ระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว (ฉบับที่ 2 ) พ.ศ. 2548

ระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน

ระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน
ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๘[๑]

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงแก้ไขระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน
ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๔๗
ให้สามารถอำนวยความยุติธรรมได้อย่างมีประสิทธิภาพ และสอดคล้องกับพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
(ฉบับที่ ๒๒) พ.ศ. ๒๕๔๗ อธิบดีกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจึงวางระเบียบไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน
ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๘

ข้อ
๒ 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับถัดจากวันที่ประกาศ

ข้อ
๓ 
ให้เพิ่มเติมความต่อไปนี้เป็นวรรคสาม วรรคสี่ และวรรคห้า ของข้อ ๕
แห่งระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๔๗
การปล่อยชั่วคราวในคดีที่มีอัตราโทษอย่างสูงให้จำคุกไม่เกินสามปี
จะมีโทษปรับหรือไม่ก็ตาม ให้ผู้อำนวยการมีอำนาจปล่อยชั่วคราวโดยไม่มีประกัน
การปล่อยชั่วคราวในคดีที่มีอัตราโทษอย่างสูงให้จำคุกเกินสามปี
แต่ไม่เกินห้าปีจะมีโทษปรับหรือไม่ก็ตาม
ให้ผู้อำนวยการมีอำนาจปล่อยชั่วคราวโดยมีประกันแต่ไม่ต้องวางหลักประกัน
การปล่อยชั่วคราวในคดีที่มีอัตราโทษอย่างสูงให้จำคุกเกินห้าปี
จะมีโทษปรับหรือไม่ก็ตาม ผู้อำนวยการจะกำหนดวงเงินตามสัญญาประกันหรือเรียกหลักประกันสูงเกินควรแก่กรณีมิได้

ข้อ
๔  ให้ยกเลิกความในข้อ ๗
แห่งระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๔๗
และให้ใช้ข้อความต่อไปนี้แทน
ผู้อำนวยการอาจมอบหมายให้เจ้าหน้าที่ที่มีความเหมาะสมเป็นผู้พิจารณาสั่งคำร้องขอปล่อยชั่วคราวนอกเวลาราชการหรือในวันหยุดราชการ
โดยพิจารณาสั่งเฉพาะเด็กหรือเยาวชนที่ถูกส่งตัวมานอกเวลาราชการหรือในวันหยุดราชการนั้น
ส่วนการขอปล่อยชั่วคราวเด็กหรือเยาวชนที่ถูกส่งตัวมาในเวลาราชการหรือส่งตัวมาก่อนแล้วนั้นจะให้มีการปล่อยชั่วคราว
นอกเวลาราชการหรือในวันหยุดราชการด้วยหรือไม่
ให้ผู้อำนวยการแต่ละแห่งมีอำนาจพิจารณาว่าจะให้มีการดำเนินการหรือไม่ตามความเหมาะสม
ในการพิจารณาคำร้องขอปล่อยชั่วคราวให้ผู้อำนวยการหรือผู้รับมอบหมายพิจารณาสั่งการโดยไม่ชักช้า
การไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวต้องมีเหตุผลประกอบอย่างชัดเจนแล้วนำเสนออธิบดีผู้พิพากษาศาลเยาวชนและครอบครัวกลาง
ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดหรือผู้พิพากษาหัวหน้าแผนกคดีเยาวชนและครอบครัว
แล้วแต่กรณี เพื่อพิจารณาสั่ง
แต่หากเป็นช่วงนอกเวลาราชการหรือในวันหยุดราชการและไม่สามารถนำเสนอเพื่อสั่งได้ในขณะนั้นให้นัดผู้ร้องขอปล่อยชั่วคราวมาฟังคำสั่งในวันแรกที่เปิดทำการ
ในคดีที่รัฐมีนโยบายปราบปรามเป็นพิเศษ
หรือเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยของสังคมโดยรวม
ผู้อำนวยการอาจเสนอความเห็นควรไม่อนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวต่อศาลพร้อมกับเสนอวิธีการบำบัดแก้ไขในเบื้องต้นรวมทั้งระยะเวลาที่ต้องใช้ในการบำบัด
แก้ไขนั้นด้วย
เมื่อได้รับตัวเด็กหรือเยาวชนในคดีความผิดลหุโทษไว้
ต้องจัดให้พนักงานคุมประพฤติถามปากคำเด็กหรือเยาวชนนั้นทันทีแล้วปล่อยตัวไป
หากยังไม่สามารถกระทำได้ในขณะนั้นให้นัดเด็กหรือเยาวชนมาพบเพื่อถามปากคำในภายหลัง  ทั้งนี้ ต้องให้เด็กหรือเยาวชนปฏิญาณตนว่าจะมาพบตามกำหนดนัดพร้อมกับให้ลงลายมือชื่อไว้
และให้บิดามารดา ผู้ปกครอง หรือบุคคลที่เด็กหรือเยาวชนอาศัยอยู่ลงลายมือชื่อรับทราบวันนัดไว้ด้วย
การปล่อยชั่วคราวเด็กหรือเยาวชนโดยไม่มีประกันให้ดำเนินการเช่นเดียวกับในคดีความผิดลหุโทษ
กรณีเด็กหรือเยาวชนเข้ามอบตัวต่อพนักงานสอบสวนและถูกแจ้งการดำเนินคดีมายังสถานพินิจโดยมิได้แจ้งการจับกุมหรือควบคุมเด็กหรือเยาวชนนั้น
ให้พนักงานคุมประพฤติถามปากคำเด็กหรือเยาวชนไว้ทันที
แต่หากกรณีมิอาจกระทำได้ในขณะนั้น ให้นัดวันเวลาให้เด็กหรือเยาวชนมาพบในภายหลัง  ทั้งนี้
ห้ามมิให้มีการควบคุมเด็กหรือเยาวชนรายนั้นและหากถูกนำมาส่งนอกเวลาราชการหรือในวันหยุดราชการก็ให้นัดมาพบพนักงานคุมประพฤติในวันแรกที่เปิดทำการ
กรณีที่พนักงานคุมประพฤติเสนอความเห็นให้มีการดำเนินการตามมาตรา
๖๓ แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัว
และวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว พ.ศ. ๒๕๓๔
และผู้อำนวยการเห็นชอบสั่งให้ดำเนินการแล้ว
ให้หลีกเลี่ยงการควบคุมเด็กหรือเยาวชนนั้นไว้ในสถานที่ควบคุมโดยการปล่อยชั่วคราวหรือมอบแก่บุคคลหรือองค์การที่ให้การสงเคราะห์เด็กรับไปดูแลโดยไม่ต้องมีประกัน

ข้อ
๕ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสองของข้อ ๘
แห่งระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๔๗
กรณีที่ผู้ต้องหากระทำการอันกฎหมายบัญญัติเป็นความผิดในขณะเป็นเด็กหรือเยาวชนและถูกแจ้งการจับกุมและควบคุมตัวมายังสถานพินิจ
เมื่อบรรลุนิติภาวะแล้ว บุคคลดังกล่าวมีสิทธิที่จะขอประกันตนเองได้
และหากเป็นผู้มีฐานะยากจนให้นำความในวรรคก่อนมาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ
๖  ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๐ แห่งระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน
ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๔๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
การปล่อยชั่วคราวโดยวางหลักทรัพย์เป็นประกันอาจใช้หลักทรัพย์อย่างหนึ่งอย่างใด
ดังต่อไปนี้
(๑)
ที่ดินโดยมีหลักฐานโฉนดหรือหนังสือรับรองการทำประโยชน์ ห้องชุดโดยมีหนังสือกรรมสิทธิ์ห้องชุด
ซึ่งหลักทรัพย์ดังกล่าวต้องไม่มีภาระผูกพันอันอาจกระทบต่อการบังคับคดี
และให้มีหนังสือรับรองราคาประเมินและหนังสือยินยอมของคู่สมรสถ้าหากมี
ประกอบในการยื่นคำร้องด้วย
(๒) หลักทรัพย์อื่นอันกำหนดมูลค่าที่แน่นอนได้ เช่น พันธบัตรรัฐบาล สลากออมสิน
สลากออมทรัพย์ของธนาคารอื่น
หรือสมุดบัญชีเงินฝากซึ่งมีหนังสือรับรองจากธนาคารว่ามียอดเงินฝากตามบัญชีที่นำมาแสดงและจะไม่ถอนเงินในระหว่างนำมาวางเป็นหลักประกัน
(๓) กรมธรรม์ประกันภัยอิสรภาพ
โดยต้องจัดให้มีการตรวจสอบความถูกต้องของกรมธรรม์ก่อนที่จะรับเป็นหลักประกัน
เมื่อทำสัญญาประกันแล้วให้สถานพินิจมีหนังสือแจ้งการนำหลักทรัพย์ดังกล่าวเข้าผูกพันตามสัญญาประกันไปยังสำนักงานที่ดิน
ธนาคาร หรือบริษัทผู้ออกกรมธรรม์ประกันภัยอิสรภาพ และเมื่อสัญญาสิ้นสุดลงให้แจ้งให้ทราบอีกครั้งหนึ่ง

ข้อ
๗  ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑ แห่งระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน
ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๔๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
กรณีประกันโดยวางเงินสด หลักทรัพย์
หรือใช้บุคคลเป็นประกันหรือหลักประกันในการขอปล่อยชั่วคราวไปจากสถานพินิจ
หากต้องการใช้หลักประกันดังกล่าวในการขอปล่อยตัวชั่วคราวต่อศาล ให้ผู้อำนวยการมีหนังสือรับรองหลักทรัพย์หรือการประกันด้วยบุคคลเพื่อให้นายประกันนำไปแสดงต่อศาลนั้น
และเมื่อศาลมีคำสั่งให้ส่งหลักทรัพย์หรือเอกสารเกี่ยวกับการประกันนั้นให้รีบดำเนินการโดยเร็ว
ผู้อำนวยการต้องคืนหลักประกันเมื่อมีกรณีอย่างหนึ่งอย่างใด
ดังต่อไปนี้
(๑) นายประกันถอนสัญญาประกันและนำเด็กหรือเยาวชนมอบคืนต่อผู้อำนวยการ
(๒)
ศาลรับฟ้องเด็กหรือเยาวชนและมิได้ใช้หลักประกันดังกล่าวเป็นหลักประกันในชั้นศาลหรือสั่งให้คืนหลักประกัน
(๓) เมื่อพนักงานอัยการมีคำสั่งเด็ดขาดไม่ฟ้องคดี
(๔)
ความรับผิดตามสัญญาประกันหมดไปโดยความตายของนายประกันก่อนผิดสัญญาประกัน
หรือความตายของเด็กหรือเยาวชน
กรณีผิดสัญญาประกันและนายประกันนำตัวเด็กหรือเยาวชนมาส่งในภายหลัง
ให้สอบถามถึงเหตุผลแห่งการนั้น หากมีเหตุสมควรผู้อำนวยการอาจลดหรืองดค่าปรับตามสัญญาให้ก็ได้ตามความเหมาะสม
สำหรับรายที่วางหลักทรัพย์เป็นประกัน
เมื่อกำหนดเบี้ยปรับตามสมควรแล้วนายประกันชำระเบี้ยปรับตามที่กำหนดก็ให้คืนหลักทรัพย์แก่นายประกัน
แต่หากนายประกันไม่ชำระเบี้ยปรับตามที่กำหนดไม่ว่าจะวางหลักทรัพย์หรือไม่
ให้ผู้อำนวยการมีหนังสือขอให้พนักงานอัยการฟ้องบังคับตามสัญญาประกันต่อไป
ส่วนกรณีใช้กรมธรรม์ประกันภัยอิสรภาพ
เมื่อเด็กหรือเยาวชนไม่มาตามกำหนดนัดให้แจ้งไปยังบริษัทผู้ออกกรมธรรม์ให้ชำระเงินค่าปรับตามสัญญาประกันดังกล่าว

ประกาศ ณ วันที่ ๒๑
มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๘
วันชัย  รุจนวงศ์
อธิบดีกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน

ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ
๒๙ ตุลาคม ๒๕๕๓

นฤดล/ผู้ตรวจ
๒ ธันวาคม ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนพิเศษ ๖๗ ง/หน้า ๒๗/๑๘ สิงหาคม ๒๕๔๘