นอัตรา ข.
อัตรา ค. อัตรา ง. อัตรา 
จ. หรืออัตรา ฉ. ตามความเหมาะสม โดยตราเป็นพระราชกฤษฎีกา
การปรับขั้นเงินเดือนดังกล่าวให้
มีผลเป็นการปรับขั้นเงินเดือนข้าราชการอัยการที่ได้รับอยู่ตามไปด้วย
                        อัตราเงินเดือนข้าราชการธุรการให้เป็นไปตามบัญชีซึ่งกำหนดไว้ในกฎหมาย
ว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนเช่นเดียวกับข้าราชการพลเรือนสามัญ

                        มาตรา
๗ เพื่อประโยชน์ในการออมทรัพย์ของข้าราชการอัยการ คณะรัฐมนตรี
จะวางระเบียบและวิธีการให้กระทรวงการคลังหักเงินเดือนของข้าราชการอัยการไว้เป็นเงินสะสมก็
ได้
โดยคิดดอกเบี้ยจากเงินสะสมนั้นให้ในอัตราไม่ต่ำกว่าอัตราดอกเบี้ยเงินฝากประเภทประจำของ
ธนาคารพาณิชย์
                        เงินสะสมและดอกเบี้ยนี้ให้จ่ายคืนหรือให้กู้ยืมเพื่อดำเนินการตามโครงการ
สวัสดิการสำหรับข้าราชการอัยการตามระเบียบที่กระทรวงการคลังกำหนด

                        มาตรา
๘ 
ข้าราชการอัยการอาจได้รับเงินเพิ่มค่าครองชีพชั่วคราวตามภาวะ
เศรษฐกิจ ทั้งนี้
ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกา

                        มาตรา
๙  ในกรณีที่มีเหตุที่จะต้องจัดให้มีหรือปรับปรุงเงินเพิ่มค่าครองชีพตาม
มาตรา ๘ หรือปรับขั้นเงินเดือนตามมาตรา ๖ วรรคสอง
ให้รัฐมนตรีรายงานไปยังคณะรัฐมนตรี
ดำเนินการต่อไป
                        มาตรา
๑๐ 
ข้าราชการที่ไม่ใช่ข้าราชการการเมือง ข้าราชการวิสามัญ หรือ
ข้าราชการซึ่งอยู่ในระหว่างทดลองปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือพนักงานเทศบาลที่ไม่ใช่พนักงาน
เทศบาลวิสามัญ
ซึ่งสอบคัดเลือกหรือทดสอบความรู้เพื่อบรรจุและแต่งตั้งเป็นข้าราชการอัยการใน
ตำแหน่งอัยการผู้ช่วยได้ตามพระราชบัญญัตินี้
หากประสงค์จะโอนมาบรรจุเป็นข้าราชการอัยการ
ในตำแหน่งอัยการผู้ช่วยเพื่อนับเวลาราชการหรือเวลาทำงานของตนในขณะที่เป็นข้าราชการหรือ
พนักงานเทศบาลเป็นเวลาราชการของข้าราชการอัยการตามพระราชบัญญัตินี้ด้วย
ก็ให้กระทำได้ 
โดยกรมอัยการทำความตกลงกับเจ้าสังกัด

                        มาตรา
๑๑  บำเหน็จบำนาญของข้าราชการอัยการ
ให้เป็นไปตามกฎหมาย
ว่าด้วยการนั้น
                        ข้าราชการอัยการผู้ใดถึงแก่ความตายเนื่องจากการปฏิบัติหน้าที่ราชการ
คณะรัฐมนตรีจะพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนให้ผู้นั้นเป็นกรณีพิเศษเพื่อประโยชน์ในการคำนวณ
บำเหน็จบำนาญก็ได้

                        มาตรา
๑๒ 
เครื่องแบบของข้าราชการอัยการและระเบียบการแต่งให้เป็นไป
ตามที่กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา

                        มาตรา
๑๓  วันเวลาทำงาน
วันหยุดราชการตามประเพณี วันหยุดประจำปี
และการลาหยุดราชการของข้าราชการอัยการ
ให้เป็นไปตามที่คณะรัฐมนตรีกำหนด

                        มาตรา
๑๔ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราช
บัญญัตินี้
และให้มีอำนาจกำหนดค่าธรรมเนียมการสอบเพื่อบรรจุเป็นข้าราชการอัยการ และออก
กฎกระทรวงเพื่อปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี้
                        กฎกระทรวงนั้น
เมื่อประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับได้

                                                      ลักษณะ ๒

คณะกรรมการอัยการ
                                                          -------
                        มาตรา
๑๕  ให้มีคณะกรรมการอัยการคณะหนึ่ง
เรียกโดยย่อว่า ก.อ. 
ประกอบด้วย
                        (๑)
รัฐมนตรีเป็นประธาน
                        (๒)
อธิบดีเป็นรองประธาน
                        (๓)
รองอธิบดี อัยการพิเศษฝ่ายปรึกษา อัยการพิเศษฝ่ายคดีและอัยการพิเศษ
ฝ่ายวิชาการ เป็นกรรมการอัยการโดยตำแหน่ง และ
                        (๔)
กรรมการอัยการผู้ทรงคุณวุฒิหกคน ซึ่งข้าราชการอัยการที่ได้รับเงินเดือน
ตั้งแต่ ชั้น ๒ ขึ้นไป เป็นผู้เลือกจาก
                              (ก)
ข้าราชการอัยการซึ่งได้รับเงินเดือนตั้งแต่ชั้น ๔ ขึ้นไปและมิได้เป็น
กรรมการอัยการโดยตำแหน่งอยู่แล้ว สามคน
                              (ข)
ผู้รับบำนาญตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการ ซึ่งเคยรับ
ราชการเป็นข้าราชการอัยการมาแล้ว
และต้องไม่เป็นข้าราชการการเมือง สมาชิกรัฐสภาซึ่งมาจาก
การเลือกตั้ง กรรมการพรรคการเมือง
เจ้าหน้าที่ในพรรคการเมือง หรือทนายความสามคน
                        ให้
ก.อ. แต่งตั้งข้าราชการฝ่ายอัยการคนหนึ่งเป็นเลขานุการ ก.อ.

                        มาตรา
๑๖ 
เมื่อจะมีการเลือกกรรมการอัยการผู้ทรงคุณวุฒิ ให้รัฐมนตรีเป็นผู้
สั่ง วิธีการเลือกกรรมการอัยการผู้ทรงคุณวุฒิ
ให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ให้รัฐมนตรี
ประกาศชื่อผู้ได้รับเลือกในราชกิจจานุเบกษา

                        มาตรา
๑๗ 
กรรมการอัยการผู้ทรงคุณวุฒิอยู่ในตำแหน่งได้คราวละสองปี และ
อาจได้รับเลือกใหม่
                        ถ้าตำแหน่งว่างลงก่อนถึงกำหนดวาระ
ให้รัฐมนตรีสั่งให้ดำเนินการเลือกซ่อม
เว้นแต่วาระการอยู่ในตำแหน่งของกรรมการอัยการผู้ทรงคุณวุฒิจะเหลือไม่ถึงเก้าสิบวัน
รัฐมนตรี
จะไม่สั่งให้ดำเนินการเลือกซ่อมก็ได้
                        กรรมการอัยการผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งได้รับเลือกซ่อมอยู่ในตำแหน่งได้เพียงวาระของ
ผู้ที่ตนแทน

                        มาตรา
๑๘ 
ในกรณีที่ตำแหน่งกรรมการอัยการว่างลง นอกจากการพ้นจาก
ตำแหน่งของกรรมการอัยการผู้ทรงคุณวุฒิตามวาระ
และมีความจำเป็นที่จะต้องดำเนินการโดย
รีบด่วน ก็ให้กรรมการอัยการที่เหลือดำเนินการไปได้
แต่ต้องมีกรรมการอัยการพอที่จะเป็น
องค์ประชุม

                        มาตรา
๑๙ 
กรรมการอัยการผู้ทรงคุณวุฒิพ้นจากตำแหน่ง เมื่อ
                        (๑)
ครบกำหนดวาระ
                        (๒)
ตาย
                        (๓)
ลาออก
                        (๔)
เป็นกรรมการอัยการโดยตำแหน่ง หรือพ้นจากตำแหน่งข้าราชการอัยการ
ในกรณีที่เป็นกรรมการอัยการตามมาตรา ๑๕ (๔) (ก)
                        (๕)
กลับเข้ารับราชการเป็นข้าราชการอัยการ ในกรณีที่เป็นกรรมการอัยการ
ตามมาตรา ๑๕ (๔) (ข)
                        (๖)
ไปเป็นข้าราชการการเมือง สมาชิกรัฐสภา ซึ่งมาจากการเลือกตั้ง กรรมการ
พรรคการเมือง เจ้าหน้าที่ในพรรคการเมือง หรือทนายความ
                        ในกรณีเป็นที่สงสัยว่า
กรรมการอัยการผู้ทรงคุณวุฒิผู้ใดพ้นจากตำแหน่ง
กรรมการอัยการหรือไม่ ให้อธิบดีเสนอ ก.อ.
เพื่อวินิจฉัยชี้ขาด

                        มาตรา
๒๐  การประชุมของ ก.อ.
ต้องมีกรรมการอัยการมาประชุมไม่น้อยกว่า
เจ็ดคนจึงเป็นองค์ประชุม
                        ถ้าประธานไม่มาประชุมหรือไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้
ให้รองประธานเป็นประธาน
ในที่ประชุม ถ้าประธานและรองประธานไม่มาประชุมหรือไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้
ให้กรรมการ
อัยการในที่ประชุมเลือกกรรมการอัยการคนหนึ่งเป็นประธาน
                        หากกรรมการอัยการโดยตำแหน่งว่างลง
หรือไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ ให้ผู้รักษา
ราชการแทน หรือผู้รักษาการในตำแหน่งตามกฎหมาย
ทำหน้าที่กรรมการอัยการแทนในระหว่างนั้น
                        ในการประชุมของ
ก.อ. ถ้ามีการพิจารณาเรื่องเกี่ยวกับกรรมการอัยการผู้ใด
โดยเฉพาะ ผู้นั้นไม่มีสิทธิเข้าประชุม
                        การวินิจฉัยชี้ขาดให้ถือเสียงข้างมาก
ถ้ามีคะแนนเสียงเท่ากัน ให้ประธานในที่
ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด
                        ก.อ.
มีอำนาจออกข้อบังคับว่าด้วยระเบียบการประชุมและการลงมติ

                        มาตรา
๒๑  ในกรณีที่ ก.อ.
มีหน้าที่ตามที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัตินี้
ให้อธิบดีเป็นผู้เสนอเรื่องต่อ ก.อ.
แต่ทั้งนี้ไม่ตัดสิทธิกรรมการอัยการคนหนึ่งคนใดที่จะเสนอ

                        มาตรา
๒๒  ก.อ.
มีอำนาจแต่งตั้งอนุกรรมการให้ทำการใด ๆ แทนได้

                                                       ลักษณะ ๓

ข้าราชการอัยการ

----------
                                                       หมวด ๑
                           การบรรจุ การแต่งตั้ง
และการเลื่อนขั้นเงินเดือน

---------

                        มาตรา
๒๓  ตำแหน่งข้าราชการอัยการมีดังนี้
อธิบดี รองอธิบดี อัยการพิเศษ
ฝ่ายปรึกษา อัยการพิเศษฝ่ายคดี อัยการพิเศษฝ่ายวิชาการ
อัยการพิเศษประจำเขต อัยการประจำ
กรม อัยการจังหวัด อัยการประจำกอง อัยการจังหวัดผู้ช่วย
และอัยการผู้ช่วย
                        นอกจากตำแหน่งตามวรรคหนึ่ง
อาจให้มีตำแหน่งข้าราชการอัยการที่เรียกชื่อ
อย่างอื่น ตามที่กำหนดในกฎกระทรวงได้ ตำแหน่งดังกล่าวจะเทียบกับตำแหน่งใดตามวรรคหนึ่งให้
กำหนดไว้ในกฎกระทรวงนั้นด้วย
กฎกระทรวงเช่นว่านี้ให้ได้รับความเห็นชอบของ ก.อ. ก่อน

                        มาตรา
๒๔ 
ข้าราชการอัยการจะได้รับเงินเดือนตามตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้ง
ดังต่อไปนี้
                        (๑)
อธิบดี ให้ได้รับเงินเดือนชั้น ๖
                        (๒)
รองอธิบดี ให้ได้รับเงินเดือนชั้น ๕
                        (๓)
อัยการพิเศษฝ่ายปรึกษา อัยการพิเศษฝ่ายคดี อัยการพิเศษฝ่ายวิชาการ
และอัยการพิเศษประจำเขต ให้ได้รับเงินเดือนชั้น ๔
                        (๔)
อัยการประจำกรม และอัยการจังหวัด ให้ได้รับเงินเดือนชั้น ๓
                        (๕)
อัยการประจำกอง และอัยการจังหวัดผู้ช่วย ให้ได้รับเงินเดือนชั้น ๒
                        (๖)
อัยการผู้ช่วย ให้ได้รับเงินเดือนชั้น ๑
                        สำหรับข้าราชการอัยการซึ่งดำรงตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่น
เมื่อเทียบกับ
ตำแหน่งใดก็ให้ได้รับเงินเดือนตามตำแหน่งนั้น
                        ในกรณีที่ข้าราชการอัยการได้เลื่อนขึ้นรับเงินเดือนในชั้นถัดไป
ให้ได้รับเงินเดือน
ในอัตราขั้นต่ำของชั้นนั้น
แต่ถ้าผู้นั้นได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของชั้นที่เลื่อนขึ้นก็ให้ได้รับเงินเดือน
ในขั้นของชั้นนั้น
ซึ่งมีจำนวนเท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่

                        มาตรา
๒๕ 
การบรรจุบุคคลเป็นข้าราชการอัยการและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง
อัยการผู้ช่วย ให้รัฐมนตรีเป็นผู้สั่ง
โดยวิธีการสอบคัดเลือกตามความในหมวด ๒ แห่งลักษณะนี้
                        แต่ถ้าผู้ใด
                        (๑)
สอบไล่ได้ปริญญาหรือประกาศนียบัตรทางกฎหมายจากต่างประเทศ โดย
มีหลักสูตรการศึกษาเดียวไม่น้อยกว่าสามปี ซึ่ง ก.อ.
เทียบว่าไม่ต่ำกว่าปริญญาตรี และสอบไล่ได้
ตามหลักสูตรของสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา
                        (๒)
สอบไล่ได้ปริญญาหรือประกาศนียบัตรทางกฎหมายจากต่างประเทศ
โดยมีหลักสูตรการศึกษาหลักสูตรเดียวไม่น้อยกว่าสองปี
หรือหลายหลักสูตรรวมกันไม่น้อยกว่า
สองปี ซึ่ง ก.อ. เทียบว่า ไม่ต่ำกว่าปริญญาตรี
และสอบไล่ได้ตามหลักสูตรของสำนักอบรมศึกษา
กฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา
และได้ประกอบวิชาชีพตามที่ระบุไว้ในมาตรา ๓๓ (๑) (ค) เป็นเวลา
ไม่น้อยกว่าหนึ่งปี
                        (๓)
สอบไล่ได้เป็นธรรมศาสตร์บัณฑิต หรือนิติศาสตร์บัณฑิตและสอบไล่ได้
ชั้นเกียรตินิยมตามหลักสูตรของสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา
และได้ประกอบ
วิชาชีพ ตามที่ระบุไว้ในมาตรา ๓๓ (๑) (ค)
เป็นเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งปี หรือ
                        (๔)
สอบไล่ได้ปริญญาโทหรือปริญญาเอกทางกฎหมายในประเทศไทย และ
สอบไล่ได้ตามหลักสูตรของสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา
และได้ประกอบ
วิชาชีพตามที่ระบุไว้ในมาตรา ๓๓ (๑) (ค)
เป็นเวลาไม่น้อยกว่าหนึ่งปี
                        เมื่อ
ก.อ.พิจารณาเห็นว่า เป็นผู้มีคุณสมบัติตามมาตรา ๓๓ (๒) ถึง (๑๒)
และได้ทำการทดสอบความรู้ในวิชากฎหมายแล้ว
เห็นสมควรที่จะให้เข้ารับราชการ ก็ให้รัฐมนตรีสั่ง
บรรจุเป็นข้าราชการอัยการ และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอัยการผู้ช่วยได้
ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์วิธีการ 
และอัตราส่วนของจำนวนผู้สอบคัดเลือกได้ตามที่ ก.อ. กำหนด
                        การบรรจุบุคคลเป็นข้าราชการอัยการในตำแหน่งอัยการผู้ช่วย
ให้บรรจุให้ได้รับ
เงินเดือนในอัตราขั้นต่ำของชั้น

                        มาตรา
๒๖ 
อัยการผู้ช่วยที่จะได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอัยการจังหวัด
ผู้ช่วยจะต้องได้รับการอบรมจากกรมอัยการมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี
และผลของการอบรมเป็นที่
พอใจของ ก.อ. ว่าเป็นผู้มีความรู้ความสามารถ และความประพฤติ
เหมาะสมที่จะเป็นอัยการ
จังหวัดผู้ช่วย
                        อัยการผู้ช่วยซึ่งได้รับการอบรมจากกรมอัยการมาแล้วหนึ่งปี
แต่ผลของการ
อบรมยังไม่เป็นที่พอใจของ ก.อ.
ว่าเป็นผู้มีความรู้ความสามารถ และความประพฤติ เหมาะสมที่
จะเป็นอัยการจังหวัดผู้ช่วย
ก็ให้ได้รับการอบรมจากกรมอัยการต่อไปอีกหนึ่งปี เมื่อครบกำหนด
ดังกล่าวแล้วหากผลของการอบรมยังไม่เป็นที่พอใจของ ก.อ.
ให้รัฐมนตรีมีอำนาจสั่งให้ออกจาก
ราชการ
                        ในระหว่างเวลาปีแรกที่ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอัยการจังหวัดผู้ช่วย
หากปรากฏว่าผู้ได้รับแต่งตั้งไม่เหมาะสมที่จะดำรงตำแหน่งต่อไปให้รัฐมนตรีด้วยความเห็นชอบของ

ก.อ. มีอำนาจสั่งให้ออกจากราชการ

                        มาตรา
๒๗  การแต่งตั้งข้าราชการอัยการให้ดำรงตำแหน่งนอกจากตำแหน่ง
อัยการผู้ช่วยให้รัฐมนตรีเสนอ ก.อ.
โดยคำนึงถึงความรู้ความสามารถ ความรับผิดชอบ ประวัติการ
ปฏิบัติราชการของบุคคลนั้นเทียบกับงานในตำแหน่งข้าราชการอัยการที่จะได้รับแต่งตั้งนั้น
ๆ เพื่อ
ให้ความเห็นชอบก่อนเมื่อได้รับความเห็นชอบแล้ว
จึงนำความกราบบังคมทูล เพื่อทรงพระกรุณา
โปรดเกล้า ฯ แต่งตั้ง

                        มาตรา
๒๘ 
การเลื่อนขั้นเงินเดือนข้าราชการอัยการในชั้นหนึ่ง ๆ ให้รัฐมนตรี
เป็นผู้สั่งเลื่อน ในเมื่อได้รับความเห็นชอบของ ก.อ. แล้ว
โดยปกติปีละหนึ่งขั้น โดยคำนึงถึงคุณภาพ 
และปริมาณงานของตำแหน่งและผลของงานที่ได้ปฏิบัติมา
การรักษาวินัย ตลอดจนความสามารถ 
และความอุตสาหะในการปฏิบัติงาน  ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่ ก.อ. กำหนด
                        หลักเกณฑ์และวิธีการที่
ก.อ. กำหนด ให้ออกเป็นกฎกระทรวง

                        มาตรา
๒๙ 
การโอนข้าราชการอัยการไปแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งข้าราชการ
ธุรการ โดยให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าในขณะที่โอน
ให้รัฐมนตรีสั่งได้ เมื่อข้าราชการอัยการผู้นั้น
ยินยอม และ ก.อ. เห็นชอบ
                        การโอนข้าราชการอัยการไปเป็นข้าราชการพลเรือน
หรือข้าราชการฝ่ายอื่นให้
รัฐมนตรีสั่งได้ เมื่อข้าราชการอัยการผู้นั้นยินยอม และ
ก.อ.เห็นชอบ
                        การให้ข้าราชการอัยการไปทำงานในตำแหน่งข้าราชการธุรการหรือตำแหน่ง
การเมืองในกระทรวงมหาดไทย ให้รัฐมนตรีสั่งได้เมื่อ ก.อ.
เห็นชอบ ในระหว่างที่ปฏิบัติงานเช่นว่านี้
ข้าราชการอัยการผู้นั้นจะทำการเกี่ยวกับการดำเนินคดีในหน้าที่ของพนักงานอัยการไม่ได้

                        มาตรา
๓๐ 
การโอนข้าราชการธุรการมาแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งข้าราชการ
อัยการโดยให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าในขณะที่โอนมา
อาจทำได้เมื่อ ก.อ. เห็นชอบ แต่ข้าราชการ
ธุรการผู้นั้นอย่างน้อยต้องเคยเป็นข้าราชการอัยการในตำแหน่งอัยการประจำกอง
หรืออัยการจังหวัด
ผู้ช่วยมาแล้ว

                        มาตรา
๓๑ 
ข้าราชการอัยการผู้ใดพ้นจากตำแหน่งข้าราชการอัยการไปโดยมิได้
มีความผิด หรือมีมลทินหรือมัวหมองในราชการ หรือไปรับราชการ
ในกระทรวงทบวงกรมอื่นเมื่อจะ
กลับเข้ารับตำแหน่งข้าราชการอัยการโดยรับเงินเดือนไม่สูงกว่าขณะพ้นจากตำแหน่งข้าราชการ
อัยการ ถ้าไม่เป็นผู้ขาดคุณสมบัติ ตามมาตรา ๓๓ (๒) ถึง (๑๒)
ก็ให้รัฐมนตรีสั่งบรรจุได้เมื่อ ก.อ.
เห็นชอบ

                        มาตรา
๓๒ 
ข้าราชการอัยการผู้ใดไปรับราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยการ
รับราชการทหาร เมื่อผู้นั้นพ้นจากราชการทหาร
โดยไม่มีความเสียหาย และประสงค์จะกลับเข้ารับ
ราชการในตำแหน่งข้าราชการอัยการ
โดยรับเงินเดือนเท่าที่ได้รับอยู่ในขณะที่ไปรับราชการทหาร ให้
ยื่นคำขอภายในกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันพ้นจากราชการทหารในกรณีเช่นว่านี้
ให้
รัฐมนตรีสั่งบรรจุได้เมื่อ ก.อ. เห็นชอบ
แต่ถ้าจะบรรจุให้ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขณะที่ไปรับราชการ
ทหารให้บรรจุได้ตามหลักเกณฑ์และวิธีการ ซึ่ง ก.อ.
จะได้กำหนด

หมวด ๒
                                                    การสอบคัดเลือก
                                                          --------

                        มาตรา
๓๓ 
ผู้สมัครสอบคัดเลือกเพื่อบรรจุเป็นข้าราชการอัยการ และแต่งตั้งให้
ดำรงตำแหน่งอัยการผู้ช่วย ต้องมีคุณสมบัติดังต่อไปนี้
                        (๑)
(ก) สอบไล่ได้เป็นธรรมศาสตร์บัณฑิต หรือนิติศาสตร์บัณฑิต หรือสอบไล่ได้
ปริญญาหรือประกาศนียบัตรทางกฎหมายจากต่างประเทศ ซึ่ง ก.อ.
เทียบว่าไม่ต่ำกว่าปริญญาตรี
                              (ข)
สอบไล่ได้ตามหลักสูตรของสำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่ง
เนติบัณฑิตยสภาและ
                              (ค) ได้ประกอบวิชาชีพทางกฎหมายเป็นข้าราชการตุลาการจ่าศาล

รองจ่าศาล เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ เจ้าพนักงานบังคับคดี
พนักงานคุมประพฤติ นายทหารเหล่า
พระธรรมนูญ หรือทนายความ
หรือได้ประกอบวิชาชีพทางกฎหมายอย่างอื่นตามที่ ก.อ. กำหนด  
ทั้งนี้ เป็นเวลาไม่น้อยกว่าสองปี และให้ ก.อ. มีอำนาจออกระเบียบกำหนดเงื่อนไขเกี่ยวกับการ
ประกอบวิชาชีพนั้น ๆ ด้วย
                        (๒)
มีสัญชาติไทยโดยการเกิด
                        (๓)
มีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบห้าปี
                        (๔)
เป็นผู้เลื่อมใสในการปกครองระบอบประชาธิปไตยตามรัฐธรรมนูญ
ด้วยความบริสุทธิ์ใจ
                        (๕)
เป็นสามัญสมาชิกแห่งเนติบัณฑิตยสภา
                        (๖)
ไม่เป็นผู้มีความประพฤติเสื่อมเสีย หรือบกพร่องในศีลธรรมอันดี
                        (๗)
ไม่เป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัว
                        (๘)
ไม่เป็นผู้อยู่ในระหว่างถูกสั่งให้พักราชการ หรือถูกสั่งให้ออกจากราชการไว้
ก่อนตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ
หรือตามกฎหมายอื่น
                        (๙)
ไม่เป็นผู้เคยถูกลงโทษไล่ออก ปลดออก หรือให้ออกจากราชการ
หรือรัฐวิสาหกิจ
                        (๑๐)
ไม่เป็นผู้เคยรับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่เป็นโทษ
สำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
                        (๑๑)
ไม่เป็นคนไร้ความสามารถ หรือคนเสมือนไร้ความสามารถ  หรือจิต
ฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ
หรือมีกายหรือจิตใจไม่เหมาะสมที่จะเป็นข้าราชการอัยการ หรือเป็นโรค
ที่ระบุไว้ในกฎกระทรวง และ
                        (๑๒)
เป็นผู้ที่คณะกรรมการแพทย์มีจำนวนไม่น้อยกว่าสามคน ซึ่ง ก.อ. จะได้
กำหนดได้ตรวจร่างกายและจิตใจแล้ว และ ก.อ.
ได้พิจารณารายงานของแพทย์ เห็นว่าสมควรรับ
สมัครได้
                        ให้
ก.อ. มีอำนาจวางระเบียบเพื่อตรวจสอบคุณสมบัติของผู้สมัครสอบ
คัดเลือกก่อนที่จะรับสมัครได้

                        มาตรา
๓๔  ให้ ก.อ.
มีอำนาจกำหนดหลักสูตรและวิธีการสอบคัดเลือกตาม
มาตรา ๓๓ ตลอดจนวางเงื่อนไขในการรับสมัคร
                        เมื่อสมควรจะมีการสอบคัดเลือกเมื่อใด
ให้กรมอัยการเสนอต่อ ก.อ. ให้ ก.อ. จัด
ให้มีการสอบคัดเลือก เมื่อได้มีการสอบใหม่
และได้ประกาศผลของการสอบแล้ว บัญชีสอบคัดเลือก
คราวก่อนเป็นอันยกเลิก

                        มาตรา
๓๕ 
ผู้สอบคัดเลือกที่ได้คะแนนสูงให้ได้รับบรรจุเป็นข้าราชการอัยการ
และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอัยการผู้ช่วยก่อนผู้ที่ได้รับคะแนนต่ำลงมาตามลำดับแห่งบัญชีสอบ
คัดเลือก
หากได้คะแนนเท่ากันให้ใช้วิธีจับสลากเพื่อจัดลำดับที่ระหว่างผู้ที่ได้คะแนนเท่ากันนั้น
                        ผู้สอบคัดเลือกได้ผู้ใด
หากขาดคุณสมบัติหรือลักษณะข้อใดข้อหนึ่งตาม
มาตรา ๓๓ หรือเป็นบุคคลที่ ก.อ. เห็นว่ามีชื่อเสียงหรือความประพฤติหรือเหตุอื่น
ๆ ที่ไม่เหมาะสม
จะเป็นข้าราชการอัยการผู้นั้นเป็นอันหมดสิทธิเข้ารับราชการตามผลของการสอบคัดเลือกนั้น

หมวด ๓

การพ้นจากตำแหน่ง

----------

                        มาตรา
๓๖  ข้าราชการอัยการพ้นจากตำแหน่ง
เมื่อ
                        (๑)
ตาย
                        (๒)
พ้นจากราชการตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
                        (๓)
ได้รับอนุญาตให้ลาออก
                        (๔)
โอนไปรับราชการทางอื่น
                        (๕)
ออกจากราชการเพื่อไปรับราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการ
ทหาร
                        (๖)
ถูกสั่งให้ออกจากราชการตามมาตรา ๒๖ หรือมาตรา ๓๗ หรือมาตรา ๓๙
                        (๗)
ถูกสั่งลงโทษไล่ออก ปลดออก หรือให้ออก
                        การพ้นจากตำแหน่งของข้าราชการอัยการ
เว้นแต่ตำแหน่งอัยการผู้ช่วย หาก
เป็นกรณีตาม (๑) (๒) หรือ (๓)
ให้นำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงทราบ 
แต่ถ้าเป็นการพ้นจาก
ตำแหน่งตาม (๔) (๕) (๖) หรือ (๗)
ให้นำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงมีพระบรมราชโองการให้พ้น
จากตำแหน่ง
พระบรมราชโองการดังกล่าวให้มีผลตั้งแต่วันโอนหรือวันออกจากราชการแล้วแต่กรณี

                        มาตรา
๓๗ 
ผู้ได้รับบรรจุเป็นข้าราชการอัยการและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งใด 
หากภายหลังปรากฏต่อ ก.อ. ว่าขาดคุณสมบัติตามมาตรา ๒๕
หรือมาตรา ๓๓ ตั้งแต่ก่อนได้รับ
การบรรจุ ให้รัฐมนตรีด้วยความเห็นชอบของ
ก.อ.สั่งให้ผู้นั้นออกจากราชการ แต่ทั้งนี้ไม่กระทบ
กระเทือนถึงการใดที่ผู้นั้นได้ปฏิบัติไปตามอำนาจหน้าที่และการรับเงินเดือนหรือผลประโยชน์อื่นใด
ที่รับจากทางราชการก่อนมีคำสั่งให้ออกนั้น
และถ้าการเข้ารับราชการเป็นไปโดยสุจริตแล้วให้ถือว่า
เป็นการสั่งให้ออกเพื่อรับบำเหน็จบำนาญเหตุทดแทนตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญ
ข้าราชการ

                        มาตรา
๓๘ 
ข้าราชการอัยการผู้ใดประสงค์จะลาออกจากราชการให้ยื่นหนังสือ
ขอลาออกต่อผู้บังคับบัญชาเหนือขึ้นไปชั้นหนึ่งเพื่อให้รัฐมนตรีเป็นผู้พิจารณา
เมื่อรัฐมนตรีสั่ง
อนุญาตแล้วให้ถือว่าพ้นจากตำแหน่ง
                        ในกรณีที่ข้าราชการอัยการขอลาออกเพื่อดำรงตำแหน่งทางการเมืองหรือเพื่อ
สมัครรับเลือกตั้ง
ให้การลาออกมีผลตั้งแต่วันที่ผู้นั้นขอลาออก
                        นอกจากกรณีตามวรรคสอง
ถ้ารัฐมนตรีเห็นว่า จำเป็นเพื่อประโยชน์แก่ราชการ 
จะยับยั้งการอนุญาตให้ลาออกไว้เป็นเวลาไม่เกินสามเดือนนับแต่วันขอลาออกก็ได้

                        มาตรา
๓๙ 
เมื่อรัฐมนตรีเห็นสมควรให้ข้าราชการอัยการผู้ใดออกจากราชการ
เพื่อรับบำเหน็จบำนาญเหตุทดแทน เหตุทุพพลภาพ
หรือเหตุรับราชการนาน ตามกฎหมายว่าด้วย
บำเหน็จบำนาญข้าราชการ ให้ทำได้ด้วยความเห็นชอบของ ก.อ.
แต่การให้ออกจากราชการเพื่อรับ
บำเหน็จบำนาญเหตุทดแทน ให้ทำได้เฉพาะในกรณีดังต่อไปนี้
                        (๑)
เมื่อข้าราชการอัยการผู้ใดต้องหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง และได้
ดำเนินการสอบสวนตามวิธีการที่บัญญัติไว้ในลักษณะ ๔ หมวด ๒
แล้ว ไม่ได้ความเป็นสัตย์ว่า
กระทำผิดที่จะต้องถูกลงโทษไล่ออก ปลดออก หรือให้ออก
แต่ผู้นั้นมีมลทินหรือมัวหมอง จะให้รับ
ราชการต่อไป จะเป็นการเสียหายแก่ราชการ
                        (๒)
เมื่อข้าราชการอัยการผู้ใดบกพร่องต่อหน้าที่ หรือหย่อนความสามารถ
ในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ หรือประพฤติตนไม่สมควรที่จะให้คงเป็นข้าราชการอัยการต่อไป
                        (๓)
เมื่อข้าราชการอัยการผู้ใดเจ็บป่วยไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ราชการได้โดย
สม่ำเสมอ แต่ไม่ถึงเหตุทุพพลภาพ หรือ
                        (๔)
เมื่อข้าราชการอัยการผู้ใดขาดคุณสมบัติตามมาตรา ๓๓ (๒) หรือ (๑๑)
หรือเป็นสมาชิกรัฐสภาซึ่งมาจากการเลือกตั้ง หรือเป็นข้าราชการการเมือง
เว้นแต่กรณีตาม
มาตรา ๒๙ วรรคสาม

ลักษณะ ๔
                                      วินัย การรักษาวินัย และการลงโทษ

---------

หมวด ๑

วินัย

---------

                        มาตรา
๔๐ 
ข้าราชการอัยการต้องรักษาวินัยตามที่บัญญัติไว้ในหมวดนี้โดย
เคร่งครัด
ผู้ใดฝ่าฝืนจักต้องได้รับโทษตามที่บัญญัติไว้ในหมวด ๓ แห่งลักษณะนี้

                        มาตรา
๔๑ 
ข้าราชการอัยการต้องสนับสนุนการปกครองระบอบประชาธิปไตย
ตามรัฐธรรมนูญด้วยความบริสุทธิ์ใจ

                        มาตรา  ๔๒  ข้าราชการอัยการจะเป็นกรรมการพรรคการเมือง สมาชิกพรรค
การเมือง หรือเจ้าหน้าที่ในพรรคการเมืองไม่ได้
                        ในการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภา
หรือผู้แทนทางการเมืองอื่นใดข้าราชการอัยการ
จะเข้าเป็นตัวกระทำการ ร่วมกระทำการ
หรือสนับสนุนในการโฆษณาหรือชักชวนใด ๆ ไม่ได้
                        มาตรา
๔๓ 
ข้าราชการอัยการต้องปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชาซึ่งสั่งใน
หน้าที่ราชการโดยชอบด้วยกฎหมาย ห้ามมิให้ขัดขืนหลีกเลี่ยง
ถ้าไม่เห็นพ้องด้วยคำสั่งนั้นจะเสนอ
ความเห็นทัดทานเป็นหนังสือก็ได้ แต่ต้องเสนอโดยด่วน  และเมื่อได้ทัดทานดังกล่าวแล้วผู้บังคับ
บัญชามิได้สั่งถอนหรือแก้คำสั่งที่สั่งไป ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาต้องปฏิบัติตาม
แต่ให้ผู้บังคับบัญชารีบ
รายงานขึ้นไปยังอธิบดีตามลำดับ
                        ในการปฏิบัติราชการ
ห้ามมิให้กระทำการข้ามผู้บังคับบัญชาเหนือตน เว้นแต่
จะได้รับอนุญาต

                        มาตรา
๔๔ 
ข้าราชการอัยการต้องปฏิบัติหน้าที่ราชการด้วยความระมัดระวัง
มิให้เสียหายแก่ราชการ ด้วยความซื่อสัตย์สุจริตและเที่ยงธรรม

                        มาตรา
๔๕ 
ข้าราชการอัยการต้องไม่รายงานเท็จต่อผู้บังคับบัญชา การรายงาน
โดยปกปิดข้อความซึ่งควรต้องบอกถือว่าเป็นการรายงานเท็จด้วย

                        มาตรา
๔๖ 
ข้าราชการอัยการต้องอุทิศเวลาของตนให้แก่ราชการจะละทิ้งหรือ
ทอดทิ้งหน้าที่ราชการมิได้
                        ข้าราชการอัยการต้องไม่ประกอบอาชีพ
หรือวิชาชีพ หรือกระทำกิจการใดอัน
เป็นการกระทบกระเทือนถึงการปฏิบัติหน้าที่
หรือเสื่อมเสียถึงเกียรติศักดิ์แห่งตำแหน่งหน้าที่
ราชการ
                        ข้าราชการอัยการต้องไม่เป็นกรรมการ
ผู้จัดการ หรือที่ปรึกษากฎหมาย
หรือดำรงตำแหน่งอื่นใดที่มีลักษณะงานคล้ายคลึงกันนั้นในห้างหุ้นส่วนบริษัท
                        ข้าราชการอัยการต้องไม่เป็นกรรมการในรัฐวิสาหกิจ
หรือกิจการอื่นของรัฐใน
ทำนองเดียวกัน เว้นแต่จะได้รับอนุมัติจาก ก.อ.

                        มาตรา
๔๗ 
ข้าราชการอัยการต้องไม่กระทำการอันได้ชื่อว่าเป็นผู้ประพฤติชั่ว 
เช่น ประพฤติตนเป็นคนเสเพล มีหนี้สินรุงรัง
เสพของมึนเมาจนไม่สามารถครองสติได้ เล่นการพนัน
เป็นอาจิณ กระทำความผิดอาญา หรือกระทำการอื่นใด
ซึ่งความประพฤติหรือการกระทำดังกล่าว
แล้วอาจทำให้เสียเกียรติศักดิ์แห่งตำแหน่งหน้าที่ราชการ

                        มาตรา
๔๘  ข้าราชการอัยการต้องต้อนรับ ให้ความสะดวก
และให้ความ
สงเคราะห์ต่อประชาชนผู้มาติดต่อในกิจการอันเกี่ยวกับอำนาจหน้าที่ของตนโดยไม่ชักช้า
                        ห้ามมิให้ดูหมิ่นเหยียดหยามบุคคลใด
ๆ และต้องสุภาพเรียบร้อยต่อประชาชน

                        มาตรา
๔๙ 
ข้าราชการอัยการต้องถือและปฏิบัติตามระเบียบแบบแผนของทาง
ราชการ

                        มาตรา
๕๐ 
ข้าราชการอัยการต้องสุภาพเรียบร้อยและรักษาความสามัคคี
ระหว่างข้าราชการและต้องช่วยเหลือซึ่งกันและกันในหน้าที่ราชการ

                        มาตรา
๕๑ 
ข้าราชการอัยการต้องรักษาความลับของทางราชการ

                        มาตรา
๕๒ 
ผู้บังคับบัญชาข้าราชการฝ่ายอัยการผู้ใดรู้ว่าผู้อยู่ใต้บังคับบัญชา
กระทำผิดวินัยแล้วไม่จัดการสอบสวนพิจารณาและดำเนินการตามความในหมวด
๒ และหมวด ๓ 
แห่งลักษณะนี้ หรือตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือน
แล้วแต่กรณี หรือไม่จัดการ
ลงโทษตามอำนาจและหน้าที่หรือจัดการลงโทษโดยไม่สุจริต
ให้ถือว่าผู้บังคับบัญชาผู้นั้นกระทำ
ผิดวินัย

หมวด ๒
                                                      การรักษาวินัย

--------

                        มาตรา
๕๓ 
เมื่อข้าราชการอัยการผู้ใดถูกกล่าวหาหรือมีกรณีเป็นที่สงสัยว่า
กระทำผิดวินัย
ผู้บังคับบัญชาต้องดำเนินการสอบสวนชั้นต้นโดยมิชักช้า
                        วิธีการสอบสวนชั้นต้นจะทำโดยให้ผู้มีกรณีเกี่ยวข้องชี้แจ้งเรื่องราวเป็นหนังสือ

หรือโดยบันทึกเรื่องราวและความเห็นก็ได้
                        เมื่อผู้บังคับบัญชาได้สอบสวนชั้นต้นแล้ว
เห็นว่า ข้าราชการอัยการผู้ใดกระทำ
ผิดวินัยไม่ร้ายแรง ให้ดำเนินการตามมาตรา ๖๓
แต่ถ้าเห็นว่าเป็นกรณีกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง 
ให้ดำเนินการตามมาตรา ๕๔ หรือมาตรา ๕๖ แล้วแต่กรณี
แต่ถ้าเกินอำนาจของตนให้รายงานไป
ยังผู้บังคับบัญชาเหนือตนขึ้นไปตามลำดับเพื่อดำเนินการตามควรแก่กรณี

                        มาตรา
๕๔ 
ข้าราชการอัยการผู้ใดซึ่งผู้บังคับบัญชาเห็นว่ากระทำผิดวินัย
อย่างร้ายแรงที่มีโทษถึงไล่ออก ปลดออก หรือให้ออก ให้ผู้บังคับบัญชาต่อไปนี้แต่งตั้งคณะ
กรรมการขึ้นอย่างน้อยสามคน เพื่อทำการสอบสวน คือ
                        (๑)
รัฐมนตรี สำหรับข้าราชการอัยการทุกชั้น
                        (๒)
อธิบดี สำหรับข้าราชการอัยการซึ่งได้รับเงินเดือนชั้น ๑ และชั้น ๒
                        กรรมการตามวรรคหนึ่งต้องเป็นข้าราชการอัยการ
                        ในการสอบสวนนั้น
คณะกรรมการสอบสวนต้องแจ้งข้อกล่าวหา และ
รายละเอียดเท่าที่มีอยู่ให้ผู้ถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยทราบ
และต้องให้โอกาสแก่ผู้ถูกกล่าวหาว่า
กระทำผิดวินัยชี้แจงและนำพยานหลักฐานเข้าสืบแก้ข้อกล่าวหาได้ด้วย
                        ให้คณะกรรมการสอบสวนดำเนินการสอบสวนให้เสร็จโดยเร็วกำหนดอย่างช้า
ไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันได้รับแต่งตั้ง ถ้ามีความจำเป็น
ซึ่งจะสอบสวนไม่ทันภายในกำหนดนั้นก็
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง
แต่ละครั้งเป็นเวลาไม่เกินสิบห้าวัน และต้องแสดงเหตุที่
ต้องขยายเวลาไว้ด้วยทุกครั้ง
แต่ถ้าขยายเวลาแล้วยังสอบสวนไม่เสร็จ จะขยายเวลาต่อไปอีกได้ต่อ
เมื่อได้รับอนุมัติจากผู้แต่งตั้ง
                        หลักเกณฑ์และวิธีการที่เกี่ยวกับการสอบสวนให้เป็นไปตามที่
ก.อ. กำหนด
                        เมื่อคณะกรรมการสอบสวนได้ทำการสอบสวนเสร็จแล้ว
ให้รายงานเสนอ
ความเห็นต่ออธิบดี
โดยให้ผู้บังคับบัญชาของผู้ถูกกล่าวหาตามลำดับได้แสดงความเห็นเสียก่อน
ด้วย ถ้าคณะกรรมการหรือผู้บังคับบัญชาดังกล่าว หรืออธิบดี
เห็นว่าผู้ถูกกล่าวหากระทำผิดวินัย ก็
ให้อธิบดีทำความเห็นรายงานไปยัง ก.อ. เมื่อ ก.อ.
ได้พิจารณาเห็นสมควรลงโทษ ไล่ออก ปลดออก 
หรือให้ออกจากราชการ
จึงให้รัฐมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายจากรัฐมนตรีสั่งไล่ออก 
ปลดออก หรือให้ออกจากราชการต่อไป
                        ในกรณีข้าราชการอัยการถูกฟ้องคดีอาญา
จะใช้คำพิพากษาถึงที่สุดของศาล
ประกอบการพิจารณาของ ก.อ.
โดยไม่ต้องตั้งคณะกรรมการสอบสวนก็ได้

                        มาตรา
๕๕ 
ให้กรรมการสอบสวนเป็นเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา
และให้มีอำนาจเช่นเดียวกับพนักงานสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเพียง
เท่าที่เกี่ยวกับอำนาจและหน้าที่ของกรรมการสอบสวน
และโดยเฉพาะให้มีอำนาจดังต่อไปนี้ด้วยคือ
                        (๑)
เรียกให้กระทรวงทบวงกรม หน่วยราชการ หรือรัฐวิสาหกิจชี้แจงข้อเท็จจริง
ส่งเอกสารและหลักฐาน
ส่งผู้แทนหรือบุคคลในสังกัดมาชี้แจงหรือให้ถ้อยคำเกี่ยวกับเรื่องที่สอบสวน
                        (๒)
เรียกผู้ถูกกล่าวหาหรือบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำ หรือ ให้ส่งเอกสารและ
หลักฐานเกี่ยวกับเรื่องที่สอบสวน

                        มาตรา
๕๖  ข้าราชการอัยการผู้ใด
กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง และเป็นกรณี
ความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งตามที่ ก.อ. กำหนด
หรือได้ให้ถ้อยคำรับสารภาพเป็นหนังสือต่อผู้บังคับ
บัญชาหรือต่อคณะกรรมการสอบสวน
รัฐมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายจากรัฐมนตรี
จะพิจารณาสั่งลงโทษโดยไม่ต้องสอบสวนก็ได้  ทั้งนี้  ต้องได้รับความเห็นชอบของ ก.อ. ก่อน

                        มาตรา
๕๗ 
ข้าราชการอัยการผู้ใดถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง
จนถูกตั้งกรรมการสอบสวน หรือถูกฟ้องคดีอาญา
เว้นแต่เป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือ
ความผิดลหุโทษ
ถ้าผู้บังคับบัญชาเห็นว่าจะให้อยู่ในหน้าที่ราชการระหว่างสอบสวนหรือพิจารณา
จะเป็นการเสียหายแก่ราชการ จะสั่งให้พักราชการก็ได้
                        ผู้บังคับบัญชาที่มีอำนาจสั่งให้พักราชการ
คือ
                        (๑)
รัฐมนตรี สำหรับข้าราชการอัยการทุกชั้น
                        (๒)
อธิบดี สำหรับข้าราชการอัยการซึ่งได้รับเงินเดือนชั้น ๑ และชั้น ๒
                        การให้พักราชการนั้น
ให้พักตลอดเวลาที่สอบสวนพิจารณา หรือตลอดเวลาที่
คดียังไม่ถึงที่สุดเมื่อสอบสวนพิจารณาเสร็จแล้ว
หรือคดีถึงที่สุดแล้ว ถ้าปรากฏว่าผู้ถูกสั่งให้พัก
ราชการมิได้กระทำความผิดและไม่มีมลทิน หรือมัวหมอง
ให้ผู้บังคับบัญชาที่มีอำนาจสั่งให้พัก
ราชการสั่งให้รับราชการตามเดิม
เงินเดือนของผู้ถูกสั่งให้พักราชการดังกล่าว ให้เป็นไปตาม
กฎหมายว่าด้วยการนั้น

                        มาตรา
๕๘ 
ข้าราชการอัยการผู้ใดถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง 
หรือต้องหาว่ากระทำความผิดอาญา หรือถูกฟ้องคดีอาญา
เว้นแต่เป็นความผิดที่ได้กระทำโดย
ประมาทหรือความผิดลหุโทษ
แม้ภายหลังผู้นั้นจะพันจากตำแหน่งข้าราชการอัยการไปแล้ว ก็อาจมี
การสอบสวนหรือพิจารณาเพื่อลงโทษ
หรือเปลี่ยนแปลงคำสั่งให้เป็นไปตามลักษณะนี้ได้ เว้นแต่
ข้าราชการอัยการผู้นั้นจะพ้นจากตำแหน่งเพราะตาย

                                                           หมวด ๓

การลงโทษ

----------

                        มาตรา
๕๙  โทษผิดวินัยมี ๕ สถาน คือ
                        (๑)
ไล่ออก
                        (๒)
ปลดออก
                        (๓)
ให้ออก
                        (๔)
งดบำเหน็จความชอบ
                        (๕)
ภาคทัณฑ์
                        การสั่งลงโทษข้าราชการอัยการในสถานไล่ออก
ปลดออก หรือให้ออกนั้น
จะกระทำได้เมื่อได้ดำเนินการสอบสวนพิจารณาตามที่บัญญัติไว้ในหมวด
๒ แห่งลักษณะนี้แล้ว

                        มาตรา
๖๐  การไล่ออกนั้นรัฐมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมาย
จากรัฐมนตรีจะสั่งลงโทษได้
เมื่อข้าราชการอัยการผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงดังต่อไปนี้
                        (๑)
ทุจริตต่อหน้าที่ราชการ
                        (๒)
ทำความผิดอาญาและต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษจำคุก เว้นแต่
เป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
                        (๓)
ต้องคำพิพากษาให้เป็นบุคคลล้มละลายทุจริตตามกฎหมายว่าด้วย
ล้มละลาย
                        (๔)
เปิดเผยความลับของทางราชการอันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการ
อย่างร้ายแรง
                        (๕)
ละทิ้งหน้าที่ราชการโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร เป็นเหตุให้เสียหายแก่
ราชการอย่างร้ายแรง
หรือละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่าสิบห้าวันโดย
ไม่มีเหตุผลอันสมควร
                        (๖)
ขัดคำสั่งผู้บังคับบัญชาซึ่งสั่งโดยชอบด้วยกฎหมาย และการขัดคำสั่งนั้น
อาจเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
                        (๗)
ประมาทเลินเล่อในหน้าที่ราชการหรือปฏิบัติหน้าที่ราชการโดยจงใจไม่
ปฏิบัติตามกฎหมาย หรือระเบียบของทางราชการ
อันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
                        (๘)
ประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง

                        มาตรา
๖๑  การปลดออกนั้น
รัฐมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมาย
จากรัฐมนตรีจะสั่งลงโทษได้ เมื่อข้าราชการอัยการผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง
แต่ยังไม่ถึง
ขนาดที่จะต้องถูกไล่ออกจากราชการ
หรือถึงขนาดที่จะต้องไล่ออก แต่มีเหตุอันควรลดหย่อน

                        มาตรา
๖๒  การให้ออกนั้น
รัฐมนตรีหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมาย
จากรัฐมนตรีจะสั่งลงโทษได้
เมื่อข้าราชการอัยการผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง แต่ยังไม่ถึง
ขนาดที่จะต้องถูกปลดออก หรือถึงขนาดที่จะต้องถูกปลดออก
แต่มีเหตุอันควรลดหย่อน
                        ผู้ใดถูกสั่งให้ออกจากราชการตามมาตรานี้
ให้มีสิทธิได้รับบำเหน็จบำนาญ
เสมือนว่าผู้นั้นลาออกจากราชการ

                        มาตรา
๖๓ 
ข้าราชการอัยการผู้ใดกระทำผิดวินัยไม่ร้ายแรง และผู้บังคับบัญชา
สอบสวนพิจารณาแล้วเห็นว่าสมควรลงโทษเพียงสถานงดบำเหน็จความชอบเป็นเวลาไม่เกินสามปี

หรือถ้ามีเหตุสมควรปรานี
จะลงโทษเพียงภาคทัณฑ์โดยจะให้ทำทัณฑ์บนไว้ด้วยหรือไม่ก็ได้ ก็ให้ผู้
บังคับบัญชารายงานตามลำดับถึงอธิบดีเพื่อเสนอ ก.อ. เมื่อ
ก.อ. พิจารณาเห็นสมควรลงโทษสถาน
ใด ก็ให้รายงานไปยังรัฐมนตรีเพื่อสั่ง

                        มาตรา
๖๔  ในคำสั่งลงโทษ
ให้แสดงว่าผู้รับโทษนั้นกระทำผิดวินัยในกรณีใด 
ตามมาตราใด

                        มาตรา
๖๕ 
ถ้าปรากฏว่าคำสั่งลงโทษทางวินัยได้สั่งไปโดยผิดหลงให้รัฐมนตรีมี
อำนาจแก้ไขเปลี่ยนแปลงให้เป็นคุณแก่ผู้ถูกลงโทษได้
แต่การแก้ไขเปลี่ยนแปลงเช่นว่านี้ จะต้องได้
รับอนุมัติจาก ก.อ. ก่อน
                        การแก้ไขเปลี่ยนแปลงคำสั่งดังกล่าวในวรรคหนึ่ง
ให้กระทำได้ภายในกำหนด
สองปีนับแต่วันสั่งลงโทษ

ลักษณะ ๕

ข้าราชการธุรการ

--------

                        มาตรา
๖๖ 
ในส่วนที่เกี่ยวกับข้าราชการธุรการ ให้นำกฎหมายว่าด้วยระเบียบ
ข้าราชการพลเรือนในส่วนที่เกี่ยวกับข้าราชการพลเรือนสามัญ
มาใช้บังคับ
                        ตำแหน่งข้าราชการอัยการใดเป็นตำแหน่งผู้บังคับบัญชาข้าราชการธุรการ
โดยเทียบกับตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญตำแหน่งใด
ให้กำหนดโดยกฎ ก.พ.

                                                    บทเฉพาะกาล

---------

                        มาตรา
๖๗ 
ให้กรรมการอัยการผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งอยู่ในตำแหน่งในวันที่พระราช
บัญญัตินี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาคงอยู่ในตำแหน่งต่อไป
จนกว่าจะได้มีการเลือกกรรมการ
อัยการผู้ทรงคุณวุฒิตามพระราชบัญญัตินี้
แต่ทั้งนี้ต้องไม่เกินหนึ่งปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้
ใช้บังคับ

                        มาตรา
๖๘ 
ผู้ใดเป็นข้าราชการอัยการตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการ
ฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๐๓
อยู่ในวันที่พระราชบัญญัตินี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ให้ผู้นั้นเป็น
ข้าราชการอัยการตามพระราชบัญญัตินี้ต่อไป
โดยให้ได้รับเงินเดือนในอัตราเท่ากับเงินเดือนที่ได้รับ
อยู่
เว้นแต่ผู้ที่ได้รับเงินเดือนไม่ถึงขั้นต่ำของชั้นตามบัญชีอัตราเงินเดือนท้ายพระราชบัญญัตินี้
ให้
ผู้นั้นได้รับเงินเดือนขั้นต่ำของชั้นนั้น

                        มาตรา
๖๙ 
ผู้ใดเป็นข้าราชการธุรการสามัญตามพระราชบัญญัติระเบียบ
ข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๐๓
อยู่ในวันที่พระราชบัญญัตินี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ให้ผู้
นั้นเป็นข้าราชการธุรการตามพระราชบัญญัตินี้ต่อไป

                        มาตรา
๗๐ 
ผู้ใดเป็นข้าราชการธุรการวิสามัญตามพระราชบัญญัติระเบียบ
ข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๐๓ อยู่ในวันที่พระราชบัญญัตินี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ให้ผู้
นั้นเป็นข้าราชการธุรการวิสามัญต่อไป และให้นำมาตรา ๑๑๖
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบ
ข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

                        มาตรา
๗๑ 
ข้าราชการฝ่ายอัยการผู้ใดกระทำผิดวินัยในขณะที่พระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๐๓ ใช้บังคับ
และผู้บังคับบัญชาได้สั่งให้ดำเนินการสอบ
สวนแล้ว
ถ้าการสั่งและการสอบสวนพิจารณาที่ได้กระทำไปแล้วถูกต้องตามกฎหมายที่ใช้อยู่ใน
ขณะนั้น ให้ถือว่าเป็นอันสมบูรณ์
ถ้ากรณียังค้างระหว่างการสอบสวน ก็ให้ดำเนินการสอบสวนตาม
กฎหมายนั้นต่อไปจนกว่าจะเสร็จ
แต่การพิจารณาและการสั่งลงโทษให้ดำเนินการตามพระราช
บัญญัตินี้

                        มาตรา
๗๒ 
ผู้ที่ได้ยื่นใบสมัครเข้าเป็นข้าราชการอัยการในตำแหน่งอัยการ
ผู้ช่วยไว้ก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ให้คงถือคุณสมบัติตามพระราชบัญญัติระเบียบ
ข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๐๓
                        ผู้ที่
ก.อ. ได้ลงมติให้รับเข้าเป็นข้าราชการอัยการในตำแหน่งอัยการผู้ช่วยได้ตาม
มาตรา ๑๔ และผู้สอบคัดเลือกได้ตามมาตรา ๒๖
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่าย
อัยการ พ.ศ. ๒๕๐๓ ก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ให้คงมีสิทธิได้รับบรรจุเป็นข้าราชการ
อัยการ และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งอัยการผู้ช่วยต่อไป

                        มาตรา
๗๓ 
ในระหว่างที่ยังมิได้มีการแต่งตั้งคณะรัฐมนตรีตามรัฐธรรมนูญ
ที่จะได้ประกาศใช้ตามธรรมนูญการปกครองราชอาณาจักร
พุทธศักราช ๒๕๒๐ มิให้นำความใน
มาตรา ๓๙ (๔) ในส่วนที่เกี่ยวกับข้าราชการการเมืองมาใช้บังคับแก่ข้าราชการอัยการ

                        มาตรา
๗๔ 
เพื่อประโยชน์ในการพิจารณาบรรจุบุคคลซึ่งเคยรับราชการ
และออกจากราชการไปก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
เข้ารับราชการ ให้ปรับเงินเดือนที่ผู้นั้น
ได้รับอยู่ก่อนออกจากราชการให้เข้าชั้น
และขั้นตามบัญชีที่ใช้บังคับอยู่ในวันที่กลับเข้ารับราชการ
                        ในกรณีที่ผู้เข้ารับราชการเป็นผู้ซึ่งออกจากราชการก่อนมีการปรับอัตราเงินเดือน
ตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๐๗ พระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๐
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๓๖๐ 
ลงวันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๕
หรือพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ (ฉบับที่ ๕) 
พ.ศ. ๒๕๑๗
ให้ปรับเงินเดือนที่ผู้นั้นได้รับอยู่ก่อนออกจากราชการ ตามพระราชบัญญัติและ
ประกาศนั้น ๆ เสียก่อน แล้วจึงปรับเงินเดือนตามวรรคหนึ่ง
                        ในกรณีที่มีการปรับเงินเดือนของผู้ที่กลับเข้ารับราชการตามวรรคหนึ่งและ
วรรคสองแล้วยังปรากฏว่าผู้เข้ารับราชการได้รับเงินเดือนไม่ถึงขั้นต่ำของชั้นตามบัญชีอัตรา
เงินเดือนข้าราชการอัยการท้ายพระราชบัญญัตินี้ ให้ ก.อ.
เป็นผู้พิจารณาว่าผู้นั้นสมควรได้รับการ
บรรจุในชั้นหรือขั้นใด ทั้งนี้ ก.อ.
จะกำหนดให้ได้รับเงินเดือนในชั้นที่ต่ำกว่าขั้นต่ำของชั้นเป็นกรณี
เฉพาะรายก็ได้

                        มาตรา
๗๕ 
ข้าราชการที่ไม่ใช่ข้าราชการการเมือง ข้าราชการวิสามัญ หรือ
ข้าราชการซึ่งอยู่ในระหว่างทดลองปฏิบัติหน้าที่ราชการ
หรือพนักงานเทศบาลที่ไม่ใช่พนักงาน
เทศบาลวิสามัญซึ่งสอบคัดเลือก
หรือทดสอบความรู้เพื่อบรรจุและแต่งตั้งเป็นข้าราชการอัยการใน
ตำแหน่งอัยการผู้ช่วยได้ตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ
พ.ศ. ๒๕๐๓ และ
เจ้าสังกัดได้ทำความตกลงกับกรมอัยการให้โอนมาบรรจุเป็นข้าราชการอัยการในตำแหน่งอัยการ
ผู้ช่วยก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ให้นับเวลาราชการหรือเวลาทำงานของตนในขณะที่เป็น
ข้าราชการ
หรือพนักงานเทศบาลเป็นเวลาราชการของข้าราชการอัยการตามพระราชบัญญัตินี้ด้วย

                        มาตรา
๗๖ 
ในระหว่างที่ยังมิได้แก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญ
ข้าราชการ กฎหมายว่าด้วยเงินเดือนของข้าราชการผู้ถูกสั่งพักราชการ
และกฎหมายว่าด้วยบัตร
ประจำตัวข้าราชการ พนักงานเทศบาล พนักงานสุขาภิบาล
และพนักงานองค์การของรัฐเพื่อให้มีผล
บังคับรวมถึงข้าราชการฝ่ายอัยการตามพระราชบัญญัตินี้
ให้ถือว่าข้าราชการฝ่ายอัยการเป็น
ข้าราชการตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
กฎหมายว่าด้วยเงินเดือนของ
ข้าราชการผู้ถูกสั่งพักราชการและกฎหมายว่าด้วยบัตรประจำตัวข้าราชการ
พนักงานเทศบาล 
พนักงานสุขาภิบาล และพนักงานองค์การของรัฐอยู่ต่อไป

                        มาตรา
๗๗ 
ในระหว่างที่ยังมิได้ตราพระราชกฤษฎีกา ออกกฎกระทรวง
กฎ ก.พ. ข้อกำหนด ข้อบังคับ ระเบียบ หรือประกาศ
เพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้ ให้นำ
พระราชกฤษฎีกา กฎกระทรวง กฎ ก.พ. ข้อกำหนด ข้อบังคับ
ระเบียบหรือประกาศที่ใช้อยู่ในวันที่
พระราชบัญญัตินี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษามาใช้บังคับโดยอนุโลมเพียงเท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับ
บทแห่งพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์
          นายกรัฐมนตรี

                                    บัญชีอัตราเงินเดือนข้าราชการอัยการ
                                    [ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

----------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ :- 
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากพระราชบัญญัติระเบียบ
ข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๐๓ ได้ใช้บังคับมานานแล้ว
แม้จะได้ปรับปรุงแก้ไขมาหลายครั้ง ก็
ยังมีบทบัญญัติหลายมาตราไม่เหมาะสมกับกาลสมัย
และเพื่อให้สอดคล้องกับหลักการบริหารงาน
บุคคลในปัจจุบัน สมควรจะได้ปรับปรุงแก้ไขเสียใหม่
อันจะทำให้ราชการของกรมอัยการดำเนินไป
ได้ผลดียิ่งขึ้น 
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น

                                                                                                ภคินี/แก้ไข
                                                                                                ๑/๒/๒๕๔๕
                                                                                                 A+B(C)