ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ว่าด้วยการศึกษาขึ้นบัณฑิตศึกษา พ.ศ. 2543

ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ว่าด้วยการศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษา
พ.ศ. ๒๕๔๓[๑]

เพื่อให้การดำเนินการเกี่ยวกับการจัดการศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์เป็นไปด้วยความเหมาะสม
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๖ (๒) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ พ.ศ.
๒๕๓๕ สภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ในคราวประชุมครั้งที่ ๑/๒๕๔๓เมื่อวันที่ ๑๕ มกราคม
๒๕๔๓ โดยคำแนะนำของสภาวิชาการจึงออกข้อบังคับไว้ ดังต่อไปนี้

หมวด ๑
บททั่วไป

ข้อ ๑ 
ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ว่าด้วยการศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๓

ข้อ ๒ 
ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่ปีการศึกษา ๒๕๔๓ เป็นต้นไป

ข้อ ๓ ในข้อบังคับนี้
มหาวิทยาลัย หมายถึง มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
สภามหาวิทยาลัย หมายถึง สภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
สภาวิชาการ หมายถึง สภาวิชาการมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
อธิการบดี หมายถึง อธิการบดีมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
หลักสูตร หมายถึง
หลักสูตรบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
คณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัย หมายถึง
คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร หมายถึง
คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรนั้น ๆ ของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร หมายถึง
ประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรนั้น ๆ ของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
คณบดี หมายถึง
คณบดีประจำสำนักวิชาของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
งานรายวิชา หมายถึง งานรายวิชาที่เปิดสอนตามหลักสูตรนั้น
ๆ ของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
คณาจารย์บัณฑิต หมายถึง
คณาจารย์ที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยแต่งตั้งให้เป็นผู้สอนระดับบัณฑิตศึกษา
ข้อ ๔ 
ให้อธิการบดีเป็นผู้รักษาการตามข้อบังคับนี้ และให้มีอำนาจออกหลักเกณฑ์
ประกาศ คำสั่ง หรือระเบียบปฏิบัติซึ่งไม่ขัด
หรือไม่แย้งกับข้อบังคับนี้ในกรณีที่มิได้กำหนดหลักการและการปฏิบัติไว้ในข้อบังคับนี้
หรือในกรณีที่มีความจำเป็นอย่างยิ่ง
ให้คณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยพิจารณาและเสนอความเห็นต่ออธิการบดีเพื่อวินิจฉัยสั่งการตามที่เห็นสมควร

หมวด ๒
การรับเข้าศึกษา

ข้อ ๕ 
คุณสมบัติของผู้มีสิทธิสมัครเข้าศึกษา
๕.๑ หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิต
๕.๑.๑ สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรีหรือเทียบเท่า
หรือมีหลักฐานรับรองว่าจะสำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรีหรือเทียบเท่า
จากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันการศึกษาอื่นที่สภามหาวิทยาลัยรับรอง
โดยมีผลการเรียนอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้
(๑) แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๒.๕๐ หรือเทียบเท่า
หรือ
(๒) แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๒.๐๐
และมีประสบการณ์ในการทำงานที่เกี่ยวข้องกับหลักสูตรที่จะเข้าศึกษาไม่น้อยกว่า ๑ ปี
โดยมีหนังสือรับรองจากหน่วยงานหรือจากผู้บังคับบัญชา หรือ
(๓) ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร
๕.๑.๒
มีคุณสมบัติเฉพาะตามที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรกำหนด
๕.๑.๓ ไม่มีโรคติดต่อหรือโรคร้ายแรง
ซึ่งจะเป็นอุปสรรคต่อการศึกษาโดยมีหนังสือรับรองจากผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม
๕.๑.๔ มีความประพฤติดี
๕.๒ หลักสูตรปริญญาโท
๕.๒.๑ สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรีหรือเทียบเท่า
หรือมีหลักฐานรับรองว่าจะสำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรีหรือเทียบเท่า
จากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นที่สภามหาวิทยาลัยรับรอง
โดยมีผลการเรียนอย่างใดอย่างหนึ่ง ดังต่อไปนี้
(๑) แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๒.๕๐ หรือเทียบเท่า
หรือ
(๒) แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๒.๐๐ หรือเทียบเท่า
และแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมในวิชาเอกซึ่งเกี่ยวข้องกับหลักสูตรที่จะเข้าศึกษาไม่ต่ำกว่า
๒.๗๕ หรือเทียบเท่า หรือ
(๓) แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๒.๐๐
และมีประสบการณ์ในการทำงานซึ่งเกี่ยวข้องกับหลักสูตรที่จะเข้าศึกษาไม่น้อยกว่า ๑
ปี โดยมีหนังสือรับรองจากหน่วยงานหรือจากผู้บังคับบัญชา หรือ
(๔) ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร
๕.๒.๒ มีคุณสมบัติเฉพาะตามที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรกำหนด
๕.๒.๓ ไม่มีโรคติดต่อหรือโรคร้ายแรง
ซึ่งจะเป็นอุปสรรคต่อการศึกษา โดยมีหนังสือรับรองจากผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม
๕.๒.๔ มีความประพฤติดี
๕.๓ หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง
๕.๓.๑ สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาโทหรือเทียบเท่า
หรือมีหลักฐานรับรองว่าจะ
สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาโท หรือเทียบเท่า
จากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันการศึกษาอื่นที่สภามหาวิทยาลัยรับรอง
๕.๓.๒
มีคุณสมบัติเฉพาะตามที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรกำหนด
๕.๓.๓ ไม่มีโรคติดต่อหรือโรคร้ายแรง
ซึ่งจะเป็นอุปสรรคต่อการศึกษาโดยมีหนังสือรับรองจากผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม
๕.๓.๔ มีความประพฤติดี
๕.๔ หลักสูตรปริญญาเอก
๕.๔.๑ สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาโทหรือเทียบเท่า
หรือมีหลักฐานรับรองว่าจะสำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาโท หรือเทียบเท่า
จากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันการศึกษาอื่นที่สภามหาวิทยาลัยรับรอง หรือ
๕.๔.๒
สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรีเกียรตินิยมหรือเทียบเท่าหรือ
มีหลักฐานรับรองว่าจะสำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรีหรือเทียบเท่า
จากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันอุดมศึกษาอื่นที่สภามหาวิทยาลัยรับรอง
ในสาขาวิชาเดียวกันหรือสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับหลักสูตรที่จะเข้าศึกษาโดยมีแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมนับถึงภาคการศึกษาก่อนสุดท้ายไม่ต่ำกว่า
๓.๒๕ หรือเทียบเท่าและมีคุณสมบัติอื่นตามที่สภาวิชาการกำหนด หรือ
๕.๔.๓ สำเร็จการศึกษาขั้นปริญญาตรีและมีประสบการณ์การวิจัย
โดยมีผลงานวิจัยตีพิมพ์เผยแพร่ในวารสารวิชาการซึ่งเป็นที่ยอมรับในสาขาวิชานั้น
หรือผลิตผลงานที่ได้รับการจดสิทธิบัตร
๕.๔.๔
มีคุณสมบัติเฉพาะตามที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรกำหนด
๕.๔.๕ ไม่มีโรคติดต่อหรือโรคร้ายแรง
ซึ่งจะเป็นอุปสรรคต่อการศึกษา โดยมีหนังสือรับรองจากผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรม
๕.๔.๖ มีความประพฤติดี

ข้อ ๖ 
การขึ้นทะเบียนเป็นนักศึกษา
๖.๑ ผู้ที่มหาวิทยาลัยรับเข้าศึกษา
จะมีสภาพนักศึกษาเมื่อมหาวิทยาลัยได้ขึ้นทะเบียนผู้นั้นเป็นนักศึกษาแล้ว
๖.๒
การขึ้นทะเบียนเป็นนักศึกษาให้เป็นไปตามวิธีการที่มหาวิทยาลัยกำหนด

ข้อ ๗ 
การพิจารณารับเข้าศึกษา
๗.๑ สภาวิชาการเป็นผู้กำหนดจำนวนนักศึกษาที่จะรับในแต่ละหลักสูตรที่เปิดรับสมัคร
๗.๒ การรับเข้าศึกษา
๗.๒.๑ การพิจารณารับเข้าศึกษาอาจกระทำโดยการสอบคัดเลือก
การคัดเลือก การทดสอบความรู้
หรือโดยวิธีอื่นที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเห็นชอบ
๗.๒.๒ ในกรณีที่ผลการพิจารณาแสดงว่าผู้สมัครเข้าศึกษาขั้นปริญญาเอกมีความพร้อมทางวิชาการยังไม่เพียงพอสำหรับการศึกษาขั้นปริญญาเอกคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรอาจพิจารณารับผู้นั้นเข้าศึกษาขั้นปริญญาโทในหลักสูตรที่ผู้นั้นสมัครเข้าศึกษาก็ได้
๗.๒.๓ การรับเข้าศึกษาจะมีผลสมบูรณ์เมื่อผู้สมัครเข้าศึกษาได้ส่งหลักฐานการสำเร็จการศึกษาตามที่ระบุไว้ในคุณสมบัติของผู้มีสิทธิสมัครเข้าศึกษาครบถ้วนภายในเวลาที่มหาวิทยาลัยกำหนด
๗.๓ คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร
อาจพิจารณาคัดเลือกผู้มีคุณสมบัติตามข้อ ๕ เข้าทดลองศึกษาโดยมีเงื่อนไขดังนี้
๗.๓.๑ ผู้ทดลองศึกษาในหลักสูตรที่ศึกษาเฉพาะงานรายวิชาและหลักสูตรที่ศึกษางานรายวิชาและทำวิทยานิพนธ์
ในภาคการศึกษาแรกที่ศึกษาเฉพาะงานรายวิชาอย่างเดียวต้องสอบให้ได้แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า
๓.๐๐
๗.๓.๒
ผู้ทดลองศึกษาในหลักสูตรที่ศึกษาเฉพาะวิทยานิพนธ์ต้องมีความก้าวหน้าในการทำวิจัยเพื่อวิทยานิพนธ์ได้ผลเป็นที่พอใจในภาคการศึกษาแรก

ข้อ ๘ 
สถานภาพนักศึกษา
๘.๑
ผู้ที่มหาวิทยาลัยรับเข้าศึกษาเพื่อขอรับปริญญาจะมีสถานภาพนักศึกษาสถานภาพใดสถานภาพหนึ่งดังต่อไปนี้
๘.๑.๑ นักศึกษาสามัญ หมายถึง ผู้ที่มหาวิทยาลัยรับเข้าศึกษา
โดยไม่มีเงื่อนไขใด ๆ
๘.๑.๒ นักศึกษาทดลองศึกษา หมายถึง
ผู้ที่มหาวิทยาลัยรับเข้าศึกษาโดยมีเงื่อนไขให้ทดลองศึกษาในภาคการศึกษาแรกเข้า
โดยจะต้องมีผลการเรียนตามที่กำหนด
๘.๒
นักศึกษาทดลองศึกษาจะได้รับการพิจารณาให้เปลี่ยนสถานภาพเป็นนักศึกษาสามัญเมื่อมีผลการเรียนเข้าเกณฑ์ดังต่อไปนี้
๘.๒.๑
สอบได้รายวิชาขั้นปริญญาตรีทุกรายวิชาที่กำหนดให้เรียนเป็นรายวิชาพื้นฐานตามเงื่อนไขการรับเข้าศึกษา
โดยมีแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า ๒.๐๐
๘.๒.๒
สอบได้รายวิชาขั้นบัณฑิตศึกษาทุกรายวิชาที่กำหนดให้เรียนตามเงื่อนไขการรับเข้าศึกษาโดยมีแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยไม่ต่ำกว่า
๓.๐๐

ข้อ ๙ 
ผู้ร่วมเรียนคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรอาจพิจารณารับบุคคลอื่นนอกเหนือจากนักศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยเป็นผู้ร่วมเรียนในบางรายวิชาก็ได้

ข้อ ๑๐ 
นักศึกษาเรียนข้ามมหาวิทยาลัยหรือสถาบัน
๑๐.๑ คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรอาจพิจารณาอนุญาตให้นักศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยลงทะเบียนเรียนรายวิชาของสถาบันการศึกษาอื่นเพื่อนำหน่วยกิตและผลการศึกษามาเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรของมหาวิทยาลัย
๑๐.๒
คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรอาจพิจารณาอนุญาตให้นักศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษาของสถาบันการศึกษาอื่นลงทะเบียนเรียนรายวิชาของมหาวิทยาลัยเพื่อนำหน่วยกิตและผลการศึกษาไปเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาตามหลักสูตรของสถาบันการศึกษาต้นสังกัด

หมวด ๓
คณาจารย์
และกรรมการควบคุมการศึกษา

ข้อ ๑๑ 
คณาจารย์บัณฑิต
๑๑.๑ หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิต
อาจารย์ประจำหลักสูตร อาจารย์ผู้สอน
ต้องเป็นผู้ได้รับปริญญาโทในสาขานั้นหรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กันและมีประสบการณ์ในการสอน
หรือเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการไม่ต่ำกว่าผู้ช่วยศาสตราจารย์หรือเป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะเรื่องในกรณีที่ไม่ได้เป็นอาจารย์ในสังกัดของมหาวิทยาลัย
๑๑.๒ หลักสูตรปริญญาโท
๑๑.๒.๑ อาจารย์ประจำหลักสูตร
ต้องเป็นผู้ได้รับปริญญาเอกหรือเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการไม่ต่ำกว่ารองศาสตราจารย์ในสาขาวิชานั้น
หรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กัน
๑๑.๒.๒ อาจารย์ผู้สอน
ต้องเป็นผู้ได้รับปริญญาไม่ต่ำกว่าปริญญาโทในสาขาวิชานั้นหรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กัน
มีประสบการณ์ด้านการสอนและมีผลงานวิจัยอื่นนอกเหนือจากผลงานวิจัยที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อรับปริญญา
หรือเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการไม่ต่ำกว่าผู้ช่วยศาสตราจารย์
หรือเป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะเรื่องในกรณีที่ไม่ได้เป็นอาจารย์ในสังกัดของมหาวิทยาลัย
๑๑.๓ หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง
อาจารย์ประจำหลักสูตร อาจารย์ผู้สอน
ต้องเป็นผู้ได้รับปริญญาเอกในสาขาวิชานั้นหรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กันและมีประสบการณ์ด้านการสอน
หรือเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการไม่ต่ำกว่ารองศาสตราจารย์ หรือเป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะเรื่องในกรณีที่ไม่ได้เป็นอาจารย์ในสังกัดของมหาวิทยาลัย
๑๑.๔ ปริญญาเอก
๑๑.๔.๑ อาจารย์ประจำหลักสูตร
ต้องเป็นผู้ได้รับปริญญาเอกหรือเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการไม่ต่ำกว่าศาสตราจารย์ในสาขาวิชานั้นหรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กัน
และต้องมีประสบการณ์ในการทำวิจัยที่มิใช่ส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อรับปริญญา
๑๑.๔.๒ อาจารย์ผู้สอน
ต้องเป็นผู้ได้รับปริญญาเอกในสาขาวิชานั้นหรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กัน
มีประสบการณ์ด้านการสอน
และมีผลงานวิจัยอื่นนอกเหนือจากผลงานวิจัยที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อรับปริญญา
หรือเป็นผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการไม่ต่ำกว่า รองศาสตราจารย์
หรือเป็นผู้เชี่ยวชาญเฉพาะเรื่องในกรณีที่ไม่ได้เป็นอาจารย์ในสังกัดของมหาวิทยาลัย

ข้อ ๑๒ 
อาจารย์ที่ปรึกษา
อาจารย์ที่ปรึกษา มี ๔ ประเภท คือ อาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไป
อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ร่วม
และอาจารย์ที่ปรึกษาการค้นคว้าอิสระ
๑๒.๑ อาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไป คือ
อาจารย์ประจำหลักสูตรที่มีหน้าที่ดูแลให้คำปรึกษาแก่นักศึกษาเกี่ยวกับการจัดแผนการเรียนและเรื่องอื่น
ๆ
๑๒.๒ อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ คือ
อาจารย์ประจำหลักสูตรที่มีหน้าที่ให้คำปรึกษาและควบคุมการทำวิทยานิพนธ์ของนักศึกษา
นักศึกษาอาจเปลี่ยนอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ได้โดยได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร
๑๒.๓ อาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ร่วม คือ
อาจารย์ประจำหลักสูตรหรืออาจารย์ผู้สอนหรือผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกมหาวิทยาลัย ที่มีหน้าที่ร่วมให้คำปรึกษาและควบคุมการทำวิทยานิพนธ์ของนักศึกษา
๑๒.๔ อาจารย์ที่ปรึกษาการค้นคว้าอิสระ คือ
อาจารย์ประจำหลักสูตรหรืออาจารย์ผู้สอน ที่มีหน้าที่แนะนำดูแล
ให้คำปรึกษาแก่นักศึกษาหลักสูตรปริญญาโท แผน ข
ในการศึกษาค้นคว้าอิสระหรือการทำโครงการปัญหาพิเศษ

ข้อ ๑๓ 
คณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์
คณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ คือ
ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งโดยคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร
ประกอบด้วยอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์เป็นประธาน
และมีอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ร่วมในสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องอีกหนึ่งหรือสองคนเป็นกรรมการ
มีหน้าที่ให้คำปรึกษาและควบคุมการทำวิทยานิพนธ์ของนักศึกษาแต่ละคน

ข้อ ๑๔ 
คุณสมบัติของอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์
๑๔.๑ วิทยานิพนธ์ขั้นปริญญาโท
(๑)
ได้รับปริญญาเอกหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาของวิทยานิพนธ์หรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กันและมีผลงานวิจัยอื่นนอกเหนือจากผลงานวิจัยที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อรับปริญญา
หรือ
(๒)
ได้รับปริญญาโทหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาของวิทยานิพนธ์หรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กัน
และดำรงตำแหน่งทางวิชาการไม่ต่ำกว่ารองศาสตราจารย์
และมีผลงานวิจัยอื่นนอกเหนือจากผลงานวิจัยที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อรับปริญญา
หรือ
(๓)
เป็นผู้ชำนาญพิเศษในสาขาวิชาของวิทยานิพนธ์ที่สภาวิชาการรับรอง
๑๔.๒ วิทยานิพนธ์ขั้นปริญญาเอก
(๑)
ได้รับปริญญาเอกหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาของวิทยานิพนธ์หรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กัน
และมีผลงานวิจัยอื่นนอกเหนือจากผลงานวิจัยที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อรับปริญญา
หรือ
(๒)
ได้รับปริญญาโทหรือเทียบเท่าในสาขาวิชาของวิทยานิพนธ์หรือสาขาวิชาที่สัมพันธ์กัน
และดำรงตำแหน่งทางวิชาการเป็นศาสตราจารย์
และมีผลงานวิจัยอื่นนอกเหนือจากผลงานวิจัยที่เป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาเพื่อรับปริญญา
หรือ
(๓) เป็นผู้เชี่ยวชาญในสาขาวิชาของวิทยานิพนธ์ที่สภาวิชาการรับรอง

ข้อ ๑๕ 
คณะกรรมการสอบโครงร่างวิทยานิพนธ์
คณะกรรมการสอบโครงร่างวิทยานิพนธ์ คือ
ผู้ที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรแต่งตั้งให้ทำหน้าที่สอบโครงร่างวิทยานิพนธ์
มีจำนวนไม่น้อยกว่า ๓ คน ประกอบด้วยคณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์
และอาจารย์ผู้สอน หรือผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกมหาวิทยาลัย
โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์เป็นประธาน
ผลการตัดสินให้ผ่านจะต้องได้รับความเห็นชอบเกินกึ่งหนึ่งของกรรมการที่ร่วมพิจารณา

ข้อ ๑๖ 
คณะกรรมการสอบวิทยานิพนธ์
คณะกรรมการสอบวิทยานิพนธ์ คือ
ผู้ที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยแต่งตั้งให้ทำหน้าที่สอบวิทยานิพนธ์
๑๖.๑ หลักสูตรปริญญาโท คณะกรรมการชุดนี้มีจำนวนไม่เกิน ๕ คน
ประกอบด้วยคณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์
และผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกมหาวิทยาลัยอย่างน้อย ๑ คน ซึ่งเสนอจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร
โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์เป็นประธาน
๑๖.๒ หลักสูตรปริญญาเอก คณะกรรมการชุดนี้มีจำนวนไม่เกิน ๕
คน ประกอบด้วย คณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์
และผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกมหาวิทยาลัยอีกไม่น้อยกว่า ๒
คนซึ่งเสนอจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร
โดยมีอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์เป็นประธาน

ข้อ ๑๗ 
คณะกรรมการสอบประมวลความรู้
คณะกรรมการสอบประมวลความรู้คือ
ผู้ที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเสนอชื่อให้คณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยแต่งตั้งให้ทำหน้าที่สอบประมวลความรู้
ประกอบด้วยประธานและกรรมการรวมกันไม่น้อยกว่า ๓ คน
โดยพิจารณาแต่งตั้งจากอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไป อาจารย์ประจำหลักสูตร อาจารย์ผู้สอน
หรือผู้ทรงคุณวุฒิภายนอกมหาวิทยาลัย
ในการดำเนินการสอบและตัดสินต้องมีกรรมการร่วมพิจารณาเต็มคณะ
ผลการตัดสินให้ผ่านจะต้องได้รับความเห็นชอบไม่น้อยกว่าสองในสามของกรรมการ

ข้อ ๑๘ 
คณะกรรมการสอบวัดคุณสมบัติ
คณะกรรมการสอบวัดคุณสมบัติคือ
ผู้ที่คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเสนอชื่อให้คณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยแต่งตั้ง
ทำหน้าที่สอบวัดคุณสมบัติของนักศึกษาเพื่อเป็นผู้มีสิทธิ์ขอทำวิทยานิพนธ์
ประกอบด้วยประธานและกรรมการรวมกันแล้วไม่น้อยกว่า ๓
คนโดยพิจารณาแต่งตั้งจากอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไป อาจารย์ประจำหลักสูตร
และอาจารย์ผู้สอนในสาขาวิชาที่เกี่ยวข้อง
ในการดำเนินการวัดและตัดสินต้องมีกรรมการร่วมพิจารณาเต็มคณะ
ผลการตัดสินให้ผ่านจะต้องได้รับความเห็นชอบไม่น้อยกว่าสองในสามของกรรมการ

หมวด ๔
ระบบการศึกษา

ข้อ ๑๙ 
ระบบการศึกษา
๑๙.๑ เป็นระบบเรียนเก็บหน่วยกิต
๑๙.๒ ระบบการศึกษามีได้ ๔ ระบบ คือ
๑๙.๒.๑ ระบบเอกภาค ปีการศึกษาหนึ่งมี ๑ ภาคการศึกษา
โดยมีระยะเวลาศึกษาไม่น้อยกว่า ๖ สัปดาห์ต่อภาคการศึกษา ทั้งนี้ ้ต้องจัดการศึกษาให้มีจำนวนชั่วโมงต่อหน่วยกิตตามที่กำหนดไว้ในภาคการศึกษาปกติ
๑๙.๒.๒ ระบบทวิภาค ปีการศึกษาหนึ่งมี ๒ ภาคการศึกษา
โดยมีระยะเวลาศึกษาไม่น้อยกว่า ๑๕ สัปดาห์ต่อภาคการศึกษา
๑๙.๒.๓ ระบบไตรภาค ปีการศึกษาหนึ่งมี ๓ ภาคการศึกษา
โดยมีระยะเวลาศึกษาไม่น้อยกว่า ๑๒ สัปดาห์ต่อภาคการศึกษา
๑๙.๒.๔ ระบบจตุรภาค ปีการศึกษาหนึ่งมี ๔ ภาคการศึกษา
โดยมีระยะเวลาศึกษาไม่น้อยกว่า ๑๐ สัปดาห์ต่อภาคการศึกษา
๑๙.๓ หน่วยกิต หมายถึง หน่วยนับที่ใช้แสดงปริมาณการศึกษา
การกำหนดจำนวนหน่วยกิตสำหรับแต่ละรายวิชามีหลักเกณฑ์ ดังนี้
๑๙.๓.๑ การบรรยาย วัดผลหรือการสอนโดยวิธีอื่นที่เทียบเท่า
เป็นเวลา ๑ ชั่วโมงต่อสัปดาห์ หรือไม่น้อยกว่า ๑๒ ชั่วโมง ตลอดหนึ่งภาคการศึกษา
ถือเป็นปริมาณการศึกษา ๑ หน่วยกิตระบบไตรภาค
๑๙.๓.๒ การปฏิบัติการ การทดลอง การฝึก
หรือการสอนโดยวิธีอื่นที่เทียบเท่าเป็นเวลา ๒ ถึง ๓ ชั่วโมงต่อสัปดาห์ หรือ ๒๔ ถึง
๓๖ ชั่วโมง ตลอดหนึ่งภาคการศึกษา ถือเป็นปริมาณการศึกษา ๑ หน่วยกิตระบบไตรภาค
๑๙.๓.๓ การค้นคว้าอิสระ หรืองานวิทยานิพนธ์ ที่ใช้เวลา ๓
ถึง ๔ ชั่วโมงต่อสัปดาห์ หรือ ๓๖ ถึง ๔๘ ชั่วโมง ตลอดหนึ่งภาคการศึกษา
ถือเป็นปริมาณการศึกษา ๑ หน่วยกิตระบบไตรภาค
การศึกษาระบบเอกภาค ระบบทวิภาค และระบบจตุรภาค
ให้เทียบเคียงหน่วยกิตกับระบบไตรภาค ดังนี้
๑ หน่วยกิตระบบเอกภาค เทียบได้กับ ๖/๑๒ หน่วยกิตระบบไตรภาค
๑ หน่วยกิตระบบทวิภาค เทียบได้กับ ๑๕/๑๒ หน่วยกิตระบบไตรภาค
๑ หน่วยกิตระบบจตุรภาค เทียบได้กับ ๑๐/๑๒ หน่วยกิตระบบไตรภาค

ข้อ ๒๐ 
หลักสูตร
๒๐.๑ หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิต
เป็นหลักสูตรที่มุ่งเน้นการพัฒนานักวิชาการและนักวิชาชีพให้มีความชำนาญในสาขาวิชาเฉพาะต่อจากปริญญาตรี
เพื่อให้มีความรู้ความเชี่ยวชาญสามารถปฏิบัติงานได้ดียิ่งขึ้น
จำนวนหน่วยกิตตลอดหลักสูตรไม่น้อยกว่า๓๐ หน่วยกิตระบบไตรภาค
๒๐.๒ หลักสูตรปริญญาโท
เป็นหลักสูตรที่ส่งเสริมความก้าวหน้าทางวิชาการและการวิจัยในสาขาวิชาต่าง ๆ
ในระดับที่สูงกว่าขั้นปริญญาตรีแต่ต่ำกว่าขั้นปริญญาเอก
และมุ่งผลิตนักวิชาการและนักวิชาชีพที่มีความรู้ความสามารถในสาขาวิชาเฉพาะ
จำนวนหน่วยกิตรวมตลอดหลักสูตรไม่น้อยกว่า ๔๕ หน่วยกิตระบบไตรภาค
มีแผนการศึกษาให้เลือก ๒ แผน ดังต่อไปนี้
๒๐.๒.๑ แผน ก เน้นการวิจัยเพื่อทำวิทยานิพนธ์ มี ๒ ลักษณะ
คือ
แบบ ก (๑) ทำเฉพาะวิทยานิพนธ์ซึ่งมีค่าเทียบได้ไม่น้อยกว่า
๔๕ หน่วยกิตระบบไตรภาค  ทั้งนี้
มหาวิทยาลัยอาจกำหนดให้เรียนรายวิชาหรือทำกิจกรรมทางวิชาการอื่นด้วยก็ได้โดยไม่นับหน่วยกิต
แต่ต้องมีผลสัมฤทธิ์ตามที่มหาวิทยาลัยกำหนด
แบบ ก (๒) ทำวิทยานิพนธ์ซึ่งมีค่าเทียบได้ไม่น้อยกว่า ๑๕
หน่วยกิตระบบไตรภาคและศึกษางานรายวิชาไม่น้อยกว่า ๑๕ หน่วยกิตระบบไตรภาค
โดยมีจำนวนหน่วยกิตรวมทั้งหมดไม่น้อยกว่า ๔๕ หน่วยกิตระบบไตรภาค
๒๐.๒.๒ แผน ข
เน้นการศึกษางานรายวิชาโดยไม่ต้องทำวิทยานิพนธ์แต่ต้องมีการศึกษาค้นคว้าวิจัยอิสระหรือการทำโครงการปัญหาพิเศษที่เทียบได้ไม่น้อยกว่า
๔ หน่วยกิตและไม่เกิน ๗ หน่วยกิตระบบไตรภาค โดยมีจำนวนหน่วยกิตรวมทั้งหมดไม่น้อยกว่า
๔๕ หน่วยกิตระบบไตรภาค
๒๐.๓ หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง
เป็นหลักสูตรที่มุ่งเน้นการพัฒนานักวิชาการและนักวิชาชีพ
ให้มีความชำนาญในสาขาวิชาเฉพาะต่อจากปริญญาโท
เพื่อให้มีความรู้ความเชี่ยวชาญสามารถปฏิบัติงานได้ดียิ่งขึ้นจำนวนหน่วยกิตตลอดหลักสูตรไม่น้อยกว่า
๓๐ หน่วยกิตระบบไตรภาค
๒๐.๔ หลักสูตรปริญญาเอก
เป็นหลักสูตรที่ส่งเสริมความก้าวหน้าทางวิชาการและการวิจัยในสาขาวิชาต่าง ๆ
ในระดับที่สูงกว่าขั้นปริญญาโท
และมุ่งผลิตนักวิชาการและนักวิชาชีพที่มีความรู้ความสามารถระดับสูงในสาขาวิชาเฉพาะโดยเฉพาะอย่างยิ่งความสามารถในการวิจัยอย่างอิสระ
เพื่อบุกเบิกแสวงหาความรู้ใหม่และเพื่อสร้างสรรค์จรรโลงความก้าวหน้าทางวิชาการอย่างต่อเนื่อง
จำนวนหน่วยกิตรวมตลอดหลักสูตรไม่น้อยกว่า ๙๐
หน่วยกิตระบบไตรภาคสำหรับผู้ที่ศึกษาต่อจากขั้นปริญญาตรี และไม่น้อยกว่า ๖๐
หน่วยกิตระบบไตรภาคสำหรับผู้ที่ ศึกษาต่อจากขั้นปริญญาโท แบ่งการศึกษาเป็น ๒ แบบ
คือ
แบบ ๑
เน้นการวิจัยโดยมีการทำวิทยานิพนธ์ที่ก่อให้เกิดความรู้ใหม่
มหาวิทยาลัยอาจกำหนดให้เรียนรายวิชาเพิ่มเติมหรือทำกิจกรรมทางวิชาการอื่นเพิ่มขึ้นก็ได้โดยไม่นับหน่วยกิตแต่จะต้องมีผลสัมฤทธิ์ตามที่มหาวิทยาลัยกำหนด
ดังนี้
(๑) ผู้เข้าศึกษาที่สำเร็จปริญญาตรี
จะต้องทำวิทยานิพนธ์ไม่น้อยกว่า ๙๐ หน่วยกิตระบบไตรภาค
(๒) ผู้เข้าศึกษาที่สำเร็จปริญญาโท
จะต้องทำวิทยานิพนธ์ไม่น้อยกว่า ๖๐ หน่วยกิตระบบไตรภาค
วิทยานิพนธ์ตาม (๑) และ (๒)
ต้องมีคุณภาพและมาตรฐานเดียวกันแบบ ๒ เน้นการวิจัยโดยมีการทำวิทยานิพนธ์ที่มีคุณภาพสูงและก่อให้เกิดความก้าวหน้าทางวิชาการและวิชาชีพ
และศึกษางานรายวิชาเพิ่มเติมดังนี้
(๑)
ผู้เข้าศึกษาที่สำเร็จปริญญาตรีต้องทำวิทยานิพนธ์ที่มีค่าเทียบได้ไม่น้อยกว่า ๖๐
หน่วยกิตระบบไตรภาค และศึกษางานรายวิชาไม่น้อยกว่า ๓๐ หน่วยกิตระบบไตรภาค
(๒)
ผู้เข้าศึกษาที่สำเร็จปริญญาโทต้องทำวิทยานิพนธ์ที่มีค่าเทียบได้ไม่น้อยกว่า ๔๕
หน่วยกิตระบบไตรภาค และศึกษางานรายวิชาไม่น้อยกว่า ๑๕ หน่วยกิตระบบไตรภาค
วิทยานิพนธ์ตาม (๑) และ (๒) ต้องมีคุณภาพและมาตรฐานเดียวกัน

ข้อ ๒๑ 
ระยะเวลาการศึกษา
๒๑.๑ หลักสูตรประกาศนียบัตรบัณฑิต
และประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูง ให้มีระยะเวลาศึกษา ๑ ปีการศึกษา แต่ไม่เกิน ๓
ปีการศึกษา ผู้ที่ยังไม่สำเร็จการศึกษาเมื่อครบระยะเวลาดังกล่าวจะพ้นสภาพนักศึกษา
๒๑.๒ หลักสูตรปริญญาโท ให้มีระยะเวลาศึกษาไม่เกิน ๕
ปีการศึกษา ผู้ที่ยังไม่สำเร็จการศึกษาเมื่อครบระยะเวลาดังกล่าวจะพ้นสภาพนักศึกษา
๒๑.๓ หลักสูตรปริญญาเอก ให้มีระยะเวลาศึกษาไม่เกิน ๕
ปีการศึกษาสำหรับผู้ที่ศึกษาต่อจากขั้นปริญญาโท และไม่เกิน ๘
ปีการศึกษาสำหรับผู้ที่ศึกษาต่อจากขั้นปริญญาตรีผู้ที่ยังไม่สำเร็จการศึกษาเมื่อครบกำหนดเวลาดังกล่าวจะพ้นสภาพนักศึกษา
๒๑.๔ ในกรณีที่มีเหตุผลและความจำเป็นอย่างยิ่ง
และโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร
คณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยอาจรับพิจารณาคำขอขยายเวลาการศึกษาออกไปจากระยะเวลาสูงสุดตามข้อ
๒๑.๑, ๒๑.๒ และ ๒๑.๓

ข้อ ๒๒  ภาษาที่ใช้ในการศึกษา
๒๒.๑
ภาษาที่ใช้ในการเรียนการสอนรายวิชาอาจเป็นภาษาไทยหรือภาษาต่างประเทศ
๒๒.๒
ภาษาที่ใช้ในการเขียนวิทยานิพนธ์อาจเป็นภาษาไทยหรือภาษาอังกฤษ  ทั้งนี้
นักศึกษาต้องแสดงความจำนงที่ชัดเจนว่าจะเขียนวิทยานิพนธ์เป็นภาษาใดในคราวเดียวกันกับการขออนุมัติโครงร่างวิทยานิพนธ์

ข้อ ๒๓ 
หลักเกณฑ์การเทียบโอนรายวิชา
๒๓.๑
นักศึกษาอาจได้รับการพิจารณาให้เทียบโอนรายวิชาที่เคยเรียนและสอบได้ระดับคะแนน S หรือไม่ต่ำกว่า
B หรือเทียบเท่ามาแล้วที่มีเนื้อหาและคุณภาพเหมือนหรือคล้ายคลึงกับรายวิชาในหลักสูตรที่กำลังศึกษาอยู่เพื่อเป็นรายวิชาทดแทนรายวิชาตามความต้องการของหลักสูตรที่กำลังศึกษาอยู่
๒๓.๒
การเทียบโอนรายวิชาให้กระทำได้ไม่เกินหนึ่งในสามของจำนวนหน่วยกิตของรายวิชาทั้งหมดในหลักสูตรที่กำลังศึกษาอยู่
โดยไม่นับรวมหน่วยกิตวิทยานิพนธ์
๒๓.๓ รายวิชาที่เรียนมาแล้วเกิน ๓ ปี จะนำมาขอเทียบโอนมิได้
๒๓.๔ ในการพิจารณาคำขอเทียบโอนรายวิชา
คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรอาจจัดให้นักศึกษาทดสอบความรู้ในรายวิชาที่ขอเทียบโอนเพื่อประกอบการพิจารณาก็ได้
๒๓.๕ เมื่อมีการเทียบโอนรายวิชา
ให้ถือว่านักศึกษาสอบรายวิชาที่ขอเทียบโอนได้แล้ว โดยมีระดับคะแนนตัวอักษรเป็น S และให้นับหน่วยกิตของรายวิชานั้นรวมกับหน่วยกิตสอบได้ของหลักสูตรที่นักศึกษากำลังศึกษาและให้แสดงเครื่องหมายกำกับระดับคะแนนตัวอักษร
S ของรายวิชาที่ได้รับการเทียบโอนไว้ด้วยในใบแสดงผลการศึกษา
ยกเว้นในรายวิชาที่เทียบโอนภายในมหาวิทยาลัยให้ใช้ระดับคะแนนตัวอักษรเดิม
๒๓.๖ การเทียบโอนหน่วยกิตวิทยานิพนธ์จะกระทำมิได้
๒๓.๗
การเทียบโอนรายวิชาต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร

ข้อ ๒๔ 
การย้ายหลักสูตร
๒๔.๑
การย้ายหลักสูตรต้องได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร ทั้งหลักสูตรที่ย้ายออกและหลักสูตรที่ย้ายเข้า
๒๔.๒
การขอย้ายหลักสูตรกระทำได้เมื่อนักศึกษาได้เข้าศึกษาในหลักสูตรเดิมมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งภาคการศึกษา
และได้แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๓.๐๐
๒๔.๓ เมื่อนักศึกษาย้ายหลักสูตร
การเทียบโอนรายวิชาระหว่างหลักสูตรที่ย้ายออกกับหลักสูตรที่ย้ายเข้าให้เป็นไปตามข้อ
๒๓

ข้อ ๒๕ 
การเปลี่ยนระดับการศึกษา
๒๕.๑
การเปลี่ยนระดับการศึกษากระทำได้ต่อเมื่อไม่มีการเปลี่ยนหลักสูตรและจะต้องได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร
๒๕.๒ การเปลี่ยนระดับการศึกษาอาจเป็นการเปลี่ยนไปสู่ระดับที่สูงขึ้นหรือต่ำกว่าเดิมก็ได้
๒๕.๓ กรณีที่อยู่ในข่ายที่จะเปลี่ยนระดับการศึกษาได้ ได้แก่
๒๕.๓.๑ นักศึกษาหลักสูตรปริญญาโท แผน ก
ที่มีคุณสมบัติตามข้อ
๓๑.๓.๒และสอบวัดคุณสมบัติที่จัดขึ้นสำหรับนักศึกษาขั้นปริญญาเอกได้
อาจได้รับการพิจารณาให้เข้าศึกษาในขั้นปริญญาเอกในทันทีโดยไม่ต้องศึกษาให้จบหลักสูตรปริญญาโทก่อนก็ได้
๒๕.๓.๒ นักศึกษาหลักสูตรปริญญาโท แผน ข
ที่สอบประมวลความรู้ไม่ผ่านอาจได้รับการพิจารณาให้เปลี่ยนระดับการศึกษาเป็นระดับประกาศนียบัตรบัณฑิตแทนก็ไดในกรณีที่มีหลักสูตรรองรับ
๒๕.๓.๓ นักศึกษาหลักสูตรปริญญาเอกที่สอบวัดคุณสมบัติไม่ผ่าน
อาจได้รับการพิจารณาให้เปลี่ยนระดับการศึกษาเป็นระดับปริญญาโทหรือประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูงแทนก็ได้ในกรณีที่มีหลักสูตรรองรับ
๒๕.๓.๔
นักศึกษาหลักสูตรปริญญาเอกที่สอบผ่านการสอบวัดคุณสมบัติแต่คุณภาพของวิทยานิพนธ์ไม่ถึงขั้นปริญญาเอก
อาจได้รับการพิจารณาให้เปลี่ยนระดับการศึกษาเป็นระดับปริญญาโทหรือประกาศนียบัตรบัณฑิตชั้นสูงแทนก็ได้ในกรณีที่มีหลักสูตรรองรับ

ข้อ ๒๖. 
การประเมินผลการศึกษา
๒๖.๑ รายวิชาที่มีการประเมินผลเป็นระดับขั้นให้มีระดับขั้น
(Grade) ตามความหมายและค่าระดับขั้น ดังต่อไปนี้

ระดับคะแนนตัวอักษร                      ความหมาย                             แต้มระดับคะแนน
A                  ผลการประเมินขั้นดีเยี่ยม                               ๔.๐
(Excellent)
B+                ผลการประเมินขั้นดีมาก                                ๓.๕
(Very Good)
B                     ผลการประเมินขั้นดี                                 ๓.๐
(Good)
C+                ผลการประเมินขั้นเกือบดี                              ๒.๕
(Fairly Good)
C                    ผลการประเมินพอใช้                                ๒.๐
(Fair)
D+                
ผลการประเมินขั้นอ่อน                                ๑.๕
(Poor)
D                 ผลการประเมินขั้นอ่อนมาก                                      ๑.๐
(Very Poor)
F                      ผลการประเมินขั้นตก                               ๐
(Fair)
ในกรณีที่ไม่สามารถประเมินผลเป็นระดับตัวอักษรตามลำดับขั้นข้างต้นได้ให้ใช้ระดับคะแนนตัวอักษรต่อไปนี้

ระดับคะแนนตัวอักษร                                  ความหมาย
I                            การวัดผลยังไม่สมบูรณ์
(Incomplete) ใช้ในกรณีนักศึกษาปฏิบัติงานไม่ครบภายในเวลาที่กำหนด หรือ ขาดสอบ
โดยมีเหตุสุดวิสัย
M                          นักศึกษาขาดสอบ
(Missing) และยังไม่สามารถแสดงหลักฐานที่สมบูรณ์ในการขาดสอบได้
N                           รายวิชาวิทยานิพนธ์
หรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระหรือการทำโครงการปัญหาพิเศษที่ยังมีความต่อเนื่องแต่ไม่มีความก้าวหน้าหรือไม่เป็นที่พอใจ
(NoProgress) ในกรณีที่ได้สัญญลักษณ์ N นักศึกษาจะต้องลงทะเบียนเรียนซ้ำในหน่วยกิตที่ได้สัญญลักษณ์
N
P                           การสอนยังไม่สิ้นสุด
(In Progress) ใช้สำหรับรายวิชาที่มีการสอน หรือการวิจัย หรือการทำวิทยานิพนธ์
หรือการทำโครงงาน ที่มีความต่อเนื่อง และมีความก้าวหน้าเป็นที่น่าพอใจ
S                           ผลการประเมินเป็นที่พอใจ
(Satisfactory) ใช้สำหรับรายวิชาที่กำหนดให้มีการประเมินผลแบบไม่คิดค่าคะแนน
หรือรายวิชาที่ลงทะเบียนเป็นผู้ร่วมเรียน หรือรายวิชาวิทยานิพนธ์หรือโครงงาน
หรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระ
U                           ผลการประเมินไม่เป็นที่พอใจ
(Unsatisfactory)ใช้สำหรับรายวิชาที่กำหนดให้มีการประเมินผลแบบไม่คิดค่าคะแนน
หรือรายวิชาที่ลงทะเบียนเป็นผู้ร่วมเรียนหรือรายวิชาวิทยานิพนธ์ หรือโครงงาน
หรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระ
X                           ยังไม่ได้รับผลการประเมิน
(No report)
ใช้สำหรับรายวิชาที่ศูนย์บริการการศึกษายังไม่ได้รับรายงานผลการประเมินการศึกษาของนักศึกษาในรายวิชานั้น
ๆ  ตามกำหนด
W                          ได้รับอนุมัติให้ถอนรายวิชา
(Withdrawal)
๒๖.๒ รายวิชาวิทยานิพนธ์ หรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระหรือการทำโครงการปัญหาพิเศษ
ผลการศึกษาให้ใช้สัญลักษณ์ ดังต่อไปนี้
๒๖.๒.๑ การให้สัญลักษณ์ P หรือ N อาจให้ได้ตามสัดส่วนของความก้าวหน้าในการทำวิทยานิพนธ์หรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระหรือการทำโครงการปัญหาพิเศษ
และหากนักศึกษายังไม่ได้รับการอนุมัติโครงร่างวิทยานิพนธ์ จะประเมินผลให้สัญลักษณ์
P ได้ไม่เกินครึ่งหนึ่งของจำนวนหน่วยกิตวิทยานิพนธ์ตามหลักสูตร
๒๖.๒.๒ ให้สัญลักษณ์ S หรือ U ในกรณีที่มีการประเมินผลรายวิชาวิทยานิพนธ์หรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระ
หรือการทำโครงการปัญหาพิเศษเรียบร้อยแล้วภายในภาคการศึกษานั้น ๆ

ข้อ ๒๗ 
การประเมินผลการศึกษาและการคำนวณแต้มระดับคะแนนเฉลี่ย
๒๗.๑ การประเมินผลการศึกษาให้กระทำเมื่อสิ้นสุดการศึกษา
๒๗.๒ การคำนวณแต้มระดับคะแนนเฉลี่ย
๒๗.๒.๑ แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยในภาค
ให้คำนวณจากผลการศึกษาของนักศึกษาในแต่ละภาคการศึกษา โดยเอาผลรวมของผลคูณระหว่างหน่วยกิตกับแต้มระดับคะแนนของแต่ละรายวิชาที่นักศึกษาได้รับหารด้วยจำนวนหน่วยกิตเรียนในภาค
๒๗.๒.๒ แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสม
ให้คำนวณจากผลการศึกษาของนักศึกษาตั้งแต่เริ่มเข้าศึกษาจนถึงภาคการศึกษาที่กำลังคิดคำนวณโดยเอาผลรวมของผลคูณระหว่างหน่วยกิตกับแต้มระดับคะแนนของแต่ละรายวิชาที่นักศึกษาได้รับหารด้วยจำนวนหน่วยกิตสะสม

ข้อ ๒๘ 
การทำวิทยานิพนธ์
๒๘.๑ การเสนอโครงร่างวิทยานิพนธ์
๒๘.๒.๑
นักศึกษาหลักสูตรปริญญาโทจะเสนอโครงร่างวิทยานิพนธ์ได้เมื่อมีคณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์แล้ว
๒๘.๑.๒ นักศึกษาหลักสูตรปริญญาเอกจะเสนอโครงร่างวิทยานิพนธ์ได้เมื่อสอบผ่านการสอบวัดคุณสมบัติและมีคณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์แล้ว
๒๘.๒ การขอเปลี่ยนแปลงโครงร่างวิทยานิพนธ์
ต้องได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์และคณะกรรมการสอบโครงร่างวิทยานิพนธ์

ข้อ ๒๙ 
การสอบภาษาต่างประเทศ
๒๙.๑ นักศึกษาหลักสูตรปริญญาโทและปริญญาเอกทุกคนต้องได้รับการสอบภาษาต่างประเทศและมีผลการสอบอยู่ในระดับผ่าน
นักศึกษาที่สอบไม่ผ่านอาจขอสอบใหม่ได้โดยไม่จำกัดจำนวนครั้งที่สอบ
๒๙.๒ ภาษาต่างประเทศที่นักศึกษาต้องสอบ
คณะกรรมการบัณฑิตศึกษามหาวิทยาลัยเป็นผู้กำหนด ซึ่งจะต้องไม่ใช่ภาษาที่นักศึกษาใช้สื่อสารเป็นประจำ
๒๙.๓
การสอบภาษาต่างประเทศเป็นการวัดความสามารถด้านการอ่านเพื่อความเข้าใจ
และอาจมีการวัดความสามารถด้านอื่น ๆ ด้วยก็ได้
มหาวิทยาลัยอาจกำหนดวิธีวัดความสามารถทางภาษาต่างประเทศของนักศึกษาโดยวิธีอื่นแทนการสอบก็ได้
๒๙.๔ ให้คณบดีสำนักวิชาศิลปศาสตร์ดำเนินการจัดให้มีการสอบภาษาต่างประเทศ
ภาคการศึกษาละ ๑ ครั้งเป็นอย่างน้อย
๒๙.๕ การรายงานผลการสอบภาษาต่างประเทศ
หรือผลการวัดความสามารถทางภาษาต่างประเทศโดยวิธีอื่นให้ใช้ระดับคะแนน S เมื่อสอบได้หรือผลการวัดความสามารถเป็นที่พอใจ
และระดับคะแนน U เมื่อสอบไม่ผ่านหรือผลการวัดความสามารถไม่เป็นที่พอใจ
๒๙.๖
ในกรณีที่ภาษาอังกฤษเป็นภาษาต่างประเทศที่นักศึกษาต้องสอบนักศึกษาจะขอยกเว้นการสอบโดยใช้คะแนนสอบ
TOEFL หรือคะแนนสอบอื่นที่เทียบเท่าตามที่หลักสูตรกำหนดแทนก็ได้

ข้อ ๓๐ 
การสอบประมวลความรู้
๓๐.๑ การสอบประมวลความรู้
เป็นการสอบเพื่อวัดความสามารถและศักยภาพในการนำหลักวิชาการและประสบการณ์การเรียนไปประยุกต์ใช้
๓๐.๒ การสอบประมวลความรู้ อาจเป็นแบบข้อเขียน หรือปากเปล่า
หรือทั้งสองแบบ
๓๐.๓ นักศึกษาหลักสูตรปริญญาโท แผน ข
ต้องสอบประมวลความรู้เมื่อศึกษารายวิชาครบถ้วนตามที่หลักสูตรกำหนด
และได้ผลการศึกษาคิดเป็นแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๓.๐๐
๓๐.๔ นักศึกษามีสิทธิได้ไม่เกิน ๒ ครั้ง
๓๐.๕
นักศึกษาที่สอบไม่ผ่านเป็นครั้งที่สองจะพ้นสภาพนักศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัย
เว้นแต่ได้รับอนุมัติให้เปลี่ยนระดับการศึกษาตามข้อ ๒๕.๓.๒

ข้อ ๓๑ 
การสอบวัดคุณสมบัติ
๓๑.๑ การสอบวัดคุณสมบัติ
เป็นการสอบเพื่อประเมินความพร้อมความสามารถและศักยภาพของนักศึกษาหลักสูตรปริญญาเอก
และให้ถือว่านักศึกษาที่สอบผ่านแล้วเป็นนักศึกษาปริญญาเอก
และมีสิทธิขอทำวิทยานิพนธ์
๓๑.๒ การสอบวัดคุณสมบัติอาจเป็นแบบข้อเขียนหรือปากเปล่าหรือทั้งสองแบบก็ได้
๓๑.๓ ผู้มีสิทธิขอสอบวัดคุณสมบัติ ได้แก่
๓๑.๓.๑
ผู้ที่มหาวิทยาลัยรับเข้าศึกษาในขั้นปริญญาเอกตั้งแต่แรก
๓๑.๓.๒ ผู้ที่มหาวิทยาลัยรับเข้าศึกษาในขั้นปริญญาโท แผน ก
ที่ได้ลงทะเบียนเรียนรายวิชาที่ใช้ระดับคะแนนตัวอักษรตามลำดับขั้นในการประเมินผลไปแล้วไม่น้อยกว่า
๑๕ หน่วยกิต ระบบไตรภาค
และได้แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมนับถึงภาคการศึกษาสุดท้ายที่ผ่านไปไม่ต่ำกว่า ๓.๕๐
หรือมีผลงานวิจัยเพื่อทำวิทยานิพนธ์ที่มีคุณภาพสามารถพัฒนาเป็นวิทยานิพนธ์ในระดับปริญญาเอกได้
และได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร
๓๑.๓.๓ ผู้ที่สอบภาษาต่างประเทศผ่านตามข้อ ๒๙
๓๑.๔ นักศึกษามีสิทธิสอบได้ไม่เกิน ๒ ครั้ง
๓๑.๕
นักศึกษาที่สอบไม่ผ่านเป็นครั้งที่สองจะพ้นสภาพนักศึกษาขั้นบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัย
เว้นแต่ได้รับอนุมัติให้เปลี่ยนระดับการศึกษาตามข้อ ๒๕.๓.๓ นักศึกษาตามข้อ ๓๑.๓.๒
ที่สอบไม่ผ่านเป็นครั้งที่สอง จะคงสภาพนักศึกษาขั้นปริญญาโทต่อไป

ข้อ ๓๒ การสอบวิทยานิพนธ์
๓๒.๑ การสอบวิทยานิพนธ์ประกอบด้วย
การตรวจอ่านวิทยานิพนธ์และการสอบปากเปล่า
๓๒.๒ ในการสอบวิทยานิพนธ์ คณะกรรมการสอบวิทยานิพนธ์ต้องดำเนินการแบบเต็มคณะ
๓๒.๓
นักศึกษาจะต้องเสนอวิทยานิพนธ์ที่ได้รับความเห็นชอบขั้นสุดท้ายจากคณะกรรมการที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์
ต่อคณะกรรมการสอบวิทยานิพนธ์ทุกคนก่อนวันสอบวิทยานิพนธ์อย่างน้อย ๓๐ วัน
๓๒.๔ ในกรณีที่นักศึกษาสอบไม่ผ่านในครั้งแรก
คณะกรรมการมีสิทธิพิจารณาให้นักศึกษาสอบใหม่ได้อีกครั้งหนึ่งภายในระยะเวลาที่กำหนด
๓๒.๕
ให้ประธานคณะกรรมการสอบวิทยานิพนธ์รายงานผลการสอบไปยังคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรภายใน
๒ สัปดาห์นับจากวันสอบ
๓๒.๖
ในกรณีที่คณะกรรมการสอบวิทยานิพนธ์พิจารณาเห็นว่าคุณภาพของวิทยานิพนธ์ยังไม่ถึงเกณฑ์ขั้นปริญญาเอก
อาจพิจารณาให้ปริญญาในระดับที่ต่ำกว่าได้

ข้อ ๓๓ 
การสำเร็จการศึกษาและการนับวันสำเร็จการศึกษา
๓๓.๑ คุณสมบัติของผู้สำเร็จการศึกษา
๓๓.๑.๑ สอบรายวิชาต่าง ๆ ผ่านครบถ้วนตามหลักสูตร
๓๓.๑.๒
มีแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมของรายวิชาที่เรียนไม่ต่ำกว่า ๓.๐๐
๓๓.๑.๓ สอบวิทยานิพนธ์ผ่าน
ในกรณีที่เรียนตามหลักสูตรที่มีการทำวิทยานิพนธ์และส่งวิทยานิพนธ์ฉบับสมบูรณ์ต่อมหาวิทยาลัยแล้ว
๓๓.๑.๔
สอบประมวลความรู้ผ่านตามที่หลักสูตรกำหนดในกรณีของนักศึกษาปริญญาโท แผน ข
๓๓.๑.๕ ในกรณีนักศึกษาปริญญาโท แผน ก แบบ ก (๑) ผลงานวิทยานิพนธ์จะต้องได้รับการตีพิมพ์หรืออย่างน้อยดำเนินการให้ผลงานหรือส่วนหนึ่งของผลงานได้รับการยอมรับให้ตีพิมพ์ในวารสารหรือสิ่งพิมพ์ทางวิชาการหรือเสนอต่อที่ประชุมวิชาการที่มีรายงานการประชุม
๓๓.๑.๖ ในกรณีที่นักศึกษาปริญญาเอก
ผลงานวิทยานิพนธ์จะต้องได้รับการตีพิมพ์ หรืออย่างน้อยดำเนินการให้ผลงานหรือส่วนหนึ่งของผลงานได้รับการยอมรับให้ตีพิมพ์ในวารสารหรือสิ่งพิมพ์ทางวิชาการ
ซึ่งเป็นที่ยอมรับในสาขาวิชานั้น
๓๓.๒ 
การนับวันสำเร็จการศึกษา
๓๓.๒.๑ หลักสูตรปริญญาโท แผน ข
ให้ถือวันที่สอบประมวลความรู้ผ่านเป็นวันสำเร็จการศึกษา
๓๓.๒.๒
หลักสูตรที่มีการทำวิทยานิพนธ์หากสามารถส่งวิทยานิพนธ์ฉบับสมบูรณ์ต่อศูนย์บริการการศึกษาได้ภายใน
๓ สัปดาห์นับจากวันสอบวิทยานิพนธ์ผ่าน
ให้ถือวันที่สอบวิทยานิพนธ์เป็นวันสำเร็จการศึกษา หากส่งหลัง ๓ สัปดาห์
ให้ถือวันส่งวิทยานิพนธ์เป็นวันสำเร็จการศึกษา

หมวด ๕
การลงทะเบียนเรียน

ข้อ ๓๔ 
การลงทะเบียนเรียน
๓๔.๑
การลงทะเบียนเรียนรายวิชาต้องได้รับความเห็นชอบจากอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไป
๓๔.๒ การลงทะเบียนเรียนต้องเป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัย
๓๔.๓ การลงทะเบียนเรียนแบ่งออกเป็น ๒ ประเภทคือ
การลงทะเบียนเรียนเพื่อหน่วยกิต และการลงทะเบียนเรียนเป็นผู้ร่วมเรียน
๓๔.๔
เกณฑ์จำนวนหน่วยกิตในการลงทะเบียนเรียนในแต่ละภาคการศึกษา
๓๔.๔.๑ ไม่น้อยกว่า ๖ หน่วยกิตและไม่เกิน ๑๒
หน่วยกิตระบบไตรภาค โดยไม่นับรวมหน่วยกิตวิทยานิพนธ์
๓๔.๔.๒
ในกรณีที่นักศึกษาจะจบหลักสูตรและรายวิชาที่เหลือตามหลักสูตรมีจำนวนหน่วยกิตต่ำกว่าที่กำหนดไว้ในข้อ
๓๔.๔.๑
หรือในกรณีที่หลักสูตรกำหนดให้ลงทะเบียนเรียนในภาคการศึกษาใดต่ำกว่าที่กำหนดไว้ในข้อ
๓๔.๔.๑ ให้ลงทะเบียนเรียนต่ำกว่าจำนวนหน่วยกิตเรียนที่กำหนดไว้ในข้อ ๓๔.๔.๑ ได้
๓๔.๔.๓ ในกรณีที่นักศึกษามีเหตุอันควรต้องลงทะเบียนต่ำกว่า
๖ หน่วยกิตหรือเกิน ๑๒ หน่วยกิตระบบไตรภาคโดยไม่นับรวมหน่วยกิตวิทยานิพนธ์
ให้ประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเป็นผู้พิจารณาอนุมัติ
๓๔.๕
นักศึกษาอาจลงทะเบียนเรียนรายวิชานอกเหนือจากที่กำหนดในหลักสูตร
โดยไม่ขอรับการประเมินผลการศึกษาเป็นระดับคะแนนตัวอักษรตามลำดับขั้น
ภายในกำหนดเวลาของการเพิ่มรายวิชาตามข้อ ๓๕.๑ ก็ได้  ทั้งนี้
ต้องยื่นคำร้องต่อศูนย์บริการการศึกษา
ซึ่งจะต้องได้รับความเห็นชอบจากอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไป
และได้รับการอนุมัติจากอาจารย์ผู้สอน 
ทั้งนี้ จำนวนหน่วยกิตทั้งหมดให้เป็นไปตาม ข้อ ๓๔.๔.๑
๓๔.๖
นักศึกษาจะลงทะเบียนเรียนวิทยานิพนธ์ได้เมื่อมีอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์แล้ว

ข้อ ๓๕ 
การขอเพิ่ม และขอถอนรายวิชา
๓๕.๑ การขอเพิ่มรายวิชา จะกระทำได้ภายใน ๒
สัปดาห์แรกของภาคการศึกษา
๓๕.๒ การขอถอนรายวิชา จะกระทำได้ใน ๒ กรณี
๓๕.๒.๑ ถ้าถอนภายใน ๔ สัปดาห์แรกของภาคการศึกษารายวิชาที่ขอถอนจะไม่บันทึกลงในใบแสดงผลการศึกษา
๓๕.๒.๒ ถ้าถอนหลังจาก ๔ สัปดาห์แรกของภาคการศึกษา
จะบันทึกผลการศึกษาของรายวิชาที่ถอนนั้นลงในใบแสดงผลการศึกษาโดยให้ระดับคะแนนตัวอักษร
W
๓๕.๓ การขอเพิ่มและขอถอนรายวิชาตามข้อ ๓๕.๑ และข้อ ๓๕.๒.๑ ต้องได้รับความเห็นชอบจากอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไป
การขอถอนรายวิชาตามข้อ ๓๕.๒.๒
ต้องได้รับความเห็นชอบจากอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไปและอาจารย์ผู้สอนรายวิชานั้น
และได้รับอนุมัติจากประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร

ข้อ ๓๖ 
การลงทะเบียนเรียนซ้ำ
๓๖.๑ นักศึกษาที่ได้ระดับคะแนน D+ D F U หรือ W ในรายวิชาบังคับ
ต้องลงทะเบียนรายวิชานั้นซ้ำอีกจนกว่าจะได้รับระดับคะแนน A B+ B C+ C หรือ S
๓๖.๒ นักศึกษาที่ได้ระดับคะแนน D+ D F U หรือ W ในรายวิชาเลือกจะลงทะเบียนรายวิชานั้นซ้ำอีกเพื่อให้ได้ระดับคะแนน
A B+ B C+ C หรือ S หรือเลือกลงทะเบียนรายวิชาอื่นแทน
โดยความเห็นชอบของอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไปและโดยการอนุมัติของคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรก็ได้
๓๖.๓
นักศึกษาจะลงทะเบียนเรียนซ้ำรายวิชาที่เคยลงทะเบียนเรียนและมีผลการเรียนตั้งแต่ B ขึ้นไปแล้วมิได้
๓๖.๔ การลงทะเบียนเรียนซ้ำเป็นการเรียนเพื่อปรับระดับคะแนนตัวอักษรซึ่งในกรณีนี้ให้ใช้ระดับคะแนนตัวอักษรที่ได้รับครั้งสุดท้ายสำหรับคำนวณแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสม

หมวด ๖
การลงโทษทางวินัยนักศึกษา

ข้อ ๓๗ 
การทุจริตในการวัดผล
เมื่อตรวจสอบพบว่านักศึกษาทุจริตในการวัดผลรายวิชาใดให้ดำเนินการพิจารณาลงโทษตามระเบียบมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ว่าด้วยการศึกษาขั้นปริญญาตรีโดยอนุโลม
ข้อ ๓๘ 
การทุจริตทางวิชาการ
การทุจริตทางวิชาการมี ๒ ลักษณะ คือ
การลอกผลงานทางวิชาการและการสร้างข้อมูลเท็จ
๓๘.๑ การลอกผลงานทางวิชาการ หมายถึง
การลอกข้อความของผู้อื่นมาเป็นของตนเองโดยไม่มีการอ้างอิงหรือปกปิดแหล่งที่มา
๓๘.๒ การสร้างข้อมูลเท็จ หมายถึง
การตกแต่งข้อมูลหรือการสร้างข้อมูลที่ไม่ตรงกับความจริง
๓๘.๓
เมื่อตรวจสอบพบว่านักศึกษาทุจริตโดยมีการลอกผลงานวิชาการ หรือ การสร้างข้อมูลเท็จ
ให้ดำเนินการดังนี้
๓๘.๓.๑ รายงานในรายวิชา หรือรายวิชาโครงงานหรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระ
ให้อาจารย์ผู้สอนหรืออาจารย์ที่ปรึกษาโครงงานหรือรายวิชาที่ศึกษาค้นคว้าอิสระ
เสนอคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเป็นผู้พิจารณาโทษ
และเสนอมหาวิทยาลัยเพื่อดำเนินการลงโทษต่อไป
โดยให้นักศึกษาที่ทุจริตดังกล่าวได้รับขั้น F หรือ U พร้อมทั้งภาคทัณฑ์ไว้ตลอดการมีสภาพเป็นนักศึกษา
และหากมีความผิดร้ายแรงอาจพิจารณาโทษทางวินัยประการหนึ่งประการใดหรือหลายประการได้อีกดังนี้
(๑) ให้พักการศึกษาไม่น้อยกว่า ๑ ภาคการศึกษา
(๒) ให้ได้รับระดับคะแนน F หรือ U ทุกรายวิชาที่ได้ลงทะเบียนในภาคการศึกษานั้น
๓๘.๓.๒ รายวิชาวิทยานิพนธ์
ให้คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเป็นผู้พิจารณาโทษและเสนอมหาวิทยาลัยเพื่อดำเนินการลงโทษต่อไป
โดยให้นักศึกษาที่ทุจริตดังกล่าวได้รับระดับคะแนน U รายวิชานั้นพร้อมทั้งภาคทัณฑ์ไว้ตลอดการมีสภาพเป็นนักศึกษา
และอาจพิจารณาโทษทางวินัยประการหนึ่งประการใดหรือหลายประการได้อีกดังนี้
(๑) ให้พักการศึกษาไม่น้อยกว่า ๑ ภาคการศึกษา
(๒) ให้ได้ระดับคะแนน F หรือ U ทุกรายวิชาที่ได้ลงทะเบียนในภาคการศึกษานั้น
(๓) ให้พ้นสภาพการเป็นนักศึกษา

หมวด ๗
การลด การรักษาสถานภาพ
การพ้นสภาพนักศึกษา
และการขออนุมัติปริญญา

ข้อ ๓๙ 
การลาป่วย
๓๙.๑ การลาป่วยมี ๒ ประเภท คือ
๓๙.๑.๑ การลาป่วยก่อนสอบ หมายถึง
นักศึกษาป่วยก่อนที่การเรียนการสอนในภาคการศึกษานั้นจะสิ้นสุดลง
และยังป่วยอยู่จนกระทั่งถึงวันสอบ
ซึ่งทำให้ไม่สามารถเข้าสอบในบางรายวิชาหรือทั้งหมดได้
๓๙.๑.๒ การลาป่วยระหว่างสอบ หมายถึง
นักศึกษาได้ศึกษาจนสิ้นสุดภาคการศึกษาแล้ว
แต่เกิดป่วยจนไม่สามารถเข้าสอบในบางรายวิชาหรือทั้งหมดได้
๓๙.๒ การลาป่วยตามข้อ ๓๙.๑
นักศึกษาต้องยื่นคำร้องต่ออาจารย์ผู้สอนภายในหนึ่งสัปดาห์นับจากวันที่นักศึกษาเริ่มป่วย
พร้อมด้วยใบรับรองแพทย์จากสถานพยาบาลของมหาวิทยาลัย สถานพยาบาลของรัฐ
หรือสถานพยาบาลอื่นที่มหาวิทยาลัยรับรอง

ข้อ ๔๐ 
การลาพักการศึกษา
๔๐.๑
นักศึกษายื่นคำร้องต่อประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรโดยผ่านความเห็นชอบจากอาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไป
เพื่อขออนุมัติลาพักการศึกษาได้ ในกรณีต่อไปนี้
๔๐.๑.๑
ได้รับทุนแลกเปลี่ยนนักศึกษาระหว่างประเทศหรือทุนอื่นที่มหาวิทยาลัยเห็นสมควรสนับสนุน
๔๐.๑.๒
ป่วยจนต้องพักรักษาตัวตามคำสั่งแพทย์เป็นเวลานานเกินกว่า ๓
สัปดาห์โดยมีใบรับรองแพทย์ที่ถูกต้องตามข้อ ๓๙.๒
๔๐.๑.๓ มีความจำเป็นส่วนตัว โดยนักศึกษาได้ศึกษาในมหาวิทยาลัยมาแล้วไม่น้อยกว่า
๑ ภาคการศึกษา และมีแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า ๓.๐๐
๔๐.๒
เมื่อนักศึกษามีเหตุอันพ้นวิสัยจำเป็นต้องลาพักการศึกษาให้ยื่นคำร้องต่อศูนย์บริการการศึกษาโดยเร็วที่สุด
และให้คณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรเป็นผู้พิจารณาอนุมัติ
๔๐.๓ การลาพักการศึกษาตามข้อ ๔๐.๑ และ ๔๐.๒
ให้อนุมัติได้ครั้งละไม่เกิน ๒ ภาคการศึกษาติดต่อกัน
ถ้านักศึกษายังมีความจำเป็นต้องขอลาพักการศึกษาต่อไปอีกให้ยื่นคำร้องใหม่
๔๐.๔
ให้ถือว่าระยะเวลาที่นักศึกษาได้รับอนุมัติให้ลาพักการศึกษาเป็นส่วนหนึ่งของระยะเวลาการศึกษา
๔๐.๕
นักศึกษาที่ได้รับอนุมัติให้ลาพักการศึกษาต้องชำระค่าธรรมเนียมรักษาสภาพการเป็นนักศึกษาตามระเบียบของมหาวิทยาลัยทุกภาคการศึกษาที่ลาพักการศึกษา
ยกเว้นภาคการศึกษาที่ได้ชำระค่าหน่วยกิตแล้ว มิฉะนั้นจะพ้นสภาพนักศึกษา
๔๐.๖ นักศึกษาที่ได้รับอนุมัติให้ลาพักการศึกษา
เมื่อประสงค์จะกลับเข้าศึกษาจะต้องยื่นคำร้องขอกลับเข้าศึกษาต่อประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร
เพื่อพิจารณาอนุมัติและแจ้งผลการอนุมัติให้ศูนย์บริการการศึกษาทราบก่อนกำหนดวันลงทะเบียนเรียนในภาคการศึกษาที่นักศึกษาจะกลับเข้าศึกษาไม่น้อยกว่า
๑ สัปดาห์
๔๐.๗
นักศึกษาที่ลาพักการศึกษาและได้รับอนุมัติให้กลับเข้าศึกษาแล้ว
ให้มีสภาพนักศึกษาเหมือนกับก่อนได้รับอนุมัติให้ลาพักการศึกษา

ข้อ ๔๑ 
การลาออกจากการเป็นนักศึกษา
นักศึกษาที่ประสงค์จะลาออกต้องนำใบลาออกพร้อมด้วยหนังสือรับรองจากส่วนการเงินและบัญชีที่แสดงว่าไม่มีพันธะหนี้สินใด
ๆ
กับมหาวิทยาลัยอีกยื่นต่ออาจารย์ที่ปรึกษาทั่วไปผ่านคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรและนำเสนอต่ออธิการบดีเพื่อพิจารณาอนุมัติ

ข้อ ๔๒ 
การรักษาสถานภาพการเป็นนักศึกษา
นักศึกษาต้องรักษาสถานภาพการเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยต่อไปนี้
๔๒.๑ เรียนรายวิชาครบถ้วนตามหลักสูตรกำหนด
แต่ยังอยู่ในระหว่างการทำวิจัยเพื่อวิทยานิพนธ์หรือรอสอบประมวลความรู้
๔๒.๒ ลาพักการศึกษา

ข้อ ๔๓ 
การพ้นสภาพนักศึกษา
นอกจากกรณีที่ระบุไว้ในข้อบังคับนี้แล้วนักศึกษาจะพ้นสภาพนักศึกษาในกรณีอื่น ๆ
ดังต่อไปนี้
๔๓.๑ เมื่อได้ศึกษาครบถ้วนตามที่หลักสูตรกำหนดและได้รับปริญญาตามข้อ
๓๓ แล้ว
๔๓.๒
เมื่อได้รับความเห็นชอบจากประธานคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตรให้ลาออก
และเสนอต่ออธิการบดีเพื่ออนุมัติให้ลาออก
๔๓.๓ เมื่อสิ้นสุด ๒ สัปดาห์แรกของภาคการศึกษาแล้ว
ยังไม่ลงทะเบียนเรียนหรือยังไม่ชำระค่าธรรมเนียมรักษาสภาพนักศึกษา
นักศึกษาที่พ้นสภาพนักศึกษาตามวรรคก่อนอาจขอคืนสภาพนักศึกษาภายในภาคการศึกษานั้นได้โดยได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการบัณฑิตศึกษาประจำหลักสูตร
๔๓.๔
เมื่อนักศึกษาสามัญและมีแต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมต่ำกว่า ๓.๐๐ติดต่อกัน ๒
ภาคการศึกษา
๔๓.๕
เมื่อเป็นนักศึกษาหลักสูตรปริญญาโทที่มีเวลาการศึกษาครบ ๕ ปีการศึกษาแล้ว
แต่ยังไม่สำเร็จการศึกษา
๔๓.๖
เมื่อเป็นนักศึกษาหลักสูตรปริญญาเอกที่เข้าศึกษาต่อจากปริญญาตรีและมีเวลาการศึกษาครบ
๘ ปีการศึกษาแล้ว แต่ยังไม่สำเร็จการศึกษา
๔๓.๗ เมื่อเป็นนักศึกษาหลักสูตรปริญญาเอกที่เข้าศึกษาต่อจากปริญญาโท
และมีเวลาการศึกษาครบ ๕ ปีการศึกษาแล้ว แต่ยังไม่สำเร็จการศึกษา
๔๓.๘ เมื่อเป็นนักศึกษาหลักสูตรปริญญาโท แผน ข
ที่สอบประมวลความรู้ไม่ผ่านเป็นครั้งที่ ๒
และไม่ได้รับอนุมัติให้เปลี่ยนระดับการศึกษาตามข้อ ๒๕.๓.๒
๔๓.๙ เมื่อเป็นนักศึกษาหลักสูตรปริญญาเอกที่สอบวัดคุณสมบัติไม่ผ่านเป็นครั้งที่
๒ และไม่ได้รับอนุมัติให้เปลี่ยนระดับการศึกษาตามข้อ ๒๕.๓.๓
๔๓.๑๐ เมื่อกระทำความผิดตามข้อ ๓๘ หรือความผิดอื่น
และมหาวิทยาลัยสั่งลงโทษให้พ้นสภาพนักศึกษา

ข้อ ๔๔ 
การขออนุมัติปริญญา
๔๔.๑ นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาในแต่ละปีการศึกษา
ต้องยื่นคำร้องแสดงความจำนงขอรับปริญญาต่อศูนย์บริการการศึกษา
ภายในระยะเวลาที่มหาวิทยาลัยกำหนด
๔๔.๒
นักศึกษาซึ่งจะได้รับการพิจารณาเสนอชื่อเพื่อขออนุมัติปริญญาต่อสภามหาวิทยาลัย
ต้องมีคุณสมบัติดังนี้
๔๔.๒.๑ เป็นผู้สำเร็จการศึกษาครบถ้วนตามข้อ ๓๓
๔๔.๒.๒ ไม่มีพันธะหนี้สินค้างชำระต่อมหาวิทยาลัย
๔๔.๒.๓ ไม่อยู่ระหว่างถูกลงโทษทางวินัยนักศึกษา

หมวด ๘
การประกันคุณภาพของหลักสูตร

ข้อ ๔๕ 
ให้มีการประเมินเพื่อการพัฒนาหลักสูตรอย่างน้อยทุก ๕ ปี โดย  ทั้งนี้ ขอให้ระบุระบบการประกันคุณภาพของแต่ละหลักสูตรให้ชัดเจน

หมวด ๙
อื่น ๆ

ข้อ ๔๖ 
นักศึกษาต้องปฏิบัติตามแนวปฏิบัติ ข้อบังคับ และระเบียบอื่น ๆ ของมหาวิทยาลัยที่ไม่ขัดหรือแย้งกับข้อบังคับนี้

ประกาศ ณ วันที่ ๑๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๓
เกษม สุวรรณกุล
นายกสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๕ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๗๗ ง/หน้า ๒๙/๒๖ กันยายน ๒๕๔๓