พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 345 สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 (บางคูวัด) - บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข 9 (บางบัวทอง) ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 (บางคูวัด) -  บรรจบทางหลวง แผ่นดินหมายเลข 3100  และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3100 สายแยกทางหลวง แผ่นดินหมายเลข 306 (รังสิต) - เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยา ตอนบ้านเทียนถวาย - บ้านคลองรังสิต พ.ศ. 2548

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน
เพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๔๕
สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๐๗ (บางคูวัด) - บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข ๙
(บางบัวทอง)
ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด) - บรรจบทางหลวง
แผ่นดินหมายเลข
๓๑๐๐ และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ สายแยกทางหลวง
แผ่นดินหมายเลข
๓๐๖ (รังสิต) - เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยา
ตอนบ้านเทียนถวาย
- บ้านคลองรังสิต
พ.ศ.
๒๕๔๘

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
เป็นปีที่
๖๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน
เพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๔๕ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด)
 บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข ๙ (บางบัวทอง)
ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด)  บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๑๐๐ และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๑๐๐ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๖ (รังสิต)  เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยา
ตอนบ้านเทียนถวาย  บ้านคลองรังสิต ในท้องที่อำเภอเมืองปทุมธานีจังหวัดปทุมธานี

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
กับมาตรา ๕ วรรคสาม และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์
พ.ศ. ๒๕๓๐ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
ประกอบกับมาตรา ๖๘ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติทางหลวง พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา
๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ มาตรา ๕๐ และมาตรา ๕๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๔๕ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗(บางคูวัด)  บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข
๙ (บางบัวทอง) ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด)
 บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๑๐๐ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๖
(รังสิต)  เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยา ตอนบ้านเทียนถวาย
 บ้านคลองรังสิต พ.ศ. ๒๕๔๘

มาตรา ๒[๑]
 พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดสี่ปี

มาตรา ๔  ให้อธิบดีกรมทางหลวงเป็นเจ้าหน้าที่เวนคืนตามพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๕  เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๔๕สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด)  บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข
๙ (บางบัวทอง) ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗
(บางคูวัด)  บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ อยู่ในท้องที่อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี มีส่วนแคบที่สุดสี่ร้อยเมตร
และส่วนกว้างที่สุดหนึ่งพันเมตร ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๖  เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน เพื่อขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๑๐๐ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๖
(รังสิต)  เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยาตอนบ้านเทียนถวาย
 บ้านคลองรังสิต อยู่ในท้องที่อำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานีมีส่วนแคบที่สุดสี่ร้อยเมตร
และส่วนกว้างที่สุดแปดร้อยเมตร ทั้งนี้ ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๗  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท
ทักษิณ  ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

[เอกสารแนบท้าย]

๑. 
แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนเพื่อสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
345 สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307 (บางคูวัด) 
บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 9 (บางบัวทอง) ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 307
(บางคูวัด)  บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3100 และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
3100 (รังสิต) สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 306 (รังสิต) 
เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยา ตอนบ้านเทียนถวาย 
บ้านคลองรังสิต พ.ศ. 2548

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีความจำเป็นจะต้องสร้างและขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๔๕ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด)  บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข
๙ (บางบัวทอง) ตอนแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๗ (บางคูวัด)  บรรจบทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๑๐๐ และขยายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๑๐๐ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๓๐๖ (รังสิต)
 เลียบคลองรังสิตไปจดแม่น้ำเจ้าพระยา ตอนบ้านเทียนถวาย 
บ้านคลองรังสิต ในท้องที่อำเภอเมืองปทุมธานีจังหวัดปทุมธานี เพื่ออำนวยความสะดวกและความรวดเร็วแก่การจราจรและการขนส่งอันเป็นกิจการสาธารณูปโภค
ในการนี้ สมควรกำหนดเขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืนในท้องที่ดังกล่าว เพื่อให้เจ้าหน้าที่หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่มีสิทธิเข้าไปทำการสำรวจและเพื่อทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ที่จะต้องเวนคืนที่แน่นอน
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

ชัชสรัญ/ผู้จัดทำ
๙
มกราคม ๒๕๔๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๒๗ ก/หน้า ๑๙/๓๐ ธันวาคม ๒๕๔๘