ประกาศคณะกรรมการวิชาชีพสาขารังสีเทคนิค เรื่อง สมรรถนะและมาตรฐานวิชาชีพสำหรับผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิค พ.ศ. 2551

ประกาศคณะกรรมการวิชาชีพสาขารังสีเทคนิค

ประกาศคณะกรรมการวิชาชีพสาขารังสีเทคนิค
เรื่อง
สมรรถนะและมาตรฐานวิชาชีพสำหรับผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิค
พ.ศ. ๒๕๕๑

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๓ แห่งพระราชบัญญัติการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. ๒๕๔๒ ประกอบกับมาตรา ๑๑
แห่งพระราชกฤษฎีกากำหนดให้สาขารังสีเทคนิคเป็นสาขาการประกอบโรคศิลปะตามพระราชบัญญัติการประกอบโรคศิลปะ
พ.ศ. ๒๕๔๒ พ.ศ. ๒๕๔๕
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย คณะกรรมการวิชาชีพสาขารังสีเทคนิค จึงออกประกาศไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ในประกาศนี้
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิค หมายถึง
ผู้ที่ได้ขึ้นทะเบียนและรับใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิค

ข้อ ๒ 
สมรรถนะและมาตรฐานวิชาชีพสำหรับผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคประกอบด้วยมาตรฐานหลัก
๓ มาตรฐาน คือ
๑)
ความเป็นวิชาชีพและความรับผิดชอบ
๒)
ความรู้ ความเข้าใจ และทักษะ
๓)
ทักษะที่จำเป็นในการให้บริการ
ในแต่ละมาตรฐานประกอบด้วยสมรรถนะและมาตรฐานการปฏิบัติที่ใช้ร่วมกันสำหรับผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคที่ปฏิบัติงานทั้ง
๓ ด้าน คือ รังสีวินิจฉัย รังสีรักษา และเวชศาสตร์นิวเคลียร์
หรือใช้เฉพาะด้านใดด้านหนึ่ง

มาตรฐาน ๑
ความเป็นวิชาชีพและความรับผิดชอบ

ข้อ ๓ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคต้องมีความเป็นวิชาชีพและตรวจสอบได้
ดังนี้
๑)
ปฏิบัติงานภายใต้กฎ ระเบียบ และจรรยาบรรณวิชาชีพ
ก)
เข้าใจกฎหมาย ระเบียบ ประกาศต่าง ๆ ที่กำหนด
และให้ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคถือปฏิบัติ
ข)
เข้าใจถึงข้อบังคับ ระเบียบปฏิบัติ และข้อแนะนำที่เป็นสากล
ค)
เข้าใจในเรื่องสิทธิของผู้ป่วย และศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์
รวมถึงบทบาทของตนในการบริการทางรังสีวินิจฉัย รังสีรักษา และเวชศาสตร์นิวเคลียร์
๒)
ปฏิบัติงานโดยเสมอภาค ไม่เลือกชั้นวรรณะ
๓)
รักษาความลับของผู้ป่วย
๔)
ร่วมจัดทำคำยินยอมของผู้ป่วยก่อนการตรวจทางรังสีที่จำเป็น
๕)
รู้ถึงข้อจำกัดในการให้บริการ
ก)
สามารถประเมินสถานการณ์ ลักษณะและระดับความรุนแรงของปัญหาและปรึกษาผู้รู้และมีประสบการณ์มากกว่าเพื่อแก้ปัญหานั้น
ข)
สามารถประเมินวิธีแก้ปัญหาต่าง ๆ ได้
๖)
สามารถบริหารจัดการภาระงานของตนเองได้อย่างมีประสิทธิภาพ
๗)
ฝึกฝนตนเองให้มีความรู้และทักษะอย่างสม่ำเสมอ
๘)
เข้าใจถึงความจำเป็นในการพัฒนาความก้าวหน้าทางวิชาชีพ
๙)
แสดงตนว่าเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคในสถานที่ปฏิบัติงาน

ข้อ ๔ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคต้องมีความสัมพันธ์และความรับผิดชอบต่อผู้ร่วมงานและผู้รับบริการดังนี้
๑)
รู้ถึงขอบเขตวิชาชีพและขอบเขตการให้บริการของตนเอง
๒)
ปฏิบัติงานร่วมกับผู้ร่วมวิชาชีพ ผู้ประกอบวิชาชีพอื่นที่เกี่ยวข้อง ผู้ป่วย
ญาติผู้ป่วย และผู้รับบริการอื่นได้
ก)
ปฏิบัติงานร่วมกับสหสาขาวิชาชีพอย่างมีประสิทธิภาพ
ข)
แนะนำความเห็นทางวิชาชีพแก่ผู้ร่วมงาน
ค)
เข้าใจถึงความจำเป็นในการนัดหมาย การเตรียมผู้ป่วย และการให้คำแนะนำในการตรวจแก่ผู้ป่วย
ผู้รับบริการ และผู้เกี่ยวข้อง เพื่อการวางแผน ประเมินการวินิจฉัย และการรักษา
ง)
แปลผลข้อมูลที่ได้จากผู้ประกอบวิชาชีพอื่น
เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการปฏิบัติและปรับปริมาณรังสีให้น้อยที่สุดเท่าที่ปฏิบัติได้
๓)
แสดงทักษะการสื่อสารได้อย่างเหมาะสมและมีประสิทธิภาพ ในการให้ข้อมูล คำแนะนำ
และข้อคิดเห็นด้านวิชาชีพ แก่ผู้ร่วมงาน ผู้ป่วย ญาติผู้ป่วย และผู้รับบริการ
ก)
เข้าใจถึงทักษะการสื่อสารที่มีผลต่อการประเมินผู้ป่วย
และสามารถใช้ทักษะการสื่อสารได้อย่างเหมาะสมตามอายุ การศึกษา
และสภาพร่างกายและจิตใจ
ข)
เข้าใจถึงการแสดงกริยาท่าทางและอื่น ๆ
ที่เป็นการสื่อสารที่มิใช่การพูดซึ่งอาจมีผลกระทบทางศาสนา วัฒนธรรม
ความเชื่อส่วนบุคคล และเศรษฐสถานะ
ค)
เข้าใจถึงความสำคัญที่ต้องให้ข้อมูลที่จำเป็นแก่ผู้ป่วย และผู้รับบริการ
เพื่อการตัดสินใจในการรับบริการ
๔)
เข้าใจถึงความต้องการการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพตลอดระยะเวลาที่ให้บริการดูแลผู้ป่วย
ผู้รับบริการ หรือผู้ใช้บริการ
ก)
เข้าใจถึงความจำเป็นที่ต้องให้ผู้ป่วยมีส่วนร่วมในการตัดสินใจในกระบวนการที่เกี่ยวข้องกับการรักษาด้วยรังสี
หรือการตรวจวินิจฉัยด้วยรังสี
ข)
ใช้การสื่อสารเพื่อทำความเข้าใจกับผู้ป่วย ผู้รับบริการ
และผู้ใช้บริการให้เกิดการมีส่วนร่วม

มาตรฐาน ๒
ความรู้ ความเข้าใจ
และทักษะ

ข้อ ๕ 
ภายใต้ปรัชญาว่าด้วยการเรียนรู้ตลอดชีวิต
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคต้องเรียนรู้และประยุกต์ใช้ความรู้ที่เกี่ยวข้องเพื่อให้มั่นใจได้ว่าผู้รับบริการได้รับการปฏิบัติ
อย่างมีคุณภาพ ดังนี้
๑)
มีความรู้ทางชีววิทยา ฟิสิกส์ สังคมวิทยา จิตวิทยา
และคลินิกที่เกี่ยวข้องกับวิชาชีพ รังสีเทคนิค ได้แก่
ก)
มีความเข้าใจเกี่ยวกับลักษณะโครงสร้างและการทำงานของระบบต่าง ๆ ในร่างกายมนุษย์
ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติงานในวิชาชีพรังสีเทคนิค
รวมทั้งมีความรู้เกี่ยวกับเรื่องสุขภาพ โรค ความผิดปกติ
และความบกพร่องของอวัยวะและการทำงาน
ข)
รู้หลักการฟิสิกส์ของการกำเนิดรังสี อันตรกิริยาทางรังสี การวัด การคำนวณ
และการประยุกต์ใช้รังสี รวมถึงการป้องกันอันตรายจากรังสีที่ใช้ในการวินิจฉัยและรักษาโรค
ค)
เข้าใจหลักการทางชีวรังสี กลไกของการเกิดโรคและพยาธิสภาพ
ที่สัมพันธ์กับการปฏิบัติงานทางรังสี
ง)
ประยุกต์ใช้ศาสตร์ต่าง ๆ ในการปฏิบัติงานทางรังสีและการวิจัย
จ)
เข้าใจการบริหารความเสี่ยงที่เกี่ยวกับการใช้รังสีในการวินิจฉัยและการรักษาโรค
ฉ)
เข้าใจ ขีดความสามารถ การประยุกต์
และข้อจำกัดของการใช้งานเครื่องมือทางรังสีวินิจฉัย รังสีรักษา
และเวชศาสตร์นิวเคลียร์
ช)
มีความรู้ทางเภสัชวิทยาของยาที่ใช้ในการถ่ายภาพ
ความรู้การบริหารยาที่เกี่ยวข้องและในการรักษาทางรังสี
ซ)
บอกถึงคุณลักษณะและประเมินคุณภาพของภาพรังสีได้
ฌ)
เข้าใจถึงบทบาทของรังสีเทคนิคในการสร้างเสริมสุขภาพและการป้องกันโรค
ญ)
รู้ถึงบทบาทของวิชาชีพอื่นที่เกี่ยวข้อง
และสามารถทำงานร่วมกับวิชาชีพอื่นที่เกี่ยวข้องได้
ฎ)
เข้าใจจรรยาบรรณ และกฎหมายของงานวิจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติงานในวิชาชีพ
ฏ)
รู้ถึงแนวคิดและหลักการที่เกี่ยวข้องในการปฏิบัติงานในงานรังสีวินิจฉัย รังสีรักษา
และเวชศาสตร์นิวเคลียร์
ฐ)
ปฏิบัติงานโดยตระหนักถึงสิทธิผู้ป่วย
และให้ข้อมูลที่เกี่ยวกับขั้นตอนการตรวจวินิจฉัย หรือรักษาแก่ผู้ป่วยและญาติ
อย่างถูกต้องและเหมาะสม
ฑ)
เข้าใจหลักการและวิธีการป้องกันอันตรายจากรังสีสำหรับตนเอง ผู้รับบริการ และผู้เกี่ยวข้อง
ฒ)
ใช้อุปกรณ์การป้องกันอันตรายจากรังสีได้อย่างเหมาะสม เพื่อให้เกิดความปลอดภัย
มีประสิทธิภาพ อย่างมีวิจารณญาณ
ณ)
เข้าใจถึงกระบวนการประกันคุณภาพงานในด้านรังสีวนิจฉัย รังสีรักษา และเวชศาสตร์นิวเคลียร์
ด)
เข้าใจหลักการและวิธีการวัดปริมาณรังสี และการคำนวณปริมาณรังสีขั้นพื้นฐาน
ต)
รู้ข้อบ่งชี้ในการตรวจ
๒)
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคในด้านรังสีวินิจฉัย ต้องมีความสามารถดังนี้
ก)
สังเกตสัญญาณ อาการ และการบาดเจ็บของผู้ป่วยที่เข้ารับบริการทางรังสีวินิจฉัย
ข)
รู้โครงสร้างและการทำงานของร่างกายทั้งในสภาวะปกติ เป็นโรค และการบาดเจ็บ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ระบบกระดูกและกล้ามเนื้อ อวัยวะเนื้อเยื่อ กายวิภาคศาสตร์
และภาพตัดขวางของศีรษะและลำตัว ระบบหลอดเลือดและหัวใจ ระบบทางเดินหายใจ
ระบบขับถ่ายปัสสาวะและอวัยวะสืบพันธุ์ ระบบทางเดินอาหาร ระบบประสาท และต่อมไร้ท่อ
ค)
บอกความแตกต่างของความผิดปกติของส่วนต่าง ๆ ที่ปรากฏของภาพรังสี
ง)
ทำประกันคุณภาพตามบทบาทของรังสีเทคนิค
จ)
รู้หลักการเกิดภาพ และการสร้างภาพทางรังสีวินิจฉัย
ฉ)
เข้าใจวิธีการป้องกันอันตรายจากรังสีในด้านรังสีวินิจฉัยทั้งแก่ตนเอง ผู้ป่วย และผู้เกี่ยวข้อง
๓)
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคในด้านรังสีรักษา ต้องมีความสามารถดังนี้
ก)
รู้ถึงศาสตร์ทางชีวเคมีของรังสี และพยาธิสรีรวิทยาทางรังสี
ข)
รู้ถึงโครงสร้างและการทำงานของร่างกายมนุษย์ ในภาวะปกติและภาวะที่มีโรค โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
กายวิภาคศาสตร์ และภาพตัดขวางของศีรษะและลำตัว เนื้อเยื่อวิทยา โลหิตวิทยา
ระบบน้ำเหลือง และระบบภูมิคุ้มกัน
ค)
รู้กระบวนการวินิจฉัย การตรวจวินิจฉัย
และอาการผิดปกติทางสรีรวิทยาของผู้ป่วยที่เข้ารับบริการทางรังสีรักษา
ง)
เข้าใจมะเร็งวิทยา พยาธิสรีรวิทยาของก้อนทูมและมะเร็ง
ระบาดวิทยาสาเหตุของการเกิดและการรักษาโรค
จ)
รู้ถึงกระบวนการสอบเทียบมาตรฐานปริมาณรังสี และการคำนวณปริมาณรังสีขั้นพื้นฐาน
ฉ)
ประดิษฐ์อุปกรณ์ร่วมในการฉายรังสีได้
ช)
ทำการประกันคุณภาพตามบทบาทของรังสีเทคนิค
ซ)
เข้าใจการป้องกันอันตรายจากรังสีในด้านรังสีรักษาทั้งแก่ตนเอง ผู้ป่วย
และผู้เกี่ยวข้อง
๔)
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคในด้านเวชศาสตร์นิวเคลียร์ต้องมีความสามารถ
ดังนี้
ก)
สังเกตสัญญาณ อาการ
และการบาดเจ็บของผู้ป่วยที่เข้ารับบริการการตรวจวินิจฉัยและรักษาทางเวชศาสตร์นิวเคลียร์
ข)
รู้โครงสร้าง และการทำงานของร่างกายทั้งในสภาวะปกติ เป็นโรค และการบาดเจ็บ
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ระบบกระดูกและกล้ามเนื้อ อวัยวะเนื้อเยื่อ กายวิภาคศาสตร์
และภาพตัดขวางของศีรษะและลำตัว ระบบหลอดเลือดหัวใจ ระบบทางเดินหายใจ
ระบบขับถ่ายปัสสาวะและอวัยวะสืบพันธุ์ ระบบทางเดินอาหาร ระบบประสาท และต่อมไร้ท่อ
ค)
รู้ถึงหลักการทางฟิสิกส์ของการเกิดภาพเวชศาสตร์นิวเคลียร์
ง)
รู้ถึงกระบวนการผลิต การติดฉลาก และการเลือกใช้เภสัชรังสี
เพื่อการวินิจฉัยและรักษาทางเวชศาสตร์นิวเคลียร์
จ)
สามารถทำการประกันคุณภาพตามบทบาทของรังสีเทคนิค
ฉ)
เข้าใจการป้องกันอันตรายจากรังสีในด้านเวชศาสตร์นิวเคลียร์ทั้งแก่ตนเอง ผู้ป่วย และผู้เกี่ยวข้อง
ช)
เข้าใจหลักการและการจัดการกากกัมมันตรังสีอย่างถูกต้อง
๕)
รู้การนำและการถ่ายทอดหลักการทางวิชาชีพเข้าสู่การปฏิบัติ และรู้การเลือกใช้
และดัดแปลงวิธีการเหล่านี้ให้เหมาะสมกับผู้ป่วยในแต่ละราย
๖)
เข้าใจถึงความจำเป็น และสามารถทำให้เกิดการบริการที่มีความปลอดภัยดังนี้
ก)
รู้ถึงกฎ ระเบียบ และข้อบังคับต่าง ๆ
ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องความปลอดภัยในการให้บริการ ที่ต้องทำขณะปฏิบัติงาน
ข)
ปฏิบัติงานอย่างปลอดภัย รวมทั้งสามารถเลือกวิธีควบคุมอันตรายและการจัดการความเสี่ยงที่ถูกต้อง
ค)
เลือกวิธีและใช้อุปกรณ์ป้องกันรังสีเฉพาะบุคคลได้อย่างถูกต้อง
ง)
สร้างสภาวะแวดล้อมที่ทำให้มีความปลอดภัยในการให้บริการ
ซึ่งจะช่วยลดความเสี่ยงที่อาจเกิดกับผู้ป่วย ผู้รับบริการอื่น และผู้ปฏิบัติงาน
รวมทั้งการใช้วิธีปฏิบัติในการควบคุมการติดเชื้อ
และการควบคุมสิ่งที่ก่อให้เกิดอันตรายต่าง ๆ
จ)
เข้าใจถึงความจำเป็นที่ต้องประกันความปลอดภัยทางรังสีแก่ทุกคนตลอดเวลา
ฉ)
รู้หลักการและการใช้ที่ถูกต้องในเรื่อง การทำลายเชื้อ
วิธีการทำให้ปราศจากเชื้อและการกำจัดการปนเปื้อนอย่างถูกต้อง
ช)
รู้หลักการเรื่องการจัดการการกำจัดกากรังสีและการปนเปื้อนทางรังสีที่ถูกต้อง
ซ)
ประยุกต์เทคนิคการเคลื่อนย้ายและการจัดการผู้ป่วย
ฌ)
รู้กระบวนการช่วยชีวิตเบื้องต้น และการประสานกับหน่วยฉุกเฉิน

มาตรฐาน ๓
ทักษะที่จำเป็นในการให้บริการ

ข้อ ๖ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิค
ต้องมีความสามารถในการจัดการข้อมูลการให้บริการดังนี้
๑)
ใช้วิธีการที่เหมาะสมในการเก็บข้อมูล รวมถึงประวัติ ภาพรังสี
และผลการวินิจฉัยโรคของผู้ป่วย
๒)
ดำเนินการหรือจัดการผลการวินิจฉัยหรือการรักษาได้เหมาะสม
๓)
ใช้วิธีการและเครื่องมือที่ถูกต้อง เหมาะสม ในการกำหนดเทคนิค การสังเกตการณ์
และการดูแลผู้ป่วย ทั้งก่อน ระหว่าง
และหลังการตรวจวินิจฉัยหรือการรักษาวิเคราะห์และประเมินข้อมูลที่เก็บได้

ข้อ ๗ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคต้องมีความสามารถในการจัดการเพื่อสนองต่อการบริการ
ดังนี้
๑)
ใช้ทักษะการวิจัย การใช้เหตุผลและการแก้ปัญหา ในการปฏิบัติอย่างเหมาะสม
ก)
ใช้วิธีวิจัยเพื่อประเมินและพัฒนาการปฏิบัติงานอย่างเป็นระบบ
ข)
ใช้หลักฐานเชิงประจักษ์ การประเมินและตรวจสอบอย่างเป็นระบบ
ค)
แสดงหลักการและแก้ปัญหาเชิงระบบได้
ง)
วิเคราะห์ข้อมูลและผลการวิจัยได้
๒)
นำความรู้และทักษะมาใช้ในการตัดสินใจได้อย่างเหมาะสม
ก)
ปรับเปลี่ยนวิธีการทางเทคนิคตามความเหมาะสมกับการพัฒนาทางเทคโนโลยีที่เกิดขึ้น
ข)
แสดงทักษะการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศกับการบริการได้เหมาะสม
ค)
จัดการความเสี่ยงในการให้ปริมาณรังสีแก่ผู้ป่วยและบุคคลทั่วไป
๓)
ปรับวิธีปฏิบัติ การจัดการ และการบริหารเวลา
ได้ถูกต้องเหมาะสมตามความแตกต่างกันของผู้รับบริการ
๔)
ปฏิบัติและกำกับกระบวนการปฏิบัติเพื่อการวินิจฉัย การรักษา
การจัดการความเสี่ยงได้อย่างมีทักษะและปลอดภัย
ก)
เข้าใจหลักการจัดการความเสี่ยงทั้งแก่ผู้ป่วย ผู้รับบริการและผู้ปฏิบัติงาน
ข)
แก้ปัญหาเฉพาะหน้าที่เกิดขึ้นได้
ค)
ระบุตัวบ่งชี้ความถูกต้องของตัวผู้ป่วยก่อนให้การตรวจและรักษา
ง)
ตระหนักถึงความจำเป็นในการเฝ้าระวังผู้ป่วย
การเตรียมความพร้อมของเครื่องมือและอุปกรณ์ช่วยชีวิต
เพื่อป้องกันความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้น
จ)
ใช้เครื่องมือได้อย่างถูกต้อง เหมาะสม
ฉ)
มีการตรวจสอบอุปกรณ์ และเครื่องมือให้มีความพร้อมใช้งานอยู่เสมอ
๕)
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคในด้านรังสีวินิจฉัย ต้องมีความสามารถดังนี้
ก)
ปฏิบัติการถ่ายภาพรังสีทั่วไป และถ่ายภาพผู้ป่วยฉุกเฉินได้อย่างเหมาะสม
ข)
ปฏิบัติการถ่ายภาพการตรวจพิเศษด้วยสารทึบรังสีเบื้องต้นได้
ค)
ช่วยและจัดการในการตรวจพิเศษที่ซับซ้อนที่ใช้สารทึบรังสี
ด้วยเครื่องส่องตรวจทางรังสี
ง)
ปฏิบัติการตรวจ และควบคุมเครื่องเอกซเรย์คอมพิวเตอร์
จ)
ตั้งองค์ประกอบและบันทึกภาพได้ถูกต้องและเหมาะสม
๖)
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคในด้านรังสีรักษา ต้องมีความสามารถดังนี้
ก)
พิจารณาและแปลผลการสั่งการรักษาได้ถูกต้อง
ข)
จัดเตรียมอุปกรณ์ประกอบการฉายรังสี
ค)
ปฏิบัติการใช้เครื่องจำลองการรักษาเพื่อกำหนดตำแหน่งการรักษาตามที่กำหนดได้อย่างถูกต้อง
แม่นยำ และปลอดภัย
ง)
ให้ปริมาณรังสีและตรวจสอบขอบเขตการรักษาได้ถูกต้องตามแผนการรักษา
๗)
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคในด้านเวชศาสตร์นิวเคลียร์ต้องมีความสามารถ
ดังนี้
ก)
ปฏิบัติการด้านเทคนิคการตรวจวินิจฉัยและรักษาได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม
ข)
ตั้งองค์ประกอบการถ่ายภาพได้ถูกต้องและเหมาะสม
ค)
ประมวลผลข้อมูลขั้นพื้นฐานเพื่อการพยากรณ์โรคได้ถูกต้องและเหมาะสม
๘)
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิค สามารถบริหารจัดการข้อมูลได้ถูกต้อง
อย่างสม่ำเสมอ ดังนี้
ก)
บันทึกข้อมูลที่ถูกต้อง รวมถึงการใช้ข้อมูลทางคลินิกอื่น ๆ ตามแนวทางที่กำหนด
ข)
ใช้คำนิยามศัพท์ทางเทคนิคที่เป็นสากล
ค)
ประยุกต์ใช้ระบบที่ถูกต้องในการบ่งชี้ แฟ้มข้อมูลผู้ป่วย
ภาพรังสีผลการตรวจทางรังสี
และเอกสารอื่นที่เกี่ยวข้องกับการตรวจวินิจฉัยและการรักษาด้วยรังสี
ง)
คำนึงถึงความเสี่ยงและความผิดพลาดที่อาจเกิดขึ้นได้จากการเก็บบันทึก

ข้อ ๘ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขารังสีเทคนิคต้องมีความสามารถในการประเมินผลกระทบต่อการบริการ
ดังนี้
๑)
ติดตาม ทบทวน และประเมิน ประสิทธิผลของกิจกรรมที่ได้ปฏิบัติ
และปรับปรุงได้อย่างสอดคล้อง
ก)
เก็บข้อมูลทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ เพื่อช่วยในการประเมินความพึงพอใจ
การตอบสนองความต้องการ และการตอบรับของผู้ป่วย ผู้รับบริการ และผู้ปฏิบัติงาน
ข)
ติดตามและประเมินคุณภาพการให้บริการ และการเก็บข้อมูลเพื่อการประกันและพัฒนาคุณภาพ
ค)
ตัดสินใจอย่างมีเหตุผล ในการเลือก ปรับ หรือระงับ
การปฏิบัติหรือกระบวนการให้บริการนั้น และบันทึกการตัดสินใจพร้อมเหตุผล
ง)
เข้าใจถึงผลลัพธ์ที่อาจไม่เป็นไปตามความคาดหวังเสมอไป
แต่ยังมีความจำเป็นสำหรับผู้ป่วยหรือผู้รับบริการ
๒)
ตรวจสอบ ประเมิน และทบทวน กระบวนการการปฏิบัติ
ก)
เข้าใจหลักการควบคุมคุณภาพและการประกันคุณภาพ
และร่วมในกิจกรรมการประกันคุณภาพอย่างต่อเนื่อง
ข)
เข้าใจบทบาทการตรวจสอบและทบทวนการบริหารคุณภาพ ควบคุมคุณภาพและการประกันคุณภาพ
และการวัดผลลัพธ์การดำเนินงานที่เหมาะสม
ค)
ประเมินคุณภาพอย่างสม่ำเสมอเพื่อมุ่งสู่การพัฒนาอย่างต่อเนื่อง
ง)
เข้าใจถึงคุณค่าการสะท้อนผลการปฏิบัติงานทางคลินิก และความจำเป็นที่ต้องบันทึกผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น
จ)
เข้าใจถึงคุณค่าของการปรึกษาเฉพาะเรื่องร่วมกัน หรือวิธีการอื่นในทำนองเดียวกัน

ข้อ ๙[๑] 
ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๕
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๑
จิตต์ชัย  สุริยะไชยากร
ประธานกรรมการวิชาชีพสาขารังสีเทคนิค

ปริยานุช/จัดทำ
๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๗๙ ง/หน้า ๑๗/๒๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๑