atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
กฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2498) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. 2493

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๔๙๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๐ แห่งกฎกระทรวง
(พ.ศ. ๒๔๙๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๔๙๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๐ 
ค่าธรรมเนียมในการออกใบสำคัญประจำตัวหรือการต่ออายุใบสำคัญประจำตัวตามความในมาตรา
๑๑ นอกจากผู้ที่ได้รับการผ่อนผัน หรือยกเว้น ตามพระราชบัญญัตินี้
ให้เรียกเก็บในอัตรา ดังต่อไปนี้
ก.
คนต่างด้าวซึ่งไม่มีใบสำคัญประจำตัว หรือคนต่างด้าวซึ่งใบสำคัญประจำตัวขาดต่ออายุ
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบสำคัญประจำตัว หรือการต่ออายุใบสำคัญประจำตัว
แล้วแต่กรณี เป็นเงิน ๔๐๐ บาท
และให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบสำคัญประจำตัวสำหรับปีต่อ ๆ ไปในอัตรา ดังต่อไปนี้
๑.
ชนิดที่หนึ่ง เป็นเงินสองร้อยบาท
๒.
ชนิดที่สอง เป็นเงินแปดร้อยบาท
ข.
คนต่างด้าวซึ่งมีใบสำคัญประจำตัว และได้ต่ออายุใบสำคัญประจำตัวถูกต้องแล้ว
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการต่ออายุใบสำคัญประจำตัวในอัตรา ดังต่อไปนี้
๑.
ชนิดที่หนึ่ง เป็นเงินสองร้อยบาท
๒.
ชนิดที่สอง เป็นเงินแปดร้อยบาท
ให้ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวเสียค่าธรรมเนียมโดยปิดแสตมป์อากรที่ใบสำคัญประจำตัวในหน้าซึ่งกำหนดไว้และให้นายทะเบียนปรุแสตมป์อากร
พร้อมด้วยลงวัน เดือน ปี ในเวลานั้นด้วย

ข้อ
๒  ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑
แห่งกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๔๙๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.
๒๔๙๓ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๔๙๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๑ 
การออกใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนฉบับเดิมที่ชำรุด หรือสูญหาย ตามความในมาตรา
๑๑ ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมหนึ่งร้อยบาท ในการเสียค่าธรรมเนียมตามข้อนี้ ให้นำความในข้อ
๑๐ วรรคท้ายมาใช้บังคับโดยอนุโลม

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑
ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๘
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือโดยที่การเรียกเก็บเงินค่าธรรมเนียมคนต่างด้าวตามอัตรา
ซึ่งกำหนดไว้ในกฎกระทรวงฯ พ.ศ. ๒๔๙๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๔๙๕ ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ นั้น
เมื่อเทียบเคียงกับประเทศเพื่อนบ้านใกล้เคียงแล้วนับว่าเก็บในอัตราสูงมาก
สมควรลดอัตราค่าธรรมเนียมการขอรับใบสำคัญประจำตัว การต่ออายุใบสำคัญประจำตัว
และการขอรับใบแทนใบสำคัญประจำตัวฉบับเดิมที่ชำรุด หรือสูญหายเสียใหม่
โดยเรียกเก็บในอัตราพอสมควร
เพื่อให้คนต่างด้าวจำนวนมากได้มีโอกาสและสามารถชำระค่าธรรมเนียมได้โดยไม่พยายามหลีกเลี่ยง
หรือฝ่าฝืนกฎหมาย ในการนี้จำต้องแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงฯ เพื่อกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมในการเรียกเก็บจากคนต่างด้าวขึ้นใหม่

ดลธี/ผู้จัดทำ
๗ มกราคม ๒๕๕๔

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๗ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๓/ตอนที่ ๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๒ มกราคม ๒๔๙๙
กฎกระทรวง ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2497) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. 2493

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๔๙๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๕
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ในกรณีที่แจ้งย้ายภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ชั่วคราวเป็นหนังสือ
ให้ทำตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายกฎกระทรวงนี้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๙๗
พลเรือโท สุนาวินวิวัฒ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑. แบบคำร้องแจ้งย้ายภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ชั่วคราว

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ดลธี/ผู้จัดทำ
๗
มกราคม ๒๕๕๔

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๗ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๑/ตอนที่ ๗๔/หน้า ๑๗๒๑/๑๖ พฤศจิกายน ๒๔๙๗
กฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2495) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. 2493

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๔๙๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๔๙๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๕ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๐ แห่งกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๔๙๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๐ 
การเรียกเก็บค่าธรรมเนียมในการออกใบสำคัญประจำตัว
หรือต่ออายุใบสำคัญประจำตัว ตามความในมาตรา ๑๑ นั้น
ให้เรียกเก็บแต่ผู้ได้รับใบสำคัญประจำตัวแล้วทุกคนนอกจากผู้ได้รับการยกเว้นตามพระราชบัญญัตินี้
ในอัตราดังนี้
ก.
ชนิดที่หนึ่ง เป็นเงินสี่ร้อยบาท
ข.
ชนิดที่สอง เป็นเงินหนึ่งพันแปดร้อยบาท
ให้ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวเสียค่าธรรมเนียมโดยปิดแสตมป์อากรที่ใบสำคัญประจำตัวในหน้าซึ่งกำหนดไว้ให้
และให้นายทะเบียนขีดฆ่าแสตมป์อากร พร้อมด้วยลง วัน เดือน ปี ในเวลานั้นด้วย

ข้อ ๒ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑ แห่งกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๔๙๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๑ 
การออกใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนฉบับเดิมที่ชำรุดหรือสูญหาย
ตามความในวรรคท้ายแห่งมาตรา ๑๑ นั้น ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมสองร้อยบาท
การเสียค่าธรรมเนียมในข้อนี้นั้น ให้ปิดแสตมป์อากร ดังกล่าวในข้อ ๑๐ วรรคท้าย

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๓
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๙๕
พล ต.ท. ผ.  ศรียานนท์
ลงนามแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

ดลธี/ผู้จัดทำ
๖ มกราคม ๒๕๕๔

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๗ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๙/ตอนที่ ๑๑/หน้า ๑๓๒/๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๔๙๕
กฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2493) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช 2479 และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ 3) พุทธศักราช 2481

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๔๙๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียน
คนต่างด้าว พุทธศักราช
๒๔๗๙
และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช
๒๔๘๑[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ และมาตรา ๗
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑. 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๔
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช
๒๔๗๙ และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ ลงวันที่
๒๐ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๒ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๔  ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบสำคัญประจำตัวดังนี้
(ก) ชนิดที่ ๑ เป็นเงินยี่สิบบาท
(ข) ชนิดที่ ๒ เป็นเงินแปดสิบบาท
ให้ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวเสียค่าธรรมเนียมโดยปิดแสตมป์อากรที่ใบสำคัญประจำตัวในหน้าซึ่งกำหนดไว้สำหรับปิดรูปถ่าย
ในเวลาที่พนักงานเจ้าหน้าที่ออกให้ และต้องให้พนักงานเจ้าหน้าที่ประทับตราฆ่าแสตมป์อากรและลงวันเดือนปีในเวลานั้น

ข้อ ๒. 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๙
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช
๒๔๗๙ และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ ลงวันที่ ๒๐
เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๙  การออกใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนใบที่สูญหายนั้น
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมห้าบาท และการเสียค่าธรรมเนียมให้ปฏิบัติตามความในข้อ ๔
แห่งกฎกระทรวงนี้โดยอนุโลม

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๓
ม.  พรหมโยธี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

ดลธี/ผู้จัดทำ
๖ มกราคม ๒๕๕๔

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๗ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๗/ตอนที่ ๓๑/หน้า ๕๔๖/๓๐ พฤษภาคม ๒๔๙๓
กฎกระทรวง ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2493) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช 2479

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๔๙๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
พุทธศักราช ๒๔๗๙[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๒
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช
๒๔๗๙ ลงวันที่ ๙ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๒ 
ให้สารวัตรสถานีตำรวจนครบาลประจำท้องที่ เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่
สำหรับเขตจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี และให้ผู้บังคับกองหรือหัวหน้าสถานีตำรวจภูธรอำเภอประจำท้องที่
เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่
สำหรับในเขตจังหวัดอื่นนอกจากจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๙๓
ม.  พรหมโยธี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

ดลธี/ผู้จัดทำ
๖ มกราคม ๒๕๕๔

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๗ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๗/ตอนที่ ๑๙/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑ เมษายน ๒๔๙๓
กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช 2479 และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ 3) พุทธศักราช 2481 (ฉบับ Update ณ วันที่ 03/12/2489) (ฉบับที่ 2)

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
พุทธศักราช ๒๔๗๙
และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๘ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ และมาตรา ๗
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ให้ยกเลิกความในข้อ ๗
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช
๒๔๗๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๗  รูปถ่ายของคนต่างด้าวที่จะต้องส่งตามความในมาตรา
๘ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙
ซึ่งได้แก้ไขโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑
นั้น ต้องเป็นรูปถ่ายครึ่งตัว หน้าตรง ไม่สวมหมวกเห็นได้ชัดเจนเหมือนตัวจริงขณะนั้น
และให้มีขนาดกว้าง ๔ เซนติเมตร ยาว ๖ เซนติเมตร ๓ รูป

ข้อ
๒  ใบสำคัญประจำตัวนั้น กำหนดอายุเป็น
๒ ชนิด ดังนี้
(ก)
ชนิดที่หนึ่ง ใช้ได้หนึ่งปี
(ข)
ชนิดที่สอง ใช้ได้ห้าปี
ทั้งนี้
นับแต่วันที่ออกใบสำคัญประจำตัวให้

ข้อ
๓  ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัว
จะขอรับใบสำคัญประจำตัวชนิดหนึ่งชนิดใดตามที่กล่าวในข้อ ๒ แห่งกฎนี้ก็ได้

ข้อ
๔[๒]  ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในการออกใบสำคัญดังนี้
(ก)
ชนิดที่หนึ่ง เป็นเงินแปดบาท
(ข)
ชนิดที่สอง เป็นเงินสามสิบสองบาท
ให้ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวเสียเงินค่าธรรมเนียมโดยปิดแสตมป์อากรราคาดวงละสี่บาทที่ใบสำคัญประจำตัวในหน้าซึ่งกำหนดไว้สำหรับปิดรูปถ่าย
ในเวลาที่พนักงานเจ้าหน้าที่ออกให้ และต้องให้พนักงานเจ้าหน้าที่ประทับตราฆ่าแสตมป์อากรและลงวัน
เดือน ปีในเวลานั้น

ข้อ
๕  การขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว
จะขอต่ออายุเป็นใบสำคัญประจำตัวชนิดหนึ่งชนิดใดตามที่กล่าวในข้อ ๒ แห่งกฎนี้ก็ได้

ข้อ
๖  การต่ออายุใบสำคัญประจำตัว
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมตามชนิดใบสำคัญประจำตัวที่ขอต่ออายุ
และการเสียค่าธรรมเนียมให้ปฏิบัติตามความในข้อ ๔ แห่งกฎนี้

ข้อ
๗ 
ใบสำคัญประจำตัวซึ่งได้ออกให้ก่อนวันใช้พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ หรือซึ่งยังมิได้กำหนดอายุตามกฎกระทรวงนี้
ให้มีอายุใช้ได้ต่อไปอีกหกสิบวัน นับแต่วันประกาศใช้กฎกระทรวงนี้
ใบสำคัญประจำตัวที่กล่าวนี้
เมื่อหมดอายุจะต้องขอต่ออายุใหม่ และในกรณีเช่นนี้ให้นำความในข้อ ๔ ข้อ ๕ และ ข้อ
๖ แห่งกฎนี้มาใช้บังคับ

ข้อ
๘  การขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว
ให้ทำตามแบบ ท.ต. ๘ ท้ายกฎนี้

ข้อ
๙  การออกใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนใบที่สูญหายนั้น
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมหนึ่งบาท และการเสียค่าธรรมเนียมให้ปฏิบัติตามความในข้อ ๔
แห่งกฎนี้โดยอนุโลม

กฎให้ไว้ ณ วันที่
๒๐ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๒
พิบูลสงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
คำร้องขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว (แบบ ท.ต. ๘)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่
๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑[๓]

เอกฤทธิ์/ผู้จัดทำ
๒๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๖/-/หน้า ๔๖๒/๒๔ เมษายน ๒๔๘๒

[๒] ข้อ ๔ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ ๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑

[๓] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๗๗/หน้า ๖๔๖/๓ ธันวาคม ๒๔๘๙
กฎกระทรวงมหาดไทย (ฉบับที่ 2) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ 3) พุทธศักราช 2481

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย
(ฉบับที่ ๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียน
คนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓)
พุทธศักราช ๒๔๘๑[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ และมาตรา ๗
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๔ แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙
และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ ลงวันที่ ๒๐ เมษายน
๒๔๘๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๔  ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในการออกใบสำคัญดังนี้
(ก) ชนิดที่หนึ่ง เป็นเงินแปดบาท
(ข) ชนิดที่สอง เป็นเงินสามสิบสองบาท
ให้ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวเสียเงินค่าธรรมเนียมโดยปิดแสตมป์อากรราคาดวงละสี่บาทที่ใบสำคัญประจำตัวในหน้าซึ่งกำหนดไว้สำหรับปิดรูปถ่าย
ในเวลาที่พนักงานเจ้าหน้าที่ออกให้
และต้องให้พนักงานเจ้าหน้าที่ประทับตราฆ่าแสตมป์อากรและลงวัน เดือน ปีในเวลานั้น

ข้อ ๒ 
ให้ใช้กฎนี้ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม พุทธศักราช ๒๔๙๐ เป็นต้นไป

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ พฤศจิกายน พุทธศักราช ๒๔๘๙
ช.  เชวงศักดิ์สงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

ดลธี/ผู้จัดทำ
๖ มกราคม ๒๕๕๔

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๓/ตอนที่ ๗๗/หน้า ๖๔๖/๓ ธันวาคม ๒๔๘๙
กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช 2479 และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ 3) พุทธศักราช 2481

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
พุทธศักราช ๒๔๗๙
และพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๘ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ และมาตรา ๗
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ให้ยกเลิกความในข้อ ๗
แห่งกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช
๒๔๗๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๗  รูปถ่ายของคนต่างด้าวที่จะต้องส่งตามความในมาตรา
๘ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙
ซึ่งได้แก้ไขโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑
นั้น ต้องเป็นรูปถ่ายครึ่งตัว หน้าตรง ไม่สวมหมวกเห็นได้ชัดเจนเหมือนตัวจริงขณะนั้น
และให้มีขนาดกว้าง ๔ เซนติเมตร ยาว ๖ เซนติเมตร ๓ รูป

ข้อ
๒  ใบสำคัญประจำตัวนั้น กำหนดอายุเป็น
๒ ชนิด ดังนี้
(ก)
ชนิดที่หนึ่ง ใช้ได้หนึ่งปี
(ข)
ชนิดที่สอง ใช้ได้ห้าปี
ทั้งนี้
นับแต่วันที่ออกใบสำคัญประจำตัวให้

ข้อ
๓  ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัว
จะขอรับใบสำคัญประจำตัวชนิดหนึ่งชนิดใดตามที่กล่าวในข้อ ๒ แห่งกฎนี้ก็ได้

ข้อ
๔  ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบสำคัญประจำตัวดังนี้
(ก)
ชนิดที่หนึ่ง เป็นเงินสี่บาท
(ข)
ชนิดที่สอง เป็นเงินสิบหกบาท
ให้ผู้ร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวเสียค่าธรรมเนียมโดยปิดแสตมป์อากรดวงละสี่บาทที่ใบสำคัญประจำตัวในหน้าซึ่งกำหนดไว้สำหรับปิดรูปถ่าย
ในเวลาที่พนักงานเจ้าหน้าที่ออกให้
และต้องให้พนักงานเจ้าหน้าที่ประทับตราฆ่าแสตมป์อากรและลงวันเดือนปีในเวลานั้น

ข้อ
๕  การขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว
จะขอต่ออายุเป็นใบสำคัญประจำตัวชนิดหนึ่งชนิดใดตามที่กล่าวในข้อ ๒ แห่งกฎนี้ก็ได้

ข้อ
๖  การต่ออายุใบสำคัญประจำตัว
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมตามชนิดใบสำคัญประจำตัวที่ขอต่ออายุ
และการเสียค่าธรรมเนียมให้ปฏิบัติตามความในข้อ ๔ แห่งกฎนี้

ข้อ
๗ 
ใบสำคัญประจำตัวซึ่งได้ออกให้ก่อนวันใช้พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
(ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๑ หรือซึ่งยังมิได้กำหนดอายุตามกฎกระทรวงนี้
ให้มีอายุใช้ได้ต่อไปอีกหกสิบวัน นับแต่วันประกาศใช้กฎกระทรวงนี้
ใบสำคัญประจำตัวที่กล่าวนี้
เมื่อหมดอายุจะต้องขอต่ออายุใหม่ และในกรณีเช่นนี้ให้นำความในข้อ ๔ ข้อ ๕ และ ข้อ
๖ แห่งกฎนี้มาใช้บังคับ

ข้อ
๘  การขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว
ให้ทำตามแบบ ท.ต. ๘ ท้ายกฎนี้

ข้อ
๙  การออกใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนใบที่สูญหายนั้น
ให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมหนึ่งบาท และการเสียค่าธรรมเนียมให้ปฏิบัติตามความในข้อ ๔
แห่งกฎนี้โดยอนุโลม

กฎให้ไว้ ณ วันที่
๒๐ เมษายน พุทธศักราช ๒๔๘๒
พิบูลสงคราม
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
คำร้องขอต่ออายุใบสำคัญประจำตัว (แบบ ท.ต. ๘)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ดลธี/ผู้จัดทำ
๖ มกราคม ๒๕๕๔

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๗ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๖/-/หน้า ๔๖๒/๒๔ เมษายน ๒๔๘๒
กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช 2479

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
พุทธศักราช ๒๔๗๙[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้อธิบดีกรมตำรวจเป็นนายทะเบียนมีหน้าที่ควบคุมการทะเบียนคนต่างด้าวทั่วราชอาณาจักร

ข้อ ๒ 
ให้นายอำเภอเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่เฉพาะในเขตท้องที่อำเภอนั้น ๆ

ข้อ ๓ 
ผู้ใดจะขอรับใบสำคัญประจำตัว หรือแจ้งเรื่องคนต่างด้าวอายุต่ำกว่า ๑๒
ปีบริบูรณ์ซึ่งมีอยู่ในปกครองหรือนำเข้ามา ให้ทำตามแบบ ท.ต. ๑, ๒ หรือ ๓ ท้ายกฎนี้
แล้วแต่กรณี ยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่

ข้อ ๔ 
ภายใต้บังคับแห่งข้อ ๕
ในท้องถิ่นใดที่ได้ใช้พระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๗๙
แล้ว ให้นายทะเบียนท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาล พุทธศักราช
๒๔๗๙ เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ผู้รับแจ้งในกรณีตามข้อ ๕ แห่งกฎนี้
และให้ถือว่าการแจ้งตามพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎรในเขตเทศบาล พุทธศักราช ๒๔๗๙
เป็นการแจ้งตามข้อ ๕ แห่งกฎนี้ด้วย
เมื่อได้แสดงใบสำคัญประจำตัวตามที่พระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช
๒๔๗๙ บังคับไว้ แล้วแต่กรณี

ข้อ ๕ 
ผู้ใดจะแจ้งการเกิด การตาย การย้ายที่อยู่ แจ้งชื่อบุตร
หรือแจ้งการเปลี่ยนสัญชาติ ให้แจ้งรายการตามแบบต่อไปนี้ ยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่
เว้นแต่การแจ้งการตายในท้องถิ่นที่ไม่มีเทศบาลนอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรีจะแจ้งต่อกำนันท้องที่ก็ได้
(ก) การเกิด การตาย
ให้แจ้งตามแบบของกรมการอำเภอหรือนายทะเบียนท้องถิ่นที่ใช้อยู่ในเขตนั้น
(ข) การย้ายที่อยู่
ให้แจ้งตามแบบของกรมการอำเภอหรือนายทะเบียนท้องถิ่นที่ใช้อยู่ในจังหวัดพระนครและธนบุรี
(ค) การแจ้งชื่อบุตรให้แจ้งตามแบบ ท.ต. ๔
การแจ้งการเปลี่ยนสัญชาติให้แจ้งตามแบบ ท.ต. ๕ ท้ายกฎนี้

ข้อ ๖ 
ใบสำคัญประจำตัว ให้ทำเป็นเล่มขนาดกว้าง ๑๐ เซนติเมตร ยาว ๑๔ เซนติเมตร
ติดรูปถ่ายของผู้ถือประทับตราพนักงานเจ้าหน้าที่คาบต่อ
และมีข้อความในใบสำคัญประจำตัวตามแบบท้ายกฎนี้

ข้อ ๗ 
รูปถ่ายของคนต่างด้าวที่จะต้องส่งตามความในมาตรา ๘
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พุทธศักราช ๒๔๗๙ นั้น
ต้องเป็นรูปถ่ายหน้าตรงครึ่งตัว ไม่สวมหมวก ให้เห็นชัดเจนเหมือนตัวจริงขณะนั้น
และให้มีขนาดกว้าง ๔ เซนติเมตร ยาว ๖ เซนติเมตร ๔ รูป

ข้อ ๘ 
รูปถ่ายในใบสำคัญประจำตัวจะต้องเปลี่ยนใหม่ทุกระยะ ๕ ปี
นับแต่วันออกใบสำคัญประจำตัวสำหรับผู้นั้นและให้ส่งมอบรูปถ่ายพร้อมด้วยใบสำคัญประจำตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในท้องถิ่นตามแบบ
ท.ต. ๖ ท้ายกฎนี้ เพื่อให้พนักงานเจ้าหน้าที่จัดการปิดให้ใหม่

ข้อ ๙ 
ในกรณีที่ใบสำคัญประจำตัวสูญหาย การขอรับใหม่ ให้ทำตามแบบ ท.ต. ๗ ท้ายกฎนี้
ยื่นต่อพนักงานเจ้าหน้าที่พร้อมด้วยรูปถ่าย

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๙ กันยายน 
พุทธศักราช ๒๔๘๐
ศรีเสนา
สั่งราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑. คำร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว (แบบ ท.ต. ๑)
๒. ใบแจ้งความคนต่างด้าวอายุต่ำกว่า ๑๒ ปีบริบูรณ์
ซึ่งมีอยู่ในปกครองหรือนำเข้ามา (แบบ ท.ต. ๒)
๓. คำร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวให้แก่ผู้เยาว์
หรือผู้เสมือนไร้ความสามารถ หรือผู้ไร้ความสามารถ (แบบ ท.ต. ๓)
๔. ใบแจ้งชื่อบุตรของคนต่างด้าว (แบบ ท.ต. ๔)
๕. ใบแจ้งการเปลี่ยนสัญชาติ (แบบ ท.ต. ๕)
๖. คำร้องเรื่องส่งมอบรูปถ่ายใหม่ (แบบ ท.ต. ๖)
๗. คำร้องขอรับใบสำคัญประจำตัวใหม่แทนใบที่สูญหาย (แบบ ท.ต.
๗)
๘. ใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ดลธี/ผู้จัดทำ
๖ มกราคม ๒๕๕๔

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๗ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๕๔/-/หน้า ๑๐๘๒/๑๓ กันยายน ๒๔๘๐
ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง แต่งตั้งนายทะเบียนตามพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. 2493

ประกาศกระทรวงมหาดไทย

ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง
แต่งตั้งนายทะเบียนตามพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓

อาศัยอำนาจตามมาตรา ๒๕ ประกอบมาตรา ๔ บทนิยามคำว่า นายทะเบียน แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๔๙๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้ยกเลิก
(๑) ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง
แต่งตั้งนายทะเบียนตามพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ ลงวันที่ ๑๒
ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๓
(๒) ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง
แต่งตั้งนายทะเบียนตามพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ ลงวันที่ ๒๕
ตุลาคม พ.ศ. ๒๔๙๗

ข้อ ๒  ให้แต่งตั้งผู้ดำรงตำแหน่งต่อไปนี้เป็นนายทะเบียนและมีอำนาจหน้าที่ตามท้องที่ที่กำหนด
ดังนี้
(๑) ให้ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ
เป็นนายทะเบียนมีอำนาจหน้าที่ทั่วราชอาณาจักร
(๒) ส่วนกลาง
ให้ผู้กำกับการที่ทำหน้าที่หัวหน้าสถานีตำรวจนครบาล เป็นนายทะเบียนมีอำนาจหน้าที่ในเขตท้องที่ของตน
(๓) ส่วนภูมิภาค
(ก) ให้ผู้กำกับการ สารวัตรใหญ่ หรือสารวัตร
ที่ทำหน้าที่หัวหน้าสถานีตำรวจภูธรเป็นนายทะเบียนมีอำนาจหน้าที่ในเขตท้องที่ของตน
(ข) ให้กำนันและผู้ใหญ่บ้าน เป็นนายทะเบียนเฉพาะเรื่องรับแจ้ง
การย้าย และตาย ตามความในมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ.
๒๔๙๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๗
และมีอำนาจหน้าที่เฉพาะในเขตท้องที่ของตน  ทั้งนี้
ไม่เป็นการกระทบอำนาจหน้าที่ของนายทะเบียนตาม (ก)

ข้อ ๓[๑]  ประกาศฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๖
จารุพงศ์
 เรืองสุวรรณ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๕ สิงหาคม ๒๕๕๖

อุษมล/ผู้ตรวจ
๗ สิงหาคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๙๐ ง/หน้า ๓๐/๓๐ กรกฎาคม ๒๕๕๖
ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การยกเว้นค่าธรรมเนียมให้แก่ชาวมอแกนที่อพยพเข้ามาในราชอาณาจักร

ประกาศกระทรวงมหาดไทย

ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง
การยกเว้นค่าธรรมเนียมให้แก่ชาวมอแกนที่อพยพเข้ามาในราชอาณาจักร

โดยที่คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่
๑๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๐ เห็นชอบให้สถานะคนต่างด้าวชาวมอแกนเข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมาย
ประเภทไร้สัญชาตินอกกำหนดคนต่างด้าว ตามมาตรา ๑๗ แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง
พ.ศ. ๒๕๒๒

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗ และมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ ประกอบกับมาตรา ๑๙
แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
จึงประกาศให้ชาวมอแกนที่อพยพเข้ามาในราชอาณาจักรและมีคุณสมบัติครบถ้วนตามหลักเกณฑ์ที่คณะรัฐมนตรีเห็นชอบ
ได้รับการยกเว้นค่าธรรมเนียมคำขออนุญาตเพื่อมีถิ่นที่อยู่ ใบสำคัญถิ่นที่อยู่
และใบสำคัญถิ่นที่อยู่ในกรณีที่ผู้ขอใบสำคัญถิ่นที่อยู่เป็นคู่สมรสหรือบุตรที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของบุคคลกลุ่มนี้
ซึ่งได้รับอนุญาตให้เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักร
และขอรับหรือได้รับใบสำคัญถิ่นที่อยู่แล้ว ตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๗ (พ.ศ. ๒๕๔๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒
และยกเว้นค่าธรรมเนียมใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ.
๒๔๙๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓
ในเขตท้องที่จังหวัดชายฝั่งทะเลอันดามันซึ่งเป็นพื้นที่ประสบภัยธรณีพิบัติ ๖
จังหวัด ต่อไปนี้
๑.
จังหวัดกระบี่
๒.
จังหวัดตรัง
๓.
จังหวัดพังงา
๔.
จังหวัดภูเก็ต
๕.
จังหวัดระนอง
๖.
จังหวัดสตูล

ทั้งนี้
ให้ใช้บังคับนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]

ประกาศ ณ วันที่ ๑๑
เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๑
ร้อยตำรวจเอก
เฉลิม  อยู่บำรุง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้ประกาศฉบับนี้ คือ โดยที่คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ ๑๘
กันยายน ๒๕๕๐ เห็นชอบในการให้สถานะคนต่างด้าว
เข้าเมืองโดยชอบด้วยกฎหมายประเภทไร้สัญชาตินอกกำหนดคนต่างด้าว ตามมาตรา ๑๗
แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ แก่ชาวมอแกนที่อพยพเข้ามาในราชอาณาจักร
ซึ่งชาวมอแกนส่วนใหญ่เป็นชาวเลที่มีฐานะยากจน
และอาศัยอยู่ในพื้นที่ประสบภัยธรณีพิบัติ ๖ จังหวัด ได้แก่ จังหวัดกระบี่
จังหวัดตรัง จังหวัดพังงา จังหวัดภูเก็ต จังหวัดระนอง และจังหวัดสตูล
สมควรได้รับการยกเว้นค่าธรรมเนียมในเขตท้องที่จังหวัดดังกล่าว  จึงจำเป็นต้องออกประกาศนี้

ดลธี/ผู้จัดทำ
๗ มกราคม ๒๕๕๔

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๘๖ ง/หน้า ๒๖/๒๓ พฤษภาคม ๒๕๕๑
ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การยกเว้นค่าธรรมเนียมให้แก่ชาวเขาที่อพยพเข้ามาในราชอาณาจักร

ประกาศกระทรวงมหาดไทย

ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง
การยกเว้นค่าธรรมเนียมให้แก่ชาวเขาที่อพยพเข้ามาในราชอาณาจักร

โดยที่ได้มีมติคณะรัฐมนตรีเมื่อวันที่ ๓ ตุลาคม ๒๕๓๘
เห็นชอบให้สถานะคนต่างด้าวแก่ชาวเขาที่อพยพเข้ามาในราชอาณาจักร
โดยยกเว้นค่าธรรมเนียมคำขออนุญาตเพื่อมีถิ่นที่อยู่ และค่าธรรมเนียมใบสำคัญที่อยู่ในราชอาณาจักรกับยกเว้นค่าธรรมเนียมใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าว

ดังนั้น อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗ และมาตรา ๖๐
แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ กับมาตรา ๑๙ แห่งพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๔๙๓ กระทรวงมหาดไทย จึงประกาศให้ชาวเขาที่อพยพเข้ามาในราชอาณาจักรและมีคุณสมบัติครบถ้วนตามเงื่อนไขที่กระทรวงมหาดไทยกำหนด
ได้รับการยกเว้นค่าธรรมเนียมคำขออนุญาตเพื่อมีถิ่นที่อยู่
ยกเว้นค่าธรรมเนียมใบสำคัญถิ่นที่อยู่
ยกเว้นค่าธรรมเนียมใบสำคัญถิ่นที่อยู่ในกรณีที่ผู้ขอใบสำคัญถิ่นที่อยู่เป็นคู่สมรสหรือบุตรที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะของบุคคลกลุ่มนี้ที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักร
และขอรับหรือได้รับใบสำคัญถิ่นที่อยู่แล้วตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๒๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒
กับให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมใบสำคัญประจำตัวคนต่างด้าวบางส่วน ตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔
(พ.ศ. ๒๔๙๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติการทะเบียนคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๔๙๓ เหลือปีละ
๑๐๐ บาท ตามมติคณะรัฐมนตรีดังกล่าวข้างต้น ในพื้นที่ ๒๐ จังหวัดต่อไปนี้
๑. จังหวัดกาญจนบุรี
๒. จังหวัดกำแพงเพชร
๓. จังหวัดเชียงราย
๔. จังหวัดเชียงใหม่
๕. จังหวัดตาก
๖. จังหวัดน่าน
๗. จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
๘. จังหวัดพิษณุโลก
๙. จังหวัดเพชรบุรี
๑๐. จังหวัดเพชรบูรณ์
๑๑. จังหวัดแพร่
๑๒. จังหวัดพะเยา
๑๓. จังหวัดแม่ฮ่องสอน
๑๔. จังหวัดราชบุรี
๑๕. จังหวัดลำปาง
๑๖. จังหวัดลำพูน
๑๗ จังหวัดเลย
๑๘. จังหวัดสุโขทัย
๑๙. จังหวัดสุพรรณบุรี
๒๐. จังหวัดอุทัยธานี

ทั้งนี้
ให้ใช้บังคับนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๑]

ประกาศ ณ วันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๐
เสนาะ  เทียนทอง
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

ดลธี/ผู้จัดทำ
๗ มกราคม ๒๕๕๔

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๘ มกราคม ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๔/ตอนพิเศษ ๑๓ ง/หน้า ๑/๑ มีนาคม ๒๕๔๐