ข้อบังคับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ว่าด้วยการกำหนดระดับตำแหน่งและการแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา ให้ดำรงตำแหน่งสูงขึ้น พ.ศ. 2550

ข้อบังคับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี

ข้อบังคับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
ว่าด้วยการกำหนดระดับตำแหน่งและการแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา
ให้ดำรงตำแหน่งสูงขึ้น
พ.ศ. ๒๕๕๐[๑]

โดยที่เป็นการสมควรให้มีข้อบังคับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
ว่าด้วยการกำหนดระดับตำแหน่งและการแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาให้ดำรงตำแหน่งสูงขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗ และมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ.
๒๕๔๗ และประกาศ ก.พ.อ. เรื่อง
มาตรฐานการกำหนดระดับตำแหน่งและการแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาให้ดำรงตำแหน่งสูงขึ้น
ลงวันที่ ๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๐ ประกอบมาตรา ๑๗ (๒)
แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พ.ศ. ๒๕๔๘ และโดยมติสภามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
ในคราวประชุมครั้งที่ ๑๑/๒๕๕๐ เมื่อวันที่ ๑๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ จึงให้ออกข้อบังคับไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
ว่าด้วยการกำหนดระดับตำแหน่งและการแต่งตั้งข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาให้ดำรงตำแหน่งสูงขึ้น
พ.ศ. ๒๕๕๐

ข้อ
๒  ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ
๓  ในข้อบังคับนี้
มหาวิทยาลัย หมายความว่า
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
สภามหาวิทยาลัย หมายความว่า
สภามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
ก.บ.ม. หมายความว่า
คณะกรรมการบริหารงานบุคคลในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
ข้าราชการ หมายความว่า
ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา สังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
ตำแหน่ง หมายความว่า
ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาตามโครงสร้างตำแหน่งที่ ก.พ.อ. กำหนด
ก.พ.อ. หมายความว่า
คณะกรรมการข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา
ตำแหน่งระดับชำนาญการ หมายความว่า
ตำแหน่งเฉพาะตัวของข้าราชการ ตามมาตรา ๑๘ (ค) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา
พ.ศ. ๒๕๔๗ เป็นผู้มีความรู้ความสามารถ ประสบการณ์ มีปริมาณงานในหน้าที่
คุณภาพของงานในหน้าที่ และผลงานที่แสดงความเป็นผู้ชำนาญการอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานที่
ก.พ.อ. กำหนดเป็นระดับชำนาญการ ระดับ ๖, ๗ - ๘
ตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญ หมายความว่า
ตำแหน่งเฉพาะตัวของข้าราชการตามมาตรา ๑๘ (ค) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา
พ.ศ. ๒๕๔๗ เป็นผู้มีความรู้ความสามารถ ประสบการณ์ มีปริมาณงานในหน้าที่
คุณภาพของงานในหน้าที่
ผลงานที่แสดงความเป็นผู้เชี่ยวชาญและการใช้ความรู้ความสามารถในงานสนับสนุน
งานบริการวิชาการหรืองานวิชาชีพเพื่อบริการต่อสังคมอยู่ในเกณฑ์มาตรฐานที่ ก.พ.อ.
กำหนดเป็นระดับเชี่ยวชาญ ระดับ ๙
ตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญพิเศษ หมายความว่า
ตำแหน่งเฉพาะตัวของข้าราชการตามมาตรา ๑๘ (ค) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา
พ.ศ. ๒๕๔๗ เป็นผู้มีความรู้ความสามารถ ประสบการณ์ มีปริมาณงานในหน้าที่
คุณภาพของงานในหน้าที่และความเป็นที่ยอมรับนับถือในงานด้านนั้นหรือในด้านวิชาการหรือวิชาชีพ
อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานที่ ก.พ.อ. กำหนดเป็นระดับเชี่ยวชาญพิเศษ ระดับ ๑๐

หมวด ๑
การกำหนดตำแหน่ง

ส่วนที่ ๑
บททั่วไป

ข้อ
๔ ให้ ก.บ.ม.
มีอำนาจและหน้าที่ในการพิจารณากำหนดระดับตำแหน่งและการพิจารณาเพื่อแต่งตั้งข้าราชการให้ดำรงตำแหน่งสูงขึ้น
ตามข้อบังคับนี้หรือตามที่สภามหาวิทยาลัยมอบหมาย

ข้อ
๕  การกำหนดระดับตำแหน่งตามข้อบังคับนี้
ให้เป็นไปตามกรอบของตำแหน่งและแผนพัฒนากำลังคนที่สภามหาวิทยาลัยกำหนดคราวละสี่ปี
กรอบของตำแหน่งตามวรรคหนึ่ง
ให้พิจารณากำหนดตามโครงสร้างตำแหน่งข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาที่ ก.พ.อ.
กำหนด
และให้นำแนวคิดเกี่ยวกับสมรรถนะที่จำเป็นสำหรับแต่ละตำแหน่งเพื่อส่งเสริมการปฏิบัติงานมาพิจารณาประกอบด้วย

ข้อ
๖  การพิจารณากำหนดระดับตำแหน่งให้อยู่ภายใต้เงื่อนไข
ดังนี้
(๑)
การพิจารณาปรับปรุงระบบงานหรือวิธีการทำงานใหม่
(๒)
การพิจารณาระบบบริหารงานในมหาวิทยาลัยในเรื่องการกระจายอำนาจบริหารจัดการ
(๓)
การพัฒนาบทบาท หน้าที่
คุณภาพงานของตำแหน่งเพื่อปฏิบัติภารกิจตามนโยบายและยุทธศาสตร์ของมหาวิทยาลัย
ซึ่งมีผลให้ความรับผิดชอบต่อผลสัมฤทธิ์เพิ่มสูงขึ้น
(๔)
การจัดลำดับความสำคัญของงานตามแผนงาน โครงการที่สอดคล้องตามบทบาทหน้าที่และความรับผิดชอบของหน่วยงานที่เปลี่ยนแปลงไปตามนโยบาย
(๕)
การเปลี่ยนแปลงการจัดแบ่งหน่วยงานภายในใหม่
เพื่อเพิ่มคุณภาพและประสิทธิภาพในการทำงาน
ซึ่งต้องได้รับความเห็นชอบจากสภามหาวิทยาลัย
(๖)
การไม่ขัดต่อการแบ่งส่วนราชการที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งมหาวิทยาลัย

ข้อ
๗  การกำหนดระดับตำแหน่งตามข้อบังคับนี้
ให้ดำเนินการอย่างโปร่งใส ภายใต้เงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑)
ตามโครงสร้างระดับตำแหน่ง และตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่งที่ ก.พ.อ. กำหนด
(๒)
เป็นเหตุผลความจำเป็นเพื่อประโยชน์ของหน่วยงาน
(๓)
ไม่มีผลให้มีการเพิ่มงบประมาณหมวดเงินเดือนและค่าจ้างประจำ
(๔)
ไม่มีผลทำให้อัตรากำลังเพิ่มขึ้น
(๕)
ต้องคำนึงถึงความมีประสิทธิภาพ ความไม่ซ้ำซ้อน และความประหยัด

ส่วนที่ ๒
ตำแหน่งปฏิบัติการระดับต้น
ตำแหน่งปฏิบัติการระดับกลาง
ตำแหน่งปฏิบัติการระดับต้นที่มีประสบการณ์
และตำแหน่งประเภทผู้บริหาร

ข้อ
๘  การกำหนดระดับตำแหน่งของตำแหน่งปฏิบัติการระดับต้น
และตำแหน่งปฏิบัติการระดับกลาง
ซึ่งเป็นตำแหน่งระดับควบให้เป็นไปตามโครงสร้างระดับตำแหน่ง
และมาตรฐานกำหนดตำแหน่งที่ ก.พ.อ. กำหนด

ข้อ
๙  การกำหนดระดับตำแหน่งของตำแหน่งปฏิบัติการระดับต้นที่มีประสบการณ์
ให้ยึดหลักการวิเคราะห์และประเมินค่างานของตำแหน่ง ดังนี้
(๑)
หน้าที่และความรับผิดชอบของตำแหน่ง ได้แก่
กิจกรรมที่ตำแหน่งนั้นต้องปฏิบัติขอบเขตและความหลากหลายของงาน
และผลกระทบจากการปฏิบัติงาน
(๒)
ความยุ่งยากของงาน ความสามารถที่จำเป็นในการปฏิบัติงาน ได้แก่
การมีคำแนะนำแนวทางหรือคู่มือ ความมีอิสระในการปฏิบัติงาน
และระดับการติดต่อประสานงานกับหน่วยงานต่าง ๆ ทั้งภายในและภายนอกหน่วยงาน
(๓)
การควบคุม กำกับ และตรวจสอบ ได้แก่
ความจำเป็นในการได้รับการให้ทิศทางการได้รับคำแนะนำ หรือการได้รับคำปรึกษาในการปฏิบัติงาน
และความจำเป็นในการได้รับการตรวจสอบความถูกต้องสมบูรณ์ของงานโดยผู้บังคับบัญชา
(๔)
ความรู้ที่ต้องการในการปฏิบัติงาน คือ
ความรู้ที่จำเป็นในการผลิตผลงานให้ได้คุณภาพและปริมาณตามเป้าหมายที่กำหนด ได้แก่
ความรู้ระดับพื้นฐาน ความรู้ระดับพื้นฐานชั้นสูง
ความรู้เชิงหลักการหรือแนวคิดวิชาชีพ นโยบายของหน่วยงาน
และการประยุกต์หลักการมาใช้ในการปฏิบัติงาน

ข้อ
๑๐  การกำหนดระดับตำแหน่งของตำแหน่งประเภทผู้บริหารให้ยึดหลักการวิเคราะห์และประเมินค่างานของตำแหน่ง
ดังนี้
(๑)
หน้าที่และความรับผิดชอบของตำแหน่ง ได้แก่
จำนวนและระดับตำแหน่งของผู้ใต้บังคับบัญชาซึ่งสะท้อนถึงประสิทธิภาพและประสิทธิผลของงาน
ระดับความรับผิดชอบของตำแหน่งจำนวนงบประมาณและลักษณะของกิจกรรมทางการเงิน
และความยุติธรรม ความซื่อสัตย์และการรักษาความลับของราชการ
(๒)
ความยุ่งยากของงาน ความสามารถที่จำเป็นในการปฏิบัติงาน ได้แก่
ขอบเขตของการตัดสินใจความคิดริเริ่มที่ต้องใช้ในงาน และลักษณะ
และวัตถุประสงค์ของการติดต่อกับผู้อื่นในการปฏิบัติงาน
(๓)
ระดับความสำคัญของการควบคุมบังคับบัญชาและการตรวจสอบงาน
(๔)
ความรู้ที่ต้องการในการปฏิบัติงาน คือ ความรู้ความสามารถที่ต้องการของตำแหน่งและความรู้ที่จำเป็นในการปฏิบัติงานตามหน้าที่และความรับผิดชอบในฐานะผู้บังคับบัญชา
ได้แก่ ความรู้ขั้นพื้นฐานเกี่ยวกับขั้นตอนและวิธีการปฏิบัติงาน
ความรู้ในศิลปะการบังคับบัญชา การบริหารและการนำความรู้ไปใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ความรู้ในทฤษฎี แนวคิดในวิชาชีพและการประยุกต์ใช้เพื่อให้บรรลุผลสำเร็จ
ความสามารถในการคิดวิเคราะห์ และการตัดสินใจในเรื่องที่มีความสำคัญแตกต่างกัน
การกำหนดระดับตำแหน่งประเภทผู้บริหารภายในหน่วยงาน
ต้องมีระดับตำแหน่งไม่สูงเท่าระดับตำแหน่งประเภทผู้บริหารสูงสุดของหน่วยงานนั้น
หลักเกณฑ์
วิธีการ และแบบประเมินให้เป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัยโดยความเห็นชอบของ ก.บ.ม.

ข้อ
๑๑  การกำหนดค่าน้ำหนักในแต่ละองค์ประกอบและเกณฑ์การตัดสินเพื่อกำหนดระดับตำแหน่งตามข้อ
๙ และข้อ ๑๐ ต้องกำหนดให้เหมาะสมกับแต่ละตำแหน่ง ให้เป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัยโดยความเห็นชอบของ
ก.บ.ม.

ส่วนที่ ๓
ตำแหน่งระดับชำนาญการ
ระดับเชี่ยวชาญ และระดับเชี่ยวชาญพิเศษ

ข้อ
๑๒  การกำหนดตำแหน่งระดับชำนาญการ
ระดับเชี่ยวชาญ
และระดับเชี่ยวชาญพิเศษให้พิจารณาความจำเป็นตามภารกิจของหน่วยงานตามหลักเกณฑ์ตามข้อ
๑๓ และข้อ ๑๔

ข้อ
๑๓  การวิเคราะห์ภารกิจของหน่วยงานเพื่อกำหนดให้มีตำแหน่งระดับชำนาญการระดับเชี่ยวชาญ
และระดับเชี่ยวชาญพิเศษ ให้พิจารณาดังนี้
(๑)
หน่วยงานที่ปฏิบัติภารกิจหลัก หมายถึง
หน่วยงานที่มีฐานะเทียบเท่าคณะซึ่งมีหน้าที่ในการสอน การวิจัย
การให้บริการทางวิชาการ ให้มีตำแหน่งระดับชำนาญการ ระดับเชี่ยวชาญ
และระดับเชี่ยวชาญพิเศษ
(๒)
หน่วยงานที่ปฏิบัติภารกิจสนับสนุนภารกิจหลัก หมายถึง
หน่วยงานซึ่งมีหน้าที่ในการบริหารจัดการเพื่อสนับสนุนภารกิจหลัก
กรณีหน่วยงานที่มีฐานะเทียบเท่ากองให้มีตำแหน่งระดับชำนาญการกรณีหน่วยงานที่มีฐานะเทียบเท่าสำนักงานอธิการบดี
ให้มีตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญ

ข้อ
๑๔  การพิจารณาความจำเป็นของตำแหน่งเพื่อกำหนดให้มีตำแหน่งระดับชำนาญการระดับเชี่ยวชาญ
และระดับเชี่ยวชาญพิเศษ ให้พิจารณาดังนี้
(๑)
ภาระงานของหน่วยงาน ให้พิจารณาจากลักษณะงาน คุณภาพและปริมาณงานของหน่วยงาน
(๒)
ลักษณะหน้าที่ความรับผิดชอบและคุณภาพงานของตำแหน่ง ให้พิจารณาดังนี้
(ก)
ตำแหน่งระดับชำนาญการ ลักษณะงานต้องปฏิบัติโดยผู้มีความรู้ ความสามารถความชำนาญงาน
ทักษะ หรือประสบการณ์ในการปฏิบัติงานเฉพาะด้านหรือเฉพาะทาง และต้องทำการศึกษา
ค้นคว้า ทดลอง วิเคราะห์ สังเคราะห์หรือวิจัย โดยใช้หรือประยุกต์หลักการ
เหตุผลแนวความคิด วิธีการ เพื่อการปฏิบัติงานตามมาตรฐานที่กำหนดไว้
หรือพัฒนางานในหน้าที่และงานเฉพาะด้านหรือเฉพาะทาง
หรือแก้ไขปัญหาในงานหลักที่ปฏิบัติซึ่งมีความยุ่งยากและมีขอบเขตกว้างขวาง
(ข)
ตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญและระดับเชี่ยวชาญพิเศษ
ลักษณะงานต้องปฏิบัติโดยผู้มีความรู้ทฤษฎี หลักวิชา
หรือหลักการเกี่ยวกับงานเฉพาะด้านหรือเฉพาะทาง
และเป็นงานเชิงพัฒนาระบบหรือมาตรฐานของงาน หรืองานพัฒนาทฤษฎี หลักการ ความรู้ใหม่
ซึ่งต้องมีการวิจัยเกี่ยวกับงานเฉพาะด้าน หรือเฉพาะทาง และนำมาประยุกต์ใช้ในทางปฏิบัติ
โดยต้องประยุกต์ทฤษฎี
แนวความคิดใหม่เกี่ยวกับเนื้อหาของงานเพื่อแก้ไขปัญหาในงานที่มีความยุ่งยากมากและมีขอบเขตกว้างขวางมากหรือถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับงานตลอดจนให้คำปรึกษาแนะนำ
หรือปรับปรุงผสมผสานเทคนิคระดับสูงระหว่างสาขาที่เกี่ยวข้อง
หลักเกณฑ์
วิธีการ และแบบประเมินให้เป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัย โดยความเห็นชอบของ ก.บ.ม.

ส่วนที่ ๔
การดำเนินการ

ข้อ
๑๕  การวิเคราะห์ตำแหน่งที่มีลักษณะหน้าที่และความรับผิดชอบ
ปริมาณและคุณภาพของงานของตำแหน่งที่เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมในสาระสำคัญ
ถึงระดับที่จะต้องมีการปรับปรุงระดับตำแหน่งให้จัดทำข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับตำแหน่งที่จะเสนอขอปรับปรุงการกำหนดระดับตำแหน่ง
ได้แก่ ชื่อตำแหน่ง ระดับเลขที่ สังกัด
หน้าที่ความรับผิดชอบเดิมและใหม่ของตำแหน่งดังกล่าว
ลักษณะงานที่ปฏิบัติเดิมและใหม่ของตำแหน่งดังกล่าว เพื่อประกอบการพิจารณา

ข้อ
๑๖  เมื่อ ก.บ.ม.
พิจารณาและเสนอให้สภามหาวิทยาลัยมีมติกำหนดกรอบตำแหน่งในหน่วยงานใดแล้ว
ให้มีการประกาศให้ข้าราชการได้รับทราบร่วมกัน
เพื่อเปิดโอกาสให้ข้าราชการได้เตรียมความพร้อมในการประเมินเพื่อแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งดังกล่าว

ข้อ
๑๗  ให้มีการจัดทำรายงานสรุปผลการพิจารณากรอบตำแหน่งเพื่อเป็นแหล่งอ้างอิงในการสืบค้น
และเพื่อแสดงความโปร่งใส

หมวด ๒
การแต่งตั้งข้าราชการให้ดำรงตำแหน่งสูงขึ้น

ส่วนที่ ๑
ตำแหน่งปฏิบัติการระดับต้น
และตำแหน่งปฏิบัติการระดับกลาง

ข้อ
๑๘  ให้มีการตรวจสอบคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่งที่
ก.พ.อ. กำหนด ก่อนการประเมินบุคคลเพื่อแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งปฏิบัติการระดับต้น
และตำแหน่งปฏิบัติการระดับกลาง

ข้อ
๑๙  การประเมินบุคคลเพื่อแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับปฏิบัติการระดับต้นและระดับกลาง
ต้องประเมินจากการปฏิบัติงานและคุณลักษณะของบุคคลที่จำเป็นสำหรับตำแหน่ง

ข้อ
๒๐  การประเมินการปฏิบัติงานให้ประเมินตามองค์ประกอบ
ดังนี้
(๑)
ความรู้ความสามารถในการปฏิบัติงานและคุณภาพของงาน
(๒)
ความรับผิดชอบต่อหน้าที่
(๓)
ความประพฤติ

ข้อ
๒๑  ความรู้ความสามารถในการปฏิบัติงานตามข้อ ๒๐
(๑) ของตำแหน่งปฏิบัติการระดับต้นให้พิจารณา ดังนี้
(๑)
ความรอบรู้ ความชำนาญ
ความสามารถในการวิเคราะห์งานที่ปฏิบัติและงานอื่นที่เกี่ยวข้อง
(๒)
ความเข้าใจในนโยบายและเป้าหมายของหน่วยงาน
(๓)
ความรู้ความสามารถที่เพิ่มขึ้นในการปฏิบัติงานปัจจุบัน และการพัฒนาปรับปรุงความรู้ความเข้าใจ
ความสนใจที่จะนำไปใช้ปฏิบัติงานให้ดีขึ้น และเพื่อที่จะรับงานที่สูงขึ้นได้
การพิจารณาความรู้ความสามารถในการปฏิบัติงานตามวรรคหนึ่ง
ของตำแหน่งปฏิบัติการระดับกลางซึ่งเป็นสายงานที่เริ่มต้นจากระดับ ๓ ขึ้นไป
นอกจากต้องพิจารณาตามวรรคหนึ่งแล้ว ให้นำเรื่องความคิดริเริ่มสร้างสรรค์งาน
การพัฒนางาน และการแก้ไขปัญหาอุปสรรคในการปฏิบัติงานประกอบด้วย

ข้อ
๒๒  คุณภาพของงานตามข้อ ๒๐ (๑)
ให้พิจารณาจากความสามารถในการปฏิบัติงานที่ได้รับมอบหมาย
โดยคำนึงถึงความสำเร็จในเวลาที่กำหนด ความถูกต้อง แม่นยำ ความครบถ้วนสมบูรณ์ และความเป็นระเบียบเรียบร้อยของงาน

ข้อ
๒๓  ความรับผิดชอบต่อหน้าที่ตามข้อ ๒๐
(๒) ให้พิจารณาจากความตั้งใจ
ความเต็มใจและความมุ่งมั่นที่จะทำงานที่ได้รับมอบหมายให้สำเร็จและเป็นผลดีแก่ทางราชการ
ความรับผิดชอบต่อหน้าที่ตลอดทั้งไม่ละเลยต่องานและพร้อมที่จะรับผิดชอบต่อผลของงานที่เกิดขึ้น

ข้อ
๒๔  ความประพฤติตามข้อ ๒๐ (๓)
ให้พิจารณาจากอุปนิสัย บุคลิกลักษณะ ท่วงทีวาจา การวางตัว
รวมทั้งคุณธรรมและจริยธรรมที่จำเป็นสำหรับตำแหน่ง
ตลอดจนการปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการและหน่วยงาน

ข้อ
๒๕  การประเมินคุณลักษณะของบุคคลที่จำเป็นสำหรับตำแหน่งปฏิบัติการระดับต้นและตำแหน่งปฏิบัติการระดับกลาง
ให้ประเมิน ดังนี้
(๑)
ความอุตสาหะ ให้พิจารณาจากความมีมานะ อดทน
และเอาใจใส่ในหน้าที่การงานกระตือรือร้นในการปฏิบัติงาน
การอุทิศเวลาให้กับทางราชการและความขยันหมั่นเพียร
(๒)
ความมีมนุษยสัมพันธ์ ให้พิจารณาจากความสามารถในการปฏิบัติงานร่วมกับผู้อื่นอย่างมีประสิทธิภาพ
การยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น การยอมรับในความสามารถของผู้ร่วมงานทุกระดับ
ความสามารถในการแก้ไขและลดข้อขัดแย้งอันอาจจะเป็นอุปสรรคต่องานราชการหรือความสามารถในการสร้างความสัมพันธ์อันดีกับผู้มารับบริการหรือผู้มาติดต่อ
รวมทั้งความเต็มใจในการให้ความช่วยเหลือและให้บริการผู้มาติดต่อ
(๓)
ความสามารถในการสื่อความหมาย
ให้พิจารณาจากความสามารถในการแสดงความคิดเห็นที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติงาน
การสื่อสารกับผู้บังคับบัญชา ผู้ใต้บังคับบัญชาและเพื่อนร่วมงานทั้งด้วยวาจา
หรือลายลักษณ์อักษร
และความสามารถในการใช้ภาษาอย่างเหมาะสมเกี่ยวกับการให้ข้อมูลข่าวสาร การบันทึก
หรือการรายงาน

ข้อ
๒๖  การกำหนดค่าน้ำหนักในแต่ละองค์ประกอบและเกณฑ์การตัดสิน
เพื่อแต่งตั้งข้าราชการให้ดำรงตำแหน่ง ต้องกำหนดให้เหมาะสมกับตำแหน่งปฏิบัติการระดับต้น
และตำแหน่งปฏิบัติการระดับกลาง ตามประกาศของมหาวิทยาลัยโดยความเห็นชอบของ ก.บ.ม.

ข้อ
๒๗  การประเมินให้ดำเนินการโดยคณะกรรมการประเมินผลงานที่
ก.บ.ม.
แต่งตั้งซึ่งคณะกรรมการดังกล่าวต้องมีระดับตำแหน่งไม่ต่ำกว่าตำแหน่งที่เสนอขอหรือเทียบเท่า

ส่วนที่ ๒
ตำแหน่งปฏิบัติการระดับต้นที่มีประสบการณ์

ข้อ
๒๘  ให้มีการตรวจสอบคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งของข้าราชการตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่งที่
ก.พ.อ. กำหนด
ก่อนการประเมินบุคคลเพื่อแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งปฏิบัติการระดับต้นที่มีประสบการณ์

ข้อ
๒๙  การประเมินบุคคลเพื่อแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับปฏิบัติการระดับต้นที่มีประสบการณ์
ให้ประเมินจากผลงานและคุณลักษณะของบุคคลที่จำเป็นสำหรับตำแหน่ง

ข้อ
๓๐  การประเมินผลงานให้ประเมินตามองค์ประกอบ
ดังนี้
(๑)
ขอบเขตของผลงาน
(๒)
คุณภาพของผลงาน
(๓)
ความยุ่งยากซับซ้อนของผลงาน
(๔)
ประโยชน์ของผลงาน
(๕)
ความรู้ความชำนาญงานและประสบการณ์
ผลงานที่นำเสนอเพื่อพิจารณา
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังนี้
(๑)
ต้องมิใช่ผลงานที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาหรือการฝึกอบรม
(๒)
ต้องมิใช่ผลงานเดิมที่เคยใช้ในการประเมินแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งในระดับที่สูงขึ้นมาแล้ว
(๓)
กรณีที่เป็นผลงานร่วมต้องระบุการมีส่วนร่วมและมีคำรับรองจากผู้มีส่วนร่วม
การประเมินผลงานตามวรรคหนึ่ง
ให้พิจารณาจากผลการปฏิบัติงานจริง
หรือพิจารณาจากแฟ้มงานที่ได้บันทึกผลงานที่ปฏิบัติ ในช่วงระยะเวลาไม่น้อยกว่าสองปี
โดยผลงานนั้นแสดงให้เห็นถึงทักษะความรู้ความสามารถ ความชำนาญ
และผลสัมฤทธิ์ของงานซึ่งเป็นที่ประจักษ์

ข้อ
๓๑  การพิจารณาผลงานให้กำหนดเงื่อนไข
ขอบเขตมาตรฐานของผลงาน ดังนี้
(๑)
ปริมาณขั้นต่ำของผลงานแต่ละประเภท
(๒)
คุณภาพผลงานซึ่งเหมาะสมกับระดับตำแหน่ง สายงาน และลักษณะงานของหน่วยงาน
(๓)
การเผยแพร่ผลงานเพื่อการนำไปใช้ประโยชน์และป้องกันการลอกเลียน

ข้อ
๓๒  ขอบเขตของผลงานตามข้อ ๓๐ (๑)
ให้พิจารณาจากผลการปฏิบัติงานหรือผลสำเร็จของงานที่เกิดจากงานในหน้าที่ความรับผิดชอบของตำแหน่ง
และแนวคิดหรือแผนงานที่จะดำเนินการในอนาคต
ซึ่งเป็นการพัฒนางานในตำแหน่งที่จะได้รับการแต่งตั้ง

ข้อ
๓๓  คุณภาพของผลงานตามข้อ ๓๐ (๒)
ให้พิจารณาจากคุณภาพของผลงานที่เชื่อถือได้

ข้อ
๓๔  ความยุ่งยากซับซ้อนของผลงานตามข้อ
๓๐ (๓) ให้พิจารณาจากการใช้หลักวิชาการเฉพาะทางในการปฏิบัติงานที่มีความยุ่งยากมาก
และความจำเป็นต้องมีการตัดสินใจหรือแก้ปัญหาในงานที่ปฏิบัติด้วยตนเองได้

ข้อ
๓๕  การประเมินประโยชน์ของผลงานตามข้อ
๓๐ (๔) ให้พิจารณาจากประโยชน์ของผลงานที่มีต่อหน่วยงานหรือผู้รับบริการ
หรือต่อความก้าวหน้าทางวิชาการ
หรือการปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องซึ่งสามารถช่วยเสริมยุทธศาสตร์ของหน่วยงานได้เป็นอย่างดี

ข้อ
๓๖  การประเมินความรู้ความชำนาญงานและประสบการณ์ตามข้อ
๓๐ (๕) ให้พิจารณาจากความรู้ ความชำนาญงาน
และประสบการณ์ที่ทำให้สามารถปฏิบัติงานในความรับผิดชอบด้วยตนเองได้เป็นที่ยอมรับในงานนั้น

ข้อ
๓๗  การประเมินคุณลักษณะของบุคคลที่จำเป็นสำหรับตำแหน่งปฏิบัติการระดับต้นและตำแหน่งปฏิบัติการระดับกลาง
ให้ประเมิน ดังนี้
(๑)
ความอุตสาหะ ให้พิจารณาจากความมีมานะ อดทน
และเอาใจใส่ในหน้าที่การงานความกระตือรือร้นในการปฏิบัติงาน
การอุทิศเวลาให้กับทางราชการ และความขยันหมั่นเพียร
(๒)
ความมีมนุษยสัมพันธ์ ให้พิจารณาจากความสามารถในการปฏิบัติงานร่วมกับผู้อื่นอย่างมีประสิทธิภาพ
การยอมรับฟังความคิดเห็นของผู้อื่น
การยอมรับในความสามารถของผู้ร่วมงานทุกระดับความสามารถในการแก้ไขและลดข้อขัดแย้งอันอาจจะเป็นอุปสรรคต่องานราชการหรือความสามารถในการสร้างความสัมพันธ์อันดีกับผู้มารับบริการหรือผู้มาติดต่อ
รวมทั้งความเต็มใจในการให้ความช่วยเหลือและบริการผู้มาติดต่อ
(๓)
ความสามารถในการสื่อความหมาย
ให้พิจารณาจากความสามารถในการแสดงความคิดเห็นที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติงาน
การสื่อสารกับผู้บังคับบัญชา ผู้ใต้บังคับบัญชาและเพื่อนร่วมงาน ทั้งด้วยวาจา
หรือลายลักษณ์อักษร ความสามารถในการใช้ภาษาอย่างเหมาะสมเกี่ยวกับการให้ข้อมูลข่าวสารการบันทึก
หรือการรายงาน

ข้อ
๓๘  การกำหนดค่าน้ำหนักในแต่ละองค์ประกอบและเกณฑ์การตัดสินเพื่อแต่งตั้งข้าราชการให้ดำรงตำแหน่ง
ต้องกำหนดให้เหมาะสมกับระดับตำแหน่งของตำแหน่งปฏิบัติการระดับต้นที่มีประสบการณ์

ข้อ
๓๙  การประเมินให้ดำเนินการโดยคณะกรรมการประเมินผลงานที่
ก.บ.ม.
แต่งตั้งซึ่งคณะกรรมการดังกล่าวต้องมีระดับตำแหน่งไม่ต่ำกว่าตำแหน่งที่เสนอขอหรือเทียบเท่า
หลักเกณฑ์
วิธีการ และแบบประเมิน ให้เป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัย โดยความเห็นชอบของ ก.บ.ม.

ส่วนที่ ๓
ตำแหน่งประเภทผู้บริหาร

ข้อ
๔๐  ให้มีการตรวจสอบคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งของข้าราชการตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่งที่
ก.พ.อ. กำหนด ก่อนการประเมินบุคคลเพื่อแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประเภทผู้บริหาร
กรณีที่มีบุคคลซึ่งมีคุณสมบัติครบถ้วนตามมาตรฐานกำหนดตำแหน่งตามวรรคหนึ่งมากกว่าจำนวนกรอบตำแหน่งที่กำหนดให้คัดเลือกบุคคลที่จะเข้ารับการประเมินตามจำนวนกรอบตำแหน่งโดยดำเนินการอย่างเป็นระบบ
โปร่งใส เป็นธรรมและตรวจสอบได้ ดังนี้
(๑)
แต่งตั้งคณะกรรมการคัดเลือกบุคคล
เพื่อกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการคัดเลือกบุคคลรายงานผลการพิจารณาคัดเลือกบุคคล
และตรวจสอบกรณีมีการทักท้วงผลการคัดเลือก
(๒)
การคัดเลือกให้ดำเนินการตามขั้นตอน ดังนี้
(ก)
สำรวจข้อมูลผู้มีคุณสมบัติครบถ้วน
(ข)
ให้ผู้บังคับบัญชาประเมินคุณลักษณะของผู้มีคุณสมบัติครบถ้วน
(ค)
ให้แจ้งข้าราชการผู้มีคุณสมบัติครบถ้วนส่งเอกสารเพื่อประกอบการพิจารณาคัดเลือก
(ง)
รวบรวมข้อมูลทั้งหมดเสนอคณะกรรมการคัดเลือก
(จ)
สรุปความเห็นและข้อสังเกตของคณะกรรมการ
(ฉ)
ให้แจ้งผู้ได้รับการคัดเลือกทราบ
(ช)
ประกาศผลผู้ได้รับการคัดเลือกอย่างเปิดเผยและเปิดโอกาสให้มีการทักท้วงได้ภายในระยะเวลาที่กำหนด

ข้อ
๔๑  การประเมินบุคคลเพื่อแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประเภทผู้บริหารต้องประเมินจากการปฏิบัติงาน
คุณลักษณะและสมรรถนะของบุคคลที่จำเป็นสำหรับตำแหน่ง

ข้อ
๔๒  การประเมินการปฏิบัติงานให้ประเมินตามองค์ประกอบ
ดังนี้
(๑)
ความรู้ความสามารถในการปฏิบัติงาน
(๒)
ความรับผิดชอบต่อหน้าที่
(๓)
การวางแผน การควบคุม การติดตามผลการปฏิบัติงานและการพัฒนางาน
(๔)
การแนะนำ การสอนงานและการพัฒนาผู้ใต้บังคับบัญชา
ทั้งนี้
คุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งประเภทผู้บริหารต้องผ่านการอบรมหลักสูตรนักบริหารที่
ก.พ.อ. รับรอง

ข้อ
๔๓  ความรู้ความสามารถในการปฏิบัติงานตามข้อ
๔๒ (๑) ให้พิจารณาจากการมีความรู้และประสบการณ์ในทางวิชาการหรือวิชาชีพ
ความสามารถในการบริหารงาน ความสามารถปฏิบัติงานให้สำเร็จโดยประหยัดทรัพยากร
ความสามารถในการตัดสินใจ และความคิดริเริ่ม

ข้อ
๔๔  ความรับผิดชอบต่อหน้าที่ตามข้อ ๔๒
(๒) ให้พิจารณาจากความสามารถในการบริหารงานที่อยู่ในความรับผิดชอบ การดำ
เนินงานให้สำเร็จลุล่วงโดยคำนึงถึงเป้าหมายและความสำเร็จของงานเป็นหลัก
และการยอมรับปัญหาที่เกิดจากการทำงานและความสามารถในการแก้ไขปัญหาได้อย่างเหมาะสม
โดยให้พิจารณาจากผลของการปฏิบัติงานประกอบด้วย

ข้อ
๔๕  การวางแผน การควบคุม
การติดตามผลการปฏิบัติงานและการพัฒนางานตามข้อ ๔๒ (๓) ให้พิจารณาจากความสามารถในการจัดทำแผนปฏิบัติการประจำปีของหน่วยงาน
ควบคุมดูแลการปฏิบัติให้เป็นไปตามแผนดังกล่าว
และติดตามประเมินผลงานของหน่วยงานและการปฏิบัติงานของผู้ใต้บังคับบัญชา ตลอดจนการปรับปรุงและการพัฒนางาน

ข้อ
๔๖  การแนะนำ การสอนงาน
และการพัฒนาผู้ใต้บังคับบัญชาตามข้อ ๔๒ (๔) ให้พิจารณาจากการให้คำปรึกษา แนะนำ
สอนงานผู้ใต้บังคับบัญชา
และการปรับปรุงและพัฒนาผู้ใต้บังคับบัญชาให้สามารถปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ข้อ
๔๗  การประเมินคุณลักษณะของบุคคลที่จำเป็นสำหรับตำแหน่งประเภทผู้บริหารให้ประเมิน
ดังนี้
(๑)
ความประพฤติ
ให้พิจารณาจากอุปนิสัยความประพฤติทั้งในด้านส่วนตัวและการรักษาวินัยข้าราชการ
ทั้งนี้ ให้พิจารณาจากประวัติส่วนตัว ประวัติการทำงาน และพฤติกรรมที่ปรากฏทางอื่น
(๒)
ความมีมนุษยสัมพันธ์
ให้พิจารณาจากการให้ความร่วมมือในส่วนที่เกี่ยวกับราชการทั้งหน่วยงานภายในและภายนอกที่ต้องปฏิบัติงานเกี่ยวข้องกัน
อันจะก่อให้เกิดประโยชน์แก่มหาวิทยาลัยหรือส่วนราชการอื่น

ข้อ
๔๘  การประเมินสมรรถนะของบุคคลที่จำเป็นสำหรับตำแหน่งประเภทผู้บริหารให้ประเมิน
ดังนี้
(๑)
ความเป็นผู้นำ ให้พิจารณาจากความสามารถในการวางตน และเป็นตัวอย่างที่ดี
การมีศิลปะในการโน้มน้าว จูงใจ กระตุ้นและให้กำลังใจแก่ผู้ร่วมงาน
เพื่อให้เกิดความร่วมมือในการปฏิบัติงาน ความตั้งใจและเต็มใจร่วมกันทำงานให้สำเร็จ
และความสนใจและความสามารถในการพัฒนาทักษะ
ความรู้ความสามารถของทีมงานด้วยวิธีการอย่างเหมาะสม
(๒)
การคิดเชิงกลยุทธ์ ให้พิจารณาจากความสามารถในการประเมินสถานการณ์ การกำหนดกลยุทธ์
การลดจุดอ่อนและเสริมจุดแข็ง การแปรวิกฤตเป็นโอกาส
และการคิดเพื่อให้ได้รับชัยชนะในทุกสถานการณ์
(๓)
การตัดสินใจในการแก้ไขปัญหา
ให้พิจารณาจากความสามารถในการวิเคราะห์หาสาเหตุของปัญหา
การวิเคราะห์แนวทางในการแก้ไขปัญหาโดยมีหลายทางเลือก
การเลือกแนวทางในการแก้ไขปัญหาได้อย่างถูกต้องเหมาะสม
และการใช้ข้อมูลประกอบในการตัดสินใจและแก้ไขปัญหา
(๔)
วิสัยทัศน์ ให้พิจารณาจากความสามารถในการคาดการณ์หรือพยากรณ์สถานการณ์ข้างหน้าอย่างมีหลักการและเหตุผล
และการกำหนดกลยุทธ์และวางแผนการดำเนินการเพื่อรองรับสิ่งที่คาดว่าจะเกิดขึ้นทั้งด้านที่เป็นผลโดยตรงและผลกระทบ

ข้อ
๔๙  การแต่งตั้งบุคคลให้ดำรงตำแหน่งประเภทผู้บริหาร
ที่ ก.พ.อ. กำหนดให้เป็นระดับ ๗  ๘ ให้แต่งตั้งเมื่อบุคคลดังกล่าวได้รับเงินเดือนไม่ต่ำกว่าขั้นต่ำของระดับ
๘

ข้อ
๕๐  การกำหนดค่าน้ำหนักในแต่ละองค์ประกอบและเกณฑ์การตัดสินเพื่อแต่งตั้งข้าราชการให้ดำรงตำแหน่ง
ต้องกำหนดให้เหมาะสมกับลักษณะงานของหน่วยงาน
และระดับตำแหน่งของตำแหน่งประเภทผู้บริหาร

ข้อ
๕๑  การประเมินให้ดำเนินการโดยคณะกรรมการประเมินผลงานที่
ก.บ.ม.
แต่งตั้งซึ่งคณะกรรมการดังกล่าวต้องมีระดับตำแหน่งไม่ต่ำกว่าตำแหน่งที่เสนอขอหรือเทียบเท่าหลักเกณฑ์
วิธีการ และแบบประเมิน ให้เป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัย โดยความเห็นชอบของ ก.บ.ม.

ส่วนที่ ๔
ตำแหน่งระดับชำนาญการ
ระดับเชี่ยวชาญ และระดับเชี่ยวชาญพิเศษ

ข้อ
๕๒  ให้มีการตรวจสอบคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งของข้าราชการตามข้อ
๕๓ ข้อ ๕๔ และข้อ ๕๕ ก่อนการประเมินบุคคลเพื่อแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับชำนาญการ
ระดับเชี่ยวชาญหรือระดับเชี่ยวชาญพิเศษ แล้วแต่กรณี
กรณีที่มีบุคคลซึ่งมีคุณสมบัติครบถ้วนตามวรรคหนึ่งมากกว่าจำนวนกรอบตำแหน่งที่กำหนดให้คัดเลือกบุคคลที่จะเข้ารับการประเมินตามจำนวนกรอบตำแหน่ง
โดยดำเนินการอย่างเป็นระบบโปร่งใส เป็นธรรม และตรวจสอบได้ ดังนี้
(๑)
แต่งตั้งคณะกรรมการคัดเลือกบุคคล เพื่อกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการคัดเลือกบุคคลรายงานผลการพิจารณาคัดเลือกบุคคล
และตรวจสอบกรณีมีการทักท้วงผลการคัดเลือก
(๒)
การคัดเลือกให้ดำเนินการตามขั้นตอน ดังนี้
(ก)
สำรวจข้อมูลผู้มีคุณสมบัติครบถ้วน
(ข)
ให้ผู้บังคับบัญชาประเมินคุณลักษณะของผู้มีคุณสมบัติครบถ้วน
(ค)
ให้แจ้งข้าราชการผู้มีคุณสมบัติครบถ้วนส่งเอกสารเพื่อประกอบการพิจารณาคัดเลือก
(ง)
รวบรวมข้อมูลทั้งหมดเสนอคณะกรรมการคัดเลือก
(จ)
สรุปความเห็นและข้อสังเกตของคณะกรรมการคัดเลือก
(ฉ)
ให้แจ้งผู้ได้รับการคัดเลือกทราบและส่งผลงานตามหลักเกณฑ์ที่ ก.พ.อ. กำหนด
(ช)
ประกาศผลผู้ได้รับการคัดเลือกอย่างเปิดเผยและเปิดโอกาสให้มีการทักท้วงได้ภายในระยะเวลาที่กำหนด

ข้อ
๕๓  คุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งระดับชำนาญการ
ต้องมีคุณวุฒิการศึกษาและมีระยะเวลาในการดำรงตำแหน่ง ดังนี้
(๑)
วุฒิประกาศนียบัตรวิชาชีพหรือเทียบเท่า ต้องดำรงตำแหน่งในระดับปฏิบัติการมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบหกปี
(๒)
วุฒิอนุปริญญาหรือเทียบเท่า
ต้องดำรงตำแหน่งระดับปฏิบัติการมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบสองปี
(๓)
วุฒิปริญญาตรีหรือเทียบเท่า
ต้องดำรงตำแหน่งระดับปฏิบัติการมาแล้วไม่น้อยกว่าเก้าปี
(๔)
วุฒิปริญญาโทหรือเทียบเท่า ต้องดำรงตำแหน่งระดับปฏิบัติการมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปี
(๕)
วุฒิปริญญาเอกหรือเทียบเท่า ต้องดำรงตำแหน่งระดับปฏิบัติการมาแล้วไม่น้อยกว่าสองปี
กรณีได้รับวุฒิการศึกษาเพิ่มขึ้นและได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งที่ใช้วุฒิการศึกษาดังกล่าวเป็นคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่ง
ให้นับระยะเวลาดำรงตำแหน่งรวมกันตามอัตราส่วนได้โดยตำแหน่งที่ดำรงอยู่เดิม
ต้องเป็นตำแหน่งที่ได้มีการกำหนดความจำเป็นของหน่วยงานให้มีตำแหน่งระดับชำนาญการแล้ว

ข้อ
๕๔  คุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญ
ต้องมีวุฒิการศึกษาและมีระยะเวลาในการดำรงตำแหน่ง ดังนี้
(๑)
ต้องมีวุฒิปริญญาตรีหรือเทียบเท่าและต้องดำรงตำแหน่งระดับชำนาญการหรือเทียบเท่าของสายงานที่เริ่มต้นจากระดับ
๓ ขึ้นไปมาแล้วไม่น้อยกว่าสามปี
(๒)
กรณีที่มิได้ดำรงตำแหน่งระดับชำนาญการให้เทียบคุณสมบัติข้าราชการ
เพื่อใช้เป็นคุณสมบัติในการขอกำหนดตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญ ดังนี้
(ก)
ต้องดำรงตำแหน่งระดับ ๘ และมีคุณวุฒิปริญญาตรีหรือเทียบเท่ามีความรู 
ความสามารถและประสบการณ์จากการดำรงตำแหน่งที่ขอเทียบคุณสมบัติมาแล้วไม่น้อยกว่าสามปี
(ข)
ให้พิจารณาเทียบคุณสมบัติที่แสดงความเป็นผู้ชำนาญการ ระดับ ๘
ย้อนหลังได้ไม่เกินสามปี โดยพิจารณาจากประเภทและขอบข่ายของงานที่รับผิดชอบ
ปริมาณและคุณภาพของงานในภาพรวม และผลงานที่แสดงความเป็นผู้ชำนาญการ ระดับ ๘
ซึ่งหมายถึง คู่มือปฏิบัติงาน ผลงานศึกษา ค้นคว้า ทดลอง วิเคราะห์ สังเคราะห์
หรือวิจัยที่เป็นประโยชน์ต่องานในหน้าที่ในด้านการแก้ไขปัญหาหรือการพัฒนางาน หรือเป็นผลงานริเริ่มสร้างสรรค์
การให้ความเห็น คำแนะนำ หรือเสนอแนะเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหาหรือการพัฒนางานสนับสนุน
งานบริการวิชาการหรืองานวิชาชีพนั้นซึ่งผลงานดังกล่าวสามารถนำไปเสนอขอกำหนดตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญได้

ข้อ
๕๕  คุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญพิเศษ
ต้องมีวุฒิการศึกษาและมีระยะเวลาในการดำรงตำแหน่ง ดังนี้
(๑)
ต้องมีวุฒิปริญญาตรีหรือเทียบเท่า
และต้องดำรงตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญหรือเทียบเท่ามาแล้วไม่น้อยกว่าสองปี
(๒)
กรณีที่มิได้ดำรงตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญให้เทียบคุณสมบัติข้าราชการ
เพื่อใช้เป็นคุณสมบัติในการขอกำหนดตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญพิเศษ ระดับ ๑๐ ดังนี้
(ก)
ต้องดำรงตำแหน่งระดับ ๙ และมีคุณวุฒิปริญญาตรีหรือเทียบเท่า
มีความรู้ความสามารถและประสบการณ์จากการดำรงตำแหน่งที่ขอเทียบคุณสมบัติมาแล้วไม่น้อยกว่าสองปี
(ข)
ให้พิจารณาเทียบคุณสมบัติที่แสดงความเป็นผู้เชี่ยวชาญ ระดับ ๙
ย้อนหลังได้ไม่เกินสองปี โดยพิจารณาจากประเภทและขอบข่ายของงานที่รับผิดชอบ
ปริมาณและคุณภาพของงานในภาพรวม และผลงานที่แสดงความเป็นผู้เชี่ยวชาญ ระดับ ๙
ซึ่งหมายถึง คู่มือปฏิบัติงาน ผลงานศึกษา ค้นคว้า ทดลอง วิเคราะห์ สังเคราะห์
หรือวิจัยที่เป็นประโยชน์ต่องานในหน้าที่ในด้านการแก้ไขปัญหาหรือการพัฒนางาน
หรือเป็นผลงานริเริ่มสร้างสรรค์ การให้ความเห็น คำแนะนำ หรือเสนอแนะ
การให้คำปรึกษาแนะนำ การอบรมและเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับหลักการ แนวทาง ระบบรูปแบบ
เทคนิคและวิธีการในการแก้ไขปัญหาหรือการพัฒนางานสนับสนุน งานบริการวิชาการหรืองานวิชาชีพนั้น
ซึ่งผลงานดังกล่าวสามารถนำไปเสนอขอกำหนดตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญพิเศษได้

ข้อ
๕๖  การประเมินบุคคลเพื่อแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับชำนาญการ
ระดับเชี่ยวชาญและระดับเชี่ยวชาญพิเศษให้ประเมินจากการปฏิบัติงาน ผลงาน
และคุณลักษณะของบุคคลที่จำเป็นสำหรับตำแหน่ง

ข้อ
๕๗  การประเมินในกรณีตำแหน่งระดับชำนาญการ
ให้พิจารณาตามประกาศของมหาวิทยาลัยโดยความเห็นชอบของ ก.บ.ม. ดังนี้
(๑)
ปริมาณงานในหน้าที่ หมายถึง ขนาดหรือความมากน้อยของงาน
(๒)
คุณภาพของงานในหน้าที่ หมายถึง ความยากง่าย การอาศัยเทคนิค วิธีการ
(๓)
ผลงานที่แสดงความเป็นผู้ชำนาญการ หมายถึง การใช้ประโยชน์จากผลงาน
ผลงานเป็นงานสร้างสรรค์และมีความคิดริเริ่ม
ผลงานที่นำเสนอเพื่อพิจารณา
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังนี้
(๑)
ต้องมิใช่ผลงานที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาหรือการฝึกอบรม
(๒)
ต้องมิใช่ผลงานเดิมที่เคยใช้ในการประเมินแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งในระดับที่สูงขึ้นมาแล้ว
(๓)
กรณีที่เป็นผลงานร่วมต้องระบุการมีส่วนร่วมและมีคำรับรองจากผู้มีส่วนร่วม

ข้อ
๕๘  การพิจารณาผลงานให้กำหนดเงื่อนไข
ขอบเขตมาตรฐานของผลงานตามประกาศของมหาวิทยาลัยโดยความเห็นชอบของ ก.บ.ม. ดังนี้
(๑)
ปริมาณขั้นต่ำของผลงานแต่ละประเภท
(๒)
คุณภาพผลงานซึ่งเหมาะสมกับระดับตำแหน่ง สายงาน และลักษณะงานของหน่วยงาน
(๓)
การเผยแพร่ผลงานเพื่อการนำไปใช้ประโยชน์และป้องกันการลอกเลียน

ข้อ
๕๙  การแต่งตั้งบุคคลให้ดำรงตำแหน่งระดับชำนาญการ
ระดับ ๘ ให้แต่งตั้งเมื่อบุคคลดังกล่าวได้รับเงินเดือนไม่ต่ำกว่าขั้นต่ำของระดับ ๘

ข้อ
๖๐  การประเมินในกรณีตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญ
ให้พิจารณา ดังนี้
(๑)
ปริมาณงานในหน้าที่ หมายถึง ขนาดหรือความมากน้อยของงาน
(๒)
คุณภาพของงานในหน้าที่ หมายถึง ความยากง่าย การอาศัยเทคนิค วิธีการ
(๓)
ผลงานที่แสดงความเป็นผู้เชี่ยวชาญ หมายถึง
ผลงานที่ใช้ประโยชน์ได้อย่างกว้างขวางค่อนข้างมาก
ผลงานที่ก่อให้เกิดการพัฒนาระบบหรือมาตรฐานของงาน
และผลงานที่ก่อให้เกิดความรู้ใหม่หรือเทคนิควิธีการใหม่ที่เป็นประโยชน์ต่องานค่อนข้างมาก
ผลงานที่นำเสนอเพื่อพิจารณา
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ตามข้อ ๕๗ วรรคสอง
และการพิจารณาผลงานให้เป็นไปตามเงื่อนไขขอบเขตมาตรฐานของผลงานตามข้อ ๕๘
(๔)
การใช้ความรู้ความสามารถในงานสนับสนุน งานบริการวิชาการหรืองานวิชาชีพ
เพื่อบริการต่อสังคม
หมายถึง การให้ความเห็น คำแนะนำ หรือเสนอแนะ การให้คำปรึกษาแนะนำการอบรมและเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับหลักการ
แนวทาง ระบบ รูปแบบ เทคนิคและวิธีการในการแก้ไขปัญหาหรือการพัฒนางานสนับสนุน
งานบริการวิชาการหรืองานวิชาชีพนั้น

ข้อ
๖๑  การประเมินในกรณีตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญพิเศษ
ให้พิจารณา ดังนี้
(๑)
ปริมาณงานในหน้าที่ หมายถึง ขนาดหรือความมากน้อยของงาน
(๒)
คุณภาพของงานในหน้าที่ หมายถึง ความยากง่าย การอาศัยเทคนิค วิธีการ
(๓)
ผลงานที่แสดงความเป็นผู้เชี่ยวชาญพิเศษ หมายถึง
ผลงานที่ใช้ประโยชน์ได้อย่างกว้างขวางมากผลงานที่ก่อให้เกิดการพัฒนาระบบหรือมาตรฐานของงาน
ผลงานที่ก่อให้เกิดความรู้ใหม่หรือเทคนิควิธีการใหม่ที่เป็นประโยชน์ต่องานมาก
(๔)
การใช้ความรู้ความสามารถในงานสนับสนุน
งานบริการวิชาการหรืองานวิชาชีพเพื่อบริการต่อสังคม หมายถึง การให้ความเห็น
คำแนะนำ หรือเสนอแนะ การให้คำปรึกษาแนะนำการอบรมและเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับหลักการ
แนวทาง ระบบ รูปแบบ เทคนิคและวิธีการในการแก้ไขปัญหาหรือการพัฒนางานสนับสนุน
งานบริการวิชาการหรืองานวิชาชีพนั้น
(๕)
ความเป็นที่ยอมรับนับถือในงานด้านนั้น หรือในวงวิชาการหรือวิชาชีพนั้น
หมายถึงการได้รับการยกย่องหรือได้รับรางวัลในระดับชาติสำหรับผลงานหรือผลการปฏิบัติงานสนับสนุนงานบริการวิชาการหรืองานวิชาชีพนั้น
หรือในงานที่เกี่ยวข้อง
การมีผลงานหรือผลการปฏิบัติงานสนับสนุนงานบริการวิชาการหรืองานวิชาชีพนั้น
หรือในงานที่เกี่ยวข้องเป็นที่เชื่อถืออย่างกว้างขวางในระดับชาติ

ข้อ
๖๒  การประเมินคุณลักษณะของบุคคลที่จำเป็นสำหรับตำแหน่งระดับชำนาญการระดับเชี่ยวชาญ
และระดับเชี่ยวชาญพิเศษ ให้ประเมินตามประกาศของมหาวิทยาลัยโดยความเห็นชอบของ
ก.บ.ม. ดังนี้
(๑)
ความคิดริเริ่ม ให้พิจารณาจากการคิดค้นระบบ แนวทาง วิธีดำเนินการใหม่ เพื่อประสิทธิผลของงาน
การแสดงความคิดเห็น การให้ข้อเสนอแนะอย่างสมเหตุสมผลซึ่งสามารถ นำไปปฏิบัติได้
การแสวงหาความรู้ใหม่เพิ่มเติมอยู่เสมอโดยเฉพาะในสาขาวิชาชีพ
ในงานของตนหรือในงานของหน่วยงานการตรวจสอบ การปรับปรุง การแก้ไข
หรือการดัดแปลงวิธีทำงาน ให้มีประสิทธิภาพและก้าวหน้าอยู่ตลอดเวลาการสนใจในงานที่ยุ่งยากซับซ้อน
ความไวต่อสถานการณ์ หรือความฉับไวในการรับรู้สิ่งเร้าภายนอกที่มีผลกระทบต่องาน
(๒)
การตัดสินใจแก้ไขปัญหา ให้พิจารณาจากความสามารถในการวิเคราะห์หาสาเหตุของปัญหา
การวิเคราะห์แนวทางในการแก้ไขปัญหาโดยมีหลายทางเลือก
การเลือกแนวทางในการแก้ไขปัญหาได้อย่างถูกต้องเหมาะสม
การใช้ข้อมูลประกอบในการตัดสินใจและแก้ไขปัญหาโดยเฉพาะในสายวิชาชีพ ในงานของตน
หรือในงานของหน่วยงาน
(๓)
การพัฒนาตนเอง ให้พิจารณาจากการติดตาม ศึกษา
ค้นคว้าหาความรู้ใหม่หรือสิ่งที่เป็นความก้าวหน้าทางวิชาการหรือวิชาชีพอยู่เสมอ
การสนใจและปรับตนเองให้ก้าวทันวิทยาการใหม่ตลอดเวลา การนำความรู้และวิทยาการใหม่มาประยุกต์ใช้ในการปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ส่วนที่ ๕
การดำเนินการ

ข้อ
๖๓  การประเมินเข้าสู่ตำแหน่งระดับชำนาญการ
ระดับเชี่ยวชาญ และระดับเชี่ยวชาญพิเศษให้ดำเนินการโดยคณะกรรมการประเมินผลงานที่
ก.บ.ม. แต่งตั้ง ซึ่งเป็นผู้มีความรู้ความสามารถตรงกับวิชาชีพที่เสนอขอและมีระดับตำแหน่งไม่ต่ำกว่าตำแหน่งที่เสนอขอหรือเทียบเท่า
และเป็นบุคคลภายนอกสถาบันอุดมศึกษานั้นทั้งหมด โดยให้พิจารณากำหนดจำนวนกรรมการ
ดังนี้
(๑)
วิธีปกติ ให้แต่งตั้งกรรมการ จำนวนไม่น้อยกว่าสามคน
(๒)
วิธีพิเศษ ใช้ในกรณีการแต่งตั้งบุคคลที่มีคุณสมบัติต่างไปจากหลักเกณฑ์การขอกรณีตามปกติในเรื่องระยะเวลาในการดำรงตำแหน่ง
หรือกรณีขอที่มิได้เป็นไปตามลำดับตำแหน่งให้แต่งตั้งกรรมการจำนวนไม่น้อยกว่าห้าคน
การประเมินเพื่อแต่งตั้งในกรณีตำแหน่งระดับเชี่ยวชาญ
และระดับเชี่ยวชาญพิเศษ ต้องจัดให้มีการประชุมคณะกรรมการประเมินผลงานเพื่อพิจารณาผลงานร่วมกันและให้มีการรับฟังข้อคิดเห็นซึ่งกันและกัน
หลักเกณฑ์
วิธีการ และแบบประเมิน ให้เป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัย โดยความเห็นชอบของ ก.บ.ม.

ข้อ
๖๔  เกณฑ์การตัดสิน
ให้ใช้คะแนนเสียงข้างมาก เว้นแต่โดยวิธีพิเศษ ให้ใช้คะแนนเสียงไม่น้อยกว่าสี่ในห้าของกรรมการประเมิน

ข้อ
๖๕  การประเมินข้าราชการเพื่อแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตามข้อบังคับนี้
ให้จัดทำข้อมูลเพื่อประกอบการพิจารณา ดังนี้
(๑)
ข้อมูลทั่วไปเกี่ยวกับข้าราชการ ได้แก่ ชื่อ อายุตัวและอายุราชการ
ตำแหน่งและระดับตำแหน่งตลอดจนระยะเวลาดำรงตำแหน่งแต่ละตำแหน่ง และสังกัด
คุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งที่ข้าราชการต้องมีเพื่อการแต่งตั้ง
ได้แก่ ระยะเวลาดำรงตำแหน่งประสบการณ์การปฏิบัติงาน ความรู้ความสามารถ
สมรรถนะเฉพาะสำหรับตำแหน่งใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ วุฒิการศึกษา การอบรม
และความสามารถอื่น
(๒)
ผลการปฏิบัติงานหรือผลงาน แล้วแต่กรณี ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการที่ ก.พ.อ.
กำหนด
(๓)
คุณลักษณะหรือสมรรถนะของบุคคล แล้วแต่กรณี ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการที่ ก.พ.อ.
กำหนด
การพิจารณาตามวรรคหนึ่ง
ให้มีการศึกษาวิเคราะห์ข้อเท็จจริงประกอบการพิจารณาเพื่อความเป็นธรรมด้วย

ข้อ
๖๖  การแต่งตั้งให้ดำ
รงตำแหน่งตามข้อบังคับนี้ ให้ผู้มีอำนาจตามมาตรา ๒๘ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา
พ.ศ. ๒๕๔๗ แต่งตั้งโดยความเห็นชอบของ ก.บ.ม.

ข้อ
๖๗  กรณีที่ข้าราชการใดไม่ผ่านการประเมิน
ให้ผู้บังคับบัญชาแจ้งผลการประเมินให้ข้าราชการผู้นั้นทราบ
พร้อมทั้งแจ้งสิ่งที่ต้องปรับปรุงแก้ไขให้ทราบด้วย

ข้อ
๖๘  การให้ได้รับเงินเดือนของผู้ได้รับการประเมินเพื่อแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งสูงขึ้นให้เป็นไปตามกฎ
ก.พ.อ. ว่าด้วยการให้ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาได้รับเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง
ทั้งนี้
หาก ก.พ.อ. ยังมิได้กำหนดหลักเกณฑ์ดังกล่าว ให้พิจารณาใช้กฎ ก.พ.
หรือกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องไปพลางก่อน

ข้อ
๖๙  กรณีอื่นนอกจากที่ได้กำหนดไว้ในข้อบังคับนี้
ให้เสนอ ก.พ.อ. พิจารณาเป็นกรณีไป

บทเฉพาะกาล

ข้อ
๗๐  บรรดา กฎ ก.ค. กฎ ก.พ. ระเบียบ
ข้อบังคับ การกำหนดกรอบอัตรากำลัง การจัดทำมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง หรือกรณีอื่นใด
ซึ่งได้ออกโดยอาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓
และพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕
ที่ใช้บังคับกับข้าราชการครูและข้าราชการพลเรือนสามัญซึ่งปฏิบัติงานในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีอยู่ในวันก่อนวันที่ข้อบังคับนี้ใช้บังคับ
ให้คงใช้บังคับกับข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาตาม

ข้อ
๗๑  ในระหว่างที่ยังไม่มี ก.บ.ม.
ตามข้อบังคับนี้ ให้คณะกรรมการบริหารงานบุคคลในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
ตามมติสภาสถาบัน ฯ ครั้งที่ ๑๔/๒๕๔๘ เมื่อวันที่ ๒๖ กันยายน ๒๕๔๘ ทำหน้าที่ ก.บ.ม.
ไปก่อน ทั้งนี้ ต้องไม่เกินหนึ่งร้อยแปดสิบวันหลังจากข้อบังคับนี้มีผลใช้บังคับ

ข้อ
๗๒  ให้อธิการบดีเป็นผู้รักษาการตามข้อบังคับนี้

ประกาศ ณ วันที่ ๒๔
ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
เกษม  วัฒนชัย
นายกสภามหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี

สุกัญญา/พิมพ์
๑๙ พฤษภาคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๒๒ ง/หน้า ๕๐/๓๑
มกราคม ๒๕๕๑