ข้อบังคับกระทรวงการคลังว่าด้วยการซื้อเงินตราต่างประเทศ และหลักทรัพย์ต่างประเทศเพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในการชำระหนี้เมื่อถึงกำหนด พ.ศ. 2535

ข้อบังคับกระทรวงการคลัง

ข้อบังคับกระทรวงการคลัง
ว่าด้วยการซื้อเงินตราต่างประเทศ
และหลักทรัพย์ต่างประเทศ
เพื่อนำไปใช้ประโยชน์ในการชำระหนี้เมื่อถึงกำหนด
พ.ศ.
๒๕๓๕

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ (๕)
แห่งพระราชบัญญัติเงินคงคลัง พ.ศ. ๒๔๙๑
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเงินคงคลัง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง โดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี
กำหนดข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้

หมวด
๑

บททั่วไป

ข้อ ๑ 
ในข้อบังคับนี้
หลักทรัพย์
หมายความว่า
พันธบัตรหรือหลักทรัพย์ของรัฐบาลต่างประเทศหลักทรัพย์ที่รัฐบาลต่างประเทศค้ำประกัน
หรือหลักทรัพย์ของสถาบันการเงินระหว่างประเทศ 
แต่ไม่รวมถึงหลักทรัพย์ที่เป็นหุ้น
ธนาคาร หมายความว่า
ธนาคารพาณิชย์ภายในประเทศ หรือธนาคารพาณิชย์ในต่างประเทศ
รัฐมนตรี หมายความว่า
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
คณะกรรมการ
หมายความว่า คณะกรรมการพิจารณาการนำเงินคงคลังไปซื้อเงินตราและหลักทรัพย์ต่างประเทศ

ข้อ ๒ 
การนำเงินคงคลังไปซื้อเงินตราต่างประเทศหรือซื้อหลักทรัพย์
ให้ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ดังนี้
๒.๑
ให้รัฐมนตรีอนุมัติจ่ายเงินคงคลังเพื่อซื้อเงินตราต่างประเทศหลักทรัพย์ต่างประเทศในสกุลเงินตราที่จะต้องชำระหนี้
ในวงเงินไม่เกินจำนวนหนี้ที่ถึงกำหนดชำระในช่วงระยะเวลาไม่เกิน ๕ ปี
ตามสัญญาเงินกู้ที่กระทรวงการคลังเป็นผู้กู้
๒.๒ การอนุมัติจ่ายเงินคงคลังตามข้อ ๒.๑
ให้คำนึงถึงเงินคงคลังที่จะต้องสำรองไว้ใช้จ่ายให้เพียงพอด้วย

ข้อ ๓ 
ให้มีคณะกรรมการคณะหนึ่งเรียกว่า คณะกรรมการพิจารณาการนำเงินคงคลังไปซื้อเงินตราและหลักทรัพย์ต่างประเทศ
ประกอบด้วย ปลัดกระทรวงการคลังเป็นประธานกรรมการ ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยหรือผู้แทนเป็นกรรมการ
ผู้อำนวยการสำนักงานเศรษฐกิจการคลังหรือผู้แทนเป็นกรรมการ
อธิบดีกรมบัญชีกลางหรือผู้แทนเป็นกรรมการ ผู้อำนวยการกองธนาธิการ กรมบัญชีกลาง
เป็นกรรมการและเลขานุการ ทั้งนี้ ให้คณะกรรมการมีอำนาจหน้าที่ ดังนี้
๓.๑ พิจารณาสกุลเงินตราและจำนวนเงินที่ต้องชำระตามสัญญาเงินกู้
เพื่อขออนุมัติใช้เงินคงคลังไปซื้อเงินตราต่างประเทศหรือหลักทรัพย์
เพื่อใช้ชำระหนี้นั้น
๓.๒ พิจารณานำเงินคงคลังไปซื้อเงินตราต่างประเทศหรือหลักทรัพย์
เพื่อใช้ชำระหนี้ตามข้อ ๓.๑ ตามวิธีการที่เห็นสมควร
๓.๓ พิจารณาการนำเงินตราต่างประเทศฝากธนาคาร
๓.๔
กำหนดหลักเกณฑ์วิธีปฏิบัติเกี่ยวกับการควบคุมดูแลหลักทรัพย์
ตลอดจนพิจารณาแต่งตั้งผู้เก็บรักษาหลักทรัพย์ และอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง
๓.๕ พิจารณาค่าใช้จ่ายต่าง ๆ
อันอาจเกิดขึ้นจากการดำเนินการตามข้อบังคับนี้
๓.๖ รายงานผลการดำเนินงานให้รัฐมนตรีทราบ
คณะกรรมการมีอำนาจแต่งตั้งคณะอนุกรรมการเพื่อพิจารณาเรื่องที่อยู่ในอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการได้ตามที่เห็นสมควร

หมวด
๒

การซื้อเงินตราต่างประเทศและการนำเงินตราต่างประเทศฝากธนาคาร

ข้อ ๔ 
การซื้อเงินตราต่างประเทศ
ให้ซื้อสกุลเงินตราที่จะต้องชำระหนี้ในวงเงินไม่เกินจำนวนหนี้ที่ถึงกำหนดชำระในช่วงระยะเวลาไม่เกิน
๕ ปี ตามสัญญาเงินกู้ที่กระทรวงการคลังเป็นผู้กู้

ข้อ ๕ 
ให้กระทรวงการคลังหรือผู้ที่กระทรวงการคลังมอบหมาย
จัดซื้อเงินตราต่างประเทศในอัตราที่เห็นว่าดีที่สุด

ข้อ ๖ 
การนำเงินตราต่างประเทศฝากธนาคาร
ให้ฝากกับธนาคารภายในประเทศหรือธนาคารในต่างประเทศดังต่อไปนี้ คือ
๖.๑ ธนาคารพาณิชย์ของรัฐ
๖.๒ ธนาคารพาณิชย์ในต่างประเทศที่มีคุณสมบัติ ดังนี้
(๑) มีขนาดของเงินกองทุนใหญ่เป็นอันดับที่ ๑ ถึง
๑๐๐ อันดับแรกของโลก และ 
(๒) มีขนาดของเงินกองทุนใหญ่เป็นอันดับที่ ๑ ถึง
๑๐ อันดับแรกของประเทศสหรัฐอเมริกาหรือของประเทศญี่ปุ่น หรือ ๓
อันดับแรกของประเทศอื่น และ
(๓) ได้รับการจัดอันดับไม่ต่ำกว่า AA
โดย Standard & Poors Corporation หรือ Aa
โดย Moodys Investor Services, Inc.
หรืออันดับที่เทียบเท่าโดยองค์กรจัดอันดับความน่าเชื่อถือของธุรกิจอื่นที่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป

ข้อ ๗ 
การเปิดบัญชีเงินฝากธนาคาร ให้เปิดในนามของกระทรวงการคลัง

ข้อ ๘ 
ในการถอนเงินในบัญชีเงินฝากธนาคาร
ให้รัฐมนตรีหรือผู้ที่รัฐมนตรีมอบหมายและอธิบดีกรมบัญชีกลางลงนามร่วมกัน

ข้อ ๙ 
การถอนเงินในบัญชีเงินฝากธนาคาร ให้ถอนได้เพื่อการดังต่อไปนี้
๙.๑ ซื้อหลักทรัพย์ ตามข้อ ๑๑
๙.๒ นำส่งดอกเบี้ย หรือดอกผล ตามข้อ ๑๐ และ ๑๖
๙.๓ ชำระหนี้ตามข้อ ๑๗

ข้อ ๑๐ 
ดอกเบี้ยที่ได้รับจากการนำเงินฝากธนาคาร
ให้นำส่งเป็นรายได้แผ่นดินอย่างน้อยปีละครั้ง

หมวด
๓

การซื้อหลักทรัพย์

ข้อ ๑๑ 
การซื้อหลักทรัพย์
ให้ซื้อในสกุลเงินตราที่จะต้องชำระหนี้ในวงเงินไม่เกินจำนวนหนี้ที่ถึงกำหนดชำระในช่วงระยะเวลาไม่เกิน
๕ ปี ตามสัญญาเงินกู้ที่กระทรวงการคลังเป็นผู้กู้

ข้อ ๑๒ 
ให้กระทรวงการคลังหรือผู้ที่กระทรวงการคลังมอบหมาย
จัดซื้อหลักทรัพย์ตามวิธีการที่คณะกรรมการเห็นสมควร

ข้อ ๑๓ 
อายุคงเหลือของหลักทรัพย์ ณ วันซื้อ
จะต้องใกล้เคียงและไม่เกินวันที่ถึงกำหนดชำระหนี้ตามสัญญาเงินกู้ที่กระทรวงการคลังเป็นผู้กู้

ข้อ ๑๔ 
หลักทรัพย์ที่ซื้อจะต้องมีจำนวนที่ชำระคืน ณ วันครบกำหนดไถ่ถอน
ไม่เกินกว่าจำนวนหนี้ที่ต้องชำระตามสัญญาเงินกู้ที่กระทรวงการคลังเป็นผู้กู้

ข้อ ๑๕ 
จำนวนเงินอันเป็นค่าซื้อหลักทรัพย์
จะสูงหรือต่ำกว่าราคาที่ตราไว้ของหลักทรัพย์ก็ได้

ข้อ ๑๖ 
ดอกผลที่ได้รับจากการซื้อหลักทรัพย์
ให้นำส่งเป็นรายได้แผ่นดินอย่างน้อยปีละครั้ง

หมวด
๔

การชำระหนี้

ข้อ ๑๗ 
เมื่อถึงกำหนดชำระหนี้รายใด ให้นำเงินตราต่างประเทศที่ฝากธนาคารหรือเงินตราต่างประเทศที่ได้รับจากการไถ่ถอนหลักทรัพย์ที่ซื้อไว้เพื่อการชำระหนี้รายนั้น
ไปชำระหนี้ดังกล่าว

ข้อ ๑๘ 
เงินตราต่างประเทศที่ได้รับจากการไถ่ถอนหลักทรัพย์เมื่อครบกำหนด
หากยังไม่ถึงกำหนดชำระหนี้ ให้นำไปฝากธนาคารตามข้อ ๖ เพื่อรอการชำระหนี้ต่อไป

หมวด
๕

การจัดการดูแลเงินตราต่างประเทศและหลักทรัพย์

ข้อ ๑๙ 
ให้กรมบัญชีกลาง มีหน้าที่จัดการดูแลเกี่ยวกับเงินตราต่างประเทศและหลักทรัพย์
ดังนี้
๑๙.๑ ดูแลดอกเบี้ย
และดอกผลที่ได้รับจากการนำเงินตราต่างประเทศฝากธนาคารหรือจากการซื้อหลักทรัพย์
และนำส่งเป็นรายได้แผ่นดินตามข้อ ๑๐ และ ๑๖
๑๙.๒ เก็บรักษาหลักฐานการฝากกเงินกับธนาคาร
และเก็บรักษาหลักทรัพย์หรือแต่งตั้งผู้ทำหน้าที่เก็บรักษาหลักทรัพย์ตามที่คณะกรรมการเห็นสมควร
๑๙.๓
จัดทำทะเบียนควบคุมเงินตราต่างประเทศที่ฝากธนาคาร และหลักทรัพย์ที่ซื้อไว้
ตลอดจนรายงานยอดคงเหลือของบัญชีเงินฝากธนาคารและรายละเอียดของหลักทรัพย์
เสนอรัฐมนตรีเพื่อทราบภายใน ๔๕ วัน นับจากวันสิ้นปีงบประมาณ
๑๙.๔ ดำเนินการชำระหนี้ตามข้อ ๑๗ และ ๑๘
๑๙.๕ ดำเนินการอื่นใด
ตามที่กระทรวงการคลังมอบหมาย

ข้อ ๒๐ 
ค่าใช้จ่ายใด ๆ ที่เกิดขึ้นจากการดำเนินการตามข้อบังคับนี้
ให้จ่ายจากเงินที่ตั้งไว้ในงบประมาณรายจ่ายประจำปีของกระทรวงการคลัง
แผนงานชำระหนี้เงินกู้ งานจัดการเงินกู้

ข้อ ๒๑ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นผู้รักษาการตามข้อบังคับนี้

ข้อ ๒๒ ให้ใช้ข้อบังคับนี้ตั้งแต่วันที่ ๑๑
มีนาคม ๒๕๓๕ เป็นต้นไป

ประกาศ
ณ วันที่ ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๕
นายสุธี  สิงห์เสน่ห์
รับมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

อารยา/พิมพ์
๓
พฤศจิกายน ๒๕๕๑

ก้องเกียรติ/ผู้จัดทำ
๔
พฤศจิกายน ๒๕๕๑