ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. 2560

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง
เรื่อง
การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
พ.ศ. ๒๕๖๐[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง
ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
และที่แก้ไขเพิ่มเติมประกอบกับมาตรา ๒๙ มาตรา ๓๐ มาตรา ๔๔ และมาตรา ๔๕
แห่งพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งและนายอำเภอวารินชำราบ
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ
๒  ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งนับตั้งแต่วันถัดจาก
วันประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งแล้วสิบห้าวัน

ข้อ
๓  บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ
หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว ในข้อบัญญัตินี้ หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้
ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ
๔  ในข้อบัญญัตินี้
การเลี้ยงสัตว์ หมายความว่า
การเลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์
การปล่อยสัตว์ หมายความว่า
การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์
รวมทั้งการสละการครอบครองสัตว์
สถานที่เลี้ยงสัตว์ หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์
ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่ ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง
เจ้าของสัตว์ หมายความรวมถึง ผู้ครอบครองสัตว์ด้วย
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า
สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า
บุคคลซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นมอบหมายให้ปฏิบัติการตามข้อบัญญัตินี้

ข้อ
๕  เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งจึงกำหนดสัตว์ที่ต้องควบคุม ดังต่อไปนี้
๑.
ช้าง
๒.
ม้า
๓.
โค
๔.
กระบือ
๕.
แพะ
๖.
แกะ
๗.
สุกร
๘.
สุนัข
๙.
แมว
๑๐.
กระต่าย
๑๑.
เป็ด
๑๒.
ไก่
๑๓.
ห่าน
๑๔.
นก
๑๕.
ผึ้ง
๑๖.
กบ
๑๗.
หนูทุกชนิด
๑๘.
จระเข้
๑๙.
งู งูพิษ และงูที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง
๒๐.
สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
๒๑.
สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่น ๆ สัตว์มีพิษและสัตว์ดุร้ายต่าง ๆ

ข้อ ๖  กำหนดให้พื้นที่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง
เป็นเขตควบคุมการเลี้ยง หรือปล่อยสัตว์ดังนี้
๖.๑
ให้พื้นที่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง
ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เหล่านี้โดยเด็ดขาด ได้แก่
๖.๑.๑
งูพิษ งู และจระเข้ ที่อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่คนและสัตว์เลี้ยง
๖.๑.๒
สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
๖.๑.๓
สัตว์ต้องห้ามตามกฎหมายอื่นๆ สัตว์มีพิษและสัตว์ดุร้ายต่างๆ
๖.๒
ให้พื้นที่ต่อไปนี้ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง เป็นเขตห้ามเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์โดยเด็ดขาด ได้แก่
๖.๒.๑
บริเวณสถานที่ราชการทุกแห่ง ซึ่งไม่รวม วัด โรงเรียน
๖.๒.๒
ในทางสาธารณะที่เป็นถนนคอนกรีตหรือถนนลาดยางในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง
๖.๒.๓
บริเวณสนามกีฬา ลานกีฬา สวนสาธารณะ สวนสุขภาพ สนามเด็กเล่น ประจำหมู่บ้านหรือชุมชน
๖.๒.๔
บริเวณศาลากลางบ้าน ตลาดชุมชน ร้านค้าชุมชน ประจำหมู่บ้าน หรือชุมชน
๖.๓
ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์เกินจำนวนที่กำหนดดังนี้
๖.๓.๑
ในที่หรือทางสาธารณะอื่นใดในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง
๑)
ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ช้าง ม้า โค กระบือ แพะ แกะ สุกร สุนัข แมว
กระต่าย เกินจำนวน ๓ ตัว
๒) ห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท เป็ด ไก่ ห่าน นก กบ หนู
เกินจำนวน
๕ ตัว
๖.๔ ให้พื้นที่นอกเหนือจากที่กำหนดตามข้อ ๖.๑ ข้อ ๖.๒ และข้อ
๖.๓ เป็นเขต ที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่งดังนี้
โดยผู้เลี้ยงต้องปฏิบัติภายใต้มาตรการดังนี้
๖.๔.๑
สถานที่ตั้ง
๑)
จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคง แข็งแรง
ตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิดของสัตว์ และมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์
จัดให้มีแสงสว่าง และการระบายอากาศที่เพียงพอต้องจัดให้มีการระบายน้ำและกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
๒)
ต้องตั้งอยู่ในสถานที่ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญให้ผู้อาศัยอยู่ใกล้เคียง
๓)
ต้องมีบริเวณเลี้ยงสัตว์ ซึ่งกันเป็นสัดส่วน และให้อยู่ห่างเขตที่ดินสาธารณะ
ทางน้ำสาธารณะ หรือที่ดินต่างเจ้าของ และมีที่ว่างอันปราศจากหลังคา หรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า
๒ เมตร ทุกด้าน เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่ดิน
ของผู้เลี้ยงสัตว์ประเภทเดียวกัน
๖.๔.๒
อาคารและส่วนประกอบ
๑)
อาคารต้องเป็นอาคารเอกเทศและมั่นคงแข็งแรง มีลักษณะเหมาะ
แก่การเลี้ยงสัตว์ประเภทนั้น ๆ ไม่มีการพักอาศัย หรือประกอบกิจการอื่นใด
๒)
พื้นต้องเป็นพื้นแน่น ไม่เฉอะแฉะ เว้นแต่การเลี้ยงสุกร
พื้นจะต้องเป็นคอนกรีตและมีความลาดเอียงพอสมควร
เพื่อให้น้ำและสิ่งปฏิกูลไหลลงทางระบายน้ำได้โดยสะดวก
๓)
หลังคาต้องมีความสูงจากพื้นมากสมควร และมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องภายในอาคารอย่างทั่วถึง
๔)
คอกต้องมีการกั้นคอกเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสัตว์ไม่ให้สัตว์อยู่กันอย่างแออัด
๕)
การระบายอากาศต้องจัดให้มีการระบายอากาศ ถ่ายเท ให้เพียงพอ
๖.๔.๓
การสุขาภิบาลทั่วไป
๑)
การระบายน้ำ รางระบายน้ำต้องจัดให้มีรางระบายน้ำโดยรอบตัวอาคารให้มีความลาดเอียงเพียงพอให้น้ำไหลได้สะดวก
น้ำทิ้งต้องมีการบำบัดก่อนระบายลงสู่ทางระบายน้ำแหล่งน้ำสาธารณะหรือในที่เอกชน
๒)
การกำจัดมูลสัตว์ต้องเก็บกวาดมูลสัตว์เป็นประจำทุกวันต้องจัดให้มี ที่กักเก็บมูลสัตว์ ไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมม
จนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผู้ที่อยู่บริเวณใกล้เคียง อันเป็นเหตุรำคาญและต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค
๓)
การป้องกันเหตุเดือดร้อนรำคาญ ถ้ามีการสุมไฟไล่แมลงให้สัตว์
ต้องไม่ให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ แก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียงต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์ไม่ให้เป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียงต้องควบคุมดูแลไม่ให้สัตว์ออกไปทำความเสียหายแก่ทรัพย์สิน
หรือทำความเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยใกล้เคียง
๔)
การรักษาความสะอาดต้องรักษาความสะอาดที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาด อยู่เสมอ
๕)
การกำจัดซากสัตว์ที่ตายหรือเป็นโรคให้ถูกสุขลักษณะ โดยให้ใช้วิธี เผา หรือฝัง
เพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค  ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญจากกลิ่น
ควัน และไม่เป็นเหตุให้เกิดการปนเปื้อนของแหล่งน้ำ

ข้อ
๗  นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิสัยแล้ว
เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้
๗.๑
เจ้าของสัตว์หรือผู้ครอบครองจะต้องเลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน
ไม่ปล่อยให้สัตว์อยู่นอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม
กรณีเป็นสัตว์ดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงตัวสัตว์
และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสังเกตได้อย่างชัดเจน และควบคุมดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือเหตุรำคาญต่อผู้อื่น
๗.๒
เจ้าของสัตว์หรือผู้ครอบครองสัตว์ต้องจัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์เพื่อป้องกันโรคติดต่อจากสัตว์และอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
๗.๓
ในกรณีที่มีเหตุการณ์สงสัยว่าสัตว์เลี้ยงนั้นเป็นโรค
อันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพของบุคคลทั่วไป
ให้เจ้าของสัตว์หรือผู้ครอบครองสัตว์ทำการแยก กัก ขัง ไว้ต่างหาก
และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบ
และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของพนักงานเจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมาย
๗.๔
ไม่เลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ภายในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
๗.๕
ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
คำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นรวมทั้งข้อบังคับ ระเบียบ
และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง

ข้อ ๘  ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น
พบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ ๖ และข้อ ๗
โดยไม่ปรากฏเจ้าของ
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกักสัตว์ดังกล่าวไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวัน
เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของเพื่อรับสัตว์คืน
ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง
แต่ถ้าการกักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้น หรือสัตว์อื่น
หรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควร
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้น ตามควรแก่กรณี
ก่อนถึงกำหนดเวลาดังกล่าวก็ได้ เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาไว้แทนสัตว์
ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่ง
และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืนภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง
เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย
ในกรณีที่ปรากฏว่าสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพบนั้นเป็นโรคติดต่ออันอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรได้

ข้อ
๙  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น
เพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ
๑๐  ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ
๑๑  ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ
หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๗
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
ธนวัฒน์  ไพศาลเจริญโชติ
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง

ภวรรณตรี/จัดทำ
๓๐ ตุลาคม ๒๕๖๐

พรวิภา/ตรวจ
๓๐ ตุลาคม ๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๕๓ ง/หน้า ๑๗๔/๑๒ ตุลาคม ๒๕๖๐