atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 5

คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน

คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ฉบับที่ ๕[๑]

เพื่อให้การบริหารราชการของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ดำเนินไปด้วยความเรียบร้อย เพื่อความมั่นคงของชาติ และความผาสุกของประชาชน
คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินจึงให้สื่อมวลชนทุกประเภท ปฏิบัติดังต่อไปนี้

๑.  ให้หนังสือพิมพ์รายวัน
และสิ่งตีพิมพ์ต่อประชาชนอื่น ๆ ที่เสนอข่าวและข้อเขียนแสดงความคิดเห็นทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ
หยุดทำการพิมพ์ออกจำหน่ายจ่ายแจก ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป  ทั้งนี้ จนกว่าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินจะมีคำสั่งเป็นอย่างอื่น

๒.  ให้นิตยสารรายสัปดาห์ และสิ่งตีพิมพ์ต่อประชาชนอื่น
ๆ ที่เสนอข้อเขียนและเรื่องประเภทสารคดีและบันเทิงคดีส่งข้อเขียนและเรื่องต่าง ๆ
ผ่านการตรวจสอบจากคณะกรรมการตรวจสอบข่าวสาร
ซึ่งได้รับมอบหมายจากคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ก่อนทำการพิมพ์ออกจำหน่ายจ่ายแจก ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

๓.  ให้สถานีวิทยุกระจายเสียงทุกสถานี
ทั้งที่เป็นของทางราชการและของเอกชน งดรายการประจำของสถานี
และให้ถ่ายทอดการกระจายเสียงจากสถานีวิทยุแห่งประเทศไทย ในความควบคุมของกรมประชาสัมพันธ์เท่านั้น

๔.  ให้สถานีวิทยุโทรทัศน์ทุกสถานี
ทั้งที่เป็นของทางราชการและของเอกชนอยู่ในความควบคุมของคณะกรรมการที่ทางคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
แต่งตั้งขึ้นโดยเฉพาะ

๕.  เอกสารและสิ่งตีพิมพ์ทุกชนิด
ซึ่งเสนอข่าวสาร บทความ และข้อเขียนแสดงความคิดเห็นอันส่อไปในทางก่อให้เกิดความแตกแยกความสามัคคีในชาติ
หรือชี้นำผู้อ่านให้เกิดความนิยมเลื่อมใสในลัทธิคอมมิวนิสต์
อันจะเป็นการทำลายความมั่นคงของชาติ ไม่ว่าในวิถีทางใด
ให้เก็บริบและทำลายให้หมดสิ้น

ให้กระทรวงมหาดไทยดำเนินการตามคำสั่งนี้
 ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

สั่ง ณ วันที่ ๖ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๑๙
พลเรือเอก สงัด 
ชลออยู่
หัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน

บัญชีท้ายคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ฉบับที่ ๕

ให้บุคคลดังต่อไปนี้เป็นกรรมการตรวจสอบข่าวสารหนังสือพิมพ์
๑. นายอุกฤษ  มงคลนาวิน                           เป็นประธานกรรมการ
๒. นางเติมสิริ  บุญยสิงห์                             เป็นกรรมการ
๓. นางวิมล  เจียมเจริญ                              เป็นกรรมการ
๔. ร้อยตำรวจเอก อาทร  บุญประสาท               เป็นกรรมการ
๕. พลตรี กฤษณ์  ชีเจริญ                             เป็นกรรมการและเลขานุการ

บัญชีท้ายคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ฉบับที่ ๕

ให้บุคคลต่อไปนี้เป็นกรรมการควบคุมวิทยุ
โทรทัศน์
๑. นายกำจัด  กีพานิช                                เป็นประธานกรรมการ
๒. นายดนัย  ศรียาภัย                                 เป็นกรรมการ
๓. นายอุทิศ  นาคสวัสดิ์                               เป็นกรรมการ
๔. ร้อยตำรวจเอก อาทร  บุญประสาท               เป็นกรรมการ
๕. นายอาคม  มกรานนท์                             เป็นกรรมการ
๖. พลตรี กฤษณ์  ชีเจริญ                             เป็นกรรมการและเลขานุการ

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๘
เมษายน ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๓/ตอนที่ ๑๒๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๕/๖ ตุลาคม ๒๕๑๙
คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 4

คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน

คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ฉบับที่ ๔[๑]

ตามที่ได้ประกาศใช้กฎอัยการศึกทั่วราชอาณาจักร
ตั้งแต่วันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ เวลา ๑๙.๑๐ น. เป็นต้นไปแล้ว 

จึงห้ามมิให้มั่วสุมประชุมกันในทางการเมือง
ณ ที่ใด ๆ มีจำนวนตั้งแต่ ๕ คนขึ้นไป ผู้ใดฝ่าฝืนต้องระวางโทษจำคุกไม่เกิน ๖ เดือน
หรือปรับไม่เกิน ๑,๐๐๐ บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

สั่ง ณ วันที่ ๖ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๑๙
พลเรือเอก สงัด  ชลออยู่
หัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๘
เมษายน ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๓/ตอนที่ ๑๒๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๔/๖ ตุลาคม ๒๕๑๙
คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 1

คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน

คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ฉบับที่ ๑[๑]

เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยปราศจากภัยของประชาชนทั่วประเทศ
คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินจึงประกาศใช้กฎอัยการศึกทั่วราชอาณาจักร ตั้งแต่วันที่ ๖
ตุลาคม ๒๕๑๙ เวลา ๑๙.๑๐ นาฬิกา เป็นต้นไป และให้ปฏิบัติดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
บรรดาคดีที่มีข้อหาในความผิดตามประมวลกฎหมายอาญาตามบัญชีท้ายประกาศนี้
ซึ่งการกระทำความผิดเกิดขึ้นในหรือหลังวันที่ ๖ ตุลาคม ๒๕๑๙ เวลา ๑๙.๑๐ นาฬิกา ให้อยู่ในอำนาจศาลทหารที่จะพิจารณาพิพากษา
เว้นแต่คดีที่ต้องดำเนินในศาลคดีเด็กและเยาวชน

ข้อ ๒  ให้ศาลอาญาและศาลจังหวัดทุกศาลในเขตมณฑลทหารบกที่
๑ และศาลจังหวัดทุกศาลในเขตจังหวัดทหารบกลพบุรี เป็นศาลทหารกรุงเทพ
ส่วนศาลจังหวัดนอกจากที่กล่าวนี้ ซึ่งอยู่ในเขตมณฑลทหารบกใด
ให้เป็นศาลมณฑลทหารบกนั้น ๆ ด้วย
ศาลทหารดังกล่าวแล้ว
ประกอบด้วยตุลาการสามนายเป็นองค์คณะพิจารณาพิพากษาคดีและบังคับคดีให้เป็นไปตามคำพิพากษาได้

ข้อ ๓  ให้อธิบดีผู้พิพากษาศาลอาญา
ผู้พิพากษาศาลอาญาและผู้พิพากษาศาลจังหวัดทุกศาล เป็นตุลาการศาลทหาร
ตามกฎหมายว่าด้วยธรรมนูญศาลทหารแห่งศาลนั้น ๆ ซึ่งเป็นศาลทหารตามความในข้อ ๒ ด้วย
ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค
เป็นตุลาการศาลทหาร เช่นเดียวกับผู้พิพากษาที่กล่าวแล้วและให้มีอำนาจนั่งพิจารณาพิพากษาคดีในศาลภายในเขตของตน
ซึ่งเป็นศาลทหารตามประกาศนี้ หรือเมื่อได้ตรวจสำนวนคดีใดแล้ว
ก็ให้มีอำนาจลงนามในคำพิพากษาได้ด้วย
ให้จ่าศาลอาญาและจ่าศาลจังหวัดทุกศาล
เป็นจ่าศาลทหารแห่งศาลทหารนั้น ๆ ด้วย

ข้อ ๔  ให้พนักงานอัยการ เป็นอัยการทหารด้วย

ข้อ ๕  ให้ใช้สถานที่ทำการศาลอาญา
และสถานที่ทำการศาลจังหวัดทุกศาล เป็นที่ทำการศาลทหารตามประกาศนี้ด้วย

ข้อ ๖ 
บรรดาคดีที่เกิดขึ้นก่อนประกาศฉบับนี้ใช้บังคับให้เป็นไปตามกฎหมาย และประกาศกฎอัยการศึกที่ใช้อยู่ในขณะนั้น

ข้อ ๗ 
เมื่อได้มีประกาศให้เลิกใช้กฎอัยการศึกแล้ว ให้ศาลทหารตามประกาศนี้คงมีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดีตามความในข้อ
๑ บรรดาที่ค้างอยู่ในศาลและบรรดาที่การกระทำผิดเกิดขึ้นก่อนวันเวลาเลิกใช้กฎอัยการศึก

สั่ง ณ วันที่ ๖ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๑๙
พลเรือเอก สงัด 
ชลออยู่
หัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน

บัญชีท้ายคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ฉบับที่ ๑

(๑) ความผิดต่อองค์พระมหากษัตริย์
พระราชินี รัชทายาท และผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ตั้งแต่มาตรา ๑๐๗ ถึงมาตรา ๑๑๒
(๒)
ความผิดต่อความมั่นคงของรัฐภายในและภายนอกราชอาณาจักร ตั้งแต่มาตรา ๑๑๓ ถึงมาตรา
๑๒๙
(๓)
ความผิดต่อสัมพันธไมตรีกับต่างประเทศ ตั้งแต่มาตรา ๑๓๐ ถึงมาตรา ๑๓๕
(๔)
ความผิดเกี่ยวกับความสงบสุขของประชาชน ฐานเป็นอั้งยี่ ฐานเป็นซ่องโจร และการมั่วสุมประชุมกันใช้กำลังประทุษร้าย
ขู่เข็ญว่าจะประทุษร้าย หรือกระทำให้เกิดการวุ่นวายขึ้นในบ้านเมือง ตั้งแต่มาตรา
๒๐๙ ถึงมาตรา ๒๑๖
(๕)
ความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภยันตรายต่อประชาชน ตั้งแต่มาตรา ๒๑๗ ถึงมาตรา ๒๓๙
(๖) ความผิดเกี่ยวกับเพศ
ฐานจัดหรือล่อลวงหญิงหรือเด็กหญิงไปเพื่อการอนาจารหรือสำเร็จความใคร่ของผู้อื่น
ตั้งแต่มาตรา ๒๘๒ ถึงมาตรา ๒๘๔ และมาตรา ๒๘๕ เฉพาะที่เกี่ยวกับมาตรา ๒๘๒ และมาตรา
๒๘๓
(๗) ความผิดต่อชีวิต ตั้งแต่มาตรา
๒๘๘ ถึงมาตรา ๒๙๔
(๘) ความผิดต่อร่างกาย
ตั้งแต่มาตรา ๒๙๕ ถึงมาตรา ๓๐๐
(๙) ความผิดเกี่ยวกับทรัพย์
ฐานลักทรัพย์ วิ่งราว กรรโชก รีดเอาทรัพย์ ชิงทรัพย์ ปล้นทรัพย์ และรับของโจร
ตั้งแต่มาตรา ๓๓๔ ถึงมาตรา ๓๔๐ ทวิ มาตรา ๓๕๗ และมาตรา ๓๖๐ ทวิ

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๘
เมษายน ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๓/ตอนที่ ๑๒๐/ฉบับพิเศษ
หน้า ๖/๖ ตุลาคม ๒๕๑๙
ข้อบังคับ ออกตามความในกฎอัยการศึก พุทธศักราช 2457 (ฉบับที่ 9)

ข้อบังคับ

ข้อบังคับ
ออกตามความในกฎอัยการศึก พุทธศักราช ๒๔๕๗
(ฉบับที่ ๙)[๑]

เนื่องจากได้มีประกาศให้ใช้กฎอัยการศึกในทุกจังหวัดทั่วราชอาณาจักรไว้แล้ว
ซึ่งตามความในมาตรา ๑๔ แห่งกฎอัยการศึก พุทธศักราช ๒๔๕๗ ให้อำนาจที่จะสร้างที่มั่นหรือดัดแปลงภูมิประเทศ
หรือหมู่บ้าน เมือง สำหรับการต่อสู้ราชศัตรู
หรือเตรียมการป้องกันรักษาตามความเห็นชอบของเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารได้ทุกอย่าง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗
แห่งกฎอัยการศึก พุทธศักราช ๒๔๕๗ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดออกข้อบังคับเกี่ยวกับการสร้างเมืองและตัดถนนเพิ่มเติมภายในบริเวณ
จังหวัดเพชรบูรณ์เพื่อการอพยพไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  เมื่อสำนักนายกรัฐมนตรีเห็นสมควรที่จะสร้างเมืองและตัดถนนเพิ่มเติมภายในบริเวณจังหวัดเพชรบูรณ์เพื่อการอพยพ
ให้สำนักนายกรัฐมนตรีดำเนินการนั้นได้

ข้อ ๒  ให้กำหนดเขตการสร้างเมืองและการตัดถนนเพิ่มเติมภายในบริเวณจังหวัดเพชรบูรณ์ตามความเห็นชอบของเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหาร

ข้อ ๓  เมื่อจะสร้างเมืองและตัดถนนเพิ่มเติมภายในบริเวณจังหวัดเพชรบูรณ์
ให้สำนักนายกรัฐมนตรีสั่งให้ข้าหลวงประจำจังหวัดแจ้งเป็นลายลักษณ์อักษร
หรือประกาศให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอสังหาริมทรัพย์ที่เกี่ยวข้องทราบแล้วจึงดำเนินการ
เว้นแต่เป็นกรณีรีบด่วน จึงให้ดำเนินการได้พร้อมกับที่จะแจ้งให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองทราบ

ข้อ ๔  ให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอสังหาริมทรัพย์ที่กล่าวในข้อ
๓ นั้น มอบอสังหาริมทรัพย์ให้แก่เจ้าหน้าที่ซึ่งสำนักนายกรัฐมนตรีมอบหมายให้เป็นผู้ดำเนินการสร้างเมืองและการตัดถนนเพิ่มเติม
และให้ให้ความสะดวกแก่การดำเนินงานของเจ้าหน้าที่ดังกล่าว

ข้อ ๕  ในการสร้างเมืองและตัดถนนเพิ่มเติมภายในบริเวณจังหวัดเพชรบูรณ์นี้
ผู้ใดจะเรียกร้องค่าเสียหายใด ๆ ไม่ได้ เว้นแต่สำนักนายกรัฐมนตรีเห็นสมควรชดใช้ให้

ข้อ ๖  เมื่อสำนักนายกรัฐมนตรีเห็นว่าหมดความจำเป็นที่จะใช้เมืองและถนนที่สร้างนี้เมื่อใด
ก็ให้สำนักนายกรัฐมนตรีประกาศเลิกใช้ แล้วให้อสังหาริมทรัพย์ซึ่งต้องถูกสร้างเมืองและตัดถนนเหล่านี้กลับคืนเป็นกรรมสิทธิ์แก่เจ้าของหรือผู้ครอบครองตามเดิม

ข้อ ๗  ที่ดินในกำหนดเขตการสร้างเมืองและการตัดถนนเพิ่มเติมภายในบริเวณจังหวัดเพชรบูรณ์
ตามความในข้อ ๒ ที่สร้างขึ้นใหม่นี้ ห้ามมิให้ผู้ใดทำการโอนหรือปลูกสร้างสิ่งใด ๆ
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากสำนักนายกรัฐมนตรี

ข้อ ๘ 
ให้สำนักนายกรัฐมนตรีมีอำนาจที่จะออกข้อบังคับในการใช้ยานพาหนะใด ๆ บนถนนที่ตัดเพิ่มเติมภายในบริเวณจังหวัดเพชรบูรณ์นี้

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๘๗
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๙
เมษายน ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๑/ตอนที่ ๓๐/หน้า ๕๓๑/๓๐ พฤษภาคม ๒๔๘๗
ข้อบังคับออกตามความในกฎอัยการศึก พุทธศักราช 2457 (ฉบับที่ 8)

ข้อบังคับ

ข้อบังคับ
ออกตามความในกฎอัยการศึก พุทธศักราช ๒๔๕๗
(ฉบับที่ ๘)[๑]

เนื่องจากได้มีประกาศให้ใช้กฎอัยการศึกในทุกจังหวัดทั่วราชอาณาจักรไว้แล้ว
ซึ่งตามความในมาตรา ๑๔ แห่งกฎอัยการศึก พุทธศักราช ๒๔๕๗ ให้อำนาจที่จะสร้างที่มั่นหรือดัดแปลงภูมิประเทศ
หรือหมู่บ้าน เมือง สำหรับการต่อสู้ราชศัตรู
หรือเตรียมการป้องกันรักษาตามความเห็นชอบของเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารได้ทุกอย่าง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗
แห่งกฎอัยการศึก พุทธศักราช ๒๔๕๗ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดออกข้อบังคับเกี่ยวกับการสร้างทางเพื่อให้พลเมืองได้กระจายกันออกไปหลบภัยทางอากาศอยู่นอกชุมชนไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  เมื่อกระทรวงมหาดไทยเห็นสมควรที่จะสร้างทางเพื่อให้พลเมืองได้กระจายกันออกไปหลบภัยทางอากาศอยู่นอกชุมนุมชน
ให้กระทรวงมหาดไทยดำเนินการสร้างทางนั้นได้ และให้มีอำนาจสั่งหน่วยราชการที่มีหน้าที่ในการสร้างทางร่วมมือช่วยเหลือ

ข้อ ๒  เมื่อจะสร้างทาง ณ ที่ใด
ให้กระทรวงมหาดไทยสั่งให้ข้าหลวงประจำจังหวัดแจ้งเป็นลายลักษณ์อักษร
หรือประกาศให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอสังหาริมทรัพย์ซึ่งทางจะต้องผ่านเข้าไปทราบ
แล้วจึงดำเนินการ เว้นแต่เป็นกรณีรีบด่วนจึงให้ดำเนินการได้พร้อมกับที่จะแจ้งให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองทราบ

ข้อ ๓  ให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอสังหาริมทรัพย์ซึ่งแนวทางต้องผ่านไปนั้น
มอบอสังหาริมทรัพย์ให้แก่เจ้าหน้าที่ซึ่งกระทรวงมหาดไทยมอบหมายให้เป็นผู้ดำเนินการสร้างทางและให้ความสะดวกแก่การดำเนินงานของเจ้าหน้าที่ดังกล่าว

ข้อ ๔  ในการสร้างทางนี้
ผู้ใดจะเรียกร้องค่าเสียหายใด ๆ ไม่ได้ เว้นแต่กระทรวงมหาดไทยจะเห็นสมควรชดใช้ให้

ข้อ ๕  เมื่อกระทรวงมหาดไทยเห็นว่า
หมดความจำเป็นที่จะใช้ทางที่สร้างนี้เมื่อใด ก็ให้กระทรวงมหาดไทยประกาศเลิกใช้
แล้วให้อสังหาริมทรัพย์ซึ่งต้องถูกสร้างทางเหล่านี้กลับคืนเป็นกรรมสิทธิ์แก่เจ้าของหรือผู้ครอบครองตามเดิม

ข้อ ๖  เพื่อการสร้างทางดังกล่าวนี้
ให้กระทรวงมหาดไทยมีอำนาจเกณฑ์แรงงานมาทำทางได้โดยให้ค่าจ้างตามสมควร

ข้อ ๗  ที่ดินในระยะ ๔๐
เมตรสองข้างทางที่ได้สร้างขึ้นใหม่ ห้ามมิให้ผู้ใดทำการโอนหรือปลูกสร้างสิ่งใด ๆ
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากกระทรวงมหาดไทย

ข้อ ๘ 
ให้กระทรวงมหาดไทยมีอำนาจที่จะออกข้อบังคับในการใช้ยานพาหนะใด ๆ บนทางที่สร้างนี้

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๗ กุมภาพันธ์ ๒๔๘๗
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๙
เมษายน ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๑/ตอนที่ ๑๑/หน้า ๒๗๐/๑๕ กุมภาพันธ์ ๒๔๘๗
ข้อบังคับออกตามความในกฎอัยการศึก พ.ศ. 2475 (ฉบับที่ 7)

ข้อบังคับ

ข้อบังคับ
ออกตามความในกฎอัยการศึก พุทธศักราช ๒๔๕๗
(ฉบับที่ ๗)[๑]

เนื่องจากได้มีประกาศให้ใช้กฎอัยการศึกในทุกจังหวัดทั่วราชอาณาจักรไว้แล้ว
ซึ่งตามความในมาตรา ๑๔ แห่งกฎอัยการศึก พุทธศักราช ๒๔๕๗ ให้อำนาจที่จะสร้างที่มั่นหรือดัดแปลงภูมิประเทศหรือหมู่บ้าน,
เมือง สำหรับการต่อสู้ราชศัตรู
หรือเตรียมการป้องกันรักษาตามความเห็นชอบของเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารได้ทุกอย่าง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗
แห่งกฎอัยการศึก พุทธศักราช ๒๔๕๗ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดออกข้อบังคับเกี่ยวกับการสร้างทางรถไฟไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  เมื่อมีความจำเป็นในการสร้างทางรถไฟ
เพื่อเป็นประโยชน์แก่ราชการทหาร ให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารและเจ้าหน้าที่กรมรถไฟ
กระทรวงคมนาคม ดำเนินการสร้างทางรถไฟได้ทุกประการตามคำสั่งของทางราชการทหาร

ข้อ ๒  เมื่อจำเป็นต้องสร้างทางรถไฟไปตามแนวทางใด ให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารหรือเจ้าหน้าที่กรมรถไฟ
แจ้งให้ข้าหลวงประจำจังหวัดแห่งท้องที่ซึ่งจะสร้างทางรถไฟนั้นทราบและให้แจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอสังหาริมทรัพย์ซึ่งทางรถไฟนั้นจำต้องผ่านเข้าไปทราบเสียก่อนเข้าดำเนินการเพื่อการสร้างต่อไป

ข้อ ๓  ให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอสังหาริมทรัพย์ซึ่งแนวทางรถไฟของราชการทหารต้องผ่านไปนั้น
มอบอสังหาริมทรัพย์ให้แก่เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารหรือเจ้าหน้าที่กรมรถไฟ
และให้ความสะดวกแก่การดำเนินงานของเจ้าหน้าที่ดังกล่าวทุกประการ

ข้อ ๔  แม้ในเรื่องนี้ตามมาตรา ๑๘ แห่งกฎอัยการศึก
พุทธศักราช ๒๔๕๗ ผู้ใดจะเรียกร้องค่าเสียหายไม่ได้ก็ดี
แต่เมื่อเห็นสมควรเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารอาจพิจารณาชดใช้ราคาหรือค่าเสียหายให้ก็ได้

ข้อ ๕  ทางรถไฟนี้
เมื่อเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารหรือเจ้าหน้าที่กรมรถไฟได้ประกาศเลิกใช้ทั้งสายหรือตอนใดตอนหนึ่งก็ดี
หรือเมื่อได้มีประกาศยกเลิกกฎอัยการศึกแล้วก็ดี ให้อสังหาริมทรัพย์ที่อยู่ในความครอบครองของราชการทหาร
เนื่องในการสร้างทางรถไฟนั้นกลับคืนแก่เจ้าของหรือผู้ครอบครองเดิม เว้นแต่กรมรถไฟประสงค์จะใช้ทางรถไฟนั้นเพื่อประโยชน์แก่การรถไฟต่อไป
ก็ให้จัดการออกกฎหมายเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ตามที่ต้องการดังเช่นในยามปรกติ

ข้อ ๖  ห้ามใช้ยานพาหนะใด ๆ บนทางรถไฟนี้
เว้นไว้แต่จะได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหาร
หรือเจ้าหน้าที่กรมรถไฟ ซึ่งมีหน้าที่ควบคุมเส้นทางรถไฟนั้นก่อน
ผู้ใดฝ่าฝืนใช้ทางรถไฟนี้โดยมิได้รับอนุญาตก็ดี
หรือบังอาจกระทำให้ทางรถไฟเสียหายด้วยประการใด ๆ ก็ดี ย่อมมีความผิดตามกฎหมาย แล้วแต่กรณี

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๘๖
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๙
เมษายน ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๖๕/หน้า ๑๗๒๔/๑๔ ธันวาคม ๒๔๘๖
ข้อบังคับออกตามความในพระราชบัญญัติกฎอัยการศึก พุทธศักราช 2457 (ฉบับที่ 6)

ข้อบังคับ

ข้อบังคับ
ออกตามความในพระราชบัญญัติกฎอัยการศึก
พุทธศักราช ๒๔๕๗ (ฉบับที่ ๖)[๑]

ในยามที่ประเทศไทยอยู่ในภาวะคับขันในเวลาสงครามและประกาศใช้กฎอัยการศึกทั่วราชอาณาจักร
ทั้งมีประกาศผู้บัญชาการทหารสูงสุด ลงวันที่ ๒๓ มีนาคม ๒๔๘๖
กำหนดดินแดนทั่วราชอาณาจักรเป็นเขตซึ่งกองทัพได้กระทำสงครามทั้งสิ้น การระงับปราบปรามผู้กระทำผิดอันเป็นภัยต่อความสงบสุขของบ้านเมือง
และการรักษาความสงบเรียบร้อยและความปลอดภัยของประเทศ จึงเป็นความจำเป็นอย่างยิ่งที่จักต้องปฏิบัติให้เหมาะสมแก่สถานการณ์เช่นนี้

ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามมาตรา ๑๗
แห่งพระราชบัญญัติกฎอัยการศึก พุทธศักราช ๒๔๕๗ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดออกข้อบังคับไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  การระงับปราบปรามหรือรักษาความสงบเรียบร้อยตามความในกฎอัยการศึกนั้น
นอกจากการดำเนินการเพื่อพิจารณาพิพากษาผู้เป็นปรปักษ์ต่อความสงบเรียบร้อยยังศาลตามบทกฎหมายในกรณีความผิดนั้น
ๆ แล้ว เมื่อกองบัญชาการทหารสูงสุดเห็นเป็นการสมควรที่จะระงับปราบปรามบุคคลผู้เป็นปรปักษ์ต่อความสงบเรียบร้อยและความปลอดภัยของประเทศในกรณีใด
โดยการควบคุมตัวผู้นั้นไว้เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยและเพื่ออบรมทางจิตใจให้เป็นคนดี
ก็ให้มีอำนาจออกประกาศกำหนดกรณีนั้น ๆ ได้

ข้อ ๒  เมื่อได้มีประกาศตามความในข้อก่อน ให้เจ้าหน้าที่ตำรวจมีอำนาจจับกุมและควบคุมบุคคลผู้มีเหตุสงสัยว่าจะเป็นผู้ก่อความไม่สงบแล้วดำเนินการสอบสวนตามคำสั่งของอธิบดีกรมตำรวจต่อไป

ข้อ ๓  ให้อธิบดีกรมตำรวจมีอำนาจวินิจฉัยตามการสอบสวนว่าจะสมควรควบคุมตัวบุคคลนั้น
ๆ เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยและเพื่ออบรมทางจิตใจให้เป็นคนดีได้ตามที่เห็นสมควร และจะกำหนดระยะเวลาการควบคุมหรือไม่กำหนดก็ได้
แต่การควบคุมเช่นนี้มิให้เกินกว่าเวลาที่ประเทศไทยทำสงคราม เมื่ออธิบดีกรมตำรวจวินิจฉัยเห็นควรควบคุม
ก็ให้ส่งตัวบุคคลนั้นให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารดำเนินการควบคุมและอบรมต่อไป

ทั้งนี้ ให้ใช้บังคับแก่กรณีที่เกิดขึ้นภายหลังวันประกาศนี้เป็นต้นไป

ข้อบังคับให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ มีนาคม ๒๔๘๖
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๙
เมษายน ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๒๑/หน้า ๖๗๗/๖ เมษายน ๒๔๘๖
ข้อบังคับ ออกตามความในกฎอัยการศึก พ.ศ.2457 (ฉบับที่ 5)

ข้อบังคับ

ข้อบังคับ
ออกตามความในกฎอัยการศึก พ.ศ. ๒๔๕๗
(ฉบับที่ ๕)[๑]

เพื่อให้การปฏิบัติราชการในภาวะสงครามดำเนินไปด้วยความก้าวหน้าและให้ข้าราชการเอาใจใส่ระมัดระวังกิจการในตำแหน่งหน้าที่ของตนเป็นพิเศษยิ่งขึ้น  ทั้งนี้ เพื่อให้ราชการได้ประโยชน์อันเหมาะสมกับเหตุการณ์ในการดำเนินการยุทธสงคราม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗
แห่งกฎอัยการศึก พ.ศ. ๒๔๕๗ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดออกข้อบังคับเกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ราชการไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ข้าราชการทุกคนจักต้องเอาใจใส่ปฏิบัติการงานในหน้าที่ของตนให้เรียบร้อยครบถ้วนและโดยมิชักช้า
การงานใดแม้จะมิใช่เป็นการงานในหน้าที่โดยตรงก็ตาม
หากสามารถช่วยปฏิบัติซึ่งกันและกันได้ก็ให้ช่วยกันปฏิบัติให้ลุล่วง

ข้อ ๒  ข้าราชการผู้ใดละเลยไม่ปฏิบัติการงานของตนให้เรียบร้อยครบถ้วน
ทันเวลา หรือไม่ช่วยเหลือปฏิบัติราชการของเพื่อนข้าราชการในเมื่อสามารถช่วยได้ ข้าราชการผู้นั้นกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง
และจะถูกสั่งให้ปลดออกจากประจำการ หรือไล่ออกจากราชการทันที

ข้อ ๓  ถ้าปรากฏว่ามีข้าราชการผู้ใดกระทำผิดวินัยตามข้อ
๒ ให้เจ้ากระทรวงซึ่งข้าราชการผู้นั้นสังกัดอยู่รายงานต่อผู้บัญชาการทหารสูงสุด ซึ่งจะได้พิจารณาสั่งการตามควรแก่พฤติการณ์

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๕ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๕
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๙
เมษายน ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๓/หน้า ๑๖๑/๑๒ มกราคม ๒๔๘๖
ข้อบังคับออกตามความในกฎอัยการศึก พุทธศักราช 2457 (ฉบับที่ 2)

ข้อบังคับ

ข้อบังคับ
ออกตามความในกฎอัยการศึก พุทธศักราช ๒๔๕๗
(ฉบับที่ ๒)[๑]

เนื่องจากได้มีประกาศให้ใช้กฎอัยการศึกในทุกจังหวัดทั่วราชอาณาจักรไว้แล้ว
ซึ่งตามความในมาตรา ๑๑ แห่งกฎอัยการศึก พุทธศักราช ๒๔๕๗
ให้อำนาจเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารในการห้ามการออกหนังสือเป็นข่าวคราวตามแต่ทางราชการทหารจะพิจารณาเห็นสมควร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗
แห่งกฎอัยการศึก พุทธศักราช ๒๔๕๗ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดออกข้อบังคับเกี่ยวกับการออกหนังสือพิมพ์ไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ผู้ใดจะเป็นผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา บรรณาธิการ
หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์ นอกจากต้องปฏิบัติการตามกฎหมายว่าด้วยการพิมพ์นั้นแล้ว
จักต้องได้รับอนุญาตจากผู้บัญชาการทหารสูงสุด
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายให้สั่งการแทนก่อนจึงจะเป็นผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา บรรณาธิการ
หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์ได้

ข้อ ๒  บรรดาผู้ที่ได้รับอนุญาตให้เป็นผู้พิมพ์
ผู้โฆษณา บรรณาธิการ หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์อยู่แล้วในวันประกาศใช้ข้อบังคับนี้
ถ้าทางราชการเห็นว่าไม่เป็นการสมควรแล้ว
ผู้บัญชาการทหารสูงสุดหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายให้สั่งการแทน จะสั่งถอนใบอนุญาตหรือสั่งงดการเป็นผู้พิมพ์
ผู้โฆษณา บรรณาธิการ หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์นั้นเสียทันที โดยมีกำหนดเวลาหรือไม่ก็ได้
และจะสั่งเปลี่ยนแปลงคำสั่งนั้นภายหลังก็ได้

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๕
จอมพล ป. 
พิบูลสงคราม
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๙
เมษายน ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๙/ตอนที่ ๑๕/หน้า ๖๐๙/๑๐ มีนาคม ๒๔๘๕
ข้อบังคับ ออกตามความในกฎอัยการศึก พระพุทธศักราช 2457

ข้อบังคับ

ข้อบังคับ
ออกตามความในกฎอัยการศึก พระพุทธศักราช ๒๔๕๗[๑]

เนื่องด้วยได้มีประกาศให้ใช้กฎอัยการศึกในทุกจังหวัดทั่วราชอาณาจักรไว้แล้ว
ซึ่งตามความในมาตรา ๖ แห่งกฎอัยการศึก พ.ศ. ๒๔๕๗ เจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารมีอำนาจเหนือเจ้าหน้าที่ฝ่ายพลเรือนทุกตำแหน่งไม่ว่าในกระทรวง
ทบวง กรมใด และเจ้าหน้าที่ฝ่ายพลเรือนมีหน้าที่ต้องช่วยเหลือเกื้อหนุนราชการทหารทุกสิ่งทุกอย่างตามความต้องการของเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหารในการที่จะระงับปราบปรามหรือรักษาความสงบเรียบร้อยนั้น

เพื่อให้การปฏิบัติราชการในส่วนภูมิภาคเป็นไปโดยรวดเร็วและได้ผลตามความต้องการของการป้องกันและรักษาความสงบเรียบร้อยของราชอาณาจักร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗
แห่งกฎอัยการศึก พ.ศ. ๒๔๕๗ ผู้บัญชาการทหารสูงสุดออกข้อบังคับเกี่ยวกับการบังคับบัญชาสั่งการข้าราชการส่วนภูมิภาคไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้ข้าหลวงประจำจังหวัดแต่ละจังหวัด
และนายอำเภอแต่ละอำเภอในจังหวัดและอำเภอของตน เป็นหัวหน้าของราชการฝ่ายพลเรือนทุกกระทรวง
ทบวง กรม รวมทั้งข้าราชการฝ่ายตุลาการอันสังกัดอยู่ในกระทรวงยุติธรรมซึ่งมีตำแหน่งหน้าที่ราชการประจำอยู่ในจังหวัดหรืออำเภอ
แล้วแต่กรณี แต่ทั้งนี้ ข้าหลวงประจำจังหวัดและนายอำเภอต้องอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของเจ้าหน้าที่ฝ่ายทหาร
ผู้มีอำนาจตามกฎอัยการศึก ที่จะบังคับบัญชาท้องที่จังหวัดหรืออำเภอนั้น ๆ

ข้อ ๒  ให้ข้าหลวงประจำจังหวัด และนายอำเภอ
ภายในเขตท้องที่ของตนมีอำนาจสั่งการใด ๆ
แก่ข้าราชการผู้หนึ่งผู้ใดไม่ว่าจะเป็นข้าราชการฝ่ายพลเรือน ตำรวจ หรือตุลาการ
ซึ่งมีตำแหน่งหน้าที่ราชการประจำอยู่ในจังหวัดหรืออำเภอนั้น ๆ ให้ปฏิบัติการใด ๆ เพื่อประโยชน์ของราชการได้ทั้งสิ้น
และให้ข้าราชการผู้ได้รับคำสั่งนั้นปฏิบัติตามทันที ห้ามมิให้ขัดขืนหรือหลีกเลี่ยง
ในกรณีที่คำสั่งไม่ต้องด้วยนโยบายของกระทรวง
ทบวง กรมที่ผู้รับคำสั่งสังกัดอยู่ผู้รับคำสั่งก็ต้องปฏิบัติตามคำสั่งของข้าหลวงประจำจังหวัดหรือนายอำเภอซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบในคำสั่งนั้น
ๆ โดยเฉพาะก่อนเสมอ แต่ให้เสนอความเห็นแสดงว่าคำสั่งไม่ต้องด้วยนโยบายนั้นอย่างไร
ไปยังข้าหลวงประจำจังหวัดหรือนายอำเภอโดยด่วน และให้แจ้งไปยังกระทรวง ทบวง กรม เจ้าสังกัดทราบเพื่อการพิจารณาต่อไปด้วย

ข้อ ๓ 
การปฏิบัติราชการในกรณีที่ข้าหลวงประจำจังหวัดหรือนายอำเภอมิได้มีคำสั่งไว้
ให้คงปฏิบัติตามกฎหมาย ระเบียบแบบแผน คำสั่ง และนโยบายของกระทรวง ทบวง กรม ซึ่งหน่วยราชการส่วนภูมิภาคนั้นสังกัดอยู่อย่างปกติ

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๕
จอมพล ป. 
พิบูลสงคราม
ผู้บัญชาการทหารสูงสุด

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๙
เมษายน ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๙/ตอนที่ ๖/หน้า ๒๖๖/๒๗ มกราคม ๒๔๘๕
พระราชบัญญัติยกเลิกคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 4 ลงวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 3 ลงวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2520 พ.ศ. 2522

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
ยกเลิกคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๔
ลงวันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙
และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๓ ลงวันที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๐
พ.ศ. ๒๕๒๒

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๒
เป็นปีที่ ๓๔ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช  มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ฉบับที่ ๔ ลงวันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ 
และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๓ ลงวันที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๐

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ  ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมขอสภานิติบัญญัติแห่งชาติ  ทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า  พระราชบัญญัติยกเลิกคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน  ฉบับที่  ๔ 
ลงวันที่  ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙  และประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๓ ลงวันที่
๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๐ พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๒ เป็นต้นไป

มาตรา  ๓ 
ให้ยกเลิกคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๔ ลงวันที่ ๖ ตุลาคม
พ.ศ. ๒๕๑๙ และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๓ ลงวันที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๐

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก เกรียงศักดิ์ 
ชมะนันท์
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ:-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องด้วยได้มีการประกาศใช้  รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยแล้ว
เพื่อประโยชน์แก่การตระเตรียมการเลือกตั้ง สมควรยกเลิกคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ฉบับที่ ๔ ลงวันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙ 
และประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๓ ลงวันที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๐  เรื่อง ห้ามมิให้มั่วสุมประชุมกันในทางการเมือง
ณ ที่ใดๆ มีจำนวนตั้งแต่ห้าคนขึ้นไปนั้นเสีย จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น

สุรินทร์/แก้ไข
๒๙/๑/๔๕
B+A(C)

พัชรินทร์/แก้ไข
๕ มกราคม ๒๕๔๘

[๑]รก.
๒๕๒๒/๔/๑พ/๑๕ มกราคม ๒๕๒๒
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 4

ประกาศของคณะปฏิวัติ

ประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๔[๑]

เพื่อให้การรักษาความสงบในเขตกรุงเทพมหานคร
เป็นไปด้วยความเรียบร้อย จึงห้ามมิให้ประชาชนในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร
ออกนอกเคหะสถานในระหว่างเวลา ๐๑.๐๐ นาฬิกา ถึง ๐๔.๓๐ นาฬิกา ผู้ใดฝ่าฝืน
ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๒๐ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๒๐
พลเรือเอก สงัด 
ชลออยู่
หัวหน้าคณะปฏิวัติ

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๙
เมษายน ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๔/ตอนที่ ๙๘/ฉบับพิเศษ
หน้า ๑๔/๒๐ ตุลาคม ๒๕๒๐
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 3 ลงวันที่ 20 ตุลาคม พุทธศักราช 2520

ประกาศของคณะปฏิวัติ

ประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๓[๑]

ตามที่คณะปฏิวัติได้ทำการยึดอำนาจเป็นผลสำเร็จ
เมื่อวันที่ ๒๐ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๒๐
และการประกาศใช้กฎอัยการศึกยังมีผลใช้บังคับอยู่ นั้น

เพื่อป้องกันมิให้เกิดความวุ่นวายขึ้นในบ้านเมือง
จึงห้ามมิให้มั่วสุมกันในทางการเมือง ณ ที่ใด ๆ มีจำนวนตั้งแต่ห้าคนขึ้นไป
ผู้ใดฝ่าฝืนต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท
หรือทั้งจำทั้งปรับ

ทั้งนี้
ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๒๐ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๒๐
พลเรือเอก สงัด 
ชลออยู่
หัวหน้าคณะปฏิวัติ

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๙
เมษายน ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๔/ตอนที่ ๙๘/ฉบับพิเศษ
หน้า ๑๓/๒๐ ตุลาคม ๒๕๒๐