ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังพร้าว เรื่อง ควบคุมอาคาร พ.ศ. 2551

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังพร้าว

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังพร้าว
เรื่อง
ควบคุมอาคาร
พ.ศ.
๒๕๕๑

โดยที่เห็นเป็นการสมควรให้มีข้อบัญญัติควบคุมอาคารอาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๙ วรรคสอง และมาตรา ๑๐ (๑) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พุทธศักราช ๒๕๒๒
แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ ประกอบกับมาตรา ๗๑
แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
และที่แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบลถึงฉบับที่ ๕
พ.ศ. ๒๕๔๖ องค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังพร้าว จึงตราข้อบัญญัตินี้ไว้ โดยได้รับความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังพร้าว
และโดยอนุมัติของนายอำเภอสันป่าตอง ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
 ข้อบัญญัตินี้ให้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังพร้าว
เรื่อง ควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๕๑

ข้อ ๒[๑]
 ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตควบคุมอาคารตามพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พุทธศักราช ๒๕๒๒ ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังพร้าว อำเภอสันป่าตอง
จังหวัดเชียงใหม่ นับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓
 ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังพร้าว
รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ และมีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ
หรือคำสั่งอื่นใดเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๔
 ในข้อบัญญัตินี้ เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังพร้าว

หมวด
๑

ลักษณะอาคารต่างๆ

ข้อ ๕
 อาคารที่มิได้ก่อสร้างด้วยวัตถุถาวร
หรือวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่ ครัวไฟต้องอยู่นอกอาคารเป็นสัดส่วนต่างหาก
ถ้ารวมครัวไฟไว้ในอาคารด้วยก็ได้ แต่ต้องราดพื้น บุผนังฝา เพดาน
ครัวไฟด้วยวัตถุถาวรหรือวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่

ข้อ ๖
 อาคารที่มิได้ก่อสร้างด้วยวัตถุถาวร
หรือวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่ หรือก่อด้วยอิฐไม่เสริมเหล็กให้ปลูกสร้างได้ไม่เกินสองชั้น

ข้อ ๗
 อาคารสองชั้นที่มิได้ก่อสร้างด้วยวัตถุถาวรหรือวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่
พื้นชั้นล่างของอาคารนั้นจะสูงจากระดับทางสาธารณะด้านหน้าอาคารเกินกว่า ๑.๐๐ เมตร
ไม่ได้

ข้อ ๘
 โรงมหรสพ หอประชุม
หรืออาคารที่ปลูกสร้างเกินสองชั้น ให้ทำด้วยวัตถุถาวรและวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่
โรงมหรสพหรือหอประชุมที่ปลูกสร้างเกินหนึ่งชั้น
หรืออาคารที่ปลูกสร้างเกินสามชั้นนอกจากมีบันไดตามปกติแล้ว
ต้องมีทางหนีไฟโดยเฉพาะอย่างน้อยอีกหนึ่งทาง ตามลักษณะแบบของอาคารที่กำหนดให้

ข้อ ๙
 ห้องแถวและตึกแถว ต้องมีความกว้างจากเส้นกึ่งกลางของผนังด้านหนึ่ง
ไปยังเส้นกึ่งกลางของผนังอีกด้านหนึ่งไม่น้อยกว่า ๔ เมตร
ความลึกของห้องต้องไม่น้อยกว่า ๔ เมตร
และต้องมีประตูหรือทางให้คนเข้าออกได้ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง
ในกรณีที่เป็นตึกแถวผนังต้องทำด้วยวัตถุถาวรและวัตถุทนไฟ ถ้าก่อด้วยอิฐหรือคอนกรีตไม่เสริมเหล็กหรือวัตถุทนไฟอย่างอื่น
ผนังนี้ต้องหนาไม่น้อยกว่า ๑๐ เซนติเมตร
ห้องแถวและตึกซึ่งปลูกสร้างติดต่อกันเป็นแนวยาว
ให้มีผนังกันไฟหนาไม่น้อยกว่า ๒๐ เซนติเมตร
ตั้งแต่ระดับพื้นดินขึ้นไปสูงถึงใต้ท้องหลังคาโดยไม่มีช่องว่าง ทุกระยะไม่เกินห้าห้องห้องแถว
ตึกแถว หรือบ้านแถวจะสร้างต่อเนื่องกันได้ไม่เกินสิบคูหา และมีความยาวของอาคารแถวหนึ่งๆ
รวมกันไม่เกิน ๔๐.๐๐ เมตร
โดยวัดระหว่างจุดศูนย์กลางของเสาแรกถึงจุดศูนย์กลางของเสาสุดท้ายไม่ว่าจะเป็นเจ้าของเดียวกันและใช้โครงสร้างเดียวกันหรือแยกกันก็ตาม
ตึกแถวที่สูงสามชั้นต้องมีพื้นชั้นสองหรือชั้นสามสร้างด้วยวัตถุทนไฟชั้นใดชั้นหนึ่งเป็นอย่างน้อย
ถ้าสูงเกินสามชั้นต้องสร้างพื้นด้วยวัตถุทนไฟทุกชั้น

ข้อ ๑๐
 อาคารทุกชนิดจะปลูกสร้างบนที่ดินซึ่งถมด้วยขยะมูลฝอยมิได้
เว้นแต่ขยะมูลฝอยนั้นจะได้กลายสภาพเป็นดินแล้ว หรือได้ทับด้วยดินกระทุ้งแน่นไม่ต่ำกว่า
๓๐ เซนติเมตร และมีลักษณะไม่เป็นอันตรายแก่อนามัยและมั่นคงแข็งแรง

ข้อ ๑๑
 รั้วหรือกำแพงกั้นเขตให้ทำได้สูงเหนือระดับถนนสาธารณะไม่เกิน
๓.๐๐ เมตร และต้องให้คงสภาพได้ดิ่งอยู่เสมอไป ประตูรั้วหรือกำแพงซึ่งเป็นทางรถเข้า
ออก ถ้ามีคานบนให้วางคานนั้นสูงจากระดับถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๓.๐๐ เมตร

ข้อ ๑๒
 ป้ายโฆษณา
การก่อสร้างและติดตั้งป้ายให้เป็นไปตามนี้
-
ป้ายหรือสิ่งก่อสร้างขึ้นสำหรับติดหรือตั้งป้ายที่อาคารต้องไม่บังช่องระบายอากาศ หน้าต่าง
ประตู หรือทางหนีไฟ
- ป้ายหรือสิ่งที่สร้างขึ้นสำหรับติดหรือตั้งป้ายบนหลังคาหรือดาดฟ้าของอาคารต้องไม่ล้ำออกนอกแนวผนังรอบนอกของอาคาร
และส่วนบนสุดของป้ายหรือสิ่งที่สร้างขึ้นสำหรับติดหรือตั้งป้ายต้องสูงไม่เกิน ๖.๐๐
เมตร จากส่วนสูงสุดของหลังคาหรือดาดฟ้าของอาคารที่ติดตั้งป้ายนั้น
- ป้ายที่ยื่นจากผนังอาคารให้ยื่นได้ไม่เกินแนวกันสาดและให้สูงได้ไม่เกิน
๖๐ เซนติเมตร หรือมีพื้นที่ป้ายไม่เกิน ๒ ตารางเมตร
-
ป้ายที่ติดตั้งเหนือกันสาดและไม่ได้ยื่นจากผนังอาคาร
ให้ติดตั้งได้โดยมีความสูงของป้ายไม่เกิน ๖๐ เซนติเมตร
วัดจากขอบบนของปลายกันสาดนั้น หรือมีพื้นที่ป้ายไม่เกิน ๒ ตารางเมตร
-
ป้ายที่ติดตั้งใต้กันสาดให้ติดตั้งแนบผนังอาคารและต้องสูงจากพื้นทางเท้านั้นไม่น้อยกว่า
๒.๕๐ เมตร
-
ป้ายโฆษณาสำหรับโรงมหรสพให้ติดตั้งขนานกับผนังอาคารโรงมหรสพ
แต่จะยื่นห่างจากผนังได้ไม่เกิน ๕๐ เซนติเมตร
หรือหากติดตั้งป้ายบนกันสาดจะต้องไม่ยื่นล้ำแนวปลายกันสาดนั้นและมีความสูงของป้ายทั้งสองกรณีต้องไม่เกินความสูงของอาคาร
- ป้ายที่ติดตั้งอยู่บนพื้นดินโดยตรง
ต้องมีความสูงไม่เกินระยะที่วัดจากจุดที่ติดตั้งป้ายไปจนถึงกึ่งกลางถนนสาธารณะที่อยู่ใกล้ป้ายนั้นที่สุด
และมีความยาวของป้ายไม่เกิน ๓๒.๐๐ เมตร

ข้อ ๑๓
 สะพานส่วนบุคคลสำหรับรถยนต์
ต้องมีทางเดินรถกว้างไม่น้อยกว่า ๓.๕๐ เมตร และมีส่วนลาดชันไม่เกิน ๑๐ ใน ๑๐๐
- สะพานที่ใช้เป็นทางสาธารณะสำหรับรถยนต์
ต้องมีทางเดินรถกว้างไม่น้อยกว่า ๖ เมตร มีส่วนลาดชัน ไม่เกิน ๘ ใน ๑๐๐
มีทางเท้าสองข้างๆ ละไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เมตร เว้นแต่สะพานที่สร้างสำหรับรถยนต์โดยเฉพาะ
จะไม่มีทางเท้าก็ได้ และมีราวสะพานที่มั่นคงแข็งแรงยาวตลอดตัวสะพานสองข้างด้วย

ข้อ ๑๔
 การปลูกสร้างโดยต่อเติมหรือดัดแปลงอาคารดังต่อไปนี้
จะต้องได้รับอนุญาตก่อน คือ
(๑)
เพิ่มชั้นหรือขยายพื้นชั้นหนึ่งชั้นใดรวมกันเกิน ๕.๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป
(๒)
เปลี่ยนหลังคาหรือขยายหลังคาให้ปกคลุมเนื้อที่มากขึ้นกว่าเดิม
อันเป็นการเพิ่มน้ำหนักแก่หลังคาเดิมเกินร้อยละสิบ
(๓) เพิ่มหรือลดจำนวนเสาหรือคาน
(๔) เปลี่ยนเสา คาน บันได ผนัง
หรือเพิ่มผนังหรือส่วนประกอบอื่น อันเป็นการเพิ่มน้ำหนักแก่อาคารเดิมเกินร้อยละสิบ

หมวด
๒

ส่วนต่างๆ
ของอาคาร

ข้อ ๑๕
 อาคารอยู่อาศัยรวมต้องมีพื้นที่ภายในแต่ละหน่วยที่ใช้เพื่อการอยู่อาศัยไม่น้อยกว่า
๒๐ ตารางเมตร

ข้อ ๑๖
 ห้องนอนในอาคารให้มีความกว้างด้านแคบที่สุดไม่น้อยกว่า
๒.๕๐ เมตร และมีพื้นที่ไม่น้อยกว่า ๘ ตารางเมตร

ข้อ ๑๗
 ห้องนอนหรือห้องที่ใช้เป็นที่พักอาศัยในอาคาร
ให้มีช่องประตูเป็นเนื้อที่รวมกันไม่น้อยกว่าร้อยละสองของพื้นที่ของห้องนั้น
โดยไม่รวมนับส่วนประตูหรือหน้าต่างอันติดต่อกับห้องอื่น

ข้อ ๑๘
 ช่องทางเดินในอาคาร
ต้องมีความกว้างไม่น้อยกว่าตามที่กำหนดไว้ ดังต่อไปนี้

ประเภทอาคาร

ความกว้าง

๑.
  อาคารที่อยู่อาศัย
๒.
  อาคารอยู่อาศัยรวม หอพักตามกฎหมายว่าด้วยหอพัก สำนักงาน
อาคารสาธารณะ อาคารพาณิชย์ โรงงาน อาคารพิเศษ

๑.๐๐
  เมตร
๑.๕๐
  เมตร

ข้อ ๑๙
 ยอดหน้าต่างและประตูในอาคาร
ให้ทำสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๑.๘๐ เมตร และบุคคลซึ่งอยู่ในห้องต้องสามารถเปิดประตูหน้าต่างและออกจากห้องนั้นได้โดยสะดวก

ข้อ ๒๐
 ห้องหรือส่วนของอาคารที่ใช้ในการทำกิจกรรมต่างๆ
ต้องมีระยะดิ่งไม่น้อยกว่าตามที่กำหนดไว้ ดังต่อไปนี้

ประเภทการใช้อาคาร

ระยะดิ่ง

๑.
  ห้องที่ใช้เป็นที่พักอาศัย บ้านแถว ห้องพักโรงแรม ห้องเรียน
นักเรียนอนุบาล ครัวสำหรับอาคารอยู่อาศัย
  ห้องพักคนไข้พิเศษ
ช่องทางเดินในอาคาร

๒.๖๐
  เมตร

๒.
  ห้องที่ใช้เป็นสำนักงาน ห้องเรียน ห้องอาคาร ห้องโถงภัตตาคาร
โรงงาน

๓.๐๐
  เมตร

๓.
  ห้องขายสินค้า ห้องประชุม ห้องคนไข้รวม คลังสินค้า โรงครัว
ตลาดและอื่นๆ ที่คล้ายกัน

๓.๕๐
  เมตร

๔.
  ห้องแถว ตึกแถว

๔.๑ ชั้นล่าง
๔.๒ ตั้งแต่ชั้นสองขึ้นไป

๓.๕๐
  เมตร
๓.๐๐
  เมตร

๕.
  ระเบียง

๒.๒๐
  เมตร

ความสูงสุทธิ ของอาคารส่วนที่ใช้จอดรถยนต์
หมายถึง ความสูงจากพื้นถึงใต้คานหรือท่อหรือสิ่งคล้ายคลึงกันต้องไม่น้อยกว่า ๒.๑๐
เมตร
ห้องในอาคารซึ่งมีระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงพื้นอีกชั้นหนึ่งตั้งแต่
๕.๐๐ เมตรขึ้นไป จะทำพื้นชั้นลอยในห้องนั้นก็ได้
โดยพื้นชั้นลอยดังกล่าวนั้นต้องมีเนื้อที่ไม่เกินร้อยละสี่สิบของเนื้อที่ห้องระยะดิ่งระหว่างพื้นชั้นลอยถึงพื้นอีกชั้นหนึ่งต้องไม่น้อยกว่า
๒.๕๐ เมตร และระยะดิ่งระหว่างพื้นห้องถึงพื้นชั้นลอยต้องไม่น้อยกว่า ๒.๕๐ เมตร

ข้อ ๒๑
 พื้นชั้นล่างของอาคารที่พักอาศัยต้องมีระดับอยู่เหนือพื้นดินปลูกสร้างไม่ต่ำกว่า
๗๕ เซนติเมตร แต่ถ้าเป็นพื้นซีเมนต์ อิฐ หิน
หรือวัตถุแข็งอย่างอื่นที่สร้างติดพื้นดิน ต้องมีระดับอยู่เหนือพื้นดินปลูกสร้างอาคารไม่ต่ำกว่า
๑๐ เซนติเมตร
และถ้าเป็นอาคารตั้งอยู่ริมทางสาธารณะความสูงจะต้องวัดจากระดับทางสาธารณะนั้น
ในกรณีที่มีการถมดินเพื่อปลูกสร้างอาคารให้ถมดินได้ไม่เกินความสูง
๖๐ เซนติเมตร จากระดับทางสาธารณะด้านหน้า
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากนายกองค์การบริหารส่วนตำบลเป็นกรณีพิเศษ ทั้งนี้
ผู้ขออนุญาตจะต้องทำการฝังท่อลอดด้านหน้าให้การระบายน้ำเป็นไปได้โดยสะดวก ตลอดจนต้องหาทางป้องกันมิให้เกิดความเดือดร้อยแก่ที่ดินข้างเคียงอีกด้วย

ข้อ ๒๒
 ห้ามมิให้มีประตู หน้าต่าง
หรือช่องลมจากครัวไฟเปิดเข้าสู่ห้องส้วมหรือห้องนอนของอาคารได้โดยตรง

ข้อ ๒๓
 เตาไฟสำหรับโรงงานหรือการพาณิชย์
ต้องมีผนังเตาก่อด้วยอิฐดินเผาหรืออิฐทนไฟกำบังความร้อนมิให้เกิดอันตรายไฟไหม้ส่วนอาคารที่ต่อเนื่องกับเตา
และต้องตั้งอยู่ในอาคารที่ประกอบด้วยวัตถุทนไฟ ทั้งนี้ เตาต้องตั้งห่างจากผนังอาคาร
หรือสิ่งที่เป็นเชื้อไฟรอบรัศมีไม่ต่ำกว่า ๔.๐๐ เมตร โครงหลังคาวัตถุมุงหลังคา
ปล่องระบายควันไฟ และเพดาน ส่วนประกอบเพดาน ถ้ามีต้องเป็นวัตถุทนไฟ
และต้องทำปล่องระบายควันไฟมิให้ฝาผนังหรือหลังคารับความร้อนจัดโดยความสูงของปล่องต้องสูงกว่าหลังคาอาคารข้างเคียง
ภายในระยะโดยรอบ ๒๕.๐๐ เมตร ไม่น้อยกว่า ๑.๐๐ เมตร
และมีความกว้างของปล่องโดยวัดเส้นผ่าศูนย์กลางไม่น้อยกว่า ๒๐ เซนติเมตร

ข้อ ๒๔
 ประตูสำหรับอาคารสาธารณะ
โรงงานหรืออาคารพาณิชย์ ถ้ามีธรณีประตูต้องเรียบเสมอกับพื้น

ข้อ ๒๕
 บันไดของอาคารอยู่อาศัยถ้าต้องมีอย่างน้อยหนึ่งบันไดที่มีความกว้างสุทธิไม่น้อยกว่า
๘๐ เซนติเมตร ช่วงหนึ่งสูงไม่เกิน ๓.๐๐ เมตร ลูกตั้งสูงไม่เกิน ๒๐ เซนติเมตร
ลูกนอนเมื่อหักส่วนที่ขั้นบันไดเหลื่อมกันออกแล้วเหลือความกว้างไม่น้อยกว่า ๒๒
เซนติเมตร และต้องมีพื้นหน้าบันไดมีความกว้างและยาวไม่น้อยกว่าความกว้างของบันได
บันไดที่สูงเกิน ๓ เมตร ต้องมีชานพักบันไดทุกช่วง
๓.๐๐ เมตร หรือน้อยกว่านั้น
และชานพักบันไดต้องมีความกว้างและยาวไม่น้อยกว่าความกว้างของบันได
ระยะดิ่งจากขั้นบันไดหรือชานพักบันไดถึงส่วนต่ำสุดของอาคารที่อยู่เหนือขึ้นไปต้องสูงไม่น้อยกว่า
๑.๙๐ เมตร

ข้อ ๒๖
 บันไดของอาคารอยู่อาศัยรวม
หอพักตามกฎหมายว่าด้วยหอพัก สำนักงานอาคารสาธารณะ อาคารพาณิชย์ โรงงาน
และอาคารพิเศษ สำหรับที่ใช้กับชั้นที่มีพื้นที่อาคารชั้นเหนือขึ้นไปรวมกันไม่เกิน
๓๐๐ ตารางเมตร ต้องมีความกว้างสุทธิไม่น้อยกว่า ๑.๒๐ เมตร
แต่สำหรับบันไดของอาคารดังกล่าวที่ใช้กับชั้นที่มีพื้นที่อาคารชั้นเหนือขึ้นไปรวมกันเกิน
๓๐๐ ตารางเมตร ต้องมีความกว้างสุทธิไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เมตร
ถ้าความกว้างสุทธิของบันไดน้อยกว่า ๑.๕๐ เมตร ต้องมีบันไดอย่างน้อย ๒ บันได
และแต่ละบันไดต้องมีความกว้างสุทธิไม่น้อยกว่า ๑.๒๐ เมตร
บันไดของอาคารที่ใช้เป็นที่ชุมชนของคนจำนวนมาก
เช่น บันไดห้องประชุมหรือห้องบรรยายที่มีพื้นที่รวมกันตั้งแต่ ๕๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป
หรือบันไดห้องรับประทานอาหารหรือสถานบริการที่มีพื้นที่รวมกันตั้งแต่ ๑,๐๐๐
ตารางเมตรขึ้นไป หรือบันไดของแต่ละชั้นของอาคารนั้นที่มีพื้นที่รวมกันตั้งแต่ ๒,๐๐๐
ตารางเมตรขึ้นไป ต้องมีความกว้างไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เมตร
ต้องมีบันไดอย่างน้อยสองบันได ถ้ามีบันไดเดียวต้องมีความกว้างไม่น้อยกว่า ๓.๐๐
เมตร
บันไดที่สูงเกิน ๔ เมตร ต้องมีชานพักบันไดทุกช่วง
๔.๐๐ เมตร หรือน้อยกว่านั้นและระยะดิ่งจากขั้นบันไดหรือชานพักบันไดถึงส่วนต่ำสุดของอาคารที่อยู่เหนือขึ้นไปต้องสูงไม่น้อยกว่า
๒.๑๐ เมตร
ชานพักบันไดและพื้นหน้าบันไดต้องมีความกว้างและความยาวไม่น้อยกว่าความกว้างสุทธิของบันได
เว้นแต่บันไดที่มีความกว้างสุทธิเกิน ๒.๐๐ เมตร
ชานพักบันไดและพื้นหน้าบันไดจะมีความยาวไม่เกิน ๒.๐๐ เมตร ก็ได้
บันไดตามวรรคหนึ่งและวรรคสองต้องมีลูกตั้งสูงไม่เกิน
๑๘ เซนติเมตร
ลูกนอนเมื่อหักส่วนที่ขั้นบันไดเหลื่อมกันออกแล้วเหลือความกว้างไม่น้อยกว่า ๒๕
เซนติเมตร และต้องมีราวบันไดกันตกบันไดที่มีความกว้างสุทธิเกิน ๖.๐๐ เมตร
และช่วงบันไดสูงเกิน ๑.๐๐ เมตร ต้องมีราวบันไดทั้งสองข้างบริเวณจมูกบันไดต้องมีวัสดุกันลื่น

ข้อ ๒๗
 บันไดตามข้อ ๒๖
จะต้องมีระยะห่างไม่เกิน ๔๐.๐๐ เมตร จากจุดที่ไกลสุดบนพื้นชั้นนั้น

ข้อ ๒๘
 บันไดตามข้อ ๒๕ และข้อ ๒๖
ที่เป็นแนวโค้งเกิน ๙๐ องศา จะไม่มีชานพักบันไดก็ได้
แต่ต้องมีความกว้างเฉลี่ยของลูกนอนไม่น้อยกว่า ๒๒ เซนติเมตร สำหรับบันไดตามข้อ ๒๕ และไม่น้อยกว่า
๒๕ เซนติเมตร สำหรับบันไดตามข้อ ๒๖

ข้อ ๒๙
 บันไดซึ่งมีช่วงระยะสูงกว่าที่กำหนดไว้
ให้ทำที่พักมีขนาดกว้างยาวไม่น้อยกว่าส่วนกว้างของบันไดนั้น
ถ้าตอนใดต้องทำเลี้ยวมีบันไดเวียนส่วนแคบที่สุดของลูกนอนต้องกว้างไม่น้อยกว่า ๑๐
เซนติเมตร
อาคารที่มีบันไดติดต่อกันตั้งแต่สี่ชั้นขึ้นไป
พื้น ประตู หน้าต่าง วงกบ ของห้องบันได บันไดและสิ่งก่อสร้างโดยรอบบันได
ต้องก่อสร้างด้วยวัตถุทนไฟ
หน้าต่างหรือช่องระบายอากาศ
หรือช่องแสงสว่างซึ่งทำติดต่อกันสูงเกิน ๑๐.๐๐ เมตร ต้องสร้างด้วยวัตถุทนไฟ

ข้อ ๓๐
 ลิฟท์สำหรับบุคคลใช้สอย
ให้ทำได้แต่ในอาคารที่ซึ่งประกอบด้วยวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่
และโดยเฉพาะส่วนต่อเนื่องกับลิฟท์นั้นต้องเป็นวัตถุทนไฟทั้งสิ้น
ส่วนปลอดภัยของลิฟท์ต้องมีอยู่ไม่น้อยกว่าสี่เท่าของน้ำหนักที่กำหนดให้

ข้อ ๓๑
 วัตถุมุงหลังคาให้ทำด้วยวัตถุทนไฟ
เว้นแต่อาคารซึ่งตั้งอยู่ห่างอาคารอื่น ซึ่งมุงด้วยวัตถุทนไฟ
หรือห่างเขตที่ดินหรือทางสาธารณะเกิน ๔๐.๐๐ เมตร จะใช้วัตถุอื่นก็ได้

ข้อ ๓๒
 ส่วนฐานรากของอาคารซึ่งอยู่ใต้ดินต่อเนื่องกับทางสาธารณะจะล้ำทางสาธารณะเข้าไปไม่ได้
ฐานรากของอาคารต้องทำเป็นลักษณะถาวรมั่นคงพอที่จะรับน้ำหนักของอาคาร
และน้ำหนักที่จะใช้บรรทุกได้โดยปลอดภัย
ในกรณีที่เห็นว่าการกำหนดฐานรากยังไม่มั่นคงเพียงพอให้เรียกรายการคำนวณจากเจ้าของอาคารเพื่อประกอบการพิจารณาได้

ข้อ ๓๓
 อาคารที่ปลูกสร้างสูงเกินเจ็ดชั้น
ให้มีพื้นที่ดาดฟ้าเพื่อใช้เป็นทางหนีไฟทางอากาศตามสภาพที่เหมาะสม

หมวด
๓

แนวอาคารและระยะต่างๆ

ข้อ ๓๔
 ห้ามมิให้บุคลใดปลูกสร้างอาคารหรือส่วนของอาคารยื่นออกมาในหรือเหนือทางหรือที่ดินสาธารณะ

ข้อ ๓๕
 ตึกแถว ห้องแถว อาคารพาณิชย์ โรงงาน
และอาคารสาธารณะที่ได้ร่นแนวห่างจากเขตทางสาธารณะไม่เกิน ๒.๐๐ เมตร
ท้องกันสาดของพื้นชั้นแรกต้องสูงจากระดับทางเท้าที่กำหนด ๓.๒๕ เมตร
ระเบียงด้านหน้าอาคารยื่นได้ไม่เกินส่วนยื่นสถาปัตยกรรม
ห้ามระบายน้ำจากกันสาดด้านหน้าอาคารและจากหลังคา
ลงในที่สาธารณะหรือในที่ดินที่ได้ร่นแนวอาคารจากเขตทางสาธารณะโดยตรง
แต่ให้มีรางระบายหรือท่อระบายรับน้ำจากกันสาดหรือหลังคาให้เพียงพอลงไปถึงพื้นดินแล้วระบายลงสู่ท่อสาธารณะหรือบ่อพัก
อาคารตามวรรคหนึ่งที่ได้ร่นแนวห่างจากเขตทางสาธารณะเกิน
๒.๐๐ เมตร หากมีกันสาดระเบียงหรือส่วนยื่นสถาปัตยกรรมใดยื่นออกมาในระยะ ๒.๐๐ เมตร
จากเขตทางสาธารณะต้องปฏิบัติตามวรรคแรกด้วย

ข้อ ๓๖
 ห้ามมิให้ปลูกสร้างอาคารสูงกว่าระดับพื้นดินเกินสองเท่าของระยะจากผนังด้านหน้าของอาคารถึงแนวถนนฟากตรงข้าม
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากนายกองค์การบริหารส่วนตำบลเป็นพิเศษ

ข้อ ๓๗
 อาคารที่ก่อสร้างหรือดัดแปลงใกล้ถนนสาธารณะที่มีความกว้างน้อยกว่า
๖.๐๐ เมตร ให้ร่นแนวอาคารห่างจากกึ่งกลางถนนสาธารณะอย่างน้อย ๓.๐๐ เมตร
อาคารที่สูงเกินสองชั้นหรือเกิน ๘.๐๐ เมตร
ห้องแถว ตึกแถว บ้านแถว อาคารพาณิชย์ โรงงาน อาคารสาธารณะ
ป้ายหรือสิ่งที่สร้างขึ้นสำหรับติดตั้งหรือติดตั้งป่ายหรือคลังสินค้า
ที่ก่อสร้างหรือดัดแปลงใกล้ถนนสาธารณะ
(๑) ถ้าถนนสาธารณะนั้นมีความกว้างน้อยกว่า ๑๐.๐๐
เมตร ให้ร่นแนวอาคารห่างจากกึ่งกลางถนนสาธารณะอย่างน้อย ๖ เมตร
(๒) ถ้าถนนสาธารณะนั้นมีความกว้างตั้งแต่ ๑๐.๐๐
เมตรขึ้นไป แต่ไม่เกิน ๒๐.๐๐ เมตร ให้ร่นแนวอาคาร ห่างจากเขตถนนสาธารณะอย่างน้อย ๑
ใน ๑๐ ของความกว้างของถนนสาธารณะ
(๓) ถ้าถนนสาธารณะนั้นมีความกว้างเกิน ๒๐.๐๐
เมตรขึ้นไป ให้ร่นแนวอาคารห่างจากเขตถนนสาธารณะอย่างน้อย ๒.๐๐ เมตร

ข้อ ๓๘
 อาคารหลังเดียวกันซึ่งมีถนนสาธารณะสองสายขนาดไม่เท่ากันขนาบอยู่เมื่อระยะระหว่างถนนสาธารณะสองสายนั้นไม่เกิน
๖๐.๐๐ เมตร และส่วนกว้างของอาคารตามแนวถนนสาธารณะที่กว้างกว่าไม่เกิน ๖๐.๐๐ เมตร
ความสูงของอาคาร ณ
จุดใดต้องไม่เกินสองเท่าของระยะราบที่ใกล้ที่สุดจากจุดนั้นไปตั้งฉากกับแนวเขตถนนสาธารณะด้านตรงข้ามของสายที่กว้างกว่า

ข้อ ๓๙
 อาคารหลังเดียวซึ่งอยู่ที่มุมถนนสาธารณะสองสายขนาดไม่เท่ากัน
ความสูงของอาคาร ณ จุดใดต้องไม่เกินสองเท่าของระยะราบที่ใกล้ที่สุด
จากจุดนั้นไปตั้งฉากกับแนวเขตถนนสาธารณะด้านตรงข้ามของสายที่กว้างกว่า
และความยาวของอาคารตามแนวถนนสาธารณะที่แคบกว่าต้องไม่เกิน ๖๐.๐๐ เมตร
สำหรับอาคารซึ่งเป็นห้องแถวหรือตึกแถวความยาวของอาคารตามแนวถนนสาธารณะที่แคบกว่าต้องไม่เกิน
๑๕.๐๐ เมตร

ข้อ ๔๐
 ระยะห่างของอาคารกับเขตที่ดิน
กรณีผนังอาคารมีประตูหน้าต่าง ช่องระบายอากาศ ช่องแสง หรือระเบียงอาคาร
ต้องมีระยะห่างจากเขตที่ดินดังนี้
(๑) ผนังอาคาร ส่วนที่สูงไม่เกิน ๙.๐๐ เมตร
ต้องอยู่ห่างเขตที่ดินไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ เมตร
(๒) ผนังอาคารส่วนที่สูงเกิน ๙.๐๐ เมตร
แต่ไม่เกิน ๒๓.๐๐ เมตร ต้องอยู่ห่างเขตที่ดินไม่น้อยกว่า ๓.๐๐ เมตร

ข้อ ๔๑
 ผนังอาคารที่อยู่ห่างเขตที่ดินน้อยกว่าที่กำหนดไว้ในข้อ
๔๐ (๑) และ (๒) ต้องอยู่ห่างเขตที่ดินไม่น้อยกว่า ๕๐ เซนติเมตร
และต้องก่อสร้างเป็นผนังทึบและดาดฟ้าของอาคารด้านนั้น ให้ทำผนังทึบสูงจากดาดฟ้าไม่น้อยกว่า
๑.๘๐ เมตร
ในกรณีก่อสร้างชิดเขตที่ดินต้องได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากเจ้าของที่ดินข้างเคียงด้านนั้นด้วย

ข้อ ๔๒
 อาคารแต่ละหลังหรือหน่วยต้องมีที่ว่างตามที่กำหนด
ดังต่อไปนี้
(๑) อาคารอยู่อาศัย และอาคารอยู่อาศัยรวม
ต้องมีที่ว่างไม่น้อยกว่า ๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วน ของพื้นที่ชั้นใดชั้นหนึ่งที่มากที่สุดของอาคาร
(๒) ห้องแถว ตึกแถว อาคารพาณิชย์ โรงงาน
อาคารสาธารณะ และอาคารอื่นซึ่งไม่ได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัย ต้องมีที่ว่างไม่น้อยกว่า
๑๐ ใน ๑๐๐
ส่วนของพื้นที่ชั้นใดชั้นหนึ่งที่มากที่สุดของอาคารแต่ถ้าอาคารดังกล่าวใช้เป็นที่อยู่อาศัยด้วยต้องมีที่ว่างตาม
(๑)
(๓)
ห้องแถวหรือตึกแถวซึ่งด้านหน้าไม่ติดริมถนนสาธารณะ
ต้องมีที่ว่างด้านหน้าอาคารกว้างไม่น้อยกว่า ๖.๐๐ เมตร โดยไม่ให้มีส่วนใดของอาคารยื่นล้ำเข้าไปในพื้นที่ดังกล่าว
ห้องแถวหรือตึกแถวต้องมีที่ว่างด้านหลังอาคารกว้างไม่น้อยกว่า
๓.๐๐ เมตร
เพื่อใช้ติดต่อถึงกันโดยไม่ให้มีส่วนใดของอาคารยื่นล้ำเข้าไปในพื้นที่ดังกล่าว
เว้นแต่การสร้างบันไดหนีไฟภายนอกอาคารที่ยื่นล้ำ ไม่เกิน ๑.๔๐ เมตร
ระหว่างแถวด้านข้างของห้องแถวหรือตึกแถวที่สร้างถึงสิบคูหา
หรือมีความยาวรวมกันถึง ๔๐.๐๐ เมตร
ต้องมีที่ว่างระหว่างแถวด้านข้างของห้องแถวหรือตึกแถวนั้นกว้างไม่น้อยกว่า ๔.๐๐
เมตร เป็นช่องตลอดความลึกของห้องแถวหรือตึกแถวเพื่อเชื่อมกับที่ว่างหลังอาคาร
ห้องแถวหรือตึกแถวที่สร้างติดต่อกันไม่ถึงสิบคูหาหรือมีความยาวรวมกันไม่ถึง
๔๐.๐๐ เมตร แต่มีที่ว่างระหว่างแถวด้านข้างของห้องแถวหรือตึกแถวนั้นกว้างน้อยกว่า
๔.๐๐ เมตร
ไม่ให้ถือเป็นที่ว่างระหว่างแถวด้านข้างของห้องแถวหรือตึกแถวแต่ให้ถือว่าห้องแถวหรือตึกแถวนั้นสร้างต่อเนื่องเป็นแถวเดียวกัน
ที่ว่างตามวรรคหนึ่ง วรรคสอง และวรรคสาม
จะก่อสร้างอาคาร รั้ว กำแพง หรือสิ่งก่อสร้างอื่นใด หรือจัดให้เป็นบ่อน้ำ
สระว่ายน้ำ ที่พักมูลฝอย หรือที่พักรวมมูลฝอยไม่ได้
ห้องแถวหรือตึกแถวที่มีด้านข้างใกล้เขตที่ดินของผู้อื่น
ต้องมีที่ว่างระหว่างด้านข้างของห้องแถวหรือตึกแถวกับเขตที่ดินของอื่นนั้นกว้างไม่น้อยกว่า
๒.๐๐ เมตร
เว้นแต่ห้องแถวหรือตึกแถวที่ก่อสร้างขึ้นทดแทนอาคารเดิมโดยมีพื้นที่ไม่มากกว่าพื้นที่ของอาคารเดิมและมีความสูงไม่เกิน
๑๕.๐๐ เมตร

ข้อ ๔๓
 ห้องแถว ตึก และอาคารพาณิชย์
ต้องมีช่องหน้าต่างหรือประตูเปิดสู่ภายนอกได้ไม่น้อยกว่า ๒๐ ใน ๑๐๐ ส่วน
ของพื้นที่อาคารทุกชั้น
ช่องหน้าต่างหรือประตูเปิดสู่ภายนอก หมายถึง
ช่องเปิดของผนังด้านทางสาธารณะหรือด้านที่ห่างที่ดินเอกชนสำหรับอาคารชั้นสองลงมาไม่น้อยกว่า
๒.๐๐ เมตร สำหรับชั้นสามขึ้นไปไม่น้อยกว่า ๓.๐๐ เมตร

ข้อ ๔๔
 อาคารที่ก่อสร้างมาก่อนข้อบัญญัตินี้
มีแนวอาคารและระยะขัดข้อบัญญัตินี้ ห้ามต่อเติมหรือขยาย
เว้นแต่ซ่อมแซมเพื่อความมั่นคง แข็งแรง และเป็นระเบียบเรียบร้อยสวยงาม

ข้อ ๔๕
 ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้มีความผิดตามมาตรา
๖๗ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และแก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.
๒๕๓๕ แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓

ข้อ ๔๖
 ค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาต
การต่ออายุใบอนุญาตและค่าธรรมเนียมในการตรวจ แบบแปลน ให้เป็นไปตามกฎกระทรวง

บทเฉพาะกาล

ข้อ ๔๗
 การขออนุญาตปลูกสร้างอาคารที่ได้ยื่นคำขอไว้ก่อนวันที่ข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการควบคุมอาคารและกฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการควบคุมอาคาร

ข้อ ๔๘
 ในกรณีที่รัฐมนตรีออกกฎกระทรวงกำหนดภายหลังข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับแล้วข้อบัญญัตินี้ส่วนที่ขัดข้องหรือขัดแย้งกับกฎกระทรวงให้เป็นอันยกเลิกและให้ข้อบัญญัตินี้ในส่วนที่ไม่ขัดหรือแย้งกับกฎกระทรวงยังคงมีผลบังคับใช้ต่อไป
ข้อบัญญัตินี้ส่วนที่ขัดหรือแย้งกับกฎหมายว่าด้วยผังเมืองให้บังคับตามกฎหมายว่าด้วยการผังเมืองนั้น

ประกาศ
ณ วันที่ ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๑
นิวัฒน์
 จันทร์ต๊ะพรม
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังพร้าว

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้ข้อบัญญัติฉบับนี้ คือ ข้อบัญญัติว่าด้วยการควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๕๑ เนื่องด้วยได้มีพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
ประกาศบังคับใช้ในเขตจังหวัดเชียงใหม่ ตามพระราชกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๓๕ เมื่อวันที่ ๑
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ เล่มที่ ๑๐๙ ตอนที่ ๒๐ เพื่อให้การปฏิบัติตามกฎหมายควบคุมอาคาร
ซึ่งมีความสำคัญต่อความเป็นระเบียบเรียบร้อย ความมั่นคงแข็งแรง
และความปลอดภัยของประชาชน รวมถึงการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง
และการสถาปัตยกรรมในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังพร้าว เป็นไปด้วยความมีประสิทธิภาพและต่อเนื่อง
จึงเสนอให้สภาองค์การบริหารส่วนตำบลท่าวังพร้าว ให้ความเห็นชอบต่อไป

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๙
มิถุนายน ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๙๕ ง/หน้า ๓๓/๙ มิถุนายน ๒๕๕๑