atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกากำหนดหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2539

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติ
คณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ.๒๕๒๒
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๓๙

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ มีนาคม
พ.ศ. ๒๕๓๙
เป็นปีที่ ๕๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมให้รัฐวิสาหกิจที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายเฉพาะ
เป็นหน่วยงานของรัฐตามกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกา
เพื่อให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์รับเรื่องร้องทุกข์เกี่ยวกับรัฐวิสาหกิจดังกล่าว

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ ๕)
พุทธศักราช ๒๕๓๘ และมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๙

มาตรา ๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวัน นับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้ยกเลิกความใน (ค) ของมาตรา ๓
แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ.๒๕๒๒
พ.ศ.๒๕๒๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(ค) หน่วยงานของรัฐที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายเฉพาะ

มาตรา ๔ 
ให้ยกเลิกบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๙

มาตรา ๕ 
ให้ใช้บทบัญญัติแห่งพระราชกฤษฎีกานี้แก่การร้องทุกข์ที่มูลกรณีเกิดขึ้นหลังจากวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ

มาตรา ๖ 
ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
บรรหาร  ศิลปอาชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากตามกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกาได้บัญญัติให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มีอำนาจหน้าที่รับพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ที่เกี่ยวกับ
รัฐวิสาหกิจ
ได้เมื่อมีการตราพระราชกฤษฎีกากำหนดให้รัฐวิสาหกิจเป็น หน่วยงานของรัฐ ตามมาตรา ๔ และโดยที่ปรากฏว่า นับแต่ได้มีการตราพระราชกฤษฎีกากำหนดหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๙ ได้มีการจัดตั้งรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายเฉพาะเพิ่มขึ้น
จากที่เคยกำหนดไว้เดิมเป็นจำนวนมาก สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวโดยกำหนดให้รัฐวิสาหกิจที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายเฉพาะเป็น
หน่วยงานของรัฐ
ตามกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกา
โดยไม่จำต้องกำหนดหรือแก้ไขเพิ่มเติมรายชื่อในบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกา  ทั้งนี้
เพื่อให้สอดคล้องกับการพัฒนาระบบคณะกรรมการกฤษฎีกาและเพื่อให้ทันต่อการเจริญเติบโตของหน่วยงานของรัฐ
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

วีราภรณ์/สัญชัย/ตรวจ
๒๗ มกราคม ๒๕๔๙

เอกฤทธิ์/ปรับปรุง
๒๐ ตุลาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๘ ก/หน้า ๑/๓ เมษายน ๒๕๓๙
พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2538

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
เบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๓๘

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ มกราคม
พ.ศ. ๒๕๓๘
เป็นปีที่ ๕๐
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับ มาตรา ๑๗ อัฏฐ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๔
และมาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณรายจ่าย
พ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๘

มาตรา
๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔
แห่งพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๓๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔  กรรมการร่างกฎหมาย
กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์
และกรรมการพัฒนากฎหมายให้ได้รับค่าตอบแทนเป็นเบี้ยประชุมรายครั้งเฉพาะครั้งที่มาประชุม
ครั้งละ ๑,๐๐๐ บาท
อนุกรรมการที่คณะกรรมการพัฒนากฎหมายแต่งตั้งให้ได้รับค่าตอบแทนเป็นเบี้ยประชุมรายครั้งเฉพาะครั้งที่มาประชุม
ครั้งละ ๘๐๐ บาท

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน  หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่ค่าตอบแทนของกรรมการร่างกฎหมาย
กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ กรรมการพัฒนากฎหมาย
และอนุกรรมการที่คณะกรรมการพัฒนากฎหมายแต่งตั้ง
ตามที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๓๕
ยังกำหนดไว้ไม่เหมาะสมกับสภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบันและภาระหน้าที่ที่กรรมการดังกล่าวจะต้องปฏิบัติตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ สมควรปรับปรุงค่าตอบแทนดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่ง  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

วาทินี/อมรรัตน์/ตรวจ
๒๗ มกราคม ๒๕๔๙

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๔ ก/หน้า ๒๗/๒๔ มกราคม ๒๕๓๘
พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2533

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
เบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๓๓

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘ กรกฎาคม
พ.ศ. ๒๕๓๓
เป็นปีที่ ๔๕
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณรายจ่าย
พ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๓

มาตรา
๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔
แห่งพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.
๒๕๒๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔ 
กรรมการกฤษฎีกาให้ได้รับค่าตอบแทนเป็นเบี้ยประชุมรายครั้งเฉพาะครั้งที่มาประชุม
ดังต่อไปนี้
(๑) กรรมการร่างกฎหมาย                             ครั้งละ
๕๐๐ บาท
(๒) กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์                          ครั้งละ
๕๐๐ บาท

มาตรา
๔  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๗
แห่งพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๗ 
เลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการประจำคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์แต่ละองค์คณะ
และเลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการของที่ประชุมใหญ่ กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ ให้ได้รับเบี้ยประชุมเป็นรายครั้งเฉพาะครั้งที่มาประชุมโดยมีอัตราเท่ากับกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ชาติชาย  ชุณหะวัณ
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่เบี้ยประชุมกรรมการกฤษฎีกาตามที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๓ ได้ใช้มาเป็นเวลานานแล้ว
สมควรปรับปรุงอัตราเบี้ยประชุมดังกล่าวเสียใหม่ให้เหมาะสมกับสภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบัน
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

เชิงชาย/อมรรัตน์/ตรวจ
๒๗ มกราคม ๒๕๔๙

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๗/ตอนที่ ๑๒๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๑/๒๓ กรกฎาคม ๒๕๓๓
พระราชกฤษฎีกากำหนดหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 พ.ศ. 2529

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติ
คณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
พ.ศ. ๒๕๒๙

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ กรกฎาคม
พ.ศ. ๒๕๒๙
เป็นปีที่ ๔๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้รัฐวิสาหกิจบางประเภทเป็นหน่วยงานของรัฐตามกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกา
เพื่อให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์รับเรื่องร้องทุกข์เกี่ยวกับรัฐวิสาหกิจดังกล่าว

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๙

มาตรา ๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้หน่วยงานดังต่อไปนี้
เป็นหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
(ก)
หน่วยงานธุรกิจที่รัฐเป็นเจ้าของและมิได้จัดตั้งเป็นนิติบุคคล
(ข)
องค์การของรัฐบาลตามกฎหมายว่าด้วยการจัดตั้งองค์การของรัฐบาล และ
(ค)
หน่วยงานของรัฐที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมายเฉพาะ
ตามที่กำหนดไว้ในบัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๔ 
ให้ใช้บทบัญญัติแห่งพระราชกฤษฎีกานี้แก่การร้องทุกข์ที่มูลกรณีเกิดขึ้นหลังจากวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ

มาตรา ๕ 
ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป.  ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีท้ายพระราชกฤษฎีกากำหนดหน่วยงานของรัฐตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ.
๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๒๙

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
ตามที่กฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกา
ได้กำหนดให้คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์มีอำนาจหน้าที่รับพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ที่เกี่ยวกับ
รัฐวิสาหกิจ
ได้เมื่อมีการตราพระราชกฤษฎีกากำหนดให้รัฐวิสาหกิจเป็น หน่วยงานของรัฐ ตามบทนิยามตามมาตรา ๔ การที่กฎหมายกำหนดไว้เช่นนั้น
ก็เพราะกฎหมายมีความมุ่งหมายให้มีการตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นโดยพิจารณาถึงความเหมาะสมกับระดับการพัฒนาระบบคณะกรรมการกฤษฎีกา
บัดนี้ ปรากฏว่ามีกรณีร้องทุกข์ (คดีปกครอง) เกี่ยวกับรัฐวิสาหกิจมากขึ้น และคณะกรรมการกฤษฎีกาและเจ้าหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้ดำเนินการและมีประสบการณ์ในเรื่องราวร้องทุกข์
(คดีปกครอง) มาแล้วโดยลำดับ สมควรกำหนดให้รัฐวิสาหกิจบางประเภทเป็น หน่วยงานของรัฐ ตามกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกา  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

เชิงชาย/วาทินี/ตรวจ
๒๗ มกราคม ๒๕๔๙

เอกฤทธิ์/ปรับปรุง
๒๐ ตุลาคม ๒๕๕๑

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๓/ตอนที่ ๑๓๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๙/๗ สิงหาคม ๒๕๒๙
พระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา สำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. 2524

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
แบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
สำนักนายกรัฐมนตรี
พ.ศ. ๒๕๒๔

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖ กรกฎาคม
พ.ศ. ๒๕๒๔
เป็นปีที่ ๓๖
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
สำนักนายกรัฐมนตรี เสียใหม่ เพื่อให้เหมาะสมยิ่งขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และข้อ ๖ แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่
๒๑๘ ลงวันที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๕ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
สำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. ๒๕๒๔

มาตรา
๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓ 
ให้ยกเลิกพระราชกฤษฎีกาแบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
สำนักนายกรัฐมนตรี พ.ศ. ๒๕๒๐

มาตรา
๔ 
ให้แบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา สำนักนายกรัฐมนตรี ดังนี้
(๑)
สำนักงานเลขานุการกรม
(๒)
กองกฎหมายต่างประเทศ
(๓)
กองกฎหมายไทย
(๔)
กองยกร่างกฎหมาย
(๕)
กองวิเคราะห์กฎหมายและการร้องทุกข์

มาตรา
๕ 
ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป.  ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้
คือ เนื่องจากงานในหน้าที่ความรับผิดชอบของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
สำนักนายกรัฐมนตรี ได้ขยายตัวมากขึ้น
อีกทั้งได้มีการตราพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ ขึ้นใช้บังคับ
แทนพระราชบัญญัติว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกา พุทธศักราช ๒๔๗๖
ที่ใช้บังคับอยู่แต่เดิม โดยได้กำหนดหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาเพิ่มขึ้นใหม่เป็นอันมาก
สมควรปรับปรุงการแบ่งส่วนราชการสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา สำนักนายกรัฐมนตรี
เสียใหม่ เพื่อให้เกิดความคล่องตัว มีประสิทธิภาพและเหมาะสมกับสภาพงานในปัจจุบัน
และโดยที่ข้อ ๖ แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๑๘ ลงวันที่ ๒๙ กันยายน พ.ศ.
๒๕๑๕ กำหนดให้ตราเป็นพระราชกฤษฎีกา 
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น

วีราภรณ์/สัญชัย/ตรวจ
๒๗ มกราคม ๒๕๔๙

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๐ มิถุนายน ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๘/ตอนที่ ๑๒๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๐/๒๗ กรกฎาคม ๒๕๒๔
พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2523

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
เบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๒๓[๑]

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑
มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๓
เป็นปีที่ ๓๕
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณรายจ่าย
พ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๓

มาตรา
๒  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๓ เป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔ และมาตรา ๕
แห่งพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔  กรรมการกฤษฎีกาให้ได้รับค่าตอบแทนเป็นเบี้ยประชุมรายครั้ง
เฉพาะครั้งที่มาประชุม ดังต่อไปนี้
(๑) กรรมการร่างกฎหมาย                             ครั้งละ
๒๐๐ บาท
(๒) กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์                          ครั้งละ
๒๐๐ บาท
มาตรา
๕ 
กรรมการร่างกฎหมายหรือกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ซึ่งมิได้เป็นข้าราชการ
ลูกจ้างของทางราชการ หรือพนักงานหรือลูกจ้างของรัฐวิสาหกิจ
ให้ได้รับเบี้ยประชุมเพิ่มขึ้นจากที่กำหนดไว้ในมาตรา ๔ อีกหนึ่งเท่า

มาตรา
๔  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๗
แห่งพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๗ 
เลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการประจำคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์แต่ละองค์คณะ
และเลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการของที่ประชุมใหญ่กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์
ให้ได้รับเบี้ยประชุมเป็นรายครั้งเฉพาะครั้งที่มาประชุมครั้งละ ๒๐๐ บาท

มาตรา
๕  ให้ยกเลิกมาตรา ๘
แห่งพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป.  ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากการจ่ายเบี้ยประชุมกรรมการในลักษณะเหมาจ่ายเป็นรายเดือน
ตามพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกานั้น ยังไม่เหมาะสม
สมควรกำหนดให้มีการจ่ายเบี้ยประชุมเป็นรายครั้งเท่านั้น เพื่อให้เหมาะสมกับภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบัน
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

เชิงชาย/อมรรัตน์/ตรวจ
๒๗ มกราคม ๒๕๔๙

เอกฤทธิ์/ปรับปรุง
๑๖ ตุลาคม ๒๕๕๑

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ มิถุนายน ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๗/ตอนที่ ๙๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๓/๒๗ มิถุนายน ๒๕๒๓
กฎกระทรวง (พ.ศ. 2539) ออกตามความในพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
(พ.ศ. ๒๕๓๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๙ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ นายกรัฐมนตรีออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ใช้ความใน (๒) (ง) และ (จ) ของมาตรา ๑๙ วรรคหนึ่ง
กับหน่วยงานของรัฐทุกหน่วยงาน  ทั้งนี้
เฉพาะเรื่องร้องทุกข์ที่มีมูลกรณีเกิดขึ้นหลังจากวันที่กฎกระทรวงนี้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๙
บรรหาร  ศิลปอาชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๙ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒ ได้บัญญัติว่า
คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์จะมีอำนาจพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ตาม (๒) (ง) และ (จ)
ของมาตรา ๑๙ วรรคหนึ่ง ว่าด้วยกรณีที่เจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำการไม่ถูกต้องตามขั้นตอนหรือวิธีการอันเป็นสาระสำคัญที่กำหนดไว้สำหรับการนั้น
หรือกรณีที่เจ้าหน้าที่ของรัฐกระทำการโดยไม่สุจริตหรือโดยไม่มีเหตุผลอันสมควรต่อเมื่อได้มีกฎกระทรวงกำหนดหน่วยงานของรัฐที่จะถูกร้องทุกข์ในกรณีดังกล่าวไว้
บัดนี้ สมควรกำหนดให้ความใน (๒) (ง) และ (จ) ของมาตรา ๑๙ วรรคหนึ่ง ใช้กับหน่วยงานของรัฐตามกฎหมายว่าด้วยคณะกรรมการกฤษฎีกาทุกหน่วยงาน
เพื่อให้กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์สามารถรับเรื่องร้องทุกข์ดังกล่าวไว้พิจารณาและวินิจฉัยได้
 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ปาจรีย์/ปรับปรุง
๒๓ มกราคม ๒๕๔๙

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๑ มิถุนายน ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๒ ก/หน้า ๓๘/๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๙
ประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา เรื่อง หลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นของผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2561

ประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
เรื่อง หลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมหลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกาให้มีความชัดเจนและเหมาะสมยิ่งขึ้น
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓/๑ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ.
๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๑
คณะกรรมการตามมาตรา ๑๓/๑ ซึ่งประกอบด้วยประธานกรรมการกฤษฎีกาแต่ละคณะตามมาตรา ๑๕
ได้กำหนดหลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกาไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ให้ยกเลิกความใน (๔) ของข้อ ๑
แห่งประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา เรื่อง
หลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๕๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๔) การพิจารณาโดยเฉลี่ยประสบการณ์ในอดีตกับปัจจุบัน
ระหว่างผู้ที่เป็นข้าราชการบำนาญและผู้ทรงคุณวุฒิที่มีอาวุโสกับข้าราชการประจำ โดยผู้ที่เป็นข้าราชการบำนาญหรือผู้ทรงคุณวุฒิที่มีอาวุโสต้องมีอายุไม่เกินแปดสิบห้าปีในวันที่ได้รับคัดเลือก
เว้นแต่เป็นผู้ที่มีความรู้ความสามารถ
ไม่มีปัญหาด้านสุขภาพ
และสำหรับผู้ที่เป็นกรรมการกฤษฎีกาอยู่ก่อนต้องเป็นผู้ที่มีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นต่อที่ประชุมอย่างสม่ำเสมอ

ข้อ
๒  ให้ยกเลิกความใน (๖) ของข้อ ๑
แห่งประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา เรื่อง
หลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๕๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๖)
ในการพิจารณาเพื่อแต่งตั้งเป็นกรรมการกฤษฎีกา ให้คำนึงถึงความรู้ความสามารถและประโยชน์ที่สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้รับ
และสำหรับผู้ที่เป็นกรรมการกฤษฎีกาอยู่ก่อน ให้คำนึงถึงการมาประชุมโดยสม่ำเสมอด้วย
เว้นแต่ไม่สามารถมาประชุมได้เนื่องจากไปเป็นผู้ดำรงตำแหน่งที่สำคัญในการบริหารราชการแผ่นดิน

                                                ประกาศ
ณ วันที่  ๒๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๑
นายดิสทัต  โหตระกิตย์
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา
ประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา เรื่อง หลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. 2552 (ฉบับ Update ณ วันที่ 27/10/2558)

ประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
เรื่อง
หลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๕๒

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๓/๑ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๑
คณะกรรมการตามมาตรา ๑๓/๑ ซึ่งประกอบด้วยประธานกรรมการกฤษฎีกาแต่ละคณะตามมาตรา ๑๕
ได้กำหนดหลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกาไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  หลักเกณฑ์การคัดเลือกบุคคลเป็นกรรมการกฤษฎีกาให้เป็นไปตามแนวทาง
ดังต่อไปนี้
(๑)
เป็นบุคคลที่มีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๓ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
(๒)
ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งจากการดำรงตำแหน่งที่สำคัญในทางกฎหมายหรือการบริหารราชการแผ่นดินในขณะได้รับแต่งตั้งจะมีการพิจารณาสับเปลี่ยนเพื่อให้บุคคลอื่นที่ดำรงตำแหน่งเดียวกันซึ่งได้รับแต่งตั้งในภายหลังหรือบุคคลที่ดำรงตำแหน่งอื่นที่จำเป็นในการปฏิบัติหน้าที่มาปฏิบัติหน้าที่เป็นกรรมการกฤษฎีกาแทน
เว้นแต่ผู้ใดได้ปฏิบัติหน้าที่โดยแสดงความรู้ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านที่จำเป็นต่อการปฏิบัติงานของคณะกรรมการกฤษฎีกาจะพิจารณาแต่งตั้งในฐานะเป็นผู้ทรงคุณวุฒิเพื่อปฏิบัติหน้าที่ต่อเนื่องต่อไป
(๓)
การพิจารณาคัดเลือกบุคคลให้คำนึงถึงการเฉลี่ยประสบการณ์ตามสายงานด้านต่าง ๆ
เพื่อให้คณะกรรมการกฤษฎีกาประกอบด้วยผู้มีความเชี่ยวชาญในทางนิติศาสตร์ รัฐศาสตร์
เศรษฐศาสตร์ สังคมศาสตร์ หรือการบริหารราชการแผ่นดินในสัดส่วนที่เหมาะสม
(๔)
การพิจารณาโดยเฉลี่ยประสบการณ์ในอดีตกับปัจจุบัน
ระหว่างผู้ที่เป็นข้าราชการบำนาญและผู้ทรงคุณวุฒิที่มีอาวุโสกับข้าราชการประจำ
(๕)[๑] การพิจารณาคัดเลือกบุคคลที่เป็นกลางและปฏิบัติงานได้อย่างเป็นอิสระ
โดยไม่อยู่ในระหว่างการดำรงตำแหน่งทางการเมืองหรือผู้มีอาชีพที่อาจขัดแย้งต่อการให้ความเห็นทางกฎหมายในฐานะเป็นที่ปรึกษากฎหมายของรัฐบาล
เว้นแต่เป็นผู้ที่เคยเป็นกรรมการกฤษฎีกามาแล้วก่อนเข้าดำรงตำแหน่งทางการเมืองและเป็นการแต่งตั้งต่อเนื่องกัน
หรือคณะกรรมการตามมาตรา ๑๓/๑ จะมีมติเป็นอย่างอื่น
(๖)
ในการพิจารณาเพื่อแต่งตั้งเป็นกรรมการกฤษฎีกา
ให้คำนึงถึงความรู้ความสามารถและประโยชน์ที่สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาได้รับ
และการมาประชุมโดยสม่ำเสมอ

ข้อ ๒ 
ให้สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาดำเนินการพิจารณาคัดเลือกบุคคลผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกาตามจำนวนที่เห็นว่าเหมาะสมในการปฏิบัติหน้าที่ของคณะกรรมการกฤษฎีกาไม่เกินคณะละสิบคน
เพื่อเสนอรายชื่อต่อคณะกรรมการตามมาตรา ๑๓/๑ พร้อมทั้งข้อมูลที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๓ 
การให้ความเห็นชอบรายชื่อบุคคลผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกาของคณะกรรมการตามมาตรา
๑๓/๑ ให้เป็นไปตามเสียงข้างมาก

ข้อ ๔  เมื่อคณะกรรมการตามมาตรา ๑๓/๑
ได้พิจารณาเห็นชอบการคัดเลือกบุคคลผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกาแล้ว
ให้เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีการายงานผลให้นายกรัฐมนตรีนำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงแต่งตั้งต่อไป

ประกาศ
ณ วันที่ ๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒
คุณพรทิพย์  จาละ
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา

ประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
เรื่อง
หลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่
๒) พ.ศ. ๒๕๕๘

ข้อ
๒ 
ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ เป็นต้นไป

ปุณิกา/จัดทำ
๑๑ พฤษภาคม ๒๕๕๙

[๑] ข้อ ๑
(๕) แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา เรื่อง
หลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่
๒) พ.ศ. ๒๕๕๘
ประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา เรื่อง หลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558

ประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

ประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
เรื่อง
หลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกา
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๘

ตามที่รัฐบาลได้แถลงนโยบาย
๑๑ ด้าน เพื่อการบริหารงานราชการแผ่นดินนั้น
การที่นโยบายดังกล่าวจะประสบผลสำเร็จจำเป็นต้องมีกฎหมายเป็นเครื่องมือในการดำเนินการ
อีกทั้งขณะนี้รัฐบาลได้มีการกำหนดแผนการตรากฎหมายทั้งในระยะเร่งด่วนและระยะยาว
ทำให้รัฐบาลต้องมีการตรากฎหมายขึ้นเพื่อใช้บังคับอีกเป็นจำนวนมาก
นโยบายและแผนการตรากฎหมายดังกล่าวนับได้ว่ามีโดยตรงต่อภารกิจและอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการกฤษฎีกา
จึงมีความจำเป็นที่จะต้องมีการสรรหาและคัดเลือกเพื่อให้ได้มาซึ่งผู้ที่มีความรู้ความสามารถในงานด้านกฎหมายที่เพียงพอและรองรับต่อภารกิจที่เพิ่มขึ้นของคณะกรรมการกฤษฎีกา
ประกอบกับรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว)
พุทธศักราช ๒๕๕๗ ยังบัญญัติมิให้นำข้อกำหนดในเรื่องคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามในการดำรงตำแหน่งทางการเมืองมาใช้บังคับกับผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติหรือกรรมการยกร่างรัฐธรรมนูญ
เพื่อให้ได้มาซึ่งผู้ที่มีความรู้ความสามารถในการทำหน้าที่ตรวจพิจารณาหรือการยกร่างกฎหมาย
จึงเห็นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมหลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกาให้มีความชัดเจนและเหมาะสมยิ่งขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๓/๑ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๑
คณะกรรมการตามมาตรา ๑๓/๑ ซึ่งประกอบด้วยประธานกรรมการกฤษฎีกาแต่ละคณะตามมาตรา ๑๕
ได้กำหนดหลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกาไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ให้ยกเลิกความใน (๕) ของข้อ ๑
แห่งประกาศสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา เรื่อง
หลักเกณฑ์การคัดเลือกและการพิจารณาให้ความเห็นชอบผู้ที่สมควรเป็นกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๕๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๕) การพิจารณาคัดเลือกบุคคลที่เป็นกลางและปฏิบัติงานได้อย่างเป็นอิสระ
โดยไม่อยู่ในระหว่างการดำรงตำแหน่งทางการเมืองหรือผู้มีอาชีพที่อาจขัดแย้งต่อการให้ความเห็นทางกฎหมายในฐานะเป็นที่ปรึกษากฎหมายของรัฐบาล
เว้นแต่เป็นผู้ที่เคยเป็นกรรมการกฤษฎีกามาแล้วก่อนเข้าดำรงตำแหน่งทางการเมืองและเป็นการแต่งตั้งต่อเนื่องกัน
หรือคณะกรรมการตามมาตรา ๑๓/๑ จะมีมติเป็นอย่างอื่น

ข้อ
๒ 
ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๘ เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๒๗
ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
นายดิสทัต  โหตระกิตย์
เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกา