พระราชกฤษฎีกา ตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค พ.ศ. 2497 (ฉบับ Update ล่าสุด)

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
พ.ศ. ๒๔๙๗

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ ตุลาคม
พ.ศ. ๒๔๙๗
เป็นปีที่ ๙
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดจำนวน
สำนักงาน และเขตอำนาจของอธิบดีผู้พิพากษาภาค

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๙๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช
๒๔๙๕ และมาตรา ๑๓ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมครั้งสุดท้ายโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
พ.ศ. ๒๔๙๗

มาตรา
๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓ 
ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาตั้งข้าหลวงยุติธรรม พ.ศ. ๒๔๙๗

มาตรา
๔[๒]  ให้มีอธิบดีผู้พิพากษาภาค
๙ ตำแหน่ง มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัด ดังต่อไปนี้
(๑) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๑ มีสำนักงานอยู่ ณ กรุงเทพมหานคร
(๒) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดชลบุรี
(๓) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๓ มีสำนักงานอยู่ ณ
จังหวัดนครราชสีมา
(๔) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดขอนแก่น
(๕) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕ มีสำนักงานอยู่ ณ
จังหวัดเชียงใหม่
(๖) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๖ มีสำนักงานอยู่ ณ
จังหวัดพิษณุโลก
(๗) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๗ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดนครปฐม
(๘) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๘ มีสำนักงานอยู่ ณ
จังหวัดนครศรีธรรมราช
(๙) อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดสงขลา

มาตรา
๕[๓]  ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๑
มีเขตอำนาจในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี (เฉพาะศาลแขวงและศาลจังหวัดมีนบุรี)
จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดลพบุรี จังหวัดชัยนาท จังหวัดสิงห์บุรี
จังหวัดอ่างทอง จังหวัดสระบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดนนทบุรี
และจังหวัดสมุทรปราการ

มาตรา
๖[๔]  ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒
มีเขตอำนาจในจังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดนครนายก จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดชลบุรี
จังหวัดระยอง จังหวัดตราด และจังหวัดจันทบุรี

มาตรา
๗[๕]  ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค
๓ มีเขตอำนาจในจังหวัดนครราชสีมาจังหวัดชัยภูมิ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุรินทร์
จังหวัดศรีสะเกษจังหวัดอุบลราชธานี และจังหวัดยโสธร

มาตรา
๘[๖]  ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค
๔ มีเขตอำนาจในจังหวัดขอนแก่น จังหวัดอุดรธานี จังหวัดหนองคาย จังหวัดเลย
จังหวัดสกลนคร จังหวัดนครพนม จังหวัดมุกดาหาร จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดร้อยเอ็ด
และจังหวัดกาฬสินธุ์

มาตรา
๙[๗]  ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค
๕ มีเขตอำนาจในจังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดลำปาง จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเชียงราย
จังหวัดพะเยา จังหวัดน่าน จังหวัดลำพูน และจังหวัดแพร่

มาตรา
๑๐[๘]  ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๖
มีเขตอำนาจในจังหวัดพิษณุโลก จังหวัดสุโขทัย จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดตาก
จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดพิจิตร จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดนครสวรรค์
และจังหวัดอุทัยธานี

มาตรา
๑๑  ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๗
มีเขตอำนาจในจังหวัดนครปฐม จังหวัดราชบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดกาญจนบุรี
จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดสมุทรสาคร และจังหวัดสมุทรสงคราม

มาตรา
๑๒  ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๘
มีเขตอำนาจในจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดชุมพร จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดระนอง
จังหวัดกระบี่ จังหวัดพังงา และจังหวัดภูเก็ต

มาตรา
๑๓  ให้อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙
มีเขตอำนาจในจังหวัดสงขลา จังหวัดตรัง จังหวัดพัทลุง จังหวัดสตูล จังหวัดปัตตานี
จังหวัดยะลา และจังหวัดนราธิวาส

มาตรา
๑๔ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฏีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เพื่อเปลี่ยนเรียกชื่อตำแหน่ง ข้าหลวงยุติธรรม เป็น อธิบดีผู้พิพากษาภาค
ตามพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๗

พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๘[๙]

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่เขตการปกครองบางภาคได้เปลี่ยนแปลงไปโดยพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตภาค
๑ ภาค ๒ ภาค ๕ และภาค ๖ พ.ศ. ๒๔๙๘ 
จึงจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาคบางภาคให้รับกับเขตการปกครองใหม่นั้นด้วย

พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๘[๑๐]

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกานี้ คือ
เนื่องจากได้พิจารณาเห็นสมควรย้ายที่ตั้งสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๘
จากจังหวัดอุดรธานีไปอยู่ ณ จังหวัดขอนแก่น 
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น

ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๗๓[๑๑]

ข้อ ๒ 
ให้ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้มีผลใช้บังคับเช่นเดียวกับพระราชกฤษฎีกาที่ออกตามความในมาตรา
๑๓ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม(
ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๗

พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๒๐[๑๒]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรย้ายสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒ จากจังหวัดฉะเชิงเทราไปอยู่
ณ จังหวัดชลบุรี ประกอบกับได้มีกฎหมายจัดตั้งจังหวัดพะเยาขึ้น
สมควรกำหนดให้จังหวัดพะเยาอยู่ในเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕
ซึ่งในการนี้จะต้องกำหนดสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒
และเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕ เสียใหม่ 
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น

พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.
๒๕๒๕[๑๓]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่ได้มีกฎหมายจัดตั้งจังหวัดมุกดาหารขึ้น
สมควรกำหนดให้จังหวัดมุกดาหารอยู่ในเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔
ซึ่งในการนี้จะต้องกำหนดเขตอำนาจอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔ เสียใหม่  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.
๒๕๒๙[๑๔]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้
คือโดยที่เป็นการสมควรย้ายสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔
จากจังหวัดนครศรีธรรมราชไปอยู่ ณ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
ซึ่งในการนี้จะต้องกำหนดสำนักงานอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔ เสียใหม่  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

วิภา/ผู้จัดทำ
๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๓
พัสสน/ตรวจ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๑/ตอนที่ ๖๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๗ ตุลาคม ๒๔๙๗

[๒] มาตรา ๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๒๙

[๓] มาตรา ๕
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๘

[๔] มาตรา ๖
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๘

[๕] มาตรา ๗
แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๗๓

[๖] มาตรา ๘
แก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๒๕

[๗]
มาตรา ๙ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๐

[๘]
มาตรา ๑๐ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๘

[๙] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๒/ตอนที่ ๘๕/หน้า ๑๕๕๖/๑ พฤศจิกายน ๒๔๙๘

[๑๐] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๒/ตอนที่ ๖๑/หน้า ๕๘๓/๓ สิงหาคม ๒๕๐๘

[๑๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๙/ตอนที่ ๒๑/ฉบับพิเศษหน้า ๘/๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๕

[๑๒] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๔/ตอนที่ ๙๑ /ฉบับพิเศษ หน้า ๕/๓๐ กันยายน ๒๕๒๐

[๑๓] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๓๗ /ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๖ กันยายน ๒๕๒๕

[๑๔] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๔/ตอนที่ ๑๕๗/หน้า ๒๓๘/๑๓ สิงหาคม ๒๕๓๐