ข้อบังคับสภาทนายความ ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ พ.ศ. 2530  (ฉบับ Update ล่าสุด)

ข้อบังคับสภาทนายความ

ข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ
พ.ศ. ๒๕๓๐

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๗ (๓) (จ)
และด้วยความเห็นชอบของสภานายกพิเศษแห่งสภาทนายความ ตามมาตรา ๒๘
แห่งพระราชบัญญัติทนายความ พ.ศ. ๒๕๒๘ คณะกรรมการสภาทนายความออกข้อบังคับว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ
พ.ศ. ๒๕๓๐ ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับสภาทนายความ ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ
พ.ศ. ๒๕๓๐

ข้อ ๒[๑] 
ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ 
ในข้อบังคับนี้
นายก หมายความว่า นายกสภาทนายความ
คณะกรรมการ หมายความว่า คณะกรรมการสภาทนายความ
พนักงาน หมายความว่า พนักงานสภาทนายความ

ข้อ ๔ 
ให้นายกมีอำนาจออกระเบียบหรือคำสั่งใด ๆ
เพื่อปฏิบัติให้เป็นไปตามข้อบังคับนี้

หมวด ๑
คุณสมบัติ คุณวุฒิ
ตำแหน่งและอัตราเงินเดือนหรือค่าจ้าง

ข้อ ๕  พนักงานมี
๒ ประเภท ดังนี้
๕.๑ พนักงานประจำ คือ
พนักงานที่ได้รับการบรรจุและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งหน้าที่เป็นพนักงานประจำ
โดยได้รับเงินเดือนเป็นรายเดือน
๕.๒ พนักงานชั่วคราว คือ
พนักงานที่ได้รับการบรรจุเข้าฝึกงาน ทดลองงาน หรือจ้างเป็นพนักงานโดยมีกำหนดเวลา
ได้รับค่าจ้างเป็นรายเดือนหรือรายวันตามคำสั่งการจ้างงาน
ผู้ที่สภาทนายความจ้างให้ปฏิบัติงานชั่วคราว
ให้ถือว่าเป็นลูกจ้างชั่วคราวเพื่อปฏิบัติงานเฉพาะกิจการอย่างหนึ่งอย่างใดตามระยะเวลาของโครงการหรือแผนงาน
และไม่อยู่ในบังคับแห่งข้อบังคับนี้

ข้อ ๖ 
พนักงานต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้าม ดังต่อไปนี้
(๑) มีสัญชาติไทย
(๒) มีอายุไม่ต่ำกว่า ๑๘ ปีบริบูรณ์ และไม่เกิน ๖๐
ปีบริบูรณ์
(๓) ไม่เป็นหรือเคยเป็นบุคคลล้มละลาย
(๔) ไม่เคยได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก
เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท หรือความผิดลหุโทษ
(๕) ไม่เป็นข้าราชการซึ่งมีตำแหน่งหรือเงินเดือนประจำ
รวมทั้งข้าราชการการเมือง ลูกจ้างของกระทรวงทบวงกรมหรือทบวงการเมืองที่มีฐานะเทียบเท่า
พนักงานส่วนท้องถิ่น รวมทั้งกรุงเทพมหานคร หรือดำรงตำแหน่งทบวงการเมือง
รวมทั้งสมาชิกสภาท้องถิ่น หรือผู้บริหารท้องถิ่น
(๖) ไม่เป็นผู้มีร่างกายทุพพลภาพจนไม่สามารถปฏิบัติงานได้
ไร้ความสามารถ หรือจิตฟั่นเฟือน ไม่สมประกอบ หรือไม่เป็นโรคใดโรคหนึ่ง ดังต่อไปนี้
ก. โรคเรื้อน
ข. วัณโรค
ค. โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการ
ง. ติดยาเสพติดให้โทษ
จ. โรคพิษสุราเรื้อรัง
ฉ. โรคอื่น ๆ
ที่แพทย์เห็นว่าจะเป็นอุปสรรคต่อการทำงาน
(๗) ไม่เป็นผู้อยู่ในระหว่างถูกพักราชการ
หรือพักงาน
(๘) ไม่เป็นผู้เคยถูกลงโทษให้ออก ปลดออก
หรือไล่ออกจากส่วนราชการ หรือรัฐวิสาหกิจ

ข้อ ๗ 
พนักงานต้องมีคุณวุฒิหรือพื้นความรู้ตามที่กำหนดไว้ในบัญชีคุณสมบัติประจำตำแหน่งพนักงาน

ข้อ ๘[๒]  ตำแหน่งของพนักงาน มีดังนี้
(๑) หัวหน้าสำนักงานสภาทนายความ
(๒) รองหัวหน้าสำนักงานสภาทนายความ
(๓) ผู้ช่วยหัวหน้าสำนักงานสภาทนายความ
(๔) หัวหน้าฝ่าย
(๕) รองหัวหน้าฝ่าย
(๖) ผู้ช่วยหัวหน้าฝ่าย
(๗) หัวหน้างาน
(๘) รองหัวหน้างาน
(๙) ผู้ช่วยหัวหน้างาน
(๑๐) เจ้าหน้าที่
(๑๑) พนักงาน
(๑๒) พนักงานขับรถ
(๑๓) นักการ

ข้อ ๘/๑[๓]  พนักงานสภาทนายความ
ให้ได้รับเงินเดือนที่ได้รับแต่งตั้ง ดังต่อไปนี้
(๑) หัวหน้าสำนักงานสภาทนายความ ให้ได้รับเงินเดือน ระดับ ๘
(๒) รองหัวหน้าสำนักงานสภาทนายความ, ผู้ช่วยหัวหน้าสำนักงานสภาทนายความ
ให้ได้รับเงินเดือน ระดับ ๗
(๓) หัวหน้าฝ่าย ให้ได้รับเงินเดือน ระดับ ๖
(๔) รองหัวหน้าฝ่าย, ผู้ช่วยหัวหน้าฝ่าย ให้ได้รับเงินเดือน
ระดับ ๕
(๕) หัวหน้างาน ให้ได้รับเงินเดือน ระดับ ๔-๕
(๖) รองหัวหน้างาน, ผู้ช่วยหัวหน้างาน ให้ได้รับเงินเดือน
ระดับ ๔
(๗) เจ้าหน้าที่ ให้ได้รับเงินเดือน ระดับ ๓
(๘) พนักงาน ให้ได้รับเงินเดือน ระดับ ๑-๒
(๙) พนักงานขับรถ, นักการ ให้ได้รับเงินเดือน ระดับ ๑

ข้อ ๙ 
ในกรณีที่พนักงานตำแหน่งใดไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้เป็นครั้งคราว
หรือพนักงานตำแหน่งใดว่างลง ให้นายกมอบหมายให้พนักงานระดับรองลงไปเป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่แทน
หรือรักษาการแทนเฉพาะงานหรือทั้งหมด เพื่อมิให้เกิดความเสียหายแก่งานในหน้าที่นั้น

ข้อ ๑๐ 
อัตราเงินเดือน หรือค่าจ้างของพนักงาน
ให้เป็นไปตามบัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานที่แนบท้ายข้อบังคับนี้

ข้อ ๑๑ 
การกำหนดวัน เวลาปฏิบัติงาน การหยุดงาน การลา
ของพนักงานให้เป็นไปตามระเบียบที่นายกจะเป็นผู้กำหนด โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ

หมวด ๒
การบรรจุ
และการแต่งตั้ง

ข้อ ๑๒ 
ผู้สมัครเข้าเป็นพนักงานจะต้องปฏิบัติตามระเบียบข้อบังคับและคำสั่งของสภาทนายความ

ข้อ ๑๓ 
การบรรจุเข้าเป็นพนักงานประจำ การแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง การเลื่อนตำแหน่ง
ให้นายกมีอำนาจออกระเบียบโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ
การบรรจุบุคคลเข้าเป็นพนักงานชั่วคราว
หรือลูกจ้างชั่วคราวเพื่อกิจการใดกิจการหนึ่ง ให้นายกเป็นผู้มีอำนาจพิจารณาจ้างตามที่เห็นเป็นการสมควรเพื่อประโยชน์แก่สภาทนายความ
การบรรจุเข้าดำรงตำแหน่งครั้งแรก จะได้ชั้นใด ระดับใด
ให้นายกมีอำนาจออกเป็นระเบียบ โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ

ข้อ ๑๔ 
การบรรจุและแต่งตั้งพนักงานที่ลาไปรับราชการทหารตามกฎหมายว่าด้วยการรับราชการทหาร
เมื่อพ้นจากประจำการ หรือได้รับอนุญาตให้ลาพักเพื่อรอการปลดและประสงค์จะกลับเข้าปฏิบัติงาน
ให้นายกวางระเบียบโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการไว้เป็นหลักปฏิบัติ

ข้อ ๑๕ 
การแต่งตั้งพนักงานให้ดำรงตำแหน่งสูงขึ้น
หรือแต่งตั้งให้รักษาการในตำแหน่งที่ว่าง ให้นายกเป็นผู้มีอำนาจในการแต่งตั้ง
โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ

ข้อ ๑๖ 
การโยกย้าย สับเปลี่ยนหน้าที่ของพนักงานในฝ่ายหรือต่างฝ่าย
ให้ผู้บังคับบัญชาสูงสุดของฝ่ายหรือสำนักงานนั้น ๆ
เสนอความเห็นต่อนายกเพื่อพิจารณาและลงนามในคำสั่ง

หมวด ๓
การเลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้าง

ข้อ ๑๗ 
นายกมีอำนาจพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างพนักงานตามบัญชีอัตราเงินเดือน
โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ

ข้อ ๑๘ 
การพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างพนักงาน โดยปกติให้เลื่อนได้ปีละ
๑ ขั้น ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคมของปีที่เลื่อนนั้น
และพนักงานที่อยู่ในเกณฑ์ที่จะได้เลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างจะต้องเป็นผู้ที่
(๑) ปฏิบัติตามระเบียบ คำสั่ง
ข้อบังคับที่สภาทนายความได้กำหนดไว้ และรักษาวินัยโดยเคร่งครัด
(๒) มีความรู้ความสามารถเหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่และมีความอุตสาหะบากบั่นในการปฏิบัติหน้าที่ของตน
ทั้งงานที่ได้กระทำไปนั้นเรียบร้อยและเป็นผลดี
(๓) ได้ปฏิบัติงานในตำแหน่งที่มีคุณภาพและปริมาณงานสมควรที่จะเลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้าง
(๔) ในรอบปีที่แล้วมาได้รับการบรรจุและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งหน้าที่เป็นพนักงานประจำหรือเลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างหรือปรับขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างมาแล้วไม่น้อยกว่า
๘ เดือน โดยนับตั้งแต่เดือนแรกของปีเป็นต้นไป
(๕) ในรอบปีที่แล้วมา
มีวันลากิจและลาป่วยในกรณีเจ็บป่วยที่ไม่เกี่ยวกับการปฏิบัติงาน รวมกันไม่ถึง ๔๕
วัน
(๖) ในรอบปีที่แล้วมา มาทำงานสายไม่เกิน ๒๔ ครั้ง
(๗) ในรอบปีที่แล้วมาต้องไม่ขาดงานโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร
(๘) ในรอบปีที่แล้วมาต้องไม่ถูกลงโทษทางวินัย
(๙) ในรอบปีที่แล้วมาต้องไม่ถูกสั่งพักงานเกินกว่า ๖๐ วัน
ในรอบปีที่แล้วมา หมายความว่า ระยะเวลาตั้งแต่วันที่ ๑
มกราคม ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม ของปีนั้น

ข้อ ๑๙ 
การพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนเกินกว่าหนึ่งขั้น ให้อยู่ในหลักเกณฑ์ตามข้อ
๑๘ และในหลักเกณฑ์ประการใดประการหนึ่งดังต่อไปนี้ คือ
(๑) ปฏิบัติงานตามหน้าที่ได้ผลดีเด่นจนถือเป็นตัวอย่างที่ดีได้
(๒) ปฏิบัติงานตามหน้าที่ที่ต้องเสี่ยงอันตรายเป็นกรณีพิเศษ
(๓) ปฏิบัติงานเกินกว่าตำแหน่งหน้าที่จนเกิดประโยชน์ต่อสภาทนายความเป็นพิเศษ
และปฏิบัติงานในตำแหน่งหน้าที่ของตนเป็นผลดีด้วย
(๔) ปฏิบัติงานโดยมีความคิดริเริ่มในเรื่องใดเรื่องหนึ่งซึ่งเป็นประโยชน์ต่อสภาทนายความเป็นพิเศษ
และสภาทนายความได้ดำเนินการตามความคิดริเริ่มนั้น
(๕) ปฏิบัติงานตามหน้าที่ด้วยความตรากตรำเหน็ดเหนื่อยเป็นพิเศษ
และงานนั้นได้ผลดียิ่ง
(๖) ปฏิบัติงานที่ได้รับมอบหมายให้กระทำกิจการใดกิจการหนึ่งจนสำเร็จเป็นผลดียิ่งแก่สภาทนายความ

ข้อ ๒๐ 
ผู้ซึ่งสมควรได้เลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างเป็นกรณีพิเศษเกินกว่า ๑
ขั้น ตามข้อ ๑๙ แต่ขาดหลักเกณฑ์ในข้อ ๑๘ (๔) ถ้าผู้นั้นได้รับการบรรจุหรือแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งหน้าที่เป็นพนักงานประจำแล้ว
หรือเลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้าง หรือปรับเงินเดือนหรือค่าจ้างมาแล้วตั้งแต่ ๖
เดือนขึ้นไปให้เลื่อนขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างได้ไม่เกิน ๑ ขั้น

หมวด ๔
วินัย และการรักษาวินัย

ข้อ ๒๑ 
พนักงานต้องรักษาวินัยโดยเคร่งครัดอยู่เสมอ
ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามถือว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัย
ต้องได้รับโทษตามที่กล่าวไว้ในหมวดนี้

ข้อ ๒๒ 
พนักงานต้องปฏิบัติหน้าที่การงานด้วยความซื่อสัตย์สุจริตและเที่ยงธรรม
ห้ามมิให้ผู้อื่นอาศัย หรือยอมให้ผู้อื่นอาศัยอำนาจหน้าที่ของตน ไม่ว่าโดยทางตรงหรือทางอ้อมหาประโยชน์ให้แก่ตนเองหรือผู้อื่น
เป็นความผิดทางวินัยอย่างร้ายแรง
การปฏิบัติหรือการละเว้นการปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ
เพื่อให้ตนเองหรือผู้อื่นได้รับประโยชน์ที่มิควรได้ เป็นการทุจริตต่อหน้าที่
เป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรง

ข้อ ๒๓ 
พนักงานต้องรักษาความลับของสภาทนายความ
การเปิดเผยความลับของสภาทนายความอันเป็นเหตุให้เสียหายแก่สภาทนายความ
เป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรง

ข้อ ๒๔ 
พนักงานต้องปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา
ซึ่งสั่งในหน้าที่การงานหรือชอบด้วยกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ
และคำสั่งของสภาทนายความ โดยมิให้ขัดขืนหรือหลีกเลี่ยง
การขัดคำสั่ง
หรือหลีกเลี่ยงไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชา
ซึ่งสั่งในหน้าที่การงานโดยชอบด้วยกฎหมาย ระเบียบ
ข้อบังคับและคำสั่งของสภาทนายความอันเป็นเหตุให้เสียหายแก่สภาทนายความ ถือเป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรง

ข้อ ๒๕  พนักงานต้องปฏิบัติงานโดยมิให้เป็นการกระทำข้ามผู้บังคับบัญชาเหนือตน
เว้นแต่ผู้บังคับบัญชาเหนือตนขึ้นไปเป็นผู้สั่งให้กระทำ
หรือได้รับอนุญาตเป็นพิเศษเป็นครั้งคราว

ข้อ ๒๖ 
พนักงานต้องไม่รายงานเท็จต่อผู้บังคับบัญชา การรายงานโดยปกปิด
ข้อความจริงซึ่งควรบอกให้แจ้ง ถือว่าเป็นการรายงานเท็จด้วย
การรายงานเท็จต่อผู้บังคับบัญชา
อันเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่สภาทนายความ เป็นความผิดทางวินัยอย่างร้ายแรง

ข้อ ๒๗ 
พนักงานต้องสนับสนุนนโยบายของสภาทนายความและต้องตั้งใจปฏิบัติหน้าที่ตามนโยบาย
ระเบียบ ข้อบังคับ หรือคำสั่งของสภาทนายความให้เกิดผลดีและมีความก้าวหน้าแก่สภาทนายความด้วยความอุตสาหะเอาใจใส่และระมัดระวังรักษาผลประโยชน์ของสภาทนายความ

ข้อ ๒๘ 
พนักงานต้องอุทิศเวลาของตนให้แก่กิจการงานของสภาทนายความ
จะละทิ้งหรือทอดทิ้งหน้าที่การงานมิได้
การละทิ้งหน้าที่การงานโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร
เป็นเหตุให้เสียหายแก่สภาทนายความอย่างร้ายแรง หรือละทิ้งหน้าที่การงานติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่าเจ็ดวันโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร
หรือมีพฤติการณ์แสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบคำสั่งและข้อบังคับของสภาทนายความ
เป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรง

ข้อ ๒๙  พนักงานต้องสุภาพเรียบร้อยและรักษาความสามัคคีระหว่างพนักงาน
และช่วยเหลือซึ่งกันและกันในหน้าที่การงาน

ข้อ ๓๐ 
พนักงานต้องสุภาพเรียบร้อยให้การต้อนรับ
ให้ความสะดวกแก่ผู้มาติดต่อในการงานอันเกี่ยวกับหน้าที่ของตนเป็นอย่างดี

ข้อ ๓๑ 
พนักงานต้องไม่กระทำการ หรือยอมให้ผู้อื่นกระทำการหาผลประโยชน์อันอาจทำให้เสียความเป็นธรรม
หรือเสื่อมเสียเกียรติศักดิ์ของตำแหน่งหน้าที่ของตน

ข้อ ๓๒ 
พนักงานต้องไม่กระทำการอันได้ชื่อว่าเป็นผู้ประพฤติชั่ว เช่น
ประพฤติตนเป็นคนเสเพล เสพของมึนเมาจนไม่สามารถครองสติได้ หมกมุ่นในการพนัน หรือประพฤติผิดศีลธรรมอันดี

ข้อ ๓๓ 
การกระทำความผิดทางอาญาจนกระทั่งได้รับโทษจำคุกหรือโทษหนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก
หรือได้รับโทษที่หนักกว่าจำคุก
เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
หรือความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท

ข้อ ๓๔ 
ให้ผู้บังคับบัญชามีหน้าที่ส่งเสริมและระมัดระวังดูแลผู้อยู่ใต้บังคับบัญชาให้ปฏิบัติตามวินัย
ผู้บังคับบัญชาผู้ใดละเลยไม่ปฏิบัติหน้าที่ตามข้อนี้โดยไม่สุจริต
ให้ถือว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัยด้วย

ข้อ ๓๕ 
โทษผิดวินัยมี ๖ สถาน
(๑) ภาคทัณฑ์
(๒) ตัดเงินเดือนหรือค่าจ้าง
(๓) ลดขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้าง
(๔) ให้ออก
(๕) ปลดออก
(๖) ไล่ออก

ข้อ ๓๖ 
การลงโทษพนักงาน นายกเป็นผู้มีอำนาจสั่งลงโทษพนักงานได้ตามข้อ ๓๕
โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ

ข้อ ๓๗ 
การลงโทษพนักงาน ต้องสั่งลงโทษให้เหมาะสมกับความผิด  ทั้งนี้ ต้องอย่าให้เป็นไปโดยพยาบาท หรือโทสะจริต
หรือลงโทษผู้ที่ไม่มีความผิด
ในคำสั่งลงโทษให้แสดงว่าผู้ถูกลงโทษกระทำผิดวินัยในกรณีใด ข้อใด

ข้อ ๓๘ 
พนักงานผู้ใดกระทำผิดวินัยที่ยังไม่ถึงขั้นเป็นการกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงให้สั่งลงโทษภาคทัณฑ์
ตัดเงินเดือนหรือค่าจ้างหรือลดขั้นเงินเดือนหรือค่าจ้างตามควรแก่กรณี
ให้เหมาะสมกับความผิด ถ้ามีเหตุอันควรลดหย่อนจะนำมาประกอบการพิจารณาลดโทษก็ได้
แต่สำหรับการลงโทษภาคทัณฑ์ให้ใช้เฉพาะกรณีกระทำผิดวินัยเล็กน้อย
หรือมีเหตุอันควรลดหย่อน ซึ่งยังไม่ถึงกับจะต้องถูกลงโทษตัดเงินเดือน
ในกรณีกระทำผิดวินัยเล็กน้อยและเป็นความผิดครั้งแรก
ถ้าเห็นว่ามีเหตุอันควรงดโทษจะงดโทษให้โดยว่ากล่าวตักเตือนหรือให้ทำทัณฑ์บนหรือเป็นหนังสือไว้ก่อนก็ได้

ข้อ ๓๙ 
พนักงานผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงจะต้องได้รับโทษให้ออก ปลดออก
หรือไล่ออก ตามความร้ายแรงแห่งกรณี ถ้ามีเหตุอันควรลดหย่อนจะนำมาประกอบการพิจารณาลดโทษก็ได้
แต่ห้ามมิให้ลดโทษลงต่ำกว่าให้ออก
พนักงานผู้ใดมีกรณีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงและเห็นว่ากรณีมีมูลอันควรสอบสวน
ให้นายกตั้งคณะกรรมการขึ้นมาทำการสอบสวนโดยไม่ชักช้า
จำนวนของกรรมการจะมีเท่าใดให้นายกเป็นผู้กำหนด แต่มิให้เกิน ๕ คน แต่ไม่ต่ำกว่า ๓
คน
ในการสอบสวนจะต้องแจ้งข้อกล่าวหาและสรุปพยานหลักฐานที่สนับสนุนข้อกล่าวหาเท่าที่มีให้ผู้ถูกกล่าวหาทราบ
โดยจะระบุหรือไม่ระบุชื่อพยานก็ได้
และต้องให้โอกาสผู้ถูกกล่าวหาชี้แจงและนำพยานหลักฐานเข้าสืบแก้ข้อกล่าวหาได้ด้วย

ข้อ ๔๐  ให้คณะกรรมการสอบสวนทำการสอบสวนให้เสร็จภายในกำหนด
๓๐ วัน นับแต่วันที่ได้รับทราบคำสั่งแต่งตั้ง
หากไม่สามารถดำเนินการสอบสวนให้เสร็จภายในกำหนดเวลาดังกล่าว ให้คณะกรรมการสอบสวนขอขยายระยะเวลาสอบสวนต่อนายกได้อีกไม่เกิน
๒ ครั้ง ครั้งละไม่เกิน ๑๕ วัน
ในการพิจารณา ให้คณะกรรมการสอบสวนตัดสินโดยการลงมติถือเอาเสียงข้างมาก
ผู้ถูกกล่าวหาอาจอุทธรณ์คำสั่งของคณะกรรมการสอบสวนต่อนายกโดยต้องแสดงว่าคำสั่งของคณะกรรมการสอบสวนไม่ถูกต้องอย่างไร
ภายใน ๗ วันนับจากวันทราบคำสั่ง เพื่อประโยชน์แห่งการนี้นายกมีอำนาจเรียกบุคคลหรือเอกสารที่ได้แสดงไว้แล้วต่อคณะกรรมการสอบสวนมาประกอบการพิจารณา
คำสั่งของนายกเป็นที่สุด
การอุทธรณ์ไม่เป็นเหตุแห่งการเพิ่มโทษ
แต่หากสมควรจะลดโทษก็ได้แต่มิให้ลดต่ำเกินกว่า ๑ ขั้นของโทษเดิม

หมวด ๕
การถอดถอน

ข้อ ๔๑ 
นายกมีอำนาจถอดถอนพนักงานให้พ้นจากตำแหน่งหน้าที่ โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ

ข้อ ๔๒ 
พนักงานพ้นจากตำแหน่งเมื่อ
(๑) ตาย
(๒) ลาออก
(๓) ให้ออก
(๔) ไล่ออก
(๕) ปลดออก
(๖) เป็นผู้ขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามตามข้อ ๖

ข้อ ๔๓ 
พนักงานผู้ใดพ้นจากตำแหน่งหน้าที่เพราะตายให้จ่ายเงินเดือนหรือค่าจ้างถึงวันตาย

ข้อ ๔๔  พนักงานผู้ใดประสงค์จะลาออก
ให้ยื่นหนังสือขอลาออกต่อผู้บังคับบัญชาชั้นต้นล่วงหน้าไม่น้อยกว่า ๓๐ วัน
ให้ผู้บังคับบัญชาพิจารณาว่าสมควรจะอนุญาตให้ลาออกหรือไม่
หรือควรยับยั้งการอนุญาตให้ลาออกไว้ก่อนตามหลักเกณฑ์ในข้อนี้
พร้อมด้วยหลักฐานโดยชัดเจนและมูลเหตุอื่นที่ขอลาออก นอกจากที่ระบุไว้ในใบลาออก
รายงานเสนอตามลำดับจนถึงนายกภายในกำหนดเวลาไม่เกิน ๒๐ วัน
เมื่อนายกมีคำสั่งให้ลาออกแล้วจึงให้ถือว่าพนักงานผู้นั้นพ้นจากตำแหน่งหน้าที่โดยการลาออก
ถ้าได้รับหนังสือลาออกภายในระยะเวลาน้อยกว่ากำหนด ๓๐ วัน
และผู้บังคับบัญชาพิจารณาว่าจะไม่ก่อให้เกิดผลเสียแก่การทำงาน
ประกอบทั้งผู้ขอลาออกมีเหตุผลและความจำเป็นที่จะต้องขอลาออกโดยด่วนก็ให้อยู่ในดุลยพินิจที่จะรับพิจารณาได้เป็นการเฉพาะราย
นายกมีอำนาจยับยั้งการลาออกในกรณีต่อไปนี้
(๑) ผู้ขอลาออกมีเรื่องถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยหรือกระทำผิดทางอาญาซึ่งมิใช่ความผิดอันได้กระทำโดยประมาท
หรือความผิดลหุโทษ
ให้ยับยั้งการอนุญาตให้ลาออกไว้ก่อนเพื่อรอฟังผลของเรื่องที่ถูกกล่าวหา แต่เมื่อเรื่องถึงที่สุดแล้ว
พนักงานผู้นั้นไม่ถูกลงโทษให้ออก ปลดออก หรือไล่ออก จึงอนุญาตให้ลาออกได้ หากพนักงานผู้นั้นถูกสั่งลงโทษให้ออก
ปลดออก หรือไล่ออก จะอนุญาตให้ลาออกไม่ได้
(๒) พนักงานผู้ขอลาออกมีภาระผูกพันหรือหนี้สินกับสภาทนายความให้ยับยั้งการอนุญาตให้ลาออกไว้ก่อนจนกว่าพนักงานผู้นั้นจะปลดเปลื้องภาระผูกพันหรือหนี้สินที่มีให้หมดสิ้น
หรือได้ทำความตกลงให้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
(๓) พนักงานผู้ขอลาออกยังส่งมอบงานไม่แล้วเสร็จ
การสั่งอนุญาตให้ลาออกหรือไม่
หรือการยับยั้งการอนุญาตให้ลาออกให้นายกสั่งภายในกำหนดเวลาไม่เกิน ๑๐ วัน
นับแต่วันที่รับเรื่องการขอลาออก

ข้อ ๔๕ 
นายกอาจสั่งให้พนักงานผู้ใดพ้นจากตำแหน่งหน้าที่โดยการให้ออกในกรณีข้อหนึ่งข้อใด
ต่อไปนี้
(๑) พนักงานผู้นั้นเจ็บป่วยเกินกำหนดเวลาในรอบปี
ตามระเบียบของสภาทนายความว่าด้วยการลาและนายกเห็นสมควรให้ออก
(๒) พนักงานผู้นั้นหย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่การงานของตน
หรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่หรือบกพร่องต่อหน้าที่
(๓) พนักงานผู้นั้นต้องหาว่ากระทำผิดวินัยร้ายแรงและการสอบสวนไม่ได้เป็นความสัตย์ว่าได้กระทำผิดที่จะถูกไล่ออกหรือปลดออก
แต่มีมลทินมัวหมอง หรือมีพฤติการณ์อันไม่น่าเป็นที่ไว้วางใจ ซึ่งจะให้ปฏิบัติงานต่อไปอาจเป็นการเสียหายแก่สภาทนายความ
(๔) พนักงานผู้นั้นต้องรับโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก
เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๕) พนักงานผู้นั้นต้องถูกยุบเลิกตำแหน่ง
โดยไม่มีตำแหน่งอื่นที่จะแต่งตั้งให้เหมาะสมได้
(๖) พนักงานผู้นั้นขาดคุณสมบัติ หรือมีลักษณะต้องห้ามตาม
ข้อ ๖

ข้อ ๔๖ 
พนักงานผู้ใดประสงค์จะสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรให้ลาออกก่อนวันรับสมัครเลือกตั้งไม่น้อยกว่า
๗ วัน
พนักงานผู้ใดไม่ลาออกตามวรรคหนึ่ง ให้นายกสั่งปลดออก

ข้อ ๔๗ 
ภายใต้บังคับข้อ ๓๙ เมื่อพนักงานกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงดังต่อไปนี้
ให้ไล่ออก
(๑) ทุจริตต่อหน้าที่
(๒) ขัดคำสั่งของผู้บังคับบัญชาซึ่งสั่งในหน้าที่โดยชอบ
และขัดคำสั่งนั้น เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงแก่สภาทนายความ
(๓) ประมาทเลินเล่อในหน้าที่
เป็นเหตุให้เกิดความเสียหายแก่สภาทนายความอย่างร้ายแรง
(๔) ประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง
(๕) ละทิ้งหน้าที่หรือทอดทิ้งหน้าที่หรือขาดงานติดต่อในคราวเดียวกันโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรเป็นเวลาเกินกว่าเจ็ดวันทำการ
(๖) ต้องคำพิพากษาให้เป็นคนล้มละลายเพราะกระทำหนี้สินขึ้นโดยทุจริต

หมวด ๖
การพักงาน

ข้อ ๔๘ 
นายกมีอำนาจออกคำสั่งให้พนักงานพักงานได้ในกรณีดังต่อไปนี้
(๑) ถูกฟ้องคดีอาญา หรือถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดทางอาญา
เว้นแต่ความผิดอันได้กระทำโดยประมาท หรือความผิดลหุโทษ
(๒) ถูกฟ้องคดีแพ่งให้ชดใช้ทรัพย์สินแก่สภาทนายความ
(๓) ถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง

ข้อ ๔๙ 
ให้งดจ่ายเงินเดือนหรือค่าจ้างและสิทธิอื่น ๆ แก่พนักงานผู้ถูกสั่งให้พักงาน

ข้อ ๕๐ 
ในกรณีที่สั่งให้พักงานพนักงานผู้ใด ถ้าปรากฏว่า
(๑) พนักงานผู้นั้นมิได้กระทำผิดและไม่มีมลทินหรือมัวหมอง
ให้นายกสั่งให้พนักงานผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติงานในตำแหน่งเดิมหรือเทียบเท่าและให้จ่ายเงินเดือนหรือค่าจ้างและสิทธิอื่น
ๆ ที่งดจ่ายไว้จนเต็มจำนวน
(๒) ไม่ได้ความเป็นสัตย์ว่า
พนักงานผู้นั้นได้กระทำความผิดแต่มีมลทินหรือมัวหมอง หรือมีพฤติการณ์อันไม่น่าไว้วางใจซึ่งถ้าจะให้ปฏิบัติงานต่อไปอาจจะเสียหายแก่สภาทนายความ
ให้นายกมีอำนาจสั่งให้พนักงานผู้นั้นพ้นจากตำแหน่งโดยไม่ถือว่าได้กระทำความผิด
และให้ออกได้ตั้งแต่วันที่สั่งให้พักงาน
(๓) ไม่ได้ความเป็นสัตย์ว่า พนักงานผู้นั้นได้กระทำความผิด
แต่มีมลทินหรือมัวหมอง ถ้าเห็นว่าพนักงานผู้นั้นยังอาจเป็นประโยชน์แก่สภาทนายความ
ให้นายกสั่งให้พนักงานผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติงานในตำแหน่งที่ไม่สูงกว่าตำแหน่งเดิม
แต่ห้ามจ่ายเงินเดือนหรือค่าจ้างและสิทธิอื่น ๆ ที่งดจ่ายไว้นั้น
(๔) พนักงานผู้ใดถูกศาลพิพากษาว่ามีความผิดแต่รอการลงโทษหรือรอการกำหนดโทษไว้
หรือถูกลงโทษไม่ถึงจำคุกหรือมีความผิดทางวินัยแต่ไม่ถึงกับถูกสั่งไล่ออก ปลดออก
หรือให้ออก ให้นายกสั่งให้พนักงานผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติงานในตำแหน่งที่ไม่สูงกว่าตำแหน่งเดิมและให้จ่ายเงินเดือนหรือค่าจ้างและสิทธิอื่น
ๆ ที่งดจ่ายไว้ให้ครึ่งหนึ่ง
(๕) พนักงานผู้ใดถูกศาลพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือโทษหนักกว่าจำคุก
หรือมีความผิดทางวินัยถูกสั่งไล่ออก ปลดออก หรือให้ออก ห้ามจ่ายเงินเดือน ค่าจ้าง
หรือสิทธิอื่น ๆ ที่งดจ่ายไว้

ข้อ ๕๑ 
ถ้าผู้ถูกสั่งพักงานตายเสียก่อนคดีหรือกรณีถึงที่สุด
และคดีหรือกรณีนั้นจำต้องระงับตามกฎหมาย ให้นายกวินิจฉัยตามหลักฐานเท่าที่มีอยู่ว่า
จะจ่ายเงินเดือนหรือค่าจ้างและสิทธิอื่นที่งดจ่ายไว้หรือไม่
หมวด ๗
สวัสดิการพนักงาน[๔]

ข้อ
๕๒[๕] 
ให้สภาทนายความจัดสวัสดิการแก่พนักงานตามระเบียบที่นายกจะเป็นผู้กำหนด
โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ

ประกาศ ณ วันที่ ๑๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๐
คำนวณ  ชโลปถัมภ์
นายกสภาทนายความ

[เอกสารแนบท้าย]

๑.[๖]
บัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความบัญชี 6 (แก้ไขเพิ่มเติม)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๒[๗]

ข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๓[๘]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้ข้อบังคับฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงอัตราเงินเดือนพนักงานให้สอดคล้องกับสภาพการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศ
แต่ข้อบังคับสภาทนายความ ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ พ.ศ. ๒๕๓๐ ข้อ ๑๐
ได้กำหนดอัตราเงินเดือนหรือค่าจ้างของพนักงานให้เป็นไปตามบัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานที่แนบท้ายข้อบังคับ
 จึงจำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ พ.ศ. ๒๕๓๐

ข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๕[๙]

ข้อ ๔ 
ในกรณีที่พนักงานสภาทนายความได้เลื่อนขึ้นรับเงินเดือนในระดับสูงขึ้น ให้ได้รับเงินเดือนในอัตราขั้นต่ำของระดับที่เลื่อนขึ้น
แต่ถ้าผู้นั้นได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำในระดับที่เลื่อนขึ้นจึงให้ได้รับเงินเดือนในขั้นของระดับที่เลื่อนขึ้น
ซึ่งมีจำนวนเท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่ ในกรณีที่เงินเดือนในขั้นของระดับที่เลื่อนขึ้นไม่มีจำนวนที่เท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่
ก็ให้ได้รับเงินเดือนในขั้นซึ่งมีจำนวนสูงกว่าเงินเดือนที่ได้รับอยู่น้อยที่สุด

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้ข้อบังคับสภาทนายความฉบับนี้ คือ
โดยที่ได้มีการประกาศใช้บัญชีอัตราเงินเดือนข้าราชการพลเรือน หมายเลข ๑
ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน ๒๕๓๕ ให้สอดคล้องกับสภาพการณ์ทางเศรษฐกิจ
จึงเป็นการสมควรปรับปรุงอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความให้สอดคล้องกับสภาพการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศด้วย
จึงจำเป็นต้องยกเลิกบัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความตามข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๓
โดยให้ใช้บัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ นี้แทน

ข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๖[๑๐]

ข้อ ๖ 
ในกรณีที่พนักงานสภาทนายความ ได้เลื่อนขึ้นรับเงินเดือนในระดับสูงขึ้น ให้ได้รับเงินเดือนในอัตราขั้นต่ำของระดับที่เลื่อนขึ้น
แต่ถ้าผู้นั้นได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำในระดับที่เลื่อนขึ้น
ก็ให้ได้รับเงินเดือนในระดับที่เลื่อนขึ้นซึ่งมีจำนวนเท่ากับเงินเดือนที่ได้
ในกรณีที่เงินเดือนในขั้นของระดับที่เลื่อนขึ้น
ไม่มีจำนวนที่เท่ากับเงินเดือนที่ได้ ก็ให้ได้รับเงินเดือนในขั้นซึ่งมีจำนวนสูงกว่าเงินเดือนที่ได้รับอยู่น้อยที่สุด

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้ข้อบังคับสภาทนายความฉบับนี้ คือ
โดยที่ได้กำหนด ตำแหน่งรองหัวหน้าฝ่าย, ผู้ช่วยหัวหน้าฝ่าย, รองหัวหน้างาน
และผู้ช่วยหัวหน้างานขึ้นมาใหม่ เพื่อขยายตำแหน่งและรองรับปริมาณงานที่เพิ่มมากขึ้น
จึงจำเป็นต้องปรับปรุงเปลี่ยนแปลงตำแหน่งพนักงานใหม่และโดยที่สภาทนายความได้ใช้บัญชีอัตราเงินเดือนบัญชี
๑ (ฉบับที่ ๔) มาตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๕ นั้น
ปรากฏว่าสภาพการณ์ทางเศรษฐกิจได้เปลี่ยนแปลงไป จึงเป็นการสมควรปรับปรุงอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความ
ให้สอดคล้องกับสภาพการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศ
ฉะนั้นจำเป็นต้องยกเลิกบัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความ ตามข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ โดยให้ใช้บัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความ
บัญชี ๒ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๖ แทน

ข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๓๘[๑๑]

ข้อ ๔ 
ในกรณีที่พนักงานสภาทนายความ ได้เลื่อนขึ้นรับเงินเดือนในระดับสูงขึ้นให้ได้รับเงินเดือนในอัตราขั้นต่ำของระดับที่เลื่อนขึ้น
แต่ถ้าผู้นั้นได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำในระดับที่เลื่อนขึ้นจึงให้ได้รับเงินเดือนในขั้นของระดับที่เลื่อนขึ้นซึ่งมีจำนวนเท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่
ในกรณีที่เงินเดือนในขั้นของระดับที่เลื่อนขึ้นไม่มีจำนวนที่เท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่
ก็ให้ได้รับเงินเดือนในขั้นซึ่งมีจำนวนสูงกว่าเงินเดือนที่ได้รับอยู่น้อยที่สุด

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้ข้อบังคับสภาทนายความฉบับนี้ คือ
โดยที่สภาทนายความ ได้ใช้บัญชีอัตราเงินเดือนบัญชี ๒ (ฉบับที่ ๕) มาตั้งแต่วันที่
๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๗ นั้น ปรากฏว่าสภาพการณ์ทางเศรษฐกิจได้เปลี่ยนแปลงไป
จึงเป็นการสมควรปรับปรุงโครงสร้างอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความ
ให้สอดคล้องกับสภาพการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศ ฉะนั้นจึงจำเป็นต้องยกเลิกบัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความตามข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๖ โดยให้ใช้บัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความ
บัญชี ๓ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๓๘ แทน

ข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๔๒[๑๒]

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้ข้อบังคับสภาทนายความฉบับนี้ คือ
โดยที่สภาทนายความได้ใช้บัญชีอัตราเงินเดือนบัญชี ๓ (ฉบับที่ ๖) มาตั้งแต่วันที่ ๑
มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๘ นั้น ปรากฏว่าได้มีการประกาศใช้อัตราค่าจ้างขั้นต่ำเป็นวันละ ๑๖๒
บาท ตั้งแต่วันที่ ๑๙ กันยายน ๒๕๔๐ ทำให้บัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความ
ซึ่งเริ่มที่ ๔,๕๐๐ บาทต่อเดือน ต่ำกว่ามาตรฐานค่าจ้างขั้นต่ำ
ประกอบกับสภาพการณ์ทางเศรษฐกิจได้เปลี่ยนแปลงไป
จึงเป็นการสมควรปรับปรุงโครงสร้างอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความ
ให้สอดคล้องกับสภาพการณ์ทางเศรษฐกิจของประเทศ ฉะนั้น
จึงจำเป็นต้องยกเลิกบัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความตามข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ บัญชี ๓ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๓๘
โดยให้ใช้บัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความ บัญชี ๔ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๔๒
แทน

ข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๕๓[๑๓]

ข้อ ๔  ในกรณีที่พนักงานสภาทนายความ ได้เลื่อนขั้นรับเงินเดือนในระดับสูงขึ้นให้ได้รับเงินเดือนในอัตราขั้นต่ำของระดับที่เลื่อนขึ้น
แต่ถ้าผู้นั้นได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำในระดับที่เลื่อนขั้นจึงให้ได้รับเงินเดือนในขั้นของระดับที่เลื่อนขึ้น
ซึ่งมีจำนวนเท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่ ในกรณีที่เงินเดือนในขั้นของระดับที่เลื่อนขึ้น
ไม่มีจำนวนที่เท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่ก็ให้ได้รับเงินเดือนในขั้นซึ่งมีจำนวนสูงกว่าเงินเดือนที่ได้รับอยู่น้อยที่สุด

ข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๕๕[๑๔]

ข้อ ๔  ในกรณีที่พนักงานสภาทนายความ ได้เลื่อนขั้นรับเงินเดือนในระดับสูงขึ้นให้ได้รับเงินเดือนในอัตราขั้นต่ำของระดับที่เลื่อนขึ้น
แต่ถ้าผู้นั้นได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำในระดับที่เลื่อนขั้นจึงให้ได้รับเงินเดือนในขั้นของระดับที่เลื่อนขั้น
ซึ่งมีจำนวนเท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่ ในกรณีที่เงินเดือนในขั้นของระดับที่เลื่อนขั้น
ไม่มีจำนวนที่เท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่ก็ให้ได้รับเงินเดือนในขั้นซึ่งมีจำนวนสูงกว่าเงินเดือนที่ได้รับอยู่น้อยที่สุด

ปณตภร/ผู้จัดทำ
๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๒๗๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๓๐ ธันวาคม ๒๕๓๐

[๒] ข้อ ๘
แก้ไขเพิ่มเติมโดยข้อบังคับสภาทนายความ ว่าด้วยการพนักงานทนายความ (ฉบับที่ ๕
)พ.ศ. ๒๕๓๖

[๓] ข้อ ๘/๑ เพิ่มโดยข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานทนายความ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๖

[๔] หมวด ๗ สวัสดิการพนักงาน
ข้อ ๕๒ เพิ่มโดยข้อบังคับสภาทนายความ ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๓๒

[๕] ข้อ ๕๒
เพิ่มโดยข้อบังคับสภาทนายความ ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๒

[๖] บัญชีอัตราเงินเดือนพนักงานสภาทนายความบัญชี 5 แก้ไขเพิ่มเติมโดยข้อบังคับสภาทนายความ
ว่าด้วยการพนักงานสภาทนายความ (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๕๕

[๗] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๖/ตอนที่ ๑๔๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๒/๑๖ กันยายน ๒๕๓๒

[๘] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๗/ตอนที่ ๑๙๖/หน้า ๔๐๔/๒ ตุลาคม ๒๕๓๓

[๙] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๑๐๘/หน้า ๔๘/๑๖ ตุลาคม ๒๕๓๕

[๑๐] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๑/ตอนพิเศษ ๑๔ ง/หน้า ๒๘/๑๑ มีนาคม ๒๕๓๗

[๑๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๓๐ ง/ หน้า ๓๐/๑๓ เมษายน ๒๕๓๘

[๑๒] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๓๐ ง/หน้า ๔๓/๑๕ เมษายน ๒๕๔๒

[๑๓] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๑๒๘/ตอนพิเศษ ๗๙ ง/หน้า ๘/๒๑ กรกฎาคม ๒๕๕๔

[๑๔] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๑๒๙/ตอนพิเศษ ๑๕๔ ง/หน้า ๕๘/๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๕