atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
กฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2511) ออกตามความในพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ.
๒๕๑๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติคณะสงฆ์
พ.ศ. ๒๕๐๕[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ และมาตรา ๔๐ แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. ๒๕๐๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ 
การได้ทรัพย์สินมาเป็นศาสนสมบัติของวัด ให้ลงทะเบียนทรัพย์สินของวัดไว้เป็นหลักฐาน
และเมื่อต้องจำหน่ายทรัพย์สินนั้นไม่ว่าด้วยเหตุใด ให้จำหน่ายออกจากทะเบียนนั้น
โดยระบุเหตุแห่งการจำหน่ายไว้ด้วย
การได้มาซึ่งที่ดินหรือสิทธิอันเกี่ยวกับที่ดิน
เมื่อได้จดทะเบียนการได้มาตามกฎหมายแล้ว สำหรับวัดในเขตจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ให้ส่งหลักฐานการได้มาไปเก็บรักษาไว้ที่กรมการศาสนา สำหรับวัดในเขตจังหวัดอื่น
ให้ส่งไปเก็บรักษาไว้ ณ ที่ทำการศึกษาธิการจังหวัดนั้น

ข้อ
๒ 
การกันที่ดินซึ่งเป็นที่วัดให้เป็นที่จัดประโยชน์จะกระทำได้ก็ต่อเมื่อกรมการศาสนาเห็นชอบ
และได้รับอนุมัติจากมหาเถรสมาคม

ข้อ
๓  การให้เช่าที่ดินหรืออาคาร
ให้เจ้าอาวาสจัดให้ไวยาวัจกร หรือผู้จัดประโยชน์ของวัดซึ่งเจ้าอาวาสแต่งตั้ง
ทำทะเบียนทรัพย์สินที่จัดประโยชน์ ทะเบียนผู้เช่าหรือผู้อาศัยไว้ให้ถูกต้อง
และให้เก็บรักษาทะเบียนและหนังสือสัญญาเช่าไว้เป็นหลักฐานที่วัดหรือจะฝากกรมการศาสนาให้เก็บรักษาไว้ก็ได้

ข้อ
๔  การให้เช่าที่ธรณีสงฆ์
ที่กัลปนาหรือที่วัดที่กันไว้เป็นที่จัดประโยชน์
ที่มีกำหนดระยะเวลาการเช่าเกินสามปี
จะกระทำได้ก็ต่อเมื่อได้รับความเห็นชอบจากกรมการศาสนา

ข้อ
๕  การเก็บรักษาเงินของวัดในส่วนที่เกินสามพันบาทขึ้นไป
ให้เก็บรักษาโดยฝากกรมการศาสนา จังหวัด อำเภอ หรือธนาคาร
หรือนิติบุคคลที่กรมการศาสนาให้ความเห็นชอบ  ทั้งนี้ ให้ฝากในนามของวัด
การดูแลรักษาและจัดการเงินการกุศลที่มีผู้บริจาค
ให้เป็นไปตามความประสงค์ของผู้บริจาค

ข้อ
๖  ให้เจ้าอาวาสจัดให้ไวยาวัจกรหรือผู้จัดประโยชน์ของวัดซึ่งเจ้าอาวาสแต่งตั้งทำบัญชีรับจ่ายเงินของวัด
และเมื่อสิ้นปีปฏิทิน ให้ทำบัญชีแสดงเงินรับเงินจ่ายและเงินคงเหลือ  ทั้งนี้ ให้เจ้าอาวาสตรวจตราดูแลให้เป็นไปโดยเรียบร้อยและถูกต้อง

ข้อ
๗  ในกรณีที่วัด เจ้าอาวาส ไวยาวัจกร
หรือผู้จัดประโยชน์ของวัดถูกฟ้อง หรือถูกหมายเรียกเข้าเป็นโจทก์ร่วมหรือจำเลยร่วม
ในเรื่องที่เกี่ยวกับการดูแลรักษาและจัดการ
ศาสนสมบัติของวัด
ให้เจ้าอาวาสแจ้งต่อกรมการศาสนาหรือศึกษาธิการจังหวัดที่วัดตั้งอยู่ทราบไม่ช้ากว่าห้าวัน
นับแต่วันรับหมาย

ข้อ
๘  ให้กรมการศาสนากำหนดแบบทะเบียน บัญชีแบบสัญญา
และแบบพิมพ์อื่น ๆ และให้คำแนะนำการปฏิบัติแก่วัดเกี่ยวกับการดูแลรักษาและจัดการศาสนสมบัติของวัด
 ทั้งนี้ เพื่อให้เป็นไปตามกฎกระทรวงนี้

ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๑
หม่อมหลวงปิ่น
 มาลากุล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ.
๒๕๐๕ ระบุให้การดูแลรักษาและจัดการศาสนสมบัติของวัด ให้เป็นไปตามกฎกระทรวง
จึงต้องออกกฎกระทรวงเพื่อกำหนดวิธีการปฏิบัติและเพื่อให้การจัดการศาสนสมบัติของวัด
ได้เป็นไปโดยเรียบร้อย

ปาจรีย์/ปรับปรุง
๓๑ สิงหาคม ๒๕๔๙

ธมณณัฏฐ์/ปรับปรุง
๕ มีนาคม ๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๘๕/ตอนที่ ๙๘/หน้า ๗๘๘/๒๙ ตุลาคม ๒๕๑๑
ประกาศคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 186

ประกาศคณะปฏิวัติ

ประกาศคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ ๑๘๖[๑]

เนื่องด้วยได้มีพระบรมราชโองการโปรดสถาปนา
สมเด็จพระวันรัต (ปุ่น  ปุณฺณสิริ)
วัดพระเชตุพลวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร พระอารามหลวง
ขึ้นดำรงตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก ตั้งแต่วันที่ ๒๑ กรกฎาคม ๒๕๑๕

จึงขออัญเชิญพระบรมราชโองการมาให้ทราบทั่วกัน

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๑ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๑๕
จอมพล
ถนอม  กิตติขจร
หัวหน้าคณะปฏิวัติ

วัชศักดิ์/พิมพ์
๒๑
กันยายน ๒๕๔๙
อมรรัตน์/นันทพล/ผู้จัดทำ
๒๖
กันยายน ๒๕๔๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๘๙/ตอนที่ ๑๑๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๗ กรกฎาคม ๒๕๑๕
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง การอนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 พ.ศ. 2547

ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี

ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี
เรื่อง  การอนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติม
พระราชบัญญัติคณะสงฆ์
พ.ศ. ๒๕๐๕
พ.ศ.
๒๕๔๗[๑]

ตามที่คณะรัฐมนตรีได้เสนอขอให้รัฐสภาพิจารณาอนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคณะสงฆ์
พ.ศ. ๒๕๐๕ พ.ศ. ๒๕๔๗ นั้น ในคราวประชุมสภาผู้แทนราษฎร ชุดที่ ๒๑ ปีที่ ๔ ครั้งที่
๑ (สมัยสามัญนิติบัญญัติ) วันพุธที่ ๔ สิงหาคม ๒๕๔๗
ที่ประชุมได้ลงมติอนุมัติพระราชกำหนดดังกล่าว และในคราวประชุมวุฒิสภา ครั้งที่ ๑
(สมัยสามัญนิติบัญญัติ) วันจันทร์ที่ ๙ สิงหาคม ๒๕๔๗
ที่ประชุมได้ลงมติอนุมัติพระราชกำหนดดังกล่าว
จึงประกาศมาตามความในมาตรา ๒๑๘
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

ประกาศ
ณ วันที่ ๑๙ สิงหาคม ๒๕๔๗
พันตำรวจโท
ทักษิณ ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

วชิระ/พิมพ์/ตรวจ
๙
กันยายน ๒๕๔๗
ปาจรีย์/ปรับปรุง
๓๑
สิงหาคม ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๔๖ ก/หน้า ๔/๒๓ สิงหาคม ๒๕๔๗
ประกาศสถาปนาสมเด็จพระวันรัต ขึ้นเป็น สมเด็จพระสังฆราช

ประกาศสถาปนา

ประกาศสถาปนา
สมเด็จพระวันรัต
ขึ้นเป็น สมเด็จพระสังฆราช

โดยที่ พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า ซึ่งทรงดำรงตำแหน่งสกลสังฆปรินายก ปธานาธิบดีสงฆ์
สิ้นพระชนม์ล่วงลับไปเสียแล้ว
เป็นการสมควรที่จะสถาปนาสมเด็จพระสังฆราชขึ้นสนองพระองค์ต่อไป

และโดยที่สมเด็จพระวันรัต วัดสุทัศน์เทพวราราม
เจ้าคณะใหญ่หนใต้มีคุณูปการในทางศาสนกิจ สมควรจะดำรงตำแหน่งสมเด็จพระสังฆราชได้

คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จึ่งให้ประกาศสถาปนา สมเด็จพระวันรัต ขึ้นเป็น
สมเด็จพระสังฆราช ดำรงตำแหน่งสกลสังฆปรินายก
ปธานาธิบดีแห่งสงฆมณฑลทั่วราชอาณาจักรสืบไป

ประกาศมา ณ วันที่ ๑๕ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๘๑[๑]

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พ.อ.
พหลพลพยุหเสนา
นายกรัฐมนตรี

วัชศักดิ์/พิมพ์
๒๑
กันยายน ๒๕๔๙
อมรรัตน์/นันทพล/ผู้จัดทำ
๒๖
กันยายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๕/-/หน้า ๖๖๙/๑๕ พฤศจิกายน ๒๔๘๑
ประกาศสถาปนาสมเด็จพระสังฆราชเจ้า

ประกาศ

ประกาศ
สถาปนาสมเด็จพระสังฆราชเจ้า

มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราวุธ
พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ประกาศทราบทั่วกัน

ด้วยสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส
ซึ่งทรงดำรงตำแหน่งสกลสังฆปรินายกปธานาธิบดีสงฆ์ สิ้นพระชนม์ล่วงลับไปเสียแล้ว
ทรงพระราชดำริห์ว่า 
พระวรวงศ์เธอ กรมหมื่นชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จเจ้าคณะใหญ่หนกลาง
ทรงมีคุณูปการในทางพุทธศาสนกิจ สมควรจะดำรงตำแหน่งสนองพระองค์สมเด็จพระสมณเจ้า
กรมพระยาวชิรญาณวโรรสสืบไปได้ จึงทรงพระกรุณาโปรด
ให้สถาปนาคำนำพระนามแลฐานันดรศักดิ์ขึ้นเปน
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า ดำรงตำแหน่ง
สกลสังฆปรินายกปธานาธิบดีแห่งสงฆมณฑลทั่วพระราชอาณาจักรสืบไป

พระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศไว้ ณ วันที่
๒๐ สิงหาคม 
พระพุทธศักราช ๒๔๖๔ เปนปีที่ ๑๒ ในรัชกาลปัจจุบัน[๑]

วัชศักดิ์/พิมพ์
๒๑
กันยายน ๒๕๔๘
อมรรัตน์/นันทพล/ผู้จัดทำ
๒๖
กันยายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๓๘/-/หน้า ๒๐๐/๒๗ สิงหาคม ๒๔๖๔
ประกาศสถาปนาสมเด็จพระวชิรญาณวงศ์ ขึ้นเป็นสมเด็จพระสังฆราช

ประกาศสถาปนา

ประกาศสถาปนา
สมเด็จพระวชิรญาณวงศ์
ขึ้นเป็นสมเด็จพระสังฆราช

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่
๑ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๗)
ปรีดี  พนมยงค์

โดยที่สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณสมเด็จพระสังฆราช
(แพ ดิสสเทวะ เปรียญ ๕ ประโยค) วัดสุทัศเทพวราราม ซึ่งดำรงตำแหน่งสกลสังฆปริณายก
ปธานาธิบดีสงฆ์ ได้สิ้นพระชนม์ล่วงลับไปเสียแล้ว
เป็นการสมควรที่จะสถาปนาสมเด็จพระสังฆราชดำรงตำแหน่งต่อไป

และโดยที่สมเด็จพระวชิรญาณวงศ์ วัดบวรนิเวศวิหาร
มีคุณูปการในทางศาสนกิจ เจริญด้วยคุณวุฑฒิ ประกอบด้วยสมรรถภาพอันดียิ่ง
เป็นที่คารวะของพระภิกษุสงฆ์และพุทธ
มามกะทั่วไป สมควรจะดำรงตำแหน่งสกลสังฆปริณายกได้

ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว
จึงให้ประกาศสถาปนาสมเด็จพระวชิรญาณวงศ์ขึ้นเป็น สมเด็จพระสังฆราช ในราชทินนามเดิม
ดำรงตำแหน่งสกลสังฆปริณายก ปธานาธิบดีแห่งสงฆ์มณฑลทั่วราชอาณาจักรสืบไป

ประกาศ ณ วันที่ ๓๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๘
เป็นปีที่ ๑๒ ในรัชกาลปัจจุบัน[๑]

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ควง  อภัยวงศ์
นายกรัฐมนตรี

วัชศักดิ์/พิมพ์
๒๑
กันยายน ๒๕๔๙
อมรรัตน์/นันทพล/ผู้จัดทำ
๒๖
กันยายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๒/ตอนที่ ๙/หน้า ๑๖๖/๖ กุมภาพันธ์ ๒๔๘๘
ประกาศ เรื่อง  แต่งตั้งผู้บัญชาการคณะสงฆ์แทนสมเด็จพระสังฆราชเจ้า

ประกาศ

ประกาศ
เรื่อง  แต่งตั้งผู้บัญชาการคณะสงฆ์
แทนสมเด็จพระสังฆราชเจ้า

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่ทรงพระราชดำริเห็นว่า
สมเด็จพระสังฆราชเจ้ากรมหลวงวชิรญาณวงศ์ ทรงประชวร และไม่ทรงสามารถปฏิบัติหน้าที่ตามปกติได้
สมควรแต่งตั้งผู้บัญชาการคณะสงฆ์ปฏิบัติหน้าที่แทน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๐
แห่งพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พุทธศักราช ๒๔๘๕ จึงทรงพระกรุณาโปรดแต่งตั้ง
สมเด็จพระวันรัต (ปลด  กิตฺติโสภโณ)
สังฆนายก เป็นผู้บัญชาการคณะสงฆ์แทนสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์
ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๑๕ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๐๑
เป็นปีที่ ๑๓ ในรัชกาลปัจจุบัน[๑]

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก
ถ.  กิตติขจร
นายกรัฐมนตรี

วัชศักดิ์/พิมพ์
๒๑
กันยายน ๒๕๔๙
อมรรัตน์/นันทพล/ผู้จัดทำ
๒๖
กันยายน ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๕/ตอนที่ ๘๒/หน้า ๖๑๓/๒๑ ตุลาคม ๒๕๐๑
พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2523

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
คนเข้าเมือง (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๒๓

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘ สิงหาคม
พ.ศ. ๒๕๒๓
เป็นปีที่ ๓๕
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง (ฉบับที่
๒) พ.ศ. ๒๕๒๓

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสามใน (๑) ของมาตรา ๑๒
แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒
การตรวจลงตราตาม (๑) ให้เสียค่าธรรมเนียมตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

มาตรา ๔ 
ให้ยกเลิกค่าธรรมเนียมในบัญชีอัตราค่าธรรมเนียมและค่าทำการและค่าใช้จ่ายอื่น
ๆ ท้ายพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

ค่าธรรมเนียม

(๑)    การตรวจลงตราตามมาตรา ๑๒ (๑)
ครั้งละไม่เกิน                                                     ๕๐๐
บาท
(๒)    อุทธรณ์ตามมาตรา ๒๒
คนละไม่เกิน                                                     ๕๐๐
บาท
(๓)    คำขออนุญาตเพื่ออยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราว
ต่อไปตามมาตรา ๓๕ คนหนึ่ง ครั้งละไม่เกิน                    ๕๐๐
บาท
(๔)    อุทธรณ์ตามมาตรา ๓๖
คนละไม่เกิน                                                     ๕๐๐
บาท
(๕)    คำขออนุญาตเพื่อกลับเข้ามาในราชอาณาจักรอีก
สำหรับการกลับครั้งหนึ่งตามมาตรา
๓๙ คนหนึ่ง
ครั้งละไม่เกิน                                                     ๕๐๐
บาท
(๖)    คำขออนุญาตเพื่อมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักร
ตามมาตรา ๔๕ คนละไม่เกิน                                 ๒,๐๐๐
บาท
(๗)    ใบสำคัญถิ่นที่อยู่ตามมาตรา ๔๗ หรือมาตรา ๕๑ 
ฉบับละไม่เกิน                                               ๕๐,๐๐๐
บาท
ในกรณีที่ผู้ขอใบสำคัญถิ่นที่อยู่
เป็นคู่สมรส
หรือบุตรที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของคนต่างด้าว
ที่มีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักร
หรือของบุคคล
ซึ่งมีสัญชาติไทย
ฉบับละไม่เกิน                                               ๒๕,๐๐๐
บาท
(๘)    หลักฐานการแจ้งออกไปนอกราชอาณาจักร
เพื่อกลับเข้ามาอีกตามมาตรา
๕๐ (๑)
คนละไม่เกิน                                                     ๕๐๐
บาท
(๙)    ใบสำคัญถิ่นที่อยู่ตามมาตรา ๕๐ (๒)
ฉบับละไม่เกิน                                                 ๕,๐๐๐
บาท
(๑๐)  เอกสารที่ออกให้ตามมาตรา ๕๒
ฉบับละไม่เกิน                                                    ๕๐๐
บาท
(๑๑)  คำขอเพื่อขอพิสูจน์สัญชาติต่อพนักงาน
เจ้าหน้าที่ตามมาตรา ๕๗
คนละไม่เกิน                                                    ๒๐๐
บาท

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป.  ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง
พ.ศ. ๒๕๒๒ กำหนดให้มีการตรวจลงตราหนังสือเดินทางหรือเอกสารที่ใช้แทนหนังสือเดินทาง
แต่ยังไม่ได้กำหนดการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมในการตรวจลงตราในหนังสือเดินทาง ฯลฯ
ให้สอดคล้องกับทางปฏิบัติอันเป็นหลักสากลที่ปฏิบัติอยู่ในปัจจุบัน
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองเสียใหม่ให้มีการเรียกเก็บค่าธรรมเนียมดังกล่าว  จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น

วศิน/แก้ไข
๒๑ พฤษภาคม ๒๕๕๒

นันทพล/ปรับปรุง
๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๖
วิชพงษ์/ตรวจ
๒๗ ธันวาคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๗/ตอนที่ ๑๓๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๓ สิงหาคม ๒๕๒๓
ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ฉบับที่ 87/2557 เรื่อง การแก้ไขเพิ่มเติมผู้รักษาการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานตำรวจ

ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ

ประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
ฉบับที่
๘๗/๒๕๕๗
เรื่อง
การแก้ไขเพิ่มเติมผู้รักษาการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานตำรวจ[๑]

โดยที่พระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๗
กำหนดให้สำนักงานตำรวจแห่งชาติ อยู่ในบังคับบัญชาของนายกรัฐมนตรี ดังนั้น
เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าพนักงานตำรวจเกี่ยวกับการดูแลความสงบเรียบร้อยในการควบคุมอาชญากรรม
การจราจร การมีและใช้อาวุธปืน เป็นไปอย่างเหมาะสมมีประสิทธิภาพ มีเอกภาพ
ในระบบการปฏิบัติงานและในการบังคับใช้กฎหมาย คณะรักษาความสงบแห่งชาติจึงมีประกาศ
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๕  ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่และออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมกับค่าทำการและค่าใช้จ่ายอื่น
ๆ ไม่เกินอัตราตามบัญชีท้ายพระราชบัญญัตินี้
และกำหนดกิจการอื่นเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้

ข้อ ๒  ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๕  ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจแต่งตั้งเจ้าพนักงานจราจร
กับออกกฎกระทรวงกำหนดกิจการอื่นเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้

ข้อ ๓  ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งและวรรคสอง
ของมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง
และสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. ๒๔๙๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติอาวุธปืน
เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ ๗) พ.ศ.
๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๖  ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้และให้มีอำนาจแต่งตั้งนายทะเบียนและเจ้าหน้าที่อื่น
และออกกฎกระทรวงในเรื่องต่อไปนี้ คือ
(๑) จำกัดชนิดและจำนวนอาวุธปืนของกระทรวงทบวงกรมอื่น
นอกจากของราชการทหารและตำรวจหรือหน่วยราชการตามมาตรา ๕ วรรคสอง
(๒) วางระเบียบการทะเบียน การขอและการออกใบอนุญาต
(๓)
กำหนดอัตราค่าธรรมเนียมซึ่งต้องไม่เกินอัตราในบัญชีท้ายพระราชบัญญัตินี้
(๔) กิจการอื่นเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้
ในส่วนที่เกี่ยวกับการออกกฎกระทรวงตามวรรคหนึ่ง (๑) ตามมาตรา ๕
วรรคสอง และตามมาตรา ๕๕ ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมร่วมรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงร่วมกับนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยด้วย

ข้อ ๔  ให้บรรดา กฎกระทรวง กฎ ระเบียบ ข้อบังคับ
ประกาศ หรือคำสั่ง ที่ออกตามพระราชบัญญัติตามข้อ ๑ ข้อ ๒ และข้อ ๓
ที่ใช้บังคับอยู่ในวันก่อนวันที่ประกาศนี้ใช้บังคับ
ยังคงใช้บังคับได้ต่อไปจนกว่าจะมีการแก้ไขเพิ่มเติม

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ประกาศ
ณ วันที่ ๑๐ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗
พลเอก
ประยุทธ์  จันทร์โอชา
หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๔ กรกฎาคม
๒๕๕๗

จุฑามาศ/ผู้ตรวจ
๑ สิงหาคม ๒๕๕๗

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๑/ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง/หน้า ๑๘/๒๑ กรกฎาคม ๒๕๕๗
คำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ 42/2560 เรื่อง แก้ไขกฎหมายคนเข้าเมืองเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้เดินทางสัญชาติไทย

คำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ

คำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
ที่ ๔๒/๒๕๖๐
เรื่อง
แก้ไขกฎหมายคนเข้าเมืองเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้เดินทางสัญชาติไทย

โดยที่มาตรา ๓๘
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยได้บัญญัติรับรองเสรีภาพในการเดินทางของปวงชนชาวไทย
โดยการจำกัดเสรีภาพดังกล่าวจะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่ตราขึ้นเพื่อความมั่นคงของรัฐ
ความสงบเรียบร้อยหรือสวัสดิภาพของประชาชน หรือการผังเมือง
หรือเพื่อรักษาสถานภาพของครอบครัว หรือเพื่อสวัสดิภาพของผู้เยาว์ประกอบกับมาตรา ๒๖
บัญญัติว่าการตรากฎหมายต้องไม่เพิ่มภาระหรือจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพของบุคคลเกินสมควรแก่เหตุ ซึ่งเมื่อพิจารณามาตรา ๑๘
วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒
ที่บัญญัติให้บุคคลทุกคนซึ่งเดินทางเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรต้องยื่นรายการตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวงแล้ว
คณะรักษาความสงบแห่งชาติเห็นว่าบทบัญญัติดังกล่าวเป็นการสร้างภาระให้แก่ผู้มีสัญชาติไทยเกินสมควร
เนื่องจากปัจจุบันการจัดเก็บและตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับผู้มีสัญชาติไทยมีความเป็นระบบแล้ว
การกำหนดให้ผู้มีสัญชาติไทยซึ่งเดินทางเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรต้องยื่นรายการดังกล่าว
(แบบ ตม.๖) จึงไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป กรณีจึงสมควรแก้ไขพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง
พ.ศ. ๒๕๒๒
ให้เหมาะสมกับกาลสมัยและเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชนชาวไทยในการเดินทางเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรโดยกำหนดให้เฉพาะคนต่างด้าวเท่านั้นที่จะต้องยื่นรายการดังกล่าว
 ทั้งนี้ เพื่อประโยชน์ต่อความมั่นคงและส่งเสริมการท่องเที่ยวของประเทศ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๖๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ประกอบกับมาตรา ๔๔
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับชั่วคราว) พุทธศักราช ๒๕๕๗
หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ โดยความเห็นชอบของคณะรักษาความสงบแห่งชาติจึงมีคำสั่ง
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้ยกเลิกความในวรรคสองของมาตรา ๑๘
แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
เพื่อการนี้ บุคคลซึ่งเดินทางเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรต้องผ่านการตรวจอนุญาตของพนักงานเจ้าหน้าที่ของด่านตรวจคนเข้าเมืองประจำเส้นทางนั้น
และถ้าผู้นั้นเป็นคนต่างด้าวต้องยื่นรายการตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวงด้วย

ข้อ ๒  ในกรณีเห็นสมควรนายกรัฐมนตรีหรือคณะรัฐมนตรีอาจเสนอให้คณะรักษาความสงบแห่งชาติแก้ไขเปลี่ยนแปลงคำสั่งนี้ได้

ข้อ ๓[๑]  คำสั่งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

สั่ง ณ วันที่ ๑๓
กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๐
พลเอก ประยุทธ์  จันทร์โอชา
หัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ

ภวรรณตรี/จัดทำ
๑๘ กันยายน
๒๕๖๐

วิชพงษ์/ตรวจ
๑๘ กันยายน
๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๒๗ ง/หน้า ๑/๑๖ กันยายน ๒๕๖๐
พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2522 พ.ศ. 2561

พระราชกำหนด

พระราชกำหนด
แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง
พ.ศ. ๒๕๒๒
พ.ศ.
๒๕๖๑

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ
บดินทรเทพยวรางกูร
ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๑
เป็นปีที่
๓ ในรัชกาลปัจจุบัน

สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ
บดินทรเทพยวรางกูร มีพระราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง

พระราชกำหนดนี้มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๖ ประกอบกับมาตรา ๓๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย

เหตุผลและความจำเป็นในการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลตามพระราชกำหนดนี้เพื่อประโยชน์ในการรักษาความมั่นคงของรัฐ
ซึ่งการตราพระราชกำหนดนี้สอดคล้องกับเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ในมาตรา
๒๖ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยแล้ว

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกำหนดขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกำหนดนี้เรียกว่า
พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ พ.ศ. ๒๕๖๑

มาตรา ๒[๑]  พระราชกำหนดนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความใน (๓) ของมาตรา ๑๒
แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๓)
เข้ามาเพื่อทำงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำตามกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว

มาตรา ๔  ให้ยกเลิกความใน (๑) ของมาตรา ๓๗
แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๑)
ไม่ประกอบอาชีพหรือรับจ้างทำงาน เว้นแต่จะได้รับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวหรือกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว

ผู้รับสนองพระราชโองการ
พลเอก
ประยุทธ์  จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกำหนดฉบับนี้ คือ
โดยที่ปัจจุบันประเทศไทยประสบปัญหาการขาดแคลนแรงงานในระดับไร้ฝีมือ
จึงจำเป็นต้องนำคนต่างด้าวเข้ามาในราชอาณาจักรเพื่อทำงานดังกล่าวอันจะเป็นประโยชน์ต่อการขับเคลื่อนและพัฒนาประเทศ
แต่โดยที่กฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองห้ามมิให้คนต่างด้าวเข้ามาเพื่อมีอาชีพเป็นกรรมกรหรือรับจ้างทำงานด้วยกำลังกายโดยไม่ได้อาศัยวิชาความรู้หรือการฝึกทางวิชาการ
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติดังกล่าว รวมทั้งบทยกเว้นการห้ามคนต่างด้าวซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวประกอบอาชีพหรือรับจ้างทำงาน
เพื่อให้สอดคล้องกับกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวและกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว
ตลอดจนสภาพสังคมในปัจจุบัน ซึ่งการดำเนินการดังกล่าวเป็นกรณีฉุกเฉินที่มีความจำเป็นเร่งด่วนอันมิอาจหลีกเลี่ยงได้ในอันที่จะรักษาความมั่นคงในทางเศรษฐกิจของประเทศ  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกำหนดนี้

พิมพ์มาดา/จัดทำ
๒๘
มีนาคม ๒๕๖๑

นุสรา/ตรวจ
๓๐
มีนาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนที่ ๑๙ ก/หน้า ๕๗/๒๗ มีนาคม ๒๕๖๑
กฎกระทรวงกำหนดแบบเอกสารตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง และวิธีการขอหลักฐานการแจ้งออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเข้ามาอีก และการขอกลับเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตามเดิม (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2560

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
กำหนดแบบเอกสารตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง
และวิธีการขอหลักฐานการแจ้งออกไป
นอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเข้ามาอีก
และการขอกลับเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตามเดิม
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๖๐[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
ฉบับที่ ๘๗/๒๕๕๗ เรื่อง
การแก้ไขเพิ่มเติมผู้รักษาการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับอำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานตำรวจ
ลงวันที่ ๑๐ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๕๕๗ และมาตรา
๑๘ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
ที่ ๔๒/๒๕๖๐ เรื่อง
แก้ไขกฎหมายคนเข้าเมืองเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้เดินทางสัญชาติไทย ลงวันที่ ๑๓
กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๐ นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ให้ยกเลิกความในข้อ ๗
แห่งกฎกระทรวงกำหนดแบบเอกสารตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง
และวิธีการขอหลักฐานการแจ้งออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเข้ามาอีกและการขอกลับเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตามเดิม
พ.ศ. ๒๕๕๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๗  การยื่นรายการของคนต่างด้าวซึ่งเดินทางเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรตามมาตรา
๑๘ วรรคสอง ให้คนต่างด้าวนั้นยื่นรายการตามแบบ ตม. ๖ ท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ
๒  ให้แบบรายการบุคคลซึ่งเดินทางเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักร
(ตม. ๖) ท้ายกฎกระทรวงกำหนดแบบเอกสารตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมือง
และวิธีการขอหลักฐานการแจ้งออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเข้ามาอีก
และการขอกลับเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตามเดิม พ.ศ. ๒๕๕๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงกำหนดแบบเอกสารตามกฎหมายว่าด้วยคนเข้าเมืองและวิธีการขอหลักฐานการแจ้งออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเข้ามาอีก
และการขอกลับเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรตามเดิม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๖๐
ยังคงใช้ได้ต่อไปจนถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๖๐ และให้ถือว่าการยื่นรายการตามแบบดังกล่าวเป็นการยื่นรายการตามมาตรา
๑๘ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ
ที่ ๔๒/๒๕๖๐ เรื่อง
แก้ไขกฎหมายคนเข้าเมืองเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้เดินทางสัญชาติไทย ลงวันที่ ๑๓
กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๐

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕
กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๐
พลเอก ประยุทธ์  จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี

พลเอก อนุพงษ์  เผ่าจินดา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัตรขาออก (T.M.6 ตม.6)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๑๘ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยคำสั่งหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ที่ ๔๒/๒๕๖๐ เรื่อง
แก้ไขกฎหมายคนเข้าเมืองเพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้เดินทางสัญชาติไทย ลงวันที่
๑๓ กันยายน พุทธศักราช ๒๕๖๐ กำหนดให้คนต่างด้าวซึ่งเดินทางเข้ามาในหรือออกไปนอกราชอาณาจักรต้องยื่นรายการตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง
 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ปวันวิทย์/ภวรรณตรี/จัดทำ
๑๙ กันยายน
๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๙๕ ก/หน้า ๑/๑๖ กันยายน ๒๕๖๐