ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง เรื่อง การเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย พ.ศ. 2560

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง
เรื่อง การเก็บ
ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย
พ.ศ. ๒๕๖๐[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง
ว่าด้วยการเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๐ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งและนายอำเภอวารินชำราบ
จึงได้ตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง เรื่อง การเก็บ
ขนและกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๒  ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งนับตั้งแต่วันถัดจากวันปิดประกาศไว้โดยเปิดเผย
ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งแล้วสิบห้าวัน

ข้อ ๓  ให้ยกเลิกข้อบังคับองค์การบริหารส่วนตำบล
เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙
และให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน
บรรดาข้อบัญญัติ
ข้อบังคับ
หรือคำสั่งอื่นใดเกี่ยวกับเรื่องที่บังคับใช้ในพื้นที่ซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔  ในข้อบัญญัตินี้
สิ่งปฏิกูล
หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด ซึ่งเป็นสิ่งโสโครก
หรือมีกลิ่นเหม็น
มูลฝอย
หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า เศษวัตถุ ถุงพลาสติก
ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า มูลสัตว์ หรือซากสัตว์
รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์ หรือที่อื่น ๆ
และหมายความรวมถึงมูลฝอยติดเชื้อ มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตราย จากชุมชน
ที่หรือทางสาธารณะ
หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้
อาคาร
หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน
หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่น ซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
สถานประกอบการ หมายความว่า อาคาร สถานที่
ซึ่งใช้ในการประกอบกิจการค้า การพาณิชย์ หรือกิจการอื่นใด
อันมีลักษณะเป็นการหากำไร แต่ไม่รวมถึงโรงงานอุตสาหกรรม
เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง หรือผู้ซึ่งนายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งมอบหมาย
พนักงานเจ้าหน้าที่
หมายความว่า ข้าราชการ หรือพนักงานส่วนตำบล
และลูกจ้างขององค์การบริหารส่วนตำบลที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นมอบหมาย
เจ้าพนักงานสาธารณสุข
หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕  เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรืออาคารสถานที่ใด
ๆ ต้องรักษาบริเวณอาคารสถานที่ในความครอบครองของตน ไม่ให้มีมูลฝอย สิ่งปฏิกูล
หรือมีการถ่ายเทหรือทิ้งมูลฝอย สิ่งปฏิกูลที่ขัดต่อสุขลักษณะ

ข้อ ๖  เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ ต้องจัดให้มีที่รองรับสิ่งปฏิกูล
หรือมูลฝอยภายในอาคารหรือสถานที่นั้นอย่างเพียงพอและถูกสุขลักษณะ
ห้ามมิให้ผู้ใดถ่าย เท คุ้ยเขี่ย ทิ้ง
หรือทำให้มีขึ้นซึ่งสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยนอกที่รองรับสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยที่เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ จัดให้มีขึ้น เว้นแต่เป็นการกระทำของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามอำนาจหน้าที่
หรือบุคคลที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ห้ามมิให้ผู้ใดขุดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย
หรือนำสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยไปฝังหรือถมในสถานที่ใด
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๗  ที่รองรับสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยต้องเป็นภาชนะปิดมิดชิด
ไม่รั่ว ไม่ซึม ไม่มีกลิ่นเหม็น รั่วออกมาข้างนอก
และที่รองรับมูลฝอยต้องไม่รั่วมีฝาปิดมิดชิดกันแมลงและสัตว์ได้ ตามแบบ
ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ

ข้อ ๘  เพื่อประโยชน์ในการรักษาความสะอาดและการจัดระเบียบในการเก็บ
ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่ง ข้อบังคับ
หรือประกาศ ดังต่อไปนี้
(๑)
กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการเก็บ แยก ขน ทิ้ง รวบรวม
และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยของอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ต้องจัดให้มีตามสภาพหรือลักษณะการใช้อาคารหรือสถานที่นั้น
ๆ
(๒)
กำหนดจำนวนรูปแบบและสุขลักษณะของที่รองรับสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยที่เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ ต้องจัดให้มีตามสภาพหรือลักษณะการใช้อาคารหรือสถานที่นั้น ๆ
(๓)
กำหนดให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด ๆ ปฏิบัติให้ถูกต้อง ด้วยสุขลักษณะตามสภาพหรือลักษณะการใช้อาคารหรือสถานที่นั้น
ๆ

ข้อ ๙  ห้ามมิให้ผู้ใด ขน นำพา
หรือเคลื่อนย้ายสิ่งปฏิกูลไปในที่หรือทางสาธารณะ เว้นแต่จะได้ใส่ในภาชนะหรือที่เก็บมิดชิดไม่ให้มีสิ่งปฏิกูลหรือมีกลิ่นรั่วซึมออกมาภายนอก
และต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นความในวรรคหนึ่งไม่ให้ใช้บังคับแก่ยานพาหนะทางบก
และทางน้ำซึ่งได้จัดห้องสุขาที่ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

ข้อ ๑๐  ห้ามมิให้ผู้ใด ถ่าย เท ทิ้ง
หรือทำให้มีมูลฝอย หรือสิ่งปฏิกูล ในที่หรือทางสาธารณะ หรือสาธารณะอื่นใด เป็นต้นว่า
ถนน ซอย ตรอก แม่น้ำ คลอง คู สระน้ำ บ่อน้ำ ฯลฯ หรือในที่ของเอกชน
เว้นแต่ในที่ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขอนุญาตไว้ให้โดยเฉพาะ
ผู้ใดฝ่าฝืนความตามวรรคหนึ่ง
ต้องระวางโทษตามที่บัญญัติไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และในการนี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งให้ผู้ฝ่าฝืนดำเนินการจัดเก็บ
ขนสิ่งปฏิกูล และมูลฝอย จากสถานที่หรือบริเวณนั้น ๆ
ไปทิ้งในที่ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้โดยเฉพาะก็ได้
เพื่อให้การเป็นไปโดยเรียบร้อยตามวรรคสอง
หากผู้ฝ่าฝืนไม่ยอมปฏิบัติหรือไม่สามารถปฏิบัติได้ตามคำสั่งในวรรคสอง เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจให้บุคคลอื่นเป็นผู้ดำเนินการแทนผู้ฝ่าฝืนโดยผู้ฝ่าฝืน
ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการนั้น

ข้อ ๑๑  ห้ามมิให้ผู้ใดถ่าย เท
ทิ้งสิ่งปฏิกูลในที่รองรับมูลฝอย

ข้อ ๑๒  ห้ามมิให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ ทำการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
โดยวิธีการอันอาจทำให้เกิดมลภาวะเป็นพิษ เช่น ควัน กลิ่น หรือแก๊ส เป็นต้น เว้นแต่จะได้กระทำโดยวิธีการที่ถูกสุขลักษณะ
หรือกระทำตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๓  ห้ามมิให้ผู้ใดคุ้ยเขี่ย ขุด ขน
มูลฝอยในที่รองรับมูลฝอย รถหรือเรือเก็บขนมูลฝอย หรือสถานที่เทมูลฝอยใด ๆ
เว้นแต่เป็นการกระทำของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๔  ถ้าเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นว่าอาคารหรือสถานที่ใด
บริเวณใดควรทำการเก็บขนสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย ไปทำการกำจัดให้ถูกสุขลักษณะยิ่งขึ้น
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะแจ้งเป็นหนังสือไปยังเจ้าของผู้ครอบครองอาคาร
สถานที่หรือบริเวณนั้น ๆ ให้ทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน
หรือเมื่อได้ทำการปิดประกาศไว้ ณ ที่เปิดเผย
โดยกำหนดบริเวณที่ต้องทำการขนสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสิบห้าวันนับแต่วันประกาศแล้ว
เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารสถานที่ หรือบริเวณใด ๆ
จะต้องให้องค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเท่านั้น เก็บ ขนสิ่งปฏิกูล
และมูลฝอยจากอาคารสถานที่หรือบริเวณนั้น ๆ โดยเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่นั้นต้องเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราที่ได้กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๑๕  การเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในเขตพื้นที่ตำบลโนนผึ้ง
ให้เป็นอำนาจหน้าที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง โดยองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งมีอำนาจเรียกเก็บค่าธรรมเนียมจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารตามอัตราที่ได้กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
(๑)
การชำระค่าธรรมเนียมในการเก็บ ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลมูลฝอย
เจ้าของหรือผู้ครองครองอาคารสถานที่ หรือบริเวณใด ๆ
ที่มีความประสงค์ให้องค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งจัดเก็บ ให้ชำระเป็นรายเดือน
หรือรายปี หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควร
(๒) ผู้ขอรับการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยจะต้องจ่ายค่าธรรมเนียม
ใบคำร้องขอและเอกสารประกอบการขออนุญาต อัตราค่าบริการครั้งละ ๑๐ บาท
(๓)
ผู้ยื่นคำร้องขอรับบริการจะต้องจ่ายค่ามัดจำถังขยะหรือภาชนะรองรับขยะที่ทางองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งจัดหาให้ในอัตราถังละ
๒๐๐ บาท

ข้อ ๑๖  การค้างชำระค่าธรรมเนียมในการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลมูลฝอยตามกำหนดหรือระยะเวลาที่กำหนดเกินกว่าสิบห้าวัน
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งจะงดการจัดเก็บและให้บริการ
(๑)
เมื่อผู้ร้องขอบริการจัดเก็บขยะไม่ชำระค่าธรรมเนียมในการจัดเก็บขยะ
หรือสิ่งปฏิกูลมูลฝอย
ให้องค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งหักเงินค่าบริการที่ค้างจ่ายจากเงินค่ามัดจำถัง
ตามจำนวนที่ได้ค้างจ่ายไว้
(๒)
เมื่อผู้ร้องขอรับบริการจัดเก็บขยะหรือสิ่งปฏิกูลมูลฝอย ได้ขอยกเลิกบริการ
และคืนถังขยะหรือภาชนะรองรับขยะ
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งจะต้องคืนค่ามัดจำถังให้กับผู้ขอยกเลิกบริการ
(๓)
การคืนค่ามัดจำถังหรือภาชนะรองรับขยะ ให้พิจารณาตามความเหมาะสมสภาพ
การชำรุดหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะพิจารณาตามอัตราส่วนหรือชิ้นส่วนประกอบของภาชนะ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกประกาศยกเว้นการเรียกเก็บค่าธรรมเนียม
สำหรับการเก็บ ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย สำหรับอาคารบ้านเรือน
สถานที่ราชการ ศาสนสถาน และสถานที่เอกชนที่ดำเนินการเพื่อสาธารณประโยชน์ฯ เป็นต้น

ข้อ ๑๗  ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขน หรือ กำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย โดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามหลักเกณฑ์เงื่อนไข
และวิธีการที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้
บทบัญญัติตามข้อ
๑๕ และตามวรรคหนึ่งข้อ ๑๖ มิให้ใช้บังคับกับการจัดการของเสียอันตรายตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน
แต่ให้ผู้ดำเนินกิจการโรงงานที่มีของเสียอันตรายและผู้ดำเนินกิจการ รับทำการเก็บ
ขนหรือกำจัดของเสียอันตรายดังกล่าว แจ้งการดำเนินกิจการเป็นหนังสือต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
นอกจากนี้
การเก็บ ขน หรือกำจัดมูลฝอยติดเชื้อ มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตรายจากชุมชน
รวมทั้งอัตราค่าธรรมเนียมในการเก็บ ขน หรือกำจัดมูลฝอยติดเชื้อ
ให้เป็นไปตามระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ข้อ ๑๘  ผู้ใดประสงค์จะขอรับใบอนุญาต
ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตพร้อมทั้งยื่นหลักฐานตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
คุณสมบัติของผู้ขออนุญาตดำเนินกิจการตามวรรคหนึ่ง
ตลอดจนหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขในการออกใบอนุญาต
ให้เป็นไปตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ข้อ ๑๙  ใบอนุญาตมี ๒ ประเภทดังนี้
(๑) ใบอนุญาตทำการ
เก็บ ขน สิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย โดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ
(๒)
ใบอนุญาตรับทำการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ

ข้อ ๒๐  เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้รับคำขอใบอนุญาต
ให้ตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ
หากปรากฏว่าผู้ขออนุญาตปฏิบัติถูกต้องตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขที่กำหนดไว้แล้ว และเป็นกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควร
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นออกใบอนุญาตตามแบบที่องค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งกำหนด
ถ้าปรากฏคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์
วิธีการ หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องและความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมดและแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน
และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันรับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผล
ให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน
แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๒๑  ในการออกใบอนุญาตเจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะไว้ในใบอนุญาต
ให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปนอกจากที่บัญญัติไว้ในข้อบัญญัตินี้ก็ได้

ข้อ ๒๒  ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราท้ายข้อบัญญัตินี้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากมิได้มารับใบอนุญาตและชำระค่าธรรมเนียมภายในระยะเวลาที่กำหนดจะถือว่าสละสิทธิ์
หากผู้ได้รับใบอนุญาตประสงค์จะทำการแก้ไขรายการในใบอนุญาต
ให้แจ้งและยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่องค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งกำหนดโดยเร็ว

ข้อ ๒๓  ในการให้บริการตามใบอนุญาตผู้รับใบอนุญาตต้องทำสัญญาเป็นหนังสือสัญญากับผู้รับบริการทุกราย
โดยสัญญาดังกล่าวอย่างน้อยต้องระบุถึงอัตราค่าบริการ ระยะเวลาในการให้บริการ
และความรับผิดชอบกรณีผิดสัญญา
โดยต้องร่างสัญญาให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจสอบก่อนภายในกำหนดสามสิบวันก่อนวันเริ่มดำเนินการให้บริการ
ทั้งนี้
อัตราค่าบริการต้องไม่เกินอัตราที่กำหนดไว้ในบัญชีอัตราค่าบริการท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๒๔  ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องปฏิบัติดังนี้
(๑)
รักษาคุณสมบัติตามเงื่อนไขหรือข้อกำหนดที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๗ ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการตามใบอนุญาต
(๒)
ปฏิบัติตามรายละเอียดที่ได้ยื่นไว้ตามใบอนุญาต
(๓)
ปฏิบัติการอื่นใดอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ ความปลอดภัย
และการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งระเบียบ ข้อบังคับ
ประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง และพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๒๕  เมื่อผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาต
ให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้

ข้อ ๒๖  ใบอนุญาตมีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต
และให้ใช้บังคับได้เพียงในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งเท่านั้น
หากใบอนุญาตสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญ
ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องแจ้งแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยเร็ว

ข้อ ๒๗  กรณีใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระสำคัญ ผู้รับใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญ แล้วแต่กรณี พร้อมหลักฐานดังต่อไปนี้
(๑)
เอกสารการแจ้งความต่อสถานีตำรวจ กรณีสูญหายหรือถูกทำลาย
(๒)
ใบอนุญาตเดิม กรณีชำรุดบกพร่องในสาระสำคัญ

ข้อ ๒๘  เมื่อผู้ได้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไปให้ยื่นคำขอเลิกดำเนินกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยเร็ว

ข้อ ๒๙  ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้โดยง่าย ณ
สถานที่ประกอบกิจการตลอดระยะเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๓๐  กรณีปรากฏว่าผู้ได้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติ
หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้หรือตามเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาต
หรือตามพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักการใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่คราวหนึ่งต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๓๑  เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้เมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑)
ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒)
ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือข้อบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขตามที่ระบุไว้ในใบอนุญาตและการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนในท้องถิ่น

ข้อ ๓๒  การแจ้งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นและคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้ขอรับใบอนุญาต
ผู้รับใบอนุญาต ผู้ดำเนินการหรือผู้ใดทราบ
ในกรณีที่ไม่พบตัวหรือไม่ยอมรับหนังสือให้ส่งหนังสือการแจ้งหรือคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับหรือปิดหนังสือนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย
ณ
ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้ที่ต้องรับหนังสือและให้ถือว่าผู้นั้นได้ทราบหนังสือดังกล่าวแล้วตั้งแต่เวลาที่หนังสือไปถึงหรือวันปิดหนังสือ
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๓๓  ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข
มีคำสั่งในเรื่องเกี่ยวกับการออกใบอนุญาตหรือการไม่ออกใบอนุญาต
หรือไม่อนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาต หรือสั่งพักใบอนุญาต
หรือเพิกถอนใบอนุญาตหรือคำสั่งอื่น ๆ ตามที่บัญญัติไว้ในข้อบัญญัตินี้
ถ้าผู้ที่ได้รับคำสั่งดังกล่าวไม่พอใจ ให้ผู้นั้นมีสิทธิอุทธรณ์เป็นหนังสือต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับทราบคำสั่งนั้น
การอุทธรณ์ตามวรรคหนึ่งไม่เป็นเหตุให้ทุเลาการบังคับตามคำสั่ง
เว้นแต่เจ้าพนักงานท้องถิ่น จะมีคำสั่งให้ทุเลาการบังคับ
การพิจารณาอุทธรณ์
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้มีอำนาจพิจารณาอุทธรณ์
พิจารณาอุทธรณ์ให้แล้วเสร็จภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ตนได้รับรายงาน
ในกรณีมีความจำเป็นไม่อาจพิจารณาอุทธรณ์ให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาดังกล่าวได้
ให้ขยายระยะเวลาการพิจารณาอุทธรณ์ออกไปได้ไม่เกินสามสิบวันแต่ต้องมีหนังสือแจ้งให้ผู้อุทธรณ์ทราบก่อนครบกำหนดเวลาดังกล่าว
เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีคำสั่งเป็นอย่างใดแล้ว
หากผู้อุทธรณ์ไม่เห็นด้วยกับคำสั่งดังกล่าว
ไม่ว่าทั้งหมดหรือบางส่วนให้ยื่นอุทธรณ์เป็นหนังสือพร้อมด้วยเหตุผลไปยังผู้ว่าราชการจังหวัดต่อไป
คำสั่งผู้ว่าราชการจังหวัดให้เป็นที่สุด

ข้อ ๓๔  ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้หรือไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องระวางโทษตามที่บัญญัติไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๓๕  กิจการที่กระทำก่อนข้อบัญญัตินี้บังคับใช้ หรืออยู่ระหว่างการดำเนินการ
ให้ใช้ข้อบัญญัติตำบล เรื่อง ข้อบัญญัติการกำจัดสิ่งปฏิกูลและขยะมูลฝอย
แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ มีผลบังคับใช้ไปก่อน

ข้อ ๓๖  ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้งเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกข้อบังคับ
ระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งใด ๆ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๑๖ มกราคม พ.ศ.
๒๕๖๐
ธนวัฒน์  ไพศาลเจริญโชติ
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลโนนผึ้ง
เรื่อง การเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๖๐

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปวันวิทย์/จัดทำ
๓ กันยายน
๒๕๖๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๖๘ ง/หน้า ๒๖/๑๖ กรกฎาคม ๒๕๖๑