ประกาศกรมปศุสัตว์ เรื่อง การตรวจโรคและการตรวจพิสูจน์โรคสัตว์ในสัตว์ที่ฆ่าในโรงฆ่าสัตว์หรือฆ่านอกโรงฆ่าสัตว์ และเนื้อสัตว์ของสัตว์ที่ตายโดยมิได้ถูกฆ่า เพื่อการรับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. 2560

ประกาศกรมปศุสัตว์

ประกาศกรมปศุสัตว์
เรื่อง
การตรวจโรคและการตรวจพิสูจน์โรคสัตว์ในสัตว์ที่ฆ่าในโรงฆ่าสัตว์หรือฆ่านอกโรงฆ่าสัตว์
และเนื้อสัตว์ของสัตว์ที่ตายโดยมิได้ถูกฆ่า
เพื่อการรับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๖๐

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๔ วรรคห้า มาตรา ๓๖ วรรคสอง และมาตรา ๓๙ วรรคสาม
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๙
อธิบดีกรมปศุสัตว์จึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศกรมปศุสัตว์ว่าด้วยการตรวจโรคและการตรวจพิสูจน์โรคสัตว์ในสัตว์ที่ฆ่าในโรงฆ่าสัตว์หรือฆ่านอกโรงฆ่าสัตว์
และเนื้อสัตว์ของสัตว์ที่ตายโดยมิได้ถูกฆ่า เพื่อการรับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๒[๑]  ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  การตรวจโรคและการตรวจพิสูจน์โรคสัตว์ในสัตว์ที่ฆ่าในโรงฆ่าสัตว์หรือฆ่านอกโรงฆ่าสัตว์
และเนื้อสัตว์ของสัตว์ที่ตายโดยมิได้ถูกฆ่าเพื่อการรับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์ ให้กระทำโดยพนักงานตรวจโรคสัตว์

หมวด ๑
การตรวจโรคและตรวจพิสูจน์โรคสัตว์ก่อนการฆ่าสัตว์

ข้อ ๔  เมื่อผู้ประสงค์จะฆ่าสัตว์ในโรงฆ่าสัตว์หรือนอกโรงฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์ได้แจ้งชนิดและจำนวนสัตว์ที่จะฆ่า
แหล่งที่มาของสัตว์ที่จะฆ่า วันและเวลาที่จะฆ่าสัตว์
และชื่อของโรงฆ่าสัตว์หรือสถานที่ฆ่าสัตว์ต่อพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่แล้วแต่กรณี
พร้อมทั้งได้ชำระอากรการฆ่าสัตว์ตามกฎหมายแล้ว ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์
ปฏิบัติดังนี้
(๑) ตรวจสอบแหล่งที่มาของสัตว์ ดังนี้
(ก) ประวัติการเลี้ยง การรักษา หรือการฉีดวัคซีน
(ข) ใบอนุญาตเคลื่อนย้ายตามกฎหมายว่าด้วยโรคระบาดสัตว์
หรือหนังสือรับรองแหล่งที่มาของสัตว์เพื่อเข้าโรงฆ่าสัตว์
(ค) ตรวจสอบแบบตอบรับการแจ้งการฆ่าสัตว์
การชำระค่าอากรการฆ่าสัตว์
(๒)
ตรวจสอบสวัสดิภาพสัตว์ที่โรงพักสัตว์อย่างสม่ำเสมอเป็นระบบตั้งแต่เวลาที่สัตว์พักด้วยความความนุ่มนวล
ไม่ทำให้สัตว์ตื่นตกใจ บาดเจ็บ เจ็บปวด ทรมาน หรือเกิดความเครียด
(๓)
ตรวจสุขภาพสัตว์ที่โรงพักสัตว์โดยวิธีสังเกตอาการของสัตว์ ตรวจร่างกาย และอวัยวะของสัตว์
 ทั้งนี้
สัตว์ที่จะฆ่าต้องมีสุขภาพปกติ ไม่เป็นโรค
ไม่มีสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค
การตรวจสุขภาพสัตว์ตามวรรคหนึ่ง
ต้องไม่ปรากฏว่าสัตว์ที่จะทำการฆ่านั้นเป็นโรคหรือสงสัยว่าเป็นโรค หรือมีสารตกค้าง
หรือสงสัยว่ามีสารตกค้าง
หรือมีลักษณะที่ไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารตามประกาศกรมปศุสัตว์
เรื่อง
กำหนดโรคหรือลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ ๕  ในกรณีที่พนักงานตรวจโรคสัตว์มีเหตุอันควรสงสัยว่าสัตว์ที่จะฆ่าตามข้อ
๔ เป็นโรค หรือมีสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค
หรือมีลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารให้ดำเนินการดังนี้
(๑) ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์สั่งงดการฆ่าสัตว์
และให้แยกสัตว์นั้นไว้เพื่อตรวจพิสูจน์ที่โรงพักสัตว์จนกว่าจะทราบผลทางห้องปฏิบัติการ
(๒)
เก็บตัวอย่างส่งตรวจทางห้องปฏิบัติการของกรมปศุสัตว์หรือที่กรมปศุสัตว์ให้การรับรอง
และเมื่อทำการตรวจพิสูจน์แล้วปรากฏว่า
(ก) สัตว์ที่จะฆ่านั้นเป็นโรค
หรือมีสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค หรือมีลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์ปฏิบัติ ดังนี้
๑) ให้มีคำสั่งงดการฆ่าสัตว์นั้น
๒) แจ้งต่อพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่แล้วแต่กรณี
เพื่อดำเนินการคืนอากรการฆ่าสัตว์ให้แก่ผู้ประสงค์จะฆ่าสัตว์ตามกฎหมายด้วย
๓) ในกรณีที่เกิดโรคระบาดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าสัตว์ที่จะฆ่าเป็นโรคระบาดให้ปฏิบัติตามกฎหมายโรคระบาดสัตว์
(ข) สัตว์ที่จะฆ่านั้นไม่เป็นโรค
ไม่มีสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค
และมีความเหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหาร
ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์มีคำสั่งให้ฆ่าสัตว์นั้น

หมวด ๒
การตรวจโรคและการตรวจพิสูจน์โรคสัตว์หลังการฆ่าสัตว์

ข้อ ๖  เมื่อได้ทำการฆ่าสัตว์เสร็จแล้ว
ก่อนการรับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์ตรวจเนื้อสัตว์
โดยการสังเกต สัมผัส หรือพิสูจน์กลิ่น เพื่อตรวจพิสูจน์เนื้อสัตว์ที่จะพิจารณารับรองให้จำหน่ายนั้นว่าไม่เป็นโรค
หรือสงสัยว่าเป็นโรค หรือมีสารตกค้าง หรือสงสัยว่ามีสารตกค้าง หรือมีลักษณะที่ไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารตามประกาศกรมปศุสัตว์
เรื่อง กำหนดโรคหรือลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหาร
ตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๙
ในระหว่างการตรวจพิสูจน์เนื้อสัตว์ตามวรรคหนึ่ง
พนักงานตรวจโรคสัตว์ต้องระมัดระวังและป้องกันไม่ให้เนื้อสัตว์ที่ตรวจพิสูจน์เกิดการปนเปื้อน

ข้อ ๗
ในกรณีที่พนักงานตรวจโรคสัตว์มีเหตุอันควรสงสัยว่าเนื้อสัตว์นั้นเป็นโรค
หรือมีสารตกค้างที่อาจเป็นอันตรายต่อผู้บริโภค
หรือมีลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารตามที่อธิบดีประกาศกำหนด
ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์ทำการผ่าเนื้อสัตว์หรือเก็บตัวอย่างส่งตรวจพิสูจน์ทางห้องปฏิบัติการของกรมปศุสัตว์หรือที่กรมปศุสัตว์ให้การรับรอง
ถ้าผลการตรวจพิสูจน์เนื้อสัตว์ตามวรรคหนึ่งพบโรค
หรือสารตกค้างที่เป็นอันตรายต่อผู้บริโภค หรือมีลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารตามที่ประกาศกรมปศุสัตว์
เรื่อง กำหนดโรคหรือลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหาร
ตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๙
ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์สั่งทำลายเนื้อสัตว์นั้นทั้งหมดหรือบางส่วน หรือสั่งให้จัดทำให้เป็นเนื้อสัตว์ที่เหมาะสมสำหรับการบริโภคก่อน
การจัดทำให้เป็นเนื้อสัตว์ที่เหมาะสมสำหรับการบริโภคตามวรรคสอง
ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์ปฏิบัติดังนี้
(๑)
เนื้อสัตว์ที่ส่วนหนึ่งส่วนใดมีรอยโรคตามประกาศกรมปศุสัตว์ เรื่อง
กำหนดโรคหรือลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหาร
ตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์ พ.ศ. ๒๕๕๙
ถือว่าเนื้อสัตว์ส่วนนั้นไม่เหมาะสมที่จะใช้บริโภคเป็นอาหารให้พนักงานตรวจโรคสัตว์สั่งให้ทำลายเนื้อสัตว์นั้นทั้งหมด
(๒)
เนื้อสัตว์ที่ส่วนหนึ่งส่วนใดมีลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้บริโภคเป็นอาหารตามข้อ ๓ ของประกาศกรมปศุสัตว์
เรื่อง กำหนดโรคหรือลักษณะไม่เหมาะสมที่จะใช้เนื้อสัตว์นั้นเป็นอาหารตามพระราชบัญญัติควบคุมการฆ่าสัตว์เพื่อการจำหน่ายเนื้อสัตว์
พ.ศ. ๒๕๕๙
ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์สั่งให้ตัดเนื้อสัตว์ส่วนที่เสียนั้นออกแล้วนำไปทำลายทิ้ง
หากต้องการนำเนื้อสัตว์ส่วนที่เสียนั้นไปบริโภคหรือจะนำไปทำเป็นอาหารสัตว์
ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์สั่งให้นำไปผ่านกระบวนการให้ความร้อนที่อุณหภูมิ ๑๓๓
องศาเซลเซียส เป็นเวลานาน ๒๐ นาที ที่ความดัน ๓ บาร์
ก่อนใช้เนื้อสัตว์ส่วนนั้นเป็นอาหาร

หมวด ๓
การตรวจโรคและการตรวจพิสูจน์โรคสัตว์กรณีสัตว์ตายโดยมิได้ถูกฆ่า

ข้อ ๘  การตรวจโรคและการพิสูจน์กรณีสัตว์ตายโดยมิได้ถูกฆ่าเพื่อการรับรองให้จำหน่ายเนื้อสัตว์
ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์ตรวจสอบแหล่งที่มาของสัตว์ ประวัติการเลี้ยง การรักษา
หรือการฉีดวัคซีน ประวัติการเคลื่อนย้าย และดำเนินการตามหมวด ๒ โดยอนุโลม

หมวด ๔
การรายงาน

ข้อ ๙  ให้พนักงานตรวจโรคสัตว์
รายงานการตรวจโรคและพิสูจน์โรคสัตว์ตามประกาศนี้ให้อธิบดีกรมปศุสัตว์ทราบทุกเดือนภายในวันที่
๕ ของเดือนถัดไป
การรายงานตามวรรคหนึ่ง
ให้ใช้แบบรายงานการตรวจโรคและพิสูจน์โรคสัตว์ที่กรมปศุสัตว์กำหนด

ประกาศ
ณ วันที่ ๑๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๐
อภัย  สุทธิสังข์
อธิบดีกรมปศุสัตว์

พัชรภรณ์/อัญชลี/จัดทำ
๖ ตุลาคม ๒๕๖๐

ปริญสินีย์/ตรวจ
๒๗ พฤศจิกายน
๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๔๕ ง/หน้า ๑๐/๔ ตุลาคม ๒๕๖๐