atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
คำสั่งกรมสรรพสามิต ที่ 289/2539 เรื่อง คำวินิจฉัยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับเรือยอชต์และยานพาหนะทางน้ำที่ใช้เพื่อความสำราญ

คำสั่งกรมสรรพสามิต

คำสั่งกรมสรรพสามิต
ที่
๒๘๙/๒๕๓๙
เรื่อง
คำวินิจฉัยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับเรือยอชต์
และยานพาหนะทางน้ำที่ใช้เพื่อความสำราญ                                          
                                           -------------

                ด้วยปรากฏว่ามีปัญหาเกี่ยวกับการจัดเก็บภาษีสรรพสามิต สำหรับสินค้าประเภท
เรือยอชต์และยานพาหนะทางน้ำที่ใช้เพื่อความสำราญ
ตามพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ประเภท
ที่ ๐๖.๐๑ ท้ายพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ.
๒๕๒๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย
พระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.
๒๕๓๔ ว่าสิ่งใดเป็นเรือยอชต์และ
ยานพาหนะทางน้ำที่ใช้เพื่อความสำราญ
                        อธิบดีกรมสรรพสามิตจึงมีคำวินิจฉัยโดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่ง
พระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ และ (ก)
ของ (๒) แห่งประกาศ
กระทรวงการคลัง เรื่อง
กำหนดหลักเกณฑ์การตีความในพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ลงวันที่ ๒๒ 
เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๗ ไว้ ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑ 
เรือยอชต์และยานพาหนะทางน้ำที่ใช้เพื่อความสำราญตามพิกัดอัตราภาษี
สรรพสามิต ประเภทที่ ๐๖.๐๑
ท้ายพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ ซึ่ง
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๔ หมาย
ความเฉพาะ เรือยอชต์และยานพาหนะทางน้ำที่ใช้เพื่อความสำราญ
ตามพิกัดอัตราศุลกากร 
ประเภท ๘๙.๐๓ ไม่รวมถึงเรือโดยสาร เรือทัศนาจร เรือข้ามฟาก
เรือพ่วง และยานน้ำที่คล้ายกัน 
สำหรับขนส่งบุคคลหรือของตามพิกัดอัตราศุลกากร ประเภท ๘๙.๐๑
และเรือประมง รวมทั้งเรือ
โรงงานและยานน้ำอื่น ๆ
ที่ใช้เพื่อการแปรรูปหรือถนอมผลิตภัณฑ์ประมง ตามพิกัดอัตราศุลกากร 
ประเภท ๘๙.๐๒ 
                        ข้อ
๒ 
กรณีที่มีปัญหาให้เสนออธิบดีกรมสรรพสามิตวินิจฉัยสั่งการ
                        ทั้งนี้
ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

                                                                        สั่ง
ณ วันที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๙

สมใจนึก  เองตระกูล                                                                                               
                                                                                            อธิบดีกรมสรรพสามิต

[รก.๒๕๓๙/๘๑ง/๑๖๒/๘ ตุลาคม ๒๕๓๙]

                                                                                                                        สุรินทร์
/ แก้ไข ๑๓/๗/๒๕๔๔
คำสั่งกรมสรรพสามิต ที่ 288/2538 เรื่อง คำวินิจฉัยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ที่มีลักษณะเป็นของผสมปิทูเมนซึ่งใช้เป็นเชื้อเพลิงได้ทำนองเดียวกับน้ำมันเตา เช่น ORIMULSION

คำสั่งกรมสรรพสามิต

คำสั่งกรมสรรพสามิต
ที่ ๒๘๘/๒๕๓๘
เรื่อง
คำวินิจฉัยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ที่มีลักษณะ
เป็นของผสมปิทูเมนซึ่งใช้เป็นเชื้อเพลิงได้ทำนองเดียวกับน้ำมันเตา
เช่น
ORIMULSION
------------------------

                        ด้วยมีปัญหาว่าผลิตภัณฑ์ที่เป็นของผสมปิทูเมนซึ่งใช้เป็นเชื้อเพลิงได้ทำนอง
เดียวกับน้ำมันเตา เช่น ORIMULSION เป็นสินค้าน้ำมันและผลิตภัณฑ์น้ำมันที่ต้องเสียภาษี
สรรพสามิตหรือไม่
                        ฉะนั้น
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษี
สรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ และ (๑) แห่งประกาศกระทรวงการคลัง
เรื่อง กำหนดหลักเกณฑ์การ
ตีความในพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ลงวันที่ ๒๒ เมษายน ๒๕๒๗
อธิบดีกรมสรรพสามิตจึงมีคำ
วินิจฉัยไว้ ดังต่อไปนี้

                        ข้อ
๑ ให้ผลิตภัณฑ์ที่เป็นของผสมปิทูเมนซึ่งใช้เป็นเชื้อเพลิงได้ทำนองเดียวกับ
น้ำมันเตา เช่น ORIMULSION จัดเข้าพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต
ในตอนที่ ๑ น้ำมันและผลิตภัณฑ์
น้ำมันประเภทที่ ๐๑.๙๐ (๑)
น้ำมันเตาและน้ำมันที่คล้ายกันตามพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษี
สรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ ประกอบกับประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
กำหนดสินค้าประเภทที่ 
๐๑.๙๐ ในตอนที่ ๑
น้ำมันและผลิตภัณฑ์น้ำมันตามพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ลงวันที่ ๓๐ 
ธันวาคม ๒๕๓๔

                        ข้อ
๒ คำสั่งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันลงประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

                                                                        สั่ง
ณ วันที่ ๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๘
                                                                                     สมใจนึก  เองตระกูล
                                                                                    อธิบดีกรมสรรพสามิต

[รก.๒๕๓๘/๗๘ง/๑๓๒/๒๘ กันยายน ๒๕๓๘]

                                                                                    จารุวรรณ/พิมพ์
                                                                                    ๑๙
สิงหาคม ๒๕๔๕
                                                                                    B+A
(C)
คำสั่งกรมสรรพสามิต ที่ 2/2536 เรื่องคำวินิจฉัยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับรถยนต์

คำสั่งกรมสรรพสามิต

คำสั่งกรมสรรพสามิต
ที่
๒/๒๕๓๖
เรื่อง
คำวินิจฉัยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับรถยนต์                                                                                            -------------

                ด้วยปรากฏว่ามีปัญหาเกี่ยวกับการจัดเก็บภาษีสรรพสามิตสำหรับรถยนต์นั่ง
ตามพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ประเภทที่ ๐๕.๐๑
ท้ายพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต
พ.ศ. ๒๕๒๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๓) 
พ.ศ. ๒๕๓๔ ว่าสิ่งใดเป็นรถยนต์นั่ง
                        อธิบดีกรมสรรพสามิตจึงมีคำวินิจฉัยโดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ 
แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ และ
(ก) ของ (๒) แห่งประกาศ
กระทรวงการคลัง เรื่อง
กำหนดหลักเกณฑ์การตีความในพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ลงวันที่ ๒๒ 
เมษายน ๒๕๒๘ ไว้ ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑  ให้รถยนต์ที่ต่อเติมห้องคนขับออกไปทางด้านหลังของที่นั่งคนขับเพื่อใช้
นั่งได้เป็นปกติวิสัย
หรือที่วัดระยะจากแนวขอบด้านหน้าส่วนที่กว้างที่สุดของบานประตูจนถึงด้าน
หลังสุดของห้องคนขับ (ในแนวระนาบเดียวกัน)
แล้วมีความยาวเกินกว่า ๑๗๕ ซม. และหรือวัด
จากขอบด้านหลังของบานประตูจนถึงด้านหลังสุดของห้องคนขับแล้วมีความยาวเกินกว่า
๖๐ ซม. 
เป็นรถยนต์นั่ง ตามพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ประเภทที่ ๐๕.๐๑
ด้วย
                        ข้อ
๒ 
คำสั่งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันลงประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

                                                                        สั่ง
ณ วันที่ ๕ มกราคม ๒๕๓๖
                                                                                  ศุภชัย  พิศิษฐวานิช                                                                                                    
                                                                          อธิบดีกรมสรรพสามิต

[รก.๒๕๓๖/๒/๑๐๑/๗ มกราคม ๒๕๓๖]

                                                                                                            สุรินทร์
/ แก้ไข ๑๓/๗/๒๕๔๔
คำสั่งกรมสรรพสามิต ที่ 134/2537 เรื่อง  คำวินิจฉัยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับการคำนวณพื้นที่และปริมาตรรวมภายในตัวรถสำหรับรถยนต์นั่งตรวจการณ์

คำสั่งกรมสรรพสามิต

คำสั่งกรมสรรพสามิต
ที่
๑๓๔/๒๕๓๗
เรื่อง 
คำวินิจฉัยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับการคำนวณพื้นที่
และปริมาตรรวมภายในตัวรถสำหรับรถยนต์นั่งตรวจการณ์
-----------------------

                        เพื่อให้การคำนวณหาพื้นที่
และปริมาตรรวมภายในตัวรถ สำหรับรถยนต์นั่ง
ตรวจการณ์ (OFF - ROAD PASSENGER VEHICLE : OPV)
ตามคุณลักษณะเฉพาะ
ที่กำหนดในข้อ ๑.๓ ของประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
กำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไข 
ในการลดอัตราภาษีให้สำหรับรถยนต์นั่งตรวจการณ์ (OFF - ROAD
PASSENGER 
VEHICLE : OPV) ลงวันที่ ๑ มีนาคม ๒๕๓๗
เป็นไปด้วยความคล่องตัวและเหมาะสม อธิบดี
กรมสรรพาสามิตจึงมีคำวินิจฉัยโดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติพิกัด
อัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ และ (ก) ของ (๒)
แห่งประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง 
กำหนดหลักเกณฑ์การตีความในพิกัดอัตราภาษีสรรพาสามิต
ลงวันที่ ๒๒ เมษายน ๒๕๒๘ ไว้ 
ดังต่อไปนี้

                        ข้อ  ๑ 
การคำนวณหาพื้นที่ภายในรถ (นอกเหนือจากที่นั่ง) ที่สามารถใช้บรรทุก
ของได้อย่างน้อยหนึ่งในสามของพื้นที่ และของปริมาตรรวมภายในตัวรถนั้นให้ใช้วิธี
ดังต่อไปนี้
                                   ๑.๑
รถยนต์นั่ง ๕ ประตู ให้วัดระยะความยาวเปรียบเทียบระหว่างระยะ
ความยาวที่วัดด้านนอกตัวรถยนต์จากจุด A ถึงจุด C ในแนวระนาบเดียวกันกับระยะความยาวที่วัด
ด้านนอกตัวรถยนต์ในแนวเดียวกันจากจุด B ถึงจุด C (ตามตัวอย่างในภาพ๑)
หากระยะความยาว
จากจุด B ถึงจุด C มีระยะความยาวไม่น้อยกว่าหนึ่งในสามของระยะความยาวจากจุด
A ถึงจุด C 
ให้ถือว่ามีพื้นที่ภายในรถ (นอกเหนือจากที่นั่ง)
สามารถใช้บรรทุกของได้อย่างน้อยหนึ่งในสามของ
พื้นที่และของปริมาตรรวมภายในตัวรถ

๑.๒  รถยนต์นั่ง ๓ ประตู
ให้วัดระยะความเปรียบเทียบระหว่างระยะ
ความยาวที่วัดด้านนอกตัวรถยนต์จากจุด A ถึงจุด C ในแนวระนาบเดียวกันกับระยะความยาวที่วัด
ด้านนอกตัวรถยนต์ในแนวเดียวกันจากจุด B ถึงจุด C (ตามตัวอย่างในภาพ๒)
หากระยะความยาว
จากจุด B ถึงจุด C มีระยะความยาวไม่น้อยกว่าหนึ่งในสามของระยะความยาวจากจุด
A ถึงจุด C 
ให้ถือว่ามีพื้นที่ภายในรถ (นอกเหนือจากที่นั่ง)
สามารถใช้บรรทุกของได้อย่างน้อยหนึ่งในสามของ
พื้นที่และของปริมาตรรวมภายในตัวรถ

                        ข้อ  ๒ 
กรณีที่มีปัญหาให้เสนออธิบดีกรมสรรพสามิตวินิจฉัยสั่งการ
                        ทั้งนี้
ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

                                                            สั่ง
ณ วันที่ ๔ เมษายน ๒๕๓๗
                                                                   สมใจนึก
เองตระกูล
                                                                 อธิบดีกรมสรรพสามิต

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

[รก.๒๕๓๗/๔๒ง/๙๔/๒๖ พฤษภาคม ๒๕๓๗]

                                                                                    ฐาปนี/แก้ไข
                                                                                    ๑๒
กันยายน ๒๕๔๕
                                                                                    A+B(C)
คำสั่งกรมสรรพสามิต ที่ 134/2536 เรื่อง คำวินิจฉัยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับรถยนต์

คำสั่งกรมสรรพสามิต

คำสั่งกรมสรรพสามิต
ที่  ๑๓๔ / ๒๕๓๖
เรื่อง 
คำวินิจฉัยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับรถยนต์
--------------------------

                        ด้วยปรากฎว่ามีปัญหาเกี่ยวกับการจัดเก็บภาษีสรรพสามิตสำหรับรถยนต์นั่ง

ตามพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตประเภทที่ ๐๕.๐๑ 
ท้ายพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต 
พ.ศ. ๒๕๒๗ 
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. 
๒๕๓๔ 
ว่าสิ่งใดเป็นรถยนต์นั่ง
                        อธิบดีกรมสรรพสามิตจึงมีคำวินิจฉัยโดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕  
แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีกรมสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ และ
(ก) ของ (๒) แห่งประกาศ
กระทรวงการคลัง 
เรื่อง 
กำหนดหลักเกณฑ์การตีความในพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต  ลงวันที่  ๒๒  
เมษายน 
๒๕๒๘  ไว้ ดังต่อไปนี้

                        ข้อ  ๑ 
ให้ยกเลิกคำสั่งกรรมสรรพสามิต ที่ ๒ /๒๕๓๖  เรื่อง คำวินิจฉัยพิกัด
อัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับรถยนต์  ลงวันที่  ๕  มกราคม  ๒๕๓๖

                        ข้อ  ๒ 
ให้รถยนต์กระบะที่มีลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้เป็นรถยนต์นั่ง 
ตามพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ประเภทที่ ๐๕.๐๑ ด้วย
                        (๑) 
ที่ขยายหรือต่อเติมห้องคนขับออกไปทางด้านหลังของที่นั่งคนขับหรือทำให้
มีส่วนด้านหลังคนขับ เพื่อใช้นั่งได้เป็นปกติวิสัย
                        (๒) 
ด้านหลังคนขับถัดจากประตูมีหน้าต่างกระจกหรือวัตถุอื่นใดซึ่งสามารถ
หมุนขึ้น - ลง หรือเลื่อนไปด้านข้าง ได้
                        (๓) 
ที่วัดระยะด้านนอกตัวรถยนต์จากแนวขอบด้านหน้าส่วนที่กว้างที่สุดของ
บานประตูจนถึงด้านหลังสุดของห้องคนขับ
(ในแนวระนาบเดียวกัน) 
แล้วมีความยาวเกินกว่า 
๑๘๐ เซนติเมตร
                        (๔) 
ที่วัดระยะด้านนอกตัวรถยนต์จากแนวขอบด้านหลังของบานประตูจนถึง
ด้านหลังสุดของห้องคนขับ (ในแนวระนาบเดียวกัน)  แล้วมีความยาวเกินกว่า ๖๕ เซนติเมตร

                        ข้อ  ๓ 
คำสั่งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันลงประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

                                                                        สั่ง
ณ วันที่  ๓  มิถุนายน  ๒๕๓๖

ศุภชัย   พิศิษฐวานิช

อธิบดีกรมสรรพสามิต

[รก.๒๕๓๖/๗๔/๗๕/๘ มิถุนายน ๒๕๓๖]

                                                                                                ธิดาวรรณ
/ แก้ไข
                                                                                                  ๓ 
ก.ย.  ๒๕๔๕
                                                                                                            B+A(C)
พระราชบัญญัติเพิ่มอำนาจตำรวจในการป้องกันและปราบปรามการกระทำผิดทางน้ำ พ.ศ. 2496

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
เพิ่มอำนาจตำรวจในการป้องกัน
และปราบปรามการกระทำผิดทางน้ำ
พ.ศ. ๒๔๙๖

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ กันยายน
พ.ศ. ๒๔๙๖
เป็นปีที่ ๘
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรเพิ่มอำนาจตำรวจในการป้องกันและปราบปรามการกระทำผิดทางน้ำ

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติเพิ่มอำนาจตำรวจในการป้องกันและปราบปรามการกระทำผิดทางน้ำ
พ.ศ. ๒๔๙๖

มาตรา
๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓  ในพระราชบัญญัตินี้ ยานพาหนะ หมายความว่า เรือซึ่งใช้เดินทางออกไปสู่หรือเข้ามาจากทะเล
หรือระหว่างราชอาณาจักรกับดินแดนต่างประเทศ
และหมายความรวมถึงอากาศยานที่ขึ้นลงบนพื้นน้ำด้วย

มาตรา
๔ 
ในการปฏิบัติหน้าที่เกี่ยวกับการค้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาในยานพาหนะ
ให้นายตำรวจชั้นสัญญาบัตรในกองตำรวจน้ำ กรมตำรวจ
ทำการค้นได้ทุกเวลาโดยไม่ต้องมีหมาย

มาตรา
๕  ในเมื่อมีพฤติการณ์อันควรสงสัยว่าจะมีหรือได้มีการกระทำความผิดเกิดขึ้นในยานพาหนะใด
ให้นายตำรวจชั้นสัญญาบัตรในกองตำรวจน้ำ กรมตำรวจ
มีอำนาจสั่งห้ามมิให้ผู้ใดซึ่งมิใช่เจ้าพนักงานที่กฎหมายบัญญัติให้มีอำนาจและหน้าที่เกี่ยวกับยานพาหนะขึ้นไป
หรือนำเรือ แพ หรือพาหนะชนิดใด ๆ เข้าเทียบยานพาหนะนั้น เว้นแต่จะได้รับอนุญาต
ในการสั่งห้ามเช่นว่านี้ จะต้องแจ้งให้ผู้ควบคุมยานพาหนะนั้นทราบด้วย
การสั่งห้ามดังกล่าวในวรรคก่อน
จะกระทำโดยวิธีใดให้เป็นไปตามระเบียบซึ่งอธิบดีกรมตำรวจกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ในระเบียบเช่นว่านี้จะกำหนดให้ผู้ควบคุมยานพาหนะแสดงเครื่องหมายอย่างใด
เพื่อให้ทราบว่าได้มีการห้ามดังกล่าวแล้ว
ตลอดจนกำหนดวิธีการขออนุญาตและเงื่อนไขในการอนุญาตไว้ด้วยก็ได้

มาตรา
๖ 
ในการสั่งให้ผู้ควบคุมยานพาหนะหยุดยานพาหนะ หรือนำยานพาหนะไปยังที่ใด
เพราะมีพฤติการณ์อันควรสงสัยว่ามีการใช้ยานพาหนะนั้นในการกระทำความผิด
หรือมีความผิดเกิดขึ้นในยานพาหนะนั้น นายตำรวจชั้นสัญญาบัตรในกองตำรวจน้ำ กรมตำรวจ
อาจใช้สัญญาณอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่าง
ตามที่อธิบดีกรมตำรวจกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา และผู้ควบคุมยานพาหนะจะต้องให้ความสะดวกตามสมควรแก่ตำรวจในการที่จะขึ้นไปบนยานพาหนะนั้น

มาตรา
๗  ผู้ใดฝ่าฝืนคำสั่งตามมาตรา ๕
วรรคแรก หรือฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามสัญญาณ หรือไม่ให้ความสะดวกตามความในมาตรา ๖
มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

มาตรา
๘ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องด้วยกรมตำรวจได้จัดตั้งกองตำรวจน้ำขึ้นอีกหน่วยหนึ่ง
ให้มีอำนาจหน้าที่ปราบปรามและป้องกันการกระทำผิดทางอาญาในน่านน้ำไทย
เฉพาะอย่างยิ่งการกระทำผิดอันเกี่ยวกับกฎหมายศุลกากร การเดินเรือ, การประมง
และการเข้าเมือง ฉะนั้น จึงต้องมีบทบัญญัติในกฎหมายเพิ่มอำนาจบางอย่างไว้  ทั้งนี้
เพื่อให้การปราบปรามการกระทำผิดอาญาในน่านน้ำไทย ในเรือ หรือเรือบินทะเล
หรือในบริเวณท่าเรือสำหรับเรือซึ่งออกไปสู่หรือเข้ามาจากทะเล
ได้เป็นไปโดยมีประสิทธิภาพสมความมุ่งหมายของทางการ

ปัทมา/แก้ไข
วศิน/ตรวจ
๔ พฤษภาคม ๒๕๕๓

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๑๗ มีนาคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๗๐/ตอนที่ ๖๓/หน้า ๑๒๒๘/๖ ตุลาคม ๒๔๙๖
คำสั่งกรมสรรพสามิต ที่ 41/2535 เรื่อง คำวินิจฉัยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับเครื่องปรับอากาศ

คำสั่งกรมสรรพสามิต

คำสั่งกรมสรรพสามิต
ที่
๔๑/๒๕๓๕
เรื่อง
คำวินิจฉัยพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตเกี่ยวกับเครื่องปรับอากาศ
-------------

                        ด้วยปรากฏว่ามีปัญหาเกี่ยวกับการจัดเก็บภาษีสรรพสามิตสำหรับเครื่องปรับ
อากาศตามพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ประเภทที่ ๐๓.๐๑
ท้ายพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษี
สรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต 
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๔ ว่าสิ่งใดเป็นเครื่องปรับอากาศ        
                        อธิบดีกรมสรรพสามิตจึงมีคำวินิจฉัยโดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่ง
พระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ และ
(๓)  แห่งประกาศกระทรวงการ
คลัง เรื่อง
กำหนดหลักเกณฑ์การตีความในพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต ลงวันที่ ๒๒ เมษายน 
๒๕๒๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง
กำหนดหลักเกณฑ์การตีความใน
พิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒) ลงวันที่ ๓๐ ธันวาคม
๒๕๓๔ ไว้ ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑ 
ให้สิ่งดังต่อไปนี้เป็นเครื่องปรับอากาศตามพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต 
ประเภทที่ ๐๓.๐๑ 
                        (๑)
COOLING UNIT หรือ FAN COIL UNIT หรือ INDOOR UNIT 
ซึ่งประกอบด้วยแผงส่งลมเย็น (EVAPORATOR)
และพัดลมซึ่งขับด้วยมอเตอร์
                        (๒)
CONDENSING UNIT ซึ่งประกอบด้วย แผงระบายความร้อน
(CONDENSER) พัดลมซึ่งขับด้วยมอเตอร์ และคอมเพรสเซอร์ (COMPRESSOR)

                        ข้อ
๒ 
คำสั่งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นต้นไป

                                                                        สั่ง
ณ วันที่ ๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕
                                                                                    โกวิทย์  โปษยานนท์

อธิบดีกรมสรรพสามิต

[รก.๒๕๓๕/๒๓/๑๘๓๕/๑๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๕]

                                                                                                                        สุรินทร์
/ แก้ไข ๑๓/๗/๒๕๔๔
ประกาศกรมตำรวจ เรื่อง อาณัติสัญญาณแสดงว่ายานพาหนะอยู่ในการควบคุมตรวจตราของเจ้าหน้าที่ตำรวจน้ำ

ประกาศกรมตำรวจ

ประกาศกรมตำรวจ
เรื่อง
อาณัติสัญญาณแสดงว่ายานพาหนะอยู่ในการควบคุม
ตรวจตราของเจ้าหน้าที่ตำรวจน้ำ[๑]

ตามที่ได้มีพระราชบัญญัติเพิ่มอำนาจตำรวจในการป้องกันและปราบปรามการกระทำความผิดทางน้ำ
พ.ศ. ๒๔๙๖ ออกบังคับใช้แล้วนั้น เพื่อให้เป็นไปตามมาตรา ๕ ของพระราชบัญญัติฉบับนี้
ซึ่งได้บัญญัติไว้ว่า ในเมื่อมีพฤติการณ์อันควรสงสัยว่าจะมีหรือได้มีการกระทำผิดเกิดขึ้นในยานพาหนะใด
ให้นายตำรวจชั้นสัญญาบัตรในกองตำรวจน้ำ กรมตำรวจ
มีอำนาจสั่งห้ามมิให้ผู้ใดซึ่งมิใช่เจ้าพนักงานที่กฎหมายบัญญัติให้มีอำนาจและหน้าที่เกี่ยวกับยานพาหนะขึ้นไป
หรือนำเรือ แพ หรือพาหนะชนิดใด ๆ เข้าเทียบยานพาหนะนั้น
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตในการสั่งห้ามเช่นว่านี้จะต้องแจ้งให้ผู้ควบคุมยานพาหนะนั้นทราบด้วย
การสั่งห้ามดังกล่าวในวรรคก่อนจะกระทำโดยวิธีใด
ให้เป็นไปตามระเบียบซึ่งอธิบดีกรมตำรวจกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาในระเบียบเช่นว่านี้จะกำหนดให้ผู้ควบคุมยานพาหนะแสดงเครื่องหมายอย่างใด
เพื่อให้ทราบได้ว่าได้มีการห้ามดังกล่าวแล้ว ตลอดจนกำหนดวิธีการขออนุญาต
และเงื่อนไขในการอนุญาตไว้ด้วยก็ได้

ฉะนั้น อธิบดีกรมตำรวจ
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติเพิ่มอำนาจตำรวจในการป้องกันและปราบปรามการกระทำความผิดทางน้ำ
พ.ศ. ๒๔๙๖
ขอออกประกาศกำหนดอาณัติสัญญาณแสดงว่ายานพาหนะใดอยู่ในความควบคุมตรวจตราของเจ้าพนักงานตำรวจน้ำให้ทราบทั่วกัน
ดังต่อไปนี้

๑. 
ในเวลากลางวัน
ยานพาหนะทางน้ำใดอยู่ในความควบคุมตรวจตราของเจ้าพนักงานตำรวจน้ำ ให้ชักธงสากลเลข ๕
(ธงนี้มีลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมคางหมูยาวเรียว ส่วนแรกสีเหลือง
ส่วนหลังสีน้ำเงินแก่) ขึ้นในที่เห็นได้ชัดเจน
๒. 
ในเวลากลางคืน
ยานพาหนะทางน้ำใดอยู่ในความควบคุมตรวจตราของเจ้าหน้าที่ตำรวจน้ำ
ให้ชักโคมไฟสีขาวกับสีแดงคู่กันในทางขนานขอบฟ้าขึ้นในที่ที่แลเห็นได้รอบทิศ
ถ้าหากยานพาหนะทางน้ำใดมีอาณัติสัญญาณธงและไฟดังกล่าวมาแล้ว
ผู้หนึ่งผู้ใดจะขึ้นไปบนยานพาหนะทางน้ำนั้น หรือจะนำเรือ แพ หรือยานพาหนะชนิดใด ๆ
เข้าเทียบยานพาหนะทางน้ำนั้นก็ดี จะต้องได้รับการควบคุม ตรวจตรา
หรือได้รับอนุญาตจากเจ้าหน้าที่ตำรวจน้ำซึ่งประจำอยู่ในที่นั้นเสียก่อน

ประกาศ
ณ วันที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๔๙๖
พล
ด.ท. พระพินิจธนคดี
ผู้รักษาการในตำแหน่งอธิบดีกรมตำรวจ

ดลธี/พิมพ์
๒
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔

คณิตา/ผู้จัดทำ
๒
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๐/ตอนที่ ๗๑/หน้า ๔๗๓๔/๑๐ พฤศจิกายน ๒๔๙๖
พระราชบัญญัติไพ่ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2505

พระราชบัญญัติไพ่

พระราชบัญญัติไพ่
(ฉบับที่
๒)
พ.ศ.
๒๕๐๕

ในพระปรมาภิไธย
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
สังวาลย์
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๐๕
เป็นปีที่
๑๗ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยไพ่

พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา
จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติไพ่
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๗
แห่งพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช๒๔๘๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๗ ห้ามมิให้ผู้ใดขายไพ่เป็นการค้า
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
การออกใบอนุญาต
ผู้ขอต้องเสียค่าธรรมเนียมตามที่กำหนดในกฎกระทรวงไม่เกินหนึ่งร้อยบาท
ใบแทนใบอนุญาตฉบับละไม่เกินสิบบาท และใบอนุญาตนั้นให้มีอายุเพียงวันที่ ๓๑ ธันวาคม
ของปีที่ออกใบอนุญาต

มาตรา ๔  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๐
แห่งพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๐ ให้เรียกค่าธรรมเนียมสำหรับการประทับตราไพ่ตามอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง
ตามขนาดของไพ่และชนิดของวัตถุที่ทำไพ่นั้นขึ้นไม่เกินอัตราร้อยใบต่อสามสิบบาท

มาตรา ๕  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๔
แห่งพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๔ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๕ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสิบปี
และปรับตามจำนวนไพ่ของกลางเป็นเงินสี่เท่าของราคาไพ่ที่กรมสรรพสามิตขายในประเภทเดียวกัน
แต่ในกรณีทำไพ่ต้องไม่ต่ำกว่าสองพันบาท

มาตรา ๖  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๑๔ ทวิ
แห่งพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช ๒๔๘๖
มาตรา ๑๔ ทวิ ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๖ มาตรา ๘ หรือ
มาตรา ๙ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี
หรือปรับตามจำนวนไพ่ของกลางเป็นเงินสี่เท่าของราคาไพ่ที่กรมสรรพสามิตขายในประเภทเดียวกันแต่ต้องไม่ต่ำกว่าห้าร้อยบาท
หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๗  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๑๔ ตรี
แห่งพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช ๒๔๘๖
มาตรา ๑๔ ตรี ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๗
ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือนหรือปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

มาตรา ๘  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๑๔ จัตวา
แห่งพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช ๒๔๘๖
มาตรา ๑๔ จัตวา ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๑๑
ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หนึ่งปีถึงเจ็ดปี และปรับตั้งแต่สองพันบาทถึงห้าหมื่นบาท

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล
ส. ธนะรัชต์
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากอัตราค่าธรรมเนียมสำหรับประทับตราไพ่และค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตให้ขายไพ่ตามพระราชบัญญัติไพ่
พุทธศักราช ๒๔๘๖ ไม่เหมาะสมกับค่าของเงินในปัจจุบัน สมควรปรับปรุงให้สูงขึ้น
และอัตราโทษซึ่งกำหนดไว้ในความผิดบางกรณียังเบาไป
สมควรกำหนดอัตราโทษให้สูงขึ้นด้วย

สัญชัย/ผู้จัดทำ
๘
มกราคม ๒๕๕๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๙/ตอนที่ ๘๖/หน้า ๙๗๘/๑๘ กันยายน ๒๕๐๕
พระราชบัญญัติไพ่ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2534

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
ไพ่
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ.
๒๕๓๔

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๔
เป็นปีที่
๔๖ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยไพ่

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติไพ่
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๓๔

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๕ เป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๑๐ ทวิ
แห่งพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช ๒๔๘๖
มาตรา ๑๐ ทวิ ในกรณีนำไพ่เข้ามา
รัฐมนตรีจะประกาศกำหนดให้กรมศุลกากรเรียกเก็บค่าธรรมเนียมสำหรับการประทับตราไพ่เพื่อกรมสรรพสามิตก็ได้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
อานันท์
 ปันยารชุน
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากได้มีการปรับปรุงระบบภาษีอากรของประเทศให้เหมาะสมกับสภาวการณ์ทางเศรษฐกิจในปัจจุบันโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลรัษฎากร
(ฉบับที่ ๓๐) พ.ศ. ๒๕๓๔ ได้ยกเลิกภาษีการค้าและนำภาษีมูลค่าเพิ่มมาใช้แทน
สมควรปรับปรุงการจัดเก็บค่าธรรมเนียมสำหรับการประทับตราไพ่เพื่อให้มีความสอดคล้องกับการจัดเก็บภาษีมูลค่าเพิ่มตามประมวลรัษฎากรดังกล่าว
อีกทั้งเพื่อให้เกิดความสะดวกในการจัดเก็บ จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

สัญชัย/ผู้จัดทำ
๘
มกราคม ๒๕๕๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๘/ตอนที่ ๒๐๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๙๕/๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๓๔
กฎกระทรวง ฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2525) ออกตามความในพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช 2486

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติไพ่
พุทธศักราช ๒๔๘๖[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐
แห่งพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช ๒๔๘๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติไพ่
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๕ และมาตรา ๑๙ แห่งพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช ๒๔๘๖ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน (๓) ของข้อ ๔
แห่งกฎกระทรวงการคลัง ออกตามความในพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช ๒๔๘๖ ลงวันที่ ๒๕
ธันวาคม พ.ศ.๒๔๘๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๓) การประทับตราไพ่ป๊อกทุกขนาดและทุกชนิด ร้อยใบต่อ ๒๐ บาท

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๒๕
สมหมาย 
ฮุนตระกูล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากอัตราค่าธรรมเนียมการประทับตราไพ่ป๊อกซึ่งกำหนดไว้ตามกฎกระทรวงการคลัง
ออกตามความในพระราชบัญญัติไพ่ พุทธศักราช ๒๔๘๖ ลงวันที่ ๒๕ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๘๖
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติไพ่
พุทธศักราช ๒๔๘๖ นั้นยังไม่เหมาะสมกับสภาวะเศรษฐกิจและค่าเงินในปัจจุบัน
สมควรกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมดังกล่าวให้สูงขึ้น  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วฤษาย์/ผู้จัดทำ
๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๗๐/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๒