กฎกระทรวงมหาดไทยแก้ไขเพิ่มเติม ออกตามความในมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์พุทธศักราช 2473

กหดหกดหกดหกด

กฎกระทรวงมหาดไทยแก้ไขเพิ่มเติม
ออกตามความในมาตรา ๔๒
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช  ๒๔๗๓
-------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธ
ศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎเพิ่มเติมไว้ดั่งต่อไปนี้

                        ข้อ  ๑ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๑ ข. แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยและกฎกระทรวง
เศรษฐการ ออกตามความในมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ 
ลงวันที่ ๒๒ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ
๑ ข.  รถยนตร์สาธารณะที่ต่อตัวถัง
มีที่นั่งรับส่งคนโดยสารชนิดออมนิบัส 
ให้กำหนดที่นั่งอย่างมากคันหนึ่งไม่เกิน ๔๐ คน เด็กอายุสิบปีลงมา ให้นับ ๒ คน
เท่ากับผู้ใหญ่ 
๑ คน"

                        ข้อ  ๒ 
สีและเครื่องหมายรถยนตร์สาธารณะ ที่จดทะเบียนเป็นรถรับจ้างบรรทุก
คนโดยสาร
                        (ก)  แผ่นป้ายรูปไข่ ขนาดกว้าง ๑๒ ซ.ม. ยาว ๑๘
ซ.ม.
                        (ข)  มีอักษร "รับจ้าง"
                        (ค)  ตัวอักษรมีขนาดสูง ๔ ซ.ม. กว้าง ๒ ซ.ม.
เส้นโต ๖ ม.ม.
                        (ง)  พื้นป้ายทาสีน้ำเงิน ตัวอักษรทาสีขาว
                        (จ)  ให้ติดแผ่นป้ายนี้ที่หน้ารถ ๑ แผ่น
และท้ายรถ ๑ แผ่น ตามแต่นายทะเบียน
ได้กำหนดให้

                        ข้อ  ๓ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวงเศรษฐการ ออกตามความใน
มาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ ลงวันที่ ๒๒ พฤษภาคม พุทธ
ศักราช ๒๔๗๓ และให้ใช้ความในข้อ ๒
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยแก้ไขเพิ่มเติมฉบับนี้แทน

                        ข้อ  ๔ 
แก้ข้อความในกฎกระทรวงเศรษฐการ ออกตามความในมาตรา ๔๒ แห่ง
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ ลงวันที่ ๒๒ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๓ 
บางข้อ ดั่งต่อไปนี้
                        คำว่า
"๔๐๐๐ ก.ก. ในข้อ ๖" แก้เป็น "๘๐๐๐ ก.ก."
                        คำว่า
"๑๐๐ ก.ก. ในข้อ ๗" แก้เป็น "๑๒๐ ก.ก."
                        คำว่า
"๓๐๐๐ ก.ก. ในข้อ ๘" แก้เป็น "๖๐๐๐ ก.ก."

                        ข้อ  ๕ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรค ๒ ของข้อ ๖ แห่งกฎกระทรวงเศรษฐการ
ออกตามความในมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ ลงวันที่ ๒๒ 
พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๓
                        "จังหวัดใด
ทางไม่มั่นคงแข็งแรงพอ ให้นายทะเบียนมีอำนาจที่จะไม่รับจด
ทะเบียนรถที่มีน้ำหนักตัวรถรวมทั้งน้ำหนักบรรทุกอย่างมากถึง ๘๐๐๐ ก.ก.
ก็ได้"

                        ข้อ  ๖ 
รถยนตร์ที่ต้องเสียภาษีตามมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๗๗ นั้น ถ้ามิได้ใช้รถในงวดใด
เจ้าของหรือผู้ครอบครองรถ
ต้องแจ้งและนำป้ายเลขทะเบียนรถที่เจ้าพนักงานจ่ายให้สำหรับรถคันนั้นมามอบให้นายทะเบียน
ยึดไว้ภายในกำหนด ๑๕ วันนับแต่วันสิ้นงวด

                        ข้อ  ๗ 
ผู้ขออนุญาตขับรถยนตร์ทุกชนิดต้องส่งรูปถ่ายของตน ๒ รูป ขนาด 
๖ x ๙ ซ.ม. ถ่ายครึ่งตัวให้ไว้แก่นายทะเบียน
และต้องเป็นรูปที่ถ่ายภายในระยะไม่เกิน ๖ เดือน
นับแต่วันที่ขอรับใบอนุญาต

                        ข้อ  ๘ 
ให้เรียกค่าแผ่นเครื่องหมายรถยนตร์สาธารณะที่จดทะเบียนเป็นรถ
รับจ้างบรรทุกคนโดยสารแผ่นละ ๕๐ สตางค์

                        ข้อ  ๙ 
ให้ใช้กฎนี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

                                                กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๒๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๗๗

หลวงประดิษฐ์มนูธรรม

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๗๗/-/๑๑๙๘/๒๑ มกราคม ๒๔๗๗]

                                                                                    พุทธชาด
/ แก้ไข
                                                                                    ๑๖
ธันวาคม ๒๕๔๕
                                                                                    A+B
(C)

ร01B2477---1198