ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอาง เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. 2560

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอาง
เรื่อง
การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
พ.ศ. ๒๕๖๐[๑]

โดยที่เห็นเป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอาง
ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ประกอบกับมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอางโดยได้รับความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอางและนายอำเภอบ้านนา
จึงได้ตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอาง
เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ
๒  ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอางตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓  บรรดาข้อบัญญัติ ระเบียบ ข้อบังคับ
ประกาศ
หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้กำหนดไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ
๔  ข้อบัญญัติ มิให้ใช้บังคับแก่
(๑) การเลี้ยงและปล่อยสัตว์ของทางราชการ
(๒) การเลี้ยงสัตว์ของผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

ข้อ
๕  ข้อบัญญัตินี้
สัตว์ หมายถึง สุนัขและแมว
การเลี้ยงสัตว์ หมายถึง
การมีสัตว์ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณ
การปล่อยสัตว์ หมายถึง
การสละการครอบครองหรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงโดยปราศจากการควบคุม
เจ้าของสัตว์ หมายถึง ผู้ครอบครอง
แต่ไม่รวมถึงผู้ให้อาหารสัตว์เป็นประจำ
สถานที่เลี้ยงสัตว์ หมายถึง กรง ที่ขัง
หรือที่เลี้ยงสัตว์อื่นที่มีการควบคุมของเจ้าของสัตว์
ที่หรือทางสาธารณะ หมายถึง
สถานที่หรือทางซึ่งไม่ใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรร่วมกันได้
สิ่งปฏิกูล หมายถึง
อุจจาระหรือปัสสาวะและสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกมีกลิ่นเหม็น
สัตว์ควบคุมพิเศษ หมายถึง
(๑) สุนัขสายพันธุ์ที่ดุร้าย เช่น รอทท์ไวเลอร์ (Rottweiller) พิทบลูเทอเรีย (Pitbull Terrier) บลูเทอเรีย (Bullterrier) ไทยบางแก้ว (Thai Bangkaew) โดเบอร์แมน (Doberman) ฟิล่าบราซิเลียโร (Fila Brasileiro) เยอรมันเชพเพิร์ดแอสเซเชียน (German Shepherd Alsatian) รวมถึงพันธุ์ลูกผสม
(๒) สัตว์ที่มีประวัติทำร้ายคนหรือพยายามทำร้ายคน
โดยมีหลักฐานการแจ้งความต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ
(๓) สัตว์ที่มีพฤติกรรมไล่ทำร้ายคนหรือสัตว์ โดยปราศจากการยั่วยุ
(๔) สัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด
การขึ้นทะเบียน หมายถึง
การนำเอกสารเกี่ยวกับสุนัขหรือแมวที่จดทะเบียนไว้แล้วแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เพื่อบันทึกรายละเอียดรูปพรรณสัณฐาน
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายถึง นายกองค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอาง
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายถึง
ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายถึง เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ
๖  ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอางเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกข้อบังคับ ระเบียบ คำสั่ง ประกาศ
เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด ๑
บททั่วไป

ข้อ
๗  ห้ามผู้ใดปล่อยสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะ
หรือในที่อื่นใดที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนดโดยเด็ดขาด

ข้อ
๘  เพื่อประโยชน์ในการรักษาสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชนท้องถิ่นหรือเพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
ในพื้นที่ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ดังนี้
(๑)
ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ประเภท ช้าง ม้า โค กระบือ สุกร
แพะ แกะ สุนัข แมว หรือสัตว์อื่น ๆ โดยเด็ดขาด
(๑.๑)
สถานที่ราชการในการดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอาง
เช่นที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอาง ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
(๑.๒)
สถานที่ราชการหรือหน่วยราชการในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอาง เช่น
โรงเรียน โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล เป็นต้น
(๑.๓)
บริเวณถนนสาธารณะทุกสาย บริเวณทางเดินรถไฟ บริเวณแม่น้ำทุกสาย
(๒)
ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการ
อย่างใดอย่างหนึ่งดังนี้
(๒.๑)
สำหรับการเลี้ยงสัตว์น้อยกว่า ๕๐ ตัว
ต้องมีระยะห่างในระยะที่ไม่ก่อให้เกิดความรำคาญต่อชุมชนใกล้เคียง
(๒.๒)
สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐  ๕๐๐ ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า
๕๐๐ เมตร
(๒.๓)
สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๕๐๑  ๑,๐๐๐
ตัว ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑ กิโลเมตร
(๒.๔)
สำหรับการเลี้ยงสัตว์ ตั้งแต่ ๑,๐๐๑ ตัวขึ้นไป
ต้องมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๒ กิโลเมตร
(๒.๕)
กำหนดให้เวลา ๐๘.๐๐ น.  ๑๖.๓๐ น. ห้ามปล่อยสัตว์หรือเลี้ยงสัตว์บนถนนสาธารณะและถนนในหมู่บ้าน

หมวด ๒
การจดทะเบียนสัตว์

ข้อ
๙  ในการจดทะเบียนสัตว์ให้เจ้าของบ้านหรือเจ้าของสัตว์ที่ครอบครองสัตว์เป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่า
๖๐
วันขึ้นไปยื่นคำขอใบรับรองการจดทะเบียนและขึ้นทะเบียนสัตว์ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ที่องค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอางหรือสถานที่ใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ข้อ
๑๐  ในกรณีที่สัตว์ตายหรือได้พบสัตว์ที่ตายแล้วเจ้าของบ้านหรือเจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องแจ้งการหายหรือพบสัตว์ที่หายต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามแบบเจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดภายใน
๓๐ วันนับแต่วันที่สัตว์ตายหรือพบสัตว์ที่ตาย
เพื่อปฏิบัติการตามอำนาจหน้าที่ต่อไปนี้

หมวด ๓
การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

ข้อ
๑๑  ในการเลี้ยงสัตว์ให้เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องปฏิบัติต่อไปนี้
(๑) ต้องนำสัตว์ที่มีอายุไม่เกิน ๓
เดือนไปฉีดวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าเป็นครั้งแรกและต้องนำสัตว์ไปฉีดวัคซีนครั้งต่อไปตามที่กำหนดในใบรับรองการฉีดวัคซีน
(๒)
จัดสถานที่เลี้ยงตามความเหมาะสมของสัตว์ โดยมีขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์
มีแสงสว่าง และการระบายอากาศที่เพียงพอ
มีระบบการระบายน้ำและการกำจัดสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ  ทั้งนี้
ตามประกาศที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
กรณีเป็นสัตว์ควบคุมพิเศษจะต้องเลี้ยงในสถานที่
หรือกรงที่สัตว์ไม่สามารถเข้าถึงบุคคลภายนอกได้และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังโดยสามารถสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน
(๓)
ควบคุมดูแลสัตว์มิให้ก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญแก่ผู้อื่น
(๔)
รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ
จัดเก็บสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะเป็นประจำไม่ปล่อยให้เป็นที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็น
หรือแหล่งเชื้อโรคที่เป็นอันตราย
(๕)
ต้องรับผิดชอบต่อความเป็นอยู่ของสัตว์ให้ดำรงอยู่อย่างปกติ
หากเจ้าของสัตว์ไม่สามารถเลี้ยงดูสัตว์ได้เป็นการชั่วคราวต้องจัดให้มีผู้ดูแลความเป็นอยู่ของสัตว์ให้เป็นปกติ
(๖) จัดให้มีการเสริมสร้างภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์
เพื่อป้องกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว์
(๗) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน
ไม่ปล่อยให้สัตว์ออกนอกสถานที่เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม
กรณีเป็นสัตว์ดุร้ายจะต้องเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเข้าไปไม่ถึงสัตว์และมีป้ายเตือนให้ระมัดระวังอย่างชัดเจน
(๘)
ปฏิบัติการอื่นใดตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่

ข้อ
๑๒  ให้เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องกำจัดสิ่งปฏิกูลอันเกิดจากสัตว์ของตนในที่หรือทางสาธารณะ

ข้อ
๑๓  เมื่อมีกรณีสงสัยหรือพบว่าสัตว์ที่ตนเลี้ยงไว้มีอาการโรค
เช่น อาการดุร้าย วิ่งเพ่นพ่านกัดสิ่งที่ขวางทาง หรือเซื่องซึม ซุกตัวในที่มืด
ปากอ้าลิ้นห้อยแดงคล้ำ น้ำลายไหล เดินโซเซ ตัวแข็งขาอ่อนเปลี้ย เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน
๒๔ ชั่วโมง
เมื่อสัตว์ซึ่งปรากฏอาการตามวรรคหนึ่ง
กัดหรือทำร้ายบุคคลใดให้เจ้าของที่เป็นผู้ครอบครองสัตว์จับสัตว์นั้นกักขังไว้เพื่อสังเกตอาการไม่น้อยกว่า
๑๐ วัน และแจ้งอาการสัตว์ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่
หรือสัตวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์อำเภอทราบ
เมื่อสัตว์ซึ่งปรากฏอาการตามวรรคหนึ่ง
ตายหรือสงสัยจะเป็นโรคเจ้าของสัตว์ต้องแจ้งเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่หรือสัตวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์อำเภอเพื่อตรวจหาโรคสัตว์

ข้อ
๑๔  บุคคลใดให้อาหารสัตว์เป็นประจำหรือครั้งคราว
มีหน้าที่สังเกตอาการสัตว์หากปรากฏกรณีสงสัยว่าสัตว์ดังกล่าวมีอาการตามข้อ ๑๓
วรรคหนึ่ง
บุคคลดังกล่าวมีหน้าที่ต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ภายใน
๒๔ ชั่วโมง

ข้อ
๑๕  เมื่อสัตว์ตายเจ้าของสัตว์จะต้องกำจัดซากสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะเพื่อป้องกันมิให้เป็นแหล่งเพาะเชื้อโรค
เพาะพันธุ์แมลงหรือพาหะนำโรคโดยวิธีที่ไม่ก่อเหตุรำคาญและไม่ให้เกิดการปนเปื้อนในแหล่งน้ำ
ข้อ
๑๖  เมื่อสัตว์ที่เลี้ยงไว้มีอาการโรคสัตว์
หรือเป็นโรคสัตว์ หรือถูกสัตว์ซึ่งเป็นโรคกัดหรือทำร้ายเจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่
หรือสัตวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์อำเภอ

ข้อ
๑๗  เจ้าของสัตว์มีหน้าที่ต้องอำนวยความสะดวกหรือไม่กระทำการใด
อันเป็นการขัดขวางการปฏิบัติงานตามอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่
และห้ามบุคคลใดขัดขวางการจับสัตว์ที่ไม่มีเจ้าของในที่สาธารณะ ทั้งนี้
ให้เจ้าของสัตว์หรือบุคคลอื่นใดมีหน้าที่ให้ข้อมูลสัตว์ที่สงสัยว่าจะเป็นโรคสัตว์

ข้อ
๑๘  เมื่อมีประกาศเขตระบาดโรคสัตว์หรือประกาศเขตโรคสัตว์ชั่วคราว
ห้ามมิให้ผู้ใดเคลื่อนย้ายสัตว์หรือซากสัตว์ภายใน และเข้า - ออก
ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอางเว้นแต่ได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากสัตวแพทย์ของสำนักงานปศุสัตว์อำเภอ
หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่

ข้อ
๑๙  ผู้ใดนำสัตว์ออกนอกสถานที่เลี้ยงต้องปฏิบัติ
ดังต่อไปนี้
(๑) ควบคุมสัตว์ด้วยอุปกรณ์ที่แข็งแรงพอที่จะหยุดยั้งมิให้สัตว์ทำร้ายผู้อื่นหรือทำความเสียหายแก่สิ่งของสาธารณะหรือของผู้อื่นได้อย่างทันท่วงที
(๒)
กรณีที่เป็นสัตว์ควบคุมพิเศษต้องสวมใส่อุปกรณ์ครอบปากและสายลากจูงที่แข็งแรง
และจับสายลากจูงสัตว์ห่างจากตัวสัตว์ไม่เกิน ๕๐ เซนติเมตร

หมวด ๔
อำนาจหน้าที่ของพนักงานท้องถิ่น

ข้อ
๒๐  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา
๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอาง ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

หมวดที่ ๕
บทกำหนดโทษ

ข้อ
๒๑  ผู้ใดฝ่าฝืนข้อห้ามหรือข้อควรปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
สมชาย  วงษ์บุญธรรม
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลศรีกะอาง

ปวันวิทย์/จัดทำ
๔ กุมภาพันธ์
๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๕๐ ง/หน้า ๔๗/๙ ตุลาคม ๒๕๖๑