กฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2532) ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. 2530 (ฉบับ Update ล่าสุด)

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๓๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ
พ.ศ. ๒๕๓๐[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ มาตรา ๑๓ มาตรา ๑๔ และมาตรา ๑๘
แห่งพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ในกฎกระทรวงนี้
เงินของกองทุน หมายความว่า เงินที่ลูกจ้างจ่ายสะสม
เงินที่นายจ้างจ่ายสมทบ เงินที่มีผู้อุทิศให้
และดอกผลนิตินัยของทรัพย์สินของกองทุน
ธนาคาร หมายความว่า ธนาคารออมสิน ธนาคารอาคารสงเคราะห์
ธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์การเกษตร และธนาคารพาณิชย์ที่ประกอบกิจการในราชอาณาจักร
บริษัทเงินทุน หมายความว่า บริษัทเงินทุน
หรือบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ ตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจเงินทุน
ธุรกิจหลักทรัพย์ และธุรกิจเครดิตฟองซิเอร์
บริษัทจดทะเบียน[๒]
(ยกเลิก)
หน่วยลงทุน[๓]
หมายความว่า ส่วนของทรัพย์สินของโครงการลงทุนของบริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับอนุญาตให้ประกอบธุรกิจการจัดการกองทุนรวมตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่แบ่งออกเป็นหน่วย
แต่ละหน่วยมีมูลค่าเท่ากัน
รัฐวิสาหกิจที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น[๔]
หมายความว่า รัฐวิสาหกิจที่จัดตั้งโดยพระราชบัญญัติหรือประกาศของคณะปฏิวัติ
ตราสารแสดงสิทธิในหนี้[๕]
หมายความว่า พันธบัตร ตั๋วแลกเงิน ตั๋วสัญญาใช้เงิน หุ้นกู้ รวมทั้งตราสารอื่น ๆ
ที่มีลักษณะอย่างเดียวกัน
บริษัทประกันชีวิต[๖]
หมายความว่า บริษัทประกันชีวิตตามกฎหมายว่าด้วยประกันชีวิต
บริษัทหลักทรัพย์[๗] หมายความว่า
บริษัทหลักทรัพย์ตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์

ข้อ ๒[๘] 
ผู้จัดการกองทุนสำรองเลี้ยงชีพต้องเป็นบริษัทเงินทุน บริษัทหลักทรัพย์ธนาคารหรือบริษัทประกันชีวิต

ข้อ ๓[๙] 
การจัดการเงินของกองทุนให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑)
ผู้จัดการกองทุนสำรองเลี้ยงชีพจะนำเงินของกองทุนสำรองเลี้ยงชีพไปซื้อหุ้น หุ้นกู้
หุ้นกู้แปลงสภาพเป็นหุ้นสามัญ
หรือใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้นของผู้จัดการกองทุนนั้นมิได้
(๒)
กองทุนต้องลงทุนหรือมีไว้ซึ่งสินทรัพย์อย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่าง ดังต่อไปนี้
(ก) เงินสด เงินฝากธนาคาร
หรือบัตรเงินฝากที่ธนาคารเป็นผู้ออก
(ข) พันธบัตรของรัฐบาล ตั๋วเงินคลัง
หรือพันธบัตรธนาคารแห่งประเทศไทย
(ค)
ตราสารแสดงสิทธิในหนี้ที่รัฐวิสาหกิจที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้นเป็นผู้ออก
(ง) ตราสารแสดงสิทธิในหนี้ที่กระทรวงการคลังค้ำประกันต้นเงินและดอกเบี้ย
(จ) ตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงินที่ธนาคารเป็นผู้รับรอง
รับอาวัล หรือสลักหลังโดยไม่มีกองทุนนั้นเองเป็นผู้สลักหลังในลำดับก่อนมาแล้ว
(ฉ) ตราสารแสดงสิทธิในหนี้ที่ธนาคารเป็นผู้ออก
(ช) ตราสารแสดงสิทธิในหนี้ที่รัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณนอกจากตราสารตาม
(ค) บรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย บริษัทเงินทุน หรือบริษัทเครดิตฟองซิเอร์เป็นผู้ออก
(ซ) ตราสารแสดงสิทธิในหน่วยลงทุน
หรือใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหน่วยลงทุน
(ฌ) หุ้น หุ้นกู้ หุ้นกู้แปลงสภาพเป็นหุ้นสามัญ
หรือใบสำคัญแสดงสิทธิที่จะซื้อหุ้น
(ญ) ตราสารแสดงสิทธิในหนี้ของบริษัทที่ได้รับการจัดอันดับ
โดยสถาบันจัดอันดับความน่าเชื่อถือซึ่งได้รับความเห็นชอบจากสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
ในระดับตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังประกาศกำหนดในราชกิจจานุเบกษา
(ฎ) บัตรเงินฝากที่บริษัทเงินทุนเป็นผู้ออก
(ฏ) ตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงินที่บริษัทเงินทุน
หรือบริษัทเครดิตฟองซิเอร์ เป็นผู้รับรอง รับอาวัล
หรือสลักหลังโดยไม่มีกองทุนนั้นเองเป็นผู้สลักหลังในลำดับก่อนมาแล้ว
(ฐ) ตราสารแสดงสิทธิในหนี้ที่บรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อมหรือบรรษัทเงินทุนอุตสาหกรรมขนาดย่อมเป็นผู้ออก
(ฑ)
สินทรัพย์อื่นตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังประกาศกำหนดในราชกิจจานุเบกษา
(๓) การลงทุนหรือมีไว้ซึ่งสินทรัพย์ตาม (๒) (ก) (ข) (ค) (ง)
(จ) (ฉ) หรือ (ญ) ไม่ว่าอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างของกองทุน
เมื่อรวมกันแล้วต้องไม่น้อยกว่าร้อยละหกสิบของเงินของกองทุน
แต่การลงทุนในสินทรัพย์ตาม (ญ) ต้องไม่เกินร้อยละสิบของเงินของกองทุน
การลงทุนในสินทรัพย์ตาม (๒) (ข) หรือ (ค)
อย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างรวมกัน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอาจกำหนดให้ต้องลงทุนไม่น้อยกว่าอัตราที่ประกาศกำหนดในราชกิจจานุเบกษาก็ได้
(๔) กองทุนอาจลงทุนในสินทรัพย์ตาม (๒) (ฌ)
ที่ออกโดยบริษัทใดก็ได้แต่ถ้าจะลงทุนอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างรวมกันในบริษัทนั้น
ต้องไม่เกินร้อยละห้าของเงินของกองทุน และเมื่อรวมกันแล้วทุกบริษัทต้องไม่เกินร้อยละยี่สิบห้าของเงินของกองทุน
(๕) การกำหนดสินทรัพย์ตาม (๒) (ฑ)
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังอาจกำหนดให้กองทุนถือปฏิบัติตาม (๓) วรรคหนึ่ง หรือ
(๔) ด้วยก็ได้
(๖)
กองทุนอาจให้ลูกจ้างที่เป็นสมาชิกกองทุนกู้ยืมเงินในส่วนที่เป็นเงินสะสมและผลประโยชน์ไปใช้ในการจัดหาที่อยู่อาศัยของตนเองหรือใช้ในการศึกษาอบรมของตนเองและครอบครัว  ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์
เงื่อนไขและวิธีการที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกำหนด

ข้อ ๔[๑๐] 
การตีราคาหลักทรัพย์เพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามข้อ ๓ ให้ถือราคาทุนรวมทั้งค่านายหน้าที่จ่ายไปเพื่อให้ได้หลักทรัพย์นั้นมา

ข้อ ๕[๑๑]  การซื้อขายหลักทรัพย์จดทะเบียน
นอกจากหลักทรัพย์จดทะเบียนตามข้อ ๓ (๒) (ข) และ (ค)
ให้กระทำในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

ข้อ ๖ 
ในกรณีที่ข้อบังคับของกองทุนมิได้กำหนดไว้เป็นอย่างอื่น การจัดการทรัพย์สินของกองทุนนอกจากที่กำหนดไว้ในข้อ
๓ ดังต่อไปนี้ ผู้จัดการกองทุนจะกระทำมิได้ เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการกองทุน
(๑) ขาย แลกเปลี่ยน ขายฝาก จำนอง ปลดจำนอง ให้แก่ผู้จำนอง
หรือโอนสิทธิจำนองอสังหาริมทรัพย์ หรือสังหาริมทรัพย์ที่อาจจำนองได้
(๒)
ก่อตั้งหรือระงับทั้งหมดหรือบางส่วน ซึ่งทรัพยสิทธิอันเกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์หรือกฎหมายอื่น
(๓)
จำหน่ายหรือทำข้อผูกพันที่จะให้จำหน่ายไปซึ่งสิทธิเรียกร้อง ที่มุ่งจะก่อตั้งหรือโอนไปซึ่งทรัพยสิทธิในที่ดิน
หรือที่จะให้ที่ดินปลอดจากทรัพยสิทธิดังกล่าว
(๔) ให้เช่าอสังหาริมทรัพย์เกินสามปี หรือให้เช่าซื้ออสังหาริมทรัพย์
(๕)
ขายหรือแลกเปลี่ยนสังหาริมทรัพย์ที่มีทะเบียนแสดงกรรมสิทธิ์หรือเอกสารแสดงกรรมสิทธิ์

ข้อ ๗ 
เมื่อปรากฏว่าการจัดการกองทุนไม่เป็นไปตามเงื่อนไขในส่วนที่เกี่ยวกับอัตราส่วนที่กำหนดไว้ในข้อ
๓ ในขณะใด ให้ผู้จัดการกองทุนจัดการแก้ไขให้เป็นไปตามอัตราส่วนดังกล่าวภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ไม่เป็นไปตามนั้น

ข้อ ๘  ให้กำหนดค่าใช้จ่ายในการจัดการกองทุนไว้
ดังต่อไปนี้
(๑) ค่าตอบแทนผู้จัดการกองทุน
ปีละไม่เกินร้อยละสิบของผลประโยชน์ที่กองทุนได้รับจากการลงทุนตามข้อ ๓
(๒) ค่าธรรมเนียม และค่าอากรแสตมป์
(๓) ค่าใช้จ่ายในการจัดการทรัพย์สินตามข้อ ๖
ให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในข้อบังคับของกองทุน

ข้อ ๙[๑๒]  (ยกเลิก)

ข้อ ๑๐[๑๓]  (ยกเลิก)

ข้อ ๑๑[๑๔]  (ยกเลิก)

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๒
ประมวล  สภาวสุ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๑๓
มาตรา ๑๔ และมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐
บัญญัติให้การจัดการกองทุนสำรองเลี้ยงชีพจะต้องดำเนินการโดยบุคคลอื่นซึ่งมิใช่นายจ้าง
และต้องมีคุณสมบัติตามที่กำหนดในกฎกระทรวง การจัดการและค่าใช้จ่ายในการจัดการกองทุนต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง
และการรายงานฐานะการเงินของกองทุนต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง 
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๓๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ
พ.ศ. ๒๕๓๐[๑๕]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขในการจัดการเงินของกองทุนสำรองเลี้ยงชีพตามที่กำหนดไว้เดิมไม่เหมาะสมกับภาวะการณ์ทางเศรษฐกิจในปัจจุบัน
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขดังกล่าว โดยกำหนดให้ผู้จัดการกองทุนสำรองเลี้ยงชีพสามารถเลือกที่จะนำเงินของกองทุนสำรองเลี้ยงชีพไปลงทุนในหลักทรัพย์ประเภทต่าง
ๆ ได้มากขึ้นและในอัตราที่สูงขึ้น เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๓๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ
พ.ศ. ๒๕๓๐[๑๖]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรให้ธนาคารและบริษัทประกันชีวิตเป็นผู้จัดการกองทุนสำรองเลี้ยงชีพได้ด้วย
และเพิ่มประเภทของสินทรัพย์ที่จะให้กองทุนเลือกลงทุนได้มากขึ้น
เพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ รวมทั้งให้ลูกจ้างกู้ยืมเงินในส่วนที่เป็นเงินสะสมและผลประโยชน์ไปใช้ในการจัดหาที่อยู่อาศัยของตนเองหรือใช้ในการพัฒนาการศึกษาอบรมของตนเองและครอบครัวได้  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๓๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ
พ.ศ. ๒๕๓๐[๑๗]

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้บริษัทหลักทรัพย์ที่ได้รับใบอนุญาตให้ประกอบธุรกิจหลักทรัพย์ทุกประเภทตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์เป็นผู้จัดการกองทุนสำรองเลี้ยงชีพได้
เพื่อส่งเสริมให้มีผู้จัดการกองทุนสำรองเลี้ยงชีพได้กว้างขวางขึ้น  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ
พ.ศ. ๒๕๓๐[๑๘]

ข้อ ๒ 
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๒๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๓ เป็นต้นไป

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ
โดยกำหนดให้การจัดการกองทุนสำรองเลี้ยงชีพต้องอยู่ภายใต้บังคับของบทบัญญัติว่าด้วยการจัดการกองทุนส่วนบุคคลตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์
และยกเลิกบทบัญญัติว่าด้วยการจัดทำบัญชีแสดงฐานะการเงินของกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ  ดังนั้น เพื่อให้เป็นการสอดคล้องกับการแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายดังกล่าว
สมควรยกเลิกการให้ผู้จัดการกองทุนยื่นรายงานแสดงการจัดการกองทุนและรายงานแสดงฐานะการเงินของกองทุน  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

อัมภิญา/แก้ไข
๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๑

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๖/ตอนที่ ๑๐๐/หน้า ๓๑๐/๒๗ มิถุนายน ๒๕๓๒

[๒] ข้อ ๑ นิยามคำว่า บริษัทจดทะเบียน ยกเลิกโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๓๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐

[๓] ข้อ ๑ นิยามคำว่า หน่วยลงทุน
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๓๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ
พ.ศ. ๒๕๓๐

[๔] ข้อ ๑ นิยามคำว่า รัฐวิสาหกิจที่มีกฎหมายเฉพาะจัดตั้งขึ้น เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๓๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐

[๕] ข้อ ๑ นิยามคำว่า ตราสารแสดงสิทธิในหนี้ เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔
(พ.ศ. ๒๕๓๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐

[๖] ข้อ ๑ นิยามคำว่า บริษัทประกันชีวิต เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๓๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐

[๗] ข้อ ๑ นิยามคำว่า บริษัทหลักทรัพย์ เพิ่มโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๓๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐

[๘] ข้อ ๒
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๓๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐

[๙] ข้อ ๓
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๓๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐

[๑๐] ข้อ ๔
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๓๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐

[๑๑] ข้อ ๕
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๓๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ
พ.ศ. ๒๕๓๐

[๑๒] ข้อ ๙ ยกเลิกโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๔๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐

[๑๓] ข้อ ๑๐ ยกเลิกโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๔๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐

[๑๔] ข้อ ๑๑ ยกเลิกโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๔๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ พ.ศ. ๒๕๓๐

[๑๕] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๘ /ตอนที่ ๑๗๘/หน้า ๘๕๓/๘ ตุลาคม ๒๕๓๔

[๑๖] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๘ ก/หน้า ๑๓/๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๘

[๑๗] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๒/ตอนที่ ๓๗ ก/หน้า ๔/๓๐ สิงหาคม ๒๕๓๘

[๑๘] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๒๘ ก/หน้า ๑/๒๙ มีนาคม ๒๕๔๓