ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. 2559

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ
เรื่อง
การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
พ.ศ. ๒๕๕๙[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ
ว่าด้วยการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑
แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วน (ฉบับที่ ๕) พ.ศ.
๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๐ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ มาตรา ๖๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลยางคำโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลยางคำและนายอำเภอโพนทราย
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ
เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ ๒ 
ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลยางคำตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย
ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ

ข้อ ๓  บรรดาข้อบัญญัติ
ประกาศ ระเบียบ
หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ออกไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔  ในข้อบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ
เจ้าพนักงานสาธารณสุข
หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
ผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า ข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้ปฏิบัติการตามมาตรา
๔๔ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ
สิ่งปฏิกูล หมายความว่า
อุจจาระหรือปัสสาวะและหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น
มูลฝอย หมายความว่า เศษกระดาษ
เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า เศษวัสดุ ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า มูลสัตว์
ซากสัตว์ หรือสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์หรือที่อื่น
และหมายความรวมถึงมูลฝอยติดเชื้อ มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตรายจากชุมชน
อาคาร หมายความว่า ตึก บ้าน
เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน
หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า
สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

ข้อ ๕ 
ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลยางคำเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ
ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด ๑
บททั่วไป

ข้อ ๖  การเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ ให้เป็นอำนาจหน้าที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ
ในกรณีมีเหตุอันสมควร
องค์การบริหารส่วนตำบลยางคำอาจมอบให้บุคคลใดดำเนินการตามวรรคหนึ่งแทนก็ได้ภายใต้การควบคุมดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ

หมวด ๒
การเก็บ
ขนและกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย

ข้อ ๗  ห้ามผู้ใดทำการถ่าย
เท ทิ้ง หรือทำให้มีขึ้นซึ่งสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยในที่หรือทางสาธารณะ
เป็นต้นว่า ถนน ตรอก ซอย แม่น้ำ คลอง คู สระน้ำ บ่อน้ำ ฯลฯ
นอกจากในที่ที่องค์การบริหารส่วนตำบลยางคำจัดไว้ให้
หรือในที่รองรับสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยที่องค์การบริหารส่วนตำบลยางคำจัดไว้ให้

ข้อ ๘  ห้ามผู้ใดถ่าย เท
ทิ้งสิ่งปฏิกูลในที่รองรับมูลฝอย

ข้อ ๙ 
เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด ๆ
ต้องจัดให้มีที่รองรับสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยภายในอาคารหรือสถานที่นั้นอย่างเพียงพอและถูกสุขลักษณะ

ข้อ ๑๐ 
เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด ๆ
ต้องรักษาบริเวณอาคารหรือสถานที่นั้นไม่ให้มีการถ่ายเท
หรือทิ้งสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในประการที่ขัดต่อสุขลักษณะ

ข้อ ๑๑ 
เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร หรือสถานที่ใด ๆ
ซึ่งอยู่นอกบริเวณเก็บขนสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยตามข้อ ๙
ต้องกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๒  ห้ามผู้ใดถ่าย
เท คุ้ยเขี่ย
ทิ้งหรือทำให้มีขึ้นซึ่งสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยนอกที่รองรับสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยที่เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ จัดให้มีขึ้น เว้นแต่เป็นการกระทำของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในอำนาจหน้าที่หรือบุคคลที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๓ 
ห้ามผู้ใดคุ้ยเขี่ย ขุด ขน มูลฝอยในที่รองรับมูลฝอย รถ หรือเรือ
เก็บขนมูลฝอยหรือสถานที่เทมูลฝอยใด ๆ
เว้นแต่เป็นการกระทำของเจ้าหน้าที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีหน้าที่หรือผู้ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๔  ห้ามผู้ใด ขน
นำพา หรือเคลื่อนย้ายสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอยไปในที่ หรือทางสาธารณะ
เว้นแต่จะได้ใส่ในภาชนะหรือที่มิดชิดไม่ให้มีส่งปฏิกูลหรือมีกลิ่นรั่วซึมออกมาภายนอกและต้องได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ความในวรรคหนึ่งไม่ให้ใช้บังคับแก่ยานพาหนะโดยสารทางบกและทางน้ำซึ่งได้จัดห้องสุขาที่ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ

ข้อ ๑๕ 
ที่รองรับสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยต้องเป็นภาชนะปิดมิดชิด ไม่รั่ว
ไม่ซึมและไม่มีกลิ่นเหม็นรั่วออกมาข้างนอกและที่รองรับมูลฝอยต้องไม่รั่วมีฝาปิดมิดชิดกันแมลงและสัตว์ได้ตามแบบซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นชอบ

ข้อ ๑๖ 
ห้ามเจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด ๆ
ทำการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยอันอาจทำให้เกิดมลภาวะที่เป็นพิษ เช่น ควัน กลิ่น
หรือแก๊ส เป็นต้น เว้นแต่จะได้กระทำโดยวิธีการที่ถูกสุขลักษณะ
หรือกระทำตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๗  การเก็บ ขน
และกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยข้ามเขตท้องถิ่นกันจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องและเป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังนี้
(๑) เจ้าพนักงานท้องถิ่นที่จะพิจารณาอนุญาตให้ผู้ได้รับทำการเก็บ ขน
สิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจ
โดยแจ้งว่าจะนำสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยไปกำจัด ณ
เขตท้องถิ่นอื่นเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะต้องตรวจสอบว่ามีใบอนุญาต
การกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยนั้นจึงจะอนุญาตให้เก็บขนโดยทำเป็นธุรกิจได้
(๒)
กรณีที่ผู้ใดได้รับการเก็บขนสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยในเขตท้องถิ่นต้นทางแล้วนำสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยไปกำจัดในเขตท้องถิ่นปลายทาง
ซึ่งผู้ประกอบการคิดค่าบริการได้ตามอัตราที่ท้องถิ่นต้นทางและปลายทางกำหนดไว้ในข้อกำหนดท้องถิ่นนั้น  ทั้งนี้ หากมีการเก็บ ขนสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยผ่านท้องถิ่นอื่น
นอกจากท้องถิ่นต้นทางและท้องถิ่นปลายทางจะต้องแสดงใบอนุญาตทำการเก็บขนจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นต้นทางและขอใบอนุญาตทำการกำจัดจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นปลายทางรวมทั้งหลักฐานการขออนุญาตทำกิจการนอกเขตตามกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
(๓) กรณีที่ผู้ได้รับใบอนุญาตทำการเก็บ ขน
สิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยโดยคิดค่าบริการในเขตท้องถิ่นหนึ่งแล้วนำมากำจัดโดยการถมที่
หรือโดยวิธีการอื่นใดในที่ซึ่งอยู่ในอีกเขตท้องถิ่นหนึ่งบุคคลผู้มีกรรมสิทธิ์หรือผู้ครอบครองที่ดินนั้นจะต้องขอใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นนั้น

ข้อ ๑๘ 
ห้ามผู้ใดขุดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยหรือนำสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยไปฝังหรือถมในที่ดินใดหรือโดยวิธีการอื่นใด
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

หมวด ๓
กิจการรับทำการเก็บ
ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอย

ข้อ ๑๙ 
ห้ามผู้ใดดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๒๐ 
ผู้ใดประสงค์จะดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
โดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ (ส.ม. ๑)
ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพร้อมกับหลักฐานต่าง ๆ
ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลยางคำกำหนด

ข้อ ๒๑ 
คุณสมบัติของผู้ขออนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยตลอดจนหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขในการขอและการออกใบอนุญาตให้เป็นไปตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลยางคำกำหนดและหรืออาจมีคุณสมบัติ
ดังนี้
(๑) คุณลักษณะของรถเก็บขนมูลฝอย
(๑.๑) ได้รับอนุญาตจากกรมขนส่งทางบก
(๑.๒)
ส่วนของรถที่ใช้ขนมูลฝอยต้องมีการปกปิดมิดชิด ไม่รั่วซึม ไม่ทำให้มูลฝอยตกหล่นหรือปลิวฟุ้งกระจายขณะขนย้าย
(๑.๓) พ่นสีหรือข้อความใด ๆ เช่น รถเก็บขนมูลฝอย เลขรหัสใบอนุญาต
ชื่อบริษัทหน่วยงานที่อนุญาต ฯลฯ
(๒) หลักเกณฑ์ วิธีการเก็บขน เช่น
(๒.๑) การแต่งกายของผู้ปฏิบัติงาน เช่น การแต่งกายใส่กางเกงขายาว
สวมเสื้อมีแขนและสวมเสื้อสะท้อนแสง ผูกผ้าปิดปาก/จมูก สวมถุงมือ ฯลฯ
(๒.๒) เก็บขนมูลฝอยให้เรียบร้อยมิให้มีขยะมูลฝอยเหลือตกค้าง
ขณะขนย้ายต้องไม่ทำให้ขยะมูลฝอยตกหล่นหรือฟุ้งกระจายตามท้องถนน
(๓) หลักเกณฑ์ในการกำจัด
(๓.๑) มีระบบกำจัดหลักสุขาภิบาล เช่น ระบบเตาเผา ระบบฝังกลบ
หรือระบบหมักเป็นปุ๋ย
(๓.๒)
เอกสารรับรองประสิทธิภาพของระบบการกำจัดมูลฝอยจากหน่วยงานราชการหรือสถาบันการศึกษาหรือห้องปฏิบัติการจากหน่วยงานเอกชนที่ได้รับรองมาตรฐาน
(๓.๓) เอกสารรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบสิ่งแวดล้อม
(๓.๔)
ต้องไม่ก่อเหตุรำคาญให้กับประชาชนผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียง
(๓.๕)
กรณีที่ไม่มีระบบกำจัดสิ่งปฏิกูลของตนเองต้องแสดงหลักฐานว่าจะนำสิ่งปฏิกูลไปกำจัด
ณ แหล่งกำจัดที่ถูกสุขลักษณะแห่งใดและมีใบอนุญาตในการกำจัด

ข้อ ๒๒ 
เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้รับคำขอรับใบอนุญาตให้ตรวจสอบความถูกต้อง
และความสมบูรณ์ของคำขอหากปรากฏว่าผู้ขออนุญาตปฏิบัติถูกต้องตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้แล้วและเป็นกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นออกใบอนุญาตตามแบบ
(ส.ม. ๒) ที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๒๓ 
ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราท้ายข้อบัญญัตินี้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นหากมิได้รับใบอนุญาตและชำระค่าธรรมเนียมภายในระยะเวลาที่กำหนดจะถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๒๔ 
ในการให้บริการตามใบอนุญาต
ผู้รับใบอนุญาตต้องทำสัญญาเป็นหนังสือกับผู้รับบริการทุกรายโดยสัญญาดังกล่าวอย่างน้อยต้องระบุถึงอัตราค่าบริการระยะเวลาในการให้บริการและความรับผิดชอบในกรณีผิดสัญญา
โดยส่งสำนาสัญญาและใบเสร็จรับเงินให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในกำหนดสามสิบวันก่อนวันเริ่มการให้บริการ  ทั้งนี้
อัตราค่าบริการต้องไม่เกินอัตราที่กำหนดไว้ในบัญชีอัตราค่าบริการขั้นสูงท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๒๕ 
เมื่อผู้รับใบอนุญาตเลิกการให้บริการแก่ผู้รับบริการรายใดจะต้องทำเป็นหนังสือแจ้งเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในกำหนดสามสิบวันก่อนวันที่ได้เริ่มการให้บริการตามสัญญาใหม่

ข้อ ๒๖ 
ผู้รับใบอนุญาตต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) รักษาคุณสมบัติตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๒๑
ตลอดเวลาที่ยังดำเนินการตามใบอนุญาต
(๒) ปฏิบัติตามรายละเอียดที่ได้ยื่นไว้ตามข้อ ๒๔
(๓) ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ ความปลอดภัย
และรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมตามคำแนะนำหรือคำสั่งของเจ้าพนักงานสาธารณสุขและคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นรวมทั้งระเบียบข้อบังคับและประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ

ข้อ ๒๗ 
เมื่อผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ
(ส.ม. ๓) ที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาตหากมิได้ชำระค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

ข้อ ๒๘ 
ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ

ข้อ ๒๙ 
เมื่อผู้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไปให้ยื่นคำขอเลิกการดำเนินกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ
(ส.ม. ๔) ที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๓๐ 
หากใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญผู้รับใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญ แล้วแต่กรณี พร้อมหลักฐานดังต่อไปนี้
(๑) เอกสารการแจ้งความต่อสถานีตำรวจ กรณีการสูญหายหรือถูกทำลาย
(๒) ใบอนุญาตเดิม กรณีชำรุดในสาระสำคัญ

ข้อ ๓๑ 
การออกใบแทนใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขดังนี้
(๑) การออกใบแทนใบอนุญาตให้ตามแบบ (ส.ม. ๒)
ที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ โดยประทับตราสีแดงคำว่า ใบแทน กำกับไว้ด้วย และให้มีวัน เดือน ปี
ที่ออกใบแทนพร้อมทั้งลายมือชื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นในใบแทนและต้นขั้วใบแทน
(๒)
ให้ใช้ใบแทนใบอนุญาตได้เท่ากับเวลาที่เหลือของอายุใบอนุญาตเดิมนั้น
(๓) บันทึกด้านหลังต้นขั้วใบอนุญาตเดิม ระบุสาเหตุการสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระสำคัญของใบอนุญาตเดิม แล้วแต่กรณี และลงเล่มที่ เลขที่ ปี
ของใบแทนใบอนุญาต

ข้อ ๓๒ 
ผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย
ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๓๓ 
ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง ๆ ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ ดังต่อไปนี้
(๑) คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บ ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูล
หรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจ
หรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการให้ใช้ตามแบบ (ส.ม. ๑)
(๒) ใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการให้ใช้ตามแบบ
(ส.ม. ๒)
(๓) คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการรับทำการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูล หรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการให้ใช้ตามแบบ
(ส.ม. ๓)
(๔) คำขออนุญาตต่าง ๆ ให้ใช้ตามแบบ (ส.ม. ๔)

ข้อ ๓๔ 
กรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขในใบอนุญาตหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้คราวหนึ่งไม่เกินสิบห้าวัน
กรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุจะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีกเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้

ข้อ ๓๕ 
ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๓๖ 
ภายหลังข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับแล้ว
หากมีกฎกระทรวงออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ให้บังคับใช้ตามกฎกระทรวงนั้น

ประกาศ
ณ วันที่ ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๖๐
สุพจน์  สิงหลสาย
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลยางคำ เรื่อง
การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๕๙
๒. แบบคำขอรับใบอนุญาต แบบ ส.ม. ๑
๓. ใบอนุญาต แบบ ส.ม. ๒
๔. แบบคำขอต่ออายุใบอนุญาต แบบ ส.ม. ๓
๕. คำขออนุญาตต่าง ๆ เกี่ยวกับการขนและกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือขยะมูลฝอย
แบบ ส.ม. ๔

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

พิมพ์มาดา/อัญชลี/จัดทำ
๒๕ กันยายน
๒๕๖๐

นุสรา/ตรวจ
๒ มีนาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๓๑ ง/หน้า ๒๑๕/๒๑ กันยายน ๒๕๖๐