กฎกระทรวงกำหนดบริเวณห้ามขุดดินและถมดิน ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลหนองหอย และตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่ และตำบลท่าวังตาล และตำบลหนองผึ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2548

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
กำหนดบริเวณห้ามขุดดินและถมดิน
ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลหนองหอย
และตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่
และตำบลท่าวังตาล
และตำบลหนองผึ้ง อำเภอสารภี
จังหวัดเชียงใหม่
พ.ศ. ๒๕๔๘[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖ (๑) และมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติการขุดดินและถมดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยคำแนะนำของคณะกรรมการการขุดดินและถมดินออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ในกฎกระทรวงนี้
แนวเขตควบคุมการขุดดินและถมดิน หมายความว่า พื้นที่บริเวณดังต่อไปนี้
ทิศเหนือ
จดเขตทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๔๑ ฟากเหนือ
ทิศตะวันออก
จดเขตทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๖ ฟากตะวันออก
ทิศใต้
จดเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๖ ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดินหมายเลข
๑๐๖ บรรจบกับถนนสมโภชเชียงใหม่ ๗๐๐ ปี ไปทางทิศใต้ ระยะ ๑,๐๐๐ เมตร เส้นแบ่งเขตตำบลท่าวังตาลกับตำบลหนองผึ้ง
และเขตถนนสมโภชเชียงใหม่ ๗๐๐ ปี ฟากใต้
ทิศตะวันตก
จดแม่น้ำปิง ฝั่งตะวันตก
ทั้งนี้
ตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้

ข้อ
๒  ให้กำหนดพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลหนองหอย
และตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่และตำบลท่าวังตาล และตำบลหนองผึ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่
ภายในแนวเขตควบคุมการขุดดินและถมดินตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้เป็นบริเวณห้ามขุดดินและถมดิน
ดังต่อไปนี้
(ก)
ภายในบริเวณพื้นที่รอบนอกแนวเขตของวัดเจดีย์เหลี่ยม วัดพระเจ้าเม็งราย วัดป่าตาล
วัดพระเจ้าองค์ดำ วัดหนานช้าง วัดธาตุขาว วัดพันเลา วัดอีค่าง วัดกุมกาม วัดปู่เปี้ย
วัดอุโบสถ วัดกู่อ้ายหลาน วัดกู่ขาว วัดกุมกาม (หมายเลข ๑) วัดธาตุน้อย วัดหัวหนอง
วัดกุมกามทีปราม วัดกู่ป้าด้อม วัดกู่ต้นโพธิ์ วัดช้างค้ำ (กานโถม) วัดกู่อ้ายสี วัดกุมกามทีปราม
(หมายเลข ๑) วัดกู่มะเกลือ วัดกู่ริดไม้ วัดบ่อน้ำทิพย์ วัดกู่ไม้ซ้ง วัดกู่จ๊อกป๊อก
และโบราณสถานตามกฎหมายว่าด้วยโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ
เป็นระยะ ๕๐ เมตร ห้ามบุคคลใดทำการขุดดินหรือถมดินที่มีความสูงของเนินดินเกินกว่า ๐.๒๕
เมตร จากระดับกึ่งกลางถนนสาธารณะที่อยู่ใกล้ที่สุด
(ข)
ภายในบริเวณพื้นที่ที่วัดจากแนวเขตบริเวณตาม (ก) ออกไปเป็นระยะ ๕๐ เมตร ห้ามบุคคลใดทำการขุดดินที่มีความลึกจากระดับพื้นดินเกิน
๓ เมตร หรือมีพื้นที่ปากบ่อดินเกิน ๒,๐๐๐ ตารางเมตร หรือทำการถมดินที่มีความสูงของเนินดินเกินกว่า
๐.๒๕ เมตร จากระดับกึ่งกลางถนนสาธารณะที่อยู่ใกล้ที่สุด
(ค)
ภายในบริเวณพื้นที่อื่นนอกจากบริเวณพื้นที่ตาม (ก) และ (ข) ห้ามมิให้บุคคลใดทำการขุดดินที่มีความลึกจากระดับพื้นดินเกิน
๓ เมตร หรือมีพื้นที่ปากบ่อดินเกิน ๒,๐๐๐ ตารางเมตรหรือทำการถมดินที่มีความสูงของเนินดินเกินกว่า
๐.๔๐ เมตร จากระดับกึ่งกลางถนนสาธารณะที่อยู่ใกล้ที่สุด
การวัดความลึกของบ่อดินให้วัดจากพื้นผิวของดินที่เป็นอยู่ตามธรรมชาติ
ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับกับการขุดดินหรือถมดินที่ดำเนินการตามกฎหมายว่าด้วยโบราณสถาน
โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หรือการขุดดินหรือถมดินที่ดำเนินการโดยส่วนราชการในการป้องกันน้ำท่วม

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘
พลอากาศเอก คงศักดิ์
 วันทนา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แผนที่ท้ายกฎกระทรวงกำหนดบริเวณห้ามขุดดินและถมดิน
ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลหนองหอย และตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงมใหม่
และตำบลท่าวังตาล และตำบลหนองผึ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. ๒๕๔๘

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ เนื่องจากได้มีการขุดพบเมืองโบราณเวียงกุมกามในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลหนองหอย
และตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่ และตำบลท่าวังตาล และตำบลหนองผึ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่
ซึ่งสถานที่ดังกล่าวมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของชาติที่สมควรจะอนุรักษ์ไว้ และโดยที่ควรมีมาตรการในด้านการควบคุมการขุดดินและถมดิน
เพื่อเป็นการป้องกันการพังทลายของดินซึ่งเกิดจากการขุดดิน และป้องกันปัญหาน้ำท่วมขังโบราณสถานและในพื้นที่โดยรอบโบราณสถานดังกล่าว
 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ชัชสรัญ/จัดทำ
๒๗ ธันวาคม ๒๕๔๘

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๓๐ สิงหาคม ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๑๒๒ ก/หน้า ๖/๒๒ ธันวาคม ๒๕๔๘