พระราชบัญญัติมัสยิดอิสลาม พ.ศ. 2490

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
มัสยิดอิสลาม
พ.ศ. ๒๔๙๐

                         ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
                                      คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร
                                          พระยามานวราชเสวี
                               ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๔๙๐
                                         เป็นปีที่ ๒
ในรัชกาลปัจจุบัน

                   โดยที่เป็นการสมควรให้มีกฎหมายว่าด้วยมัสยิดอิสลาม

                   พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา
จึงมีพระบรมราชโองการ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

                   มาตรา
๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติมัสยิดอิสลาม

พ.ศ. ๒๔๙๐

                   มาตรา
๒* พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราช
กิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
                   *[รก.
๒๔๙๐/๔๑/๕๔๓/๒ กันยายน ๒๔๙๐]

                   มาตรา
๓  ให้ยกเลิกบรรดากฎหมาย กฎ
และข้อบังคับอื่น ๆ ในส่วนที่มีบัญญัติ
ไว้แล้วในพระราชบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดแย้งกับบทแห่งพระราชบัญญัตินี้

                   มาตรา
๔  ในพระราชบัญญัตินี้
                   มัสยิด
หมายความว่า 
สถานที่ซึ่งอิสลามิกชนมีสิทธิใช้เป็นที่ประกอบพิธีกรรม
ตามลัทธิศาสนาอิสลามในวันศุกร์เป็นปกติ

                   มาตรา
๕ 
ให้มัสยิดซึ่งได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แล้วเป็นนิติบุคคล

                   มาตรา
๖  ในการขอจดทะเบียนมัสยิด
ให้อิหม่ามคอเต็บ บิหลั่น เป็นผู้ขอโดย
ความเห็นชอบของคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัด

                   มาตรา
๗  แต่ละมัสยิดซึ่งได้จดทะเบียนแล้ว
ให้มีกรรมการคณะหนึ่งไม่น้อยกว่า
๗ คน เรียกว่าคณะกรรมการมัสยิด
มีหน้าที่จัดการทั่วไปในกิจการและทรัพย์สินของมัสยิด

                   มาตรา
๘ 
ให้คณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดเป็นผู้แต่งตั้ง และถอดถอน
กรรมการมัสยิด

                   มาตรา
๙  ในการดำเนินงานของคณะกรรมการมัสยิด
ให้เป็นไปตามเสียงข้าง
มากของคณะกรรมการมัสยิด

                   มาตรา
๑๐ 
มัสยิดใดมีสัปบุรุษน้อยหรือมีพฤติการณ์อย่างอื่น อันไม่สามารถจะ
ดำรงอยู่ได้ หรือเลิกร้างไป
ให้คณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดเป็นผู้รายงานไปยังคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย
เพื่อขอคำสั่งให้เลิกมัสยิดนั้น ในกรณีที่ไม่มีคณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดก็ให้คณะกรรมการจังหวัดเป็นผู้รายงาน
                   เมื่อคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยได้สั่งให้เลิกมัสยิดนั้นแล้ว
ก็ให้
คณะกรรมการอิสลามประจำจังหวัดหรือคณะกรรมการจังหวัดแล้วแต่กรณีแจ้งไปยังพนักงาน
เจ้าหน้าที่ซึ่งได้รับจดทะเบียนมัสยิดนั้น

                   มาตรา
๑๑  บรรดาทรัพย์สินของมัสยิด
ซึ่งคณะกรรมการกลางอิสลามแห่ง
ประเทศไทยได้สั่งให้เลิกไปแล้วให้โอนไปยังมัสยิดที่ใกล้ที่สุด
และถ้าไม่มีทางจะทำได้ให้โอนไปยัง
นิติบุคคลหรือองค์การอื่นที่มีวัตถุประสงค์คล้ายคลึงกัน

                   มาตรา
๑๒  ภายใต้บังคับมาตรา ๑๐
จังหวัดใดที่ไม่มีคณะกรรมการอิสลาม
ประจำจังหวัด
ให้คณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทยทำหน้าที่แทนคณะกรรมการอิสลาม
ประจำจังหวัด

                   มาตรา
๑๓ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่และออกกฎกระทรวงกำหนดวิธีการจดทะเบียน
มัสยิด
                   กฎกระทรวงนั้นเมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเรือตรี ถ ธำรงนาวาสวัสดิ์

นายกรัฐมนตรี

                                                                   สุรินทร์/
แก้ไข ๑๔/๐๓/๒๕๔๕

A+B(C)