atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยการสมัครและการสอบคัดเลือก เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2548

ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม

ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการสมัครและการสอบคัดเลือก
เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการ
ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๔๘

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการสมัครและการสอบคัดเลือก เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา
พ.ศ. ๒๕๔๕ ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๗ วรรคสอง และมาตรา ๓๐ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
พ.ศ. ๒๕๔๓ คณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการสมัครและการสอบคัดเลือก เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๘

ข้อ
๒[๑]  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓  ให้ยกเลิกระเบียบการสอบข้อเขียนท้ายระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการสมัครและการสอบคัดเลือก เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา
พ.ศ. ๒๕๔๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยการสมัครและการสอบคัดเลือก
เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖
และให้ใช้ระเบียบการสอบข้อเขียนท้ายระเบียบนี้แทน

ประกาศ ณ วันที่ ๑๖
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
ศุภชัย  ภู่งาม
ประธานศาลฎีกา
ประธานกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
ระเบียบการสอบข้อเขียนสำหรับการสอบคัดเลือก เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

วิมล/ผู้จัดทำ
๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๓
นฤดล/ผู้ตรวจ
๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๐๕ ก/หน้า ๑๘/๙ พฤศจิกายน ๒๕๔๘
ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยหลักเกณฑ์การแต่งตั้ง การเลื่อนตำแหน่ง การโยกย้ายแต่งตั้ง และการเลื่อนเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งข้าราชการตุลาการ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2546

ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม

ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยหลักเกณฑ์การแต่งตั้ง
การเลื่อนตำแหน่ง การโยกย้ายแต่งตั้ง
และการเลื่อนเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งข้าราชการตุลาการ
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๔๖

โดยที่เป็นการสมควรให้มีการปรับปรุงระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยหลักเกณฑ์การแต่งตั้ง การเลื่อนตำแหน่ง การโยกย้ายแต่งตั้ง
และการเลื่อนเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งข้าราชการตุลาการ พ.ศ. ๒๕๔๕
ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น

อาศัยอำนาจตามมาตรา
๑๘ และมาตรา ๕๑ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓
คณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยหลักเกณฑ์การแต่งตั้ง การเลื่อนตำแหน่ง การโยกย้ายแต่งตั้ง และการเลื่อนเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งข้าราชการตุลาการ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖

ข้อ
๒[๑]
 ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป

ข้อ
๓  ให้ยกเลิกความในข้อ ๒๔
แห่งระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยหลักเกณฑ์การแต่งตั้ง การเลื่อนตำแหน่ง
การโยกย้ายแต่งตั้ง และการเลื่อนเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งข้าราชการตุลาการ พ.ศ.
๒๕๔๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๒๔  ให้ผู้พิพากษาประจำศาลรับราชการที่ศาลชั้นต้นยกเว้นศาลแขวงตามระยะเวลาที่
ก.ต. เห็นสมควรกำหนด

ประกาศ ณ วันที่ ๒๕
เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๖
อรรถนิติ  ดิษฐอำนาจ
ประธานศาลฎีกา
ประธานกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม

วิมล/ผู้จัดทำ
๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๓
นฤดล/ผู้ตรวจ
๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๓๕ ก/หน้า ๗/๒๙ เมษายน ๒๕๔๖
ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยการสมัครและการสอบคัดเลือก เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2546

ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม

ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการสมัครและการสอบคัดเลือก
เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการ
ในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๔๖

โดยที่เป็นการสมควรให้มีการปรับปรุงระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการสมัครและการสอบคัดเลือก เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา
พ.ศ. ๒๕๔๕ ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๗ วรรคสอง
และมาตรา ๓๐ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓
คณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการสมัครและการสอบคัดเลือก
เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖

ข้อ ๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ให้ยกเลิกความในข้อ ๘
แห่งระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยการสมัครและการสอบคัดเลือก
เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา พ.ศ. ๒๕๔๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ
๘  ในการตรวจคำตอบแต่ละข้อ
ให้องค์คณะซึ่งประกอบด้วยกรรมการสอบคัดเลือกอย่างน้อยสองคนตรวจแล้วให้คะแนนคำตอบตามหลักเกณฑ์การตรวจและการให้คะแนนที่กำหนดท้ายระเบียบนี้
และให้ผู้สอบได้คะแนนคำตอบตามค่าเฉลี่ยที่คำนวณจากคะแนนที่กรรมการสอบคัดเลือกแต่ละคนกำหนดให้

ข้อ ๔  ให้ยกเลิกระเบียบการสอบข้อเขียนท้ายระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยการสมัครและการสอบคัดเลือก
เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา พ.ศ. ๒๕๔๕
และให้ใช้ระเบียบการสอบข้อเขียนท้ายระเบียบนี้แทน

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๖
อรรถนิติ  ดิษฐอำนาจ
ประธานศาลฎีกา
ประธานกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม

[เอกสารแนบท้าย]

๑. ระเบียบการสอบข้อเขียนสำหรับการสอบคัดเลือก
เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา
๒.
หลักเกณฑ์การตรวจและการให้คะแนนในการสอบคัดเลือก เพื่อบรรจุเป็นข้าราชการตุลาการในตำแหน่งผู้ช่วยผู้พิพากษา

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

วิมล/ผู้จัดทำ
๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๓
นฤดล/ผู้ตรวจ
๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๗๓ ก/หน้า ๗/๒๘ กรกฎาคม ๒๕๔๖
ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยโรคอันมีลักษณะต้องห้ามที่จะเป็นข้าราชการตุลาการ  พ.ศ. 2545

ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม

ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยโรคอันมีลักษณะต้องห้ามที่จะเป็นข้าราชการตุลาการ
พ.ศ. ๒๕๔๕

โดยที่เป็นการสมควรให้มีระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยโรคอันมีลักษณะต้องห้ามที่จะเป็นข้าราชการตุลาการ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๖ (๑๐) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม
พ.ศ. ๒๕๔๓ คณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยโรคอันมีลักษณะต้องห้ามที่จะเป็นข้าราชการตุลาการ
พ.ศ. ๒๕๔๕

ข้อ ๒[๑]  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ 
โรคตามมาตรา ๒๖ (๑๐) คือ
(๑)
โรคเรื้อนในระยะติดต่อหรือในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
(๒) วัณโรคในระยะอันตราย
(๓) โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
(๔) โรคติดยาเสพติดให้โทษ
(๕) โรคพิษสุราเรื้อรัง
(๖)
โรคติดต่อที่เป็นเหตุให้ไม่เหมาะสมที่จะเป็นข้าราชการตุลาการ

ข้อ ๔ 
ให้ประธานศาลฎีการักษาการตามระเบียบนี้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๕
สันติ  ทักราล
ประธานศาลฎีกา
ประธานกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม

วิมล/ผู้จัดทำ
๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๓
นฤดล/ผู้ตรวจ
๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๕ ก/หน้า ๑/๑๑ มกราคม ๒๕๔๕
ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยองค์ประกอบ หลักเกณฑ์ วิธีการแต่งตั้ง และวิธีการดำเนินงานของคณะอนุกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2543

ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม

ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยองค์ประกอบ
หลักเกณฑ์ วิธีการแต่งตั้ง และวิธีดำเนินงาน
ของคณะอนุกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๔๓

โดยที่เป็นการสมควรเพิ่มเติมระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ว่าด้วยองค์ประกอบ หลักเกณฑ์ วิธีการแต่งตั้ง และวิธีการดำเนินงานของคณะอนุกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
พ.ศ. ๒๕๔๓ ในส่วนที่เกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ของอนุกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมให้เหมาะสมและชัดเจนยิ่งขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๗ วรรคสี่
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓
คณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมจึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม ว่าด้วยองค์ประกอบ
หลักเกณฑ์ วิธีการแต่งตั้ง และวิธีการดำเนินงานของคณะอนุกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๓

ข้อ ๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ 
ให้เพิ่มเติมข้อความดังต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๓/๑
ข้อ ๑๓/๑ 
อ.ก.ต. ประจำชั้นศาลมีอำนาจหน้าที่กลั่นกรองเสนอความเห็นเกี่ยวกับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่ง
การโยกย้ายแต่งตั้ง การเลื่อนตำแหน่ง การลงโทษข้าราชการตุลาการ หรือกรณีอื่น ๆ
ตามที่กฎหมายบัญญัติในชั้นศาลนั้น ต่อ ก.ต. เพื่อประกอบการพิจารณา
โดยดำเนินการตามวิธีการที่กำหนดไว้ในส่วนนี้ และตามที่ ก.ต. มีมติ หรือมอบหมาย

ประกาศ ณ วันที่ ๒๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๓
สันติ  ทักราล
ผู้พิพากษาหัวหน้าแผนกคดีภาษีอากรในศาลฎีกา
ทำการแทนประธานศาลฎีกา
ทำหน้าที่เป็นประธานกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม

วิมล/ผู้จัดทำ
๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๓
นฤดล/ผู้ตรวจ
๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๑๑๔ ก/หน้า ๒๕/๑ ธันวาคม ๒๕๔๓
ข้อบังคับประธานศาลฎีกา ว่าด้ยหลักเกณฑ์และวิธีการเลือกกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมผู้ทรงคุณวุฒิ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2547

ข้อบังคับประธานศาลฎีกา

ข้อบังคับประธานศาลฎีกา
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการเลือกกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม
ผู้ทรงคุณวุฒิ (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๔๗

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓
ประธานศาลฎีกาโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการบริหารศาลยุติธรรม (ก.บ.ศ.) ออกข้อบังคับไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับประธานศาลฎีกา
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการเลือกกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมผู้ทรงคุณวุฒิ (ฉบับที่
๒) พ.ศ. ๒๕๔๗

ข้อ
๒[๑] 
ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓  ให้ยกเลิกความในข้อ ๗
ของข้อบังคับประธานศาลฎีกา ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการเลือกกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมผู้ทรงคุณวุฒิ
พ.ศ. ๒๕๔๔ และให้ใช้ข้อความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๗  บัตรเลือกกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมผู้ทรงคุณวุฒิให้เป็นไปตามแบบท้ายข้อบังคับนี้และบัตรทุกบัตรต้องมีลายมือชื่อของข้าราชการตุลาการคนหนึ่งซึ่งไม่เป็นบุคคลผู้มีสิทธิรับเลือกเป็นกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมผู้ทรงคุณวุฒิที่เลขาธิการสำนักงานศาลยุติธรรมแต่งตั้งโดยความยินยอมของข้าราชการตุลาการผู้นั้นและรองเลขาธิการสำนักงานศาลยุติธรรมคนหนึ่ง
กำกับไว้เป็นหลักฐาน

ข้อ
๔  ให้ยกเลิกความใน (๑) (ก) ของข้อ ๑๔
ของข้อบังคับประธานศาลฎีกา ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการเลือกกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมผู้ทรงคุณวุฒิ
พ.ศ. ๒๕๔๔ และให้ใช้ข้อความต่อไปนี้แทน
(๑) ในกรณีการเลือกตามวาระ
(ก)
บัตรที่มิใช่บัตรฉบับที่เลขาธิการสำนักงานศาลยุติธรรมส่งไปให้หรือบัตรที่ไม่มีลายมือชื่อตามข้อ
๗ กำกับเป็นหลักฐาน

ประกาศ ณ วันที่ ๑๙
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
อรรถนิติ  ดิษฐอำนาจ
ประธานศาลฎีกา

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัตรเลือกกรรมการตุลาการศาลยุติธรรมผู้ทรงคุณวุฒิ 

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

วิมล/ผู้จัดทำ
๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๓
นฤดล/ผู้ตรวจ
๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๑๗ ก/หน้า ๑/๒๗ เมษายน ๒๕๔๗
ข้อบังคับการประชุม ก.ต. (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2552

ข้อบังคับ

ข้อบังคับ
การประชุม ก.ต. (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๕๒

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงข้อบังคับการประชุม
ก.ต. พ.ศ. ๒๕๔๓ ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๕ วรรคแปด
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายตุลาการศาลยุติธรรม พ.ศ. ๒๕๔๓
คณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม (ก.ต.) ออกข้อบังคับการประชุมของ ก.ต. ไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับการประชุม
ก.ต. (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๒

ข้อ ๒[๑]  ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคหนึ่งของข้อ
๑๘ แห่งข้อบังคับการประชุม ก.ต. พ.ศ. ๒๕๔๓
ในการประชุม ก.ต.
ให้กรรมการตุลาการศาลยุติธรรมมีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการประชุมโดยอิสระ เช่น
การอภิปราย แสดงความคิดเห็น ลงมติ และตีความ  ทั้งนี้ ให้รวมถึงเลขานุการ ก.ต. ผู้ช่วยเลขานุการ
ก.ต. ตลอดจนบุคคลซึ่งที่ประชุมอนุญาต
ที่จะกล่าวถ้อยคำใดในทางแถลงข้อเท็จจริงและแสดงความคิดเห็นด้วยโดยอนุโลม

ประกาศ ณ วันที่ ๑๔
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
สบโชค  สุขารมณ์
ประธานศาลฎีกา
ประธานกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม

นฤดล/ผู้ตรวจ
๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๙๖ ก/หน้า ๓๔/๒๓ ธันวาคม ๒๕๕๒
พระราชกฤษฎีกาเรียกประชุมรัฐสภา พ.ศ. 2525

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
เรียกประชุมรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๒๕[๑]

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๕
เป็นปีที่ ๓๗ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรได้กำหนดวันเริ่มประชุมสามัญประจำปีที่
๒๕๒๕ ของรัฐสภา ในวันที่ ๑พฤษภาคม ๒๕๒๕ ตามความในมาตรา ๑๑๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๑๗
มาตรา ๑๒๐ และมาตรา ๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาเรียกประชุมรัฐสภา สมัยประชุมสามัญประจำปี พ.ศ. ๒๕๒๕
ในวันที่ ๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๕

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ป. ติณสูลานนท์
นายกรัฐมนตรี

ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๒๙
ตุลาคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๕๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๒ เมษายน ๒๕๒๕
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2538

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
(ฉบับที่ ๕)
พ.ศ.
๒๕๓๘

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๓๘
เป็นปีที่
๕๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๓๘

มาตรา ๒[๑]  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๖๒
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๓๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๖๒
ให้ข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมืองได้รับเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งตามกฎหมายว่าด้วยเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่ง
บทบัญญัติตามมาตรา ๓๕
แห่งพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. ๒๔๙๔
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๙
มิให้ใช้บังคับแก่การรับบำเหน็จบำนาญของข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมืองผู้กลับเข้ารับราชการใหม่ตามพระราชบัญญัตินี้
ข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมืองซึ่งดำรงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาหรือสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรด้วย
ถ้าได้รับเงินประจำตำแหน่ง หรือเงินเพิ่มสำหรับสมาชิกสภาดังกล่าวแล้ว
ไม่มีสิทธิได้รับเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งในฐานะข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมืองอีก
การจ่ายเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมืองให้เป็นไปตามระเบียบที่กระทรวงการคลังกำหนด

มาตรา ๔  ให้ยกเลิกบัญชีอัตราเงินเดือนและเงินเพิ่มสำหรับตำแหน่งข้าราชการฝ่ายรัฐสภาฝ่ายการเมืองท้ายพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา (ฉบับที่
๔) พ.ศ. ๒๕๓๕

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน
 หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่ได้มีการแยกบัญชีอัตราเงินเดือนและบัญชีอัตราเงินประจำตำแหน่งของข้าราชการรัฐสภาฝ่ายการเมืองไปบัญญัติไว้ในกฎหมายว่าด้วยเงินเดือนและเงินประจำตำแหน่งซึ่งเป็นกฎหมายเฉพาะแล้ว
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภาให้สอดคล้องกัน
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

สัญชัย/ผู้จัดทำ
๑๙
กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๑ ก/หน้า ๕๑/๑ มกราคม ๒๕๓๘
กฎ ก.ร. ฉบับที่ 27 (พ.ศ. 2549) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. 2518 ว่าด้วยการสั่งพักราชการและการสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อน

กฎ ก

กฎ ก.ร.
ฉบับที่
๒๗ (พ.ศ. ๒๕๔๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยการสั่งพักราชการและการสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๕๗ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ ก.ร. ออกกฎ ก.ร. ไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑]
 กฎ ก.ร. นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒  ให้ยกเลิกความในข้อ ๕ ของกฎ ก.ร. ฉบับที่ ๑๗
(พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยการสั่งพักราชการและการสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อน
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ
๕  การสั่งพักราชการให้สั่งพักตลอดเวลาที่สอบสวนพิจารณา
เว้นแต่ผู้ถูกสั่งพักราชการผู้ใดได้ร้องทุกข์ตามมาตรา ๖๐ ตรี และผู้มีอำนาจพิจารณาคำร้องทุกข์เห็นว่า
สมควรสั่งให้ผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติหน้าที่ราชการก่อนการสอบสวนพิจารณาเสร็จสิ้น เนื่องจากพฤติการณ์ของผู้ถูกสั่งพักราชการไม่เป็นอุปสรรคต่อการสอบสวนพิจารณา
และไม่ก่อให้เกิดความไม่สงบเรียบร้อยต่อไป หรือเนื่องจากการสอบสวนทางวินัยไม่สามารถดำเนินการสอบสวนให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาที่เหมาะสม
ซึ่งไม่ควรเกินหนึ่งปีนับแต่วันพักราชการ ผู้มีอำนาจสั่งพักราชการอาจสั่งให้ผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติหน้าที่ราชการก่อนการสอบสวนพิจารณาเสร็จสิ้นได้

ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๙
สุชน
ชาลีเครือ
รองประธาน
ก.ร.
ทำหน้าที่แทนประธาน
ก.ร.

พัชรินทร์/ผู้จัดทำ
๔
พฤษภาคม ๒๕๔๙

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๔๓ ก/หน้า ๑๑/๒๗ เมษายน ๒๕๔๙
กฎ ก.ร. ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือน หรือลดขั้นเงินเดือน พ.ศ. 2546

กฎ ก

กฎ
ก.ร.
ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์
ตัดเงินเดือน หรือลดขั้นเงินเดือน
พ.ศ.
๒๕๔๖

ตามที่ได้มีประกาศรัฐสภา
เรื่อง การแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการวุฒิสภา พ.ศ. ๒๕๔๔ ลงวันที่ ๓
ตุลาคม ๒๕๔๔ และประกาศรัฐสภา เรื่อง การแบ่งส่วนราชการภายในสำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร
พ.ศ. ๒๕๔๕ ลงวันที่ ๓๐ พฤษภาคม ๒๕๔๕
ให้มีการปรับปรุงโครงสร้างของส่วนราชการสังกัดรัฐสภาเสียใหม่
โดยกำหนดให้มีผู้อำนวยการสำนักเป็นผู้บังคับบัญชาข้าราชการภายในสำนัก
แต่เนื่องจากกฎ ก.ร. ที่เกี่ยวกับอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือน หรือลดขั้นเงินเดือนยังมิได้กำหนดให้อำนาจผู้อำนวยการสำนักไว้ในกฎ
ก.ร. ดังกล่าว

ดังนั้น
จึงเห็นควรให้มีการปรับปรุง กฎ ก.ร. ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือน
หรือลดขั้นเงินเดือน เสียใหม่

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๓ (๓) และมาตรา ๕๒ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร.
ออกกฎ ก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑[๑]  กฎ ก.ร.
นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๒ 
ให้ยกเลิกกฎ ก.ร. ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์
ตัดเงินเดือน หรือลดขั้นเงินเดือน

ข้อ
๓  ในกฎ ก.ร.
นี้
ผู้อำนวยการสำนัก
หมายความว่า
ข้าราชการรัฐสภาสามัญที่ได้รับแต่งตั้งเป็นหัวหน้าส่วนราชการภายในสำนักหรือส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่น
โดยกำหนดให้เป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการภายในสำนักหรือส่วนราชการดังกล่าว

ข้อ
๔ 
ผู้อำนวยการสำนัก ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญ
ผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์
หรือตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕% และเป็นเวลาไม่เกินสองเดือน

ข้อ
๕ 
ประธานรัฐสภา ประธานสภาผู้แทนราษฎร ประธานวุฒิสภา เลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร
เลขาธิการวุฒิสภา หรือหัวหน้าส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นตามมาตรา ๖ (๓)
แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๓๕
ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรงมีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์
หรือตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕% และเป็นเวลาไม่เกินสามเดือน
หรือลดขั้นเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกินหนึ่งขั้น

ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๖
อุทัย 
พิมพ์ใจชน
ประธานรัฐสภา
ประธาน ก.ร.

ศุภชัย/ผู้พิมพ์
๕ มกราคม ๒๕๔๗
ศุภสรณ์/อรดา/ตรวจ
๑๔ มกราคม ๒๕๔๗
A+B

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๑๐๖ ก/หน้า ๑๑๖/๒๙ ตุลาคม ๒๕๔๖
กฎ ก.ร. ว่าด้วยโรค พ.ศ. 2547

กฎ ก

กฎ
ก.ร.
ว่าด้วยโรค
พ.ศ.
๒๕๔๗

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๓ (๓) และมาตรา ๒๔ (๕) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ก.ร. ออกกฎ ก.ร. ไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑[๑]  กฎ ก.ร.
นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒  ให้ยกเลิกกฎ ก.ร. ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๒๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยโรค

ข้อ
๓ 
โรคตามมาตรา ๒๔ (๕) คือ
๑.
โรคเรื้อนในระยะติดต่อหรือในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
๒. วัณโรคในระยะอันตราย
๓. โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
๔.
โรคติดยาเสพติดให้โทษ
๕. โรคพิษสุราเรื้อรัง

ให้ไว้
ณ วันที่ ๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
อุทัย  พิมพ์ใจชน
ประธานรัฐสภา
ประธาน
ก.ร.

หมายเหตุ :-
ในการประกาศใช้ กฎ ก.ร. ฉบับนี้ เนื่องจาก กฎ ก.ร. ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๒๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยโรค
ที่กำหนดให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภาซึ่งหน่วยงานดังกล่าวปัจจุบันได้ถูกยกเลิกไปแล้วตามมาตรา
๖ แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ นอกจากนั้นกฎ ก.ร.
ดังกล่าวไม่ได้กำหนดเวลาในการใช้บังคับไว้เหมือนกับกฎ ก.ร. ฉบับอื่น  ดังนั้น
เพื่อให้ถูกต้องสมบูรณ์ตามรูปแบบของกฎ ก.ร. และเป็นไปในแนวทางเดียวกัน
จึงจำเป็นต้องออกกฎ ก.ร. นี้

ศุภชัย/พิมพ์
๖
ตุลาคม ๒๕๔๗
สุนันทา/นวพร/ตรวจ
๒๙
ตุลาคม ๒๕๔๗
A+B

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๑/ตอนที่ ๕๖
ก/หน้า ๒๓/๒ กันยายน ๒๕๔๗
กฎ ก.ร. ฉบับที่ 19 (พ.ศ. 2540) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. 2518 ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง

กฎ ก

กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๑๙ (พ.ศ. ๒๕๔๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฎชัดแจ้ง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
มาตรา ๕๔ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎ ก.ร.
ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑]  กฎ ก.ร.
นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒  ให้ยกเลิก กฎ
ก.ร. ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘

ข้อ ๓  ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงในกรณีดังต่อไปนี้เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง
ซึ่งผู้บังคับบัญชาจะสั่งลงโทษโดยไม่สอบสวนก็ได้ คือ
(๑)
กระทำความผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุก หรือโทษที่หนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือให้ลงโทษที่หนักกว่าจำคุก
เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๒)
ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินสิบห้าวัน และผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนแล้ว
เห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควรหรือมีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ
การละทิ้งหน้าที่ราชการตามวรรคหนึ่ง
ถ้าเกิดขึ้นภายหลังจากที่ได้ยื่นหนังสือขอลาออกจากราชการต่อผู้บังคับบัญชาไว้ก่อนแล้วไม่ถือว่าเป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๐
วันมูหะมัดนอร์ มะทา
ประธานรัฐสภา
ประธาน ก.ร.

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.ร. ฉบับนี้ คือ
โดยเห็นเป็นการสมควรปรับปรุงกฎ ก.ร. ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฎชัดแจ้ง ซึ่งได้กำหนดกรณีที่คณะกรรมการ ป.ป.ป.
มีมติเรื่องที่สอบสวนมีมูลว่าได้กระทำความผิด และกรณีละทิ้งหน้าที่ราชการอันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
เป็นกรณีความผิดที่ปรากฎชัดแจ้ง แต่เนื่องจากกรณีดังกล่าวยังไม่อาจถือเป็นยุติได้ว่ามีการกระทำการอันเป็นความผิดวินัยเกิดขึ้น
หรือมิฉะนั้นเป็นเรื่องที่ยากแก่การวินิจฉัยว่าเกิดผลเสียหายแก่ทางราชการหรือไม่
จึงสมควรปรับปรุงกฎ ก.ร. ดังกล่าวให้เหมาะสมยิ่งขึ้น

ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๑๑๔/ตอนที่ ๑๕ ก/หน้า ๑๐/๑๒ พฤษภาคม ๒๕๔๐
กฎ ก.ร.ว่าด้วยการยกเลิกกฎ ก.ร. ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2518) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. 2518 ว่าด้วยการให้ผู้มีความรู้ความชำนาญจากการศึกษา การฝึกอบรม หรือการทำงานสูงกว่าที่ ก.ร. กำหนดไว้เป็นคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่ง ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง พ.ศ. 2546

กฎ ก

กฎ ก.ร.
ว่าด้วยการยกเลิกกฎ
ก.ร. ฉบับที่ ๓ (พ.ศ.
๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยการให้ผู้มีความรู้ความชำนาญจากการ
ศึกษา
การฝึกอบรม หรือการทำงานสูงกว่าที่ ก.ร. กำหนดไว้เป็นคุณสมบัติเฉพาะ
สำหรับตำแหน่ง
ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง
พ.ศ.
๒๕๔๖

ตามที่กฎ
ก.ร. ฉบับที่
๓ (พ.ศ. ๒๕๑๘) ได้กำหนดให้ผู้มีความรู้ความชำนาญจากการศึกษาการฝึกอบรม
หรือการทำงานสูงกว่าที่ ก.ร. กำหนดไว้เป็นคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่ง
ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง นั้น

โดยที่กฎ ก.ร.
ดังกล่าวไม่สอดคล้องกับสภาพการณ์ปัจจุบัน ประกอบกับ ก.ร.
ได้มีมติให้นำกฎ ก.พ. ว่าด้วยการให้ข้าราชการพลเรือนสามัญได้รับเงินเดือน
พ.ศ. ๒๕๔๔
มาให้ส่วนราชการสังกัดรัฐสภาถือปฏิบัติโดยอนุโลม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๓ (๓) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร.
ออกกฎ ก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑[๑]  กฎ ก.ร.
นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๒ 
ให้ยกเลิกกฎ ก.ร. ฉบับที่ ๓ (พ.ศ.
๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยการให้ผู้มีความรู้ความชำนาญจากการศึกษา การฝึกอบรม หรือการทำงานสูงกว่าที่
ก.ร. กำหนดไว้เป็นคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่ง
ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง

ให้ไว้
ณ วันที่ ๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๖
อุทัย
พิมพ์ใจชน
ประธานรัฐสภา
ประธาน
ก.ร.

ญาณี/พิมพ์
๒๙
ตุลาคม ๒๕๔๖

พัชรินทร์/สราวุฒิ/ตรวจ
๓๑
ตุลาคม ๒๕๔๖
A+B

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๘๕ ก/หน้า ๑/๑๑ กันยายน ๒๕๔๖