atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
กฎกระทรวง ฉบับที่ 31 (พ.ศ. 2505) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๓๑ (พ.ศ. ๒๕๐๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช  ๒๔๗๓
---------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่
๑๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ และมาตรา 
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออก
กฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

                        ข้อ  ๑ 
ให้ยกเลิกหัวข้อและความในข้อ ๑๓ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออก
ตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)
ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม 
พ.ศ. ๒๔๗๙ และให้ใช้หัวข้อและความต่อไปนี้แทน

"ใบอนุญาตขับรถยนตร์"
                        ข้อ  ๑๓  ใบอนุญาตขับรถยนตร์ให้ออกตามแบบท้ายกฎกระทรวงนี้ คือ
                        (๑)  ใบอนุญาตขับรถยนตร์ส่วนบุคคล
ใบอนุญาตขับรถยนตร์สามล้อ
ส่วนบุคคล ใบอนุญาตขับรถจักรยานยนตร์ และใบอนุญาตขับรถบดถนน
แบบ ๑
                        (๒)  ใบอนุญาตขับรถยนตร์สาธารณะและใบอนุญาตขับรถยนตร์สามล้อ
สาธารณะ แบบ ๒
                        (๓)  ใบอนุญาตขับรถยนตร์ส่วนบุคคลตลอดชีพ
ใบอนุญาตขับรถยนต์สามล้อ
ส่วนบุคคลตลอดชีพ และใบอนุญาตขับรถจักรยานยนตร์ตลอดชีพ แบบ
๓
                        ผู้ขอรับใบอนุญาตขับรถยนตร์
ต้องส่งรูปถ่ายของตนให้ไว้แก่นายทะเบียน
สองรูป ขนาด ๒ ๑/๒ x ๓ เซนติเมตร
ถ่ายให้เห็นหน้าตรงไม่สวมหมวกและแว่นตา และต้อง
เป็นรูปถ่ายในระยะไม่เกินหนึ่งร้อยแปดสิบวัน
ก่อนวันที่ขอรับใบอนุญาต"

                        ข้อ  ๒ 
ใบอนุญาตขับรถยนตร์ที่นายทะเบียนออกให้ก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้
ใช้บังคับ ให้คงใช้ได้ต่อไปจนสิ้นอายุ
เว้นแต่ใบอนุญาตขับรถยนตร์ที่เสียค่าธรรมเนียมในอัตรา
ตลอดชีพ
เมื่อผู้รับอนุญาตมีความประสงค์จะขอเปลี่ยนใช้ใบอนุญาตขับรถยนตร์ตามกฎกระทรวง
นี้ ก็ให้นายทะเบียนเปลี่ยนให้โดยไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม

                                                                        ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๕
                                                                                       พลเอก  ป.  จารุเสถียร
                                                                            รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

หมายเหตุ :- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากใบอนุญาตขับรถยนตร์
ที่ใช้อยู่ไม่เป็นการเหมาะสม ควรเปลี่ยนแปลงเสียใหม่เพื่อความสะดวกและเหมาะสมตามกาลสมัย

จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงแก้ไขเปลี่ยนแปลงขนาดรูปถ่าย สี
ลักษณะ และขนาดของใบอนุญาต
ขับรถยนตร์ตามแบบท้ายกฎกระทรวงนี้

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

[รก.๒๕๐๕/๙๗/๑๑๑๓/๓๐ ตุลาคม ๒๕๐๕]

                                                                                    พุทธชาด
/ แก้ไข
                                                                                    ๔
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
                                                                                    A+B
(C )
กฎกระทรวง ฉบับที่ 28 (พ.ศ. 2504) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๒๘ (พ.ศ. ๒๕๐๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
--------------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่
๑๔) พ.ศ. ๒๕๐๓ และมาตรา 
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

                        ข้อ
๑ ให้ยกเลิกข้อ ๑ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๙ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓

                        ข้อ
๒ ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ให้งดจดทะเบียนรถยนตร์สามล้อ
แบบใช้โซ่ทุกชนิด ทุกประเภท

                        ข้อ
๓ ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ให้กำหนดจำนวนรถยนตร์สี่ล้อ
รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนที่จะจดทะเบียนได้ไม่เกินเก้าพันคัน

                        ข้อ
๔ ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ให้กำหนดจำนวนรถยนตร์สามล้อ
รับจ้างบรรทุกคนโดยสารแบบใช้เพลาที่จะจดทะเบียนได้ไม่เกินเจ็ดพันคัน

                        ข้อ
๕ ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ห้ามมิให้ใช้รถยนตร์สี่ล้อรับจ้าง
บรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่น
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากนาย
ทะเบียนตามระเบียบของกระทรวงมหาดไทย

                        ข้อ
๖ ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ห้ามมิให้ใช้รถยนตร์สามล้อทุกชนิด
ทุกประเภทที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่น

                                                                        ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๐๔
                                                                                        พลเอก ป.  จารุเสถียร
                                                                            รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

-------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากขณะนี้จำนวนรถยนตร์
ที่ใช้อยู่ในจังหวัดพระนคร และจังหวัดธนบุรี
มีปริมาณมากขึ้น สมควรงดจดทะเบียนรถยนตร์
สามล้อแบบใช้โซ่ทุกชนิดทุกประเภท
และกำหนดจำนวนรถยนตร์สี่ล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสาร
ได้ไม่เกินเจ็ดคน
และรถยนตร์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารแบบใช้เพลา กับห้ามมิให้ใช้
รถยนตร์สี่ล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนและรถยนตร์สามล้อทุกชนิด
ทุกประเภท
ที่จดทะเบียนในจังหวัดอื่น
เข้ามาใช้ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ทั้งนี้ เพื่อความปลอด
ภัยและความสะดวกในการจราจร

[รก.๒๕๐๔/๓๕/๔๐๘/๑๘ เมษายน ๒๕๐๔]

                                                                                    จารุวรรณ/พิมพ์
                                                                                    ๓๐
ตุลาคม ๒๕๔๕
                                                                                    A+B
(C)
กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ 14) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กหดหกดหกดหกด

กฎกระทรวงมหาดไทย
(ฉบับที่ ๑๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
-------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘  และ ๔๒  แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์  
พุทธศักราช ๒๔๗๓ 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกความในข้อ
๒ (ง)  แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย  ออกตามความในพระ
ราชบัญญัติรถยนต์  พุทธศักราช
๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) 
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
มหาดไทย 
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๗) 
และ
ให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "(ง)  ส่วนยาวของตัวถัง 
วัดจากศูนย์กลางของเพลาล้อหลังถึงหลังรถไม่เกิน 
๑.๕๐ เมตร  เว้นแต่
                        ๑. 
รถบรรทุกคนโดยสารซึ่งมีช่วงล้อระหว่างศูนย์กลางเพลาล้อหน้าและเพลา
ล้อหลังห่างกันไม่ต่ำกว่า ๔ เมตร 
และมีน้ำหนักตั้งแต่ ๒๕๐๐ กิโลกรัมขึ้นไปไม่เกิน ๒.๖๐ เมตร
                        ๒.  รถบรรทุกคนโดยสาร  ซึ่งมีน้ำหนักต่ำกว่า ๑๒๕๐ กิโลกรัม  ไม่เกิน ๑ เมตร
                        ๓. 
ถ้ารถที่ต่อมีตัวถังสร้างสำเร็จรูปมาจากบริษัทสร้างรถยนต์ในต่างประเทศ
และตัวถังมีส่วนยาวเกินกว่ากำหนดดังกล่าวแล้ว  ให้อยู่ในดุลยพินิจของผู้ช่วยนายทะเบียนกลาง
ที่จะพิจารณาอนุญาต"

                                                            กฎให้ไว้
ณ วันที่  ๒๕  กุมภาพันธ์  พ.ศ. ๒๔๙๐
                                                                               ช.  เชวงศักดิ์สงคราม

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๙๐/๑๓/๓๑๖/๑๘ มีนาคม ๒๔๙๐]

                                                                                    ธิดาวรรณ
/ แก้ไข
                                                                                    ๒๒  พฤศจิกายน  ๒๕๔๕
                                                                                                A+B(C)
กฎกระทรวง ฉบับที่ 15 (พ.ศ. 2494) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กหดหกดหกดหกด

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๕ (พ.ศ. ๒๔๙๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ และ ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกความในข้อ
๒ (จ) แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "(จ)  อัตรารถและการบรรทุก
ให้กำหนดดั่งต่อไปนี้
                        ๑.  รถ ๒ เพลา ๔ ล้อ
น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๖,๐๐๐ กิโลกรัม
                        ๒.  รถ ๒ เพลา เพลาหลังใช้ล้อคู่
น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๘,๐๐๐ 
กิโลกรัม
                        ๓.  รถ ๓ เพลา
น้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๙,๐๐๐ กิโลกรัม"

                                                                        ให้ไว้
ณ วันที่ ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๔
                                                                                           ม.  พรหมโยธี

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๙๔/๔/๑๓/๙ มกราคม ๒๔๙๔]

                                                                                    พุทธชาด
/ แก้ไข
                                                                                    ๑๓
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
                                                                                    A+B
(C)
กฎกระทรวง ฉบับที่ 21 (พ.ศ. 2498) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๒๑ (พ.ศ. ๒๔๙๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช
๒๔๗๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๘
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๗) พุทธศักราช ๒๔๗๙
และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๙ ทวิ
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่
๕) ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๐ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๙ ทวิ แผ่นป้ายเลขทะเบียนให้เป็นไปดั่งนี้
(ก) รถยนตร์นั่งส่วนบุคคล
รถยนตร์บรรทุกส่วนบุคคลและรถยนตร์สำหรับลากจูง
(๑) สำหรับจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ขนาดกว้าง ๑๑ เซนติเมตร ยาว ๓๙ เซนติเมตร พื้นสีดำ มีอักษรย่อ ก.ท.
เรียงตามทางดิ่ง
มีอักษรย่อชื่ออำเภอที่เจ้าของรถมีถิ่นที่อยู่เรียงต่อไปตามทางยาวและมีตัวเลขอารบิคเรียงต่อไปตามลำดับตามทางยาว
ตัวอักษรและตัวเลขอัดเป็นรอยดุนทาสีขาว ขนาดตัวอักษร ก.ท. สูง ๔ เซนติเมตร กว้าง
๓.๒ เซนติเมตร ขนาดตัวอักษรย่อชื่ออำเภอสูง ๕ เซนติเมตร กว้าง ๔ เซนติเมตร
ขนาดตัวเลขสูง ๗ เซนติเมตร กว้าง ๓ เซนติเมตร
(๒)
สำหรับจังหวัดอื่นนอกจากจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี พื้นสีดำ
มีอักษรย่อชื่อจังหวัดเรียงตามทางดิ่งและมีตัวเลขอารบิคเรียงต่อไปตามลำดับตามทางยาว
ตัวอักษรและตัวเลขอัดเป็นรอยดุน ทาสีขาว ขนาดของแผ่นป้าย
ตัวอักษรและตัวเลขให้เป็นไปตาม (๑)
(ข) รถยนตร์รับจ้างบรรทุกของ
รถยนตร์ประจำทางรถยนตร์รับจ้างพิเศษและรถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารพื้นสีเหลือง
มีอักษรย่อชื่อจังหวัดตาม (ก) (๑) หรือ (๒) แล้วแต่กรณี และมีตัวเลขอารบิคเรียงต่อไปตามลำดับตามทางยาว
ตัวอักษรและตัวเลขอัดเป็นรอยดุน ทาสีดำ ขนาดของแผ่นป้าย
ตัวอักษรและตัวเลขให้เป็นไปตาม (ก)
(ค) ป้ายพิเศษสำหรับผู้ซ่อมหรือขายรถยนตร์
ให้เป็นไปตาม (ข) เว้นแต่พื้นสีแดง ตัวอักษรและตัวเลขสีขาว
(ง) รถจักรยานยนตร์ ขนาดกว้าง ๙ เซนติเมตร ยาว ๒๗
เซนติเมตร พื้นสีดำ มีอักษรย่อชื่อจังหวัดและตัวเลขอารบิคตาม (ก) (๑) หรือ (๒)
แล้วแต่กรณี เว้นแต่ขนาดตัวอักษรสูง ๓ เซนติเมตร กว้าง ๓ เซนติเมตร ขนาดตัวเลขสูง
๕ เซนติเมตร กว้าง ๒.๕ เซนติเมตร

ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๐ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๙๘
จอมพล
ป.พิบูลสงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

อัมภิญา/พิมพ์
๑๕
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๒/ตอนที่ ๗๖/หน้า ๑๓๙๗/๒๗ กันยายน ๒๔๙๘
กฎกระทรวง ฉบับที่ 23 (พ.ศ. 2501) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๒๓ (พ.ศ. ๒๕๐๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช  ๒๔๗๓
------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์
(ฉบับที่ ๗) พุทธศักราช ๒๔๗๙ และ
มาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาด
ไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้

                        ข้อ  ๑ 
ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๗ (พ.ศ. ๒๔๙๔) ออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓

                        ข้อ  ๒ 
รถของกรมตำรวจ ให้ใช้แผ่นป้ายเครื่องหมายทะเบียน ดังนี้
                        (ก)  รถยนตร์ ใช้แผ่นป้ายขนาดกว้าง ๑๑ ซม. ยาว
๓๓ ซม. พื้นสีเลือดหมู มี
เครื่องหมายตราโล่ห์เขนสีขาวอยู่หน้าเลขทะเบียนซึ่งเป็นตัวเลขอารบิคสีขาว
สูง ๗ ซม. ตรา
โล่ห์เขนและเลขทะเบียนอัดเป็นรอยดุน
                        (ข)  รถจักรยานยนตร์ ใช้แผ่นป้ายขนาดกว้าง ๙
ซม. ยาว ๒๔ ซม. พื้นสี
เลือดหมู
มีเครื่องหมายตราโล่ห์เขนสีขาวอยู่หน้าเลขทะเบียนซึ่งเป็นตัวเลขอารบิคสีขาว 
สูง ๕ ซม. ตราโล่ห์เขนและเลขทะเบียนอัดเป็นรอยดุน

                        ข้อ  ๓ 
รถของสำนักพระราชวัง ให้ใช้แผ่นป้ายเครื่องหมายทะเบียน ดังนี้
                        (ก)  รถยนตร์ ใช้แผ่นป้ายขนาดกว้าง ๑๒ ซม. ยาว
๓๔ ซม. พื้นสีดำ มี
เครื่องหมายอักษร ร.ย.ล. สีขาวสูง ๑๐ ซม.
อยู่หน้าเลขทะเบียนซึ่งเป็นตัวเลขอารบิค 
สีขาวสูง ๑๐ ซม.
                        (ข)  รถจักรยานยนตร์ ใช้แผ่นป้ายขนาดกว้าง ๗
ซม. ยาว ๒๒ ซม. พื้นสีดำ มี
เครื่องหมายอักษร ร.ย.ล. สีขาว สูง ๕.๕ ซม.
อยู่หน้าเลขทะเบียนซึ่งเป็นตัวเลขอารบิคสีขาว 
สูง ๕.๕ ซม.

                                                            ให้ไว้
ณ วันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๑
                                                                            พลโท  ป.  จารุเสถียร

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

------------------------------------------------------------------------------------------------------

หมายเหตุ :- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากแผ่นป้ายเลขทะเบียน
รถยนตร์และรถจักรยานยนตร์ของกรมตำรวจตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๗ ไป
เหมือนกับแผ่นป้ายเลขทะเบียนของรถยนตร์รับจ้างบรรทุกของ
รถยนตร์ประจำทาง รถยนตร์
รับจ้างพิเศษและรถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร คือ
พื้นสีเหลืองตัวเลขสีดำ ตามที่กำหนด
ไว้ในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๑
อันอาจจะทำให้เข้าใจผิดว่าเป็นรถรับจ้างไป จึงเปลี่ยนเป็นตัวเลข
สีขาวและพื้นสีเลือดหมู
เพื่อให้แตกต่างไปจากรถยนตร์รับจ้างดังกล่าว และให้แผ่นป้ายนี้ได้ขนาด
มาตรฐานเช่นเดียวกับขนาดแผ่นป้ายเลขทะเบียนของรถยนตร์ทั่ว ๆ
ไปด้วย เพื่อลดค่าใช้จ่ายใน
การผลิตแผ่นป้ายลง
เพราะเครื่องมือและอุปกรณ์การผลิตแผ่นป้ายของกรมตำรวจที่ใช้ผลิตแผ่น
ป้ายรถยนตร์และจักรยานยนตร์ทั่ว ๆ
ไปผลิตแผ่นป้ายขนาดมาตรฐานนี้ได้อยู่แล้ว

[รก.๒๕๐๑/๗๗/๑พ/๑ ตุลาคม ๒๕๐๑]

                                                                        พุทธชาด
/ แก้ไข
                                                                        ๘
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
                                                                        B+A
(C )
กฎกระทรวง ฉบับที่ 18 (พ.ศ. 2495) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๑๘ (พ.ศ. ๒๔๙๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช
๒๔๗๓
----------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติ
รถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ 
ดั่งต่อไปนี้

                        ข้อ
๑ ให้ยกเลิกความใน (ก) ของข้อ ๙ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "(ก)
ป้ายเลขทะเบียนรถยนตร์ ซึ่งมีเลขหมายตรงกับหนังสือสำคัญที่นาย
ทะเบียนออกให้ และป้ายพิเศษสำหรับผู้ซ่อมหรือขายรถยนตร์
ต้องติดตรึงแนบไว้ในที่ที่เห็นได้
ง่ายแต่ไกลที่หน้ารถ ๑ แผ่นและหลังรถ ๑ แผ่น
แต่ป้ายเลขทะเบียนรถจักรยานยนตร์สำหรับติด
หน้ารถต้องมี ๒ แผ่นติดประกบแน่น
เพื่อให้เห็นตัวอักษรและตัวเลขได้ทั้งจากด้านซ้ายและด้าน
ขวา"

                        ข้อ
๒ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๙ ทวิ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)
                        "ข้อ
๙ ทวิ แผ่นป้ายเลขทะเบียน ให้เป็นไปดั่งนี้
                        (ก)
รถยนตร์นั่งส่วนบุคคล รถยนตร์บรรทุกส่วนบุคคลรถยนตร์สำหรับลากจูง
รถยนตร์รับจ้างบรรทุกของ รถยนตร์ประจำทางและรถยนตร์รับจ้างพิเศษ
ขนาดกว้าง ๑๔ 
เซนติเมตร ยาว ๔๕ เซนติเมตร พื้นสีดำ
มีอักษรย่อบอกชื่อของจังหวัดเรียงตามทางดิ่งและ
มีตัวเลขอารบิคเรียงต่อไปตามลำดับตามทางยาว
ตัวอักษรและตัวเลขอัดเป็นรอยดุนทาสีขาว 
ขนาดตัวอักษรสูง ๕.๕ เซนติเมตร กว้าง ๕ เซนติเมตร
ขนาดตัวเลขสูง ๑๐ เซนติเมตร กว้าง 
๖ เซนติเมตร
                        (ข)
รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร ขนาดกว้าง ๑๔ เซนติเมตร ยาว ๔๐ 
เซนติเมตร
พื้นสีเหลืองมีอักษรย่อบอกชื่อของจังหวัดเรียงตามทางดิ่งและมีตัวเลขอารบิคเรียง
ต่อไปตามลำดับตามทางยาว
ตัวอักษรและตัวเลขอัดเป็นรอยดุนทาสีดำ ขนาดตัวอักษรสูง ๕.๕ 
เซนติเมตร กว้าง ๕ เซนติเมตร ขนาดตัวเลขสูง ๑๐ เซนติเมตร
กว้าง ๖ เซนติเมตร
                        (ค)
ป้ายพิเศษสำหรับผู้ซ่อมหรือขายรถยนตร์ ให้ใช้ลักษณะและขนาดอย่าง
เดียวกับ (ข) เว้นแต่พื้นป้ายให้ใช้สีแดง
ตัวอักษรและตัวเลขให้ใช้สีขาว
                        (ง)
รถจักรยานยนตร์ ขนาดกว้าง ๖.๕ เซนติเมตร ยาว ๒๕ เซนติเมตร พื้นสีดำ
มีอักษรย่อบอกชื่อของจังหวัดเรียงตามทางดิ่งและมีตัวเลขอารบิค
เรียงต่อไปตามลำดับตามทาง
ยาว
ตัวอักษรและตัวเลขอัดเป็นรอยดุนทาสีขาวขนาดตัวอักษรและตัวเลขสูง ๕ เซนติเมตร กว้าง
๓ เซนติเมตร"

                        ข้อ
๓ กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๖ เป็นต้นไป

                                                                        ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๕
                                                                                       พลตรี บ.  เทพหัสดิน

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๙๕/๗๗/๑๕๐๕/๓๐ ธันวาคม ๒๔๙๕]

                                                                                    จารุวรรณ/แก้ไข
                                                                                    ๑๓
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
                                                                                    A+B
(C)
กฎกระทรวง ฉบับที่ 24 (พ.ศ. 2502) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช  2473

กหดหกดหกดหกด

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๔ (พ.ศ. ๒๕๐๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช  ๒๔๗๓
-------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘  แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์  พุทธ
ศักราช  ๒๔๗๓ 
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๗)  พุทธศักราช 
๒๔๗๙ และมาตรา ๔๒ 
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓  กับมาตรา
๑๑  
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๗) 
พุทธศักราช ๒๔๗๙ 
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระ
ราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๑๒) 
พ.ศ. ๒๔๙๔ 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎ
กระทรวงไว้  ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกความใน
(๕)  ของข้อ ๑๖  แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย  ออกตามความ
ในพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓  (ฉบับที่
๕)  ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎ
กระทรวง ฉบับที่ ๑๖ (พ.ศ. ๒๔๙๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓  และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "(๕)  ค่าธรรมเนียมโอนทะเบียน  ครั้งละห้าสิบบาท"

                                                            ให้ไว้
ณ วันที่  ๑๖  กันยายน  พ.ศ. ๒๕๐๒
                                                                            พลเอก ป.  จารุเสถียร

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ  :- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้  คือ 
เนื่องจากค่าธรรมเนียมโอน
ทะเบียนตามที่เรียกเก็บอยู่ในขณะนี้ยังนับว่าอยู่ในอัตราต่ำอยู่  เมื่อเทียบกับค่าของเงินบาทเมื่อ
ก่อนสงครามกับปัจจุบัน 
จึงจำเป็นต้องปรับปรุงอัตราค่าธรรมเนียมให้สูงขึ้น  เพื่อให้สมดุลย์
กับค่าของเงินบาทและภาวะการณ์ทางการคลังของประเทศ

[รก.๒๕๐๒/๙๐/๔๑๗/๒๒ กันยายน ๒๕๐๒]

                                                                                    ธิดาวรรณ
/ แก้ไข
                                                                                    ๑๑  พฤศจิกายน  ๒๕๔๕
                                                                                                A+B(C)
กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ 12) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กหดหกดหกดหกด

กฎกระทรวงมหาดไทย
(ฉบับที่ ๑๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ และ ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดังต่อไปนี้

                        ข้อ  ๑ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๖) ลงวันที่ ๖ กันยายน
พุทธศักราช 
๒๔๘๐ นั้นเสีย

                        ข้อ  ๒ 
ให้ใช้กฎนี้ตั้งแต่วันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๔๘๘

                                                กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๑๖ กุมภาพันธ์ พุทธศักราช ๒๔๘๘

น.อ.  หลวงศุภชลาศัย
                                                            รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

                        กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ. ๒๔๗๓ 
(ฉบับที่ ๖) (ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๔ หน้า ๑๐๗๕) ข้อ ๒ มีความว่า
                        "ในจังหวัดพระนครและธนบุรี
ให้นายทะเบียนรับจดทะเบียนรถยนตร์รับจ้าง
พิเศษได้ไม่เกิน ๕๐ คัน
แต่รถยนตร์รับจ้างพิเศษที่ได้จดทะเบียนเสียค่าธรรมเนียมและภาษีใน
จังหวัดพระนครและธนบุรีใน พ.ศ. ๒๔๗๐ อยู่ก่อนแล้ว ถ้าได้จดทะเบียนติดต่อกันไปคงให้รับ
ต่ออายุทะเบียนได้จนกว่านายทะเบียนจะเห็นว่ารถนั้นไม่มั่นคงแข็งแรง
หรืออาจจะเกิดอันตราย 
หรือเสื่อมเสียอนามัยแก่ผู้ใช้หรือประชาชน"

[รก.๒๔๘๘/๑๕/๒๑๔/๑๓ มีนาคม ๒๔๘๘]

                                                                        พุทธชาด
/ แก้ไข
                                                                        ๑๘
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
                                                                        A+B
(C)
กฎกระทรวง ฉบับที่ 22 (พ.ศ. 2499) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๒๒ (พ.ศ. ๒๔๙๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช
๒๔๗๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๘
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๗) พุทธศักราช ๒๔๗๙
และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (จ) ของข้อ ๙
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่
๕)
(จ) รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกิน ๗ คน
ต้องมีป้ายวงกลมเส้นผ่าศูนย์กลาง ๑๔ เซนติเมตร พื้นสีเหลือง มีตัวอักษรไทยว่า แท๊กซี่
สีดำ ตัวอักษรสูง ๔ เซนติเมตร ติดไว้ที่บนหลังคารถตอนหน้า ป้ายนี้ให้มีแสงไฟสีขาว
พร้อมด้วย ที่บังคับแสงไฟ ให้เห็นป้ายนั้นได้ชัดในเวลากลางคืนอีกด้วย

ข้อ ๒.
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น ข้อ ๑๑ ตรี แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)
ข้อ ๑๑  ตรี
รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกิน ๗ คน
ต้องมีเครื่องแสดงระยะทางและค่าโดยสารซึ่งนายทะเบียนได้อนุมัติให้ใช้ได้แล้ว
ติดไว้ภายในตัวรถ ณ ที่ซึ่งคนโดยสารเห็นได้ง่าย

ข้อ ๓  ความในข้อ ๑ และข้อ ๒
ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๐๐ เป็นต้นไป

ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๖ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๔๙๙
จอมพล
ป.พิบูลสงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ ด้วยในปัจจุบันปรากฏว่า
ได้มีผู้นำรถยนตร์ไปขอจดทะเบียนเป็นรถรับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกิน ๗ คน
(แท็กซี่) มากขึ้นทุกวัน
จึงเป็นการสมควรกำหนดให้รถยนตร์ประเภทนี้ติดเครื่องบอกระยะทางและค่าโดยสารไว้ด้วย
เพื่อให้บริการของรถยนตร์ประเภทนี้อยู่ในมาตรฐานและเป็นระเบียบเรียบร้อย
และเพื่อเป็นการขจัดปัญหาในเรื่องราคาค่าจ้างระหว่างผู้โดยสารกับผู้รับจ้าง
ซึ่งถกเถียงกันอยู่เสมอให้หมดไปกับเพื่อให้ประชาชนได้ทราบโดยทั่วกันว่ารถยนตร์คันใดเป็นรถยนต์รับจ้างประเภทแท็กซี่
จึงต้องกำหนดให้มีเครื่องหมายทำเป็นอักษรไทยว่า แท็กซี่
หรืออักษรโรมันว่า TAXI ติดไว้บนหลังคารถตอนหน้าด้วย

อัมภิญา/พิมพ์
๑๕
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๓/ตอนที่ ๖๓/หน้า ๙๔๘/๑๔ สิงหาคม ๒๔๙๙