ระเบียบกระทรวงยุติธรรม ว่าด้วยการคุ้มครองพยานตามมาตรการพิเศษ พ.ศ. 2548

ระเบียบกระทรวงยุติธรรม

ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยการคุ้มครองพยานตามมาตรการพิเศษ
พ.ศ. ๒๕๔๘

โดยที่มาตรา
๑๒ (๒) แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖
บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมาย
อาจสั่งให้การคุ้มครองพยานตามมาตรการพิเศษสิ้นสุดลงเมื่อพยานไม่ปฏิบัติตามกฎกระทรวงหรือระเบียบของกระทรวงยุติธรรมว่าด้วยการคุ้มครองพยานตามมาตรการพิเศษ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ และมาตรา ๑๒ (๒) แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๖ และมาตรา ๓๗
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมจึงออกระเบียบไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยการคุ้มครองพยานตามมาตรการพิเศษ พ.ศ. ๒๕๔๘

ข้อ
๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓  ในระเบียบนี้
พยาน หมายความว่า
พยานบุคคลซึ่งจะมาให้หรือได้ให้ข้อเท็จจริงต่อพนักงานผู้มีอำนาจสืบสวนคดีอาญา
พนักงานผู้มีอำนาจสอบสวนคดีอาญา พนักงานผู้มีอำนาจฟ้องคดีอาญา
หรือศาลในการดำเนินคดีอาญา รวมทั้ง ผู้ชำนาญการพิเศษ
แต่มิให้หมายความรวมถึงจำเลยที่อ้างตนเองเป็นพยาน
เจ้าหน้าที่ หมายความว่า
เจ้าหน้าที่ของสำนักงานคุ้มครองพยาน เจ้าหน้าที่ตำรวจหรือเจ้าหน้าที่ของหน่วยงานอื่นที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา
พ.ศ. ๒๕๔๖ ให้ปฏิบัติงานคุ้มครองพยาน
มาตรการพิเศษ หมายความว่า
มาตรการให้การคุ้มครองพยานตามที่บัญญัติไว้ในหมวด ๒
แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖
ซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมาย
สั่งให้ใช้มาตรการพิเศษในการคุ้มครองความปลอดภัย
ความปลอดภัย หมายความว่า ความปลอดภัยในชีวิต
ร่างกาย อนามัย เสรีภาพ ชื่อเสียง ทรัพย์สิน
หรือสิทธิอย่างใดอย่างหนึ่งของพยานทั้งก่อน ขณะ และหลังมาเป็นพยาน

ข้อ
๔ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามระเบียบนี้

ข้อ
๕ 
เมื่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม
หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายสั่งการให้ใช้มาตรการพิเศษในการคุ้มครองพยาน
พยานต้องปฏิบัติดังต่อไปนี้
(๑) 
พยานต้องให้ความร่วมมือกับเจ้าหน้าที่และปฏิบัติตามคำแนะนำของเจ้าหน้าที่ในเรื่องที่เกี่ยวกับความปลอดภัยของตนเองและผู้เกี่ยวข้อง
(๒) 
พยานต้องไม่ปฏิบัติตัวที่อาจทำให้เกิดความเสี่ยงต่อความปลอดภัยของตนเองและผู้เกี่ยวข้อง
(๓) 
กรณีที่พยานจะติดต่อหรือสื่อสารกับบุคคลภายนอก
จะต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าหน้าที่ก่อน
(๔) 
กรณีมีการย้ายที่อยู่หรือที่พักอาศัย พยานต้องไม่กระทำการหรือมีพฤติการณ์
ซึ่งอาจเปิดเผยให้บุคคลหนึ่งบุคคลใดทราบได้ว่าตนอยู่ที่ใด
(๕) 
พยานต้องหลีกเลี่ยงไม่กระทำการใดๆ ซึ่งอาจเปิดเผยสถานะของตนเอง
(๖) 
พยานต้องยินยอมให้เจ้าหน้าที่เข้าไปตรวจสอบที่พักอาศัยของพยานได้ตามสมควร
(๗) 
พยานต้องปฏิบัติตามข้อปฏิบัติอื่นที่สำนักงานคุ้มครองพยานเห็นสมควร

ข้อ
๖  กรณีพยานไม่ปฏิบัติตามข้อ ๕
ให้เจ้าหน้าที่ทำรายงานพร้อมระบุเหตุผล
แจ้งสำนักงานคุ้มครองพยานเพื่อเสนอรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายพิจารณาสั่งให้การคุ้มครองพยานตามมาตรการพิเศษสิ้นสุดลง

ข้อ
๗  ให้นำความตามข้อ ๕ และข้อ ๖
มาใช้บังคับกับในกรณีที่สามี ภริยา ผู้บุพการี
ผู้สืบสันดานของพยานหรือบุคคลที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพยานซึ่งมีผลต่อการที่พยานจะมาเป็นพยานอาจไม่ได้รับความปลอดภัยและพยานได้ร้องขอให้นำมาตรการพิเศษในการคุ้มครองพยานมาใช้บังคับแก่บุคคลดังกล่าว

ข้อ
๘ 
เมื่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมาย
สั่งให้การคุ้มครองพยานตามมาตรการพิเศษสิ้นสุดลง
ให้สำนักงานคุ้มครองพยานแจ้งให้พยานทราบโดยเร็ว
คำสั่งสิ้นสุดการคุ้มครองตามวรรคหนึ่งให้ทำเป็นหนังสือและอย่างน้อยต้องมีรายละเอียด
ดังต่อไปนี้
๑.
ชื่อตัว ชื่อสกุล ของผู้ร้องและผู้รับการคุ้มครอง
๒.
วัน เดือน ปี ที่มีคำสั่ง
๓.
เหตุผลที่มีคำสั่ง
๔.
สิทธิและเงื่อนไขในการอุทธรณ์คำสั่ง
การแจ้งคำสั่งตามวรรคหนึ่งให้สำนักงานคุ้มครองพยานแจ้งให้แก่พยานโดยตรง
หรือแจ้งผ่านหน่วยงานที่ให้การคุ้มครองพยานหรือจัดส่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับ
แต่หากจำเป็นและเร่งด่วนอาจแจ้งทางโทรสารหรือสื่ออิเล็กทรอนิกส์อื่น

ประกาศ ณ วันที่ ๑๒
กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๘
พลตำรวจเอก
ชิดชัย  วรรณสถิตย์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรม

ศุภกรณ/ผู้จัดทำ
๓ ธันวาคม ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๐๘ ง/หน้า ๙/๒๙ กันยายน ๒๕๔๘