ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ พ.ศ. 2544

ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง

ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ
พ.ศ. ๒๕๔๔

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๘๔ (๑๒) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒
คณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ
พ.ศ. ๒๕๔๔

ข้อ ๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ 
ในระเบียบนี้
สำนักงาน หมายความว่า สำนักงานศาลปกครอง
เลขาธิการ หมายความว่า เลขาธิการสำนักงานศาลปกครอง
รถราชการ หมายความว่า รถประจำตำแหน่งและรถส่วนกลาง
รถประจำตำแหน่ง หมายความว่า
รถยนต์ที่สำนักงานจัดให้แก่บุคคลผู้ดำรงตำแหน่งตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้
รถส่วนกลาง หมายความว่า
รถยนต์หรือรถจักรยานยนต์ที่สำนักงานจัดไว้ใช้เพื่อกิจการอันเป็นส่วนรวมของศาลปกครองหรือสำนักงาน
หรือเพื่อประโยชน์ของทางราชการ
วัสดุที่ใช้ในการบำรุงรักษา หมายความว่า
วัสดุที่ใช้ในการบำรุงรักษารถยนต์ ได้แก่ น้ำกลั่นเติมแบตเตอรี่ น้ำยาล้างรถ
น้ำยาขัดสีรถ น้ำยาเช็ดกระจก น้ำยาขัดหนัง น้ำยาดับกลิ่น
และอุปกรณ์อื่นที่ใช้ทำความสะอาดรถ

ข้อ ๔ 
ให้เลขาธิการเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ
หรือคำสั่ง เพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามระเบียบนี้

ข้อ ๕ 
ให้คณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองมีอำนาจตีความและวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้

หมวด ๑

บททั่วไป

ข้อ ๖ 
การจัดหารถราชการของสำนักงาน
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ของขนาดเครื่องยนต์และราคาที่สำนักงบประมาณกำหนด

ข้อ ๗ 
ให้สำนักงานจัดทำบัญชีรถราชการแยกประเภทเป็นรถประจำตำแหน่งและรถส่วนกลางตามแบบ
ร. ๑ หรือแบบ ร. ๒ ท้ายระเบียบนี้ พร้อมทั้งจัดเก็บหลักฐานการได้มาและการจำหน่าย
การเปลี่ยนแปลงประเภทของรถราชการ
ให้อยู่ในอำนาจของเลขาธิการโดยความเห็นชอบของประธานศาลปกครองสูงสุด

ข้อ ๘ 
สำนักงานมีหน้าที่รับผิดชอบการซ่อมบำรุงรถราชการทุกคันให้อยู่ในสภาพพร้อมที่จะใช้งานได้ดีอยู่เสมอ
โดยจัดทำรายละเอียดการซ่อมบำรุงสำหรับรถแต่ละคันตามแบบ ร. ๓ ท้ายระเบียบนี้

ข้อ ๙ 
รถราชการคันใดได้รับความเสียหายต้องเสียค่าซ่อมแซมหรือค่าซ่อมบำรุงสูงหรือประโยชน์ที่จะได้รับไม่คุ้มกับค่าซ่อม
หรือเมื่อซ่อมแล้วไม่อยู่ในสภาพที่ใช้การได้โดยปลอดภัยให้อยู่ในดุลพินิจของเลขาธิการที่จะพิจารณาอนุมัติให้จัดหารถราชการคันใหม่ทดแทนรถราชการคันดังกล่าว

ข้อ ๑๐ 
การจัดหารถราชการคันใหม่ทดแทนรถราชการคันเก่าต้องอยู่ภายใต้หลักเกณฑ์อย่างหนึ่งอย่างใด
ดังต่อไปนี้
(๑)
รถราชการคันเก่าเป็นรถประจำตำแหน่งซึ่งมีอายุการใช้งานมาแล้วไม่น้อยกว่าหกปี
หรือเป็นรถส่วนกลางซึ่งมีอายุการใช้งานมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปี
เว้นแต่เป็นรถราชการที่จัดหาจากกรมศุลกากรหรือส่วนราชการอื่น
ให้คิดลดอายุการใช้งานลงหนึ่งปี
(๒)
รถราชการคันเก่าเป็นรถราชการที่เลขาธิการพิจารณาอนุมัติให้จัดหารถราชการคันใหม่ทดแทนตามข้อ
๙

ข้อ ๑๑  กรณีที่มีความจำเป็นต้องใช้รถยนต์ที่มิใช่รถราชการเพื่อรับรองชาวต่างประเทศซึ่งเป็นแขกของศาลปกครองหรือสำนักงาน
ให้เลขาธิการพิจารณาเช่ารถยนต์จากเอกชนเป็นคราว ๆ ไป

หมวด ๒

รถประจำตำแหน่ง

ข้อ ๑๒ 
บุคคลที่สำนักงานจะจัดรถประจำตำแหน่งให้ ได้แก่ ประธานศาลปกครองสูงสุด
รองประธานศาลปกครองสูงสุด ตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองสูงสุด
ตุลาการศาลปกครองสูงสุด อธิบดีศาลปกครองชั้นต้น รองอธิบดีศาลปกครองชั้นต้น
เลขาธิการ และรองเลขาธิการ สำนักงานศาลปกครอง โดยให้มีได้ตำแหน่งละหนึ่งคัน

ข้อ ๑๓ 
รถประจำตำแหน่ง ให้ใช้ในการปฏิบัติราชการในตำแหน่งหน้าที่
หรือที่ได้รับมอบหมายโดยชอบ หรืองานที่เกี่ยวเนื่องโดยตรงกับงานในตำแหน่งหน้าที่
หรือฐานะที่ดำรงตำแหน่งนั้น
รวมตลอดถึงการใช้เพื่อเดินทางไปกลับระหว่างที่พักและสถานที่ปฏิบัติงาน
และเพื่อการอื่นที่จำเป็นและเหมาะสมแก่การดำรงตำแหน่งหน้าที่ของตนในทางราชการและสังคม

ข้อ ๑๔ 
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งเป็นผู้รับผิดชอบค่าเชื้อเพลิงและวัสดุที่ใช้ในการบำรุงรักษารถประจำตำแหน่ง
และในกรณีที่ประสงค์จะให้สำนักงานทำสัญญาประกันภัยรถประจำตำแหน่ง
ผู้นั้นต้องรับผิดชอบค่าเบี้ยประกันภัยตามสัญญาประกันภัย
การนำรถประจำตำแหน่งไปใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ซึ่งนอกเหนือไปจากหน้าที่ปกติประจำ
ให้เบิกจ่ายค่าเชื้อเพลิงได้ตามความเป็นจริง  ทั้งนี้
ต้องได้รับการรับรองจากประธานศาลปกครองสูงสุดหรือเลขาธิการ แล้วแต่กรณี
ว่าได้มีการนำรถประจำตำแหน่งไปใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวจริง

ข้อ ๑๕ 
การเก็บรักษารถประจำตำแหน่ง ให้อยู่ในความควบคุมและความรับผิดชอบของผู้ใช้รถประจำตำแหน่ง

ข้อ ๑๖ 
เมื่อเกิดการสูญหายหรือเสียหายขึ้นกับรถประจำตำแหน่ง
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งหรือพนักงานขับรถรายงานให้เลขาธิการทราบในทันที
เมื่อมีการแจ้งว่ารถประจำตำแหน่งสูญหายหรือเสียหายตามวรรคหนึ่งแล้ว
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งดำเนินการดังนี้
(๑)
หากรถประจำตำแหน่งสูญหาย
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งจัดทำบันทึกรายงานการสูญหายเสนอต่อเลขาธิการ
โดยอย่างน้อยต้องมีรายละเอียดแสดงถึงยี่ห้อของรถ หมายเลขทะเบียน
วันเวลาสถานที่และการใช้งานในขณะเกิดเหตุ และเหตุการณ์แวดล้อมอื่น ๆ
พร้อมทั้งแนบสำเนาบันทึกประจำวันของสถานีตำรวจมาพร้อมกับบันทึกรายงานการสูญหายด้วย
(๒)
หากรถประจำตำแหน่งเกิดความเสียหาย
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งจัดทำรายงานความเสียหายที่เกิดขึ้นเสนอต่อเลขาธิการ
โดยใช้แบบ ร. ๖ ท้ายระเบียบนี้

ข้อ ๑๗ 
ในกรณีที่รถประจำตำแหน่งคันที่สูญหายหรือเสียหายเป็นรถที่ได้ทำสัญญาประกันภัยไว้
ความรับผิดชอบของผู้ใช้รถประจำตำแหน่งให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้
(๑)
หากรถประจำตำแหน่งสูญหาย
ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในส่วนที่นอกเหนือจากที่สำนักงานได้รับตามสัญญาประกันภัยเฉพาะกรณีที่การสูญหายนั้นเกิดจากความจงใจหรือประมาทเลินเล่อของตนนั้น
แต่ถ้าการสูญหายนั้นเกิดขึ้นในระหว่างที่ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งอนุญาตให้บุคคลใดนำรถประจำตำแหน่งไปใช้นอกเหนือจากหน้าที่ปกติประจำ
ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทน แม้ด้วยเหตุสุดวิสัย
(๒)
หากรถประจำตำแหน่งเกิดความเสียหาย
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งเป็นผู้ดำเนินการติดต่อกับผู้รับประกันภัยในนามของสำนักงาน
เพื่อซ่อมแซมรถประจำตำแหน่งให้คงสภาพดีตามเดิม ส่วนในกรณีที่ไม่อาจให้ผู้รับประกันภัยดำเนินการซ่อมแซมได้
ให้ผู้นั้นรับผิดในส่วนที่นอกเหนือจากที่สำนักงานได้รับตามสัญญาประกันภัยเฉพาะกรณีที่ความเสียหายนั้นเกิดจากความจงใจหรือประมาทเลินเล่อของตน
แต่ถ้าความเสียหายนั้นเกิดขึ้นเพราะความผิดของผู้ขับขี่รถประจำตำแหน่ง
ที่มิใช่ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งหรือพนักงานขับรถหรือมิใช่อยู่ในระหว่างการควบคุมการใช้รถของผู้ใช้รถประจำตำแหน่ง
ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแม้ด้วยเหตุสุดวิสัย

ข้อ ๑๘ 
ในกรณีที่รถประจำตำแหน่งคันที่สูญหายหรือเสียหายมิได้ทำสัญญาประกันภัยไว้ ให้นำความในข้อ
๑๗ มาใช้บังคับกับการพิจารณาความรับผิดของผู้ใช้รถประจำตำแหน่งโดยอนุโลม
ในกรณีที่ความเสียหายเกิดขึ้นเพราะความผิดของบุคคลภายนอก
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งเป็นผู้เรียกร้องค่าสินไหมทดแทนเพื่อเป็นค่าซ่อมแซมจากบุคคลภายนอกในนามของสำนักงาน

ข้อ ๑๙ 
ในกรณีที่สำนักงานมีความจำเป็นต้องใช้รถประจำตำแหน่งคันที่เสียหายซึ่งอยู่ในระหว่างการดำเนินการหาตัวผู้รับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทน
ให้เลขาธิการพิจารณาอนุมัติซ่อมรถคันนั้น โดยเบิกจ่ายจากเงินงบประมาณไปก่อนได้

ข้อ ๒๐ 
ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งต้องคืนรถประจำตำแหน่งให้แก่สำนักงานภายในสามสิบวันนับแต่วันที่พ้นจากตำแหน่งหรือส่งมอบงาน
แล้วแต่กรณี
ในกรณีที่ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งถึงแก่ความตาย
ให้เลขาธิการเรียกรถประจำตำแหน่งคืนภายในสามสิบวัน นับแต่วันถึงแก่ความตาย
เว้นแต่เลขาธิการเห็นสมควรให้ผ่อนผันตามควรแก่พฤติการณ์ แต่ต้องไม่เกินหกสิบวัน
นับแต่วันถึงแก่ความตาย

หมวด ๓

รถส่วนกลาง

ข้อ ๒๑ 
รถส่วนกลาง ให้ใช้เพื่อกิจการอันเป็นส่วนรวมของศาลปกครองหรือสำนักงานหรือเพื่อประโยชน์ของทางราชการ
โดยให้เลขาธิการเป็นผู้พิจารณาอนุญาต
การขออนุญาตใช้รถส่วนกลางตามวรรคหนึ่งให้ใช้แบบ
ร. ๔ ท้ายระเบียบนี้

ข้อ ๒๒ 
ให้เลขาธิการมีอำนาจพิจารณาทำสัญญาประกันภัยรถส่วนกลางได้ตามความจำเป็นและเหมาะสม

ข้อ ๒๓ 
การนำรถส่วนกลางไปใช้ในลักษณะรถประจำตำแหน่งจะกระทำมิได้
เว้นแต่กรณีที่รถประจำตำแหน่งของผู้ดำรงตำแหน่งผู้ใดต้องเข้ารับการซ่อมแซมหรือซ่อมบำรุงเป็นเวลาเกินกว่าสามวัน
ผู้นั้นอาจขออนุญาตยืมรถส่วนกลางไปใช้ในลักษณะรถประจำตำแหน่งเป็นการชั่วคราวได้
และในกรณีเช่นนี้ให้ผู้ใช้รถคันดังกล่าวเป็นผู้จ่ายค่าเชื้อเพลิง
และให้นำความในข้อ ๑๗ และข้อ ๑๘
มาใช้บังคับกับการสูญหายหรือความเสียหายที่เกิดขึ้นกับรถคันนั้นในระหว่างนั้นโดยอนุโลม

ข้อ ๒๔ 
ให้สำนักงานจัดให้มีบันทึกการใช้รถส่วนกลางประจำรถแต่ละคันตามแบบ ร. ๕
ท้ายระเบียบนี้

ข้อ ๒๕ 
การเก็บรักษารถส่วนกลาง ให้เก็บรักษาไว้ ณ สถานที่ที่สำนักงานกำหนด
เว้นแต่ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นเลขาธิการอาจอนุญาตให้นำรถไปเก็บรักษาที่อื่นเป็นการชั่วคราวหรือเป็นครั้งคราวได้
การนำรถส่วนกลางไปเก็บรักษาที่อื่นตามวรรคหนึ่ง
ผู้รับผิดชอบในการเก็บรักษารถคันนั้นต้องจัดทำคำขออนุญาต
โดยแสดงเหตุจำเป็นและรายละเอียดของสถานที่ที่จะนำรถคันดังกล่าวไปเก็บรักษาซึ่งแสดงให้เห็นได้อย่างชัดเจนว่ามีความปลอดภัยเพียงพอ
เพื่อประกอบการพิจารณาด้วยทุกครั้ง

ข้อ ๒๖ 
เมื่อเกิดการสูญหายหรือความเสียหายขึ้นกับรถส่วนกลาง ให้พนักงานขับรถ
หรือผู้รับผิดชอบในการเก็บรักษารถตามข้อ ๒๕ แล้วแต่กรณี
แจ้งต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงเลขาธิการเพื่อทราบในทันที และให้นำความในข้อ
๑๖ วรรคสอง
มาใช้บังคับกับการจัดทำบันทึกรายงานการสูญหายและรายงานความเสียหายโดยอนุโลม
ให้สำนักงานดำเนินการหาตัวผู้รับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนสำหรับการสูญหายหรือความเสียหายที่เกิดขึ้นกับรถส่วนกลาง
ในกรณีที่รถคันนั้นได้ทำสัญญาประกันภัยไว้
ให้พิจารณาเฉพาะส่วนของค่าสินไหมทดแทนนอกเหนือจากที่สำนักงานได้รับตามสัญญาประกันภัย
ในกรณีที่การสูญหายหรือความเสียหายของรถส่วนกลางเกิดขึ้นในระหว่างการปฏิบัติราชการของตุลาการศาลปกครอง
ข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง และลูกจ้างสำนักงานศาลปกครอง
ผู้ที่ต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนจะรับผิดเฉพาะกรณีที่เกิดจากความจงใจหรือประมาทเลินเล่อของตนเท่านั้น
แต่ถ้าการสูญหายหรือความเสียหายดังกล่าวเกิดขึ้นในระหว่างที่ผู้นั้นนำรถไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต
ให้บุคคลอื่นใช้ หรือนำไปเก็บไว้ ณ สถานที่ที่มิได้รับอนุญาต
ผู้นั้นต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในทุกกรณีแม้ว่าจะเกิดด้วยเหตุสุดวิสัย
เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่า
ถึงอย่างไรการสูญหายหรือความเสียหายก็จะเกิดแก่รถคันนั้นอยู่นั่นเอง
ในกรณีที่สำนักงานมีความจำเป็นต้องใช้รถส่วนกลางคันที่เสียหาย
ซึ่งอยู่ในระหว่างการดำเนินการหาตัวผู้รับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทน
ให้เลขาธิการพิจารณาอนุมัติซ่อมรถคันนั้นโดยเบิกจ่ายจากเงินงบประมาณไปก่อนได้

ข้อ ๒๗ 
ให้นำความในหมวด ๓ มาใช้บังคับโดยอนุโลมกับรถราชการซึ่งได้จัดหามาเพื่อเป็นรถประจำตำแหน่งแต่ยังมิได้ส่งมอบแก่ผู้ใช้รถประจำตำแหน่ง

ข้อ ๒๘ 
ในแต่ละปีงบประมาณ
สำนักงานต้องสำรวจและกำหนดเกณฑ์การใช้สิ้นเปลืองเชื้อเพลิงของรถส่วนกลาง
เพื่อเป็นหลักฐานในการเบิกจ่ายเชื้อเพลิงและการตรวจสอบของเจ้าหน้าที่ตรวจสอบ

ประกาศ ณ วันที่ ๙
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๔
อักขราทร  จุฬารัตน
ประธานศาลปกครองสูงสุด
ประธานกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีรถราชการของสำนักงานศาลปกครอง ประเภทรถประจำตำแหน่ง (ร. ๑)
๒.
บัญชีรถราชการของสำนักงานศาลปกครอง ประเภทรถส่วนกลาง (ร. ๒)
๓.
รายละเอียดการซ่อมบำรุง (ร. ๓)
๔.
ใบขออนุญาตใช้รถส่วนกลาง (ร. ๔)
๕.
บันทึกการใช้รถส่วนกลาง (ร. ๕)
๖.
รายงานความเสียหายของรถราชการ (ร. ๖)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

อัมพิกา/แก้ไข
๒๙ สิงหาคม ๒๕๔๔

หทัยภัทร/แก้ไข
๒๓ มีนาคม ๒๕๕๐

ปณตภร/ปรับปรุง
๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๘/ตอนที่ ๑๕ ก/หน้า ๓/๑๕ มีนาคม ๒๕๔๔