ระเบียบราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรมว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2546

ระเบียบราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม

ระเบียบราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว (ฉบับที่ ๒)[๑]
พ.ศ. ๒๕๔๖

ตามที่ประธานศาลฎีกาได้ออกระเบียบราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๔๕
เพื่อเป็นแนวทางในการพิจารณาและมีคำสั่งเกี่ยวกับการปล่อยชั่วคราวไว้ ณ วันที่ ๒๖
มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๕ นั้น
โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบดังกล่าวให้สามารถใช้หลักประกันในชั้นสอบสวนเป็นหลักประกันในชั้นศาลได้และใช้บุคคลเป็นหลักประกันได้ครบถ้วนและเหมาะสมเพื่อเป็นการอำนวยความสะดวกและเอื้อประโยชน์แก่ประชาชน

อาศัยอำนาจตามความในพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
มาตรา ๕ ประธานศาลฎีกาออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑ 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ
๒  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๖ ทวิ
แห่งระเบียบราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๔๕
ข้อ ๖ ทวิ ในกรณีที่มีการปล่อยชั่วคราวบุคคลใดในชั้นสอบสวน
ถ้าผู้ขอประกันมีความประสงค์จะใช้เงินสดหรือหลักทรัพย์อื่นที่วางประกันไว้ต่อผู้อำนวยการสถานพินิจ
พนักงานสอบสวน
หรือพนักงานอัยการเป็นหลักประกันการปล่อยชั่วคราวบุคคลนั้นในชั้นศาลให้ดำเนินการดังนี้
(๑) ให้ผู้ขอประกันระบุรายละเอียดเกี่ยวกับหลักประกัน
ซึ่งรวมทั้งมูลค่าหรือราคาของหลักประกันดังกล่าวและวงเงินที่ได้ประกัน
พร้อมทั้งแนบสำเนาภาพถ่ายหลักทรัพย์มากับคำร้องขอ
ถ้าหลักทรัพย์นั้นเป็นที่ดินหรือห้องชุด
ให้แนบสำเนาหนังสือสำคัญแสดงสิทธิในหลักทรัพย์และหนังสือรับรองราคาประเมินของสำนักงานที่ดินมาด้วย
(๒)
ถ้าศาลเห็นสมควรอนุญาตให้ปล่อยชั่วคราวโดยกำหนดวงเงินประกันไม่เกินมูลค่าหรือราคาของหลักประกัน
และปรากฏตามคำแถลงของผู้อำนวยการสถานพินิจหรือพนักงานสอบสวน
หรือคำฟ้องหรือคำแถลงของพนักงานอัยการว่าหลักประกันดังกล่าวยังอยู่ในความครอบครองของตน
หรือมีหลักฐานอื่นที่น่าเชื่อถือว่าหลักประกันดังกล่าวยังอยู่ในความครอบครองของผู้อำนวยการสถานพินิจ
พนักงานสอบสวน หรือพนักงานอัยการ แล้วแต่กรณี
ให้ศาลมีคำสั่งให้ถือเอาหลักประกันนั้นเป็นหลักประกันในชั้นศาลได้
แต่ถ้าศาลกำหนดวงเงินประกันไว้สูงกว่ามูลค่าหรือราคาของหลักประกันนั้นก็ให้ศาลมีอำนาจสั่งให้ผู้ขอประกันวางหลักประกันอื่นเพิ่มเติมให้เพียงพอกับวงเงินที่ประกันนั้น
ในกรณีที่มีปัญหาเกี่ยวกับการประเมินมูลค่าหรือราคาของหลักประกัน
ศาลอาจเรียกผู้ครอบครองหลักประกันมาสอบถามหรือสั่งให้ผู้ขอประกันเสนอหลักฐานการประเมินราคาใหม่ก็ได้
(๓) เมื่อมีคำสั่งอนุญาตตาม (๒) แล้ว ให้ศาลแจ้งให้ผู้อำนวยการสถานพินิจ พนักงานสอบสวน หรือพนักงานอัยการ
แล้วแต่กรณี ส่งหลักประกันนั้นต่อศาลภายในเวลาที่กำหนด

ข้อ
๓  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๗ ทวิ
แห่งระเบียบราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยการปล่อยชั่วคราว พ.ศ. ๒๕๔๕
ข้อ ๗ ทวิ 
ผู้ต้องหาหรือจำเลยอาจทำสัญญาประกันโดยใช้ตนเองเป็นหลักประกันได้
และให้นำหลักเกณฑ์ในข้อ ๗.๑ มาใช้บังคับโดยอนุโลม
การทำสัญญาประกันตามวรรคหนึ่ง
หากผู้ต้องหาหรือจำเลยเป็นเจ้าพนักงานหรือผู้ประกอบวิชาชีพ เช่น แพทย์ เภสัชกร
พยาบาล วิศวกร สถาปนิก ทนายความ ผู้สอบบัญชี ครู ผู้ประกอบวิชาชีพด้านสื่อสารมวลชน
หรือผู้ประกอบวิชาชีพอื่นที่ศาลเห็นสมควรให้ประกันได้
และการกระทำที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นความผิดเกิดจากการปฏิบัติหน้าที่หรือการปฏิบัติงานในการประกอบวิชาชีพนั้นให้ผู้ต้องหาหรือจำเลยทำสัญญาประกันตนเองได้ในวงเงินไม่เกิน
๑๕ เท่าของอัตราเงินเดือนหรือรายได้เฉลี่ยต่อเดือน

ประกาศ ณ วันที่ ๒๔
กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๖
อรรถนิติ  ดิษฐอำนาจ
ประธานศาลฎีกา

วิภา/ผู้จัดทำ
๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๑๔ มกราคม ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษาเล่ม ๑๒๐/ตอน ๘๐ ก/หน้า
๔๗/๒๖ สิงหาคม ๒๕๔๖