ระเบียบราชการฝ่ายตุลาการ ฉบับที่ 10 (แก้ไขเพิ่มเติมระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการ ฉบับที่ 8 เรื่อง การใช้บุคคลเป็นประกันหรือหลักประกันในการปล่อยชั่วคราว)

ระเบียบราชการฝ่ายตุลาการ

ระเบียบราชการฝ่ายตุลาการ
ฉบับที่ ๑๐
(แก้ไขเพิ่มเติมระเบียบราชการฝ่ายตุลาการ
ฉบับที่ ๘
เรื่อง
การใช้บุคคลเป็นประกันหรือหลักประกันในการปล่อยชั่วคราว)[๑]

เนื่องจากทนายความเป็นผู้ประกอบวิชาชีพสาขาหนึ่งในกระบวนการยุติธรรมและสภาทนายความได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากรัฐบาลผ่านกระทรวงยุติธรรมเพื่อดำเนินการให้การช่วยเหลือประชาชนทางกฎหมาย
ทนายความจึงสมควรได้รับการเชื่อถือให้ทำสัญญาประกันหรือใช้ตนเองเป็นหลักประกันในการปล่อยชั่วคราวได้เช่นเดียวกันกับบุคคลอื่นตามระเบียบราชการฝ่ายตุลาการ
ฉบับที่ ๘ ตามหลักการที่ว่าผู้ต้องหาและจำเลยทุกคนพึงได้รับอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราว
จึงเห็นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบดังกล่าว ดังนั้น
อาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม มาตรา ๑ วรรคสาม
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
พุทธศักราช ๒๔๘๒ และโดยอนุมัติรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม ประธานศาลฎีกาวางระเบียบไว้
ดังต่อไปนี้

๑. ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๓ ทวิ
แห่งระเบียบราชการฝ่ายตุลาการ ฉบับที่ ๘ ลงวันที่ ๒๒ มกราคม ๒๕๓๖
ข้อ ๓ ทวิ  ให้ผู้ที่ได้จดทะเบียนและรับในอนุญาตเป็นทนายความมาแล้วเป็นเวลาไม่ถึง
๒ ปี
ทำสัญญาประกันหรือใช้ตนเองเป็นหลักประกันได้เฉพาะตนเองในวงเงินไม่เกินหกหมื่นบาท
ให้ผู้ที่ได้จดทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นทนายความแล้วตั้งแต่
๒ ปีขึ้นไป แต่ไม่ถึง ๕ ปี
ทำสัญญาประกันหรือใช้ตนเองเป็นหลักประกันได้ในวงเงินไม่เกินหกหมื่นบาท
ให้ผู้ที่ได้จดทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นทนายความมาแล้วตั้งแต่
๕ ปีขึ้นไป แต่ไม่เกิน ๑๕ ปี
ทำสัญญาประกันหรือใช้ตนเองเป็นหลักประกันได้ในวงเงินไม่เกินสองแสนบาท
ให้ผู้ที่ได้จดทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นทนายความแล้วตั้งแต่
๑๕ ปีขึ้นไป ทำสัญญาประกันหรือใช้ตนเองเป็นหลักประกันได้ในวงเงินไม่เกินห้าแสนบาท
ผู้ที่ได้จดทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นทนายความตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในวรรคสอง
วรรคสาม และวรรคสี่
อาจทำสัญญาประกันหรือใช้ตนเองเป็นหลักประกันในการขอปล่อยชั่วคราวสำหรับตนเองและบุคคลดังต่อไปนี้เท่านั้น
คือ
(๑) บุพการี
(๒) ผู้สืบสันดาน
(๓) คู่สมรส
(๔) พี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน
(๕) พี่น้องร่วมบิดาหรือร่วมมารดาเดียวกัน
(๖) ปู่ ย่า ตา ยาย
(๗) ลุง ป่า น้า อา
ในขณะที่ยื่นคำขอ
ทนายความผู้ขอทำสัญญาประกันหรือใช้ตนเองเป็นหลักประกันจะต้องไม่อยู่ระหว่างการถูกห้ามทำการเป็นทนายความ
หรือลบชื่อออกจากทะเบียนทนายความ

๒. ให้ยกเลิกความในข้อ ๔ และข้อ ๕
แห่งระเบียบราชการฝ่ายตุลาการ ฉบับที่ ๘ ลงวันที่ ๒๒ มกราคม ๒๕๓๖
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๔  บุคคลอื่นนอกจากที่ระบุไว้ในข้อ
๑ ถึงข้อ ๓ ทวิ
ให้ทำสัญญาประกันหรือใช้ตนเองเป็นหลักประกันได้ในวงเงินตามที่ศาลจะเห็นสมควรเป็นกรณี
ๆ ไป
ข้อ ๕  ให้ผู้ที่ขอทำสัญญาประกันหรือใช้ตนเองเป็นหลักประกันปฏิบัติดังนี้
๕.๑ ผู้ที่ขอทำสัญญาประกันหรือใช้ตนเองเป็นหลักประกันตามข้อ
๑ ข้อ ๒ หรือข้อ ๓ ต้องเสนอหนังสือรับรองจากต้นสังกัดแสดงสถานะ ระดับ
และอัตราเงินเดือน
๕.๒ ผู้ที่ขอทำสัญญาประกันหรือใช้ตนเองเป็นหลักประกันตามข้อ
๓ ทวิ
ต้องเสนอหนังสือรับรองการเป็นทนายความจากสภาทนายความโดยหนังสือดังกล่าวต้องระบุว่าในขณะที่ยื่นคำขอ
ทนายความผู้ขอทำสัญญาประกันหรือใช้ตนเองเป็นหลักประกันไม่อยู่ระหว่างการถูกห้ามทำการเป็นทนายความ
หรือลบชื่อออกจากทะเบียนทนายความ
หากมีภาระผูกพันในการทำสัญญาประกันหรือใช้ตนเองเป็นหลักประกันรายอื่นอยู่ก็ให้แสดงภาระผูกพันนั้นในหนังสือรับรองจากต้นสังกัด
หรือหนังสือรับรองการเป็นทนายความด้วย แล้วแต่กรณี

ระเบียบนี้วางไว้ ณ วันที่ ๒๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๒
ปิ่นทิพย์  สุจริตกุล
ประธานศาลฎีกา

วิภา/ผู้จัดทำ
๒๘ ตุลาคม ๒๕๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๕๖ ง/หน้า ๔๓/๑๕ กรกฎาคม ๒๕๔๒