พระราชกฤษฎีกา  ตั้งข้าหลวงยุติธรรม  พ.ศ. 2497

กหดหกดหกดหกด

พระราชกฤษฎีกา
ตั้งข้าหลวงยุติธรรม
พ.ศ. ๒๔๙๗
-----------------
                                                    ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
                                    ให้ไว้
ณ วันที่ ๓๐ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๙๗
                                              เป็นปีที่ ๙
ในรัชกาลปัจจุบัน
                        พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรด
เกล้า ฯ ให้ประกาศว่า
                        โดยที่เป็นการสมควรกำหนดจำนวน
ตำแหน่งประจำ และเขตอำนาจของ
ข้าหลวงยุติธรรมเสียใหม่
                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๙๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย 
พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๙๕ และมาตรา ๑๓ วรรค ๑
แห่งพระธรรมนูญ
ศาลยุติธรรมซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๙  แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาล
ยุติธรรม พุทธศักราช ๒๔๘๒ 
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดั่งต่อ
ไปนี้

                        มาตรา
๑ พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า "พระราชกฤษฎีกาตั้งข้าหลวงยุติธรรม 
พ.ศ. ๒๔๙๗"

                        มาตรา
๒ พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มิถุนายน ๒๔๙๗  
เป็นต้นไป

                        มาตรา
๓ ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการตั้งข้าหลวงยุติธรรม พ.ศ. ๒๔๙๐

                        มาตรา
๔ ให้มีตำแหน่งข้าหลวงยุติธรรม ๙ ตำแหน่งประจำอยู่ ณ จังหวัดดั่งต่อไปนี้
                        (๑)  ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๑ มีตำแหน่งประจำอยู่
ณ จังหวัดพระนคร
                        (๒)  ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๒ มีตำแหน่งประจำอยู่
ณ จังหวัดฉะเชิงเทรา
                        (๓)  ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๓ มีตำแหน่งประจำอยู่
ณ จังหวัดนครราชสีมา
                        (๔)  ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๔ มีตำแหน่งประจำอยู่
ณ จังหวัดอุดรธานี
                        (๕)  ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๕ มีตำแหน่งประจำอยู่
ณ จังหวัดเชียงใหม่
                        (๖)  ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๖ มีตำแหน่งประจำอยู่
ณ จังหวัดพิษณุโลก
                        (๗)  ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๗ มีตำแหน่งประจำอยู่
ณ จังหวัดนครปฐม
                        (๘)  ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๘ มีตำแหน่งประจำอยู่
ณ จังหวัดนครศรีธรรมราช
                        (๙)  ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๙ มีตำแหน่งประจำอยู่
ณ จังหวัดสงขลา

                        มาตรา
๕ ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๑ มีเขตอำนาจในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
(เฉพาะศาลแขวงและศาลจังหวัดมีนบุรี) จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดลพบุรี
จังหวัดชัยนาท 
จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดอ่างทอง จังหวัดสระบุรี จังหวัดปทุมธานี
และจังหวัดนนทบุรี

                        มาตรา
๖ ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๒ มีเขตอำนาจในจังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดนครนายก 
จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดชลบุรี จังหวัดระยอง จังหวัดตราด จังหวัดจันทบุรี
และจังหวัดสมุทรปราการ

                        มาตรา
๗ ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๓ มีเขตอำนาจในจังหวัดนครราชสีมา จังหวัดชัยภูมิ  
จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดศรีสะเกษ และจังหวัดอุบลราชธานี

                        มาตรา
๘ ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๔ มีเขตอำนาจในจังหวัดอุดรธานี จังหวัดหนองคาย 
จังหวัดเลย จังหวัดสกลนคร จังหวัดนครพนม จังหวัดขอนแก่น จังหวัดมหาสารคาม
จังหวัดร้อยเอ็ด 
และจังหวัดกาฬสินธุ์

                        มาตรา
๙ ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๕ มีเขตอำนาจในจังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดลำปาง 
จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดเชียงราย จังหวัดน่าน จังหวัดลำพูน จังหวัดแพร่
และจังหวัดอุตรดิตถ์

                        มาตรา
๑๐ ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๖ มีเขตอำนาจในจังหวัดพิษณุโลก จังหวัดสุโขทัย 
จังหวัดตาก จังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดพิจิตร จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดนครสวรรค์
และจังหวัด
อุทัยธานี

                        มาตรา
๑๑ ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๗ มีเขตอำนาจในจังหวัดนครปฐม จังหวัดราชบุรี 
จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
จังหวัดสมุทรสาคร 
และจังหวัดสมุทรสงคราม

                        มาตรา
๑๒ ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๘ มีเขตอำนาจในจังหวัดนครศรีธรรมราช 
จังหวัดชุมพร จังหวัดสุราษฎร์ธานี จังหวัดระนอง จังหวัดกระบี่ จังหวัดพังงา
และจังหวัดภูเก็ต

                        มาตรา
๑๓ ให้ข้าหลวงยุติธรรมภาค ๙ มีเขตอำนาจในจังหวัดสงขลา จังหวัด
ตรัง จังหวัดพัทลุง จังหวัดสตูล จังหวัดปัตตานี จังหวัดยะลา
และจังหวัดนราธิวาส

                        มาตรา
๑๔ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกา
นี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
      จอมพล
ป. พิบูลสงคราม
          นายกรัฐมนตรี

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่ราชการศาลยุติธรรมขณะนี้
มีข้าหลวงยุติธรรมประจำอยู่ ๕ ภาคเป็นการขัดข้อง ไม่สะดวกแก่การประสานงานกับราชการฝ่าย
ปกครองทั้งเขตอำนาจของข้าหลวงยุติธรรมแต่ละภาคมีเขตกว้าง
ราชการศาลในส่วนภูมิภาคได้
เจริญก้าวหน้ามาโดยลำดับ
และต่อไปก็จะเปิดแผนกคดีเด็กและเยาวชนขึ้นในศาลส่วนภูมิภาคอีก
เป็นขั้น ๆ ไป สมควรจะได้แบ่งเขตภาคของข้าหลวงยุติธรรมเป็น ๙ ภาค เช่นเดียวกับภาคทางฝ่าย
ปกครอง เพื่อการประสานงานจะได้เป็นไปด้วยดี
และข้าหลวงยุติธรรมจะได้ปกครองบังคับบัญชา
และตรวจตราสอดส่อง
ทั้งในด้านที่เกี่ยวกับความยุติธรรมในการคดีและในด้านปกครองโดยใกล้ชิด
ยิ่งขึ้น

[รก.๒๔๙๗/๒๕/๕๘๘/๑๓ เมษายน ๒๔๙๗]

                                                                                    ฐาปนี/แก้ไข
                                                                                    ๒๑
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
                                                                                    A+B(C)