ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม เรื่อง อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ (ฉบับที่ 6)

ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม

ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม
เรื่อง อัตราค่าจ้างขั้นต่ำ
(ฉบับที่ ๖)[๑]

อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๒ (๔) และข้อ ๑๔
แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๐๓ ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๕
และเพื่อให้เป็นไปตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การกำหนดค่าจ้างขั้นต่ำ ลงวันที่
๑๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๑๕ กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม เรื่อง อัตราค่าจ่างขั้นต่ำ
(ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๙

ข้อ ๒ 
ประกาศนี้มิให้ใช้บังคับแก่
(๑) งานเกษตรกรรม ซึ่งได้แก่ งานเพาะปลูก งานประมง
งานป่าไม้ และงานเลี้ยงสัตว์
(๒) งานอื่นตามที่กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมจะได้กำหนด

ข้อ ๓ 
ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยหกสิบสองบาท ในท้องที่กรุงเทพมหานคร
จังหวัดนครปฐม จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดภูเก็ต จังหวัดสมุทรปราการ
และจังหวัดสมุทรสาคร

ข้อ ๔ 
ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยสี่สิบบาท
ในท้องที่จังหวัดชลบุรี จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดพังงา
จังหวัดระนอง และจังหวัดสระบุรี

ข้อ ๕ 
ให้กำหนดอัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นเงินวันละหนึ่งร้อยสามสิบบาท ในท้องที่จังหวัดกระบี่
จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดขอนแก่น
จังหวัดจันทบุรี จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชุมพร จังหวัดเชียงราย จังหวัดชัยนาท
จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดตราด จังหวัดตรัง จังหวัดตาก จังหวัดนครนายก จังหวัดนครพนม
จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดนราธิวาส จังหวัดน่าน
จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดปัตตานี
จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพะเยา จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดพิจิตร
จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดแพร่ จังหวัดพัทลุง จังหวัดมหาสารคาม
จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดยะลา จังหวัดยโสธร จังหวัดร้อยเอ็ด
จังหวัดระยอง จังหวัดราชบุรี จังหวัดลพบุรี จังหวัดเลย จังหวัดลำปาง จังหวัดลำพูน
จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดสกลนคร จังหวัดสงขลา จังหวัดสตูล จังหวัดสมุทรสงคราม
จังหวัดสระแก้ว จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดสุราษฎร์ธานี
จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดสุโขทัย จังหวัดหนองคาย จังหวัดหนองบัวลำภู จังหวัดอ่างทอง
จังหวัดอุดรธานี จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดอุทัยธานี
และจังหวัดอำนาจเจริญ

ข้อ ๖ 
เพื่อประโยชน์ตามข้อ ๓ ถึงข้อ ๕ คำว่า วัน หมายถึง
เวลาทำงานปกติของลูกจ้าง ซึ่งไม่เกินชั่วโมงทำงานดังต่อไปนี้
แม้นายจ้างจะให้ลูกจ้างทำงานน้อยกว่าเวลาทำงานปกติเพียงใดก็ตาม
(๑) เจ็ดชั่วโมง
สำหรับงานที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือร่างกายของลูกจ้าง
ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง
กำหนดงานที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพหรือร่างกายของลูกจ้าง ลงวันที่ ๑๖ เมษายน พ.ศ.
๒๕๑๕
(๒) แปดชั่วโมง สำหรับอุตสาหกรรมหรืองานขนส่ง
(๓) เก้าชั่วโมง สำหรับงานพาณิชยกรรม
หรืองานอื่นซึ่งไม่ใช่งานตาม (๑) และ (๒)
ในกรณีเวลาทำงานปกติของลูกจ้างเกินกว่ากำหนดดังกล่าวในวรรคก่อนอัตราค่าจ้างขั้นต่ำให้เพิ่มขึ้นตามส่วน
เว้นแต่ลูกจ้างได้รับค่าล่วงเวลาหรือค่าทำงานในวันหยุด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ ๑๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๑๕ 

ข้อ ๗ 
ห้ามมิให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างเป็นเงินแก่ลูกจ้างน้อยกว่าอัตราค่าจ้างขั้นต่ำ

ข้อ ๘ 
ประกาศกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมฉบับนี้ ให้มีผลใช้บังคับนับแต่วันที่
๑ มกราคม ๒๕๔๑ เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๐
มนตรี  ด่านไพบูลย์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม

อุษมล/ผู้จัดทำ
๒๒ ธันวาคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๔/ตอนพิเศษ ๘๔ ง/หน้า ๒๕/๒๒ กันยายน ๒๕๔๐