ระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย ว่าด้วยการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทด้านการประกันภัย พ.ศ. 2559

ระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย

ระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
ว่าด้วยการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทด้านการประกันภัย
พ.ศ. ๒๕๕๙

เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการคุ้มครองสิทธิประโยชน์ประชาชนด้านการประกันภัย
ให้ได้รับความคุ้มครองตามกรมธรรม์ประกันภัยและเพิ่มศักยภาพในการบริหารจัดการด้านสินไหมทดแทนให้มีประสิทธิภาพสูงสุด
และเป็นการเพิ่มทางเลือกอีกทางหนึ่งให้กับประชาชนที่จะระงับข้อพิพาทด้านการประกันภัย
โดยผู้ไกล่เกลี่ยที่เป็นผู้ชำนาญการ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๖/๑ แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย
พ.ศ. ๒๕๓๕ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑
และมาตรา ๓๗/๑ แห่งพระราชบัญญัติประกันชีวิต พ.ศ. ๒๕๓๕
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันชีวิต (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ ประกอบมาตรา ๓๒
(๒) แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย พ.ศ.
๒๕๕๐ และมติที่ประชุมคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย ครั้งที่
๒/๒๕๕๙ เมื่อวันที่ ๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
จึงออกระเบียบไว้ดังนี้

ข้อ
๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
ว่าด้วยการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทด้านการประกันภัย พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ ๒[๑]  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓  บทนิยาม
สำนักงาน หมายความว่า
สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
เลขาธิการ หมายความว่า
เลขาธิการคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยหรือผู้ซึ่งเลขาธิการคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยมอบหมาย
นายทะเบียน หมายความว่า
เลขาธิการคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
หรือผู้ซึ่งเลขาธิการคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยมอบหมาย
เจ้าหน้าที่ หมายความว่า พนักงานสำนักงาน
ที่มีหน้าที่หรือได้รับมอบหมายให้มีหน้าที่ในการพิจารณาข้อร้องเรียนและดำเนินการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทด้านการประกันภัย
ผู้ไกล่เกลี่ย หมายความว่า
ผู้ชำนาญการด้านกฎหมายว่าด้วยการประกันภัย หรือด้านอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง
ซึ่งเป็นบุคคลภายนอก  ทั้งนี้
รวมถึงคณะผู้ไกล่เกลี่ยด้วย
ในกรณีที่มีการแต่งตั้งผู้ไกล่เกลี่ยมากกว่าหนึ่งคนในข้อพิพาทเรื่องใด ๆ
ที่ขึ้นทะเบียนรายชื่อผู้ชำนาญการและได้รับการแต่งตั้งให้ทำหน้าที่เป็นผู้ไกล่เกลี่ยตามระเบียบนี้
ผู้ร้องเรียน หมายความว่า
ผู้มีสิทธิได้รับชำระหนี้ตามสัญญาประกันภัยที่ยื่นคำร้องต่อสำนักงาน
ไม่ว่าจะยื่นโดยตรง หรือผ่านช่องทางต่าง ๆ ของสำนักงาน
หรือหน่วยงานอื่นที่มีหน้าที่รับเรื่องร้องเรียน ของประชาชนและสำนักงานได้รับเรื่องร้องเรียนดังกล่าว
ข้อพิพาท หมายความว่า
ข้อร้องเรียนเกี่ยวกับการประกันภัย
การจ่ายค่าสินไหมทดแทนการชดใช้เงินหรือประโยชน์อื่นใดตามสัญญาประกันภัย
คำร้อง หมายความว่า การกระทำด้วยวิธีการใด ๆ
ที่ผู้ร้องเรียน ยื่นขอความเป็นธรรมต่อสำนักงาน ไม่ว่าจะยื่นโดยตรง
หรือผ่านช่องทางต่าง ๆ ของสำนักงาน
หรือหน่วยงานอื่นที่มีหน้าที่รับเรื่องร้องเรียนของประชาชน
และสำนักงานได้รับเรื่องร้องเรียนดังกล่าว
บริษัท หมายความว่า
บริษัทตามกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย และบริษัทตามกฎหมายว่าด้วยการประกันชีวิต
คู่กรณี หมายความว่า ผู้ร้องเรียนและบริษัท
ซึ่งประสงค์ใช้วิธีการระงับข้อพิพาททางเลือกด้วยการไกล่เกลี่ยตามระเบียบนี้
ทะเบียนรายชื่อ หมายความว่า
ทะเบียนรายชื่อผู้ชำนาญการซึ่งสำนักงานอาจแต่งตั้งให้ทำหน้าที่เป็นผู้ไกล่เกลี่ยตามระเบียบนี้

หมวด ๑
บททั่วไป

ข้อ
๔  ให้สำนักงานจัดให้มีการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทตามระเบียบนี้
เพื่อให้ความช่วยเหลือคู่กรณีให้สามารถยุติข้อพิพาทในกระบวนการไกล่เกลี่ยและให้ดำเนินงานธุรการที่เกี่ยวกับการไกล่เกลี่ยดังกล่าว

ข้อ
๕  ให้สำนักงานดำเนินการ ดังต่อไปนี้
(๑)
ดำเนินการเพื่อให้มีการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทตามที่ผู้ร้องเรียนร้องขอ
(๒)
ส่งเสริมและเผยแพร่วิธีการระงับข้อพิพาททางเลือกด้วยการไกล่เกลี่ย
(๓)
จัดทำสารบบและสำนวนเรื่องไกล่เกลี่ย
(๔)
จัดทำข้อมูลและสถิติเกี่ยวกับการดำเนินการไกล่เกลี่ย
ตลอดจนการประเมินผลการดำเนินงานไกล่เกลี่ยเสนอต่อเลขาธิการ
(๕)
จัดทำทะเบียนรายชื่อและประสานงานกับผู้ไกล่เกลี่ย
(๖)
ประสานงานกับหน่วยงานอื่น
เพื่อการดำเนินการไกล่เกลี่ยและระงับข้อพิพาททางเลือกตามระเบียบนี้

หมวด ๒
ผู้ไกล่เกลี่ย

ส่วนที่ ๑
การขึ้นทะเบียนรายชื่อและการแต่งตั้งผู้ไกล่เกลี่ย

ข้อ
๖  ให้สำนักงานจัดให้มีทะเบียนรายชื่อ
ซึ่งมาจากบุคคลภายนอก  ทั้งนี้
บุคคลตามทะเบียนรายชื่อ ต้องเป็นผู้ชำนาญการ
โดยผ่านการอบรมหลักสูตรเทคนิคหรือวิธีการไกล่เกลี่ยที่สำนักงานจัด หรือหลักสูตรในลักษณะเดียวกันที่สำนักงานให้การรับรอง
หรือเป็นผู้ที่สำนักงานเห็นว่ามีความรู้และประสบการณ์ด้านการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทเป็นอย่างดีโดยไม่จำต้องผ่านการอบรมดังกล่าว

ข้อ
๗  ผู้ขึ้นทะเบียนรายชื่อ
นอกจากต้องมีคุณสมบัติตามข้อ ๖ แล้ว
ยังต้องผ่านการคัดเลือกจากสำนักงานตามหลักเกณฑ์ที่นายทะเบียนกำหนด
ทั้งต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้าม ดังต่อไปนี้
(๑)
มีอายุไม่ต่ำกว่าสามสิบปีบริบูรณ์
(๒)
เป็นผู้สำเร็จการศึกษาไม่ต่ำกว่าปริญญาตรีและเป็นผู้มีประสบการณ์ในการทำงานด้านประกันภัยหรือด้านการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท
(๓)
เป็นผู้มีความพร้อมที่จะอุทิศเวลาปฏิบัติหน้าที่ผู้ไกล่เกลี่ยประจำสำนักงาน
(๔)
ไม่เป็นผู้มีความประพฤติเสื่อมเสียหรือบกพร่องในศีลธรรมอันดี
(๕)
ไม่เป็นผู้มีหนี้สินล้นพ้นตัว
(๖)
ไม่เป็นผู้เคยได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก
เว้นแต่ในความผิดอันได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๗)
ไม่เป็นพนักงาน ผู้บริหาร ที่ปรึกษาของบริษัทประกันภัย
(๘)
ไม่เป็นผู้ประกอบอาชีพหรือวิชาชีพหรือกระทำกิจการใดอันอาจกระทบกระเทือนถึงการปฏิบัติหน้าที่ผู้ไกล่เกลี่ย

ข้อ
๘  ในกรณีที่บุคคลภายนอกประสงค์จะขอขึ้นทะเบียนรายชื่อตามข้อ
๖ ให้ยื่นคำขอต่อสำนักงานพร้อมแนบเอกสารหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑)
สำเนาทะเบียนบ้าน
(๒)
สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน หรือบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
(๓)
สำเนาแสดงวุฒิการศึกษา
(๔)
สำเนาหลักฐานรับรองการผ่านการอบรมหลักสูตรเทคนิค
หรือวิธีการไกล่เกลี่ยที่สำนักงานจัดหรือรับรอง
(๕)
หนังสือรับรองประสบการณ์ในการทำงาน
เมื่อสำนักงานตรวจสอบเอกสารหลักฐานของผู้ขอขึ้นทะเบียนรายชื่อแล้วพบว่ามีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้ามรวมทั้งผ่านการคัดเลือกตามข้อ
๗ แล้ว ให้เสนอนายทะเบียนเพื่อให้ความเห็นชอบและขึ้นทะเบียนรายชื่อตามระเบียบนี้
ในกรณีผู้ที่เคยมีชื่ออยู่ในทะเบียนรายชื่อแล้วและประสงค์จะขอขึ้นทะเบียนรายชื่ออีก อาจขอใช้เอกสารหลักฐานเดิมก็ได้

ข้อ
๙  ให้ทะเบียนรายชื่อมีอายุสองปีนับแต่วันจัดทำทะเบียนรายชื่อโดยไม่ต้องคำนึงว่าผู้มีชื่อในทะเบียนรายชื่อได้รับการขึ้นทะเบียนรายชื่อไว้
ณ เวลาใด
ในกรณีที่การจัดทำทะเบียนรายชื่อใหม่ไม่แล้วเสร็จภายในกำหนดเวลาที่ทะเบียนรายชื่อเดิมได้สิ้นผลให้ถือว่าบุคคลในทะเบียนรายชื่อเดิมยังคงเป็นผู้ที่ขึ้นทะเบียนรายชื่ออยู่จนกว่าทะเบียนรายชื่อใหม่จะแล้วเสร็จ
การที่ทะเบียนรายชื่อสิ้นผลตามวรรคหนึ่ง
ไม่กระทบถึงการแต่งตั้งผู้ไกล่เกลี่ยในช่วงเวลาตามวรรคหนึ่งหรือวรรคสองของข้อพิพาทที่ได้ดำเนินการไปแล้วและให้ผู้ได้รับการแต่งตั้งนั้นปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าจะสิ้นสุดกระบวนการไกล่เกลี่ย

ข้อ
๑๐  ผู้ที่เคยมีชื่ออยู่ในทะเบียนรายชื่อแล้วและไม่ได้เป็นผู้ที่เคยถูกจำหน่ายชื่อออกจากทะเบียนรายชื่อเพราะเหตุใด
ๆ นอกเหนือจากการลาออก อาจขอขึ้นทะเบียนรายชื่อได้อีก ในการพิจารณาเสนอชื่อผู้ที่เคยมีชื่ออยู่ในทะเบียนรายชื่อเพื่อขึ้นทะเบียนรายชื่ออีก
ให้สำนักงานคำนึงถึงผลการปฏิบัติงานความตั้งใจในการปฏิบัติหน้าที่และการอุทิศเวลามาปฏิบัติหน้าที่ตามที่ได้รับมอบหมาย
ตลอดจนความประพฤติตนและดำรงตนในฐานะเป็นผู้ไกล่เกลี่ยอย่างเหมาะสมของบุคคลดังกล่าวในรอบระยะเวลาการขึ้นทะเบียนที่ผ่านมา

ข้อ
๑๑  ให้สำนักงานแต่งตั้งผู้ไกล่เกลี่ยจากผู้ที่ขึ้นทะเบียนรายชื่อ
โดยคำนึงถึงลักษณะของข้อร้องเรียนและความเหมาะสมของผู้ไกล่เกลี่ย
เว้นแต่คู่กรณีประสงค์ร่วมกันที่จะเลือกบุคคลใดบุคคลหนึ่งที่ขึ้นทะเบียนรายชื่อเป็นผู้ไกล่เกลี่ย

ข้อ
๑๒  ผู้ไกล่เกลี่ยมีสิทธิได้รับค่าตอบแทนในการปฏิบัติหน้าที่ครั้งละสองพันบาท
แต่รวมกันแล้วไม่เกินหนึ่งหมื่นบาทต่อข้อพิพาทหนึ่งเรื่อง

ส่วนที่ ๒
การคัดค้านผู้ไกล่เกลี่ย

ข้อ
๑๓  คู่กรณีอาจคัดค้านผู้ไกล่เกลี่ยได้
หากปรากฏข้อเท็จจริงซึ่งเป็นเหตุอันควรสงสัยถึงความเป็นกลางของผู้ไกล่เกลี่ย

ข้อ
๑๔  คู่กรณีที่ประสงค์จะคัดค้านผู้ไกล่เกลี่ยต้องแจ้งเหตุแห่งการคัดค้านต่อสำนักงานก่อนเริ่มกระบวนการไกล่เกลี่ย
 ทั้งนี้
การคัดค้านต้องกระทำก่อนกระบวนการไกล่เกลี่ยสิ้นสุดลง
โดยให้สำนักงานเป็นผู้พิจารณาและมีคำสั่งตามที่เห็นสมควรภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งเหตุแห่งการคัดค้าน
การที่ผู้ไกล่เกลี่ยถอนตัว
ไม่ถือว่าเป็นการยอมรับข้อเท็จจริงตามที่คู่กรณียกขึ้นคัดค้าน

ส่วนที่ ๓
การพ้นจากหน้าที่การเป็นผู้ไกล่เกลี่ยในข้อพิพาท

ข้อ
๑๕  ให้ผู้ไกล่เกลี่ยพ้นจากหน้าที่ในข้อพิพาทที่ได้รับแต่งตั้งในกรณี
ดังต่อไปนี้
(๑)
ผู้ไกล่เกลี่ยถอนตัว
(๒)
สำนักงานจำหน่ายชื่อออกจากทะเบียนรายชื่อ
(๓)
สำนักงานมีคำสั่งไม่ให้ปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ไกล่เกลี่ย เมื่อปรากฏข้อเท็จจริงว่า
(ก)
มีเหตุอันควรสงสัยถึงความเป็นกลางในการทำหน้าที่ผู้ไกล่เกลี่ย
(ข)
บกพร่องต่อหน้าที่ หรือละเลยไม่ปฏิบัติตามหน้าที่ผู้ไกล่เกลี่ย
(ค)
ประพฤติตนไม่เหมาะสมแก่การเป็นผู้ไกล่เกลี่ย
(ง)
กระทำหรือละเว้นกระทำการตามหน้าที่ของผู้ไกล่เกลี่ย โดยจงใจ
หรือประมาทเลินเล่อจนเป็นเหตุให้คู่กรณีเสียหาย
(๔)
ปรากฏข้อเท็จจริงว่าผู้ไกล่เกลี่ยมีลักษณะต้องห้ามตามข้อ ๗ (๔) (๕) (๖) (๗) และ
(๘)

ข้อ
๑๖  ในกรณีที่ผู้ไกล่เกลี่ยพ้นจากหน้าที่ตามข้อ
๑๕ สำนักงานอาจมีคำสั่งให้กระบวนการไกล่เกลี่ยสิ้นสุดลง
หรือแต่งตั้งผู้ไกล่เกลี่ยคนใหม่จากทะเบียนรายชื่อตามข้อ ๖ เข้าดำเนินการไกล่เกลี่ยในข้อพิพาทนั้นต่อไปก็ได้
สิทธิในการรับค่าตอบแทนตามข้อ
๑๒ ของผู้ไกล่เกลี่ยคนใหม่ถูกจำกัดโดยสิทธิในการรับค่าตอบแทน
ของผู้ไกล่เกลี่ยที่พ้นจากหน้าที่

ส่วนที่ ๔
การจำหน่ายชื่อออกจากทะเบียนรายชื่อ

ข้อ
๑๗  ให้สำนักงานจำหน่ายชื่อผู้ชำนาญการออกจากทะเบียนรายชื่อ
เมื่อปรากฏข้อเท็จจริง ดังต่อไปนี้
(๑)
ตาย
(๒)
ลาออก
(๓)
ขาดคุณสมบัติ หรือมีลักษณะต้องห้ามตามข้อ ๗
(๔)
ขาดการปฏิบัติหน้าที่ตามที่กำหนดถึงสามครั้งติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควร
(๕)
กระทำผิด หรือฝ่าฝืนต่อจริยธรรมของผู้ไกล่เกลี่ยอย่างร้ายแรง

ข้อ
๑๘  ในกรณีที่ปรากฏข้อเท็จจริงตามข้อ
๑๗ (๑) และ (๒) ให้สำนักงานพิจารณาจำหน่ายชื่อโดยเร็ว
ในกรณีที่ปรากฏข้อเท็จจริงตามข้อ
๑๗ (๓) (๔) และ (๕) ให้สำนักงาน ตรวจสอบข้อเท็จจริง และรับฟังคำชี้แจงของผู้ไกล่เกลี่ยที่เกี่ยวข้องก่อนพิจารณาดำเนินการ
ในกรณีที่สำนักงานเห็นว่ามีเหตุตามวรรคสอง
แต่ถ้าเห็นว่าข้อเท็จจริงดังกล่าวเป็นการกระทำผิดหรือฝ่าฝืนต่อจริยธรรมของผู้ไกล่เกลี่ยอย่างไม่ร้ายแรง
ให้ตักเตือนผู้ไกล่เกลี่ยนั้นเป็นหนังสือ

ส่วนที่ ๕
จริยธรรมสำหรับผู้ไกล่เกลี่ย

ข้อ
๑๙  ผู้ไกล่เกลี่ยต้องเคารพและสนับสนุนให้คู่กรณีตัดสินใจด้วยตนเองบนพื้นฐานของการตัดสินใจอย่างมีข้อมูล
เพื่อตกลงระงับข้อพิพาทด้วยความสมัครใจ
รวมทั้งต้องละเว้นไม่ออกคำสั่งหรือคำตัดสินใด ๆ
ที่เกี่ยวกับประเด็นข้อพิพาทและทางเลือกในการตกลงระงับข้อพิพาท
ตลอดจนต้องไม่พยายามโน้มน้าวหรือบังคับให้คู่พิพาทเข้าร่วมในการไกล่เกลี่ยหรือให้ทำการตัดสินใจอย่างใดอย่างหนึ่งในกระบวนการไกล่เกลี่ย

ข้อ
๒๐  ผู้ไกล่เกลี่ยต้องดำเนินการไกล่เกลี่ยด้วยความเป็นกลาง

ข้อ
๒๑  ผู้ไกล่เกลี่ยมีหน้าที่ในการเปิดเผยความขัดแย้งในผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นของผู้ไกล่เกลี่ยตลอดเวลาในกระบวนการไกล่เกลี่ย
ภายหลังจากเปิดเผยถึงความขัดแย้งในผลประโยชน์ตามวรรคหนึ่งแล้ว
ผู้ไกล่เกลี่ยต้องปฏิเสธหรือขอถอนตัวออกจากการเป็นผู้ไกล่เกลี่ย
เว้นแต่คู่พิพาททุกฝ่ายจะตกลงร่วมกันให้ผู้ไกล่เกลี่ยทำหน้าที่ต่อไป

ข้อ
๒๒  ในระหว่างการไกล่เกลี่ย
ผู้ไกล่เกลี่ยจะต้องไม่รับทำงานใด ๆ ให้คู่กรณีที่ตนกำลังไกล่เกลี่ยอยู่และจะต้องเปิดเผยโดยทันทีถึงความพยายามของการติดต่อผู้ไกล่เกลี่ยให้ทำการงานให้เว้นแต่จะกระทำในฐานะผู้ไกล่เกลี่ย

ข้อ
๒๓  ผู้ไกล่เกลี่ยจะต้องไม่กระทำการใด
ๆ
ให้กับคู่กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งภายหลังการไกล่เกลี่ยสิ้นสุดลงในเรื่องหรือเกี่ยวข้องกับการไกล่เกลี่ย
โดยไม่ได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากคู่กรณีทุกฝ่ายในกระบวนการไกล่เกลี่ย

ข้อ
๒๔  ผู้ไกล่เกลี่ยต้องเก็บบรรดาข้อมูลทั้งหลายที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการไกล่เกลี่ยเป็นความลับ
เว้นแต่ในกรณีที่จะต้องมีการเปิดเผยตามที่กฎหมายกำหนด
หรือเพื่อวัตถุประสงค์ในการดำเนินการหรือบังคับตามสัญญาประนีประนอมยอมความ
หรือคู่กรณีจะตกลงกันเป็นอย่างอื่น

ข้อ
๒๕  ห้ามผู้ชำนาญการที่มีชื่อในทะเบียนรายชื่อโฆษณาและเชิญชวนให้คู่กรณีแต่งตั้งตนเป็นผู้ไกล่เกลี่ยและต้องละเว้นที่จะรับประกันว่าคู่กรณีจะตกลงกันได้
หรือให้สัญญาว่าจะเกิดผลอย่างใดอย่างหนึ่งที่สมประโยชน์ของคู่กรณี

ข้อ
๒๖  ผู้ไกล่เกลี่ยจะต้องให้ข้อมูลที่ถูกต้องเกี่ยวกับการศึกษา
ประวัติการทำงานและประสบการณ์ในการไกล่เกลี่ย

หมวดที่ ๓
การไกล่เกลี่ย

ส่วนที่ ๑
การเริ่มกระบวนการไกล่เกลี่ย

ข้อ
๒๗  เมื่อสำนักงานดำเนินการรับเรื่องร้องเรียนตามระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
ว่าด้วยการพิจารณาข้อร้องเรียนและดำเนินการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทด้านการประกันภัย
พ.ศ. ๒๕๕๒ ให้เจ้าหน้าที่ดำเนินการดังนี้
(๑)
ตรวจสอบข้อเท็จจริง ข้อกฎหมาย หลักฐานที่เกี่ยวข้อง และประเด็นเบื้องต้น
เพื่อชี้แจงทำความเข้าใจกับคู่กรณีเกี่ยวกับประเด็นข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
หากคู่กรณีตกลงยุติข้อพิพาทกันได้
ให้เจ้าหน้าที่ดำเนินการให้คู่กรณีทำสัญญาประนีประนอมยอมความกัน
แต่หากคู่กรณีตกลงยุติข้อพิพาทกันไม่ได้ และเป็นกรณีที่สามารถไกล่เกลี่ยได้ให้เจ้าหน้าที่สอบถามคู่กรณีว่าประสงค์จะเข้าสู่กระบวนการไกล่เกลี่ยหรือไม่
หากคู่กรณีทั้งสองฝ่ายตกลงเข้าสู่กระบวนการไกล่เกลี่ยให้ดำเนินการตามระเบียบนี้ต่อไป
แต่หากคู่กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือทั้งสองฝ่ายไม่ตกลงที่จะเข้าสู่กระบวนการไกล่เกลี่ยตามระเบียบนี้
ให้เจ้าหน้าที่ดำเนินการตามระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
ว่าด้วยการพิจารณาข้อร้องเรียนและดำเนินการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทด้านการประกันภัย พ.ศ.
๒๕๕๒ ต่อไป เว้นแต่เป็นกรณีจำเป็นเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม
ให้นายทะเบียนจัดให้มีการดำเนินการไกล่เกลี่ยได้
(๒)
กรณีไม่เป็นข้อพิพาทตามระเบียบนี้
ให้เจ้าหน้าที่ชี้แจงทำความเข้าใจกับผู้ร้องเรียนแต่หากผู้ร้องเรียนยังคงยืนยันที่จะให้พิจารณาเรื่องร้องเรียนดังกล่าว
ให้เจ้าหน้าที่ดำเนินการตามระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
ว่าด้วยการพิจารณาข้อร้องเรียนและดำเนินการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทด้านการประกันภัย
พ.ศ. ๒๕๕๒ ต่อไป

ข้อ
๒๘  ในกรณีที่มีผู้ร้องเรียนได้ร้องเรียนบริษัทหลายรายในเหตุการณ์เดียวกันและร้องเรียนครั้งเดียวกันให้ถือว่าเป็นข้อพิพาทหนึ่งเรื่องในการคิดค่าตอบแทนให้ผู้ไกล่เกลี่ยตามข้อ
๑๒

ส่วนที่ ๒
วิธีการไกล่เกลี่ย

ข้อ
๒๙  เมื่อมีการแต่งตั้งผู้ไกล่เกลี่ยในข้อพิพาทแล้ว
ให้สำนักงานประสานงานผู้ไกล่เกลี่ยเพื่อจัดให้มีการเริ่มไกล่เกลี่ยภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่สำนักงานแต่งตั้งผู้ไกล่เกลี่ย

ข้อ
๓๐  คู่กรณีพึงเข้าร่วมประชุมไกล่เกลี่ยด้วยตนเอง
เว้นแต่มีเหตุสุดวิสัย หรือมีเหตุจำเป็นอื่นอันไม่อาจก้าวล่วงได้
คู่กรณีอาจแต่งตั้งตัวแทนที่มีอำนาจตัดสินใจและทำบันทึกความตกลงประนีประนอมยอมความเข้าร่วมประชุมไกล่เกลี่ยก็ได้

ข้อ
๓๑  ในกรณีที่คู่กรณีมิได้ตกลงไว้เป็นอย่างอื่น
ผู้ไกล่เกลี่ยอาจกำหนดขั้นตอน หรือแนวทางในการดำเนินการไกล่เกลี่ยตามที่เห็นสมควร
โดยคำนึงถึงพฤติการณ์แห่งข้อพิพาท ความประสงค์ของคู่กรณี การปฏิบัติต่อคู่กรณีอย่างเป็นธรรมและความต้องการที่จะระงับข้อพิพาทด้วยความรวดเร็ว
ก่อนการไกล่เกลี่ยให้ผู้ไกล่เกลี่ยแจ้งขั้นตอนการไกล่เกลี่ยให้คู่กรณีทราบว่า
ข้อเสนอและคำแถลงเกี่ยวกับข้อเท็จจริงในชั้นไกล่เกลี่ยสำนักงานจะเก็บเป็นความลับ
คู่กรณีไม่มีสิทธิใช้อ้างอิงไม่ว่ากรณีใด ๆ และไม่ผูกมัดคู่กรณี

ข้อ
๓๒  เพื่อประโยชน์ในการไกล่เกลี่ย
ผู้ไกล่เกลี่ยอาจให้คู่กรณีเสนอข้อเท็จจริง หรือข้อมูลเบื้องต้นแห่งข้อพิพาทตลอดจนข้อเสนอในการระงับข้อพิพาทต่อผู้ไกล่เกลี่ย
หรืออาจเสนอให้มีการแลกเปลี่ยนข้อมูลดังกล่าวระหว่างคู่กรณีก็ได้
คู่กรณีอาจขอให้ผู้ไกล่เกลี่ยดำเนินการตามความในวรรคหนึ่งก็ได้
ในกรณีเช่นว่านี้ผู้ไกล่เกลี่ยจะจัดให้มีการดำเนินการตามที่คู่กรณีขอหรือไม่ก็ได้

ข้อ
๓๓  การไกล่เกลี่ยจะทำด้วยวิธีใด ณ
วันเวลาและสถานที่ใด ให้เป็นไปตามที่สำนักงานกำหนดโดยแจ้งให้คู่กรณีทุกฝ่ายทราบ

ข้อ
๓๔  การไกล่เกลี่ยต้องกระทำต่อหน้าคู่กรณีทั้งสองฝ่าย
เว้นแต่เพื่อประโยชน์ในการไกล่เกลี่ยหากคู่กรณียินยอม
ผู้ไกล่เกลี่ยอาจกระทำการไกล่เกลี่ยเฉพาะแต่คู่กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็ได้  ทั้งนี้
ผู้ไกล่เกลี่ยต้องแจ้งถึงขั้นตอนการดำเนินการไกล่เกลี่ยนั้น
ให้คู่กรณีฝ่ายที่มิได้เข้าร่วมทราบด้วย
ความในวรรคหนึ่งให้ใช้บังคับแก่ตัวแทนของคู่กรณี
หรือบุคคลใดบุคคลหนึ่งที่ผู้ไกล่เกลี่ยอนุญาตให้เข้าสู่กระบวนการไกล่เกลี่ยด้วย

ข้อ ๓๕  เมื่อผู้ไกล่เกลี่ยได้รับข้อมูลอันเกี่ยวกับข้อพิพาทจากคู่กรณีฝ่ายหนึ่ง
ผู้ไกล่เกลี่ยอาจเปิดเผยสาระของข้อมูลนั้นให้แก่คู่กรณีอีกฝ่ายหนึ่งทราบ
เว้นแต่คู่กรณีที่ให้ไว้ห้ามมิให้เปิดเผย

ข้อ
๓๖  กระบวนการไกล่เกลี่ยให้ดำเนินการเป็นการลับและไม่ให้มีการบันทึกรายละเอียดของการไกล่เกลี่ยไว้
เว้นแต่คู่กรณีจะตกลงกันให้บันทึกรายละเอียดของการไกล่เกลี่ยทั้งหมดหรือแต่บางส่วน

ข้อ
๓๗  ผู้ไกล่เกลี่ยอาจจัดทำบันทึกความตกลงประนีประนอมยอมความให้แก่คู่กรณี
หรือจะให้เจ้าหน้าที่เป็นผู้จัดทำบันทึกความตกลงประนีประนอมยอมความให้ก็ได้
ในกรณีที่เจ้าหน้าที่ไม่ได้เป็นผู้จัดทำบันทึกความตกลงประนีประนอมยอมความนั้น
ผู้ไกล่เกลี่ยอาจขอให้เจ้าหน้าที่ช่วยตรวจสอบว่าข้อตกลงหรือการประนีประนอมยอมความกันนั้นเป็นการฝ่าฝืนต่อกฎหมายหรือระเบียบที่สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยกำหนดก็ได้

ข้อ
๓๘  ผู้ไกล่เกลี่ยจะต้องดำเนินการไกล่เกลี่ยให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาสามสิบวันนับแต่วันที่เริ่มกระบวนการไกล่เกลี่ย
หากผู้ไกล่เกลี่ยเห็นสมควรหรือคู่กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งร้องขอ
ผู้ไกล่เกลี่ยอาจขยายระยะเวลาในการดำเนินการไกล่เกลี่ยออกไปอีกก็ได้
ถ้าการขยายระยะเวลาดังกล่าวจะเป็นประโยชน์ของคู่กรณีทุกฝ่ายและมิได้ทำให้การพิจารณาข้อพิพาทล่าช้าเกินสมควร
 ทั้งนี้
ให้ขยายระยะเวลาได้ไม่เกินสิบห้าวัน และขยายได้ไม่เกินสองครั้ง
โดยให้ขอขยายระยะเวลาก่อนครบกำหนดตามวรรคหนึ่งอย่างน้อยห้าวันทำการ

ส่วนที่ ๓
การสิ้นสุดแห่งกระบวนการไกล่เกลี่ย

ข้อ
๓๙  ในการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทตามระเบียบนี้
(๑)
คู่กรณีตกลงยุติข้อพิพาทได้ ให้ทำบันทึกความตกลงประนีประนอมยอมความ
(๒)
คู่กรณีไม่สามารถตกลงยุติข้อพิพาทได้ ให้ดำเนินการตามระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
ว่าด้วยการพิจารณาข้อร้องเรียนและดำเนินการไกล่เกลี่ยข้อพิพาท ด้านการประกันภัย
พ.ศ. ๒๕๕๒ ต่อไป

ข้อ
๔๐  ในกรณีดังต่อไปนี้ให้ถือว่ากระบวนการไกล่เกลี่ยสิ้นสุดลง
(๑)
คู่กรณีได้ทำบันทึกความตกลงประนีประนอมยอมความเป็นลายลักษณ์อักษร
(๒)
คู่กรณีตกลงระงับข้อพิพาทด้วยการถอนข้อพิพาท
(๓)
คู่กรณีไม่สามารถระงับข้อพิพาทได้ภายในระยะเวลาที่กำหนดตามข้อ ๓๘
(๔)
ผู้ไกล่เกลี่ยเห็นว่าการดำเนินการไกล่เกลี่ยต่อไปจะไม่เป็นประโยชน์แก่คู่กรณี
การสิ้นสุดการไกล่เกลี่ยตาม
(๓) (๔) ให้มีผลนับตั้งแต่วันที่สำนักงานได้รับแจ้งเหตุดังกล่าวจากผู้ไกล่เกลี่ยและให้สำนักงานดำเนินการพิจารณาข้อร้องเรียน
ตามระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
ว่าด้วยการพิจารณาข้อร้องเรียนและดำเนินการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทด้านการประกันภัย
พ.ศ. ๒๕๕๒ ต่อไปและไม่สามารถนำเรื่องดังกล่าวเข้าสู่กระบวนการไกล่เกลี่ยได้อีก

ข้อ ๔๑  เมื่อกระบวนการไกล่เกลี่ยสิ้นสุดลง
ให้ผู้ไกล่เกลี่ยบันทึกแจ้งผลการไกล่เกลี่ยให้สำนักงานทราบโดยเร็ว

ส่วนที่ ๔
การรักษาความลับของข้อมูลในการไกล่เกลี่ย

ข้อ
๔๒  ในกรณีที่คู่กรณีไม่ได้ตกลงไว้เป็นอย่างอื่น
ให้รักษาข้อมูลทั้งหมดที่เกี่ยวกับการไกล่เกลี่ยข้อพิพาทเป็นความลับ
เว้นแต่เป็นการใช้เท่าที่จำเป็นเพื่อปฏิบัติหรือบังคับให้เป็นไปตามบันทึกความตกลงประนีประนอมยอมความ

ข้อ
๔๓  ห้ามมิให้คู่กรณีที่เข้าร่วมในการไกล่เกลี่ย
ผู้ไกล่เกลี่ย หรือบุคคลภายนอก
รวมทั้งผู้ที่เกี่ยวข้องกับการจัดการไกล่เกลี่ยนำความลับไปอ้างอิง
หรือนำสืบเป็นพยานหลักฐานในกระบวนพิจารณาของสำนักงาน หรือเพื่อดำเนินการอื่นใด
ไม่ว่าจะนำไปใช้ในรูปแบบใดเกี่ยวกับเรื่อง ดังต่อไปนี้
(๑)
ความประสงค์ หรือความเต็มใจของคู่กรณีในการขอเข้าร่วมในการไกล่เกลี่ย
(๒)
ความเห็น หรือข้อเสนอแนะเกี่ยวกับแนวทาง
หรือวิธีการในการระงับข้อพิพาทของคู่กรณีในการไกล่เกลี่ย
(๓)
การยอมรับ หรือข้อความที่กระทำโดยคู่กรณีในการไกล่เกลี่ย
(๔)
ข้อเสนอใด ๆ ที่เสนอโดยผู้ไกล่เกลี่ย
(๕)
ข้อเท็จจริงที่ได้แสดงให้เห็นถึงความเต็มใจที่จะยอมรับข้อเสนอในการไกล่เกลี่ย
(๖)
เอกสารที่จัดทำโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจะใช้หรือใช้ในการไกล่เกลี่ยโดยเฉพาะ
อนึ่ง
พยานหลักฐานใดที่ใช้ในการไกล่เกลี่ย หากเป็นพยานหลักฐานที่นำสืบได้อยู่แล้วในกระบวนพิจารณาของสำนักงาน
หรือเพื่อดำเนินการอื่นใด ย่อมไม่ต้องห้ามตามความในวรรคหนึ่ง

ประกาศ ณ วันที่ ๓
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๙
สุทธิพล  ทวีชัยการ
เลขาธิการ
คณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย

ปุณิกา/ปริยานุช/จัดทำ
๙ มีนาคม ๒๕๕๙

นุสรา/ตรวจ
๙ พฤษภาคม ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๕๗ ง/หน้า ๑/๗ มีนาคม ๒๕๕๙