เทศบัญญัติของเทศบาลเมืองหาดใหญ่ เรื่อง ควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2511

เทศบัญญัติของเทศบาลเมืองหาดใหญ่

เทศบัญญัติของเทศบาลเมืองหาดใหญ่
เรื่อง  ควบคุมการก่อสร้างอาคาร (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ.
๒๕๑๑
---------------------

                        โดยอนุมัติของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ซึ่งอาศัยอำนาจตามความใน
มาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการก่อสร้างอาคาร
พุทธศักราช ๒๔๗๙ เทศบาลเมือง
หาดใหญ่ตราเทศบัญญัติไว้
โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาเทศบาลเมืองหาดใหญ่ และโดย
อนุมัติของผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา ดังต่อไปนี้

                        ข้อ  ๑ 
เทศบัญญัตินี้เรียกว่า "เทศบัญญัติ เรื่อง ควบคุมการก่อสร้างอาคาร 
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๑"

                        ข้อ  ๒ 
ให้ใช้เทศบัญญัตินี้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป

                        ข้อ  ๓ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๒๒ แห่งเทศบัญญัติ เรื่อง ควบคุมการก่อสร้าง
อาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ  ๒๒ อาคารสองชั้นที่ทำด้วยไม้หรือวัตถุไม่ทนไฟเป็นส่วนใหญ่
พื้นชั้นล่าง
ของอาคารนั้นจะสูงกว่าระดับพื้นดินเกินกว่า ๑.๐๐ เมตร
ไม่ได้ ครัวไฟของอาคารที่ทำด้วยไม้
หรือวัตถุไม่ทนไฟเป็นส่วนใหญ่ทุกชนิด
จะต้องอยู่นอกอาคารเป็นส่วนสัดต่างหาก เว้นแต่
                        ก.  ถ้ามีที่ดินจำกัด จะรวมครัวไฟไว้ก็ได้
แต่ต้องสร้างด้วยวัตถุทนไฟ
                        ข.  สำหรับอาคารพักอาศัยที่มีที่ดินจำกัด
จะรวมครัวไฟไว้ก็ได้ และไม่จำเป็นต้อง
ก่อสร้างโครงสร้างด้วยวัตถุทนไฟแต่ต้องกรุผนังพื้นเพดานครัวไฟด้วยวัตถุทนไฟมาตรฐานได้
ไม่น้อยกว่า ๓๐ นาที"

                        ข้อ  ๔ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๒๓ แห่งเทศบัญญัติ เรื่อง ควบคุมการก่อสร้าง
อาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ  ๒๓  อาคารที่ปลูกสร้างเกินกว่าสองชั้น
ให้ทำด้วยวัตถุถาวรและทนไฟเป็น
ส่วนใหญ่ สำหรับอาคารที่ปลูกสร้างเกินกว่าสามชั้น
นอกจากมีบันไดตามปกติ ต้องมีทางลงหนีไฟ
อย่างน้อยอีกหนึ่งทาง
หรือคณะเทศมตรีจะได้กำหนดให้ตามลักษณะแบบของอาคาร"

                        ข้อ  ๕ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๓๔ แห่งเทศบัญญัติ เรื่อง ควบคุมการก่อสร้าง
อาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ  ๓๔  ระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงเพดานยอดฝา หรือผนังสำหรับอาคารที่พัก
อาศัยโดยเฉลี่ยต้องไม่ต่ำกว่า ๒.๕๐ เมตร
ถ้าเป็นอาคารสาธารณะ โรงงานอุตสาหกรรม อาคาร
พาณิชย์ ห้องแถว ตึกแถว หรือคอกสัตว์ ที่มีคนพักอาศัย
ระยะดังกล่าวข้างต้นโดยเฉลี่ยต้องไม่
ต่ำกว่า ๓.๕๐ เมตร
                        สำหรับอาคารที่เป็นโรงแรม
เฉพาะห้องซึ่งมีระบบปรับอากาศ ให้มีระยะดิ่ง 
ระหว่างพื้นถึงเพดานยอดฝาหรือผนังโดยเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า ๒.๕๐
เมตร ได้"

                        ข้อ  ๖ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๓๗ แห่งเทศบัญญัติ เรื่อง ควบคุมกรก่อสร้าง
อาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ  ๓๗  เตาไฟสำหรับอุตสาหกรรมหรืออาคารพาณิชย์จะต้องมีผนังเตาก่อด้วย
อิฐดินเผาหรืออิฐทนไฟกำบังความร้อนมิให้เกิดอันตรายไฟไหม้ส่วนอาคารที่ต่อเนื่องกับเตา
และ
ต้องตั้งอยู่ในอาคารที่ประกอบด้วยวัตถุทนไฟ ทั้งนี้
เตาจะต้องตั้งห่างจากผนังอาคาร หรือสิ่งที่
เป็นเชื้อไฟโดยรอบมีรัศมีไม่ต่ำกว่า ๔.๐๐ เมตร โครงหลังคา
วัตถุมุงหลังคา ปล่องระบายควันไฟ
และเพดานส่วนประกอบเพดาน ถ้ามี
จะต้องเป็นวัตถุทนไฟและต้องทำปล่องระบายควันไฟมิให้ฝา
หรือผนัง หรือหลังคารับความร้อนจัด
โดยความสูงของปล่องต้องสูงกว่าหลังคาอาคารข้างเคียง
ภายในระยะโดยรอบ ๒๕.๐๐ เมตร ไม่น้อยกว่า ๑.๐๐ เมตร
และมีความกว้างของปล่องโดยวัดเส้น
เส้นผ่าศูนย์กลางไม่น้อยกว่า ๒๐ เซนติเมตร
เว้นแต่เตาไฟซึ่งมีไว้เพื่อประกอบอาหารภายใน
ภัตตาคาร โรงแรม ร้านขายอาหาร หรือเครื่องดื่ม"

                        ข้อ  ๗ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๕๖ แห่งเทศบัญญัติ เรื่อง ควบคุมการก่อสร้าง
อาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ  ๕๖  ห้ามมิให้ปลูกสร้างอาคารสูงกว่าระดับพื้นดินเกินกว่าสองเท่าของ
ระยะจากผนังด้านหน้าของอาคารจดแนวถนนฟากตรงกันข้าม
เว้นแต่ในกรณีอาคารตามข้อ ๕๗
                        ในกรณีที่อาคารปลูกสร้างริมถนน
ตรอก หรือซอย ที่มีความกว้างไม่ถึง ๔.๐๐ 
เมตร ห้ามมิให้ปลูกสร้างอาคารใด ๆ เว้นแต่จะได้ร่นแนวอาคารด้านชิดถนน
ตรอก หรือซอย ให้ห่าง
จากศูนย์กลางของถนน ตรอก หรือซอย นั้น ๒.๐๐ เมตร
จึงอนุญาตให้ปลูกสร้างได้สูงไม่เกิน ๘.๐๐ 
เมตร
                        คณะเทศมนตรีมีอำนาจที่จะประกาศเขตอนุญาตให้สร้างอาคารสูงกว่ากำหนดนี้ได้"

                        ข้อ  ๘ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๕๗ แห่งเทศบัญญัติ เรื่อง ควบคุมการก่อสร้าง
อาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ  ๕๗  สำหรับอาคารหลังเดียวกัน ระหว่าง ถนนสองสาย ขนาดไม่เท่ากัน 
อนุญาตให้ปลูกสร้างสูงได้สองเท่าของแนวถนนที่กว้างกว่าได้ทั้งหลัง
                        สำหรับอาคารหลังเดียวกันมุมถนนสองสายขนาดไม่เท่ากันอนุญาตให้ปลูกสร้าง
ถึงระดับสูงสามเท่าของความกว้างของถนนที่กว้างกว่าได้ทั้งหลัง
แต่อนุญาตให้สร้างได้ใน
ระยะยาวตามถนนด้านละไม่เกิน ๑๕.๐๐ เมตร จากมุมถนน"

                        ข้อ  ๙ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๖๐ แห่งเทศบัญญัติ เรื่อง ควบคุมการก่อสร้าง
อาคาร พุทธศักราช ๒๔๙๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ  ๖๐  อาคารประเภทต่าง ๆ จะต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคา หรือสิ่งใด
ปกคลุมไม่น้อยกว่าส่วนที่กำหนดไว้ต่อไปนี้
                        ก. 
อาคารที่พักอาศัยแต่ละหลังให้มีที่ว่างอยู่ ๔๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่
                        ข.  ห้องแถวหรือตึกแถวแต่ละหลัง
ให้มีที่ว่างในอาคารอยู่ไม่น้อยกว่า ๓๐ ใน 
๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ภายในขอบเขตที่ก่อสร้าง
                        เฉพาะห้องแถว
ตึกแถว ที่ได้กันที่ดินไว้เป็นทางเดินด้านหลังอาคาร ตามข้อ ๘ 
แห่งเทศบัญญัตินี้
อนุญาตให้คิดรวมเนื้อที่หลังอาคารนี้เป็นที่ว่างได้อีกครึ่งหนึ่งของทางเดินหลัง
อาคารแต่ละห้องนั้น
                        ค.  ห้องแถว ตึกแถว อาคารพาณิชย์
และอาคารสาธารณะ ซึ่งก่อสร้างอยู่มุม
ทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็นสาธารณะกว้างไม่น้อยกว่าสายละ
๑๐.๐๐ เมตร และลึกไป
ตามทางทั้งสองด้านไม่เกินด้านละ ๑๕.๐๐ เมตร
จะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้ หากได้กันทางเดินไว้หลัง
อาคารกว้างไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ เมตร
หรือก่อสร้างอยู่ริมทางสาธารณะหรือทางซึ่งมีสภาพเป็น
สาธารณะสองสายขนานอยู่ กว้างไม่น้อยกว่าสายละ ๑๐.๐๐ เมตร
และทางขนานทั้งสองนั้นห่าง
จากกันไม่เกิน ๑๕.๐๐ เมตร จะไม่มีที่ว่างเลยก็ได้
                        ง.  อาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม
และอาคารสาธารณะ นอกจากที่กล่าว
ไว้แล้วในข้อ ค ซึ่งไม่ได้ใช้เป็นที่พักอาศัยด้วย
ให้มีที่ว่างอยู่ ๑๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ เว้นแต่ใน
กรณีพิเศษที่การระบายลมให้แสงสว่างเหมาะสมเพียงพอแล้ว
คณะเทศมนตรีจะอนุญาตให้
ก่อสร้างโดยมีที่ว่างน้อยกว่าที่กำหนดก็ได้
แต่ถ้าใช้เป็นที่พักอาศัยด้วยให้มีที่ว่างอยู่ ๓๐ ใน ๑๐๐ 
ส่วนของพื้นที่
                        เฉพาะอาคารพาณิชย์
โรงงานอุตสาหกรรม และอาคารสาธารณะ ที่ได้กันที่ดิน
ไว้เป็นทางเดินด้านหลังอาคาร ตามข้อ ๘ แห่งเทศบัญญัตินี้
อนุญาตให้คิดรวมเนื้อที่หลังอาคารนี้
เป็นที่ว่างได้อีกครึ่งของทางเดินหลังอาคารนั้น
                        จ.  สำหรับตึกแถว อาคารพาณิชย์
หรืออาคารสาธารณะในกรณีที่มีช่องหน้า
ต่าง หรือประตูเปิดสู่อากาศภายนอกไม่น้อยกว่า ๒๐ ใน ๑๐๐
ส่วน ของพื้นที่อาคารทุกชั้น จะไม่มี
ที่ว่างเลยก็ได้
                        ช่องหน้าต่างประตู
ด้านที่เปิดสู่อากาศภายนอก หมายถึง ช่องเปิดของผนังด้าน
ชิดทางสาธารณะหรือด้านที่ห่างที่ดินเอกชน
สำหรับอาคารสองชั้นลงมาให้ห่างไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ 
เมตร สำหรับสามชั้นขึ้นไปให้ห่างไม่น้อยกว่า ๓.๐๐
เมตร"

                        ข้อ  ๑๐  ให้นายกเทศมนตรีเมืองหาดใหญ่มีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตาม
เทศบัญญัตินี้

                                                                        ประกาศ
ณ วันที่ ๒๕ มิถุนายน ๒๕๑๑
                                                                                        วิเชียร  โกวิทยา
                                                                        นายกเทศมนตรีเทศบาลเมืองหาดใหญ่

                                    อนุมัติ
                         หม่อมเจ้า  ท.  ทองใหญ่
                        ผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา

[รก.๒๕๑๑/๗๐/๕๕๓/๖ สิงหาคม ๒๕๑๑]

                                                                                    พุทธชาด
/ แก้ไข
                                                                                    ๒๙
ตุลาคม ๒๕๔๕
                                                                                    B+A
(C )