atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
กฎกระทรวง ฉบับที่ 19 (พ.ศ. 2497) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กหดหกดหกดหกด

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๙ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
----------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๗) พุทธศักราช
๒๔๗๙ และ
มาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓  รัฐมนตรีว่าการกระทรวง
มหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้

                        ข้อ  ๑ 
ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ให้นายทะเบียนรับจดทะเบียนรถ
ยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารชนิดรถจักรยานยนตร์สามล้อได้ไม่เกินจำนวนสองพันคัน

                        ข้อ  ๒ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๑ ทวิ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)
                        "ข้อ
๑๑ ทวิ รถยนตร์สาธารณทุกประเภท ต้องมีเครื่องวัดความเร็วซึ่งอยู่ใน
สภาพที่ใช้การได้ และผู้ขับมองเห็นได้ติดไว้ที่ตัวรถ"

                                                            ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๓ มกราคม พ.ศ. ๒๔๙๗

พลเรือโท สุนาวินวิวัฒ

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ 
                        ๑.  เนื่องด้วยปรากฏว่า
จำนวนยานพาหนะในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี 
มีจำนวนทวีมากขึ้นทุก ๆ วัน
และสำหรับรถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างบรรทุกคนโดยสารเท่าที่ได้
จดทะเบียนไว้ในปัจจุบันนี้มีจำนวนมากเพียงพอแก่สภาพการจราจรแล้ว
ทั้งนี้หากให้มีการอนุญาต
ให้จดทะเบียนได้ต่อไปโดยไม่จำกัดจำนวน
รถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างจะมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น 
อันจะทำให้การจราจรในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรีไม่เป็นไปโดยสะดวกและก่อความไม่
ปลอดภัยให้แก่ประชาชน
จึงเป็นการสมควรกำหนดจำนวนรถจักรยานยนตร์สามล้อรับจ้างบรรทุก
คนโดยสารที่จะอนุญาตให้จดทะเบียนได้เพียงไม่เกิน ๒,๐๐๐ คัน
                        ๒.  เนื่องด้วยปรากฏว่า
รถยนตร์ที่ใช้ขับขี่กันในปัจจุบันนี้ ผู้ขับขี่มักจะขับด้วย
อัตราความเร็วสูงเกินกว่าอัตราความเร็วที่กำหนดไว้ทั้งเครื่องวัดความเร็วที่ติดอยู่กับรถยนตร์
ประจำทาง รถยนตร์รับจ้างพิเศษ และรถยนตร์บรรทุกคนโดยสาร
มีสภาพที่ใช้การไม่ได้โดยชำรุด 
หรือผู้ขับขี่ไม่ยอมใช้
ทำให้ยากแก่การตรวจสอบและควบคุมความเร็วในการใช้รถของเจ้าพนักงาน 
จึงเป็นการสมควรที่จะได้กำหนดให้รถยนตร์ประเภทต่าง ๆ
ดังกล่าวต้องมีเครื่องวัดความเร็วซึ่งอยู่
ในสภาพที่ใช้การได้ติดที่ตัวรถโดยกำหนดไว้ในกฎกระทรวง
ทั้งนี้เพื่อประโยชน์ในการตรวจสอบและ
ควบคุมการขับรถให้มีอัตราความเร็วตามที่กฎหมายกำหนดไว้
อันจะเป็นการป้องกันภัยที่จะเกิดขึ้น
แก่ประชาชนและตัวผู้ขับรถอันเนื่องจากการขับรถเร็ว

[รก.๒๔๙๗/๖/๖๘/๒๖ มกราคม ๒๔๙๗]

                                                                                    ฐาปนี/แก้ไข
                                                                                    ๒๗
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
                                                                                    A+B(C)
กฎกระทรวง ฉบับที่ 25 (พ.ศ. 2502) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช  2473

กหดหกดหกดหกด

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๕ (พ.ศ. ๒๕๐๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช  ๒๔๗๓
-------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘  แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์  พุทธ
ศักราช  ๒๔๗๓ 
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๗)  พุทธศักราช 
๒๔๗๙  และมาตรา ๔๒  แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์  พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่า
การกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ 
ดังต่อไปนี้
                        ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น
(ฉ)  ของข้อ ๙  แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตาม
ความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕)
                        "(ฉ) 
รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารได้ไม่เกินเจ็ดคนต้องติดบัตรประจำตัว
ผู้ขับขี่และแผ่นป้ายเลขทะเบียนขนาดย่อที่นายทะเบียนออกให้ไว้ภายในรถ ณ
ที่ที่นายทะเบียน
กำหนด
                        บัตรประจำตัวผู้ขับขี่ขนาดกว้าง
๙.๔ เซนติเมตร  ยาว ๑๒.๓
เซนติเมตร  พื้น
สีขาว  ด้านซ้ายปิดรูปถ่ายผู้ขับขี่ขนาด
๕ x ๖.๕ เซนติเมตร  หน้าตรง  ครึ่งตัว  ไม่สวมหมวก  
ด้านขวามีข้อความแสดง 
เล่มที่  ฉบับที่  ชื่อผู้ขับขี่
กับลายมือชื่อผู้ขับขี่  ตรงกับรายการในใบ
อนุญาตขับขี่รถยนตร์ 
และลายมือชื่อนายทะเบียน
                        แผ่นป้ายเลขทะเบียนขนาดย่อ  กว้าง ๒.๕ เซนติเมตร  ยาว ๑๒.๓ เซนติเมตร  
พื้นสีเหลือง 
มีอักษรย่อชื่อจังหวัดเรียงตามทางดิ่ง  ขนาดสูง ๘ มิลลิเมตร 
กว้าง ๘ มิลลิเมตร  
และมีตัวเลขอารบิคเรียงต่อไปตามทางยาว 
ขนาดสูง ๑.๔ เซนติเมตร  กว้าง
๗ มิลลิเมตร ตรง
กับแผ่นป้ายเลขทะเบียนรถยนตร์ 
ตัวอักษรและตัวเลขอัดเป็นรอยดุนสีดำ
                        บัตรประจำตัวผู้ขับขี่ 
และแผ่นป้ายเลขทะเบียนขนาดย่อให้ใส่กรอบโลหะ  โดย
ให้บัตรประจำตัวผู้ขับขี่อยู่ตอนบนและแผ่นป้ายป้ายเลขทะเบียนขนาดย่ออยู่ตอนล่าง
                        เครื่องหมายดังกล่าวนี้  ให้นายทะเบียนออกให้โดยไม่คิดมูลค่า  ถ้าหายหรือ
ชำรุดในสารสำคัญจะต้องขอใหม่  และเสียค่าธรรมเนียมดังนี้
                        (๑)  บัตรประจำตัวผู้ขับขี่             ฉบับละ    ๕  บาท
                        (๒)  แผ่นป้ายเลขทะเบียนขนาดย่อ           แผ่นละ  ๑๐  บาท

                                                                        ให้ไว้
ณ วันที่  ๑  ธันวาคม  พ.ศ. ๒๕๐๒

พลเอก ป.  จารุเสถียร

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

---------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ  :- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้  คือ 
เนื่องจากมีการประกอบอาชญา
กรรม 
โดยใช้รถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร (แท๊กซี่)  เป็นเครื่องมือกันมากขึ้น  และผู้โดยสาร
มักจะลืมสิ่งของไว้ในรถแล้วจำเลขทะเบียนรถยนตร์ไม่ได้  ทั้งไม่รู้จักผู้ขับว่าเป็นใครอยู่ที่ไหน
ทำ
ให้ไม่สะดวกต่อการสืบสวนและสอบสวน 
ในเวลาที่มีคดีเกิดขึ้น 
เมื่อได้กำหนดให้มีเครื่องหมายและ
บัตรรูปถ่ายของผู้ขับรถติดประจำตัวไว้ในรถให้ผู้โดยสารแลเห็นได้ชัดเจน  จะเป็นการป้องกันและ
ปราบปรามเหตุการณ์ในเรื่องนี้ได้เป็นอย่างดี  ซึ่งเครื่องหมายเลขทะเบียนประจำรถ  กรอบโลหะ
และบัตรประจำตัวผู้ขับ 
กรมตำรวจจะจ่ายให้โดยไม่คิดมูลค่าแต่อย่างไร

[รก.๒๕๐๒/๑๑๒/๖๓๒/๘ ธันวาคม ๒๕๐๒]

                                                                                    ธิดาวรรณ
/ แก้ไข
                                                                                    ๑๑  พฤศจิกายน  ๒๕๔๕
                                                                                                A+B(C)
กฎกระทรวง ฉบับที่ 17 (พ.ศ. 2494) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กหดหกดหกดหกด

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๗ (พ.ศ. ๒๔๙๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช  ๒๔๗๓
-------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

                        ข้อ  ๑ 
รถของกรมตำรวจให้ใช้เลขและเครื่องหมาย ดั่งนี้
                        (ก)  รถยนตร์ใช้แผ่นป้ายขนาดกว้าง ๑๒ ซม. ยาว
๓๔ ซม. พื้นสีเหลือง มีตัวเลข
อารบิคสีดำสูง ๑๐ ซม. และมีตราโล่ห์เขนสีดำอยู่หน้าตัวเลข
                        (ข)  รถจักรยานยนตร์ใช้แผ่นป้ายขนาดกว้าง ๗
ซม. ยาว ๒๒ ซม. พื้นสีเหลืองมี
ตัวเลขอารบิคสีดำสูง ๕ ๑/๒ ซม. และมีตราโล่ห์เขนสีดำอยู่หน้าตัวเลข

                        ข้อ  ๒ 
รถของสำนักพระราชวังให้ใช้เลขและเครื่องหมาย ดั่งนี้
                        (ก)  รถยนตร์ใช้แผ่นป้ายขนาดกว้าง ๑๒ ซม. ยาว
๓๔ ซม. พื้นสีดำมีตัวเลข
อารบิคสีขาวสูง ๑๐ ซม. และมีอักษร ร.ย.ล. สีขาวสูง ๑๐ ซม. อยู่หน้าตัวเลข
                        (ข)  รถจักรยานยนตร์ใช้แผ่นป้ายขนาดกว้าง ๗
ซม. ยาว ๒๒ ซม. พื้นสีดำ มี
ตัวเลขอารบิคสีขาวสูง ๕ ๑/๒ ซม. และมีอักษร ร.ย.ล. สีขาวสูง ๕ ๑/๒ ซม.
อยู่หน้าตัวเลข

                                                            ให้ไว้
ณ วันที่ ๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๙๔
                                                                               ม.  พรหมโยธี

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๙๔/๔๖/๑๐๖๙/๑๗ กรกฎาคม ๒๔๙๔]

                                                                        พุทธชาด
/ แก้ไข
                                                                        ๑๕
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
                                                                        A+B
(C)
กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ 13) ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กหดหกดหกดหกด

กฎกระทรวงมหาดไทย
(ฉบับที่ ๑๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
-----------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ และ ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกข้อความในข้อ
๑๘ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        ข้อ  ๑๘  ค่าเครื่องหมายต่าง ๆ ให้เก็บดังนี้
                        (๑)  แผ่นเครื่องหมายพิเศษ  แผ่นละ  ๕.๐๐ บาท
                        (๒)  แผ่นป้ายเลขหมายทะเบียน  แผ่นละ  ๕.๐๐ บาท
                        (๓)  เครื่องหมายผู้ขับรถยนตร์สาธารณะอัน ๓.๐๐
บาท
                        (๔) 
แผ่นเครื่องหมายกำหนดน้ำหนักบรรทุกของและคน  แผ่นละ ๕.๐๐ บาท
                        (๕) 
แผ่นเครื่องหมายรถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร  แผ่นละ  ๕.๐๐ บาท

                                                            กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๒๓ มิถุนายน พุทธศักราช ๒๔๘๘
                                                                                   น.อ.  หลวงศุภชลาศัย
                                                                        รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๘๘/๔๒/๔๙๕/๗ สิงหาคม ๒๔๘๘]

                                                                        พุทธชาด
/พิมพ์
                                                                        ๑๔
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
                                                                        A+B
(C)
กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473 (ฉบับที่ 11)

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช
๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๑๑)[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๘ และมาตรา ๔๒
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๑ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๙
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑ 
ให้กำหนดน้ำหนักบรรทุกและจำนวนคนโดยสาร ดังนี้
(ก) รถยนตร์สาธารณะ
หรือรถยนตร์ส่วนบุคคลที่จดทะเบียนเป็นรถบรรทุกของและรถพ่วง ให้กำหนดน้ำหนักบรรทุกตามที่นายทะเบียนจะกำหนดให้โดยถือหนังสือรับรองของผู้ที่สร้างรถยนตร์นั้นเป็นหลักฐานในเบื้องต้น
(ข)
รถยนต์รับจ้างบรรทุกคนโดยสารให้คำนวณจำนวนคนโดยสาร โดยถือเกณฑ์ระยะที่นั่ง ๕๐
เซ็นติเมตร์ ต่อ ๑ คน ถ้าความยาวของที่นั่งถึง ๔ เมตร ก็ให้เพิ่มจำนวนคนโดยสารได้อีก
๒ คนทุกๆ ระยะที่นั่ง ๔ เมตร ในแถวเดียวกัน เด็กอายุไม่เกิน ๑๐ ปี ๒ คน
เท่ากับผู้ใหญ่ ๑ คน
(ค)
ที่นั่งในรถยนตร์ตอนผู้ขับนั่งให้ถือเกณฑ์ระยะที่นั่งสำหรับผู้ขับ ๕๐ เซนติเมตร
และสำหรับคนโดยสาร ๔๐ เซนติเมตรต่อ ๑ คน
ความใน (ค) ไม่ใช้บังคับแก่รถยนตร์ส่วนบุคคลชนิดที่นั่งได้ไม่เกิน
๗ คน รวมทั้งผู้ขับ

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๕

อ
อดุลเดชจรัส
ลงนามแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย 

อัมภิญา/พิมพ์
๑๐
เมษายน ๒๕๕๑

กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พ.ศ. ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๓ หน้า ๑๓๓๔ ลงวันที่ ๑๔
มีนาคม พ.ศ. ๒๔๗๙
[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๙/ตอนที่ ๖/หน้า ๒๖๓/๒๗ มกราคม ๒๔๘๕
กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473 (ฉะบับที่ 9)

กหดหกดหกดหกด

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๙)
----------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ ดั่งต่อไปนี้
                        ให้แก้คำว่า
"วันที่ ๑ เมษายน" "วันที่ ๓๐ กันยายน" "วันที่ ๑
ตุลาคม" และ "วัน
ที่  ๓๑ มีนาคม"
ในวรรคท้ายของข้อ ๑๗ (ข) แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราช
บัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม พุทธศักราช
๒๔๗๙ เป็น "วัน
ที่ ๑ มกราคม" "วันที่ ๓๐ มิถุนายน" "วันที่ ๑ กรกฎาคม"
และ "วันที่ ๓๑ ธันวาคม" ตามลำดับ

                                                  กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ ตุลาคม พุทธศักราช
๒๔๘๔ 

เชวงศักดิ์สงคราม
                                                            รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

                        พระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 
๔๗ หน้า ๒๒

[รก.๒๔๘๔/-/๑๕๓๑/๑๑ พฤศจิกายน ๒๔๘๔]

                                                                                    ฐาปนี/แก้ไข
                                                                                    ๑๑
ธันวาคม ๒๕๔๕
                                                                                    B+A(C)
กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473 (ฉบับที่ 7)

กหดหกดหกดหกด

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓
(ฉบับที่  ๗)
-----------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ และ ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกความในข้อ
๒ (ง) แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "(ง)  ส่วนยาวของตัวถัง
วัดจากศูนย์กลางของเพลาล้อหลังถึงหลังรถไม่เกิน 
๑.๕๐ เมตร เว้นแต่
                        (๑)  รถบรรทุกคนโดยสารซึ่งมีช่วงล้อระหว่างศูนย์กลางเพลาล้อหน้าและเพลา
ล้อหลังห่างกันไม่ต่ำกว่า ๔ เมตรและมีน้ำหนักตั้งแต่ ๒๕๐๐
กิโลกรัมขึ้นไปไม่เกิน ๒.๖๐ เมตร
                        (๒)  รถบรรทุกคนโดยสารซึ่งมีน้ำหนักต่ำกว่า
๑๒๕๐ กิโลกรัม ไม่เกิน ๑ เมตร"

                                                กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๑๔ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๔๘๒

พ.ต.อ.  อดุลเดชจรัส

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย
                                                                               ลงนามแทน

[รก.๒๔๘๒/-/๖๙๓/๒๔ กรกฎาคม ๒๔๘๒]

                                                                                    พุทธชาด
/ แก้ไข
                                                                                    ๒๘
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
                                                                                    A+B
(C)
กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473 (ฉบับที่ 6)

กหดหกดหกดหกด

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๖)
-------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ และ ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดั่งต่อไปนี้

                        ลักษณะเครื่องหมายผู้ขับรถยนตร์สาธารณะ

                        ข้อ  ๑ 
ผู้ขับรถยนตร์สาธารณะต้องมีเครื่องหมายตามที่เจ้าพนักงานจัดให้ติดไว้
ที่นอกเสื้อของผู้ขับเหนือราวนมด้านซ้าย

                        กำหนดจำนวนรถยนตร์รับจ้างบรรทุกคนโดยสาร

                        ข้อ  ๒ 
ในจังหวัดพระนครและธนบุรี ให้นายทะเบียนรับจดทะเบียนรถยนตร์
รับจ้างพิเศษได้ไม่เกิน ๕๐ คัน
แต่รถยนตร์รับจ้างพิเศษที่ได้จดทะเบียนเสียค่าธรรมเนียมและภาษี
ในจังหวัดพระนครและธนบุรีใน พ.ศ. ๒๔๘๐ อยู่ก่อนแล้ว
ถ้าได้จดทะเบียนติดต่อกันไปคงให้รับ
ต่ออายุทะเบียนได้จนกว่านายทะเบียนจะเห็นว่ารถนั้นไม่มั่นคงแข็งแรง
หรืออาจจะเกิดอันตราย 
หรือ เสื่อมเสียอนามัยแก่ผู้ใช้ หรือประชาชน

                        ค่าธรรมเนียม

                        ข้อ  ๓ 
ให้เรียกค่าธรรมเนียมต่าง ๆ ดั่งต่อไปนี้
                        (๑) 
ใบสำคัญระหว่างประเทศสำหรับรถยนตร์ตามอนุสัญญาระหว่างประเทศ
                               ฉบับละ                                          ๒๐  บาท
                        (๒)  ใบอนุญาตระหว่างประเทศสำหรับขับรถยนตร์ตาม

อนุสัญญาระหว่างประเทศ
                               ฉบับละ                                          ๑๐  บาท
                        (๓) 
ค่าแผ่นป้ายเครื่องหมายประจำรถยนตร์ตามอนุสัญญาระหว่างประเทศ
                               แผ่นละ                                             ๒  บาท
                        (๔)  ใบอนุญาตขับรถบดถนน          ๒  บาท

                                                            กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๖ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๐
                                                                                           ศรีเสนา

สั่งราชการแทน

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๘๐/-/๑๐๗๕/๑๓ กันยายน ๒๔๘๐]

                                                                                    พุทธชาด
/ แก้ไข
                                                                                    ๒๘
พฤศจิกายน ๒๕๔๕
                                                                                    A+B
(C)
กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473 (ฉะบับที่ 10)

กหดหกดหกดหกด

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๑๐)
----------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๘ และ ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ ดั่งต่อไปนี้

                        ข้อ  ๑ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๗ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๕) ลงวันที่ ๑๓ มีนาคม
พุทธศักราช ๒๔๗๙ 
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธ
ศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๙) ลงวันที่ ๓๑ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ  ๑๗
ค่าธรรมเนียมใบอนุญาตประจำทางที่จะต้องเสียเป็นระยะครึ่งปีตาม
ความในมาตรา ๒๔
ให้เรียกเก็บเรียงคันรถยนตร์ตามระยะทางที่รถเดินประจำคิดเป็นกิโลเมตร ใน
อัตราดั่งต่อไปนี้
                        (ก)  ในจังหวัดพระนครและธนบุรี
กิโลเมตรละสองบาทห้าสิบสตางค์
                        (ข)  ในจังหวัดอื่น กิโลเมตรละหนึ่งบาท
                        เศษของหนึ่งกิโลเมตร
ถ้าเกินครึ่งให้คิดเท่ากับหนึ่งกิโลเมตร
                        ถ้าระยะทางที่ได้รับอนุญาตให้รถเดินประจำทางในจังหวัดหนึ่ง
ๆ ยาวเกินกว่า 
๑๐ กิโลเมตร แต่ไม่เกิน๕๐ กิโลเมตรให้ลดค่าธรรมเนียมให้ร้อยละ ๒๕
เฉพาะส่วนของระยะทางที่
เกินกว่า ๑๐ กิโลเมตร
                        ถ้าระยะทางที่ได้รับอนุญาตในจังหวัดหนึ่ง
ๆ ยาวเกินกว่า ๕๐ กิโลเมตร ให้ลด
ค่าธรรมเนียมให้ร้อยละ ๕๐ เฉพาะส่วนของระยะทางที่เกินกว่า ๕๐ กิโลเมตร
                        ระยะงวดครึ่งปีที่จะต้องเสียค่าธรรมเนียมใบอนุญาตประจำทางตามความใน
มาตรา ๒๔ ในครึ่งปีแรกให้นับแต่วันที่ ๑ มกราคม ถึงวันที่ ๓๐ มิถุนายน
และครึ่งปีหลังให้นับแต่วัน
ที่ ๑ กรกฎาคม ถึงวันที่ ๓๑ ธันวาคม"

                        ข้อ  ๒ 
ให้ใช้กฎนี้ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๘๕ เป็นต้นไป

                                                  กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๙ ธันวาคม พุทธศักราช
๒๔๘๔ 

ช.  เชวงศักดิ์สงคราม
                                                            รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๘๔/-/๑๘๑๒/๑๖ ธันวาคม ๒๔๘๔]

                                                                                    ฐาปนี/แก้ไข
                                                                                    ๑๑
ธันวาคม ๒๕๔๕
                                                                                    B+A(C)
กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยแก้ไขเพิ่มเติมออกตามความในมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กหดหกดหกดหกด

กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
แก้ไขเพิ่มเติม
ออกตามความในมาตรา ๔๒
แห่ง
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓
----------------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยออกกฎแก้ไขเพิ่มเติมไว้สำหรับใช้ในกรุงเทพมหานคร
ดั่งต่อไป
นี้

                        ข้อ  ๑ 
ค่าธรรมเนียมใบอนุญาตประจำทางจะต้องเสียเป็นระยะครึ่งปี ตาม
ความในมาตรา ๒๔ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ นั้น
ให้เรียกเรียงคันรถยนตร์
ตามระยะทางที่รถเดินประจำ คิดเป็นกิโลเมตรตามลักษณะของทาง คือ ทางชั้น ๑ ชั้น
๒ ชั้น ๓ โดย
อัตราดั่งนี้ คือ
                        ทางชั้น
๑  กิโลเมตรละ                                        ๑๕  บาท
                        ทางชั้น
๒  กิโลเมตรละ                                        ๑๐  บาท
                        ทางชั้น
๓  กิโลเมตรละ                                           ๕  บาท
                        เศษกิโลเมตรที่ต่ำกว่าครึ่งไม่คิด
                        เศษกิโลเมตรตั้งแต่ครึ่งหนึ่งขึ้นไปคิดเป็น
๑ กิโลเมตร

                        ข้อ  ๒ 
เสนาบดีจะได้ประกาศลักษณะทางเดินรถ ตามความในข้อ ๑ ไว้ ณ ที่ทำ
การนายทะเบียนรถยนตร์

                        ข้อ  ๓ 
ระยะงวดครึ่งปีที่จะต้องเสียค่าธรรมเนียมใบอนุญาตประจำทางตาม
มาตรา ๒๔ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ นั้น
ในครึ่งปีแรกให้นับแต่วันที่ ๑ 
เมษายน ถึงวันที่ ๓๐ กันยายน และครึ่งปีหลังให้นับแต่วันที่ ๑ ตุลาคม
ถึงวันที่ ๓๑ มีนาคม เศษ
ของครึ่งปีให้นับเป็นครึ่งปี

                        ข้อ  ๔ 
ให้แก้ความในกฎเสนาบดีมหาดไทยลงวันที่ ๒๒ พฤษภาคม พ.ศ. 
๒๔๗๓ บางข้อ ดั่งต่อไปนี้
                        คำว่า  "๔๐๐๐ ก.ก."  ในข้อ ๕  แก้เป็น 
"๘๐๐๐ ก.ก."
                        คำว่า  "๑๐๐ ก.ก."  ในข้อ ๖  แก้เป็น 
"๑๒๐ ก.ก."
                        คำว่า  "๓๐๐๐ ก.ก."  ในข้อ ๗  แก้เป็น 
"๖๐๐๐ ก.ก."

                        ข้อ  ๕ 
การฝึกหัดขับรถยนตร์นั้น ให้ผู้ฝึกหัดขับปฏิบัติตามเงื่อนไขดั่งต่อไปนี้
                        ก. 
ให้ฝึกหัดขับในระหว่างเวลาพระอาทิตย์ขึ้นจนถึงพระอาทิตย์ตก
                        ข.  ให้ฝึกหัดขับเฉพาะบนถนนและระยะทางที่นายทะเบียนจะกำหนดให้
                        ค. 
ให้แจ้งความให้นายทะเบียนทราบก่อนเวลาฝึกหัดขับไม่น้อยกว่า ๒๔ ชั่ว
โมง ว่า จะหัดขับวันใด เวลาใด โดยใช้รถยนตร์เลขที่เท่าใด
และให้แจ้งนามและเลขใบอนุญาตของ
ผู้ที่จะควบคุมฝึกหัดขับนั้นด้วย

                                                    กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ มีนาคม
พุทธศักราช ๒๔๗๓

จอมพล บริพัตร

เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๗๔/-/๒๙/๕เมษายน ๒๔๗๔]

                                                                                    ฐาปนี/แก้ไข
                                                                                    ๑๖
ธันวาคม ๒๕๔๕
                                                                                    B+A(C)
กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทยแก้ไขเพิ่มเติมออกตามความในมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กหดหกดหกดหกด

กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
แก้ไขเพิ่มเติม
ออกตามความในมาตรา ๔๒
แห่ง
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓
-----------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยออกกฎแก้ไขเพิ่มเติมไว้ดั่งต่อไปนี้

                        ข้อ  ๑ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๙ แห่งกฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ออกตาม
ความในมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ ลงวันที่ ๒๒ พฤษภาคม

พ.ศ. ๒๔๗๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ
๑๙ ค่าธรรมเนียมเพิ่มตามความในมาตรา ๒๕ ให้เรียกดั่งนี้
                        รถยนตร์สาธารณ                                    งวดละ   ๑   บาท
                        รถยนตร์ประเภทอื่น                                 งวดละ   ๕   บาท"

                                                กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๑๗ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๗๕

พระยาจ่าแสนยบดี

เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย

[รก.๒๔๗๕/-/๔๓๘/๑๖ ตุลาคม ๒๔๗๕]

                                                                                    ฐาปนี/แก้ไข
                                                                                    ๑๗
ธันวาคม ๒๕๔๕
                                                                                    A+B(C)
กฎเสนาบดีกระทรวงเกษตรพาณิชยการแก้ไขเพิ่มเติมออกตามความในมาตรา 42 แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 2473

กหดหกดหกดหกด

กฎเสนาบดีกระทรวงเกษตรพาณิชยการ
แก้ไขเพิ่มเติม
ออกตามความในมาตรา ๔๒
แห่ง
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓
-----------------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช 
๒๔๗๓ เสนาบดีกระทรวงเกษตรพาณิชยการ ออกกฎแก้ไขเพิ่มเติมไว้ดั่งต่อไปนี้

                        ข้อ  ๑ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๒๐ แห่งกฎเสนาบดีกระทรวงเกษตรพาณิชยการ
ออกตามความในมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ ลงวันที่ ๒๒ 
พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๗๓ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ
๒๐ ค่าธรรมเนียมเพิ่มตามความในมาตรา ๒๕ ให้เรียกดั่งนี้
                        รถยนตร์สาธารณ                                    งวดละ   ๑   บาท
                        รถยนตร์ประเภทอื่น                     
           งวดละ   ๕   บาท"

                                                กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๑๗ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๗๕

เจ้าพระยาวงษา

เสนาบดีกระทรวงเกษตรพาณิชยการ

[รก.๒๔๗๕/-/๔๓๙/๑๖ ตุลาคม ๒๔๗๕]

                                                                                    ฐาปนี/แก้ไข
                                                                                    ๑๗
ธันวาคม ๒๕๔๕
                                                                                    A+B(C)