atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย พ.ศ. 2546

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ
พ.ศ. ๒๕๐๕
บังคับในท้องที่อำเภอวังสะพุง
จังหวัดเลย
พ.ศ.
๒๕๔๖

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๖
เป็นปีที่
๕๘ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ
พ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติคันและคูน้ำ
พ.ศ. ๒๕๐๕ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ และมาตรา ๔๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ
พ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย พ.ศ. ๒๕๔๖

มาตรา ๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕
บังคับในท้องที่อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย
ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้

มาตรา ๔ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท
ทักษิณ  ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ
พ.ศ. ๒๕๐๕
บังคับในท้องที่อำเภอวังสะพุง
จังหวัดเลย
พ.ศ.
๒๕๔๖

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากกรมชลประทานได้ดำเนินการขุดคลองส่งน้ำสายใหญ่ คลองซอย สร้างประตูระบายน้ำ
และท่อส่งน้ำในเขตโครงการฝายโนนกกหาด ในท้องที่อำเภอวังสะพุง จังหวัดเลย เสร็จแล้ว
แต่ยังขาดคันและคูน้ำสำหรับส่งน้ำจากทางน้ำชลประทานไปใช้ในการเพาะปลูก
สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๐๕ บังคับในท้องที่ดังกล่าว
เพื่อให้มีการจัดทำคันและคูน้ำอันจะเป็นประโยชน์ในการเกษตรและทำให้การใช้น้ำเป็นไปโดยประหยัด
จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

ศุภชัย/ผู้พิมพ์
๑๓ มกราคม ๒๕๔๗
ศุภสรณ์/ทรงยศ/ตรวจ
๑๙ มกราคม ๒๕๔๗
A+B

[๑] รก. ๒๕๔๖/๑๐๘ก/๓๒/๓๑
ตุลาคม ๒๕๔๖
ระเบียบกรมชลประทาน ยกเลิกระเบียบกรมชลประทาน ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการเรียกเก็บ ค่าใช้จ่ายในการจัดทำคันและคูน้ำ พ.ศ. 2544 พ.ศ. 2547

ระเบียบกรมชลประทาน

ระเบียบกรมชลประทาน
ยกเลิกระเบียบกรมชลประทาน
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการเรียกเก็บ
ค่าใช้จ่ายในการจัดทำคันและคูน้ำ
พ.ศ. ๒๕๔๔ พ.ศ. ๒๕๔๗

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดรูปแบบการมีส่วนร่วมของเกษตรกรและองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
ในการก่อสร้างระบบชลประทานในไร่นา (คันคูน้ำ)
และแบบบันทึกข้อตกลงการพัฒนาและการมีส่วนร่วมในการก่อสร้างระบบชลประทานในไร่นา
กรมชลประทานจึงให้กำหนดยกเลิกระเบียบไว้ ดังนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมชลประทาน
ยกเลิกระเบียบกรมชลประทานว่าด้วยหลักเกณฑ์
และวิธีการเรียกเก็บค่าใช้จ่ายในการจัดทำคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๔๔ พ.ศ. ๒๕๔๗

ข้อ ๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ให้ยกเลิกระเบียบกรมชลประทาน
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการเรียกเก็บค่าใช้จ่ายในการจัดทำคันและคูน้ำ พ.ศ. ๒๕๔๔

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๒ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๗
สามารถ  โชคคณาพิทักษ์
อธิบดีกรมชลประทาน

พรพิมล/พิมพ์
๑๕
กันยายน ๒๕๔๗
ศุภสรณ์/ธัญกมล/ตรวจ
๒๐
ตุลาคม ๒๕๔๗
A+B

[๑] รก.๒๕๔๗/พ๗๕ง/๓๖/๙
กรกฎาคม ๒๕๔๗
พระราชบัญญัติคำนำหน้านามหญิง พ.ศ. 2551

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
คำนำหน้านามหญิง
พ.ศ. ๒๕๕๑

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ มกราคม
พ.ศ. ๒๕๕๑
เป็นปีที่ ๖๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรมีกฎหมายว่าด้วยคำนำหน้านามหญิง

พระราชบัญญัตินี้มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า
พระราชบัญญัติคำนำหน้านามหญิง พ.ศ. ๒๕๕๑

มาตรา ๒[๑]  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  พระราชบัญญัตินี้ไม่กระทบการใช้คำนำหน้านามหญิงเป็นอย่างอื่นตามที่มีกฎหมายบัญญัติ

มาตรา ๔  หญิงซึ่งมีอายุ
๑๕ ปีบริบูรณ์ขึ้นไป และยังไม่ได้จดทะเบียนสมรสให้ใช้คำนำหน้านามว่า นางสาว

มาตรา ๕  หญิงซึ่งจดทะเบียนสมรสแล้ว
จะใช้คำนำหน้านามว่า นาง หรือ นางสาว ได้ตามความสมัครใจ
โดยให้แจ้งต่อนายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการจดทะเบียนครอบครัว

มาตรา ๖  หญิงซึ่งจดทะเบียนสมรสแล้ว
หากต่อมาการสมรสได้สิ้นสุดลงจะใช้คำนำหน้านามว่า นาง หรือ
นางสาว ได้ตามความสมัครใจ
โดยให้แจ้งต่อนายทะเบียนตามกฎหมายว่าด้วยการจดทะเบียนครอบครัว

มาตรา ๗  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก สุรยุทธ์  จุลานนท์
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่การใช้คำนำหน้านามของหญิงที่จดทะเบียนสมรสแล้ว และหญิงที่จดทะเบียนสมรสแล้ว
และต่อมาการสมรสได้สิ้นสุดลงต้องใช้คำนำหน้านามคำเดียว
โดยมิอาจเลือกได้ตามความสมัครใจ
ทำให้เกิดผลกระทบต่อหญิงดังกล่าวในการดำรงชีวิตประจำวัน อาทิ การประกอบอาชีพ
การศึกษาของบุตร และการทำนิติกรรมต่าง ๆ
ส่งผลให้การใช้คำนำหน้านามในลักษณะดังกล่าวของหญิงมีลักษณะเป็นการเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมต่อบุคคลเพราะเหตุแห่งความแตกต่างทางเพศ
สมควรกำหนดให้หญิงมีทางเลือกในการใช้คำนำหน้านามตามความสมัครใจซึ่งเป็นการสอดคล้องกับการเลือกใช้นามสกุลตามกฎหมายว่าด้วยชื่อบุคคล
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

อมรรัตน์/แก้ไข
วศิน/ตรวจ
๒๙ มีนาคม ๒๕๕๓

ปริญสินีย์/ปรับปรุง
ชาญ/ตรวจ
๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๒๘ ก/หน้า ๗๒/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑
พระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จและบำนาญ (ฉะบับที่ 2) พ.ศ. 2491

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
คืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์
และสิทธิ
ในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ
และบำนาญ (ฉะบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๔๙๑

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
คณะอภิรัฐมนตรี
ในหน้าที่คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
รังสิต กรมขุนชัยนาทนเรนทร
อลงกฏ
ธานีนิวัติ
มานวราชเสวี
อดุลเดชจรัส
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖ มกราคม
พ.ศ. ๒๔๙๐
เป็นปีที่ ๓ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์
และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ พุทธศักราช ๒๔๘๙

พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระบัญญัติขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติคืนยศ
บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด
บำเหน็จ และบำนาญ (ฉะบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๑

มาตรา ๒[๑]  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติคืนยศ
บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ พุทธศักราช
๒๔๘๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๓  บุคคลผู้ได้รับการล้างมลทินตามพระราชบัญญัติล้างมลทินผู้กระทำผิดทางการเมือง ร.ศ. ๑๓๐ พุทธศักราช ๒๔๗๕ หรือบุคคลผู้ได้รับนิรโทษกรรมตามพระราชกำหนดนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำความผิดฐานกบฏและจลาจล
พุทธศักราช ๒๔๘๘ หรือบุคคลผู้ต้องออกจากราชการเนื่องจากเหตุเกี่ยวข้องกับความผิดทางการเมืองหรือความผิดฐานกบฏและจลาจลอันเป็นกรณีเดียวกันกับที่ได้ระบุไว้ในกฎหมายดังกล่าวมาแล้ว
ถ้าต้องออกจากยศ บรรดาศักดิ์ หรือถูกเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์เนื่องจากการกระทำความผิดหรือเกี่ยวข้องกับความผิดอันได้รับการล้างมลทินหรือได้รับนิรโทษกรรมดังกล่าวแล้ว
ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่ในวันใช้พระราชบัญญัตินี้หรือไม่ก็ตาม ให้รัฐบาลนำความกราบบังคมทูลขอพระราชทานยศ
บรรดาศักดิ์หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์คืนให้แก่ผู้นั้น

มาตรา ๔  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติคืนยศ
บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ พุทธศักราช
๒๔๘๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔  บุคคลที่ได้ระบุไว้ในมาตรา
๓ ถ้าเป็นบุคคลที่เคยได้รับเบี้ยหวัดหรือบำนาญมาแล้ว ก็ให้มีสิทธิได้รับเบี้ยหวัดหรือบำนาญตามเดิม
ถ้าบุคคลดังกล่าวเคยเป็นข้าราชการประจำมาก่อน และยังไม่ได้รับเบี้ยหวัด
บำเหน็จ หรือบำนาญ ก็ให้ได้รับเบี้ยหวัด บำเหน็จ หรือบำนาญเพราะเหตุทดแทนตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญในปัจจุบัน
ในการพิจารณาจ่ายเบี้ยหวัด บำเหน็จ หรือบำนาญ ตามพระราชบัญญัตินี้ให้ถือว่าคำวินิจฉัยของกระทรวงการคลังเป็นเด็ดขาด

มาตรา ๕  สิทธิในการรับเบี้ยหวัดหรือบำนาญตามมาตรา ๔
ให้เกิดแต่วันที่ให้ใช้บังคับพระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์
และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ พุทธศักราช ๒๔๘๙ และให้เบิกจ่ายย้อนนับแต่วันที่กล่าวแล้วได้

มาตรา ๖  ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ควง  อภัยวงศ์
นายกรัฐมนตรี

วิภา/แก้ไข
วศิน/ตรวจ
๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๖๕/ตอนที่ ๔/หน้า ๒๒ /๒๐ มกราคม ๒๔๙๑
พระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2558

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
คุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
(ฉบับที่ ๗) 
พ.ศ. ๒๕๕๘

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
เป็นปีที่ ๗๐
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๕๘

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้ยกเลิกความใน (๕) ของมาตรา ๘ ตรี แห่งพระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๕) ไม่เคยได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท
หรือความผิดลหุโทษ

มาตรา
๔  ให้ยกเลิกความใน (๕) ของมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๕) ไม่เคยได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท
หรือความผิดลหุโทษ หรือพ้นโทษแล้วเกินห้าปี

มาตรา
๕  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๖ แห่งพระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
พ.ศ. ๒๕๑๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๖ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก
ประยุทธ์  จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้
คือ โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมลักษณะต้องห้ามของผู้บริหารและพนักงานรัฐวิสาหกิจให้มีความเหมาะสมยิ่งขึ้น
รวมทั้งแก้ไขเพิ่มเติมผู้รักษาการตามกฎหมายโดยกำหนดให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเป็นผู้รักษาการตามกฎหมาย
เพื่อให้สอดคล้องกับภารกิจของกระทรวงการคลังตามกฎหมายว่าด้วยปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

วิชพงษ์/ผู้จัดทำ
๑๐ กรกฎาคม
๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๒/ตอนที่ ๖๐ ก/หน้า ๑๓/๙ กรกฎาคม ๒๕๕๘
พระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จและบำนาญ พุทธศักราช 2489

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
คืนยศ บรรดาศักดิ์
เครื่องราชอิสสริยาภรณ์
และสิทธิในการรับเบี้ยหวัดบำเหน็จและบำนาญ
พุทธศักราช ๒๔๘๙

อานันทมหิดล
ตราไว้ ณ วันที่ ๘
พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๘๙
เป็นปีที่ ๑๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์
และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จและบำนาญ
แก่บุคคลบางจำพวกที่ต้องโทษทางการเมืองหรือเสียสิทธิเพราะการกระทำทางการเมือง

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้
โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติคืนยศ
บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จและบำนาญ
พุทธศักราช ๒๔๘๙

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับได้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
บุคคลผู้ได้รับการล้างมลทินตามพระราชบัญญัติล้างมลทินผู้กระทำผิดทางการเมือง
ร.ศ. ๑๓๐ พุทธศักราช ๒๔๗๕
หรือบุคคลผู้ได้รับนิรโทษกรรมตามพระราชกำหนดนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำผิดฐานกบฏ
และจลาจล พุทธศักราช ๒๔๘๘ หรือบุคคลผู้ต้องออกจากราชการเนื่องจากเหตุเกี่ยวข้องกับความผิดทางการเมืองหรือความผิดฐานกบฏและจลาจลอันเป็นกรณีเดียวกันกับที่ได้ระบุไว้ในกฎหมายดังกล่าวมาแล้ว
ถ้ามีความประสงค์จะได้รับพระราชทาน ยศ
บรรดาศักดิ์หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์กลับคืน ให้ทำคำร้องขอยื่นต่อรัฐบาล
เมื่อรัฐบาลได้รับคำร้องขอดังกล่าวในวรรคก่อนและรัฐบาลได้พิจารณาเห็นว่าผู้ร้องขอนั้นได้กลับประพฤติตนเป็นคนดี
และได้แสดงให้เห็นประจักษ์ถึงความตั้งใจที่จะสมัครสมานความกลมเกลียวระหว่างคนไทยด้วยกันแล้ว
ก็ให้นำความกราบบังคมทูลขอพระราชทาน ยศ บรรดาศักดิ์ หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์คืนให้แก่ผู้นั้น

มาตรา ๔  บุคคลที่ได้ระบุไว้ในมาตรา ๓ วรรค ๑
เว้นแต่ผู้ที่มิได้รับคืนยศ บรรดาศักดิ์ หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์
ถ้าเป็นบุคคลที่เคยได้รับเบี้ยหวัดหรือบำนาญมาแล้ว
ก็ให้มีสิทธิได้รับเบี้ยหวัดหรือบำนาญตามเดิม เริ่มตั้งแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้
ถ้าบุคคลดังกล่าวเคยเป็นข้าราชการประจำมาก่อนและยังไม่ได้รับเบี้ยหวัด
บำเหน็จหรือบำนาญ ก็ให้ได้รับบำเหน็จหรือบำนาญ
เพราะเหตุทดแทนตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญในปัจจุบัน
เริ่มตั้งแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้
ในการพิจารณาจ่ายเบี้ยหวัด บำเหน็จหรือบำนาญตามพระราชบัญญัตินี้
ให้ถือว่าคำวินิจฉัยของกระทรวงการคลังเป็นเด็ดขาด

มาตรา ๕ 
ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ปรีดี  พนมยงค์
นายกรัฐมนตรี

วิภา/แก้ไข
วศิน/ตรวจ
๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๒๙/หน้า ๒๘๘ /๙ พฤษภาคม ๒๔๘๙
พระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จและบำนาญ พุทธศักราช 2489 (ฉบับ Update ล่าสุด)

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
คืนยศ บรรดาศักดิ์
เครื่องราชอิสสริยาภรณ์
และสิทธิในการรับเบี้ยหวัดบำเหน็จและบำนาญ
พุทธศักราช ๒๔๘๙

อานันทมหิดล
ตราไว้ ณ วันที่ ๘
พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๘๙
เป็นปีที่ ๑๓
ในรัชกาลปัจจุบัน

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรคืนยศ บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสริยาภรณ์
และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จและบำนาญ
แก่บุคคลบางจำพวกที่ต้องโทษทางการเมืองหรือเสียสิทธิเพราะการกระทำทางการเมือง

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้
โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติคืนยศ
บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จและบำนาญ
พุทธศักราช ๒๔๘๙

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับได้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓[๒] 
บุคคลผู้ได้รับการล้างมลทินตามพระราชบัญญัติล้างมลทินผู้กระทำผิดทางการเมือง ร.ศ. ๑๓๐ พุทธศักราช ๒๔๗๕
หรือบุคคลผู้ได้รับนิรโทษกรรมตามพระราชกำหนดนิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำความผิดฐานกบฏและจลาจล
พุทธศักราช ๒๔๘๘ หรือบุคคลผู้ต้องออกจากราชการเนื่องจากเหตุเกี่ยวข้องกับความผิดทางการเมืองหรือความผิดฐานกบฏและจลาจลอันเป็นกรณีเดียวกันกับที่ได้ระบุไว้ในกฎหมายดังกล่าวมาแล้ว
ถ้าต้องออกจากยศ บรรดาศักดิ์
หรือถูกเรียกคืนเครื่องราชอิสริยาภรณ์เนื่องจากการกระทำความผิดหรือเกี่ยวข้องกับความผิดอันได้รับการล้างมลทินหรือได้รับนิรโทษกรรมดังกล่าวแล้ว
ไม่ว่าจะมีชีวิตอยู่ในวันใช้พระราชบัญญัตินี้หรือไม่ก็ตาม
ให้รัฐบาลนำความกราบบังคมทูลขอพระราชทานยศ
บรรดาศักดิ์หรือเครื่องราชอิสริยาภรณ์คืนให้แก่ผู้นั้น

มาตรา ๔[๓]  บุคคลที่ได้ระบุไว้ในมาตรา ๓
ถ้าเป็นบุคคลที่เคยได้รับเบี้ยหวัดหรือบำนาญมาแล้ว
ก็ให้มีสิทธิได้รับเบี้ยหวัดหรือบำนาญตามเดิม
ถ้าบุคคลดังกล่าวเคยเป็นข้าราชการประจำมาก่อน
และยังไม่ได้รับเบี้ยหวัด บำเหน็จ หรือบำนาญ ก็ให้ได้รับเบี้ยหวัด บำเหน็จ
หรือบำนาญเพราะเหตุทดแทนตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญในปัจจุบัน
ในการพิจารณาจ่ายเบี้ยหวัด บำเหน็จ หรือบำนาญ
ตามพระราชบัญญัตินี้ให้ถือว่าคำวินิจฉัยของกระทรวงการคลังเป็นเด็ดขาด

มาตรา ๕ 
ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ปรีดี  พนมยงค์
นายกรัฐมนตรี

พระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์
และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ (ฉะบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๑[๔]

มาตรา ๒  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๕ 
สิทธิในการรับเบี้ยหวัดหรือบำนาญตามมาตรา ๔ ให้เกิดแต่วันที่ให้ใช้บังคับพระราชบัญญัติคืนยศ
บรรดาศักดิ์ เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ
พุทธศักราช ๒๔๘๙ และให้เบิกจ่ายย้อนนับแต่วันที่กล่าวแล้วได้

มาตรา ๖ 
ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

วศิน/แก้ไข
๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๒๙/หน้า ๒๘๘ /๙ พฤษภาคม ๒๔๘๙

[๒] มาตรา ๓
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ
(ฉะบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๑

[๓] มาตรา ๔
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคืนยศ บรรดาศักดิ์เครื่องราชอิสสริยาภรณ์ และสิทธิในการรับเบี้ยหวัด บำเหน็จ และบำนาญ
(ฉะบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๔๙๑

[๔] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๕/ตอนที่ ๔/หน้า ๒๒ /๒๐ มกราคม ๒๔๙๑
พระราชบัญญัติคืนฐานะเดิมแก่ข้าราชการพลเรือน ทหาร หรือตำรวจ ซึ่งกระทำการต่อต้านการดำเนินการสงครามของญี่ปุ่น พุทธศักราช 2489

พระราชบัญญัติ
คืนฐานะเดิมแก่ข้าราชการพลเรือน
ทหาร หรือตำรวจ
ซึ่งกระทำการต่อต้านการดำเนินการสงครามของญี่ปุ่น
พุทธศักราช ๒๔๘๙

อานันทมหิดล
ตราไว้ ณ วันที่
๘ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๘๙
เป็นปีที่ ๑๓
ในรัชชกาลปัจจุบัน

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรคืนฐานะเดิมแก่ข้าราชการพลเรือน
ทหาร
หรือตำรวจซึ่งกระทำการต่อต้านการดำเนินการสงครามของญี่ปุ่นอันเป็นนิรโทษกรรมตามพระราชบัญญัตินิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำการต่อต้านการดำเนินการสงครามของญี่ปุ่น
พุทธศักราช ๒๔๘๙

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า
พระราชบัญญัติคืนฐานะเดิมแก่ข้าราชการพลเรือน ทหาร หรือตำรวจ
ซึ่งกระทำการต่อต้านการดำเนินการสงครามของญี่ปุ่น พุทธศักราช ๒๔๘๙

มาตรา ๒[๑]  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับได้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ข้าราชการพลเรือน ทหาร หรือตำรวจซึ่งกระทำการต่อต้านการดำเนินการสงครามของญี่ปุ่น
หรือดำเนินงานเพื่อการนั้น อันเป็นนิรโทษกรรมตามพระราชบัญญัตินิรโทษกรรมแก่ผู้กระทำการต่อต้านการดำเนินการสงครามของญี่ปุ่น
พุทธศักราช ๒๔๘๙ ถ้าได้ลาออกจากราชการก็ดี หรือถูกปลดออกจากราชการก็ดี
ให้กระทรวงเจ้าสังกัดรับบรรจุกลับเข้าเป็นข้าราชการในตำแหน่งเดิมในเมื่อมีตำแหน่งว่าง
ถ้าจะรับบรรจุกลับเข้าเป็นข้าราชการในตำแหน่งเดิมไม่ได้
ก็ให้บรรจุในตำแหน่ง ชั้น และอันดับอันไม่ต่ำกว่าที่ข้าราชการผู้นั้นเคยได้อยู่เดิม

มาตรา ๔  ให้กระทรวงเจ้าสังกัดสอบสวนให้ได้ความชัดก่อนว่า
ข้าราชการที่ได้ลาออกหรือถูกปลดออกนั้น ได้ลาออกหรือถูกปลดออกเพราะไปทำการต่อต้านการดำเนินการสงครามของญี่ปุ่นหรือดำเนินงานเพื่อการนั้นจริง
แม้เหตุผลในใบลาหรือการปลดจะเป็นอย่างอื่นก็ตาม แล้วจึงรับบรรจุกลับเข้าประจำการตามความในมาตรา
๓

มาตรา ๕  ข้าราชการพลเรือน ทหาร
หรือตำรวจซึ่งได้รับบรรจุกลับเข้าประจำการตามพระราชบัญญัตินี้
ให้ถือว่ามีวันราชการติดต่อกัน คือ เวลาก่อนวันที่ลาออกหรือถูกปลดออกกับวันที่ได้กลับเข้ารับราชการนั้น
ให้นับสำหรับคำนวณเบี้ยหวัดหรือบำเหน็จบำนาญด้วย

มาตรา ๖  ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ปรีดี  พนมยงค์
นายกรัฐมนตรี

อมรรัตน์/ปรับปรุง
๑
เมษายน ๒๕๕๓

โชติกานต์/ปรับปรุง
๕
กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๒๙/หน้า ๒๙๒/๙ พฤษภาคม ๒๔๘๙
ประกาศคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ ฉบับที่ 56 เรื่อง กรรมการของรัฐวิสาหกิจ

ประกาศคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ
ฉบับที่ ๕๖
เรื่อง
กรรมการของรัฐวิสาหกิจ

โดยที่กฎหมายว่าด้วยคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจได้บัญญัติจำกัดจำนวนกรรมการรัฐวิสาหกิจไว้
บัดนี้ รัฐวิสาหกิจบางแห่งจำเป็นต้องมีจำนวนกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาต่าง ๆ
เพิ่มขึ้น เพื่อประโยชน์แก่การบริหารกิจการรัฐวิสาหกิจนั้น ๆ
หัวหน้าคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ จึงมีคำสั่งดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสองของมาตรา ๖
แห่งพระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. ๒๕๑๘
รัฐวิสาหกิจใดมีความจำเป็นต้องมีกรรมการเกินกว่าสิบเอ็ดคน
ให้รัฐมนตรีเจ้าสังกัดเสนอขออนุมัติจากคณะรัฐมนตรีได้เป็นการเฉพาะราย
แต่ทั้งนี้จำนวนกรรมการรวมทั้งสิ้นต้องไม่เกินสิบห้าคน

ข้อ ๒[๑] 
ประกาศคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติฉบับนี้ ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๔
พลเอก สุนทร 
คงสมพงษ์
หัวหน้าคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ

พรรณพร/ปรับปรุง
๕ กุมภาพันธ์
๒๕๖๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๘/ตอนที่ ๓๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๗๑/๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๔
พระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2519

พระราชบัญญัติ
คุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๑๙

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๑๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๙
เป็นปีที่
๓๑ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาที่ปรึกษาของนายกรัฐมนตรีทำหน้าที่สภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๙

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความใน (๖) ของมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
พ.ศ. ๒๕๑๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๖) ไม่เป็นข้าราชการการเมือง
เว้นแต่เป็นการดำรงตำแหน่งกรรมการตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย

มาตรา ๔  ให้ยกเลิกความใน (๖) ของมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. ๒๕๑๘
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๖) ไม่เป็นข้าราชการซึ่งมีตำแหน่งหรือเงินเดือนประจำ
รวมทั้งข้าราชการการเมือง ลูกจ้างของกระทรวง ทบวง กรม หรือทบวงการเมืองซึ่งมีฐานะเทียบเท่า
พนักงานส่วนท้องถิ่น และสมาชิกสภาท้องถิ่นหรือสภากรุงเทพมหานครและผู้บริหารท้องถิ่น

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ธานินทร์ 
กรัยวิเชียร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยได้กำหนดให้สภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดินมีหน้าที่แก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญ
เพื่อวางรากฐานการปกครองที่เหมาะสมแก่ภาวะทางการเมือง เศรษฐกิจ และสังคมของประเทศ
และสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดินจะปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวให้เป็นไปตามเจตนารมณ์ของรัฐธรรมนูญได้
สภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดินจะต้องประกอบด้วยสมาชิกซึ่งเป็นผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาวิชาการ
หรือเป็นผู้มีประสบการณ์ในการประกอบการต่าง ๆ จึงสมควรให้กรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจซึ่งเป็นผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาหนึ่งมีสิทธิได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดินได้  จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น

นันทวัฒน์/ตรวจ
๓ กันยายน
๒๕๕๒

พรรณพร/ปรับปรุง
๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๓/ตอนที่ ๑๔๓/หน้า ๕๐๘/๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๑๙
พระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2520

พระราชบัญญัติ
คุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๒๐

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๒๐ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๒๐
เป็นปีที่
๓๒ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๒๐

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๑
แห่งพระราชบัญญัติคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ. ๒๕๑๘
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๑ 
นอกจากการพ้นจากตำแหน่งตามที่กำหนดไว้สำหรับรัฐวิสาหกิจนั้น ๆ แล้ว
พนักงานพ้นจากตำแหน่ง เมื่อ
(๑) ตาย
(๒) ลาออก
(๓) เป็นผู้ขาดคุณสมบัติหรือมีลักษณะต้องห้ามตามมาตรา ๙
หรือมาตรา ๑๐
สำหรับการพ้นจากตำแหน่งของพนักงานซึ่งมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์
ให้พ้นเมื่อสิ้นปีงบประมาณตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณของปีที่พนักงานผู้นั้นมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก บุญชัย 
บำรุงพงศ์
รองนายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่กฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการบัญญัติให้ข้าราชการซึ่งมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์แล้วเป็นอันพ้นจากราชการเมื่อสิ้นปีงบประมาณที่ข้าราชการผู้นั้นมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์
แต่กฎหมายว่าด้วยคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ ได้กำหนดให้พนักงานของรัฐวิสาหกิจพ้นจากตำแหน่งเมื่อมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์
สมควรแก้ไขกฎหมายว่าด้วยคุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจให้พนักงานของรัฐวิสาหกิจพ้นจากตำแหน่งเมื่อสิ้นปีงบประมาณของปีที่พนักงานผู้นั้นมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์เช่นเดียวกับข้าราชการ  จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น

นันทวัฒน์/ตรวจ

พรรณพร/ปรับปรุง
๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๔/ตอนที่ ๗๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๖ สิงหาคม ๒๕๒๐