ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ (สำหรับผู้ที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติไว้ในปี พ.ศ. 2547)

ประกาศกระทรวงมหาดไทย

ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง
การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ
(สำหรับผู้ที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติไว้ในปี
พ.ศ. ๒๕๔๗)[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗
แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยอนุมัติของคณะรัฐมนตรีตามมติคณะรัฐมนตรี
เมื่อวันที่ ๑๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  คนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อรอการส่งกลับ
หมายถึง คนต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองสัญชาติพม่า ลาว และกัมพูชา ซึ่งได้จัดทำทะเบียนประวัติหรือบัตรประจำตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร
และได้รับอนุญาตให้ทำงานตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว
ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง
การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ
(สำหรับผู้ที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติไว้ในปี พ.ศ. ๒๕๔๗) ลงวันที่ ๒๙ มิถุนายน พ.ศ.
๒๕๕๐ ที่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์สัญชาติ
ซึ่งได้ไปรายงานตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว
เพื่อยื่นขอรับใบอนุญาตทำงานภายในวันที่ ๓๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๑
และให้หมายความรวมถึงบุตรของคนต่างด้าวดังกล่าวที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติหรือบัตรประจำตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร
ที่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์สัญชาติและยังไม่บรรลุนิติภาวะ
หรือบุตรที่เกิดในราชอาณาจักรระหว่างบิดา มารดา ได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักร

ข้อ ๒  ให้กรมการจัดหางานส่งเอกสารหลักฐานการอนุญาตทำงานให้กรมการปกครองเพื่อจัดทำบัตรประจำตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎรให้คนต่างด้าวดังกล่าว
ตามเงื่อนไขที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด
สำหรับบุตรของคนต่างด้าวตามข้อ ๑
ที่ประสงค์จะทำงานให้ไปรายงานตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว
เพื่อขอรับใบอนุญาตทำงานตามเงื่อนไขและระยะเวลาที่อธิบดีกรมการจัดหางานกำหนด
คนต่างด้าวที่มีบุตรตามข้อ ๑
ซึ่งมิได้ขออนุญาตทำงานตามวรรคสอง
ให้นำบุตรพร้อมเอกสารหลักฐานไปรายงานตัวที่สำนักทะเบียนที่คนต่างด้าวมีชื่ออยู่
ตามเงื่อนไขที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด

ข้อ ๓  มิให้นำมาตรา ๕๔
แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ มาใช้บังคับแก่คนต่างด้าวตามข้อ ๑ และข้อ
๒
ซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อรอการส่งกลับตามระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตให้ทำงาน
ทั้งนี้ไม่เกินวันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓

ข้อ ๔  การอนุญาตให้คนต่างด้าวอยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราวตามประกาศนี้เป็นอันสิ้นผลในกรณีอย่างใดอย่างหนึ่ง
ดังต่อไปนี้
(๑)
เป็นโรคต้องห้ามตามที่กระทรวงสาธารณสุขประกาศกำหนด
หรือเป็นผู้ที่สุขภาพไม่สมบูรณ์แข็งแรงที่เป็นอุปสรรคต่อการทำงานโดยอยู่ในดุลพินิจของแพทย์
(๒) ต้องโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดของศาล
เว้นแต่ความผิดซึ่งได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๓)
ออกนอกเขตพื้นที่จังหวัดโดยไม่ได้รับอนุญาตตามข้อ ๖ เว้นแต่
(ก) ได้รับอนุญาตทำงานรับใช้ในบ้าน
ให้เคลื่อนย้ายออกนอกเขตท้องที่จังหวัดที่ได้รับอนุญาต เพื่อติดตามนายจ้าง สามี
หรือภรรยาของนายจ้างไปทำหน้าที่การงานที่รับผิดชอบ โดยนายจ้าง
สามีหรือภรรยาของนายจ้างและลูกจ้างจะต้องเดินทางไปด้วยกันและต้องแสดงบัตรประจำตัวต่อพนักงาน
เจ้าหน้าที่ทุกครั้งที่มีการขอตรวจสอบ
(ข) ได้รับอนุญาตทำงานในกิจการประมงหรือขนถ่ายสินค้าทางน้ำ
ให้เคลื่อนย้ายออกนอกท้องที่จังหวัดที่ได้รับอนุญาตโดยทางเรือ
เพื่อไปทำงานในท้องที่ทุกแห่งที่มีท่าเรือทำการประมงทะเล
หรือในเส้นทางที่เป็นปกติทางการค้าของกิจการขนถ่ายสินค้าได้
ทั้งนี้มิให้ออกนอกเขตบริเวณท่าเรือที่ทำการประมงทะเลหรือขนถ่ายสินค้า

ข้อ ๕  ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายมีอำนาจเพิกถอนการอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราวของคนต่างด้าวตามประกาศนี้
ในกรณีที่หน่วยงานด้านความมั่นคงหรือการรักษาความสงบเรียบร้อยรายงานว่าคนต่างด้าวดังกล่าวมีพฤติการณ์ที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
หรือมีพฤติการณ์น่าเชื่อว่าเป็นภัยต่อสังคมหรือจะก่อเหตุร้ายให้เกิดอันตรายต่อความสงบสุข
หรือความปลอดภัยของประชาชน หรือความมั่นคงแห่งราชอาณาจักร

ข้อ ๖  เมื่อมีเหตุจำเป็นต้องออกนอกเขตจังหวัดที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติ
หรือจังหวัดที่ได้รับอนุญาตให้ทำงาน เพื่อปฏิบัติตาม กฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ
เป็นพยานศาล ได้รับหมายเรียกจากพนักงานสอบสวน
มีหนังสือเรียกตัวจากหน่วยงานของรัฐในสังกัดกระทรวงแรงงานหรือเพื่อการรักษาพยาบาล
คนต่างด้าวและผู้ติดตามจะออกนอกเขตท้องที่ได้ เมื่อได้รับอนุญาตจากปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร
หรือได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายในเขตท้องที่จังหวัดอื่น
สำหรับการเคลื่อนย้ายออกนอกเขตพื้นที่เพื่อการทำงานสามารถกระทำได้
เมื่อได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนท้องที่ทำงานไปยังท้องที่จังหวัดอื่นตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าวหรือได้รับอนุญาตให้ทำงานกับนายจ้างใหม่และต้องออกนอกเขตจังหวัดที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติหรือจังหวัดที่ได้รับอนุญาตให้ทำงานให้นำความในวรรคหนึ่งมาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ ๗  คนต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองสัญชาติพม่า ลาว
และกัมพูชา กลุ่มอื่นซึ่งได้มีมติคณะรัฐมนตรี มติสภาความมั่นคงแห่งชาติ
หรือคำสั่งของกระทรวงมหาดไทย กำหนดแนวทางปฏิบัติเป็นการเฉพาะ
ไม่อยู่ในข่ายการอนุญาตตามประกาศฉบับนี้

ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๑ เป็นต้นไป

ประกาศ
ณ วันที่ ๑๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑
พลเอก
สุรยุทธ์ จุลานนท์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๐
มีนาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๕๕ ง/หน้า ๑/๑๗ มีนาคม ๒๕๕๑