atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
กฎ ก.พ. ฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2535) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2535 ว่าด้วยการรับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะหรือเชี่ยวชาญเฉพาะและตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูงหรือบริหาร

กฎ ก

กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๓๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๓๕
ว่าด้วยการรับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะหรือเชี่ยวชาญเฉพาะ
และตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูงหรือบริหารระดับกลาง[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๕) และมาตรา ๔๕ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติ ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕ ก.พ. จึงออกกฎ ก.พ.
ซึ่งได้รับอนุมัติจากคณะรัฐ มนตรีไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  กฎ ก.พ. นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑
เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นต้นไป

ข้อ ๒ 
ข้าราชการพลเรือนสามัญ ซึ่งดำรงตำแหน่งและปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะหรือเชี่ยวชาญเฉพาะตามที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกำหนด
ตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทวิชาชีพเฉพาะและประเภทเชี่ยวชาญเฉพาะ
ให้ได้รับเงิน ประจำตำแหน่งในบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะหรือเชี่ยวชาญเฉพาะดังนี้
(๑) ผู้ดำรงตำแหน่งระดับ ๘
ให้ได้รับในชั้นกลาง (ก) ขั้นที่ ๑
(๒) ผู้ดำรงตำแหน่งระดับ ๙
ให้ได้รับในชั้นกลาง (ข) ขั้นที่ ๑
(๓) ผู้ดำรงตำแหน่งระดับ ๑๐
ให้ได้รับในชั้นสูง (ก) ขั้นที่ ๑
(๔) ผู้ดำรงตำแหน่งระดับ ๑๑
ให้ได้รับในชั้นสูง (ข) ขั้นที่ ๑

ข้อ ๓  ข้าราชการพลเรือนสามัญ
ซึ่งดำรงตำแหน่งและปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูงหรือบริหารระดับกลางตามที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยการกำหนดตำแหน่งข้าราชการพลเรือนสามัญประเภทบริหารระดับสูงหรือบริหารระดับกลาง
ให้ได้รับเงินประจำตำแหน่งในบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูงหรือบริหารระดับกลางดังนี้
(๑) ผู้ดำรงตำแหน่งประเภทบริหารระดับกลาง ตำแหน่งระดับ ๘
ให้ได้รับในขั้น ก
(๒) ผู้ดำรงตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง ตำแหน่งระดับ ๙
ให้ได้รับในขั้น ๑
(๓) ผู้ดำรงตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง ตำแหน่งระดับ ๑๐ ให้ได้รับในขั้น
๒
(๔) ผู้ดำรงตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูง ตำแหน่งระดับ
๑๑ให้ได้รับในขั้น ๓

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๕
เกษม  สุวรรณกุล
รองนายกรัฐมนตรี
ผู้รับมอบหมายจากนายกรัฐมนตรี
ประธาน ก.พ.

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.พ. ฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๕ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕
กำหนดว่าการรับเงินประจำตำแหน่งประเภทวิชาชีพเฉพาะหรือเชี่ยวชาญเฉพาะและตำแหน่งประเภทบริหารระดับสูงหรือบริหารระดับกลาง
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดใน กฎ ก.พ.  จึงจำเป็นต้องออกกฎ ก.พ. นี้

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๑๐๕/หน้า ๕/๑ ตุลาคม ๒๕๓๕
กฎ ก.พ. ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2539) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2535 ว่าด้วยกรณีหย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ บกพร่องในหน้าที่ราชการหรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่ง

กฎ ก

กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ.๒๕๓๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ.๒๕๓๕
ว่าด้วยกรณีหย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ
บกพร่องในหน้าที่ราชการ
หรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ราชการ
ที่ปรากฏชัดแจ้ง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๕) และมาตรา ๑๑๕ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๓๕ ก.พ. จึงออกกฎ ก.พ. ซึ่งได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑]  กฎ ก.พ.
ฉบับนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒  ข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ใดหย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการบกพร่องในหน้าที่ราชการ
หรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งที่ราชการ และผู้มีอำนาจตามมาตรา ๕๒
เห็นว่าถ้าให้ผู้นั้นรับราชการต่อไปจะเป็นการเสียหายแก่ราชการในกรณีดังต่อไปนี้ถือเป็นกรณีที่ปรากฏชัดแจ้งซึ่งจะดำเนินการตามมาตรา
๑๑๕ โดยไม่สอบสวนก็ได้
(๑) กระทำหรือละเว้นกระทำการใดจนต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าผู้นั้นกระทำผิดแต่ให้รอการกำหนดโทษหรือกำหนดโทษแต่ให้รอการลงโทษไว้
และผู้บังคับบัญชาเห็นว่าข้อเท็จจริงที่ปรากฏตามคำพิพากษานั้นได้ความประจักษ์ชัดอยู่แล้ว
(๒) มีกรณีหย่อนความสามารถอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการบกพร่องในหน้าที่ราชการหรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ราชการและได้รับสารภาพเป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชาหรือให้ถ้อยคำรับสารภาพต่อผู้มีหน้าที่สืบสวนหรือต่อคณะกรรมการสอบสวนตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนและได้มีการบันทึกถ้อยคำรับสารภาพเป็นหนังสือ

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ มกราคม พ.ศ.๒๕๓๙
บรรหาร  ศิลปอาชา
นายกรัฐมนตรี
ประธาน ก.พ.

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.พ.ฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๑๕ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่า กรณีหย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ
บกพร่องในหน้าที่ราชการหรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ราชการ
ที่เป็นกรณีที่ปรากฏชัดแจ้งตามที่กำหนดในกฎ ก.พ.
ผู้บังคับบัญชาจะดำเนินการสั่งให้ออกจากราชการโดยไม่สอบสวนก็ได้  จึงจำเป็นต้องออกกฎ ก.พ. นี้

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๒ ก/หน้า ๔๒/๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๙
กฎ ก.พ. ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2535) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2535 ว่าด้วยโรค

กฎ ก

กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๓๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ.๒๕๓๕
ว่าด้วยโรค[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๕) และมาตรา ๓๐ (๕)
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕ ก.พ. จึงออกกฎ ก.พ.
ซึ่งได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีไว้ ดังต่อไปนี้

โรคตามมาตรา ๓๐ (๕) คือ
(๑) โรคเรื้อนในระยะติดต่อหรือในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
(๒) วัณโรคในระยะอันตราย
(๓) โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
(๔) โรคติดยาเสพติดให้โทษ
(๕) โรคพิษสุราเรื้อรัง

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓ สิงหาคม พ.ศ.๒๕๓๕
เกษม  สุวรรณกุล
รองนายกรัฐมนตรี
ผู้รับมอบหมายจากนายกรัฐมนตรี
ประธาน ก.พ.

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.พ. ฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓๐ (๕) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๓๕ กำหนดว่าผู้ที่จะเข้ารับราชการเป็นข้าราชการการพลเรือน
ต้องไม่เป็นโรคตามที่กำหนดในกฎ ก.พ. 
จึงจำเป็นต้องออกกฎ ก.พ. นี้

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๑๗/หน้า ๘/๓ สิงหาคม ๒๕๓๕
กฎ ก.พ. ฉบับที่ 8 (พ.ศ. 2536) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2535 ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือน หรือลดขั้นเงินเดือน

กฎ ก

กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๓๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๓๕
ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์
ตัดเงินเดือน หรือลดขั้นเงินเดือน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๕) และมาตรา ๑๐๓
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕ ก.พ. จึงออกกฎ ก.พ.
ซึ่งได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑]  กฎ ก.พ.
นี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒  ในกฎ
ก.พ. นี้
หัวหน้าส่วนราชการที่ต่ำกว่ากอง หมายความว่า
ข้าราชการพลเรือนซึ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าส่วนราชการและดำรงตำแหน่งตั้งแต่ระดับ
๕ ลงมา และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๔๓
ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะหัวหน้าส่วนราชการที่ต่ำกว่ากองด้วย
ผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้ากอง
หมายความรวมถึงหัวหน้าส่วนราชการซึ่งดำรงตำแหน่งระดับ ๘ ระดับ ๗ หรือระดับ ๖
หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๔๓ ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้ากองด้วย
หัวหน้าส่วนราชการที่สูงกว่ากอง หมายความว่า
ข้าราชการพลเรือนที่ได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าส่วนราชการและดำรงตำแหน่งระดับ ๙
และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๔๓
ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะหัวหน้าส่วนราชการที่สูงกว่ากองด้วย

ข้อ ๓ 
เลขานุการกรม ผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้ากอง และหัวหน้าส่วนราชการที่ต่ำกว่ากองซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕%
และเป็นเวลาไม่เกินหนึ่งเดือน

ข้อ ๔ 
หัวหน้าส่วนราชการที่สูงกว่ากองซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕%
และเป็นเวลาไม่เกินสองเดือน

ข้อ ๕ 
นายกรัฐมนตรีในฐานะหัวหน้ารัฐบาล และรัฐมนตรีเจ้าสังกัด ปลัดกระทรวง อธิบดีและผู้ว่าราชการจังหวัด
และผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๔๓ ให้บังคับบัญชาส่วนราชการ หรือหน่วยงานในฐานะอธิบดี
ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕% และเป็นเวลาไม่เกินสามเดือน
หรือลดขั้นเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกินหนึ่งขั้น

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๖
ชวน  หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี
ประธาน ก.พ.

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.พ. ฉบับนี้คือ โดยที่มาตรา ๑๐๓
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่า การลงโทษภาคทัณฑ์
ตัดเงินเดือน หรือลดขั้นเงินเดือน ผู้บังคับบัญชาใดจะมีอำนาจสั่งลงโทษผู้อยู่ใต้บังคับบัญชา
ในสถานโทษและอัตราโทษใด ได้เพียงใด ให้เป็นไปตามที่กำหนดในกฎ ก.พ.  จึงจำเป็นต้องออกกฎ ก.พ. นี้

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๑๖๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๑/๒๕ ตุลาคม ๒๕๓๖
กฎ ก.พ. ฉบับที่ 9 (พ.ศ. 2518) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2518 ว่าด้วยการร้องทุกข์และการพิจารณาเรื่องร้องทุกข์

กฎ ก

กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๙ (พ.ศ.๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ.๒๕๑๘
ว่าด้วยการร้องทุกข์และการพิจารณา
เรื่องร้องทุกข์[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๒) และมาตรา ๑๐๒
แห่งพระราชบัญญัติข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.พ. ออกกฎ ก.พ. ไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ข้าราชการพลเรือนสามัญร้องทุกข์ได้สำหรับตนเองเท่านั้นจะร้องทุกข์แทนคนอื่นหรือมอบหมายให้คนอื่นร้องทุกข์แทนไม่ได้

ข้อ ๒ 
เหตุร้องทุกข์ต้องเกิดจากผู้บังคับบัญชาใช้อำนาจหน้าที่ปฏิบัติต่อผู้ร้องทุกข์โดยไม่ถูกต้องหรือไม่ปฏิบัติต่อผู้ร้องทุกข์ให้ถูกต้องตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือนเป็นกรณีที่ไม่มีสิทธิอุทธรณ์
ในการนี้ให้ร้องทุกข์ภายในสามสิบวันนับแต่วันทราบหรือควรได้ทราบเรื่องอันเป็นเหตุให้ร้องทุกข์

ข้อ ๓ 
การร้องทุกข์
ในชั้นต้นให้ร้องทุกข์ด้วยวาจาต่อผู้บังคับบัญชาเหนือตนขึ้นไปชั้นหนึ่งเสียก่อน หากได้รับคำชี้แจงไม่เป็นที่พอใจหรือไม่ได้รับคำชี้แจงภายในเจ็ดวันนับแต่วันร้องทุกข์ด้วยวาจา
จึงให้ผู้ร้องทุกข์นั้นยื่นเรื่องร้องทุกข์เป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๗
ภายในสามวันนับแต่วันทราบคำชี้แจงหรือไม่ได้รับคำชี้แจง
แต่ทั้งนี้ไม่กระทบกระเทือนสิทธิของผู้ร้องทุกข์ในเรื่องกำหนดเวลาตามข้อ ๒

ข้อ ๔ 
ในกรณีที่ผู้ร้องทุกข์ไม่อาจร้องทุกข์ด้วยวาจาตามข้อ ๓
ได้ก็ให้ยื่นเรื่องร้องทุกข์เป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๗
ภายในสามสิบวันนับแต่วันทราบหรือควรได้ทราบเรื่องอันเป็นเหตุให้ร้องทุกข์

ข้อ ๕ 
เมื่อได้รับคำร้องทุกข์ด้วยวาจาจากผู้ใต้บังคับบัญชา
ให้ผู้บังคับบัญชาชี้แจงทำความเข้าใจกับผู้ร้องทุกข์โดยเร็ว
หากเป็นเรื่องที่ผู้บังคับบัญชาดังกล่าวไม่อาจชี้แจงได้
ก็ให้รีบรายงานตามลำดับชั้นจนถึงผู้บังคับบัญชาผู้มีอำนาจ
การรับคำร้องทุกข์ด้วยวาจา การชี้แจงทำความเข้าใจหรือไม่อาจชี้แจงได้ให้ผู้บังคับบัญชาบันทึกไว้

ข้อ ๖ 
การร้องทุกข์เป็นหนังสือ อย่างน้อยต้องประกอบด้วยสาระสำคัญ ดังต่อไปนี้
(๑) ระบุเรื่องอันเป็นเหตุให้ร้องทุกข์
(๒) ระบุความประสงค์ของการร้องทุกข์
(๓) ลงลายมือชื่อและตำแหน่งของผู้ร้องทุกข์

ข้อ ๗ 
การร้องทุกข์เป็นหนังสือ
ให้ร้องต่ออธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัดผู้บังคับบัญชา แล้วแต่กรณี
ในกรณีที่เหตุร้องทุกข์เกิดจากอธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัดผู้บังคับบัญชาให้ร้องต่อปลัดกระทรวงผู้บังคับบัญชาของผู้ร้องทุกข์
ในกรณีที่เหตุร้องทุกข์เกิดจากปลัดกระทรวงผู้บังคับบัญชาให้ร้องต่อรัฐมนตรีเจ้าสังกัด
ในกรณีที่เหตุร้องทุกข์เกิดจากรัฐมนตรีเจ้าสังกัด
ให้ร้องต่อนายกรัฐมนตรีในฐานะหัวหน้ารัฐบาล กรณีเช่นนี้ ให้ ก.พ.
เป็นผู้พิจารณาเสนอนายกรัฐมนตรีเพื่อพิจารณาสั่งการ

ข้อ ๘ 
ให้ผู้บังคับบัญชาตามข้อ ๗ พิจารณาวินิจฉัยเรื่องร้องทุกข์ให้เสร็จภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับเรื่องร้องทุกข์นั้น
แล้วแจ้งคำวินิจฉัยให้ผู้ร้องทุกข์ทราบเป็นหนังสือโดยเร็ว
การวินิจฉัยของผู้บังคับบัญชาให้เป็นที่สุด
จะร้องทุกข์ต่อไปอีกมิได้

ข้อ ๙ 
การนับเวลาตามกฎ ก.พ.นี้ สำหรับเวลาเริ่มต้นให้นับวันถัดจากวันแรกแห่งเวลานั้นเป็นวันเริ่มนับเวลา
ส่วนเวลาสิ้นสุดนั้น ถ้าวันสุดท้ายแห่งเวลาตรงกับวันหยุดราชการให้นับวันเริ่มเปิดราชการใหม่เป็นวันสุดท้ายแห่งเวลา

ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ.๒๕๑๘
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์  ปราโมช
นายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๘๖/หน้าพิเศษ ๔๔/๙ กันยายน ๒๕๑๘
กฎ ก.พ. ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2518) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2518 ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฎชัดแจ้ง

กฎ ก

กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๒) และมาตรา ๘๗
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.พ.ออกกฎ ก.พ.ไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงในกรณีดังต่อไปนี้
เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง คือ
(๑) กระทำความผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุกหรือโทษที่หนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุด
ให้จำคุกหรือให้รับโทษที่หนักกว่าจำคุก เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๒) ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่าสิบห้าวัน
และผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนแล้ว เห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควร
หรือเห็นว่ามีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ

ข้อ ๒ 
กรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งตามข้อ ๑ ผู้มีอำนาจตามมาตรา ๘๖ หรือมาตรา ๙๒ วรรคสาม
แล้วแต่กรณี จะสั่งลงโทษให้ออก ปลดออก หรือไล่ออก โดยไม่สอบสวนก็ได้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ.๒๕๑๘
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์  ปราโมช
นายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๘๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๕/๙ กันยายน ๒๕๑๘
กฎ ก.พ. ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2518) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2518 ว่าด้วยการให้ข้าราชการพลเรือนสามัญได้รับเงินเดือนสูงกว่าหรือต่ำกว่าขั้นต่ำหรือสูงกว่าขั้นสูงของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง

กฎ ก

กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยการให้ข้าราชการพลเรือนสามัญ
ได้รับเงินเดือนสูงกว่าหรือต่ำกว่าขั้นต่ำ
หรือสูงกว่าขั้นสูงของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๒) และมาตรา ๓๗ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.พ. ออกกฎ ก.พ. ไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ใดได้รับตำแหน่งให้ดำรงตำแหน่งระดับใด
ให้ได้รับเงินเดือนในขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่งระดับนั้น เว้นแต่
(๑) ผู้นั้นได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของระดับนั้นอยู่แล้ว
ให้ได้รับเงินเดือนในอัตราเท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่
(๒) ผู้นั้นได้รับปริญญาหรือประกาศนียบัตรวิชาชีพ ซึ่ง ก.พ.
รับรองว่าเป็นคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งใดระดับใด
และกำหนดเงินเดือนที่ควรได้รับในขั้นใด ให้ผู้นั้นได้รับเงินเดือนในขั้นที่ ก.พ. กำหนดนั้น
แต่ทั้งนี้ต้องอยู่ในหลักเกณฑ์ดังต่อไปนี้ด้วย คือ
(ก) ผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับ ๑
ให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าขั้น ๑,๒๒๐ บาท
(ข) ผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับ ๒
ให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าขั้น ๑,๕๕๐ บาท
(ค) ผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับ ๓
ให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าขั้น ๒,๓๗๐ บาท
(๓) ผู้นั้นได้รับปริญญาหรือประกาศนียบัตรวิชาชีพเพิ่มขึ้นหรือสูงขึ้น
และ ก.พ. รับรองว่า
ปริญญาหรือประกาศนียบัตรวิชาชีพที่ได้รับเพิ่มขึ้นหรือสูงขึ้นนั้นมีคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งที่ได้รับแต่งตั้ง
อธิบดีผู้บังคับบัญชาหรือผู้บังคับบัญชาที่ได้รับมอบหมายจากอธิบดีอาจปรับให้ได้เงินเดือนในขั้นตามที่
ก.พ. อนุมัติได้ ตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดใน (๒)
(๔) ในกรณีที่ ก.พ.
ได้กำหนดเงินเดือนขั้นต่ำสำหรับตำแหน่งระดับใด ในสายงานใด ไว้ในมาตรฐานกำหนดตำแหน่งสูงกว่าเงินเดือนขั้นต่ำของระดับนั้น
ให้ผู้นั้นได้รับเงินเดือนในขั้นที่ ก.พ. กำหนดนั้น
(๕) ผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งในระดับที่สูงขึ้น
ถ้าได้รับเงินเดือนต่ำกว่าขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง
ให้ได้รับเงินเดือนในอัตราเท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่ไปก่อน เว้นแต่ ก.พ. จะได้พิจารณากำหนดเป็นอย่างอื่น

ข้อ ๒ 
ข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับใด
ถ้าได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นสูงของระดับนั้นอยู่แล้ว
ให้ได้รับเงินเดือนในอัตราเท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่

ข้อ ๓ 
ข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งตามมาตรา ๔๓ มาตรา ๕๒
มาตรา ๕๓ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๖ มาตรา ๕๗ มาตรา ๕๘ และมาตรา ๖๑ แห่งพระราชบัญญัติข้าราชการพลเรือน
พ.ศ.๒๕๑๘ ให้ได้รับเงินเดือนตามที่บัญญัติไว้ในมาตรานั้น ๆ

ข้อ ๔ 
กรณีอื่นนอกจากที่ได้กำหนดไว้ในกฎ ก.พ. นี้ ให้เสนอ ก.พ. พิจารณาอนุมัติเป็นราย
ๆ ไป

บทเฉพาะกาล

ข้อ ๕ 
ข้าราชการพลเรือนสามัญผู้ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับใดเป็นครั้งแรก
ตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘
ให้ได้รับเงินเดือนในอัตราเท่ากับเงินเดือนที่ได้รับอยู่
สำหรับผู้ที่ได้รับเงินเดือนยังไม่ถึงขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง
ก.พ.จะได้กำหนดการปรับอัตราเงินเดือนให้ได้รับเพิ่มขึ้นเป็นรายปีทุก ๆ ปี
ตามกำลังเงินงบประมาณแผ่นดินจนกว่าจะเข้าขั้นต่ำตามบัญชีอัตราเงินเดือนข้าราชการพลเรือนท้ายพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๑๘

ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๘
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์  ปราโมช
นายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๘๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๓/๙ กันยายน ๒๕๑๘
กฎ ก.พ. ฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2518) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2518 ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือน หรือลดขั้นเงินเดือน

กฎ ก

กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์
ตัดเงินเดือน
หรือลดขั้นเงินเดือน[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๒) และมาตรา ๘๕
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.พ.ออกกฎ ก.พ.ไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ในกฎ
ก.พ. นี้
หัวหน้าส่วนราชการที่ต่ำกว่าหัวหน้าแผนก หมายความว่า
ข้าราชการพลเรือนสามัญซึ่งได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าส่วนราชการ
และดำรงตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๒ ลงมา และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา
๓๕ ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะหัวหน้าส่วนราชการที่ต่ำกว่าหัวหน้าแผนกด้วย
หัวหน้าแผนก หมายความรวมถึงหัวหน้าส่วนราชการซึ่งดำรงตำแหน่งระดับ
๓ หรือระดับ ๔ หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๓๕
ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะหัวหน้าแผนกด้วย
หัวหน้ากองหรือผู้อำนวยการกอง หมายความรวมถึงหัวหน้าส่วนราชการซึ่งดำรงตำแหน่งระดับ
๕ ระดับ ๖ ระดับ ๗ หรือระดับ ๘ หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๓๕
ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะหัวหน้ากองหรือผู้อำนวยการกองด้วย

ข้อ ๒ 
หัวหน้าส่วนราชการที่ต่ำกว่าหัวหน้าแผนกซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัย
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕% และเป็นเวลาไม่เกินหนึ่งเดือน

ข้อ ๓ 
หัวหน้าแผนกซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัย
หรือมีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๑๐ %
และเป็นเวลาไม่เกินหนึ่งเดือน

ข้อ ๔ 
หัวหน้ากองหรือผู้อำนวยการกองซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัย
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๑๐%
และเป็นเวลาไม่เกินสองเดือน

ข้อ ๕ 
อธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัดซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัย
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๑๐%
และเป็นเวลาไม่เกินสี่เดือน หรือสั่งลงโทษลดขั้นเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกินหนึ่งขั้น

ข้อ ๖ 
ปลัดกระทรวงซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการพลเรือนสามัญผู้กระทำผิดวินัย
หรือรัฐมนตรีเจ้าสังกัด หรือนายกรัฐมนตรีในฐานะหัวหน้ารัฐบาล
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๑๐% และเป็นเวลาไม่เกินหกเดือน
หรือสั่งลงโทษลดขั้นเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกินสองขั้น

ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๘
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์  ปราโมช
นายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๘๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๕/๙กันยายน ๒๕๑๘
กฎ ก.พ. ฉบับที่ 1 (พ.ศ. 2518) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2518 ว่าด้วยโรค

กฎ ก

กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๑ (พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยโรค[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๒) และมาตรา ๒๔ (๕)
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.๒๕๑๘ ก.พ.ออกกฎ ก.พ.ไว้ ดังต่อไปนี้

โรคตามมาตรา ๒๔ (๕) คือ
(๑) โรคเรื้อน
(๒) วัณโรคในระยะอันตราย
(๓) โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
(๔) โรคยาเสพติดให้โทษอย่างร้ายแรง
(๕) โรคพิษสุราเรื้อรัง

ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๘
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์  ปราโมช
นายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๘๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๙ กันยายน ๒๕๑๘
กฎ ก.พ. ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2518) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2518 ว่าด้วยการสั่งให้ข้าราชการพลเรือนสามัญประจำกระทรวง ประจำทบวง ประจำกรม ประจำกอง หรือประจำจังหวัด

กฎ ก

กฎ ก.พ.
ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยการสั่งให้ข้าราชการพลเรือนสามัญ
ประจำกระทรวง ประจำทบวง
ประจำกรม
ประจำกอง
หรือประจำจังหวัด[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๒) และมาตรา ๖๑
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.พ.ออกกฎ ก.พ. ไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
การสั่งให้ข้าราชการพลเรือนสามัญประจำกระทรวง ประจำทบวง ประจำกรม ประจำกอง
หรือประจำจังหวัด ให้พิจารณาสั่งได้ในกรณีดังต่อไปนี้
(๑) กรณีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง
หรือต้องหาว่ากระทำผิดอาญา อันมิใช่เป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
และหากให้ผู้นั้นคงอยู่ในตำแหน่งต่อไปจะเป็นอุปสรรคต่อการสืบสวนสอบสวนหรือเสียหายแก่ราชการ
(๒) กรณีไปศึกษาในประเทศหรือต่างประเทศหรือฝึกอบรม
หรือดูงานในต่างประเทศ
(๓) กรณีอื่นที่มีความจำเป็นพิเศษ เพื่อประโยชน์แก่ราชการ

ข้อ ๒ 
การสั่งให้ข้าราชการพลเรือนสามัญประจำกระทรวง ประจำทบวง ประจำกรม ประจำกอง
หรือประจำจังหวัด ตามข้อ ๑ ให้สั่งได้เป็นการชั่วคราวและตามความจำเป็น แต่ความข้อ
๑ (๑) และ (๓) ต้องไม่เกิน ๖ เดือน ถ้าเกินกำหนดเวลาดังกล่าว ให้เสนอ ก.พ. เพื่อพิจารณาอนุมัติเป็นราย
ๆ ไป

ข้อ ๓ 
ให้ผู้มีอำนาจสั่งบรรจุตามมาตรา ๔๔
เป็นผู้สั่งให้ข้าราชการพลเรือนสามัญประจำกระทรวง ประจำทบวง ประจำกรม ประจำกอง
หรือประจำจังหวัด โดยให้พ้นจากตำแหน่งหน้าที่เดิม นับแต่วันประจำกระทรวง ทบวง กรม
กอง หรือจังหวัด แล้วแต่กรณี ได้ตามวิธีดังนี้
(๑) การสั่งให้ประจำกระทรวงหรือทบวง แล้วแต่กรณี
ให้สั่งได้สำหรับผู้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๑๐ ขึ้นไป
(๒) การสั่งให้ประจำกรม ประจำกอง หรือประจำจังหวัด
แล้วแต่กรณี ให้สั่งได้สำหรับผู้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ระดับ ๙ ลงมา

ข้อ ๔ 
เมื่อหมดความจำเป็น หรือเมื่อครบกำหนดเวลาตามที่กล่าวในข้อ ๒ แล้ว
ให้ผู้มีอำนาจตามมาตรา ๔๔
สั่งแต่งตั้งให้ผู้นั้นดำรงตำแหน่งเดิมหรือตำแหน่งในระดับเดียวกันที่ต้องใช้คุณสมบัติเฉพาะที่ผู้นั้นมีอยู่

ข้อ ๕ 
ให้ข้าราชการพลเรือนสามัญที่ถูกสั่งไปประจำกระทรวง ประจำทบวง ประจำกรม
ประจำกอง หรือประจำจังหวัด ได้รับเงินเดือนในระดับขั้นเท่าที่ได้รับอยู่เดิม
เพื่อประโยชน์ในการแต่งตั้ง การเลื่อนขั้นเงินเดือน
การรักษาวินัย และการออกจากราชการของข้าราชการพลเรือนสามัญที่ถูกสั่งไปประจำกระทรวง
ประจำทบวง ประจำกรม ประจำกอง หรือประจำจังหวัด ตามกฎ ก.พ.นี้
ให้ถือเสมือนว่าข้าราชการดังกล่าวดำรงตำแหน่งเดิม

ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๘
หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์  ปราโมช
นายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๑๘๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๒/๙ กันยายน ๒๕๑๘
กฎ ก.พ.ฉบับที่ 51 (พ.ศ.2497) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2497 ว่าด้วยการเทียบตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงวัฒนธรรม

กฎ

กฎ. ก.พ.
ฉบับที่ ๕๑ (พ.ศ.๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๔๘๗
ว่าด้วยการเทียบตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่น
ในสำนักงานปลัดกระทรวง
กระทรวงวัฒนธรรม[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑ (๘) และมาตรา ๒๖
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๔๙๗ ก.พ. ออกกฎ ก.พ. ไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  กฎ ก.พ.
นี้ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานปลัดกระทรวง กระทรวงวัฒนธรรม

ข้อ ๒ 
ตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่น ให้กำหนดเทียบกับตำแหน่งข้าราชการพลเรือน และให้กำหนดตำแหน่ง
ซึ่งเป็นตำแหน่งผู้บังคับบัญชาส่วนราชการ ดังต่อไปนี้
  ตำแหน่งที่เรียกชื่อ                     เทียบกับตำแหน่ง                      เป็นตำแหน่งผู้บังคับ
       อย่างอื่น                                                                             บัญชา
  วัฒนธรรมอำเภอ                      เสมียนพนักงาน                        ส่วนราชการวัฒนธรรม
       จัตวา                                                                       ประจำอำเภอ
ในฐานะ
                                                                                    หัวหน้าส่วนราชการที่
                                                                                    ต่ำกว่าหัวหน้าแผนก
วัฒนธรรมอำเภอตรี                        ประจำแผนก                        ส่วนราชการวัฒนธรรม
                                                                                    ประจำอำเภอในฐานะ
                                                                                    หัวหน้าส่วนราชการที่
                                                                                    ต่ำกว่าหัวหน้าแผนก
  ผู้ช่วยวัฒนธรรม
       จังหวัด                                      
  วัฒนธรรมจังหวัด                        หัวหน้าแผนก                        ส่วนราชการวัฒนธรรม
                                                                                    ประจำจังหวัดในฐานะ
                                                                                    หัวหน้าแผนก

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ ตุลาคม พ.ศ.๒๔๙๗
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี ประธาน ก.พ.

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๗๑/ตอนที่ ๗๖/หน้า ๑๗๓๒/๒๓ พฤศจิกายน ๒๔๙๗