atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
กฎกระทรวง ฉบับที่ 48 (พ.ศ. 2548) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๔๘ (พ.ศ. ๒๕๔๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๐) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับ มาตรา
๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๐ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่
๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓๗ (พ.ศ. ๒๕๔๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๐  รถยนต์รับจ้างตามกฎกระทรวงนี้ให้มีอายุการใช้งานได้ไม่เกินเก้าปีนับแต่วันที่รถยนต์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก

ข้อ ๒  รถยนต์รับจ้างที่จดทะเบียนไว้แล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
และมีอายุการใช้งานยังไม่ถึงสิบสองปี นับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรก ให้ใช้รถยนต์รับจ้างนั้นต่อไปได้จนกว่าจะครบสิบสองปีนับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรก

ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
พลเอก
ชัยนันท์  เจริญศิริ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบันได้กำหนดให้รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนที่จดทะเบียนในเขตกรุงเทพมหานครมีอายุการใช้งานได้ไม่เกินสิบสองปีนับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรก
ซึ่งจากผลการพิจารณาของคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ ปรากฏว่าอายุการใช้งานที่เหมาะสมทั้งทางด้านวิศวกรรมและความปลอดภัย
เศรษฐศาสตร์ และสิ่งแวดล้อม สำหรับรถยนต์รับจ้างดังกล่าวควรกำหนดไว้ไม่เกินเก้าปี ดังนั้น
เพื่อแก้ไขอายุการใช้งานของรถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนจากสิบสองปีเป็นเก้าปี
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ชัชสรัญ/ผู้จัดทำ
๖
มกราคม ๒๕๔๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๒๓ ก/หน้า ๘/๒๖ ธันวาคม ๒๕๔๘
กฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2549

กฎกระทรวง
กำหนดค่าธรรมเนียมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๔๙[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ (๑๗) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม
ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน
(๖) ของข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมตามกฎหมาย ว่าด้วยรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๔๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๖) การโอนทะเบียนรถ
(ก)
 การโอนทะเบียนรถที่อยู่ในระหว่างการให้ลูกหนี้เช่าซื้อ
สำหรับสถาบันการเงินที่ควบรวมกิจการ ตามแผนพัฒนาระบบสถาบันการเงินที่คณะรัฐมนตรีได้มีมติเห็นชอบ
เมื่อวันที่ ๒๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๗  ทั้งนี้
เฉพาะสถาบันการเงินที่ควบรวมกิจการระหว่างวันที่ ๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๗ ถึงวันที่ ๓๑
กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ และต้องดำเนินการโอนทะเบียนรถที่อยู่ในระหว่างการให้ลูกหนี้เช่าซื้อให้แล้วเสร็จ
ภายในวันที่ ๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๐ ครั้งละ ๕๐ บาท
(ข)
 การโอนทะเบียนรถนอกจาก (ก) ครั้งละ ๑๐๐
บาท

ให้ไว้ ณ
วันที่ ๑๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๙
พลเอก ชัยนันท์
 เจริญศิริ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่คณะรัฐมนตรีได้มีมติ
เมื่อวันที่ ๒๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๗ เห็นชอบมาตรการภาษีและค่าธรรมเนียมเพื่อสนับสนุนการควบรวมกิจการ
ตามแผนพัฒนาระบบสถาบันการเงินตามที่กระทรวงการคลังเสนอ สมควรกำหนดค่าธรรมเนียมการโอนทะเบียนรถที่อยู่ในระหว่างการให้ลูกหนี้เช่าซื้อ
สำหรับสถาบันการเงินที่ควบรวมกิจการและโดยที่มาตรา ๕ (๑๗) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

มีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัติ
 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

นันทนา/ผู้จัดทำ
๕  ตุลาคม  ๒๕๔๙

สิทธิกานต์/ปรับปรุง
๔ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๙ เมษายน ๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑๐๓ ก/หน้า ๑/๑ ตุลาคม ๒๕๔๙
กฎกระทรวง ฉบับที่ 44 (พ.ศ. 2548) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔๔ (พ.ศ. ๒๕๔๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑) และ (๒) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๓  รถยนต์รับจ้างต้องเป็นรถเก๋งสองตอน รถเก๋งสองตอนแวน รถเก๋งสามตอน รถเก๋งสามตอนแวน รถยนต์นั่งสองตอน รถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน รถยนต์นั่งสามตอนแวน หรือรถลักษณะอื่นตามแบบที่กรมการขนส่งทางบกให้ความเห็นชอบ  ทั้งนี้ ต้องมีขนาดความกว้างของรถไม่เกิน ๒.๕๐ เมตร ความยาวไม่เกิน ๖ เมตร ความสูงไม่เกิน ๒ เมตร มีประตูไม่ต่ำกว่าสี่ประตูและเครื่องยนต์ต้องมีความจุของกระบอกสูบรวมกันไม่ต่ำกว่า ๑,๕๐๐ ลูกบาศก์เซนติเมตร
ในกรณีที่เป็นรถยนต์นั่งสองตอน รถยนต์นั่งสองตอนแวน รถยนต์นั่งสามตอน หรือรถยนต์นั่งสามตอนแวน เบาะนั่งต้องมีความสูงจากพื้นถึงส่วนบนสุดของเบาะนั่งไม่น้อยกว่า ๒๕ เซนติเมตรและความสูงจากส่วนต่ำสุดของเบาะนั่งถึงหลังคาต้องไม่น้อยกว่า ๘๕ เซนติเมตร

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๘
นิกร จำนง
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

หมายเหตุ
: - เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ กำหนดให้เฉพาะรถเก๋งสองตอนหรือรถเก๋งสองตอนที่มีพื้นที่บรรทุกของภายในตัวรถ (รถเก๋งสองตอนแวน) ที่ผลิตสำเร็จรูปจากโรงงานผู้ผลิตเท่านั้น สามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างในเขตกรุงเทพมหานครได้ ทำให้รถลักษณะอื่นไม่สามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างได้ ดังนั้น เพื่อเป็นการยกระดับมาตรฐานการให้บริการของรถยนต์รับจ้างและเพื่อส่งเสริมอุตสาหกรรมยานยนต์ภายในประเทศ สมควรกำหนดให้รถลักษณะอื่นสามารถจดทะเบียนเป็นรถยนต์รับจ้างในเขตกรุงเทพมหานครได้ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[๑] รก.๒๕๔๘/๙ก/๔/๒๕ มกราคม ๒๕๔๘
กฎกระทรวงกำหนดความปลอดภัยในการรับจ้างบรรทุกคนโดยสารของผู้ขับรถจักรยานยนต์สาธารณะ พ.ศ. 2548

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
กำหนดความปลอดภัยในการรับจ้างบรรทุกคนโดยสาร
ของผู้ขับรถจักรยานยนต์สาธารณะ
พ.ศ.
๒๕๔๘[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๕/๑) และมาตรา ๕๗ ฉ
(๗) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยบัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ในการรับจ้างบรรทุกคนโดยสาร ผู้ขับรถจักรยานยนต์สาธารณะต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดว่าด้วยความปลอดภัย
ดังต่อไปนี้
(๑)  จัดให้มีหมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตรายในขณะโดยสารไว้สำหรับให้คนโดยสารสวมในขณะโดยสาร
โดยจะต้องรักษาความสะอาดของหมวกอยู่เสมอ
(๒)  ต้องให้คนโดยสารขึ้นนั่งประจำที่ให้พร้อมก่อนเคลื่อนรถ
(๓)  ไม่บรรทุกสิ่งของไปกับคนโดยสาร เว้นแต่เป็นสัมภาระของคนโดยสารที่ไม่ส่งผลกระทบต่อความปลอดภัยในการขับรถและการโดยสาร
(๔)  ไม่ใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่ เครื่องมือหรืออุปกรณ์สื่อสารอื่นใดในขณะขับรถรับจ้างบรรทุกคนโดยสาร
(๕)  ดูแลคนโดยสารให้ได้รับความปลอดภัยตลอดเวลาที่อยู่ในระหว่างการโดยสาร
และในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุจะต้องให้ความช่วยเหลือตามสมควร

ให้ไว้
ณ วันที่ ๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
พลเอก
ชัยนันท์ เจริญศิริ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๕ (๑๕/๑) และมาตรา ๕๗ ฉ
(๗) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗ บัญญัติให้มีข้อกำหนดว่าด้วยความปลอดภัยในการรับจ้างบรรทุกคนโดยสาร
และผู้ขับรถจักรยานยนต์สาธารณะต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดดังกล่าว จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ฐิติพงษ์/ผู้จัดทำ
๒๕
ตุลาคม ๒๕๔๘

[๑]
รก.๒๕๔๘/๙๘ก/๒๒/๑๙ ตุลาคม ๒๕๔๘
กฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2548

กฎกระทรวง
กำหนดค่าธรรมเนียมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๔๘[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ (๑๗) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ให้ยกเลิกความใน
(๑๗) ของข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๔๖
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๑๗) ใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ส่วนบุคคลชั่วคราว ฉบับละ ๕๐ บาท

ข้อ
๒  ให้ยกเลิกความใน
(๒๒) ของข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๔๖
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๒๒) ใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ส่วนบุคคล ฉบับละ ๒๕๐ บาท

ข้อ
๓  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๒๒/๑) ของข้อ
๒ แห่งกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๔๖
(๒๒/๑) ใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์สาธารณะ ฉบับละ ๑๕๐ บาท

ให้ไว้ ณ
วันที่ ๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
พลเอก ชัยนันท์
 เจริญศิริ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๖ (๑)
แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่
๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗ กำหนดให้มีใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ส่วนบุคคลชั่วคราว ใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์ส่วนบุคคลและใบอนุญาตขับรถจักรยานยนต์สาธารณะ
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๔๖ เพื่อกำหนดค่าธรรมเนียมสำหรับใบอนุญาตดังกล่าว  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ฐิติพงษ์/ผู้จัดทำ
๒๕ ตุลาคม ๒๕๔๘

สิทธิกานต์/ปรับปรุง
๔ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๙ เมษายน ๒๕๖๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๙๘ ก/หน้า ๔/๑๙ ตุลาคม ๒๕๔๘
กฎกระทรวงยกเลิกกฎกระทรวงซึ่งออกตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์บางฉบับที่ไม่เหมาะสมกับกาลปัจจุบัน พ.ศ. 2550

กฎกระทรวง
ยกเลิกกฎกระทรวง
ซึ่งออกตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์
บางฉบับที่ไม่เหมาะสมกับกาลปัจจุบัน
พ.ศ. ๒๕๕๐[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ (๑) (๒) (๕) และ (๙) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
(ฉบับที่ ๕)

ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
สรรเสริญ
 วงศ์ชะอุ่ม
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากบทบัญญัติส่วนใหญ่ในกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)
ได้ถูกยกเลิกโดยกฎกระทรวงออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ประกอบกับบทบัญญัติที่ยังไม่มีการยกเลิกไม่มีผลใช้บังคับกับรถยนต์ที่จดทะเบียนอยู่ในขณะนี้
และเป็นบทบัญญัติที่ไม่สอดคล้องกับสภาพการณ์ในปัจจุบัน นอกจากนั้น
ได้มีการออกกฎกระทรวงตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ กำหนดหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขที่เกี่ยวข้องกับลักษณะ ขนาด
หรือประเภทของรถที่จะรับจดทะเบียนไว้ครอบคลุมและครบถ้วนแล้ว
สมควรยกเลิกกฎกระทรวงดังกล่าว  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ
๑๓ มิถุนายน
๒๕๕๐

สิทธิกานต์/ปรับปรุง
๕ เมษายน ๒๕๖๒

วศิน/ตรวจ
๑๐ เมษายน ๒๕๖๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๒๖ ก/หน้า ๓๗/๖ มิถุนายน ๒๕๕๐
กฎกระทรวงกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถจักรยานยนต์สาธารณะ พ.ศ. 2548

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
กำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถจักรยานยนต์สาธารณะ
พ.ศ.
๒๕๔๘[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ (๑๔) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  อัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถจักรยานยนต์สาธารณะ
ให้กำหนดดังต่อไปนี้
(๑)  ระยะทาง ๒ กิโลเมตรแรก ไม่เกิน ๒๕ บาท และกิโลเมตรต่อๆ
ไป ไม่เกินกิโลเมตรละ ๕ บาท
(๒)  ระยะทางเกินกว่า ๕ กิโลเมตรขึ้นไป อัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารให้เป็นไปตามที่ผู้ขับรถและคนโดยสารตกลงกัน

ข้อ ๒  ให้คณะกรรมการประจำจังหวัดหรือคณะอนุกรรมการประจำท้องที่
ตามมาตรา ๒๓/๑ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗ มีอำนาจกำหนดค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถจักรยานยนต์สาธารณะไม่เกินอัตราตามที่กำหนดในข้อ
๑ (๑) และกำหนดวิธีการในการแสดงค่าจ้างบรรทุกคนโดยสาร ณ สถานที่รอรับคนโดยสาร

ให้ไว้
ณ วันที่ ๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
พลเอก
ชัยนันท์ เจริญศิริ
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๕ (๑๔) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่ ๑๓) พ.ศ. ๒๕๔๗ บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารสำหรับรถจักรยานยนต์สาธารณะได้
ประกอบกับการที่ผู้ขับรถจักรยานยนต์สาธารณะสามารถกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารเอง
อาจก่อให้เกิดความไม่เป็นธรรมกับคนโดยสาร ดังนั้น เพื่อให้การกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารเกิดความเป็นธรรม
และมีอัตราที่เหมาะสมกับการให้บริการในแต่ละพื้นที่ จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ฐิติพงษ์/ผู้จัดทำ
๒๕
ตุลาคม ๒๕๔๘

[๑]
รก.๒๕๔๘/๙๘ก/๑๙/๑๙ ตุลาคม ๒๕๔๘
กฎกระทรวง  ฉบับที่ 39  (พ.ศ. 2545) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๓๙  (พ.ศ. ๒๕๔๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ. ๒๕๒๒
-----------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ (๓) แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ.
 ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ รัฐมนตรีว่าการ
กระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกความในข้อ
๑๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ 
(พ.ศ. ๒๕๔๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ
๑๓ รถยนตร์รับจ้างที่จดทะเบียนไว้ตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐ 
(พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
จะมีและใช้เครื่องสื่อสาร
ตามข้อ ๖ หรือไม่ก็ได้"

                                                            ให้ไว้
ณ วันที่ ๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๕

นิกร  จำนง
                                                 รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม
ปฏิบัติราชการแทน

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

--------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖
(พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย
กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๔๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
กำหนดให้รถยนตร์รับจ้างแบบใช้มาตรค่าโดยสาร (TAXI - METER)
ที่เป็นของนิติบุคคลที่จด
ทะเบียนไว้ก่อนวันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๐
ต้องมีและใช้เครื่องสื่อสาร ตั้งแต่วันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์
๒๕๔๕ ทำให้ผู้ประกอบการได้รับความเดือดร้อน
และเกิดภาระค่าใช้จ่ายในการติดตั้งเครื่องสื่อสาร
เพิ่มขึ้นโดยไม่คุ้มค่าแก่การนำไปใช้งาน
เนื่องจากจะครบอายุการใช้งาน ๑๒ ปีแล้ว ประกอบกับโดย
ที่เครื่องสื่อสารเป็นสินค้านำเข้าต้องสูญเสียเงินตรากับต่างประเทศอีกด้วย
สมควรกำหนดให้รถ
ยนตร์รับจ้างดังกล่าวที่เป็นของนิติบุคคลจะมีและใช้เครื่องสื่อสารหรือไม่ก็ได้เช่นเดียวกับรถยนตร์
รับจ้างที่เป็นของบุคคลธรรมดา จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๔๕/๔๒ก/๒๙/๓ พฤษภาคม ๒๕๔๕]

                                                                                    พรพิมล/แก้ไข
                                                                                      ๐๘/๐๗/๔๕
                                                                                                B+A
(C)
กฎกระทรวง ฉบับที่ 28 (พ.ศ.2541) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ.2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๒๘ (พ.ศ. ๒๕๔๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ.
๒๕๒๒
-----------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ (๑๘) แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์
(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐ 
และมาตรา ๑๘ (๓) แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวง
คมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑  การนำรถออกนอกราชอาณาจักรเพื่อการจำหน่ายโดยผู้ผลิตหรือประกอบ
รถใหม่สำเร็จรูปจากโรงงานผู้ผลิตหรือประกอบรถเพื่อการส่งออก
ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องขอ
อนุญาตจากนายทะเบียน แต่เมื่อนำรถออกนอกราชอาณาจักรแล้ว
ให้ผู้ผลิตหรือประกอบรถ
ดังกล่าวมีหน้าที่ต้องส่งบัญชีจำหน่ายรถนั้นแก่นายทะเบียนภายในสิบห้าวันนับตั้งแต่วันที่
ส่งออก
                        บัญชีตามวรรคหนึ่ง
ให้เป็นไปตามระเบียบที่อธิบดีกำหนด
                        ข้อ
๒ 
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

                                                ให้ไว้
ณ วันที่ ๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๑
                                                                สนธยา คุณปลื้ม

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน
                                                    รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

-----------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากปัจจุบันผู้ผลิตหรือ
ประกอบรถใหม่สำเร็จรูปจากโรงงานเพื่อการส่งออกมีความประสงค์จะขอนำรถออกไปเพื่อ
การจำหน่ายนอกราชอาณาจักรเป็นจำนวนมาก
แต่การนำรถออกนอกราชอาณาจักรดังกล่าว
ต้องได้รับอนุญาตจากนายทะเบียนก่อน ดังนั้น
เพื่อเป็นการส่งเสริมการส่งออกและอำนวยความ
สะดวกรวดเร็วแก่ผู้ผลิตหรือประกอบรถดังกล่าว
สมควรกำหนดให้ผู้ผลิตหรือประกอบรถใหม่
สำเร็จรูปจากโรงงานผู้ผลิตหรือผู้ประกอบรถเพื่อการส่งออกได้รับยกเว้นนำรถออกนอก
ราชอาณาจักรได้โดยไม่ต้องขออนุญาตจากนายทะเบียน
แต่ต้องส่งบัญชีจำหน่ายรถดังกล่าว
แก่นายทะเบียนเพื่อให้ระบบการควบคุมบัญชีรถและเครื่องยนตร์เป็นไปตามกฎหมายด้วย

จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๔๑/๔๘ก/๑๐/๑๗ สิงหาคม ๒๕๔๑]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 37 (พ.ศ. 2544) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๓๗ (พ.ศ. ๒๕๔๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ. ๒๕๒๒
--------------
                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ (๑๐) แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. 
๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่
๑๐) พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นพระราช
บัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ 
ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐
ของรัฐธรรมนูญแห่ง
ราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่า
การกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑  ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๐
แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๖ (พ.ศ. ๒๕๓๙) 
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ 
๒๙ (พ.ศ. ๒๕๔๑) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อ
ไปนี้แทน
                        "ข้อ
๑๐ รถยนตร์รับจ้างตามกฎกระทรวงนี้ให้มีอายุการใช้งานได้ไม่เกินสิบสองปี
นับแต่วันที่รถยนตร์นั้นจดทะเบียนครั้งแรก"
                        ข้อ
๒ 
รถยนตร์รับจ้างที่มีอายุการใช้งานเกินเก้าปี นับแต่วันที่รถยนตร์นั้นจด
ทะเบียนครั้งแรกและจดทะเบียนเปลี่ยนประเภทไปแล้วก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
หากรถ
ยนตร์นั้นมีอายุการใช้งานยังไม่ถึงสิบสองปี
นับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรก และมีการจดทะเบียน
เปลี่ยนประเภทกลับมาเป็นรถยนตร์รับจ้างภายหลัง
ให้ใช้รถยนตร์นั้นเป็นรถยนตร์รับจ้างได้ต่อไป
จนกว่าจะครบสิบสองปี นับแต่วันจดทะเบียนครั้งแรก
เว้นแต่ได้โอนรถยนตร์นั้นให้แก่บุคคลอื่น
แล้ว จะใช้รถยนตร์นั้นเป็นรถยนตร์รับจ้างอีกไม่ได้

                                                                        ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๒ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๔
                                                                                          จองชัย  เที่ยงธรรม
                                                                            รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคม

ปฎิบัติราชการแทน

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

+-----------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ :-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากปัจจุบันเศรษฐกิจของ
ประเทศยังประสบภาวะตกต่ำอย่างต่อเนื่อง
การขยายอายุการใช้งานของรถยนตร์รับจ้างบรรทุก
คนโดยสารไม่เกินเจ็ดคนเพิ่มขึ้นอีกนับเป็นมาตรการประหยัดอย่างหนึ่งที่จะช่วยให้ต้นทุนการ
ประกอบกิจการรถยนตร์รับจ้างดังกล่าวต่ำลงอันจะก่อให้เกิดผลดีต่อการลงทุนของภาคเอกชน
และภาวะเศรษฐกิจโดยรวมด้วย
และเป็นมาตรการที่เหมาะสมในภาวะการณ์เช่นนี้ สมควรแก้ไข
อายุการใช้งานของรถยนตร์รับจ้างดังกล่าวเสียใหม่จากเก้าปีเป็นสิบสองปี
จึงจำเป็นต้องออกกฎ
กระทรวงนี้

[รก.๒๕๔๔/๑๑ก/๑/๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๔]

                                                                                                             พรพิมล/พิมพ์ฺ
                                                                                                            ๓๐
ก.ค ๒๕๔๔
กฎกระทรวง ฉบับที่ 35 (พ.ศ. 2542) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
35 (พ.ศ. 2542)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พ.ศ.
2522
---------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
5 (18) แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. 2522
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ 10)
พ.ศ. 2542 และมาตรา 45 วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. 2522 
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ 
ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
1  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (4 ทวิ)
ของข้อ 1 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 1
(พ.ศ. 2531) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. 2522
                        "(4
ทวิ) หลักฐานการรับรองซึ่งแสดงว่าผ่านการอบรมและจบหลักสูตรการอบรม
จากกรมการขนส่งทางบกหรือโรงเรียนสอนขับรถยนตร์ที่กรมการขนส่งทางบกรับรองตามกฎหมาย
ว่าด้วยการขนส่งทางบก"
                        ข้อ
2 
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

                                                                        ให้ไว้
ณ วันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2542

สนธยา คุณปลื้ม

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน
                                                                          รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

+-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากปัจจุบันผู้ขอรับใบอนุญาต
ขับรถยนตร์สาธารณะและรถยนตร์สามล้อสาธารณะเท่านั้นที่ต้องผ่านการอบรมและจบหลักสูตร
การอบรมจากกรมการขนส่งทางบกหรือโรงเรียนสอนขับรถที่ได้รับการรับรองจากกรมการขนส่ง
ทางบก
สมควรกำหนดหลักเกณฑ์การขอรับใบอนุญาตขับรถยนตร์ส่วนบุคคล รถยนตร์สามล้อ
ส่วนบุคคล และรถจักรยานยนตร์ชั่วคราว
รวมทั้งการขอรับใบอนุญาตขับรถชนิดอื่นตามมาตรา 43 (9)
จะต้องแสดงหลักฐานว่าผ่านการอบรมและจบหลักสูตรการอบรมจากกรมการขนส่งทางบกหรือ
โรงเรียนสอนขับรถที่ได้รับการรับรองจากกรมการขนส่งทางบกด้วย
เพื่อให้ผู้ขับรถยนตร์ดังกล่าว
มีความรู้ความเข้าใจอันเป็นการเสริมสร้างวินัยในการขับรถและช่วยให้การขับรถมีประสิทธิภาพ
มากยิ่งขึ้น 
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้