กฎกระทรวงกำหนดท้องที่ในเขตกรุงเทพมหานครเพื่อการลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. 2545

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
กำหนดท้องที่ในเขตกรุงเทพมหานคร
เพื่อการลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่
พ.ศ. ๒๕๔๕[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
และมาตรา ๒๒ (๔) วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่
พ.ศ. ๒๕๐๘ พ.ศ. ๒๕๒๔ และมาตรา ๘ ทวิ (๔) แห่งพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ.
๒๕๐๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๖
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๐ มาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ และมาตรา ๔๘
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้ยกเลิกกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘

ข้อ ๒  ให้เขตท้องที่ในกรุงเทพมหานครดังต่อไปนี้
เป็นท้องที่ที่มีชุมชนหนาแน่นมากตามมาตรา ๒๒ (๔) (ก)
(๑) เขตคลองสาน                                              ทุกแขวง
(๒) เขตคลองเตย                                              ทุกแขวง
(๓) เขตจตุจักร                                                 ทุกแขวง
(๔) เขตจอมทอง เฉพาะในท้องที่แขวงบางขุนเทียน
และแขวงบางค้อ
(๕) เขตดินแดง                                                 ทุกแขวง
(๖) เขตดุสิต                                                    ทุกแขวง
(๗) เขตตลิ่งชัน เฉพาะในท้องที่แขวงคลองชักพระ
(๘) เขตธนบุรี                                                  ทุกแขวง
(๙) เขตบางกอกน้อย                                          ทุกแขวง
(๑๐) เขตบางกอกใหญ่                                        ทุกแขวง
(๑๑) เขตบางกะปิ                                              ทุกแขวง
(๑๒) เขตบางเขน เฉพาะในท้องที่แขวงอนุสาวรีย์
(๑๓) เขตบางคอแหลม                                        ทุกแขวง
(๑๔) เขตบางซื่อ                                               ทุกแขวง
(๑๕) เขตบางนา                                                ทุกแขวง
(๑๖) เขตบางพลัด                                             ทุกแขวง
(๑๗) เขตบางรัก                                               ทุกแขวง
(๑๘) เขตปทุมวัน                                              ทุกแขวง
(๑๙) เขตประเวศ                                              ทุกแขวง
(๒๐) เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย                                  ทุกแขวง
(๒๑) เขตพญาไท                                               ทุกแขวง
(๒๒) เขตพระโขนง                                            ทุกแขวง
(๒๓) เขตพระนคร                                             ทุกแขวง
(๒๔) เขตภาษีเจริญ เฉพาะในท้องที่แขวงคูหาสวรรค์
แขวงบางด้วน แขวงบางหว้า
และแขวงปากคลองภาษีเจริญ
(๒๕) เขตยานนาวา                                             ทุกแขวง
(๒๖) เขตราชเทวี                                               ทุกแขวง
(๒๗) เขตราษฎร์บูรณะ                                        ทุกแขวง
(๒๘) เขตลาดพร้าว                                            ทุกแขวง
(๒๙) เขตวังทองหลาง                                         ทุกแขวง
(๓๐) เขตวัฒนา                                                ทุกแขวง
(๓๑) เขตสัมพันธวงศ์                                          ทุกแขวง
(๓๒) เขตสวนหลวง                                            ทุกแขวง
(๓๓) เขตสาทร                                                 ทุกแขวง
(๓๔) เขตสายไหม เฉพาะในท้องที่แขวงคลองถนน
(๓๕) เขตห้วยขวาง                                             ทุกแขวง

ข้อ ๓  ให้เขตท้องที่ในกรุงเทพมหานครดังต่อไปนี้
เป็นท้องที่ที่มีชุมชนหนาแน่นปานกลางตามมาตรา ๒๒ (๔) (ข)
(๑) เขตคลองสามวา                                           ทุกแขวง
(๒) เขตคันนายาว                                              ทุกแขวง
(๓) เขตจอมทอง เฉพาะในท้องที่แขวงจอมทอง
และแขวงบางมด
(๔) เขตดอนเมือง                                              ทุกแขวง
(๕) เขตตลิ่งชัน เฉพาะในท้องที่แขวงฉิมพลี
และแขวงตลิ่งชัน
(๖) เขตทุ่งครุ                                                   ทุกแขวง
(๗) เขตบางขุนเทียน เฉพาะในท้องที่แขวงท่าข้าม หมู่ที่ ๑
หมู่ที่ ๔ และหมู่ที่ ๗ และแขวงแสมดำ หมู่ที่ ๑
หมู่ที่ ๒ หมู่ที่ ๔ หมู่ที่ ๕ หมู่ที่ ๖ และหมู่ที่ ๗
(๘) เขตบางเขน เฉพาะในท้องที่แขวงท่าแร้ง
(๙) เขตบางแค เฉพาะในท้องที่แขวงบางแค
และแขวงบางแคเหนือ
(๑๐) เขตบางบอน ตั้งแต่คลองวัดสิงห์ (ติดเขตจอมทอง)
ไปถึงถนนกาญจนาภิเษก (วงแหวนรอบนอก)
ประกอบด้วยพื้นที่หมู่ที่ ๔ หมู่ที่ ๕ ฝั่งตะวันออก
ของถนนกาญจนาภิเษก หมู่ที่ ๖ หมู่ที่ ๗ หมู่ที่ ๘
หมู่ที่ ๙ และหมู่ที่ ๑๐ ฝั่งตะวันออก
ของถนนกาญจนาภิเษก
(๑๑) เขตบึงกุ่ม                                                ทุกแขวง
(๑๒) เขตภาษีเจริญ เฉพาะในท้องที่แขวงบางจาก
และแขวงบางแวก
(๑๓) เขตมีนบุรี                                                ทุกแขวง
(๑๔) เขตลาดกระบัง เฉพาะในท้องที่แขวงลาดกระบัง
(๑๕) เขตสะพานสูง                                            ทุกแขวง
(๑๖) เขตสายไหม เฉพาะในท้องที่แขวงสายไหม
และแขวงออเงิน
(๑๗) เขตหนองแขม                                           ทุกแขวง
(๑๘) เขตหลักสี่                                                ทุกแขวง

ข้อ ๔  ให้เขตท้องที่ในกรุงเทพมหานครดังต่อไปนี้
เป็นท้องที่ชนบทตามมาตรา ๒๒ (๔) (ค)
(๑) เขตตลิ่งชัน เฉพาะในท้องที่แขวงบางเชือกหนัง
แขวงบางพรหม
และแขวงบางระมาด
(๒) เขตทวีวัฒนา                                               ทุกแขวง
(๓) เขตบางขุนเทียน เฉพาะในท้องที่แขวงท่าข้าม
หมู่ที่ ๒ หมู่ที่ ๓ หมู่ที่ ๕ หมู่ที่ ๖ หมู่ที่ ๘
หมู่ที่ ๙
และหมู่ที่ ๑๐ และแขวงแสมดำ หมู่ที่ ๓ หมู่ที่ ๘
หมู่ที่ ๙ และหมู่ที่ ๑๐
(๔) เขตบางแค เฉพาะในท้องที่แขวงบางไผ่และแขวงหลักสอง
(๕) เขตบางบอน จากถนนกาญจนาภิเษกสุดเขตกรุงเทพมหานคร
ประกอบด้วยพื้นที่หมู่ที่ ๑ หมู่ที่ ๒ หมู่ที่ ๓ หมู่ที่
๔
หมู่ที่ ๕ หมู่ที่ ๑๐ และหมู่ที่ ๑๑ ฝั่งตะวันตก
ของถนนกาญจนาภิเษก
(๖) เขตภาษีเจริญ เฉพาะในท้องที่แขวงคลองขวาง
(๗) เขตลาดกระบัง เฉพาะในท้องที่แขวงขุมทอง
แขวงคลองสองต้นนุ่น แขวงคลองสามประเวศ
แขวงทับยาว และแขวงลำปลาทิว
(๘) เขตหนองจอก                                             ทุกแขวง

ข้อ ๕  กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑
มกราคม ๒๕๔๖ เป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๕
สมคิด จาตุศรีพิทักษ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

ประชา มาลีนนท์
รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เขตท้องที่เพื่อการลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่ในเขตกรุงเทพมหานคร
ตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีบำรุงท้องที่ พ.ศ. ๒๕๐๘
แบ่งเป็นท้องที่ที่มีชุมชนหนาแน่นมาก
ท้องที่ที่มีชุมชนหนาแน่นปานกลางและท้องที่ชนบท ได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม
ในด้านจำนวนพื้นที่เขตการปกครองและสภาพความเจริญทางด้านเศรษฐกิจและสังคม
สมควรกำหนดเขตท้องที่ในกรุงเทพมหานครเพื่อการลดหย่อนไม่ต้องเสียภาษีบำรุงท้องที่เสียใหม่ให้สอดคล้องกับสภาพการณ์ในปัจจุบัน
โดยพิจารณาจากความหนาแน่นของประชากร ความเจริญของเมือง และรายได้ของประชากรในแต่ละท้องที่
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ฐิติพงษ์/พิมพ์
๑๔
ธันวาคม ๒๕๔๘
สุนันทา/ตรวจ
๑๕
มกราคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๑๒๓ ก/หน้า ๒๒/๑๙ ธันวาคม ๒๕๔๕