กฎกระทรวง ฉบับที่ 22 (พ.ศ. 2537) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. 2522 (ฉบับ Update ล่าสุด)

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๒๒ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ.
๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๒)
แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์
(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ.
๒๕๒๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒

ข้อ ๒ 
รถยนตร์ต้องมีเครื่องอุปกรณ์สำหรับรถ ดังต่อไปนี้
(๑) โคมไฟดังต่อไปนี้
ที่มีกำลังไฟและความส่องสว่างตามที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด
(ก) โคมไฟแสงพุ่งไกล แสงขาวหรือเหลืองอ่อน จำนวน
๒ ดวง ติดอยู่ในระดับเดียวกันที่ด้านหน้ารถข้างซ้ายและข้างขวา แห่งละ ๑ ดวง
โคมไฟทุกดวงต้องให้แสงสีเดียวกันสูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๔๐ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน
๑.๓๕ เมตร ในกรณีที่เป็นรถยนตร์สามล้อให้ใช้โคมไฟสว่างไกลเพียงดวงเดียวติดไว้ตรงกลางหน้ารถ
โคมไฟแสงพุ่งไกลจะให้แสงสว่างได้เฉพาะในขณะที่โคมไฟท้ายให้แสงสว่างด้วยเท่านั้น
เว้นแต่เป็นการให้แสดงสัญญาณชั่วขณะ
(ข) โคมไฟแสงพุ่งต่ำ แสงขาวเหลืองอ่อน
ที่ให้แสงเดียวกับโคมไฟแสงพุ่งไกล จำนวน ๒ ดวง
ติดอยู่ในระดับเดียวกันที่ด้านหน้ารถด้านซ้ายและข้างขวาแห่งละ ๑ ดวง
สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๔๐ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๑.๓๕
ห่างจากด้านล่างริมสุดของหน้ารถไม่เกิน ๔๐ เซนติเมตร ในกรณีที่เป็นรถยนต์สามข้อให้ใช้โคมไฟพุ่งต่ำเพียงดวงเดียวติดไว้ตรงกลางหน้ารถ
โคมไฟแสงพุ่งต่ำจะให้แสงสว่างได้เฉพาะในขณะที่โคมไฟท้ายให้แสงสว่างด้วยเท่านั้น
(ค) โคมไฟแสดงความกว้างของรถ
แสงขาวหรือเหลืองจำนวน ๒ ดวง แสดงแสงเดียวกันที่ด้านหน้าข้างซ้ายและข้างขวา
และแห่งละ ๑ ดวง โคมไฟทุกดวงต้องให้แสงสีเดียวกันสูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๓๕
เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๒.๑๐ เมตร ห่างจากด้านข้างริมทางสุดของหน้ารถ
โคมไฟแสดงความกว้างของรถจะให้แสงสว่างได้เฉพาะในขณะที่โคมไฟท้ายให้แสงสว่างด้วยเท่านั้น  ในกรณีที่เป็นรถยนตร์สามล้อ
โคมไฟแสดงความกว้างของรถต้องให้แสงสว่างพร้อมกับโคมแสงพุ่งไกลและโคมไฟพุ่งต่ำด้วย
(ง) โคมไฟเลี้ยว ชนิดใช้ไฟกระพริบ แสงเหลือง
ติดที่ด้านหน้าจำนวน ๒ ดวง และแสงเหลืองหรือแดงติดที่ด้านท้ายจำนวน ๒ ดวง หรือ ๔
ดวง ในกรณีที่รถมีความกว้างเกิน๒.๑๐ เมตร โคมไฟเลี้ยวด้านท้ายจะมีจำนวน ๖
ดวงก็ได้โดยให้ติดไว้ที่ข้างซ้ายและข้างขวามีจำนวนเท่ากันทั้งสองข้าง
โคมไฟทุกดวงที่ติดที่ด้านท้ายต้องให้แสงสีเดียวกัน ดวงริมสุดอยู่ห่างจากด้านข้างริมสุดของหน้ารถหรือท้ายรถไม่เกิน
๔๐ เซนติเมตร และดวงล่างสุดอยู่สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๓๕ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน
๒.๑๐ เมตร
โคมไฟเลี้ยวทุกดวงที่อยู่ข้างเดียวกันต้องกระพริบพร้อมกันในขณะที่รถให้สัญญาณเลี้ยว
(จ) โคมไฟท้าย แสงแดง จำนวน ๒ ดวง หรือ ๔ ดวง
ในกรณีที่รถมีความกว้างเกิน ๒.๑๐ เมตร จะมีจำนวน ๖ ดวงก็ได้
ติดอยู่ในระดับเดียวกันที่ด้านท้ายรถข้างซ้ายและข้างขวา
มีจำนวนเท่ากันทั้งสองข้าง 
สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๓๕ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๒.๑๐ เมตร
โคมไฟดวงริมสุดห่างจากด้านข้างริมสุดของท้ายรถไม่เกิน ๔๐ เซนติเมตร
(ฉ) โคมไฟหยุด แสงแดง จำนวน ๒ ดวง หรือ ๔ ดวง
ติดอยู่ในระดับเดียวกันที่ด้านท้ายรถข้างซ้ายและข้างขาว มีจำนวนเท่ากับทั้งสองข้าง
สูงจากผิวทางไม้น้อยกว่า ๒๕ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๒.๑๐ เมตร
โคมไฟดวงริมสุดห่างจากด้านข้ามริมสุดของท้ายรถไม่เกิน ๔๐ เซนติเมตร
โคมไฟหยุดจะให้แสงสว่างได้เฉพาะในขณะที่ใช้ห้ามล้อเท้าเท่านั้นและแสงต้องสม่ำเสมอคงที่ไม่กระพริบ
โคมไฟหยุดถ้ารวมอยู่ในโคมไฟท้ายจะต้องมีความสว่างมากกว่าความสว่างของโคมไฟท้ายนั้น
(ช) โคมไฟถอยหลัง แสงขาว จำนวนไม่เกิน ๒ ดวง
ติดอยู่ท้ายรถ สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๒๕ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๒.๑๐ เมตร
ในกรณีที่มี ๒ ดวง
ต้องติดอยู่ในระดับเดียวกันและห่างจากแนวกึ่งกลางท้ายรถเท่ากันทั้งสองข้าง
โคมไฟถอยหลังจะให้แสงสว่างได้เฉพาะในขณะที่เข้าเกียร์ถอยหลังเท่านั้น
(ซ) โคมไฟส่องป้ายทะเบียน แสงขาว อย่างน้อย ๑ ดวง
แต่ไม่เกิน ๒ ดวง ติดอยู่ด้านบน ด้านล่าง หรือด้านข้างของแผ่นป้ายทะเบียนท้ายรถ
มีความสว่างสามารถอ่านป้ายทะเบียนรถได้ชัดเจนในระยะไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร
จากท้ายรถและต้องมีที่บังมิให้แสงพุ่งออกไปทางท้ายรถ
โคมไฟส่องป้ายทะเบียนต้องให้แสงสว่างพร้อมกับโคมไฟท้าย
(ฌ) โคมไฟภายในรถ แสงขาว
ติดไว้ภายในห้องผู้ขับรถและห้องโดยสารให้แสงสว่างพอสมควร
(๒) แผ่นสะท้อนแสงสีแดง จำนวน ๒ แผ่น หรือ ๔ แผ่น
มีลักษณะเป็นวงกลมสามเหลี่ยมด้านเท่า สี่เหลี่ยมจัตุรัส หรือสี่เหลี่ยมผืนผ้า
อย่างใดอย่างหนึ่ง ในกรณีที่รถที่มีความกว้างเกิน ๒.๑๐ เมตร แผ่นสะท้อนแสงที่มีลักษณะเป็นวงกลมต้องมีเส้นผ่าศูนย์กลางยาวไม่น้อยกว่า
๕ เซนติเมตร หรือหากมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยมด้านเท่า สี่เหลี่ยมจัตุรัส
หรือสี่เหลี่ยมผืนผ้า ต้องมีความยาวด้านละไม่น้อยกว่า ๕ เซนติเมตร แล้วแต่กรณี
ติดที่ด้านท้ายรถข้างซ้ายและข้างขวามีจำนวนเท่ากันทั้งสองข้าง
สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๔๐ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๑.๔๐ เมตร
แผ่นริมสุดห่างจากด้านข้างริมสุดของท้ายรถไม่เกิน 40 เซนติเมตร
สามารถสะท้อนแสงเห็นได้ในเวลากลางคืนในระยะไม่น้อยกว่า ๑๕๐ เมตร
(๓) เครื่องปัดน้ำฝน
มีใบปัดน้ำฝนที่กระจกหน้ารถอย่างน้อย ๑ ใบ ที่ใช้การได้ดีีและมีขนาดที่สามารถปัดน้ำฝนได้เนื้อที่กว้างพอที่ผู้ขับรถสามารถมองเห็นภาพการจราจรด้านหน้ารถได้อย่างชัดเจน
(๔) เครื่องมองหลัง ซึ่งเป็นกระจกเงา
ติดอยู่ในที่ที่ผู้ขับรถสามารถมองเห็นภาพการจราจรด้านข้างและด้านหลังได้ทุกขณะอย่างชัดเจน
(๕) ที่บังแดดสำหรับผู้ขับรถ
(๖) ห้าล้อมือและห้ามล้อเท้า ที่ใช้การได้ดี
(๗) แตร ชนิดเสียงเดียว ที่ดังพอสมควร
(๘) ท่อไปเสียพร้อมด้วยเครื่องระงับเสียง
เฉพาะรถยนตร์ที่ใช้เครื่องยนต์แบบสันดาปภายใน
(๙) กันชน ทั้งกันชนหน้าและกันชนท้าย
ที่มีสภาพมั่งคงแข็งแรงและมีความปลอดภัยในการใช้ ในกรณีที่เป็นรถยนตร์สามล้อจะมีเฉพาะกันชนท้ายเพียงอย่างเดียวก็ได้
และในกรณีที่เป็นรถยนตร์บรรทุกส่วนบุคคลหรือรถยนตร์นั่งส่วนบุคคลเกินเจ็ดคนจะมีเฉพาะกันชนหน้าแต่เพียงอย่างเดียวก็ได้
(๑๐) เครื่องวัดความเร็ว ที่ใช้การได้ดี
และต้องมีแสงสว่างทำให้สามารถอ่านความเร็วของรถในเวลากลางคืนได้
(๑๑) แผ่นบังโคลน
เฉพาะรถยนตร์นั่งหรือรถยนตร์บรรทุกที่มีน้ำหนักรถเกิน๑,๖๐๐
กิโลกรัม
(๑๒) เข็มขัดนิรภัย
ตามประเภทของรถยนตร์และตามแบบที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด
ในกรณีรถยนตร์สามล้อส่วนบุคคลที่ใช้สำหรับคนพิการที่แปรสภาพมาจากรถจักรยานยนตร์และมีขนาดความกว้างของรถไม่เกิน
๑.๑๐ เมตร จะมีเครื่องอุปกรณ์ ตามที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง (๑) (ช) หรือ (ฌ) หรือ
(๓) หรือ (๕) หรือไม่ก็ได้[๒]

ข้อ ๓ 
รถยนตร์อาจมีเครื่องอุปกรณ์อื่นสำหรับรถได้ภายใต้เงื่อนไขดังต่อไปนี้
(๑) โคมไฟดังต่อไปนี้ ถ้าจะนำมาใช้ต้องมีกำลังไฟและความส่องสว่าง
ตามที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด
(ก) โคมไฟแสงพุ่งไกล จำนวน ๒ ดวง
มีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๒ (๑)(ก)
(ข) โคมไฟข้างรถ แสงเหลือง
แต่ถ้าแสงสว่างส่องออกไปทางท้ายรถหรือเป็นโคมไฟดวงท้ายจะให้แสงแดงก็ได้
ติดอยู่สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๓๕ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน๒.๑๐ เมตร
ที่ข้างซ้ายและข้างขวารถตอนหน้าแห่งละ ๑ ดวง หรือตอนท้ายแห่งละ ๑ ดวง ในกรณีที่รถมีความยาวเกิน
๗.๕๐ เมตร จะมีโคมไฟข้างรถที่กึ่งกลางระหว่างโคมไฟข้างรถ ดวงหน้าและดวงท้ายอีกแห่งละ
๑ ดวง ก็ได้ โคมไฟข้างซ้ายและข้างขวาต้องอยู่ในระดับและตำแหน่งเดียวกันและให้แสงสีเดียวกัน
โคมไฟข้างรถจะให้แสงสว่างได้เฉพาะในขณะที่โคมไฟท้ายให้แสงสว่างด้วยเท่านั้น
(ค) โคมไฟเลี้ยวข้างรถ ชนิดใช้ไฟกระพริบ
แสงเหลือง ติดอยู่สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๓๕ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๒.๑๐ เมตร
ที่ข้างซ้ายและข้างขวารถ ตอนหน้าแห่งละ ๑ ดวง หรือตอนท้ายแห่งละ ๑ ดวง
ในกรณีที่รถมีความยาวเกิน ๗.๕๐ เมตร
จะมีโคมไฟเลี้ยวข้างรถที่กึ่งกลางระหว่างโคมไฟเลี้ยวข้างรถดวงหน้าและดวงท้ายอีกแห่งละ
๑ ดวง ก็ได้ โคมไฟข้างซ้ายและข้างขวาต้องอยู่ในระดับและตำแหน่งเดียวกัน
โคมไฟเลี้ยวข้างรถทุกดวงต้องกระพริบพร้อมกับโคมไฟเลี้ยวที่ด้านหน้าและด้านท้ายที่อยู่ข้างเดียวกัน
(ง) โคมไฟตัดหมอก แสงขาวหรือเหลืองอ่อน
จำนวนไม่เกิน ๒ ดวง ติดที่หน้ารถสูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๒๕ เซนติเมตร
แต่อยู่สูงไม่เกินโคมไฟแสงพุ่งต่ำ ถ้ามี ๑ ดวง ให้ติดที่ี่กึ่งกลางหน้ารถ แต่ถ้ามี
๒ ดวง ให้ติดในระดับเดียวกัน และห่างจากแนวกึ่งกลางหน้ารถเท่ากันทั้งสองข้าง
โคมไฟทุกดวงจะต้องให้แสงสีเดียวกัน
โคมไฟตัดหมอกจะให้แสงสว่างได้เฉพาะในขณะที่โคมไฟแสดงความกว้างของรถและโคมไฟท้ายให้แสงสว่างด้วยเท่านั้น
ศูนย์รวมแสงตั้งอยู่ต่ำกว่าแนวขนานกับพื้นทางราบไม่น้อยกว่า ๒ องศา หรือ ๐.๒๐ เมตร
ในระยะ ๗.๕๐ เมตร และไม่เฉไปทางขวา
(จ) โคมไฟหยุด แสงแดง จำนวน ๑ ดวง
ติดอยู่ในแนวกึ่งกลางท้ายรถ และในตำแหน่งที่ให้แสงสว่างออกไปทางท้ายรถ
สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๓๕ เซนติเมตร
โคมไฟหยุดจะให้แสงสว่างเฉพาะในขณะที่ใช้ห้ามล้อเท้าเท่านั้น
และแสงต้องสม่ำเสมอคงที่ไม่กระพริบ
(๒) โคมไฟอื่นนอกจากที่กำหนดไว้ในข้อนี้และข้อ ๒
(๑) ถ้าจะนำมาใช้ต้องเป็นไปตามที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด
(๓)[๓]
เครื่องอุปกรณ์สำหรับรถที่จะมีไว้ใช้อำนวยความสะดวกแก่คนพิการดังต่อไปนี้
(ก) ประตูรถ ทางลาด สะพาน หรือเครื่องอุปกรณ์ที่นำพาคนหรือรถคนพิการ
(wheel chair) ขึ้นและลงจากรถยนตร์ต้องมีความมั่นคง
แข็งแรง และปลอดภัยในการใช้งาน
และต้องเป็นไปตามแบบที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนดหรือให้ความเห็นชอบ
(ข)
พื้นที่หรือเครื่องอุปกรณ์สำหรับเก็บรถคนพิการ (wheel chair)
ที่อยู่ภายในห้องโดยสารหรือภายนอกรถ
ต้องมีอุปกรณ์ยึดตรึงที่มั่นคงแข็งแรงและไม่ก่อให้เกิดอันตรายใด ๆแก่ผู้อื่น
(ค) เครื่องอุปกรณ์อื่น (ถ้ามี)
ต้องเป็นไปตามที่กรมการขนส่งทางบกให้ความเห็นชอบ

ข้อ ๔  รถพ่วงต้องมีเครื่องอุปกรณ์สำหรับรถ
ดังต่อไปนี้
(๑) โคมไฟดังต่อไปนี้ ที่ทำงานได้ร่วมกับรถที่ใช้ลากจูง
และมีกำลังไฟและความส่องสว่างตามที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด
(ก) โคมไฟเลี้ยว
ติดที่ด้านท้ายข้างซ้ายและข้างขวา มีจำนวนและลักษณะตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๒ (๑)(ง)
(ข) โคมไฟท้าย
มีจำนวนและลักษณะตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๒ (๑)(จ)
(ค) โคมไฟหยุด มีจำนวนและลักษณะตามที่กำหนดไว้ในข้อ
๒ (๑)(ฉ)
(ง) โคมไฟถอยหลัง
มีจำนวนและลักษณะตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๒ (๑)(ช)
(จ) โคมไฟส่องป้ายทะเบียน
มีจำนวนและลักษณะตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๒ (๑)(ซ)
(ฉ) โคมไฟภายในรถ มีลักษณะตามที่กำหนดไว้ใน ข้อ ๒
(๑)(ฌ)
(ช) โคมไฟข้างรถ แสงเหลือง แต่ถ้าแสงสว่างส่องออกไปทางท้ายรถหรือเป็นโคมไฟดวงท้ายจะให้แสงแดงก็ได้
ติดอยู่สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๓๕ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน๒.๑๐ เมตร
ที่ข้างซ้ายและข้างขวารถระดับเดียวกันตอนหน้าห่างจากหน้าสุดรถไม่เกิน ๘๐ เซนติเมตร
(ไม่รวมแขนพ่วง) แห่งละ ๑ ดวง ตอนท้ายห่างจากหน้าสุดรถไม่เกิน ๓๐ เซนติเมตรแห่งละ
๑ ดวง ในกรณีที่รถมีความยาวเกิน ๖ เมตร
ให้มีโคมไปข้างรถที่กึ่งกลางระหว่างโคมไฟข้างรถดวงหน้าและดวงท้ายอีก แห่งละ ๑ ดวง
ถ้ามีมากกว่า ๑ ดวง ระยะห่างระหว่างโคมไฟแต่ละดวงในข้างเดียวกันต้องเท่ากัน
และห่างจากกันไม่น้อยกว่า ๓ เมตร
โคมไฟข้างรถจะให้แสงสว่างได้เฉพาะที่โคมไฟท้ายให้แสงสว่างด้วยเท่านั้น
(๒) แผ่นสะท้อนแสง ดังต่อไปนี้
(ก) สีแดง มีจำนวน ขนาด
และลักษณะตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๒ (๒)
(ข) สีเหลือง มีขนาดและลักษณะตามที่กำหนดไว้ในข้อ
๒ (๒) ติดที่หน้ารถข้างซ้ายและข้างขวาแห่งละ ๑ แผ่น ห่างจากด้านข้างริมสุดของหน้ารถไม่เกิน
๑๕ เซนติเมตร สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๓๕ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๑.๕๐ เมตร
สามารถสะท้อนแสงเห็นได้ในเวลากลางคืนในระยะไม่น้อยกว่า ๑๕๐ เมตร

ข้อ ๕ 
รถพ่วงอาจมีเครื่องอุปกรณ์อื่นสำหรับรถได้ภายใต้เงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑) โคมไฟหยุด ถ้าจะนำมาใช้ต้องมีกำลังไปและความส่องสว่างตามที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด
และมีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในข้อ ๓ (๑) (จ) จำนวนไม่เกิน ๒ ดวง
ติดอยู่ในตำแหน่งที่ให้แสงสว่างออกไปทางท้ายรถ สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๓๕ เซนติเมตร
ถ้ามี ๑ ดวง ให้ติดอยู่ในแนวกึ่งกลางท้ายรถ แต่ถ้ามี ๒ ดวง
ให้ติดในระดับเดียวกันและห่างจากแนวกึ่งกลางท้ายรถเท่ากันทั้งสองข้าง
(๒)
โคมไฟอื่นนอกจากที่กำหนดไว้ในข้อกำหนดนี้และข้อ ๔ (๑)
ถ้าจะนำมาใช้ต้องเป็นไปตามที่กรมการขนส่งทางบกให้ความเห็นชอบ

ข้อ ๖  รถจักรยานยนตร์ต้องมีเครื่องสำหรับรถ
ดังต่อไปนี้
(๑) โคมไฟดังต่อไปนี้
ที่มีกำลังไฟและความส่องสว่างตามที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด
(ก) โคมไฟแสงพุ่งไกล แสงขาวหรือเหลืองอ่อน
จำนวนไม่เกิน ๒ ดวง ติดที่กึ่งกลางหน้ารถ สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๕๐ เซนติเมตร
แต่ไม่เกิน ๑.๒๐ เมตร ในกรณีที่มี ๒ ดวง ต้องติดอยู่ในระดับเดียวกันและห่างจากแนวถึงกลางหน้ารถเท่ากันทั้งสองข้าง
โคมไฟทุกดวงต้องให้แสงสีเดียวกัน
โคมไฟแสงพุ่งไกลจะให้แสงสว่างได้เฉพาะในขณะที่โคมไฟท้ายให้แสงสว่างด้วยเท่านั้น
เว้นแต่เป็นการให้แสงสัญญาณชั่วขณะ
(ข) โคมไฟแสงพุ่งต่ำ แสงขาวหรือเหลืองอ่อน
ที่ให้แสงสีเดียวกับโคมไฟแสงพุ่งไกล จำนวนไม่เกิน ๒ ดวง ติดที่กึ่งกลางหน้ารถ
สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๕๐ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๑.๒๐ เมตร ในกรณีที่มี ๒ ดวง
ต้องติดอยู่ในระดับเดียวกันและห่างจากแนวกึ่งหน้ารถเท่ากันทั้งสองข้าง
โคมแสงพุ่งต่ำจะให้แสงสว่างได้เฉพาะในขณะที่โคมไฟท้ายให้แสงสว่างด้ายเท่านั้น
(ค) โคมไฟเลี้ยว ชนิดไฟกระพริบ แสงเหลือง
ติดที่ด้านหน้า จำนวน ๒ ดวง และแสงเหลืองหรือแดง ติดที่ด้านท้ายจำนวน ๒ ดวง
โดยให้ติดไว้ที่ข้างซ้ายและข้างขวา โคมไฟทุกดวงที่ติดที่ท้ายต้องให้แสงสีเดียวกัน
แต่ละด้านติดอยู่ระดับเดียวกัน สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า๓๕ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน
๑.๒๐ เมตร
โคมไฟเลี้ยวทุกดวงที่อยู่ข้างเดียวกันต้องกระพริบพร้อมกันในขณะที่รถให้สัญญาณเลี้ยว
(ง) โคมไฟท้าย แสงแดง จำนวนไม่เกิน ๒ ดวง
ติดอยู่ที่กึ่งกลางท้ายรถในระดับเดียวกัน สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๓๕ เซนติเมตร
แต่ไม่เกิน ๑.๒๐ เมตร
(จ) โคมไฟหยุด แสงแดง จำนวนไม่เกิน ๒ ดวง
ติดอยู่ที่กึ่งกลางท้ายรถในระดับเดียวกัน สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๓๕ เซนติเมตร
แต่ไม่เกิน ๑.๒๐ เมตร โคมไฟหยุดถ้ารวมในโคมไฟท้ายจะต้องมีความสว่างมากกว่าความสว่างของโคมไฟท้ายนั้น
และจะให้แสงสว่างได้เฉพาะในขณะที่ใช้ห้ามล้อเท่านั้น
(ฉ)
โคมไฟส่องป้ายทะเบียนต้องให้แสงสว่างพร้อมกับโคมไฟท้าย
โคมไฟส่องป้ายทะเบียนต้องให้แสงสว่างพร้อมกับโคมไฟท้าย
(๒) แผ่นสะท้อนแสงสีแดง
มีลักษณะตามที่กำหนดไว้ข้อ ๒ (๒) ติดที่กึ่งกลางท้ายรถ สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า ๓๕
เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๙๐ เซนติเมตร
สามารถสะท้อนแสงเห็นได้ในเวลากลางคืนในระยะไม่น้อยกว่า ๑๕๐ เมตร
(๓) เครื่องมองหลัง ซึ่งเป็นกระจกเงา จำนวน ๒ ชุด
ติดอยู่ในระดับเดียวกันที่ด้ายซ้ายและด้านขวาและห่างจากแนวกึ่งกลางหน้ารถเท่ากันทั้งสองข้าง
ในที่ที่ผู้ขับรถสามารถมองเห็นภาพการจราจรด้านข้างและด้านหลังได้ทุกขณะอย่างชัดเจน
(๔) ห้ามล้อ ที่ใช้การได้ดี
(๕) แตร ชนิดเสียงเดียว ที่ดังพอสมควร
(๖) ท่อไอเสียพร้อมด้วยเครื่องระงับเสียง
เฉพาะรถจักรยานยนต์ที่ใช้เครื่องยนต์ แบบสันดาปภายใน
(๗) เครื่องวัดความเร็ว ที่ใช้การได้ดี
และต้องมีแสงสว่างทำให้สามารถอ่านความเร็วของรถในเวลากลางคืนได้
(๘)[๔]
ระบบสตาร์ตเครื่องกำเนิดพลังงานพร้อมสวิตช์ที่เมื่อเครื่องกำเนิดพลังงานทำงานโคมไฟแสงพุ่งไกลตาม
(๑) (ก) หรือโคมไฟแสงพุ่งต่ำตาม (๑) (ข) ต้องให้แสงสว่างพร้อมกับโคมไฟท้าย

ข้อ ๖/๑[๕]
 นอกจากจะต้องมีเครื่องอุปกรณ์สำหรับรถตามข้อ
๖ แล้ว
รถจักรยานยนต์สาธารณะต้องมีเครื่องอุปกรณ์อันจำเป็นเพื่อความปลอดภัยของคนโดยสาร
ดังต่อไปนี้
(๑) ที่พักเท้าทั้งสองด้านของตัวรถ
สำหรับให้คนโดยสารวางเท้าได้อย่างสะดวกและปลอดภัย
(๒) ฝาครอบโซ่หรือบังโซ่
(๓)
ราวยึดเหนี่ยวที่ด้านท้ายหรือด้านข้างของตัวรถที่มีความมั่นคงแข็งแรง
(๔) แผ่นป้องกันความร้อนจากท่อไอเสีย
ในกรณีเป็นรถจักรยานยนต์ที่มีท่อไอเสียอยู่สูงกว่าที่วางเท้า
(๕)
อุปกรณ์อื่นอันจำเป็นเพื่อความปลอดภัยตามที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด

ข้อ ๗  รถจักรยานยนตร์อาจมีเครื่องอุปกรณ์อื่นสำหรับรถได้ภายใต้เงื่อนไขดังต่อไปนี้
(๑) โคมไฟหรี่ แสงขาวหรือเหลืองอ่อน
ที่มีกำลังไฟและความส่องสว่างตามที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด จำนวนไม่เกิน ๒
ดวง ติดอยู่กึ่งกลางหน้ารถ ในกรณีที่มี ๒ ดวง ต้องอยู่ในระดับเดียวกัน สูงจากผิวทางไม่น้อยกว่า
๓๕ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๑.๒๐ เมตร โคมไฟทุกดวงต้องให้แสงสีเดียวกัน
โคมไฟหรี่จะให้แสงสว่างได้เฉพาะในขณะที่โคมไฟท้ายให้แสงสว่างด้วยเท่านั้น
(๒) โคมไฟอื่นนอกจากที่กำหนดไว้ในข้อนี้และข้อ ๖
(๑) ถ้าจะนำมาใช้ต้องเป็นไปตามที่กรมการขนส่งทางบกให้ความเห็นชอบ

ข้อ ๘ 
รถพ่วงของรถจักรยานยนตร์ต้องมีโคมไฟสว่างขาวและแสงแดง อย่างละ ๑ ดวง
ติดอยู่ในระดับเดียวกันที่ด้านข้างสุดของตัวถังรถพ่วงด้านนอก
โดยให้ไฟแสงขาวส่องไปข้างหน้า และไฟแสงแดงส่องไปข้างหลัง

ข้อ ๙  รถบดถนนหรือรถแทรกเตอร์
ต้องมีเครื่องอุปกรณ์สำหรับรถ ดังต่อไปนี้
(๑) โคมไฟหน้ารถ แสงขาว จำนวน ๒ ดวง
ติดอยู่ในระดับเดียวกันที่หน้ารถข้างซ้ายและข้างขวา แห่งละ ๑ ดวง
มีกำลังไฟและความส่องสว่างตามที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด
(๒) โคมไฟท้ายรถ แสงแดง จำนวน ๒ ดวง
ติดอยู่ในระดับเดียวกันที่ท้ายรถข้างซ้ายและข้างขวา แห่งละ ๑ ดวง
มีกำลังไปและความส่องสว่างตามที่กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนด

ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๗
จรัส  พั้วช่วย
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ในปัจจุบันเทคโนโลยีและวิศวกรรมยานยนตร์ได้มีวิวัฒนาการและความเจริญก้าวหน้าเป็นอันมาก
ดังนั้น เพื่อเป็นการสนับสนุนและส่งเสริมวิวัฒนาการและความเจริญก้าวหน้าดังกล่าว
และเพื่อให้เกิดความปลอดภัยและลดอันตรายแก่ผู้ใช้รถ
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมข้อกำหนดเกี่ยวกับเครื่องอุปกรณ์สำหรับรถตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๒๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
เสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๔ (พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๖]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากปัจจุบันมีคนพิการเป็นจำนวนมากนำรถยนตร์สามล้อส่วนบุคคลที่แปรสภาพมาจากรถจักรยานยนตร์และมีขนาดความกว้างของรถไม่เกิน
๑.๑๐ เมตร
มาขอจดทะเบียนแต่โดยสภาพตัวรถไม่อาจจัดให้มีเครื่องอุปกรณ์บางประเภทตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๒ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
จึงไม่สามารถรับจดทะเบียนได้
สมควรกำหนดให้รถยนตร์สามล้อส่วนบุคคลที่ใช้สำหรับคนพิการได้รับยกเว้นไม่ต้องมีเครื่องอุปกรณ์บางประเภทได้
นอกจากนั้นในปัจจุบันยังมิได้มีการกำหนดเครื่องอุปกรณ์สำหรับรถที่จะมีไว้ใช้อำนวยความสะดวกและปลอดภัยแก่คนพิการ
สมควรกำหนดเครื่องอุปกรณ์สำหรับรถดังกล่าวเป็นการเพิ่มเติม
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๑ (พ.ศ. ๒๕๔๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๗]

ข้อ ๒  กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑
มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘ เป็นต้นไป
เว้นแต่รถจักรยานยนต์ที่มีหลักฐานเป็นหนังสือรับรองจากผู้ผลิตรถจักรยานยนต์ว่าเป็นรถจักรยานยนต์ที่ผลิตก่อนวันที่
๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘ และยังมิได้จดทะเบียน ให้ใช้กฎกระทรวงนี้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑
กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๘ เป็นต้นไป

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ในปัจจุบันอุบัติเหตุจากการใช้รถจักรยานยนต์มีสาเหตุส่วนหนึ่งมาจากการที่ผู้ขับรถคันอื่นไม่สามารถมองเห็นรถจักรยานยนต์ได้โดยง่าย  ดังนั้น เพื่อเป็นการลดอุบัติเหตุดังกล่าว
สมควรกำหนดให้รถจักรยานยนต์ที่นำมาจดทะเบียนต้องมีระบบสตาร์ตเครื่องกำเนิดพลังงานพร้อมสวิตช์ที่เมื่อเครื่องกำเนิดพลังงานทำงาน
โคมไฟแสงพุ่งไกลหรือโคมไฟแสงพุ่งต่ำต้องให้แสงสว่างพร้อมกับโคมไฟท้าย
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๕ (พ.ศ. ๒๕๔๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๘]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ในปัจจุบันได้มีการนำรถจักรยานยนต์มาใช้เพื่อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารเป็นจำนวนมาก
แต่ยังมิได้มีการกำหนดให้รถจักรยานยนต์ดังกล่าวมีการติดตั้งอุปกรณ์อันจำเป็นเพื่อความปลอดภัยของคนโดยสารรถจักรยานยนต์
ดังนั้น เพื่อเป็นการลดอุบัติเหตุที่อาจเกิดขึ้น
และเพื่อให้นายทะเบียนรับจดทะเบียนรถจักรยานยนต์ดังกล่าวเป็นรถจักรยานยนต์สาธารณะได้สมควรกำหนดอุปกรณ์อันจำเป็นสำหรับรถจักรยานยนต์สาธารณะ
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ปฐมพร/อัปเดท
๑๙
กันยายน ๒๕๕๐

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๔๘ ก/หน้า ๑/๒๔ ตุลาคม ๒๕๓๗

[๒]
ข้อ ๒ วรรคสอง เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๔ (พ.ศ. ๒๕๔๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒

[๓]
ข้อ ๓ (๓) เพิ่มโดยกฎกระทรวงฉบับที่ ๓๔ (พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒

[๔]
ข้อ ๖ (๘) เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๑ (พ.ศ. ๒๕๔๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒

[๕]
ข้อ ๖/๑ เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๕ (พ.ศ. ๒๕๔๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒

[๖]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๘๗ ก/หน้า ๑/๒๗ กันยายน ๒๕๔๒

[๗]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๗๖ ก/หน้า ๑/๑๕ ธันวาคม ๒๕๔๗

[๘]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๑๕ ก/หน้า ๑/๖ ธันวาคม ๒๕๔๘