ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. 2559

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ
เรื่อง
การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
พ.ศ. ๒๕๕๙[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ
ว่าด้วยการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๐ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ มาตรา ๖๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ
โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับและนายอำเภอศรีนคร
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ
เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ
๒  ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับนับตั้งแต่วันที่ได้ประกาศให้ประชาชนทราบโดยเปิดเผย ณ
ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับแล้วเจ็ดวัน

ข้อ
๓  บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ
ระเบียบหรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔  ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับเป็นผู้รักษาการตามให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง
เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด ๑
บททั่วไป

ข้อ
๕  ในข้อบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ
ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หมายความว่า
พนักงานขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นให้มีอำนาจตามความในมาตรา
๔๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕
สิ่งปฏิกูล
หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ
และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น
มูลฝอย หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร
เศษสินค้า เศษวัตถุ ถุงพลาสติก
ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า มูลสัตว์ ซากสัตว์ หรือสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน
ตลาดที่เลี้ยงสัตว์ หรือที่อื่นและหมายความรวมถึงมูลฝอยติดเชื้อ
มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตรายจากชุมชน
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า
สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้
อาคาร หมายความว่า ตึก
บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่น
ซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้ และให้หมายความรวมถึงสิ่งที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่อยู่อาศัยชั่วคราวด้วย
ผู้ได้รับมอบหมาย
หมายความว่า ผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับให้ทำการเก็บ
ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ
ผู้ได้รับใบอนุญาต
หมายความว่า ผู้ซึ่งได้รับใบอนุญาตจากองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับให้ทำการเก็บ
ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ

หมวด ๒
การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย

ข้อ
๖  ห้ามผู้ใด ถ่าย เท ทิ้ง
หรือทำให้มีขึ้นซึ่งสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในที่หรือทางสาธารณะนอกจากในที่ที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับอนุญาตหรือจัดไว้ให้

ข้อ
๗  ห้ามผู้ใดนำสิ่งปฏิกูลไปทิ้งในที่หรือทางสาธารณะ

ข้อ
๘  ห้ามผู้ใด ถ่าย เท
หรือระบายสิ่งปฏิกูลจากอาคาร หรือยานพาหนะในที่หรือทางสาธารณะ
หรือทางระบายน้ำสาธารณะ

ข้อ
๙  ห้ามผู้ใด ถ่าย เท ทิ้ง สิ่งปฏิกูลในที่รองรับมูลฝอย

ข้อ
๑๐  ห้ามผู้ใด
ปล่อยปละละเลยให้มีสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในที่ดินของตน
หรือของบุคคลอื่นในสภาพที่ประชาชนอาจเห็นได้จากที่สาธารณะ
ข้อ
๑๑  เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารสถานที่ใด ๆ
ต้องจัดให้มีที่รองรับสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะอย่างเพียงพอและเหมาะสมตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประกาศกำหนด

ข้อ ๑๒  ห้ามผู้ใดทำการถ่าย
เท ขน หรือเคลื่อนที่สิ่งปฏิกูลในถังรับ รถขน หรือเรือขน สถานที่ถ่ายเท เก็บ
หรือพักสิ่งปฏิกูลขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ เว้นแต่จะทำเป็นการกระทำของเจ้าหน้าที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับในการปฏิบัติหน้าที่ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับได้มอบหมาย

ข้อ
๑๓  เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ ต้องจัดให้มีภาชนะรองรับมูลฝอยในสถานที่ อาคาร
หรือสถานที่ใดในครอบครองของตนและรักษาความสะอาดบริเวณอาคารหรือสถานที่ของตนให้ถูกสุขลักษณะอยู่เสมอ
ภาชนะตามวรรคหนึ่ง
ต้องไม่รั่วไหลและมีฝาปิดมิดชิดกันแมลงวันและสัตว์อื่น ๆ ได้
ทั้งต้องเป็นไปตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นชอบ

หมวด ๓
ค่าธรรมเนียม

ข้อ
๑๔  เมื่อองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับได้ดำเนินการเอง
หรือได้มอบหมายหรือได้ออกใบอนุญาตให้บุคคลใดดำเนินการเก็บ ขน
และกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
บุคคลผู้เป็นเจ้าของอาคารในเขตที่มีการดำเนินการดังกล่าว
มีหน้าที่ต้องเสียค่าบริการในการเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในอัตราที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับกำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
ซึ่งไม่เกินอัตราที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง
อัตราค่าธรรมเนียมที่กำหนดตามความในวรรคแรกให้ทำเป็นประกาศด้วย

ข้อ
๑๕  ค่าบริการในการดำเนินการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยให้ชำระดังนี้
(๑)
กรณีองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับเป็นผู้ดำเนินการเอง
หรือมอบหมายให้ผู้ใดเป็นผู้ดำเนินการแทนให้ชำระให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ
(๒)
กรณีองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับออกใบอนุญาตให้ผู้อื่นเป็นผู้ดำเนินการให้ชำระแก่ผู้ได้รับใบอนุญาต

หมวด ๔
กิจการเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย

ข้อ
๑๖  ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินการรับทำการเก็บ
ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับโดยทำเป็นธุรกิจหรือได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเป็นผู้ได้รับมอบหมายเป็นผู้ดำเนินการรับทำการเก็บขนหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยแทนองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับตามเงื่อนไขที่ตกลงร่วมกัน
ในการดำเนินการตามวรรคหนึ่ง
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับอาจร่วมกับหน่วยงานของรัฐหรือราชการส่วนท้องถิ่นอื่นดำเนินการภายใต้ข้อตกลงร่วมกันก็ได้
ในกรณีที่มีเหตุอันสมควรองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับอาจมอบให้บุคคลใดดำเนินการแทนภายใต้การควบคุมดูแลขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับหรืออาจอนุญาตให้บุคคลหนึ่งบุคคลใดเป็นผู้ดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจ
หรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยกัน
บทบัญญัติตามข้อนี้มิให้ใช้บังคับกับการจัดการของเสียอันตรายตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานแต่ให้ผู้ดำเนินกิจการโรงงานที่มีของเสียอันตรายและผู้ดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขน หรือกำจัดของเสียอันตรายดังกล่าว แจ้งการดำเนินกิจการเป็นหนังสือต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ
๑๗  ห้ามผู้ใดทำการขน คุ้ย เขี่ย
หรือขุดมูลฝอยในที่รองรับ รถขน หรือเรือขน หรือสถานที่เทมูลฝอยใด ๆ
ขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ
เว้นแต่จะเป็นการกระทำของเจ้าหน้าที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับในการปฏิบัติหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมาย

ข้อ
๑๘  ห้ามผู้ใด ถ่าย เท ทิ้ง
หรือทำให้มีมูลฝอยในที่หรือทางสาธารณะ หรือสถานที่สาธารณะอื่นใด
เป็นต้นว่า ถนน ซอย ตรอก บึง แม่น้ำ คลอง คู สระน้ำ บ่อน้ำ
เว้นแต่ที่ซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นอนุญาตให้จัดไว้โดยเฉพาะ

ข้อ
๑๙  ผู้ครอบครองอาคารหรือที่ดินว่างเปล่าปล่อยให้มีมูลฝอยสะสมหมักหมมเป็นจำนวนมากจนก่อให้เกิดเหตุรำคาญเห็นได้จากที่สาธารณะจะต้องจัดเก็บ
ขน ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในเวลาที่กำหนด
เมื่อพ้นกำหนดเวลาแล้วผู้ครอบครองสถานที่หรืออาคารจะต้องให้เจ้าหน้าที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับทำการเก็บขนจากสถานที่ดังกล่าวซึ่งตนครอบครองและต้องเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ
๒๐  ผู้ได้รับใบอนุญาตจากองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับโดยทำเป็นธุรกิจหรือได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการในการเก็บ
ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
ให้คิดค่าบริการได้ไม่เกินอัตราที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับกำหนด

ข้อ
๒๑  ผู้ได้รับมอบหมายหรือผู้ได้รับใบอนุญาตต้องปฏิบัติตามคำสั่งหรือข้อแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
เจ้าพนักงานท้องถิ่น และผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยเคร่งครัด  ทั้งนี้
เพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติให้เป็นไปตามเงื่อนไขในใบอนุญาต ข้อบัญญัตินี้ กฎกระทรวง
และพระราชบัญญัติการสาธารณสุข

หมวด ๕
การเก็บ ขน
และกำจัดสิ่งปฏิกูล

ข้อ
๒๒  ผู้ได้รับมอบหมายหรือผู้ได้รับใบอนุญาต
ต้องถือปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลดังนี้
(๑)
ผู้ได้รับมอบหมายหรือผู้ได้รับใบอนุญาตต้องจัดให้มีพนักงานขับรถ พนักงานเก็บ ขน
และกำจัดสิ่งปฏิกูล ตลอดจนวัสดุอุปกรณ์อย่างเพียงพอ และเหมาะสมต่อการปฏิบัติงานเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูล
(๒)
รถที่ใช้ในการเก็บ และขนสิ่งปฏิกูลต้องมีลักษณะดังนี้
(๒.๑)
ส่วนของรถที่ใช้บรรจุสิ่งปฏิกูลนั้นต้องปกปิดมิดชิด ไม่รั่วซึม
สามารถป้องกันกลิ่นและสัตว์พาหนะนำโรคได้
(๒.๒)
ท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูล ควรอยู่ในสภาพดี ไม่รั่วซึม
(๒.๓)
มีหนังสือมอบหมายหรือใบอนุญาตติดไว้ประจำรถเพื่อตรวจสอบ
(๓)
ต้องมีการทำความสะอาดรถที่ใช้เก็บ ขน
สิ่งปฏิกูลอย่างน้อยวันละหนึ่งครั้งและน้ำเสียที่เกิดจากการทำความสะอาดต้องไม่ปล่อยทิ้งให้เกิดมลพิษทางสิ่งแวดล้อมและก่อให้เกิดความเดือดร้อนกับผู้อื่น
(๔)
พนักงานผู้ทำการเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลต้องสวมเสื้อคลุม ถุงมือยาง และรองเท้ายางหรืออุปกรณ์อื่นที่สามารถป้องกันการสัมผัสกับสิ่งปฏิกูลได้
โดยให้ถูกต้องตามสุขลักษณะทุกครั้งที่ทำการเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูล
(๕)
ในการกำจัดสิ่งปฏิกูลต้องมีการดำเนินการที่ถูกสุขลักษณะไม่ก่อให้เกิดมลพิษทางสิ่งแวดล้อมและแหล่งกำจัดนั้นจะต้องไม่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญ

หมวด ๖
การเก็บ ขน กำจัดมูลฝอย

ข้อ
๒๓  ผู้ได้รับมอบหมายหรือผู้ได้รับอนุญาตต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขในการเก็บ ขน และกำจัดมูลฝอยดังนี้
(๑)
ผู้ได้รับมอบหมายหรือได้รับใบอนุญาตต้องจัดให้มีพนักงานขับรถ พนักงานเก็บ ขน
และกำจัดมูลฝอย ตลอดจนวัสดุอุปกรณ์อย่างพอเพียงและเหมาะสมต่อการปฏิบัติงานเก็บ ขน และกำจัดมูลฝอย
(๒)
รถขนถ่ายมูลฝอยต้องมีลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๒.๑)
ส่วนของรถที่ใช้สำหรับใส่มูลฝอยนั้นต้องมีโครงสร้างที่สามารถป้องกันการปลิว การตกหล่น
และการรั่วซึมของมูลฝอยในขณะทำการจัดเก็บและขนย้าย
อีกทั้งป้องกันกลิ่นและสัตว์พาหะนำโรคได้
(๒.๒)
มีหนังสือมอบหมายหรือใบอนุญาตติดไว้ประจำรถเพื่อตรวจสอบ
(๓)
พนักงานผู้ทำการเก็บ ขน และกำจัดมูลฝอยต้องสวมเสื้อคลุม
ถุงมือยางและรองเท้ายางหรืออุปกรณ์อื่นที่สามารถป้องกันการสัมผัสกับมูลฝอยได้โดยถูกต้องตามหลักสุขลักษณะทุกครั้งที่ทำการเก็บ
ขน และกำจัดมูลฝอย
(๔) ต้องมีการทำความสะอาดรถที่ใช้ขนถ่ายมูลฝอย
อย่างน้อยวันละ ๑ ครั้ง
และน้ำเสียที่เกิดจากการทำความสะอาดต้องได้รับการบำบัดหรือจัดการด้วยประการอื่นก่อนปล่อยทิ้งโดยประการที่ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ผู้อื่น
(๕)
ในการกำจัดมูลฝอยต้องมีการดำเนินที่ถูกหลักสุขลักษณะ
ไม่ก่อให้เกิดมลพิษทางสิ่งแวดล้อมและแหล่งกำจัดนั้นจะต้องไม่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญ
(๖)
ให้ดำเนินการเก็บ ขน และกำจัดมูลฝอยที่อยู่ในที่หรือทางสาธารณะในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับโดยถือเป็นหน้าที่ของผู้ได้รับมอบหมายหรือผู้ได้รับใบอนุญาตโดยไม่คิดค่าบริการเพิ่มขึ้นสำหรับในส่วนนี้
ความในวรรคแรกให้ใช้บังคับถึงการดำเนินการเก็บ ขน
และกำจัดมูลฝอยอันเกิดจากการจัดงานมหรสพหรือกิจกรรมพิเศษต่าง ๆ
ของหน่วยงานของรัฐซึ่งจัดให้มีขึ้นภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับด้วย

หมวด ๗
ใบอนุญาต

ข้อ ๒๔  ผู้ใดประสงค์จะดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน
ดังต่อไปนี้
(๑)
สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ จำนวน ๑ ชุด (กรณีบุคคลธรรมดา)
(๒)
สำเนาทะเบียนบ้าน จำนวน ๑ ชุด (กรณีบุคคลธรรมดา)
(๓)
สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง/สำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล
และบัตรประจำตัวประชาชนของผู้แทนนิติบุคคล จำนวน ๑ ชุด (กรณีนิติบุคคล)
(๔)
หนังสือมอบอำนาจ/ใบทะเบียนพาณิชย์ (ถ้ามี/กรณีมอบอำนาจ)
(๕)
หนังสือยินยอมให้ใช้สถานที่กำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย (ถ้ามี)
(๖)
อื่น ๆ ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับกำหนด

ข้อ
๒๕  ผู้ขอรับใบอนุญาตตามข้อ ๒๔
จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑)
ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน สิ่งปฏิกูล
(๑.๑)
ต้องมีพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูล (รถดูดส้วม) ซึ่งมีคุณลักษณะดังนี้
(๑.๑.๑)
ได้รับอนุญาตจากกรมการขนส่งทางบก
(๑.๑.๒)
ส่วนของรถที่ใช้ขนถ่ายสิ่งปฏิกูลต้องปกปิดมิดชิดสามารถป้องกันกลิ่นและสัตว์แมลงพาหะนำโรคได้
มีฝาปิด - เปิดอยู่ด้านบน
(๑.๑.๓)
มีปั๊มดูดสิ่งปฏิกูลและติดตั้งมาตรวัดปริมาณของสิ่งปฏิกูลด้วย
(๑.๑.๔)
ท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูลต้องอยู่ในสภาพที่ดี ไม่รั่วซึม
(๑.๑.๕)
มีอุปกรณ์ทำความสะอาดประจำรถ เช่น ถังตักน้ำ ไม้กวาด น้ำยาฆ่าเชื้อโรค (เช่น ไลโซน
๕%)
(๑.๑.๖)
ต้องจัดให้มีการแสดงข้อความที่ตัวพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูลให้รู้ว่าเป็นพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูล
เช่น รถดูดสิ่งปฏิกูล เป็นต้น
และต้องแสดงเลขทะเบียนใบอนุญาตประกอบกิจการ ชื่อหน่วยงานที่เป็นผู้ออกใบอนุญาต
ชื่อบริษัทหรือเจ้าของกิจการ
ด้วยตัวอักษรไทยซึ่งมีขนาดที่เห็นได้ชัดเจนตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับประกาศกำหนด
(๑.๒)
ต้องจัดให้มีเสื้อคลุม ถุงมือยาง รองเท้าหนังยางหุ้มสูงถึงแข้ง
สำหรับผู้ปฏิบัติงาน
(๑.๓)
กรณีที่ไม่มีระบบกำจัดสิ่งปฏิกูลของตนเองต้องแสดงหลักฐานว่าจะนำสิ่งปฏิกูลไปกำจัด
ณ แหล่งกำจัดที่ถูกสุขลักษณะแห่งใด
(๒)
ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
ต้องมีคุณสมบัติครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อ ๒๔
(๓)
ต้องมีแผนงานการดำเนินกิจการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย ดังต่อไปนี้
(๓.๑)
ประเภทของสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยที่ต้องการรับกำจัด
(๓.๒)
วิธีการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะ
(๓.๓)
วิธีการป้องกันไม่ให้เกิดอันตราย การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การควบคุมเหตุรำคาญ
ความปลอดภัยต่อสุขภาพ ชีวิตร่างกาย และทรัพย์สิน รวมทั้งสุขอนามัยของประชาชน
(๔)
รายละเอียดในการดำเนินกิจกรรมดังนี้
(๔.๑)
รายละเอียดเกี่ยวกับสถานที่ที่จะใช้ในการดำเนินกิจการกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
(๔.๒)
แบบแปลนและรายละเอียดของโรงงานกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
(๔.๓)
แสดงหลักฐานรายละเอียดเกี่ยวกับที่ดิน
และโรงงานที่จะใช้ในการดำเนินกิจการดังกล่าวว่าเป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ขออนุญาตและโดยมีภาระติดพันหรือไม่อย่างใดหรือสิ่งใดที่เป็นกรรมสิทธิ์ของบุคคลอื่นที่ผู้ขออนุญาตได้เช่าหรือจะเช่าหรือได้มาหรือจะได้มาด้วยวิธีการและเงื่อนไขใด
(๔.๔)
หลักฐานอื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
(๕)
ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน มูลฝอย
(๕.๑)
หลักฐานที่จำเป็นเพื่อแสดงการมีคุณสมบัติครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อ ๒๕
(๖)
แผนงานการดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน มูลฝอย ดังต่อไปนี้
(๖.๑)
ประเภทของมูลฝอยที่ต้องการ เก็บ ขน
(๖.๒)
วิธีการเก็บ ขน มูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะ
(๖.๓)
วิธีการแยกหรือคัดเลือกมูลฝอยก่อนการเก็บ ขน (ถ้ามี)
(๖.๔)
วิธีการป้องกันไม่ให้เกิดอันตรายต่อการรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การควบคุมเหตุรำคาญ
ความปลอดภัยต่อสุขภาพ ชีวิต ร่างกายและทรัพย์สิน รวมทั้งสุขอนามัยของประชาชน
(๖.๕)
สถานที่และวิธีการ ในการกำจัดมูลฝอยที่เก็บ ขน
(๗)
รายละเอียดเกี่ยวกับผู้ปฏิบัติงานและทรัพย์สินที่จะใช้ในการดำเนินกิจการขั้นต้นดังนี้
(๗.๑)
จำนวนพนักงานที่คาดว่าจะต้องมีและหน้าที่โดยสังเขป
(๗.๒)
จำนวนและประเภทของยานพาหนะ และอุปกรณ์ที่ใช้ในการเก็บขน
(๗.๓)
สถานที่รวบรวมสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย (ถ้ามี)  ทั้งนี้
ผู้ขออนุญาตต้องระบุด้วยว่าทรัพย์สินที่จะใช้ในการดำเนินกิจการดังกล่าว
สิ่งใดที่เป็นกรรมสิทธิ์ของผู้ขออนุญาตและโดยมีภาระติดพันหรือไม่อย่างใด
หรือสิ่งใดที่เป็นกรรมสิทธิ์ของบุคคลอื่นที่ผู้ขออนุญาตได้เช่าหรือจะเช่าหรือได้มาหรือจะได้มาด้วยวิธีการและเงื่อนไขใด
(๘)
หลักฐานอื่นใดตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ข้อ
๒๖  เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาต
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ
ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมดและแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน
และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอเจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น
แล้วแต่กรณี

ข้อ
๒๗  ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควร ให้ถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ
๒๘  ในการดำเนินกิจการผู้ได้รับใบอนุญาตต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑)
ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขนสิ่งปฏิกูล
(๑.๑) ขณะทำการดูดสิ่งปฏิกูล ต้องควบคุมให้ผู้ปฏิบัติงานสวมเสื้อคลุม
ถุงมือยางและรองเท้าหนังยางหุ้มสูงถึงแข้ง และทำความสะอาดเสื้อคลุม ถุงมือยาง
และรองเท้าหนังยางหลังจากเสร็จสิ้นการปฏิบัติงานประจำวัน
(๑.๒)
ทำความสะอาดท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูล โดยหลังจากดูดสิ่งปฏิกูลเสร็จแล้ว
ให้ทำการดูดน้ำสะอาดจากถังเพื่อล้างภายในท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูล
และทำความสะอาดท่อหรือสายที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูลด้านนอกที่สัมผัสสิ่งปฏิกูลด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อโรค
(เช่น ไลโซน ๕%)
(๑.๓)
ทำความสะอาดพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูลอย่างน้อยวันละ ๑ ครั้ง
หลังจากที่ออกปฏิบัติงานขนถ่ายสิ่งปฏิกูลแล้ว
สำหรับน้ำเสียที่เกิดจากการล้างต้องได้รับการบำบัดหรือกำจัดด้วยวิธีการที่ถูกสุขลักษณะก่อนปล่อยทิ้งสู่สาธารณะ
(๑.๔)
กรณีที่มีสิ่งปฏิกูลหกเรี่ยราด ให้ทำการฆ่าเชื้อโรคด้วยน้ำยาฆ่าเชื้อโรค (เช่น
ไลโซน ๕%) แล้วทำการล้างด้วยน้ำสะอาด
(๑.๕)
มีการตรวจสุขภาพแก่ผู้ปฏิบัติงานขนถ่ายสิ่งปฏิกูล อย่างน้อยปีละ ๑ ครั้ง
(๒)
ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขนสิ่งปฏิกูล
ต้องปฏิบัติตามที่กำหนดในข้อ ๒๘

ข้อ
๒๙  บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับเท่านั้น
การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุเมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
การขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตยื่นคำ
ขอต่อใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพร้อมเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑)
สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/สำเนาบัตรข้าราชการ/สำเนาบัตรพนักงานรัฐวิสาหกิจ
(๒)
สำเนาทะเบียนบ้าน
(๓)
ใบอนุญาตเดิม

ข้อ
๓๐  ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาตสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก
หรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุสำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น
ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป
ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

ข้อ
๓๑  บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ

ข้อ
๓๒  ผู้ได้รับใบอนุญาตให้เป็นผู้ดำเนินกิจการตามข้อบัญญัตินี้จะพึงเรียกเก็บค่าบริการจากผู้ใช้บริการได้ไม่เกินอัตราค่าบริการขั้นสูงตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ
๓๓  ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย
ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ
๓๔  ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระที่สำคัญให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุดตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑)
ในกรณีใบอนุญาตสูญหายให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย
(๒)
ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลายหรือชำรุดในสาระที่สำคัญให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

ข้อ ๓๕  ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือข้อบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ
๓๖  เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑)
ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒)
ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือข้อบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ
๓๗  คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาตหรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าวให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ
หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ
ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาตและให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง
หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

ข้อ
๓๘  ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

หมวด ๘
อำนาจหน้าที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ
๓๙  ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้ได้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติ
หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวง หรือเงื่อนไข
ข้อกำหนดที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัติในเรื่องที่เกี่ยวกับการดำเนินการที่ได้รับใบอนุญาตนั้น
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตของผู้นั้นไว้ได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกิน
๑๕ วัน

ข้อ ๔๐  เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
เมื่อปรากฏว่าผู้ได้รับใบอนุญาตมีเหตุใดเหตุหนึ่ง ดังต่อไปนี้
(๑)
ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป
(๒)
ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ กฎกระทรวง หรือเงื่อนไข ข้อกำหนดที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้
ในเรื่องเกี่ยวกับการดำเนินการที่ได้รับใบอนุญาต

ข้อ
๔๑  ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบแทนใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาต

หมวด ๙
บทกำหนดโทษ

ข้อ
๔๒  ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัติในข้อ ๖ ข้อ
๗ ข้อ ๘ ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ข้อ ๑๑ ข้อ ๑๒ และข้อ ๑๓
ต้องระวางโทษตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

ประกาศ ณ วันที่ ๑๑
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙
ลำยงค 
แก้วหายเคราะห ์
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลคลองมะพลับ
เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๕๙
๒. คำขอรับใบอนุญาตรับทำการเก็บ
ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย (แบบ สม. ๑)
๓. ใบอนุญาตให้รับทำการเก็บ ขน
หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย (แบบ สม. ๒)
๔. รายการต่ออายุใบอนุญาตให้รับทำการ
เก็บ ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
๕. คำขอต่ออายุใบอนุญาตให้รับทำการ เก็บ
ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย (แบบ สม. ๓)
๖. คำขออนุญาตการต่าง ๆ (แบบ สม. ๔)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ภวรรณตรี/จัดทำ
๒๗ เมษายน ๒๕๖๐

วริญา/ตรวจ
๒๗ เมษายน ๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๑๓ ง/หน้า ๖๕/๒๕ เมษายน ๒๕๖๐