กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในมาตรา 17 แห่งพระราชบัญญัติการพนัน พ.ศ. 2478 (Update ณ วันที่ 02/04/2483)

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในมาตรา ๑๗
แห่ง
พระราชบัญญัติการพนัน
พ.ศ.๒๔๗๘[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗ แห่งพระราชบัญญัติการพนัน
พ.ศ.๒๔๗๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๒]  ให้เจ้าพนักงานต่อไปนี้เป็นเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตเล่นการพนันตามบัญชี
ข.
ท้ายพระราชบัญญัติหรือการเล่นอื่นใดซึ่งได้มีกฎกระทรวงระบุเพิ่มเติมไว้ตามความในมาตรา
๔ หรือใบอนุญาตจัดให้มีการแถมพกหรือรางวัลด้วยการเสี่ยงโชคโดยวิธีใด ๆ
ในการประกอบกิจการค้าหรืออาชีพตามความในมาตรา ๘
(๑) ในจังหวัดพระนครและธนบุรี นายตำรวจชั้นสัญญาบัตรประจำท้องที่ผู้มีตำแหน่งตั้งแต่รองสารวัตรหรือเทียบเท่ารองสารวัตรขึ้นไป
(๒) ในจังหวัดอื่น
นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรีกรมการอำเภอท้องที่

ข้อ ๒  กำหนดอายุใบอนุญาตสำหรับการเล่นหมายเลข ๑
ถึง ๑๕, ๑๗, ๑๙, ๒๑, ๒๒ และ ๒๔ ในบัญชี ข. นั้น จะต้องไม่เกินวันหนึ่ง
และในวันหนึ่งๆ ที่ออกใบอนุญาตนั้นจักต้องอยู่ภายในกำหนดเวลาดังต่อไปนี้
(๑) การเล่นหมายเลข ๑, ๒, ๔ และ ๒๔ ตั้งแต่เวลา ๗ ถึง ๑๙
นาฬิกา
(๒) การเล่นหมายเลข ๓ ตั้งแต่เวลา ๑๒ ถึง ๒๔ นาฬิกา
(๓) การเล่นหมายเลข ๕ ถึง ๑๕ ตั้งแต่เวลา ๗ ถึง ๒๔ นาฬิกา
(๔) การเล่นหมายเลข ๑๗ และ ๑๙ ตั้งแต่เวลา ๑๓ ถึง ๒๐ นาฬิกา
(๕) การเล่นหมายเลข ๒๑ และ ๒๒ ตั้งแต่เวลา ๑๘ ถึง ๒๔
นาฬิกาในวันธรรมดา และตั้งแต่เวลา ๑๒ ถึง ๒๔ นาฬิกาในวันอาทิตย์
กำหนดอายุใบอนุญาตสำหรับการเล่นหมายเลข ๑๖, ๑๘ และ ๒๐
ในบัญชี ข. นั้น สำหรับการจำหน่ายสลาก ให้นับตั้งแต่วันออกใบอนุญาตจนถึงเวลาออกสลาก
ถ้ากำหนดการออกสลากไว้หลายคราวจนถึงเวลาออกสลากครั้งสุดท้าย
และการออกสลากคราวเดียวหรือหลายคราวนั้น ถ้าทำในประเทศสยามจักต้องตกอยู่ในระหว่างเวลา
๗ กับ ๒๔ นาฬิกาในวันที่กำหนดไว้
อายุใบอนุญาตสำหรับการเล่นหมายเลข ๒๓ ในบัญชี ข. นั้น
เป็นเวลาเดือนหนึ่งนับจากวันออกใบอนุญาต และวันหนึ่ง ๆ
ในเดือนหนึ่งนั้นมีกำหนดให้เล่นได้ตั้งแต่เวลา ๗ ถึง ๒๔ นาฬิกา
กำหนดอายุใบอนุญาตสำหรับการเล่นที่กล่าวไว้ในมาตรา ๘
ให้นับแต่วันที่เจ้าพนักงานออกใบอนุญาตให้จนถึงเวลาที่เจ้าพนักงานกำหนดให้ตามที่เห็นสมควร
และการออกสลากคราวเดียวหรือหลายคราว ถ้าจะพึงมีจักต้องตกอยู่ระหว่างเวลา ๗ กับ ๒๔
นาฬิกาแห่งวันที่กำหนดไว้

ข้อ ๓  การเล่นหมายเลข ๕ ถึง ๑๕ ในบัญชี ข. นั้น
ให้ออกใบอนุญาตได้เฉพาะในงานรื่นเริงสาธารณะหรืองานนักขัตตฤกษ์
หรือในโอกาสพิเศษอื่นเท่านั้น

ข้อ ๔  ในการเล่นหมายเลข ๑๗ และ ๑๙ ในบัญชี ข.
นั้นผู้รับใบอนุญาตจะต้องทำรายงานจำนวนยอดเงินรายรับก่อนหักรายจ่ายหรือยอดเงินรายรับเป็นจำนวนสุทธิ
แล้วแต่กรณีในวันหนึ่งๆ ยื่นต่อเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตในวันรุ่งขึ้นทุกวัน
ในการล่นหมายเลข ๑๖, ๑๘ และ ๒๐ ในบัญชี ข. นั้น เมื่อใดเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตเรียกร้อง
ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นบัญชีรายการแสดงจำนวนเงินยอดราคาสลากซึ่งมีผู้รับซื้อ
ในการเล่นหมายเลข ๑๖ และ ๑๘ ในบัญชี ข. นั้น
ให้ผู้รับใบอนุญาตแจ้งต่อเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตให้ทราบสถานที่ วัน
และเวลาที่จะออกสลากอย่างน้อย ๓ วันก่อนวันออกสลาก และให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตให้หลักฐานไว้เป็นสำคัญว่าได้รับแจ้งความนั้นแล้ว
ให้เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตมีอำนาจตรวจบัญชีของผู้รับใบอนุญาตการเล่นหมายเลข
๑๖ ถึง ๒๐ ในบัญชี ข. ได้

ข้อ ๕[๓] 
ให้ผู้รับใบอนุญาตเสียภาษีตามความในมาตรา ๑๖ โดยอัตราดังนี้
ก. ในจังหวัดพระนครและธนบุรี       ร้อยละ ๑๐
ข. ในจังหวัดอื่น                        ร้อยละ ๒.๕

ข้อ ๖  การเล่นไพ่บริดซ์
ในระหว่างสมาชิกของสมาคมเดียวกัน อันเป็นสมาคมที่ได้จดทะเบียนแล้ว หรือระหว่างบุคคลในครอบครัวเดียวกันให้เล่นได้โดยไม่ต้องมีใบอนุญาต
แต่มิให้ผู้จัดให้มีการเล่น หรือเจ้าบ้าน หรือสมาคม
แล้วแต่กรณีรับผลประโยชน์ในทางตรงหรือทางอ้อมจากการเล่นนั้น

ข้อ ๗  การเล่นบิลเลียด
หรือการเล่นอย่างอื่นทำนองเดียวกัน และมิใช่เป็นการเล่นที่ต้องห้าม เพื่อความรื่นเริงในเคหะสถาน
หรือในสถาน สมาคม ให้เล่นได้โดยไม่ต้องมีใบอนุญาต แต่มิให้พนันกัน และมิให้ผู้จัดให้มีการเล่น
หรือเจ้าบ้าน หรือสมาคม แล้วแต่กรณีรับผลประโยชน์ในทางตรงหรือทางอ้อมจากการเล่นนั้น
เว้นแต่ถ้าเป็นสมาคมจะเก็บค่าเกมก็ได้ แต่อย่าให้เกินสมควร

ข้อ ๘ 
เจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาตอาจผ่อนผันการอนุญาตให้เพี้ยนไปจากที่บังคับไว้
โดยวางเงื่อนไขให้หย่อนหรือยิ่งกว่าที่กำหนดไว้ได้
แต่เฉพาะเมื่อได้รับอนุญาตจากกระทรวงมหาดไทยแล้ว

ข้อ ๙  ค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาตมีกำหนดดังนี้

ชื่อการเล่น

อัตราเงิน

๑. การเล่นซึ่งให้สัตว์ต่อสู้หรือแข่งขันกัน

(ก)[๔]
  แข่งม้า

ในจังหวัดพระนครและธนบุรี เที่ยวละ ๕ บาท
ในจังหวัดอื่น
  เที่ยวละ ๑ บาท

(ข) การแข่งขันสัตว์อย่างอื่น นอกจากม้า

        เที่ยวละ
                     ๑
  บาท

(ค) ให้สัตว์ต่อสู้กันนอกจากหมาย (ฆ)

        วันละ
                     ๑๐
  บาท

(ฆ) ชนโค กระบือ แพะ แกะ

        วันละ
                     ๒๐
  บาท

๒. วิ่งวัวคน

        วันละ
                       ๕
  บาท

๓. มวยชก มวยปล้ำ

        วันละ
                     ๒๐
  บาท

๔. แข่งเรือพุ่ง แข่งเรือล้อ

        วันละ
                       ๕
  บาท

๕. ชี้รูป

        วง
  ๑ วันละ              ๑๐
  บาท

๖. โยนห่วง

        วง
  ๑ วันละ                ๕
  บาท

๗. โยนสตางค์หรือวัตถุใดลงในภาชนะต่างๆ

        วง
  ๑ วันละ              ๑๐
  บาท

๘. ตกเบ็ด

        วง
  ๑ วันละ              ๒๐
  บาท

๙. จับสลากโดยวิธีใดๆ

        วง
  ๑ วันละ              ๑๐
  บาท

๑๐. ยิงเป้า

        วง
  ๑ วันละ                ๕
  บาท

๑๑. ปาหน้าคน ปาสัตว์ หรือสิ่งใดๆ

        วง
  ๑ วันละ                ๕
  บาท

๑๒. เต๋าข้ามด่าน

        วง
  ๑ วันละ              ๒๐
  บาท

๑๓. หมากแกว

        วง
  ๑ วันละ              ๑๐
  บาท

๑๔. หมากหัวแดง

        วง
  ๑ วันละ              ๑๐
  บาท

๑๕. ปิงโก

        วง
  ๑ วันละ              ๒๐
  บาท

๑๖. สลากกินแบ่ง สลากกินรวบ
  หรือการเล่นอย่างใดที่เสี่ยงโชค

        ครั้งหนึ่ง
                  ๒๐
  บาท

๑๗.[๕]
  โตแตไลเซเตอร์

ในจังหวัดพระนครและธนบุรีวันละ ๑๐๐ บาท
ในจังหวัดอื่นวันละ ๑๐ บาท

๑๘. สวีป

        ครั้งหนึ่ง
                  ๒๐
  บาท

๑๙. บุ๊กเมกิง

        วันละ
                   ๑๐๐
  บาท

๒๐. ขายสลากกินแบ่ง สลากกินรวบ หรือสวีป 
ซึ่งไม่ได้ออกในประเทศสยาม

        ครั้งหนึ่ง
                  ๒๐
  บาท

๒๑. ไพ่ต่าง ๆ
 ไพ่โป๊กเก้อร์ ไพ่เผ[๖]

        วง
  ๑ วันละ                ๖
  บาท
        วง
  ๑ วันละ              ๑๒
  บาท

๒๒. ดวด

        วง
  ๑ วันละ                ๖
  บาท

๒๓. บิลเลียด

โต๊ะหนึ่งเดือนละ ๑๐ บาท
  ค่าใบอนุญาตเก็บเป็นรายเดือน

๒๔. ข้องอ้อย

        วง
  ๑ วันละ              ๑๐
  บาท

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๗๘
ธำรงนาวาสวัสดิ์
รักษาการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติการพะนัน
พุทธศักราช ๒๔๗๘ (ฉบับที่ ๔)[๗]

กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติการพนัน
พุทธศักราช ๒๔๗๘ และพระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๗๘ (ฉบับที่ ๖)[๘]

กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระบัญญัติการพนัน
พุทธศักราช ๒๔๗๘ (ฉบับที่ ๗)[๙]

คณิตา/ผู้จัดทำ
๑๔ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๒/ตอนที่ -/หน้า ๒๐๑๖/๑ กุมภาพันธ์ ๒๔๗๘

[๒] ข้อ ๑
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระบัญญัติการพนัน พุทธศักราช ๒๔๗๘
(ฉบับที่ ๗)

[๓] ข้อ ๕
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติการพนัน พุทธศักราช
๒๔๗๘ และพระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๗๘ (ฉบับที่ ๖)

[๔] ข้อ ๙
หมายเลข ๑ (ก) แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติการพนัน พุทธศักราช ๒๔๗๘ และพระราชบัญญัติการพนัน
(ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๗๘ (ฉบับที่ ๖)

[๕] ข้อ ๙
หมายเลข ๑๗ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติการพนัน
พุทธศักราช ๒๔๗๘ และพระราชบัญญัติการพนัน (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๗๘ (ฉบับที่ ๖)

[๖] ข้อ ๙ หมายเลข
๒๑ วรรคสอง เพิ่มโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติการพะนัน
พุทธศักราช ๒๔๗๘ (ฉบับที่ ๔)

[๗] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๔/ตอนที่ -/หน้า ๑๐๗๗/๑๓ กันยายน ๒๔๘๐

[๘] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๖/ตอนที่ -/หน้า ๒๐๕๔/๑ มกราคม ๒๔๘๒

[๙] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๗/ตอนที่ -/หน้า ๒๘/๒ เมษายน ๒๔๘๓