ระเบียบกรมการประกันภัยว่าด้วยการยึดรถและการขายทอดตลาดรถ ตามมาตรา 30 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. 2535

ระเบียบกรมการประกันภัย

ระเบียบกรมการประกันภัย
ว่าด้วยวิธีการยึดรถและการขายทอดตลาดรถตามมาตรา
๓๐ 
แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ
พ.ศ. ๒๕๓๕

เพื่อให้การยึดและการขายทอดตลาดรถซึ่งจะต้องปฏิบัติตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งโดยอนุโลมได้เป็นไปในแนวเดียวกัน
กรมการประกันภัยจึงวางระเบียบเพื่อปฏิบัติ ดังต่อไปนี้ 

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมการประกันภัยว่าด้วยวิธีการยึดรถและการขายทอดตลาดตามมาตรา
๓๐ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. ๒๕๓๕ 

ข้อ ๒  ในระเบียบนี้ 
รถ หมายความว่า
รถที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ผู้ประสบภัยโดย
(๑)
เจ้าของรถที่ก่อให้เกิดความเสียหายมิได้จัดให้มีการประกันความเสียหายตามมาตรา ๗
หรือมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองผู้ประสบภัยจากรถ พ.ศ. ๒๕๓๕
และเจ้าของรถไม่ยอมจ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นให้แก่ผู้ประสบภัย
หรือจ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นให้แก่ผู้ประสบภัยไม่ครบจำนวนหรือ 
(๒)
ไม่มีผู้แสดงตนเป็นเจ้าของรถที่ก่อให้เกิดความเสียหาย
และรถนั้นไม่มีการประกันภัยกับบริษัท 
เจ้าของรถ
หมายความว่า
ผู้ซึ่งมีกรรมสิทธิ์ในรถหรือผู้มีสิทธิ์ครอบครองรถตามสัญญาเช่าซื้อและหมายความรวมถึงผู้นำรถที่จดทะเบียนในต่างประเทศเข้ามาใช้ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวด้วย

กองทุน หมายความว่า
กองทุนทดแทนผู้ประสบภัย 
ยึด หมายความว่า การกระทำใด ๆ
ต่อรถที่จะถูกยึดตามระเบียบนี้เพื่อให้รถนั้นเข้ามาอยู่ในความควบคุมดูแลหรือครอบครองของอธิบดีหรือนายทะเบียน

อธิบดี หมายความว่า อธิบดีกรมการประกันภัย
นายทะเบียน
หมายความว่า ผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายให้เป็นนายทะเบียนโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา 

หมวดที่
๑
การยึดรถ
ส่วนที่
๑
วิธีการยึดรถ

ข้อ ๓ 
ผู้มีอำนาจออกประกาศยึดรถและขายทอดตลาดรถได้แก่ 
(๑) อธิบดี สำหรับท้องที่ทั่วราชอาณาจักร
(๒) นายทะเบียน
สำหรับท้องที่ในความรับผิดชอบของตน

ข้อ ๔  ประกาศยึดรถ
และขายทอดตลาดรถให้ใช้ตามแบบแนบท้ายระเบียบนี้

ข้อ ๕  รถที่นายทะเบียนจะทำการยึด
ต้องเป็นรถที่มิได้มีการยึดไว้ตามกฎหมายอื่นอยู่ก่อนแล้ว 

ข้อ ๖  ก่อนออกไปทำการยึด
ให้นายทะเบียนตรวจสอบและทำความเข้าใจให้แน่ชัดว่าจะต้องยึดรถอะไรของใคร
พร้อมทั้งนำประกาศยึดรถไปด้วยเพื่อปิดไว้ ณ รถคันที่จะยึด 

ข้อ ๗ 
ให้นายทะเบียนกระทำการยึดรถในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกในวันทำการงานปกติ
เว้นแต่กรณีมีเหตุฉุกเฉินโดยได้รับอนุญาตจากอธิบดี 

ข้อ ๘  ก่อนกระทำการยึดรถ ให้นายทะเบียนแสดงคำสั่งยึดรถต่อเจ้าของรถหรือบุคคลที่ระบุไว้ในคำสั่งยึดรถ
ถ้าไม่ปรากฎตัวบุคคลดังกล่าวให้แสดงต่อบุคคลที่อยู่ในสถานที่นั้น 

ข้อ ๙  เพื่อประโยชน์ในการยึดรถ
หากมีความจำเป็นให้นายทะเบียนมีอำนาจกระทำการใดๆ ตามสมควร ที่จะเปิดกุญแจรถ 

ข้อ ๑๐  ในการยึดรถรายใดถ้ามีผู้ขัดขวาง
ให้นายทะเบียนชี้แจงว่ากล่าวแต่โดยดีก่อน
ถ้าผู้นั้นยังขัดขวางอยู่อีกให้นายทะเบียนขอความช่วยเหลือจากเจ้าพนักงานตำรวจเพื่อดำเนินการยึดรถจนได้

ข้อ ๑๑  เมื่อกระทำการยึดรถเสร็จแล้ว
ให้นายทะเบียนปิดประกาศยึดรถไว้ ณ รถคันที่ยึดนั้น 

ข้อ ๑๒  เมื่อได้กระทำการยึดรถคันใดแล้ว
ให้แจ้งการยึดรถนั้นให้เจ้าของรถทราบ
และถ้าหากรถที่ยึดมีผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วมให้แจ้งการยึดให้ผู้ถือกรรมสิทธิ์ร่วมทราบด้วย
รวมทั้งให้แจ้งไปยังนายทะเบียนแห่งรถแต่ละประเภทที่ได้ยึดไว้ด้วย 
ถ้าไม่สามารถแจ้งไปยังเจ้าของรถตามความในวรรคหนึ่งได้
ให้ปิดประกาศแจ้งการยึดไว้ ณ สถานที่ที่เก็บรักษารถที่ถูกยึด
และที่ทำการของนายทะเบียนซึ่งได้ยึดรถนั้นไว้ 

ข้อ ๑๓ 
ให้นายทะเบียนทำบัญชีรถที่ยึดโดยแสดงรายละเอียดเช่นประเภท ขนาด ทะเบียน
สภาพและราคาประมาณของรถ ตามแบบแนบท้ายระเบียบนี้ และส่งสำเนาให้อธิบดีทราบ 

ข้อ ๑๔ 
การประมาณราคารถให้ประมาณตามราคาซื้อขายในท้องตลาดตามสภาพความเก่าใหม่
หรือตามสภาพความเป็นจริงในขณะยึดรถนั้น 

ส่วนที่
๒
วิธีการรักษารถที่ยึด

ข้อ ๑๕ 
รถที่ยึดไว้แล้วให้นำมาเก็บรักษาไว้ที่กรมการประกันภัย
หรือที่ทำการของนายทะเบียนที่ยึดรถนั้นไว้ แล้วแต่กรณี
แต่ถ้าจะเป็นการลำบากต่อการขนย้ายหรือการเก็บรักษาให้มอบแก่บุคคลที่สมควรดูแลรักษาไว้

ในการที่จะให้มีผู้ดูแลรักษารถนั้น
ให้อยู่ในดุลพินิจของนายทะเบียนที่จะเช่าสถานที่เก็บรักษาและจะจ้างคนเฝ้ารถนั้นไว้ด้วยก็ได้

ข้อ ๑๖  การเช่าสถานที่เก็บรักษารถก็ดี
การจ้างบุคคลดูแลรักษารถไม่ว่ามีค่าตอบแทนหรือไม่มีค่าตอบแทนก็ดี
ให้ทำหนังสือสัญญากับนายทะเบียน
เมื่อมีการขายรถหรือย้ายรถไปเก็บไว้ที่อื่น
หรือถอนการยึดรถ ให้นายทะเบียนบอกเลิกสัญญานั้นเสีย 

ข้อ ๑๗ 
ให้นายทะเบียนจดไว้ในรายงานการยึดรถโดยชัดแจ้งว่าได้จัดการเก็บรักษารถนั้นอย่างไรและต้องเสียค่าใช้จ่ายในการยึดรถ
ค่าเช่าสถานที่เก็บรักษารถและค่าจ้างดูแลรักษารถเท่าใด 

ข้อ ๑๘  ถ้านายทะเบียนจ้างบุคคลดูแลรักษารถ
ให้มีการตรวจตราอีกชั้นหนึ่งเมื่อปรากฏว่าผู้ดูแลรักษารถละเลยต่อหน้าที่
ไม่ปฏิบัติตามข้อสัญญา ให้นายทะเบียนสั่งปรับตามข้อสัญญาทุกครั้งที่ตรวจพบเบี้ยปรับ
ในกรณีเช่นนี้ให้ถือเป็นเงินที่รวบรวมได้ในการยึดรถ 

ข้อ ๑๙ 
ให้นายทะเบียนยึดรถไว้จนกว่าเจ้าของรถจะได้จ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นให้แก่ผู้ประสบภัยจนครบจำนวน
หรือจ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นคืนกองทุนภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ได้รับคำสั่งจากนายทะเบียน

อนึ่ง
หากมีการยึดรถนั้นไว้ตามกฎหมายอื่นอยู่ก่อนแล้ว ให้นายทะเบียนแจ้งให้อธิบดีทราบ
เพื่อกรมการประกันภัยจะได้ขอเข้าเฉลี่ยในทรัพย์นั้น หากมีการขายทอดตลาด 

หมวดที่
๒
การขายทอดตลาด
ส่วนที่
๑
การแจ้งเจ้าของรถ

ข้อ ๒๐  ก่อนขายทอดตลาด
ให้นายทะเบียนมีคำสั่งไปยังเจ้าของรถให้ทำการจ่ายค่าเสียหายเบื้องต้นที่สำนักงานกองทุนทดแทนผู้ประสบภัย
ให้แก่ผู้ประสบภัยไปนั้นคืนให้แก่กองทุน
พร้อมเงินเพิ่มในอัตราร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าเสียหายเบื้องต้นที่จ่ายจากกองทุน
ทั้งนี้ ภายในเจ็ดวันนับจากวันได้รับคำสั่งจากนายทะเบียน 
กรณีที่ไม่ปรากฎตัวเจ้าของรถที่ก่อให้เกิดความเสียหาย
ให้นายทะเบียนประกาศหาตัวเจ้าของรถโดยปิดประกาศไว้ ณ
ที่ทำการของนายทะเบียนซึ่งได้ยึดรถที่ก่อให้เกิดความเสียหายไว้
และประกาศในหนังสือพิมพ์รายวันที่จำหน่ายในท้องถิ่นที่เกิดเหตุอย่างน้อยสองวันติดต่อกัน

ข้อ ๒๑ 
ในกรณีที่เจ้าของรถไม่จ่ายเงินค่าเสียหายเบื้องต้นคืนกองทุนพร้อมเงินเพิ่มภายในระยะเวลาที่กำหนดตามข้อ
๑๙ วรรคหนึ่ง
หรือกรณีที่เจ้าของรถไม่ปรากฎตัวต่อนายทะเบียนซึ่งได้ยึดรถนั้นไว้ภายในสามสิบวันนับแต่วันแรกที่ประกาศในหนังสือพิมพ์ตามข้อ
๑๙ วรรคสอง ให้นายทะเบียนนำรถนั้นออกขายทอดตลาดได้ 

ส่วนที่
๒
การขออนุญาตทอดตลาด

ข้อ ๒๒ 
ให้นายทะเบียนทำรายงานเพื่อขออนุญาตต่ออธิบดีในการออกคำสั่งขายทอดตลาดเสียก่อนพร้อมทั้งประกาศขายทอดตลอดและหลักฐานต่างๆ
เกี่ยวกับการยึดรถไปด้วย 

ข้อ ๒๓  เมื่ออธิบดีได้สั่งเป็นประการใดแล้วให้ปฏิบัติดังนี้
(๑) ในกรณีที่อธิบดีอนุญาต
(ก) การประกาศขายทอดตลาดรถ
ให้จัดประกาศส่งขายทอดตลาดรถแก่เจ้าของรถพร้อมทั้งปิดประกาศไว้โดยเปิดเผย ณ
สถานที่ราชการหรือชุมชนอันควรจะปิดได้ก่อนวันขายไม่น้อยกว่าสามวัน
หรืออาจโฆษณาในหนังสือพิมพ์รายวันฉบับที่แพร่หลายหรือทางวิทยุกระจายเสียงก่อนวันขายทอดตลาดก็ได้

(ข) การกำหนดวันขายทอดตลาดรถ
โดยปกติให้กำหนดไม่น้อยกว่ายี่สิบวันและไม่เกินสองเดือน ทั้งนี้
ให้นับตั้งแต่วันที่ลงประกาศขายทอดตลาดรถเป็นต้นไป 
(๒) ในกรณีที่อธิบดีไม่อนุญาต ให้อธิบดีสั่งการตามที่เห็นสมควรหรือออกคำสั่งถอนการยึดรถนั้น
แล้วแต่กรณี หากสั่งถอนการยึดรถให้นายทะเบียนจัดการคืนรถไปโดยเร็ว 

ส่วนที่
๓
วิธีการขายทอดตลาด

ข้อ ๒๔  ก่อนเริ่มต้นขายทอดตลาด
ให้อ่านประกาศขายทอดตลาดรถ ณ สถานที่ขายโดยเปิดเผย 

ข้อ ๒๕  ให้ทำการขายโดยเปิดเผย

ข้อ ๒๖  นายทะเบียนเป็นผู้ทำการขายทอดตลาด
หรือตัวแทนโดยตนเองหรือจะใช้ผู้หนึ่งผู้ใดเข้าสู้ราคาในการขายทอดตลาดรถที่ตนเป็นผู้ทำการขายทอดตลาดไม่ได้
เว้นแต่จะได้แถลงโดยเฉพาะในคำโฆษณาว่าจะเข้าสู้ราคาด้วย 

ข้อ ๒๗ 
เมื่อประกาศขายทอดตลาดไปแล้วอาจเลื่อนหรืองดการขายทอดตลาดก็ได้ 

ข้อ ๒๘ 
การขายทอดตลาดย่อมสมบูรณ์เมื่อนายทะเบียนผู้ทำการขายทอดตลาด
แสดงความตกลงด้วยเคาะไม้
หรือกิริยาอื่นอย่างใดอย่างหนึ่งตามจารีตประเพณีในการขายทอดตลาด
ถ้ายังมิได้แสดงเช่นนั้นอยู่ตราบใด ผู้สู้ราคาจะถอนคำสู้ราคาของตนเสียก็ได้ 

ข้อ ๒๙  ถ้าผู้สู้ราคาถอนค่าสู้ราคาของตนเสียก่อนที่นายทะเบียนผู้ทำการขายทอดตลาดเคาะไม้
หรือด้วยกิริยาอื่นตามที่กล่าวในข้อ ๒๘ ให้นายทะเบียนตั้งต้นร้องขายใหม่ 

ข้อ ๓๐ 
ให้นายทะเบียนร้องขานจำนวนเงินที่มีผู้สู้ราคาครั้งที่หนึ่ง ๓ - ๔ หน
ถ้าไม่มีผู้สู้ราคาสูงขึ้นไปให้เปลี่ยนร้องขานเป็นครั้งที่สองอีก ๓ - ๔ หน
เมื่อไม่มีผู้สู้ราคาสูงกว่านั้นและได้ราคาพอสมควรก็ให้ลงคำ สาม
พร้อมกับเคาะไม้
แต่ถ้าก่อนเคาะไม่มีผู้สู้ราคาสูงขึ้นอีกก็ให้ร้องขานราคานั้นตั้งต้นใหม่ตามลำดับดังกล่าวแล้ว

ข้อ ๓๑  การขายทอดตลาด ตามปกติเมื่อนายทะเบียนผู้ขายเคาะไม้ตกลงขายแล้ว
ผู้ซื้อต้องชำระเงินทันที
เว้นแต่รถที่มีราคาตั้งแต่สองหมื่นบาทขึ้นไปนายทะเบียนอาจผ่อนผันให้ผู้ซื้อวางเงินมัดจำไม่เกินร้อยละยี่สิบห้าของราคาซื้อและทำสัญญาใช้เงินที่ค้างชำระภายในเวลาไม่เกินสิบห้าวันก็ได้
เมื่อได้ชำระเงินครบถ้วนแล้วจึงให้โอนมอบรถนั้นแก่ผู้ซื้อไป 
หากรถที่ขายมีราคาสูงมากหรือมีเหตุผลพิเศษประการอื่น
นายทะเบียนอาจขยายกำหนดเวลาชำระเงินดังกล่าวข้างต้นได้ตามที่เห็นสมควร 
ในกรณีที่นายทะเบียนมีเหตุสงสัยว่า
ผู้ใดจะไม่สู้ราคาโดยสุจริตก็ดี หรือไม่สามารถจะชำระราคาได้ก็ดี ให้นายทะเบียนสอบถามผู้นั้นเสียก่อนจึงเคาะไม้ก็ได้

ข้อ ๓๒ 
เมื่อใดนายทะเบียนผู้ทำการขายทอดตลาดเห็นว่าราคาซึ่งมีผู้สู้สูงสุดนั้นยังไม่เพียงพอ
นายทะเบียนอาจถอนรถจากการขายทอดตลาดได้ 

ข้อ ๓๓ 
ถ้าผู้ซื้อไม่ชำระเงินหรือไม่วางเงินมัดจำตามสัญญา ให้นายทะเบียนนำรถนั้นออกขายทอดตลาดซ้ำอีกและแจ้งให้ผู้ซื้อทราบกำหนด
วัน เวลาขายด้วยได้เงินเท่าใดเมื่อหักค่าใช้จ่ายในการยึดและการขายทอดตลาด
และค่าเสียหายเบื้องต้นพร้อมเงินเพิ่มแล้วยังไม่คุ้มราคาขายทอดตลาดครั้งก่อน
ให้จัดการเรียกร้องให้ผู้ซื้อเดิมชำระส่วนที่ขาดนั้น

ข้อ
๓๔  เงินมัดจำที่ได้รับไว้จากการขายทอดตลาด
ให้ถือว่าเป็นเงินส่วนหนึ่งจากการขายทอดตลาดรถของเจ้าของรถย่อมนำไปชำระเป็นค่าใช้จ่ายและค่าเสียหายเบื้องต้นพร้อมเงินเพิ่ม
รวมทั้งค่าภาษี และค่าธรรมเนียมอื่น (ถ้ามี) ตามข้อ ๓๕ ได้ทันที และ 
(ก) หากเงินมัดจำมีจำนวนมากพอ เมื่อหักแล้วมีเงินเหลือให้คืนแก่เจ้าของรถไปพร้อมรถที่นำออกขายทอดตลาดด้วย
(ข) หากเงินมัดจำมีจำนวนไม่คุ้ม
เมื่อขายรถได้ให้นำเงินที่ขายได้ชำระในส่วนที่ยังค้างอยู่ให้หมดสิ้นไป
ถ้ามีเงินเหลือให้คืนแก่เจ้าของรถ 

ข้อ ๓๕ 
เงินที่ได้จากการขายทอดตลาดให้หักเป็นค่าใช้จ่ายในการยึดและการขายทอดตลาดและจ่ายเป็นค่าเสียหายเบื้องต้นคืนให้แก่กองทุนพร้อมเงินเพิ่มรวมทั้งค่าภาษีและค่าธรรมเนียมอื่น
(ถ้ามี) ถ้ามีเงินเหลือเท่าใดให้คืนแก่เจ้าของรถ 
ในกรณีที่ไม่มีผู้แสดงตนเป็นเจ้าของรถ
ให้นายทะเบียนส่งเงินที่เหลือนั้นต่ออธิบดีเพื่อเก็บรักษาไว้ที่กรมการประกันภัย 

ข้อ ๓๖ 
ให้นายทะเบียนผู้ทำการขายทอดตลาดบันทึกเหตุการณ์อันเกี่ยวกับการขายทอดตลาดรถที่ได้ประมาณราคาไว้ตั้งแต่ห้าพันบาทขึ้นไปทุกคราวดังนี้

(ก) ในการสู้ราคา
มีผู้ใดให้ราคาสูงสุดเท่าใดและราคาลำดับรองลงมาอีกสองราคาถ้ามี 
(ข) นายทะเบียนผู้ทำการขายทอดตลาดต้องลง ชื่อ วัน
เดือน ปี กำกับไว้ 

ข้อ ๓๗ 
ถ้าขายรถที่มี่ราคาตั้งแต่สองหมื่นบาทขึ้นไป
ให้นายทะเบียนผู้ทำการขายทอดตลาดบันทึกไว้ในสมุดขายทอดตลาดทุกครั้ง ดังนี้ 
(ก) จำนวนบุคคลซึ่งมาฟังการขายทอดตลาดและสู้ราคา 
(ข) ในการสู้ราคา มีผู้ใดให้ราคาสูงสุดเท่าใดและราคาลำดับรองลงมาอีกสองราคาถ้ามี

(ค)
นายทะเบียนผู้ทำการขายทอดตลาดให้ขายได้หรือไม่ เพราะเหตุใด
(ง) นายทะเบียนผู้ทำการขายทอดตลาดต้องลงชื่อ วัน
เดือน ปี กำกับไว้ด้วย 

ข้อ ๓๘  การขายทอดตลาดรถที่มีจำนำติด
ให้นายทะเบียนมีหนังสือสอบถามผู้รับจำนำก่อนว่าจะให้ขายอย่างบังคับจำนำหรือจำนำติดไป
ถ้าผู้รับจำนำไม่แจ้งให้นายทะเบียนทราบภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแล้วก็ให้ขายอย่างจำนำติดไป

ข้อ ๓๙  การขายอย่างบังคับจำนำ
ให้นายทะเบียนดำเนินการอย่างการขายรถธรรมดาโดยไม่คำนึงถึงการจำนำ 

ข้อ ๔๐  การขายรถอย่างการจำนำติดไป
ให้ประกาศแสดงชื่อผู้รับจำนำพร้อมทั้งต้นเงินและดอกเบี้ยที่ยังค้างชำระจนถึงวันขาย
และข้อความว่าผู้ใดซื้อรถนั้นต้องรับภาระจำนำติดไปด้วยโดยชัดเจน

ข้อ ๔๑  สถานที่ทำการขายทอดตลาดรถ ให้ขาย ณ
กรมการประกันภัยหรือที่ทำการของนายทะเบียนที่ยึดรถ หรือสถานที่อื่นที่นายทะเบียนกำหนด
เว้นแต่จะไม่สะดวกในการขนย้ายรถหรือด้วยเหตุอื่นจึงให้ขาย ณ
สถานที่ที่เก็บรักษารถนั้น

หมวดที่
๓
การโอนกรรมสิทธิ์

ข้อ ๔๒  เมื่อมีการขายทอดตลาดรถให้แก่ผู้ซื้อ
และได้ชำระเงินที่ขายครบถ้วนตามสัญญาแล้วกรรมสิทธิ์ย่อมโอนไปยังผู้ซื้อตั้งแต่ขณะที่สัญญาซื้อขายได้สำเร็จบริบูรณ์และให้นายทะเบียนเสนอเรื่องให้อธิบดีเพื่อแจ้งพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งรับจดทะเบียนรถนั้นจัดการแก้ทะเบียนให้ด้วย

ข้อ ๔๓ 
นายทะเบียนผู้ทำการขายทอดตลาดต้องส่งมอบทรัพย์สินที่ขายทอดตลาดให้ไปอยู่ในความครอบครองของผู้ซื้อตามมาตรา
๔๖๑ และ ๔๖๒ แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ 

ข้อ ๔๔[๑]  ให้ใช้ระเบียบนี้ตั้งแต่วันที่ ๕ เมษายน
๒๕๓๖ เป็นต้นไป

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๖
สนิท  วรปัญญา
อธิบดีกรมการประกันภัย

ณัฐดนัย/พิมพ์
๑๐
มกราคม ๒๕๕๑
ปฐมพร/จัดทำ
๒๑
มกราคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๕/ตอนที่ ๖๖ ง /หน้า ๑๘/๑๘ สิงหาคม ๒๕๔๑