atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำมาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.2490 (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2531

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ
และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ
มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๓๑

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๗
พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๑
เป็นปีที่ ๔๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๐

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมงการค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.
๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๑

มาตรา ๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตร ๓ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๑๔) ของมาตรา ๓ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ
มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๒๘
(๑๔) ผู้ประกอบกิจการโรงเพาะฟักและอนุบาลลูกกุ้งทะเล

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป.  ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ผู้มีอาชีพประกอบกิจการโรงเพาะฟักและอนุบาลลูกกุ้งทะเลมาจดทะเบียนและขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ เพิ่มขึ้น เพื่อให้ทราบจำนวนผู้ประกอบอาชีพดังกล่าวความต้องการพ่อแม่พันธุ์กุ้งทะเล
และจำนวนผลผลิตลูกกุ้งทะเลตลอดจนเพื่อส่งเสริมการวิจัยพันธุ์กุ้งทะเล
กับให้การรับรองพันธุ์กุ้งทะเลที่ได้มาตรฐาน และกระจายพันธุ์กุ้งทะเลให้ถึงมือเกษตรกรอย่างทั่วถึง  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๔ กรกฎาคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๕/ตอนที่ ๗๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๔๔/๑๓ พฤษภาคม ๒๕๓๑
พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.2490 (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2528

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ
และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียน
ตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๒๘

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐
กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๘
เป็นปีที่ ๔๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๐

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง การค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ.๒๔๙๐ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๒๘

มาตรา ๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น
(๑๓) ของมาตรา ๓ แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ.๒๔๙๐ พ.ศ.๒๔๙๐
(๑๓) ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือคราดหอยประกอบกับเรือ

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป.  ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้อาชีพผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือคราดหอย ประกอบกับเรือ
มาจดทะเบียนและขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
เพิ่มขึ้น เพื่อทราบจำนวนเรือประมงคราดหอย
และเพื่อกำหนดมาตรการในการควบคุมเรือประมงประเภทนี้ให้มีจำนวนที่เหมาะสมกับทรัพยากรสัตว์น้ำ
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๔ กรกฎาคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๒/ตอนที่ ๑๐๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๗ สิงหาคม ๒๕๒๘
พระราชกฤษฎีกาห้ามมิให้นำสัตว์น้ำบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร พ.ศ.2525

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ห้ามมิให้นำสัตว์น้ำบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร
พ.ศ. ๒๕๒๕

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๕
เป็นปีที่ ๓๗
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรห้ามมิให้นำสัตว์น้ำบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร
เพื่อป้องกันการระบาดของโรคสัตว์น้ำและอันตรายที่จะเกิดแก่ผู้บริโภค

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๕๔ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาห้ามมิให้นำสัตว์น้ำบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร
พ.ศ. ๒๕๒๕

มาตรา ๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาห้ามมิให้นำปลาน้ำจืดบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร
พ.ศ.๒๔๙๖

มาตรา ๔ 
ห้ามมิให้บุคคลใดนำสัตว์น้ำที่มีชีวิตบางชนิดที่ระบุไว้ในบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้เข้ามาในราชอาณาจักร
โดยมิได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่

มาตรา ๕ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป.  ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกาห้ามมิให้นำสัตว์น้ำบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๒๕

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกานี้ คือ
ด้วยปรากฏว่าในปัจจุบันนี้มีผู้นำสัตว์น้ำมีชีวิตเข้ามาในราชอาณาจักรเป็นจำนวนมาก สัตว์น้ำเหล่านี้บางชนิดมีแหล่งกำเนิดหรือเจริญเติบโตในประเทศที่มีโรคระบาด
โรคดังกล่าวจึงอาจแพร่หลายในประเทศไทย โดยอาศัยสัตว์น้ำเหล่านี้เป็นพาหะนำโรค นอกจากนี้
เมื่อสัตว์น้ำเหล่านี้แพร่พันธุ์ในแหล่งน้ำ ก็จะทำให้เกิดโรคระบาดไปยังสัตว์น้ำชนิดอื่น
ๆ อีกด้วย และในที่สุดจะเป็นอันตรายแก่ผู้ที่บริโภคสัตว์เหล่านี้ พระราชกฤษฎีกาห้ามมิให้นำปลาน้ำจืดบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร
พ.ศ. ๒๔๙๖ ที่ใช้บังคับอยู่ในขณะนี้ห้ามเฉพาะปลาในตระกูลค้าเท่านั้นมิได้ห้ามสัตว์น้ำชนิดอื่นด้วย  ดังนั้น จึงเห็นสมควรให้มีการควบคุมการนำสัตว์น้ำชนิดต่าง
ๆ เข้ามาในราชอาณาจักรให้กว้างขวางยิ่งขึ้น 
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๔ กรกฎาคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๘๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๓ ธันวาคม ๒๕๒๕
พระราชกฤษฎีกายกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.2490 พ.ศ.2491 และยกเลิกประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 241 ลงวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ.2515 พ.ศ.2522

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากร
ตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๑
และยกเลิกประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๒๔๑
ลงวันที่ ๓ พฤศจิกายน
พ.ศ. ๒๕๑๕
พ.ศ. ๒๕๒๒

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖
เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๒
เป็นปีที่ ๓๔
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกการยกเว้นการเก็บเงินอากรตามกฎหมายว่าด้วยการประมง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๙
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกายกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากร
ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๑ และยกเลิกประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๒๔๑ ลงวันที่ ๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๕ พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้ยกเลิก
(๑)
พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.
๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๑
(๒) ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๔๑ ลงวันที่ ๓ พฤศจิกายน
พ.ศ. ๒๕๑๕

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ส.  โหตระกิตย์
รองนายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากการทำประมงในที่จับสัตว์น้ำในเขตน่านน้ำจืด ในเขตท้องที่จังหวัดภาคเหนือ
ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคตะวันออกและภาคใต้
ได้รับการยกเว้นการเก็บเงินอากรทุกประเภท ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๑ และตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๔๑ ลงวันที่ ๓ พฤศจิกายน
พ.ศ. ๒๕๑๕ เพราะในเวลานั้นประชาชนในท้องที่จังหวัดดังกล่าวทำการประมงเพื่อนำสัตว์น้ำที่จับได้มาบริโภคในครัวเรือน
มิได้ทำการประมงเป็นธุรกิจหรือการพาณิชย์ แต่ในปัจจุบันนี้ได้มีอ่างเก็บน้ำและแหล่งน้ำที่ถาวรเพิ่มขึ้นในเขตท้องที่จังหวัดดังกล่าวหลายจังหวัดการทำการประมงจึงขยายกว้างออกไป
และมิได้กระทำเพียงเพื่อนำสัตว์น้ำมาบริโภคภายในครัวเรือนดังเช่นแต่ก่อน
นอกจากนั้นยังปรากฏว่ามีผู้นิยมใช้อวนข่าย
และเครื่องมือในพิกัดทำการประมงในอ่างเก็บน้ำ แม่น้ำ ลำคลอง หนอง บึง
กันอย่างแพร่หลายและมีปริมาณมาก ทำให้ผู้ทำการประมงมีรายได้ดีขึ้น
สมควรเรียกเก็บเงินอากรสำหรับการทำการประมงในที่จับสัตว์น้ำในเขตน่านน้ำจืดเหมือนกับจังหวัดอื่น
ๆ ที่มีการเก็บเงินอากรอยู่แล้ว 
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๔ กรกฎาคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๙๖/ตอนที่ ๕๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๒/๒๑ เมษายน ๒๕๒๒
พระราชกฤษฎีการะบุสัตว์น้ำบางชนิดที่ห้ามมิให้มีไว้ในครอบครองนำเข้ามาในราชอาณาจักร หรือนำไปปล่อยในที่จับสัตว์น้ำ พ.ศ.2513

ตราพระบรมราชโองการ

ตราพระบรมราชโองการ
พระราชกฤษฎีกา
ระบุสัตว์น้ำบางชนิดที่ห้ามมิให้มีไว้ในครอบครอง
นำเข้ามาในราชอาณาจักร
หรือนำไปปล่อยในที่จับสัตว์น้ำ
พ.ศ. ๒๕๑๓

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๓
เป็นปีที่ ๒๕
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรห้ามมิให้มีปลาน้ำจืดในสกุลเซราซาลมัส (Serasalmus) และไข่ของปลาดังกล่าวไว้ในครอบครอง นำเข้ามาในราชอาณาจักร หรือนำไปปล่อยในที่จับสัตว์น้ำ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๕๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
และมาตรา ๕๓ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๕๑๓ กับมาตรา ๕๔ และมาตรา ๕๕ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีการะบุสัตว์น้ำบางชนิดที่ห้ามมิให้มีไว้ในครอบครอง
นำเข้ามาในราชอาณาจักร หรือนำไปปล่อยในที่จับสัตว์น้ำ พ.ศ. ๒๕๑๓

มาตรา ๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ปลาน้ำจืดที่มีชีวิตในสกุลเซราซาลมัส
(Serasalmus) และไข่ของปลาดังกล่าวเป็นสัตว์น้ำที่ห้ามมิให้มีไว้ในครอบครองนำเข้ามาในราชอาณาจักรหรือนำไปปล่อยในที่จับสัตว์น้ำ

มาตรา ๔  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ถนอม  กิตติขจร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากปลาปิรันยา (Piranha) หรือปลาคาริบี (Caribe) ซึ่งเป็นปลาน้ำจืดในสกุลเซราซาลมัส (Serasalmus) และมีแหล่งกำเนิดเดิมอยู่ในแม่น้ำอะเมซอน
ประเทศบราซิล เป็นปลาขนาดเล็ก รูปร่างคล้ายปลาแปบหรือปลาโคก
แต่มีฟันคมและมีนิสัยดุร้ายมาก ชอบอาศัยอยู่เป็นฝูง ชอบรุมกัดกินเนื้อมนุษย์และสัตว์ทุกขนาดเป็นอาหาร
เช่น โค กระบือ ม้า ฯลฯ ที่ลงไปในแม่น้ำลำคลองที่ปลานี้อาศัยอยู่ บัดนี้
ปรากฏว่ามีผู้นำหรือสั่งปลาในสกุลนี้มาจากต่างประเทศ เข้ามาขายในประเทศไทยหลายราย
โดยจำหน่ายเป็นปลาประเภทสวยงาม และแปลกประหลาดกระทรวงเห็นว่า
ถ้าปล่อยให้มีการมีปลาในสกุลนี้ไว้ในครอบครองนำเข้ามาในราชอาณาจักร
และมีการซื้อขายกันต่อไปแล้ว อาจจะมีผู้ผสมพันธุ์ปลาในสกุลนี้ขึ้นจำหน่าย
หรืออาจจะมีผู้นำไปปล่อยในแหล่งน้ำสาธารณะ ปลาสกุลนี้จะขยายพันธุ์และแพร่หลายทั่วไป
จะเป็นอันตรายต่อประชาชน สัตว์เลี้ยงและสัตว์น้ำอย่างยิ่ง
จึงเห็นสมควรห้ามการมีปลาสกุลนี้ไว้ในครอบครอง ห้ามการนำปลาในสกุลนี้เข้ามาในราชอาณาจักร
และห้ามมิให้นำปลาดังกล่าวไปปล่อยในที่จับสัตว์น้ำแห่งหนึ่งแห่งใดเสียโดยด่วน
โดยออกเป็นพระราชกฤษฎีกา อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕๓ มาตรา ๕๔ และมาตรา ๕๕
แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๔ กรกฎาคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๘๗/ตอนที่ ๒๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๕/๓๐ มีนาคม ๒๕๑๓
พระราชกฤษฎีกาห้ามมิให้นำปลาน้ำจืดบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร  พ.ศ.2496

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ห้ามมิให้นำปลาน้ำจืดบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร
พ.ศ. ๒๔๙๖

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๔๙๖
เป็นปีที่ ๘
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรห้ามมิให้นำปลาน้ำจืดบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙๕
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๙๕
และมาตรา ๕๔ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกาห้ามมิให้นำปลาน้ำจืดบางชนิดเข้ามาในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๔๙๖

มาตรา ๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ห้ามมิให้บุคคลใดนำปลาที่มีชีวิตในตระกูลค๊าฟเข้ามาในราชอาณาจักร
โดยมิได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่

มาตรา ๔  ในการขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามมาตรา
๓ ต้องมีเอกสารรับรองจากเจ้าหน้าที่ของประเทศที่ส่งปลาออกเพื่อแสดงว่าปลาที่ส่งมานั้นปราศจากโรค
แนบมากับคำขออนุญาตด้วย

มาตรา ๕  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ ด้วยปรากฏว่าเวลานี้มีเอกชนได้สั่งพันธุ์ปลาจีนในตระกูลค๊าฟมีชีวิตจากต่างประเทศเข้ามาทำการเพาะเลี้ยงในประเทศมากยิ่งขึ้น
และปรากฏว่า พันธุ์ปลาที่เอกชนนำเข้ามานั้น
ได้นำเชื้อโรคบางชนิดที่เป็นภัยแก่การเลี้ยงปลาเข้ามาด้วย เช่น โรคหนอนสมอ Anchor
worm (Lernaer) โรครา หรือโรคพยาธิเส้นไหม Cotton wool Discase (Saptolegmia)
และพวกเห็บ Fish Louse (Argulus sp.) เป็นต้น เมื่อพันธุ์ปลาเหล่านี้เข้ามาในประเทศแล้ว
ก็ได้นำไปเลี้ยงกันตามสถานที่ต่าง ๆ ทั่วราชอาณาจักร
ซึ่งทำให้โรคเหล่านี้ระบาดออกไปอย่างแพร่หลาย
ประกอบกับทางราชการประสงค์จะทราบสถิติจำนวนปลาที่เอกชนนำเข้ามาเพาะเลี้ยงในประเทศ  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ออกบังคับใช้

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๓ กรกฎาคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๗๐/ตอนที่ ๗๖/หน้า ๑๔๙๙/๘ ธันวาคม ๒๔๙๖
พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บภาษีอากร ตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.2490 พ.ศ.2491

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากร
ตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐
พ.ศ. ๒๔๙๑

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
คณะอภิรัฐมนตรี
ในหน้าที่คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
                                          รังสิต
กรมขุนชัยนาทนเรนทร
                                          อลงกฏ
                                          มานวราชเสวี
                                          อดุลเดชจรัส
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔
กันยายน พ.ศ. ๒๔๙๑
เป็นปีที่ ๓ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ ในบางท้องที่

พระมหากษัตริย์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘๖
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) และมาตรา ๓๗
แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
พ.ศ. ๒๔๙๑

มาตรา ๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๐

มาตรา ๔  ให้ยกเว้นการเก็บอากรทุกประเภทเกี่ยวกับการทำการประมง
ในท้องที่จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดตาก จังหวัดนครราชสีมา
จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดมหาสารคาม
จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดศรีษะเกษ จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดอุดรธานี จังหวัดขอนแก่น
จังหวัดนครพนม จังหวัดเลย จังหวัดสกลนคร จังหวัดหนองคาย จังหวัดเชียงใหม่
จังหวัดเชียงราย จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดลำพูน จังหวัดลำปาง จังหวัดน่าน
จังหวัดแพร่ และจังหวัดยะลา

มาตรา ๕  ให้ยกเว้นการเก็บเงินอากรทุกประเภทเกี่ยวกับการทำการประมงในที่จับสัตว์น้ำ
ซึ่งอยู่ในเขตน่านน้ำจืด ในท้องที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดสงขลา
จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดพัทลุง จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดชุมพร จังหวัดสตูล
จังหวัดปัตตานี จังหวัดนราธิวาส จังหวัดภูเก็ต จังหวัดกระบี่ จังหวัดตรัง
จังหวัดพังงา จังหวัดระนอง จังหวัดระยอง จังหวัดตราด จังหวัดชลบุรี และจังหวัดจันทบุรี
เขตน่านน้ำจืดตามความในวรรคแรกนั้น อยู่ในเขตที่พนักงานเจ้าหน้าที่ปักหลักเขตและให้ปิดประกาศกำหนดเขตพร้อมด้วยแผนที่สังเขปไว้
ณ ที่ว่าการอำเภอและศาลากลางจังหวัดประจำท้องที่

มาตรา ๖  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๓ กรกฎาคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๕/ตอนที่ ๕๙/หน้า ๕๙๑/๕ ตุลาคม ๒๔๙๑
พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง การค้าสินค้าสัตว์น้ำผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.2490 พ.ศ.2490

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง
การค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ
และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำ มาจดทะเบียน
ตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐
พ.ศ. ๒๔๙๐

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร
พระยามานวราชเสวี
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔
เมษายน พ.ศ. ๒๔๙๐
เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมงการค้าสินค้าสัตว์น้ำผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ
และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำมาจดทะเบียน

พระมหากษัตริย์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
และมาตรา ๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐ จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกากำหนดให้ผู้มีอาชีพในการประมง การค้าสินค้าสัตว์น้ำ
ผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำมาจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.
๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๐

มาตรา ๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันและเวลาประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ผู้มีอาชีพในการประมง การค้าสินค้าสัตว์น้ำผลิตภัณฑ์สัตว์น้ำ และอุตสาหกรรมสัตว์น้ำดังต่อไปนี้
จะต้องมาจดทะเบียนและขออนุญาตต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามความในมาตรา ๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ คือ
๑. ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือโป๊ะ
๒. ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือโพงพาง
๓. ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมือรั้วไซมานหรือรั้วกางกั้น
๔. ผู้ทำการประมงด้วยเครื่องมืออวนทุกชนิด
๕. ผู้ประกอบกิจการแพปลา หรือสะพานปลา
ซึ่งรับทำการขายสินค้าสัตว์น้ำเป็นปกติธุระด้วยวิธีการขายทอดตลาด ขายเหมา ขายส่ง หรือวิธีการอย่างอื่นโดยมีข้อตกลงหรือเข้าใจกันโดยตรงหรือโดยปริยายตามพฤติการณ์ว่าสินค้านั้นทั้งหมดหรือแต่บางส่วนจะได้รับค่านายหน้าในการขายจากเจ้าของสินค้าสัตว์น้ำ
๖. ผู้ค้าสินค้าสัตว์น้ำสดหรือเค็ม ด้วยวิธีขายทอดตลาด
ขายเหมา หรือขายส่ง
๗. ผู้ประกอบกิจการโรงเค็มหรือโรงทำปลาเค็ม เพื่อการค้า
๘. ผู้ประกอบกิจการโรงทำน้ำปลา เพื่อการค้า
๙. ผู้ประกอบกิจการโรงทำกะปิ เพื่อการค้า
๑๐. ผู้ประกอบกิจการโรงนึ่งหรือย่างสัตว์น้ำ เพื่อการค้า
๑๑. ผู้ประกอบกิจการโรงทำหอยแห้ง เพื่อการค้า
๑๒. ผู้ประกอบกิจการโรงทำสัตว์น้ำกระป๋อง

มาตรา ๔  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเรือตรี ถ.  ธำรงนาวาสวัสดิ์
นายกรัฐมนตรี

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๓ กรกฎาคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๔/ตอนที่ ๑๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๔/๑๔ เมษายน ๒๔๙๐
พระราชกฤษฎีกา กำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บภาษีอากรตามพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.2490 พ.ศ.2490

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากร
ตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐
พ.ศ. ๒๔๙๐

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
รังสิต
กรมขุนชัยนาทนเรนทร
พระยามานวราชเสวี
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔
เมษายน พ.ศ. ๒๔๙๐
เป็นปีที่ ๒ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ ในบางท้องที่

พระมหากษัตริย์อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๘
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดท้องที่ยกเว้นการเก็บเงินอากรตามพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐ พ.ศ. ๒๔๙๐

มาตรา ๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันและเวลาประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเว้นการเก็บเงินอากรทุกประเภทเกี่ยวกับการประมงในท้องที่จังหวัดเพชรบูรณ์,
จังหวัดกำแพงเพชร, จังหวัดตาก, จังหวัดนครราชสีมา, จังหวัดชัยภูมิ, จังหวัดบุรีรมย์,
จังหวัดร้อยเอ็ด ,จังหวัดมหาสารคาม, จังหวัดอุบลราชธานี, จังหวัดศรีษะเกษ, จังหวัดสุรินทร์,จังหวัดอุดรธานี,
จังหวัดขอนแก่น, จังหวัดนครพนม, จังหวัดเลย, จังหวัดสกลนคร,จังหวัดหนองคาย, จังหวัดเชียงใหม่,
จังหวัดเชียงราย, จังหวัดแม่ฮ่องสอน, จังหวัดลำพูน, จังหวัดลำปาง, จังหวัดน่าน, จังหวัดแพร่,
และจังหวัดยะลา

มาตรา ๔ 
ให้ยกเว้นการเก็บเงินอากรทุกประเภทเกี่ยวกับการทำการประมงในที่จับสัตว์น้ำซึ่งอยู่ในเขตน่านน้ำจืดในท้องที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์,
จังหวัดสงขลา, จังหวัดนครศรีธรรมราช, จังหวัดพัทลุง, จังหวัดสุราษฎร์ธานี, จังหวัดชุมพร,
จังหวัดสตูล, จังหวัดปัตตานี, จังหวัดนราธิวาส, จังหวัดภูเก็ต, จังหวัดกระบี่, จังหวัดตรัง,
จังหวัดพังงา, จังหวัดระนอง, จังหวัดระยอง, จังหวัดตราด, จังหวัดชลบุรี และจังหวัดจันทบุรี

มาตรา ๕  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเรือตรี ถ.  ธำรงนาวาสวัสดิ์
นายกรัฐมนตรี

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๒๓ กรกฎาคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๔/ตอนที่ ๑๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๔ เมษายน ๒๔๙๐
กฎกระทรวงฉะบับที่ 1 (พ.ศ. 2490) ว่าด้วยชื่อเครื่องมือในพิกัดออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. 2490  (ฉบับ Update ล่าสุด)

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉะบับที่ ๑ (พ.ศ. ๒๔๙๐)
ว่าด้วยชื่อเครื่องมือในพิกัด
ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง
พ.ศ. ๒๔๙๐[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ (๑๓) และมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

เครื่องมือทำการประมงต่อไปนี้เป็นเครื่องมือในพิกัด
(๑) ยอขันช่อ
(๒) ช้อนขันช่อ
(๓) ช้อนสนั่น
(๔) ช้อนหางเหยี่ยว
(๕) ถุงโพงพางซึ่งใช้ประกอบกับโพงพาง
รั้วไซมานหรือกั้นซู่รั้วไซมาน
(๖) ถุงบาม
(๗) เรือผีหลอกหรือเรือกัตรา
(๘) แหยาวตั้งแต่ ๔ เมตรขึ้นไป (ยังไม่ทบเพลา)
(๙) ช้อนต่าง ๆ ปากกว้างตั้งแต่ ๓.๕ เมตรขึ้นไป
(๑๐) เบ็ดราวยาวตั้งแต่ ๔๐ เมตรขึ้นไป
(๑๑) ข่าย
(๑๒)[๒] อวนลอย
อวนลากปลา อวนลากกุ้ง และอวนอื่น ๆ
(๑๓) เฝือก
(๑๔) เครื่องกั้น

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ เมษายน พ.ศ. ๒๔๙๐
จรูญ  สืบแสง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตราธิการ

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๙ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ.
๒๔๙๐[๓]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ในปัจจุบันมีอวนสำหรับใช้จับสัตว์น้ำเฉพาะประเภทเพื่อให้การจับสัตว์น้ำไม่กระทบต่อระบบนิเวศน์ทางทะเล
 ดังนั้น เพื่อให้การอนุรักษ์สัตว์น้ำมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
สมควรกำหนดประเภทอวนที่จะใช้จับสัตว์น้ำบางประเภทให้ชัดเจนตรงตามวัตถุประสงค์ในการใช้  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

จุฑามาศ/ผู้จัดทำ
๑๔ สิงหาคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๔/ตอนที่ ๑๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๘/๑๔ เมษายน ๒๔๙๐

[๒]
(๑๒) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๙
(พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติการประมง พ.ศ. ๒๔๙๐

[๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๕๑ ก/หน้า ๘/๑๔ ตุลาคม ๒๕๓๙
กฎกระทรวงยกเว้นค่าธรรมเนียมใบอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน พ.ศ. 2563

กฎกระทรวง
ยกเว้นค่าธรรมเนียมใบอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำ
ในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน
พ.ศ. ๒๕๖๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชกำหนดการประมง พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมใบอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินตามข้อ
๒ (๒) แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าอากรและค่าธรรมเนียมเกี่ยวกับการประมง พ.ศ. ๒๕๕๙
แก่ผู้ขอรับใบอนุญาตในแต่ละพื้นที่เพียงครั้งเดียว  ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
จนถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๕

ให้ไว้
ณ วันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๓
เฉลิมชัย
 ศรีอ่อน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมีการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา ๒๐๑๙ ขึ้นในประเทศไทย ทำให้ผู้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินไม่สามารถขายผลผลิตได้ตามปกติ
 ดังนั้น
เพื่อลดภาระและบรรเทาความเดือดร้อนให้แก่ผู้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำดังกล่าว
สมควรยกเว้นค่าธรรมเนียมใบอนุญาตให้ทำการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำในที่จับสัตว์น้ำซึ่งเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินแก่ผู้ขอรับใบอนุญาตในแต่ละพื้นที่เพียงครั้งเดียว
 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิวรรธน์/จัดทำ
๒๘ ตุลาคม ๒๕๖๓

สถาพร/ตรวจ
๑๘ พฤศจิกายน
๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๗/ตอนที่ ๘๑ ก/หน้า ๑/๗ ตุลาคม ๒๕๖๓