ระเบียบกระทรวงยุติธรรม ว่าด้วยการสงเคราะห์ พ.ศ. 2560

ระเบียบกระทรวงยุติธรรม

ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยการสงเคราะห์
พ.ศ. ๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรให้มีระเบียบว่าด้วยการสงเคราะห์ตามพระราชบัญญัติคุมประพฤติ
พ.ศ. ๒๕๕๙ 

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ วรรคหนึ่ง มาตรา ๔๐ วรรคห้า และมาตรา ๔๓ แห่งพระราชบัญญัติคุมประพฤติ พ.ศ. ๒๕๕๙
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมจึงออกระเบียบไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยการสงเคราะห์ พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓  ในระเบียบนี้
การสงเคราะห์ หมายความว่า
การสนับสนุนและส่งเสริมให้ได้รับสิ่งจำเป็นในการดำรงชีพ
การบำบัดรักษาอาการเจ็บป่วยทางกายและจิต การให้ความรู้และการฝึกอบรม ทักษะชีวิต การประกอบอาชีพตลอดจนการให้ความช่วยเหลือในด้านอื่น
ๆ ที่จำเป็นต่อการดำรงชีพตามสมควร
บุคคลที่ควรได้รับการสงเคราะห์ หมายความว่า
บุคคลตามมาตรา ๔๑ แห่งพระราชบัญญัติคุมประพฤติ พ.ศ. ๒๕๕๙
สถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์ หมายความว่า
สถานที่ตามที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดเพื่อเป็นสถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์บุคคลตามมาตรา
๔๑ แห่งพระราชบัญญัติคุมประพฤติ พ.ศ. ๒๕๕๙
สำนักงานคุมประพฤติ หมายความว่า
สำนักงานคุมประพฤติในสังกัดกรมคุมประพฤติ
พนักงานคุมประพฤติ หมายความว่า
ผู้ซึ่งรัฐมนตรีแต่งตั้งให้มีอำนาจหน้าที่ในการคุมประพฤติตามพระราชบัญญัติคุมประพฤติ
พ.ศ. ๒๕๕๙
อาสาสมัครคุมประพฤติ หมายความว่า
ผู้ซึ่งอธิบดีแต่งตั้งให้ทำหน้าที่ช่วยเหลือพนักงานคุมประพฤติตามพระราชบัญญัติคุมประพฤติ
พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ
๔ 
ให้ปลัดกระทรวงยุติธรรมเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้
และให้มีอำนาจตีความวินิจฉัยปัญหาเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามระเบียบนี้

หมวด ๑
การบริหารจัดการ
และการกำหนดมาตรฐานการสงเคราะห์

ข้อ
๕  การให้การสงเคราะห์บุคคลที่ควรได้รับการสงเคราะห์ให้เป็นความรับผิดชอบของกรมคุมประพฤติ
และหน่วยงานในสังกัด โดยการประสานความร่วมมือ
และบูรณาการกับหน่วยงานด้านการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ ด้านแรงงาน
ด้านการศึกษา ด้านการสาธารณสุข ตลอดจนหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งภาคเอกชนให้เข้ามามีส่วนร่วมในการให้การสงเคราะห์บุคคลที่ควรได้รับการสงเคราะห์
เพื่อให้บุคคลเหล่านั้นสามารถช่วยเหลือตนเองและดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้ตามสมควร

ข้อ
๖  ประเภทของการสงเคราะห์ มีดังนี้
(๑)
การส่งเสริมการมีงานทำ หรือส่งเสริมด้านการหางาน
(๒)
การส่งเสริมด้านการฝึกวิชาชีพ
(๓)
การส่งเสริมด้านการศึกษา
(๔)
การส่งเสริมด้านทุนประกอบอาชีพ
(๕)
การสงเคราะห์ด้านการรักษาพยาบาล
(๖)
การสงเคราะห์ค่าอาหาร
(๗)
การสงเคราะห์ค่าพาหนะ
(๘)
การสงเคราะห์ค่ายังชีพ
(๙)
การสงเคราะห์ด้านที่พักอาศัย
(๑๐)
การให้คำปรึกษาแนะนำ
(๑๑)
ด้านการให้ความรู้และการฝึกอบรม ด้านทักษะชีวิต
ตลอดจนการให้ความช่วยเหลือในด้านอื่น ๆ ที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต

ข้อ
๗ 
ให้พนักงานคุมประพฤติพิจารณาดำเนินการให้การสงเคราะห์
หรืออาจมอบหมายอาสาสมัครคุมประพฤติ
หรืออาจประสานงานเพื่อจัดให้มีการทำความตกลงเพื่อมอบหมายหรือส่งต่อให้ส่วนราชการ
องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น องค์กรพัฒนาเอกชน องค์กรชุมชน
หรือองค์กรอื่นที่ให้ความร่วมมือก็ได้

ข้อ
๘ 
การให้การสงเคราะห์ให้พนักงานคุมประพฤติประสานงานเพื่อดำเนินงานตามมาตรการบูรณาการการแก้ไขฟื้นฟู
ติดตามดูแล ช่วยเหลือและสงเคราะห์ผู้กระทำผิดในชุมชน
(๑)
มาตรการบำบัดฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติดและแก้ไขฟื้นฟูผู้กระทำผิด
(๒)
มาตรการดูแลช่วยเหลือ สร้างงานสร้างอาชีพ
(๓)
มาตรการนำชุมชนเข้ามามีส่วนร่วมในการดูแล แก้ไขฟื้นฟูผู้กระทำผิด

ข้อ
๙  บุคคลที่ควรได้รับการสงเคราะห์
ควรได้รับการพิจารณาช่วยเหลือและสงเคราะห์อย่างต่อเนื่องภายในระยะเวลาตามเงื่อนไขที่ศาลหรือเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจกำหนด
หรือภายในระยะเวลาหนึ่งปีภายหลังปล่อย

ข้อ
๑๐ 
การสงเคราะห์ต้องไม่เลือกปฏิบัติด้วยเหตุผลที่ไม่เป็นธรรมทางด้านเพศ
เชื้อชาติ และศาสนา หรือความแตกต่างอื่นใด และต้องเป็นไปเพื่อประโยชน์แห่งการแก้ไขฟื้นฟูหรือการปรับตัวเข้าสู่สังคม

ข้อ
๑๑ 
พนักงานคุมประพฤติควรดำเนินการให้การสงเคราะห์โดยเร็ว
และให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขตามระเบียบนี้
หากไม่สามารถดำเนินการช่วยเหลือและให้การสงเคราะห์ได้ด้วยเหตุผลใด
ต้องบันทึกไว้เป็นหลักฐาน

ข้อ
๑๒ 
เมื่อพนักงานคุมประพฤติได้ดำเนินการตามข้อ ๑๑ แล้ว
อาจดำเนินการจัดหาสถานที่เพื่อส่งต่อบุคคลที่ควรได้รับการสงเคราะห์ไปยังหน่วยงานหรือองค์กรที่มีภารกิจ
ในการให้ความช่วยเหลือและสงเคราะห์

ข้อ
๑๓ 
พนักงานคุมประพฤติควรมีการประเมินผลการให้การสงเคราะห์เป็นระยะ

หมวด ๒
หลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขในการให้การสงเคราะห์

ข้อ
๑๔ 
ให้พนักงานคุมประพฤติพิจารณาให้การสงเคราะห์แก่บุคคลที่ควรได้รับการสงเคราะห์ซึ่งร้องขอรับการสงเคราะห์และพนักงานคุมประพฤติเห็นสมควร
หรือบุคคลที่ควรได้รับการสงเคราะห์และพนักงานคุมประพฤติเห็นสมควร
หรือบุคคลอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวงและพนักงานคุมประพฤติเห็นสมควร
ในกรณีบุคคลที่ควรได้รับการสงเคราะห์เป็นเด็กหรือเยาวชนซึ่งตกอยู่ในสภาพจำต้องได้รับการสงเคราะห์หรือคุ้มครองสวัสดิภาพ
พนักงานคุมประพฤติจะต้องให้การช่วยเหลือเบื้องต้นและแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่หรือผู้มีหน้าที่คุ้มครองสวัสดิภาพเด็กตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองเด็กโดยมิชักช้า

ข้อ
๑๕ 
ในการให้การสงเคราะห์ตามประเภทที่กำหนดไว้ในข้อ ๖
ให้พนักงานคุมประพฤติพิจารณาจากหลักเกณฑ์ ต่อไปนี้
(๑)
มีความยากจนหรือความขัดสน หรือ
(๒)
มีสภาพปัญหา ความจำเป็น ความต้องการ ที่ได้จากการวิเคราะห์ของพนักงานคุมประพฤติ

ข้อ
๑๖ 
การส่งเสริมด้านทุนประกอบอาชีพให้พนักงานคุมประพฤติพิจารณาหลักเกณฑ์ตามข้อ
๑๕ และหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้
(๑)
มีที่อยู่อาศัยเป็นหลักแหล่งแน่นอน
(๒)
ขาดแคลนเงินทุน
(๓)
มีแผนในการดำเนินการและการใช้จ่ายเงิน

ข้อ
๑๗ 
ในกรณีบุคคลที่ควรได้รับการสงเคราะห์จะทำงาน
ให้พนักงานคุมประพฤติสนับสนุนและส่งเสริมให้บุคคลที่ควรได้รับการสงเคราะห์เข้าร่วมกิจกรรม
เพื่อเตรียมความพร้อมในการทำงาน

ข้อ
๑๘ 
ให้สำนักงานคุมประพฤติและหน่วยงานอื่น ๆ ในสังกัดกรมคุมประพฤติ สนับสนุนหรือส่งเสริมให้นายจ้างหรือเจ้าของสถานประกอบการรับบุคคลที่ควรได้รับการสงเคราะห์เข้าทำงานในสถานประกอบการ  ทั้งนี้
เพื่อประโยชน์ในการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตบุคคลที่ควรได้รับการสงเคราะห์ให้สามารถดำรงชีวิตอยู่ในสังคมได้
และเพื่อเป็นการป้องกันการกระทำความผิดซ้ำ ตลอดจนป้องกันอาชญากรรม

ข้อ
๑๙  การยื่นคำร้องขอรับการสงเคราะห์
ให้ยื่นคำร้องตามแบบที่อธิบดีกำหนดต่อพนักงานคุมประพฤติ
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากพนักงานคุมประพฤติ ณ สำนักงานคุมประพฤติ หรือสถานที่อื่นใดที่สำนักงานคุมประพฤติกำหนด

ข้อ ๒๐ 
ให้พนักงานคุมประพฤติตรวจสอบข้อเท็จจริง และทำความเห็นในแบบคำร้องขอรับการสงเคราะห์
และเสนอให้ผู้อำนวยการสำนักงานคุมประพฤติพิจารณาอนุมัติ

ข้อ ๒๑ 
การให้การสงเคราะห์ ให้พนักงานคุมประพฤติเบิกค่าใช้จ่ายได้เท่าที่จ่ายจริงจากเงินงบประมาณรายจ่ายประจำปีที่ได้รับ
ตามที่กระทรวงการคลังกำหนด

ข้อ ๒๒ 
การเบิกจ่ายเงินให้การสงเคราะห์ตามระเบียบนี้ ต้องมีหลักฐานการเบิกจ่ายเงินตามระเบียบของทางราชการ
หรือตามแบบที่กรมคุมประพฤติกำหนดไว้เพื่อการตรวจสอบ

หมวด ๓
สถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์

ข้อ
๒๓  ให้สำนักงานคุมประพฤติ
สำรวจและพิจารณาสถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์ และนำเสนอไปยังกรมคุมประพฤติ
เพื่อให้รัฐมนตรีประกาศกำหนดให้เป็นสถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์

ข้อ
๒๔  สถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์
อย่างน้อยต้องประกอบด้วย
(๑)
มีสถานที่ ที่จัดแบ่งเป็นสัดส่วน โดยอย่างน้อยจะต้องมีห้องนอน ห้องสุขา
และบริเวณพักผ่อน
(๒)
มีความพร้อมในการให้บริการด้านอุปโภคและบริโภค พอเพียงและเหมาะสมแก่การอยู่อาศัย
(๓)
มีความพร้อมในการจัดให้มีผู้รับผิดชอบดูแล และจัดดำเนินกิจกรรมภายใน
ตลอดระยะเวลาที่บุคคลที่ได้รับการสงเคราะห์พักอาศัย
(๔) มีคณะกรรมการคณะหนึ่งทำหน้าที่ในการบริหารจัดการ
ซึ่งอย่างน้อยประกอบด้วยผู้แทนจากสถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์ ผู้แทนจากชุมชน
และผู้แทนจากสำนักงานคุมประพฤติ

ข้อ
๒๕  สถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์
ต้องมีการดำเนินงานดังนี้
(๑)
รับบุคคลที่ได้รับการสงเคราะห์
หรือบุคคลที่จำเป็นต้องได้รับการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมไว้ดูแลชั่วคราว
(๒)
จัดที่พักอาศัย เครื่องอุปโภคและบริโภค ที่จำเป็นตามความเหมาะสม
โดยคำนึงถึงสุขภาพอนามัยเป็นสำคัญ
(๓)
จัดทำทะเบียนบุคคลที่ได้รับการสงเคราะห์ ตามแบบที่กรมคุมประพฤติกำหนด
(๔)
จัดให้มีกิจกรรมเพื่อประโยชน์ในการปรับตัวเข้าสู่ครอบครัวและชุมชน
(๕)
จัดให้มีการสร้างแรงจูงใจในการประกอบอาชีพ หรือส่งเสริมด้านการฝึกอาชีพ
(๖)
ดำเนินการอื่นใดให้เป็นไปตามแนวทางที่กรมคุมประพฤติกำหนด

ข้อ
๒๖ 
ให้สำนักงานคุมประพฤติมีหน้าที่สนับสนุนการปฏิบัติงานแก่สถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์ดังนี้
(๑)
ส่งเสริมด้านการฝึกวิชาชีพและสร้างแรงจูงใจในการทำงาน
(๒)
ส่งเสริมให้มีกิจกรรมเพื่อประโยชน์ในการปรับตัวเข้าสู่ครอบครัวและชุมชน
(๓)
สนับสนุนด้านงบประมาณให้เป็นไปตามที่กระทรวงการคลังกำหนด
(๔)
ดำเนินการติดตามและประเมินผลการดำเนินงานของสถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์ตามแบบที่กรมคุมประพฤติกำหนด
(๕)
ดำเนินการอื่นใดตามที่กรมคุมประพฤติกำหนด

ข้อ
๒๗ 
ให้รัฐมนตรีมีอำนาจประกาศยกเลิกสถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์
ด้วยเหตุดังต่อไปนี้ คือ
(๑)
สถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์ ขาดองค์ประกอบตามข้อ ๒๔
(๒)
สถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์ ไม่ดำเนินการตามข้อ ๒๕
(๓)
สถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์ ขอยกเลิกการเป็นสถานที่เพื่อให้การสงเคราะห์

ประกาศ ณ วันที่ ๓
เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๐
สุวพันธุ์  ตันยุวรรธนะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

พิมพ์มาดา/ภวรรณตรี/จัดทำ
๒๓ พฤษภาคม
๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๓๓ ง/หน้า ๑/๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๐