atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
ระเบียบกระทรวงยุติธรรม ว่าด้วยเงินทุนหมุนเวียนฝึกอาชีพของเด็กและเยาวชน ในสถานพินิจและคุ้มครองเด็ก (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2547

ระเบียบกระทรวงยุติธรรม

ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยเงินทุนหมุนเวียนฝึกอาชีพของเด็กและเยาวชน
ในสถานพินิจและคุ้มครองเด็ก
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๗

โดยที่เห็นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยเงินทุนหมุนเวียนฝึกอาชีพของเด็กและเยาวชนในสถานพินิจและคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๒๕
เพื่อเป็นแรงจูงใจครูผู้ควบคุมที่ให้คำแนะนำฝึกอบรมเด็กและเยาวชน
และเพื่อให้การปฏิบัติราชการเป็นไปด้วยความเรียบร้อย คล่องตัว มีประสิทธิภาพ
และเหมาะสมกับสภาพการณ์ในปัจจุบันยิ่งขึ้น
กระทรวงยุติธรรมโดยความเห็นชอบจากกระทรวงการคลัง จึงวางระเบียบไว้ดังนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยเงินทุนหมุนเวียนฝึกอาชีพของเด็กและเยาวชนในสถานพินิจและคุ้มครองเด็ก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๗

ข้อ ๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ให้ยกเลิกความในข้อ ๘ ของระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยเงินทุนหมุนเวียนฝึกอาชีพของเด็กและเยาวชนในสถานพินิจและคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๒๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๘ 
เงินคงเหลือส่วนที่เป็นค่าขายสูงกว่าค่าใช้จ่ายตามข้อ ๗ (๑)  (๓) ให้นำมาปันส่วนตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้
(๑) แบ่งให้เด็กและเยาวชนผู้ร่วมทำงาน
ร้อยละ ๕๐ ของเงินคงเหลือส่วนที่เป็นค่าขายสูงกว่าค่าใช้จ่ายตามข้อ ๗ (๑)  (๓)
(๒) แบ่งให้ผู้ควบคุม ร้อยละ ๑๕
ของเงินคงเหลือส่วนที่เป็นค่าขายสูงกว่าค่าใช้จ่ายตามข้อ ๗ (๑)  (๓)
(๓)
ส่งสมทบเข้าบัญชีเงินทุนหมุนเวียนฝึกอาชีพ ร้อยละ ๒๐ ของเงินคงเหลือส่วนที่เป็นค่าขายสูงกว่าค่าใช้จ่ายตามข้อ
๗ (๑)  (๓)
(๔) สมทบทุนสะสมสำหรับเด็กและเยาวชน
เพื่อบำรุงความสุขเด็กและเยาวชนเป็นส่วนรวม ร้อยละ ๑๕
ของเงินคงเหลือส่วนที่เป็นค่าขายสูงกว่าค่าใช้จ่ายตามข้อ ๗ (๑)  (๓)

ข้อ ๔  ให้ยกเลิกความในข้อ ๙ ของระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยเงินทุนหมุนเวียนฝึกอาชีพของเด็กและเยาวชนในสถานพินิจและคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๒๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบกระทรวงยุติธรรม ว่าด้วยเงินทุนหมุนเวียนฝึกอาชีพของเด็กและเยาวชนในสถานพินิจและคุ้มครองเด็ก
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๙ 
ให้อธิบดีกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายเป็นผู้มีอำนาจเบิกจ่ายเงินทุนหมุนเวียนนี้
ภายในวงเงินงบประมาณการรายจ่ายประจำปีที่กระทรวงการคลังอนุมัติ

ประกาศ ณ วันที่ ๑๒
กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
สมชาย  วงศ์สวัสดิ์
ปลัดกระทรวงยุติธรรม

ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ
๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

นฤดล/ผู้ตรวจ
๒ ธันวาคม ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๗๘ ง/หน้า ๑๑/๑๙ กรกฎาคม ๒๕๔๗
ระเบียบกระทรวงยุติธรรม ว่าด้วยค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลย (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2550

ระเบียบกระทรวงยุติธรรม

ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็ก
หรือเยาวชนที่เป็นจำเลย
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๕๐

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลย
พ.ศ. ๒๕๔๙ ให้เหมาะสมกับการปฏิบัติหน้าที่ที่ปรึกษากฎหมาย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๘๖
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว
พ.ศ. ๒๕๓๔ กระทรวงยุติธรรมจึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลย
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๐

ข้อ ๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๖ แห่งระเบียบกระทรวงยุติธรรม ว่าด้วยค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลย
พ.ศ. ๒๕๔๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๖ 
ให้ศาลเยาวชนและครอบครัวเป็นผู้กำหนดค่าป่วยการให้ที่ปรึกษากฎหมาย
โดยพิจารณาตามความยากง่ายของลักษณะคดี กับเทียบดูเวลาและงานที่ที่ปรึกษากฎหมายต้องปฏิบัติในการว่าคดีเรื่องนั้น
ๆ
โดยให้คำนึงถึงความเอาใจใส่ในการดำเนินคดีและค่าป่วยการที่ที่ปรึกษากฎหมายได้เสียไปประกอบด้วย

ข้อ ๔ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๖/๑ แห่งระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลย
พ.ศ. ๒๕๔๙
ข้อ ๖/๑ 
การสั่งจ่ายค่าป่วยการให้ดำเนินการ ดังนี้
(๑)
ในกรณีที่มีการวินิจฉัยชี้ขาดคดี
ให้สั่งจ่ายค่าป่วยการเมื่อศาลเยาวชนและครอบครัวมีคำพิพากษาหรือมีคำสั่งแล้ว
(๒)
ในกรณีอื่นนอกจากที่กำหนดไว้ใน (๑) ให้สั่งจ่ายค่าป่วยการเมื่อที่ปรึกษากฎหมายได้ปฏิบัติหน้าที่เสร็จสิ้นแล้ว
ถ้าศาลเยาวชนและครอบครัวกำหนดให้มีการตรวจพยานหลักฐานในคดีใดก่อนสืบพยาน
ให้ศาลมีอำนาจสั่งจ่ายค่าป่วยการบางส่วนให้แก่ที่ปรึกษากฎหมายตามที่เห็นสมควรหลังจากการตรวจพยานหลักฐานเสร็จสิ้นแล้วก็ได้
แต่ต้องไม่เกินร้อยละยี่สิบห้าของอัตราขั้นต่ำที่กำหนดไว้สำหรับคดีนั้น
ในกรณีที่มีการดำเนินคดีในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกา
หากค่าป่วยการที่ศาลสั่งจ่ายให้ที่ปรึกษากฎหมายไปแล้ว
มีจำนวนยังไม่ถึงอัตราขั้นสูงที่กำหนดไว้สำหรับประเภทคดีนั้น
ให้ศาลเยาวชนและครอบครัวมีอำนาจสั่งจ่ายค่าป่วยการเพิ่มเติมสำหรับการดำเนินคดีในชั้นอุทธรณ์หรือฎีกาให้ที่ปรึกษากฎหมายได้ตามที่เห็นสมควร
เมื่อศาลอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาคหรือศาลฎีกามีคำพิพากษาหรือคำสั่งแล้ว แต่ทั้งนี้ค่าป่วยการทั้งหมดที่ที่ปรึกษากฎหมายจะได้รับต้องมีจำนวนไม่เกินอัตราขั้นสูงที่กำหนดไว้สำหรับประเภทคดีนั้น

ประกาศ ณ วันที่ ๗
มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐
ชาญชัย  ลิขิตจิตถะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ
๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

นฤดล/ผู้ตรวจ
๒ ธันวาคม ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนพิเศษ ๘๘ ง/หน้า ๗/๒๕ กรกฎาคม ๒๕๕๐
ระเบียบกระทรวงยุติธรรมว่าด้วยค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลย พ.ศ. 2549

ระเบียบกระทรวงยุติธรรม

ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็ก
หรือเยาวชนที่เป็นจำเลย
พ.ศ. ๒๕๔๙

โดยที่กระทรวงยุติธรรมเห็นสมควรปรับปรุงค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลย
ให้เหมาะสมกับสภาพการณ์ในปัจจุบัน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๘๖
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลเยาวชนและครอบครัวและวิธีพิจารณาคดีเยาวชนและครอบครัว
พ.ศ. ๒๕๓๔ กระทรวงยุติธรรมจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลย
พ.ศ. ๒๕๔๙

ข้อ
๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓  ให้ยกเลิกระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลย
พ.ศ. ๒๕๓๙
บรรดาระเบียบ
ข้อบังคับ
หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่กำหนดไว้แล้วในระเบียบนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับระเบียบนี้
ให้ใช้ระเบียบนี้แทน

ข้อ
๔ 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับแก่คดีอาญาที่ศาลแต่งตั้งที่ปรึกษากฎหมายให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลยที่ศาลเยาวชนและครอบครัว

ข้อ
๕ 
อัตราค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลยให้เป็นไปตามตารางและอัตราขั้นต่ำขั้นสูงท้ายระเบียบนี้

ข้อ
๖ 
ให้ศาลเยาวชนและครอบครัวเป็นผู้กำหนดค่าป่วยการให้ที่ปรึกษากฎหมาย
โดยพิจารณาความยากง่ายของลักษณะคดี กับเทียบดูเวลาที่ที่ปรึกษากฎหมายต้องปฏิบัติในการว่าคดีเรื่องนั้น
ๆ แล้วกำหนดให้ตามที่เห็นสมควรว่าจะให้ในอัตราขั้นต่ำหรือขั้นสูง หรือระหว่างกลาง
ๆ และจ่ายให้เมื่อคดีถึงที่สุด

ข้อ
๗ 
ในคดีที่จำเลยให้การรับสารภาพหรือเสร็จไปโดยศาลเยาวชนและครอบครัวไม่ได้พิพากษา
เช่น คดีที่โจทก์ถอนฟ้องหรือยอมความกันโดยถูกต้องตามกฎหมาย หรือจำเลยตายลงเป็นต้น
ให้ลดค่าป่วยการลงกึ่งหนึ่งของอัตราธรรมดาหรือตามที่เห็นสมควร

ประกาศ ณ วันที่ ๘
กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙
พลตำรวจเอก
ชิดชัย  วรรณสถิตย์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
อัตราค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลย
ตามระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยค่าป่วยการที่ปรึกษากฎหมายที่ศาลแต่งตั้งให้แก่เด็กหรือเยาวชนที่เป็นจำเลย
พ.ศ. ๒๕๔๙

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ
๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

นฤดล/ผู้ตรวจ
๒ ธันวาคม ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๙๙ ง/หน้า ๓/๒๕ กันยายน ๒๕๔๙
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
(ฉบับที่ ๗)
พ.ศ. ๒๕๕๘

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๒๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
เป็นปีที่ ๗๐
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง (ฉบับที่ ๗)
พ.ศ. ๒๕๕๘

มาตรา ๒[๑]  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๕๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๙  ห้ามมิให้พนักงานอัยการฟ้องคดีเมื่อพ้นกำหนดระยะเวลาตามมาตรา
๗ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากอัยการสูงสุดหรือพนักงานอัยการผู้มีตำแหน่งไม่ต่ำกว่าอธิบดีอัยการหรืออธิบดีอัยการภาค
ซึ่งอัยการสูงสุดมอบหมาย  ทั้งนี้
ให้พนักงานอัยการผู้ได้รับมอบหมายรายงานผลการดำเนินการดังกล่าวให้อัยการสูงสุดทราบด้วย
การขออนุญาตและการอนุญาตตามวรรคหนึ่ง ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในข้อบังคับของอัยการสูงสุด

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก
ประยุทธ์ จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่ในปัจจุบันคดีอาญาที่อยู่ในอำนาจพิจารณาของศาลแขวง
ซึ่งไม่สามารถยื่นฟ้องต่อศาลได้ทันภายในระยะเวลาที่กำหนดและต้องขออนุญาตฟ้องจากอัยการสูงสุดมีปริมาณเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมากและมีแนวโน้มเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เป็นเหตุให้การพิจารณาอนุญาตฟ้องคดีล่าช้าและกระทบต่อการอำนวยความยุติธรรมแก่ประชาชน
 ดังนั้น
เพื่อให้การอนุญาตฟ้องคดีดังกล่าว สะดวก รวดเร็ว และเพื่อคุ้มครองสิทธิเสรีภาพของประชาชน
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
พ.ศ. ๒๔๙๙
เพื่อกำหนดให้พนักงานอัยการผู้มีตำแหน่งไม่ต่ำกว่าอธิบดีอัยการหรืออธิบดีอัยการภาคซึ่งอัยการสูงสุดมอบหมาย
มีอำนาจอนุญาตให้ฟ้องคดีอาญาที่อยู่ในอำนาจพิจารณาของศาลแขวง
ซึ่งไม่สามารถยื่นฟ้องต่อศาลได้ทันภายในระยะเวลาตามที่กฎหมายกำหนดด้วย  จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

ปริยานุช,ปุณิกา/ผู้จัดทำ
ปัญญา/ผู้ตรวจ
๙ กันยายน ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๘๖ ก/หน้า ๖๗/๘ กันยายน ๒๕๕๘
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2532

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
(ฉบับที่ ๔)
พ.ศ. ๒๕๓๒

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑ กันยายน
พ.ศ. ๒๕๓๒
เป็นปีที่ ๔๔
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
พ.ศ. ๒๔๙๙

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๒

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๒
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๒๒  ในคดีอาญาห้ามมิให้อุทธรณ์คำพิพากษาของศาลแขวงในปัญหาข้อเท็จจริง
เว้นแต่ในกรณีต่อไปนี้ให้จำเลยอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงได้
(๑)
จำเลยต้องคำพิพากษาให้ลงโทษจำคุก หรือให้ลงโทษกักขังแทนโทษจำคุก
(๒)
จำเลยต้องคำพิพากษาให้ลงโทษจำคุก แต่ศาลรอการลงโทษไว้
(๓)
ศาลพิพากษาว่าจำเลยมีความผิด แต่รอการกำหนดโทษไว้หรือ
(๔)
จำเลยต้องคำพิพากษาให้ลงโทษปรับเกินหนึ่งพันบาท

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ชาติชาย  ชุณหะวัณ
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
พ.ศ. ๒๔๙๙ เพื่อให้การพิจารณาพิพากษาคดีในศาลอุทธรณ์ลุล่วงไปโดยเหมาะสมรวดเร็วยิ่งขึ้น
และเพื่อให้เหมาะสมกับสภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบัน
สมควรห้ามโจทก์อุทธรณ์ปัญหาข้อเท็จจริง
และเพิ่มจำนวนเงินโทษปรับที่ศาลลงในคดีที่เป็นข้อยกเว้นการต้องห้ามจำเลยอุทธรณ์ปัญหาข้อเท็จจริง  จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

สัญชัย/ผู้จัดทำ
๔ มีนาคม ๒๕๕๒

ฐิติพร/ปรับปรุง
๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
ปณตภร/ตรวจ
๒๘ มีนาคม ๒๕๕๗

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๖/ตอนที่ ๑๔๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๘ กันยายน ๒๕๓๒
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2539

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
(ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๓๙

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ กันยายน
พ.ศ. ๒๕๓๙
เป็นปีที่ ๕๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๙

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๗
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๗ 
ในการสอบสวนคดีอาญาที่อยู่ในอำนาจศาลแขวงที่จะพิจารณาพิพากษาได้
เมื่อมีการจับตัวผู้ต้องหาแล้ว ให้พนักงานสอบสวนผู้รับผิดชอบส่งตัวผู้ต้องหาพร้อมด้วยสำนวนการสอบสวนไปยังพนักงานอัยการ
เพื่อให้พนักงานอัยการยื่นฟ้องต่อศาลแขวงให้ทันภายในกำหนดเวลาสี่สิบแปดชั่วโมงนับแต่เวลาที่ผู้ต้องหาถูกจับ
แต่มิให้นับเวลาเดินทางตามปกติที่นำตัวผู้ต้องหาจากที่จับมายังที่ทำการของพนักงานสอบสวนจากที่ทำการของพนักงานสอบสวนและหรือจากที่ทำการของพนักงานอัยการมาศาล
เข้าในกำหนดเวลาสี่สิบแปดชั่วโมงนั้นด้วย

มาตรา ๔ 
บทบัญญัติมาตรา ๗
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ไม่ใช้บังคับแก่การดำเนินการของพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการ
ในคดีที่อยู่ในระหว่างการดำเนินการของพนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการ แล้วแต่กรณี
ก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

มาตรา ๕ 
ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
บรรหาร  ศิลปอาชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่ตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
พ.ศ. ๒๔๙๙ ที่ใช้บังคับอยู่ในปัจจุบันได้กำหนดให้พนักงานสอบสวนส่งตัวผู้ต้องหาพร้อมด้วยสำนวนการสอบสวนไปยังพนักงานอัยการเพื่อให้พนักงานอัยการยื่นฟ้องต่อศาลแขวงภายในกำหนดเวลาเจ็ดสิบสองชั่วโมงนับแต่เวลาถูกจับ
ซึ่งทำให้การดำเนินคดีล่าช้าและผู้ต้องหาอาจถูกควบคุมตัวไว้นานเกินความจำเป็น
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติดังกล่าว โดยกำหนดให้พนักงานสอบสวนส่งตัวผู้ต้องหาพร้อมด้วยสำนวนการสอบสวนไปยังพนักงานอัยการ
เพื่อให้พนักงานอัยการยื่นฟ้องต่อศาลแขวงภายในกำหนดเวลาสี่สิบแปดชั่วโมงนับแต่เวลาที่ผู้ต้องหาถูกจับ
ซึ่งจะทำให้การสอบสวนดำเนินคดีเป็นไปด้วยความรวดเร็วยิ่งขึ้น
และเป็นการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของผู้ต้องหาในคดีอาญาที่อยู่ในอำนาจศาลแขวง  จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

สัญชัย/ผู้จัดทำ
๔ มีนาคม ๒๕๕๒

ฐิติพร/ปรับปรุง
๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
ปณตภร/ตรวจ
๒๘ มีนาคม ๒๕๕๗

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๖๑ ก/หน้า ๑/๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๓๙
พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงสำหรับหัวเมือง พุทธศักราช 2478

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
จัดตั้งศาลแขวงสำหรับหัวเมือง
พุทธศักราช
๒๔๗๘

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่
๒๐ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๗๘)
                                           น.อ.
อาทิตย์ทิพอาภา ร.น.
                                           เจ้าพระยายมราช
                                           พล.
อ. เจ้าพระยาพิชเยนทรโยธิน
ตราไว้
ณ วันที่ ๘ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๗๘
เป็นปีที่
๒ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรจัดตั้งศาลแขวงขึ้นสำหรับหัวเมืองบางแห่ง
เพื่อสะดวกแก่ผู้ที่เกี่ยวข้องทางอรรถคดีในโรงศาล

จึ่งมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร
ดั่งต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงสำหรับหัวเมือง
พุทธศักราช ๒๔๗๘

มาตรา ๒[๑]  ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้
ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ตั้งศาลแขวงขึ้นสำหรับหัวเมือง
ดั่งต่อไปนี้
(๑) ศาลแขวงมีนบุรี
(๒) ศาลแขวงกบินทร์บุรี 
(๓) ศาลแขวงแม่สอด
(๔) ศาลแขวงแม่สะเรียง
(๕) ศาลแขวงหลังสวน
(๖) ศาลแขวงตะกั่วป่า
(๗) ศาลแขวงเบตง

มาตรา ๔ 
ให้ศาลแขวงมีนบุรีมีเขตตลอดเขตอำเภอมีนบุรี อำเภอหนองจอก และอำเภอลาดกระบัง

มาตรา ๕ 
ให้ศาลแขวงกบินทร์บุรีมีเขตตลอดเขตอำเภอกบินทร์บุรี และอำเภออรัญญประเทศ

มาตรา ๖  ให้ศาลแขวงแม่สอดมีเขตตลอดเขตอำเภอแม่สอด

มาตรา ๗ 
ให้ศาลแขวงแม่สะเรียงมีเขตตลอดเขตอำเภอแม่สะเรียง

มาตรา ๘ 
ให้ศาลแขวงหลังสวนมีเขตตลอดเขตอำเภอขันเงิน และอำเภอพะโต๊ะ

มาตรา ๙ 
ให้ศาลแขวงตะกั่วป่ามีเขตตลอดเขตอำเภอตะกั่วป่า อำเภอกะปง
และอำเภอเกาะคอเขา

มาตรา ๑๐  ให้ศาลแขวงเบตงมีเขตตลอดเขตอำเภอเบตง

มาตรา ๑๑  ให้ศาลแขวงดั่งระบุไว้ในมาตรา ๓
มีอำนาจพิจารณาพิพากษาคดี ซึ่งเกิดขึ้นตั้งแต่วันที่เปิดศาลตามความในมาตรา ๑๒
และซึ่งอยู่ภายใต้อำนาจของศาลแขวงตามพระธรรมนูญศาลยุติธรรม

มาตรา ๑๒ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้
กับให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดวันที่จะเริ่มเปิดศาลดั่งกล่าวมาข้างต้น
เพื่อทำการพิจารณาพิพากษาคดี และเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามความในพระราชบัญญัตินี้
กฎกระทรวงนั้น
เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
(ตามมติคณะรัฐมนตรี)
พระยานิติศาสตร์ไพศาลย์
รัฐมนตรี

วงศ์ชนก/พิมพ์

ปณตภร/ตรวจ
๘
พฤศจิกายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๒/-/หน้า ๑๔๘๙/๑๗ พฤศจิกายน ๒๔๗๘
พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน เขตอำนาจ และวันเปิดทำการของศาลแขวง ในจังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2562

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดจำนวน เขตอำนาจ และวันเปิดทำการ
ของศาลแขวง ในจังหวัดเชียงราย
พ.ศ. ๒๕๖๒

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร
ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๒
เป็นปีที่ ๔ ในรัชกาลปัจจุบัน

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร
มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดจำนวน เขตอำนาจ และวันเปิดทำการของศาลแขวง
ในจังหวัดเชียงราย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา
๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.
๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑
 พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน เขตอำนาจ และวันเปิดทำการของศาลแขวง ในจังหวัดเชียงราย
พ.ศ. ๒๕๖๒

มาตรา ๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ในจังหวัดเชียงรายให้มีศาลแขวงเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งศาล
คือ ศาลแขวงเชียงรายมีเขตอำนาจในอำเภอเชียงแสน อำเภอดอยหลวง อำเภอพาน อำเภอเมืองเชียงราย
อำเภอแม่จัน อำเภอแม่ฟ้าหลวง อำเภอแม่ลาว อำเภอแม่สาย อำเภอเวียงชัย และอำเภอเวียงเชียงรุ้ง

มาตรา ๔  ให้เปิดทำการศาลแขวงเชียงรายตั้งแต่วันที่
๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๒ เป็นต้นไป

มาตรา ๕  ในระหว่างที่ยังมิได้เปิดทำการศาลแขวงเชียงรายตามมาตรา
๔ ให้ศาลจังหวัดเชียงรายมีเขตอำนาจตลอดถึงเขตอำนาจของศาลแขวงเชียงรายด้วย

มาตรา ๖
 บรรดาคดีของท้องที่อำเภอเชียงแสน อำเภอดอยหลวง
อำเภอพาน อำเภอเมืองเชียงราย อำเภอแม่จัน อำเภอแม่ฟ้าหลวง อำเภอแม่ลาว อำเภอแม่สาย
อำเภอเวียงชัย และอำเภอเวียงเชียงรุ้ง ซึ่งอยู่ในเขตอำนาจของศาลแขวงเชียงรายและค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดเชียงรายในวันเปิดทำการศาลแขวงเชียงรายตามมาตรา
๔ ให้คงพิจารณาพิพากษาต่อไปในศาลจังหวัดเชียงราย
บรรดาคดีของท้องที่ตามที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง
ซึ่งอยู่ระหว่างที่ศาลจังหวัดเชียงรายมีคำสั่งให้ผัดฟ้องหรือให้ขังผู้ต้องหาไว้ระหว่างสอบสวน
แล้วแต่กรณี ในวันเปิดทำการศาลแขวงเชียงราย
ให้ศาลจังหวัดเชียงรายมีอำนาจพิจารณาเกี่ยวกับการผัดฟ้องหรือขังระหว่างสอบสวนนั้นต่อไป

มาตรา ๗
 ให้ประธานศาลฎีการักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระราชโองการ
พลเอก ประยุทธ์  จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่ปัจจุบันประชาชนในจังหวัดเชียงรายมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น
และมีคดีความซึ่งเป็นคดีที่อยู่ในอำนาจของศาลแขวงเข้าสู่การพิจารณาพิพากษาของศาลจังหวัดเชียงรายเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก
 ดังนั้น
เพื่อเป็นการแบ่งเบาภาระของศาลจังหวัดเชียงราย และเพื่อเป็นการอำนวยความยุติธรรมให้แก่ประชาชนในท้องที่ให้สามารถเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมได้โดยสะดวก
รวดเร็ว ประหยัด เสมอภาค และเป็นธรรม
สมควรจัดตั้งศาลแขวงในจังหวัดเชียงรายเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งศาลมีเขตอำนาจในอำเภอเชียงแสน
อำเภอดอยหลวง อำเภอพาน อำเภอเมืองเชียงราย อำเภอแม่จัน อำเภอแม่ฟ้าหลวง อำเภอแม่ลาว
อำเภอแม่สาย อำเภอเวียงชัย และอำเภอเวียงเชียงรุ้ง และเปิดทำการได้ตั้งแต่ วันที่
๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๒ และโดยที่มาตรา ๓ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙ บัญญัติว่า
ให้ตั้งศาลแขวงตามกฎหมายว่าด้วยพระธรรมนูญศาลยุติธรรมขึ้นในทุกจังหวัด
ในจังหวัดหนึ่งจะมีศาลแขวงกี่ศาล
และมีเขตอำนาจเพียงใด และจะเปิดทำการได้เมื่อใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกา  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

ชญานิศ/จัดทำ
๑๑ ธันวาคม ๒๕๖๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๖/ตอนที่ ๔๐ ก/หน้า ๔/๓๑ มีนาคม ๒๕๖๒
พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวน เขตอำนาจ และวันเปิดทำการของศาลแขวง ในจังหวัดระยอง พ.ศ. 2561

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดจำนวน
เขตอำนาจ และวันเปิดทำการ
ของศาลแขวง
ในจังหวัดระยอง
พ.ศ. ๒๕๖๑

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ
บดินทรเทพยวรางกูร
ให้ไว้ ณ วันที่
๒๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๑
เป็นปีที่ ๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร
มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดจำนวน เขตอำนาจ
และวันเปิดทำการของศาลแขวง ในจังหวัดระยอง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดจำนวนเขตอำนาจ
และวันเปิดทำการของศาลแขวง ในจังหวัดระยอง พ.ศ. ๒๕๖๑

มาตรา
๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ในจังหวัดระยองให้มีศาลแขวงหนึ่งศาล
คือ ศาลแขวงระยอง มีเขตอำนาจในอำเภอทุกอำเภอ

มาตรา ๔  ให้เปิดทำการศาลแขวงระยองตั้งแต่วันที่
๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ เป็นต้นไป

มาตรา
๕  ในระหว่างที่ยังมิได้เปิดทำการศาลแขวงระยองตามมาตรา
๔ ให้ศาลจังหวัดระยองมีเขตอำนาจตลอดถึงเขตอำนาจของศาลแขวงระยองด้วย

มาตรา ๖  บรรดาคดีของท้องที่จังหวัดระยองซึ่งอยู่ในเขตอำนาจของศาลแขวงระยอง และค้างพิจารณาอยู่ในศาลจังหวัดระยองในวันเปิดทำการศาลแขวงระยองตามมาตรา
๔ ให้คงพิจารณาพิพากษาต่อไปในศาลจังหวัดระยอง
บรรดาคดีของท้องที่ตามที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง
ซึ่งอยู่ระหว่างที่ศาลจังหวัดระยองมีคำสั่งให้ผัดฟ้องหรือให้ขังผู้ต้องหาไว้ระหว่างสอบสวน
แล้วแต่กรณี
ในวันเปิดทำการศาลแขวงระยองให้ศาลจังหวัดระยองมีอำนาจพิจารณาเกี่ยวกับการผัดฟ้องหรือขังระหว่างสอบสวนนั้นต่อไป

มาตรา
๗  ให้ประธานศาลฎีการักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระราชโองการ
พลเอก
ประยุทธ์  จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่ปัจจุบันมีคดีความเข้ามาสู่การพิจารณาพิพากษาของศาลจังหวัดระยองเป็นจำนวนมาก
และมีแนวโน้มที่จะเพิ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ แต่มีศาลจังหวัดระยองเพียงศาลเดียวซึ่งต้องรับภาระพิจารณาพิพากษาคดีที่อยู่ในอำนาจศาลแขวงด้วย
 ดังนั้น
เพื่อเป็นการแบ่งเบาภาระของศาลจังหวัดระยอง
และเพื่อเป็นการอำนวยความยุติธรรมให้แก่ประชาชนในท้องที่ให้สามารถเข้าถึงกระบวนการยุติธรรมได้โดยสะดวก
รวดเร็ว ประหยัด เสมอภาค และเป็นธรรม สมควรจัดตั้งศาลแขวงในจังหวัดระยองหนึ่งศาล
มีเขตอำนาจในอำเภอทุกอำเภอ และเปิดทำการตั้งแต่วันที่ ๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๑ และโดยที่มาตรา
๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.
๒๔๙๙ บัญญัติว่า ให้ตั้งศาลแขวงตามกฎหมายว่าด้วยพระธรรมนูญศาลยุติธรรมขึ้นในทุกจังหวัดในจังหวัดหนึ่งจะมีศาลแขวงกี่ศาล
และมีเขตอำนาจเพียงใด
และจะเปิดทำการได้เมื่อใด ให้ประกาศโดยพระราชกฤษฎีกา  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

วิวรรธน์/จัดทำ
๑ สิงหาคม
๒๕๖๑

นุสรา/ตรวจ
๖
สิงหาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนที่ ๕๓ ก/หน้า ๑๘/๒๗ กรกฎาคม ๒๕๖๑