กฎกระทรวงการคลัง ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช 2481 (ฉบับ Update ล่าสุด)

กฎกระทรวงการคลัง

กฎกระทรวงการคลัง
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง
พุทธศักราช ๒๔๘๑[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมยาง
พุทธศักราช๒๔๘๑
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงว่าด้วยระเบียบการศุลกากรเกี่ยวกับการควบคุมการนำเข้ามาในและการส่งออกนอกราชอาณาเขตต์ซึ่งยางไว้
ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑[๒]  (ยกเลิก)

ข้อ ๒ 
ผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตต์
ต้องมีเอกสารตามแบบที่กระทรวงเกษตราธิการกำหนดไว้ ยื่นให้พนักงานศุลกากรตรวจสอบ
คือ
(ก) ผู้ค้ายาง ต้องมีใบผ่านด่านศุลกากร
(ข) เจ้าของสวนใหญ่ ต้องมี
๑. ใบสุทธิยาง
๒. ใบสำคัญคู่มือให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตต์
๓. ใบผ่านด่านศุลกากร

ข้อ ๓
ให้พนักงานศุลกากรประจำด่านที่ส่งยางออกตรวจสอบและปฏิบัติการ ดั่งต่อไปนี้
(ก) ในกรณีที่ยางเป็นของผู้ค้ายาง
๑. ให้ตรวจสอบว่าใบผ่านด่านศุลกากรนั้นมีรายการเรียบร้อย และมีลายมือชื่อพนักงานประจำท้องที่รับรองไว้
๒. ให้ตรวจชั่งยางที่จะส่งออกนั้น
ว่ามีน้ำหนักไม่เกินกว่าที่ปรากฏในใบผ่านด่านศุลกากร
๓. เมื่อปรากฏว่าความใน (๑) และ (๒) ถูกต้องแล้ว
ก็อนุญาตให้ส่งยางนั้นออกไปได้
๔.
ถ้าปรากฏว่าใบผ่านด่านศุลกากรไม่มีลายมือชื่อพนักงานประจำท้องที่รับรองก็ดี หรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าลายมือชื่อหรือรายการอื่นใดในใบผ่านด่านศุลกากรนั้นอาจถูกปลอมแปลงจะด้วยประการใด
ๆ ก็ดี ห้ามมิให้ส่งยางนั้นออกไป
ให้พนักงานศุลกากรยึดยางและใบผ่านด่านศุลกากรฉบับนั้นไว้
และสอบไปยังพนักงานประจำท้องที่ต่อไป
๕. ถ้าปรากฏว่าใบผ่านด่านศุลกากรนั้นเรียบร้อยและมีลายมือชื่อพนักงานประจำท้องที่รับรองไว้
แต่ยางที่จะส่งออกมีน้ำหนักมากกว่าที่ปรากฏในใบผ่านด่านศุลกากร
ก็อนุญาตให้ส่งยางออกไปได้เพียงเท่าที่ปรากฏในใบผ่านด่านศุลกากรนั้น
ถ้ายางที่จะส่งออกน้อยกว่าที่ปรากฏในใบผ่านด่านศุลกากร ก็ให้พนักงานศุลกากรอนุญาตให้ส่งยางออกได้เท่าจำนวนนั้น
๖. เมื่อได้อนุญาตให้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตต์
ให้กรอกข้อความลงในใบผ่านด่านศุลกากรตอน ๓ และ ๔ แล้วมอบตอน ๔ คืนให้ผู้ส่งยางออก ฉีกตอน
๒ เก็บรักษาไว้ ส่งตอน ๓ ไปยังพนักงานประจำท้องที่ซึ่งเป็นผู้ลงนามรับรองโดยเร็ว
(ข) ในกรณีที่ยางเป็นของเจ้าของสวนใหญ่
๑.
ให้ตรวจใบผ่านด่านศุลกากรว่ายางที่จะส่งออกนั้นมีน้ำหนักไม่เกินกว่าโควตาที่คงเหลือในใบสุทธิยาง
๒. ให้ตรวจชั่งยางที่จะส่งออกนั้น
ว่ามีน้ำหนักไม่เกินกว่าที่ปรากฏในใบผ่านด่านศุลกากร
๓. เมื่อปรากฏว่ายางที่จะส่งออกมีน้ำหนักไม่เกินกว่าโควตาคงเหลือในใบสุทธิยาง
ก็อนุญาตให้ส่งยางนั้นออกไปได้
ถ้ายางที่จะส่งออกมีน้ำหนักมากกว่าโควตาคงเหลือในใบสุทธิยาง
ก็อนุญาตให้ส่งยางออกไปได้เพียงเท่าที่ไม่เกินกว่าโควตาคงเหลือ
๔. เมื่อได้อนุญาตให้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตต์
ให้กรอกข้อความลงในใบสุทธิยางและใบผ่านด่านศุลกากรตอน ๓ และ ๔ แล้วมอบตอน ๔
ให้ผู้ส่งยางออกพร้อมด้วยใบสุทธิยางและใบสำคัญคู่มือให้เป็นผู้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตต์คืนให้ผู้ถือใบสุทธิยางนั้น
ฉีกใบผ่านด่าน
ศุลกากร ตอน ๒ เก็บรักษาไว้ ส่งตอน ๓
ไปยังพนักงานประจำท้องที่ซึ่งเป็นผู้ออกใบสุทธิยางโดยเร็ว

ข้อ ๔ เมื่ออนุญาตให้ส่งยางออกได้
และถ้ายางนั้นจะส่งไปยังประเทศ รัฐ หรืออาณาเขตต์ที่ระบุไว้ในบัญชีท้ายกฎนี้
ให้พนักงานศุลกากรออกใบแสดงแหล่งกำเนิดตามแบบพิมพ์ที่กระทรวงเกษตราธิการกำหนดไว้
กำกับไปกับยางเท่าจำนวนน้ำหนักยางที่อนุญาตให้ส่งออก

ข้อ ๕ ถ้าพนักงานด่านศุลกากรขัดข้องไม่อนุญาตให้ส่งยางออกนอกราชอาณาเขตต์ด้วยเหตุประการใด
ๆ ก็ดี ให้แจ้งให้พนักงานประจำท้องที่ต่อไปนี้ทราบ
(ก) ถ้าผู้ส่งยางออกเป็นผู้ค้ายาง
ให้แจ้งต่อพนักงานประจำท้องที่ผู้ออกใบผ่านด่านศุลกากรฉบับนั้น
(ข) ถ้าผู้ส่งยางออกเป็นเจ้าของสวนใหญ่ ให้แจ้งต่อพนักงานประจำท้องที่ผู้ออกใบสุทธิยางฉบับนั้น

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๑
ประดิษฐมนูธรรม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

บัญชีชื่อประเทศ รัฐ
หรืออาณาเขตต์
ตามความในข้อ ๑ และข้อ ๔

(๑) สเตรตส์เซ็ตเติลเมนตส์
(๒) สหพันธรัฐมะลายู
(๓) อสหพันธรัฐมะลายู
(๔) บรูไน
(๕) ลังกา
(๖) เนเธอร์ลันดส์อินดิส
(๗) อินเดีย
(๘) พะม่า
(๙) อินโดจีนฝรั่งเศส
(๑๐) บอเนียวเหนือ
(๑๑) ซาราวัค

กฎกระทรวง ฉบับที่
๒ (พ.ศ. ๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑[๓]

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการยกเลิกการควบคุมการนำยางเข้ามาในราชอาณาเขตสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงการคลัง
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง พุทธศักราช ๒๔๘๑
เพื่อยกเลิกระเบียบการศุลกากรเกี่ยวกับการควบคุมการนำยางเข้ามาในราชอาณาเขต ให้สอดคล้องกัน  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้

ประดิชญา/ผู้จัดทำ
๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๕/หน้า ๗๕๒/๑๓ มกราคม ๒๔๘๑

[๒] ข้อ ๑
ยกเลิกโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมยาง
พุทธศักราช ๒๔๘๑

[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๓๒/หน้า ๒๒๒/๑๕ กรกฎาคม ๒๕๑๘