ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. 12/2551 เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. 2546 และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. 2550 (ฉบับ Update ล่าสุด)

ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ที่ กค. ๑๒/๒๕๕๑
เรื่อง
การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖
และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน
พ.ศ. ๒๕๕๐[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๙ (๑) มาตรา ๑๒๑ มาตรา ๑๒๒ และมาตรา ๑๒๔ แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า
พ.ศ. ๒๕๔๖ และมาตรา ๘ (๑) มาตรา ๗๔ มาตรา ๗๕ และมาตรา ๗๖
แห่งพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งตามมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา
๔๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย คณะกรรมการ ก.ล.ต.
ออกข้อกำหนดไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๖
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๑ เป็นต้นไป

ข้อ ๒  ในประกาศนี้
(๑)
การพิจารณาทางปกครอง หมายความว่า
การดำเนินการที่เกี่ยวกับการพิจารณาโทษทางปกครอง
(๒)
โทษทางปกครอง หมายความว่า
โทษทางปกครองที่กำหนดไว้ตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า
หรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน
(๓)
ผู้ถูกกล่าวหา หมายความว่า บุคคลซึ่งสำนักงาน
ก.ล.ต. ได้รวบรวมข้อเท็จจริงและพิจารณาในเบื้องต้นแล้ว
เห็นว่ามีพฤติการณ์การกระทำที่มีมูลเข้าข่ายเป็นการกระทำผิดที่มีโทษทางปกครอง
(๔)
ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครอง หมายความว่า คณะกรรมการ
ก.ล.ต. คณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครอง และสำนักงาน ก.ล.ต. แล้วแต่กรณี
(๕)
คณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครอง หมายความว่า
คณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า
หรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน
(๖)
เลขาธิการ หมายความว่า เลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

หมวด ๑

บททั่วไป

ข้อ ๓  ในการพิจารณาและมีคำสั่งลงโทษทางปกครอง
และการพิจารณาอุทธรณ์คำสั่งดังกล่าว นอกจากที่กำหนดไว้ในประกาศนี้
ให้นำกฎหมายว่าด้วยวิธีปฏิบัติราชการทางปกครองมาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ ๔  การแจ้งข้อกล่าวหา การแจ้งกำหนดนัด
การแจ้งคำสั่งลงโทษทางปกครอง การแจ้งผลการพิจารณาอุทธรณ์ หรือการอย่างอื่น
ให้กระทำเป็นหนังสือ

ข้อ ๕  ในกรณีมีเหตุจำเป็นเร่งด่วนหรือผู้รับได้แสดงความจำนงให้แจ้งด้วยวิธีอื่น
การแจ้งข้อกล่าวหา การแจ้งกำหนดนัด การแจ้งคำสั่งลงโทษทางปกครอง การแจ้งผลการพิจารณาอุทธรณ์
หรือการอย่างอื่น จะใช้วิธีส่งทางโทรสาร จดหมายอิเล็กทรอนิกส์
หรือวิธีอื่นตามที่ผู้รับได้แจ้งความจำนงไว้ก็ได้ แต่ต้องมีหลักฐานการส่ง
และต้องจัดส่งหนังสือแจ้งให้แก่ผู้รับในทันทีที่อาจกระทำได้ ในกรณีนี้ให้ถือว่าผู้รับได้รับแจ้งตามวัน
เวลาที่ปรากฏในหลักฐานการส่งโทรสาร จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ หรือวิธีอื่นนั้น
เว้นแต่จะมีการพิสูจน์ได้ว่าไม่มีการได้รับหรือได้รับก่อนหรือหลังจากนั้น

หมวด ๒

การพิจารณาและการมีคำสั่งลงโทษทางปกครอง

ข้อ ๖  เมื่อสำนักงาน ก.ล.ต.
รวบรวมข้อเท็จจริงและพิจารณาในเบื้องต้นแล้ว เห็นว่าบุคคลใดมีพฤติการณ์การกระทำที่มีมูลควรจะได้รับโทษทางปกครอง
ให้ดำเนินการดังนี้
(๑)
ในกรณีที่ประเภทของโทษซึ่งผู้ถูกกล่าวหาควรจะได้รับอยู่ในอำนาจของสำนักงาน ก.ล.ต.
ให้สำนักงาน ก.ล.ต. ดำเนินการพิจารณาทางปกครองตามความในหมวดนี้
(๒)
ในกรณีที่ประเภทของโทษซึ่งผู้ถูกกล่าวหาควรจะได้รับไม่อยู่ในอำนาจของสำนักงาน ก.ล.ต.
ให้สำนักงาน ก.ล.ต.
เสนอเรื่องดังกล่าวให้คณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองหรือคณะกรรมการ ก.ล.ต.
แล้วแต่กรณี เพื่อดำเนินการพิจารณาทางปกครองตามความในหมวดนี้ต่อไป

ข้อ ๗[๒]
 ให้ส่วนงานที่สำนักงาน ก.ล.ต. มอบหมายปฏิบัติงานธุรการรวมทั้งดำเนินการอื่นตามที่คณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครอง
หรือคณะกรรมการ ก.ล.ต. แล้วแต่กรณี มอบหมาย

ส่วนที่ ๑
การพิจารณาทางปกครอง

ข้อ ๘  การพิจารณาทางปกครองให้รวมถึงการดำเนินการดังต่อไปนี้
(๑)
การแสวงหาพยานหลักฐานที่เห็นว่าจำเป็นแก่การพิสูจน์ข้อเท็จจริง
(๒)
การรับฟังพยานหลักฐาน คำชี้แจง หรือความเห็นของสำนักงาน ก.ล.ต. ผู้ถูกกล่าวหา หรือพยานบุคคลหรือพยานผู้เชี่ยวชาญที่สำนักงาน
ก.ล.ต. และผู้ถูกกล่าวหากล่าวอ้าง
เว้นแต่ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองเห็นว่าเป็นการกล่าวอ้างที่ไม่จำเป็น ฟุ่มเฟือย หรือเพื่อประวิงเวลา
(๓)
การขอข้อเท็จจริงหรือความเห็นจากพยานบุคคล หรือพยานผู้เชี่ยวชาญ
(๔)
การขอให้ผู้ครอบครองเอกสารส่งเอกสารที่เกี่ยวข้อง
(๕)
การออกไปตรวจสถานที่
ผู้ถูกกล่าวหาต้องให้ความร่วมมือกับผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองในการพิสูจน์ข้อเท็จจริง
และมีหน้าที่แจ้งพยานหลักฐานที่ตนทราบแก่ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครอง

ข้อ ๙  เมื่อผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองตรวจสอบข้อเท็จจริงแล้ว
ให้แจ้งข้อกล่าวหาให้ผู้ถูกกล่าวหาทราบเพื่อโต้แย้งและแสดงพยานหลักฐานของตน
โดยผู้ถูกกล่าวหามีสิทธิยื่นคำชี้แจงแก้ข้อกล่าวหาต่อผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองภายในระยะเวลาสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้ง
ความในวรรคหนึ่งมิให้นำมาใช้บังคับในกรณีดังต่อไปนี้
เว้นแต่ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองจะเห็นสมควรปฏิบัติเป็นอย่างอื่น
(๑)
เมื่อได้มีการดำเนินการตามวรรคหนึ่งเสร็จสิ้นแล้วก่อนสำนักงาน ก.ล.ต. เสนอเรื่องต่อผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครอง
(๒)
เมื่อมีความจำเป็นเร่งด่วนหากปล่อยให้เนิ่นช้าไปจะก่อให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงแก่ผู้หนึ่งผู้ใดหรือจะกระทบต่อประโยชน์สาธารณะ
(๓)
เมื่อเป็นข้อเท็จจริงที่ผู้ถูกกล่าวหาเองได้ให้ไว้ในคำชี้แจงหรือในการให้ถ้อยคำต่อเจ้าหน้าที่ของสำนักงาน
ก.ล.ต.
(๔)
เมื่อโดยสภาพเห็นได้ชัดในตัวว่าการให้โอกาสดังกล่าวไม่อาจกระทำได้
(๕)
เมื่อเป็นมาตรการบังคับทางปกครอง
ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับ
หากจะก่อให้เกิดผลเสียหายอย่างร้ายแรงต่อประโยชน์สาธารณะ

ข้อ ๑๐  การแจ้งข้อกล่าวหา
ให้ทำเป็นหนังสือโดยมีสาระสำคัญดังต่อไปนี้
(๑)
ชื่อผู้ถูกกล่าวหา
(๒)
การกระทำทั้งหลายที่เข้าข่ายเป็นความผิดที่มีโทษทางปกครอง
พร้อมทั้งข้อเท็จจริงหรือพฤติการณ์ตามสมควรเกี่ยวกับการกระทำดังกล่าว
(๓)
บทบัญญัติ ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ
หรือข้อกำหนดตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน
ที่เห็นว่าผู้ถูกกล่าวหาฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตาม

ข้อ ๑๑  เมื่อผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองได้พิจารณาพยานหลักฐาน
ประกอบกับคำชี้แจงแก้ข้อกล่าวหาแล้ว ถ้าเห็นว่าผู้ถูกกล่าวหาไม่ได้กระทำผิด
ให้ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองมีคำสั่งยกข้อกล่าวหา
แต่ถ้าเห็นว่าผู้ถูกกล่าวหากระทำผิด
ให้พิจารณากำหนดโทษทางปกครองแล้วมีคำสั่งลงโทษทางปกครองต่อไป
ให้สำนักงาน
ก.ล.ต. แจ้งผลการพิจารณาให้ผู้ถูกกล่าวหาทราบโดยเร็ว

ข้อ ๑๒  การประชุมของคณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองต้องมีกรรมการมาประชุมอย่างน้อยกึ่งหนึ่งจึงจะเป็นองค์ประชุม
การลงมติของที่ประชุมให้ถือเสียงข้างมาก
กรรมการคนหนึ่งให้มีหนึ่งเสียงในการลงคะแนน 
ทั้งนี้ ในกรณีที่ไม่ใช่การวินิจฉัยชี้ขาดตามข้อ ๑๑
ถ้าปรากฏว่าคะแนนเสียงเท่ากัน
ประธานในที่ประชุมอาจออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด

ข้อ ๑๓  ในการดำเนินการตามอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองหรือคณะกรรมการ
ก.ล.ต. ที่มิใช่เป็นการวินิจฉัยชี้ขาดตามข้อ ๑๑
คณะกรรมการอาจมอบหมายให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งในคณะกรรมการดำเนินการหรือปฏิบัติอย่างหนึ่งอย่างใดในนามของคณะกรรมการได้
ซึ่งให้หมายความรวมถึงการดำเนินการหรือปฏิบัติดังต่อไปนี้
(๑)
การลงนามในหนังสือแจ้งข้อกล่าวหาหรือแจ้งกำหนดนัด
(๒)
การลงนามในหนังสือเชิญให้บุคคลใดมาชี้แจงข้อเท็จจริง หรือให้ความเห็น
หรือส่งเอกสารหรือพยานหลักฐาน
(๓)
การสอบและบันทึกคำชี้แจงหรือความเห็นของผู้ถูกกล่าวหา พยานบุคคล
หรือพยานผู้เชี่ยวชาญ

ส่วนที่ ๒
การกำหนดโทษทางปกครอง

ข้อ ๑๔  ในการพิจารณาโทษทางปกครองที่จะใช้กับผู้ถูกกล่าวหา
ไม่ว่าจะเป็นการกำหนดโทษทางปกครองอย่างหนึ่งอย่างใดหรือหลายอย่าง
ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองต้องคำนึงถึงปัจจัยดังต่อไปนี้
(๑)
พฤติการณ์แห่งความผิด ซึ่งโดยทั่วไปให้พิจารณาจาก
(ก)
ความผิดเกิดขึ้นโดยความจงใจ หรือเกิดจากความประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง หรือเป็นเพียงจากการขาดความระมัดระวังตามสมควร
(ข)
ประโยชน์ที่ผู้กระทำผิดหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดหรือบุคคลอื่นได้รับหรือจะได้รับจากการกระทำนั้น
(ค)
พฤติการณ์แห่งความผิดเป็นการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติ หลักเกณฑ์ คำสั่ง
หรือเงื่อนไขที่เป็นสาระสำคัญ
หรือเป็นการขัดต่อหน้าที่ที่ต้องดำเนินธุรกิจหรือให้บริการด้วยความซื่อสัตย์สุจริตและระมัดระวัง
หรือเป็นเพียงการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อกำหนดด้านเทคนิค
(๒)
ความเสียหายที่เกิดจากการกระทำนั้น ซึ่งโดยทั่วไปให้พิจารณาจาก
(ก)
ระดับของความเสียหายที่มีต่อตลาดเงินหรือตลาดทุนหรือต่อลูกค้าหรือบุคคลอื่น
(ข)
ความเสียหายที่เกิดขึ้นนั้น เป็นความเสียหายประเภทที่สามารถคำนวณเป็นตัวเงินได้ (เช่น
การขาดประโยชน์ หรือการเพิ่มขึ้นของต้นทุนหรือค่าใช้จ่าย เป็นต้น)
หรือเป็นความเสียหายที่ไม่สามารถคำนวณเป็นตัวเงินได้ (เช่น
การส่งผลกระทบในเชิงลบต่อความน่าเชื่อถือของตลาดหรือของธุรกิจ)
(๓)
ข้อเท็จจริงอื่นที่เกี่ยวข้อง ซึ่งโดยทั่วไปให้พิจารณาจาก
(ก)
ช่วงระยะเวลาและความถี่ของการกระทำผิด
(ข)
ความผิดดังกล่าวแสดงให้เห็นถึงข้อด้อยของระบบบริหารจัดการหรือระบบควบคุมภายใน
และระบบจัดการหรือระบบควบคุมภายในที่มีข้อด้อยนั้นเป็นระบบที่ใช้ในธุรกิจทั้งหมดหรือธุรกิจบางส่วนของผู้กระทำผิด
(ค)
ความผิดดังกล่าวเกิดขึ้นโดยการกระทำหรือการรับรู้ของบุคคลหรือกลุ่มบุคคลในระดับสูงของนิติบุคคลผู้กระทำผิด
(ง)
เรื่องที่ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติเป็นเรื่องที่มีประกาศของสำนักงาน ก.ล.ต.
กำหนดแนวทางที่เกี่ยวข้องไว้แล้ว
(จ)
ผู้กระทำผิดแจ้งหรือรายงานความผิดนั้นต่อสำนักงาน ก.ล.ต. ภายในเวลาอันสมควร
และเป็นการให้ข้อมูลทั้งหมดที่ทราบหรือให้ข้อมูลเพียงบางส่วน
ตลอดจนลักษณะการรายงานข้อมูลและเหตุผลที่รายงานข้อมูล
(ฉ)
การเยียวยาความเสียหายของผู้กระทำผิด
หรือการดำเนินการเพื่อป้องกันมิให้เกิดการกระทำความผิดนั้น
(ช)
ระดับของความร่วมมือที่ผู้กระทำผิดให้กับสำนักงาน ก.ล.ต. โดยในกรณีที่ผู้กระทำผิดเป็นนิติบุคคล
ระดับความร่วมมือดังกล่าวหมายความรวมถึง
ความชัดเจนของนิติบุคคลที่กำหนดให้บุคลากรที่เกี่ยวข้องให้ความร่วมมือกับสำนักงาน
ก.ล.ต.
(ซ)
ประวัติการถูกลงโทษทางปกครองของผู้กระทำผิด หรือในกรณีที่ผู้กระทำผิดเป็นนิติบุคคล
ให้หมายความรวมถึงประวัติการถูกลงโทษทางปกครองของบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดของนิติบุคคลนั้น
(ฌ)
ระดับโทษทางปกครองที่เคยใช้กับผู้กระทำผิดรายอื่นในความผิดทำนองเดียวกันหรือคล้ายคลึงกัน

ข้อ ๑๔/๑[๓]
 การฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามบทบัญญัติที่มีโทษทางปกครอง
หากมิใช่กรณีที่สำนักงาน ก.ล.ต.
เห็นสมควรลงโทษโดยการภาคทัณฑ์หรือการตำหนิโดยเปิดเผยต่อสาธารณชน
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้
(๑) การฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์การประกอบธุรกิจทั่วไป
ให้ลงโทษปรับทางปกครอง
(๒) ให้พิจารณาดำเนินการลงโทษจำกัดการประกอบการ พักการประกอบการ
หรือเพิกถอนใบอนุญาต การจดทะเบียน หรือการให้ความเห็นชอบด้วย
เมื่อการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเข้าลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้
ซึ่งอาจก่อให้เกิดความเสียหายต่อผู้ลงทุนหรือลูกค้า
ต่อระบบการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือต่อระบบตลาดทุนโดยรวม
(ก) การขาดจรรยาบรรณในการประกอบธุรกิจอย่างร้ายแรง
(ข) การขาดการบริหารจัดการ
หรือการกำกับดูแลที่เพียงพออย่างมีนัยสำคัญ
เพื่อให้สามารถประกอบธุรกิจได้อย่างมีประสิทธิภาพ
เป็นไปตามกฎหมายและกฎเกณฑ์ที่เกี่ยวข้อง
และมีการปฏิบัติกับผู้ลงทุนหรือลูกค้าอย่างเป็นธรรม หรือ
(ค) การขาดความมั่นคงทางฐานะการเงินเพื่อรองรับการดำเนินธุรกิจ

ข้อ ๑๔/๒[๔]
 การกำหนดค่าปรับทางปกครองให้คำนึงถึงระดับความร้ายแรงของการกระทำในแต่ละกรณี
 ทั้งนี้
ให้นำอัตราการเปรียบเทียบปรับทางอาญาสำหรับความผิดตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่มีลักษณะเดียวกัน
มาเป็นฐานในการคำนวณ
การพิจารณาระดับความร้ายแรงของการกระทำความผิดตามวรรคหนึ่ง
ให้พิจารณาตามปัจจัยที่กำหนดในข้อ ๑๔
ในกรณีที่การกระทำความผิดเป็นการจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงอันเป็นผลให้ผู้กระทำความผิดได้ไปซึ่งประโยชน์ที่มิควรได้โดยชอบด้วยกฎหมาย
หรือทำให้เกิดความเสียหายต่อผู้ลงทุนหรือลูกค้า
ต่อระบบการซื้อขายสัญญาซื้อขายล่วงหน้า หรือต่อระบบตลาดทุนโดยรวม
ให้นำผลประโยชน์ที่ได้รับหรือความเสียหายที่เกิดขึ้นมารวมคำนวณเป็นค่าปรับทางปกครองด้วย
แต่ทั้งนี้ต้องไม่เกินค่าปรับสูงสุดที่กฎหมายกำหนดสำหรับความผิดแต่ละกรรม

ส่วนที่ ๓
คำสั่งลงโทษทางปกครอง

ข้อ ๑๕  คำสั่งลงโทษทางปกครองให้ทำเป็นหนังสือระบุ
วัน เดือน ปีที่ทำคำสั่ง ลงโทษทางปกครองที่ลง รวมทั้งชื่อ ลายมือชื่อ และตำแหน่ง
ของผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองที่ทำคำสั่ง หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ลงลายมือชื่อ

ข้อ ๑๖  คำสั่งลงโทษทางปกครองต้องจัดให้มีเหตุผลไว้ด้วย
และเหตุผลนั้นอย่างน้อยต้องประกอบด้วย
(๑)
ข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญ
(๒)
ข้อกฎหมายที่อ้างอิง
(๓)
ข้อพิจารณาและข้อสนับสนุนในการใช้ดุลพินิจ
ความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับกับกรณีดังต่อไปนี้
(๑)
เหตุผลนั้นเป็นที่รู้กันอยู่แล้วโดยไม่จำเป็นต้องระบุอีก
(๒)
เป็นกรณีที่ต้องรักษาไว้เป็นความลับ
(๓)
เป็นกรณีเร่งด่วน
แต่ต้องให้เหตุผลเป็นลายลักษณ์อักษรในเวลาอันควรหากผู้ถูกลงโทษร้องขอ

ข้อ ๑๗  การออกคำสั่งลงโทษทางปกครอง
ผู้มีอำนาจพิจารณาทางปกครองอาจกำหนดเงื่อนไขใด ๆ ได้เท่าที่จำเป็นเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า
หรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน
การกำหนดเงื่อนไขตามวรรคหนึ่ง
ให้หมายความรวมถึงการกำหนดเงื่อนไขในกรณีดังต่อไปนี้ตามความเหมาะสมแก่กรณีด้วย
(๑)
การกำหนดให้โทษทางปกครองเริ่มมีผลหรือสิ้นผล ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง
(๒)
การกำหนดให้การเริ่มมีผลหรือสิ้นผลของโทษทางปกครองต้องขึ้นอยู่กับเหตุการณ์ในอนาคตที่ไม่แน่นอน
(๓)
การกำหนดให้ผู้ถูกลงโทษกระทำการหรืองดเว้นกระทำการเพื่อแก้ไขหรือป้องกันมิให้เกิดการฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า
หรือกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน ซ้ำอีกได้

ข้อ ๑๘  คำสั่งลงโทษทางปกครองให้มีผลใช้ยันต่อผู้ถูกลงโทษตั้งแต่ขณะที่ผู้ถูกลงโทษได้รับแจ้งเป็นต้นไป

หมวด ๓

การอุทธรณ์

ข้อ ๑๙  การอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางปกครองของสำนักงาน
ก.ล.ต. หรือคณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครอง ตามมาตรา ๑๒๔
แห่งพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ หรือมาตรา ๗๖
แห่งพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐
ให้ผู้อุทธรณ์ยื่นต่อสำนักงาน ก.ล.ต. ตามกำหนดเวลาดังต่อไปนี้
(๑)
ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำสั่งดังกล่าว
ในกรณีที่เป็นการอุทธรณ์คำสั่งที่ออกตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.
๒๕๔๖
(๒)
ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งคำสั่งดังกล่าว
ในกรณีที่เป็นการอุทธรณ์คำสั่งที่ออกตามพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน
พ.ศ. ๒๕๕๐
ในการยื่นอุทธรณ์ตามวรรคหนึ่ง
ผู้อุทธรณ์อาจยื่นด้วยตนเอง หรืออาจส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนก็ได้
และเพื่อประโยชน์ในการนับระยะเวลายื่นอุทธรณ์ในกรณีการยื่นอุทธรณ์โดยทางไปรษณีย์
ให้ถือว่าวันที่เจ้าพนักงานไปรษณีย์ต้นทางประทับตราไปรษณียากรบนซองหนังสืออุทธรณ์เป็นวันยื่นอุทธรณ์

ข้อ ๒๐  คำอุทธรณ์ต้องทำเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้อุทธรณ์
โดยระบุเรื่องอันเป็นเหตุให้ต้องอุทธรณ์
เหตุผลที่เป็นข้อโต้แย้งว่าไม่เห็นด้วยกับคำสั่งลงโทษทางปกครองอย่างชัดเจน
และต้องมีข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายที่อ้างอิงประกอบด้วย
บรรดาเอกสารต่าง
ๆ
ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่อุทธรณ์ซึ่งผู้อุทธรณ์เห็นว่าอาจเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณาอุทธรณ์
ให้ผู้อุทธรณ์แนบเอกสารดังกล่าวมาพร้อมกับคำอุทธรณ์ด้วย

ข้อ ๒๑[๕]
 ให้ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์ตรวจคำอุทธรณ์
ถ้าเห็นว่าคำอุทธรณ์ไม่มีรายการตามข้อ ๒๐
ให้เสนอเลขาธิการเพื่อมีคำสั่งให้ผู้อุทธรณ์แก้ไขภายในระยะเวลาที่กำหนด
ในกรณีที่ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์เห็นว่าคำอุทธรณ์มิได้ยื่นภายในระยะเวลาที่กำหนดตามข้อ
๑๙ หรือในกรณีที่เลขาธิการได้มีคำสั่งตามวรรคหนึ่งแล้ว แต่ผู้อุทธรณ์มิได้ดำเนินการภายในระยะเวลาที่กำหนด
ให้นำเสนอคณะกรรมการ ก.ล.ต. เพื่อมีคำสั่งไม่รับคำอุทธรณ์ไว้พิจารณา
แล้วมีหนังสือแจ้งผู้อุทธรณ์ทราบต่อไป

ข้อ ๒๒[๖]
 เมื่อส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์ตรวจคำอุทธรณ์แล้ว
ไม่มีกรณีตามข้อ ๒๑ หรือผู้อุทธรณ์ได้ดำเนินการแก้ไขคำอุทธรณ์ภายในระยะเวลาที่กำหนดตามคำสั่งของเลขาธิการตามข้อ
๒๑ วรรคหนึ่ง แล้ว ให้ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์ลงทะเบียนรับคำอุทธรณ์
และออกใบรับอุทธรณ์ให้ผู้อุทธรณ์ หรือมีหนังสือแจ้งการรับอุทธรณ์ให้ผู้อุทธรณ์ทราบ
แล้วแต่กรณี
ใบรับอุทธรณ์หรือหนังสือแจ้งการรับอุทธรณ์ตามวรรคหนึ่ง
ต้องมีข้อความแสดงถึงวัน เดือน ปี ที่รับอุทธรณ์

ข้อ ๒๓[๗]
 เมื่อได้ลงทะเบียนรับคำอุทธรณ์แล้ว
ให้ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์จัดทำบันทึกการพิจารณาคำอุทธรณ์
โดยระบุเรื่องหรือข้อโต้แย้งที่ผู้อุทธรณ์ยกขึ้นเป็นเหตุแห่งการอุทธรณ์อย่างชัดเจนและครบถ้วนทุกประเด็น
และให้แสดงเหตุผลหรือข้อพิจารณาในการมีคำสั่งลงโทษทางปกครองอันเป็นเหตุให้มีการอุทธรณ์นั้นด้วย
แล้วเสนอคำอุทธรณ์และบันทึกการพิจารณาคำอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการ ก.ล.ต. เพื่อพิจารณา

ข้อ ๒๔  ในการพิจารณาอุทธรณ์ คณะกรรมการ ก.ล.ต.
จะพิจารณาอุทธรณ์ให้แล้วเสร็จภายในหกสิบวันนับแต่วันที่สำนักงาน ก.ล.ต.
ได้รับคำอุทธรณ์
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นไม่อาจพิจารณาอุทธรณ์ให้แล้วเสร็จภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง
คณะกรรมการ ก.ล.ต.
อาจขยายระยะเวลาพิจารณาอุทธรณ์ออกไปได้ไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่ครบกำหนดเวลาดังกล่าว
ในการนี้ ให้สำนักงาน ก.ล.ต.
มีหนังสือแจ้งให้ผู้อุทธรณ์ทราบก่อนครบกำหนดเวลาดังกล่าวด้วย

ข้อ ๒๕  ในการพิจารณาอุทธรณ์ คณะกรรมการ ก.ล.ต.
สามารถพิจารณาทบทวนคำสั่งลงโทษทางปกครองได้ทั้งปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย
รวมตลอดถึงความเหมาะสมของการทำคำสั่งลงโทษทางปกครอง โดยอาจขอให้ผู้อุทธรณ์หรือสำนักงาน
ก.ล.ต.
จัดส่งเอกสารหลักฐานเพิ่มเติมหรือชี้แจงข้อเท็จจริงอันเกี่ยวกับเรื่องที่อุทธรณ์เพิ่มเติมภายในระยะเวลาที่กำหนด
หรือรับฟังความคิดเห็นจากผู้อุทธรณ์หรือบุคคลใดตามที่เห็นสมควรด้วยก็ได้

ข้อ ๒๖  ในกรณีที่คณะกรรมการ ก.ล.ต. เห็นสมควรให้ผู้อุทธรณ์เข้าแถลงด้วยวาจา
ให้สำนักงาน ก.ล.ต. แจ้งกำหนดนัดให้ผู้อุทธรณ์ทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน
เว้นแต่เป็นกรณีที่มีความจำเป็นเร่งด่วน อาจแจ้งกำหนดนัดล่วงหน้าน้อยกว่านั้นก็ได้
ในการเข้าแถลงด้วยวาจา
ผู้อุทธรณ์จะต้องยื่นหนังสือสรุปคำแถลงต่อคณะกรรมการ ก.ล.ต. อย่างช้าในวันที่กำหนดให้มีการแถลงด้วยวาจานั้น
 ทั้งนี้
หนังสือสรุปคำแถลงจะยกข้อเท็จจริงที่ไม่เคยยกขึ้นอ้างในอุทธรณ์ไม่ได้
เว้นแต่เป็นข้อเท็จจริงที่เป็นประเด็นสำคัญในการอุทธรณ์
ซึ่งผู้อุทธรณ์สามารถพิสูจน์ได้ว่ามีเหตุจำเป็นหรือพฤติการณ์พิเศษที่ทำให้ไม่อาจเสนอข้อเท็จจริงดังกล่าวได้ก่อนหน้านั้น
คำแถลงด้วยวาจาของผู้อุทธรณ์ต้องกระชับและอยู่ในประเด็น
โดยไม่อาจยกข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายอื่นนอกจากที่ปรากฏในคำแถลงเป็นหนังสือ
มิฉะนั้นคณะกรรมการ ก.ล.ต. อาจไม่อนุญาตให้แถลงด้วยวาจา

ข้อ ๒๗  เพื่อประโยชน์ในการพิจารณาอุทธรณ์คำสั่งลงโทษทางปกครอง
คณะกรรมการ ก.ล.ต. อาจมอบหมายให้กรรมการคนหนึ่ง หรือคณะบุคคลคณะหนึ่ง
ซึ่งประกอบด้วยบุคคลที่คณะกรรมการ ก.ล.ต. แต่งตั้งจำนวนไม่เกินสามคน
ให้มีหน้าที่สรุปข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย พร้อมทั้งเสนอความเห็นในเรื่องที่อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการ
ก.ล.ต. เพื่อประกอบการพิจารณาก็ได้
ในกรณีที่คณะกรรมการ
ก.ล.ต. ไม่ได้มอบหมายให้กรรมการคนใดหรือคณะบุคคลใดทำหน้าที่ไว้ตามวรรคหนึ่ง
หรือเป็นกรณีที่มีการมอบหมายตามวรรคหนึ่งแล้ว
แต่เรื่องที่อุทธรณ์ต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญเฉพาะ ให้ประธานกรรมการ ก.ล.ต. หรือรองประธานกรรมการ
ก.ล.ต. ที่ประธานกรรมการ ก.ล.ต. มอบหมาย
มีอำนาจพิจารณาแต่งตั้งกรรมการหรือคณะบุคคลตามวรรคหนึ่งแทนคณะกรรมการ ก.ล.ต.

ข้อ ๒๘  เมื่อคณะกรรมการ ก.ล.ต.
พิจารณาอุทธรณ์เสร็จสิ้นแล้ว ให้สำนักงาน ก.ล.ต. มีหนังสือแจ้งผลการพิจารณาดังกล่าวให้ผู้อุทธรณ์ทราบพร้อมด้วยเหตุผล
 ทั้งนี้ ให้นำข้อ ๑๖
มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ ๒๙  การยื่นอุทธรณ์ไม่เป็นเหตุให้ทุเลาการบังคับตามคำสั่งลงโทษทางปกครอง
แต่ผู้อุทธรณ์อาจยื่นคำขอทุเลาการบังคับดังกล่าวมาพร้อมกับการยื่นอุทธรณ์ได้
โดยชี้แจงเหตุผลอันเป็นความจำเป็นเร่งด่วนในการขอทุเลาการบังคับดังกล่าว
ให้ส่วนงานที่มีหน้าที่พิจารณาอุทธรณ์พิจารณาคำขอตามวรรคหนึ่งเป็นการเร่งด่วน
และรีบทำความเห็นเสนอคณะกรรมการ ก.ล.ต. เพื่อพิจารณาต่อไป และให้นำข้อ ๒๗
มาใช้บังคับโดยอนุโลม[๘]
ในกรณีที่คณะกรรมการ
ก.ล.ต. พิจารณาแล้วเห็นว่ากรณีเป็นเรื่องที่มีความจำเป็นเร่งด่วนและคำขอนั้นมีเหตุสมควรอันแท้จริง
จะมีคำสั่งตามที่เห็นสมควรโดยจะกำหนดเงื่อนไขใด ๆ ตามที่จำเป็นด้วยก็ได้
และให้สำนักงาน ก.ล.ต. มีหนังสือแจ้งผลการพิจารณาให้ผู้อุทธรณ์ทราบ

ประกาศ ณ วันที่ ๑๓
ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๑
วิจิตร  สุพินิจ
ประธานกรรมการ
คณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ที่ กค. ๒/๒๕๕๔ เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.
๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์ เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๒)[๙]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการออกประกาศฉบับนี้
คือ เพื่อผ่อนคลายให้สำนักงาน ก.ล.ต. มอบหมายให้ส่วนงานใดปฏิบัติงานธุรการเพื่อคณะกรรมการพิจารณาโทษทางปกครองได้
และเพื่อเพิ่มหลักเกณฑ์ในการพิจารณากำหนดโทษทางปกครองให้สอดคล้องกับลักษณะของความผิด
รวมทั้งหลักเกณฑ์ในการกำหนดค่าปรับทางปกครอง 
จึงจำเป็นต้องออกประกาศนี้

ประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ที่ กค. ๔/๒๕๕๕ เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.
๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)[๑๐]

ปณตภร/ผู้จัดทำ
๒๙ มิถุนายน ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๘๒ ง/หน้า ๑๐๕/๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

[๒] ข้อ ๗
แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๒/๒๕๕๔
เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์
เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๒)

[๓] ข้อ ๑๔/๑ เพิ่มโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ที่ กค. ๒/๒๕๕๔ เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.
๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์ เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๒)

[๔] ข้อ ๑๔/๒ เพิ่มโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ที่ กค. ๒/๒๕๕๔ เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ.
๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์ เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๒)

[๕] ข้อ ๒๑
แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๔/๒๕๕๕
เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน
พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)

[๖] ข้อ ๒๒
แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๔/๒๕๕๕
เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน
พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)

[๗] ข้อ ๒๓
แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๔/๒๕๕๕
เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน
พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)

[๘] ข้อ ๒๙ วรรคสอง
แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ ที่ กค. ๔/๒๕๕๕
เรื่อง การพิจารณาทางปกครองตามพระราชบัญญัติสัญญาซื้อขายล่วงหน้า พ.ศ. ๒๕๔๖ และพระราชบัญญัติทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน
พ.ศ. ๒๕๕๐ (ฉบับที่ ๓)

[๙] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๒๕ ง/หน้า ๔๑/๒ มีนาคม ๒๕๕๔

[๑๐] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๘๐ ง/หน้า ๑๑/๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๕