ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง หลักเกณฑ์การคัดเลือกสถานที่ตั้งสำหรับการฝังกลบมูลฝอยอย่างถูกหลักสุขาภิบาล พ.ศ. 2560

ประกาศกระทรวงสาธารณสุข

ประกาศกระทรวงสาธารณสุข
เรื่อง
หลักเกณฑ์การคัดเลือกสถานที่ตั้งสำหรับการฝังกลบมูลฝอยอย่างถูกหลักสุขาภิบาล
พ.ศ. ๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดหลักเกณฑ์การคัดเลือกสถานที่ตั้งสำหรับการฝังกลบอย่างถูกหลักสุขาภิบาลเพื่อประโยชน์ในการพิจารณาความเหมาะสมของพื้นที่ออกแบบก่อสร้างที่สามารถกำจัดมูลฝอยได้อย่างมีประสิทธิภาพไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยและสิ่งแวดล้อม

อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๒๓ (๑)
แห่งกฎกระทรวงสุขลักษณะการจัดการมูลฝอยทั่วไป พ.ศ. ๒๕๖๐
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ประกาศนี้เรียกว่า
ประกาศกระทรวงสาธารณสุข เรื่อง
หลักเกณฑ์การคัดเลือกสถานที่ตั้งสำหรับการฝังกลบมูลฝอยอย่างถูกหลักสุขาภิบาล พ.ศ.
๒๕๖๐

ข้อ ๒[๑]  ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ในประกาศนี้
การฝังกลบอย่างถูกหลักสุขาภิบาล หมายความว่า
การฝังกลบมูลฝอยตามหลักวิศวกรรมที่มีการควบคุมผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นด้านสุขภาพอนามัย
สิ่งแวดล้อม และความปลอดภัย ตั้งแต่การคัดเลือกพื้นที่
การออกแบบให้มีระบบโครงสร้างพื้นฐาน การติดตั้งระบบกันซึม
การรวบรวมน้ำชะมูลฝอยการบำบัดน้ำชะมูลฝอย การจัดการก๊าซจากการฝังกลบ
ระบบป้องกันน้ำฝน ระบบป้องกันมลพิษออกสู่สิ่งแวดล้อม
การป้องกันสัตว์และแมลงพาหะนำโรค ฝุ่นละออง กลิ่น เสียง
ความสั่นสะเทือนการควบคุมเหตุรำคาญ การจัดการกับเหตุฉุกเฉิน
การติดตามตรวจสอบคุณภาพสิ่งแวดล้อม
รวมทั้งการดำเนินงานในการจัดการมูลฝอยจะต้องครอบคลุมการจดบันทึกปริมาณมูลฝอยที่เข้าสู่พื้นที่การป้องกันการนำของเสียอันตรายชุมชนมากำจัดในบริเวณ
การควบคุมการจัดวางเซลล์ฝังกลบ การควบคุมขนาดหน้างานฝังกลบ
การบดอัดและกลบทับมูลฝอยเป็นรายวัน
การจัดการและดูแลหลังจากสิ้นสุดการดำเนินงานสถานที่ฝังกลบมูลฝอย
โบราณสถาน หมายความว่า
โบราณสถานตามกฎหมายว่าด้วยโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ
และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
เขตอนุรักษ์ หมายความว่า
เขตอนุรักษ์ตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
เขตป่าสงวนแห่งชาติตามกฎหมายว่าด้วยป่าสงวนแห่งชาติ
ที่กำหนดให้เป็นพื้นที่ป่าอนุรักษ์ป่าชุมชน และพื้นที่เขตอนุรักษ์ป่าชายเลน
รวมถึงพื้นที่ที่คณะรัฐมนตรีกำหนดให้เป็นเขตอนุรักษ์ป่าชายเลน
หรือเขตอนุรักษ์แหล่งน้ำดิบเพื่อการประปา
พื้นที่ลุ่มน้ำ หมายความว่า
เป็นพื้นที่ลุ่มน้ำตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
พื้นที่ลุ่มน้ำชั้นที่ ๑ หมายความว่า
เป็นพื้นที่ลุ่มน้ำชั้นที่ ๑
ตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
พื้นที่ลุ่มน้ำชั้นที่ ๒ หมายความว่า
เป็นพื้นที่ลุ่มน้ำชั้นที่ ๒ ตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
พื้นที่ชุ่มน้ำ หมายความว่า
เป็นพื้นที่ชุ่มน้ำตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
แหล่งน้ำสาธารณะ หมายความว่า
(๑) แม่น้ำ ลำคลอง ห้วย หนอง บึง ทางน้ำ
แหล่งน้ำใต้ดิน ทะเลสาบ ทะเลอาณาเขตและแหล่งน้ำธรรมชาติอื่น ๆ
(๒)
แหล่งน้ำของรัฐที่ให้ประชาชนใช้หรือสงวนไว้ให้ประชาชนใช้หรือโดยสภาพประชาชนอาจใช้ประโยชน์ร่วมกัน
(๓)
แหล่งน้ำที่รัฐจัดสร้างขึ้นเพื่อให้ประชาชนใช้ประโยชน์ร่วมกัน
แหล่งน้ำที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ หมายความว่า แหล่งน้ำที่รัฐจัดสร้างหรือพัฒนาขึ้น
และการใช้สอยเป็นไปเพื่อประโยชน์ของหน่วยงานของรัฐหรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นหรืออยู่ในการปกครองดูแล
และควบคุมโดยตรงของหน่วยงานของรัฐหรือองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

ข้อ ๔  ห้ามใช้พื้นที่ดังต่อไปนี้
เป็นสถานที่ตั้งสำหรับการฝังกลบอย่างถูกหลักสุขาภิบาล
(๑) พื้นที่ลุ่มน้ำชั้นที่ ๑ และพื้นที่ลุ่มน้ำชั้นที่
๒
(๒) เขตอนุรักษ์
(๓) พื้นที่ชุ่มน้ำที่มีความสำคัญระดับนานาชาติ
และระดับชาติตามที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องกำหนด
(๔) แหล่งธรรมชาติอันควรอนุรักษ์
(๕) พื้นที่เสี่ยงภัยดินถล่ม และน้ำป่าไหลหลากตามที่กรมทรัพยากรธรณีประกาศกำหนด
(๖) พื้นที่ห้ามตามกฎหมายว่าด้วยการผังเมือง
(๗) พื้นที่ห้ามก่อสร้างโรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน
(๘)
พื้นที่ห้ามก่อสร้างอาคารตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร
(๙) พื้นที่ซึ่งมีลักษณะกีดขวางการไหลของทางน้ำ
และพื้นที่ที่มีโอกาสถูกน้ำกัดเซาะ
(๑๐)
พื้นที่ที่มีรอยแตกรอยเลื่อนขนาดใหญ่ตามที่กรมทรัพยากรธรณี ประกาศกำหนด
รวมทั้งมีโพรงหิน และพื้นที่ที่มีสภาพไม่มั่นคง

ข้อ ๕  สถานที่ฝังกลบอย่างถูกหลักสุขาภิบาล
ต้องอยู่ห่างจากสถานที่ พื้นที่ หรือเขต ดังต่อไปนี้
(๑) แนวเขตขอบลานบินของสนามบินไม่น้อยกว่า ๕,๐๐๐ เมตร
(๒) แนวเขตที่ดินของโบราณสถาน พื้นที่ลุ่มน้ำชั้นที่ ๑
และพื้นที่ลุ่มน้ำชั้นที่ ๒ เขตอนุรักษ์แหล่งธรรมชาติอันควรอนุรักษ์ เขตชุมชน
เว้นแต่ในระยะที่ชุมชนให้ความยินยอม ไม่น้อยกว่า ๑,๐๐๐ เมตร
(๓) บ่อน้ำตื้นและน้ำใต้ดินของประชาชน
และแหล่งน้ำดิบของโรงผลิตนํ้าประปา ไม่น้อยกว่า ๗๐๐ เมตร
(๔) แหล่งน้ำสาธารณะ
แหล่งน้ำที่ใช้เพื่อประโยชน์ของแผ่นดินโดยเฉพาะ แหล่งน้ำธรรมชาติรอยแตก รอยเลื่อนขนาดใหญ่ตามที่กรมทรัพยากรธรณีประกาศกำหนด
โพรงหินและพื้นที่ที่มีสภาพไม่มั่นคงไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร

ข้อ ๖  สถานที่ฝังกลบอย่างถูกหลักสุขาภิบาล
ต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้
(๑)
เป็นพื้นที่ที่มีที่ดินต่อเนื่องผืนเดียวและมีขนาดเพียงพอ
(๒) เป็นพื้นที่ที่เมื่อออกแบบบ่อฝังกลบแล้ว
ต้องมีความลึกของก้นบ่อสูงกว่าระดับน้ำใต้ดินสูงสุดไม่ต่ำกว่า ๑ เมตร
แต่หากต่ำกว่า ๑ เมตร
จะต้องมีมาตรการป้องกันการปนเปื้อนของน้ำใต้ดินตามหลักสุขาภิบาล
(๓) ไม่เป็นพื้นที่ที่น้ำท่วมถึง
โดยพิจารณาจากการเกิดน้ำท่วมซ้ำในช่วงระยะเวลา ๓๐ ปีที่ผ่านมา
เว้นแต่จะมีระบบหรือมาตรการป้องกันไม่ให้เกิดการพัดพามูลฝอยออกไปภายนอกพื้นที่ฝังกลบ
(๔) เป็นพื้นที่ที่ชั้นดินหรือชั้นหินตามธรรมชาติมีความมั่นคงแข็งแรงเพียงพอที่สามารถรองรับน้ำหนักและปริมาณมูลฝอยได้ตามหลักวิศวกรรม

ประกาศ
ณ วันที่ ๓๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๐
ปิยะสกล
 สกลสัตยาทร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข

ปวันวิทย์/อัญชลี/จัดทำ
๔ มกราคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๓๒๓ ง/หน้า ๒๑/๒๘ ธันวาคม ๒๕๖๐