กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองอัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม พ.ศ. 2545 (ฉบับ Update ล่าสุด)

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองอัมพวา
จังหวัดสมุทรสงคราม
พ.ศ.
๒๕๔๕[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๒]  กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับได้มีกำหนดห้าปี

ข้อ ๒  ให้ใช้บังคับผังเมืองรวม
ในท้องที่ตำบลบางช้าง ตำบลแควอ้อม ตำบลอัมพวา ตำบลสวนหลวง อำเภออัมพวา
และตำบลบ้านปรก ตำบลบางขันแตก ตำบลท้ายหาด อำเภอเมืองสมุทรสงคราม
จังหวัดสมุทรสงคราม ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๓  การวางและจัดทำผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้
มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนา
และการดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบท
ในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สิน การคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภค
บริการสาธารณะ และสภาพแวดล้อมในบริเวณแนวเขตตามข้อ ๒
ให้สอดคล้องกับการพัฒนาระบบเศรษฐกิจและสังคมของประเทศตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ

ข้อ ๔  ผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้
มีนโยบายและมาตรการเพื่อจัดระบบการใช้ประโยชน์ที่ดินให้มีประสิทธิภาพ
สามารถรองรับและสอดคล้องกับการขยายตัวของชุมชนในอนาคต
ส่งเสริมและพัฒนาเศรษฐกิจและโครงข่ายบริการสาธารณะ โดยมีสาระสำคัญดังต่อไปนี้
(๑)
ส่งเสริมและพัฒนาชุมชนเมืองให้เป็นศูนย์กลางการบริหาร การปกครอง การศึกษา
และการคมนาคมและการขนส่งในระดับอำเภอ
(๒) ส่งเสริมการพัฒนาด้านที่อยู่อาศัย พาณิชยกรรม
และการบริการให้สอดคล้องกับการขยายตัวของชุมชนและการพัฒนาเศรษฐกิจของจังหวัด
(๓)
ส่งเสริมและพัฒนาพาณิชยกรรมเพื่อรองรับโครงการพัฒนาชายฝั่งทะเลภาคตะวันตก
(๔) ส่งเสริมอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว
(๕) พัฒนาการบริการขั้นพื้นฐานทางเศรษฐกิจและสังคม
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการให้เพียงพอและได้มาตรฐาน
(๖) อนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

ข้อ ๕  การใช้ประโยชน์ที่ดินภายในเขตผังเมืองรวม
ให้เป็นไปตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทและแสดงโครงการคมนาคมและขนส่ง
และรายการประกอบแผนผังท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ ๖ 
การใช้ประโยชน์ที่ดินตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทและแสดงโครงการคมนาคมและขนส่งท้ายกฎกระทรวง
ให้เป็นไปดังต่อไปนี้
(๑) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑.๑ ถึงหมายเลข ๑.๔
ที่กำหนดไว้เป็นสีเหลือง ให้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย
(๒) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๒.๑ และหมายเลข ๒.๒
ที่กำหนดไว้เป็นสีส้ม ให้เป็นที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลาง
(๓) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๓.๑ ถึงหมายเลข ๓.๔
ที่กำหนดไว้เป็นสีแดง ให้เป็นที่ดินประเภทพาณิชยกรรมและที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก
(๔) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๔.๑ ถึงหมายเลข ๔.๕
ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียว ให้เป็นที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม
(๕) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๕
ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวอ่อน ให้เป็นที่ดินประเภทที่โล่ง
เพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
(๖) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๖.๑ ถึงหมายเลข ๖.๒๑
ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวมะกอก ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันการศึกษา
(๗) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๗.๑ ถึงหมายเลข ๗.๓
ที่กำหนดไว้เป็นสีน้ำตาลอ่อน
ให้เป็นที่ดินประเภทอนุรักษ์เพื่อส่งเสริมเอกลัษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย
(๘) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๘.๑ ถึงหมายเลข ๘.๒๓
ที่กำหนดไว้เป็นสีเทาอ่อน ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันศาสนา
(๙) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๙.๑ ถึงหมายเลข ๙.๑๓
ที่กำหนดไว้เป็นสีน้ำเงิน ให้เป็นที่ดินประเภทสถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ

ข้อ ๗[๓]  ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย
สถาบันราชการ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่
สำหรับการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการอื่นให้ใช้ได้ไม่เกินร้อยละสิบห้าของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ
ที่ดินประเภทนี้
ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑) โรงงานทุกจำพวกตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน
เว้นแต่โรงงานตามประเภท ชนิด
และจำพวกที่กำหนดให้ดำเนินการได้ตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้
และโรงงานบำบัดน้ำเสียรวมของชุมชน
(๒) สถานที่บรรจุก๊าซ สถานที่เก็บก๊าซ
และห้องบรรจุก๊าซตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลว
แต่ไม่หมายความรวมถึงสถานีบริการ ร้านจำหน่ายก๊าซ สถานที่ใช้ก๊าซ
และสถานที่จำหน่ายอาหารที่ใช้ก๊าซ
(๓)
สถานที่ที่ใช้ในการเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อจำหน่ายที่ต้องขออนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง
เว้นแต่เป็นสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิง
(๔) เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด
ไก่ งู จระเข้ หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
เพื่อการค้า
(๕)
สุสานและฌาปนสถานตามกฎหมายว่าด้วยสุสานและฌาปนสถาน
(๖) โรงฆ่าสัตว์
(๗) กำจัดมูลฝอย
(๘) ซื้อขายเศษวัสดุ
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๒๕ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ (บางแพ) 
บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข ๓๕ (สมุทรสงคราม)
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมเขตทางไม่น้อยกว่า ๑๕ เมตร
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำ ลำคลอง
หรือแหล่งน้ำสาธารณะ ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งแม่น้ำ ลำคลอง
หรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร
เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมทางน้ำ หรือการสาธารณูปโภค

ข้อ ๘[๔]  ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลาง
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่ สำหรับการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการอื่น
ให้ใช้ได้ไม่เกินร้อยละยี่สิบของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ
ที่ดินประเภทนี้
ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑) โรงงานทุกจำพวกตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน
เว้นแต่โรงงานตามประเภท ชนิด และจำพวกที่กำหนดให้ดำเนินการได้ตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้
และโรงงานบำบัดน้ำเสียรวมของชุมชน
(๒) สถานที่บรรจุก๊าซ สถานที่เก็บก๊าซ
และห้องบรรจุก๊าซตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลว
แต่ไม่หมายความรวมถึงสถานีบริการ ร้านจำหน่ายก๊าซ สถานที่ใช้ก๊าซ
และสถานที่จำหน่ายอาหารที่ใช้ก๊าซ
(๓)
สถานที่ที่ใช้ในการเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อจำหน่ายที่ต้องขออนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง
เว้นแต่เป็นสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิง
(๔) เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด
ไก่ งู จระเข้ หรือสัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
เพื่อการค้า
(๕)
สุสานและฌาปนสถานตามกฎหมายว่าด้วยสุสานและฌาปนสถาน
(๖)
สถานที่เก็บสินค้าซึ่งเป็นที่เก็บพักหรือขนถ่ายสินค้าหรือสิ่งของเพื่อประโยชน์ทางการค้า
หรืออุตสาหกรรม
(๗) โรงฆ่าสัตว์
(๘) กำจัดมูลฝอย
(๙) ซื้อขายเศษวัสดุ
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๓๒๕ สายแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๔ (บางแพ) 
บรรจบทางหลวงพิเศษหมายเลข ๓๕ (สมุทรสงคราม)
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมเขตทางไม่น้อยกว่า ๑๕ เมตร
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำ ลำคลอง
หรือแหล่งน้ำสาธารณะ ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งแม่น้ำ ลำคลอง
หรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร
เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมทางน้ำ หรือการสาธารณูปโภค

ข้อ ๙[๕] 
ที่ดินประเภทพาณิชยกรรมและที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อพาณิชยกรรม การอยู่อาศัย สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่สำหรับการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการอื่น
ให้ใช้ได้ไม่เกินร้อยละสิบห้าของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ
ที่ดินประเภทนี้
ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑) โรงงานทุกจำพวกตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน
เว้นแต่โรงงานตามประเภท ชนิด และจำพวกที่กำหนดให้ดำเนินการได้ตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้
และโรงงานบำบัดน้ำเสียรวมของชุมชน
(๒) สถานที่บรรจุก๊าซ สถานที่เก็บก๊าซ
และห้องบรรจุก๊าซตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลว
แต่ไม่หมายความรวมถึงร้านจำหน่ายก๊าซ สถานที่ใช้ก๊าซ และสถานที่จำหน่ายอาหารที่ใช้ก๊าซ
(๓)
สถานที่ที่ใช้ในการเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อจำหน่ายที่ต้องขออนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง
(๔) เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด
ไก่ งู จระเข้ หรือสัตว์ป่า ตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
เพื่อการค้า
(๕) สุสานและฌาปนสถานตามกฎมหายว่าด้วยสุสานและฌาปนสถาน
(๖) จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบอุตสาหกรรม
(๗) โรงฆ่าสัตว์
(๘) ไซโลเก็บผลิตผลทางการเกษตร
(๙) กำจัดมูลฝอย
(๑๐) ซื้อขายเศษวัสดุ
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมถนนประชาเศรษฐ์
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมเขตทางไม่น้อยกว่า ๑๕ เมตร
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำ ลำคลอง
หรือแหล่งน้ำสาธารณะ ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งแม่น้ำ ลำคลอง
หรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร
เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมทางน้ำ หรือการสาธารณูปโภค

ข้อ ๑๐[๖]  ที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม สถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการเป็นส่วนใหญ่
สำหรับการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการอื่น
ให้ใช้ได้ไม่เกินร้อยละสามสิบของที่ดินประเภทนี้ในแต่ละบริเวณ
ที่ดินประเภทนี้
ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑) โรงงานทุกจำพวกตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน
เว้นแต่โรงงานตามประเภท ชนิด
และจำพวกที่กำหนดให้ดำเนินการได้ตามบัญชีท้ายกฎกระทรวงนี้
และโรงงานบำบัดน้ำเสียรวมของชุมชน
(๒)
สถานที่บรรรจุก๊าซและสถานที่เก็บก๊าซตามกฎหมายว่าด้วยการบรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลวแต่ไม่หมายความรวมถึงสถานีบริการ
ร้านจำหน่ายก๊าซ สถานที่ใช้ก๊าซ และสถานที่จำหน่ายอาหารที่ใช้ก๊าซ
(๓)
สถานที่ที่ใช้ในการเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อจำหน่ายที่ต้องขออนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง
เว้นแต่เป็นสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิง
(๔) เลี้ยงม้า โค กระบือ สุกร แพะ แกะ ห่าน เป็ด
ไก่ งู จระเข้ หรือสัตว์ป่า ตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
เพื่อการค้า
(๕)
สุสานและฌาปนสถานตามกฎหมายว่าด้วยสุสานและฌาปนสถาน
(๖) โรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม
(๗) จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบอุตสาหกรรม
(๘) จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบพาณิชยกรรม
เว้นแต่เป็นส่วนหนึ่งของการจัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย
และมีพื้นที่ไม่เกินร้อยละห้าของพื้นที่โครงการทั้งหมด
(๙)
การอยู่อาศัยหรือประกอบพาณิชยกรรมประเภทอาคารขนาดใหญ่
(๑๐)
การอยู่อาศัยหรือประกอบพาณิชยกรรมประเภทห้องแถวหรือตึกแถว เว้นแต่เป็นการดำเนินการในโครงการจัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย
และมีพื้นที่ไม่เกินร้อยละห้าของพื้นที่โครงการทั้งหมด
(๑๑) การอยู่อาศัยประเภทห้องชุด อาคารชุด
หรือหอพัก
(๑๒) โรงฆ่าสัตว์
(๑๓) กำจัดมูลฝอย
(๑๔) ซื้อขายเศษวัสดุ
ถ้ามีการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการจัดสรรที่ดินเพื่อประกอบพาณิชยกรรมตาม
(๘) และเพื่อการอยู่อาศัยหรือประกอบพาณิชยกรรมประเภทห้องแถวหรือตึกแถวตาม (๑๐)
ดำเนินการอยู่ในการจัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัยโครงการเดียวกัน
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการดังกล่าวรวมกันไม่เกินร้อยละห้าของพื้นที่โครงการทั้งหมด
ข้อห้ามการใช้ประโยชน์ที่ดินตาม (๙) และ (๑๑)
มิให้ใช้บังคับในกรณีการดำเนินการของการเคหะแห่งชาติที่ได้รับเงินอุดหนุนจากรัฐเพื่อรองรับโครงการโยกย้ายชุมชนแออัด

ข้อ ๑๑
ที่ดินประเภทที่โล่งเพื่อนันทนาการและการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมเฉพาะที่เป็นของรัฐให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ
การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น
ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อนันทนาการหรือเกี่ยวข้องกับนันทนาการ
การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การอยู่อาศัย เกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำหรือแหล่งน้ำสาธารณะ
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งแม่น้ำ หรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร

ข้อ ๑๒  ที่ดินประเภทสถาบันการศึกษา
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการศึกษาหรือเกี่ยวข้องกับการศึกษา สถาบันราชการ
หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น

ข้อ ๑๓ 
ที่ดินประเภทอนุรักษ์เพื่อส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมไทย
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการส่งเสริมเอกลักษณ์ศิลปวัฒนธรรมและสถาปัตยกรรมท้องถิ่น
หัตถอุตสาหกรรม การท่องเที่ยว การอยู่อาศัย การอนุรักษ์โบราณสถาน โบราณคดี
ประวัติศาสตร์ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น

ข้อ ๑๔  ที่ดินประเภทสถาบันศาสนา
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการศาสนาหรือเกี่ยวข้องกับการศาสนา การศึกษา
สถาบันราชการ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น

ข้อ ๑๕  ที่ดินประเภทสถาบันราชการ
การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการของรัฐ
กิจการเกี่ยวกับการสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ หรือสาธารณประโยชน์เท่านั้น

ข้อ ๑๖ 
ให้ผู้มีอำนาจหน้าที่ในการควบคุมการก่อสร้างอาคารหรือการประกอบกิจการในเขตผังเมืองรวมปฏิบัติการให้เป็นไปตามกฎกระทรวงนี้

ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๕
สมบัติ  อุทัยสาง
รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑. 
บัญชีท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองอัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
พ.ศ. ๒๕๔๕
๒. 
แผนที่ท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองอัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
พ.ศ. ๒๕๔๕
๓. 
แผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภท
และแสดงโครงการคมนาคมและขนส่งท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองอัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม
พ.ศ. ๒๕๔๕
๔. 
รายการประกอบแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองอัมพวา
จังหวัดสมุทรสงคราม พ.ศ. ๒๕๔๕

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่สมควรกำหนดให้ใช้บังคับผังเมืองรวม
ในท้องที่ตำบลบางช้าง ตำบลแควอ้อน ตำบลอัมพวา ตำบลสวนหลวง อำเภออัมพวา
และตำบลบ้านปรก ตำบลบางขันแตก ตำบลท้ายหาด อำเภอเมืองสมุทรสงคราม
จังหวัดสมุทรสงคราม เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนา
และการดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบท
ในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สิน การคมนาคมและการขนส่ง
การสาธารณูปโภคบริการสาธารณะ และสภาพแวดล้อม ทั้งนี้
เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของการผังเมือง และโดยที่มาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่า
การใชบังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง 
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง ให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองอัมพวา
จังหวัดสมุทรสงคราม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๘[๗]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมข้อกำหนดเกี่ยวกับการใช้ประโยชน์ที่ดินในเขตผังเมืองรวมเมืองอัมพวา
จังหวัดสมุทรสงครามตามกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองอัมพวา
จังหวัดสมุทรสงคราม พ.ศ. ๒๕๔๕ เพื่อกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการอื่น
ในที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นน้อย ที่ดินประเภทที่อยู่อาศัยหนาแน่นปานกลาง
ที่ดินประเภทพาณิชยกรรม และที่อยู่อาศัยหนาแน่นมาก
และที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรมเสียใหม่
ในอัตราส่วนที่เหมาะสมและเพียงพอแก่ความจำเป็นในการใช้ประโยชน์ที่ดินแต่ละประเภทเป็นรายบริเวณ
 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง
กำหนดการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวม พ.ศ. ๒๕๔๙[๘]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่สภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในการใช้บังคับผังเมืองรวมจำนวน
๘ แห่งมีการเปลี่ยนแปลงไป ต้องดำเนินการแก้ไขปรับปรุงผังเมืองรวมดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสมแต่ไม่อาจดำเนินการปรับปรุงแก้ไขผังเมืองรวมดังกล่าวได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมใช้บังคับ
ประกอบกับได้มีการขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมบางฉบับมาครั้งหนึ่งแล้ว
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมดังกล่าวจำนวน ๘ ฉบับต่อไปอีกหนึ่งปี
และโดยที่ได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงว่าด้วยการนี้มาแล้วหลายครั้ง สมควรนำการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวมที่ยังไม่สิ้นสุดการใช้บังคับมากำหนดไว้ในกฎกระทรวงฉบับเดียวกัน
เพื่อให้เกิดความสะดวกในการใช้บังคับกฎหมาย จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวงกำหนดการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวม
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙[๙]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่สภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในการใช้บังคับผังเมืองรวมจำนวน
๗ แห่ง มีการเปลี่ยนแปลงไป ต้องดำเนินการแก้ไขปรับปรุงผังเมืองรวมดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสม
แต่ไม่อาจดำเนินการปรับปรุงแก้ไขผังเมืองรวมดังกล่าวได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมใช้บังคับ
ประกอบกับได้มีการขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมบางฉบับมาครั้งหนึ่งแล้ว
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมดังกล่าวจำนวน ๗ ฉบับ
ต่อไปอีกหนึ่งปี จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวงกำหนดการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวม
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๙[๑๐]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่สภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในการใช้บังคับผังเมืองรวมจำนวน
๑๕ แห่ง มีการเปลี่ยนแปลงไป ต้องดำเนินการแก้ไขปรับปรุงผังเมืองรวมดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสม
แต่ไม่อาจดำเนินการปรับปรุงแก้ไขผังเมืองรวมดังกล่าวได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมใช้บังคับ
ประกอบกับได้มีการขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมบางฉบับมาครั้งหนึ่งแล้ว
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมดังกล่าวจำนวน ๑๕ ฉบับต่อไปอีกหนึ่งปี
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง
กำหนดการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวม (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๐[๑๑]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่สภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในการใช้บังคับผังเมืองรวมจำนวน ๕ แห่ง
มีการเปลี่ยนแปลงไป ต้องดำเนินการแก้ไขปรับปรุงผังเมืองรวมดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสม
แต่ไม่อาจดำเนินการปรับปรุงแก้ไขผังเมืองรวมดังกล่าวได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมใช้บังคับ
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมดังกล่าวจำนวน ๕
ฉบับต่อไปอีกหนึ่งปี จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวงกำหนดการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวม
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๐[๑๒]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่สภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในการใช้บังคับผังเมืองรวมจำนวน
๑๕ แห่ง มีการเปลี่ยนแปลงไป ต้องดำเนินการแก้ไขปรับปรุงผังเมืองรวมดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสม
แต่ไม่อาจดำเนินการปรับปรุงแก้ไขผังเมืองรวมดังกล่าวได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมใช้บังคับ
ประกอบกับได้มีการขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมบางฉบับมาครั้งหนึ่งแล้ว
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมดังกล่าวจำนวน ๑๕ ฉบับต่อไปอีกหนึ่งปี
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวงกำหนดการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวม
(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๕๐[๑๓]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่สภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในการใช้บังคับผังเมืองรวมจำนวน ๑๒ แห่ง
มีการเปลี่ยนแปลงไป
ต้องดำเนินการแก้ไขปรับปรุงผังเมืองรวมดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสม
แต่ไม่อาจดำเนินการปรับปรุงแก้ไขผังเมืองรวมดังกล่าวได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมใช้บังคับ
ประกอบกับได้มีการขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมบางฉบับมาครั้งหนึ่งแล้ว
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมดังกล่าวจำนวน ๑๒
ฉบับต่อไปอีกหนึ่งปี จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวงกำหนดการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวม
(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๕๐[๑๔]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่สภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในการใช้บังคับผังเมืองรวมจำนวน ๘ แห่ง
มีการเปลี่ยนแปลงไป ต้องดำเนินการแก้ไขปรับปรุงผังเมืองรวมดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสม
แต่ไม่อาจดำเนินการปรับปรุงแก้ไขผังเมืองรวมดังกล่าวได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมใช้บังคับ
ประกอบกับได้มีการขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมบางฉบับมาครั้งหนึ่งแล้ว
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมดังกล่าวจำนวน ๘
ฉบับต่อไปอีกหนึ่งปี  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวงกำหนดการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวม
(ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๕๑[๑๕]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่สภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในการใช้บังคับผังเมืองรวมในท้องที่ตำบลสะเดา
ตำบลปริก ตำบลสำนักแต้ว และตำบลสำนักขาม อำเภอสะเดา จังหวัดสงขลา ตามกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๖๘ (พ.ศ. ๒๕๔๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งได้เคยขยายระยะเวลาการใช้บังคับต่อไปอีกห้าปีมาครั้งหนึ่งแล้ว
โดยกฎกระทรวงกำหนดการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวม พ.ศ. ๒๕๔๙
มีการเปลี่ยนแปลงไป
ต้องดำเนินการแก้ไขปรับปรุงผังเมืองรวมดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสม
แต่ไม่อาจดำเนินการปรับปรุงแก้ไขผังเมืองรวมดังกล่าวได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมใช้บังคับ
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมดังกล่าวต่อไปอีกหนึ่งปี
 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวงกำหนดการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวม
(ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๕๑[๑๖]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่สภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในการใช้บังคับผังเมืองรวมจำนวน
๑๒ แห่ง มีการเปลี่ยนแปลงไป ต้องดำเนินการแก้ไขปรับปรุงผังเมืองรวมดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสม
แต่ไม่อาจดำเนินการปรับปรุงแก้ไขผังเมืองรวมดังกล่าวได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมใช้บังคับ
ประกอบกับได้มีการขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมดังกล่าวมาครั้งหนึ่งแล้ว
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมดังกล่าวจำนวน ๑๒ ฉบับต่อไปอีกหนึ่งปี
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวงกำหนดการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวม
(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๕๑[๑๗]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่สภาพการณ์และสิ่งแวดล้อมในการใช้บังคับผังเมืองรวมจำนวน ๕ แห่ง
มีการเปลี่ยนแปลงไป ต้องดำเนินการแก้ไขปรับปรุงผังเมืองรวมดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสม
แต่ไม่อาจดำเนินการปรับปรุงแก้ไขผังเมืองรวมดังกล่าวได้ทันภายในระยะเวลาที่กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมใช้บังคับ
ประกอบกับได้มีการขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมบางฉบับมาครั้งหนึ่งแล้ว
สมควรขยายระยะเวลาการใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมดังกล่าวจำนวน ๕
ฉบับต่อไปอีกหนึ่งปี  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ศิริยา/พิมพ์
๙
เมษายน ๒๕๕๐

สุนันทา/ผู้จัดทำ
๑๑
ธันวาคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๑๖ ก/หน้า ๒๑/๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๕

[๒]
วันสิ้นสุดการใช้บังคับ ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒
ขยายระยะเวลาการใช้บังคับโดยกฎกระทรวงกำหนดการขยายระยะเวลาการใช้บังคับผังเมืองรวม
พ.ศ. ๒๕๔๙

[๓]
ข้อ ๗ วรรคหนึ่ง แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองอัมพวา
จังหวัดสมุทรสงคราม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๘

[๔]
ข้อ ๘ วรรคหนึ่ง แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองอัมพวา
จังหวัดสมุทรสงคราม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๘

[๕]
ข้อ ๙ วรรคหนึ่ง แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองอัมพวา
จังหวัดสมุทรสงคราม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๘

[๖]
ข้อ ๑๐ วรรคหนึ่ง แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองอัมพวา
จังหวัดสมุทรสงคราม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๘

[๗]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๑๖ ก/หน้า ๖/๙ ธันวาคม ๒๕๔๘

[๘]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๒๓ ก/หน้า ๘/๖ มีนาคม ๒๕๔๙

[๙]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๕๔ ก/หน้า ๑๙/๒๕
พฤษภาคม ๒๕๔๙

[๑๐]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๙๖ ก/หน้า ๑๖/๒๒ กันยายน ๒๕๔๙

[๑๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๑๐ ก/หน้า ๑/๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๐

[๑๒]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๒๒ ก/หน้า ๓๗/๑ พฤษภาคม ๒๕๕๐

[๑๓]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๓๗ ก/หน้า ๓๑/๒๗ กรกฎาคม ๒๕๕๐

[๑๔]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๘๑ ก/หน้า ๑/๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๐

[๑๕]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๔๘ ก/หน้า ๔๑/๑๔ มีนาคม ๒๕๕๑

[๑๖]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๗๕ ก/หน้า ๑/๕ มิถุนายน ๒๕๕๑

[๑๗]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๙๔ ก/หน้า ๔/๑๕ สิงหาคม ๒๕๕๑