atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ พ.ศ. 2535

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ.
๒๕๓๕
-----------------

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
                                       ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ กันยายน พ.ศ.
๒๕๓๕
                                                  เป็นปีที่ ๔๗ ในรัชกาลปัจจุบัน

                        พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า
                        โดยที่เป็นการสมควรกำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์
ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนต์
                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
และมาตรา ๑๒๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.
๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม
โดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้
                        มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
"พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่
และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๕"
                        มาตรา
๒ 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๕
เป็นต้นไป
                        มาตรา
๓ 
ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสาร
รถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ พ.ศ. ๒๕๓๕
                        มาตรา
๔ 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับในท้องที่กรุงเทพมหานคร เฉพาะ
ในถนนตามรายชื่อที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
                        มาตรา
๕ 
ให้ท้องที่ที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับตามมาตรา ๔ เป็นท้องที่
ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตราย
ในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนต์
                        มาตรา
๖ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
           ชวน
หลีกภัย
          นายกรัฐมนตรี

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๒๒ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจร
ทางบก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒
บัญญัติว่าการกำหนดให้ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์และคนโดยสาร
รถจักรยานยนต์ในท้องที่ใดต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่
และโดยสารรถจักรยานยนต์ให้กำหนดโดยพระราชกฤษฎีกา
และโดยที่พระราชกฤษฎีกากำหนด
ท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๕
กำหนดให้ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะในท้องที่
ทั่วราชอาณาจักร
สมควรผ่อนผันกำหนดเฉพาะท้องที่ที่จำเป็นและมีความพร้อมในการปฏิบัติ
เท่านั้น จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

[รก.๒๕๓๕/๑๒๖/๓๙/๓๐ ธันวาคม ๒๕๓๕]
พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ พ.ศ. 2535

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ.
๒๕๓๕
-----------------
                                                    ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
                                        ให้ไว้ ณ วันที่ ๔ กันยายน
พ.ศ. ๒๕๓๕
                                                เป็นปีที่
๔๗ ในรัชกาลปัจจุบัน

                        พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า
                        โดยที่เป็นการสมควรกำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์
ต้องสวมหมวก
ที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนต์
                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
และมาตรา ๑๒๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.
๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม
โดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้
                        มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
"พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่
และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๕"
                        มาตรา
๒ 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับในท้องที่และในวันต่อไปนี้
                        (๑)
ในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร เมื่อพ้นกำหนดสามเดือนนับแต่วันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
                        (๒)
ในเขตท้องที่จังหวัดขอนแก่น ชลบุรี เชียงใหม่ นครปฐม นครราชสีมา 
นครศรีธรรมราช นครสวรรค์ นนทบุรี ปทุมธานี พิษณุโลก ภูเก็ต
สงขลา สมุทรปราการ 
สมุทรสาคร สุราษฎร์ธานี อุดรธานี และอุบลราชธานี
เมื่อพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป
                        (๓)ในเขตท้องที่จังหวัดอื่น
เมื่อพ้นกำหนดสองปีนับแต่วันประกาศในราชกิจจา
นุเบกษา เป็นต้นไป
                        มาตรา
๓ 
ให้ท้องที่ที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับตามมาตรา ๒ เป็นท้องที่
ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกัน
อันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนต์
                        มาตรา
๔ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราช
กฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
        อานันท์ ปันยารชุน
          นายกรัฐมนตรี

+-------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนด
ให้ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์และคนโดยสารรถจักรยานยนต์สวมหมวกเพื่อป้องกันอันตรายในขณะ
ขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนต์ และเนื่องจากมาตรา ๑๒๒
วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติ
จราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๒๒
ได้บัญญัติว่ามาตรการดังกล่าวจะใช้บังคับในท้องที่ใดให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

[รก.๒๕๓๕/๙๖/๘/๑๔ กันยายน ๒๕๓๕]
พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ พ.ศ. 2537

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่จักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์
ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๗

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๒๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๗
เป็นปีที่
๔๙ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการกำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์
และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
เพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนตร์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
และมาตรา ๑๒๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่จักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ พ.ศ.
๒๕๓๗

มาตรา ๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับ ดังต่อไปนี้
(๑) ในท้องที่กรุงเทพมหานคร
เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
(๒) ในท้องที่จังหวัดขอนแก่น ชลบุรี เชียงใหม่ นครปฐม
นครราชสีมา นครศรีธรรมราช นครสวรรค์ นนทบุรี ปทุมธานี พิษณุโลก ภูเก็ต สงขลา
สมุทรปราการ สมุทรสาคร สุราษฎร์ธานี อุดรธานี และอุบลราชธานี
เมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
(๓) ในท้องที่จังหวัดอื่นนอกจาก (๑)
และ (๒) เมื่อพ้นกำหนดสามร้อยหกสิบห้าวัน
นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๕ เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่พระราชกฤษฎีกานี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา

มาตรา ๔ 
ให้ท้องที่ตามมาตรา ๒ เป็นท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์
และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนตร์

มาตรา ๕ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน  หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่มาตรา ๑๒๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒
บัญญัติให้กำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
เพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนตร์ไว้ในพระราชกฤษฎีกา
และโดยที่พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่และคนโดยสารรถจักรยานยนต์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๕ กำหนดให้ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
เพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนตร์เฉพาะในบางท้องที่ของกรุงเทพมหานครเท่านั้น
สมควรขยายการบังคับใช้บทบัญญัติดังกล่าวในท้องที่กรุงเทพมหานครทั้งหมดและในท้องที่ทุกจังหวัด
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

วิภา/ปรับปรุง
๑๖
มีนาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๓ เมษายน
๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๖๔ ก/หน้า ๒๘/๓๑
ธันวาคม ๒๕๓๗
พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2538

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์
ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๓๘

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๒๙ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๘
เป็นปีที่
๕๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๗

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๕)
พุทธศักราช ๒๕๓๘ และมาตรา ๑๒๒ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๘

มาตรา ๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้ยกเลิกความใน (๒) และ (๓) ของมาตรา ๒
แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๒) ในท้องที่จังหวัดอื่นนอกจากกรุงเทพมหานคร
ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๕๓๙ เป็นต้นไป

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน  หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกานี้ คือ โดยที่พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ที่ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะ
พ.ศ. ๒๕๓๗ กำหนดให้ผู้ขับขี่รถจักรยานยนตร์และคนโดยสารรถจักรยานยนตร์ต้องสวมหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนตร์
ในท้องที่จังหวัดขอนแก่น ชลบุรี เชียงใหม่ นครปฐม นครราชสีมา นครศรีธรรมราช
นครสวรรค์ นนทบุรี ปทุมธานี พิษณุโลก ภูเก็ต สงขลา สมุทรปราการ สมุทรสาคร
สุราษฎร์ธานี อุดรธานี และอุบลราชธานี
เมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป คือ
ตั้งแต่วันที่ ๓๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๘ เป็นต้นไป
แต่สถานการณ์ในปัจจุบันของท้องที่จังหวัดดังกล่าวยังไม่เอื้ออำนวยต่อการปฏิบัติการให้เป็นไปโดยเคร่งครัด
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับบทบัญญัติในส่วนที่เกี่ยวกับท้องที่จังหวัดดังกล่าวให้สอดคล้องกับท้องที่จังหวัดอื่น
นอกจากท้องที่กรุงเทพมหานคร  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

วิภา/ปรับปรุง
๑๖
มีนาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๓
เมษายน ๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๒๔
ก/หน้า ๑/๑ กรกฎาคม ๒๕๓๘
กฎกระทรวง ฉบับที่ 16 (พ.ศ. 2537) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 (ฉบับ Update ล่าสุด)

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๖ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๓๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  การทดสอบผู้ขับขี่ว่าเมาสุราหรือไม่
ให้ตรวจวัดปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดของผู้ขับขี่โดยใช้วิธีการตามลำดับ ดังต่อไปนี้
(๑)
ตรวจวัดลมหายใจด้วยเครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการตรวจหรือทดสอบให้ใช้เครื่องตรวดวัดระดับแอลกอฮอล์ในเลือด
โดยวิธีเป่าลมหายใจ (BREATH ANALYZER TEST) และอ่านค่าของแอลกอฮอล์ในเลือดเป็นมิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์
วิธีการตรวจหรือทดสอบ
ให้ปฏิบัติตามวิธีการตรวจสอบของเครื่องตรวจแต่ละชนิด
(๒) ตรวจวัดจากปัสสาวะ
(๓) ตรวจวัดจากเลือด
การตรวจวัดตาม (๒) หรือ (๓) ให้ใช้ในกรณีที่ไม่สามารถทดสอบตาม
(๑) ได้เท่านั้น

ข้อ ๒ 
กรณีที่ต้องทดสอบโดยวิธีตรวจวัดจากเลือดตามข้อ ๑ (๓)
ให้ส่งตัวผู้ขับขี่ไปยังโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด
และทำการเจาะเลือดภายใต้การกำกับดูแลของผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพเวชกรรม

ข้อ ๓ 
ถ้ามีปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าเมาสุรา
(๑)[๒] กรณีตรวจวัดจากเลือด
เกิน ๕๐ มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ เว้นแต่ผู้ขับขี่ในกรณี
ดังต่อไปนี้มีปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือด เกิน ๒๐ มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์
(ก)
ผู้ขับขี่ซึ่งมีอายุต่ำกว่ายี่สิบปีบริบูรณ์
(ข)
ผู้ขับขี่ซึ่งได้รับใบอนุญาตขับรถชั่วคราวตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์
(ค)
ผู้ขับขี่ซึ่งมีใบอนุญาตขับขี่สำหรับรถประเภทอื่นที่ใช้แทนกันไม่ได้
(ง) ผู้ขับขี่ซึ่งไม่มีใบอนุญาตขับขี่
หรืออยู่ระหว่างถูกพักใช้หรือเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่
(๒) กรณีตรวจวัดจากลมหายใจหรือปัสสาวะ
ให้เทียบปริมาณแอลกอฮอล์โดยใช้ปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดเป็นเกณฑ์มาตรฐาน ดังนี้
(ก)
กรณีตรวจวัดจากลมหายใจให้ใช้ค่าสัมประสิทธิ์ในการแปลงค่าเท่ากับ ๒,๐๐๐
(ข) กรณีตรวจวัดจากปัสสาวะ
ให้ใช้ค่าสัมประสิทธิ์ในการแปลงค่าเท่ากับเศษ ๑ ส่วน ๑.๓

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๗
พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๑๔๒ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๕
กำหนดให้การทดสอบผู้ขับขี่ว่าเมาสุราหรือไม่ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง ฉบับที่
๒๑ (พ.ศ. ๒๕๖๐) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒[๓]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่การขับรถในขณะเมาสุราหรือของเมาอย่างอื่นเป็นสาเหตุหลักประการหนึ่งที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุทางถนน
เนื่องจากปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดมีผลทำให้ประสิทธิภาพในการควบคุมยานพาหนะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
ซึ่งผู้ขับขี่ที่มีอายุน้อยหรือมีประสบการณ์ในการขับขี่ไม่เพียงพอ
แม้จะมีปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดเพียงเล็กน้อยก็มีผลทำให้ความสามารถในการควบคุมยานพาหนะลดลงได้
สมควรกำหนดปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดให้เหมาะสำหรับผู้ขับขี่ดังกล่าว
เพื่อเป็นการป้องกันอุบัติเหตุทางถนนจากผู้ขับขี่ยานพาหนะที่เมาสุราหรือของเมาอย่างอื่น  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

นุสรา/ปรับปรุง
๗ กรกฎาคม ๒๕๖๐

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๑ /ตอนที่ ๕๔ ก/๕๖/๘ ธันวาคม ๒๕๓๗

[๒]
ข้อ ๓ (๑) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๖๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒

[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๕๙ ก/หน้า ๑/๓๑ พฤษภาคม ๒๕๖๐
กฎกระทรวง ฉบับที่ 20 (พ.ศ. 2550) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๒๐ (พ.ศ. ๒๕๕๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๘
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน (ก) ของ (๓) ในข้อ ๑ แห่งกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๒)ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๒๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(ก) ในกรณีที่เป็นรถบรรทุก
รถม้าสี่ล้อบรรทุกของ หรือเกวียน ให้บรรทุกสูงไม่เกิน ๓.๐๐ เมตร จากพื้นทาง
เว้นแต่รถบรรทุกที่มีความกว้างของรถเกิน ๒.๓๐ เมตร ให้บรรทุกสูงไม่เกิน ๔.๐๐ เมตร จากพื้นทาง

ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐
อารีย์  วงศ์อารยะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ เนื่องจากความสูงของการบรรทุกของรถบรรทุกที่มีความกว้างของรถเกิน ๒.๓๐ เมตร
ที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ไม่เหมาะสมกับเทคโนโลยีด้านการผลิตรถยนต์และมาตรฐานยานยนต์สากลที่เปลี่ยนแปลงไป สมควรแก้ไขเพิ่มเติมความสูงของการบรรทุกของรถบรรทุกที่มีความกว้างของรถเกิน
๒.๓๐ เมตร เสียใหม่
เพื่อให้มีสมรรถนะในการบรรทุกเพิ่มขึ้นและสอดคล้องกับมาตรฐานยานยนต์สากล  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง
๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

อรญา/ตรวจ
๑๔ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๓๒ ก/หน้า ๒๘/๙ กรกฎาคม ๒๕๕๐
กฎกระทรวง ฉบับที่ 21 (พ.ศ. 2560) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๖๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.
๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ ๘๗/๒๕๕๗ เรื่อง การแก้ไขเพิ่มเติมผู้รักษาการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานตำรวจ
ลงวันที่ ๑๐ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ และมาตรา ๑๔๒ วรรคห้า แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๗ นายกรัฐมนตรีออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน (๑) ของข้อ ๓ ของกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๖
(พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๑) กรณีตรวจวัดจากเลือด เกิน ๕๐ มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์
เว้นแต่ผู้ขับขี่ในกรณี ดังต่อไปนี้มีปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือด เกิน ๒๐
มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์
(ก)
ผู้ขับขี่ซึ่งมีอายุต่ำกว่ายี่สิบปีบริบูรณ์
(ข)
ผู้ขับขี่ซึ่งได้รับใบอนุญาตขับรถชั่วคราวตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์
(ค)
ผู้ขับขี่ซึ่งมีใบอนุญาตขับขี่สำหรับรถประเภทอื่นที่ใช้แทนกันไม่ได้
(ง)
ผู้ขับขี่ซึ่งไม่มีใบอนุญาตขับขี่ หรืออยู่ระหว่างถูกพักใช้หรือเพิกถอนใบอนุญาตขับขี่

ให้ไว้ ณ วันที่ ๔
พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
พลเอก ประยุทธ์  จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่การขับรถในขณะเมาสุราหรือของเมาอย่างอื่นเป็นสาเหตุหลักประการหนึ่งที่ก่อให้เกิดอุบัติเหตุทางถนน
เนื่องจากปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดมีผลทำให้ประสิทธิภาพในการควบคุมยานพาหนะลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
ซึ่งผู้ขับขี่ที่มีอายุน้อยหรือมีประสบการณ์ในการขับขี่ไม่เพียงพอ
แม้จะมีปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดเพียงเล็กน้อยก็มีผลทำให้ความสามารถในการควบคุมยานพาหนะลดลงได้
สมควรกำหนดปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดให้เหมาะสำหรับผู้ขับขี่ดังกล่าว
เพื่อเป็นการป้องกันอุบัติเหตุทางถนนจากผู้ขับขี่ยานพาหนะที่เมาสุราหรือของเมาอย่างอื่น  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ปุณิกา/ภวรรณตรี/จัดทำ
๒ มิถุนายน
๒๕๖๐

นุสรา/ตรวจ
๗ กรกฎาคม ๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๕๙ ก/หน้า ๑/๓๑ พฤษภาคม ๒๕๖๐
กฎกระทรวง ฉบับที่ 8 (พ.ศ. 2522) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 (ฉบับ Update ล่าสุด)

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๘
(พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๔๔ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
เมื่อผู้ขับขี่ได้รับหนังสือสั่งตามมาตรา ๑๔๓ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒ ให้เจ้าของรถหรือผู้ขับขี่ซ่อมหรือแก้ไขรถให้อยู่ในสภาพตามที่สั่ง แล้วนำรถพร้อมหนังสือสั่งให้เจ้าพนักงานจราจรในเขตท้องที่ซึ่งได้ออกหนังสือสั่งนั้นตรวจรับรอง

ข้อ ๒ 
เมื่อเจ้าพนักงานจราจรตามข้อ ๑ ได้รับรถพร้อมหนังสือสั่งแล้ว
ให้ปฏิบัติดังต่อไปนี้
(๑)
ในกรณีที่เป็นการตรวจรับรองที่ไม่ต้องใช้เครื่องมือทดสอบให้ดำเนินการตรวจทันที
เมื่อตรวจแล้วเห็นว่าถูกต้องตามหนังสือสั่ง
ให้รับรองโดยสลักหลังหนังสือสั่งนั้นว่า ตรวจแล้วเรียบร้อย พร้อมกับลงลายมือชื่อและวันเดือนปีที่ตรวจ
(๒)[๒] ในกรณีที่เป็นการตรวจรับรองรถที่ต้องใช้เครื่องมือทดสอบ
ให้เจ้าพนักงานจราจรรีบส่งรถพร้อมหนังสือสั่งให้ผู้ซึ่งผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติแต่งตั้งตรวจรับรอง
เมื่อผู้ตรวจรับรองรถได้ตรวจแล้วเห็นว่าถูกต้องตามหนังสือสั่งก็ให้ปฏิบัติตาม (๑)
วิธีการตรวจรับรองรถตาม
(๒) ให้เป็นไปตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
เกี่ยวกับมาตรฐานการควบคุมมลพิษจากยานพาหนะ ซึ่งออกตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๒
พลเอก เล็ก 
แนวมาลี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๑๔๔ วรรคสอง
กำหนดให้การตรวจรับรองรถที่เจ้าของหรือผู้ขับขี่ได้ซ่อมหรือแก้ไขตามคำสั่งเจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งสั่งตามมาตรา
๑๔๓ ต้องเป็นไปตามวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๘ (พ.ศ. ๒๕๔๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒[๓]

หมายเหตุ
:-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ได้มีการออกกฎกระทรวงกำหนดการตรวจรับรองรถในกรณีที่ต้องใช้เครื่องมือทดสอบตามกฎหมายว่าด้วยจราจรทางบกไว้แล้ว
แต่ยังไม่สอดคล้องกับหลักเกณฑ์การกำหนดค่ามาตรฐานและวิธีการตรวจวัดมลพิษจากยานพาหนะตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
สมควรปรับปรุงวิธีการตรวจรับรองรถตามกฎหมายว่าด้วยจราจรทางบกให้สอดคล้องกับกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง
๗ กุมภาพันธ์
๒๕๖๒

อรญา/ตรวจ
๑๓ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๖/ตอนที่ ๙๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๔/๑๔ มิถุนายน ๒๕๒๒

[๒] มาตรา
๒ (๒) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๘ (พ.ศ. ๒๕๔๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒

[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๔๒ ก/หน้า ๓/๑๖ พฤษภาคม ๒๕๔๖
กฎกระทรวง ฉบับที่ 6 (พ.ศ. 2522) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522 (ฉบับ Update ล่าสุด)

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๖
(พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๖๗ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ในกรณีปกติ ให้กำหนดความเร็วสำหรับรถ ดังต่อไปนี้
(๑) สำหรับรถบรรทุกที่มีน้ำหนักรถรวมทั้งน้ำหนักบรรทุกเกิน
๑,๒๐๐ กิโลกรัมหรือรถบรรทุกคนโดยสาร ให้ขับในเขตกรุงเทพมหานคร เขตเมืองพัทยา
หรือเขตเทศบาล ไม่เกินชั่วโมงละ ๖๐ กิโลเมตร
หรือนอกเขตดังกล่าวให้ขับไม่เกินชั่วโมงละ ๘๐ กิโลเมตร
(๒) สำหรับรถยนตร์อื่นนอกจากรถที่ระบุไว้ใน (๑)
ขณะที่ลากจูงรถพ่วง รถยนตร์บรรทุกที่มีน้ำหนักรถรวมทั้งน้ำหนักบรรทุกเกิน ๑,๒๐๐
กิโลกรัม หรือรถยนต์สามล้อ ให้ขับในเขตกรุงเทพมหานคร เขตเมืองพัทยา หรือเขตเทศบาล
ไม่เกินชั่วโมงละ ๔๕ กิโลเมตร หรือนอกเขตดังกล่าวให้ขับไม่เกินชั่วโมงละ ๖๐
กิโลเมตร
(๓)[๒] สำหรับรถยนต์อื่นที่นอกจากระบุไว้ใน (๑) หรือ (๒)
หรือรถจักรยานยนต์ให้ขับในเขตกรุงเทพมหานคร เขตเมืองพัทยา หรือเขตเทศบาล
ไม่เกินชั่วโมงละ ๘๐ กิโลเมตร หรือนอกเขตดังกล่าวให้ขับไม่เกินชั่วโมงละ ๙๐
กิโลเมตร

ข้อ ๒ 
ในเขตทางที่มีเครื่องหมายจราจรแสดงว่าเป็นเขตอันตรายหรือเขตให้ขับรถช้า ๆ
ให้ลดความเร็วลงและเพิ่มความระมัดระวังขึ้นตามสมควร

ข้อ ๓ 
ในกรณีที่มีเครื่องหมายจราจรกำหนดอัตราความเร็วต่ำกว่าที่กำหนดในข้อ ๑ ให้ขับไม่เกินอัตราความเร็วที่กำหนดไว้นั้น

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๒
พลเอก เล็ก 
แนวมาลี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๖๗ วรรคหนึ่ง กำหนดให้ผู้ขับขี่ต้องขับรถด้วยอัตราความเร็วตามที่กำหนดในกฎกระทรวง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๓]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เพื่อให้เป็นไปตามมติของคณะรัฐมนตรีในคราวประชุมคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ ๓๐
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ เรื่องมาตรการประหยัดพลังงานและน้ำมันเชื้อเพลิง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง
๗ กุมภาพันธ์
๒๕๖๒

อรญา/ตรวจ
๑๓ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๖/ตอนที่ ๙๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๐/๑๔
มิถุนายน ๒๕๒๒

[๒] ข้อ
๑ (๓) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒

[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๘/ตอนที่ ๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๑ มกราคม ๒๕๒๔
กฎกระทรวง ฉบับที่ 19 (พ.ศ. 2550) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๙
(พ.ศ. ๒๕๕๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ และมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน
(ง) ของ (๓) ในข้อ ๑ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(ง) ในกรณีที่เป็นรถบรรทุกซึ่งบรรทุกตู้สำหรับบรรจุสิ่งของ ให้บรรทุกสูงได้ไม่เกิน
๔.๒๐ เมตร จากพื้นทาง

ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๐
อารีย์
 วงศ์อารยะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากประเทศไทยได้ลงนามในกรอบความตกลงอาเซียนว่าด้วยการอำนวยความสะดวกในการขนส่งสินค้าผ่านแดน
และตามพิธีสารฉบับที่ ๔
ของกรอบความตกลงดังกล่าวได้กำหนดความสูงของรถขนส่งเกินที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่
๔ (พ.ศ. ๒๕๒๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
สมควรแก้ไขความสูงของการบรรทุกของรถบรรทุกซึ่งบรรทุกตู้สำหรับบรรจุสิ่งของตามกฎกระทรวงดังกล่าวเสียใหม่
 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง
๗ กุมภาพันธ์
๒๕๖๒

อรญา/ตรวจ
๑๔ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๑๓ ก/หน้า ๒๐/๒ มีนาคม ๒๕๕๐