พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. 2522

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
เบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ ธันวาคม
พ.ศ. ๒๕๒๒
เป็นปีที่ ๓๔
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกาขึ้นโดยเฉพาะ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณรายจ่าย
พ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมของกรรมการกฤษฎีกา
พ.ศ. ๒๕๒๒

มาตรา ๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้ยกเลิกกรรมการและอนุกรรมการ ลักษณะ ๑ ในพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมกรรมการ
พ.ศ. ๒๕๑๙

มาตรา ๔ 
กรรมการกฤษฎีกาให้ได้รับค่าตอบแทนเป็นเบี้ยประชุม ดังต่อไปนี้
(๑)
เบี้ยประชุมเหมาจ่ายเป็นรายเดือน
(ก) กรรมการร่างกฎหมาย                         เดือนละ
๑,๕๐๐ บาท
(ข) กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์                     เดือนละ
๑,๕๐๐ บาท
(ค)
กรรมการร่างกฎหมายที่ไปปฏิบัติหน้าที่ในฐานะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ด้วย
ให้ได้รับเบี้ยประชุมในฐานะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ด้วย
(ง)
กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ที่ไปทำหน้าที่กรรมการร่างกฎหมายด้วย
ให้ได้รับเบี้ยประชุมในฐานะกรรมการร่างกฎหมายด้วย
(๒)
เบี้ยประชุมเป็นรายครั้ง
(ก)
ในกรณีที่เลขาธิการคณะกรรมการกฤษฎีกาขอให้กรรมการร่างกฎหมายจากคณะต่าง ๆ
มาปฏิบัติหน้าที่เป็นคณะพิเศษ
เพื่อพิจารณาร่างกฎหมายหรือให้ความเห็นทางกฎหมายในเรื่องใดเป็นกรณีพิเศษ
ให้กรรมการร่างกฎหมายที่เข้าประชุมได้รับเบี้ยประชุมครั้งละ ๒๐๐ บาท
(ข)
ในการประชุมใหญ่ของกรรมการร่างกฎหมายหรือกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ให้กรรมการร่างกฎหมายหรือกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ที่เข้าประชุม
ซึ่งไม่ได้เป็นกรรมการในคณะที่ได้พิจารณาเรื่องที่จะนำเข้าที่ประชุมใหญ่นั้นมาก่อน
ได้รับเบี้ยประชุมครั้งละ ๒๐๐ บาท

มาตรา ๕ 
กรรมการร่างกฎหมายหรือกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ซึ่งมิได้เป็นข้าราชการหรือลูกจ้างของทางราชการ
หรือมิได้เป็นพนักงานหรือลูกจ้างของรัฐวิสาหกิจ
ให้ได้รับเบี้ยประชุมเพิ่มขึ้นจากที่กำหนดไว้ในมาตรา ๔ อีกกึ่งหนึ่ง

มาตรา ๖ 
ประธานกรรมการร่างกฎหมายและหัวหน้าคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์
ให้ได้รับเบี้ยประชุมเพิ่มขึ้นตามเงื่อนไขเดียวกันกับการเพิ่มเบี้ยประชุมของประธานกรรมการตามที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเบี้ยประชุมกรรมการ

มาตรา ๗ 
เลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการประจำคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์แต่ละองค์คณะ
ให้ได้รับเบี้ยประชุมเหมาจ่ายเป็นรายเดือน ดังต่อไปนี้
(๑) เลขานุการ                                          เดือนละ
๑,๐๐๐ บาท
(๒) ผู้ช่วยเลขานุการ                                   เดือนละ
๗๐๐ บาท

มาตรา ๘ 
เลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการของที่ประชุมใหญ่กรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์
ให้ได้รับเบี้ยประชุมเป็นรายครั้ง ครั้งละ ๑๕๐ บาท

มาตรา ๙ 
การเบิกเบี้ยประชุม ให้เบิกจ่ายจากสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

มาตรา ๑๐ 
เงื่อนไขเกี่ยวกับสิทธิได้รับเบี้ยประชุม และวิธีการจ่ายเบี้ยประชุม
นอกจากที่บัญญัติไว้ในพระราชกฤษฎีกานี้
ให้นำพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเบี้ยประชุมกรรมการมาใช้บังคับโดยอนุโลม

มาตรา ๑๑ 
ให้นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ส.  โหตระกิตย์
รองนายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในปัจจุบันนี้
เบี้ยประชุมของกรรมการ เลขานุการและผู้ช่วยเลขานุการของทางราชการเป็นไปตามพระราชกฤษฎีกาเบี้ยประชุมกรรมการ
พ.ศ. ๒๕๑๙
ซึ่งอาศัยอำนาจตามกฎหมายว่าด้วยการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตามงบประมาณรายจ่าย
แต่โดยที่ขณะนี้พระราชบัญญัติคณะกรรมการกฤษฎีกา พ.ศ. ๒๕๒๒
ได้บัญญัติให้คณะกรรมการกฤษฎีกาซึ่งประกอบด้วยกรรมการร่างกฎหมายและกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์
มีหน้าที่กว้างขวางยิ่งขึ้นโดยได้กำหนดโดยเฉพาะให้กรรมการกฤษฎีกาได้รับค่าตอบแทนตามที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาและโดยที่คณะกรรมการกฤษฎีกาได้ปฏิบัติหน้าที่โดยมีการประชุมและมีวิธีพิจารณาที่แน่นอนตามระเบียบที่กำหนดขึ้นตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายดังกล่าว
 ดังนั้น
จึงสมควรกำหนดค่าตอบแทนของคณะกรรมการกฤษฎีกาให้เป็นเบี้ยประชุมโดยพระราชกฤษฎีกาฉบับหนึ่งเป็นเอกเทศเพื่อให้เหมาะสมกับงานในหน้าที่ของคณะกรรมการกฤษฎีกา
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น

วีราภรณ์/สัญชัย/ตรวจ
๒๗ มกราคม ๒๕๔๙

เอกฤทธิ์/ปรับปรุง
๑๖ ตุลาคม ๒๕๕๑

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ มิถุนายน ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๖/ตอนที่ ๒๑๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๖/๑๙ ธันวาคม ๒๕๒๒