เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น เรื่อง ตลาด พ.ศ. 2551

เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น

เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น
เรื่อง
ตลาด
พ.ศ.
๒๕๕๑[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราเทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น
ว่าด้วยการตลาด พ.ศ. ๒๕๕๑

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐
แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐ ประกอบ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๗ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา
๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ เทศบาลตำบลบางกระสั้น
ได้รับความเห็นชอบจากสภาเทศบาลตำบลบางกระสั้นและโดยอนุมัติของผู้ว่าราชการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
จึงตราเทศบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
 เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น
เรื่อง ตลาด พ.ศ. ๒๕๕๑

ข้อ ๒
 เทศบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางกระสั้น
นับแต่วันถัดจากวันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยที่สำนักงานเทศบาลตำบลบางกระสั้นแล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓
 บรรดาเทศบัญญัติ ข้อบัญญัติ กฎ
ข้อบังคับ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่บัญญัติไว้แล้วในเทศบัญญัตินี้
หรือซึ่งขัดแย้งกับเทศบัญญัตินี้ ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทน

หมวด
๑

บททั่วไป

ข้อ ๔
 ในเทศบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกเทศมนตรีตำบลบางกระสั้น
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ตลาด หมายความว่า
สถานที่ซึ่งปกติจัดไว้ให้ผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทสัตว์ เนื้อสัตว์
ผัก ผลไม้ หรืออาหารอันมีสภาพเป็นของสด ประกอบหรือปรุงแล้ว หรือของเสียง่าย  ทั้งนี้ ไม่ว่าจะมีการจำหน่ายสินค้าประเภทอื่นด้วยหรือไม่ก็ตาม
และหมายความรวมถึงบริเวณซึ่งจัดไว้สำหรับให้ผู้ค้า
ให้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทดังกล่าวเป็นประจำหรือครั้งคราวหรือตามวันที่กำหนด
สินค้า หมายความว่า
สิ่งของที่ซื้อขายกัน
อาหาร หมายความว่า
ของกินหรือเครื่องค้ำจุนชีวิต ได้แก่
(๑) วัตถุทุกชนิดที่คนกิน ดื่ม อม
หรือนำเข้าสู่ร่างกาย ไม่ว่าด้วยวิธีใด ๆ หรือในรูปลักษณะใด ๆ แต่ไม่รวมถึง ยา
วัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท หรือยาเสพติดให้โทษตามกฎหมาย ว่าด้วยการนั้น แล้วแต่กรณี
(๒)
วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้หรือใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหาร
รวมถึงวัตถุเจือปนอาหารสี และเครื่องปรุงแต่งกลิ่นรส
อาหารสด หมายความว่า
อาหารประเภทสัตว์ เนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ และของอื่น ๆ ที่มีสภาพเป็นของสด
อาหารสัตว์ชำแหละ หมายความว่า
อาหารสดประเภทสัตว์ที่มีการชำแหละ ณ
แผงจำหน่ายอาหารซึ่งจำเป็นต้องใช้น้ำชำระล้างอยู่เสมอ เช่น ปลา กุ้ง ไก่ สัตว์อื่น
ๆ เป็นต้น
อาหารแปรรูป หมายความว่า
อาหารสดที่แปรรูป ทำให้แห้ง หรือหมักดอง หรือในรูปอื่น ๆ รวมทั้งที่ใช้สารปรุงแต่งอาหาร
อาหารปรุงสำเร็จ หมายความว่า
อาหารที่ได้ผ่านการทำ ประกอบ ปรุง จนสำเร็จพร้อมที่จะรับประทานได้
รวมทั้งของหวานและเครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ ที่มิได้บรรจุในภาชนะปิดสนิท
แผงจำหน่ายอาหาร หมายความว่า
แผงหรือสถานที่ที่มีการปรุง ประกอบอาหารจนสำเร็จที่ผู้บริโภคสามารถซื้อบริโภคได้
โดยจะมีการล้างทำความสะอาดอาหารหรือภาชนะอุปกรณ์ด้วย
การล้างตลาดตามหลักสุขาภิบาล
หมายความว่า การทำความสะอาดตัวอาคาร แผงขายของในตลาด พื้น ผนัง เพดาน รางระบายน้ำ
ห้องน้ำ ห้องส้วม และบริเวณต่าง ๆ รอบตัวอาคารตลาดให้สะอาดปราศจากสิ่งปฏิกูล
มูลฝอย หยากไย่ ฝุ่นละออง คราบสกปรกและอื่น ๆ
รวมทั้งให้มีการฆ่าเชื้อโรคและกำจัดสัตว์พาหะนำโรค ทั้งนี้
สารเคมีที่ใช้ต้องไม่มีผลกระทบต่อระบบบำบัดน้ำเสียของตลาด
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า
สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้
มูลฝอย หมายความว่า
เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า
มูลสัตว์หรือซากสัตว์ รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด
ที่เลี้ยงสัตว์หรือที่อื่น

ข้อ ๕
 ห้ามมิให้ผู้ใดจัดตั้งตลาด
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
การเปลี่ยนแปลงขยายหรือลดสถานที่หรือบริเวณที่ใช้เป็นตลาดภายหลังจากที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ออกใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดตามวรรคหนึ่งแล้ว
จะกระทำได้ต่อเมื่อได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นด้วย
ความในข้อนี้ มิให้บังคับแก่กระทรวง ทบวง กรม
ราชการส่วนท้องถิ่นหรือองค์กรของรัฐที่ได้จัดตั้งตลาดขึ้นตามอำนาจหน้าที่
แต่ในการดำเนินกิจการตลาด
จะต้องปฏิบัติเช่นเดียวกับผู้รับใบอนุญาตตามบทบัญญัติอื่นแห่งเทศบัญญัตินี้และพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ ด้วยและให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดเงื่อนไขเป็นหนังสือให้ผู้จัดตั้งตลาดตามวรรคนี้ปฏิบัติเป็นการเฉพาะรายได้

หมวด
๒

ลักษณะของตลาด

ข้อ ๖
 ตลาดแบ่งออกเป็น ๓ ประเภท ดังนี้
(๑) ตลาดประเภทที่ ๑ ได้แก่
ตลาดที่มีโครงสร้างอาคารและดำเนินกิจการเป็นการประจำหรืออย่างน้อยสัปดาห์ละ ๑
ครั้ง และมีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในส่วนที่ ๑
(๒) ตลาดประเภทที่ ๒ ได้แก่
ตลาดที่ไม่มีโครงสร้างอาคารและดำเนินกิจการเป็นการประจำหรืออย่างน้อยสัปดาห์ละ ๑
ครั้ง และมีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในส่วนที่ ๒
(๓) ตลาดประเภทที่ ๓ ได้แก่
ตลาดที่ไม่มีโครงสร้างอาคารและดำเนินกิจการชั่วคราวหรือเป็นครั้งคราวหรือตามวันที่กำหนดและมีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในส่วนที่
๓

ข้อ ๗
 ที่ตั้งของตลาดต้องอยู่ห่างไม่น้อยกว่า
๑๐๐ เมตร จากแหล่งที่ก่อให้เกิดมลพิษ ของเสียโรงเลี้ยงสัตว์ แหล่งโสโครก
ที่กำจัดมูลฝอย อันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพอนามัย เว้นแต่จะมีวิธีการป้องกันซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขได้ให้ความเห็นชอบแล้ว

ส่วนที่
๑
ตลาดประเภทที่
๑

ข้อ ๘
 ตลาดประเภทที่ ๑
ต้องมีเนื้อที่ตามความเหมาะสม โดยมีส่วนประกอบของสถานที่และสิ่งปลูกสร้าง คือ
อาคารสิ่งปลูกสร้างสำหรับผู้ขายของ ที่ขนถ่ายสินค้า
ส้วมและที่ถ่ายปัสสาวะที่รวบรวมมูลฝอย และที่จอดรถตามที่กำหนดให้ส่วนนี้

ข้อ ๙
 อาคารสิ่งปลูกสร้างสำหรับผู้ขายของต้องมีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์
และสุขลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑) มีถนนรอบอาคารตลาดกว้างไม่น้อยกว่า ๔ เมตร
และมีทางเข้าออกบริเวณตลาดกว้างไม่น้อยกว่า ๔ เมตร อย่างน้อยหนึ่งทาง
(๒) ตัวอาคารตลาดทำด้วยวัสดุถาวร มั่นคง แข็งแรง
(๓) หลังคาสร้างด้วยวัสดุทนไฟ และแข็งแรง ทนทาน
ความสูงของหลังคาต้องมีความเหมาะสมกับการระบายอากาศของตลาด นั้น ๆ
(๔) พื้นทำด้วยวัสดุถาวร แข็งแรง เรียบ
และทำความสะอาดง่ายและไม่มีน้ำขัง
(๕) ฝาผนังทำด้วยวัสดุถาวร แข็งแรง เรียบและทำความสะอาดง่าย
(๖) ประตูมีความกว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร
และสามารถป้องกันสัตว์ต่าง ๆ เข้าไปพลุกพล่านในตลาด
(๗)
ทางเดินภายในอาคารสำหรับผู้ซื้อมีความกว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร
(๘) มีการระบายอากาศภายในตลาดเพียงพอ
ไม่ให้เกิดกลิ่นเหม็นอับ
(๙) ความเข้มของแสงสว่างภายในอาคารตลาดไม่น้อยกว่า
๑๐๐ ลักซ์
เว้นแต่ที่แผงขายสินค้าหรือเขียงจำหน่ายเนื้อสัตว์ต้องมีความเข้มของแสงสว่างไม่น้อยกว่า
๒๐๐ ลักซ์  ทั้งนี้ ต้องไม่ใช้แสงหรือวัสดุอื่นที่ทำให้สีของสินค้าเปลี่ยนแปลงไปจากธรรมชาติ
(๑๐) แผงขายสินค้าเป็นแบบปิดทึบ ทำด้วยวัสดุถาวร
เรียบ มีความลาดเอียงและทำความสะอาดง่าย มีพื้นที่แผงไม่น้อยกว่า ๒ ตารางเมตร
สูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร และมีทางเข้าแผงของผู้ขายกว้างไม่น้อยกว่า ๗๐
เซนติเมตร มีที่นั่งสำหรับผู้ขายของไว้โดยเฉพาะอย่างเหมาะสม
แยกต่างหากจากแผงและสะดวกต่อการเข้าออก
(๑๑) จัดให้มีน้ำประปาอย่างเพียงพอสำหรับล้างสินค้าหรือล้างมือโดยระบบท่อสำหรับแผงขายอาหารสดต้องมีก๊อกน้ำไม่น้อยกว่า
๑ ก๊อกน้ำต่อ ๒ แผง และมีการวางท่อในลักษณะที่ปลอดภัย
ไม่เกิดการปนเปื้อนจากน้ำโสโครก
ไม่ติดหรือทับกับท่ออุจจาระและต้องจัดให้มีที่เก็บสำรองน้ำให้มีปริมาณเพียงพอและสะดวกต่อการใช้
(๑๒) มีทางระบายน้ำทำด้วยวัสดุถาวร เรียบ
ทางระบายน้ำภายในตลาด ต้องเป็นแบบเปิดส่วนทางระบายน้ำรอบตลาดต้องเป็นแบบรูปตัวยู
และมีตะแกรงปิดที่สามารถเปิดทำความสะอาดได้ง่ายมีความลาดเอียงระบายน้ำได้สะดวก
มีบ่อดักไขมัน และระบบบำบัดน้ำเสีย โดยน้ำทิ้งต้องได้มาตรฐานน้ำทิ้ง ตามกฎหมาย
ว่าด้วยการควบคุมอาคาร
เว้นแต่จะได้จัดส่งน้ำเสียไปบำบัดในระบบบำบัดน้ำเสียรวมของราชการท้องถิ่น
โดยได้เสียค่าบริการตามอัตราของราชการส่วนท้องถิ่นนั้น
(๑๓) ต้องจัดให้มีเครื่องดับเพลิงตามกฎหมาย
ว่าด้วยการควบคุมอาคาร ติดตั้งไว้ในบริเวณที่มองเห็นได้ง่าย
ความใน (๑)
มิให้ใช้บังคับกับตลาดที่จัดตั้งขึ้นก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับแต่ให้ปรับปรุงตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ข้อ ๑๐
 ที่ขนถ่ายสินค้าต้องจัดให้มีและอยู่ในบริเวณหนึ่งบริเวณใด
โดยเฉพาะมีพื้นที่เพียงพอสำหรับการขนถ่ายสินค้าในแต่ละวันและสะดวกต่อการขนถ่ายสินค้าและการรักษาความสะอาด

ข้อ ๑๑
 ส้วมและที่ถ่ายปัสสาวะต้องมีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะ
ดังต่อไปนี้
(๑) ตั้งอยู่ในที่เหมาะสมนอกตัวอาคารตลาด
(๒)
มีระบบการขับเคลื่อนอุจจาระและปัสสาวะลงสู่ที่เก็บกัก ซึ่งจะต้องป้องกันสัตว์และแมลงพาหะนำโรคได้และไม่ปนเปื้อนแหล่งน้ำธรรมชาติและน้ำใต้ดินทุกขั้นตอน
(๓) ห้องส้วมสร้างด้วยวัสดุทนทาน
และทำความสะอาดง่าย มีขนาดเนื้อที่ภายในไม่น้อยกว่า ๐.๙๐
ตารางเมตรต่อหนึ่งที่นั่งและมีความกว้างภายในไม่น้อยกว่า ๐.๙๐ เมตร
ประตูเป็นชนิดเปิดออกและมีผนังกั้นเพื่อมิให้ประตูเปิดสู่ตลาดโดยตรง
(๔) ระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงส่วนต่ำสุดของคาน
หรือเพดาน หรือสิ่งอื่นที่ติดกับคานหรือเพดาน ต้องไม่น้อยกว่า ๒.๐๐ เมตร
และมีช่องระบายอากาศไม่น้อยกว่าร้อยละสิบของพื้นที่ห้องหรือมีพัดลมระบายอากาศ
(๕) พื้นห้องส้วมต้องมีความลาดเอียง ไม่น้อยกว่า
๑: ๑๐๐ และมีจุดระบายน้ำทิ้งอยู่ในตำแหน่งต่ำสุดของพื้นห้อง
(๖) กรณีเป็นโถส้วมชนิดคอห่านต้องสูงจากพื้น
ไม่น้อยกว่า ๐.๒๐ เมตร
(๗) มีท่อระบายอุจจาระลงสู่ถังเก็บกัก
ซึ่งต้องมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางไม่น้อยกว่า ๑๐ เซนติเมตร
มีความลาดเอียงไม่น้อยกว่า ๑ : ๑๐
(๘) มีท่อระบายก๊าซขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง
ไม่น้อยกว่า ๒.๕๐ เซนติเมตร สูงเหนือหลังคาส้วมหรือสูงจนกลิ่นเหม็นของก๊าซไม่รบกวนผู้อื่น
(๙) ความเข้มของแสงสว่างในห้องส้วมไม่น้อยกว่า
๑๐๐ ลักซ์
(๑๐)
จัดให้มีกระดาษชำระหรือน้ำสำหรับชำระให้เพียงพอสำหรับห้องส้วมทุกห้อง รวมทั้งจัดให้มีการทำความสะอาดเป็นประจำทุกวัน

ข้อ ๑๒
 จำนวนส้วมและถ่ายปัสสาวะต้องจัดให้มี
ดังนี้
(๑) ส้วมต้องมีไม่น้อยกว่า ๖ ที่
ต่อแผงจำนวนไม่เกิน ๔๐ แผง โดยแยกเป็นส้วมชาย ๒ ที่ ส้วมหญิง ๔ ที่
และให้เพิ่มทั้งส้วมชายส้วมหญิงอีก ๑ ที่ และ ๒ ที่ ตามลำดับต่อจำนวนแผงที่เพิ่มขึ้นทุก
๒๕ แผง
(๒)
ที่ปัสสาวะชายต้องจัดให้มีไม่น้อยกว่าจำนวนส้วมชาย และอยู่ในบริเวณเดียวกัน
(๓) อ่างล้างมือต้องจัดให้มีไม่น้อยกว่า ๑ ที่
ต่อส้วม ๒ ที่ และที่ถ่ายปัสสาวะ ๒ ที่

ข้อ ๑๓
 ที่รวบรวมมูลฝอยต้องมีลักษณะเป็นสิ่งปลูกสร้างถาวร
หรือเป็นที่พัก มูลฝอยที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าเหมาะสมกับตลาดนั้น ๆ
มีขนาดเพียงพอที่จะรองรับปริมาณมูลฝอยในแต่ละวัน มีการปกปิด
สามารถป้องกันสัตว์คุ้ยเขี่ยได้
ตั้งอยู่นอกตัวอาคารตลาดและอยู่ในพื้นที่ที่รถเข้าออกได้สะดวก

ข้อ ๑๔
 ที่จอดรถต้องจัดให้มีตามความเหมาะสมตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ส่วนที่
๒
ตลาดประเภทที่
๒

ข้อ ๑๕
 ตลาดประเภทที่ ๒
ต้องมีเนื้อที่ตามความเหมาะสมและให้มีบริเวณที่จัดไว้สำหรับผู้ขายของ
ส้วมและที่ถ่ายปัสสาวะและที่รวบรวมมูลฝอยตามที่กำหนดในส่วนนี้

ข้อ ๑๖
 บริเวณที่จัดไว้สำหรับผู้ขายของต้องมีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะ
ดังต่อไปนี้
(๑) พื้นทำด้วยวัสดุถาวร แข็งแรง เรียบ
ทำความสะอาดง่ายและไม่มีน้ำขัง
(๒) จัดให้มีรั้วที่สามารถป้องกันสัตว์ต่าง ๆ
เข้าไปพลุกพล่านในตลาดได้
(๓) แผงขายสินค้า ต้องทำด้วยวัสดุถาวร เรียบ
มีความลาดเอียงและทำความสะอาดง่ายสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร
ด้านล่างของแผงไม่ใช้เป็นที่เก็บหรือสะสมสินค้าและของอื่น ๆ และมีทางเข้าแผงสำหรับผู้ขายของกว้างไม่น้อยกว่า
๗๐ เซนติเมตร
(๔) ทางเดินสำหรับผู้ซื้อมีความกว้างไม่น้อยกว่า
๒ เมตร
(๕) จัดให้มีน้ำประปาหรือน้ำที่สะอาดไว้ใช้ในตลาดอย่างเพียงพอ
(๖) มีทางระบายน้ำรอบตลาดแบบเปิด ทำด้วยวัสดุ
เรียบ มีความลาดเอียงระบายน้ำได้สะดวก มีบ่อดักมูลฝอย บ่อดักไขมัน บ่อพักน้ำเสีย
และระบบบำบัดน้ำเสียและน้ำทิ้งต้องได้มาตรฐานน้ำทิ้งตามกฎหมาย
ว่าด้วยการควบคุมอาหาร ทั้งนี้ การระบายน้ำสู่แหล่งน้ำสาธารณะต้องไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญแก่ประชาชนข้างเคียง

ข้อ ๑๗
 ส้วมและที่ถ่ายปัสสาวะต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะที่กำหนดในข้อ
๑๑ (๒)-(๑๐) และมีจำนวนตามที่กำหนดในข้อ ๑๒ และตั้งอยู่ในที่เหมาะสม
นอกบริเวณแผงขายสินค้า

ข้อ ๑๘
 ที่รวบรวมมูลฝอย ต้องมีลักษณะเป็นที่พักมูลฝอยที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าเหมาะสมกับตลาดนั้น
ๆ มีขนาดเพียงพอที่จะรองรับปริมาณมูลฝอยในแต่ละวัน
มีการปกปิดสามารถป้องกันสัตว์เข้าไปคุ้ยเขี่ยได้
ตั้งอยู่นอกบริเวณแผงขายสินค้าและอยู่ในพื้นที่ที่รถเข้าออกได้สะดวก

ส่วนที่
๓
ตลาดประเภทที่
๓

ข้อ ๑๙
 ตลาดประเภทที่ ๓
ต้องมีเนื้อที่ตามความเหมาะสมและให้มีบริการจัดไว้สำหรับผู้ขายของ
ส้วมและที่ถ่ายปัสสาวะและที่รวบรวมมูลฝอยตามที่กำหนดไว้ในส่วนนี้

ข้อ ๒๐
 บริเวณที่จัดไว้สำหรับผู้ขายต้องมีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะตามที่กำหนด
ดังต่อไปนี้
(๑) แผงขายสินค้าสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๖๐
เซนติเมตร
(๒)
ทางเดินระหว่างแผงสำหรับผู้ซื้อต้องกว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร
(๓)
จัดให้มีน้ำประปาหรือน้ำสะอาดไว้ใช้ในตลาดอย่างเพียงพอ
(๔)
จัดให้มีตะแกรงดักมูลฝอยบริเวณท่อระบายน้ำก่อนปล่อยนํ้าทิ้งลงสู่ท่อระบายน้ำสาธารณะ

ข้อ ๒๑
 ส้วมและที่ถ่ายปัสสาวะต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และสุขลักษณะที่กำหนดในข้อ
๑๗ และมีจำนวนตามที่กำหนดในข้อ ๑๒ เว้นแต่ละจัดให้มีส้วมเคลื่อนที่
หรือมีส้วมสาธารณะหรือส้วมของหน่วยงานราชการที่ได้รับอนุญาตให้ใช้อยู่ใกล้เคียงห่างไม่เกิน
๑๐๐ เมตร

ข้อ ๒๒
 ที่รวบรวมมูลฝอย
มีลักษณะที่กำหนดในข้อ ๑๘

หมวด
๓

การดำเนินกิจการตลาด

ข้อ ๒๓
 การจัดวางสินค้าในตลาดต้องจัดวางผังการจำหน่ายสินค้าแต่ละประเภท
ให้เป็นหมวดหมู่ ไม่ปะปนกัน แยกเป็นประเภทอาหารสดชนิดต่าง ๆ อาหารแปรรูป
อาหารปรุงสำเร็จ และประเภทสินค้าที่ไม่ใช่อาหารเพื่อสะดวกในการดูแลความสะอาดป้องกันการปนเปื้อนในอาหาร
ในกรณีที่เป็นอาหารสดซึ่งอาจมีน้ำหรือของเหลวไหลหยดเลอะเทอะ
ต้องมีการกั้นไม่ให้น้ำหรือของเหลวนั้นไหลจากแผงลงสู่พื้นตลาด
และต้องจัดให้มีท่อหรือทางสำหรับระบายน้ำหรือของเหลวนั้นลงสู่ท่อระบายน้ำโดยไม่ให้เปื้อนพื้นตลาด

ข้อ ๒๔
 ห้ามวางสิ่งของกีดขวางทางเดินในตลาดหรือวางตามทางเข้าตลาด
ทางเดินและถนนรอบตลาด

ข้อ ๒๕
 การเปิดและปิดตลาดต้องเป็นไปตามเวลาที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ข้อ ๒๖
 ห้องส้วม ที่ถ่ายปัสสาวะ
ก๊อกน้ำใช้สาธารณูปโภคอื่น ๆ ที่จัดไว้ต้องเปิดให้มีการใช้ได้ตลอดเวลาในขณะประกอบกิจการ

หมวด
๔

การบำรุงรักษาตลาด

ข้อ ๒๗
 ผู้ได้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาดประเภทที่ ๑
ต้องปฏิบัติเกี่ยวกับดูแลรักษาความสะอาดเรียบร้อยภายในตลาดให้ถูกต้องตามลักษณะ
ต่อไปนี้
(๑) บำรุงรักษาโครงสร้างต่าง ๆ ภายในตลาด ได้แก่
ตัวอาคาร อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น สายไฟ หลอดไฟ พัดลม ท่อน้ำประปา เป็นต้น
ให้อยู่ในสภาพที่ใช้งานได้ดีตลอดเวลา
(๒)
จัดให้มีที่รองรับมูลฝอยที่ไม่รั่วซึมและมีฝาปิดประจำทุกแผงจัดให้มีการเก็บกวาดมูลฝอยบริเวณตลาดเป็นประจำและดูแลที่รวบรวมมูลฝอยรวมให้ถูกสุขลักษณะเสมอ
(๓) จัดให้มีการทำความสะอาดตลาดเป็นประจำทุกวัน
และล้างตลาดตามหลักสุขาภิบาลอย่างน้อยเดือนละ ๑ ครั้ง
(๔) จัดให้มีการดูแลความสะอาดของห้องน้ำ ห้องส้วม
ที่ถ่ายปัสสาวะ บ่อดักมูลฝอยบ่อดักไขมันและระบบบำบัดน้ำเสียให้ใช้การได้ดีตลอดเวลา

ข้อ ๒๘
 ผู้ได้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาดประเภทที่
๒ ต้องจัดให้มีการเก็บกวาดมูลฝอย ดูแลความสะอาด ห้องน้ำ ห้องส้วม ที่ถ่ายปัสสาวะ
บ่อดักมูลฝอย บ่อดักไขมันและบ่อพักน้ำเสียหรือระบบบำบัดน้ำเสียให้ใช้ได้ดี
ดูแลที่รวบรวมมูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะอยู่เสมอและจัดให้มีการล้างตลาดด้วยน้ำสะอาดทุกวันที่เปิดทำการ

ข้อ ๒๙
 ผู้ได้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาดประเภทที่
๓ ต้องจัดให้มีการเก็บกวาดมูลฝอยทำความสะอาดบริเวณตลาด ดูแลความสะอาดห้องน้ำ
ห้องส้วม
ตะแกรงดักมูลฝอยให้ใช้การได้ดีและดูแลที่รวบรวมมูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะอยู่เสมอในขณะที่เปิดทำการ

ข้อ ๓๐
 ผู้ได้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาดต้องไม่ทำ
การและต้องดูแลมิให้ผู้ใดกระทำการอันอาจจะทำให้เกิดเหตุรำคาญหรือการระบาดของโรคติดต่อ
ดังต่อไปนี้
(๑) นำสัตว์ทุกชนิดเข้าไปในตลาด
เว้นแต่สัตว์ที่นำไปขังไว้ในที่ขังสัตว์ เพื่อจำหน่าย
(๒) สะสม หมักหมม สิ่งหนึ่งสิ่งใดในตลาด
ทำให้สถานที่สกปรก รกรุงรัง หรือเป็นที่เพาะพันธุ์สัตว์นำโรค
(๓) ถ่ายเท ทิ้ง มูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูลในที่อื่นใด
นอกจากที่ซึ่งจัดไว้สำหรับรองรับมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูล
(๔)
ทำให้น้ำใช้ในตลาดเกิดความสกปรกขึ้นจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๕)
ก่อหรือจุดไฟไว้ในลักษณะที่น่าจะเป็นที่เดือดร้อนหรือเกิดอันตรายแก่ผู้อื่น
(๖) ใช้ตลาดเป็นที่อาศัยหลับนอน
(๗)
กระทำการอื่นใดที่จะก่อให้เกิดเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

หมวด
๕

ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในตลาด

ข้อ ๓๑
 ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในตลาดต้องให้ความร่วมมือกับผู้ได้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาด
เจ้าพนักงานสาธารณสุขและเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ในการดำเนินงานเกี่ยวกับสุขลักษณะของตลาดอันได้แก่
การจัดระเบียบและกฎเกณฑ์ในการรักษาความสะอาดของตลาดในเรื่องการจัดหมวดหมู่สินค้า
การดูแลความสะอาดแผงขายสินค้า การรวบรวมมูลฝอย การล้างตลาดและการอื่น ๆ เช่น
การฝึกอบรมผู้ขายและผู้ช่วยขายของ

ข้อ ๓๒
 ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในตลาดต้องวางสินค้าบนแผงขายสินค้าหรือในขอบเขตที่วางขายของที่จัดไว้ให้
ห้ามวางแผงขายสินค้าล้ำขอบเขต
หรือต่อเติมแผงขายสินค้าอันจะเป็นการกีดขวางทางเดินในตลาด
และห้ามวางสินค้าสูงจากพื้นตลาดเกินกว่า ๑๕๐ เซนติเมตร
การวางและเก็บสินค้าประเภทอาหาร เครื่องดื่ม
รวมทั้งเครื่องใช้ที่เกี่ยวกับอาหารต้องสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร
และห้ามวางวัตถุอันตรายปะปนกับสินค้าประเภทอาหาร

ข้อ ๓๓
 ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในตลาดต้องมีสุขลักษณะส่วนบุคคล
ดังต่อไปนี้
(๑) มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง
ไม่เป็นโรคติดต่อหรือโรคที่สังคมรังเกียจ หรือไม่เป็นพาหะนำโรคติดต่อ ได้แก่
วัณโรค อหิวาตกโรค ไข้ไทฟอยด์ โรคบิด ไข้อีสุกอีใส ไข้หัด โรคคางทูม โรคเรื้อน
โรคผิวหนังที่น่ารังเกียจและโรคไวรัสตับอักเสบชนิด เอ
(๒) ในระหว่างการขายต้องแต่งกายสุภาพ เรียบร้อย
มีสุขวิทยาส่วนบุคคลที่ดีและต้องมีความรู้ด้านสุขาภิบาลอาหารและอื่น ๆ
ตามที่ราชการส่วนท้องถิ่นกำหนด
(๓)
ต้องได้รับการตรวจสุขภาพตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด

ข้อ ๓๔
 ผู้ขายของและผู้ช่วยขายของในตลาดปฏิบัติให้ถูกสุขลักษณะในการใช้กรรมวิธีการจำหน่าย
ทำ ประกอบ ปรุง เก็บ หรือสะสมอาหารหรือสินค้าอื่น
และการรักษาความสะอาดของภาชนะและของใช้ต่าง ๆ ไว้ ดังต่อไปนี้
(๑) ลักษณะและประเภทสินค้าที่ขายต้องสะอาด
ปลอดภัยและเป็นสินค้าที่ไม่ผิดกฎหมายหรือต้องห้ามตามกฎหมาย
(๒) อาหารสดที่เกิดการเน่าเสียได้ง่าย
ต้องจัดเก็บในอุณหภูมิที่เหมาะสมตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด
(๓) การจำหน่ายอาหารปรุงสำเร็จ
ต้องใช้เครื่องมืออุปกรณ์ปกปิดอาหาร
เพื่อป้องกันการปนเปื้อนและการรักษาเครื่องมือหรืออุปกรณ์ปกปิดให้สะอาดและใช้การได้ดีอยู่เสมอ
(๔) ในกรณีที่มีการทำ ประกอบและปรุงอาหาร
ต้องจัดสถานที่ไว้ให้เป็นสัดส่วนและต้องปฏิบัติให้ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล
(๕) เครื่องมือ เครื่องใช้ และภาชนะอุปกรณ์ที่ใช้
ต้องสะอาดและปลอดภัยมีการล้างและเก็บที่ถูกต้องทั้งก่อนและหลังการใช้งาน

ข้อ ๓๕
 เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ
ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัตินี้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด
และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้อง และสมบูรณ์ในคราวเดียวกันและในกรณีจำเป็นต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาต
ก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวัน
นับแต่วันที่ได้รับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวัน
นับตั้งแต่วันที่ได้รับคำขอ
ซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในเทศบัญญัตินี้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน
แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลา และเหตุจำเป็นแต่ละครั้ง
ให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสอง หรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๓๖
 ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวัน
นับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าว โดยไม่มีเหตุอันสมควรให้ถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๓๗
 บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามเทศบัญญัตินี้
ให้มีอายุหนึ่งปี
นับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจของเทศบาลตำบลบางกระสั้น
เท่านั้น
การขอต่อใบอนุญาต
จะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้ว
ให้ประกอบกิจการต่อไปได้ จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
การขอต่อใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาต
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๓๕ และข้อ ๓๖
โดยอนุโลม

ข้อ ๓๘
 ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียม
การออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายเทศบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาต
สำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรกหรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
สำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น
ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด
ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป
ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่ง
ค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้ง
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

ข้อ ๓๙
 บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามเทศบัญญัตินี้
ให้เป็นรายได้ของเทศบาลตำบลบางกระสั้น

ข้อ ๔๐
 ผู้ได้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้
ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณ
สถานประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๔๑
 ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระสำคัญ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวัน
นับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย ถูกทำลายหรือชำรุดตามแบบที่กำหนด
การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาต
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑) ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย
ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาต นำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย
(๒)
ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลายหรือชำรุดในสาระที่สำคัญ
ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่
มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น ประกอบด้วย

ข้อ ๔๒
 ในกรณีที่ปรากฏว่า
ผู้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือเทศบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควร
แต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๔๓
 เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
เมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑) ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒) ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่า
ได้กระทำผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือเทศบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๔๔
 คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
ให้ทำเป็นหนังสือแจ้ง ให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ
ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาตหรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าวให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับหรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย
ณ
ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาตและให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึงหรือวันปิดคำสั่ง
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๔๕
 ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปี
นับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ข้อ ๔๖
 ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติการหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ในเขตอำนาจของเทศบาลตำบลบางกระสั้นในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๔๗
 ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเทศบัญญัตินี้
ต้องระวางโทษตามที่กำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๔๘
 ให้นายกเทศมนตรีตำบลบางกระสั้นรักษาการตามเทศบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ
ประกาศ หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้

ประกาศ
ณ วันที่ ๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๑
สมทรง
 ลีวัฒนะ
นายกเทศมนตรีตำบลบางกระสั้น

[เอกสารแนบท้าย]

๑.  บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมแนบท้ายเทศบัญญัติเทศบาลตำบลบางกระสั้น
เรื่อง ตลาด พ.ศ. ๒๕๕๑

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๙
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓

นันท์นภัสร์/ตรวจ
๙
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๒๒ ง/หน้า ๑๕๕/๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓