กฎกระทรวง ฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2529) ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๒๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘ และมาตรา ๓๙ แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
พ.ศ.๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้ยกเลิกความในข้อ
๔ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๔ 
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบเอกสารตามข้อ ๑ และข้อ ๒ และพิจารณาคุณสมบัติของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
ดังต่อไปนี้
(๑) อายุขั้นต่ำของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
และความแตกต่างระหว่างอายุของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
กับอายุของเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรม ให้เป็นไปตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
(๒) ต้องมีคู่สมรส
เว้นแต่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเป็นผู้มีสัญชาติไทย
(๓)
ต้องเป็นครอบครัวซึ่งมีความเหมาะสมและมีเหตุผลอันสมควรที่จะรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามที่ปรากฏในรายละเอียดของรายงานการศึกษาสภาพครอบครัว
(๔)
ต้องเป็นผู้ที่สามารถรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมได้ตามกฎหมายของประเทศที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนา
ในกรณีที่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมขาดคุณสมบัติตาม (๒)
ระหว่างการทดลองเลี้ยงดูเด็กหรือเมื่อทดลองเลี้ยงดูเด็กครบกำหนดแล้ว
คณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมอาจพิจารณาสั่งให้ทดลองเลี้ยงดูเด็กต่อไปหรือสั่งอนุมัติให้รับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมก็ได้
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๒  ให้ยกเลิกความในข้อ ๖ แห่งกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๖ 
ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรสต้องมารับเด็กไปทดลองเลี้ยงดูด้วยตนเอง
ในกรณีที่คู่สมรสไม่สามารถจะมาได้ ต้องให้ความยินยอมเป็นหนังสือ
คณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมอาจอนุญาตให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรสไม่ต้องมารับเด็กไปทดลองเลี้ยงดูด้วยตนเองก็ได้
ถ้าเด็กนั้นอยู่ในต่างประเทศที่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
และคู่สมรสมีภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ หรือได้เดินทางไปยังประเทศนั้นโดยชอบแล้ว

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๙
พลเอก สิทธิ  จิรโรจน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับคุณสมบัติในเรื่องอายุขั้นต่ำของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมที่มีภูมิลำเนาในต่างประเทศและความแตกต่างระหว่างอายุของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมดังกล่าวกับอายุของเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรม
โดยระบุอายุไว้ในกฎกระทรวงนั้นยังไม่เหมาะสม
สมควรแก้ไขหลักเกณฑ์ดังกล่าวโดยกำหนดให้เป็นไปตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
ประกอบกับสมควรยกเลิกหลักเกณฑ์ในเรื่องจำนวนบุตรของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมที่มีภูมิลำเนาในต่างประเทศ
โดยให้คณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเป็นผู้พิจารณาความเหมาะสม
และเพิ่มเติมหลักเกณฑ์ในกรณีที่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมขาดคุณสมบัติ
(ภายหลังรับเด็กไปทดลองเลี้ยงดูแล้ว) เกี่ยวกับการต้องมีคู่สมรส โดยสมควรให้คณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมมีอำนาจพิจารณาอนุญาตให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมนั้นทดลองเลี้ยงดูเด็กต่อไป
และอาจอนุมัติให้รับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมได้ ถ้าผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมนั้นมีความเหมาะสม  ทั้งนี้
เพื่อประโยชน์ของเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรม นอกจากนั้น
สมควรกำหนดหลักเกณฑ์ให้คณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมมีอำนาจอนุญาตให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรสที่มีภูมิลำเนาในต่างประเทศไม่ต้องมารับเด็กไปทดลองเลี้ยงดูด้วยตนเอง
ในกรณีที่เด็กนั้นอยู่ในต่างประเทศที่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรสมีภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่
หรือได้เดินทางไปยังประเทศนั้นโดยชอบแล้ว
เพื่อไม่ให้เป็นภาระโดยไม่จำเป็นแก่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรส  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

พัชรี/ผู้จัดทำ
๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๓
กวินทราดา/ตรวจ

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๖๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๗ เมษายน ๒๕๒๙