ข้อบังคับคณะกรรมการมาตรวิทยาแห่งชาติ ว่าด้วยประมวลจริยธรรมของพนักงานสถาบันมาตรวิทยาแห่งชาติ พ.ศ. 2552

ข้อบังคับคณะกรรมการมาตรวิทยาแห่งชาติ

ข้อบังคับคณะกรรมการมาตรวิทยาแห่งชาติ
ว่าด้วยประมวลจริยธรรมของพนักงานสถาบันมาตรวิทยาแห่งชาติ
พ.ศ.
๒๕๕๒

สถาบันภูมิใจที่พนักงานได้เป็นส่วนหนึ่งในการพัฒนาระบบมาตรวิทยาของชาติ
เพื่อยกระดับมาตรฐานทางด้านการวัดของประเทศให้เป็นที่ยอมรับในระดับสากล
เพื่อบรรลุพันธกิจของสถาบันสถาบันจึงสนับสนุนทรัพยากรและส่งเสริมพนักงานให้มีความรู้ความสามารถในการทำหน้าที่อันเป็นประโยชน์ต่อประเทศชาติ
และถือว่าพนักงานเป็นบุคลากรที่มีคุณค่าต่อสถาบัน
สถาบันได้ยึดหลักคุณธรรมในการบริหารงานบุคคล
และพัฒนากำลังคนให้เหมาะสมกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนไปอยู่ตลอดเวลา  ทั้งนี้ เพื่อให้พนักงานเป็นที่ยอมรับของสังคม
อย่างไรก็ดี สถาบันคาดหวังว่าพนักงานจะประพฤติตนและปฏิบัติงานให้เป็นแบบอย่างที่ดี
อย่างน้อยตามประมวลจริยธรรมฉบับนี้

โดยที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช
๒๕๕๐ มาตรา ๒๗๙ บัญญัติให้มีประมวลจริยธรรมเพื่อกำหนดมาตรฐานทางจริยธรรมของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง
ข้าราชการหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐแต่ละประเภท
โดยให้มีกลไกและระบบในการบังคับใช้อย่างมีประสิทธิภาพ รวมทั้งกำหนดขั้นตอนการลงโทษตามความร้ายแรงแห่งการกระทำ

เพื่อให้เป็นไปตามเจตนารมณ์ของบทบัญญัติตามรัฐธรรมนูญดังกล่าว
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๕) และ (๗)
แห่งพระราชบัญญัติพัฒนาระบบมาตรวิทยาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๐ จึงออกข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้

หมวด
๑

บททั่วไป

ข้อ ๑
 ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับคณะกรรมการมาตรวิทยาแห่งชาติ
ว่าด้วยประมวลจริยธรรมของพนักงานสถาบันมาตรวิทยาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๕๒

ข้อ ๒[๑]
 ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓
 ในข้อบังคับนี้
ประมวลจริยธรรม หมายความว่า
ประมวลจริยธรรมของพนักงานสถาบันมาตรวิทยาแห่งชาติ
สถาบัน หมายความว่า
สถาบันมาตรวิทยาแห่งชาติ
พนักงาน หมายความว่า
ผู้อำนวยการ พนักงาน และลูกจ้างสถาบันมาตรวิทยาแห่งชาติ
ผู้อำนวยการ หมายความว่า
ผู้อำนวยการสถาบันมาตรวิทยาแห่งชาติ
ของขวัญ หมายความว่า เงิน
ทรัพย์สิน หรือประโยชน์อื่นใดที่ให้แก่กันเพื่ออัธยาศัยไมตรีและให้หมายความรวมถึง
เงิน ทรัพย์สิน หรือประโยชน์อื่นใดที่ให้เป็นรางวัล
ให้โดยเสน่หาหรือเพื่อการสงเคราะห์ หรือให้เป็นสินน้ำใจ
การให้สิทธิพิเศษซึ่งมิใช่เป็นสิทธิที่จัดไว้สำหรับบุคคลทั่วไปในการได้รับการลดราคาทรัพย์สิน
หรือการให้สิทธิพิเศษในการได้รับบริการหรือความบันเทิงตลอดจนการออกค่าใช้จ่ายในการเดินทางหรือท่องเที่ยว
ค่าที่พัก ค่าอาหาร หรือสิ่งอื่นใดในลักษณะเดียวกันและไม่ว่าจะให้เป็นบัตร ตั๋ว
หรือหลักฐานอื่นใด การชำระเงินให้ล่วงหน้า หรือการคืนเงินให้ในภายหลัง
ทั้งนี้ให้เป็นไปตามกฎหมายประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต

ข้อ ๔
 ให้ผู้อำนวยการรักษาการตามข้อบังคับนี้

หมวด
๒

มาตรฐานจริยธรรม

ส่วนที่
๑
มาตรฐานจริยธรรมอันเป็นค่านิยมหลัก

ข้อ ๕
 พนักงานทุกคน
ต้องปฏิบัติหน้าที่โดยยึดมั่นในมาตรฐานจริยธรรมอันเป็นค่านิยมหลัก ๙ ประการดังนี้
(๑) การยึดมั่นในคุณธรรมและจริยธรรม
(๒) การมีจิตสำนึกที่ดี ซื่อสัตย์ สุจริต
และรับผิดชอบ
(๓)
การยึดถือประโยชน์ของประเทศชาติเหนือกว่าประโยชน์ส่วนตน และไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อน
(๔) การยืนหยัดทำในสิ่งที่ถูกต้อง เป็นธรรม
และถูกกฎหมาย
(๕) การให้บริการแก่ประชาชนด้วยความรวดเร็ว
มีอัธยาศัย และไม่เลือกปฏิบัติ
(๖) การให้ข้อมูลข่าวสารแก่ประชาชนอย่างครบถ้วน
ถูกต้อง และไม่บิดเบือนข้อเท็จจริง
(๗) การมุ่งผลสัมฤทธิ์ของงาน รักษามาตรฐาน
มีคุณภาพ โปร่งใส และตรวจสอบได้
(๘)
การยึดมั่นในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
(๙) การยึดมั่นในหลักจรรยาวิชาชีพขององค์กร

ส่วนที่
๒
มาตรฐานจริยธรรมขององค์กร

ข้อ ๖
 พนักงานต้องยึดมั่นในจริยธรรมและยืนหยัดกระทำในสิ่งที่ถูกต้องและเป็นธรรมโดยอย่างน้อยต้องวางตน
ดังนี้
(๑)
ปฏิบัติตามประมวลจริยธรรมอย่างตรงไปตรงมาและไม่กระทำการเลี่ยงประมวลจริยธรรมนี้
(๒) เมื่อรู้หรือพบเห็นการฝ่าฝืนประมวลจริยธรรมนี้
พนักงานผู้รู้หรือพบเห็นมีหน้าที่ต้องรายงานการฝ่าฝืนดังกล่าวพร้อมพยานหลักฐานหากมีต่อผู้อำนวยการโดยพลัน
ในกรณีที่ผู้อำนวยการเป็นผู้ฝ่าฝืนจริยธรรมต้องรายงานต่อประธานกรรมการมาตรวิทยาแห่งชาติ
(๓) ต้องรายงานการดำรงตำแหน่งทั้งที่ได้รับค่าตอบแทนและไม่ได้รับค่าตอบแทนในนิติบุคคลซึ่งไม่ใช่ส่วนราชการ
รัฐวิสาหกิจ องค์การมหาชน ราชการส่วนท้องถิ่น และหน่วยงานอื่นของรัฐต่อผู้อำนวยการ
ในกรณีที่การดำรงตำแหน่งนั้น ๆ
อาจขัดแย้งกับการปฏิบัติหน้าที่หรืออาจทำให้การปฏิบัติหน้าที่เสียหาย
ความในข้อนี้ให้ใช้บังคับกับการเป็นลูกจ้าง
การรับจ้างทำของ การเป็นตัวแทน
การเป็นนายหน้าและการมีนิติสัมพันธ์อื่นในทำนองเดียวกันด้วย
(๔)
ในกรณีที่พนักงานเข้าร่วมประชุมและพบว่ามีการกระทำซึ่งมีลักษณะตาม (๒)
ของข้อนี้หรือมีการเสนอเรื่องซึ่งมีลักษณะตาม (๒) ของข้อนี้ผ่านพนักงาน
พนักงานมีหน้าที่ต้องคัดค้านการกระทำดังกล่าว
และบันทึกการคัดค้านของตนไว้ในรายงานการประชุมหรือในเรื่องนั้นแล้วแต่กรณีและผู้บันทึกรายงานการประชุมต้องบันทึกการคัดค้านดังกล่าวด้วย

ข้อ ๗
 พนักงานต้องมีจิตสำนึกที่ดีและความรับผิดชอบต่อหน้าที่
เสียสละ ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความรวดเร็ว โปร่งใส และสามารถตรวจสอบได้
โดยอย่างน้อยต้องวางตน ดังนี้
(๑)
อุทิศตนให้กับการปฏิบัติงานในหน้าที่ด้วยความรอบคอบระมัดระวัง
และเต็มกำลังความสามารถที่มีอยู่ ในกรณีที่ต้องไปปฏิบัติงานอื่นของราชการด้วย
จะต้องไม่ทำให้งานในหน้าที่เสียหาย
(๒)
ละเว้นจากการกระทำทั้งปวงที่จะก่อให้เกิดความเสียหายต่อตำแหน่งหน้าที่ของตนหรือของพนักงานอื่น
ไม่ก้าวก่ายหรือแทรกแซงการปฏิบัติหน้าที่ของพนักงานอื่นโดยมิชอบ
(๓)
ใช้ดุลพินิจและตัดสินใจการปฏิบัติหน้าที่ด้วยความรู้ ความสามารถ
เยี่ยงที่ปฏิบัติในวิชาชีพ ตรงไปตรงมา ปราศจากอคติส่วนตน
ตามข้อมูลพยานหลักฐานและความเหมาะสมของแต่ละกรณี
(๔)
เมื่อเกิดความผิดพลาดขึ้นจากการปฏิบัติหน้าที่ ต้องรีบแก้ไขให้ถูกต้อง
และแจ้งให้ผู้อำนวยการทราบโดยพลัน
(๕)
ไม่ขัดขวางการตรวจสอบของหน่วยงานที่มีหน้าที่ตรวจสอบตามกฎหมาย หรือประชาชน ต้องให้ความร่วมมือกับหน่วยงานที่มีหน้าที่ตามกฎหมาย
หรือประชาชนในการตรวจสอบโดยให้ข้อมูลที่เป็นจริงและครบถ้วน
เมื่อได้รับคำร้องขอในการตรวจสอบ
(๖)
ไม่สั่งงานด้วยวาจาในเรื่องที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายแก่สถาบัน
ในกรณีที่สั่งงานด้วยวาจาในเรื่องดังกล่าว ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาบันทึกเสนอเรื่องเป็นลายลักษณ์อักษรตามคำสั่งเพื่อให้ผู้สั่งพิจารณาสั่งการต่อไป

ข้อ ๘
 พนักงานต้องแยกเรื่องส่วนตัวออกจากตำแหน่งหน้าที่
และยึดถือประโยชน์ส่วนรวมของประเทศชาติเหนือกว่าประโยชน์ส่วนตน
โดยอย่างน้อยต้องวางตน ดังนี้
(๑) ไม่นำความสัมพันธ์ส่วนตัวที่ตนมีต่อบุคคลอื่น
ไม่ว่าจะเป็นญาติพี่น้องพรรคพวกเพื่อนฝูงหรือผู้มีบุญคุณส่วนตัว
มาประกอบการใช้ดุลพินิจให้เป็นคุณหรือเป็นโทษแก่บุคคลนั้น
หรือปฏิบัติต่อบุคคลนั้นต่างจากบุคคลอื่นเพราะชอบหรือชัง เช่น การสรรหาว่าจ้าง
การจัดหาพัสดุ เป็นต้น
(๒) ไม่ใช้เวลาราชการ เงิน ทรัพย์สิน บุคลากร
บริการ
หรือสิ่งอำนวยความสะดวกของทางสถาบันไปเพื่อประโยชน์ส่วนตัวของตนเองหรือผู้อื่น
เว้นแต่ได้รับอนุญาตโดยชอบด้วยกฎหมาย
(๓) ไม่กระทำการใด หรือดำรงตำแหน่ง
หรือปฏิบัติการใดในฐานะส่วนตัว ซึ่งก่อให้เกิดความเคลือบแคลงหรือสงสัยว่าจะขัดกับประโยชน์ส่วนรวมที่อยู่ในความรับผิดชอบของหน้าที่
ในกรณีมีความเคลือบแคลงหรือสงสัย
ให้พนักงานผู้นั้นยุติการกระทำดังกล่าวไว้ก่อนแล้วแจ้งให้ผู้บังคับบัญชา
และผู้อำนวยการพิจารณา เมื่อผู้อำนวยการวินิจฉัยเป็นประการใดแล้วจึงปฏิบัติตามนั้น
(๔) ในการปฏิบัติหน้าที่ที่รับผิดชอบในหน่วยงานโดยตรงหรือหน้าที่อื่นในราชการรัฐวิสาหกิจ
องค์การมหาชน หรือหน่วยงานอื่นของรัฐ
พนักงานต้องยึดถือประโยชน์ของทางราชการเป็นหลัก
ในกรณีที่มีความขัดแย้งระหว่างประโยชน์ของทางราชการ
หรือประโยชน์ส่วนรวมกับประโยชน์ส่วนตนหรือส่วนกลุ่ม อันจำเป็นต้องชี้ขาดหรือวินิจฉัยต้องยึดประโยชน์ของทางราชการและประโยชน์ส่วนรวมเป็นสำคัญ

ข้อ ๙
 พนักงานต้องละเว้นจากการแสวงหาประโยชน์ที่มิชอบโดยอาศัยตำแหน่งหน้าที่และไม่กระทำการอันเป็นการขัดกันระหว่างประโยชน์ส่วนตนและประโยชน์ส่วนรวม
โดยอย่างน้อยต้องวางตน ดังนี้
(๑) ไม่เรียกรับ หรือยอมจะรับ
หรือยอมให้ผู้อื่นเรียก รับ หรือยอมจะรับซึ่งของขวัญแทนตนหรือญาติของตน
ไม่ว่าก่อนหรือหลังดำรงตำแหน่งหรือปฏิบัติหน้าที่ไม่ว่าจะเกี่ยวข้องหรือไม่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติหน้าที่หรือไม่ก็ตาม
เว้นแต่เป็นการให้โดยธรรมจรรยา หรือเป็นการให้ตามประเพณีหรือให้แก่บุคคลทั่วไป
(๒) ไม่ใช้ตำแหน่ง หรือกระทำการที่เป็นคุณ
หรือเป็นโทษแก่บุคคลใด เพราะมีอคติ
(๓) ไม่ใช้ความเป็นพนักงาน
หรืออ้างชื่อเสียงภาพพจน์ของสถาบัน หรือใช้เครื่องมือ วัสดุอุปกรณ์
หรือสถานที่ของสถาบัน เพื่อแสวงหาประโยชน์ให้กับตนเองและครอบครัวไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม
(๔) ไม่เสนอหรืออนุมัติโครงการ การดำเนินการ
หรือการกระทำนิติกรรมหรือสัญญาซึ่งตนเองหรือบุคคลอื่นจะได้ประโยชน์อันมิควรได้โดยชอบด้วยกฎหมาย
ระเบียบ ข้อบังคับหรือประมวลจริยธรรมนี้

ข้อ ๑๐
 พนักงานต้องเคารพและปฏิบัติตามรัฐธรรมนูญและกฎหมาย
อย่างตรงไปตรงมาโดยอย่างน้อยต้องวางตนดังนี้
(๑) ไม่ละเมิดรัฐธรรมนูญ กฎหมาย กฎ ข้อบังคับ
หรือมติคณะรัฐมนตรีที่ชอบด้วยกฎหมายในกรณีมีข้อสงสัย หรือมีข้อทักท้วงว่าการกระทำ
ไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ กฎหมาย กฎ ข้อบังคับ หรือมติคณะรัฐมนตรีที่ชอบด้วยกฎหมาย
พนักงานต้องแจ้งให้ผู้อำนวยการพิจารณาและจะดำเนินการต่อไปได้ต่อเมื่อได้ข้อยุติจากหน่วยงานที่มีอำนาจหน้าที่แล้ว
(๒) ในกรณีที่เห็นว่าคำสั่งผู้บังคับบัญชา
หรือการดำเนินการใดที่ตนมีส่วนเกี่ยวข้องไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ กฎหมาย กฎ
หรือข้อบังคับ ต้องทักท้วงเป็นลายลักษณ์อักษรไว้
(๓) ในกรณีที่เห็นว่ามติคณะกรรมการมาตรวิทยาแห่งชาติ
ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ต้องทำเรื่องเสนอให้ผู้อำนวยการพิจารณา
และส่งเรื่องให้คณะกรรมการมาตรวิทยาแห่งชาติพิจารณาให้ได้ข้อยุติทางกฎหมายต่อไป
(๔) ไม่เลี่ยงกฎหมาย ระเบียบ หรือข้อบังคับ
ใช้หรือแนะนำให้ใช้ช่องว่างของกฎหมาย ระเบียบ หรือข้อบังคับ
ที่มีอยู่ในความรับผิดชอบของตนเพื่อประโยชน์ของตนเอง
หรือผู้อื่นและต้องเร่งแก้ไขช่องว่างดังกล่าวโดยเร็ว
(๕)
ไม่ยอมให้บุคคลอื่นอาศัยชื่อตนเองถือครองทรัพย์สิน สิทธิ
หรือประโยชน์อื่นใดแทนบุคคลอื่นอันเป็นการเลี่ยงกฎหมาย หรือใช้ชื่อบุคคลอื่นถือครองสิ่งดังกล่าวแทนตนเพื่อปกปิดทรัพย์สินของตน
(๖)
เมื่อทราบว่ามีการละเมิดหรือไม่ปฏิบัติตามกฎหมายในสถาบัน ผู้อำ
นวยการต้องดำเนินการที่จำเป็นเพื่อให้เกิดการเคารพกฎหมายขึ้นโดยเร็ว
(๗) เมื่อได้รับคำร้อง
หรือคำแนะนำจากผู้ตรวจการแผ่นดิน หรือหน่วยงานอื่นว่ากฎหมาย กฎ
หรือข้อบังคับที่อยู่ในความรับผิดชอบของสถาบัน สร้างภาระเกินสมควรแก่ประชาชน
หรือสร้างความไม่เป็นธรรมให้เกิดขึ้น ต้องดำเนินการทบทวนกฎหมาย กฎ
หรือข้อบังคับดังกล่าวโดยเร็ว

ข้อ ๑๑
 พนักงานต้องปฏิบัติหน้าที่ด้วยความเที่ยงธรรมเป็นกลางทางการเมือง
ให้บริการแก่ประชาชนโดยมีอัธยาศัยที่ดี และไม่เลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรม
โดยอย่างน้อยต้องวางตน ดังนี้
(๑) ปฏิบัติหน้าที่ให้ลุล่วงโดยไม่หลีกเลี่ยง
ละเลย หรือละเว้นการใช้อำนาจเกินกว่าที่มีอยู่ตามกฎหมาย ระเบียบ หรือข้อบังคับ
(๒) ปฏิบัติหน้าที่ หรือดำเนินการอื่น โดยคำนึงถึงศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์
และสิทธิเสรีภาพของบุคคล ไม่กระทำการให้กระทบสิทธิเสรีภาพของบุคคล
หรือก่อภาระหรือหน้าที่ให้บุคคลโดยไม่มีอำนาจตามกฎหมาย
(๓)
ให้บริการและอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนโดยมีอัธยาศัยที่ดี
ปราศจากอคติและไม่เลือกปฏิบัติต่อบุคคลผู้มาติดต่อโดยไม่เป็นธรรมในเรื่องถิ่นกำเนิด
เชื้อชาติ ภาษา เพศ อายุ ความพิการ สภาพทางกายหรือสุขภาพ สถานะของบุคคล
ฐานะทางเศรษฐกิจหรือสังคม ความเชื่อทางศาสนา การศึกษา อบรม
หรือความคิดเห็นทางการเมืองอันไม่ขัดต่อรัฐธรรมนูญ
เว้นแต่จะดำเนินการตามมาตรการที่รัฐกำหนดขึ้น เพื่อขจัดอุปสรรค
หรือส่งเสริมให้บุคคลสามารถใช้สิทธิและเสรีภาพได้เช่นเดียวกับบุคคลอื่น
หรือเป็นการเลือกปฏิบัติที่มีเหตุผล เป็นธรรม และเป็นที่ยอมรับกันทั่วไป
(๔) ละเว้นการให้สัมภาษณ์ การอภิปราย
การแสดงปาฐกถา การบรรยาย หรือการวิพากษ์วิจารณ์อันกระทบต่อความเป็นกลางทางการเมือง
เว้นแต่เป็นการแสดงความคิดเห็นทางวิชาการตามหลักวิชา
(๕) ไม่เอื้อประโยชน์เป็นพิเศษให้แก่ญาติพี่น้อง
พรรคพวก เพื่อนฝูง
หรือผู้มีบุญคุณและต้องปฏิบัติหน้าที่ด้วยความเที่ยงธรรมไม่เห็นแก่หน้าผู้ใด เช่น
การให้บริการสอบเทียบ การให้ทุนการศึกษา หรือฝึกอบรม เป็นต้น
(๖)
ไม่ลอกหรือนำผลงานของผู้อื่นมาใช้เป็นของตนเอง โดยมิได้ระบุแหล่งที่มา

ข้อ ๑๒
 พนักงานต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยข้อมูลข่าวสารของราชการอย่างเคร่งครัดไม่ถ่วงเวลาให้เนิ่นช้า
และใช้ข้อมูลข่าวสารที่ได้มาจากการดำเนินงานเพื่อการในหน้าที่ และให้ข้อมูลข่าวสารแก่ประชาชนอย่างครบถ้วน
ถูกต้อง ทันการณ์ และไม่บิดเบือนข้อเท็จจริง โดยอย่างน้อยต้องวางตนดังนี้
(๑)
ไม่ใช้ข้อมูลที่ได้มาจากการดำเนินงานไปเพื่อการอื่น
อันไม่ใช่การปฏิบัติหน้าที่โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพื่อเอื้อประโยชน์แก่ตนเองหรือบุคคลอื่น
(๒) ชี้แจง แสดงเหตุผลที่แท้จริงและครบถ้วนในกรณีที่กระทำการอันกระทบต่อสิทธิเสรีภาพบุคคลอื่น
ไม่อนุญาต หรือไม่อนุมัติตามคำขอของบุคคล หรือเมื่อบุคคลร้องขอตามกฎหมาย เว้นแต่การอันคณะกรรมการวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการปฏิบัติราชการทางปกครองได้กำหนดยกเว้นไว้
 ทั้งนี้
จะต้องดำเนินการภายในสิบห้าวันทำการ นับแต่กระทำการดังกล่าวหรือได้รับการร้องขอ

ข้อ ๑๓
 พนักงานต้องมุ่งผลสัมฤทธิ์ของงาน
รักษาคุณภาพและมาตรฐานแห่งวิชาชีพโดยเคร่งครัด โดยอย่างน้อยต้องวางตน ดังนี้
(๑) ปฏิบัติงานโดยมุ่งประสิทธิภาพ
และประสิทธิผลของงานให้เกิดผลดีที่สุดเต็มกำลังความสามารถ
(๒) ใช้งบประมาณ ทรัพย์สิน
สิทธิและประโยชน์ที่ทางสถาบันจัดให้ ด้วยความประหยัดคุ้มค่า ไม่ฟุ่มเฟือย
(๓) ใช้ความรู้ความสามารถ
ความระมัดระวังในการปฏิบัติหน้าที่ ตามคุณภาพและมาตรฐานวิชาชีพโดยเคร่งครัด

ข้อ ๑๔
 พนักงานต้องยึดมั่นในการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
โดยอย่างน้อยต้องวางตน ดังนี้
(๑)
ไม่แสดงการต่อต้านการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
หรือสนับสนุนให้นำการปกครองในระบอบอื่นที่ไม่มีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุขมาใช้ในประเทศไทย
(๒) จงรักภักดีต่อพระมหากษัตริย์
และไม่ละเมิดองค์พระมหากษัตริย์ พระราชินีและพระรัชทายาทไม่ว่าทางกาย หรือทางวาจา

ข้อ ๑๕
 พนักงานต้องเป็นแบบอย่างที่ดีในการดำรงตน
รักษาชื่อเสียง และภาพลักษณ์ของทางราชการโดยรวม โดยอย่างน้อยต้องวางตน ดังนี้
(๑) ไม่ละเมิดหลักสำคัญทางศีลธรรม ศาสนา
และประเพณี ในกรณีที่มีข้อขัดแย้งระหว่างประมวลจริยธรรมนี้กับหลักสำคัญทางศีลธรรม
ศาสนา และประเพณี พนักงานต้องเสนอเรื่องให้ผู้อำนวยการพิจารณาวินิจฉัย
(๒)
ผู้อำนวยการและผู้บังคับบัญชาในสถาบันทุกระดับต้องปกครองผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาด้วยความเที่ยงธรรมโดยไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์หรือบุญคุณส่วนตัว
และควบคุมให้ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาปฏิบัติตามประมวลจริยธรรมโดยเคร่งครัด
(๓)
ผู้อำนวยการและผู้บังคับบัญชาในสถาบันทุกระดับชั้นต้องสนับสนุน
ส่งเสริมและยกย่องผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาที่ซื่อสัตย์ มีผลงานดีเด่น มีความรู้ความสามารถ
และขยันขันแข็งไม่เลือกที่รักมักที่ชังและยึดมั่นในระบบคุณธรรม
(๔)
ไม่กระทำการใดอันอาจนำความเสื่อมเสียและไม่ไว้วางใจให้เกิดแก่สถาบัน
หรือราชการโดยรวม

หมวด
๓

กลไกและระบบการบังคับใช้ประมวลจริยธรรม

ข้อ ๑๖
 ผู้อำนวยการ
และผู้บริหารระดับฝ่ายหรือเทียบเท่าขึ้นไปมีหน้าที่ปฏิบัติตามประมวลจริยธรรมนี้
และประพฤติตนให้เป็นแบบอย่างที่ดีแก่ผู้ใต้บังคับบัญชา
ควบคุมให้ผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาปฏิบัติตามประมวลจริยธรรมนี้ สนับสนุน
ส่งเสริมผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาให้มีความซื่อสัตย์ มีผลงานและความรู้ความสามารถ
และปฏิบัติตามประมวลจริยธรรมนี้ โดยให้มีอำนาจหน้าที่ ดังต่อไปนี้
(๑) คุ้มครองพนักงานสถาบัน
ซึ่งปฏิบัติตามประมวลจริยธรรมนี้อย่างตรงไปตรงมามิให้ถูกกลั่นแกล้ง
หรือถูกใช้อำนาจโดยไม่เป็นธรรม
(๒)
ส่งเสริมและเผยแพร่การปฏิบัติตามประมวลจริยธรรมนี้อย่างสม่ำเสมอ
(๓) ติดตามสอดส่องให้พนักงานในสถาบันปฏิบัติตามประมวลจริยธรรมนี้อย่างเคร่งครัด
(๔) รวบรวมปัญหาการปฏิบัติตามประมวลจริยธรรมนี้
และข้อเสนอแนะในการปรับปรุงประมวลจริยธรรมนี้
หรือการอื่นตามที่เห็นสมควรต่อคณะกรรมการมาตรวิทยาแห่งชาติ

ข้อ ๑๗
 พนักงานต้องประพฤติปฏิบัติและวางตนอยู่ในกรอบประมวลจริยธรรมอย่างเคร่งครัดตลอดจนเป็นแบบอย่างที่ดี
ควรแก่การยกย่องให้เป็นที่ประจักษ์ต่อสาธารณชนทั่วไป  ทั้งนี้
ให้ผู้อำนวยการกำกับดูแลการประพฤติปฏิบัติของพนักงานให้เป็นไปตามประมวลจริยธรรมนี้

ข้อ ๑๘
 กรณีมีการร้องเรียนหรือปรากฏเหตุว่า
มีพนักงานประพฤติปฏิบัติฝ่าฝืนประมวลจริยธรรม
ให้ผู้อำนวยการเป็นผู้รับผิดชอบพิจารณาดำเนินการ
กรณีมีการร้องเรียนหรือปรากฏเหตุว่า
ผู้อำนวยการประพฤติปฏิบัติฝ่าฝืนประมวลจริยธรรมให้ประธานกรรมการมาตรวิทยาแห่งชาติเป็นผู้รับผิดชอบพิจารณาดำเนินการ

ข้อ ๑๙
 การดำเนินการตามข้อ ๑๘ ให้ผู้รับผิดชอบพิจารณาดำเนินการ
แต่งตั้งคณะกรรมการจำนวนไม่น้อยกว่าสามคน แต่ไม่เกินห้าคน
เป็นผู้ดำเนินการสอบสวนทางจริยธรรม

ข้อ ๒๐
 หากดำเนินการสอบสวนตามข้อ ๑๙
แล้วไม่ปรากฏข้อเท็จจริงว่ามีการฝ่าฝืนประมวลจริยธรรม
ให้ผู้รับผิดชอบดำเนินการตามข้อ ๑๘ สั่งยุติเรื่อง แต่หากปรากฏข้อเท็จจริงว่ามีการฝ่าฝืนประมวลจริยธรรม
ให้ผู้รับผิดชอบพิจารณาดำเนินการตามข้อ ๑๘ สั่งลงโทษผู้ฝ่าฝืนตามประมวลจริยธรรมนี้

ข้อ ๒๑
 การดำเนินการทางจริยธรรมตามข้อ ๑๘
ข้อ ๑๙ และข้อ ๒๐ ให้นำข้อบังคับคณะกรรมการมาตรวิทยาแห่งชาติ
ว่าด้วยการบริหารงานบุคคล มาบังคับใช้โดยอนุโลม

ข้อ ๒๒
 การสั่งการของผู้รับผิดชอบดำเนินการตามข้อ
๒๐ ให้ถือเป็นที่สุด
เว้นแต่จะปรากฏข้อเท็จจริงในภายหลังที่อาจทำให้ผลการสั่งการนั้นเปลี่ยนแปลงไป

หมวด
๔

ขั้นตอนการลงโทษ

ข้อ ๒๓
 การฝ่าฝืนจริยธรรมตามความในหมวด ๒
ของประมวลจริยธรรมนี้เป็นความผิดทางวินัย ตามข้อบังคับคณะกรรมการมาตรวิทยาแห่งชาติ
ว่าด้วยการบริหารงานบุคคล และให้สถาบันดำเนินการให้เป็นไปตามคำสั่งโดยไม่ชักช้า

ข้อ ๒๔
 การประพฤติปฏิบัติฝ่าฝืนประมวลจริยธรรมนี้
จะถือเป็นการฝ่าฝืนจริยธรรมร้ายแรงหรือไม่ ให้พิจารณาจากพฤติกรรมของการฝ่าฝืน
ความจงใจหรือเจตนา มูลเหตุจูงใจ
ความสำคัญและระดับตำแหน่งตลอดจนหน้าที่ความรับผิดชอบของผู้ฝ่าฝืน อายุ ประวัติ
และความประพฤติในอดีตสภาพแวดล้อมแห่งกรณี ผลร้ายอันเกิดจากการฝ่าฝืน
และเหตุอื่นอันควรนำมาประกอบการพิจารณา

ข้อ ๒๕
 การประพฤติปฏิบัติฝ่าฝืนประมวลจริยธรรมนี้
ในกรณีอันมิใช่เป็นความผิดทางวินัยหรือความผิดทางอาญา
ให้ดำเนินการตามควรแก่กรณีเพื่อให้มีการแก้ไขดำเนินการที่ถูกต้องหรือตักเตือน
หรือนำไปประกอบการพิจารณาการแต่งตั้ง
หรือการพิจารณาความดีความชอบหรือการสั่งการให้ผู้ฝ่าฝืนนั้นปรับปรุงตนเองหรือได้รับการพัฒนาแล้วแต่กรณี

ข้อ ๒๖
 การกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ
หรือแนวทางปฏิบัติเพื่อให้เป็นไปตามข้อบังคับนี้ให้ผู้อำนวยการเป็นผู้กำหนด

ข้อ ๒๗
 กรณีเกิดปัญหาในการปฏิบัติตามข้อบังคับนี้
ให้ประธานคณะกรรมการมาตรวิทยาแห่งชาติเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาด

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
กัลยา
 โสภณพานิช
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
ประธานกรรมการมาตรวิทยาแห่งชาติ

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๔
มีนาคม ๒๕๕๓

นันท์นภัสร์/ตรวจ
๔
มีนาคม ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๒๔ ง/หน้า ๘๗/๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓