ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสนามคลี เรื่อง ควบคุมกิจการเผาถ่านหรือสะสมถ่าน พ.ศ. 2561

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสนามคลี
เรื่อง
ควบคุมกิจการเผาถ่านหรือสะสมถ่าน
พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรให้มีข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสนามคลี
ว่าด้วยควบคุมกิจการเผาถ่านหรือสะสมถ่าน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
ประกอบมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติมองค์การบริหารส่วนตำบลสนามคลีโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลสนามคลีและนายอำเภอเมืองสุพรรณบุรี
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสนามคลี เรื่อง ควบคุมกิจการเผาถ่านหรือสะสมถ่าน
พ.ศ. ๒๕๖๑

ข้อ ๒[๑]  ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสนามคลีตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ในข้อบัญญัตินี้
การเผาถ่าน
หมายความว่า กระบวนการในการทำให้ไม้ กะลามะพร้าว
หรือวัสดุอย่างอื่นเปลี่ยนสภาพด้วยความร้อน โดยการเผา อบ หรือวิธีการใด ๆ
ให้เป็นถ่าน และให้หมายความรวมถึงการทำถ่านอัดแท่ง
ถ่านอัดแท่ง หมายความว่า การนำเศษไม้ ขี้เลื่อย
เศษกะลามะพร้าว หรือวัสดุอื่น ๆ มาแปรสภาพโดยเข้ากระบวนการอัดให้เป็นแท่ง
ก้อน หรือลักษณะอย่างอื่น
สะสมถ่าน
หมายความว่า การเก็บ รวบรวมถ่านเพื่อจำหน่าย
หรือเพื่อใช้ในกระบวนการผลิตเป็นสินค้าอย่างอื่น
ราชการส่วนท้องถิ่น
หมายความว่า องค์การบริหารส่วนตำบลสนามคลี
เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสนามคลี
เจ้าพนักงานสาธารณสุข
หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๔  ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสนามคลีเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ
ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด ๑
บททั่วไป

ข้อ ๕  ให้กิจการเผาถ่านหรือสะสมถ่าน
เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในราชการส่วนท้องถิ่น

ข้อ ๖  ผู้ดำเนินกิจการเผาถ่านหรือสะสมถ่านต้องดำเนินการให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดตามข้อบัญญัตินี้
รวมทั้งกฎกระทรวงและประกาศกระทรวงออกตามความในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม
สถานประกอบกิจการที่ตั้งอยู่ในท้องที่ที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมืองหรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับ
สถานประกอบกิจการที่เป็นโรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานหรือสถานประกอบกิจการที่มีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตราย
ต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายที่เกี่ยวข้องด้วย แล้วแต่กรณี

หมวด ๒
หลักเกณฑ์และเงื่อนไขทั่วไปสำหรับให้ผู้ดำเนินกิจการปฏิบัติเกี่ยวกับ
การดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้ดำเนินกิจการและมาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ

ข้อ ๗  หลักเกณฑ์เกี่ยวกับสถานที่ตั้งของสถานประกอบกิจการ
(๑)
ตั้งอยู่ห่างจากชุมชน ศาสนสถาน โบราณสถาน สถานศึกษา โรงพยาบาลหรือสถานที่อื่น ๆ
ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน กฎหมายว่าด้วยผังเมือง
และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องเป็นระยะทางที่ไม่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสุขภาพและปัญหาเหตุรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียง
(๒)
ตั้งอยู่ห่างจากแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า ๓๐ เมตร
ความในข้อ
(๑) และ (๒)
มิให้ใช้บังคับกับสถานประกอบกิจการที่ตั้งขึ้นก่อนวันที่ข้อกำหนดของท้องถิ่นใช้บังคับ
 ทั้งนี้
ต้องมีการป้องกันผลกระทบต่อสุขภาพและเหตุรำคาญแก่ผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงอย่างมีประสิทธิภาพ

ข้อ ๘  หลักเกณฑ์เกี่ยวกับสุขลักษณะสถานประกอบกิจการ
(๑)
กรณีที่มีอาคารต้องดำเนินการดูแลอาคาร พื้น ฝาผนัง หลังคา ให้มีความมั่นคงแข็งแรง
และดูแลทำความสะอาดง่าย โดยจัดให้มีแสงสว่าง การระบายอากาศที่เหมาะสม
(๒)
กรณีที่มีการเผาถ่านในที่โล่งแจ้ง ให้ทำการเผาถ่าน ด้วยวิธีการที่เหมาะสม เช่น การเผาถ่านในเตาอิฐ
การเผาถ่านในเตาดินเหนียวผสมแกลบที่ปิดมิดชิด เป็นต้น
(๓)
จัดพื้นที่ในการเก็บรักษาวัตถุดิบ พื้นที่เผาถ่าน พื้นที่สะสมถ่าน
และพื้นที่ใช้สอยทั่วไปอย่างเป็นสัดส่วน
(๔)
จัดให้มีการทำความสะอาด และบำรุงรักษาอาคารสถานประกอบกิจการ รวมทั้งพื้นที่ใช้สอยอื่น
ๆ เป็นประจำ เช่น บริเวณเก็บรักษาวัตถุดิบ บริเวณเผาถ่าน และบริเวณสะสมถ่าน เป็นต้น
(๕)
บริเวณที่มีการสะสมถ่านต้องเก็บในพื้นที่ปิดมิดชิด มีทางเข้า  ออกสะดวก

ข้อ ๙  หลักเกณฑ์เกี่ยวกับความปลอดภัยของเครื่องจักร
เครื่องมือ เครื่องใช้ และอุปกรณ์
(๑)
การติดตั้งเครื่องจักร เครื่องมือ เครื่องใช้
และอุปกรณ์ในลักษณะที่มั่นคงปลอดภัยต่อการปฏิบัติงานสามารถป้องกันการปนเปื้อนที่อาจเกิดขึ้นระหว่างการผลิต
และสามารถทำความสะอาดเครื่องจักร เครื่องมือ และบริเวณที่ตั้งได้ง่ายและทั่วถึง
(๒)
เครื่องจักร เครื่องมือ เครื่องใช้ และอุปกรณ์ควรทำด้วยวัสดุที่ไม่ทำปฏิกิริยา ไม่ดูดซึมและไม่หลุดลอกติดกับวัตถุดิบ
ผลิตภัณฑ์หรือสารที่ใช้ทำความสะอาดและฆ่าเชื้อโรค
(๓)
เครื่องจักร เครื่องมือ เครื่องใช้ และอุปกรณ์ รวมถึงสวิตซ์และสายไฟต่าง ๆ ต้องจัดเก็บอย่างเป็นสัดส่วนเป็นระเบียบเรียบร้อยและปลอดภัย
(๔)
เครื่องจักร เครื่องมือ เครื่องใช้ และอุปกรณ์
ที่มีส่วนที่เป็นอันตรายต้องมีครอบป้องกันอันตราย
(๕)
เครื่องจักร เครื่องมือ เครื่องใช้
และอุปกรณ์ไฟฟ้าที่เปลือกนอกเป็นโลหะจะต้องติดตั้งอุปกรณ์ป้องกันอันตรายจากไฟฟ้าที่ได้มาตรฐาน
เช่น สายดิน เครื่องตัดไฟรั่ว เป็นต้น
(๖)
เครื่องจักร เครื่องมือ เครื่องใช้ และอุปกรณ์ ต้องได้รับการตรวจตรา ทำความสะอาด ซ่อมแซม
และบำรุงรักษาให้อยู่ในสภาพดี หากพบการชำรุดของเครื่องจักร ต้องดำเนินการ
ซ่อมแซมและแก้ไข พร้อมทั้งจัดให้มีป้าย หรือสัญญาณเตือนกรณีเครื่องจักรชำรุดหรือขัดข้อง
เพื่อไม่ให้เกิดอันตรายต่อผู้ปฏิบัติงาน
(๗)
การเดินสายไฟต้องเดินสายไฟให้เรียบร้อย หรือเดินในท่อร้อยสาย

ข้อ ๑๐  หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจัดหาน้ำดื่ม น้ำใช้
และการสุขาภิบาลอาหาร
(๑)
จัดให้มีน้ำดื่มที่ได้คุณภาพตามมาตรฐานน้ำดื่ม สำหรับบริการผู้ปฏิบัติงานอย่างเพียงพอ
และต้องตั้งอยู่ในบริเวณที่แยกออกจากบริเวณการผลิต
โดยลักษณะการจัดบริการน้ำดื่มต้องไม่ก่อให้เกิดความสกปรกหรือการปนเปื้อน
(๒)
จัดให้มีน้ำใช้ที่สะอาด และมีปริมาณเพียงพอสำหรับการใช้ในแต่ละวัน
(๓)
สถานประกอบกิจการที่มีโรงอาหารหรือห้องครัวที่จัดไว้ให้บริการแก่ผู้ปฏิบัติงานต้องมีการดำเนินการให้ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลอาหาร
(๔)
จัดให้มีอ่างหรือที่ล้างมือ พร้อมสบู่ ที่มีจำนวนเพียงพอและถูกสุขลักษณะ

ข้อ ๑๑
หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจัดการมลพิษทางอากาศ
มลพิษทางเสียงและความสั่นสะเทือนที่เกิดจากสถานประกอบกิจการต้องมีแนวทางหรือมาตรการในการควบคุมระดับเสียง
กลิ่น เขม่า ขี้เถ้าและฝุ่นละอองที่เกิดจากการเผาถ่าน
การสะสมถ่านอย่างมีประสิทธิภาพ

ข้อ ๑๒  หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจัดการน้ำเสีย มูลฝอย
ของเสียอันตรายและสิ่งปฏิกูล
(๑)
มีแนวทางและมาตรการจัดการน้ำเสียที่เกิดจากการชะล้าง ทำความสะอาดสถานที่ อุปกรณ์
หรือเครื่องจักรที่ใช้ในกระบวนการผลิตอย่างเหมาะสม
(๒)
มีการเก็บเศษไม้ ดิน แกลบ
หรือเศษวัตถุดิบอื่นใดที่ไม่ใช้แล้วให้ทิ้งลงภาชนะรองรับมูลฝอยเป็นประจำ
(๓)
จัดให้มีภาชนะรองรับมูลฝอยที่เหมาะสมและเพียงพอกับปริมาณมีการทำความสะอาดภาชนะรองรับและบริเวณที่เก็บภาชนะนั้นอยู่เสมอ
รวมทั้งมีการรวบรวมและกำจัดมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะ
(๔)
จัดให้มีห้องส้วมและอ่างหรือที่ล้างมือพร้อมสบู่ที่มีจำนวนเพียงพอและถูกสุขลักษณะตั้งอยู่ในที่ที่เหมาะสม
โดยจัดห้องส้วมแยกชาย - หญิง และมีจำนวนอย่างน้อยในอัตรา ๑ ที่ต่อผู้ปฏิบัติงานไม่เกิน
๑๕ คน (กรณีสถานประกอบกิจการมีทั้งเพศชายและหญิง ควรแบ่งเป็นชาย ๑ ที่ และหญิง
๑ ที่) อัตรา ๒ ที่ต่อผู้ปฏิบัติงาน ไม่เกิน ๔๐ คน อัตรา ๓ ที่
ต่อผู้ปฏิบัติงานไม่เกิน ๘๐ คน และเพิ่มขึ้นต่อจากนี้ ในอัตราส่วน ๑ ที่
ต่อผู้ปฏิบัติงานไม่เกิน ๕๐ คน

ข้อ ๑๓  หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจัดการเหตุรำคาญต้องมีมาตรการ
วิธีการ
หรือแนวทางปฏิบัติเพื่อป้องกันเหตุรำคาญที่อาจส่งผลกระทบต่อสภาพหรือสภาวะความเป็นอยู่โดยปกติแก่ผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียง

ข้อ ๑๔  หลักเกณฑ์เกี่ยวกับความปลอดภัย อาชีวอนามัย
และสุขอนามัยของผู้ปฏิบัติงาน
(๑)
จัดให้มีทางหนีไฟ และทางออกฉุกเฉินที่สามารถหลบหนีภัยได้ทันทีเมื่อมีเหตุฉุกเฉิน
(๒)
จัดให้มีระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้
ไฟฉุกเฉินและเครื่องดับเพลิงแบบเคลื่อนย้ายได้ตามกฎหมายว่าด้วยความปลอดภัย
อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน 
ทั้งนี้ จะต้องมีการบันทึกผลการตรวจสอบสภาพเครื่องดับเพลิงแบบเคลื่อนย้ายได้ให้อยู่ในสภาพพร้อมใช้งานได้อย่างน้อย
๖ เดือนต่อครั้ง
(๓)
มีการฝึกอบรมการดับเพลิงขั้นต้นจากหน่วยงานที่ทางราชการกำหนดหรือยอมรับให้แก่ผู้ปฏิบัติงานไม่น้อยกว่าร้อยละ
๔๐ ของจำนวนผู้ปฏิบัติงานแต่ละแผนกในสถานประกอบกิจการนั้นและจัดให้ผู้ปฏิบัติงานทุกคนได้รับการฝึกซ้อมดับเพลิงและการฝึกซ้อมหนีไฟพร้อมกันอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง
กรณีมีผู้ปฏิบัติงานตั้งแต่ ๑๐ คนขึ้นไปให้มีแผนป้องกันและระงับอัคคีภัย  ทั้งนี้ ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยความปลอดภัย
อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน
(๔)
จัดให้มีอุปกรณ์คุ้มครองความปลอดภัยส่วนบุคคล ให้เหมาะสมตามลักษณะงาน เช่น หน้ากาก
ถุงมือ แว่นตาป้องกันฝุ่นละออง รองเท้าบู๊ท เป็นต้น
และจัดให้ผู้ปฏิบัติงานได้รับการฝึกอบรมเกี่ยวกับวิธีการใช้และการบำรุงรักษาอุปกรณ์คุ้มครองความปลอดภัยส่วนบุคคล
 ทั้งนี้ ต้องมีมาตรการในการควบคุมให้ผู้ปฏิบัติงานสวมใส่อุปกรณ์คุ้มครองอันตรายส่วนบุคคลตลอดเวลาการปฏิบัติงาน
(๕)
มีมาตรการ หรือแนวทางปฏิบัติเกี่ยวกับความปลอดภัยในการทำงาน
การดูแลด้านสุขภาพอนามัยสำหรับผู้ปฏิบัติงาน
และมีมาตรการในการควบคุมให้ผู้ปฏิบัติงานทุกคนถือปฏิบัติโดยเคร่งครัด
(๖)
มีการป้องกันอันตรายจากความร้อนในการทำงาน เช่น
ลดเวลาในการสัมผัสความร้อนของผู้ปฏิบัติงาน การใช้ฉากหรือผนังกั้นความร้อน
มีการติดตั้งอุปกรณ์ป้องกันบริเวณที่ผู้ปฏิบัติงานอาจเกิดการสัมผัสกับไอร้อน
หรือลมร้อน เป็นต้น
(๗)
มีการตรวจสุขภาพผู้ปฏิบัติงานแรกรับเข้าทำงาน และผู้ปฏิบัติงานต้องได้รับการตรวจสุขภาพเป็นประจำทุกปีและตรวจตามปัจจัยเสี่ยง
ตามกฎหมายว่าด้วยความปลอดภัยอาชีวอนามัยและสภาพแวดล้อมในการทำงาน
(๘)
จัดให้มีชุดปฐมพยาบาลเบื้องต้น ระบบส่งต่อผู้ป่วย และการฝึกอบรมในกรณีเกิดอุบัติเหตุ
และการเจ็บป่วยของผู้ปฏิบัติงานภายในสถานประกอบกิจการ

ข้อ ๑๕  หลักเกณฑ์เกี่ยวกับการป้องกัน ควบคุม
สัตว์และแมลงพาหะนำโรคต้องมีมาตรการป้องกันควบคุมสัตว์และแมลงพาหะนำโรคในพื้นที่สถานประกอบกิจการ

หมวด ๓
ใบอนุญาต

ข้อ ๑๖  เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ
ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในท้องถิ่นในลักษณะที่เป็นการค้า
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ในการออกใบอนุญาต
เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปในข้อบัญญัตินี้ก็ได้
ใบอนุญาตให้ใช้ได้สำหรับกิจการประเภทเดียวและสำหรับสถานที่แห่งเดียว

ข้อ ๑๗  ผู้ใดประสงค์จะเป็นผู้ประกอบกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในท้องถิ่นในลักษณะที่เป็นการค้าจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
พร้อมกับเอกสารและหลักฐานดังต่อไปนี้
(๑)
สำเนาบัตรประจำตัว (ประชาชน/ข้าราชการ/หรือพนักงานรัฐวิสาหกิจ/อื่น ๆ ระบุ....)
(๒)
สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
(๓)
อื่น ๆ ตามที่ราชการส่วนท้องถิ่นประกาศกำหนดและเผยแพร่ให้ประชาชนทราบ

ข้อ ๑๘  เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาต
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจสอบความถูกต้องของคำขอและความครบถ้วนของเอกสารหลักฐานทันที
กรณีไม่ถูกต้อง ครบถ้วน ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแจ้งต่อผู้ยื่นคำขอให้แก้ไขเพิ่มเติมเพื่อดำเนินการ
หากไม่สามารถดำเนินการได้ในขณะนั้น
ให้จัดทำบันทึกความบกพร่องและรายการเอกสารหรือหลักฐานยื่นเพิ่มเติมภายในระยะเวลาที่กำหนดโดยให้เจ้าหน้าที่และผู้ยื่นคำขอลงนามไว้ในบันทึกนั้นด้วย
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้งครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น
แล้วแต่กรณี  ทั้งนี้
หากเจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณายังไม่แล้วเสร็จให้แจ้งเป็นหนังสือให้ผู้ยื่นคำขอทราบถึงเหตุแห่งความล่าช้าทุกเจ็ดวันจนกว่าจะพิจารณาแล้วเสร็จ
พร้อมสำเนาแจ้งสำนักงานคณะกรรมการพัฒนาระบบราชการทราบทุกครั้ง

ข้อ ๑๙  ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวัน
(หรือตามที่เห็นสมควร) นับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
เว้นแต่จะมีเหตุอันสมควรและได้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นทราบแล้ว

ข้อ ๒๐  บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจของราชการส่วนท้องถิ่นเท่านั้น
การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

ข้อ ๒๑  ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย
ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๒๒  ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ
ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลายหรือชำรุดตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑)
ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย
ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย
(๒)
ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระที่สำคัญให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

ข้อ ๒๓  ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวง หรือข้อบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๒๔  เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑)
ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒)
ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวง หรือข้อบังคับนี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๒๕  คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต
หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าว ให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ
หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ
ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต
และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึงหรือวันปิดคำสั่ง
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๒๖  ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

หมวด ๔
ค่าธรรมเนียมและค่าปรับ

ข้อ ๒๗  ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาตสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก
หรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุสำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาต
ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด
ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป
ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่งค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้ง
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

ข้อ ๒๘  บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ของราชการส่วนท้องถิ่น

หมวด ๕
บทกำหนดโทษ

ข้อ ๒๙  ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

ประกาศ ณ วันที่ ๑๒ มีนาคม พ.ศ.
๒๕๖๑
เทิดมงคล  สุพรรณคง
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสนามคลี

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสนามคลี
เรื่อง ควบคุมกิจการเผาถ่านหรือสะสมถ่าน พ.ศ. ๒๕๖๑
๒. แบบคำขอรับใบอนุญาต/ต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการ...............................
๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการ..................................

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปวันวิทย์/จัดทำ
๓ กันยายน
๒๕๖๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๖๘ ง/หน้า ๑๘๓/๑๖ กรกฎาคม ๒๕๖๑