atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522  พ.ศ. 2529

พระราชกำหนด

พระราชกำหนด
แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒
พ.ศ.
๒๕๒๙

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๘ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๙
เป็นปีที่
๔๑ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนต์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๗
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกำหนดขึ้นไว้ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกำหนดนี้เรียกว่า พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๙

มาตรา ๒[๑] 
พระราชกำหนดนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๓) ของมาตรา ๒๙
แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
(๓)
รถยนต์ที่ใช้น้ำมันดีเซลหรือก๊าซเป็นเชื้อเพลิงไม่ว่าจะใช้เชื้อเพลิงอื่นได้ด้วยหรือไม่ก็ตาม
ให้เก็บภาษีเพิ่มขึ้นเป็นสี่เท่าของอัตราที่กำหนดไว้

มาตรา ๔  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๓๓
แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๓๓
ในกรณีที่มีการจดทะเบียนเปลี่ยนประเภทรถหรือเปลี่ยนการใช้รถผิดไปจากที่จดทะเบียนไว้หรือเปลี่ยนแปลงรถตามมาตรา
๑๔ ในระหว่างปีถ้าเป็นเหตุให้เสียภาษีลดลง
เจ้าของรถไม่มีสิทธิได้รับคืนค่าภาษีส่วนที่เสียเกินแต่ถ้าต้องเสียภาษีเพิ่มขึ้น
เจ้าของรถต้องเสียภาษีเฉพาะส่วนที่เพิ่มขึ้นให้ครบถ้วนถูกต้องเมื่อจะต้องขอจดทะเบียน

มาตรา ๕  อัตราภาษีตามที่กำหนดในมาตรา ๒๙ (๓)
แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดนี้ไม่ใช้บังคับแก่รถยนต์ที่ได้จดทะเบียนและเสียภาษีประจำปีไว้แล้ว
และรถยนต์ที่ค้างชำระภาษีประจำปีก่อนวันที่พระราชกำหนดนี้ใช้บังคับ ทั้งนี้
สำหรับภาษีประจำปีที่เสียไว้แล้วหรือที่ค้างชำระนั้น

มาตรา ๖ 
รถยนต์ที่ได้จดทะเบียนและเสียภาษีประจำปีไว้แล้วในวันที่พระราชกำหนดนี้ใช้บังคับ
หากเป็นรถยนต์ตามมาตรา ๒๙ (๓) หรือเจ้าของรถได้เปลี่ยนแปลงให้เป็นรถยนต์ตามมาตรา
๒๙ (๓) อยู่แล้วก่อนวันที่พระราชกำหนดนี้ใช้บังคับ และได้แจ้งการเปลี่ยนแปลงไว้แล้วหรือได้แจ้งการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวตามมาตรา
๑๔ ต่อนายทะเบียนภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่พระราชกำหนดนี้ใช้บังคับ
ให้เสียภาษีรถประจำปีสำหรับปีต่อไปดังต่อไปนี้
(๑) ปีที่หนึ่ง
ให้เสียในอัตราสองเท่าของอัตราตามที่กำหนดในบัญชีอัตราภาษีท้ายพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒
(๒) ปีที่สอง
ให้เสียในอัตราสามเท่าของอัตราตามที่กำหนดในบัญชีอัตราภาษีท้ายพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒
(๓) ปีต่อไป
ให้เสียในอัตราสี่เท่าของอัตราตามที่กำหนดในบัญชีอัตราภาษีท้ายพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒
ผู้ซึ่งได้แจ้งการเปลี่ยนแปลงตามวรรคหนึ่ง
ไม่ต้องรับโทษสำหรับการไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๑๔

มาตรา ๗ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกำหนดนี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก
ป. ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกำหนดฉบับนี้ คือ
โดยที่ในปัจจุบันมีรถยนต์จำนวนมากใช้หรือเปลี่ยนไปใช้น้ำมันดีเซลหรือก๊าซเป็นเชื้อเพลิง
ทำให้เกิดความจำเป็นในการสั่งน้ำมันดีเซลหรือก๊าซเข้ามาในราชอาณาจักร ดังนั้น
เพื่อป้องกันมิให้มีการเพิ่มจำนวนรถที่ใช้น้ำมันดีเซลหรือก๊าซเป็นเชื้อเพลิง
และเพื่อเป็นการประหยัดเงินตราต่างประเทศในการนำเข้าน้ำมันเชื้อเพลิงดังกล่าวสมควรแก้ไขพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒
และโดยที่เป็นกรณีฉุกเฉินที่มีความจำเป็นเร่งด่วนในอันที่จะรักษาความมั่นคงทางเศรษฐกิจของประเทศ
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกำหนดนี้

สัญชัย/ผู้จัดทำ
๒๐
มีนาคม ๒๕๕๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๑๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๗/๓๑ มกราคม ๒๕๒๙
พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ 9) พ.ศ. 2537

พระราชบัญญัติ
รถยนต์ (ฉบับที่
๙)
พ.ศ. ๒๕๓๗

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๗
เป็นปีที่ ๔๙
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนต์

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๓๗

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๔๓ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
มาตรา
๔๓ ทวิ  ใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถในประเภทการขนส่งประจำทาง
การขนส่งไม่ประจำทางหรือการขนส่งโดยรถขนาดเล็กตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก
ให้ใช้แทนใบอนุญาตขับรถยนต์ส่วนบุคคลตามมาตรา ๔๓ (๒)
และใบอนุญาตขับรถยนต์สาธารณะตามมาตรา ๔๓ (๔) ได้
ใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถในประเภทการขนส่งส่วนบุคคล
ตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก ให้ใช้แทนใบอนุญาตขับรถยนต์ส่วนบุคคลตามมาตรา ๔๓
(๒) ได้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน  หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากผู้ได้รับอนุญาตเป็นผู้ขับรถที่จดทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก
ไม่อาจใช้ใบอนุญาตนั้นขับรถที่จดทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ได้ ทั้ง ๆ
ที่โดยข้อเท็จจริงแล้ว ผู้ซึ่งมีความสามารถขับรถขนาดใหญ่ย่อมสามารถขับรถที่มีขนาดเล็กกว่าได้
สมควรกำหนดให้ผู้ได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ขับรถตามกฎหมายว่าด้วยการขนส่งทางบก
ขับรถที่จดทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ในบางประเภทได้  จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

สัญชัย/ผู้จัดทำ
๒๐ มีนาคม ๒๕๕๒

ภูมิกิติ/ปรับปรุง
๙ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๑ เมษายน ๒๕๖๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๖๔ ก/หน้า ๑๘/๓๑ ธันวาคม ๒๕๓๗
พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2524

พระราชบัญญัติ
รถยนต์ (ฉบับที่
๒)
พ.ศ. ๒๕๒๔

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๑๔ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๔
เป็นปีที่ ๓๖
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนต์

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๔

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๕ เป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความใน (๑)
ของอัตราภาษีประจำปีท้ายพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๑)
รถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคนให้เก็บภาษีตามความจุของกระบอกสูบรวมกันของเครื่องยนต์ของรถยนต์แต่ละคัน
ในอัตราดังต่อไปนี้
(ก)
๖๐๐ ลูกบาศก์เซนติเมตรแรก
ลูกบาศก์เซนติเมตรละ           ๐.๕๐
บาท
(ข)
ส่วนที่เกิน ๖๐๐ ลูกบาศก์เซนติเมตร
แต่ไม่เกิน
๑,๘๐๐ ลูกบาศก์เซนติเมตร
ลูกบาศก์เซนติเมตรละ           ๑.๕๐
บาท
(ค)
ส่วนที่เกิน ๑,๘๐๐ ลูกบาศก์เซนติเมตร
ลูกบาศก์เซนติเมตรละ           ๔.๐๐
บาท
รถยนต์ตาม
(๑) ที่นิติบุคคลเป็นเจ้าของ
และมิได้ให้บุคคลธรรมดาเช่าซื้อในการประกอบธุรกิจเกี่ยวกับการให้เช่าซื้อของนิติบุคคลนั้น
ให้เก็บภาษีในอัตราสองเท่า

มาตรา ๔  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๒๙ ทวิ
และมาตรา ๒๙ ตรี แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
มาตรา ๒๙ ทวิ  ในกรณีที่รถยนต์คันใดไม่ใช้เครื่องยนต์ลูกสูบที่จะคำนวณความจุของกระบอกสูบได้
หรือในกรณีที่มีการเปลี่ยนแปลงขนาดของกระบอกสูบหรือเครื่องยนต์
ให้เทียบเป็นความจุของกระบอกสูบ หรือคำนวณความจุตามเกณฑ์ที่กำหนดในกฎกระทรวง
มาตรา ๒๙ ตรี  ในการกำหนดความจุของกระบอกสูบของรถยนต์เพื่อชำระภาษีประจำปีให้นายทะเบียนประกาศความจุของกระบอกสูบของรถยนต์แต่ละแบบไว้ด้วยความเห็นชอบของกระทรวงอุตสาหกรรม
ในกรณีที่ประกาศตามวรรคหนึ่งไม่ครอบคลุมถึงแบบของรถยนต์คันใด
ให้นายทะเบียนเก็บภาษีประจำปีโดยถือความจุของกระบอกสูบตามหนังสือคู่มือประจำรถยนต์ของรถยนต์คันนั้น
 ทั้งนี้ ตามที่กระทรวงอุตสาหกรรมรับรอง
และให้นายทะเบียนดำเนินการประกาศความจุของกระบอกสูบของรถยนต์คันดังกล่าวต่อไป
ประกาศตามวรรคหนึ่งและวรรคสองให้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา

มาตรา ๕  อัตราภาษีประจำปีของรถยนต์ตามพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้
ไม่ใช้บังคับแก่รถยนต์ที่ได้เสียภาษีในปี พ.ศ. ๒๕๒๔ ไว้แล้ว
และรถยนต์ที่ค้างชำระภาษีประจำปีก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

มาตรา ๖ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก
ป.  ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากหลักเกณฑ์และอัตราการเก็บภาษีรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคนยังไม่เหมาะสม
สมควรเปลี่ยนหลักเกณฑ์และอัตราภาษีรถยนต์ดังกล่าวเพื่อก่อให้เกิดการใช้น้ำมันโดยประหยัดตามสภาวะของการขาดแคลนน้ำมันในปัจจุบัน
นอกจากนั้น
สมควรเพิ่มอัตราภาษีรถยนต์ดังกล่าวสำหรับรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคนที่นิติบุคคลบางประเภทเป็นเจ้าของ
เพราะภาษีรถยนต์ย่อมถือเป็นรายจ่ายในการคำนวณกำไรสุทธิเพื่อเสียภาษีเงินได้ของนิติบุคคลดังกล่าวอยู่แล้ว
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

สัญชัย/ผู้จัดทำ
๑๙ มีนาคม ๒๕๕๒

ภูมิกิติ/ปรับปรุง
๙ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๑ เมษายน ๒๕๖๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๘/ตอนที่ ๑๓๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๒๔ สิงหาคม ๒๕๒๔
พระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ 13) พ.ศ. 2502

ตราพระบรมราชโองการ

ตราพระบรมราชโองการ
พระราชบัญญัติ
รถยนตร์
(ฉบับที่ 13)
พ.ศ.
2502
----------

ในพระปรมาภิไธย

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

สังวาลย์

ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

                  ให้ไว้
ณ วันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2502

เป็นปีที่ 14 ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์

พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา จึงมีพระบรม
ราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา 1 พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า `พระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ 13) พ.ศ.
2502'

มาตรา 2 พระราบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 1 มาราคม พ.ศ. 2503
เป็นต้นไป

มาตรา 3 ให้ยกเลิกความในมาตรา 23 แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473
ซึ่งได้
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ 12) พ.ศ.
2494และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

`มาตรา 23 ภาษีรถยนตร์มีอัตราประจำปี ดังนี้

(1) รถยนตร์ส่วนบุคคล รถยนตร์สาธารณะ และรถยนตร์สำหรับลากจูง ให้เก็บตามน้ำหนักของ
รถยนตร์ โดยอัตราต่อไปนี้

ในการคำนวณน้ำหนัก
ให้รวมน้ำหนักของรถและเครื่องอุปกรณ์ที่ติดอยู่กับตัวรถตามปกติ แต่ไม่
รวมน้ำหนักน้ำมันเชื้อเพลิง น้ำมันเครื่อง
น้ำและเครื่องมือประจำรถ เศษของหนึ่งกิโลกรัมให้ปัดทิ้ง

(2) รถพ่วงนอกจากที่บัญญัติไว้ใน (5) และ (6) คันละหนึ่งร้อยบาท

(3) รถแทรกเตอร์รับจ้างสำหรับใช้ในการเกษตร คันละห้าสิบบาท

(4) รถจักรยานยนตร์ คันละห้าสิบบาท

(5) รถพ่วงของรถจักรยานยนตร์ คันละห้าสิบบาท และ

(6) รถยนตร์หรือรถพ่วงซึ่งใช้ล้ออย่างอื่นนอกจากล้อยางกลวง ให้เก็บภาษีเพิ่มขึ้นจากอัตรา
กำหนดไว้อีกกึ่งหนึ่ง'
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
  จอมพล ส.
ธนะรัชต์

นายกรัฐมนตรี
----------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้
คือโดยที่ภาษีรถยนตร์เฉพาะที่เป็นรถนั่ง
ส่วนบุคคลยังมีอัตราต่ำ
สมควรปรับปรุงเสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น
พระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ 8) พุทธศักราช 2481

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
รถยนต์
(ฉบับที่๘)
พุทธศักราช
๒๔๘๑
-----------

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
                                         คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
                                        ลงวันที่ ๔ สิงหาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๐)
                                                     อาทิตย์ทิพอาภา
                                        พล. อ. เจ้าพระยาพิชเยนทร
โยธิน

ตราไว้ ณ วันที่ ๑ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๘๑
                                        เป็นปีที่ ๕๐ ในรัชกาลปัจจุบัน
                        โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติบางมาตราใน
พระราชบัญญัติบางมาตราในพระราชบัญญัติรถยนต์
                        จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้
โดยคำแนะนำและยินยอม
ของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

                        มาตรา
๑  พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า
"พระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๘) 
พุทธศักราช ๒๔๘๑"

                        มาตรา
๒  ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้
ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๒ 

เป็นต้นไป

                        มาตรา
๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๖
แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๗) 
พุทธศักราช ๒๔๗๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "มาตรา
๒๓ ภาษีรถยนต์มีอัตราประจำปี ดังนี้
                        ๑)
รถยนต์ส่วนบุคคล รถยนต์สาธารณะ และรถยนต์สำหรับลากจูง ให้เก็บตาม
น้ำหนักของรถยนต์โดยอัตราต่อไปนี้

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

                        ในการคำนวณน้ำหนักให้รวมน้ำหนักของรถ
และเครื่องอุปกรณ์ที่ติดอยู่กับตัวรถ
ตามปกติ แต่ไม่รวมน้ำหนักน้ำมัน เชื้อเพลิง, น้ำมันเครื่อง,
น้ำ และเครื่องมือประจำรถ
                        ๒)
รถพ่วงนอกจากบังคับไว้ในอนุมาตรา ๔ และ ๕ คันละยี่สิบบาท
                        ๓)
รถแทร๊กเตอร์รับจ้าง ให้ในการเกษตร คันละสิบบาท
                        ๔)
รถจักรยานยนต์ คันละห้าบาท และรถพ่วงของรถจักรยานยนต์ คันละสามบาท
                        ๕)
รถยนต์ หรือรถพ่วงซึ่งใช้ล้ออย่างอื่น นอกจากล้อยางกลวง
ให้เก็บภาษีเพิ่มขึ้นจากอัตราที่กำหนดไว้อีกร้อยละยี่สิบบาท"

                        มาตรา
๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตาม
พระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
            พิบูลสงคราม
                 นายกรัฐมนตรี

[รก.๒๔๘๑/-/๙๔๗/๑ มีนาคม ๒๔๘๑]

                                                                                    ชไมพร/พิมพ์
                                                                                    ๓๑/๐๗/๒๕๔๔
กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช 2473 (ฉบับที่ 6) (ฉบับ Update ล่าสุด)

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช
๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๖)[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๘ และ ๔๒
แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดั่งต่อไปนี้

ลักษณะเครื่องหมายผู้ขับรถยนต์สาธารณะ

ข้อ ๑[๒]  (ยกเลิก)

กำหนดจำนวนรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร

ข้อ
๒[๓]  (ยกเลิก)

ค่าธรรมเนียม

ข้อ ๓[๔] 
ให้เรียกค่าธรรมเนียมต่าง ๆ ดั่งต่อไปนี้
(๑)
ใบอนุญาตรถยนต์ตามอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการสัญจรด้วยรถยนต์
ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ ๒๘ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๗๓ คันละ ๕๐ บาท
(๒)
ใบอนุญาตขับรถยนต์ตามอนุสัญญาระหว่างประเทศว่าด้วยการสัญจรด้วยรถยนต์
ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา ลงวันที่ ๒๘ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๗๓ ครั้งละ ๑๐ บาท

กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๖ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๐
ศรีเสนา
สั่งราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

พุทธชาด
/ แก้ไข
๒๘
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
A+B
(C)

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๑๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๕]

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๖ (พ.ศ.
๒๔๙๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๖]

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๗ (พ.ศ. ๒๕๑๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช ๒๔๗๓[๗]
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่
๖) ลงวันที่ ๖ กันยายน พ.ศ.๒๔๘๐ ได้กำหนดให้ผู้ขับรถยนต์สาธารณะ ต้องมีเครื่องหมายติดหน้าอก
แต่ต่อมาได้มีประกาศกรมตำรวจ ลงวันที่ ๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๑๕
ออกโดยอาศัยอำนาจตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๕๙ ลงวันที่ ๒๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๕
กำหนดให้ผู้ขับรถยนต์สาธารณะต้องติดชื่อตัวและชื่อสกุลในลักษณะที่เห็นและอ่านได้ง่าย
โดยเย็บติดหรือปักไว้ที่อกเสื้อด้านซ้าย ซึ่งตามประกาศของคณะปฏิวัติดังกล่าวได้กำหนดไว้ในลักษณะที่เหมาะสมและรัดกุมกว่าที่ได้กำหนดไว้ในกฎกระทรวง
จึงเห็นสมควรที่จะยกเลิกข้อกำหนดเกี่ยวกับเครื่องหมายป้ายติดหน้าอกตามกฎกระทรวงเสีย
เพื่อมิให้เกิดความยุ่งยากแก่ผู้ขับรถยนต์สาธารณะซึ่งจะต้องติดเครื่องหมายเป็นการซ้ำซ้อนโดยไม่จำเป็น
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้

ปฐมพร/อัปเดท
๑๓
กันยายน ๒๕๕๐

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๔/หน้า ๑๐๗๕/วันที่ ๑๓ กันยายน ๒๔๘๐

[๒]
ข้อ ๑ ยกเลิกโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๗ (พ.ศ. ๒๕๑๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช ๒๔๗๓

[๓]
ข้อ ๒ ยกเลิกโดยกฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๑๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช ๒๔๗๓

[๔]
ข้อ ๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง (ฉบับที่ ๑๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช ๒๔๗๓

[๕]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๒/ตอนที่ ๑๕/หน้า ๒๑๔/๑๓ มีนาคม ๒๔๘๘

[๖]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๘/ตอนที่ ๓๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๓ พฤษภาคม ๒๔๙๔

[๗]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๓/ตอนที่ ๕๐/หน้า ๔๖/๒๓ มีนาคม ๒๕๑๙
พระราชบัญญัติรถยนตร์แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2478

ตราพระบรมราชโองการ

ตราพระบรมราชโองการ
พระราชบัญญัติ
รถยนตร์แก้ไขเพิ่มเติม
พุทธศักราช
2478
----------

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร

ลงวันที่ 20 สิงหาคม พุทธศักราช 2478)

น.อ. อาทิตย์ทิพอาภา ร.น.

เจ้าพระยายมราช

พล.อ.เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน

ตราไว้ ณ วันที่ 8 พฤศจิกายน พุทธศักราช 2478

เป็นปีที่ 2 ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ.2473

จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร
ดังต่อไปนี้

มาตรา 1 พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า `พระราชบัญญัติรถยนตร์แก้ไขเพิ่มเติม
พุทธศักราช 2478'

มาตรา 2 ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา 3 ให้ยกเลิกความในอนุมาตรา 3(ข) ของมาตรา 4  แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ.
2473และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

`(ข) รถยนตร์รับจ้าง 
คือ 
รถยนตร์สาธารณะอื่นนอกจากรถยนตร์ประจำทางและรถยนตร์รับจ้าง
พิเศษ'

มาตรา 4 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เข้าในอนุมาตรา 3  ของมาตรา  4  แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ.2473

`(ค) รถยนตร์รับจ้างพิเศษ 
คือ รถยนตร์สาธารณะที่จดทะเบียนและรับใบอนุญาตให้บรรทุกคนโดย
สารได้เกิน 5 คน

รถยนตร์รับจ้างพิเศษนี้ สำหรับในจังหวัดพระนครและธนบุรี
เมื่อไม่มีผู้ว่าจ้างต้องประจำอยู่ในโรง
เว้นแต่จะจอดในที่ที่นายทะเบียนได้กำหนดไว้โดยฉเพาะสำหรับรถชนิดนี้'
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

(ตามมติคณะรัฐมนตรี)
        พระยานิติศาสตร์ไพศาล

รัฐมนตรี
กฎกระทรวง ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2524) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522 (ฉบับ Update ล่าสุด)

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓
(พ.ศ. ๒๕๒๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๖) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  น้ำหนักบรรทุกสำหรับรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคล
จะต้องไม่เกินอัตรา ดังต่อไปนี้
(๑) รถ ๒ เพลา ๔ ล้อ น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๘,๕๐๐
กิโลกรัม
(๒) รถ ๒ เพลา ๖ ล้อ โดยเพลาหลังใช้ล้อคู่
น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุก ๑๒,๐๐๐ กิโลกรัม
(๓) รถ ๓ เพลา ๖ ล้อ โดยเพลากลางและเพลาหลังใช้ล้อเดี่ยว น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุก
๑๕,๓๐๐ กิโลกรัม
(๔)[๒] รถ ๓ เพลา ๑๐ ล้อ โดยเพลากลางและเพลาหลังใช้ล้อคู่ น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุก
๒๑,๐๐๐ กิโลกรัม

ข้อ ๒ 
จำนวนคนโดยสารอย่างมากสำหรับรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคนและรถยนต์นั่งส่วนบุคคลเกินเจ็ดคน
ให้คำนวณโดยถือเกณฑ์ระยะที่นั่ง ๔๐ เซนติเมตรต่อหนึ่งคน ถ้าระยะช่วงสุดท้ายของที่นั่งเหลือระยะไม่น้อยกว่า
๓๐ เซนติเมตร ให้นั่งได้อีกหนึ่งคน และถ้าความยาวของที่นั่งถึง ๔ เมตร
ก็ให้เพิ่มจำนวนคนโดยสารได้อีกสองคนทุก ๆ ระยะที่นั่ง ๔ เมตร ในแถวเดียวกัน 
ถ้าคนโดยสารเป็นเด็กอายุไม่เกิน ๑๐ ปี ให้นับสองคนเท่ากับผู้ใหญ่หนึ่งคน

ข้อ ๓ 
จำนวนคนโดยสารอย่างมากสำหรับรถยนต์สาธารณะ ให้คำนวณโดย
ถือเกณฑ์ระยะที่นั่งสำหรับผู้ขับ ๕๐ เซนติเมตร และสำหรับคนโดยสาร ๔๐
เซนติเมตรต่อหนึ่งคน 
ถ้าระยะช่วงสุดท้ายของที่นั่งเหลือระยะไม่น้อยกว่า ๓๐ เซนติเมตร
ให้นั่งได้อีกหนึ่งคน ถ้าผู้โดยสารเป็นเด็กอายุไม่เกิน ๑๐ ปี
ให้นับสองคนเท่ากับผู้ใหญ่หนึ่งคน

ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔
ประเทือง  กีรติบุตร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากมาตรา ๕ (๖) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติให้ออกกฎกระทรวงกำหนดน้ำหนักบรรทุกอย่างมากและจำนวนคนโดยสารอย่างมาก
สำหรับรถยนต์ส่วนบุคคลและรถยนต์สาธารณะ  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๓]

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ข้อ ๑ (๔) ได้กำหนดน้ำหนักบรรทุกสำหรับรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคล ประเภท ๓
เพลา ๑๐ ล้อ โดยเพลากลางและเพลาหลังใช้ล้อคู่
ให้มีน้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๒๕,๐๐๐ กิโลกรัม เมื่อนำไปใช้เดินบนทางหลวง
ปรากฏว่ามีน้ำหนักเกินกว่าสภาพทางหลวงจะรับน้ำหนักได้ สมควรปรับปรุงน้ำหนักบรรทุกสำหรับรถยนต์บรรทุกส่วนบุคคลประเภทดังกล่าวเสียใหม่
ให้เหมาะสมและให้สอดคล้องกับประกาศผู้อำนวยการทางหลวงแผ่นดิน เรื่อง
ห้ามใช้ยานพาหนะโดยที่ยานพาหนะนั้นมีน้ำหนัก น้ำหนักบรรทุก
หรือน้ำหนักลงเพลาเกินกว่าที่ได้กำหนดเดินบนทางหลวง ลงวันที่ ๑๔ ธันวาคม ๒๕๑๙
ซึ่งออกตามความในข้อ ๕๖ แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๙๕ ลงวันที่ ๒๘ พฤศจิกายน
พ.ศ. ๒๕๑๕ โดยให้มีน้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๒๑,๐๐๐ กิโลกรัม  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

สิทธิกานต์/ปรับปรุง
๕ เมษายน
๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๐ เมษายน ๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๘/ตอนที่ ๗๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๕ พฤษภาคม ๒๕๒๔

[๒] ข้อ ๑
(๔) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๒๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒

[๓]ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๖/๒๕ มกราคม ๒๕๒๕
พระราชบัญญัติรถยนตร์แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2474

ตราพระบรมราชโองการ

ตราพระบรมราชโองการ
พระราชบัญญัติรถยนตร์แก้ไขเพิ่มเติม
พุทธศักราช
2474
----------

มีพระบรมราชโองการ ในพระบาทสมเด็จพระปรมิทรมหาประชาธิปก
พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
ดำรัสเหนือเกล้า ฯ ให้ประกาศจงทราบทั่วกันว่า

ทรงพระราชดำริห์เห็นสมควรที่จะแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช 2473 ข้อที่ว่า
ด้วยค่าภาษีรถยนตร์ส่วนบุคคล

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยบทมาตราดังต่อไปนี้

มาตรา 1 พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า `พระราชบัญญัติรถยนตร์แก้ไขเพิ่มเติม
พุทธศักราช 2474'

มาตรา 2
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา 3 ให้ยกเลิกความในมาตรา 23(2) แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
2473และให้ใช้ข้อความต่อไปนี้แทน

`(2) รถยนตร์ส่วนบุคคล นอกจากรถสำหรับบรรทุกของและลากจูง
ให้เก็บภาษีตามกำลังเครื่อง
รถยนตร์โดยอัตราหนึ่งแรงม้า หรือเศษของแรงม้า ต่อสามบาท'
          ประกาศมา ณ
วันที่ 23 มกราคม พุทธศักราช 2474 เป็นปีที่ 7 ในรัชกาลปัจจุบัน
กฎกระทรวง ฉบับที่ 28 (พ.ศ. 2504) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช 2473 (ฉบับ Update ล่าสุด)

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๒๘ (พ.ศ. ๒๕๐๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช ๒๔๗๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๘
แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช๒๔๗๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๑๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
 ให้ยกเลิกข้อ ๑ แห่งกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๙ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓

ข้อ ๒
 ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ให้งดจดทะเบียนรถยนต์สามล้อแบบใช้โซ่ทุกชนิด ทุกประเภท

ข้อ ๓
 ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ให้กำหนดจำนวนรถยนต์สี่ล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนที่จะจดทะเบียนได้ไม่เกินเก้าพันคัน

ข้อ
๔[๒]
 ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ให้กำหนดจำนวนรถยนต์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารแบบใช้เพลาที่จะจดทะเบียนได้ไม่เกินแปดพันคัน

ข้อ ๕
 ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ห้ามมิให้ใช้รถยนต์สี่ล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่น
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนตามระเบียบของกระทรวงมหาดไทย

ข้อ ๖
 ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ห้ามมิให้ใช้รถยนต์สามล้อทุกชนิดทุกประเภทที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่น

ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๐๔
พลเอก
ป.  จารุเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากขณะนี้จำนวนรถยนต์ที่ใช้อยู่ในจังหวัดพระนคร และจังหวัดธนบุรี
มีปริมาณมากขึ้น สมควรงดจดทะเบียนรถยนต์สามล้อแบบใช้โซ่ทุกชนิดทุกประเภท
และกำหนดจำนวนรถยนต์สี่ล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคน
และรถยนต์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารแบบใช้เพลา
กับห้ามมิให้ใช้รถยนต์สี่ล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนและรถยนต์สามล้อทุกชนิด
ทุกประเภทที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่น เข้ามาใช้ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ทั้งนี้ เพื่อความปลอดภัยและความสะดวกในการจราจร

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๐ (พ.ศ.
๒๕๐๔)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พุทธศักราช ๒๔๗๓[๓]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ โดยที่รถยนต์สามล้อแบบใช้เพลา
ซึ่งได้สั่งเข้ามาจากต่างประเทศมีปริมาณพอแก่ความต้องการแล้ว
ควรจำกัดจำนวนมิให้นำเข้าเพิ่มมากยิ่งขึ้นอีกส่วนรถยนต์สามล้อแบบใช้เพลาที่ตกค้างอยู่โดยจดทะเบียนเป็นประเภทส่วนบุคคลหรือยังจดทะเบียนไม่ได้
เพราะได้จำกัดจำนวนไว้ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี เป็นจำนวนเจ็ดพันคันนั้น
เพื่อให้เป็นการสมดุลย์กับจำนวนเดิมที่มีอยู่ ๑๑,๘๔๕
คัน และเพื่อตัดปัญหาการหลีกเลี่ยงต่าง ๆ ให้หมดไป
ควรเพิ่มขึ้นเป็นไม่เกินแปดพันคัน

จารุวรรณ/พิมพ์
๓๐ ตุลาคม
๒๕๔๕
A+B (C)

ปฐมพร/อัปเดท
๑๔
กันยายน ๒๕๕๐

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๘/ตอนที่ ๓๕/หน้า ๔๐๘/๑๘ เมษายน
๒๕๐๔

[๒]
ข้อ ๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๐ (พ.ศ.
๒๕๐๔)ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์พุทธศักราช ๒๔๗๓

[๓]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๘/ตอนที่ ๑๑๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๐/๒๙ ธันวาคม ๒๕๐๔
พระราชบัญญัติรถยนตร์แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2477 ฉะบับที่ 2

ตราพระบรมราชโองการ

ตราพระบรมราชโองการ
พระราชบัญญัติ
รถยนต์แก้ไขเพิ่มเติม
พุทธศักราช
๒๔๗๗ ฉบับที่ ๒
--------------

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
                                                คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร

ลงวันที่ ๗ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๗)

อนุวัตน์จาตุรนต์
                                                               อาทิตย์ทิพอาภา
                                                              เจ้าพระยายมราช
                                    ตราไว้
ณ วันที่ ๓ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๗๘
                                                    เป็นปีที่ ๒
ในรัชกาลปัจจุบัน
                        โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติบางมาตราใน
พระราชบัญญัติรถยนต์
                        จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอม
ของสภาผู้แทนราษฎรดังต่อไปนี้
                        มาตรา
๑ พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า "พระราชบัญญัติรถยนต์แก้ไขเพิ่มเติม 
พุทธศักราช ๒๔๗๗ฉบับที่ ๒"
                        มาตรา
๒ ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๗๘
                        มาตรา
๓ ให้ยกเลิกตารางอัตราภาษีท้ายมาตรา ๒๓ ข้อ ๔ แห่งพระราชบัญญัติ
รถยนต์ พุทธศักราช๒๔๗๓
ซึ่งได้แก้ไขโดยพระราชบัญญัติรถยนต์แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 
๒๔๗๗ เสียและให้ใช้ต่อไปนี้แทน

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

นายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา

นายกรัฐมนตรี

[รก. ๒๔๗๘/-/๕/๗ เมษายน ๒๔๗๘}