atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช 2474 (ฉบับที่ 2) (ฉบับ Update ณ วันที่ 25/01/2492)

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
(ฉบับที่ ๒)[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้ยกเลิกกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ ลงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔

ข้อ ๒[๒] 
ให้ผู้มีตำแหน่งต่อไปนี้เป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต คือ
ก. หัวหน้ากองทะเบียน หรือผู้รักษาการแทน สำหรับเขตจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ข. ข้าหลวงประจำจังหวัด หรือผู้รักษาการแทน สำหรับเขตจังหวัดอื่นนอกจากจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี

ข้อ ๓[๓] 
ให้เจ้าพนักงานฝ่ายปกครองตั้งแต่ปลัดอำเภอชั้นตรีขึ้นไป และให้เจ้าพนักงานฝ่ายตำรวจซึ่งมียศตั้งแต่ชั้นนายร้อยตำรวจตรีขึ้นไป
เป็นนายตรวจ

ข้อ ๔ 
คำร้องขอรับอนุญาตให้ใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๕ 
สมุดบัญชีที่ผู้รับอนุญาตจะต้องทำขึ้นตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๘ ให้ทำตามแบบของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๖ 
ถ้าผู้รับอนุญาตย้ายที่ทำการหรือร้านจากที่ซึ่งระบุไว้ในใบอนุญาต ให้ผู้รับอนุญาตแจ้งให้นายตรวจทราบโดยมิชักช้า

ข้อ ๗ 
ผู้รับอนุญาตซึ่งถูกเจ้าพนักงานเพิกถอนใบอนุญาตเสียนั้น ถ้าได้ยื่นคำร้องต่อรัฐมนตรีตามความในมาตรา
๑๐ ไว้แล้ว จะประกอบกิจการในระหว่างที่ยังไม่ได้รับคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีซึ่งจะได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือก็ได้

ข้อ ๘[๔]  ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดังนี้
เพื่อประกอบการขายทอดตลาด                        ปีละ
๕๐๐ บาท
เพื่อทำการค้าของเก่า                                   ปีละ
๕๐๐ บาท

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
เชวงศักดิ์สงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๔๘ หน้า ๗๒

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๕]

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๖]

กฎกระทรวงมหาดไทย ฉบับที่ ๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๗]

มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้จัดทำ
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๘/หน้า ๑๒๐๑/๒๓ กันยายน ๒๔๘๔

[๒] ข้อ ๒ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ฉบับที่ ๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔

[๓] ข้อ ๓
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ฉบับที่ ๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔

[๔]
ข้อ ๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่
๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔

[๕] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๒/ตอนที่ ๔๙/หน้า ๕๑๕/๑๑ กันยายน ๒๔๘๘

[๖] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๗๑/หน้า ๕๕๙/๕ พฤศจิกายน ๒๔๘๙

[๗] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๖/ตอนที่ ๕/หน้า ๕๐/๒๕ มกราคม ๒๔๙๒
กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ 4) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช 2474

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย
(ฉบับที่ ๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๘
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ (ฉบับที่ ๓) ลงวันที่ ๒๙ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๘
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๘ 
ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดังนี้
เพื่อประกอบการขายทอดตลาด                        ปีละ    ๕๐๐  บาท
เพื่อทำการค้าของเก่า                                   ปีละ    ๕๐๐  บาท

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๘๙
ช. เชวงศักดิ์สงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๗๑/หน้า ๕๕๙/๕ พฤศจิกายน ๒๔๘๙
กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช 2474 (ฉบับที่ 2) (ฉบับ Update ณ วันที่ 5/11/2489)

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
(ฉบับที่ ๒)[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้ยกเลิกกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ ลงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔

ข้อ ๒ 
ให้บุคคลต่อไปนี้เป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต คือ
(ก) ผู้บังคับการกองสอบสวนกลางหรือผู้รักษาการแทน
สำหรับเขตจังหวัดพระนครและธนบุรี
(ข) ข้าหลวงประจำจังหวัด หรือผู้รักษาการแทน
สำหรับเขตจังหวัดอื่น นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี

ข้อ ๓ 
ให้เจ้าพนักงานกระทรวงมหาดไทยฝ่ายปกครองตั้งแต่ชั้นนายอำเภอขึ้นไป ตำรวจนครบาลและตำรวจภูธรตั้งแต่ชั้นสารวัตร
หรือผู้บังคับกองขึ้นไปเป็นนายตรวจ

ข้อ ๔ 
คำร้องขอรับอนุญาตให้ใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๕ 
สมุดบัญชีที่ผู้รับอนุญาตจะต้องทำขึ้นตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๘ ให้ทำตามแบบของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๖ 
ถ้าผู้รับอนุญาตย้ายที่ทำการหรือร้านจากที่ซึ่งระบุไว้ในใบอนุญาต ให้ผู้รับอนุญาตแจ้งให้นายตรวจทราบโดยมิชักช้า

ข้อ ๗ 
ผู้รับอนุญาตซึ่งถูกเจ้าพนักงานเพิกถอนใบอนุญาตเสียนั้น ถ้าได้ยื่นคำร้องต่อรัฐมนตรีตามความในมาตรา
๑๐ ไว้แล้ว จะประกอบกิจการในระหว่างที่ยังไม่ได้รับคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีซึ่งจะได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือก็ได้

ข้อ ๘[๒]  ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดังนี้
เพื่อประกอบการขายทอดตลาด                        ปีละ
๕๐๐ บาท
เพื่อทำการค้าของเก่า                                   ปีละ
๕๐๐ บาท

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
เชวงศักดิ์สงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๔๘ หน้า ๗๒

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๓]

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๔]

มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๘/หน้า ๑๒๐๑/๒๓ กันยายน ๒๔๘๔

[๒]
ข้อ ๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่
๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔

[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๒/ตอนที่ ๔๙/หน้า ๕๑๕/๑๑ กันยายน ๒๔๘๘

[๔] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๗๑/หน้า ๕๕๙/๕ พฤศจิกายน ๒๔๘๙
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2535 บังคับกับไก่ เป็ด และห่านในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร พ.ศ. 2549

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕
บังคับกับไก่
เป็ด และห่านในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร
พ.ศ.
๒๕๔๙

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๙
เป็นปีที่
๖๑ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ บังคับกับไก่ เป็ด และห่านในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
และมาตรา ๒ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ บังคับกับไก่ เป็ด และห่านในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๔๙

มาตรา ๒[๑]
 พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ บังคับกับการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์จำพวกไก่ เป็ด และห่านในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร

มาตรา ๔  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท
ทักษิณ  ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากปัจจุบันในท้องที่ต่างๆ
มีการฆ่าสัตว์ปีกจำพวกไก่ เป็ด และห่านเพื่อจำหน่ายให้แก่ผู้บริโภคเป็นจำนวนมาก สมควรมีมาตรการตรวจสอบควบคุม
หรือป้องกันมิให้โรคระบาดที่เกิดกับสัตว์ดังกล่าวติดต่อมาสู่คน รวมถึงตรวจสอบสารตกค้างในเนื้อสัตว์ดังกล่าว
เพื่อความปลอดภัยของผู้บริโภคในการบริโภคเนื้อสัตว์ที่ปราศจากเชื้อโรคและสารตกค้างสมควรให้นำพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ มาใช้บังคับกับสัตว์ปีกจำพวกไก่ เป็ด และห่าน ในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร
และโดยที่มาตรา ๒ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติให้การจะบังคับใช้พระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕ ในท้องที่ใดเกี่ยวกับสัตว์ตามที่กำหนดในกฎกระทรวงต้องตราเป็นพระราชกฤษฎีกา
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

ชัชสรัญ/ผู้จัดทำ
๒๙
มีนาคม ๒๕๔๙

พัชรินทร์/จัดทำ
๑
สิงหาคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๒๙ ก/หน้า ๔/๒๒ มีนาคม ๒๕๔๙
กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในมาตรา 15 แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช 2474

กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย

กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในมาตรา ๑๕
แห่ง
พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยออกกฎให้ไว้ ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ในจังหวัดพระนครและธนบุรี ให้ผู้บัญชาการตำรวจนครบาลเป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้
ในจังหวัดอื่น ๆ ให้ผู้ว่าราชการจังหวัดเป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต

ข้อ ๒ 
ให้เจ้าพนักงานกระทรวงมหาดไทยฝ่ายปกครองตั้งแต่ชั้นนายอำเภอขึ้นไป ตำรวจนครบาลและตำรวจภูธรตั้งแต่ชั้นสารวัตรแขวงหรือผู้บังคับกองขึ้นไปเป็นนายตรวจตามพระราชบัญญัตินี้

ข้อ ๓ 
คำร้องขอรับใบอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้ต้องทำตามแบบ ซึ่งแนบท้ายกฎเสนาบดีนี้
(หมาย ๑)

ข้อ ๔ 
ผู้รับใบอนุญาตต้องทำบัญชีไว้ตามแบบซึ่งแนบท้ายกฎเสนาบดีนี้ (หมาย ๒)

ข้อ ๕ 
ถ้าผู้รับใบอนุญาตย้ายที่ทำการหรือร้านจากที่ซึ่งระบุไว้ในใบอนุญาต ให้ผู้รับใบอนุญาตแจ้งให้นายตรวจทราบโดยมิชักช้า

ข้อ ๖ 
การเพิกถอนใบอนุญาตนั้น ต้องมีหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ

ข้อ ๗ 
ผู้รับใบอนุญาต ซึ่งเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตเพิกถอนใบอนุญาตเสียนั้น
ถ้ายื่นคำร้องต่อเสนาบดีขอให้สั่งเปลี่ยนคำสั่งของเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตแล้ว
จะประกอบกิจการต่อไปจนกว่าจะได้รับคำวินิจฉัยของเสนาบดีซึ่งจะได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือก็ได้

ข้อ ๘ 
ถ้าเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต หรือเสนาบดีสั่งเพิกถอนใบอนุญาต ให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตแจ้งไปยังนายตรวจประจำท้องถิ่นให้ทราบ

ข้อ ๙ 
ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดั่งนี้
เพื่อประกอบการขายทอดตลาด                        ๕๐
บาท
เพื่อทำการค้าของเก่า                                   ๕๐
บาท

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔
จอมพล  บริพัตร
เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑. คำร้องขอรับใบอนุญาต (หมายเลข ๑)
๒. บัญชีสำหรับผู้ทำการ (หมายเลข ๒)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๑๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๔๘/หน้า ๗๙/๒๔ พฤษภาคม ๒๔๗๔
ระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2548

ระเบียบกระทรวงมหาดไทย

ระเบียบกระทรวงมหาดไทย
ว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๔๘[๑]

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบกระทรวงมหาดไทย
ว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พ.ศ. ๒๕๓๓

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๐ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงมหาดไทย
ว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๘

ข้อ
๒  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ข้อ
๓  ให้ยกเลิกความในข้อ ๔ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พ.ศ. ๒๕๓๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๔  ในระเบียบนี้
อำเภอ หมายความรวมถึง กิ่งอำเภอ
จังหวัด หมายความว่า จังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
หน่วยรับเรื่องราวคำร้องขออนุญาต หมายความถึง
(๑)
ในเขตกรุงเทพมหานคร ได้แก่ กรมการปกครอง
(๒)
ในเขตจังหวัดอื่น ได้แก่ ที่ทำการปกครองอำเภอ และที่ทำการปกครองกิ่งอำเภอ

ข้อ
๔  ให้ยกเลิกความในข้อ ๙ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พ.ศ. ๒๕๓๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๙  ให้หน่วยรับเรื่องราวคำร้องขออนุญาตเสนอเรื่องราวพร้อมความเห็นไปให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตพิจารณาสั่งการภายในสิบวันทำการนับแต่วันรับเรื่องคำร้องขออนุญาต
ให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตพิจารณาดำเนินการให้แล้วเสร็จภายในสามวันทำการนับแต่วันได้รับการเสนอเรื่องราวขออนุญาต
รายใดที่ขัดข้องไม่สามารถดำเนินการให้เสร็จภายในกำหนดเวลาดังกล่าวให้บันทึกเหตุขัดข้องไว้ในคำร้องขออนุญาตนั้นด้วย

ข้อ
๕  ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑ และข้อ ๑๒ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พ.ศ. ๒๕๓๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๑  เงินค่าธรรมเนียมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
ให้นำส่งเป็นรายได้แผ่นดินโดยถือปฏิบัติตามระเบียบการเก็บรักษาเงิน และการนำเงินส่งคลังในหน้าที่ของอำเภอ
กิ่งอำเภอ พ.ศ. ๒๕๒๐ และระเบียบว่าด้วยวิธีการนำเงินส่งคลัง พ.ศ. ๒๕๒๐
ข้อ ๑๒  ในกรณีที่เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต
สั่งไม่อนุญาตการขายทอดตลาดและค้าของเก่าให้แจ้งการไม่อนุญาต ให้ผู้ขอใบอนุญาตทราบภายในห้าวันทำการนับแต่วันที่เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตมีคำสั่งท้ายหนังสือแจ้งให้ระบุไว้ด้วยว่า
หากผู้ขอใบอนุญาตต้องการอุทธรณ์คำสั่งไม่อนุญาตต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ให้ทำเป็นหนังสือระบุข้อโต้แย้ง และข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายที่อ้างอิงประกอบด้วย และยื่นคำอุทธรณ์ต่อเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ตนได้รับแจ้งคำสั่งดังกล่าว

ข้อ
๖  ให้ยกเลิกความในข้อ ๒๐ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พ.ศ. ๒๕๓๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๒๐  ในกรณีเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตมีคำสั่งไม่ออกใบอนุญาต
ให้ถือปฏิบัติตามข้อ ๑๒
ในกรณีเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตสั่งเพิกถอนใบอนุญาตที่ออกให้แก่ผู้ขอใบอนุญาตตามมาตรา
๙ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔ ให้นำความในข้อ
๑๒ มาบังคับใช้โดยอนุโลม และรายงานเรื่องสั่งเพิกถอนใบอนุญาตดังกล่าวให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยทราบด้วย

ประกาศ ณ วันที่ ๑๕
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
พลอากาศเอก คงศักดิ์
 วันทนา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๑๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๑ ง/หน้า ๑๒/๖ มกราคม ๒๕๔๙
กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาด และค้าของเก่า พุทธศักราช 2484 (ฉบับที่ 2)

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาด
และค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
(ฉบับที่ ๒)[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้ยกเลิกกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ ลงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔

ข้อ ๒ 
ให้บุคคลต่อไปนี้เป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต คือ
(ก) ผู้บังคับการกองสอบสวนกลางหรือผู้รักษาการแทน
สำหรับเขตจังหวัดพระนครและธนบุรี
(ข) ข้าหลวงประจำจังหวัด หรือผู้รักษาการแทน
สำหรับเขตจังหวัดอื่น นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี

ข้อ ๓ 
ให้เจ้าพนักงานกระทรวงมหาดไทยฝ่ายปกครองตั้งแต่ชั้นนายอำเภอขึ้นไป ตำรวจนครบาลและตำรวจภูธรตั้งแต่ชั้นสารวัตร
หรือผู้บังคับกองขึ้นไปเป็นนายตรวจ

ข้อ ๔ 
คำร้องขอรับอนุญาตให้ใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๕ 
สมุดบัญชีที่ผู้รับอนุญาตจะต้องทำขึ้นตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๘ ให้ทำตามแบบของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๖ 
ถ้าผู้รับอนุญาตย้ายที่ทำการหรือร้านจากที่ซึ่งระบุไว้ในใบอนุญาต ให้ผู้รับอนุญาตแจ้งให้นายตรวจทราบโดยมิชักช้า

ข้อ ๗ 
ผู้รับอนุญาตซึ่งถูกเจ้าพนักงานเพิกถอนใบอนุญาตเสียนั้น ถ้าได้ยื่นคำร้องต่อรัฐมนตรีตามความในมาตรา
๑๐ ไว้แล้ว จะประกอบกิจการในระหว่างที่ยังไม่ได้รับคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีซึ่งจะได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือก็ได้

ข้อ ๘  ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดั่งนี้
เพื่อประกอบการขายทอดตลาด                        ปีละ
๕๐ บาท
เพื่อทำการค้าของเก่า                                   ปีละ
๕๐ บาท

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
เชวงศักดิ์สงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พ.ศ. ๒๔๗๔
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๔๘ หน้า ๗๒

มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๘/หน้า ๑๒๐๑/๒๓ กันยายน ๒๔๘๔
กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ 3) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช 2474

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย
(ฉบับที่ ๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๘
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๘ 
ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดังนี้
เพื่อประกอบการขายทอดตลาด                        ปีละ
๑๐๐ บาท
เพื่อทำการค้าของเก่า                                   ปีละ
๑๐๐ บาท

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๘
น.อ. หลวงศุภชลาศัย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๒/ตอนที่ ๔๙/หน้า ๕๑๕/๑๑ กันยายน ๒๔๘๘
ระเบียบกระทรวงมหาดไทย ว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2542

ระเบียบกระทรวงมหาดไทย

ระเบียบกระทรวงมหาดไทย
ว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๔๒

เพื่อให้การควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่าเหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบัน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยจึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า
ระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๒

ข้อ ๒[๑]  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ให้ยกเลิกความในข้อ
๑๔ แห่งระเบียบกระทรวงมหาดไทยว่าด้วยการควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พ.ศ. ๒๕๓๓
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๔  ใบอนุญาตขายทอดตลาดและค้าของเก่าให้ใช้ได้จนถึงวันที่
๓๑ ธันวาคมของปีที่ออกใบอนุญาต
ผู้รับใบอนุญาตที่ประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตต้องยื่นคำขออนุญาตก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุเก้าสิบวัน
การพิจารณาการต่ออายุใบอนุญาต ให้หน่วยรับเรื่องราวคำร้องขออนุญาตตรวจสอบคุณสมบัติของผู้ขอต่ออายุใบอนุญาตเสียให้ถูกต้องตามมาตรา
๖
และส่งแผ่นพิมพ์ลายนิ้วมือของผู้ขอต่อใบอนุญาตที่ผ่านการตรวจสอบจากกองทะเบียนประวัติอาชญากร
สำนักงานตำรวจแห่งชาติแล้ว ให้ใช้ฉบับเดิมส่งให้กองทะเบียนประวัติอาชญากร
สำนักงานตำรวจแห่งชาติตรวจสอบใหม่ได้ว่ามีประวัติเพิ่มเติมอะไรบ้าง
เว้นแต่แผ่นพิมพ์ลายนิ้วมือฉบับเดิมชำรุด หรือมีกรณีสงสัย
หรือมีการเปลี่ยนผู้แทนนิติบุคคลให้เรียกผู้ขอต่ออายุใบอนุญาตไปพิมพ์ลายนิ้วมือใหม่
ให้กองทะเบียนประวัติอาชญากร สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ตรวจสอบคุณสมบัติตามมาตรา ๖
(๓) แล้วเสนอความเห็นต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับชั้น
จนถึงเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตพิจารณาสั่งการ แล้วแต่กรณี
เมื่อเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตสั่งการอย่างใด
ให้หน่วยรับเรื่องราวคำร้องขออนุญาตดำเนินการตามข้อ ๑๐ หรือข้อ ๑๒ แล้วแต่กรณี

ประกาศ
ณ วันที่ ๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๒
พลตรี
สนั่น  ขจรประศาสน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๑๗ พฤษภาคม ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๑๐๓ ง/หน้า ๖๒/๒๘ ธันวาคม ๒๕๔๒
กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช 2474 (ฉบับที่ 2) (ฉบับ Update ณ วันที่ 11/09/2488)

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔
(ฉบับที่ ๒)[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้ยกเลิกกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในมาตรา ๑๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔ ลงวันที่ ๑๕ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔

ข้อ ๒ 
ให้บุคคลต่อไปนี้เป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต คือ
(ก) ผู้บังคับการกองสอบสวนกลางหรือผู้รักษาการแทน
สำหรับเขตจังหวัดพระนครและธนบุรี
(ข) ข้าหลวงประจำจังหวัด หรือผู้รักษาการแทน
สำหรับเขตจังหวัดอื่น นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี

ข้อ ๓ 
ให้เจ้าพนักงานกระทรวงมหาดไทยฝ่ายปกครองตั้งแต่ชั้นนายอำเภอขึ้นไป ตำรวจนครบาลและตำรวจภูธรตั้งแต่ชั้นสารวัตร
หรือผู้บังคับกองขึ้นไปเป็นนายตรวจ

ข้อ ๔ 
คำร้องขอรับอนุญาตให้ใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๕ 
สมุดบัญชีที่ผู้รับอนุญาตจะต้องทำขึ้นตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๘ ให้ทำตามแบบของเจ้าพนักงาน

ข้อ ๖ 
ถ้าผู้รับอนุญาตย้ายที่ทำการหรือร้านจากที่ซึ่งระบุไว้ในใบอนุญาต ให้ผู้รับอนุญาตแจ้งให้นายตรวจทราบโดยมิชักช้า

ข้อ ๗ 
ผู้รับอนุญาตซึ่งถูกเจ้าพนักงานเพิกถอนใบอนุญาตเสียนั้น ถ้าได้ยื่นคำร้องต่อรัฐมนตรีตามความในมาตรา
๑๐ ไว้แล้ว จะประกอบกิจการในระหว่างที่ยังไม่ได้รับคำวินิจฉัยของรัฐมนตรีซึ่งจะได้แจ้งให้ทราบเป็นหนังสือก็ได้

ข้อ ๘[๒]  ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดังนี้
เพื่อประกอบการขายทอดตลาด                        ปีละ
๑๐๐ บาท
เพื่อทำการค้าของเก่า                                   ปีละ
๑๐๐ บาท

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
เชวงศักดิ์สงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- พระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๔๘ หน้า ๗๒

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า
พุทธศักราช ๒๔๗๔[๓]

มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๓ พฤษภาคม ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๕ กรกฎาคม ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๘/หน้า ๑๒๐๑/๒๓ กันยายน ๒๔๘๔

[๒]
ข้อ ๘ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่
๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการขายทอดตลาดและค้าของเก่า พุทธศักราช ๒๔๗๔

[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๒/ตอนที่ ๔๙/หน้า ๕๑๕/๑๑ กันยายน ๒๔๘๘
กฎกระทรวง ฉบับที่ 6 (พ.ศ. 2552) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2535

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๖ (พ.ศ. ๒๕๕๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๓๕[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๕
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๓๕
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๖ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔
(พ.ศ. ๒๕๓๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์และจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ.
๒๕๓๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๖  ให้ยกเว้นอากรการฆ่าสัตว์
ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์ ค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ และค่าธรรมเนียมการประทับตรารับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์
สำหรับการฆ่าไก่ เป็ด หรือห่านเพื่อจำหน่ายภายในประเทศ
ไม่ว่าจะเป็นการฆ่านอกโรงฆ่าสัตว์หรือในโรงฆ่าสัตว์ก็ตาม

ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๒
ธีระ
 วงศ์สมุทร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรยกเว้นอากรการฆ่าสัตว์ค่าธรรมเนียมโรงฆ่าสัตว์
ค่าธรรมเนียมโรงพักสัตว์ และค่าธรรมเนียมการประทับตรารับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์
สำหรับการฆ่าไก่ เป็ด หรือห่าน
ให้ครอบคลุมถึงการฆ่าสัตว์จำพวกดังกล่าวเพื่อจำหน่ายภายในประเทศด้วย
เพื่อสนับสนุนการพัฒนาอุตสาหกรรมการผลิตและจำหน่ายเนื้อสัตว์จำพวกไก่ เป็ด
หรือห่าน ภายในประเทศ
และเพื่อสนับสนุนให้ผู้ประกอบการนำสัตว์ดังกล่าวมาฆ่าในโรงฆ่าสัตว์
เพื่อที่จะได้รับการตรวจสอบจากพนักงานตรวจโรคสัตว์ก่อนมีการนำออกจำหน่าย
อันเป็นการคุ้มครองสวัสดิภาพของประชาชนในด้านสาธารณูปโภคภายในประเทศ
และส่งเสริมการพัฒนาระบบมาตรฐานและความปลอดภัยด้านอาหาร
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๙
มิถุนายน ๒๕๕๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๑๐ ก/หน้า ๑๒/๑๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒