ระเบียบกรมศิลปากร ฉบับที่ 9 พ.ศ. 2523 ว่าด้วยการอนุญาตให้ส่ง หรือนำโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ ที่เป็นปูชนียวัตถุ หรือศาสนวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักร

ระเบียบกรมศิลปากร

ระเบียบกรมศิลปากร
ฉบับที่ ๙ พ.ศ. ๒๕๒๓
ว่าด้วยการอนุญาตให้ส่ง หรือนำโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ
ที่เป็นปูชนียวัตถุ หรือศาสนวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักร

ด้วยกรมศิลปากรเห็นสมควรยกเลิก
ระเบียบกรมศิลปากร ว่าด้วยการอนุญาตให้ส่ง หรือนำโบราณวัตถุ  หรือศิลปวัตถุ  ที่เป็นปูชนียวัตถุหรือศาสนวัตถุ
ออกนอกราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๒๒
และเพื่อให้การอนุญาตส่ง
หรือนำโบราณวัตถุ หรือศิลปวัตถุ ที่เป็นปูชนียวัตถุ หรือศาสนวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักร
เหมาะสม และรัดกุม ยิ่งขึ้น

ฉะนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒ แห่งพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
พ.ศ. ๒๕๐๔ จึงวางระเบียบไว้ ดังนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้ เรียกว่า ระเบียบกรมศิลปากร ฉบับที่ ๙ พ.ศ. ๒๕๒๓ 
ว่าด้วยการอนุญาตให้ส่ง หรือนำโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุที่เป็นปูชนียวัตถุ
หรือศาสนวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักร

ข้อ ๒  ให้ยกเลิก ระเบียบกรมศิลปากร
ว่าด้วยการอนุญาตให้ส่งหรือนำโบราณวัตถุ หรือศิลปวัตถุ ที่เป็นปูชนียวัตถุ
หรือศาสนวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ระเบียบนี้แทน

ข้อ ๓  ในระเบียบนี้
ปูชนียวัตถุ หมายความว่า
วัตถุซึ่งเป็นสิ่งที่เคารพบูชาทางศาสนา ได้แก่
- พระพิมพ์
- พระโพธิสัตว์
- รูปจำลองพระสงฆ์
ศาสนวัตถุ หมายความว่า  
วัตถุซึ่งเป็นสิ่งที่เคารพบูชาหรือเป็นเครื่องหมายแทนพระพุทธศาสนาซึ่งทั้งนี้
ได้แก่
- ธรรมจักร
- พันธสีมา
- รอยพระพุทธบาท
- ช่อฟ้า
- พัดยศ
- ฉัตรยอดเจดีย์
- นภศูลยอดปรางค์
- ธรรมมาสน์
พระพุทธรูป หมายความว่า 
ประติมากรรมที่ทำเป็นรูปเคารพแทนองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ว่าจะเป็นพระพุทธรูปนิกายใดหรือที่ว่าผ่านแดนมาจากประเทศอื่น
แต่ไม่นับรวมพระเครื่องประจำตัว

ข้อ ๔  เพื่อเป็นการเชิดชู
และจรรโลงไว้ซึ่งพระบวรพุทธศาสนาอันเป็นที่เคารพนับถือ และเป็นศาสนาประจำชาติ
กับเพื่อป้องกันมิให้บุคคลหนึ่งบุคคลใดทำให้เกิดความเสื่อมเสีย หรือเป็นการดูหมิ่นพระบวรพุทธศาสนา
จึงไม่อนุญาตให้ส่ง หรือนำพระพุทธรูป หรือศาสนาวัตถุหรือปูชนียวัตถุ ตลอดจนชิ้นส่วนดังกล่าว
ออกนอกราชอาณาจักร เว้นแต่การส่ง หรือนำไปเป็นกรณีพิเศษ ดังต่อไปนี้
(๑) เพื่อการสักการะบูชา
(๒) เพื่อการศึกษาวิจัย
(๓) เพื่อเผยแพร่เกียรติคุณ
(๔) เพื่อแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม
หรือโบราณคดี

ข้อ ๕  การขออนุญาตส่ง หรือนำพระพุทธรูป
หรือศาสนวัตถุหรือปูชนียวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักร
ให้ผู้ขออนุญาตแสดงหลักฐานเป็นเอกสารรับรองจากองค์การ สมาคม
หรือสถาบันที่เกี่ยวข้องกับศาสนาหรือศิลปวัฒนธรรม หรือจากส่วนราชการ
หรือบุคคลใดบุคคลหนึ่งที่เชื่อถือได้ว่าจะส่ง หรือนำออกนอกราชอาณาจักร
เพื่อสักการะบูชาเพื่อศึกษาวิจัย เพื่อเผยแพร่เกียรติคุณ หรือเพื่อแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมหรือโบราณคดี

ข้อ ๖  การพิจารณาอนุญาตให้ส่ง หรือนำพระพุทธรูป
หรือศาสนวัตถุ หรือปูชนียวัตถุออกนอกราชอาณาจักร
(๑) ในกรณีส่ง
หรือนำไปเพื่อศึกษาวิจัย หรือเพื่อแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม หรือโบราณคดี
จะพิจารณาอนุญาต ครั้งละไม่เกิน ๕ องค์ หรือ ๕ ชิ้น
(๒) ในกรณีส่ง
หรือนำไปเพื่อการเผยแพร่เกียรติคุณหรือสักการะบูชา
จะพิจารณาอนุญาตให้ตามความเหมาะสม

ข้อ ๗  คำขอรับอนุญาต และใบอนุญาตการส่ง
หรือนำโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ ที่เป็นปูชนียวัตถุหรือศาสนวัตถุ ออกนอกราชอาณาจักร
ให้ปฏิบัติเช่นเดียวกับการยื่นเรื่องขออนุญาตส่ง หรือนำโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ ออกจากราชอาณาจักร
ตามระเบียบกรมศิลปากร ฉบับที่ ๔ พ.ศ. ๒๕๐๔ ฉบับที่ ๕ พ.ศ. ๒๕๑๓ และ ฉบับที่ ๖ พ.ศ.
๒๕๑๖ ว่าด้วยการขออนุญาตส่ง หรือนำโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุออกนอกราชอาณาจักร

ให้ใช้ระเบียบนี้ ตั้งแต่วันที่ ๕
กุมภาพันธ์ ๒๕๒๓ เป็นต้นไป[๑]

ประกาศ ณ วันที่ ๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๒๓
เดโช สวนานนท์
อธิบดีกรมศิลปากร

เพ็ญพร/พิมพ์/แก้ไข
๑๕
ตุลาคม ๒๕๔๕
สถาพร/ปรับปรุง
๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๗/ตอนที่ ๔๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๓/๑๔ มีนาคม ๒๕๒๓