พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. 2514   (Update ณ วันที่ 17/08/2521)

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
มหาวิทยาลัยรามคำแหง
พ.ศ. ๒๕๑๔

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๔
เป็นปีที่ ๒๖
ในรัชกาลปัจจุบัน

              พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

              โดยที่เป็นการสมควรจัดตั้งมหาวิทยาลัยรามคำแหง

              จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำ
และยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

              มาตรา
๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง
พ.ศ. ๒๕๑๔

              มาตรา
๒*  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
                   *[รก.๒๕๑๔/๒๔/๘๙/๒
มีนาคม ๒๕๑๔]

              มาตรา
๓  ในพระราชบัญญัตินี้
เว้นแต่จะมีข้อความแสดงให้เห็นเป็นอย่างอื่น

              มหาวิทยาลัย หมายถึง
มหาวิทยาลัยรามคำแหง
                   สภามหาวิทยาลัย หมายถึง
สภามหาวิทยาลัยรามคำแหง

              มาตรา
๔ 
ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

หมวด ๑
บททั่วไป

                   มาตรา
๕* 
ให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยขึ้นมหาวิทยาลัยหนึ่ง เรียกว่า มหาวิทยาลัย
รามคำแหง เป็นสถาบันการศึกษาและวิจัยแบบตลาดวิชา
ที่ผู้ศึกษาสามารถศึกษาได้ด้วยตนเอง
โดยไม่ต้องมาเข้าชั้นเรียนที่มหาวิทยาลัยจัดให้ก็ได้
โดยให้มีวัตถุประสงค์ในการให้การศึกษา
วิชาการและวิชาชีพชั้นสูง ทำการวิจัย
ส่งเสริมวิชาการและวิชาชีพชั้นสูง และทำนุบำรุงวัฒนธรรม

              ให้มหาวิทยาลัยรามคำแหงเป็นนิติบุคคล
มีฐานะเป็นกรม สังกัดทบวง
มหาวิทยาลัย
                   *[มาตรา
๕ 
แก้ไขโดยพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๒๑]

              มาตรา
๖ 
มหาวิทยาลัยอาจแบ่งส่วนราชการดังนี้

              (๑)
สำนักงานอธิการบดี

              (๒)
คณะ

              (๓)
บัณฑิตวิทยาลัย

              และอาจให้มีสถาบันหรือสำนักเพื่อการวิจัยหรือเพื่อส่งเสริมวิชาการเป็นส่วนราชการในมหาวิทยาลัยอีกเมื่อมีความจำเป็นก็ได้

              สำนักงานอธิการบดี
อาจแบ่งส่วนราชการเป็นกองและแผนก

              คณะและบัณฑิตวิทยาลัย
อาจแบ่งส่วนราชการเป็นภาควิชาและสำนักงาน
เลขานุการ

              สำนักงานเลขานุการ
อาจแบ่งส่วนราชการเป็นแผนก

                   มาตรา
๗*  การจัดตั้ง ยุบรวม และเลิกคณะ
บัณฑิตวิทยาลัย สถาบัน และ
สำนักตามมาตรา ๖ นอกจากที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๕๐
ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา

              การแบ่งส่วนราชการเป็นภาควิชา
สำนักงานเลขานุการ กอง และแผนกให้ทำเป็นประกาศทบวงมหาวิทยาลัย โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
                   *[มาตรา
๗  แก้ไขโดยพระราชบัญญัติรามคำแหง
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๑]

              มาตรา
๘*  ภายใต้วัตถุประสงค์ตามมาตรา ๕
มหาวิทยาลัยจะรับบัณฑิตวิทยาลัย
วิทยาลัยหรือสถาบันวิชาการชั้นสูงอื่นเข้าสมทบในมหาวิทยาลัยก็ได้ และมีอำนาจให้ปริญญา
ประกาศนียบัตรชั้นสูง อนุปริญญา หรือประกาศนียบัตรชั้นใดชั้นหนึ่งแก่ผู้สำเร็จการศึกษาจากบัณฑิตวิทยาลัย
วิทยาลัยหรือสถาบันวิชาการชั้นสูงนั้น ๆ ได้

              การรับบัณฑิตวิทยาลัย
วิทยาลัยหรือสถาบันวิชาการชั้นสูงเข้าสมทบในมหาวิทยาลัยให้ทำเป็นประกาศทบวงมหาวิทยาลัย
โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

              การควบคุมบัณฑิตวิทยาลัย
วิทยาลัยหรือสถาบันวิชาการชั้นสูงซึ่งเข้าสมทบ
ในมหาวิทยาลัยให้เป็นไปตามข้อบังคับที่สภามหาวิทยาลัยกำหนด
                   *[มาตรา
๘  แก้ไขโดยพระราชบัญญัติรามคำแหง
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๑]

              มาตรา
๙  นอกจากเงินที่กำหนดไว้ในงบประมาณแผ่นดิน
มหาวิทยาลัย
อาจมีรายได้ดังนี้

              (๑)
เงินผลประโยชน์และค่าธรรมเนียมต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัย

              (๒)
ทรัพย์สินซึ่งมีผู้ให้แก่มหาวิทยาลัย

              รายได้ของมหาวิทยาลัยไม่เป็นรายได้ที่ต้องนำส่งกระทรวงการคลัง
ตาม
กฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณ

              มาตรา
๑๐  บรรดาทรัพย์สินของมหาวิทยาลัย
จะต้องจัดการเพื่อประโยชน์
และตามวัตถุประสงค์ของมหาวิทยาลัย

              ทรัพย์สินอื่นซึ่งมีผู้ให้แก่มหาวิทยาลัย
จะต้องจัดการตามเงื่อนไข ข้อบังคับ
และวัตถุประสงค์ซึ่งผู้ให้กำหนดไว้

                   มาตรา
๑๑*  ผู้มีสิทธิเข้าศึกษาชั้นปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยต้องมีคุณสมบัติ
ตามที่สภามหาวิทยาลัยกำหนด และต้อง

              (๑)
สอบไล่ได้มัธยมศึกษาตอนปลายหรือเทียบเท่า หรือ

              (๒)
เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญซึ่งมีตำแหน่งและเงินเดือนตั้งแต่ระดับ ๒
หรือเทียบเท่าขึ้นไป
และมีพื้นความรู้สอบไล่ได้มัธยมศึกษาตอนต้นหรือเทียบเท่า หรือ

              (๓)
เป็นผู้ซึ่งสภามหาวิทยาลัยได้พิจารณาแล้ว เห็นสมควรให้รับเข้าศึกษาได้

              ทั้งนี้
โดยไม่ต้องสอบคัดเลือก แต่ในการรับสมัครผู้มีสิทธิสมัครเข้าศึกษา
ตาม (๑) และ (๒)
สภามหาวิทยาลัยอาจจำกัดจำนวนผู้สมัครเข้าศึกษา โดยกำหนดระดับผลการศึกษาของผู้สมัคร
หรือกำหนดหลักเกณฑ์การคัดเลือกอย่างอื่นตามที่เห็นสมควรก็ได้

              การกำหนดระดับผลการศึกษาหรือหลักเกณฑ์การคัดเลือกอย่างอื่นตาม
วรรคสอง ให้เป็นไปตามข้อบังคับที่สภามหาวิทยาลัยกำหนด
                   *[มาตรา
๑๑  แก้ไขโดยพระราชบัญญัติรามคำแหง
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๑]

                   มาตรา
๑๑ ทวิ* 
คุณสมบัติของผู้มีสิทธิเข้าศึกษาและการรับเข้าศึกษาใน
ชั้นที่สูงกว่าชั้นปริญญาตรีในมหาวิทยาลัย
ให้เป็นไปตามข้อบังคับที่สภามหาวิทยาลัย
กำหนด  ทั้งนี้
โดยไม่ต้องสอบคัดเลือก

                   *[มาตรา
๑๑ ทวิ 
เพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรามคำแหง (ฉบับที่ ๒) 
พ.ศ. ๒๕๒๑]

หมวด ๒
การดำเนินงาน

              มาตรา
๑๒*  ให้มีสภามหาวิทยาลัย
ประกอบด้วยนายกสภามหาวิทยาลัย
ซึ่งจะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
แต่งตั้งและเลขาธิการสภาการศึกษาแห่งชาติอธิการบดี 
รองอธิการบดี คณบดี ผู้อำนวยการสถาบัน และผู้อำนวยการสำนักในมหาวิทยาลัย ถ้ามี
เป็นกรรมการสภามหาวิทยาลัยโดยตำแหน่ง กับกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งจะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ แต่งตั้งมีจำนวนไม่น้อยกว่าสี่คนและไม่เกินเก้าคน
                   ให้รองอธิการบดีเป็นเลขานุการสภามหาวิทยาลัย
ในกรณีมีรองอธิการบดี
หลายคน ให้สภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งรองอธิการบดีคนหนึ่งเป็นเลขานุการสภามหาวิทยาลัย
                   *[มาตรา
๑๒  แก้ไขโดยประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๑๘๕ ลงวันที่ ๑๔
กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๑๕]

              มาตรา
๑๓* 
นายกสภามหาวิทยาลัยและกรรมการสภามหาวิทยาลัย
ผู้ทรงคุณวุฒิดำรงตำแหน่งสองปี แต่จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
แต่งตั้งใหม่อีกก็ได้
                   ในกรณีนายกสภามหาวิทยาลัย
หรือกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ
พ้นจากตำแหน่งก่อนวาระ และได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
แต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่งแทนแล้ว 
ให้ผู้ได้รับแต่งตั้งอยู่ในตำแหน่งได้เพียงครบตามวาระของผู้ซึ่งตนแทน
                   *[มาตรา
๑๓  แก้ไขโดยประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๑๘๕ ลงวันที่ ๑๙
กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๑๕]

              มาตรา
๑๔ 
สภามหาวิทยาลัยมีอำนาจและหน้าที่ควบคุมดูแลกิจการทั่วไป
ของมหาวิทยาลัย และโดยเฉพาะมีอำนาจและหน้าที่ดังนี้

              (๑)
จัดวางระเบียบและข้อบังคับของมหาวิทยาลัย

              (๒)
พิจารณาหลักสูตรวิชาเพื่อเสนอขอรับความเห็นชอบของสภาการศึกษา
แห่งชาติ

              (๓)
จัดหาวิธีการอันจะยังการศึกษาอบรมและการวิจัยของมหาวิทยาลัย
ให้เจริญยิ่งขึ้น

              (๔)
อนุมัติให้ปริญญา ประกาศนียบัตรชั้นสูง อนุปริญญาและประกาศนียบัตร

              (๕)
เสนอการจัดตั้ง ยุบรวมและเลิกคณะ บัณฑิตวิทยาลัย สถาบัน สำนัก
และภาควิชา

              (๖)
พิจารณาการรับบัณฑิตวิทยาลัย วิทยาลัย หรือสถาบันวิชาการชั้นสูง
เข้าสมทบในมหาวิทยาลัย

              (๗)
พิจารณาการแต่งตั้งและถอดถอนอธิการบดี รองอธิการบดี คณบดี
รองคณบดี ผู้อำนวยการสถาบัน ผู้อำนวยการสำนัก
หัวหน้าภาควิชา ศาสตราจารย์
รองศาสตราจารย์และผู้ช่วยศาสตราจารย์

              (๘)
จัดวางระเบียบเกี่ยวกับการเงินและทรัพย์สินของมหาวิทยาลัย

              (๙)
แต่งตั้งคณะกรรมการส่งเสริมมหาวิทยาลัยและกำหนดหน้าที่ของ
คณะกรรมการนี้

              มาตรา
๑๕  ให้นายกสภามหาวิทยาลัยเป็นผู้เรียกประชุมสภามหาวิทยาลัย

              ถ้ากรรมการสภามหาวิทยาลัยตั้งแต่สามคนขึ้นไปร้องขอให้สภามหาวิทยาลัย
ประชุมเพื่อกิจการอย่างหนึ่งอย่างใด
ก็ให้นายกสภามหาวิทยาลัยเรียกประชุมสภามหาวิทยาลัย

              ในการประชุม
ต้องมีกรรมการสภามหาวิทยาลัยมาประชุมอย่างน้อยกึ่งหนึ่ง
ของจำนวนกรรมการทั้งหมดจึงจะเป็นองค์ประชุม

              ให้นายกสภามหาวิทยาลัยเป็นประธานในที่ประชุม
ในกรณีนายกสภา
มหาวิทยาลัยไม่อาจมาประชุมได้
ถ้าได้มอบหมายให้บุคคลใดเป็นประธานในที่ประชุม
ให้บุคคลนั้นมีอำนาจและหน้าที่เช่นเดียวกับนายกสภามหาวิทยาลัยในการประชุมนั้น

              แต่ถ้าไม่ได้มอบหมายก็ให้ที่ประชุมเลือกกรรมการสภามหาวิทยาลัยคนหนึ่ง
เป็นประธานในที่ประชุม

              มาตรา
๑๖  การลงมติให้ถือคะแนนเสียงข้างมาก
ถ้ามีคะแนนเสียงเท่ากัน
ให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด

              มาตรา
๑๗ 
ให้มีอธิการบดีคนหนึ่งเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบในการ
บริหารงานของมหาวิทยาลัย
จะมีรองอธิการบดีคนหนึ่งหรือหลายคนทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยก็ได้

              อธิการบดีนั้นจะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ แต่งตั้งโดยคำแนะนำของสภามหาวิทยาลัย และให้ดำรงตำแหน่งสองปี
แต่จะทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งใหม่อีกก็ได้

              มาตรา
๑๘ 
อธิการบดีและรองอธิการบดีต้องมีคุณวุฒิดังนี้

              (๑)
ได้ปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัย หรือได้ปริญญาเอกหรือเทียบเท่าจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
หรือ

               (๒)
ได้ปริญญาจากมหาวิทยาลัย หรือได้ปริญญาหรือเทียบเท่าจากมหาวิทยาลัย
หรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปีในมหาวิทยาลัย
หรือในมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่น ซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
หรือเคยดำรงตำแหน่งกรรมการสภามหาวิทยาลัยมาแล้วรวมเป็นเวลาไม่น้อยกว่าสี่ปี

              มาตรา
๑๙ 
ในกรณีที่ตำแหน่งอธิการบดีว่างลงหรืออธิการบดีไม่อาจปฏิบัติ
หน้าที่ได้ ให้รองอธิการบดีเป็นผู้รักษาการแทน
ถ้ามีรองอธิการบดีหลายคน ให้รองอธิการบดีที่อธิการบดีมอบหมายเป็นผู้รักษาการแทน
ถ้าอธิการบดีไม่ได้มอบหมายให้รองอธิการบดีที่มีอาวุโสเป็นผู้รักษาการแทน

              ในกรณีที่ไม่มีรองอธิการบดี
ให้สภามหาวิทยาลัยกำหนดกรรมการสภามหาวิทยาลัยโดยตำแหน่งคนใดคนหนึ่งเป็นผู้รักษาการแทนอธิการบดี

              มาตรา
๒๐  เพื่อประโยชน์ในการบังคับบัญชา
ให้ถือว่าอธิการบดีเป็นอธิบดี และรองอธิการบดีเป็นรองอธิบดี  ทั้งนี้ ตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนและกฎหมายอื่น
ๆ

              มาตรา
๒๑  ในคณะหนึ่งให้มีคณบดีคนหนึ่ง
เป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ
ในงานของคณะ จะมีรองคณบดีคนหนึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยก็ได้

              คณบดีนั้น
สภามหาวิทยาลัยจะได้แต่งตั้งจากคณาจารย์ หรือผู้ซึ่งเคยดำรง
ตำแหน่งกรรมการสภามหาวิทยาลัยมาแล้วและให้ดำรงตำแหน่งสี่ปี
แต่อาจได้รับแต่งตั้งใหม่อีกได้

              ถ้ามีการแบ่งภาควิชา
ก็ให้มีหัวหน้าภาควิชาเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ
ในงานของภาควิชา

              มาตรา
๒๒  ให้มีคณะกรรมการประจำคณะ
ประกอบด้วยคณบดีเป็นประธาน
กรรมการ รองคณบดี ถ้ามี และหัวหน้าภาควิชาในคณะนั้น
เป็นกรรมการ ถ้าในคณะไม่มีการแบ่งภาควิชา หรือมีไม่ถึงสี่ภาควิชา
ให้สภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งคณาจารย์ในคณะนั้นเป็นกรรมการ
หรือเป็นกรรมการเพิ่มเติมให้ได้จำนวนสี่คน
                   ให้คณะกรรมการประจำคณะแต่งตั้งผู้ใดผู้หนึ่งเป็นเลขานุการ

              กรรมการซึ่งสภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งอยู่ในตำแหน่งสองปี
แต่อาจได้รับแต่งตั้งใหม่อีกได้

              มาตรา
๒๓  คณะกรรมการประจำคณะ
มีอำนาจและหน้าที่ดังนี้

              (๑)
วางระเบียบของคณะด้วยความเห็นชอบของสภามหาวิทยาลัย

              (๒)
กำหนดหลักสูตรและรายละเอียดเกี่ยวกับหลักสูตรเพื่อเสนอต่อสภา
มหาวิทยาลัย

              (๓)
จัดการสอบไล่

              (๔)
รับปรึกษาและให้ความเห็นแก่คณบดี

              มาตรา
๒๔  ในบัณฑิตวิทยาลัย
ให้มีคณบดีคนหนึ่งเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบ
ในงานของบัณฑิตวิทยาลัย
จะมีรองคณบดีคนหนึ่งทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยก็ได้

              คณบดีนั้น
สภามหาวิทยาลัยจะได้แต่งตั้งจากคณาจารย์ หรือผู้ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งกรรมการสภามหาวิทยาลัยมาแล้ว
และให้ดำรงตำแหน่งสี่ปี แต่อาจได้รับแต่งตั้งใหม่อีกได้

              ถ้ามีการแบ่งภาควิชา
ก็ให้มีหัวหน้าภาควิชาเป็นผู้บังคับบัญชารับผิดชอบในงานของภาควิชา

              มาตรา
๒๕ 
ให้มีคณะกรรมการประจำบัณฑิตวิทยาลัย ประกอบด้วยคณบดี
เป็นประธานกรรมการ รองคณบดีและหัวหน้าภาควิชา ถ้ามี
เป็นกรรมการโดยตำแหน่งและกรรมการซึ่งสภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งจากคณาจารย์ในบัณฑิตวิทยาลัยมีจำนวนไม่เกินเก้าคน
                   ให้คณะกรรมการประจำบัณฑิตวิทยาลัยแต่งตั้งผู้ใดผู้หนึ่งเป็นเลขานุการ

              กรรมการซึ่งสภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งอยู่ในตำแหน่งสองปี
แต่อาจได้รับแต่งตั้งใหม่อีกได้

              มาตรา
๒๖ 
คณะกรรมการประจำบัณฑิตวิทยาลัยมีอำนาจและหน้าที่ดังนี้

              (๑)
วางระเบียบของบัณฑิตวิทยาลัยด้วยความเห็นชอบของสภามหาวิทยาลัย

              (๒)
กำหนดหลักสูตรและรายละเอียดเกี่ยวกับหลักสูตร เพื่อเสนอต่อสภา
มหาวิทยาลัย

              (๓)
จัดการสอบไล่

              (๔)
รับปรึกษาให้ความเห็นแก่คณบดี

              มาตรา
๒๗  ในสถาบัน ให้มีผู้อำนวยการสถาบันคนหนึ่งเป็นผู้บังคับบัญชา
รับผิดชอบในงานของสถาบัน

              มาตรา
๒๘  ให้มีคณะกรรมการประจำสถาบัน
ประกอบด้วยผู้อำนวยการสถาบัน เป็นประธานกรรมการ
และกรรมการซึ่งสภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งจากคณาจารย์ในมหาวิทยาลัยนั้นมีจำนวนไม่เกินเก้าคน

              ให้คณะกรรมการประจำสถาบันแต่งตั้งผู้ใดผู้หนึ่งเป็นเลขานุการ

              กรรมการซึ่งสภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งอยู่ในตำแหน่งสองปี
แต่อาจได้รับ
แต่งตั้งใหม่อีกได้

              มาตรา
๒๙ 
คณะกรรมการประจำสถาบันมีอำนาจและหน้าที่ดังนี้

              (๑)
วางระเบียบของสถาบันด้วยความเห็นชอบของสภามหาวิทยาลัย

              (๒)
กำหนดหลักสูตรและรายละเอียดเกี่ยวกับหลักสูตรเพื่อเสนอต่อสภา
มหาวิทยาลัย

              (๓)
จัดการสอบไล่

              (๔)
รับปรึกษาและให้ความเห็นชอบแก่ผู้อำนวยการสถาบัน

              มาตรา
๓๐  ในสำนัก
ให้มีผู้อำนวยการสำนักคนหนึ่งเป็นผู้บังคับบัญชา
รับผิดชอบในงานของสำนัก

              มาตรา
๓๑  ให้มีคณะกรรมการประจำสำนัก
ประกอบด้วยผู้อำนวยการสำนัก
เป็นประธานกรรมการ
และกรรมการซึ่งสภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งจากคณาจารย์ใน
มหาวิทยาลัยนั้น มีจำนวนไม่เกินเก้าคน

              ให้คณะกรรมการประจำสำนักแต่งตั้งผู้ใดผู้หนึ่งเป็นเลขานุการ
                   กรรมการซึ่งสภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งอยู่ในตำแหน่งสองปี
แต่อาจได้รับ
แต่งตั้งใหม่อีกได้

              มาตรา
๓๒ 
คณะกรรมการประจำสำนักมีอำนาจและหน้าที่ดังนี้

              (๑)
วางระเบียบของสำนักด้วยความเห็นชอบของสภามหาวิทยาลัย

              (๒)
กำหนดหลักสูตรและรายละเอียดเกี่ยวกับหลักสูตรเพื่อเสนอต่อสภา
มหาวิทยาลัย

              (๓)
จัดการสอบไล่

              (๔)
รับปรึกษาและให้ความเห็นแก่ผู้อำนวยการสำนัก

              มาตรา
๓๓  ในการประชุมคณะกรรมการประจำคณะ
คณะกรรมการประจำ
บัณฑิตวิทยาลัย คณะกรรมการประจำสถาบัน
หรือคณะกรรมการประจำสำนัก ให้นำมาตรา ๑๕ และมาตรา ๑๖ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

              มาตรา
๓๔  คณาจารย์ในมหาวิทยาลัย มีดังนี้

              (๑)
ศาสตราจารย์ซึ่งอาจเป็นศาสตราจารย์ประจำหรือศาสตราจารย์พิเศษ

              (๒)
รองศาสตราจารย์

              (๓)
ผู้ช่วยศาสตราจารย์

              (๔)
อาจารย์ซึ่งอาจเป็นอาจารย์ประจำหรืออาจารย์พิเศษ

              มาตรา
๓๕ 
ศาสตราจารย์พิเศษนั้นจะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งจากผู้ซึ่งมิได้เป็นข้าราชการพลเรือนสามัญของมหาวิทยาลัย

              มาตรา
๓๖ 
ศาสตราจารย์ประจำซึ่งพ้นตำแหน่งไปโดยไม่มีความผิด ให้
เป็นศาสตราจารย์เกียรติคุณ

              มาตรา
๓๗  ศาสตราจารย์ต้องมีคุณวุฒิดังนี้

              (๑)
ได้ปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัย หรือได้รับปริญญาเอกหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในมหาวิทยาลัยจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปีในมหาวิทยาลัยหรือในมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภามหาวิทยาลัยเห็นว่าได้ผลดี หรือ

              (๒)
ได้ปริญญาโทจากมหาวิทยาลัย หรือได้ปริญญาโทหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในมหาวิทยาลัยจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบปีในมหาวิทยาลัยหรือในมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภามหาวิทยาลัยเห็นว่าได้ผลดี หรือ

              (๓)
ได้ปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัย หรือได้ปริญญาตรีหรือเทียบเท่าใน
สาขาวิชาที่มีการสอนในมหาวิทยาลัยจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบห้าปีในมหาวิทยาลัยหรือในมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภามหาวิทยาลัยเห็นว่าได้ผลดี หรือ

              (๔)
ได้รับปริญญาจากมหาวิทยาลัย หรือได้ปริญญาหรือเทียบเท่าในสาขา
วิชาที่มีการสอนในมหาวิทยาลัยจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรองและได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภามหาวิทยาลัยเห็นว่าได้ผลดีเป็นพิเศษในสาขาวิชาที่มีการสอนในมหาวิทยาลัย

              มาตรา
๓๘ 
รองศาสตราจารย์ต้องมีคุณวุฒิดังนี้

              (๑)
ได้ปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัย หรือได้ปริญญาเอกหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในมหาวิทยาลัยจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสามปีในมหาวิทยาลัยหรือในมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภามหาวิทยาลัยเห็นว่าได้ผลดี หรือ

              (๒)
ได้ปริญญาโทจากมหาวิทยาลัย หรือได้ปริญญาโทหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในมหาวิทยาลัยจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรองและได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าเจ็ดปีในมหาวิทยาลัยหรือในมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภามหาวิทยาลัยเห็นว่าได้ผลดี หรือ

              (๓)
ได้ปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัย หรือได้ปริญญาตรีหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในมหาวิทยาลัยจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสิบปีในมหาวิทยาลัยหรือในมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการวิจัยถึงขั้นที่สภามหาวิทยาลัยเห็นว่าได้ผลดี

              มาตรา
๓๙ 
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ต้องมีคุณวุฒิดังนี้

              (๑)
ได้ปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัย หรือได้ปริญญาเอกหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในมหาวิทยาลัยจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสองปีในมหาวิทยาลัยหรือในมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
หรือ

              (๒)
ได้ปริญญาโทจากมหาวิทยาลัย หรือได้ปริญญาโทหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาที่มีการสอนในมหาวิทยาลัยจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าสี่ปีในมหาวิทยาลัยหรือในมหาวิทยาลัย
หรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง หรือ

              (๓)
ได้ปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัย หรือได้ปริญญาตรีหรือเทียบเท่าใน
สาขาวิชาที่มีการสอนในมหาวิทยาลัยจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง
และได้ทำการสอนมาแล้วไม่น้อยกว่าเจ็ดปีในมหาวิทยาลัยหรือในมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัยรับรอง

              มาตรา
๔๐ 
อาจารย์ประจำต้องมีคุณวุฒิได้ปริญญาจากมหาวิทยาลัยหรือได้
ปริญญาหรือเทียบเท่าจากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นซึ่งสภามหาวิทยาลัย
รับรอง
หรือเป็นผู้มีความชำนาญในสาขาวิชาที่มีการสอนในมหาวิทยาลัย

              อาจารย์พิเศษนั้นอธิการบดีจะได้แต่งตั้งขึ้นประจำปีการศึกษาตามคำแนะนำ
ของคณบดี จากบุคคลที่มีคุณวุฒิเช่นเดียวกับอาจารย์ประจำ

หมวด ๓
ปริญญาและเครื่องหมายวิทยฐานะ

              มาตรา
๔๑  ปริญญามีสามชั้น คือ

              เอก
เรียกว่า ดุษฎีบัณฑิต ใช้อักษรย่อ ด.

              โท  เรียกว่า  มหาบัณฑิต ใช้อักษรย่อ ม.

              ตรี  เรียกว่า  บัณฑิต      ใช้อักษรย่อ บ.

              มาตรา
๔๒ 
มหาวิทยาลัยมีอำนาจให้ปริญญาในสาขาวิชาที่มีการสอนใน
มหาวิทยาลัย

              การกำหนดให้สาขาวิชาใดมีปริญญาชั้นใด
และจะใช้อักษรย่อสำหรับสาขา
วิชานั้นอย่างไร ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา

              มาตรา
๔๓ 
สภามหาวิทยาลัยอาจออกข้อบังคับให้ผู้สำเร็จการศึกษาชั้น
ปริญญาตรีได้รับปริญญาตรีเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง
หรือปริญญาตรีเกียรตินิยมอันดับสอง ก็ได้

              มาตรา
๔๔ 
สภามหาวิทยาลัยอาจออกข้อบังคับกำหนดให้มีประกาศนียบัตร
ชั้นสูง อนุปริญญา หรือประกาศนียบัตรได้ดังนี้

              (๑)
ประกาศนียบัตรชั้นสูง ออกให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษาในสาขาวิชาใด
ภายหลังที่ได้รับปริญญาแล้ว

              (๒)
อนุปริญญาหรือประกาศนียบัตร ออกให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษาตามหลักสูตร
ในสาขาวิชาที่ยังไม่ถึงขั้นปริญญา

              (๓)
อนุปริญญาหรือประกาศนียบัตร ออกให้แก่ผู้สำเร็จการศึกษาเฉพาะ
สาขาวิชา

              มาตรา
๔๕  มหาวิทยาลัยมีอำนาจให้ปริญญากิตติมศักดิ์แก่บุคคลซึ่งมหาวิทยาลัยเห็นว่าทรงคุณวุฒิสมควรแก่ปริญญานั้น
ๆ

                   มาตรา
๔๖* 
มหาวิทยาลัยจะจัดให้มีครุยวิทยฐานะและเข็มวิทยฐานะเป็น
เครื่องหมายแสดงวิทยฐานะของกรรมการสภามหาวิทยาลัยอธิการบดี
รองอธิการบดี
คณบดี ผู้อำนวยการสถาบัน ผู้อำนวยการ สำนัก
คณาจารย์ในมหาวิทยาลัย และของ
ผู้ได้ปริญญา ประกาศนียบัตรชั้นสูง อนุปริญญา
และประกาศนียบัตร ก็ได้

              การกำหนดลักษณะ
ชนิด ประเภท และส่วนประกอบของครุยวิทยฐานะและ
เข็มวิทยฐานะ ให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา

              ครุยวิทยฐานะและเข็มวิทยฐานะจะใช้ในโอกาสใด
โดยมีเงื่อนไขอย่างใด
ให้เป็นไปตามที่สภามหาวิทยาลัยกำหนด
                   *[มาตรา
๔๖  แก้ไขโดยพระราชบัญญัติรามคำแหง
(ฉบับที่ ๒) 
พ.ศ. ๒๕๒๑]

              มาตรา
๔๗ 
สภามหาวิทยาลัยอาจออกข้อบังคับกำหนดให้ มีเครื่องแบบ
เครื่องหมาย หรือเครื่องแต่งกายนักศึกษาได้โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

หมวด ๔
บทกำหนดโทษ

              มาตรา
๔๘  ผู้ใดใช้ครุยวิทยฐานะ เครื่องแบบ
เครื่องหมายหรือเครื่องแต่งกายนักศึกษาของมหาวิทยาลัยโดยไม่มีสิทธิที่จะใช้
หรือแสดงด้วยประการใด ๆ ว่าตนมีปริญญา ประกาศนียบัตรชั้นสูง อนุปริญญา
หรือประกาศนียบัตรของมหาวิทยาลัย โดยที่ตนไม่มี
ถ้าได้กระทำเพื่อให้บุคคลอื่นเชื่อว่าตนมีสิทธิที่จะใช้หรือมีวิทยฐานะเช่นนั้น
ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือทั้งปรับทั้งจำ

บทเฉพาะกาล

              มาตรา
๔๙ 
ในวาระเริ่มแรกเมื่อยังไม่ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งอธิการบดี
รองอธิการบดีและคณบดี ให้สภามหาวิทยาลัยประกอบด้วยนายกรัฐมนตรี
เป็นนายกสภามหาวิทยาลัยโดยตำแหน่ง เลขาธิการสภาการศึกษาแห่งชาติเป็นกรรมการ
สภามหาวิทยาลัยโดยตำแหน่ง และกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
แต่งตั้งมีจำนวนไม่น้อยกว่าสี่คน และไม่เกินเก้าคนเป็นกรรมการ
และให้เลขาธิการสภาการศึกษาแห่งชาติเป็นเลขานุการสภามหาวิทยาลัยอีกตำแหน่งหนึ่ง

              มาตรา
๕๐ 
ให้มหาวิทยาลัยตั้งแต่ระยะที่เริ่มดำเนินการมีส่วนราชการดังนี้

              (๑)
สำนักงานอธิการบดี

              (๒)
คณะนิติศาสตร์

              (๓)
คณะบริหารธุรกิจ

              (๔)
คณะมนุษยศาสตร์

              (๕)
คณะศึกษาศาสตร์

              (๖)
สำนักบริการทางวิชาการและทดสอบประเมินผล

              การยุบเลิกส่วนราชการในวรรคหนึ่ง
ต้องตราเป็นพระราชบัญญัติ

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
  จอมพล ถนอม
กิตติขจร
        นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- 
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากประเทศไทยมีพลเมืองเพิ่มมากขึ้น
เป็นเหตุให้นักเรียน นักศึกษาไม่มีที่เล่าเรียนดังปรากฏปัญหาเป็นประจำมาทุก ๆ ปี
เพราะมหาวิทยาลัยต่าง ๆ มีนักศึกษาเป็นจำนวนมาก แต่ที่เล่าเรียนคับแคบ
ไม่อาจรับนักศึกษาเพิ่มจำนวนขึ้นได้ และเพื่อให้มหาวิทยาลัยแห่งนี้เป็นตลาดวิชา
รับนักศึกษาได้ทั่วไป โดยมาฟังคำสอนที่มหาวิทยาลัยก็ได้
หรือจะรับซื้อคำสอนจากมหาวิทยาลัยไปเรียนด้วยตนเอง
แล้วมาสมัครสอบก็ได้ เป็นการให้การศึกษาแก่ชนทุกชั้น
เพื่อสร้างคุณภาพความรู้ความสามารถของประชาชนคนไทยให้สูงขึ้นทัดเทียมกันนานาอารยประเทศ
และเป็นการสกัดกั้นมิให้นักศึกษาไปหาที่เล่าเรียนในต่างประเทศ อันเป็นการสูญเสียเงินตราต่างประเทศปีหนึ่ง
ๆ มิใช่น้อย และเป็นการแก้ปัญหาข้อกล่าวว่า นักศึกษาไม่มีที่เล่าเรียนจะได้หมดสิ้นไป

ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๑๘๕

              โดยที่คณะปฏิวัติพิจารณาเห็นว่า
ตามที่พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง พ.ศ. ๒๕๑๔
กำหนดให้นายกรัฐมนตรีเป็นนายกสภามหาวิทยาลัยรามคำแหงนั้น
เพื่อแบ่งเบาภารกิจของนายกรัฐมนตรี 
หัวหน้าคณะปฏิวัติจึงมีคำสั่งดังต่อไปนี้

                   ข้อ
๓  ให้ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยและกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิอยู่ในวันที่ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาพ้นจากตำแหน่งแต่ให้คงประกอบกันกับกรรมการสภามหาวิทยาลัยโดยตำแหน่งเป็นสภามหาวิทยาลัยปฏิบัติการต่อไปจนกว่าจะได้มีการแต่งตั้งนายกสภามหาวิทยาลัย
และกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้แล้ว

              การแต่งตั้งตามวรรคหนึ่งต้องกระทำให้เสร็จสิ้นภายในหกสิบวันนับแต่
วันที่ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ใช้บังคับ

                   ข้อ
๔ 
ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้

                   ข้อ
๕ 
ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
                   [รก.๒๕๑๕/๑๑๐/๒๔พ/๑๙
กรกฎาคม ๒๕๑๕]

พระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยรามคำแหง (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๑

หมายเหตุ :- 
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่มหาวิทยาลัยรามคำแหงประสบปัญหาเกี่ยวกับการขาดแคลนอาคารสถานที่เรียนและมหาวิทยาลัยรามคำแหงไม่อยู่ในฐานะที่จะควบคุมจำนวนนักศึกษาของมหาวิทยาลัยให้อยู่ในวิสัยที่จะจัดการเรียนการสอนตามกำลังบุคลากรและอาคารสถานที่เรียนที่มีอยู่ได้
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยมหาวิทยาลัยรามคำแหงโดยให้สภามหาวิทยาลัยมีอำนาจจำกัดจำนวนผู้สมัครเข้าศึกษาโดยอาศัยการกำหนดระดับผลการศึกษาของผู้สมัครหรือหลักเกณฑ์การคัดเลือกอย่างอื่นได้
แต่ยังคงหลักการเดิมในอันที่จะไม่ต้องสอบคัดเลือก
กับเห็นสมควรกำหนดให้มีครุยวิทยฐานะของกรรมการสภามหาวิทยาลัย ผู้บริหารมหาวิทยาลัย
และคณาจารย์ในมหาวิทยาลัยจึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น
                   [รก.๒๕๒๑/๘๔/๔พ/๑๗
สิงหาคม ๒๕๒๑]

ดวงใจ/แก้ไข
 ๔ ก.พ. ๔๕