atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2520

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
(ฉบับที่ ๔)
พ.ศ. ๒๕๒๐[๑]

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๕
กันยายน พ.ศ. ๒๕๒๐
เป็นปีที่ ๓๒
ในรัชกาลปัจจุบัน
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒
และเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕ เสียใหม่

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๓
แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรมซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชกฤษฎีกาเรียกว่า พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ.๒๕๒๐

มาตรา ๒ 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔ แห่งพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
พ.ศ. ๒๔๙๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๐๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔ 
ให้มีอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙ ตำแหน่ง มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัด ดังต่อไปนี้
(๑) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๑ มีสำนักงานอยู่ ณ กรุงเทพมหานคร
(๒) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดชลบุรี
(๓) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๓ มีสำนักงานอยู่ ณ
จังหวัดนครราชสีมา
(๔) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดขอนแก่น
(๕) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕ มีสำนักงานอยู่ ณ
จังหวัดเชียงใหม่
(๖) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๖ มีสำนักงานอยู่ ณ
จังหวัดพิษณุโลก
(๗) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๗ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดนครปฐม
(๘) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๘ มีสำนักงานอยู่ ณ
จังหวัดนครศรีธรรมราช
(๙) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดสงขลา

มาตรา ๔  ให้ยกเลิกความในมาตรา
๙ แห่งพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค พ.ศ.๒๔๙๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษา
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๙  ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค
๕ มีเขตอำนาจในจังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดลำปาง จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเชียงราย
จังหวัดพะเยา จังหวัดน่าน จังหวัดลำพูน และจังหวัดแพร่

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ธานินทร์  กรัยวิเชียร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรย้ายสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค
๒ จากจังหวัดฉะเชิงเทราไปอยู่ ณ จังหวัดชลบุรี
ประกอบกับได้มีกฎหมายจัดตั้งจังหวัดพะเยาขึ้น
สมควรกำหนดให้จังหวัดพะเยาอยู่ในเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕
ซึ่งในการนี้จะต้องกำหนดสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒ และเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาค
๕ เสียใหม่ 
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น

วิภา/ผู้จัดทำ
๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๑๒ มกราคม ๒๕๔๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๔/ตอนที่ ๙๑ /ฉบับพิเศษ หน้า ๕ /๓๐ กันยายน ๒๕๒๐
พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลจังหวัดไชยา พ.ศ. 2553

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
เปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลจังหวัดไชยา
พ.ศ.
๒๕๕๓

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๓
เป็นปีที่
๖๕ ในรัชกาลปัจจุบัน
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลจังหวัดไชยา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘๗
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม พระธรรมนูญศาลยุติธรรม พ.ศ.
๒๕๕๐ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจศาลจังหวัดไชยา
พ.ศ. ๒๕๕๓

มาตรา ๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ศาลจังหวัดไชยามีเขตตลอดท้องที่อำเภอไชยา
อำเภอท่าฉาง อำเภอท่าชนะและอำเภอวิภาวดี จังหวัดสุราษฎร์ธานี

มาตรา ๔ 
บรรดาคดีของท้องที่อำเภอวิภาวดีซึ่งค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานี
หรือศาลแขวงสุราษฎร์ธานีในวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ
ให้คงพิจารณาพิพากษาต่อไปในศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานีหรือศาลแขวงสุราษฎร์ธานี
แล้วแต่กรณี
บรรดาคดีของท้องที่ตามที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่งซึ่งอยู่ระหว่างที่ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานีหรือศาลแขวงสุราษฎร์ธานีมีคำสั่งให้ผัดฟ้องหรือให้ขังผู้ต้องหาไว้ระหว่างสอบสวน
แล้วแต่กรณี ในวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ
ให้ศาลจังหวัดสุราษฎร์ธานีหรือศาลแขวงสุราษฎร์ธานีมีอำนาจพิจารณาเกี่ยวกับการผัดฟ้องหรือขังระหว่างสอบสวนนั้นต่อไป

มาตรา ๕ 
ให้ประธานศาลฎีการักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
อภิสิทธิ์  เวชชาชีวะ
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากได้มีการยกฐานะกิ่งอำเภอวิภาวดี อำเภอคีรีรัฐนิคม จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ขึ้นเป็นอำเภอวิภาวดี
ประกอบกับประชาชนในท้องที่อำเภอวิภาวดีผู้มีอรรถคดีและผู้เกี่ยวข้องจะได้รับความสะดวกและรวดเร็วในการเดินทางไปติดต่อกับศาลจังหวัดไชยาและได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตท้องที่อำเภอไชยา
โดยมีการยกฐานะกิ่งอำเภอท่าชนะ อำเภอไชยา ขึ้นเป็นอำเภอท่าชนะ
สมควรเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจของศาลจังหวัดไชยาเพื่อให้ประชาชนได้รับความสะดวกในการพิจารณาพิพากษาคดีและเพื่อให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงเขตท้องที่ดังกล่าว  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๓๐
พฤศจิกายน ๒๕๕๓

ณัฐวดี/ตรวจ
๓๐
พฤศจิกายน ๒๕๕๓
วิภา/ผู้จัดทำ
๑
ธันวาคม ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๗๓ ก/หน้า ๑/๒๕ พฤศจิกายน ๒๕๕๓
พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2529

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
(ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๒๙

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖
กรกฎาคม ๒๕๒๙
เป็นปีที่ ๔๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔
เสียใหม่

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๓ วรรคหนึ่ง
แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรมซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๒๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ.๒๕๒๙

มาตรา ๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔ แห่งพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค พ.ศ. ๒๔๙๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๐
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔ 
ให้มีอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙ ตำแหน่ง มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดดังต่อไปนี้
(๑) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๑ มีสำนักงานอยู่ ณ กรุงเทพมหานคร
(๒) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดชลบุรี
(๓) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๓ มีสำนักงานอยู่ ณ
จังหวัดนครราชสีมา
(๔) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดขอนแก่น
(๕) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕ มีสำนักงานอยู่ ณ
จังหวัดเชียงใหม่
(๖) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๖ มีสำนักงานอยู่ ณ
จังหวัดพิษณุโลก
(๗) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๗ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดนครปฐม
(๘) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๘ มีสำนักงานอยู่ ณ
จังหวัดสุราษฎร์ธานี
(๙) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดสงขลา

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการพลเอก ป.  ติณสูลานนท์นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้
คือโดยที่เป็นการสมควรย้ายสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔
จากจังหวัดนครศรีธรรมราชไปอยู่ ณ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ซึ่งในการนี้จะต้องกำหนดสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔ เสียใหม่  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

วิภา/ผู้จัดทำ
๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๑๖ มกราคม ๒๕๕๔

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๑๕๗/หน้า ๒๓๘/๑๓ สิงหาคม ๒๕๓๐
พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2498

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๔๙๘

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ ตุลาคม
พ.ศ. ๒๔๙๘
เป็นปีที่ ๑๐
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาค
๑ ภาค ๒ ภาค ๕ และภาค ๖ เสียใหม่

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๙๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช
๒๔๙๕ และมาตรา ๑๓
แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรมซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๘

มาตรา
๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕
แห่งพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค พ.ศ. ๒๔๙๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๕ 
ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๑ มีเขตอำนาจในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
(เฉพาะศาลแขวงและศาลจังหวัดมีนบุรี) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดลพบุรี
จังหวัดชัยนาท จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดอ่างทอง จังหวัดสระบุรี จังหวัดปทุมธานี
จังหวัดนนทบุรี และจังหวัดสมุทรปราการ

มาตรา
๔  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๖
แห่งพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค พ.ศ. ๒๔๙๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๖ 
ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒ มีเขตอำนาจในจังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดนครนายก
จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดชลบุรี จังหวัดระยอง จังหวัดตราด และจังหวัดจันทบุรี

มาตรา
๕  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๙
แห่งพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค พ.ศ. ๒๔๙๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๙ 
ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕ มีเขตอำนาจในจังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดลำปาง
จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเชียงราย จังหวัดน่าน จังหวัดลำพูน และจังหวัดแพร่

มาตรา
๖  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๐
แห่งพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค พ.ศ. ๒๔๙๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๐ 
ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๖ มีเขตอำนาจในจังหวัดพิษณุโลก จังหวัดสุโขทัย
จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดตาก จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดพิจิตร จังหวัดเพชรบูรณ์
จังหวัดนครสวรรค์ และจังหวัดอุทัยธานี

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่เขตการปกครองบางภาคได้เปลี่ยนแปลงไปโดยพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตภาค ๑ ภาค
๒ ภาค ๕ และภาค ๖ พ.ศ. ๒๔๙๘ 
จึงจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาคบางภาคให้รับกับเขตการปกครองใหม่นั้นด้วย

วิภา/ผู้จัดทำ
๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๑๔ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๒/ตอนที่ ๘๕/หน้า ๑๕๕๖/๑ พฤศจิกายน ๒๔๙๘
พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2508

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๐๘

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑ กรกฎาคม
พ.ศ. ๒๕๐๘
เป็นปีที่ ๒๐
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดสำนักงานของอธิบดีผู้พิพากษาภาค
๔ เสียใหม่

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๓ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่
๓) พ.ศ. ๒๔๙๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๘

มาตรา
๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔
แห่งพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค พ.ศ. ๒๔๙๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔ 
ให้มีอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙ ตำแหน่ง มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัด ดังต่อไปนี้
(๑)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๑ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดพระนคร
(๒)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดฉะเชิงเทรา
(๓)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๓ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดนครราชสีมา
(๔)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดขอนแก่น
(๕)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดเชียงใหม่
(๖)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๖ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดพิษณุโลก
(๗)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๗ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดนครปฐม
(๘)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๘ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดนครศรีธรรมราช
(๙)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดสงขลา

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ถนอม  กิตติขจร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกานี้ คือ
เนื่องจากได้พิจารณาเห็นสมควรย้ายที่ตั้งสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๘
จากจังหวัดอุดรธานีไปอยู่ ณ จังหวัดขอนแก่น 
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น

วิภา/ผู้จัดทำ
๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๑๔ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๒/ตอนที่ ๖๑/หน้า ๕๘๓/๓ สิงหาคม ๒๕๐๘
พระราชกฤษฎีกา ว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม พ.ศ.2490

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม
พ.ศ. ๒๔๙๐

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร
พระยามานวราชเสวี
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓ กันยายน
พ.ศ. ๒๔๙๐
เป็นปีที่ ๒
ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตอำนาจของข้าหลวงยุติธรรมเสียใหม่

พระมหากษัตริย์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๓ วรรค ๑ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๒
จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม
พ.ศ. ๒๔๙๐

มาตรา
๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓ 
ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๔
และพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๖

มาตรา
๔  ให้มีตำแหน่งข้าหลวงยุติธรรม ๕
ตำแหน่ง ประจำอยู่ ณ จังหวัด ดังต่อไปนี้
(๑)
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๑ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดพระนคร
(๒)
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๒ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
(๓)
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๓ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดนครราชสีมา
(๔)
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๔ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดเชียงใหม่
(๕)
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๕ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดสงขลา

มาตรา
๕  ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๑
มีเขตอำนาจในจังหวัดพระนครและธนบุรี (เฉพาะศาลแขวงและศาลจังหวัดมีนบุรี)
จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี จังหวัดระยอง จังหวัดจันทบุรี จังหวัดตราด
จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดสมุทรสงคราม จังหวัดนครปฐม
จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดราชบุรี จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
จังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดนนทบุรี จังหวัดสมุทรสาคร และจังหวัดนครนายก

มาตรา
๖  ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๒
มีเขตอำนาจในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดสระบุรี จังหวัดลพบุรี
จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดพิจิตร จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดนครสวรรค์
จังหวัดอุทัยธานี จังหวัดชัยนาท จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดอ่างทอง
และจังหวัดสุพรรณบุรี

มาตรา
๗  ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๓
มีเขตอำนาจในจังหวัดนครราชสีมา จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดร้อยเอ็ด
จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดศรีสะเกษ
จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดอุดรธานี จังหวัดขอนแก่น จังหวัดนครพนม จังหวัดเลย
จังหวัดสกลนคร และจังหวัดหนองคาย

มาตรา
๘  ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๔
มีเขตอำนาจในจังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดเชียงราย จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดลำพูน
จังหวัดลำปาง จังหวัดน่าน จังหวัดแพร่ จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดสุโขทัย
จังหวัดอุตรดิตถ์ และจังหวัดตาก

มาตรา
๙  ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๕
มีเขตอำนาจในจังหวัดสงขลา จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดพัทลุง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
จังหวัดชุมพร จังหวัดสตูล จังหวัดปัตตานี จังหวัดนราธิวาส จังหวัดยะลา
จังหวัดภูเก็ต จังหวัดกระบี่ จังหวัดตรัง จังหวัดพังงา และจังหวัดระนอง

มาตรา
๑๐ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเรือตรี ถ.  ธำรงนาวาสวัสดิ์
นายกรัฐมนตรี

วิภา/ผู้จัดทำ
๒๗ ตุลาคม ๒๕๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๔๓/ตอนที่ ๖๔/หน้า ๖๐๕/๑๖ กันยายน ๒๔๙๐
พระราชกฤษฎีกา ว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม พุทธศักราช 2483

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม
พุทธศักราช ๒๔๘๓

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔ สิงหาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.อ. พิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๑๘ พฤษภาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๓
เป็นปีที่ ๗
ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เห็นสมควรกำหนดจำนวนตำแหน่งประจำและเขตอำนาจของข้าหลวงยุติธรรม

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ วรรค ๑ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา
๙ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๒
จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม
พุทธศักราช ๒๔๘๓

มาตรา
๒[๑]  ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้มีตำแหน่งข้าหลวงยุติธรรม ๔
ตำแหน่ง ประจำอยู่ ณ จังหวัด ดังต่อไปนี้
(๑)
ข้าหลวงยุติธรรมภาคกลาง มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดพระนคร
(๒)
ข้าหลวงยุติธรรมภาคเหนือ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดเชียงใหม่
(๓)
ข้าหลวงยุติธรรมภาคใต้ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดสงขลา
(๔)
ข้าหลวงยุติธรรมภาคตะวันออก มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดนครราชสีมา

มาตรา
๔ 
ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาคกลางมีเขตอำนาจในจังหวัดพระนครและธนบุรี
(เฉพาะศาลแขวงและศาลจังหวัดมีนบุรี) จังหวัดนนทบุรี จังหวัดสมุทรปราการ
จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดปทุมธานี จังหวัดลพบุรี จังหวัดสระบุรี
จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดอ่างทอง จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดชัยนาท จังหวัดอุทัยธานี
จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดชลบุรี จังหวัดนครนายก
จังหวัดจันทบุรี จังหวัดตราด จังหวัดระยอง จังหวัดราชบุรี จังหวัดกาญจนบุรี
จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดสมุทรสงคราม จังหวัดนครปฐม
จังหวัดสุพรรณบุรี และจังหวัดสมุทรสาคร

มาตรา
๕ 
ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาคเหนือมีเขตอำนาจในจังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดเชียงราย
จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดลำพูน จังหวัดลำปาง จังหวัดน่าน จังหวัดแพร่
จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดพิจิตร จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดสุโขทัย จังหวัดอุตรดิตถ์
จังหวัดกำแพงเพชร และจังหวัดตาก

มาตรา
๖ 
ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาคใต้มีเขตอำนาจในจังหวัดสงขลา จังหวัดนครศรีธรรมราช
จังหวัดพัทลุง จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดชุมพร จังหวัดสตูล จังหวัดปัตตานี
จังหวัดนราธิวาส จังหวัดยะลา จังหวัดภูเก็ต จังหวัดกระบี่ จังหวัดตรัง
จังหวัดพังงา และจังหวัดระนอง

มาตรา
๗  ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาคตะวันออก
มีเขตอำนาจในจังหวัดนครราชสีมา จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดร้อยเอ็ด
จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดสุรินทร์
จังหวัดอุดรธานี จังหวัดขอนแก่น จังหวัดนครพนม จังหวัดเลย จังหวัดสกลนคร
และจังหวัดหนองคาย

มาตรา
๘ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี

วิภา/ตรวจ
๒๗ ตุลาคม ๒๕๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๗/-/หน้า ๑๐๑/๒๑ พฤษภาคม ๒๔๘๓
พระราชกฤษฎีกา ว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม พุทธศักราช 2484

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม
พุทธศักราช ๒๔๘๔

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔ สิงหาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.อ. พิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน
พุทธศักราช ๒๔๘๔
เป็นปีที่ ๘
ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เห็นสมควรกำหนดจำนวน
ตำแหน่งประจำและเขตอำนาจของข้าหลวงยุติธรรมเสียใหม่

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ วรรค ๑ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๒
จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม
พุทธศักราช ๒๔๘๔

มาตรา
๒[๑]  ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓ 
ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๓

มาตรา
๔  ให้มีตำแหน่งข้าหลวงยุติธรรม ๕
ตำแหน่ง ประจำอยู่ ณ จังหวัด ดังต่อไปนี้
(๑)
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๑ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดพระนคร
(๒)
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๒ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดปราจีนบุรี
(๓)
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๓ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดนครราชสีมา
(๔)
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๔ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดเชียงใหม่
(๕)
ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๕ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดสงขลา

มาตรา
๕  ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๑
มีเขตอำนาจในจังหวัดพระนคร และธนบุรี (เฉพาะศาลแขวงและศาลจังหวัดมีนบุรี)
จังหวัดนนทบุรี จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดปทุมธานี จังหวัดลพบุรี
จังหวัดสระบุรี จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดอ่างทอง จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดชัยนาท
จังหวัดอุทัยธานี จังหวัดราชบุรี จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดสมุทรสงคราม จังหวัดนครปฐม จังหวัดสุพรรณบุรี
และจังหวัดสมุทรสาคร

มาตรา
๖  ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๒
มีเขตอำนาจในจังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดฉะเชิงเทรา
จังหวัดชลบุรี จังหวัดนครนายก จังหวัดจันทบุรี จังหวัดตราด จังหวัดระยอง
จังหวัดพิบูลสงคราม และจังหวัดพระตะบอง

มาตรา
๗  ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๓
มีเขตอำนาจในจังหวัดนครราชสีมา จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดร้อยเอ็ด
จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดสุรินทร์
จังหวัดอุดรธานี จังหวัดขอนแก่น จังหวัดนครพนม จังหวัดเลย จังหวัดสกลนคร
จังหวัดหนองคาย และจังหวัดนครจัมปาศักดิ์

มาตรา
๘  ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๔
มีเขตอำนาจในจังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดเชียงราย จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดลำพูน
จังหวัดลำปาง จังหวัดน่าน จังหวัดแพร่ จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดพิจิตร
จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดสุโขทัย จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดตาก
และจังหวัดลานช้าง

มาตรา
๙  ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๕
มีเขตอำนาจในจังหวัดสงขลา จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดพัทลุง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
จังหวัดชุมพร จังหวัดสตูล จังหวัดปัตตานี จังหวัดนราธิวาส จังหวัดยะลา
จังหวัดภูเก็ต จังหวัดกระบี่ จังหวัดตรัง จังหวัดพังงา และจังหวัดระนอง

มาตรา
๑๐ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการให้เป็นไปตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี

วิภา/ตรวจ
๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๑๔ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๘/-/หน้า ๑๑๕๕/๑๑ กันยายน ๒๔๘๔
กฎกระทรวงยุติธรรมออกตามความในมาตรา 4 แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม

กฎกระทรวงยุติธรรม

กฎกระทรวงยุติธรรม
ออกตามความในมาตรา ๔ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ตั้งแต่วันที่ ๓ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๒
เป็นต้นไป ให้ยกเลิกกฎกระทรวงยุติธรรมออกตามความในมาตรา ๔
แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม ฉบับลงวันที่ ๑ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘ นั้นเสีย

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๒
ธำรงนาวาสวัสดิ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

วิภา/ปรับปรุง
๒๓
ตุลาคม ๒๕๕๓๔
พัสสน/ผู้ตรวจ
๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๖//หน้า๒๙๘/๑๐ เมษายน ๒๔๘๒
พระราชกฤษฎีกา ว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม(ฉบับที่ 2)  พุทธศักราช 2486

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม
(ฉบับที่ ๒)
พุทธศักราช ๒๔๘๖

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔ สิงหาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๐
และวันที่ ๑๖ ธันวาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๔)
อาทิตย์ทิพอาภา
ปรีดี  พนมยงค์
ตราไว้ ณ วันที่ ๙ มีนาคม
พุทธศักราช ๒๔๘๖
เป็นปีที่ ๑๐
ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เห็นสมควรกำหนดเขตอำนาจของข้าหลวงยุติธรรมบางภาคเสียใหม่

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ วรรค ๑
แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๒
จึงให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม
(ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๖

มาตรา
๒[๑] 
ให้ใช้พระราชกฤษฎีกานี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้ยกเลิกความใน (๒) ของมาตรา ๔
แห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๔
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๒) ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๒ มีตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

มาตรา
๔  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕
แห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๔
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๕ 
ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๑ มีเขตอำนาจในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
(เฉพาะศาลแขวงและศาลจังหวัด) จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี จังหวัดระยอง
จังหวัดจันทบุรี จังหวัดตราด จังหวัดพระตะบอง จังหวัดพิบูลสงคราม
จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดสมุทรสงคราม จังหวัดนครปฐม
จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดราชบุรี จังหวัดเพชรบุรี และจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

มาตรา
๕  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๖
แห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๔
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๖ 
ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๒ มีเขตอำนาจในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
จังหวัดสระบุรี จังหวัดลพบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดพิจิตร จังหวัดกำแพงเพชร
จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดอุทัยธานี จังหวัดชัยนาท จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดอ่างทอง
และจังหวัดสุพรรณบุรี

มาตรา
๖  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๘
แห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๔
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๘  ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค
๔ มีเขตอำนาจในจังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดเชียงราย จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดลำพูน
จังหวัดลำปาง จังหวัดน่าน จังหวัดแพร่ จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดสุโขทัย
จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดตาก และจังหวัดลานช้าง

มาตรา
๗  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี

วิภา/ตรวจ
๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๑๔ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๑๕/หน้า ๕๖๐/๑๖ มีนาคม ๒๔๘๖