ระเบียบคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน ว่าด้วยการนำทรัพย์สินออกขายทอดตลาดหรือนำไปใช้ประโยชน์ของทางราชการ พ.ศ. 2548

ระเบียบคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน
ว่าด้วยการนำทรัพย์สินออกขายทอดตลาด
หรือนำไปใช้ประโยชน์ของทางราชการ
พ.ศ.
๒๕๔๘[๑]

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขปรับปรุงระเบียบคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน
ว่าด้วยการนำทรัพย์สินออกขายทอดตลาดหรือนำไปใช้ประโยชน์ของทางราชการ พ.ศ. ๒๕๓๖
ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๖ (๕)
และมาตรา ๒๔
แห่งพระราชบัญญัติมาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด พ.ศ. ๒๕๓๔
คณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สินโดยความเห็นชอบของกระทรวงการคลังจึงออกระเบียบไว้
ดังนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน
ว่าด้วยการนำทรัพย์สินออกขายทอดตลาดหรือนำไปใช้ประโยชน์ของทางราชการ พ.ศ. ๒๕๔๘

ข้อ ๒  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๓๑
พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ เป็นต้นไป

ข้อ ๓ 
ให้ยกเลิกระเบียบคณะกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน ว่าด้วยการนำทรัพย์สินออกขายทอดตลาดหรือนำไปใช้ประโยชน์ของทางราชการ
พ.ศ. ๒๕๓๖

ข้อ ๔ 
ให้เลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติดรักษาการตามระเบียบนี้และให้มีอำนาจออกระเบียบหรือคำสั่ง
เพื่อปฏิบัติการตามระเบียบนี้
ในกรณีที่ปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้
ให้เลขาธิการเสนอให้คณะกรรมการวินิจฉัยชี้ขาด

หมวด
๑
บททั่วไป

ข้อ ๕  ในระเบียบนี้
กองทุน
หมายความว่า กองทุนป้องกันและปราบปรามยาเสพติด
ทรัพย์สิน
หมายความว่า
ทรัพย์สินที่เกี่ยวเนื่องกับการกระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดที่คณะกรรมการได้มีคำสั่งให้ยึดหรืออายัดไว้แล้ว
และให้หมายความรวมถึง
ทรัพย์สินที่คณะกรรมการหรือเลขาธิการได้มีคำสั่งให้ยึดหรืออายัดไว้ชั่วคราวแล้ว
สำนักงาน
หมายความว่า สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามยาเสพติด
หัวหน้าหน่วยงานราชการ
หมายความว่า ผู้ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ผู้อำนวยการ ผู้บังคับการตำรวจ ผู้บังคับการกรม
หรือเทียบเท่าขึ้นไป

ข้อ ๖ 
เลขาธิการอาจสั่งให้นำทรัพย์สินออกขายทอดตลาดหรือนำไปใช้ประโยชน์ของทางราชการได้
เมื่อปรากฏว่า
(๑) ทรัพย์สินนั้นมีสภาพเป็นของสด
ของเสียได้ หรือถ้าหน่วงช้าไว้จะเป็นการเสี่ยงต่อความเสียหาย
หรือค่าเสียหายจะเกินส่วนแห่งค่าของทรัพย์สินนั้น
(๒)
ทรัพย์สินนั้นมีลักษณะที่อาจทำให้สกปรก เลอะเทอะ หรือมีกลิ่น หรืออาจรบกวน
หรือก่อความรำคาญ
(๓) ทรัพย์สินนั้นมีน้ำหนักมาก
หรือไม่สะดวกต่อการเคลื่อนย้าย หรือมีขนาดใหญ่มาก
หรือเปลืองเนื้อที่ในการเก็บรักษา
(๔) ทรัพย์สินนั้นเป็นทรัพย์สิน ซึ่งโดยสภาพอาจก่อให้เกิดอันตรายได้ง่าย
เช่น สารเคมีหรือสิ่งที่เป็นเชื้อเพลิง
(๕)
ทรัพย์สินที่ต้องเก็บรักษาไว้ในสถานที่โดยเฉพาะเพื่อรักษาคุณภาพของตัวทรัพย์
ทรัพย์สินตาม (๑) ถึง (๕) ให้รวมถึง
ทรัพย์สินที่เลขาธิการเห็นว่าไม่เหมาะสมที่จะเก็บรักษาไว้หรือหากเก็บรักษาไว้จะเป็นภาระแก่ทางราชการมากกว่านำไปใช้ประโยชน์อย่างอื่น

หมวด
๒
การขายทอดตลาด

ข้อ ๗  ในการขายทอดตลาด
ให้เลขาธิการแต่งตั้งคณะกรรมการขายทอดตลาดขึ้นคณะหนึ่งหรือหลายคณะมีจำนวนไม่น้อยกว่าสามคน
โดยมีข้าราชการในสำนักงานเป็นกรรมการและเลขานุการมีหน้าที่ดำเนินการขายทอดตลาดทรัพย์สิน
ในกรณีที่เห็นสมควร
เลขาธิการอาจจัดจ้างหรือมอบหมายหน่วยงานราชการหรือบริษัทเอกชนเป็นผู้ดำเนินการขายทอดตลาดแทนก็ได้
โดยให้คณะกรรมการขายทอดตลาด ตามวรรคหนึ่ง ดำเนินการประกวดราคา พิจารณา ควบคุม
กำกับดูแลการขายทอดตลาดทรัพย์สินของหน่วยงานราชการหรือบริษัทเอกชนนั้น
รวมทั้งกำหนดราคาขั้นต่ำของทรัพย์สินที่จะขายทอดตลาด
กรณีจัดจ้างหรือมอบหมายหน่วยงานราชการ
หรือบริษัทเอกชนมาดำเนินการขายทอดตลาด
ค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดจะต้องไม่สูงกว่าร้อยละ ๒๕
ของราคาขั้นต่ำของทรัพย์สินนั้น

ข้อ ๘  การดำเนินการขายทอดตลาดให้กระทำโดยเปิดเผยตามระเบียบที่เลขาธิการกำหนด

ข้อ ๙  ค่าใช้จ่ายในการขายทอดตลาดตามระเบียบนี้
ให้ใช้เงินจากกองทุน

หมวด
๓
การนำทรัพย์สินไปใช้ประโยชน์

ข้อ ๑๐ 
ทรัพย์สินที่จะนำไปใช้ประโยชน์จะต้องเป็นทรัพย์สินที่ไม่เหมาะสมจะนำออกขายทอดตลาด
หรือการนำทรัพย์สินไปใช้นั้นจะได้ประโยชน์มากกว่าการขายทอดตลาด

ข้อ ๑๑ 
การนำทรัพย์สินไปใช้ประโยชน์ให้กระทำได้เฉพาะหน่วยงานราชการเท่านั้น

ข้อ ๑๒  การขอนำทรัพย์สินไปใช้ประโยชน์
ให้หัวหน้าหน่วยงานราชการมีหนังสือแสดงความจำนงต่อเลขาธิการ
โดยมีรายละเอียดดังต่อไปนี้
(๑) หน้าที่และความรับผิดชอบของหน่วยงานราชการนั้น
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนที่ประสงค์จะขอนำทรัพย์สินนั้นไปใช้ประโยชน์
(๒)
ประเภทของทรัพย์สินที่จะขอนำไปใช้ประโยชน์
(๓)
เหตุผลและความจำเป็นที่จะขอนำทรัพย์สินไปใช้ประโยชน์
(๔) ลักษณะและระยะเวลาของการใช้ประโยชน์
(๕) การดูแลรักษาและความรับผิดชอบในกรณีที่เกิดความชำรุดบกพร่อง
เสียหายหรือสูญหาย

ข้อ ๑๓  ในกรณีที่เลขาธิการเห็นว่าทรัพย์สินตามข้อ
๖ จะเป็นประโยชน์ต่อการปฏิบัติราชการของหน่วยงานในสังกัดของสำนักงาน
เลขาธิการอาจอนุญาตให้หน่วยงานนั้นนำทรัพย์สินนั้นไปใช้ประโยชน์ได้

ข้อ ๑๔ 
การพิจารณาอนุญาตให้นำทรัพย์สินใดไปใช้ประโยชน์
ให้เป็นไปตามระเบียบที่เลขาธิการกำหนด 
ทั้งนี้ ในระเบียบดังกล่าวอย่างน้อยต้องมีหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้
(๑)
หน่วยงานราชการนั้นเป็นหน่วยงานราชการซึ่งทำหน้าที่ปราบปรามยาเสพติด
หรือทำหน้าที่ยึดหรืออายัดทรัพย์สิน
ตามกฎหมายว่าด้วยมาตรการในการปราบปรามผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับยาเสพติด
(๒)
เหตุผลและความจำเป็นที่จะขอนำทรัพย์สินไปใช้ประโยชน์
(๓) ภาระต่าง ๆ ที่จะตกแก่ทางราชการ
หากไม่นำทรัพย์สินนั้นไปใช้ประโยชน์
(๔)
ความเสียหายหรือความเสี่ยงที่อาจเกิดจากการนำทรัพย์สินนั้นไปใช้ประโยชน์
(๕)
พฤติการณ์ในการดำเนินคดีเกี่ยวกับทรัพย์สินนั้น
(๖) พฤติกรรมอื่น ๆ ตามที่เห็นสมควร
การพิจารณาอนุญาตตามวรรคหนึ่ง
หากหน่วยราชการได้รับจัดสรรงบประมาณเพื่อจัดซื้อทรัพย์สินดังกล่าวแล้ว
ก็ไม่อนุญาตให้นำทรัพย์สินไปใช้ประโยชน์

ข้อ ๑๕  การขอนำทรัพย์สินไปใช้ประโยชน์ของหน่วยงานราชการอื่น
นอกจากหน่วยงานราชการตามข้อ ๑๔ (๑)
ให้เลขาธิการเสนอความเห็นต่อคณะกรรมการเพื่อพิจารณาเป็นราย ๆ ไป

ข้อ ๑๖ 
เมื่อหน่วยงานราชการใดได้รับอนุญาตให้นำทรัพย์สินใดไปใช้ประโยชน์
ให้เลขาธิการจัดให้มีเอกสารการส่งมอบและรับมอบทรัพย์สินนั้นไว้เป็นหลักฐาน
และมีหนังสือแจ้งให้ส่วนราชการต้นสังกัดของหน่วยงานราชการนั้น
และสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินทราบ

ข้อ ๑๗ 
หน่วยงานราชการที่นำทรัพย์สินไปใช้ประโยชน์
มีหน้าที่บำรุงรักษาทรัพย์สินนั้นถ้ามีความเสียหายหรือทรัพย์สินนั้นสูญหาย
ให้รีบดำเนินการตามระเบียบของทางราชการและแจ้งให้เลขาธิการทราบทันที

ข้อ ๑๘ 
เมื่อหมดความจำเป็นที่จะใช้ประโยชน์จากทรัพย์สินนั้นต่อไป
หรือเมื่อครบกำหนดเวลาได้รับอนุญาตแล้ว
หรือเมื่อคณะกรรมการหรือเลขาธิการเพิกถอนการอนุญาต
ให้หน่วยงานราชการที่นำทรัพย์สินไปใช้ประโยชน์จัดส่งทรัพย์สินนั้นคืน
พร้อมหลักฐานการส่งคืนเป็นหนังสือภายในเวลาที่กำหนด
ทรัพย์สินตามวรรคหนึ่ง
ให้ส่งคืนในสภาพที่เป็นอยู่ในขณะที่ได้รับมอบทรัพย์สินนั้นไป
เว้นแต่จะเสื่อมไปโดยสภาพแห่งทรัพย์สินนั้นเอง
ในกรณีที่ไม่อาจส่งคืนในสภาพดังกล่าวได้ ให้เลขาธิการพิจารณาดำเนินการตามที่เห็นสมควร

ข้อ ๑๙ 
ก่อนครบกำหนดเวลาที่ได้รับอนุญาตให้นำทรัพย์สินไปใช้ประโยชน์
ถ้าหน่วยราชการที่นำทรัพย์สินไปใช้ประโยชน์
เห็นว่ามีความจำเป็นที่จะต้องนำทรัพย์สินไปใช้ประโยชน์ต่อไปอีก
ให้หัวหน้าหน่วยราชการนั้นมีหนังสือถึงเลขาธิการก่อนครบกำหนดเวลาดังกล่าวไม่น้อยกว่าสิบห้าวัน
แจ้งถึงเหตุผลและความจำเป็นที่ต้องนำทรัพย์สินไปใช้ประโยชน์ต่อไป
ให้เลขาธิการพิจารณาถึงเหตุผลและความจำเป็นตามวรรคหนึ่ง
โดยคำนึงถึงหลักเกณฑ์ตามข้อ ๑๔
และในกรณีที่เลขาธิการไม่อนุญาตให้นำทรัพย์สินนั้นไปใช้ประโยชน์ต่อไป
ให้หน่วยงานราชการนั้นคืนทรัพย์สินพร้อมหลักฐานการส่งคืนเป็นหนังสือภายในเวลาที่กำหนด
และให้นำความในข้อ ๑๘ วรรคสองมาใช้บังคับ

ประกาศ
ณ วันที่ ๓๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
สมชาย  วงศ์สวัสดิ์
ปลัดกระทรวงยุติธรรม
ประธานกรรมการตรวจสอบทรัพย์สิน

ดลธี/พิมพ์
๒๖
พฤศจิกายน ๒๕๕๓
วิมล/ผู้ตรวจ

ปิติวรรณ/ปรับปรุง
๒
พฤศจิกายน ๒๕๖๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๖๒ ง/หน้า ๑๓๕/๔ สิงหาคม ๒๕๔๘