ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ว่าด้วยวินัยนักศึกษา ระดับปริญญาตรี พ.ศ. 2543

ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ว่าด้วยวินัยนักศึกษา
ระดับปริญญาตรี
พ.ศ. ๒๕๔๓[๑]

เพื่อส่งเสริมนักศึกษาให้เป็นบัณฑิตที่เป็นคนดี
มีคุณธรรม ประพฤติดีประพฤติชอบ ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันด้วยความรัก สามัคคี
มีสมานฉันท์ รู้คิดรู้ทำอย่างสร้างสรรค์ สามารถเป็นผู้นำและเป็นสมาชิกที่ดีของสังคมดำรงตนอยู่ได้อย่างมีความสุข
มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์เล็งเห็นว่า
วินัยนักศึกษาเป็นองค์ประกอบหนึ่งในกระบวนการเสริมสร้างคุณสมบัติดังกล่าว
ตลอดจนดำรงไว้ซึ่งความถูกต้อง ดีงาม และความสุขสงบของส่วนรวม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๖ (๒) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ พ.ศ. ๒๕๓๕
ประกอบกับมติสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ในการประชุมครั้งที่ ๕/๒๕๔๓ เมื่อวันที่ ๕
สิงหาคม ๒๕๔๓ ให้ยกเลิกข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ว่าด้วยวินัยนักศึกษา พ.ศ.
๒๕๔๐ และออกข้อบังคับนี้ขึ้นแทน ดังต่อไปนี้

หมวดที่ ๑
ข้อความทั่วไป

ข้อ
๑  ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ว่าด้วยวินัยนักศึกษา ระดับปริญญาตรี พ.ศ. ๒๕๔๓

ข้อ
๒ 
ข้อบังคับนี้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ
๓  ในข้อบังคับนี้
มหาวิทยาลัย หมายถึง มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
สภามหาวิทยาลัย หมายถึง สภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
อธิการบดี หมายถึง อธิการบดีมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
รองอธิการบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา หมายถึง
รองอธิการบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
หัวหน้าส่วนกิจการนักศึกษา หมายถึง
หัวหน้าส่วนกิจการนักศึกษามหาลัยวลัยลักษณ์
คณะกรรมการวินัยนักศึกษา หมายถึง
คณะกรรมการวินัจนักศึกษามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ผู้สอบประพฤตินักศึกษา หมายถึง
หัวหน้าส่วนกิจการนักศึกษา หัวหน้างานส่งเสริมสนับสนุนกิจกรรมนักศึกษา
เจ้าหน้าที่ด้านพัฒนาส่งเสริมวินัยนักศึกษาและหัวหน้างานที่พักนักศึกษาคนใดคนหนึ่ง
หรือหลายคน ของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
นักศึกษา หมายถึง นักศึกษาระดับปริญญาตรี
มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
และให้หมายความรวมถึงนักศึกษาระดับปริญญาตรีตามโครงการแลกเปลี่ยนต่างสถาบันของมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
หรือนักศึกษาระดับปริญญาตรีจากสถาบันการศึกษาอื่น ๆ
ที่มาศึกษาที่มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ด้วย
ที่ปรึกษา หมายถึง
บุคลากรที่มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์แต่งตั้งให้เป็นที่ปรึกษากิจกรรม ที่ปรึกษาหอพัก
และที่ปรึกษาวิชาการ

ข้อ
๔ 
ให้อธิการบดีรักษาการตามข้อบังคับนี้ และให้มีอำนาจออกประกาศ ข้อกำหนด
หรือคำสั่งซึ่งไม่ขัด หรือแย้งและให้เป็นไปตามข้อบังคับนี้
รวมทั้งให้มีอำนาจวินิจฉัยชี้ขาด คำวินิจฉัยชี้ขาดของอธิการบดีให้ถือเป็นที่สุด

หมวดที่ ๒
วินัยนักศึกษา

ข้อ
๕  นักศึกษาพึงเป็นผู้ใฝ่เรียนรู้
ฝึกฝน พัฒนาตนเองในทุกด้าน ให้เป็นผู้ปราศจากโทษ ประกอบด้วยคุณงามความดีที่มั่นคงทั้งทางกายและทางใจ
ทั้งต่อตนเอง ต่อครอบครัว หมู่คณะ สังคมส่วนรวม ประเทศชาติ และมนุษยชาติ

ข้อ
๖ 
นักศึกษาพึงตระหนักในสิทธิและหน้าที่ของนักศึกษา
โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะผู้ได้รับสิทธิ
โอกาสในการศึกษาที่รัฐจัดให้จากภาษีอากรของประชาชนพึงระลึกถึงหน้าที่ที่จะต้องสนองประโยชน์ส่วนรวม

ข้อ
๗ 
นักศึกษาพึงระลึกและยึดถือวัฒนธรรมองค์กร มีความซื่อตรง สะอาด สุภาพ
เสียสละ ขยันหมั่นเพียร มุ่งมั่นพัฒนาตนด้วยสติปัญญา

ข้อ
๘ 
นักศึกษาพึงระลึกและมุ่งมั่นสู่ความเป็นศึกษิต เป็นบัณฑิตผู้มีการศึกษา
มีสติปัญญา มีศักดิ์ศรี ที่พึงรักษา และเชื่อมั่นภาคภูมิใจได้

ข้อ
๙  นักศึกษาต้องละเว้นการประพฤติผิด
ไม่กระทำการเบียดเบียนผู้อื่น ไม่ลักทรัพย์ ไม่โกหก หลอกลวง ฉ้อโกง ทุจริต
ติดอบายมุข เล่นการพนัน เสพของมึนเมาและสิ่งเสพติด คบคนชั่ว
ประพฤติเสื่อมเสียทางเพศ พกพาอาวุธหรือสิ่งผิดกฎหมาย

ข้อ
๑๐ 
นักศึกษาต้องแสดงบัตรประจำตัวนักศึกษาได้ทันที
เมื่ออาจารย์หรือเจ้าหน้าที่ของมหาวิทยาลัยขอตรวจ

ข้อ
๑๑ 
นักศึกษาต้องรักษาไว้ซึ่งความสงบเรียบร้อย ไม่ก่อให้เกิดความแตกแยก สามัคคี
หรือทะเลาวิวาทกันระหว่างบรรดานักศึกษาขอสถาบันแห่งนี้ รวมทั้งกับสถาบันอื่น
และบุคคลภายนอก

ข้อ
๑๒ 
นักศึกษาผู้ใดเป็นผู้ก่อหรือมีส่วนเกี่ยวข้องเป็นคดีถึงเจ้าพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจ
ต้องรีบรายงานพฤติการณ์นั้นต่อที่ปรึกษาหรือส่วนกิจการนักศึกษาของมหาวิทยาลัยทันที

ข้อ
๑๓ 
นักศึกษาผู้ใดต้องโทษโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก เว้นแต่ความผิดลหุโทษหรือความผิดอันได้กระทำโดยประมาทถือว่าเป็นผู้กระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง

ข้อ
๑๔  นักศึกษาต้องปฏิบัติตามกฎหมาย กฎ
ข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศ และคำสั่งของมหาวิทยาลัย อย่างเคร่งครัด
ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตาม ถือว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัย  ทั้งนี้ มาตรการการลงโทษให้เป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัย

หมวดที่ ๓
การส่งเสริมวินัยการศึกษา

ข้อ ๑๕ 
เพื่อส่งเสริมวินัยนักศึกษา มหาวิทยาลัยจะจัดกิจกรรมและสิ่งจูงใจต่าง ๆ
ตลอดจนสนับสนุนนักศึกษาในการจัดกิจกรรมที่ส่งเสริมพัฒนาด้านวินัย
นักศึกษาพึงเข้าร่วมเพื่อเสริมสร้างและพัฒนาวินัยในตนเอง

หมวดที่ ๔
โทษฐานผิดวินัย

ข้อ
๑๖  นักศึกษาที่ปฏิบัติฝ่าฝืนกฎหมาย
กฎ ระเบียบ ข้อบังคับ ประกาศ หรือคำสั่งใด ๆ ของมหาวิทยาลัยให้ถือว่ากระทำผิดวินัย
และอาจได้รับโทษดังนี้
(๑)
ตักเตือนเป็นลายลักษณ์อักษร
(๒)
เข้าโครงการพัฒนาตนเอง
(๓)
ภาคทัณฑ์
(๔)
ให้พักการศึกษา
(๕)
ให้พ้นสภาพการเป็นนักศึกษา
(๖)
โทษอื่น ๆ ตามที่มหาวิทยาลัยเห็นสมควร
ในกรณีที่ผู้กระทำผิดวินัยได้รับโทษภาคทัณฑ์
อาจถูกลงโทษให้ผู้นั้นได้รับโทษเข้าโครงการพัฒนาตนเองตามวรรคแรก (๒) ได้ด้วย

ข้อ
๑๗  นักศึกษาที่กระทำผิดเกี่ยวกับการศึกษาจะได้รับโทษตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ว่าด้วยการศึกษาขั้นปริญญาตรี พ.ศ. ๒๕๓๙ และ/หรือ ข้อบังคับ กฎ ระเบียบ ประกาศ
และคำสั่งอื่นใดที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดเกี่ยวกับการศึกษา

หมวดที่ ๕
คณะกรรมการวินัยนักศึกษา

ข้อ
๑๘  ให้อธิการบดีแต่งตั้งคณะกรรมการวินัยนักศึกษา
ประกอบด้วย
รองอธิการบดีฝ่ายกิจการนักศึกษา                       ประธานกรรมการ
หัวหน้าส่วนกิจการนักศึกษา                              กรรมการ
อาจารย์หรือที่ปรึกษาจำนวน
ที่เหมาะสมไม่เกิน ๕ คน
ที่มหาวิทยาลัยแต่งตั้ง                                     กรรมการ
หัวหน้างานส่งเสริมสนับสนุนกิจกรรม
นักศึกษา                                                  กรรมการ
เจ้าหน้าที่ด้านพัฒนาส่งเสริมวินัย
นักศึกษา                                                  กรรมการและเลขานุการ
คณะกรรมการวินัยนักศึกษามีวาระกำหนดคราวละ ๒ ปี
เมื่อตำแหน่งกรรมการของคณะกรรมการวินัยนักศึกษาว่างลงเพราะเหตุอื่นใด
นอกจากถึงคราวออกตามวาระ ให้อธิการบดีพิจารณาแต่งตั้งกรรมการขึ้นแทน
เว้นแต่วาระของคณะกรรมการวินัยนักศึกษาเหลือไม่ถึง ๙๐ วัน
กรรมการที่ได้รับแต่งตั้งขึ้นแทนให้อยู่ในตำแหน่งได้เพียงเท่าวาระที่เหลืออยู่ของผู้ซึ่งตนแทน

หมวดที่ ๖
การสอบสวนและการลงโทษการกระทำผิดวินัย

ข้อ ๑๙ 
เมื่อปรากฏว่านักศึกษากระทำผิด
หรือสงสัยว่ากระทำผิดวินัยให้ผู้สอบประพฤตินักศึกษา
สอบหาข้อเท็จจริงการกระทำผิดดังกล่าว และให้เสนอข้อเท็จจริงเบื้องต้นพร้อมความเห็นต่อคณะกรรมการวินัยนักศึกษาเพื่อดำเนินการต่อไป
หากคณะกรรมการวินัยนักศึกษาพิจารณา และ/หรือ
ทำการสอบสวนแล้วพบว่าเป็นการกระทำผิดวินัย
ให้เสนอเรื่องพร้อมด้วยความเห็นต่อมหาวิทยาลัยเพื่อพิจารณาลงโทษนักศึกษาผู้นั้นต่อไป
แต่หากพิจารณา และ/หรือ
สอบสวนแล้วพบว่าความผิดไม่ถึงขั้นลงโทษตามฐานความผิดวินัยหรือสามารถยุติเรื่องได้โดยไม่ขัดต่อระเบียบ
ประกาศ ข้อกำหนด ข้อบังคับ
หรือคำสั่งที่เกี่ยวกับวินัยก็ให้คณะกรรมการวินัยนักศึกษาว่ากล่าวตักเตือนนักศึกษาผู้นั้น
ในกรณีจำเป็น
คณะกรรมการวินัยนักศึกษาอาจขอให้นายกองค์การบริหาร และ/หรือ ประธานสภานักศึกษา
ประธานอนุกรรมการพัฒนาและส่งเสริมวินัยนักศึกษา ที่ปรึกษาวิชาการ
เข้าร่วมในการประชุมของคณะกรรมการวินัยนักศึกษาเพื่อพิจารณาลงโทษนักศึกษาเกี่ยวกับการกระทำผิดวินัยด้วยก็ได้

ข้อ ๒๐ 
ในการสอบสวนเพื่อให้ได้มาซึ่งข้อเท็จจริง และพยานหลักฐานต่าง ๆ
เกี่ยวกับการกระทำผิดวินัย ให้คณะกรรมการวินัยนักศึกษาและผู้สอบประพฤตินักศึกษามีอำนาจดังต่อไปนี้
(๑)
เรียกและสอบสวนหรือสืบสวนนักศึกษาที่กระทำผิดวินัย
หรือผู้อื่นที่เห็นว่าเกี่ยวข้องกับการกระทำผิดวินัย
(๒) เรียกตรวจและรวบรวมพยานหลักฐานต่าง ๆ
ที่เกี่ยวข้องกับการกระทำผิดวินัย

ข้อ ๒๑ 
ผู้ที่มีอำนาจสั่งลงโทษความผิดทางวินัยนักศึกษาได้แก่
อธิการบดีหรือผู้ที่อธิการบดีมอบหมาย

ข้อ ๒๒ 
เมื่อได้สั่งลงโทษนักศึกษาผู้ใดแล้ว ให้รีบแจ้งต่อบิดา มารดา
หรือผู้ปกครองและที่ปรึกษาของนักศึกษาผู้นั้นทราบ

ข้อ ๒๓ 
กรณีที่ผู้ถูกสอบสวนไม่ยอมรับผลการพิจารณาตามข้อ ๒๑
ให้ยื่นอุทธรณ์ต่ออธิการบดีภายใน ๓๐ วัน นับแต่วันที่ได้รับทราบคำสั่งลงโทษตามข้อ
๒๑ และให้อธิการบดีพิจารณาวินิจฉัยชี้ขาด
โดยให้ถือว่าการวินิจฉัยชี้ขาดของอธิการบดีเป็นที่สุด

บทเฉพาะกาล

ข้อ ๒๔ 
นักศึกษาผู้ใดกระทำการอันเป็นความผิดตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ว่าด้วยวินัยนักศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๐ ต้องได้รับโทษตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ว่าด้วยวินัยนักศึกษา พงศ. ๒๕๔๐ แต่ถ้าข้อบังคับมหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
ว่าด้วยวินัยนักศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๐ แตกต่างกับข้อบังคับนี้
ให้ใช้ข้อบังคับในส่วนที่เป็นคุณแก่นักศึกษาผู้กระทำความผิด

ประกาศ
ณ วันที่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๓
เกษม  สุวรรณกุล
นายกสภามหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์

ดลธี/พิมพ์
๘
พฤศจิกายน ๒๕๕๓
มณฑิตา/ผู้จัดทำ
๒๓
พฤศจิกายน ๒๕๕๓
วิภา/ผู้ตรวจ
๑
มิถุนายน ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๘/ตอนพิเศษ ๑๐๒ ง/หน้า ๖/๑๒ ตุลาคม ๒๕๔๔