พระราชกฤษฎีกากำหนดเจ้าหน้าที่ของรัฐและผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ ตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ พ.ศ. 2542 พ.ศ. 2542 (ฉบับ Update ณ วันที่ 20/12/2543)

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
กำหนดเจ้าหน้าที่ของรัฐและผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
ตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
พ.ศ. ๒๕๔๒
พ.ศ.
๒๕๔๒

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๒
เป็นปีที่
๕๔ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช  มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดเจ้าหน้าที่ของรัฐและผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
พ.ศ. ๒๕๔๒

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
และมาตรา ๔ (๑๖) และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ พ.ศ.
๒๕๔๒  จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกากำหนดเจ้าหน้าที่ของรัฐและผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
พ.ศ. ๒๕๔๒ พ.ศ. ๒๕๔๒

มาตรา ๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป

มาตรา ๓[๒]  ให้บุคคลดังต่อไปนี้ เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
พ.ศ. ๒๕๔๒

เจ้าหน้าที่ของรัฐ
                                                ผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวสำหรับ
เจ้าหน้าที่ของรัฐ

๑.
เลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง                            ๑.
ประธานกรรมการการเลือกตั้ง
๒.
รองเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง                      ๒. เลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง
และพนักงานของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง
๓.
เลขาธิการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ                             ๓.
ประธานศาลรัฐธรรมนูญ
๔.
รองเลขาธิการสำนักงานศาล                                        ๔. เลขาธิการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ
รัฐธรรมนูญและข้าราชการ

สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ
๕. เลขาธิการคณะกรรมการ                                           ๕.
ประธานกรรมการป้องกันและ
ป้องกันและปราบปราม                                                    ปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
การทุจริตแห่งชาติ
๖.
รองเลขาธิการคณะกรรมการ                                       ๖.
เลขาธิการคณะกรรมการ
ป้องกันและปราบปรามการ                                               ป้องกันและปราบปรามการ
ทุจริตแห่งชาติ และข้าราชการ                                           ทุจริตแห่งชาติ
สำนักงานคณะกรรมการป้องกันและ
ปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
๗.
ผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา                             ๗.
ผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา
๘.
เลขาธิการสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดิน                         ๘.
ผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา
ของรัฐสภา                                                                     กรณีที่มีผู้ตรวจการแผ่นดินของ
                                                                   รัฐสภามากกว่าหนึ่งคนให้เป็น
                                                                   อำนาจของผู้ตรวจการแผ่นดิน
                                                                   ของรัฐสภา
ซึ่งได้รับมอบหมาย
๙. รองเลขาธิการสำนักงานผู้ตรวจการ                              ๙.
เลขาธิการสำนักงานผู้ตรวจการ
แผ่นดินของรัฐสภา
และพนักงานของ                                แผ่นดินของรัฐสภา
สำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา

มาตรา  ๔  ให้นายกรัฐมนตรีรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน  หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการจัดตั้งสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยคณะกรรมการการเลือกตั้ง
พ.ศ. ๒๕๔๑ ให้เป็นหน่วยงานของรัฐ และมีฐานะเป็นนิติบุคคล เพื่อทำหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับกิจการทั่วไปของคณะกรรมการการเลือกตั้งและนายทะเบียนพรรคการเมือง
โดยมีเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้ง
รองเลขาธิการคณะกรรมการการเลือกตั้งและพนักงานของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งเป็นเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติการดังกล่าว  และโดยที่มาตรา ๔ (๑๖) และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
พ.ศ. ๒๕๔๒ กำหนดบทนิยามคำว่า เจ้าหน้าที่ของรัฐ
ให้หมายความรวมถึงข้าราชการ พนักงานหรือเจ้าหน้าที่อื่น ซึ่งมีพระราชกฤษฎีกากำหนดให้เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐ
และให้กำหนดผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐด้วย
สมควรกำหนดให้เจ้าหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้งผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐปฏิบัติหน้าที่โดยมีบัตรประจำตัวสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐและกำหนดผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวไว้ด้วย
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดเจ้าหน้าที่ของรัฐและผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐตามพระราชบัญญัติประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
พ.ศ. ๒๕๔๒ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๓[๓]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการจัดตั้งสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญขึ้นตามพระราชบัญญัติสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ
พ.ศ. ๒๕๔๒ ให้เป็นหน่วยงานของรัฐเพื่อทำหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับกิจการทั่วไปของศาลรัฐธรรมนูญ
โดยมีเลขาธิการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ
รองเลขาธิการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญและข้าราชการสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ เป็นเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติการดังกล่าว
และโดยที่มาตรา ๔ (๑๖) และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
พ.ศ. ๒๕๔๒ กำหนดบทนิยามคำว่า เจ้าหน้าที่ของรัฐ
ให้หมายความรวมถึงข้าราชการ พนักงาน หรือเจ้าหน้าที่อื่นซึ่งมีพระราชกฤษฎีกากำหนดให้เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและกำหนดให้ผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐ
สมควรกำหนดให้เจ้าหน้าที่ของสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐปฏิบัติหน้าที่โดยมีบัตรประจำตัวสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐ
และกำหนดผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวไว้ด้วย  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดเจ้าหน้าที่ของรัฐและผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐตามพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
พ.ศ. ๒๕๔๒ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓[๔]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการจัดตั้งสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติขึ้น
ตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ พ.ศ.
๒๕๔๒ ให้เป็นหน่วยงานของรัฐ เพื่อทำหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับราชการทั่วไปของคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
โดยมีเลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ รองเลขาธิการคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
และข้าราชการสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ เป็นเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติการดังกล่าว
และโดยที่มาตรา ๔ (๑๖) และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
พ.ศ. ๒๕๔๒ กำหนดบทนิยามคำว่า เจ้าหน้าที่ของรัฐ ให้หมายความรวมถึงข้าราชการ พนักงาน หรือเจ้าหน้าที่อื่นซึ่งมีพระราชกฤษฎีกากำหนดให้เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและให้กำหนดผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐด้วย
สมควรกำหนดให้เจ้าหน้าที่ของสำนักงานคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐปฏิบัติหน้าที่โดยมีบัตรประจำตัวสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐ
และกำหนดผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวไว้ด้วย  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พระราชกฤษฎีกากำหนดเจ้าหน้าที่ของรัฐและผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐตามพระราชบัญญัติประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
พ.ศ. ๒๕๔๒ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๓[๕]

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการกำหนดให้มีผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา
และจัดตั้งสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภาขึ้นตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๔๒ ให้เป็นหน่วยงานของรัฐ และมีฐานะเป็นนิติบุคคล เพื่อทำหน้าที่รับผิดชอบเกี่ยวกับกิจการทั่วไปของผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา
โดยมีเลขาธิการสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา รองเลขาธิการสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภา
และพนักงานของสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภาเป็นเจ้าหน้าที่ในการปฏิบัติการดังกล่าว
และโดยที่มาตรา ๔ (๑๖) และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
พ.ศ. ๒๕๔๒ กำหนดบทนิยามว่า เจ้าหน้าที่ของรัฐ
ให้หมายความรวมถึงข้าราชการ พนักงาน หรือเจ้าหน้าที่อื่นซึ่งมีพระราชกฤษฎีกากำหนดให้เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐและให้กำหนดผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐด้วย
สมควรกำหนดให้ผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภาและเจ้าหน้าที่ของสำนักงานผู้ตรวจการแผ่นดินของรัฐสภาผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวเป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐปฏิบัติหน้าที่โดยมีบัตรประจำตัวสำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐและกำหนดผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวไว้ด้วย
 จึงจำเป็นต้องตรา
พระราชกฤษฎีกานี้

ปณต/จัดทำ
๕
พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๖/ตอนที่ ๑๒๘ ก/หน้า ๒๖/๑๖ ธันวาคม ๒๕๔๒

[๒]
มาตรา ๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกฤษฎีกากำหนดเจ้าหน้าที่ของรัฐและผู้มีอำนาจออกบัตรประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐตามพระราชบัญญัติประจำตัวเจ้าหน้าที่ของรัฐ
พ.ศ. ๒๕๔๒ (ฉบับที่ ๔) 
พ.ศ. ๒๕๔๓

[๓]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๑๕ ก/หน้า ๙/๖ มีนาคม ๒๕๔๓

[๔]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๖๒ ก/หน้า ๓/๒๗ มิถุนายน ๒๕๔๓

[๕]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๑๑๙ ก/หน้า ๖/๒๐ ธันวาคม ๒๕๔๓