ระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองเด็กแห่งชาติ ว่าด้วยการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กในสถานประกอบกิจการ พ.ศ. 2560

ระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองเด็กแห่งชาติ

ระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองเด็กแห่งชาติ
ว่าด้วยการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กในสถานประกอบกิจการ
พ.ศ. ๒๕๖๐

เพื่อการคุ้มครองสวัสดิภาพของเด็กและส่งเสริมสนับสนุนให้บิดา มารดา
หรือผู้ปกครองซึ่งเป็นลูกจ้างในสถานประกอบกิจการมีโอกาสดูแลเด็กอย่างใกล้ชิดอันเป็นพื้นฐานสำคัญในการสร้างความสัมพันธ์ในครอบครัวซึ่งเป็นปัจจัยพื้นฐานของการสร้างความอบอุ่นและส่งผลต่อพัฒนาการของเด็กทางด้านร่างกาย
จิตใจ อารมณ์ สังคม สติปัญญาและจริยธรรม รวมถึงการสร้างสัมพันธภาพที่ดีระหว่างนายจ้างและลูกจ้าง
จึงส่งเสริมให้สถานประกอบกิจการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กในสถานประกอบกิจการเพื่อเป็นสวัสดิการให้แก่ลูกจ้างในการดูแลเด็ก

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๔ (๔) ประกอบกับมาตรา ๒๒
แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็ก พ.ศ. ๒๕๔๖ คณะกรรมการคุ้มครองเด็กแห่งชาติ จึงวางระเบียบไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการคุ้มครองเด็กแห่งชาติ
ว่าด้วยการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กในสถานประกอบกิจการ พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ในระเบียบนี้
สถานประกอบกิจการ หมายความว่า สถานที่ซึ่งผู้ประกอบกิจการใช้เป็นสถานที่ประกอบธุรกิจและมีลูกจ้างทำงานอยู่ในสถานประกอบกิจการนั้น
ศูนย์รับเลี้ยงเด็ก หมายความว่า
สถานที่สำหรับดูแลเด็กที่อยู่ในความดูแลของลูกจ้างในสถานประกอบกิจการ
นายจ้าง หมายความว่า
ผู้ประกอบกิจการหรือผู้ซึ่งตกลงรับลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้
ลูกจ้าง หมายความว่า
ผู้ซึ่งตกลงทำงานให้นายจ้างโดยรับค่าจ้างไม่ว่าจะเรียกชื่ออย่างไร

หมวด ๑
การจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กในสถานประกอบกิจการ

ข้อ ๔ 
นายจ้างที่มีความประสงค์จัดสวัสดิการในการดูแลเด็กโดยการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กหรือลูกจ้างในสถานประกอบกิจการที่มีเด็กอยู่ในความดูแลตั้งแต่หกคนขึ้นไปและได้รับความเห็นชอบจากนายจ้างมีความประสงค์ให้นายจ้างจัดสวัสดิการในการดูแลเด็ก
โดยการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กให้นายจ้างหรือผู้ได้รับมอบหมายจากนายจ้างดำเนินการยื่นคำขอจดแจ้งการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กตามแบบที่กรมกิจการเด็กและเยาวชนกำหนด
พร้อมด้วยเอกสารและหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑) หนังสืออนุญาตจากนายจ้างในการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
(๒)
แผนที่โดยสังเขปแสดงที่ตั้งของสถานประกอบกิจการและศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
(๓) แบบแปลนแผนผังภายในศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
(๔) ระเบียบของศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
สถานประกอบกิจการที่ตั้งอยู่ในเขตกรุงเทพมหานครให้ยื่นคำขอจดแจ้งการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กต่อกรมกิจการเด็กและเยาวชน
สถานประกอบกิจการที่ตั้งอยู่ในเขตจังหวัดอื่นให้ยื่นคำขอจดแจ้งการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กต่อสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัด

ข้อ ๕ 
ให้กรมกิจการเด็กและเยาวชนหรือสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัด
แล้วแต่กรณี ตรวจสอบคำขอจดแจ้งการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็ก เอกสารหลักฐานตามข้อ
๔ และตรวจสอบที่ตั้ง สภาพแวดล้อมและลักษณะศูนย์รับเลี้ยงเด็ก ให้เป็นไปตามระเบียบนี้
หากคำขอจดแจ้งการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
เอกสารหลักฐานถูกต้องครบถ้วนและที่ตั้ง
สภาพแวดล้อมและลักษณะศูนย์รับเลี้ยงเด็กมีความเหมาะสมตามระเบียบนี้
ให้กรมกิจการเด็กและเยาวชนหรือสำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัด
แล้วแต่กรณี
ออกใบประกาศการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กให้แก่ผู้ยื่นคำขอตามแบบที่กรมกิจการเด็กและเยาวชนกำหนด
ในกรณีคำขอจดแจ้งการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กหรือเอกสารหลักฐานตามข้อ
๔ ไม่ถูกต้องครบถ้วนหรือที่ตั้ง
สภาพแวดล้อมและลักษณะศูนย์รับเลี้ยงเด็ก ไม่เหมาะสมตามระเบียบนี้
ให้แจ้งผู้ยื่นคำขอจดแจ้งการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กเพื่อดำเนินการแก้ไขให้ถูกต้องก่อนออกใบประกาศการจัดให้มีศูนย์รับเลี้ยงเด็ก

ข้อ ๖ 
ในกรณีที่นายจ้างประสงค์จะย้ายศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
ให้แจ้งเป็นหนังสือพร้อมแนบเอกสารตามข้อ ๔ (๒) และ (๓) ต่อผู้ออกใบประกาศไม่น้อยกว่าสามสิบวันก่อนที่จะมีการย้ายศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
กรณีที่นายจ้างประสงค์จะยกเลิกศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
ให้แจ้งเป็นหนังสือต่อผู้ออกใบประกาศไม่น้อยกว่าสามสิบวันก่อนที่จะมีการยกเลิกศูนย์รับเลี้ยงเด็ก

ข้อ ๗ 
ให้คณะกรรมการคุ้มครองเด็กจังหวัดร่วมกับพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายคุ้มครองเด็กมีหน้าที่
กำกับดูแล ให้คำปรึกษา แนะนำ และติดตามการเลี้ยงดูเด็กในศูนย์รับเลี้ยงเด็ก 
ทั้งนี้ต้องไม่ต่ำกว่ามาตรฐานขั้นต่ำตามที่กำหนดในกฎกระทรวงที่ออกตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองเด็ก

หมวด ๒
การดำเนินการศูนย์รับเลี้ยงเด็กในสถานประกอบกิจการ

ข้อ ๘ 
นายจ้างของสถานประกอบกิจการที่มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กต้องจัดให้มี
ผู้ดูแลเด็กโดยจำนวนผู้ดูแลเด็กต้องเหมาะสมกับจำนวนและช่วงวัยของเด็กในศูนย์รับเลี้ยงเด็ก

ข้อ ๙  ผู้ดูแลเด็ก
ต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้าม ดังต่อไปนี้
(๑) มีอายุไม่ต่ำกว่า
๑๘ ปีบริบูรณ์ และจบการศึกษาภาคบังคับ
(๒) ไม่เป็นผู้มีความประพฤติเสื่อมเสีย หรือบกพร่องในศีลธรรมอันดี
ไม่มีประวัติการทำผิดต่อเด็กหรือละเมิดสิทธิเด็ก
(๓)
ไม่เคยได้รับโทษจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก
เว้นแต่ในความผิดอันได้กระทำโดยประมาท หรือความผิดลหุโทษซึ่งไม่เป็นความผิดเกี่ยวกับเด็ก
(๔) เป็นผู้มีสุขภาพแข็งแรง ไม่เป็นโรคติดต่อร้ายแรง ไม่เป็นผู้วิกลจริต
หรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบหรือไม่เป็นผู้ติดสารเสพติด
โดยมีการตรวจสุขภาพอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้ง
(๕)
มีวุฒิภาวะและบุคลิกลักษณะเหมาะสมทั้งด้านจิตใจ อารมณ์ สังคม มีความขยัน
อดทนและมีความตั้งใจที่จะปฏิบัติต่อเด็กด้วยความเมตตา
ความอ่อนโยนที่จะเอื้ออำนวยต่อการทำหน้าที่เลี้ยงดูเด็กได้อย่างเหมาะสม
(๖)
ผ่านการอบรมตามหลักสูตรของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์หรือหลักสูตรอื่นที่เทียบเท่า

ข้อ ๑๐  ผู้ดูแลเด็กมีหน้าที่ ดังต่อไปนี้
(๑) ดูแลเด็กและปฏิบัติเป็นกิจวัตร
เพื่อให้เด็กมีความเจริญเติบโตและพัฒนาการทุกด้านตามวัย
(๒)
ส่งเสริมพัฒนาการเด็ก ให้เด็กได้รับการพัฒนาด้านร่างกาย จิตใจ อารมณ์ สังคม
สติปัญญาและจริยธรรมไปพร้อมกัน
(๓)
บันทึกความเจริญเติบโต พฤติกรรมและพัฒนาการด้านต่าง ๆ ของเด็ก
(๔)
คัดกรองสุขภาพเด็กในเบื้องต้นเพื่อเชื่อมโยงกับบริการสุขภาพของโรงพยาบาล
สถานพยาบาลหรือสถานีอนามัยในพื้นที่
หรือเพื่อประโยชน์ในการขอรับการช่วยเหลืออื่นอันเกี่ยวข้องกับเด็กจากหน่วยงานของรัฐ
(๕)
จัดสิ่งแวดล้อมให้มีความปลอดภัยและถูกสุขลักษณะเหมาะสมกับพัฒนาการเด็กทุกด้าน
(๖)
ดำเนินงานประสานสัมพันธ์ระหว่างเด็กกับบิดา มารดา ผู้ปกครองและสมาชิกในครอบครัว
เพื่อทราบถึงพฤติกรรม พัฒนาการการเปลี่ยนแปลงของเด็กอย่างต่อเนื่อง
(๗)
จัดเก็บข้อมูลหรือจัดทำทะเบียนประวัติของเด็กให้เป็นปัจจุบัน

ข้อ ๑๑ 
นายจ้างของสถานประกอบกิจการที่มีศูนย์รับเลี้ยงเด็กต้องดำเนินการ
ดังต่อไปนี้
(๑)
จัดทำระเบียบของศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
(๒)
แจ้งระเบียบของศูนย์รับเลี้ยงเด็กให้บิดา มารดาหรือผู้ปกครองของเด็กได้รับทราบและสร้างความสัมพันธ์ระหว่าง บิดา
มารดาหรือผู้ปกครองของเด็ก กับเด็กที่อยู่ในศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
(๓)
สนับสนุนการดำเนินงานของศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
(๔)
อำนวยความสะดวกกรณีที่มีเด็กในศูนย์รับเลี้ยงเด็กเจ็บป่วยหรือดำเนินการติดต่อประสานงานกับโรงพยาบาล
สถานพยาบาล สถานีอนามัยหรือคลินิกในกรณีที่มีเหตุฉุกเฉิน
(๕) ควบคุม
กำกับดูแลการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ดูแลเด็ก
(๖)
ส่งเสริมให้ผู้ดูแลเด็กเข้ารับการฝึกอบรมตามหลักสูตรของกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
หรือหลักสูตรอื่นที่เทียบเท่า

ข้อ ๑๒  ลูกจ้างของสถานประกอบกิจการ
ที่นำเด็กอยู่ในความดูแลมารับบริการในศูนย์รับเลี้ยงเด็กต้องปฏิบัติดังนี้
(๑)
ให้การสนับสนุนการบริการของศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
(๒)
ให้ความร่วมมือกับผู้ดูแลเด็ก
เพื่อส่งเสริมพัฒนาเด็กตามมาตรฐานขั้นต่ำในการเลี้ยงดูแลเด็ก
(๓)
เข้ารับการอบรมการเลี้ยงดูเด็กที่นายจ้างจัดบริการ

หมวด ๓
ที่ตั้ง สภาพแวดล้อม และลักษณะศูนย์รับเลี้ยงเด็ก

ข้อ ๑๓ 
บริเวณที่ตั้งศูนย์รับเลี้ยงเด็กต้องไม่มีหลุม บ่อน้ำ
ต้นไม้ที่มีหนามแหลมคมไม่อยู่ใกล้ชิดบริเวณเก็บเชื้อเพลิง วัตถุไวไฟ วัตถุระเบิด
สารเคมี เครื่องจักรอันอาจเป็นอันตรายต่อเด็กบริเวณที่มีมลพิษเกินกว่าที่กฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติกำหนด

ข้อ ๑๔ 
ศูนย์รับเลี้ยงเด็กต้องมีความมั่นคงแข็งแรง ปลอดภัย
และอยู่ในบริเวณหรือไม่ห่างจากสถานประกอบกิจการ
โดยอาคารที่ตั้งศูนย์รับเลี้ยงเด็กต้องได้รับอนุญาตการก่อสร้างและการใช้อาคารอย่างถูกต้องตามกฎหมายควบคุมอาคาร
กรณีศูนย์รับเลี้ยงเด็กอยู่ในอาคารสูงกว่าสองชั้น
ต้องมีมาตรการป้องกันอัคคีภัยและอุบัติเหตุตามมาตรฐานของหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้องกำหนด

ข้อ ๑๕ 
ศูนย์รับเลี้ยงเด็กต้องจัดพื้นที่เลี้ยงดูเด็กและทำกิจกรรมของเด็กที่สะอาดและปลอดภัยมีพื้นที่ที่เหมาะสมกับจำนวนเด็กที่อยู่ในความดูแล
ไม่แออัด มีอากาศถ่ายเทได้ดี รวมทั้งมีแสงสว่างเพียงพอและแสงแดดส่องถึง

ข้อ ๑๖  ศูนย์รับเลี้ยงเด็กควรจัด
พื้นที่ทำกิจกรรม รับประทานอาหาร นอน
และมุมนมแม่แยกเป็นห้องเฉพาะหรือจัดรวมเป็นห้องเอนกประสงค์ที่ใช้ได้หลายอย่างในพื้นที่เดียวกัน
แต่ต่างเวลากันสามารถปรับเปลี่ยนวัสดุอุปกรณ์หรือย้ายเครื่องเรือนได้ตามความเหมาะสมของพื้นที่

ข้อ ๑๗ 
ศูนย์รับเลี้ยงเด็กควรจัดให้มีวัสดุอุปกรณ์ที่เหมาะสมและเพียงพอกับจำนวนเด็ก
ได้แก่
โต๊ะและเก้าอี้ที่มีความปลอดภัย ตู้หรือชั้นวางของ
ตู้ยาพร้อมเวชภัณฑ์และยาที่ใช้ในการปฐมพยาบาลที่ดื่มน้ำสะอาดพร้อมภาชนะ
เครื่องชั่งน้ำหนักและที่วัดส่วนสูง
ของเล่นหรืออุปกรณ์เล่นที่ปลอดภัยและเหมาะสมกับพัฒนาการของเด็ก

ข้อ ๑๘ 
ศูนย์รับเลี้ยงเด็กต้องจัดให้มีมาตรการป้องกันความปลอดภัยสำหรับเด็ก
ดังต่อไปนี้
(๑)
ติดตั้งอุปกรณ์ระบบความปลอดภัยหรือเครื่องตัดไฟฟ้าอัตโนมัติภายในอาคารศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
(๒)
ติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบมือถืออย่างน้อยหนึ่งเครื่องบริเวณศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
(๓)
ติดตั้งกล้องวงจรปิดภายในศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
(๔)
ปลั๊กไฟต้องสูงจากพื้นห้องไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เมตร
ถ้าติดตั้งต่ำกว่ากำหนดต้องมีฝาปิดที่ปลอดภัย

ประกาศ ณ วันที่ ๒๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๐
พลเอก อนันตพร  กาญจนรัตน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
ประธานกรรมการคุ้มครองเด็กแห่งชาติ

ปวันวิทย์/จัดทำ
๑๓
กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๒๐ ง/หน้า ๑๑/๒๙ มกราคม ๒๕๖๑