atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
กฎกระทรวง ฉบับที่ 25 (พ.ศ. 2542) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. 2521

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๕ (พ.ศ.
๒๕๔๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ
พ.ศ. ๒๕๒๑

                   อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ และมาตรา ๑๔ วรรคสอง แห่งพระราช
บัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม โดย
ความเห็นชอบของ ก.ต. ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                   ให้มีตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่น โดยเทียบกับตำแหน่ง
ข้าราชการตุลาการตามมาตรา ๑๔ วรรคหนึ่ง ดังต่อไปนี้

ตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่น                                     เทียบกับตำแหน่ง
เลขานุการศาลล้มละลายกลาง                                  ผู้พิพากษาศาลจังหวัด
ผู้พิพากษาศาลล้มละลายกลาง                                  ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์
ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลล้มละลายกลาง                 ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอุทธรณ์
รองอธิบดีผู้พิพากษาศาลล้มละลายกลาง                      ผู้พิพากษาศาลฎีกา
อธิบดีผู้พิพากษาศาลล้มละลายกลาง                                     อธิบดีผู้พิพากษาศาลชั้นต้น

                                      ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๒
                                                      สุทัศน์
เงินหมื่น
                                           รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มีการจัดตั้งและเปิดทำการ
ศาลล้มละลาย
จึงสมควรกำหนดให้มีตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในศาลดังกล่าว
และเทียบตำแหน่งดังกล่าวกับข้าราชการตุลาการตามมาตรา ๑๔
วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ.๒๕๒๑
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบ
ข้าราชการฝ่ายตุลาการ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๖ และโดยที่มาตรา
๑๔ วรรคสอง แห่งพระราช
บัญญัติดังกล่าวบัญญัติว่า
การกำหนดให้มีตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่นและ
การเทียบตำแหน่งดังกล่าวกับตำแหน่งข้าราชการตุลาการ
ตำแหน่งใดให้กำหนดโดยกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๔๒/๕๑ก/๑/๒๓ มิถุนายน ๒๕๔๒]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2529) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. 2521

ตราครุฑ

ตราครุฑ
กฎกระทรวง
ฉบับที่ 12 (พ.ศ.
2529)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ
พ.ศ. 2521

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 13 และมาตรา 14
วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. 2521
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมโดยความเห็นชอบของ ก.ต. ออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้
ให้มีตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่น  โดยเทียบกับตำแหน่งข้าราชการตุลาการตามมาตรา
14 วรรคหนึ่ง ดังต่อไปนี้

              ตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่น               
           เทียบกับตำแหน่ง

              -------------------                           ------------

เลขานุการศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง          
   ผู้พิพากษาศาลจังหวัด
เลขานุการศาลภาษีอาการกลาง                
      ผู้พิพากษาศาลจังหวัด
ผู้พิพากษาศาลภาษีอากรกลาง                  
     ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล
ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลภาษีอากรกลาง     
ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์
รองอธิบดีผู้พิพากษาศาลภาษีอากรกลาง           
รองอธิบดีผู้พิพากษาศาลชั้นต้น
อธิบดีผู้พิพากษาศาลภาษีอากรกลาง              
อธิบดีผู้พิพากษาศาลชั้นต้น

ให้ไว้ ณ วันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2529

                        พิภพ
อะสีติรัตน์

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้มีตำแหน่ง
ข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในศาลภาษีอากรกลาง และให้มีตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียก
ชื่ออย่างอื่นเพิ่มขึ้นในศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง 
และสมควรเทียบตำแหน่งดังกล่าวกับตำแหน่งข้าราช
การตุลาการ ตามมาตรา 14 วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. 2521
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
กฎกระทรวง ฉบับที่ 18 (พ.ศ. 2536) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. 2521

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๘ (พ.ศ.
๒๕๓๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ
พ.ศ. ๒๕๒๑

                   อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ และมาตรา ๑๔ วรรคสอง แห่งพระราช
บัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม โดยความ
เห็นชอบของ ก.ต. ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                   ให้มีตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่น โดยเทียบกับตำแหน่ง
ข้าราชการตุลาการตามมาตรา ๑๔ วรรคหนึ่ง ดังต่อไปนี้

ตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่น                                       เทียบกับตำแหน่ง

 ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลแพ่งกรุงเทพใต้                ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์
 ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอาญากรุงเทพใต้              ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์
 รองเลขานุการศาลฎีกา                                         ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล
 ผู้พิพากษาศาลแพ่งกรุงเทพใต้                                ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล
 ผู้พิพากษาศาลอาญากรุงเทพใต้
                              ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล
 รองเลขานุการศาลอุทธรณ์
                                    ผู้พิพากษาศาลจังหวัด
 รองเลขานุการศาลอุทธรณ์ภาค                                ผู้พิพากษาศาลจังหวัด
 เลขานุการศาลแพ่งกรุงเทพใต้
                                ผู้พิพากษาศาลจังหวัด
 เลขานุการศาลอาญากรุงเทพใต้
                              ผู้พิพากษาศาลจังหวัด

                                                ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๙
                                                              สุวิทย์  คุณกิตติ
                                                    รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

หมายเหต ุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้มี
ตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในศาลแพ่งกรุงเทพใต้และศาลอาญากรุงเทพใต้และ
ให้มีตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่นเพิ่มขึ้นในศาลฎีกา
ศาลอุทธรณ์และศาลอุทธรณ์
ภาค
และเทียบตำแหน่งดังกล่าวกับตำแหน่งข้าราชการตุลาการตามมาตรา ๑๔ วรรคหนึ่ง แห่ง
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๗
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๓๖/๕๒/๓/๒๗ เมษายน ๒๕๓๖]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2527) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. 2521

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ.
๒๕๒๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ
พ.ศ. ๒๕๒๑

                   อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ และมาตรา ๔๔ แห่งพระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม โดยความ
เห็นชอบของ ก.ต. ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                   ให้ยกเลิกความในข้อ ๑ ข้อ ๒ และข้อ ๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕
(พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

                   ข้อ ๑ 
เมื่อจะต้องมีการบรรจุและแต่งตั้งดะโต๊ะยุติธรรม ให้อธิบดีผู้พิพากษา
ภาคประกาศรับสมัครอิสลามศาสนิกซึ่งมีคุณสมบัติตามมาตรา ๔๔
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบ
ข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑ เพื่อดำเนินการอบรม ทดสอบ
คัดเลือก บรรจุ และแต่งตั้ง
เป็นดะโต๊ะยุติธรรม

                   ข้อ ๒ 
เมื่อพ้นกำหนดเวลารับสมัครแล้ว ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาคจัดให้ผู้สมัคร
ได้รับการอบรมในหลักกฎหมายอิสลาม
หน้าที่และจริยธรรมของตุลาการ จากคณะกรรมการ
อบรมซึ่งกระทรวงยุติธรรมแต่งตั้ง
                   หลังการอบรม ให้คณะกรรมการอบรมทำการทดสอบความรู้ของผู้เข้ารับการ
อบรมว่า
มีภูมิรู้ในหลักกฎหมายอิสลามพอที่จะเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาดข้อกฎหมายอิสลามเกี่ยวด้วย
ครอบครัวและมรดก
และมีความรู้ในหน้าที่และจริยธรรมของตุลาการสมควรจะได้รับการบรรจุ
และแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งดะโต๊ะยุติธรรมได้
แล้วเสนอรายชื่อผู้ผ่านการอบรมและทดสอบ
ดังกล่าวไปยังอธิบดีผู้พิพากษาภาค
                   ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาคปรึกษากับผู้พิพากษาหัวหน้าศาลและผู้ว่าราชการจังหวัด
ที่เกี่ยวข้อง
แล้วเสนอชื่อผู้ผ่านการอบรมและทดสอบตามวรรคหนึ่งและวรรคสองซึ่งอธิบดี
ผู้พิพากษาภาคเห็นสมควรจะบรรจุและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งดะโต๊ะยุติธรรมไปยังรัฐมนตรี
ว่าการกระทรวงยุติธรรม

                   ข้อ ๓ 
เมื่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมเห็นสมควรให้ผู้ผ่านการอบรมและ
ทดสอบตามข้อ ๒ ผู้ใดเป็นดะโต๊ะยุติธรรม
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมเสนอ ก.ต. 
เพื่อให้ความเห็นชอบก่อน
เมื่อได้รับความเห็นชอบแล้วจึงดำเนินการเพื่อบรรจุและแต่งตั้งต่อไป

                                      ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๗
                                                      พิภพ อะสิติรัตน์
                                          รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่หลักเกณฑ์และวิธีการบรรจุ
และแต่งตั้งดะโต๊ะยุติธรรมที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕
(พ.ศ. ๒๕๒๒) ออกตามความใน
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑
ยังไม่เหมาะสม สมควรกำหนด
หลักเกณฑ์และวิธีการดังกล่าวเสียใหม่
โดยให้ผู้สมัครเป็นดะโต๊ะยุติธรรมได้รับการอบรมและ
ทดสอบภูมิรู้ในหลักกฎหมายอิสลามและความรู้ในหน้าที่และจริยธรรมของตุลาการจาก
คณะกรรมการอบรม 
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๒๗/๑๙๕/๑พ./๒๘ ธันวาคม ๒๕๒๗]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 14 (พ.ศ. 2532) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. 2521

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๔ (พ.ศ.
๒๕๓๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ
พ.ศ. ๒๕๒๑

                   อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ และมาตรา ๑๔ วรรคสอง แห่งพระราช
บัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมโดยความ
เห็นชอบของ ก.ต. ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                   ให้มีตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่น โดยเทียบกับตำแหน่ง
ข้าราชการตุลาการตามมาตรา ๑๔ วรรคหนึ่ง ดังต่อไปนี้

ตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่น                                     เทียบกับตำแหน่ง

เลขานุการศาลอุทธรณ์ภาค                                     ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล
ผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค                               ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล
ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค                                     ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์
ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอุทธรณ์ภาค           ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลอุทธรณ์
รองอธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค                          ผู้พิพากษาศาลฎีกา
อธิบดีผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค                               ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลฎีกา

                                      ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๒
                                            พลตำรวจโท
จำรัส มังคลารัตน์
                                          รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนด
ให้มีตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในศาลอุทธรณ์ภาค
และสมควรเทียบตำแหน่ง
ดังกล่าวกับตำแหน่งข้าราชการตุลาการ ตามมาตรา ๑๔ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบ
ข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการ
ฝ่ายตุลาการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๗
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๓๒/๑๙๓/๕๑๙/๒ พฤศจิกายน ๒๕๓๒]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2532) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. 2521

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ.
๒๕๓๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ
พ.ศ. ๒๕๒๑

                   อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ และมาตรา ๑๔ วรรคสอง แห่งพระราช
บัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมโดยความ
เห็นชอบของ ก.ต. ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                   ให้มีตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่น โดยเทียบกับตำแหน่ง
ข้าราชการตุลาการตามมาตรา ๑๔ วรรคหนึ่ง ดังต่อไปนี้

ตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่น                                                        เทียบกับตำแหน่ง
ผู้พิพากษาศาลจังหวัดแผนกคดีเด็กและเยาวชน                        ผู้พิพากษาศาลจังหวัด
ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลจังหวัดแผนกคดีเด็กและเยาวชน               ผู้พิพากษาหัวหน้าศาล
ผู้พิพากษาหัวหน้าคณะในศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง                ผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์

                                                ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๒
                                                     พลตำรวจโท
จำรัส มังคลารัตน์
                                                   รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้มี
ตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
ในแผนกคดีเด็กและเยาวชนในศาลจังหวัด และ
ให้มีตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่นเพิ่มขึ้นในศาลคดีเด็กและเยาวชนกลาง
และ
สมควรเทียบตำแหน่งดังกล่าวกับตำแหน่งข้าราชการตุลาการตามมาตรา
๑๔ วรรคหนึ่ง แห่ง
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๗
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๓๒/๔๕/๑๐๘/๒๓ มีนาคม ๒๕๓๒]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 15 (พ.ศ. 2534) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. 2521

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๕ (พ.ศ.
๒๕๓๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ
พ.ศ. ๒๕๒๑

                   อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ มาตรา ๑๔ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมโดยความเห็นชอบ
ของ ก.ต. ออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้
                   ให้มีตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่น โดยเทียบกับตำแหน่ง
ข้าราชการตุลาการตามมาตรา ๑๔ วรรคหนึ่ง ดังต่อไปนี้

          ตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่น                                     เทียบกับตำแหน่ง

เลขานุการสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค                            ผู้พิพากษาศาลจังหวัด

                                                ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๔
                                                               ประภาศน์  อวยชัย
                                                       รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้มี
ตำแหน่งข้าราชการตุลาการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค
และสมควรเทียบ
ตำแหน่งดังกล่าวกับตำแหน่งข้าราชการตุลาการตามมาตรา ๑๔
วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการตุลาการตามมาตรา ๑๔ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่าย
ตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๗ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๓๔/๑๔๘/๔พ./๒๓ สิงหาคม ๒๕๓๔]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 10 (พ.ศ. 2526) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. 2521

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ.
๒๕๒๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ
พ.ศ. ๒๕๒๑

                   อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ และมาตรา ๒๗ (๑๑) แห่งพระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมออกกฎกระทรวง
ไว้ ดังต่อไปนี้

                   ข้อ ๑  ให้ยกเลิกกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๒) ออกตามความใน
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. ๒๕๒๑

                   ข้อ ๒  โรคตามมาตรา ๒๗ (๑๑) คือ
                   (๑) โรคเรื้อนในระยะติดต่อหรือในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
                   (๒) วัณโรคในระยะอันตราย
                   (๓) โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
                   (๔) โรคติดยาเสพติดให้โทษ
                   (๕) โรคพิษสุราเรื้อรัง

                                      ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๖
                                                    พิภพ อะสีติรัตน์
                                          รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากโรคเรื้อนเป็นโรค
ที่สามารถรักษาให้หายขาดได้
และเมื่อได้รับการรักษาจนหายขาดแล้วผู้ป่วยก็สามารถประกอบ
อาชีพได้เหมือนบุคคลธรรมดา ทั้งพระราชบัญญัติโรคติดต่อ พ.ศ.
๒๕๒๓ และประกาศกระทรวง
สาธารณสุข เรื่อง โรคติดต่อและอาการสำคัญ ออกตามความพระราชบัญญัติดังกล่าว
ก็กำหนด
ให้โรคเรื้อนเป็นโรคประเภทโรคติดต่อเท่านั้น
สมควรแก้ไขการกำหนดให้บุคคลซึ่งเป็นโรคเรื้อน
เป็นบุคคลไม่เหมาะสมรับราชการเป็นข้าราชการตุลาการเป็นกำหนดให้เฉพาะผู้ป่วยเป็นโรคเรื้อน
ในระยะติดต่อหรือในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคมเท่านั้นเป็นผู้ขาดคุณสมบัติ
ในการรับราชการดังกล่าว
และโดยที่ยาเสพติดให้โทษเมื่อมีการใช้อย่างไม่ถูกต้อง ทั้งผู้ติด
ยาเสพติดให้โทษชนิดร้ายแรงและผู้ติดยาเสพติดให้โทษทั่วไปต่างก็เป็นที่น่ารังเกียจแก่สังคม

ไม่เหมาะสมที่จะให้รับราชการเป็นข้าราชการตุลาการ
สมควรแก้ไขโรคยาเสพติดให้โทษอย่าง
ร้ายแรงเป็นโรคติดยาเสพติดให้โทษ  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๒๖/๑๓๘/๕พ./๒๔ สิงหาคม ๒๕๒๖]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2522) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. 2521

ตราครุฑ

ตราครุฑ
กฎกระทรวง
ฉบับที่ 2  (พ.ศ. 2522)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ
พ.ศ. 2521

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา  13
และมาตรา 27(11) แห่งพระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ พ.ศ. 2521
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

โรคตามมาตรา 27 (11) คือ

(1) โรคเรื้อน

(2) วัณโรคในระยะอันตราย

(3) โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นรังเกียจแก่สังคม

(4) โรคยาเสพติดให้โทษอย่างร้ายแรง

(5) โรคพิษสุราเรื้อรัง

ให้ไว้ ณ วันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2522

สุธรรม  ภัทราคม 

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

หมายเหตุ:-  
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่โรคเรื้อน วัณโรคในระยะ
อันตราย    
โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม     โรคยาเสพติดให้
โทษอย่างร้ายแรง และโรคพิษสุราเรื้อรัง
มีอาการเป็นที่น่ารังเกียจแก่สังคม ไม่เหมาะสมที่จะให้
บุคคลซึ่งเป็นโรคดังกล่าวรับราชการเป็นข้าราชการตุลาคม  และสมควรกำหนดให้โรคดังกล่าวรับ
ราชการเป็นข้าราชการตุลาการ 
และสมควรกำหนดให้โรคดังกล่าวเป็นโรคตามมาตรา 27 (11)
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ  พ.ศ. 2521 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวง
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2546

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๔๖

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๔
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๖
เป็นปีที่ ๕๘
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๙๘/๑
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓
มาตรา ๙๘/๑  ภายในระยะเวลาห้าปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖ มีผลใช้บังคับและเป็นกรณีที่มีเหตุผลจำเป็นในทางราชการ ก.ต.
อาจมีมติไม่ให้นำระยะเวลาที่ต้องดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาประจำศาลตามมาตรา ๑๗ วรรคสอง
มาใช้บังคับแก่การพิจารณาแต่งตั้งผู้พิพากษาศาลชั้นต้นก็ได้ แต่ทั้งนี้
ในการแต่งตั้งผู้พิพากษาศาลชั้นต้นต้องเสนอแต่งตั้งจากข้าราชการตุลาการที่ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาประจำศาลมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปีและต้องผ่านการประเมินผลตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่
ก.ต. กำหนด

มาตรา ๔ 
ให้ประธานศาลฎีการักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท ทักษิณ  ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
กำหนดให้การนั่งพิจารณาคดีของศาลต้องมีผู้พิพากษาครบองค์คณะ เมื่อรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยใช้บังคับครบห้าปี
ศาลยุติธรรมจึงต้องจัดให้มีผู้พิพากษานั่งพิจารณาพิพากษาคดีครบองค์คณะ
แต่เนื่องจากในขณะนี้อัตรากำลังผู้พิพากษาศาลชั้นต้นมีไม่เพียงพอที่จะดำเนินการตามบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ
จึงมีความจำเป็นต้องแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
พ.ศ. ๒๕๔๓
ให้ภายในห้าปีนับแต่วันที่พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖ มีผลใช้บังคับ ก.ต.
อาจมีมติไม่ให้นำระยะเวลาที่ต้องดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาประจำศาลตามมาตรา ๑๗ วรรคสอง
มาใช้บังคับแก่การพิจารณาแต่งตั้งผู้พิพากษาศาลชั้นต้น
แต่ในการแต่งตั้งต้องเสนอแต่งตั้งจากข้าราชการตุลาการที่ดำรงตำแหน่งผู้พิพากษาประจำศาลมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี
และต้องผ่านการประเมินผลตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่ ก.ต. กำหนด  ทั้งนี้
เพื่อรองรับการพิจารณาพิพากษาคดีของศาลครบองค์คณะและเป็นไปตามที่รัฐธรรมนูญกำหนด  จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

ชาญ/ตรวจ
๖ กรกฎาคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๑๑๓ ก/หน้า ๗/๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๔๖
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2560

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๖)
พ.ศ. ๒๕๖๐

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบัน

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติทำหน้าที่รัฐสภา
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๖๐

มาตรา ๒[๑]  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๘/๑
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓
มาตรา ๘/๑  ข้าราชการตุลาการซึ่งมีอายุครบเจ็ดสิบปีบริบูรณ์แล้ว
เป็นอันพ้นจากราชการเมื่อสิ้นปีงบประมาณที่ข้าราชการตุลาการผู้นั้นมีอายุครบเจ็ดสิบปีบริบูรณ์

มาตรา ๔  ให้ยกเลิกความใน (๓) ของวรรคหนึ่งของมาตรา
๓๒ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๓)
พ้นจากราชการตามมาตรา ๘/๑

มาตรา ๕  เมื่อพระราชบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ
มิให้นำมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๒๕) พ.ศ. ๒๕๕๑ มาใช้บังคับแก่การพ้นจากราชการของข้าราชการตุลาการอีกต่อไป

มาตรา ๖  ให้ประธานศาลฎีการักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระราชโองการ
พลเอก ประยุทธ์  จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้
คือ โดยที่กฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการกำหนดให้มิให้นำบทบัญญัติเกี่ยวกับการพ้นจากราชการไปใช้บังคับแก่ข้าราชการบางประเภทซึ่งรวมถึงข้าราชการตุลาการ แต่พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
พ.ศ. ๒๕๔๓
ยังไม่ได้กำหนดหลักเกณฑ์การพ้นจากราชการของข้าราชการตุลาการไว้เป็นการทั่วไป สมควรกำหนดให้มีหลักเกณฑ์ทั่วไปโดยให้ข้าราชการตุลาการทุกตำแหน่งพ้นจากราชการเมื่อสิ้นปีงบประมาณที่ผู้นั้นมีอายุครบเจ็ดสิบปีบริบูรณ์
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

พิมพ์มาดา/จัดทำ
๑๕ สิงหาคม ๒๕๖๐

พจนา/ตรวจ
๑๕ สิงหาคม ๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๘๓ ก/หน้า ๑/๑๓ สิงหาคม ๒๕๖๐
พระราชบัญญัติ ระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2550

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๕๐

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ กรกฎาคม
พ.ศ. ๒๕๕๐
เป็นปีที่ ๖๒ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๕๐

มาตรา ๒[๑]
 พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๑๒
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๒  นอกจากตำแหน่งข้าราชการตุลาการตามมาตรา ๑๑ ให้มีตำแหน่งผู้พิพากษาอาวุโสเพื่อพิจารณาพิพากษาคดีในศาลชั้นต้น
ศาลอุทธรณ์ หรือศาลฎีกา

มาตรา
๔  ให้ยกเลิกความในวรรคสองของมาตรา ๒๑
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
การสั่งให้ข้าราชการตุลาการไปช่วยทำงานชั่วคราวตามวรรคหนึ่ง ต้องได้รับความยินยอมจากข้าราชการตุลาการผู้นั้นด้วย
เว้นแต่เป็นกรณีที่หากให้ผู้นั้นอยู่ปฏิบัติหน้าที่ในศาลนั้นต่อไปจะกระทบกระเทือนต่อความยุติธรรมในการพิจารณาพิพากษาอรรถคดีของศาลนั้น
หรือมีเหตุจำเป็นอื่นอันมิอาจก้าวล่วงได้ตามระเบียบที่ ก.ต. กำหนด และเมื่อมีการสั่งในกรณีเช่นนี้แล้ว
ให้ประธานศาลฎีกานำเรื่องเข้าขอความเห็นชอบจาก ก.ต. ในการประชุมนัดแรกนับแต่วันมีคำสั่ง

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก สุรยุทธ์  จุลานนท์
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้
คือ โดยที่พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓ กำหนดให้มีผู้พิพากษาอาวุโสเพื่อนั่งพิจารณาพิพากษาคดีในศาลชั้นต้น
แต่เนื่องจากปัจจุบันศาลฎีกาและศาลอุทธรณ์มีปริมาณคดีที่เพิ่มขึ้นเป็นจำนวนมาก ประกอบกับศาลฎีกามีภารกิจที่ต้องปฏิบัติหลายประการ
โดยเฉพาะการพิจารณาพิพากษาคดีในศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ซึ่งต้องมีองค์คณะผู้พิพากษาพิจารณาพิพากษาในแต่ละคดีถึงเก้าคน
ทำให้เกิดผลกระทบต่อการอำนวยความยุติธรรมแก่ประชาชน สมควรให้มีตำแหน่งผู้พิพากษาอาวุโสเพื่อพิจารณาพิพากษาคดีในศาลชั้นต้น
ศาลอุทธรณ์ หรือศาลฎีกา นอกจากนี้ สมควรกำหนดหลักเกณฑ์ให้ประธานศาลฎีกามีอำนาจสั่งให้ข้าราชการตุลาการไปช่วยทำงานชั่วคราวได้
โดยไม่ต้องได้รับความยินยอมจากผู้นั้น  จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

ชาญ/ตรวจ
๖ กรกฎาคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๓๙ ก/หน้า ๘/๓ สิงหาคม ๒๕๕๐