ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ในการประกอบกิจการวิเทศธนกิจของธนาคารพาณิชย์

ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย

ประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย
เรื่อง
หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ในการประกอบกิจการวิเทศธนกิจ
ของธนาคารพาณิชย์
---------------

                        เพื่อให้เป็นไปตามประกาศกระทรวงการคลัง
เรื่อง การประกอบกิจการ
วิเทศธนกิจของธนาคารพาณิชย์ ลงวันที่ ๑๖ กันยายน ๒๕๓๕
อาศัยอำนาจตามความใน
มาตรา ๙ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติการธนาคารพาณิชย์ พ.ศ. ๒๕๐๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย
พระราชบัญญัติการธนาคารพาณิชย์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒
ธนาคารแห่งประเทศไทย
ออกข้อกำหนดดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑ 
ให้ยกเลิกประกาศธนาคารแห่งประเทศไทย เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไข ในการประกอบกิจการวิเทศธนกิจของธนาคารพาณิชย์
ลงวันที่ ๙ ธันวาคม
พ.ศ. ๒๕๔๒
                        ข้อ
๒ 
ธนาคารพาณิชย์ที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการวิเทศธนกิจ
ต้องแยกกิจการวิเทศธนกิจออกจากกิจการธนาคารพาณิชย์อื่นเสมือนหนึ่งเป็นคนละนิติบุคคล
เช่น การแยกทรัพย์สิน เอกสาร หลักฐาน และบัญชี เป็นต้น
                        ข้อ
๓ 
ธนาคารพาณิชย์ที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการวิเทศธนกิจ
ต้องแยกกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในต่างประเทศ
และกิจการวิเทศธนกิจเพื่อ
การให้กู้ยืมในประเทศออกจากกัน
                        ข้อ
๔ 
ห้ามมิให้กิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในต่างประเทศของ
ธนาคารพาณิชย์ใด ๆ
โอนเงินของกิจการให้แก่กิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในประเทศ
ที่เป็นกิจการของธนาคารพาณิชย์เดียวกันนั้น หรือให้กู้ยืม
หรือฝากเงินกับกิจการวิเทศธนกิจ
เพื่อการให้กู้ยืมในประเทศที่เป็นกิจการของธนาคารพาณิชย์อื่น
                        ข้อ
๕ 
ห้ามมิให้กิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในต่างประเทศของธนาคาร
พาณิชย์ใด ๆ ชำระหนี้ตามภาระผูกพันอันเกิดจากการอาวัล
รับรอง หรือค้ำประกันหนี้ใด ๆ
แทนกิจการวิเทศธนกิจ
เพื่อการให้กู้ยืมในประเทศที่เป็นกิจการของธนาคารพาณิชย์เดียวกัน
หรือของธนาคารพาณิชย์อื่น
                        ข้อ
๖  ในการประกอบกิจการวิเทศธนกิจ
                        (๑)
เงินรับฝากและเงินกู้ยืมต้องมีแหล่งที่มาจากต่างประเทศ
                        (๒)
การชำระคืนเงินรับฝาก เงินกู้ยืม และดอกเบี้ยของกิจการวิเทศธนกิจ
ต้องกระทำในต่างประเทศ
                        ในกรณีของกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในต่างประเทศ
การเบิกถอน
เงินให้กู้ยืม การชำระคืนเงินให้กู้ยืมและดอกเบี้ย
ต้องกระทำในต่างประเทศ และหากการชำระ
คืนเงินให้กู้ยืมและดอกเบี้ยดังกล่าวกระทำโดยบุคคลอื่นใดที่ไม่ใช่ผู้กู้บุคคลนั้นต้องมีถิ่นที่อยู่
นอกประเทศด้วย
                        ความใน
(๑) และ (๒) ไม่ใช้บังคับกรณีที่เป็นกระทรวงการคลัง ธนาคาร
แห่งประเทศไทย ทุนรักษาระดับอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา
หรือกิจการวิเทศธนกิจอื่น
                        (๓)
การเบิกถอนเงินให้กู้ยืมจากกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมใน
ประเทศของผู้กู้แต่ละรายต้องมีจำนวนครั้งละไม่ต่ำกว่า ๒,๐๐๐,๐๐๐
ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา
หรือเทียบเท่า เว้นแต่เป็นการเบิกถอนโดยสถาบันการเงิน
หรือเป็นการเบิกถอนงวดสุดท้าย
หรือเป็นกรณีที่มียอดคงค้างที่เบิกถอนไปแล้วไม่ต่ำกว่า  ๒,๐๐๐,๐๐๐ ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา
หรือเทียบเท่า
หรือเป็นกรณีการให้กู้ยืมอันเนื่องมาจากการปรับโครงสร้างหนี้ตามหลักเกณฑ์
ชองธนาคารแห่งประเทศไทย  ทั้งนี้
ในการให้กู้ยืมดังกล่าวจะต้องเป็นผลมาจากสัญญากู้ยืมเดิม
                        การเบิกถอนเงินให้กู้ยืมจากกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในประเทศ
ของผู้กู้แต่ละรายที่เป็นผู้ส่งออกที่มีรายได้จากการส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้น
ในรอบระยะเวลาบัญชีก่อน
หรือเป็นลูกค้าที่มีรายได้เกินกว่าครึ่งหนึ่งจากการขายหรือให้
บริการแก่ผู้ส่งออกซึ่งมีรายได้จากการส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้นในรอบ
ระยะเวลาบัญชีก่อน ต้องมีจำนวนครั้งละไม่ต่ำกว่า ๕๐๐,๐๐๐
ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือ
เทียบเท่า เว้นแต่เป็นการเบิกถอนงวดสุดท้าย
หรือเป็นกรณีที่มียอดคงค้างที่เบิกถอนไปแล้ว
ไม่ต่ำกว่า ๕๐๐,๐๐๐ ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า
                        (๔)
การทำธุรกรรมต่าง ๆ ระหว่างกิจการวิเทศธนกิจกับลูกค้า กิจการ
วิเทศธนกิจต้องดำเนินการให้ลูกค้าให้ชื่อ ที่อยู่
และข้อมูลที่แท้จริง และในการจัดทำเอกสาร
หรือหลักฐานใด ๆ ที่เกี่ยวกับลูกค้า
กิจการวิเทศธนกิจต้องจัดทำเอกสารหรือหลักฐาน
ดังกล่าวให้ตรงต่อความเป็นจริง
                        (๕)
ห้ามรับฝากเงินที่ใช้เช็คในการเบิกถอนเงิน
                        (๖)
การรับรอง รับอาวัล หรือค้ำประกันการชำระหนี้ให้แก่กิจการ
วิเทศธนกิจอื่น ต้องระบุให้ชัดเจนว่าเป็นการรับรอง รับอาวัล
หรือค้ำประกันให้แก่กิจการ
ส่วนใดของกิจการวิเทศธนกิจอื่นนั้น
                        (๗)
รายรับจากการประกอบธุรกิจของกิจการวิเทศธนกิจต้องเป็น
เงินตราต่างประเทศ
เว้นแต่เป็นรายรับจากกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมเงินบาท
ในต่างประเทศหรือรายรับจากธุรกิจตามข้อ ๑๕ 
                        ข้อ
๗ 
ให้กิจการวิเทศธนกิจสามารถรับโอนสินทรัพย์ หนี้สิน หรือกิจการ
ต่าง ๆ ที่เกิดจากการประกอบธุรกิจที่มีลักษณะเช่นเดียวกับกิจการวิเทศธนกิจ
จากกิจการ
ส่วนอื่นของธนาคารพาณิชย์ที่เป็นเจ้าของกิจการวิเทศธนกิจนั้น
ๆ ได้ ทั้งนี้ ให้ดำเนินการ
ดังกล่าวให้แล้วเสร็จภายใน ๓ เดือน
นับแต่วันเริ่มประกอบกิจการวิเทศธนกิจ เว้นแต่ได้รับ
อนุญาตจากธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นอย่างอื่น และให้กิจการวิเทศธนกิจแจ้งการ
รับโอนตามวรรคหนึ่งให้บรรดาลูกหนี้ของธุรกิจที่รับโอนดังกล่าวทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่า
๑๕ วัน ก่อนวันรับโอน
                        ข้อ
๘ 
กิจการวิเทศธนกิจอาจมีสินทรัพย์ซึ่งเป็นเงินบาทไว้ในประเทศไทย
ได้ดังต่อไปนี้
                        (๑)
สินทรัพย์เพื่อการดำรงสินทรัพย์สภาพคล่องตามมาตรา ๑๑ ตรี
                        (๒)
สินทรัพย์ที่สำรองไว้เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการดำเนินธุรกิจในมูลค่า
ไม่เกิน ๒๐๐ ล้านบาท ในรูปของสินทรัพย์ดังต่อไปนี้
                        ๑)
สถานที่สำหรับดำเนินธุรกิจ หรือสำหรับพนักงานและลูกจ้าง รวมทั้ง
เครื่องใช้สำนักงานต่าง ๆ โดยหักค่าเสื่อมราคาตามที่ธนาคารแห่งประเทศไทยเห็นชอบ
                        ๒)
หลักทรัพย์รัฐบาลไทย หรือหลักทรัพย์ที่รัฐบาลไทยค้ำประกันต้นเงิน
และดอกเบี้ยให้คำนวณตามราคาตลาดหรือราคาทุนแล้วแต่ราคาใดจะต่ำกว่า
                        ๓)
หุ้นกู้ที่ไม่อาจแปลงสภาพแห่งสิทธิเป็นหุ้นได้ บัตรเงินฝาก หรือตราสาร
แห่งหนี้ ซึ่งออกโดยนิติบุคคลหรือสถาบันการเงินที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายไทยและเสนอขาย
ในประเทศไทย
ให้คำนวณตามราคาตลาดหรือราคาทุนแล้วแต่ราคาใดจะต่ำกว่า
                        ๔)
เงินสดหรือบัญชีเงินฝากที่เป็นเงินบาทกับสถาบันการเงินในประเทศไทย
                        ๕)
เงินทดรองจ่ายแก่พนักงาน ค่าใช้จ่ายล่วงหน้าเกี่ยวกับการดำเนินงานและ
เงินค่ามัดจำ
                        (๓)
สินทรัพย์ที่ออกโดยสถาบันการเงินตามโครงการรับแลกเปลี่ยนตราสาร
ที่ออกโดยบริษัทเงินทุน
หรือบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ที่ทางการมีคำสั่งให้ระงับการดำเนิน
กิจการชั่วคราว
                        (๔)
พันธบัตรรัฐบาลกรณีพิเศษ
                        (๕)
เงินลงทุนในหุ้นสามัญ หุ้นบุริมสิทธิ หรือใบสำคัญแสดงสิทธิซื้อหุ้น
ของนิติบุคคลที่จดทะเบียนในประเทศไทย
ทั้งโดยทางตรงและทางอ้อม อันเนื่องมาจาก
การปรับโครงสร้างหนี้ตามหลักเกณฑ์ของธนาคารแห่งประเทศไทย
                        ข้อ
๙ 
กิจการวิเทศธนกิจอาจเปลี่ยนเงินบาทเป็นเงินตราต่างประเทศ หรือ
เงินตราต่างประเทศเป็นเงินบาทได้ ในกรณีดังต่อไปนี้
                        (๑)
เปลี่ยนเงินบาท ซึ่งเป็นผลกำไรหลังหักภาษี ณ สิ้นงวดบัญชี เพื่อส่ง
ผลกำไรนั้นกลับไปยังกิจการส่วนอื่นของธนาคารพาณิชย์
ซึ่งจัดตั้งขึ้นตามกฎหมายต่าง
ประเทศที่เป็นเจ้าของกิจการวิเทศธนกิจ ทั้งนี้
กิจการส่วนอื่นนั้นต้องอยู่ในต่างประเทศด้วย
                        (๒)
เปลี่ยนเงินบาทที่เกิดจากการจำหน่ายสินทรัพย์ตามข้อ ๘ หรือที่เกิด
จากการจำหน่ายสินทรัพย์ที่ได้มากจากการชำระหนี้
เพื่อนำกลับไปประกอบธุรกรรมตาม
ข้อ ๑๑
                        (๓)
เปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเพื่อสำรองไว้เป็นค่าใช้จ่ายในการดำเนิน
ธุรกิจตามข้อ ๘ หรือเพื่อการดำรงสินทรัพย์สภาพคล่องตามมาตรา
๑๑ ตรี และเปลี่ยนเงินบาท
จากการลดยอดของสินทรัพย์สภาพคล่องที่ต้องดำรงตามมาตรา ๑๑
ตรี เพื่อนำกลับไป
ประกอบธุรกรรมตามข้อ ๑๑  รวมทั้งการทำสัญญาประกันความเสี่ยงสำหรับจำนวนเงินที่ดำรง
สินทรัพย์สภาพคล่องดังกล่าว
                        (๔)
เปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ เพื่อปฏิบัติตามโครงการรับแลกเปลี่ยน
ตราสารที่ออกโดยบริษัทเงินทุน
หรือบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ที่ทางการมีคำสั่งให้ระงับการ
ดำเนินกิจการชั่วคราว
และเปลี่ยนเงินบาทเพื่อนำกลับไปประกอบธุรกรรมตามข้อ ๑๑
                        การเปลี่ยนเงินบาทหรือเงินตราต่างประเทศตามวรรคหนึ่ง
ให้กระทำได้กับ
ธนาคารรับอนุญาตตามกฎหมายควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินในส่วนที่ไม่ใช่กิจการวิเทศธนกิจ
                        ข้อ
๑๐ 
สินทรัพย์ที่ได้มาจากการชำระหนี้ของกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้
กู้ยืมในต่างประเทศ
หรือกิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในประเทศถือว่าเป็นสินทรัพย์ของ
กิจการวิเทศธนกิจนั้น ๆ แล้วแต่กรณี ทั้งนี้
ในกรณีที่สินทรัพย์ที่ได้มาจากการชำระหนี้เป็น
เงินบาท
สินทรัพย์นั้นไม่ให้นับรวมเป็นส่วนหนึ่งของสินทรัพย์ที่เป็นเงินบาทที่กิจการวิเทศธนกิจ
พึงมีได้ตามข้อ ๘
                        สินทรัพย์ตามวรรคหนึ่งที่เป็นเงินบาท
ต้องเปลี่ยนเป็นเงินตราต่างประเทศ
เพื่อนำกลับไปประกอบธุรกรรมทุกประเภทตามที่กิจการวิเทศธนกิจส่วนนั้นจะพึงกระทำได้
ตามข้อ ๑๑
                        ข้อ
๑๑  ผลกำไรหลังหักภาษี ณ
สิ้นงวดบัญชี หรือเงินตราต่างประเทศ 
ซึ่งได้มาจากการเปลี่ยนเงินบาทตามข้อ ๙
ให้ถือว่ามีแหล่งที่มาจากต่างประเทศ ซึ่งกิจการ
วิเทศธนกิจสามารถนำกลับไปประกอบธุรกรรมทุกประเภทตามที่กิจการวิเทศธนกิจจะพึง
กระทำได้ตามประกาศกระทรวงการคลัง
ว่าด้วยการประกอบกิจการวิเทศธนกิจของธนาคาร
พาณิชย์
และตามประกาศฉบับนี้แต่ไม่รวมถึงการให้กู้ยืมเงินบาทของกิจการวิเทศธนกิจ
เพื่อการให้กู้ยืมในต่างประเทศ
                        ข้อ
๑๒  การโอนผลกำไรหรือผลขาดทุนหลังหักภาษี ณ สิ้นงวดบัญชี
ไปให้ธนาคารพาณิชย์ที่เป็นเจ้าของกิจการวิเทศธนกิจนั้น
กิจการวิเทศธนกิจต้องแจ้งการ
โอนดังกล่าวให้ธนาคารแห่งประเทศไทยทราบภายใน ๓๐ วัน
นับแต่วันที่โอน
                        ข้อ
๑๓ 
กิจการวิเทศธนกิจเพื่อการให้กู้ยืมในต่างประเทศ อาจเปิดบัญชี
เงินฝากแบบไม่มีดอกเบี้ยไว้กับกิจการส่วนอื่นของธนาคารพาณิชย์เจ้าของกิจการวิเทศธนกิจ
นั้นซึ่งอยู่ในประเทศไทยเพื่อใช้ในการอำนวยความสะดวกในการประกอบธุรกิจได้
แทน
การเปิดบัญชีเงินฝากธนาคารในต่างประเทศ (Nostro Account)
โดยตรง  ทั้งนี้ ณ สิ้นวัน
บัญชีเงินฝากดังกล่าวจะต้องไม่มียอดคงค้างใด ๆ
                        ข้อ
๑๔ 
ให้กิจการวิเทศธนกิจสามารถลงทุนในหุ้นสามัญ หุ้นบุริมสิทธิ
หรือใบสำคัญแสดงสิทธิซื้อหุ้น
ของนิติบุคคลที่จดทะเบียนในต่างประเทศ ทั้งโดยทางตรง
และทางอ้อม
อันเนื่องมาจากการปรับโครงสร้างหนี้ตามหลักเกณฑ์ของธนาคารแห่ง
ประเทศไทยได้
                        ข้อ
๑๕ 
นอกจากการประกอบธุรกิจตามที่กำหนดไว้ในประกาศกระทรวง
การคลัง
ว่าด้วยการประกอบกิจการวิเทศธนกิจของธนาคารพาณิชย์แล้ว กิจการวิเทศธนกิจ
อาจประกอบธุรกิจอื่นที่เกี่ยวกับหรือเนื่องจากกิจการวิเทศธนกิจ
ดังต่อไปนี้ได้ด้วย
                        (๑)
การให้บริการข่าวสาร ข้อมูลทางการเงินและเศรษฐกิจทั่วไป
                        (๒)
การให้บริการจัดทำหรือวิเคราะห์โครงการเพื่อการลงทุน
                        (๓)
การเป็นที่ปรึกษาในการซื้อกิจการ รวมกิจการ หรือควบกิจการ
                        (๔)
การเป็นที่ปรึกษาทางการเงิน
                        (๕)
การจัดการออก (Arranging) หรือการจัดจำหน่าย (Underwriting)
ตราสารแสดงสิทธิในหนี้ที่เป็นเงินตราต่างประเทศที่ออกจำหน่ายในต่างประเทศ
แต่ใน
กรณีที่ผู้ออกตราสารอยู่ในประเทศ
กิจการวิเทศธนกิจของธนาคารพาณิชย์ ซึ่งจัดตั้งขึ้น
ตามกฎหมายต่างประเทศ
ต้องประกอบธุรกิจนี้ร่วมกับกิจการวิเทศธนกิจของธนาคาร
พาณิชย์ซึ่งจัดตั้งขึ้นตามกฎหมายไทย
                        (๖)
การรับซื้อหรือโอนลูกหนี้เงินให้กู้ยืมที่เป็นเงินตราต่างประเทศภายใต้
ข้อกำหนดดังต่อไปนี้
                        ๑)
กิจการวิเทศธนกิจสามารถรับซื้อหรือรับโอนลูกหนี้เงินให้กู้ยืมที่เป็น
เงินตราต่างประเทศจากสถาบันการเงินในประเทศ
สถาบันการเงินที่จดทะเบียนในต่าง
ประเทศ หรือบรรษัทบริหารสินทรัพย์สถาบันการเงิน
โดยการเบิกถอนเงินให้กู้ยืมที่เป็น
เงินให้กู้ยืมในประเทศที่รับซื้อหรือรับโอนของผู้กู้แต่ละราย
ต้องมีจำนวนครั้งละไม่ต่ำกว่า
๒,๐๐๐,๐๐๐ ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า
เว้นแต่เป็นการเบิกถอนโดยสถาบัน
การเงิน หรือเป็นการเบิกถอนงวดสุดท้าย
หรือเป็นกรณีมียอดคงค้างที่เบิกถอนไปแล้ว
ไม่ต่ำกว่า ๒,๐๐๐,๐๐๐ ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า
                        การเบิกถอนเงินให้กู้ยืมที่เป็นเงินให้กู้ยืมในประเทศที่รับซื้อหรือรับโอน
ของผู้กู้แต่ละรายที่เป็นผู้ส่งออกที่มีรายได้จากการส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้น
ในรอบระยะเวลาบัญชีก่อน
หรือเป็นลูกค้าที่มีรายได้เกินกว่าครึ่งหนึ่งจากการขายหรือให้
บริหารแก่ผู้ส่งออกซึ่งมีรายได้จากการส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้นในรอบ
ระยะเวลาบัญชีก่อน ต้องมีจำนวนครั้งละไม่ต่ำกว่า ๕๐๐,๐๐๐
ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือ
เทียบเท่า เว้นแต่เป็นการเบิกถอนงวดสุดท้าย
หรือเป็นกรณีที่มียอดคงค้างที่เบิกถอนไปแล้ว
ไม่ต่ำกว่า ๕๐๐,๐๐๐ ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า                
                        ๒)
การรับซื้อหรือรับโอนลูกหนี้เงินให้กู้ยืม ต้องเป็นการรับซื้อโดยเด็ดขาด
ตามสภาพของลูกหนี้ที่เป็นอยู่ทั้งการจัดชั้นและระยะเวลาที่ค้างชำระดอกเบี้ยหรือเงินต้น
                        ๓)
ในการรับซื้อหรือรับโอนลูกหนี้เงินให้กู้ยืม กิจการวิเทศธนกิจต้องถือ
ปฏิบัติตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการให้กู้ยืมโดยเคร่งครัด
                        (๗)
การค้ำประกันการกู้ยืมจากธนาคารพาณิชย์ไทยหรือจากต่างประเทศ
ที่เป็นเงินตราต่างประเทศแก่ลูกค้างในประเทศ
ต้องมีวงเงินขั้นต่ำในการค้ำประกันไม่น้อยกว่า
๒,๐๐๐,๐๐๐ ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า
เว้นแต่ลูกค้าในประเทศที่เป็นผู้ส่งออกที่มี
รายได้จากการส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้นในรอบระยะเวลาบัญชีก่อน
หรือเป็น
ลูกค้าที่มีรายได้เกินกว่าครึ่งหนึ่งจากการขายหรือให้บริการแก่ผู้ส่งออกซึ่งมีรายได้จากการส่งออก
เกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้นในรอบระยะเวลาบัญชีก่อน
ต้องมีวงเงินขั้นต่ำในการ
ค้ำประกันไม่น้อยกว่า ๕๐๐,๐๐๐
ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า
                        (๘)
การรับซื้อลดตราสารที่เกี่ยวข้องกับการส่งออกที่เป็นเงินตราต่างประเทศ
เฉพาะกรณีที่ผู้ขายสินค้าเป็นผู้ส่งออกที่มีภูมิลำเนาหรือจดทะเบียนในประเทศไทยตาม
ข้อกำหนดดังต่อไปนี้
                        ๑)
รับซื้อลดตั๋วแลกเงินที่เกี่ยวกับการส่งออกทั้งกรณีมีเลตเตอร์ออฟเครดิต
(Export Bill under L/C) และไม่มีเลตเตอร์ออฟเครดิต (Export)
Bill under D/A or D/P)
                        ๒)
รับซื้อลดตั๋วสัญญาใช้เงินที่เกิดจากการส่งสินค้าออก และได้ออกตาม
เอกสารอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้
                        ๒.๑)
เลตเตอร์ออกฟเครดิตที่เป็นเงินตราต่างประเทศ
                        ๒.๒)
สัญญาซื้อขายหรือคำสั่งซื้อสินค้า
                        ๒.๓)
ใบรับของคลังสินค้าและประทวนสินค้า หรือใบรับจำนำสินค้าของ
ธนาคารพาณิชย์อันเป็นหลักฐานแสดงว่าผู้ส่งออกมีสินค้าพร้อมจะส่งออกเก็บรักษาไว้
ในคลังสินค้าหรือสถานที่เก็บสินค้าที่ธนาคารพาณิชย์ให้ความเชื่อถือ
                        ๒.๔)
ตั๋วแลกเงินอันเกิดจากการที่ผู้ส่งออกได้ส่งสินค้าออกแล้ว
                        (๙)
การเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิตที่เป็นเงินตราต่างประเทศเฉพาะกรณีที่
ผู้ซื้อสินค้าตามข้อตกลงแห่งเลตเตอร์ออฟเครดิตนั้นมีภูมิลำเนาหรือจดทะเบียนในประเทศไทย
และต้องมีวงเงินขั้นต่ำไม่น้อยกว่า ๒,๐๐๐,๐๐๐
ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า เว้นแต่
ผู้ซื้อสินค้าดังกล่าวเป็นผู้นำเข้าสินค้าเพื่อผลิตสำหรับการส่งออกโดยมีรายได้จากการส่งออก
เกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้นในรอบระยะเวลาบัญชีก่อน
หรือเป็นผู้นำเข้าสินค้าที่มีรายได้
เกินกว่าครึ่งหนึ่งจากการขายสินค้าหรือบริการแก่ผู้ส่งออก
ซึ่งมีรายได้จากการส่งออกเกินกว่า
ครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้นในรอบระยะเวลาบัญชีก่อนต้องมีวงเงินขั้นต่ำไม่น้อยกว่า
๕๐๐,๐๐๐ 
ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า
                        (๑๐)
การให้กู้ยืมโดยทำสัญญาทรัสต์รีซีท (Trust Receipt) ที่เป็นเงินตรา
ต่างประเทศแก่ผู้ซื้อสินค้าที่มีภูมิลำเนาหรือจดทะเบียนในประเทศไทย
ทั้งที่มีหรือไม่มี
เลตเตอร์ออฟเครดิตประกอบ
และต้องมีวงเงินการให้กู้ยืมขั้นต่ำไม่น้อยกว่า ๒,๐๐๐,๐๐๐
ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือเทียบเท่า
เว้นแต่ผู้ซื้อสินค้าดังกล่าวเป็นผู้นำเข้าสินค้าเพื่อผลิต
สำหรับการส่งออก
โดยมีรายได้จากการส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้นในรอบ
ระยะเวลาบัญชีก่อน
หรือเป็นผู้นำเข้าสินค้าที่มีรายได้เกินกว่าครึ่งหนึ่งจากการขายสินค้าหรือ
บริการแก่ผู้ส่งออกซึ่งมีรายได้จากการส่งออกเกินกว่าครึ่งหนึ่งของรายได้ทั้งสิ้นในรอบ
ระยะเวลาบัญชีก่อน ต้องมีวงเงินขั้นต่ำไม่น้อยกว่า ๕๐๐,๐๐๐
ดอลลาร์สหรัฐอเมริกาหรือ
เทียบเท่า
                        (๑๑)
การให้เช่าซื้อหรือการให้เช่าแบบลีสซิ่ง ภายใต้ข้อกำหนดดังต่อไปนี้
                        ๑)
ในข้อกำหนดนี้
                        "ผู้เช่า"
หมายความว่า ผู้เช่าซื้อหรือผู้เช่าแบบลีสซิ่ง
                        "เงินรายงวด"
หมายความว่า เงินที่ผู้เช่าซื้อจะต้องชำระแก่กิจการวิเทศธนกิจ
ในแต่ละงวด ซึ่งประกอบด้วยส่วนที่เป็นดอกผลเช่าซื้อและราคาเงินสดประจำงวดตามเงื่อนไข
ในสัญญาเช่าซื้อ
                        "ค่าเช่า"
หมายความว่า ค่าเช่าตามสัญญาแบบลีสซิ่ง
                        "การปรับโครงสร้างหนี้"
หมายความว่า การปรับปรุงโครงสร้างหนี้ที่เป็นไป
ตามข้อกำหนดของธนาคารแห่งประเทศไทย
                        "เช่าซื้อ"
หมายความว่า เช่าซื้อตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
                        "การให้เช่าแบบลีสซิ่ง"
หมายความว่า การให้เช่าทรัพย์สิน เพื่อให้
ผู้เช่าได้ใช้ประโยชน์ในกิจการอุตสาหกรรม เกษตรกรรม
พาณิชยกรรม หรือกิจการบริการ
อย่างอื่นเป็นทางค้าปกติ
โดยผู้เช่ามีหน้าที่ต้องบำรุงรักษาและซ่อมแซมทรัพย์สินที่เช่า
ทั้งนี้
ผู้เช่าจะบอกเลิกสัญญาก่อนครบกำหนดเพียงฝ่ายเดียวไม่ได้
แต่ผู้เช่ามีสิทธิที่จะซื้อ
หรือเช่าทรัพย์สินนั้นต่อไปในราคาหรือค่าเช่าที่ได้ตกลงกัน
                        ๒)
ให้กิจการวิเทศธนกิจให้เช่าซื้อ หรือให้เช่าแบบลีสซิ่ง ซึ่งทรัพย์สิน
ที่ได้รับโอนมาเพื่อชำระหนี้จากลูกหนี้หรือผู้ค้ำประกัน
ตามสัญญาการปรับโครงสร้างหนี้
                        ๓)
การบอกเลิกสัญญาเช่าซื้อหรือสัญญาเช่าแบบลีสซิ่ง เมื่อผู้เช่าผิดนัด
ไม่ชำระเงินรายงวดที่ค่าเช่าสองงวดติด ๆ กัน
หรือเมื่อผู้เช่ากระทำผิดสัญญาในข้อที่เป็น
ส่วนสำคัญกิจการวิเทศธนกิจต้องแจ้งการบอกเลิกสัญญาพร้อมด้วยเหตุผลเป็นหนังสือให้
ผู้เช่าทราบล่วงหน้าไม่น้อยกว่า ๓๐
วันนับแต่วันที่ผู้เช่าได้รับหนังสือดังกล่าว ในหนังสือ
บอกเลิกสัญญานั้นให้ระบุด้วยว่าหากผู้เช่าชำระค่าเช่างวดที่ค้างชำระหรือแก้ไขการผิดสัญญา
ในข้อที่เป็นส่วนสำคัญดังกล่าวแล้วแต่กรณีภายใน ๓๐
วันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือบอกเลิก
สัญญา การบอกเลิกสัญญานั้นเป็นอันระงับไป
                        ในกรณีที่ผิดนัดไม่ชำระเงินรายงวดหรือค่าเช่าสองงวดติดต่อกันหรือ
กระทำผิดสัญญาในข้อที่เป็นส่วนสำคัญ
หากผู้เช่าชำระค่าเช่างวดที่ค้างชำระเงินรายงวดที่
ค้างชำระหรือแก้ไขการผิดสัญญาในข้อที่เป็นส่วนสำคัญ ภายใน
๓๐ วัน นับแต่วันที่ได้รับ
หนังสือบอกเลิกสัญญา ให้การบอกเลิกสัญญานั้นเป็นอันระงับไป
                        ๔)
เมื่อสิ้นวันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๔๔ กิจการวิเทศธนกิจจะประกอบธุรกิจ
การให้เช่าซื้อ หรือการให้เช่าแบบลีสซิ่งเพิ่มขึ้นอีกไม่ได้
                        กิจการวิเทศธนกิจต้องแยกบัญชีในการประกอบธุรกิจตามข้อ
๑๕ นี้ต่างหาก
จากบัญชีอื่น ๆ ของกิจการวิเทศธนกิจอย่างชัดเจน
                        ข้อ
๑๖ 
สถานที่ทำการของกิจการวิเทศธนกิจต้องมีเพียงแห่งเดียว และต้อง
อยู่ในสถานที่เดียวกับที่ทำการของธนาคารพาณิชย์ที่เป็นเจ้าของกิจการวิเทศธนกิจนั้น
                        ข้อ
๑๗  กิจการวิเทศธนกิจต้องนำส่งค่าธรรมเนียมรายปี
ปีละ ๕๐๐,๐๐๐ บาท
                        การชำระค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่ง
ให้ชำระที่ธนาคารแห่งประเทศไทย
ภายใน ๗ วันทำการแรกของทุกปี
เว้นแต่ปีแรกให้ชำระเมื่อรับใบอนุญาต
                        ข้อ
๑๘ 
ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

                                                            ประกาศ
ณ วันที่ ๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๓

หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล โสณกุล

ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย

[รก.๒๕๔๓/พ.๕๕ง/๕๐/๑๔ มิถุนายน ๒๕๔๓]