พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด พ.ศ. 2509

พระราชกฤษฎีกา
เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด
จังหวัดร้อยเอ็ด
พ.ศ. ๒๕๐๙

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๐๙
เป็นปีที่
๒๑ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด
เพื่อความเหมาะสมแก่การบริหารกิจการและการทะนุบำรุงท้องถิ่น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ.
๒๔๙๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๙ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด
จังหวัดร้อยเอ็ด พ.ศ. ๒๕๐๙

มาตรา ๒[๑]
 พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้เปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด
จังหวัดร้อยเอ็ด ซึ่งได้กำหนดไว้ตามมาตรา ๔
แห่งพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด พุทธศักราช ๒๔๗๙
เสียใหม่ โดยให้มีเขต ดังต่อไปนี้
ด้านเหนือ ตั้งแต่หลักเขตที่ ๑
ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยเหนือฝั่งเหนือ ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖ สายร้อยเอ็ด
- มหาสารคาม ตรงจุดที่ตัดกับลำห้วยเหนือไปทางทิศเหนือ ๖๔๐ เมตร เลียบตามริมห้วยเหนือฝั่งเหนือไปทางทิศตะวันออก
ถึงหลักเขตที่ ๒ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางถนนหายโศก ไปทางทิศตะวันตกตามแนวลำห้วย
๒๕๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๒ เป็นเส้นตรงไปทางทิศเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๓
ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากริมห้วยเหนือฝั่งเหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๓ เป็นเส้นขนานกับริมห้วยเหนือ ไปทางทิศตะวันออก
ถึงหลักเขตที่ ๔ ซึ่งตั้งอยู่ริมถนนเพลินจิตรฟากตะวันตก ห่างจากคูเมือง ๒๐๐ เมตร
ด้านตะวันออก จากหลักเขตที่ ๔ เป็นเส้นขนานกับคูเมืองไปทางทิศใต้
ถึงหลักเขตที่ ๕ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖
สายร้อยเอ็ด - มหาสารคาม ตรง กม. ๑๒๑.๖๔๐ ตามแนวเส้นตั้งฉากไปทางทิศเหนือ ๒๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๕ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖
สายร้อยเอ็ด  มหาสารคาม ไปทางทิศตะวันออก ถึงหลักเขตที่ ๖ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๖ สายร้อยเอ็ด - มหาสารคาม ตรง กม. ๑๒๓ ไปทางทิศเหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๖ เป็นเส้นตรงไปทางทิศใต้ ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๖ สายร้อยเอ็ด - มหาสารคาม ตรง กม. ๑๒๓ ถึงหลักเขตที่ ๗
ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖ สายร้อยเอ็ด - มหาสารคาม
ไปทางทิศใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๗ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖
สายร้อยเอ็ด  มหาสารคาม ไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่ ๘
ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖ สายร้อยเอ็ด - มหาสารคาม
ตรง กม. ๑๒๑.๙๐๐ ไปทางทิศใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๘ เป็นเส้นตรงไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๙
ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางสามแยกทางหลวงจังหวัด สายร้อยเอ็ด - อาจสามารถ
ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๓๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๙ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงจังหวัด สายร้อยเอ็ด
- อาจสามารถ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ถึงหลักเขตที่ ๑๐ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดสายร้อยเอ็ด
- อาจสามารถ ตรง กม. ๕ ไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๓๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๐
เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ผ่านทางหลวงจังหวัด สายร้อยเอ็ด - อาจสามารถ
ตรง กม. ๕ ถึงหลักเขตที่ ๑๑ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดสายร้อยเอ็ด
- อาจสามารถ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๓๐๐ เมตร
ด้านใต้ จากหลักเขตที่ ๑๑
เป็นเส้นขนานกับทางหลวงจังหวัดสายร้อยเอ็ด - อาจสามารถ ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ถึงหลักเขตที่ ๑๒ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางสามแยกทางหลวงจังหวัด สายร้อยเอ็ด -
อาจสามารถ ตามแนวเส้นตั้งฉากไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ๓๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๒ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงจังหวัดสายร้อยเอ็ด
- อาจสามารถ ไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่ ๑๓
ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงจังหวัดสายร้อยเอ็ด - สุวรรณภูมิ
ไปทางทิศตะวันออก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๓ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงจังหวัด
สายร้อยเอ็ด - สุวรรณภูมิ ไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๑๔
ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากหลักเขตที่ ๑๓ ระยะ ๓๘๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๔ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่
๑๕ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๕ สายร้อยเอ็ด - สุรินทร์
ตรง กม. ๑.๓๓๐ ไปทางทิศตะวันออก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๕ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๕
สายร้อยเอ็ด - สุรินทร์ ไปทางทิศใต้ ถึงหลักเขตที่ ๑๖ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๕ สายร้อยเอ็ด - สุรินทร์ ตรง กม. ๒.๕๐๐ ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐
เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๖ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตก ผ่านทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๕ สายร้อยเอ็ด - สุรินทร์ ตรง กม. ๒.๕๐๐ ถึงหลักเขตที่ ๑๗ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๒๕ สายร้อยเอ็ด - สุรินทร์ ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตร
ด้านตะวันตก จากหลักเขตที่ ๑๗
เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๕ สายร้อยเอ็ด - สุรินทร์ ไปทางทิศเหนือ
ถึงหลักเขตที่ ๑๘ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๕ สายร้อยเอ็ด
- สุรินทร์ ตรง กม. ๑.๔๗๐ ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๘ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตก ถึงหลักเขตที่
๑๙ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๒๕ สายร้อยเอ็ด - สุรินทร์
ตรง กม. ๑.๖๒๐ ไปทางทิศตะวันตก ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๖๕๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๑๙ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ถึงหลักเขตที่ ๒๐ ซึ่งตั้งอยู่ริมทางหลวงจังหวัด สายร้อยเอ็ด - วาปีปทุม
ฟากตะวันตก ตรง กม. ๐.๖๐๐
จากหลักเขตที่ ๒๐ เป็นเส้นตรงไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
ถึงหลักเขตที่ ๒๑ ซึ่งตั้งอยู่ห่างจากศูนย์กลางทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖
สายร้อยเอ็ด - มหาสารคาม ตรง กม. ๑๑๘.๘๘๕ ไปทางทิศใต้ ตามแนวเส้นตั้งฉาก ๒๐๐ เมตร
จากหลักเขตที่ ๒๑ เป็นเส้นขนานกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๖
สายร้อยเอ็ด  มหาสารคาม ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ถึงหลักเขตที่ ๒๒
ซึ่งตั้งอยู่ริมห้วยเหนือฝั่งตะวันตก
จากหลักเขตที่ ๒๒ เลียบตามริมห้วยเหนือฝั่งตะวันตกไปทางทิศเหนือ
บรรจบหลักเขตที่ ๑
ดังปรากฏในแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ตามเส้นแนวเขตที่กล่าวไว้ในมาตรานี้
ให้มีหลักย่อยปักไว้เพื่อแสดงแนวเขตตามสมควร

มาตรา ๔ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ถนอม  กิตติขจร
นายกรัฐมนตรี

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด
พ.ศ. ๒๕๐๙

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากท้องถิ่นทั้งในเขตและนอกเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด จังหวัดร้อยเอ็ด
ได้เจริญขึ้น และมีชุมนุมชนอยู่หนาแน่น จึงสมควรขยายเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด
จังหวัดร้อยเอ็ด เพื่อประโยชน์ในการบริหารและการทะนุบำรุงท้องถิ่นต่อไป

ปิติวรรณ/ปรับปรุง
๙ มีนาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๘ มีนาคม ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๘๓/ตอนที่ ๒๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๗/๕ มีนาคม ๒๕๐๙