กฎกระทรวง ฉบับที่ 9 (พ.ศ. 2495) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน  พุทธศักราช 2485

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๙
(พ.ศ. ๒๔๙๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติ
ควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดั่งต่อไปนี้

ข้อ ๑.  ให้ใช้ความต่อไปนี้เป็นข้อ ๒, ๔, ๕, ๖
และข้อ ๗ ของกฎกระทรวงการคลัง ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ ลงวันที่ ๔ กรกฎาคม พุทธศักราช ๒๔๘๕ ตามลำดับ
ข้อ ๒.  ห้ามมิให้บุคคลใดส่งออกซึ่งเงินตราต่างประเทศ
ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตหรือหลักทรัพย์ไปนอกประเทศ
เว้นแต่
(๑) ผู้ที่ประสงค์จะเดินทางไปต่างประเทศจะพาเงินตราต่างประเทศ
ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตออกไปพร้อมกับตนได้เป็นมูลค่าไม่เกินคนละ ๓,๕๐๐ บาท
แต่ครอบครัวหนึ่งซึ่งใช้หนังสือเดินทางฉบับเดียวกันไม่เกิน ๗,๐๐๐ บาท
(๒) ผู้เดินทางผ่านจะพาเงินตราต่างประเทศ ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตออกไปพร้อมกับตนได้แต่ละชนิด
เป็นมูลค่าไม่เกินกว่าที่ตนได้นำเข้ามาในราชอาณาจักร
(๓) การส่งออกซึ่งเงินตราต่างประเทศ
ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิต
หรือหลักทรัพย์ไปนอกราชอาณาจักร เพื่อกิจธุระโดยปกติระหว่างประเทศ (current
international transactions) อันมิใช่เป็นการโอนเงินทุน และหมายความรวมตลอดถึง
(ก) การชำระหนี้เกี่ยวกับการค้ากับต่างประเทศ
กิจการค้าปกติรวมทั้งบริการและความสะดวกที่ให้โดยปกติสำหรับการธนาคารและเครดิตในระยะสั้น
(ข) การชำระดอกเบี้ยเงินกู้และการชำระเงินได้สุทธิอันเกิดจากการลงทุนอย่างอื่น
(ค) การชำระเงินเป็นจำนวนพอสมควร
ตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกำหนด
เพื่อผ่อนใช้เงินกู้หรือค่าสึกหรอในการลงทุนโดยตรง
(ง)
การส่งเงินเพื่อเลี้ยงครอบครัวเป็นจำนวนพอสมควรตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกำหนด
(๔) การส่งออกซึ่งเงินตราต่างประเทศ
ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิต
หรือหลักทรัพย์ไปนอกราชอาณาจักรในกรณีอื่น ๆ หรือเกินกว่าที่อนุญาตไว้ตามข้อนี้
ต้องได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ข้อ ๔.  ห้ามมิให้บุคคลใดส่งออกซึ่งเงินตราต่างประเทศ
ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตหรือหลักทรัพย์ไปนอกประเทศ
นอกจากจะได้ซื้อหรือได้กระทำกิจการผ่านธนาคารรับอนุญาต
หรือห้างหุ้นส่วนบริษัทซึ่งได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเพื่อกระทำกิจการนี้แล้วเท่านั้น
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ข้อ ๕.  ห้ามมิให้บุคคลใดทำการค้าเงินตราต่างประเทศ
ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิต
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ธนาคารซึ่งได้รับอนุญาตให้ประกอบการธนาคารพาณิชย์ตามพระราชบัญญัติการธนาคารพาณิชย์
พุทธศักราช ๒๔๘๘ ให้ถือว่าเป็นธนาคารรับอนุญาตตามกฎกระทรวงนี้
ข้อ ๖.  ให้ผู้ทำการค้าเงินตราต่างประเทศ
ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิต แจ้งรายละเอียดจำนวน ชนิด
และสกุลของเงินตราต่างประเทศ ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หรือเลตเตอร์ออฟเครดิต
ตลอดจนหนี้สินที่เป็นเงินตราต่างประเทศ
ซึ่งปรากฏอยู่ในบัญชีของผู้ทำการค้าในวันประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
ไม่ว่าเงินตราต่างประเทศ ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
หรือเลตเตอร์ออฟเครดิตนั้น จะเป็นของผู้ทำการค้าหรือของผู้ที่เคยค้ากับผู้ทำการค้า
ต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง
ข้อ ๗.  การเปลี่ยนแปลงจำนวน
ชนิด และสกุลของเงินตราต่างประเทศ ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
หรือเลตเตอร์ออฟเครดิต ซึ่งได้แจ้งไว้แล้วตามข้อ ๖ ในทางเพิ่มหรือลด
หรือในกรณีอื่นใด ต้องแจ้งรายละเอียดให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังทราบทุกคราว

ข้อ ๒. ให้ยกเลิกความตามข้อ ๙
แห่งกฎกระทรวงการคลังออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช
๒๔๘๕ ฉบับลงวันที่ ๔ กรกฎาคม ๒๔๘๕

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๙๕
ภ. 
บริภัณฑ์ยุทธกิจ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

จารุวรรณ/ปรับปรุง
๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๔๕

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๐ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๙/ตอนที่ ๑๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๙
มีนาคม ๒๔๙๕