ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสุกร พ.ศ. 2560

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง
เรื่อง
การควบคุมการเลี้ยงสุกร
พ.ศ. ๒๕๖๐[๑]

โดยเป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง
ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงสุกรในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง
อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ.๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ และมาตรา ๓๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลางโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลางและนายอำเภอหล่มสัก
จึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง
เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสุกร พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ
๒  ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลางนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓  บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ประกาศ
ระเบียบ
หรือคำสั่งอื่นใดที่ได้ตราไว้แล้วซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ
๔  ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลางมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกระเบียบ
ข้อบังคับ คำสั่ง หรือประกาศ เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด ๑
บททั่วไป

ข้อ
๕  ในข้อบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
สัตวแพทย์ หมายความว่า
สัตวแพทย์ผู้ซึ่งปฏิบัติงานในส่วนราชการของรัฐและหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้ปฏิบัติหน้าที่สัตวแพทย์ในราชการส่วนท้องถิ่น
การเลี้ยงสุกร หมายความว่า
การมีสุกรไว้ในครอบครองและดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษาตลอดจนให้อาหารเป็นประจำสม่ำเสมอเพื่อให้สุกรเจริญเติบโตและมีชีวิตอยู่ได้
อาคาร หมายความว่า บ้าน เรือน โรง ร้าน
อาคารที่ใช้เป็นสถานที่ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรตามข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนี้
เหตุรำคาญ หมายความว่า
ในกรณีที่มีเหตุอันอาจก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงหรือผู้ที่ต้องประสบกับเหตุนั้น
ดังต่อไปนี้ให้ถือว่าเป็นเหตุรำคาญ
(๑)
แหล่งน้ำทางระบายน้ำที่ใส่มูลหรือเถ้าหรือสถานที่อื่นที่อยู่ในทำเลไม่เหมาะสมสกปรก
มีการสะสมหรือหมักหมมสิ่งของมีการเทสิ่งใด ๆ
เป็นเหตุให้เกิดความเสื่อมหรือละอองสารเป็นพิษ
(๒)
อาคารอันเป็นที่อยู่อาศัยของคนหรือสัตว์หรือสถานที่ประกอบการใด
ไม่มีการระบายน้ำการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมีแต่ไม่มีการควบคุมให้ปราศจากกลิ่นเหม็นหรือละอองอย่างเพียงพอจนเป็นเหตุให้เกิดความเสื่อมหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๓)
การกระทำใด ๆ ที่ทำให้เกิดกลิ่น เสียง สิ่งมีพิษ
หรือกรณีอื่นใดจนเป็นเหตุให้เสื่อมหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพทั้งทางร่างกาย
และทางจิตใจของผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงหรือผู้ที่ต้องประสบเหตุนั้น
(๔)
เหตุอื่นใดที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

หมวด ๒
การควบคุม
การเลี้ยงสุกร

ข้อ
๖  ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสุกรจะต้องปฏิบัติตามมาตรการ
ดังต่อไปนี้
๖.๑
สถานที่ตั้ง ต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน ศาสนสถาน โบราณสถาน
สถาบันการศึกษาโรงพยาบาลหรือสถานที่ของราชการอื่น ๆ
ในระยะที่ไม่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพ
และไม่ก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญต่อชุมชนโดยต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวข้างต้นและแหล่งน้ำสาธารณะในระยะดังต่อไปนี้
๖.๑.๑
สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกร ตั้งแต่ ๖ - ๔๙ ตัว ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า
๒๐๐ เมตร
๖.๑.๒
สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกร ตั้งแต่ ๕๐ - ๕๐๐ ตัวควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า
๘๐๐ เมตร
๖.๑.๓
สำหรับสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกร เกินกว่า ๕๐๐ ตัว ควรมีระยะห่างไม่น้อยกว่า ๑,๕๐๐
เมตร
๖.๒
สถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกร ควรตั้งอยู่ห่างจากโรงฆ่าสัตว์ ตลาดนัดค้าสัตว์ตั้งแต่
๕ กิโลเมตรขึ้นไป
๖.๓
จัดให้มีบริเวณเลี้ยงสุกรเป็นสัดส่วน และอยู่ห่างเขตที่ดินสาธารณะ
หรือที่ดินต่างเจ้าของและต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสัตว์นั้นไม่น้อยกว่า
๒๐ เมตรทุกด้านเว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่ดินของผู้ประกอบกิจการประเภทเดียวกันตามข้อกำหนดนี้
๖.๔
โรงเรือนเลี้ยงสุกรและส่วนประกอบ
๖.๔.๑
โรงเรือนเลี้ยงสุกรควรตั้งอยู่ในบริเวณที่ไม่มีน้ำท่วมขัง
๖.๔.๒
โรงเรือนเลี้ยงสุกรต้องเป็นอาคารเอกเทศ มั่นคงแข็งแรง มีลักษณะเหมาะแก่การเลี้ยงสุกรไม่มีการพักอาศัย
หรือประกอบกิจการอื่นใด
๖.๔.๓ พื้นโรงเรือนเลี้ยงสุกรทำด้วยวัสดุแข็งแรงพื้นผิวเรียบทำความสะอาดง่าย
มีความลาดเอียงที่เหมาะสมให้น้ำหรือสิ่งปฏิกูลไหลลงรางระบายน้ำได้สะดวก
๖.๔.๔
โรงเรือนเลี้ยงสุกรต้องมีที่ขังและที่ปล่อยสุกรกว้างขวางเพียงพอคอกสุกรต้องมีการกั้นเป็นสัดส่วนเหมาะสมกับจำนวนสุกรไม่ให้สุกรอยู่อย่างแออัด
๖.๔.๕
หลังคาทำด้วยวัสดุแข็งแรงมีความสูงจากพื้นที่เหมาะสมและมีช่องทางให้แสงสว่างหรือแสงแดดส่องเข้าภายในอาคารได้อย่างทั่วถึง
๖.๔.๖
ต้องมีห้องเก็บรักษาเครื่องมือ เครื่องใช้ หรืออุปกรณ์ในการทำงานในที่มิดชิดเป็นระเบียบเรียบร้อย
และรักษาความสะอาดอยู่เสมอไม่เป็นที่เพาะพันธุ์ของสัตว์นำโรคต่าง ๆ  ทั้งนี้
รายละเอียดโรงเรือนเลี้ยงสุกรและส่วนประกอบให้เป็นไปตามประกาศหรือข้อบังคับของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
๖.๕
การจัดการของเสีย สารพิษและมลพิษของสถานประกอบการเลี้ยงสุกร
๖.๕.๑
ต้องมีระบบบำบัดน้ำเสียที่ได้มาตรฐานโดยใช้การบำบัดน้ำเสียที่เหมาะสม
รางระบายน้ำไม่อุดตัน
๖.๕.๒
น้ำเสียที่ผ่านการบำบัดแล้วต้องมีการตรวจสอบคุณภาพน้ำทิ้งให้ได้เกณฑ์มาตรฐานน้ำทิ้งตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
และรายงานการทำงาน ของระบบบำบัดน้ำเสียตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมก่อนปล่อยออกสู่ภายนอกสถานประกอบกิจการ
๖.๕.๓
ต้องเก็บ กวาด
มูลสัตว์หรือสิ่งปฏิกูลเป็นประจำทุกวันและห้ามทิ้งมูลสุกรหรือมูลฝอยในที่สาธารณะหรือแหล่งน้ำสาธารณะ
๖.๕.๔
ต้องทำความสะอาด กวาดล้างโรงเรือนเลี้ยงสุกร
และบริเวณโดยรอบโรงเรือนให้สะอาดทุกวันให้มีลักษณะที่ดีอยู่เสมอ
รวมทั้งต้องจัดให้มีที่กักเก็บมูลสัตว์โดยเฉพาะเพื่อป้องกันเหตุเดือดร้อนรำคาญ
๖.๕.๕
ต้องจัดให้มีที่เก็บกักมูลสัตว์หรือสิ่งปฏิกูลโดยเฉพาะไม่ให้ส่งกลิ่นเหม็นเป็นเหตุเดือดร้อนรำคาญและต้องไม่เป็นแหล่งเพาะพันธุ์แมลงหรือสัตว์นำโรค
๖.๕.๖
ห้ามทิ้งมูลสัตว์หรือสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยในที่ดินสาธารณะหรือทางน้ำสาธารณะหรือในที่อื่นใดนอกจากที่รองรับมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะที่ได้จัดไว้
๖.๕.๗
การเลี้ยงสัตว์ต้องไม่ก่อให้เกิดมลพิษและเหตุรำคาญตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข
๖.๕.๘
กรณีการเลี้ยงสุกรตั้งแต่ ๕๐๐ ตัวขึ้นไป
ผู้ประกอบการจะต้องมีวิศวกรสิ่งแวดล้อมหรือผู้ที่มีคุณวุฒิที่เกี่ยวข้องหรือมีประสบการณ์เกี่ยวกับการปศุสัตว์หรือสิ่งแวดล้อมเป็นผู้ควบคุมการเลี้ยงสัตว์
๖.๕.๙
กรณีระบบบำบัดน้ำเสียเป็นระบบหมักก๊าชชีวภาพสำหรับสุกรมากกว่า ๕๐๐ ตัว
ต้องเป็นระบบที่ได้มาตรฐานสากลและออกแบบระบบถูกต้องตามหลักวิชาการ  ทั้งนี้ ในการออกแบบต้องได้รับการรับรองหรือเห็นชอบจากผู้ที่มีคุณสมบัติ
ดังต่อไปนี้
๖.๕.๙.๑
โครงสร้างฐานราก ผนัง รางน้ำ และลานตาก ต้องมีความมั่นคงแข็งแรง ทนแรงกดทับ หรือแรงดันจากน้ำเสีย
และก๊าซชีวภาพที่เกิดขึ้นจากระบบและต้องได้รับ การรับรองแบบโดยวิศวกรโยธา
คุณวุฒิไม่ต่ำกว่าปริญญาตรี มีใบประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม
หรือมีประสบการณ์ด้านการออกแบบระบบหมักก๊าชชีวภาพอย่างน้อย ๒ ปี
๖.๕.๙.๒
ระบบควบคุมการไหลเวียนของน้ำเสีย ท่อดึงกาก ระบบควบคุมแรงดันก๊าซชีวภาพและตัวกรอง
ต้องออกแบบให้เหมาะสมกับปริมาณน้ำเสีย
และต้องได้รับการรับรองแบบโดยวิศวกรสิ่งแวดล้อมหรือวิศวกรเครื่องกล
คุณวุฒิไม่ต่ำกว่าปริญญาตรี มีใบประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม
หรือมีประสบการณ์ด้านการออกแบบระบบหมักก๊าชชีวภาพอย่างน้อย ๒ ปี
๖.๕.๙.๓
กรณีมีการนำก๊าชชีวภาพไปใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้าจะต้องแสดงแผนภูมิของระบบไฟฟ้า
แสดงการจัดวางและเชื่อมต่อทั้งหมดโดยละเอียด
กรณีผลิตกระแสไฟฟ้าเพื่อจำหน่ายต้องได้รับการรับรองแบบโดยวิศวกรไฟฟ้า
มีคุณวุฒิไม่ต่ำกว่าปริญญาตรีมีใบประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม หรือมีประสบการณ์ด้านการออกแบบการผลิตกระแสไฟฟ้าอย่างน้อย
๒ ปี  ทั้งนี้
ก่อนการดำเนินการให้ผู้ที่มีความประสงค์ติดตั้งระบบยื่นแบบแปลน
และแผนผังต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อเห็นชอบ
และเมื่อดำเนินการแล้วเสร็จต้องแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจสอบรับรองก่อนการใช้งาน
๖.๖
การจัดการแหล่งแพร่เชื้อโรคหรือสัตว์พาหะนำโรค
๖.๖.๑
ต้องมีการฉีดวัคซีนเพื่อป้องกันโรคติดต่อที่เกิดจากสัตว์
๖.๖.๒
การกำจัดซากสัตว์โดยการฝังต้องมีเนื้อที่เพียงพอ โดยใช้น้ำยาฆ่าเชื้อโรคที่เหมาะสมทำการราดหรือโรยบนซากสัตว์จนทั่ว  ทั้งนี้ ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยโรคระบาดสัตว์
๖.๖.๓
การกำจัดซากสัตว์โดยการเผาต้องมสี ถานที่เผาหรือเตาเผาอยู่ในบริเวณที่เหมาะสม  ทั้งนี้
ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยโรคระบาดสัตว์
รายละเอียดการดำเนินการให้เป็นไปตามประกาศหรือข้อบังคับของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
๖.๗
การจัดการปัญหาเหตุเดือดร้อนรำคาญ
๖.๗.๑
ถ้ามีการสุมไฟไล่แมลงให้สัตว์ ต้องไม่ก่อให้เกิดเหตุเดือดร้อนรำคาญ
๖.๗.๒ ต้องป้องกันเสียงร้องของสัตว์
ไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อน รำคาญต่อผู้ที่อยู่อาศัยใกล้เคียง
๖.๗.๓
จำนวนสัตว์ต้องไม่มากเกินสมควรจนเป็นเหตุให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญต่อผู้อยู่อาศัย

หมวด ๓
การขออนุญาต

ข้อ
๗  ผู้ใดประสงค์จะเลี้ยงสุกรจะต้องยื่นคำขออนุญาตเลี้ยงสุกรต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบกำหนดพร้อมด้วยหลักฐานดังต่อไปนี้
อย่างละ ๑ ชุด
๗.๑
สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/สำเนาบัตรข้าราชการ/สำเนาบัตรพนักงานรัฐวิสาหกิจ
๗.๒
สำเนาทะเบียนบ้าน
๗.๓
หนังสือแสดงความเป็นเจ้าของที่ดิน/สำเนาหนังสือสัญญาเช่าที่ดิน/หนังสือยินยอมให้ใช้ที่ดิน
๗.๔
เอกสารหรือหลักฐานอื่นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น
เห็นสมควรเรียกเพิ่มเติมเพื่อประกอบการพิจารณา

ข้อ
๘  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งคณะกรรมการตรวจสอบคำขอหลักฐานต่าง
ๆ ของผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรให้แล้วเสร็จภายในกำหนด ๗ วันดังนี้
๘.๑
กรณีผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรไม่เกิน ๒๐ ตัว
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งเจ้าหน้าที่พิจารณาออกใบอนุญาตประกอบกิจการเลี้ยงสุกรซึ่งประกอบด้วย
-
พนักงานส่วนตำบล จำนวน ๑ คน
-
ผู้ปกครองท้องที่หรือผู้แทน จำนวน ๑ คน
-
ผู้อำนวยการโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหรือผู้แทน จำนวน ๑ คน
๘.๒
กรณีผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกร ๒๑  ๕๐ ตัว
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งเจ้าหน้าที่พิจารณาออกใบอนุญาตประกอบกิจการเลี้ยงสุกรซึ่งประกอบด้วย
-
พนักงานส่วนตำบล จำนวน ๑ คน
-
ผู้ปกครองท้องที่หรือผู้แทน จำนวน ๑ คน
-
ผู้อำนวยการโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหรือผู้แทน จำนวน ๑ คน
-
สาธารณสุขอำเภอหรือผู้แทน จำนวน ๑ คน
-
ปศุสัตว์อำเภอหรือผู้แทน จำนวน ๑ คน
๘.๓
กรณีผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรเกิน ๕๐ ตัว ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งเจ้าหน้าที่พิจารณาออกใบอนุญาตประกอบกิจการเลี้ยงสุกรซึ่งประกอบด้วย
-
พนักงานส่วนตำบล จำนวน ๑ คน
-
ผู้ปกครองท้องที่หรือผู้แทน จำนวน ๑ คน
-
ผู้อำนวยการโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลหรือผู้แทน จำนวน ๑ คน
-
สาธารณสุขอำเภอหรือผู้แทน จำนวน ๑ คน
-
ปศุสัตว์อำเภอหรือผู้แทน จำนวน ๑ คน
-
นักวิชาการสิ่งแวดล้อมหรือผู้แทน จำนวน ๑ คน
-
พลังงานจังหวัดหรือผู้แทน จำนวน ๑ คน

ข้อ
๙  ให้คณะกรรมการที่ได้รับการแต่งตั้งตามข้อ ๘
ทำการตรวจสอบเอกสารหลักฐานและสถานประกอบกิจการเลี้ยงสุกรให้เป็นไปตามข้อบัญญัติฉบับนี้ให้แล้วเสร็จภายใน
๑๕ วันทำการแล้วทำความเห็นเสนอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าเห็นสมควรออกใบอนุญาตหรือไม่ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาคำขอพยานเอกสารและความเห็นของคณะกรรมการที่ได้รับการแต่งตั้งตามข้อ ๘ ให้แล้วเสร็จและสั่งอนุญาตหรือไม่ออกใบอนุญาตภายในเวลาไม่เกิน
๗ วันทำการยกเว้นมีเหตุกรณีจำเป็นที่ไม่อาจพิจารณาให้เสร็จภายในกำหนดเวลาดังกล่าวให้ขยายเวลาการพิจารณาสั่งการออกไปได้ไม่เกิน
๑๕ วันทำการ
กรณีเจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาไม่อนุญาตออกใบอนุญาตแก่ผู้ยื่นคำขอให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นชี้แจงหรือระบุเหตุผลการไม่อนุญาตและให้คำแนะนำในการปฏิบัติหรือแนวทางการปรับปรุงแก้ไขให้แก่ผู้ยื่นคำขอทราบ

ข้อ
๑๐  กรณีผู้ได้รับใบอนุญาตหากจะเพิ่มปริมาณการเลี้ยงสุกรจากเดิมที่ได้รับอนุญาตขอให้ยื่นคำขอพร้อมเอกสารหลักฐานให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาก่อนขยายการเลี้ยงและให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นแต่งตั้งคณะกรรมการโดยให้ปฏิบัติตามข้อ
๘ และข้อ ๙ โดยอนุโลม

ข้อ
๑๑  กรณีผู้ได้รับอนุญาตให้เลี้ยงสุกรมีความประสงค์จะเลิกกิจการเลี้ยงสุกรให้ยื่นคำขอยกเลิกการเลี้ยงสุกรต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายใน
๑๕ วันทำการ

หมวด ๔
การรักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อย

ข้อ
๑๒  ผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรเกินกว่า
๕๐ ตัว ต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามข้อกำหนด ดังต่อไปนี้
๑๒.๑
จัดให้มีบริเวณเลี้ยงสุกรเป็นสัดส่วนและอยู่ห่างเขตที่ดินสาธารณะหรือที่ดินต่างเจ้าของและต้องมีที่ว่างอันปราศจากหลังคาหรือสิ่งใดปกคลุมโดยรอบบริเวณเลี้ยงสุกรนั้นไม่น้อยกว่า
๒๐ เมตรทุกด้าน
เว้นแต่ด้านที่มีแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่ดินของผู้ประกอบกิจการประเภทเดียวกันตามข้อบัญญัตินี้
๑๒.๒
จัดให้มีแสงสว่างเพียงพอและมีการระบายอากาศดี
๑๒.๓
ถนนภายในสถานประกอบกิจการต้องใช้วัสดุคงทนมีความกว้างเหมาะสมสะดวกในการขนส่ง ลำเลียงอุปกรณ์ อาหารสุกร
รวมทั้งผลผลิตเข้าและออกภายในสถานประกอบกิจการ
๑๒.๔
สถานที่เก็บอาหารและโรงผสมอาหารควรจัดเป็นสัดส่วนและถูกหลักสุขาภิบาล
๑๒.๕
อาหารที่ใช้เลี้ยงสุกรต้องมีคุณภาพและมาตรฐานตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมคุณภาพอาหารสัตว์
๑๒.๖
ควรมีสถานที่เก็บอาหารแยกเป็นสัดส่วนจัดให้เป็นระเบียบและมีการดูแลรักษาความสะอาดอย่างสม่ำเสมอ
๑๒.๗
ต้องมีที่เก็บรักษาเครื่องมือ เครื่องใช้
อุปกรณ์ในการทำงานเป็นสัดส่วนเหมาะสมและเป็นระเบียบเรียบร้อย
๑๒.๘
เครื่องมือ เครื่องใช้ และอุปกรณ์ รวมถึงสวิตซ์ และสายไฟต่าง ๆ
ต้องได้รับการบำรุงรักษาให้อยู่ในสภาพดี
๑๒.๙
ต้องจัดให้มีน้ำดื่มที่ได้มาตรฐานน้ำ ดื่มไว้บริการสำหรับผู้ปฏิบัติงานอย่างเพียงพอตั้งอยู่ในบริเวณที่แยกออกจากโรงเรือนเลี้ยงสุกรและลักษณะการจัดบริการน้ำดื่มต้องไม่ก่อให้เกิดความสกปรกหรือการปนเปื้อน
เช่น ใช้ระบบน้ำกด ใช้แก้วส่วนตัว ใช้แก้วกระดาษที่ใช้ครั้งเดียวแล้วทิ้งใช้แก้วส่วนกลางที่ใช้ดื่มเพียงครั้งเดียวแล้วนำไปล้างทำความสะอาดก่อนนำมาใช้ใหม่หรือวิธีอื่น
๑๒.๑๐
ต้องจัดให้มีน้ำใช้ที่สะอาดได้มาตรฐานและมีปริมาณเพียงพอกับปริมาณน้ำใช้ในแต่ละวัน
๑๒.๑๑
กรณีที่สถานประกอบกิจการผลิตน้ำใช้เองควรตรวจสอบดูแลคุณภาพน้ำดิบให้สะอาดตรวจสอบระบบท่อน้ำและทำความสะอาดภาชนะเก็บกักน้ำอยู่เสมอ
และปรับปรุงคุณภาพน้ำให้มีคุณภาพดีอยู่เสมอ
๑๒.๑๒
ผู้ปฏิบัติงานในฟาร์มต้องมีสุขภาพแข็งแรง ไม่เป็นโรคติดต่อ
หรือโรคที่สังคมรังเกียจ โรคที่เกี่ยวข้องกับทางเดินอาหาร ทางเดินหายใจ หูน้ำหนวก
และบาดแผลติดเชื้อ หรือไม่เป็นพาหะนำโรคติดต่อ ได้แก่ อหิวาตกโรค ไข้รากสาดน้อย
บิด อีสุกอีใส คางทูม
ไวรัสตับอักเสบเอและโรคติดต่ออันตรายตามประกาศกระทรวงสาธารณสุข
๑๒.๑๓
ผู้ปฏิบัติงานต้องได้รับการตรวจสุขภาพเป็นประจำทุกปี
๑๒.๑๔
ผู้ปฏิบัติงานควรได้รับการอบรมในเรื่องเกี่ยวกับสุขภาพอนามัย
๑๒.๑๕
ผู้ปฏิบัติงานในฟาร์มจะต้องปฏิบัติดังนี้
๑๒.๑๕.๑
ล้างทำความสะอาดมือทุกครั้งก่อนเข้าหรือออกจากฟาร์มและภายหลังออกจากห้องส้วมและจับต้องสิ่งปนเปื้อนต่าง
ๆ
๑๒.๑๕.๒ ควรสวมใส่ชุดปฏิบัติงานที่สะอาดเหมาะสมในแต่ละกิจกรรมที่ปฏิบัติ
๑๒.๑๕.๓
ในกรณีที่มีบาดแผลต้องปิดแผลด้วยที่ปิดแผล
ถ้ามีบาดแผลที่มือต้องสวมใส่ถุงมือหรือปลอกนิ้วขณะปฏิบัติงาน
๑๒.๑๖ ต้องจัดให้มีภาชนะรองรับมูลฝอยที่ถูกหลักสุขาภิบาล
เหมาะสมและเพียงพอ
๑๒.๑๗
ต้องมีการรวบรวมมูลฝอยและนำไปกำจัดด้วยวิธีการฝัง เผา
อย่างถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลและปฏิบัติตามประกาศหรือข้อกำหนดขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง
๑๒.๑๘
ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามลักษณะและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องและบำบัดหรือการกำจัดสิ่งปฏิกูลถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล
๑๒.๑๙
ภายในห้องน้ำและห้องส้วมควรมีวัสดุอุปกรณ์ตามความจำเป็นและเหมาะสม
๑๒.๒๐
ต้องดูแลรักษาความสะอาดของห้องน้ำและห้องส้วมเป็นประจำทุกวันที่ปฏิบัติงาน
๑๒.๒๑
ต้องมีการป้องกันโรคติดต่อที่เกิดจากสุกรด้วยวิธีการที่เหมาะสมและถูกต้อง
๑๒.๒๒
การกำจัดซากสุกรให้ใช้วิธีเผา หรือฝัง เพื่อป้องกันการเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของสัตว์และแมลงนำโรคดังนี้
๑๒.๒๒.๑
การกำจัดซากสุกรโดยการฝัง
ต้องมีเนื้อที่เพียงพอและอยู่ในบริเวณน้ำท่วมไม่ถึงโดยฝังซากลึกจากผิวดินไม่น้อยกว่า
๕๐ เซนติเมตร ใช้น้ำยาฆ่าเชื้อโรคที่เหมาะสมทำการราดหรือโรย
๑๒.๒๒.๒
การกำจัดซากสุกรโดยการเผาต้องมีสถานที่เผา
หรือเตาเผาอยู่ในบริเวณที่เหมาะสมในการใช้เผาซากจนหมด
การเผาต้องไม่ก่อให้เกิดมลพิษหรือเหตุรำคาญ
๑๒.๒๒.๓
สถานที่กำจัดซากสุกรต้องห่างจากบริเวณอาคาร หรือโรงเรือนเลี้ยงสุกร
อาคารสำนักงานอาคารที่พักอาศัย
๑๒.๒๓
ต้องมีการควบคุมป้องกันสัตว์และแมลงนำโรคในฟาร์มไม่ให้มีจำนวนมากจนก่อให้เกิดการปนเปื้อนของเชื้อโรคในสถานที่เลี้ยงสุกรทั้งในตัวสุกร
อาหาร น้ำใช้คนเลี้ยงและสิ่งแวดล้อม
๑๒.๒๔
กรณีที่มีการระบาดของโรคติดต่อที่เกี่ยวกับสัตว์ในเขตพื้นที่ต้องจัดให้มีวิธีการควบคุมป้องกันมิให้เกิดการปนเปื้อนของเชื้อโรคในสถานที่เลี้ยงสุกร
ทั้งในตัวสุกร อาหาร น้ำใช้คนเลี้ยงและสิ่งแวดล้อมอื่น ๆ
๑๒.๒๕
ควรจัดให้มีห้องเก็บสารเคมี
น้ำยาฆ่าเชื้อหรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายโดยเฉพาะตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
๑๒.๒๖
ควรจัดให้มีห้องพยาบาลหรือชุดปฐมพยาบาลที่ครบรายการไว้ในสถานประกอบกิจการและพร้อมใช้งานได้ตลอดเวลา
๑๒.๒๗
ระดับเสียงในสถานประกอบการเลี้ยงสุกรในเวลากลางวันต้องมีระดับเสียงเฉลี่ย ๘
ชั่วโมงไม่เกิน ๙๐ เดซิเบล เอ ตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน
๑๒.๒๘
ระดับความเข้มข้นของก๊าซไฮโดรเจนซัลไฟด์และก๊าซแอมโมเนีย บริเวณคอกเลี้ยงสุกรต้องไม่เกินค่ามาตรฐานตามกฎหมายว่าด้วยคุ้ม
ครองแรงงาน
๑๒.๒๙
วิธีการตรวจวัดคุณภาพสิ่งแวดล้อมในสถานประกอบการให้ใช้วิธีการตรวจวัดของหน่วยราชการไทยในกรณีที่ไม่มีวิธีการตรวจวัดที่เป็นมาตรฐานกำหนดไว้ให้ใช้วิธีการตรวจวัดที่ท้องถิ่นยอมรับ
๑๒.๓๐
ให้ควบคุมป้องกันกิจกรรมต่าง ๆ ของสถานประกอบกิจการมิให้มีกลิ่นน้ำเสีย เขม่า ควัน
เสียง ฝุ่น และความร้อน
เป็นต้นที่จะทำให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุเดือดร้อนรำคาญหรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ

หมวด ๕
อำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุข

ข้อ ๑๓  เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นและเจ้าพนักงานสาธารณสุขมีอำนาจ
ดังต่อไปนี้
๑๓.๑
มีหนังสือเรียกบุคคลใด ๆ มาให้ถ้อยคำหรือแจ้งข้อเท็จจริง หรือทำคำชี้แจงเป็นหนังสือหรือจัดส่งเอกสารหลักฐานใดเพื่อตรวจสอบหรือเพื่อประกอบการพิจารณา
๑๓.๒ เข้าไปในสถานที่ใด ๆ
ในระหว่างพระอาทิตย์ขึ้นและพระอาทิตย์ตกหรือในเวลาทำการเพื่อตรวจสอบ
หรือควบคุมเพื่อให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอำนาจสอบถามข้อเท็จจริงหรือเรียกหนังสือหรือหลักฐานที่เกี่ยวข้องจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองสถานที่นั้น

ข้อ
๑๔  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา
๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

หมวด ๖
บทกำหนดโทษ

ข้อ
๑๕  ผู้ใดฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ข้อใดข้อหนึ่งมีความผิดตามมาตรา
๗๓ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน ๕,๐๐๐
บาท

ข้อ
๑๖  ผู้ประกอบการที่ได้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรมาก่อนข้อบัญญัติฉบับนี้ใช้บังคับให้ได้รับการยกเว้นการปฏิบัติตามข้อ
๖.๑

ข้อ
๑๗  ให้ผู้ประกอบกิจการเลี้ยงสุกรก่อนที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้
ยื่นคำขอใบอนุญาตพร้อมหลักฐานเอกสารตามข้อ ๗ ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในเวลา ๑๕
วันทำการนับตั้งแต่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้และให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการให้เป็นไปตามข้อ
๗ ข้อ ๘ และข้อ ๙ โดยอนุโลม

ข้อ
๑๘  ภายใต้บังคับข้อ ๑๖
กรณีผู้ประกอบกิจการดำเนินกิจการเลี้ยงสุกรยังไม่เป็นไปตามหมวด ๒ และหมวด ๔
แห่งข้อบัญญัตินี้
ให้ผู้ประกอบกิจการปรับปรุงกิจการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ให้แล้วเสร็จภายในเวลาไม่เกิน
๑๒๐ วันหรือภายในเวลาที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นเห็นสมควรแต่ไม่ควรเกินกว่า ๒๗๐ วัน  ทั้งนี้
ให้คำนึงถึงความเดือดร้อนรำคาญที่ประชาชนได้รับเป็นสำคัญหากพ้นกำหนดเวลาดังกล่าวแล้วผู้ประกอบกิจการไม่สามารถปรับปรุงแก้ไขข้อบกพร่องได้ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาสั่งไม่อนุญาตให้ออกใบอนุญาตพร้อมแจ้งเหตุผลการไม่อนุญาตและสั่งให้ผู้ประกอบกิจการยุติการประกอบกิจการ

ข้อ
๑๙  การที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นพิจารณาสั่งไม่อนุญาตการออกใบอนุญาตไม่เป็นเหตุให้ผู้ประกอบการกิจการรายนั้นไม่มีสิทธิยื่นคำขอใบอนุญาตใหม่หากภายหลังผู้ประกอบกิจการได้ดำเนินการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้แล้ว

ประกาศ
ณ วันที่ ๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
สมพงษ์  มาลา
นายกองค์กกรบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบ้านกลาง เรื่อง
การควบคุมการเลี้ยงสุกร พ.ศ. ๒๕๖๐

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

วิวรรธน์/จัดทำ
๓๑ มกราคม ๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๐๕ ง/หน้า ๒๑/๓๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๑