atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางแห่งในจังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดพะเยา
จังหวัดพิจิตร จังหวัดลำพูน จังหวัดเลย และจังหวัดอุบลราชธานี พ.ศ. 2547

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒
บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางแห่งในจังหวัดกาฬสินธุ์
จังหวัดพะเยา
จังหวัดพิจิตร
จังหวัดลำพูน จังหวัดเลย และจังหวัดอุบลราชธานี
พ.ศ.
๒๕๔๗

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
เป็นปีที่
๕๙ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒
บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางแห่งในจังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดพะเยา จังหวัดพิจิตร
จังหวัดลำพูน จังหวัดเลย และจังหวัดอุบลราชธานี

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่
๓) พ.ศ. ๒๕๔๓
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒
บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางแห่งในจังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดพะเยา จังหวัดพิจิตร
จังหวัดลำพูน จังหวัดเลย และจังหวัดอุบลราชธานี พ.ศ.
๒๕๔๗

มาตรา ๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
มาตรา ๓  ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบลดังต่อไปนี้
(๑) เทศบาลตำบลธัญญา
อำเภอกมลาไสย และเทศบาลตำบลนาจารย์ อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์
(๒) เทศบาลตำบลบ้านทราย
อำเภอเชียงคำ จังหวัดพะเยา
(๓) เทศบาลตำบลโพธิ์ประทับช้าง
อำเภอโพธิ์ประทับช้าง จังหวัดพิจิตร
(๔) เทศบาลตำบลริมปิง
อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน
(๕) เทศบาลตำบลนาด้วง
อำเภอนาด้วง และเทศบาลตำบลนาแห้ว อำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย
(๖) เทศบาลตำบลตาลสุม
อำเภอตาลสุม เทศบาลตำบลอ่างศิลา อำเภอพิบูลมังสาหาร และเทศบาลตำบลโพธิ์ไทร
อำเภอโพธิ์ไทร จังหวัดอุบลราชธานี

มาตรา ๔ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท
ทักษิณ  ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้
คือ เนื่องจากในเขตเทศบาลตำบลธัญญา อำเภอกมลาไสย เทศบาลตำบลนาจารย์
อำเภอเมืองกาฬสินธุ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ เทศบาลตำบลบ้านทราย อำเภอเชียงคำ
จังหวัดพะเยา เทศบาลตำบลโพธิ์ประทับช้าง อำเภอโพธิ์ประทับช้าง จังหวัดพิจิตร
เทศบาลตำบลริมปิง อำเภอเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน เทศบาลตำบลนาด้วง อำเภอนาด้วง
เทศบาลตำบลนาแห้ว อำเภอนาแห้ว จังหวัดเลย และเทศบาลตำบลตาลสุม อำเภอตาลสุม
เทศบาลตำบลอ่างศิลา อำเภอพิบูลมังสาหาร เทศบาลตำบลโพธิ์ไทร อำเภอโพธิ์ไทร
จังหวัดอุบลราชธานี มีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง
สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
บังคับในท้องที่ดังกล่าว เพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง
ความปลอดภัย การป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
การผังเมือง การสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

สุภาพร/พิมพ์
๗ เมษายน ๒๕๔๘
ฐิติพงษ์/พัชรินทร์/ตรวจ
๑๓ พฤษภาคม ๒๕๔๘
A+B

[๑] รก.๒๕๔๗/พ๘๒ก/๑๐/๒๘ ธันวาคม ๒๕๔๗
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 บังคับในเขตเทศบาลตำบลบ้านโคก อำเภอบ้านโคก จังหวัดอุตรดิตถ์ พ.ศ. 2547

พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒
บังคับในเขตเทศบาลตำบลบ้านโคก
อำเภอบ้านโคก จังหวัดอุตรดิตถ์
พ.ศ. ๒๕๔๗

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๒๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๗
เป็นปีที่ ๕๙
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบลบ้านโคก อำเภอบ้านโคก จังหวัดอุตรดิตถ์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบลบ้านโคก อำเภอบ้านโคก จังหวัดอุตรดิตถ์ พ.ศ. ๒๕๔๗

มาตรา
๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบลบ้านโคก อำเภอบ้านโคก จังหวัดอุตรดิตถ์

มาตรา
๔  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท
ทักษิณ  ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในเขตเทศบาลตำบลบ้านโคก อำเภอบ้านโคก
จังหวัดอุตรดิตถ์ มีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง
สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าว
เพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัย
การป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง
การสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พรพิมล/พิมพ์
๒๙ พฤศจิกายน
๒๕๔๗

อมราลักษณ์/พัชรินทร์/ตรวจ
๑๗ ธันวาคม ๒๕๔๗

โชติกานต์/ปรับปรุง
๗ เมษายน ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๘
พฤษภาคม ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๑/ตอนที่ ๗๐ ก/หน้า ๑๐/๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 บังคับในเขตเทศบาลตำบลดงเจน กิ่งอำเภอภูกามยาว อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา พ.ศ. 2549

พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒
บังคับในเขตเทศบาลตำบลดงเจน
กิ่งอำเภอภูกามยาว
อำเภอเมืองพะเยา
จังหวัดพะเยา
พ.ศ. ๒๕๔๙

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๒๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙
เป็นปีที่ ๖๑ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบลดงเจน กิ่งอำเภอภูกามยาว อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบลดงเจน กิ่งอำเภอภูกามยาว อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา
พ.ศ. ๒๕๔๙

มาตรา
๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบลดงเจน กิ่งอำเภอภูกามยาว อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา

มาตรา
๔  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท
ทักษิณ  ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในเขตเทศบาลตำบลดงเจน
กิ่งอำเภอภูกามยาว อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา มีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง
สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าว เพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง
ความปลอดภัย การป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง
การสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

นันทนา/จัดทำ
๒๒ กันยายน ๒๕๔๙

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ มีนาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๒๗ มีนาคม ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๙๔ ก/หน้า ๑๖/๑๕ กันยายน ๒๕๔๙
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางแห่งในจังหวัดกระบี่ จังหวัดสกลนคร และจังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2548

พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒
บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางแห่งในจังหวัดกระบี่
จังหวัดสกลนคร และจังหวัดสุราษฎร์ธานี
พ.ศ.
๒๕๔๘

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๔ เมษายน พ.ศ.
๒๕๔๘
เป็นปีที่ ๖๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางแห่งในจังหวัดกระบี่
จังหวัดสกลนคร และจังหวัดสุราษฎร์ธานี

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่
๓) พ.ศ.
๒๕๔๓ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางแห่งในจังหวัดกระบี่
จังหวัดสกลนคร และจังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ.
๒๕๔๘

มาตรา ๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒ บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบล ดังต่อไปนี้
(๑)
องค์การบริหารส่วนตำบลคีรีวง อำเภอปลายพระยา จังหวัดกระบี่
(๒)
องค์การบริหารส่วนตำบลเชียงเครือ อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร
(๓)
องค์การบริหารส่วนตำบลคลองชะอุ่น อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี

มาตรา ๔  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท ทักษิณ  ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลคีรีวง
อำเภอปลายพระยา จังหวัดกระบี่ องค์การบริหารส่วนตำบลเชียงเครือ อำเภอเมืองสกลนคร จังหวัดสกลนคร และองค์การบริหารส่วนตำบลคลองชะอุ่น
อำเภอพนม จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง
สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าว เพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัย การป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข
การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง การสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

วชิระ/จัดทำ
๑๖ พฤษภาคม
๒๕๔๘

โชติกานต์/ปรับปรุง
๗ เมษายน ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๘ พฤษภาคม ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๓๗ ก/หน้า ๑/๖ พฤษภาคม ๒๕๔๘
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 บังคับในเขตเทศบาลตำบลเวียงคุก อำเภอเมืองหนองคาย เทศบาลตำบลท่าสะอาด อำเภอเซกา และเทศบาลตำบลบึงโขงหลง อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดหนองคาย พ.ศ. 2546

พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒
บังคับในเขตเทศบาลตำบลเวียงคุก
อำเภอเมืองหนองคาย เทศบาลตำบลท่าสะอาด
อำเภอเซกา
และเทศบาลตำบลบึงโขงหลง อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดหนองคาย
พ.ศ. ๒๕๔๖

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๒๐ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๖
เป็นปีที่ ๕๘
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบลเวียงคุก อำเภอเมืองหนองคาย เทศบาลตำบลท่าสะอาด
อำเภอเซกา และเทศบาลตำบลบึงโขงหลง อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดหนองคาย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบลเวียงคุก อำเภอเมืองหนองคาย เทศบาลตำบลท่าสะอาด
อำเภอเซกา และเทศบาลตำบลบึงโขงหลง อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดหนองคาย พ.ศ. ๒๕๔๖

มาตรา ๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
บังคับในเขตเทศบาลตำบลเวียงคุก
อำเภอเมืองหนองคาย เทศบาลตำบลท่าสะอาด อำเภอเซกา และเทศบาลตำบลบึงโขงหลง
อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดหนองคาย

มาตรา ๔ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท
ทักษิณ  ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในเขตเทศบาลตำบลเวียงคุก อำเภอเมืองหนองคาย เทศบาลตำบลท่าสะอาด อำเภอเซกา
และเทศบาลตำบลบึงโขงหลง อำเภอบึงโขงหลง จังหวัดหนองคาย มีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง
สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าว
เพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัย
การป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง
การสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

สรัลพร/พิมพ์
๑๖ มกราคม ๒๕๕๑

ฐิติพงษ์/ตรวจ
๓๑ มกราคม ๒๕๕๑

โชติกานต์/ปรับปรุง
๗ เมษายน ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๘
พฤษภาคม ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๙๓ ก/หน้า ๑/๓๐ กันยายน ๒๕๔๖
พระราชกฤษฎีกา ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลขามเรียง และองค์การบริหารส่วนตำบล ท่าขอนยาง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม พ.ศ. 2547

พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒
บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลขามเรียง
และองค์การบริหารส่วนตำบล
ท่าขอนยาง
อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม
พ.ศ. ๒๕๔๗

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๒๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๗
เป็นปีที่ ๕๙
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลขามเรียง
และองค์การบริหารส่วนตำบลท่าขอนยาง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลขามเรียง
และองค์การบริหารส่วนตำบลท่าขอนยาง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม พ.ศ. ๒๕๔๗

มาตรา
๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลขามเรียง
และองค์การบริหารส่วนตำบลท่าขอนยาง อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม

มาตรา
๔ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท
ทักษิณ  ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลขามเรียง และองค์การบริหารส่วนตำบลท่าขอนยาง
อำเภอกันทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม มีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง
สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าว
เพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัย การป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข
การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง การสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

พรพิมล/พิมพ์
๓๐ พฤศจิกายน
๒๕๔๗

อมราลักษณ์/พัชรินทร์/ตรวจ
๑๗ ธันวาคม ๒๕๔๗

โชติกานต์/ปรับปรุง
๗ เมษายน ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๘
พฤษภาคม ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๑/ตอนที่ ๗๐ ก/หน้า ๑๒/๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๔๗
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางแห่งในจังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดน่าน จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี และจังหวัดหนองบัวลำภู พ.ศ. 2548

พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒
บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางแห่งในจังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดชัยภูมิ
จังหวัดน่าน
จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี และจังหวัดหนองบัวลำภู
พ.ศ.
๒๕๔๘

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๔ เมษายน พ.ศ.
๒๕๔๘
เป็นปีที่ ๖๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางแห่งในจังหวัดกาญจนบุรี
จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดน่าน จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี และจังหวัดหนองบัวลำภู

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่
๓) พ.ศ.
๒๕๔๓ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบลบางแห่งในจังหวัดกาญจนบุรี
จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดน่าน จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี และจังหวัดหนองบัวลำภู
พ.ศ. ๒๕๔๘

มาตรา ๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒ บังคับในเขตเทศบาลตำบล ดังต่อไปนี้
(๑)
เทศบาลตำบลท่าไม้ อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี
(๒)
เทศบาลตำบลหนองบัวโคก อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ
(๓)
เทศบาลตำบลหนองแดง อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน
(๔)
เทศบาลตำบลโนนสุวรรณ อำเภอโนนสุวรรณ จังหวัดบุรีรัมย์
(๕)
เทศบาลตำบลเขาพัง อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
(๖)
เทศบาลตำบลหัวนา อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู

มาตรา ๔  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท ทักษิณ  ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้
คือ เนื่องจากในเขตเทศบาลตำบลท่าไม้ อำเภอท่ามะกา จังหวัดกาญจนบุรี เทศบาลตำบลหนองบัวโคก
อำเภอจัตุรัส จังหวัดชัยภูมิ เทศบาลตำบลหนองแดง อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน เทศบาลตำบลโนนสุวรรณ
อำเภอโนนสุวรรณ จังหวัดบุรีรัมย์ เทศบาลตำบลเขาพัง อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
และเทศบาลตำบลหัวนา อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู
มีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าว
เพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง ความปลอดภัย การป้องกันอัคคีภัย
การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง การสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

วชิระ/จัดทำ
๑๖
พฤษภาคม ๒๕๔๘

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๕
มีนาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๐ เมษายน ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๓๗ ก/หน้า ๗/๖ พฤษภาคม ๒๕๔๘
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 บังคับในเขต องค์การบริหารส่วนตำบลท่าไร่ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2548

พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขต
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าไร่
อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
พ.ศ. ๒๕๔๘

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๑๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
เป็นปีที่ ๖๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ
ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าไร่ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าไร่ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
พ.ศ. ๒๕๔๘

มาตรา
๒[๑]  พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒ บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าไร่ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช

มาตรา
๔  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พันตำรวจโท
ทักษิณ  ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ เนื่องจากในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าไร่
อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช มีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง
สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าวเพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง
ความปลอดภัย การป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง
การสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

ฐิติพงษ์/จัดทำ
๑๙ สิงหาคม ๒๕๔๘

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๕ มีนาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๐ เมษายน ๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๒/ตอนที่ ๖๕ ก/หน้า ๒๐/๑๑ สิงหาคม ๒๕๔๘
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522 บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าศาลา อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี พ.ศ. 2543

พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒
บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าศาลา
อำเภอเมืองลพบุรี
จังหวัดลพบุรี
พ.ศ. ๒๕๔๓

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ
วันที่ ๑๖ มิถุนายน พ.ศ ๒๕๔๓
เป็นปีที่
๕๕ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒ บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าศาลา อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๒๑
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๒ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ.
๒๕๒๒ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๔๙
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าศาลา อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี พ.ศ.
๒๕๔๓

มาตรา ๒[๑]
 พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าศาลา อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี

มาตรา ๔  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน  หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าศาลา อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
มีการขยายตัวทั้งในด้านการก่อสร้างอาคารและการผังเมือง สมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ บังคับในท้องที่ดังกล่าว เพื่อประโยชน์ในด้านการควบคุมเกี่ยวกับความมั่นคงแข็งแรง
ความปลอดภัย การป้องกันอัคคีภัย การสาธารณสุข การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม
การผังเมือง การสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวกแก่การจราจร  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๔
เมษายน ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๒๙ พฤษภาคม
๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๗/ตอนที่ ๖๒ ก/หน้า ๑/๒๗ มิถุนายน ๒๕๔๓