กฎกระทรวง ฉบับที่ 1 (พ.ศ. 2509) ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่าภาคหลวงแร่ พ.ศ. 2509

ตราครุฑ

ตราครุฑ
กฎกระทรวง
ฉบับที่
1 (พ.ศ. 2509)
ออกตามความในพระราชบัญญัติพิกัดอัตรา
ค่าภาคหลวงแร่
พ.ศ. 2509
----------

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 7 มาตรา 8 และมาตรา 9
แห่งพระราชบัญญัติพิกัดอัตราค่า
ภาคหลวงแร่ 
พ.ศ. 2509
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ 1 ราคาโลหะดีบุกในแร่ให้ประกาศเป็นราคาต่อหนึ่งหาบหลวง
โดยให้ถือจากราคาตลาดครั้ง
หลังสุดที่ซื้อขายกันในสหพันธ์มาเลเซีย
       (1)
อัตราแลกเปลี่ยนเงินนั้นให้ถืออัตราตามค่าเสมอภาคของบาท
เศษของหนึ่งสตางค์ให้ปัดทิ้ง
       (2)
เมื่อใดราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากราคาที่ได้ประกาศครั้งหลังสุดเกินกว่าห้าสิบบาทต่อหนึ่ง
หาบหลวง 
ให้ประกาศใหม่

ข้อ 2 ราคาแร่ชนิดที่มีทังสติกออกไซด์  ให้ประกาศโดยให้ถือจากราคาตลาดเฉลี่ยของแร่ที่มี
ทังสติกออกไซด์ร้อยละหกสิบห้าครั้งหลังสุดที่ซื้อขายกันในนครนิวยอร์ก
สหรัฐอเมริกาต่อแร่หนึ่งหาบหลวง

(1) อัตราแลกเปลี่ยนเงินนั้นให้ถืออัตราตามค่าเสมอภาคของบาท
เศษของหนึ่งสตางค์ให้ปัดทิ้ง

(2)
เมื่อใดราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากราคาที่ได้ประกาศครั้งหลังสุดเกินกว่ายี่สิบห้าบาทต่อหนึ่ง
หาบหลวง 
ให้ประกาศใหม่

ข้อ 3 ราคาแร่ทองคำให้ประกาศเป็นราคาต่อหนึ่งกรัมของทองคำบริสุทธิ์
โดยให้ถือจากราคาตลาด
ครั้งหลังสุดที่ซื้อขายกันในกรุงเทพ ฯ

(1)
เมื่อใดราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากราคาที่ได้ประกาศครั้งหลังสุดเกินกว่าหนึ่งบาทต่อหนึ่งกรัม
ของทองคำบริสุทธิ์ให้ประกาศใหม่

(2)
ในกรณีที่ราคาตลาดดังกล่าวต่ำกว่าราคาทองคำบริสุทธิ์ตามพระราชกฤษฎีกากำหนดค่าเสมอ
ภาคของบาทออกตามความในมาตรา 8 แห่งพระราชบัญญัติเงินตรา
พ.ศ. 2501 ให้ประกาศโดยถือราคา
กำหนดค่าเสมอภาคของบาท

ข้อ 4 ราคาแร่อื่นนอกจากแร่ที่ระบุในข้อ 1 ข้อ 2 และข้อ 3 ข้างต้น  และแร่ที่มีกฎกระทรวง
กำหนดไว้เป็นอย่างอื่นให้ประกาศเป็นราคาต่อหนึ่งเมตริกตัน  ตามชนิดและสภาพของแร่นั้น โดยให้ถือ
ราคาตลาดโลกที่ซื้อขายกันครั้งหลังสุด

(1) สำหรับแร่ที่ผลิตขายเพื่ออุตสาหกรรม  ประดิษฐกรรมหรือพลังงานภายในประเทศ นอกจาก
โลหกรรม
ให้ประกาศโดยถือราคาถัวเฉลี่ยจากราคาซื้อภายในประเทศของผู้ใช้แร่ตามชนิดและสภาพของ
แร่นั้น

(2) อัตราแลกเปลี่ยนเงินที่มิใช่เงินตราไทยนั้น
ให้ถืออัตราตามค่าเสมอภาคของบาท เศษของหนึ่ง
สตางค์ให้ปัดทิ้ง

(3)
เมื่อใดแร่ชนิดใดในสภาพใดที่ได้ประกาศราคาครั้งหลังสุดต่ำกว่าหนึ่งพันบาทต่อเมตริกตัน
มี
ราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากราคาที่ได้ประกาศไว้นั้นเกินกว่าสามสิบบาทต่อเมตริกตัน
ให้ประกาศใหม่

(4)
เมื่อใดแร่ชนิดใดในสภาพใดที่ได้ประกาศราคาครั้งหลังสุดตั้งแต่หนึ่งพันบาทขึ้นไปจนถึงหนึ่งหมื่น
บาทต่อเมตริกตัน 
มีราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากราคาที่ได้ประกาศไว้นั้นเกินกว่าห้าสิบบาทต่อเมตริกตัน
ให้ประกาศใหม่

 (5)
เมื่อใดแร่ชนิดใดในสภาพใดที่ได้ประกาศราคาครั้งหลังสุดสูงกว่าหนึ่งหมื่นบาทต่อเมตริกตัน
มีราคาเพิ่มขึ้นหรือลดลงจากราคาที่ได้ประกาศไว้นั้นเกินกว่าสี่ร้อยบาทต่อเมตริกตัน
ให้ประกาศใหม่

ให้ไว้ ณ วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2509
                                        พจน์
สารสิน 

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพัฒนาการแห่งชาติ
----------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากการซื้อขายแร่ดีบุกนิยมซื้อขายกัน
โดยถือเอาโลหะดีบุกในแร่  และถือราคาตลาดที่ซื้อขายกันในสหพันธ์มาเลเซีย  ส่วนการซื้อขายแร่ชนิด
ที่มีทังสติกออกไซด์ เช่น แร่วุลแฟรมไมท์
แร่ชีไลท์ที่มีทังสติกออกไซด์ ร้อยละ 65 ถือราคาตลาดที่ซื้อขาย
กันในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกาแร่ทองคำถือราคาตลาดที่ซื้อขายกันในกรุงเทพ
ฯ ส่วนแร่อื่นนอกจากแร่
ที่กล่าวแล้วถือราคาตลาดโลก 
เว้นแต่แร่ที่ผลิตขายเพื่ออุตสาหกรรมประดิษฐกรรมหรือพลังงานภายใน
ประเทศ ให้ถือราคาซื้อภายในประเทศของผู้ใช้แร่ 
สำหรับอัตราแลกเปลี่ยนเงินก็ถืออัตราตามค่าเสมอ
ภาคของบาท จึงเป็นการสมควรตรากฎกระทรวงนี้ขึ้น  เพื่อให้เป็นไปตามความประสงค์ดังกล่าว