พระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์ พุทธศักราช 2477 (ฉบับ Update ล่าสุด)

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
โทรเลขและโทรศัพท์
พุทธศักราช ๒๔๗๗
----------

นริศรานุวัดติวงศ์
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามพระราชกฤษฎีกาลงวันที่
๑๑ มกราคม พ.ศ. ๒๔๗๖)

              พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก
พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้า ฯ สั่งว่า

              โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษาว่า
เนื่องจากพาณิชยกรรมของประเทศได้เจริญขึ้น
สมควรแก้ไขปรับปรุงกฎหมายเกี่ยวด้วยการโทรเลขและโทรศัพท์ซึ่งยังคงใช้อยู่ในเวลานี้
เพื่อให้ความสะดวกแก่ประชาชนและเหมาะสมควรแก่กาลสมัยยิ่งขึ้น

              จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

ความเบื้องต้น
------

              มาตรา
๑  พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติโทรเลขและ
โทรศัพท์ พุทธศักราช ๒๔๗๗

              มาตรา
๒* 
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป
                   *[รก.๒๔๗๗/-/๗๖๘/๒๘
ตุลาคม ๒๔๗๗]

              มาตรา
๓  ให้ยกเลิกกฎหมายโทรเลข จุลศักราช
๑๒๔๖ และบรรดากฎหมาย กฎ และข้อบังคับอื่น ๆ
ที่ขัดหรือแย้งกับบทบังคับแห่งพระราชบัญญัตินี้

              มาตรา
๓ ทวิ 
พระราชบัญญัตินี้ในส่วนที่ว่าด้วยการตั้งทำหรือบำรุงการโทรศัพท์
มิให้ใช้บังคับแก่กิจการโทรศัพท์ของกระทรวงกลาโหมที่ใช้ในราชการทหารโดยเฉพาะ

              ในกรณีที่กระทรวงกลาโหมประสงค์จะเชื่อมโยงกิจการโทรศัพท์ของกระทรวงกลาโหมตามวรรคหนึ่งเข้ากับข่ายสายโทรศัพท์ขององค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย
ให้กระทรวงกลาโหมทำความตกลงกับองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยก่อน

หมวด ๑
บทวิเคราะห์ศัพท์
------

              มาตรา
๔  ในพระราชบัญญัตินี้
ถ้าข้อความใดมิได้แสดงให้เห็นเป็นอย่างอื่น

              (๑)
เครื่องโทรเลขหรือเครื่องโทรศัพท์
หมายความว่า  เครื่องโทรเลขหรือเครื่องโทรศัพท์ชนิดใช้กำลังไฟฟ้ารวมทั้งเครื่องใช้และเครื่องสำหรับส่ง
หรือทำการโทรเลขโทรศัพท์ หรือการคมนาคมอย่างอื่นโดยใช้กำลังไฟฟ้า

              (๒)
พนักงานโทรเลข
หมายความว่า 
บุคคลผู้รับทำประจำหรือชั่วคราว
ซึ่งงานอันเกี่ยวกับโทรเลขซึ่งรัฐบาลได้ตั้งขึ้น
บำรุงหรือทำอยู่

              (๓)
พนักงานโทรศัพท์
หมายความว่า 
บุคคลผู้รับทำประจำหรือชั่วคราว
ซึ่งงานอันเกี่ยวกับโทรศัพท์ซึ่งรัฐบาลได้ตั้งขึ้น
บำรุงหรือทำอยู่

              (๔)
ข่าวสาร
หมายความว่า  ข่าวอย่างใด ๆ
ซึ่งส่งถึงกันทางโทรเลขหรือโทรศัพท์
หรือที่ยื่นต่อพนักงานโทรเลขหรือโทรศัพท์เพื่อให้ส่งทางโทรเลขหรือโทรศัพท์
หรือเพื่อให้ส่งมอบ

              (๕)
คำโทรเลข
หมายความว่า  ข่าวสารใด ๆ
ที่ส่งหรือจำนงจะส่งทางโทรเลข

              (๖)
สายโทรเลข หรือ สายโทรศัพท์
หมายความว่า  สายลวดที่ใช้สำหรับการโทรเลขหรือโทรศัพท์
และหมายความรวมทั้งของห่อ ของหุ้ม หลอดหรือท่อที่สวมสายนั้น
ตลอดจนเครื่องใช้และเครื่องแห่งสิ่งเหล่านั้นที่ใช้ประกอบกับสายลวด

              (๗)
เสา
หมายความตลอดถึงหลัก เสาป้าย สายโยง สลัก หรือเครื่องประกอบอย่างอื่นที่ทำขึ้นสำหรับรับแขวน
ดึง หรือค้ำสายโทรเลขหรือโทรศัพท์

              (๘)
เจ้าหน้าที่โทรเลข หมายความว่า  เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ควบคุมโทรเลขในขณะนั้น
และรวมทั้งเจ้าพนักงานใด ๆ ซึ่งได้รับอำนาจจากผู้นั้นให้ทำหน้าที่ของเจ้าหน้าที่โทรเลขทั้งหมดหรือแต่บางส่วน
ตามความในพระราชบัญญัตินี้
                   (๙)
เจ้าหน้าที่โทรศัพท์
หมายความว่า 
เจ้าพนักงานผู้มีหน้าที่ควบคุมโทรศัพท์ในขณะนั้น และรวมทั้งเจ้าพนักงานใด ๆ
ซึ่งได้รับอำนาจจากผู้นั้นให้ทำหน้าที่ของเจ้าหน้าที่โทรศัพท์ทั้งหมดหรือแต่บางส่วน
ตามความในพระราชบัญญัตินี้
                   (๑๐)
รัฐมนตรี
หมายความว่า 
รัฐมนตรีผู้บังคับบัญชาราชการกรม
ไปรษณีย์โทรเลข
                   (๑๑)
อธิบดี หมายความว่า  อธิบดีกรมไปรษณีย์โทรเลข ผู้แทนหรือ
เจ้าหน้าที่อื่น ซึ่งทำการในตำแหน่งอธิบดี
                   (๑๒)
กรม
หมายความว่า  กรมไปรษณีย์โทรเลข
                   (๑๓)
ที่ทำการโทรเลข หรือ ที่ทำการโทรศัพท์
หมายความตลอดถึง
โรงเรือน สิ่งปลูกสร้าง ห้อง รถ หรือ สถานที่ทุกแห่งที่ใช้เป็นที่ทำการโทรเลขหรือโทรศัพท์
                   (๑๔)
โทรเลขนิทเทส
หมายความว่า  สมุดกฎข้อบังคับ  คำสั่งหรือประกาศว่าด้วยการโทรเลขทั่วไป
อันพึงต้องปฏิบัติตามความในพระราชบัญญัตินี้ หรือตามสัญญาสากลโทรเลข

หมวด ๒
อำนาจสิทธิขาด
------

              มาตรา
๕  รัฐบาลทรงไว้ซึ่งอำนาจสิทธิขาดที่จะตั้ง
บำรุงและทำการโทรเลขและโทรศัพท์ภายในราชอาณาจักรสยาม

              อำนาจนี้ท่านมอบหมายให้ไว้แก่กรมไปรษณีย์โทรเลข

              มาตรา
๖  ภายในราชอาณาจักรสยาม
ให้กรมไปรษณีย์โทรเลขมีสิทธิและหน้าที่แต่ผู้เดียวในอันที่จะ

              (๑)
ตั้งทำและบำรุงที่ทำการโทรเลขและโทรศัพท์ในตำบลใด ๆ ซึ่งรัฐมนตรีเห็นสมควร

              (๒)
ตั้งเสาและขึงสายลวด หรือวางสายลวด หรือสายลวดใหญ่ใต้ดินหรือใต้น้ำ
หรือทำกิจการอย่างอื่นเพื่อการคมนาคมทางโทรเลขหรือโทรศัพท์

              (๓)
รับ เก็บ ส่ง และส่งมอบข่าวสารและกระทำการงานอย่างอื่นทุกอย่างอันเกี่ยวแก่การโทรเลขหรือโทรศัพท์ตามระเบียบข้อบังคับ
คำสั่ง และกฎที่รัฐมนตรีได้ตั้งขึ้น

              มาตรา
๗ 
อธิบดีอาจออกใบอนุญาตเฉพาะให้แก่บุคคลใดให้ตั้ง ทำหรือบำรุงการโทรเลขหรือโทรศัพท์ที่ใดที่หนึ่งภายในราชอาณาจักร
เพื่อใช้เองโดยกำหนดเงื่อนไขและให้เสียเงินค่าธรรมเนียมตามที่อธิบดีจะเห็นสมควร

              มาตรา
๘ 
อธิบดีจะถอนใบอนุญาตที่ได้ออกให้ตามความในมาตรา ๗ ในเวลาใด ๆ
ก็ได้เมื่อมีการกระทำผิดต่อเงื่อนไขข้อใดข้อหนึ่ง หรือเมื่อขาดส่งค่าธรรมเนียมอย่างใด
ๆ ที่จะต้องเสียตามความในใบอนุญาตนั้น

              มาตรา
๙  ในเวลาประกาศใช้กฎอัยการศึก
หรือในเวลาสงครามท่านว่ารัฐมนตรี
หรือเจ้าพนักงานคนใดที่ได้รับอนุญาตพิเศษจากรัฐมนตรีให้เป็นผู้แทน

              (ก)
อาจเข้าครอบครองชั่วคราว ซึ่งเครื่องโทรเลขหรือโทรศัพท์ใด ๆ ที่ผู้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้ได้ตั้ง
ทำ หรือบำรุงอยู่และ

              (ข)
อาจมีคำสั่งว่า  ข่าวสารใด ๆ
หรือข่าวสารประเภทใดที่มีถึงหรือส่งจากบุคคลใด ๆ หรือบุคคลจำพวกใด
หรือเกี่ยวแก่เรื่องราวโดยเฉพาะอย่างหนึ่งอย่างใดที่นำมายื่นไว้เพื่อให้ส่งหรือที่ส่งไป
หรือที่รับไว้โดยเครื่องโทรเลขใด ๆ เป็นอันห้ามไม่ให้ส่ง หรือเป็นอันงด หรือให้กักไว้
หรือให้เปิดเผยแก่รัฐบาล หรือแก่เจ้าพนักงานที่ระบุไว้ในคำสั่งนั้น

              มาตรา
๑๐  ในเมื่อมีเหตุอันควรเชื่อได้ว่า
ข่าวสารใดเกี่ยวด้วยอุบายใด ๆ ที่จะชักจูงให้กระทำ หรือเกี่ยวด้วยการกระทำอย่างใด
ๆ อันเป็นความผิดอาชญา เจ้าหน้าที่โทรเลขอาจ

              (ก)
งดการส่งข่าวสารนั้นไว้ แล้วรีบรายงานไปยังรัฐมนตรีเพื่อจะได้ออกคำสั่งเป็นเด็ดขาด
หรือ

              (ข)
ส่งข่าวสารไป แต่ให้ส่งสำเนาข่าวสารนั้นแก่เจ้าพนักงานปกครองท้องที่

              มาตรา
๑๑  ให้อธิบดีจัดทำโทรเลขนิทเทสขึ้น
เพื่อใช้ประกอบกับพระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจเปลี่ยนแปลงแก้ไข
ตัดทอนเพิ่มเติมหรือยกเลิกเสียได้เป็นคราว ๆ
โทรเลขนิทเทสนั้นเมื่อได้รับอนุมัติจากรัฐมนตรีและพิมพ์ออกโฆษณาแล้วให้ใช้บังคับได้

              มาตรา
๑๒ 
รัฐบาลไม่ต้องรับผิดชอบในการสูญหายหรือเสียหายอย่างหนึ่งอย่างใด
ซึ่งหากเกิดขึ้นเพราะเหตุที่เครื่องโทรเลขใช้การไม่สะดวกหรือพนักงานโทรเลขคนใดบกพร่องต่อหน้าที่อันเกี่ยวแก่การรับการส่ง
หรือการส่งมอบข่าวสารใด ๆ และพนักงานนั้น ๆ ก็ไม่ต้องรับผิดชอบในการสูญหายหรือเสียหายนั้น
ๆ เว้นแต่ตนจะก่อให้เกิดขึ้นโดยเจตนา หรือโดยกลฉ้อฉลหรือโดยความประมาทเลินเล่อ

              มาตรา
๑๓ 
รัฐบาลไม่ต้องรับผิดชอบในการสูญหายหรือเสียหายอย่างหนึ่งอย่างใด
ซึ่งหากเกิดขึ้นเพราะเหตุที่เครื่องโทรศัพท์ใช้การไม่สะดวกหรือพนักงานโทรศัพท์คนใดบกพร่องต่อหน้าที่อันเกี่ยวแก่การขาน
การเรียก ฯลฯและพนักงานนั้น ๆ ก็ไม่ต้องรับผิดชอบในการสูญหายหรือเสียหายนั้น ๆ
เว้นแต่ตนจะก่อให้เกิดขึ้นโดยเจตนาหรือโดยกลฉ้อฉลหรือโดยความประมาทเลินเล่อ

หมวด ๓
อำนาจตั้งเสาและขึงสายโทรเลขหรือโทรศัพท์
------

              มาตรา
๑๔ 
กรมมีอำนาจที่จะขึงและบำรุงสายโทรเลขหรือโทรศัพท์ไปใต้เหนือ ตาม
หรือข้ามอสังหาริมทรัพย์ใด ๆ และตั้งเสาลงใน หรือบนอสังหาริมทรัพย์ใด ๆ
ได้ตามยุคตามคราว แต่

              (ก)
กรมต้องไม่ใช้อำนาจที่ได้รับมอบหมายไว้โดยบทมาตรานี้ นอกจากที่เกี่ยวแก่การโทรเลขหรือโทรศัพท์ที่กรมได้ตั้งขึ้น
หรือบำรุงอยู่เอง

              (ข)
ในการใช้อำนาจที่ให้ไว้ตามมาตรานี้ กรมต้องพยายามให้มีความเสียหายน้อยที่สุดที่จะเป็นได้
และเมื่อได้ใช้อำนาจนี้แก่ทรัพย์สินใด ๆ กรมต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนเต็มจำนวนให้แก่บุคคลผู้ได้รับความเสียหายใด
ๆ เพราะเหตุที่กรมได้ใช้อำนาจนั้น

              มาตรา
๑๕ 
พนักงานเจ้าหน้าที่อาจเข้าไปในที่ที่มีสายหรือเสาโทรเลขหรือโทรศัพท์อยู่ใต้
เหนือ ตาม ข้าม ในหรือบน ในเวลาหนึ่งเวลาใดโดยบอกให้เจ้าของหรือผู้ครองทรัพย์สินทราบเพื่อตรวจตรา
ซ่อมแซม เปลี่ยนแปลงหรือย้าย ถอนสาย หรือเสาโทรเลขหรือโทรศัพท์

              มาตรา
๑๖

              (๑)
ถ้ามีผู้ต่อสู้หรือขัดขวางต่อการใช้อำนาจเกี่ยวแก่ทรัพย์สินดังกล่าวไว้
ในมาตรา ๑๔ ไซร้
ท่านว่ากรมการอำเภอจะสั่งให้ยอมให้กรมใช้อำนาจนั้นก็ได้แล้วแต่จะเห็นควร

              (๒)
ถ้าเกิดมีข้อโต้เถียงขึ้นด้วยเรื่องจำนวนเงินค่าสินไหมทดแทนที่จะต้องใช้ตามความในมาตรา
๑๔ ให้คู่พิพาทเลือกตั้งคนกลางฝ่ายละคน แต่ถ้าภายในกำหนดสามเดือนนับแต่วันที่ฝ่ายหนึ่งได้แจ้งให้อีกฝ่ายหนึ่งทราบถึงการตั้งคนกลางฝ่ายตนแล้ว
อีกฝ่ายหนึ่งยังหาตั้งคนกลางขึ้นไม่ ฝ่ายที่ได้ส่งคำแจ้งไปนั้นอาจร้องขอต่อศาลให้ตั้งคนกลางแทนฝ่ายที่ละเลยนั้นได้

              ให้คนกลางกำหนดจำนวนค่าสินไหมทดแทนอันสมควรที่จะต้องใช้ในเรื่องนั้น
ถ้าและความเห็นของคนกลางก้ำกึ่งกัน คนกลางอาจเลือกตั้งผู้ชี้ขาดขึ้นคนหนึ่ง
เพื่อวินิจฉัยข้อพิพาทโดยถือตามความเห็นฝ่ายข้างมาก และให้ถือเอาความเห็นฝ่ายข้างมากเป็นคำชี้ขาด
ถ้าคนกลางไม่ตกลงกันในการเลือกตั้งผู้ชี้ขาด
ก็ให้ร้องขอต่อศาลให้เลือกตั้งผู้ชี้ขาด

              มาตรา
๑๗  ข้อโต้เถียงใด ๆ
ซึ่งหากเกิดขึ้นเกี่ยวด้วยสิทธิของกรมและของเจ้าของที่ดินตามวรรค ๓-๔ ในมาตรา ๑๓๕๒
แห่งประมวลแพ่งและพาณิชย์
ท่านให้ตกลงกันโดยวิธีตั้งคนกลางชำระตามทำนองที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๑๖

              มาตรา
๑๘ 
ถ้ามีต้นไม้อยู่ใกล้สายโทรเลขหรือโทรศัพท์เป็นการขัดข้องหรือน่าจะขัดข้องต่อการคมนาคมทางโทรเลขหรือโทรศัพท์ไซร้
กรมจะจัดการให้ย้ายถอนต้นไม้นั้นเสียหรือจัดการอย่างอื่นตามแต่จะเห็นสมควรก็ได้

              แต่ถ้าต้นไม้นั้นมีอยู่ก่อนเวลาขึงสายโทรเลขหรือโทรศัพท์กรมต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่บุคคลผู้มีส่วนได้เสียในต้นไม้นั้นตามที่เห็นสมควร
ถ้าบุคคลผู้ชอบที่ได้รับค่าสินไหมทดแทนไม่พอใจในจำนวนค่าสินไหมทดแทนที่กรมกำหนดให้
จะร้องอุทธรณ์ไปยังรัฐมนตรีก็ได้ คำวินิจฉัยชี้ขาดของรัฐมนตรีนั้นเป็นที่สุด

              มาตรา
๑๙ 
บรรดาสายหรือเสาโทรเลขหรือโทรศัพท์ที่ก่อนใช้พระราชบัญญัตินี้มีอยู่ใต้
เหนือ ตาม ข้าม ใน หรือบนทรัพย์สินใด เพื่อประโยชน์แก่การโทรเลขหรือโทรศัพท์ซึ่งกรมได้ตั้งขึ้น
หรือบำรุงอยู่นั้นให้ถือว่าได้ขึงหรือตั้งขึ้นโดยอำนาจที่ได้มอบหมายไว้ในพระราชบัญญัตินี้
และเป็นการถูกต้องตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัตินี้ด้วยทุกประการ

              มาตรา
๒๐  ห้ามมิให้ผู้ใดขึงสายลวดเพื่อใช้กำลังไฟฟ้าผ่านสายโทรเลขหรือโทรศัพท์ที่มีอยู่ใต้
เหนือ ตาม ข้าม ในหรือบนทรัพย์สินใด ๆ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากกรม

หมวด ๔
บทกำหนดโทษ
------

              มาตรา
๒๑ 
เมื่อได้มีคำสั่งกรมการอำเภอตามความในมาตรา ๑๖ (๑) แล้ว ผู้ใดขัดขวางต่อการที่เจ้าพนักงานใช้อำนาจนั้น
ท่านให้ถือว่าผู้นั้นกระทำความผิดตามมาตรา ๑๑๙ หรือมาตรา ๑๒๐ แห่งกฎหมายลักษณะอาญา

              มาตรา
๒๒  ผู้ใดตั้ง ทำหรือบำรุง
เครื่องโทรเลขหรือโทรศัพท์โดยมิได้มีใบอนุญาตตามความในมาตรา ๗
หรือขึงสายลวดเพื่อใช้กำลังไฟฟ้าโดยมิได้มีใบอนุญาตตามความในมาตรา ๒๐
หรือกระทำผิดเงื่อนไขข้อใดข้อหนึ่งที่กล่าวไว้ในใบอนุญาต หรือหนังสืออนุญาตก็ดี
ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน
หรือปรับไม่เกินห้าร้อยบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ และให้ปรับเรียงรายสัปดาห์ไม่เกินสองร้อยห้าสิบบาททุก
ๆ สัปดาห์หรือเศษแห่งสัปดาห์ตลอดเวลาที่ยังคงบำรุง หรือใช้แนวสายหรือสายลวดอยู่หรือที่ยังคงทำผิดเงื่อนไขอยู่

              มาตรา
๒๓ 
ผู้ใดรู้หรือมีเหตุอันควรเชื่อว่ามีผู้ตั้งทำหรือบำรุงเครื่องโทรเลขหรือโทรศัพท์ฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัตินี้บังอาจส่งหรือรับข่าวสารใด
ๆโดยเครื่องโทรเลขหรือโทรศัพท์นั้นก็ดี หรือกระทำการอย่างใด ๆ
ที่เกี่ยวเนื่องด้วยหรือส่งมอบข่าวสารใด ๆ
เพื่อให้ส่งไปโดยเครื่องโทรเลขหรือโทรศัพท์นั้นก็ดีหรือรับมอบข่าวสารใด ๆ
ที่ส่งมาโดยเครื่องนั้ก็ดี ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

              มาตรา
๒๔  ผู้ใดใช้อุบายอย่างใด ๆ
โดยมิชอบด้วยกฎหมายเพื่อล่วงรู้หรือติดต่อถึงกันซึ่งเนื้อความในข่าวสารโทรเลขโทรศัพท์ใด
ๆ ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน
หรือปรับไม่เกินห้าร้อยบาทหรือทั้งจำทั้งปรับ

              มาตรา
๒๕ 
ผู้ใดเอาความหมายของอาณัติสัญญาณหรือข่าวสารโทรเลขโทรศัพท์ทั้งหมดหรือบางส่วนไปแพร่งพรายแก่บุคคลใด
ๆ ผู้ไม่มีสิทธิจะรู้ ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งปี
หรือปรับไม่เกินพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

              มาตรา
๒๖  ผู้ใดเป็นพนักงานโทรเลขหรือโทรศัพท์บังอาจส่งไปโดยทางโทรเลขหรือโทรศัพท์ซึ่งข่าวสารใด
ๆ ที่ยังมิได้เสียค่าธรรมเนียมตามที่รัฐบาลได้กำหนดไว้โดยเจตนาจะฉ้อโกงรัฐบาล
ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินสองพันบาท
หรือทั้งจำทั้งปรับ

              มาตรา
๒๗  ผู้ใดเป็นพนักงานโทรเลขหรือโทรศัพท์หรือเป็นผู้มีหน้าที่ราชการติดต่อกับที่ทำการใด
ๆ ที่ใช้เป็นที่ทำการโทรเลขหรือโทรศัพท์ จงใจเชือนแชหรือประวิงในการส่งหรือการมอบข่าวสารใด
ๆ ให้ถูกต้อง ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบห้าวัน
หรือปรับไม่เกินห้าสิบบาทหรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๒๘ 
ผู้ใดส่งหรือจัดให้ส่งโดยทางโทรเลขหรือโทรศัพท์ซึ่งข่าวสารอันตนรู้อยู่ว่าเป็นเท็จหรือที่ตนแต่งขึ้นและน่าจะก่อให้เกิดเสียหายแก่ประชาชนหรือบุคคลใด
ๆ ท่านว่า ผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินสองพันบาท
หรือทั้งจำทั้งปรับ

              มาตรา
๒๙  ผู้ใดโดยกลฉ้อฉลหรือจงใจบังอาจยึด
ซ่อนเร้น พาหนีหรือกักข่าวสารอันควรส่งมอบให้แก่บุคคลอื่น
หรือเมื่อเจ้าหน้าที่แผนกโทรเลขหรือโทรศัพท์ได้ร้องขอให้ส่งมอบข่าวสารนั้น ๆ
ตนได้รับไว้แล้วละเลยหรือปฏิเสธไม่ยอมกระทำตาม
ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสองปี หรือปรับไม่เกินพันบาท
หรือทั้งจำทั้งปรับ

              มาตรา
๓๐  ผู้ใดเขียน วาด ทาสี แกะสลัก
หรือปิดกระดาษใบแจ้งความประกาศ บัญชี แผ่นป้าย หรือสิ่งอื่นใดลงในหรือบน
หรือทำการอย่างใด ๆแก่เสา หรือสัมภาระอย่างอื่นสำหรับใช้ในการโทรเลขหรือโทรศัพท์ให้เสื่อมเสียไปโดยมิได้รับอนุญาตโดยชอบด้วยกฎหมาย
ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าสิบบาท

              มาตรา
๓๑  ผู้ใดปีนป่ายเสา
หลักอาณัติสัญญาณหรือขึ้นไปบนทุ่นใด ๆ อันเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องโทรเลขหรือโทรศัพท์
หรือที่ใช้เกี่ยวแก่การโทรเลขโทรศัพท์ โดยมิได้รับอนุญาตอันชอบด้วยกฎหมาย
ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าสิบบาท

              มาตรา
๓๒ 
ผู้ใดบังอาจย้ายถอนหรือลบเลือนเสียโดยมิชอบด้วยกฎหมายซึ่งประกาศหรืออาณัติสัญญาณใด
ๆ ที่มีไว้สำหรับการโทรเลขหรือโทรศัพท์ หรือเสา สาย
หรือสัมภาระอย่างอื่นสำหรับใช้ในการโทรเลขหรือโทรศัพท์ ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินร้อยบาท

              มาตรา
๓๓ 
ผู้ใดชักว่าวในที่ใกล้ชิดอันอาจเป็นอันตรายแก่สายโทรเลขหรือโทรศัพท์
หรือเลินเล่อทำให้หางว่าวหรือสายว่าวเกี่ยวพันสายโทรเลขหรือโทรศัพท์
หรือสัมภาระอย่างอื่นสำหรับใช้ในการโทรเลขหรือโทรศัพท์ ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินร้อยบาท

              มาตรา
๓๔  ผู้ใดผูกกระบือ โค ช้าง ม้า ลา
หรือสัตว์อื่น ๆ หรือผูกเรือ หรือแพ หรือแหอวน หรือสิ่งอื่น ๆ กับเสา หรือกับสัมภาระอย่างอื่นสำหรับใช้ในการโทรเลขหรือโทรศัพท์
ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินร้อยบาท

              มาตรา
๓๕  ผู้ใดบังอาจขว้างปา เสา
สายโทรเลขหรือโทรศัพท์ลูกถ้วยหลักอาณัติสัญญาณ ทุ่น
หรือสัมภาระอย่างอื่นสำหรับใช้ในการโทรเลขหรือโทรศัพท์ด้วยก้อนหิน หรือของแข็งกระด้างอย่างใด
ๆ หรือด้วยของโสโครก หรือเครื่องขว้างปาอย่างอื่น ๆ หรือยิงด้วยอาวุธปืน หรือด้วยเครื่องมืออย่างใด
ๆ ที่สิ่งเหล่านั้น ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินร้อยบาท

              มาตรา
๓๖ 
ผู้ใดฝ่าฝืนไม่กระทำตามข้อความในกฎกระทรวงซึ่งรัฐมนตรีออกโดยอาศัยอำนาจตามมาตรา
๓๙ แห่งพระราชบัญญัตินี้ ท่านว่าผู้นั้นมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท
และในกรณีที่ยังคงฝ่าฝืนไม่กระทำตามบทบัญญัตินั้นอยู่ต่อไป
ท่านว่าต้องระวางโทษปรับเพิ่มขึ้นอีกไม่เกินวันละร้อยบาทเรียงรายวัน
นับตั้งแต่วันแรกกระทำการฝ่าฝืน
ตลอดเวลาที่ยังคงฝ่าฝืนอยู่นั้น

              มาตรา
๓๗ 
เมื่อผู้กระทำผิดจะต้องถูกปรับสำหรับความผิดอย่างใด ๆ ตามความในพระราชบัญญัตินี้
ถ้าโจทก์ได้ทำคำร้องขอเป็นพิเศษแล้ว ศาลอาจสั่งลงไว้ในคำพิพากษาให้แบ่งเงินพินัยไม่เกินกึ่งหนึ่งให้แก่ผู้สืบการกระทำผิดนั้น

              มาตรา
๓๘ 
การฟ้องร้องขอให้ลงโทษผู้กระทำผิดตามพระราชบัญญัตินี้ท่านให้ฟ้องได้ต่อเมื่อเจ้าหน้าที่โทรเลขหรือโทรศัพท์ได้ร้องขอให้ว่ากล่าว

              ในเวลาใด
ๆ ก่อนมีคำพิพากษาถึงที่สุดพนักงานเจ้าหน้าที่กรมไปรษณีย์โทรเลขมีอำนาจเปรียบเทียบเพื่อเรียกร้องเงินค่าปรับหรือเพื่อริบทรัพย์อันผิดต่อพระราชบัญญัตินี้
โดยกระทำความตกลงและวางเงื่อนไขอย่างใดก็ได้สุดแล้วแต่จะเห็นสมควร

หมวด ๕
การรักษาการตามพระราชบัญญัติ
------

                   มาตรา
๓๙ 
ให้รัฐมนตรีมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้เพื่อการนี้ให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดพิกัดอัตราในการส่งข่าวสารวางข้อขีดขั้นในการส่งข่าวสาร
วางระเบียบว่าด้วยการป้องกันการงดส่งหรือเปิดเผยข่าวสาร โดยมิชอบว่าด้วยการเก็บรักษาคำโทรเลขหรือเอกสารอื่น
ๆ ที่เป็นของพนักงานโทรเลข หรืออยู่ในพิทักษ์ของพนักงานโทรเลข
กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมขอดูคำโทรเลข หรือเอกสารอื่นที่อยู่ในพิทักษ์ของพนักงานโทรเลขและกิจการอย่างอื่นเพื่อรักษาการให้เป็นไปตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้
                   กฎกระทรวงนั้น
เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้

                   ประกาศมา
ณ วันที่ ๑๖ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๗๗ เป็นปีที่ ๑๐ ใน      รัชกาลปัจจุบัน

    ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
นายพันเอก พระยาพหลพลพยุหเสนา

นายกรัฐมนตรี

--------------------
พระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๗
หมายเหตุ :- 
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ทางราชการทหารมีความจำเป็นจะต้องจัดให้มีและใช้โทรศัพท์ในราชการทหาร
โดยเฉพาะขึ้นเพื่อประโยชน์ในการป้องกันราชอาณาจักร แต่พระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์
พุทธศักราช ๒๔๗๗ และพระราชบัญญัติองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๗
กำหนดให้องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย
เท่านั้นเป็นผู้มีสิทธิและหน้าที่ในการจัดดำเนินการเกี่ยวกับกิจการโทรศัพท์ทั้งสิ้นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์
พุทธศักราช ๒๔๗๗เพื่อให้กระทรวงกลาโหมมีอำนาจจัดทำและใช้โทรศัพท์ดังกล่าวได้  จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น
                   [รก.๒๕๑๗/๑๕๕/๓๗พ/๑๘
กันยายน ๒๕๑๗]

สุนันทา/แก้ไข
๑/๑๐/๔๔