ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้า เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. 2559

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้า

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้า
เรื่อง
กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ. ๒๕๕๙

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้า
ว่าด้วยกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้า

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้าโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้าและนายอำเภอกุฉินารายณ์
จึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้า
เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ
๒[๑]  ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้านับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓  ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้าเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจ
ตีความ วินิจฉัย ออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด ๑
บททั่วไป

ข้อ
๔  ในข้อบัญญัตินี้
สถานประกอบกิจการ หมายความว่า สถานที่ที่ใช้ในการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามความในมาตรา
๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ผู้ดำเนินกิจการ หมายความว่า
ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น
คนงาน หมายความว่า ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ
มลพิษทางเสียง หมายความว่า
สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการ ของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษความสั่นสะเทือน หมายความว่า
สภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางอากาศ หมายความว่า สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางน้ำ หมายความว่า
สภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการ
ของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
อาคาร หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ
คลังสินค้า สำนักงาน
หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้า
ผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
ข้าราชการหรือพนักงานท้องถิ่นซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติการตามมาตรา
๔๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
การค้า หมายความว่า การประกอบธุรกิจ การพาณิชย์
การอุตสาหกรรม การเกษตร การผลิต หรือให้บริการใด ๆ เพื่อหาประโยชน์อันมีมูลค่า

ข้อ
๕  ให้กิจการประเภทต่าง ๆ
ดังต่อไปนี้เป็นอันตรายต่อสุขภาพที่ต้องมีการควบคุมในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้า
(๑)
กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์
(๑.๑)
การเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำ สัตว์เลื้อยคลาน หรือแมลง
(๑.๒)
การเลี้ยงสัตว์เพื่อรีดเอาน้ำนม
(๑.๓)
การประกอบกิจการการเลี้ยงสัตว์ รวบรวมสัตว์
หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกันเพื่อให้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อประโยชน์ของกิจการนั้น
 ทั้งนี้
จะมีการเรียกเก็บค่าดูหรือค่าบริการไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม
(๒)
กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์
(๒.๑)
การฆ่าสัตว์ ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด
และการฆ่าบริโภคในครัวเรือน
(๒.๒)
การฟอกหนังสัตว์ ขนสัตว์ การสะสมหนังสัตว์ ขนสัตว์ที่ยังมิได้ฟอก
(๒.๓)
การสะสมเขาสัตว์ กระดูกสัตว์ที่ยังมิได้แปรรูป
(๒.๔)
การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์
(๒.๕)
การต้ม การตาก การเผาเปลือกหอย เปลือกปู เปลือกกุ้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร
การเร่ขาย และการขายในตลาด
(๒.๖)
การประดิษฐ์เครื่องใช้ หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ จากเปลือกหอย กระดูกสัตว์ เขาสัตว์
หนังสัตว์ ขนสัตว์ หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์
(๒.๗)
การผลิต การโม่ การป่น การบด การผสม การบรรจุ การสะสม
หรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์หรือพืช หรือส่วนใดของสัตว์ หรือพืชเพื่อเป็นอาหารสัตว์
(๒.๘)
การสะสมหรือล้างครั่ง
(๓)
กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม
(๓.๑)
การผลิตเนย เนยเทียม
(๓.๒)
การผลิตกะปิ เครื่องแกง น้ำพริกเผา น้ำปลา น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว
หอยดอง หรือซอสปรุงรสอื่น ๆ ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๓)
การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่า กุ้งเจ่า
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๔)
การตากเนื้อสัตว์ การผลิตเนื้อสัตว์เค็ม การเคี่ยวมันกุ้ง
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๕)
การนึ่ง การต้ม การเคี่ยว การตาก หรือวิธีอื่นใดในการผลิตอาหารจากสัตว์ พืช
ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด
และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๖)
การเคี่ยวน้ำมันหมู การผลิตกุนเชียง หมูยอ ไส้กรอก หมูตั้ง
ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด
และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๗)
การผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋
(๓.๘)
การผลิตแบะแซ
(๓.๙)
การผลิตอาหารบรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด
(๓.๑๐)
การประกอบกิจการทำขนมปังสด ขนมปังแห้ง จันอับ ขนมเปี๊ยะ
(๓.๑๑)
การแกะ การล้างสัตว์น้ำ ที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น ยกเว้น
การผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๑๒)
การผลิตน้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา น้ำถั่วเหลือง เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ
บรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๑๓)
การผลิต การแบ่งบรรจุน้ำตาล
(๓.๑๔)
การผลิตผลิตภัณฑ์จากนมวัว
(๓.๑๕)
การผลิต การแบ่งบรรจุ เอทิลแอลกอฮอล์ สุรา เบียร์ น้ำส้มสายชู
(๓.๑๖)
การคั่วกาแฟ
(๓.๑๗)
การผลิตลูกชิ้นด้วยเครื่องจักร
(๓.๑๘)
การผลิตผงชูรส
(๓.๑๙)
การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค
(๓.๒๐)
การตาก การหมัก การดองผัก ผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๒๑)
การผลิต การบรรจุใบชาแห้ง ชาผง หรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ
(๓.๒๒)
การผลิตไอศกรีม ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๒๓)
การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
(๓.๒๔)
การประกอบกิจการห้องเย็น แช่แข็งอาหาร
(๓.๒๕)
การผลิตน้ำแข็ง
ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำหน่ายอาหารและเพื่อการบริโภคในครัวเรือน
(๓.๒๖) การเก็บ การถนอมอาหาร
ด้วยเครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้าขึ้นไป
(๔) กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์ อุปกรณ์การแพทย์
เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ชำระล้าง
(๔.๑)
การผลิต การโม่ การบด การผสม การบรรจุยาด้วยเครื่องจักร
(๔.๒)
การผลิต การบรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็น เครื่องสำอางต่าง ๆ
(๔.๓)
การผลิตสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี
(๔.๔)
การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย ผ้าอ้อมสำเร็จรูป
(๔.๕)
การผลิตสบู่ ผงซักฟอก ผลิตภัณฑ์ชำระล้างต่าง ๆ
(๕)
กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร
(๕.๑)
การอัด การสกัดเอาน้ำมันจากพืช
(๕.๒)
การล้าง การอบ การรม การสะสมยางดิบ
(๕.๓)
การผลิตแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคู หรือแป้งอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๕.๔)
การสีข้าวด้วยเครื่องจักร
(๕.๕)
การผลิตยาสูบ
(๕.๖)
การขัด การกะเทาะ การบดเมล็ดพืช การนวดข้าวด้วยเครื่องจักร
(๕.๗)
การผลิต การสะสมปุ๋ย
(๕.๘)
การผลิตใยมะพร้าวหรือวัตถุคล้ายคลึงด้วยเครื่องจักร
(๕.๙)
การตาก การสะสม หรือการขนถ่ายมันสำปะหลัง
(๖)
กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่
(๖.๑) การผลิตโลหะเป็นภาชนะ เครื่องมือ เครื่องจักร
อุปกรณ์หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ
(๖.๒)
การหลอม การหล่อ การถลุงแร่ หรือโลหะทุกชนิดยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)
(๖.๓)
การกลึง การเจาะ การเชื่อม การตี การตัด การประสาน การรีด การอัดโลหะ
ด้วยเครื่องจักรหรือก๊าซหรือไฟฟ้า ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)
(๖.๔)
การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี ดีบุก โครเมียม นิกเกิล หรือโลหะอื่นใด
ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)
(๖.๕)
การขัด การล้างโลหะด้วยเครื่องจักรสารเคมีหรือวิธีอื่นใด
ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)
(๖.๖)
การทำเหมืองแร่ การสะสม การแยก การคัดเลือก การล้างแร่
(๗)
กิจการเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล
(๗.๑) การต่อ การประกอบ การเคาะ การปะผุ การพ่นสี
การพ่นสารสนิมยานยนต์
(๗.๒)
การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ การซ่อม การปรับแต่ง ระบบปรับอากาศ
หรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล
(๗.๓)
การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล
ซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่ายและในการประกอบธุรกิจนั้น มีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์
เครื่องจักร หรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย
(๗.๔)
การล้าง การอัดฉีดยานยนต์
(๗.๕)
การผลิต การซ่อม การอัดแบตเตอรี่
(๗.๖)
การปะ การเชื่อมยาง
(๗.๗)
การอัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์
(๘)
กิจการที่เกี่ยวกับไม้
(๘.๑)
การผลิตไม้ขีดไฟ
(๘.๒)
การเลื่อย การซอย การขัด การไส การเจาะ การขุดร่อง การทำคิ้ว
หรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร
(๘.๓)
การประดิษฐ์ไม้ หวาย เป็นสิ่งของด้วยเครื่องจักร หรือการพ่น ทาสารเคลือบเงาสี
หรือการแต่งสำเร็จผลิตภัณฑ์จากไม้หรือหวาย
(๘.๔)
การอบไม้
(๘.๕)
การผลิตธูปด้วยเครื่องจักร
(๘.๖)
การประดิษฐ์สิ่งของ เครื่องใช้ เครื่องเขียนด้วยกระดาษ
(๘.๗)
การผลิตกระดาษต่าง ๆ
(๘.๘)
การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน
(๙)
กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ
(๙.๑)
กิจการสปาเพื่อสุขภาพ
เว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๒)
การประกอบกิจการ อาบ อบ นวด ยกเว้นแต่เป็นการให้บริการ ใน (๙.๑)
หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๓)
การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ อบสมุนไพร ยกเว้นแต่เป็นการให้บริการใน
(๙.๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๔)
การประกอบกิจการโรงแรมหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๙.๕)
การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า ห้องเช่า ห้องแบ่งเช่า
หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๙.๖)
การประกอบกิจการโรงมหรสพ
(๙.๗)
การจัดให้มีการแสดงดนตรีเต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโกเทก คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ
ในทำนองเดียวกัน
(๙.๘)
การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๙.๙)
การจัดให้มีการเล่นสเกตโดยมีแสง หรือเสียงประกอบ หรือการเล่นอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๙.๑๐)
การประกอบกิจการเสริมสวย หรือแต่งผม
เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม
(๙.๑๑)
การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก โดยวิธีการควบคุมทางโภชนาการ
ให้อาหารที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ การบริหารร่างกาย หรือโดยวิธีอื่นใด
เว้นแต่การให้บริการใน (๙.๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๑๒)
การประกอบกิจการสวนสนุก ตู้เกม เกมออนไลน์
(๙.๑๓)
การประกอบกิจการสนามกอล์ฟ หรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ
(๙.๑๔)
การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ การสาธารณสุข วิทยาศาสตร์ หรือสิ่งแวดล้อม
(๙.๑๕)
การสักผิวหนัง การเจาะหู หรือเจาะอวัยวะอื่น
(๑๐)
กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ
(๑๐.๑)
การปั่นด้าย การกรอด้าย การทอผ้าด้วยเครื่องจักร หรือการทอผ้า ด้วยกี่กระตุก
ตั้งแต่ ๕ กี่ขึ้นไป
(๑๐.๒)
การสะสมปอ ป่าน ฝ้าย หรือนุ่น
(๑๐.๓)
การปั่นฝ้าย หรือนุ่น ด้วยเครื่องจักร
(๑๐.๔)
การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆ ด้วยเครื่องจักร
(๑๐.๕)
การเย็บผ้าด้วยเครื่องจักรตั้งแต่ ๕ เครื่องขึ้นไป
(๑๐.๖)
การพิมพ์ผ้า หรือการพิมพ์บนสิ่งทอต่าง ๆ
(๑๐.๗)
การซัก การอบ การรีด การอัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร
(๑๐.๘)
การย้อม การกัดสีผ้า หรือสิ่งทออื่น ๆ
(๑๑)
กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย ซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑.๑)
การผลิตภาชนะดินเผา หรือผลิตภัณฑ์ดินเผา
(๑๑.๒)
การระเบิด การโม่ การป่นหินด้วยเครื่องจักร
(๑๑.๓)
การผลิตเครื่องใช้ด้วยซีเมนต์หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑.๔)
การสะสม การผสมซีเมนต์ หิน ทราย หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑.๕)
การเจียระไนเพชร พลอย หินกระจก หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑.๖)
การเลื่อย การตัด หรือการประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของต่าง ๆ
(๑๑.๗)
การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว ดินสอพอง หรือการเผาหินปูน
(๑๑.๘)
การผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบ หรือส่วนผสม เช่น ผ้าเบรก
ผ้าคลัตช์ กระเบื้องมุงหลังคา กระเบื้องยาง ฝ้า เพดาน ท่อน้ำ เป็นต้น
(๑๑.๙)
การผลิตกระจกหรือผลิตภัณฑ์แก้ว
(๑๑.๑๐)
การผลิตกระดาษทราย
(๑๑.๑๑)
การผลิตใยแก้ว หรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว
(๑๒)
กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ถ่านหิน สารเคมี
(๑๒.๑)
การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งกรด ด่าง สารออกซิไดซ์ หรือสารตัวทำละลาย
(๑๒.๒)
การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งก๊าซ
(๑๒.๓)
การผลิต การกลั่น การสะสม การขนส่งน้ำมันปิโตรเลียม หรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมต่าง ๆ
(๑๒.๔)
การผลิต การสะสม การขนส่งถ่านหิน ถ่านโค้ก
(๑๒.๕)
การพ่นสี ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๗.๑)
(๑๒.๖)
การประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้ด้วยยาง ยางเทียม พลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒.๗)
การโม่ การบดชัน
(๑๒.๘)
การผลิตสี หรือน้ำมันผสมสี
(๑๒.๙)
การผลิต การล้างฟิล์มรูปถ่าย หรือฟิล์มภาพยนตร์
(๑๒.๑๐)
การเคลือบ การชุบ วัตถุพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒.๑๑)
การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒.๑๒)
การผลิต การบรรจุสารเคมีดับเพลิง
(๑๒.๑๓)
การผลิตน้ำแข็งแห้ง
(๑๒.๑๔)
การผลิต การสะสม การขนส่งดอกไม้เพลิง
หรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง
(๑๒.๑๕)
การผลิตเชลแล็ก หรือสารเคลือบเงา
(๑๒.๑๖)
การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งสารกำจัดศัตรูพืช หรือพาหะนำโรค
(๑๒.๑๗)
การผลิต การบรรจุ การสะสมกาว
(๑๓)
กิจการอื่น ๆ
(๑๓.๑)
การพิมพ์หนังสือหรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๑๓.๒)
การผลิต การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
อุปกรณ์ไฟฟ้า
(๑๓.๓)
การผลิตเทียน เทียนไข หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๓.๔)
การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียว หรือการถ่ายเอกสาร
(๑๓.๕)
การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด ใช้แล้วหรือเหลือใช้
(๑๓.๖)
การประกอบกิจการโกดังสินค้า
(๑๓.๗)
การล้างขวด ภาชนะ หรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้ว
(๑๓.๘)
การพิมพ์สีลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ
(๑๓.๙)
การก่อสร้าง
(๑๓.๑๐)
กิจการท่าเทียบเรือประมง สะพานปลา หรือแพปลา

หมวด ๒
หลักเกณฑ์และเงื่อนไขทั่วไป

ข้อ
๖ ผู้ประกอบกิจการตามประเภทที่กำหนดไว้ในข้อ ๕ ทั้งที่เป็นการค้าและไม่เป็นการค้า
จะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข
เพื่อการดูแลสภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้ดำเนินการ
และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ ดังต่อไปนี้
(๑)
สถานที่ตั้ง ลักษณะอาคารและการสุขาภิบาล
(๑.๑)
สถานประกอบกิจการต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน วัด ศาสนา โบราณสถาน โรงเรียน
สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน
หรือกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง  ทั้งนี้
ในกรณีที่สถานประกอบกิจการที่ไม่เข้าข่ายเป็นโรงงาน
ให้เป็นไปตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด
โดยคำนึงถึงลักษณะและประเภทของการประกอบกิจการซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนหรือก่อเหตุรำคาญ
และต้องปฏิบัติตามมาตรการเพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ ดังต่อไปนี้
(๑.๒)
อาคารได้รับอนุญาตตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ หรือกฎหมายอื่น ๆ
ที่เกี่ยวข้อง
(๑.๓)
บันไดหนีไฟเป็นไปตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ หรือกฎหมายอื่น ๆ
ที่เกี่ยวข้อง
(๑.๔) ป้ายบอกทางฉุกเฉินเป็นไปตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒
หรือกฎหมายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง
(๑.๕)
ไฟส่องฉุกเฉินเป็นไปตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ หรือกฎหมายอื่น ๆ
ที่เกี่ยวข้อง
(๑.๖) ระบบระบายอากาศเป็นไปตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ หรือกฎหมายอื่น
ๆ ที่เกี่ยวข้อง
(๑.๗)
แสงสว่างเป็นไปตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ หรือกฎหมายอื่น ๆ
ที่เกี่ยวข้อง
(๑.๘)
ห้องน้ำ ห้องส้วมเป็นไปตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ หรือกฎหมายอื่น ๆ
ที่เกี่ยวข้อง
(๑.๙) การเก็บรวบรวมขยะเป็นไปตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒
(๑.๑๐)
มีมูลฝอยที่ปนเปื้อนสารพิษ หรือวัตถุอันตราย
(๑.๑๑)
มีการป้องกันและกำจัดแมลงและสัตว์เป็นโรคที่เป็นพาหะของโรค
(๑.๑๒)
สถานประกอบกิจการที่มีโรงอาหารหรือห้องครัวที่จัดไว้สำหรับประกอบอาหาร
การปรุงอาหาร การสะสมอาหารสำหรับคนงาน หรือผู้มาใช้บริการ เป็นไปตามข้อกำหนดด้านสุขาภิบาลอาหาร
การสะสมอาหารสำหรับคนงาน หรือผู้มาใช้บริการ เป็นไปตามข้อกำหนดด้านสุขาภิบาลอาหารสำหรับสถานประกอบการค้าอาหาร
ตามโครงการรณรงค์ปรับปรุง สถานที่ปรุงประกอบจำหน่ายอาหาร
(๑.๑๓)
สถานประกอบการจัดวางสิ่งของปลอดภัย
รักษาความสะอาดเป็นไปตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ หรือกฎหมายอื่น ๆ
ที่เกี่ยวข้อง
(๑.๑๔)
สถานประกอบการ จัดระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้และเครื่องดับเพลิงเป็นไปตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ หรือกฎหมายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง
(๑.๑๕)
สถานประกอบการจัดการเก็บวัตถุอันตรายเป็นไปตามพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
หรือกฎหมายอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง
(๑.๑๖)
สถานประกอบการจัดการป้องกันมิให้เกิดมลพิษทางเสียง
(๑.๑๗)
สถานประกอบการจัดการป้องกันมิให้เกิดมลพิษทางอากาศ
(๑.๑๘)
สถานประกอบการจัดการป้องกันมิให้เกิดมลพิษทางน้ำ
(๑.๑๙)
สถานประกอบการจัดการป้องกันมิให้เกิดมลพิษสั่นสะเทือน
(๑.๒๐)
สถานประกอบการจัดการป้องกันมิให้เกิดมลพิษของเสียอันตราย
(๒)
การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่
(๒.๑)
สถานที่นั้นต้องตั้งในทำเลซึ่งจะทำรางระบายน้ำ
รับน้ำเสียไปให้พ้นจากสถานที่นั้นโดยสะดวก
(๒.๒)
ต้องทำรางระบายน้ำไปสู่ทางระบายน้ำสาธารณะหรือบ่อซึ่งรับน้ำเสีย ด้วยวัตถุถาวรที่มีลักษณะเรียบ
ไม่ซึม ไม่รั่ว น้ำไหลได้สะดวก
(๒.๓)
การระบายน้ำต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก้ผู้ใช้น้ำในทางน้ำสาธารณะ หรือแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง
(๒.๔)
เมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุข
เห็นว่าสถานที่ใดสมควรจะต้องทำพื้นด้วยวัตถุถาวรเพื่อป้องกันมิให้น้ำซึมรั่วหรือขังอยู่ได้
หรือเห็นว่าควรมีบ่อพักน้ำเสียหรือทำการบำบัดน้ำเสียให้ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล
หรือต้องมีบ่อดักไขมัน (Grease Trap) เครื่องป้องกันกลิ่น ไอ เสียง ความกระเทือน ฝุ่น ละออง เขม่า เถ้า ควัน มูล
หรือสิ่งอื่นใดซึ่งอาจเป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียงผู้ประกอบกิจการนั้นต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
ภายในระยะเวลาที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด
(๒.๕)
ต้องจัดสถานที่ไม่ให้เป็นที่อาศัยของสัตว์นำโรค
(๒.๖)
ต้องมีที่รองรับมูลฝอย และสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
(๒.๗)
ต้องจัดให้มีส้วมที่ถูกสุขลักษณะตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๓๖)
ซึ่งออกตามความในระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง
พ.ศ. ๒๕๓๕ และหรือตามกฎระทรวงฉบับที่ ๓๙ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และต้องมีปริมาณที่เพียงพอกับจำนวนคนที่ทำการอยู่ในสถานที่นั้น
(๒.๘)
สถานที่เลี้ยงสัตว์ต้องสร้างให้ได้สุขลักษณะตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๒.๙)
สถานที่เกี่ยวกับการตากหรือผึ่งสินค้าต้องมีที่สำหรับตาก หรือผึ่งสินค้า ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญ
และตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๒.๑๐)
ปฏิบัติอื่นใดภายใต้กฎหมายที่เกี่ยวข้องและต้องถูกสุขลักษณะ ปลอดภัยต่อสุขภาพ
ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นสมควรเพื่อให้ถูกสุขลักษณะ
(๓)
มาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ
(๓.๑)
ต้องรักษาสถานที่ตามเงื่อนไขที่ได้กำหนดไว้ใน (๑) ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ
และทำความสะอาดกวาดล้างสถานที่ประกอบการให้สะอาดทุกวัน
(๓.๒)
ต้องประกอบการภายในเขตสถานที่ที่ได้รับอนุญาตและตามกำหนดวันเวลาที่ได้รับอนุญาต
(๓.๓)
ต้องรักษาเครื่องมือ เครื่องใช้ในการประกอบการทุกอย่างให้สะอาดอยู่เสมอ
ถ้าเศษวัสดุหรือวัตถุแห่งการค้านั้นจักใช้เป็นอาหารต้องป้องกันวัตถุนั้นให้พ้นจากฝุ่นละออง
แมลงวัน แมลงสาบ ยุง หรือพาหะนำโรคอื่น ๆ
(๓.๔) การจะเปลี่ยนแปลง แก้ไข หรือเพิ่มเติมสถานที่ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๓.๕)
ต้องปฏิบัติการทุกอย่างเพื่อให้ป้องกันอันตรายต่อสุขภาพตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๓.๖)
ต้องยินยอม และให้ความสะดวกแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมาย เข้าตรวจสถานที่ เครื่องมือ เครื่องใช้
ตลอดจนวิธีการประกอบการนั้นได้ ในเวลาอันสมควรเมื่อได้รับแจ้งความประสงค์ให้ทราบแล้ว

ข้อ
๗  สถานประกอบกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ที่ตั้งอยู่ในเขตที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมือง
หรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับ หรือสถานประกอบกิจการใดที่เข้าข่ายเป็นโรงงาน
หรือมีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้นและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
แล้วแต่กรณี

หมวด ๓
หลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขการขอและการออกใบอนุญาต

ข้อ
๘  สถานประกอบกิจการใดที่การประกอบกิจการอาจก่อให้เกิดมลพิษทางเสียง
หรือความสั่นสะเทือน มลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ ของเสียอันตราย
หรือมีการใช้สารเคมี
หรือวัตถุอันตรายจะต้องดำเนินการรวบรวมและป้องกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญ
หรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียง

ข้อ ๙  เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินกิจการตามที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ ๕ ในลักษณะที่เป็นการค้า
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ในการออกใบอนุญาตประกอบกิจการตามวรรคหนึ่ง
เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติ
เพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่ กำหนดไว้โดยทั่วไปในข้อ ๖
ก็ได้

ข้อ
๑๐  ผู้ใดประสงค์ที่จะประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตาม
ข้อ ๕ ในลักษณะที่เป็นการค้าต้องจัดสถานที่สำหรับประกอบกิจการนั้นและปฏิบัติให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ตามข้อ
๖ และให้ยื่นขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้
เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตตามวรรคหนึ่งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้อง
และความสมบูรณ์ของคำขอ ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้อง หรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์วิธีการ
หรือเงื่อนไขที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้อง
หรือไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมดและแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน
และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้อง
หรือความไม่สมบูรณ์ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอ

ข้อ ๑๑  ผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบการค้ากิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามข้อ ๕ ต้องนำเอกสารดังต่อไปนี้มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพร้อมคำขอรับใบอนุญาตอย่างละ
๑ ชุด
(๑)
บัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ พร้อมสำเนาที่รับรองถูกต้อง
(๒)
ทะเบียนบ้าน ทะเบียนบ้านของสถานประกอบการ พร้อมรับรองสำเนาถูกต้อง
(๓)
สำเนาใบอนุญาตก่อสร้างอาคารของสถานที่ขออนุญาตประกอบกิจการค้า
(กรณีที่ก่อสร้างหลังพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ใช้บังคับ)
(๔)
สำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล พร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนของผู้แทนนิติบุคคล
(ในกรณีที่ผู้ขออนุญาตเป็นนิติบุคคล)
(๕)
หนังสือมอบอำนาจ พร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชน และทะเบียนบ้านของผู้รับรอง
(๖)
เอกสาร หรือหลักฐานอื่นที่เจ้าหน้าที่เห็นว่าสมควรเรียกเพิ่มเพื่อประกอบการพิจารณาอนุญาต

ข้อ
๑๒  เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะดำเนินการออกใบอนุญาต
หรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาต
พร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขอรับใบอนุญาตเพื่อประกอบกิจการตามข้อ ๕
ทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอตามข้อ ๑๐ และหลักฐานตามข้อ ๑๑
ถูกต้องครบถ้วนแล้ว
ในกรณีมีเหตุอันจำเป็นเจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจดำเนินการได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งสามารถขยายเวลาออกไปได้อีกสองครั้ง
ครั้งละไม่เกินสิบห้าวันโดยจะมีหนังสือแจ้งการขยายเวลา
และเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่งหรือตามที่ได้ขยายไว้แล้วนั้น
ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันทำการนับแต่วันที่ได้รับหนังสือ
แจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น หากไม่มารับภายในกำหนดระยะเวลาดังกล่าวถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๑๓  เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจผ่อนผันผู้ประกอบกิจการตามข้อ
๕ หรือผู้ขอรับใบอนุญาตประกอบการค้ากิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพงดเว้นการปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อ
๖ เพียงเท่าที่เห็นสมควร หรือจะเปลี่ยนแปลงอย่างใด เพื่อให้เหมาะสมแก่กิจการซึ่งต้องควบคุมก็ได้

ข้อ
๑๔  ใบอนุญาตที่ออกตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต
และให้ใช้ได้เพียงในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้า
ผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผย
และเห็นได้ง่าย ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ
การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอต่ออายุใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดท้ายข้อบัญญัตินี้ภายในกำหนดสามสิบวันก่อนสิ้นอายุใบอนุญาต
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้ว ให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
ผู้ประกอบกิจการค้าที่มาขอต่ออายุใบอนุญาตรายใดไม่ชำระค่าธรรมเนียมตามกำหนดเวลาในวรรคสาม
จะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ เว้นแต่จะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมตามข้อบัญญัตินี้

ข้อ
๑๕  ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุด
การขอรับใบแทนใบอนุญาตให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพร้อมด้วยหลักฐาน
ต่อไปนี้
(๑)
สำเนาการลงบันทึกประจำวันของตำรวจ กรณีใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
(๒)
ใบอนุญาตเดิม กรณีใบอนุญาตชำรุดในสาระสำคัญ
(๓)
เอกสารตามข้อ ๙
การขอรับใบแทนใบอนุญาตให้ใช้ใบแทนใบอนุญาตได้้เท่ากับเวลาที่เหลือของอายุใบอนุญาตเดิม

ข้อ
๑๖  ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตสำหรับกิจการใดไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติ การสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาต ในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตนั้น
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๑๗  เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้ขอรับใบอนุญาต
(๑)
ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒)
ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือข้อบัญญัตินี้
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการที่ได้รับอนุญาต
และการไม่ปฏิบัติหรือการปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ
๑๘  คำสั่งพักการใช้ใบอนุญาต
และคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต
หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าว ให้ส่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย
ณ ภูมิลำเนา หรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้ทราบคำสั่งแล้ว
ตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

ข้อ
๑๙  ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ข้อ
๒๐  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่น
เพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ ในเขตความรับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้า
ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

หมวด ๔
บทกำหนดโทษ

ข้อ
๒๑  ผู้ประกอบกิจการค้ารายใด ไม่ปฏิบัติตามหรือฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

หมวด ๕
บทเบ็ดเตล็ด

ข้อ
๒๒  ผู้รับใบอนุญาตประกอบการค้าซึ่งเป็นที่รังเกียจ
หรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
ก่อนวันใช้ข้อบัญญัตินี้ให้ผู้นั้นประกอบกิจการนั้นต่อไปได้เสมือนเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัติแล้ว
แต่เมื่อใบอนุญาตดังกล่าวสิ้นอายุ
และผู้นั้นยังคงประสงค์จะดำเนินกิจการต่อไปผู้นั้นจะต้องมาดำเนินการขอรับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ก่อนการดำเนินการ

ข้อ
๒๓  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นเรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตให้ประกอบการค้าตามอัตราท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ
๒๔  ใบอนุญาตฉบับหนึ่งใช้สำหรับการค้าประเภทเดียวและสำหรับสถานที่เดียว
ถ้าประกอบการค้าซึ่งให้ควบคุมหลายประเภทในขณะและสถานที่เดียวกัน
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียม ในประเภทที่มีอัตราสูงเต็มอัตราแต่ประเภทเดียว
ประเภทอื่นให้เก็บเพียงกึ่งอัตรา

ประกาศ ณ วันที่ ๒
พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๙
ภิรมณ์  อุทรักษ์
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้า

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
อัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลกุดหว้า เรื่อง
กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๙
๒.
คำขอรับใบอนุญาตให้ดำเนินกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (แบบ กอ. ๑)
๓.
ใบอนุญาตให้ดำเนินกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (แบบ กอ. ๒)
๔.
คำขอต่ออายุใบอนุญาตให้ดำเนินกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (แบบ กอ. ๓)
๕.
แบบคำร้องทั่วไป 

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปุณิกา/ภวรรณตรี/จัดทำ
๔ กันยายน ๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๑๓ ง/หน้า ๑๑๓/๒๙ สิงหาคม ๒๕๖๐