atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
พระราชบัญญัติอนุมัติพระราชกำหนดควบคุมและดำเนินงานภารธุระการทำเหมืองแร่ทองคำ พุทธศักราช 2483

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
อนุมัติพระราชกำหนดควบคุมและดำเนินงานภารธุระ
การทำเหมืองแร่ทองคำ
พุทธศักราช ๒๔๘๓

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔ สิงหาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล. อ. พิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๑ กรกฎาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๔
เป็นปีที่ ๘
ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติเห็นสมควรอนุมัติพระราชกำหนดควบคุมและดำเนินงานภารธุระการทำเหมืองแร่ทองคำ
พุทธศักราช ๒๔๘๓

จึ่งมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้
โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดั่งต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติอนุมัติพระราชกำหนดควบคุมและดำเนินงานภารธุระการทำเหมืองแร่ทองคำ
พุทธศักราช ๒๔๘๓

มาตรา ๒[๑] 
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
สภาผู้แทนราษฎรได้พิจารณาลงมติอนุมัติพระราชกำหนดควบคุมและดำเนินงานภารธุระการทำเหมืองแร่ทองคำ
พุทธศักราช ๒๔๘๓ ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๕๒ เมื่อวันที่ ๑๙
มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๘๔

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี

พรพิมล/แก้ไข
A+B(C)
อรรถชัย/สุมลรัตน์ แก้ไข
๐๙/๐๖/๔๖

วศิน/แก้ไข
๑๘ พฤษภาคม ๒๕๕๒

ฐิติพร/ปรับปรุง
๑๒/๐๑/๒๕๕๖

นุสรา/ตรวจ
๒๙ พฤษภาคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๘/-/หน้า ๙๐๖/๘ กรกฎาคม ๒๔๘๔
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง การอนุมัติพระราชกำหนดควบคุมสินค้าตามชายแดน พ.ศ. 2524

ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี

ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี
เรื่อง
การอนุมัติพระราชกำหนดควบคุมสินค้าตามชายแดน
พ.ศ.
๒๕๒๔
-----------
                        ตามที่คณะรัฐมนตรีได้เสนอขอให้รัฐสภาพิจารณาอนุมัติพระราชกำหนดควบคุม
สินค้าตามชายแดน พ.ศ. ๒๕๒๔ นั้น ในคราวประชุมรัฐสภา
ครั้งที่ ๑/๒๕๒๔ (วิสามัญ  สมัยที่
สอง) วันศุกร์ที่ ๒๕ ธันวาคม ๒๕๒๔ ที่ประชุมได้ลงมติอนุมัติ
                        จึงประกาศมาตามความในมาตรา
๑๕๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

                                                                        ประกาศ
ณ วันที่ ๘ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๕
                                                                                    พลเอก
ป. ติณสูลานนท์
                                                                                          นายกรัฐมนตรี

[รก.๒๕๒๕/๖/๑๙/๑๙ มกราคม ๒๕๒๕]

                                                                                                             พรพิมล/พิมพ์
                                                                                                            ๒๔
ก.ค ๒๕๔๔
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง ตั้งเจ้าพนักงานตามพระราชกำหนดควบคุมและดำเนินงานภารธุระการทำเหมืองแร่ทองคำ พุทธศักราช 2483

เรื่อง ตั้งเจ้าพนักงานตามพระราชกำหนดควบคุมและดำเนิน

เรื่อง
ตั้งเจ้าพนักงานตามพระราชกำหนดควบคุมและดำเนิน
งานภารธุระการทำเหมืองแร่ทองคำ
พุทธศักราช ๒๔๘๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๖ แห่งพระราชกำหนดควบคุมและดำเนินงานภารธุระการทำเหมืองแร่ทองคำ พุทธศักราช ๒๔๘๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุตสาหกรรมตั้งให้ นายวิชา เศรษฐบุตร หัวหน้ากองธรณีวิทยา
และนายสมาน บุราวาส หัวหน้าแผนกสำรวจธรณีวิทยา กองธรณีวิทยา กรมโลหกิจ
เป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติการตามพระราชกำหนดดังกล่าว

ประกาศ ณ วันที่ ๒๓
พฤศจิกายน ๒๔๘๗
พล ร.ต. ผ.  นาวาวิจิต
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุตสาหกรรม

ฐิติพร/จัดทำ
๖ มีนาคม ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙ มีนาคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๑/ตอนที่ ๗๖/หน้า ๒๓๙๑/๑๙ ธันวาคม ๒๔๘๗
ประกาศกระทรวงเกษตราธิการ เรื่อง ตั้งเจ้าพนักงานตามพระราชกำหนดควบคุม และดำเนินงานภารธุระการทำเหมืองแร่ทองคำ พุทธศักราช 2483

เรื่อง ตั้งเจ้าพนักงานตามพระราชกำหนดควบคุม

เรื่อง
ตั้งเจ้าพนักงานตามพระราชกำหนดควบคุม
และดำเนินงานภารธุระการทำเหมืองแร่ทองคำ
พุทธศักราช ๒๔๘๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๖ แห่งพระราชกำหนดควบคุมและดำเนินงานภารธุระการทำเหมืองแร่ทองคำ
พุทธศักราช ๒๔๘๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการตั้งให้ พระอุดมพิทยภูมิพิจารณ์
นายช่างแผนกธรณีวิทยา กองโลหกิจ กรมที่ดินและโลหกิจ
เป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติการตามพระราชกำหนดดังกล่าว

ประกาศมา ณ วันที่
๒๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๔
เวชยันตรังสฤษฎ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ

ฐิติพร/จัดทำ
๖ มีนาคม ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙ มีนาคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๘/-/หน้า ๑๐๖/๒๘ มกราคม ๒๔๘๔
ประกาศกระทรวงเกษตราธิการ เรื่องให้เหมืองแร่ทองคำ บริษัท เดส์ มินส์ ด'ออร์ เดอ ลิท์โช จำกัด อยู่ในความครอบครองของรัฐบาล

ประกาศกระทรวงเกษตราธิการ

ประกาศกระทรวงเกษตราธิการ
เรื่อง
ให้เหมืองแร่ทองคำบริษัท เดส์ มินส์
ดออร์ เดอ
ลิท์ โช จำกัด อยู่ใน
ความครอบครองของรัฐบาล[๑]

โดยที่รัฐบาลเห็นว่า
มีความจำเป็นที่จะต้องเข้าครอบครองเหมืองแร่ทองคำของบริษัท เดส์ มินส์ ดออร์ เดอ
ลิท์ โช จำกัด สัญชาติฝรั่งเศส ซึ่งตั้งอยู่ในท้องที่ตำบลโต๊ะโม๊ะ อำเภอแว้ง
จังหวัดนราธิวาส
ตามอำนาจที่ให้ไว้โดยพระราชกำหนดควบคุมและดำเนินงานภารธุระการทำเหมืองแร่ทองคำ
พุทธศักราช ๒๔๘๓
เพื่อให้การได้มาซึ่งทองคำสำหรับส่งเสริมทุนสำรองเงินตราของประเทศได้ดำเนินไปโดยไม่สะดุดหยุดลง
ฉะนั้น
ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป ให้เหมืองแร่ทองคำของบริษัท เดส์ มินส์ ดออร์ เดอ
ลิท์ โช จำกัด ดังกล่าวข้างต้นกับอสังหาริมทรัพย์และสังหาริมทรัพย์ใด ๆ
ทั้งหมดซึ่งใช้ในภารธุระการทำเหมืองแร่ทองคำของบริษัท รวมทั้งที่ดิน อาคาร
เครื่องดำเนินงาน เครื่องจักรกล เครื่องอุปกรณ์ และเครื่องใช้อื่น ๆ
ซึ่งบริษัทใช้ในการดำเนินงานแห่งภารธุระการทำเหมืองแร่ทองคำรายนี้
อยู่ในความครอบครองของรัฐบาลตามพระราชกำหนดควบคุมและดำเนินงานภารธุระการทำเหมืองแร่ทองคำ
พุทธศักราช ๒๔๘๓ ทั้งสิ้น

ประกาศมา ณ วันที่
๒๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๔
เวชยันตรังสฤษฎ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ

ฐิติพร/จัดทำ
๖ มีนาคม ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙ มีนาคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๘/-/หน้า ๑๒๒/๒๓ มกราคม ๒๔๘๔
พระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2522

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
คณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่
๒)
พ.ศ. ๒๕๒๒

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ กรกฎาคม
พ.ศ. ๒๕๒๒
เป็นปีที่ ๓๔
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกา

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า
พระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ๒[๑]  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๒๘ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์นั้น จะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
แต่งตั้งตามคำแนะนำของคณะรัฐมนตรีและได้รับความเห็นชอบของสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาตามลำดับ
ในกรณีที่รัฐสภาประกอบด้วยสภาเดียวให้ได้รับความเห็นชอบของสภานั้น

มาตรา ๔ 
ให้ยกเลิกความในวรรคสามของมาตรา ๖๓ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ให้เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาเป็นข้าราชการพลเรือนสามัญซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
แต่งตั้งจากบุคคลซึ่งมีความเชี่ยวชาญในทางนิติศาสตร์ การร่างกฎหมาย
และการบริหารราชการแผ่นดินตามคำแนะนำของคณะรัฐมนตรีและได้รับความเห็นชอบของสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาตามลำดับ
ในกรณีที่รัฐสภาประกอบด้วยสภาเดียวให้ได้รับความเห็นชอบของสภานั้น

มาตรา ๕ 
ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๗๔ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๗๔ ให้กรรมการร่างกฎหมายซึ่งได้รับแต่งตั้งตามพระราชบัญญัติว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกา
พุทธศักราช ๒๔๗๖ และกรรมการเรื่องราวร้องทุกข์ซึ่งได้รับแต่งตั้งตามพระราชบัญญัติเรื่องราวร้องทุกข์
พ.ศ. ๒๔๙๒ เป็นกรรมการร่างกฎหมายและกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ตามพระราชบัญญัตินี้ แล้วแต่กรณี
จนกว่าจะมีพระบรมราชโองการแต่งตั้งขึ้นใหม่ตามพระราชบัญญัตินี้
ซึ่งต้องไม่เกินหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ส.  โหตระกิตย์
รองนายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่พระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ ได้ประกาศใช้บังคับเมื่อวันที่ ๒
พฤษภาคม ๒๕๒๒ ซึ่งเป็นระยะเวลาก่อนที่จะมีประกาศแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีชุดปัจจุบัน
และโดยที่คณะรัฐมนตรีชุดปัจจุบันได้เข้ารับหน้าที่เมื่อต้นเดือนมิถุนายน
ทำให้ไม่อาจแต่งตั้งกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ตามมาตรา ๗๔
ซึ่งจะต้องได้รับการพิจารณาจากคณะรัฐมนตรีและความเห็นชอบจากรัฐสภาให้เสร็จเรียบร้อยไปได้ภายในเดือนมิถุนายน
สมควรขยายระยะเวลาการแต่งตั้งกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ออกไปอีกเก้าสิบวัน  จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

ปาจรีย์/ปรับปรุง
๒๗ ธันวาคม ๒๕๔๘
วศิน/แก้ไข
๑๘ พฤษภาคม ๒๕๕๒

ระพี/ปรับปรุง
๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖
วิชพงษ์/ตรวจ
๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๖/ตอนที่ ๑๒๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๗ กรกฎาคม ๒๕๒๒
พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
เบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๗)
พ.ศ. ๒๕๕๘

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
เป็นปีที่ ๗๐
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว)
พุทธศักราช ๒๕๕๗ มาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ประกอบกับมาตรา ๑๗ อัฏฐ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๔
และมาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณรายจ่าย
พ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๕๘

มาตรา ๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔
แห่งพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๖) พ.ศ.
๒๕๔๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔ 
กรรมการกฤษฎีกา และกรรมการพัฒนากฎหมาย ให้ได้รับค่าตอบแทนเป็นเบี้ยประชุมเป็นรายครั้ง
เฉพาะครั้งที่มาประชุม ครั้งละ ๔,๐๐๐ บาท
อนุกรรมการที่คณะกรรมการพัฒนากฎหมายแต่งตั้งให้ได้รับค่าตอบแทนเป็นเบี้ยประชุมเป็นรายครั้งเฉพาะครั้งที่มาประชุม
ครั้งละ ๒,๐๐๐ บาท

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก
ประยุทธ์  จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่ค่าตอบแทนของคณะกรรมการกฤษฎีกากรรมการพัฒนากฎหมาย
และอนุกรรมการที่คณะกรรมการพัฒนากฎหมายแต่งตั้งตามที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่
๖) พ.ศ. ๒๕๔๗ ไม่เหมาะสมกับภาวการณ์ปัจจุบัน
สมควรปรับปรุงค่าตอบแทนเสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๓๑ สิงหาคม
๒๕๕๘

นุสรา/ผู้ตรวจ
๒ กันยายน ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๘๐ ก/หน้า ๔๒/๒๖ สิงหาคม ๒๕๕๘
พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2547

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
เบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๖)
พ.ศ. ๒๕๔๗[๑]

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒ ตุลาคม
พ.ศ. ๒๕๔๗
เป็นปีที่ ๕๙
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับมาตรา ๑๗ อัฏฐ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๔
และมาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณรายจ่าย
พ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๔๗

มาตรา
๒ 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ เป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔
แห่งพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔  กรรมการกฤษฎีกา
และกรรมการพัฒนากฎหมาย ให้ได้รับค่าตอบแทนเป็นเบี้ยประชุมรายครั้ง
เฉพาะครั้งที่มาประชุม ครั้งละ ๒,๐๐๐ บาท
อนุกรรมการที่คณะกรรมการพัฒนากฎหมายแต่งตั้ง
ให้ได้รับค่าตอบแทนเป็นเบี้ยประชุมรายครั้ง เฉพาะครั้งที่มาประชุม ครั้งละ ๑,๐๐๐
บาท

มาตรา
๔  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๖ และมาตรา ๗
แห่งพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๓๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๖ 
ประธานของกรรมการกฤษฎีกาแต่ละคณะ
ประธานกรรมการพัฒนากฎหมายและประธานอนุกรรมการที่คณะกรรมการพัฒนากฎหมายแต่งตั้ง
ให้ได้รับเบี้ยประชุมเพิ่มขึ้นจากที่กำหนดไว้ในมาตรา ๔ อีกหนึ่งในสี่
มาตรา
๗  เลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการของคณะกรรมการกฤษฎีกา
คณะกรรมการพัฒนากฎหมาย
และคณะอนุกรรมการที่คณะกรรมการพัฒนากฎหมายแต่งตั้งตลอดจนเลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการของที่ประชุมใหญ่คณะกรรมการกฤษฎีกา
ให้ได้รับเบี้ยประชุมเป็นรายครั้งเฉพาะครั้งที่มาประชุมโดยมีอัตราเท่ากับกรรมการและอนุกรรมการตามมาตรา
๔
เลขานุการของคณะกรรมการหรือคณะอนุกรรมการตามวรรคหนึ่ง
ให้มีสิทธิได้รับเบี้ยประชุมไม่เกินหนึ่งคน
และผู้ช่วยเลขานุการของคณะกรรมการหรือคณะอนุกรรมการตามวรรคหนึ่ง
ให้มีสิทธิได้รับเบี้ยประชุมไม่เกินสองคน

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท
ทักษิณ  ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากค่าตอบแทนของกรรมการกฤษฎีกา กรรมการพัฒนากฎหมาย
และอนุกรรมการที่คณะกรรมการพัฒนากฎหมายแต่งตั้งตามที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๘
ยังไม่เหมาะสมกับภาวการณ์และภาระหน้าที่ที่กรรมการดังกล่าวต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ สมควรปรับปรุงค่าตอบแทนเสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

ศุภชัย/พิมพ์
๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๔๗

ต่อศักดิ์/ยงยุทธ/ตรวจ
๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๔๗

ปาจรีย์/ปรับปรุง
๒๔ มกราคม ๔๙

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๖๔ ก/หน้า ๑/๒๐ ตุลาคม ๒๕๔๗
พระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา สำนักนายกรัฐมนตรี (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2540

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
แบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
สำนักนายกรัฐมนตรี (ฉบับที่
๒)
พ.ศ. ๒๕๔๐

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ สิงหาคม
พ.ศ. ๒๕๔๐
เป็นปีที่ ๕๒
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการแบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
สำนักนายกรัฐมนตรี

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาญาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๕)
พุทธศักราช ๒๕๓๘ และมาตรา ๘ วรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชแผ่นดิน
พ.ศ. ๒๕๓๔ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
สำนักนายกรัฐมนตรี (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๐

มาตรา ๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้เพิ่มเติมความต่อไปนี้ (๓ ทวิ) ของมาตรา ๔
แห่งพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสำงานคณะกรรมการกฤษฎีกา สำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. ๒๕๓๗
(๓ ทวิ) กองพัฒนาวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง

มาตรา ๔ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๓ ทวิ) ของมาตรา ๕
แห่งพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา สำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ.
๒๕๓๗
(๓ ทวิ) กองพัฒนาวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง มีอำนาจหน้าที่
(ก)
ดำเนินการเกี่ยวกับงานของคณะกรรมการวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง
(ข)
เผยแพร่ความรู้ความเข้าใจ
ตลอดจนจัดทำเอกสารทางวิชาการเกี่ยวกับกฎหมายว่าด้วยวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองและหลักกฎหมายปกครองที่เกี่ยวข้องให้แก่เจ้าหน้าที่ของรัฐและประชาชน
(ค)
ให้คำปรึกษาและคำแนะนำแก่เจ้าหน้าที่ของรัฐและประชาชนในปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง
(ง)
ติดตามและประเมินผลการปฏิบัติงานของหน่วยงานของรัฐในการปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง
(จ)
ศึกษาและวิเคราะห์เพื่อปรับปรุงหรือพัฒนากฎหมายเกี่ยวกับการปฏิบัติราชการทางปกครอง
(ฉ)
ปฏิบัติงานร่วมกับหรือสนับสนุนการปฏิบัติงานของหน่วยงานอื่นที่เกี่ยวข้องหรือที่ได้รับมอบหมาย

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ชวลิต  ยงใจยุทธ
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง
พ.ศ. ๒๕๓๙
กำหนดให้มีคณะกรรมการวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองมีหน้าที่ในการดูแลการใช้บังคับกฎหมายให้คำปรึกษาแก่เจ้าหน้าที่เกี่ยวกับการปฏิบัติตามกฎหมาย
และเสนอแนะการตราพระราชกฤษฎีกาและการออกกฎกระทรวงหรือประกาศตามกฎหมายดังกล่าว โดยมีสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเป็นหน่วยงานรับผิดชอบในการดำเนินงานของคณะกรรมการ  ดังนั้น
เพื่อให้การปฏิบัติงานเป็นไปด้วยความถูกต้อง รวดเร็ว และมีประสิทธิภาพ
จึงสมควรจัดตั้งกองพัฒนาวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองขึ้นในสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
เพื่อเป็นหน่วยงานในการดำเนินงานดังกล่าวอย่างถาวรต่อไป และเนื่องจากมาตรา ๘
วรรคสี่ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔ บัญญัติว่า
การแบ่งส่วนราชการภายในส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นและมีฐานะเป็นกรมให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา
และให้ระบุอำนาจหน้าที่ของแต่ละส่วนราชการไว้ในพระราชกฤษฎีกาด้วย  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

วัชศักดิ์/พิมพ์
๑๑ กันยายน ๒๕๕๑

เอกฤทธิ์/ตรวจ
๑๖ ตุลาคม ๒๕๕๑

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๔๗ ก/หน้า ๒๐/๑๒ กันยายน ๒๕๔๐
พระราชกฤษฎีกายกเลิกพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคประจำภาคเหนือ พ.ศ. 2539 พ.ศ. 2543

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค
ประจำภาคเหนือ พ.ศ.
๒๕๓๙
พ.ศ. ๒๕๔๓[๑]

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓
กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๓
เป็นปีที่ ๕๕
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคประจำภาคเหนือ
พ.ศ. ๒๕๓๙ เพื่อยุบเลิกคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคประจำภาคเหนือ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๒ ประกอบกับมาตรา ๕๒ วรรคสอง และมาตรา ๖๗
แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกายกเลิกพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคประจำภาคเหนือ
พ.ศ. ๒๕๓๙ พ.ศ. ๒๕๔๓

มาตรา ๒ 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ เป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคประจำภาคเหนือ
พ.ศ. ๒๕๓๙

มาตรา ๔ 
เรื่องร้องทุกข์ที่อยู่ในเขตอำนาจและอยู่ในอำนาจพิจารณาของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคประจำภาคเหนือตามที่บัญญัติไว้ในมาตรา
๔ และมาตรา
๕แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคประจำภาคเหนือ พ.ศ.
๒๕๓๙ ให้อยู่ในอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์

มาตรา ๕ 
บรรดาเรื่องร้องทุกข์ที่อยู่ในเขตอำนาจของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคประจำภาคเหนือ
ซึ่งได้ยื่นต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคประจำภาคเหนือไว้แล้ว
หรือยังคงอยู่ในระหว่างการพิจารณาของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคประจำภาคเหนือ
ก่อนวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ ให้โอนมายังคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์

มาตรา ๖ 
ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน  หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากได้มีการตราพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ.
๒๕๔๒ ซึ่งเมื่อได้มีประกาศวันเปิดทำการศาลปกครองกลางแล้ว
บรรดาเรื่องร้องทุกข์ต่อคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ซึ่งอยู่ในระหว่างการพิจารณา
หรือที่มีคำวินิจฉัยของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์แล้ว แต่นายกรัฐมนตรียังมิได้สั่งการ
จะต้องโอนไปเป็นคดีของศาลปกครองกลาง จึงสมควรยุติการดำเนินการของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคประจำภาคเหนือ
เพื่อเตรียมการโอนเรื่องร้องทุกข์ไปยังศาลปกครองต่อไป  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

อัมพิกา/แก้ไข
๑๗
กรกฎาคม ๒๕๔๔

ปาจรีย์/ปรับปรุง
๒๔ มกราคม ๔๙

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๘๖ ก/หน้า ๑/๑๙ กันยายน ๒๕๔๓
พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค พ.ศ. 2539

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
เบี้ยประชุมของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค
พ.ศ. ๒๕๓๙

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑ ตุลาคม
พ.ศ. ๒๕๓๙
เป็นปีที่ ๕๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเบี้ยประชุมของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคขึ้นโดยเฉพาะ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักไทย
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๕)
พุทธศักราช ๒๕๓๘ มาตรา ๕๖ แห่งราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณรายจ่าย
พ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤาฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค
พ.ศ. ๒๕๓๙

มาตรา ๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้ได้รับค่าตอบแทนเป็นเบี้ยประชุมรายครั้งเฉพาะครั้งที่มาประชุม
ดังต่อไปนี้
(๑) กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค        ครั้งละ
๑,๐๐๐ บาท
(๒)
กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ที่ไปปฏิบัติงานช่วยราชการในคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคด้วย
ให้ได้รับเบี้ยประชุมในฐานะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคด้วย

มาตรา ๔ 
กรรมการตามมาตรา ๓ ซึ่งมิได้เป็นข้าราชการ ลูกจ้างทางราชการหรือพนักงานหรือลูกจ้างของรัฐวิสาหกิจ
ให้ได้รับเบี้ยประชุมเพิ่มขึ้นจากกำหนดไว้ในมาตรา ๓ อีกหนึ่งเท่า

มาตรา ๕ 
หัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้ได้เบี้ยประชุมเพิ่มขึ้นจากที่กำหนดไว้ในมาตรา
๓ อีกหนึ่งในสี่

มาตรา ๖ 
เลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการของคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค
ให้ได้รับเบี้ยประชุมเป็นรายครั้ง เฉพาะครั้งที่มาประชุม
โดยมีอัตราเท่ากับกรรมการตามมาตรา ๓

มาตรา ๗ 
ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
บรรหาร  ศิลปอาชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบันนี้
เบี้ยประชุมของกรรมการ เลขานุการ
และผู้ช่วยเลขานุการของทางราชการเป็นไปตามพระราชกฤษฎีกาที่ตราขึ้นโดยอาศัยอำนาจตามกฎหมายว่าด้วยการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณรายจ่าย
เว้นแต่เบี้ยประชุมของกรรมการร่างกฎหมาย กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์
และกรรมการพัฒนากฎหมาย ตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งเป็นไปตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
และโดยที่ได้มีการจัดตั้งคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคขึ้นตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งตามพระราชบัญญัติดังกล่าวได้กำหนดโดยเฉพาะให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคได้รับค่าตอบแทนตามที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาและโดยที่กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคได้ปฏิบัติหน้าที่โดยมีการประชุมและมีวิธีพิจารณาที่แน่นอนตามระเบียบที่กำหนดตามบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าวเช่นเดียวกับกรรมการกฤษฎีกา
สมควรกำหนดค่าตอบแทนของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาคให้เป็นเบี้ยประชุมโดยพระราชกฤษฎีกาฉบับหนึ่งเป็นเอกเทศเพื่อให้เหมาะสมกับงานในหน้าที่ของกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ภูมิภาค  จึงจำเป็นต้องพระราชกฤษฎีกานี้

วัชศักดิ์/พิมพ์
๑๑ กันยายน ๒๕๕๑

เอกฤทธิ์/ตรวจ
๑๖ ตุลาคม ๒๕๕๑

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๕๔ ก/หน้า ๒๕/๒๒ ตุลาคม ๒๕๓๙