ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลควนเมา เรื่อง การควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย พ.ศ. 2559

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลควนเมา

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลควนเมา
เรื่อง
การควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย
พ.ศ. ๒๕๕๙[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลควนเมา
ว่าด้วยการควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลควนเมา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖๗ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ประกอบกับมาตรา ๗๑
แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ และมาตรา ๒๕ (๑) (๕)
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลควนเมาโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลควนเมาและนายอำเภอรัษฎา
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลควนเมา
เรื่อง การควบคุมแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ
๒  ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลควมเมานับแต่วันที่ได้ปิดประกาศ
โดยเปิดเผย ณ สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลควนเมาแล้ว ๗ วัน

ข้อ
๓  บรรดาข้อบัญญัติ
ประกาศ ระเบียบ และคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ
๔  ในข้อบัญญัตินี้
มูลฝอย หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร
เศษสินค้า เศษวัสดุ ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า มูลสัตว์ ซากสัตว์
หรือสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์ หรือที่อื่น และหมายความรวมถึง
มูลฝอยติดเชื้อ มูลฝอยที่เป็นพิษ หรืออันตรายจากชุมชน
อาคาร หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่น
ซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
 ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์ หรือใช้สัญจรได้
ภาชนะที่มีน้ำขัง หมายความว่า อุปกรณ์ ของใช้
สิ่งของที่อยู่ในอาคารหรือนอกอาคาร และมีน้ำขังอยู่ เช่น โอ่ง/ตุ่มน้ำ
ถังซีเมนต์ในห้องน้ำ แจกัน ภาชนะเลี้ยงพลูด่าง ถ้วยรองขาตู้ จานรองกระถางต้นไม้
อ่างบัว อ่างเลี้ยงปลา เป็นต้น
เศษวัสดุที่มีน้ำขัง หมายความว่า มูลฝอยหรือเศษสิ่งของที่มิได้ใช้แล้วในอาคารหรือนอกอาคาร
และมีน้ำขังอยู่ เช่น กระป๋อง ยางรถยนต์เก่า ไห กระถาง ขวด เป็นต้น
หรือชิ้นส่วนของวัสดุดังกล่าว ที่มีน้ำขังอยู่
แหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย หมายความว่า
แหล่งที่ตรวจพบลูกน้ำหรือตัวโม่งยุงลายตั้งแต่หนึ่งตัวขึ้นไป
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลควนเมา
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้

ข้อ
๕  ห้ามมิให้ผู้ใดทิ้งหรือทำให้มีขึ้นซึ่งมูลฝอยที่อาจเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย
อาทิ กระป๋อง กะลา ยางรถยนต์ หรือมูลฝอยอื่น ๆ ที่อาจขังน้ำได้ในที่หรือทางสาธารณะ
เว้นแต่ในที่หรือในถังรองรับมูลฝอยที่องค์การบริหารส่วนตำบลควนเมา จัดไว้ให้

ข้อ
๖  เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือเคหสถาน
ต้องเก็บกวาดและดูแลมิให้มีมูลฝอยที่อาจเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย อาทิ กระป๋อง
กะลา ยางรถยนต์ หรือมูลฝอยอื่น ๆ ที่อาจขังน้ำได้ ในบริเวณอาคารหรือเคหสถาน
รวมทั้งบริเวณรอบ ๆ  ทั้งนี้
โดยเก็บลงถังมูลฝอยที่มีฝาปิดหรือบรรจุถุงพลาสติกที่มีการผูกรัดปากถุงหรือวิธีการอื่นใดที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขแนะนำ
ในกรณีที่องค์การบริหารส่วนตำบลควนเมา
ให้บริการเก็บขนมูลฝอย เพื่อนำไปกำจัด เจ้าของอาคารหรือเคหสถานที่มีหน้าที่เสียค่าธรรมเนียมตามข้อบัญญัติว่าด้วยการจัดการมูลฝอยด้วย

ข้อ
๗  เจ้าของหรือผู้ครอบครอง
อาคาร เคหสถาน หรือสถานที่ใด ๆ ที่มีแหล่งน้ำที่อาจเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย
จะต้องดูแลมิให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย

ข้อ
๘  เจ้าของหรือผู้ครอบครอง อาคาร
เคหสถาน ต้องดูแลทำความสะอาดและเปลี่ยนน้ำในแจกัน ถ้วยรองขาตู้กับข้าว ภาชนะอื่น ๆ
ที่มีน้ำขัง อย่างน้อยทุก ๗ วัน หรือใส่สารป้องกันการวางไข่ของยุงได้
และจัดให้มีฝาตุ่มน้ำที่มีอยู่ในอาคารและเคหสถาน

ข้อ
๙  ในกรณีที่องค์การบริหารส่วนตำบลควนเมาได้จัดเจ้าหน้าที่ไปทำการกำจัดยุงในอาคาร หรือเคหสถาน หรือสถานที่ใด ๆ
เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร เคหสถาน หรือสถานที่นั้น
จะต้องให้ความร่วมมือและอำนวยความสะดวกตามสมควร

ข้อ
๑๐  ผู้ใดฝ่าฝืนข้อ ๕ และข้อ ๖
ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

ข้อ
๑๑  ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลควนเมาเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ
หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๑
กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๙
สำราญ  ปราบปราม
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลควนเมา

ชวัลพร/ภวรรณตรี/จัดทำ
๒๔ เมษายน ๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๑๐๗ ง/หน้า ๖๒/๑๙ เมษายน ๒๕๖๐