ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยการช่วยเหลือตุลาการศาลปกครองซึ่งเป็นผู้ถูกกล่าวหา ผู้ต้องหา ผู้เสียหาย หรือเป็นผู้ถูกฟ้องคดี คู่ความ หรือคู่กรณีในคดี อันเนื่องมจากการปฏิบัติราชการตามหน้าที่ พ.ศ. 2557

ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง

ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยการช่วยเหลือตุลาการศาลปกครองซึ่งเป็นผู้ถูกกล่าวหา
ผู้ต้องหา ผู้เสียหาย
หรือเป็นผู้ถูกฟ้องคดี
คู่ความ หรือคู่กรณีในคดี อันเนื่องมาจากการปฏิบัติราชการตามหน้าที่
พ.ศ. ๒๕๕๗

โดยที่เป็นการสมควรช่วยเหลือตุลาการศาลปกครองซึ่งเป็นผู้ถูกกล่าวหา
ผู้ต้องหา ผู้เสียหายหรือเป็นผู้ถูกฟ้องคดี คู่ความ หรือคู่กรณีในคดี
อันเนื่องมาจากการปฏิบัติราชการตามหน้าที่

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘๔ (๑๒)
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒
จึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยการช่วยเหลือตุลาการศาลปกครองซึ่งเป็นผู้ถูกกล่าวหา ผู้ต้องหา ผู้เสียหาย
หรือเป็นผู้ถูกฟ้องคดี คู่ความ หรือคู่กรณีในคดี
อันเนื่องมาจากการปฏิบัติราชการตามหน้าที่ พ.ศ. ๒๕๕๗

ข้อ ๒[๑]  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ในระเบียบนี้
สำนักงาน หมายความว่า
สำนักงานศาลปกครอง
เลขาธิการ หมายความว่า
เลขาธิการสำนักงานศาลปกครอง
ผู้มีสิทธิรับความช่วยเหลือ หมายความว่า
(๑) ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดหรือตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นที่เป็นผู้ถูกกล่าวหาผู้ต้องหา
ผู้เสียหาย หรือเป็นผู้ถูกฟ้องคดี คู่ความ หรือคู่กรณีในคดี
อันเนื่องมาจากการปฏิบัติราชการตามหน้าที่ หรือ
(๒)
ตุลาการในศาลปกครองสูงสุดหรือตุลาการในศาลปกครองชั้นต้นที่พ้นจากหน้าที่ราชการไปแล้ว
แต่เป็นผู้ถูกกล่าวหา ผู้ต้องหา ผู้เสียหาย หรือเป็นผู้ถูกฟ้องคดี คู่ความ
หรือคู่กรณีในคดีอันเนื่องมาจากการปฏิบัติราชการตามหน้าที่ในขณะที่ดำรงตำแหน่ง
และกรณี ตาม (๑) หรือ (๒) นั้น สำนักงานพิจารณาแล้วเห็นว่า
การกระทำที่ทำให้เป็นผู้ถูกกล่าวหา ผู้ต้องหา ผู้เสียหาย หรือเป็นผู้ถูกฟ้องคดี
คู่ความ หรือคู่กรณีในคดีนั้น
เป็นกรณีอันเนื่องมาจากการปฏิบัติราชการตามหน้าที่โดยชอบด้วยกฎหมายหรือระเบียบแบบแผนของทางราชการและสำนักงานมิได้เป็นผู้กล่าวหา
หรือฟ้องคดีต่อผู้ที่ถูกกล่าวหาหรือผู้ถูกฟ้องคดีนั้นเอง หรือมิได้เป็นการฟ้องสำนักงาน

ข้อ ๔  เมื่อสำนักงานได้รับเรื่องจากประธานศาลปกครองสูงสุดหรืออธิบดีศาลปกครองชั้นต้นแล้วและได้พิจารณาเห็นว่าตุลาการในศาลปกครองสูงสุด
หรือตุลาการในศาลปกครองชั้นต้น หรือตุลาการศาลปกครองที่พ้นจากหน้าที่ราชการไปแล้ว
ซึ่งเป็นผู้ถูกกล่าวหา ผู้ต้องหา ผู้เสียหาย หรือเป็นผู้ถูกฟ้องคดี คู่ความ
หรือคู่กรณีในคดี
อันเนื่องมาจากการปฏิบัติราชการตามหน้าที่เป็นผู้มีสิทธิรับความช่วยเหลือให้สำนักงานดำเนินการให้ความช่วยเหลือต่อไป

ข้อ ๕  ให้ผู้มีสิทธิรับความช่วยเหลือได้รับความช่วยเหลือทั้งในชั้นที่ถูกดำเนินการตรวจสอบโดยองค์กรตามรัฐธรรมนูญ
พนักงานสอบสวน พนักงานอัยการ และศาล แต่สำหรับการจะได้รับความช่วยเหลือในชั้นศาล
ให้ได้รับความช่วยเหลือเฉพาะในคดีที่มิใช่พนักงานอัยการเป็นโจทก์เท่านั้น

ข้อ ๖  เมื่อผู้มีสิทธิรับความช่วยเหลือแสดงความจำนงขอรับความช่วยเหลือตามข้อ
๕ เพื่อขอให้ออกหนังสือรับรองการขอปล่อยชั่วคราว
ให้เลขาธิการออกหนังสือรับรองการขอปล่อยชั่วคราวและหนังสือนำส่งหนังสือรับรองการขอปล่อยชั่วคราวตามแบบท้ายระเบียบนี้
เพื่อนำไปมอบให้พนักงานสอบสวน พนักงานอัยการ หรือศาล แล้วแต่กรณี
หนังสือรับรองดังกล่าวจะต้องระบุจำนวนเงินที่สำนักงานต้องชดใช้ให้แก่พนักงานสอบสวน
พนักงานอัยการ หรือศาล เมื่อผู้มีสิทธิรับความช่วยเหลือผิดสัญญาประกัน
และให้เป็นไปตามแบบท้ายระเบียบนี้

ข้อ ๗  ในกรณีที่ผู้ได้รับความช่วยเหลือหลบหนี
เมื่อพนักงานสอบสวน พนักงานอัยการ หรือศาลเรียกให้ชดใช้เงินตามหนังสือรับรองการขอปล่อยชั่วคราว
ให้สำนักงานเบิกหักผลักส่งเงินงบประมาณในหมวดค่าตอบแทน ใช้สอย วัสดุ
เป็นเงินรายได้แผ่นดินของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
สำนักงานอัยการสูงสุดหรือสำนักงานศาลยุติธรรม แล้วแต่กรณี และแจ้งให้พนักงานสอบสวน
พนักงานอัยการ หรือศาลทราบด้วย
ในส่วนของสำนักงานในภูมิภาคให้รายงานเลขาธิการ
เพื่อขอรับจัดสรรเงินงบประมาณเพื่อดำเนินการตามวรรคแรกต่อไป

ข้อ ๘  ภายใต้บังคับข้อ
๔ และข้อ ๕
ผู้มีสิทธิรับความช่วยเหลือผู้ใดได้วางหลักประกันไปก่อนที่สำนักงานได้ออกหนังสือรับรองให้ตามความในข้อ
๗ ผู้มีสิทธิรับการช่วยเหลืออาจขอให้สำนักงานออกหนังสือรับรอง
เพื่อนำไปมอบให้แก่พนักงานสอบสวน พนักงานอัยการ หรือศาล แล้วแต่กรณี แทนหลักประกันเดิมหรือเป็นหลักประกันเพิ่มเติมจากหลักประกันเดิมที่ได้วางไว้ได้

ข้อ ๙  ในการให้ความช่วยเหลือผู้มีสิทธิรับความช่วยเหลือที่ถูกฟ้องคดีหรือเป็นผู้ฟ้องคดีหรือเป็นคู่ความในคดีอาญา
คดีแพ่ง
หรือคดีปกครองอันเนื่องมาจากการปฏิบัติราชการตามหน้าที่ให้สำนักงานพิจารณาให้ความช่วยเหลือได้ตามความจำเป็นและเหมาะสม

ข้อ ๑๐  ค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินคดีอาญา
คดีแพ่ง หรือคดีปกครอง ให้จ่ายจากเงินงบประมาณของสำนักงานเท่าที่จ่ายจริง

ข้อ ๑๑  ให้ผู้มีสิทธิรับความช่วยเหลือมีสิทธิเบิกค่าเบี้ยเลี้ยง
ค่าเช่าที่พัก และค่าพาหนะได้โดยให้นำระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยเงินค่าตอบแทนข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ ๑๒  ให้เลขาธิการเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้
และให้มีอำนาจออกประกาศ คำสั่ง หลักเกณฑ์และวิธีการ
เพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามระเบียบนี้

ข้อ ๑๓  ให้คณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองมีอำนาจตีความและวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้

ประกาศ
ณ วันที่ ๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๗
หัสวุฒิ
 วิฑิตวิริยกุล
ประธานศาลปกครองสูงสุด
ประธานกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง

[เอกสารแนบท้าย]

๑. แบบหนังสือรับรองการขอปล่อยชั่วคราว

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๖ พฤษภาคม
๒๕๕๗

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๒๘ พฤษภาคม
๒๕๕๗

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๑/ตอนที่ ๔๙ ก/หน้า ๓/๒๑ พฤษภาคม ๒๕๕๗