กฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ. 2560

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ให้ใช้บังคับผังเมืองรวมจังหวัดแม่ฮ่องสอน
พ.ศ. ๒๕๖๐[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๒๖ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๘
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ให้ใช้บังคับผังเมืองรวม
ในท้องที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ภายในแนวเขตตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้
เว้นแต่พื้นที่ที่อยู่ในแนวเขตดังต่อไปนี้
ให้ใช้ประโยชน์ตามวัตถุประสงค์ของที่ดินนั้น ๆ ตามที่มีกฎหมาย กฎ ระเบียบ
ข้อบังคับ หรือประกาศที่เกี่ยวข้องกำหนดไว้
โดยไม่อยู่ในบังคับการใช้ประโยชน์ที่ดินที่กำหนดในกฎกระทรวงนี้
(๑) เขตพระราชฐาน
(๒) พื้นที่ที่ได้ใช้หรือสงวนไว้เพื่อประโยชน์ในราชการทหาร
(๓) เขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษที่จัดตั้งขึ้นตามกฎหมาย
(๔) ท้องที่ที่มีการประกาศใช้บังคับกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมเมืองหรือผังเมืองรวมชุมชน
(๕) ที่ดินในเขตปฏิรูปที่ดิน
เฉพาะที่ดินที่เป็นของรัฐหรือที่รัฐจัดซื้อหรือเวนคืนจากเจ้าของที่ดินเพื่อใช้ประโยชน์ในการปฏิรูปที่ดิน

ข้อ
๒  การวางและจัดทำผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้
มีวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนา
และการดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบท
ในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สินการคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภค
บริการสาธารณะ และสภาพแวดล้อมในบริเวณแนวเขตตามข้อ ๑
ให้สอดคล้องกับการพัฒนาระบบเศรษฐกิจและสังคมของประเทศตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ

ข้อ
๓  ผังเมืองรวมตามกฎกระทรวงนี้
มีนโยบายและมาตรการเพื่อจัดระบบการใช้ประโยชน์ที่ดิน
โครงข่ายคมนาคมขนส่งและบริการสาธารณะให้มีประสิทธิภาพ
สามารถรองรับและสอดคล้องกับการขยายตัวของชุมชนในอนาคต รวมทั้งส่งเสริมและพัฒนาเศรษฐกิจ
โดยมีสาระสำคัญดังต่อไปนี้
(๑) ส่งเสริมให้จังหวัดแม่ฮ่องสอนเป็นเมืองแห่งทรัพยากรธรรมชาติที่สมบูรณ์
และมีการบริหารจัดการทรัพยากรที่มีประสิทธิภาพ
(๒) อนุรักษ์วิถีชีวิตและศิลปวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ของท้องถิ่น
(๓) ส่งเสริมการเกษตรกรรมเพื่อเป็นแหล่งอาหารปลอดสารพิษแบบยั่งยืนและเพียงพอต่อการบริโภคภายในจังหวัด
(๔)
ส่งเสริมการท่องเที่ยวทางธรรมชาติและทางวัฒนธรรมที่สอดคล้องกับสภาพแวดล้อม
(๕)
ส่งเสริมและพัฒนาให้เศรษฐกิจของชุมชนเข้มแข็งและพัฒนาอุตสาหกรรมต่อเนื่อง การเกษตร
และการค้าขายบริเวณชายแดน

ข้อ
๔  การใช้ประโยชน์ที่ดินภายในเขตผังเมืองรวม
ให้เป็นไปตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภท
และรายการประกอบแผนผังท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ
๕  การใช้ประโยชน์ที่ดินตามแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกประเภทท้ายกฎกระทรวงนี้
ให้เป็นไปดังต่อไปนี้
(๑) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๑.๑ ถึงหมายเลข ๑.๑๒ ที่กำหนดไว้เป็นสีชมพู
ให้เป็นที่ดินประเภทชุมชน
(๒) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๒.๑ ถึงหมายเลข ๒.๗๙ ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียว
ให้เป็นที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม
(๓) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๓.๑ ถึงหมายเลข ๓.๗๕ ที่กำหนดไว้เป็นสีขาวมีกรอบและเส้นทแยงสีเขียว
ให้เป็นที่ดินประเภทอนุรักษ์ชนบทและเกษตรกรรม
(๔) ที่ดินในบริเวณหมายเลข ๔.๑ ถึงหมายเลข ๔.๑๗
ที่กำหนดไว้เป็นสีเขียวอ่อนมีเส้นทแยงสีขาว ให้เป็นที่ดินประเภทอนุรักษ์ป่าไม้

ข้อ
๖  ที่ดินประเภทชุมชน
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย พาณิชยกรรม สถาบันการศึกษา สถาบันศาสนา
สถาบันราชการ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ
สำหรับการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการอื่นให้เป็นไปตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑) ให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีความสูงไม่เกิน ๙ เมตร
การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงพื้นดาดฟ้า
สำหรับอาคารทรงจั่วหรือปั้นหยาให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงยอดผนังของชั้นสูงสุด
(๒)
ให้มีที่ว่างไม่น้อยกว่าร้อยละสามสิบของแปลงที่ดินที่ยื่นขออนุญาต
ที่ดินประเภทนี้
ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑) โรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานตามประเภท ชนิด และจำพวกท้ายกฎกระทรวงนี้
(๒) คลังน้ำมันและสถานที่เก็บรักษาน้ำมัน ลักษณะที่สาม
ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง เพื่อการจำหน่าย
(๓) คลังก๊าซปิโตรเลียมเหลว สถานที่บรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลวประเภทโรงบรรจุ
สถานที่บรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลวประเภทห้องบรรจุ
และสถานที่เก็บรักษาก๊าซปิโตรเลียมเหลวประเภทโรงเก็บ ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง
(๔) เลี้ยงสัตว์ทุกชนิดเพื่อการค้า
(๕) จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบอุตสาหกรรม
(๖) การอยู่อาศัยหรือประกอบพาณิชยกรรมประเภทอาคารสูงหรืออาคารขนาดใหญ่
(๗) ไซโลเก็บผลิตผลทางการเกษตร
(๘) กำจัดมูลฝอย
(๙) กำจัดวัตถุอันตรายตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตราย
ที่ดินประเภทนี้ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า และเขตอุทยานแห่งชาติ
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการสงวนและคุ้มครองดูแลรักษาหรือบำรุงป่าไม้ สัตว์ป่า
ต้นน้ำลำธาร และทรัพยากรธรรมชาติอื่น ๆ
ตามมติคณะรัฐมนตรีและกฎหมายเกี่ยวกับการป่าไม้ การสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
และการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมเท่านั้น
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำปายและแม่น้ำยวม
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำปายและแม่น้ำยวมไม่น้อยกว่า
๑๐ เมตร
เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภคการใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำแม่ฮ่องสอน
แม่น้ำแม่ลาน้อย และแม่น้ำแม่สะเรียง ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำแม่ฮ่องสอน
แม่น้ำแม่ลาน้อย และแม่น้ำแม่สะเรียงไม่น้อยกว่า ๘ เมตร
เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำอื่นนอกจากที่กำหนดไว้ในวรรคสี่และวรรคห้า
ลำคลองหรือแหล่งน้ำสาธารณะ ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำ
ลำคลองหรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร
เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค

ข้อ
๗  ที่ดินประเภทชนบทและเกษตรกรรม
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม สถาบันการศึกษา
สถาบันศาสนา สถาบันราชการ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ
สำหรับการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการอื่นให้เป็นไปตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑) ให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีความสูงไม่เกิน ๖ เมตร
การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงพื้นดาดฟ้า
สำหรับอาคารทรงจั่วหรือปั้นหยาให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงยอดผนังของชั้นสูงสุด
(๒) ให้มีที่ว่างไม่น้อยกว่าร้อยละสี่สิบของแปลงที่ดินที่ยื่นขออนุญาต
ที่ดินประเภทนี้
ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑) โรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานตามประเภท ชนิด และจำพวกท้ายกฎกระทรวงนี้
(๒) จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบอุตสาหกรรม
(๓) จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบพาณิชยกรรม
(๔) จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย
(๕) การอยู่อาศัยหรือประกอบพาณิชยกรรมประเภทอาคารสูงหรืออาคารขนาดใหญ่
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๐๙๕ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๘ และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๕
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมเขตทางไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร 
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำปายและแม่น้ำยวม
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำปายและแม่น้ำยวมไม่น้อยกว่า
๒๕ เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำของ
แม่น้ำรางหลวง แม่น้ำแม่สะงี แม่น้ำแม่สะงา แม่น้ำแม่ฮ่องสอน และแม่น้ำแม่สะเรียง
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำของ แม่น้ำรางหลวง แม่น้ำแม่สะงี
แม่น้ำแม่สะงา แม่น้ำแม่ฮ่องสอน และแม่น้ำแม่สะเรียง ไม่น้อยกว่า ๑๒ เมตร
เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำอื่นนอกจากที่กำหนดไว้ในวรรคสี่และวรรคห้า
ลำคลองหรือแหล่งน้ำสาธารณะ
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำ
ลำคลองหรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร
เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค

ข้อ
๘  ที่ดินประเภทอนุรักษ์ชนบทและเกษตรกรรม
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเกษตรกรรมหรือเกี่ยวข้องกับเกษตรกรรม สถาบันการศึกษา
สถาบันศาสนา สถาบันราชการ การสาธารณูปโภคและสาธารณูปการ
และการอนุรักษ์และรักษาสภาพแวดล้อม
สำหรับการใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการอื่นให้เป็นไปตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑) ให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีความสูงไม่เกิน ๖ เมตร
และขนาดพื้นที่อาคารไม่เกิน ๗๕ ตารางเมตร
การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงพื้นดาดฟ้าสำหรับอาคารทรงจั่วหรือปั้นหยาให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงยอดผนังของชั้นสูงสุด
(๒) ให้มีที่ว่างไม่น้อยกว่าร้อยละห้าสิบของแปลงที่ดินที่ยื่นขออนุญาต
ที่ดินประเภทนี้
ห้ามใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อกิจการตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑) โรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานตามประเภท ชนิด และจำพวกท้ายกฎกระทรวงนี้
(๒) คลังน้ำมัน สถานที่เก็บรักษาน้ำมัน
ลักษณะที่สาม สถานีบริการน้ำมันประเภท ก สถานีบริการน้ำมันประเภท ข
สถานีบริการน้ำมันประเภท ค ลักษณะที่สอง สถานีบริการน้ำมันประเภท จ ลักษณะที่สอง
และสถานีบริการน้ำมันประเภท ฉ
ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิงเพื่อการจำหน่าย
(๓) คลังก๊าซปิโตรเลียมเหลว สถานที่บรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลวประเภทโรงบรรจุ
สถานที่บรรจุก๊าซปิโตรเลียมเหลวประเภทห้องบรรจุ
สถานที่เก็บรักษาก๊าซปิโตรเลียมเหลวประเภทร้านจำหน่าย
สถานที่เก็บรักษาก๊าซปิโตรเลียมเหลวประเภทโรงเก็บ
และสถานีบริการก๊าซปิโตรเลียมเหลว ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมน้ำมันเชื้อเพลิง
(๔) จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบอุตสาหกรรม
(๕) จัดสรรที่ดินเพื่อประกอบพาณิชยกรรม
(๖) จัดสรรที่ดินเพื่อการอยู่อาศัย
(๗) การอยู่อาศัยหรือประกอบพาณิชยกรรมประเภทอาคารสูงหรืออาคารขนาดใหญ่
(๘) สวนสนุกหรือสวนสัตว์
(๙) สนามกอล์ฟ
(๑๐) กำจัดมูลฝอย
(๑๑) กำจัดวัตถุอันตรายตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตราย
(๑๒) ซื้อขายหรือเก็บเศษวัสดุ
ที่ดินประเภทนี้ในเขตป่าสงวนแห่งชาติ
เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า เขตห้ามล่าสัตว์ป่า และเขตอุทยานแห่งชาติ
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการสงวนและคุ้มครองดูแลรักษาหรือบำรุงป่าไม้ สัตว์ป่า
ต้นน้ำ ลำธาร และทรัพยากรธรรมชาติอื่น ๆ
ตามมติคณะรัฐมนตรีและกฎหมายเกี่ยวกับการป่าไม้ การสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
และการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมเท่านั้น
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำสาละวิน
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำสาละวินไม่น้อยกว่า ๑๐๐
เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำ
ปายและแม่น้ำยวม
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำปายและแม่น้ำยวมไม่น้อยกว่า
๕๐ เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำของ
แม่น้ำแม่สะงี แม่น้ำแม่สะงา แม่น้ำแม่ฮ่องสอน แม่น้ำปอน แม่น้ำแม่สะมาด
แม่น้ำแม่ลาก๊ะ แม่น้ำแม่ลาน้อย แม่น้ำแม่สะเรียง และแม่น้ำแม่ลิด
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำของ แม่น้ำแม่สะงี
แม่น้ำแม่สะงา แม่น้ำแม่ฮ่องสอน แม่น้ำปอน แม่น้ำแม่สะมาด แม่น้ำแม่ลาก๊ะ
แม่น้ำแม่ลาน้อย แม่น้ำแม่สะเรียง และแม่น้ำแม่ลิด ไม่น้อยกว่า ๒๕ เมตร
เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำอื่นนอกจากที่กำหนดไว้ในวรรคสี่
วรรคห้า และวรรคหก ลำคลอง หรือแหล่งน้ำสาธารณะ
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำ ลำคลอง หรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า
๖ เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค

ข้อ
๙  ที่ดินประเภทอนุรักษ์ป่าไม้
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อการสงวนและคุ้มครองดูแลรักษาหรือบำรุงป่าไม้ สัตว์ป่า
ต้นน้ำ ลำธาร และทรัพยากรธรรมชาติอื่น ๆ
ตามมติคณะรัฐมนตรีและกฎหมายเกี่ยวกับการป่าไม้ การสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า
และการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติเท่านั้น
ที่ดินประเภทนี้ซึ่งเอกชนเป็นเจ้าของหรือผู้ครอบครองโดยชอบด้วยกฎหมาย
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินเพื่อเกษตรกรรม
หรือการอยู่อาศัยประเภทบ้านเดี่ยวที่มิใช่การจัดสรรที่ดินและให้เป็นไปตามที่กำหนดดังต่อไปนี้
(๑) ให้ดำเนินการหรือประกอบกิจการได้ในอาคารที่มีความสูงไม่เกิน ๖ เมตร
และมีขนาดพื้นที่อาคารไม่เกิน ๗๕ ตารางเมตร
การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงพื้นดาดฟ้า สำหรับอาคารทรงจั่วหรือปั้นหยาให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงยอดผนังของชั้นสูงสุด
(๒) ให้มีที่ว่างไม่น้อยกว่าร้อยละแปดสิบของแปลงที่ดินที่ยื่นขออนุญาต
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำสาละวิน
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำสาละวินไม่น้อยกว่า ๑๐๐
เมตร เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำปาย
แม่น้ำยวม และแม่นํ้าเมย
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำปาย แม่น้ำยวม
และแม่น้ำเมยไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตร
เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำของ
แม่น้ำรางหลวง แม่น้ำแม่สะงี แม่น้ำแม่สะงา แม่น้ำแม่ฮ่องสอน แม่น้ำแม่สะมาด
แม่น้ำปอน แม่น้ำแม่ลาก๊ะ แม่น้ำแม่ลาหลวง แม่น้ำแม่สะเรียง แม่น้ำแม่แงะ
แม่น้ำแม่ลิด และแม่น้ำแม่วอม
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำของ แม่น้ำรางหลวง
แม่น้ำแม่สะงี แม่น้ำแม่สะงา แม่น้ำแม่ฮ่องสอน แม่น้ำแม่สะมาด แม่น้ำปอน
แม่น้ำแม่ลาก๊ะ แม่น้ำแม่ลาหลวง แม่น้ำแม่สะเรียง แม่น้ำแม่แงะ แม่น้ำแม่ลิด
และแม่นํ้าแม่วอม ไม่น้อยกว่า ๒๕ เมตร
เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค
การใช้ประโยชน์ที่ดินริมฝั่งแม่น้ำอื่นนอกจากที่กำหนดไว้ในวรรคสาม
วรรคสี่ และวรรคห้า ลำคลอง หรือแหล่งน้ำสาธารณะ
ให้มีที่ว่างตามแนวขนานริมฝั่งตามสภาพธรรมชาติของแม่น้ำ
ลำคลองหรือแหล่งน้ำสาธารณะไม่น้อยกว่า ๖ เมตร
เว้นแต่เป็นการก่อสร้างเพื่อการคมนาคมและขนส่งทางน้ำหรือการสาธารณูปโภค

ข้อ
๑๐  ที่ดินในเขตโบราณสถาน
ให้ใช้ประโยชน์ที่ดินตามกฎหมายว่าด้วยโบราณสถานโบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ
และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ

ข้อ
๑๑  ให้ผู้มีอำนาจหน้าที่ในการควบคุมการก่อสร้างอาคารหรือการประกอบกิจการในเขตผังเมืองรวมปฏิบัติการให้เป็นไปตามกฎกระทรวงนี้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๖
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๖๐
พลเอก อนุพงษ์  ผ่าจินดา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑. ประเภทหรือชนิดของโรงงานที่ห้ามประกอบกิจการท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมจังหวัดแม่ฮ่องสอน
พ.ศ. ๒๕๖๐
๒. แผนที่ท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมจังหวัดแม่ฮ่องสอน พ.ศ.
๒๕๖๐
๓.
แผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมจังหวัดแม่ฮ่องสอน
พ.ศ. ๒๕๖๐
๔.
รายการประกอบแผนผังกำหนดการใช้ประโยชน์ที่ดินตามที่ได้จำแนกท้ายกฎกระทรวงให้ใช้บังคับผังเมืองรวมจังหวัดแม่ฮ่องสอน
พ.ศ. ๒๕๖๐

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ โดยที่สมควรกำหนดให้ใช้บังคับผังเมืองรวมในท้องที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพัฒนา
และการดำรงรักษาเมืองและบริเวณที่เกี่ยวข้องหรือชนบท ในด้านการใช้ประโยชน์ในทรัพย์สิน
การคมนาคมและการขนส่ง การสาธารณูปโภค บริการสาธารณะและสภาพแวดล้อม  ทั้งนี้ เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ของการผังเมือง
และโดยที่มาตรา ๒๖ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการผังเมือง พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการผังเมือง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๘ บัญญัติว่า การใช้บังคับผังเมืองรวมให้กระทำโดยกฎกระทรวง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วริญา/ภวรรณตรี/จัดทำ
๒๗ มีนาคม ๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนที่ ๓๓ ก/หน้า ๑/๒๓ มีนาคม ๒๕๖๐