พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหิดล (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2541

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
มหาวิทยาลัยมหิดล (ฉบับที่
๒)
พ.ศ. ๒๕๔๑

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๓
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๑
เป็นปีที่ ๕๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

                        พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

                        โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยมหาวิทยาลัยมหิดล

                        จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำ
และยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

                        มาตรา
๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยมหิดล
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๑

                        มาตรา
๒*  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
                        *[รก.
๒๕๔๑/๖ก/๑๕/๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๑]

                        มาตรา
๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๑
แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัย
มหิดล พ.ศ. ๒๕๓๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "มาตรา
๑๑  นอกจากเงินที่กำหนดไว้ในงบประมาณแผ่นดิน
มหาวิทยาลัย
อาจมีรายได้ ดังนี้
                        (๑)
เงินผลประโยชน์ ค่าธรรมเนียม ค่าปรับ และค่าบริการต่าง ๆ ของ
มหาวิทยาลัย
                        (๒)
เงินและทรัพย์สินซึ่งมีผู้อุทิศให้แก่มหาวิทยาลัย
                        (๓)
รายได้หรือผลประโยชน์ที่ได้มาจากการใช้ที่ราชพัสดุซึ่งมหาวิทยาลัย
ปกครอง ดูแล หรือใช้ประโยชน์
                        (๔)
รายได้หรือผลประโยชน์อื่น ๆ
                        ให้มหาวิทยาลัยมีอำนาจในการปกครอง
ดูแล บำรุงรักษา ใช้และจัดหา
ประโยชน์จากทรัพย์สินของมหาวิทยาลัย
ทั้งที่เป็นที่ราชพัสดุตามกฎหมายว่าด้วยที่ราชพัสดุ
และที่เป็นทรัพย์สินอื่น
                        รายได้ของมหาวิทยาลัยรวมทั้งเบี้ยปรับที่เกิดจากการดำเนินการตามวัตถุ
ประสงค์ของมหาวิทยาลัยไม่เป็นรายได้ที่ต้องนำส่งกระทรวงการคลังตามกฎหมายว่าด้วยเงิน
คงคลังและกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ
เว้นแต่เบี้ยปรับที่เกิดจากการผิดสัญญาลาศึกษา 
และเบี้ยปรับที่เกิดจากการผิดสัญญาซื้อทรัพย์สินหรือสัญญาจ้างทำของที่ดำเนินการโดยใช้เงิน
งบประมาณ"

                        มาตรา
๔  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๑๑
ทวิ แห่งพระราชบัญญัติ
มหาวิทยาลัยมหิดล พ.ศ. ๒๕๓๐
                        มาตรา ๑๑ ทวิ 
บรรดาอสังหาริมทรัพย์ที่มหาวิทยาลัยได้มาโดยมีผู้อุทิศให้
หรือได้มาโดยการซื้อหรือแลกเปลี่ยนจากรายได้ของมหาวิทยาลัย
ไม่ถือเป็นที่ราชพัสดุ และให้
เป็นกรรมสิทธิ์ของมหาวิทยาลัย

                        มาตรา
๕  บทบัญญัติแห่งมาตรา ๑๑ ทวิ
แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัย
มหิดล พ.ศ. ๒๕๓๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้
ไม่ใช้บังคับแก่บรรดาอสังหา
ริมทรัพย์ที่มหาวิทยาลัยได้มาโดยมีผู้อุทิศให้หรือได้มาโดยการซื้อหรือแลกเปลี่ยนจากรายได้
ของมหาวิทยาลัยก่อนวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

                        มาตรา
๖ 
ให้รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้ 

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
            ชวน  หลีกภัย
            นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้
มหาวิทยาลัยสามารถนำรายได้ของมหาวิทยาลัยไปใช้ในกิจการของมหาวิทยาลัยได้
โดยไม่ต้อง
นำส่งเป็นรายได้แผ่นดิน
และให้มหาวิทยาลัยมีกรรมสิทธิ์ในอสังหาริมทรัพย์ที่ได้มาโดยมี
ผู้อุทิศให้หรือได้มาโดยการซื้อหรือแลกเปลี่ยนจากรายได้ของมหาวิทยาลัยโดยไม่ถือเป็นที่
ราชพัสดุ
เพื่อความคล่องตัวในการบริหารกิจการของมหาวิทยาลัยและการจัดหาประโยชน์ใน
อสังหาริมทรัพย์ของมหาวิทยาลัยหรือที่มหาวิทยาลัยปกครอง
ดูแล หรือใช้ประโยชน์              จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

                                                                                    อัมพิก/แก้ไข

                                                                                    ๙/๑/๔๕
                                                                                    A+B(C)