atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
กฎกระทรวง ฉบับที่ 9 (พ.ศ. 2525) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๙
(พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๖) แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์พ.ศ.
๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน (๔) ของข้อ ๑ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ.
๒๕๒๔) 
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๔) รถ ๓ เพลา ๑๐ ล้อ
โดยเพลากลางและเพลาหลังใช้ล้อคู่น้ำหนักรถรวม
น้ำหนักบรรทุก ๒๑,๐๐๐ กิโลกรัม

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๕
พลเอก สิทธิ  จิรโรจน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ 
(พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ข้อ ๑ (๔) ได้กำหนดน้ำหนักบรรทุกสำหรับรถยนตร์บรรทุกส่วนบุคคล
ประเภท ๓ เพลา ๑๐ ล้อ โดยเพลากลางและเพลาหลังใช้ล้อคู่ ให้มีน้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน
๒๕,๐๐๐ กิโลกรัม เมื่อนำไปใช้เดินบนทางหลวง ปรากฏว่ามีน้ำหนักเกินกว่าสภาพทางหลวงจะรับน้ำหนักได้
สมควรปรับปรุงน้ำหนักบรรทุกสำหรับรถยนตร์บรรทุกส่วนบุคคลประเภทดังกล่าวเสียใหม่
ให้เหมาะสมและให้สอดคล้องกับประกาศผู้อำนวยการทางหลวงแผ่นดิน เรื่อง
ห้ามใช้ยานพาหนะโดยที่ยานพาหนะนั้นมีน้ำหนักน้ำหนักบรรทุก
หรือน้ำหนักลงเพลาเกินกว่าที่ได้กำหนดเดินบนทางหลวง ลงวันที่ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๑๙
ซึ่งออกตามความในข้อ ๕๖ แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๙๕ ลงวันที่ ๒๘พฤศจิกายน
พ.ศ. ๒๕๑๕ โดยให้มีน้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๒๑,๐๐๐ กิโลกรัม  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

สิทธิกานต์/ปรับปรุง
๔ เมษายน
๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๙ เมษายน
๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๖/๒๕ มกราคม ๒๕๒๕
กฎกระทรวง ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2524) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓
(พ.ศ. ๒๕๒๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๖) แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ.๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  น้ำหนักบรรทุกสำหรับรถยนตร์บรรทุกส่วนบุคคล
จะต้องไม่เกินอัตรา
ดังต่อไปนี้
(๑) รถ ๒ เพลา ๔ ล้อ น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๘,๕๐๐
กิโลกรัม
(๒) รถ ๒ เพลา ๖ ล้อโดยเพลาหลังใช้ล้อคู่
น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุก 
๑๒,๐๐๐ กิโลกรัม
(๓) รถ ๓ เพลา ๖
ล้อโดยเพลากลางและเพลาหลังใช้ล้อเดี่ยวน้ำหนักรถรวม
น้ำหนักบรรทุก ๑๕,๓๐๐ กิโลกรัม
(๔) รถ ๓ เพลา ๑๐ ล้อโดยเพลากลางและเพลาหลังใช้ล้อคู่
น้ำหนักรวมน้ำหนัก
บรรทุก ๒๕,๐๐๐ กิโลกรัม

ข้อ ๒ 
จำนวนคนโดยสารอย่างมากสำหรับรถยนตร์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคนและรถยนตร์นั่งส่วนบุคคลเกินเจ็ดคน
ให้คำนวณโดยถือเกณฑ์ระยะที่นั่ง ๔๐ เซนติเมตรต่อหนึ่งคนถ้าระยะช่วงสุดท้ายของที่นั่งเหลือระยะไม่น้อยกว่า
๓๐ เซนติเมตร ให้นั่งได้อีกหนึ่งคน และถ้าความยาวของที่นั่งถึง ๔ เมตร
ก็ให้เพิ่มจำนวนคนโดยสารได้อีกสองคนทุก ๆ ระยะที่นั่ง ๔ เมตร ในแถวเดียวกัน
ถ้าคนโดยสารเป็นเด็กอายุไม่เกิน ๑๐ ปี ให้นับสองคนเท่ากับผู้ใหญ่หนึ่งคน

ข้อ ๓ 
จำนวนคนโดยสารอย่างมากสำหรับรถยนตร์สาธารณะ ให้คำนวณโดยถือเกณฑ์ระยะที่นั่งสำหรับผู้ขับ
๕๐ เซนติเมตร และสำหรับคนโดยสาร ๔๐ เซนติเมตรต่อหนึ่งคน
ถ้าระยะช่วงสุดท้ายของที่นั่งเหลือระยะไม่น้อยกว่า ๓๐ เซนติเมตร ให้นั่งได้อีกหนึ่งคนถ้าผู้โดยสารเป็นเด็กอายุไม่เกิน
๑๐ ปี ให้นับสองคนเท่ากับผู้ใหญ่หนึ่งคน

ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔
ประเทือง  กีรติบุตร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากมาตรา ๕ (๖) แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติให้ออกกฎกระทรวงกำหนดน้ำหนักบรรทุกอย่างมากและจำนวนคนโดยสารอย่างมาก
สำหรับรถยนตร์ส่วนบุคคลรถยนต์สาธารณะ  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

สิทธิกานต์/ปรับปรุง
๔ เมษายน
๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๙ เมษายน
๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๘/ตอนที่ ๗๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๕ พฤษภาคม ๒๕๒๔
กฎกระทรวง ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2524) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๗ (พ.ศ. ๒๕๒๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ.
๒๕๒๒
------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ และมาตรา ๓๔ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑ 
เจ้าของรถผู้ใดประสงค์จะแจ้งการไม่ใช้รถตามมาตรา ๓๔ แห่งพระราช
บัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ให้แจ้งต่อนายทะเบียนแห่งท้องที่ที่จดทะเบียนไว้ตามแบบ รย.๓
ท้ายกฎกระทรวงนี้ พร้อมด้วยหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบ รย.๓
                        ข้อ
๒  การแจ้งการไม่ใช้รถตามข้อ ๑
ให้มีผลใช้ได้ครั้งละไม่เกินสองปี 
เว้นแต่
จะเป็นการแจ้งการไม่ใช้รถตลอดไป

                                                ให้ไว้
ณ วันที่ ๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔
                                                              ประเทือง กีรติบุตร
                                                  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

----------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ เนื่องจากมาตรา ๓๔ แห่งพระราช
บัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
บัญญัติว่ารถที่จดทะเบียนแล้วแม้จะไม่ได้ใช้ก็ต้องเสียภาษีประจำปี
ตามมาตรา ๒๙ หรือมาตรา ๓๑ และมาตรา ๓๒
ทั้งนี้เว้นแต่เจ้าของรถจะแจ้งการไม่ใช้ต่อ
นายทะเบียนก่อนถึงกำหนดเสียภาษีประจำปีครั้งต่อไป
ตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่
กำหนดในกฎกระทรวง 
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๒๔/๗๓/๑๕พ./๑๕ พฤษภาคม ๒๕๒๔]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 38 (พ.ศ. 2521) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. 2473

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๓๘ (พ.ศ. ๒๕๒๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ.
๒๔๗๓
-----------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ (๑๔) เบญจ แห่งพระราชบัญญัติ
รถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๑๔) 
พ.ศ. ๒๕๐๓ และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓ รัฐมนตรี
ว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

                        ข้อ
๑ ให้งดจดทะเบียนรถยนตร์ส่วนบุคคลชนิดที่นั่งได้เกินสามสิบคนใน
กรุงเทพมหานครและในจังหวัดอื่นทุกจังหวัด
เว้นแต่รถยนตร์ดังต่อไปนี้ ให้จดทะเบียนดังกล่าว
ได้
                        (๑)
รถยนตร์ของกระทรวง ทบวง กรม กรุงเทพมหานคร องค์การบริหารส่วน
จังหวัด เทศบาล สุขาภิบาล หรือเมืองพัทยา
                        (๒)
รถยนตร์ของรัฐวิสาหกิจ
                        (๓)
รถยนตร์ของสภากาชาดไทย หรือสถานพยาบาล
                        (๔)
รถยนตร์ของมหาวิทยาลัย วิทยาลัย หรือโรงเรียน ที่ใช้รับส่งนิสิต นักศึกษา
หรือนักเรียนของตน
                        (๕)
รถยนตร์ของวัด หรือมูลนิธิ
                        (๖)
รถยนตร์ของโรงงานอุตสาหกรรมที่ใช้รับส่งคนงาน
                        (๗)
รถยนตร์ของคณะทูตานุทูต หรือรถยนตร์ขององค์การหรือทบวงการระหว่าง
ประเทศ

                        ข้อ
๒ ความในข้อ ๑ ไม่ใช้บังคับสำหรับกรณีที่ได้มีการยื่นคำขอจดทะเบียน
รถยนตร์ส่วนบุคคลที่นั่งได้เกินสามสิบคนไว้แล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ

                                                            ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๑
                                                                           พลเอก เล็ก  แนวมาลี

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ :- เหตุผลในการใช้ประกาศกฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ในปัจจุบันจำนวนรถยนตร์ส่วน
บุคคลขนาดใหญ่ที่จดทะเบียนในกรุงเทพมหานครและในจังหวัดอื่นมีปริมาณเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
และได้มีการนำรถยนตร์ดังกล่าวไปใช้ไม่ตรงตามประเภทที่จดทะเบียนไว้
ทำให้เกิดปัญหาเกี่ยวกับ
การจราจร และความสะดวกความปลอดภัยของผู้โดยสาร
สมควรงดจดทะเบียนรถยนตร์ส่วน
บุคคลชนิดที่นั่งได้เกินสามสิบคน
ในกรุงเทพมหานครและในจังหวัดอื่นทุกจังหวัด เว้นแต่รถยนตร์
ส่วนบุคคลบางชนิดตามที่ระบุไว้ในกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๒๑/๑๐๒/๕๕๓/๒๖ กันยายน ๒๕๒๑]

                                                                                                จารุวรรณ/พิมพ์
                                                                                                ๗
ตุลาคม ๒๕๔๕
                                                                                                A+B
(C)
กฎกระทรวง ฉบับที่ 37 (พ.ศ. 2519) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๓๗ (พ.ศ. ๒๕๑๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช
๒๔๗๓
----------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ (๓) และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติ
รถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกข้อ
๑ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติ
รถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๖) ลงวันที่ ๖ กันยายน
พ.ศ. ๒๔๘๐

                                                                        ให้ไว้
ณ วันที่ ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๙
                                                                            หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์  ปราโมช
                                                                          รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

--------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่กฎกระทรวงมหาดไทยออก
ตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๖)
ลงวันที่ ๖ กันยายน พ.ศ.
๒๔๘๐ ได้กำหนดให้ผู้ขับรถยนตร์สาธารณะ
ต้องมีเครื่องหมายติดหน้าอก แต่ต่อมาได้มีประกาศ
กรมตำรวจ ลงวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๕
ออกโดยอาศัยอำนาจตามประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๕๙ 
ลงวันที่ ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๕ กำหนดให้ผู้ขับรถยนตร์สาธารณะต้องติดชื่อตัว
และชื่อสกุลในลักษณะที่เห็นและอ่านได้ง่าย
โดยเย็บติดหรือปักไว้ที่อกเสื้อด้านซ้าย ซึ่งตาม
ประกาศของคณะปฏิวัติดังกล่าวได้กำหนดไว้ในลักษณะที่เหมาะสมและรัดกุมกว่าที่ได้กำหนดไว้
ในกฎกระทรวง
จึงเห็นสมควรที่จะยกเลิกข้อกำหนดเกี่ยวกับเครื่องหมายป้ายติดหน้าอกตาม
กฎกระทรวงเสีย
เพื่อมิให้เกิดความยุ่งยากแก่ผู้ขับรถยนตร์สาธารณะซึ่งจะต้องติดเครื่องหมาย
เป็นการซ้ำซ้อนโดยไม่จำเป็น
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้

[รก.๒๕๑๙/๕๐/๔๖/๒๓ มีนาคม ๒๕๑๙]

                                                                                    จารุวรรณ/แก้ไข
                                                                                    ๒๙
ตุลาคม ๒๕๔๕
                                                                                    B+A
(C)
กฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2524) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๔ (พ.ศ. ๒๕๒๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ. ๒๕๒๒
-----------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ (๑๕) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑  ในขณะขับรถ
คนขับรถยนต์สาธารณะต้องแต่งกายให้สะอาดเรียบร้อยและรัดกุม
ด้วยเครื่องแต่งกายดังนี้
                        (๑)
เสื้อเชิ้ตคอพับ แขนสั้นเพียงข้อศอกหรือแขนยาว  การสวมเสื้อให้สอดชายล่าง
ของเสื้ออยู่ภายในกางเกง
                        (๒)
กางเกงขายาวหรือขาสั้นเพียงเข่า สีเดียวกับเสื้อ
                        (๓)
หมวกถ้าจะสวม ต้องเป็นหมวกทรงหม้อตาบสีเดียวกับเสื้อและมีกะบังหน้าสีดำ
                        (๔)
รองเท้าหุ้มส้นหรือหุ้มข้อ
                        ข้อ
๒  ในขณะขับรถ
คนขับรถยนต์บริการธุรกิจรถยนต์บริการทัศนาจร ต้องแต่งกาย
ให้สะอาดเรียบร้อยและรัดกุม ด้วยเครื่องแต่งกายดังนี้
                        (๑)
เสื้อเชิ้ตคอพับ แขนสั้นเพียงข้อศอกหรือแขนยาว สีเทา การสวมเสื้อให้สอดชายล่าง
ของเสื้ออยู่ภายในกางเกง
                        (๒)
กางเกงขายาวสีเทา
                        (๓)
ผ้าผูกคอสีน้ำเงินแก่
                        (๔)
หมวกถ้าจะสวม ต้องเป็นหมวกทรงหม้อตาลสีเทา 
มีกะบังหน้าสีดำและที่หน้า
หมวก จะติดเครื่องหมายของบริษัทมหาชนจำกัด บริษัทจำกัด
หรือสหกรณ์ผู้เป็นเจ้าของรถก็ได้
                        (๕)
รองเท้าหุ้มส้นข้อ พร้อมด้วยถุงเท้า
                        ข้อ
๓  ในขณะขับรถ คนขับรถยนต์สาธารณะรถยนต์บริการธุรกิจและรถยนต์บริการ
ทัศนาจรต้องติดเครื่องหมายดังนี้
                        (๑)
ที่อกเสื้อด้ายซ้าย มีอักษรไทยบอกชื่อตัวและชื่อสกุลของผู้ขับรถยนต์ขนาด
ตัวอักษรสูงไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เซนติเมตร
ตัวอักษรต้องเป็นแบบตัวพิมพ์อ่านได้ง่ายโดยเย็บติดหรือ
ปักไว้ สีของตัวอักษรให้ตัดกับสีเสื้อ ซึ่งเห็นได้ชัด
                        (๒)
เครื่องหมายตาม (๑) ต้องติดให้มองเห็นได้ชัดเจน มิให้มีสิ่งปิดบังไว้
                        ข้อ
๔  ให้คนขับรถยนต์สาธารณะ
รถยนต์บริการธุรกิจและรถยนต์บริการทัศนาจร
แสดงบัตรประจำตัวคนขับรถยนต์
โดยใส่กรอบติดไว้ภายในรถด้านหน้าตอนบนในลักษณะที่ผู้โดยสาร
สามารถมองเห็นได้ชัดเจน มิให้มีสิ่งใดปิดบังไว้

                                                ให้ไว้
ณ วันที่ ๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔
                                                             ประเทือง กีรติบุตร
                                                   รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้  คือ 
เนื่องจากมาตรา ๕ (๑๕) แห่ง
พระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
บัญญัติให้ออกกฎกระทรวงกำหนดเครื่องแต่งกาย เครื่องหมาย
และการแสดงบัตรประจำตัวคนขับรถยนต์สาธารณะ
รถยนต์บริหารธุรกิจ และรถยนต์บริการทัศนาจร
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๒๔/๗๓/๔พ./๑๕ พฤษภาคม ๒๕๒๔]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2523) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๒ (พ.ศ. ๒๕๒๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ.
๒๕๒๒
------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ และมาตรา ๔๑ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑ 
เงินภาษีประจำปีรวมทั้งเงินเพิ่มและค่าธรรมเนียมตามพระราชบัญญัติ
รถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ที่จัดเก็บได้ในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร ให้จังหวัดจัดสรรให้แก่
องค์การบริหารส่วนจังหวัดเทศบาล สุขาภิบาล ในจังหวัดนั้น
และเมืองพัทยา โดยคำนวณตาม
อัตราส่วน ดังนี้
                        (๑)
องค์การบริหารส่วนจังหวัดร้อยละยี่สิบห้า
                        (๒)
เทศบาลร้อยละห้าสิบ ถ้าจังหวัดใดมีเทศบาลหลายเทศบาลให้แบ่งเทศบาล
ละเท่า ๆ กัน และให้ถือว่าเมืองพัทยาเป็นเทศบาลหนึ่งในจังหวัดชลบุรี
                        (๓)
สุขาภิบาลร้อยละยี่สิบห้า 
ถ้าจังหวัดใดมีสุขาภิบาลหลายสุขาภิบาล ให้แบ่ง
ให้สุขาภิบาลละเท่า ๆ กัน
                        ข้อ
๒ 
การจัดสรรเงินภาษีประจำปีรวมทั้งเงินเพิ่มและค่าธรรมเนียม ตามข้อ ๑
ตามปกติให้จัดสรรปีละสี่งวด ดังนี้
                        งวดที่หนึ่ง
ภายในเดือนตุลาคม
                        งวดที่สอง
ภายในเดือนมกราคม
                        งวดที่สาม
ภายในเดือนเมษายน
                        งวดที่สี่
ภายในเดือนกรกฎาคม
                        เพื่อประโยชน์ขององค์การบริหารส่วนจังหวัด
เทศบาล สุขาภิบาล และเมือง
พัทยา จังหวัดอาจจัดสรรให้เร็วกว่ากำหนด
หรือเพิ่มงวดการจัดสรรได้

                                                ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๓
                                                                ประเทือง กีรติบุตร
                                                   รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๔๑ แห่งพระราช
บัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ได้บัญญัติให้ออกกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการจัดสรร
เงินภาษีประจำปีรวมทั้งเงินเพิ่ม
และค่าธรรมเนียมตามพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ที่จัดเก็บได้ในจังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
ให้แก่องค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาล
และสุขาภิบาล ในจังหวัดนั้นและเมืองพัทยา  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๒๓/๑๑๙/๔พ./๖ สิงหาคม ๒๕๒๓]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 32 (พ.ศ. 2509) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๓๒  (พ.ศ. ๒๕๐๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช
๒๔๗๓
-------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘  แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์  พุทธ
ศักราช ๒๔๗๓ 
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๑๕)  พ.ศ. ๒๕๐๖  
และมาตรา ๔๒ 
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ 
รัฐมนตรีว่าการ
กระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้  ดังต่อไปนี้
                        ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ
๒๐  แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย  ออกตามความ
ในพระราชบัญญัติรถยนตร์  พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)  ลงวันที่ 
๑๓  มีนาคม  พ.ศ. 
๒๔๗๙
                        "ข้อ  ๒๐  รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนต้องติดอัตราค่า
จ้างบรรทุกคนโดยสารตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๙  ที่นายทะเบียนออกให้ไว้ภายในรถ ณ ที่ที่
นายทะเบียนกำหนด"

                                                            ให้ไว้
ณ วันที่  ๑๑  พฤศจิกายน  พ.ศ. ๒๕๐๙
                                                                            พลเอก
ป.  จารุเสถียร

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

--------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ :- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้  คือ 
เพื่อให้ผู้โดยสารรถยนตร์
รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนได้ทราบอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร
จึงสมควร
กำหนดให้ติดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารไว้ในรถ

[รก.๒๕๐๙/๑๐๒/๗๑๔/๑๕ พฤศจิกายน ๒๕๐๙]

                                                                                    ธิดาวรรณ
/ แก้ไข
                                                                                    ๓๐  ตุลาคม  ๒๕๔๕
                                                                                                B+A(C)
กฎกระทรวง ฉบับที่ 27 (พ.ศ. 2504) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๒๗ (พ.ศ. ๒๕๐๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช
๒๔๗๓
----------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่
๑๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ และมาตรา ๔๒
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎ
กระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

                        ข้อ
๑ ให้ยกเลิกความใน (จ) ของข้อ ๙ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความ
ในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๒ (พ.ศ. ๒๔๙๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ และ
ให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "(จ)
รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคน ต้องมีเครื่องหมายเป็นอักษร
โรมันว่า "TAXI"
อยู่ภายในกรอบติดไว้บนหลังคารถให้เห็นได้จากทางหน้ารถ และเครื่องหมาย
นี้ให้มีแสงไฟพร้อมด้วยกรอบที่บังคับแสงให้เห็นเครื่องหมายนั้นได้ชัดเจนในเวลากลางคืน
ตาม
ลักษณะและขนาดที่นายทะเบียนกำหนด" 

                        ข้อ
๒ ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑ ตรี แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง 
ฉบับที่ ๒๒ (พ.ศ. ๒๔๙๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ 
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ
๑๑ ตรี รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคน ต้องมีเครื่องวัด
ระยะทางแสดงระยะทางและค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร
ที่นายทะเบียนได้ประทับตราอนุญาต
ให้ใช้ได้แล้ว ติดไว้ภายในรถ ณ ที่ซึ่งนายทะเบียนกำหนด
                        ความในวรรคก่อน
ไม่ใช้บังคับแก่รถยนตร์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสาร"

                        ข้อ
๓ ให้เพิ่มเติมความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๙ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตาม
ความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)
                        "อัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร
                        ข้อ
๑๙ รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคน ให้เก็บค่าจ้างบรรทุก
คนโดยสารในระยะทางหนึ่งกิโลเมตรแรกไม่เกินสามบาท
และกิโลเมตรต่อ ๆ ไปไม่เกินกิโลเมตร
ละหนึ่งบาท เศษของกิโลเมตรนับเป็นหนึ่งกิโลเมตร"

                                                                        ให้ไว้
ณ วันที่ ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๔
                                                                                      พลเอก ป.  จารุเสถียร

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

-----------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากได้ประกาศใช้พระราช
บัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๑๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ แล้ว
จึงสมควรกำหนดให้รถยนตร์รับจ้างบรรทุก
คนโดยสารได้ไม่เกิน ๗ คน มีตัวอักษร "แท็กซี่"
ติดบนหลังคารถ มีเครื่องวัดระยะทางประจำรถ
และกำหนดอัตราค่าโดยสาร เพื่อประโยชน์แก่ผู้โดยสาร

[รก.๒๕๐๔/๑๒/๗๒/๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๐๔]

                                                                                    จารุวรรณ/แก้ไข
                                                                                    ๒๙
ตุลาคม ๒๕๔๕
                                                                                    A+B
(C)
กฎกระทรวง ฉบับที่ 30 (พ.ศ. 2504) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๓๐ (พ.ศ. ๒๕๐๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช
๒๔๗๓
-----------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่
๑๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ และมาตรา 
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกความในข้อ
๔ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๘ (พ.ศ. ๒๕๐๔) ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ
๔ ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ให้กำหนดจำนวนรถยนตร์สามล้อ
รับจ้างบรรทุกคนโดยสารแบบใช้เพลาที่จะจดทะเบียนได้ไม่เกินแปดพันคัน"

                                                            ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๐๔
                                                                           พลเอก ป.  จารุเสถียร

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

----------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่รถยนตร์สามล้อแบบใช้
เพลา
ซึ่งได้สั่งเข้ามาจากต่างประเทศมีปริมาณพอแก่ความต้องการแล้ว ควรจำกัดจำนวนมิ
ให้นำเข้าเพิ่มมากยิ่งขึ้นอีกส่วนรถยนตร์สามล้อแบบใช้เพลาที่ตกค้างอยู่โดยจดทะเบียนเป็น
ประเภทส่วนบุคคลหรือยังจดทะเบียนไม่ได้
เพราะได้จำกัดจำนวนไว้ในจังหวัดพระนครและ
จังหวัดธนบุรี เป็นจำนวนเจ็ดพันคันนั้น
เพื่อให้เป็นการสมดุลย์กับจำนวนเดิมที่มีอยู่ ๑๑,๘๔๕
คัน และเพื่อตัดปัญหาการหลีกเลี่ยงต่าง ๆ ให้หมดไป
ควรเพิ่มขึ้นเป็นไม่เกินแปดพันคัน

[รก.๒๕๐๔/๑๑๒/๓๐พ/๒๙ ธันวาคม ๒๕๐๔]

                                                                                    จารุวรรณ/พิมพ์
                                                                                    ๓๐
ตุลาคม ๒๕๔๕
                                                                                    A+B
(C)
กฎกระทรวง ฉบับที่ 29 (พ.ศ. 2504) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๒๙ (พ.ศ. ๒๕๐๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช
๒๔๗๓
----------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่
๑๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ และมาตรา 
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกความในข้อ
๒ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราช
บัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๖
(พ.ศ. ๒๕๐๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓ และให้ใช้ความ
ต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ  ๒
รถที่จะเดินบนทางหลวงต้องมีขนาดและน้ำหนัก ดังนี้
                         (ก) ส่วนกว้างของรถไม่เกิน ๒.๕๐ เมตร
                         (ข) ส่วนยาวสำหรับรถยนตร์วัดจากหน้าหม้อหรือกันชนถึงหลังรถไม่เกิน
๑๐
เมตร
                         (ค) ส่วนยาวสำหรับรถพ่วงรถยนตร์ไม่เกิน ๖
เมตร
                         (ง)
ส่วนยาวของตัวถังวัดจากศูนย์กลางของเพลาล้อหลังถึงหลังรถไม่เกิน ๑.๗๐
เมตร เว้นแต่
                              ๑.
รถบรรทุกคนโดยสารซึ่งมีช่วงล้อระหว่างศูนย์กลางเพลาล้อหน้า และ
เพลาล้อหลังห่างกันไม่ต่ำกว่า ๔ เมตร และมีน้ำหนักตั้งแต่ ๒,๕๐๐
กิโลกรัมขึ้นไป ไม่เกิน ๒.๖๐ 
เมตร
                              ๒.
รถบรรทุกคนโดยสารซึ่งมีน้ำหนักต่ำกว่า ๑,๒๕๐ กิโลกรัม ไม่เกิน ๑ 
เมตร
                              ๓.
รถที่ต่อมีตัวถังสำเร็จรูปมาจากบริษัทสร้างรถยนตร์ในต่างประเทศและ
ตัวถังมีส่วนยาวเกินกว่ากำหนดดังกล่าวแล้ว
ให้อยู่ในดุลพินิจของนายทะเบียนผู้ช่วยทั่วราชอาณา
จักรที่จะพิจารณาอนุญาต
                         (จ) อัตรารถและการบรรทุก
ให้กำหนดดังต่อไปนี้
                              ๑. รถ ๒ เพลา ๔
ล้อ น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๗,๕๐๐ กิโลกรัม
                              ๒. รถ ๒ เพลา
เพลาหลังใช้ล้อคู่ น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน 
๑๐,๐๐๐ กิโลกรัม
                              ๓. รถ ๓ เพลา
เพลากลางและเพลาหลังใช้ล้อเดี่ยวน้ำหนักรถรวมน้ำหนัก
บรรทุกไม่เกิน ๑๓,๕๐๐ กิโลกรัม
                              ๔. รถ ๓ เพลา
เพลากลางและเพลาหลังใช้ล้อคู่น้ำหนักรถรวมน้ำหนัก
บรรทุกไม่เกิน ๑๘,๐๐๐ กิโลกรัม"

                                                            ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๔

พลเอก ป.  จารุเสถียร

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

-----------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากขนาด น้ำหนัก และ
การบรรทุกของรถตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ.
๒๕๐๓) ออกตามความ
ในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ ยังไม่เหมาะสม
จึงเห็นสมควรที่จะได้แก้ไข
เพิ่มเติมกฎกระทรวงดังกล่าวให้เหมาะสมกับวิวัฒนาการการสร้างรถยนตร์และสภาพของ
ทางหลวงแผ่นดิน

[รก.๒๕๐๔/๗๕/๑๐๖๑/๑๙ กันยายน ๒๕๐๔]

                                                                                    จารุวรรณ/แก้ไข
                                                                                    ๑
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
                                                                                    A+B
(C)