atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
ระเบียบกรมการขนส่งทางบก ว่าด้วยการดำเนินการเกี่ยวกับใบอนุญาตขับรถตามกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2542

ระเบียบกรมการขนส่งทางบก

ระเบียบกรมการขนส่งทางบก
ว่าด้วยการดำเนินการเกี่ยวกับใบอนุญาต
ขับรถตามกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์
(ฉบับที่
๓) พ.ศ. ๒๕๔๒
-----------

                        ตามที่ได้มีการออกระเบียบกรมการขนส่งทางบกว่าด้วยการดำเนินการเกี่ยวกับ
ใบอนุญาตขับรถตามกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๓๖ ลงวันที่ ๒
กันยายน ๒๕๓๖ และที่แก้ไข
เพิ่มเติม (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๘ ลงวันที่ ๑๕ กันยายน ๒๕๓๘
ไปแล้ว นั้น
                        โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบกรมการขนส่งทางบกดังกล่าวในส่วน
ที่เกี่ยวกับการออกใบแทนใบอนุญาตให้เหมาะสมและเป็นการอำนวยความสะดวกให้แก่ประชาชนผู้มา
ติดต่อกับทางราชการให้ได้รับการบริการที่รวดเร็วขึ้น
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕๕ วรรคสอง 
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ ๗) 
พ.ศ. ๒๕๓๐ อธิบดีกรมการขนส่งทางบกจึงวางระเบียบไว้
ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑ ระเบียบนี้เรียกว่า "ระเบียบกรมการขนส่งทางบกว่าด้วยการดำเนินการ
เกี่ยวกับใบอนุญาตขับรถตามกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์ (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๔๒"
                        ข้อ
๒ ให้ยกเลิกความในข้อ ๔๓ (๑) ของหมวด ๑๐ แห่งระเบียบกรมการขนส่ง
ทางบก
ว่าด้วยการเกี่ยวกับใบอนุญาตขับรถตามกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๓๖ และให้ใช้
ความดังต่อไปนี้แทน
                        "(๑)
กรณีใบอนุญาตขับรถชำรุดหรือลบเลือนในสาระสำคัญ ให้นำใบอนุญาตขับรถ
ฉบับเดิมส่งคืนเป็นหลักฐานประกอบคำขอ
กรณีใบอนุญาตขับรถสูญหายให้บันทึกถ้อยคำของผู้ได้รับ
ใบอนุญาตขับรถตามแบบที่กรมการขนส่งทางบกกำหนดแนบท้ายระเบียบนี้"
                        ข้อ
๓ ให้ใช้ระเบียบนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

                                                            ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๒
                                                                            พงศกร เลาหวิเชียร

อธิบดีกรมการขนส่งทางบก

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

[รก.๒๕๔๒/๖๒ง/๔๔/๕ สิงหาคม ๒๕๔๒]

                                                                                                            ละออง/พิมพ์
                                                                                                            ๓๐/๐๗/๔๔
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 20

ประกาศของคณะปฏิวัติ

ประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่
20
------------

โดยที่คณะปฏิวัติได้พิจารณาเห็นว่า อัตราภาษีรถยนต์บางประเภทที่เจ้า
ของรถยนต์ชำระเป็นรายปี เป็นอัตราที่ได้กำหนดไว้ตั้งแต่
พ.ศ.2502 บัดนี้
เวลาได้ล่วงเลยมาสิบสองปีแล้วสมควรปรับปรุงเสียใหม่ให้เหมาะสม
และสมควรยก
เว้นค่าธรรมเนียมและภาษีรถยนต์ให้แก่รถยนต์ของสภากาชาดไทยด้วยหัวหน้าคณะ
ปฏิวัติจึงมีคำสั่งดังต่อไปนี้

ข้อ 1 ให้ยกเลิกความในมาตรา 23 แห่งพระราชบัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช
2473 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์ (ฉบับที่
16) พ.ศ.2512และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

`มาตรา 23 ภาษีรถยนต์มีอัตราประจำปี ดังนี้

(1) รถยนต์ส่วนบุคคล รถยนต์สาธารณะ รถยนต์สำหรับลากจูง และรถยนต์
บริการ ให้เก็บภาษีตามน้ำหนักของรถยนต์ตามอัตราในบัญชีท้ายประกาศของคณะ
ปฏิวัติฉบับนี้

ในการคำนวณน้ำหนัก ให้รวมน้ำหนักของรถยนต์และเครื่องอุปกรณ์ที่ติด
อยู่กับตัวรถยนต์ตามปกติ แต่ไม่รวมน้ำหนัก น้ำมันเชื้อเพลิง
น้ำมัน
เครื่อง น้ำและเครื่องมือประจำรถ
เศษของหนึ่งกิโลกรัมให้ปัดทิ้ง

 (2)
รถพ่วงนอกจากที่บัญญัติไว้ใน
         (5) และ (6)              
คันละหนึ่งร้อยบาท

(3) รถแทรกเตอร์รับจ้าง

สำหรับใช้ในการเกษตร         คันละห้าสิบบาท

(4) รถจักรยานยนต์              
คันละหนึ่งร้อยบาท

(5) รถพ่วงของรถจักรยานยนต์       คันละห้าสิบบาท และ

(6) รถยนต์หรือรถพ่วงซึ่งใช้ล้ออย่างอื่นนอกจากล้อยางกลวง ให้เก็บ
ภาษีเพิ่มขึ้นจากอัตรากำหนดไว้อีกกึ่งหนึ่ง'

ข้อ 2 ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (ฉ) ของมาตรา 26 (1) แห่งพระราช
บัญญัติรถยนต์ พุทธศักราช 2473 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ 12) พ.ศ.2494

`(ฉ) รถของสภากาชาดไทย'

ข้อ 3 ให้ยกเลิกบัญชีอัตราภาษีรถยนต์ท้ายพระราชบัญญัติรถยนต์
พุทธศักราช 2473 ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนต์
(ฉบับที่ 16) พ.ศ.
2512 และให้ใช้บัญชีอัตราภาษีรถยนต์ท้ายประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้แทน

ข้อ 4 ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่ วันที่ 1
มกราคม พ.ศ.2515 เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ 15 ธันวาคม พุทธศักราช 2514

จอมพล ถ. กิตติขจร

หัวหน้าคณะปฏิวัติ
พระราชบัญญัติรถลาก (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2495

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
รถลาก (ฉบับที่ ๗)
พ.ศ. ๒๔๙๕

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่
๒๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๕
เป็นปีที่ ๗
ในรัชกาลปัจจุบัน

                   พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

                   โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถลาก

                   จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและ
ยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

                   มาตรา ๑ 
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถลาก (ฉบับที่ ๗) พ.ศ.
๒๔๙๕

                   มาตรา ๒* 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราช
กิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
                   *[รก.๒๔๙๕/-/๑๔๕๖/๓๐ ธันวาคม ๒๔๙๕]

                   มาตรา ๓ 
ให้งดการจดทะเบียนและการต่ออายุใบอนุญาตสำหรับรถลากใน
จังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี ตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม ๒๔๙๖
เป็นต้นไป

                   มาตรา ๔ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัติ
นี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
   จอมพล
ป. พิบูลสงคราม

นายกรัฐมนตรี
                                                                   อัมพิกา/แก้ไข
                                                                   ๖/๒/๔๕
                                                                     A+B(C)
ระเบียบกรมการขนส่งทางบก ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการให้ความเห็นชอบมาตรค่าโดยสาร (TAXI METER) (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535

ระเบียบกรมการขนส่งทางบก

ระเบียบกรมการขนส่งทางบก
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการให้ความเห็นชอบมาตรค่าโดยสาร
(TAXI METER) (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ.
๒๕๓๕
-----------

                        ตามที่ได้มีระเบียบกรมการขนส่งทางบกว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการให้ความ
เห็นชอบมาตรค่าโดยสาร (TAXI METER) พ.ศ. ๒๕๓๕ ลงวันที่ ๗
พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ 
ไว้แล้ว นั้น
                        โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมหลักเกณฑ์และวิธีการพิจารณาให้ความเห็นชอบ
มาตรค่าโดยสารให้เหมาะสมยิ่งขึ้น
อธิบดีกรมการขนส่งทางบกจึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑ ระเบียบนี้เรียกว่า "ระเบียบกรมการขนส่งทางบกว่าด้วยหลักเกณฑ์ และวิธีการ
ให้ความเห็นชอบมาตรค่าโดยสาร (TAXI METER) (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.
๒๕๓๕"
                        ข้อ
๒ ให้เพิ่มเติมข้อความต่อไปนี้เป็น ข้อ ๕ (๑๒)
                        (๑๒)
กรณีเซนเซอร์มีคุณสมบัติแตกต่างไปจากที่กำหนดในข้อ ๕ (๑๑) เมื่อ
คณะกรรมการพิจารณาให้ความเห็นชอบมาตรค่าโดยสาร (TAXI METER)
พิจารณาเห็นว่า
คุณสมบัติของเซนเซอร์ดังกล่าวสามารถใช้งานได้ดีมีมาตรฐานเดียวกันหรือสูงกว่าที่กำหนดให้ใช้
เซนเซอร์ที่มีคุณสมบัติแตกต่างไปจากที่กำหนดดังกล่าวนั้นได้
                        ข้อ
๓ ให้รองอธิบดี (ฝ่ายปฏิบัติการ) กรมการขนส่งทางบก รักษาการตามระเบียบนี้

                                                            ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๗ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๕
                                                                          บรรเทิง วัฒนศิริธรรม

อธิบดีกรมการขนส่งทางบก

[รก.๒๕๓๕/๑๑๔/๑๔/๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๓๕]

                                                                                                ละออง/พิมพ์/๒๐/๐๗/๔๔
พระราชบัญญัติรถลาก (ฉบับที่ 6) พุทธศักราช 2484

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
รถลาก (ฉบับที่ ๖)
พุทธศักราช ๒๔๘๔

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔
สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล.อ. พิชเยนทร
โยธิน
ตราไว้ ณ วันที่
๒๔ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔
เป็นปีที่ ๘
ในรัชกาลปัจจุบัน

                   โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถลาก
เพื่ออนุวรรตน์การให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติปีปฏิทิน
พุทธศักราช ๒๔๘๓

                   จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้ โดยคำแนะนำและยินยอม
ของสภาผู้แทนราษฎร ดังต่อไปนี้

                   มาตรา ๑ 
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถลาก (ฉบับที่ ๖) 
พุทธศักราช ๒๔๘๔

                   มาตรา ๒* 
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป
                   *[รก.๒๔๘๔/-/๑๕๑๐/๔ พฤศจิกายน ๒๔๘๔]

                   มาตรา ๓  ให้แก้คำว่า วันที่ ๓๐ กันยายน และ วันที่ ๓๑ มีนาคม ใน
มาตรา ๙ แห่งพระราชบัญญัติรถลาก รัตนโกสินทรศก ๑๒๐
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๓ 
แห่งพระราชบัญญัติรถลากแก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๗๕ เป็น
วันที่ ๓๐
มิถุนายน และ 
วันที่ ๓๑ ธันวาคม ตามลำดับ

                   มาตรา ๔  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการให้เป็นไปตาม
พระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

พิบูลสงคราม
          นายกรัฐมนตรี

                                                                   อัมพิกา/แก้ไข
                                                                   ๒๗/๒/๔๕
                                                                     A+B(C)
พระราชบัญญัติรถลากแก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2475

พระราชบัญญัติรถลากแก้ไขเพิ่มเติม

พระราชบัญญัติรถลากแก้ไขเพิ่มเติม
พุทธศักราช ๒๔๗๕

ประชาธิปก ป.ร.

                   พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรม
ราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

                   โดยที่สภาผู้แทนราษฎรถวายคำปรึกษาว่า สมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติบาง
มาตราแห่งพระราชบัญญัติรถลากรัตนโกสินทรศก ๑๒๐
และประกาศแก้ไขพระราชบัญญัติ
รถลาก ลงวันที่ ๒๕ พฤษภาคม รัตนโกสินทรศก ๑๒๔

                   จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและ
ยินยอมของสภาผู้แทนราษฎรดังต่อไปนี้

                   มาตรา ๑ 
พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติรถลากแก้ไขเพิ่มเติม 
พุทธศักราช ๒๔๗๕

                   มาตรา ๒* 
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป
                   *[รก.๒๔๗๕/-/๗๘๒/๓๐ มีนาคม ๒๔๗๕]

                   มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติรถลาก
รัตนโกสินทรศก ๑๒๐ และข้อ ๑ เฉพาะมาตรา ๙
แห่งประกาศแก้ไขพระราชบัญญัติรถลาก 
ลงวันที่ ๒๕ พฤษภาคม รัตนโกสินทรศก ๑๒๔
และใช้ข้อความต่อไปนี้แทน
                   มาตรา ๙  ใบอนุญาตสำหรับรถลากนั้น
ให้มีกำหนดใช้ได้ไม่เกินคราวละครึ่งปี
ในครึ่งปีแรกมีกำหนดใช้ได้เพียงวันที่ ๓๐ กันยายน
ในครึ่งปีหลังมีกำหนดใช้ได้เพียงวันที่ ๓๑ 
มีนาคม

                   มาตรา ๔ 
ให้ยกเลิกอัตราค่าธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติรถลาก
รัตนโกสินทรศก ๑๒๐ และตามความในข้อ ๒
แห่งประกาศแก้ไขพระราชบัญญัติรถลาก ลงวันที่
๒๕ พฤษภาคม รัตนโกสินทรศก ๑๒๔ และใช้ข้อความต่อไปนี้แทน

อัตราค่าธรรมเนียม

                   ค่าธรรมเนียมใบอนุญาตรถลาก                                ฉบับละ  ๑๒ บาท
                   ค่าธรรมเนียมจดทะเบียนเปลี่ยนเจ้าของรถลาก               ครั้งละ     ๑ บาท
                   ค่าธรรมเนียมจดทะเบียนย้ายที่อยู่ของเจ้าของ
                   รถลากหรือย้ายโรงเก็บรถลาก                                  ครั้งละ     
๑ บาท

                   ประกาศมา ณ วันที่ ๒๙ มีนาคม พุทธศักราช ๒๔๗๕ เป็นปีที่ ๘ ในรัชกาล
ปัจจุบัน

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
   พระยามโนปกรณนิติธาดา

นายกรัฐมนตรี

                                                                   อัมพิกา/แก้ไข
                                                                   ๖/๒/๔๕
                                                                      A+B(C)
ระเบียบกรมการขนส่งทางบก ว่าด้วยการรับจดทะเบียนรถยนต์รับจ้าง(รถแท๊กซี่) ในเขตกรุงเทพมหานคร (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535

ระเบียบกรมการขนส่งทางบก

ระเบียบกรมการขนส่งทางบก
ว่าด้วยการรับจดทะเบียนรถยนตร์รับจ้าง
(รถแท็กซี่) ในเขตกรุงเทพมหานคร (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ.
๒๕๓๕
-----------

                        ตามที่ได้มีระเบียบกรมการขนส่งทางบกว่าด้วยการรับจดทะเบียนรถยนตร์รับจ้าง

(รถแท็กซี่) ในเขตกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๓๕ ลงวันที่ ๑๓
พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๕ ไว้แล้ว นั้น
                        โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขปรับปรุงระยะเวลาในการนำรถมาดำเนินการจดทะเบียน
สำหรับบุคคลธรรมดาเสียใหม่ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น ฉะนั้น
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐ 
วรรคท้าย แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๓๐ ประกอบกับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ.
๒๕๓๕) ออกตามความใน
พระราชบัญญัติรถยนตร์ พ.ศ. ๒๕๒๒
และมติคณะรัฐมนตรีในคราวประชุม เมื่อวันที่ ๑๗ กุมภาพันธ์ 
๒๕๓๕
และเพื่อให้การปฏิบัติราชการในการรับจดทะเบียนรถยนตร์รับจ้าง (รถแท็กซี่) ในเขต
กรุงเทพมหานคร เป็นไปด้วยความเรียบร้อย
อธิบดีกรมการขนส่งทางบกจึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑ ระเบียบนี้เรียกว่า "ระเบียบกรมการขนส่งทางบกว่าด้วยการรับจดทะเบียน
รถยนตร์รับจ้าง (รถแท็กซี่) ในเขตกรุงเทพมหานคร (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๓๕"
                        ข้อ
๒ ให้ยกเลิกความในวรรคสองของข้อ ๘ แห่งระเบียบกรมการขนส่งทางบก
ว่าด้วยการรับจดทะเบียนรถยนตร์รับจ้าง (รถแท็กซี่)
ในเขตกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๓๕ และให้ใช้
ความต่อไปนี้แทน
                        "กรณีที่นายทะเบียนพิจารณาให้ความเห็นชอบตามวรรคหนึ่ง
ให้มีหนังสือแจ้งให้
ผู้ยื่นคำขอทราบ
และให้ผู้นั้นนำรถมาดำเนินการจดทะเบียนภายในกำหนด ๑๘๐ วัน ทั้งนี้ นับแต่วันที่
ได้รับหนังสือจากนายทะเบียน"
                        ข้อ
๓ สำหรับบุคคลธรรมดาซึ่งนายทะเบียนได้มีหนังสือแจ้งการอนุญาตให้นำรถมา
ดำเนินการจดทะเบียนไว้แล้วก่อนที่ระเบียบนี้ใช้บังคับ
ให้ได้รับการผ่อนผันระยะเวลาการนำรถมา
ดำเนินการจดทะเบียนต่อไป มีกำหนด ๙๐ วัน นับแต่วันที่สิ้นสุดระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตตาม
ระเบียบกรมการขนส่งทางบกว่าด้วยการรับจดทะเบียนรถยนตร์รับจ้าง
(รถแท็กซี่) ในเขต
กรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๓๕ 
                        ข้อ
๔ ให้ใช้ระเบียบนี้ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

                                                            ให้ไว้
ณ วันที่ ๘ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๕
                                                                          บรรเทิง วัฒนศิริธรรม

อธิบดีกรมการขนส่งทางบก

[รก.๒๕๓๕/๑๑๔/๒๐/๑๓ พฤศจิกายน ๒๕๓๕]

                                                                                                ละออง/พิมพ์/๒๐/๐๗/๔๔
กฎกระทรวงมหาดไทยออกตามความในพระราชบัญญัติรถลาก รัตนโกสินทรศก 120 (ฉบับที่ 4)

กฎกระทรวงมหาดไทย

กฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติรถลาก
รัตนโกสินทรศก
๑๒๐
(ฉบับที่
๔)
-------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๔ แห่งพระราชบัญญัติรถลาก รัตนโกสินทร์
ศก ๑๒๐ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ ดังต่อไปนี้
                        ให้แก้คำว่า
"วันที่ ๓๑ มีนาคม" ในข้อ ๕ แห่งกฎกระทรวงนครบาลว่าด้วย
ผู้ลากรถ แลเจ้าของรถลาก ตามพระราชบัญญัติรถลาก
พระพุทธศักราช ๒๔๔๔ (ร.ศ.๑๒๐)
ลงวันที่ ๑๑ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๔๖๒ เป็น "วันที่ ๓๑
ธันวาคม"

                                                กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๓๑ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๔๘๔

เชวงศักดิ์สงคราม

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

+------------------------------------------------------------------------------------------------------+
พระราชบัญญัติรถลาก รัตนโกสินทรศก ๑๒๐
ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๘ หน้า ๔๗๖

[รก๒๔๘๔/-/๑๕๒๗/๑๑ พฤศจิกายน ๒๔๘๔]
ประกาศกระแสพระบรมราชโองการให้ใช้พระราชบัญญัติรถลากในมณฑลนครศรีธรรมราชและมณฑลปัตตานี

ประกาศกระแสร์พระบรมราชโองการ

ประกาศกระแสร์พระบรมราชโองการ
ให้ใช้พระราชบัญญัติรถลากในมณฑลนครศรีธรรมราช
แลมณฑลปัตตานี
-------------------

มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระรามาธิบดี ศรีสินทรมหาวชิราวุธ
พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้า ฯ สั่งว่า
ตามที่ทรงพระกรุณา
โปรดเกล้า ฯ ให้ใช้พระราชบัญญัติรถลาก รัตนโกสินทร์ศก 120
(พ.ศ. 2444) กับ
ประกาศแก้ไขข้อความในพระราชบัญญัติรถลากเป็นบางมาตราอีก 2
ฉบับ คือ ฉบับลง
วันที่ 25 พฤษภาคม รัตนโกสินทร์ศก 124 (พ.ศ. 2448)
ฉบับลงวันที่ 15 มกราคม
รัตนโกสินทร์ศก 126 (พ.ศ. 2450)
ในหัวเมืองมณฑลนอกจากกรุงเทพพระมหานครด้วย
นั้น

บัดนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ใช้พระราชบัญญัติรถลาก รัตนโกสินทร์
ศก 120 (พ.ศ. 2444) 
กับประกาศแก้ไขข้อความในพระราชบัญญัติรถลากฉบับนั้น
ทั่วทุกจักหวัดในมณฑลนครศรีธรรมราชแลมณฑลปัตตานี
ตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน
2466 เป็นต้นไป
      ประกาศมา ณ วันที่ 29 มกราคม
พระพุทธศักราช 2465
กฎเสนาบดีกระทรวงนครบาลว่าด้วยผู้ซึ่งจะรับอนุญาตลากรถ และเจ้าของรถลาก

กฎเสนาบดีกระทรวงนครบาล

กฎเสนาบดีกระทรวงนครบาล
ว่าด้วยผู้ซึ่งจะรับอนุญาตลากรถ
และเจ้าของลากรถ
-------------

                        ด้วยพระราชบัญญัติรถลากรัตนโกสินทร์ศก
๑๒๐ มาตรา ๓๔ ทรงพระกรุณา
โปรดเกล้า ฯ ให้เสนาบดีกระทรวงนครบาลมีอำนาจออกกฎข้อบังคับ
และเมื่อกฎนั้นได้ประกาศ
ในราชกิจจานุเบกษาแล้ว
ให้ใช้ได้เป็นส่วนหนึ่งของพระราชบัญญัตินั้น บัดนี้ ทรงพระกรุณา
โปรดเกล้า ฯ ให้เสนาบดีกระทรวงนครบาลออกกฎข้อบังคับขึ้นไว้
ดังมีความต่อไปนี้
                        ข้อ
๑ 
ห้ามมิให้ผู้ใดผู้หนึ่งลากรถที่จดทะเบียนแล้ว เว้นไว้แต่ผู้นั้นจะได้รับ
อนุญาตจดทะเบียนเป็นผู้ลากรถลาก
                        ข้อ
๒ 
บรรดาผู้ที่จะเป็นผู้ลากรถลากต้องจดทะเบียนรับใบอนุญาตจาก
เจ้าพนักงานจดทะเบียนรถลาก ณ
กระทรวงนครบาลเสียก่อนจึงเป็นผู้ลากรถได้
                        ข้อ
๓ 
ห้ามมิให้ออกใบอนุญาตลากรถลากแก่ผู้มีอายุต่ำกว่า ๑๘ ปี หรือเกินกว่า
๔๐ ปี หรือผู้ที่มีร่างกายไม่บริบูรณ์สมเป็นผู้ลากรถได้
ใบอนุญาตนั้นจะออกให้แต่เฉพาะผู้ที่เข้าใจ
ข้อบังคับของถนน
และรู้ภาษาไทยพอเข้าใจคำสั่งของผู้โดยสารรถลาก และคำสั่งของพลตระเวน
                        ข้อ
๔  ใบอนุญาตนั้นเจ้าพนักงานจะออกให้ได้เสมอไป
แต่อายุของใบอนุญาตนั้น
ต้องสิ้นกำหนดในวันที่ ๓๑ เดือนมีนาคม
                        ข้อ
๕ 
ผู้ขอรับใบอนุญาตหรือผู้ขอเปลี่ยนใบอนุญาต ต้องเสียค่าธรรมเนียมใบอนุญาต 
ฉบับละ ๓ สตางค์ (คิดพอคุ้มค่ากระดาษ)
                        ข้อ
๖  ผู้ลากรถที่ได้จดทะเบียนรับใบอนุญาตแล้ว
เมื่อเวลาทำการลากรถลาก
ที่ได้จดทะเบียนแล้วในถนนหลวง ต้องมีใบอนุญาตติดตัวไว้เสมอ
                        ข้อ
๗ 
ผู้ใดประพฤติผิดดังจะได้กล่าวไว้ต่อไปนี้ ผู้นั้นมีความผิดฐานลหุโทษ
ต้องระวางโทษปรับไม่กิน ๑๒ บาท คือ
                        (๑)
ผู้ใดรับใบอนุญาตเป็นผู้ลากรถลาก เมื่อทำการลากรถลากในถนนหลวง
ไม่มีใบอนุญาตติดตัวอยู่ด้วย
                        (๒)
ลากรถลากซึ่งได้จดทะเบียนแล้ว โดยไม่ได้รับใบอนุญาตเป็นผู้ลากรถ หรือ
ใบอนุญาตสิ้นกำหนดแล้ว
                        ข้อ
๘  ผู้ใดประพฤติผิดดังกล่าวต่อไปนี้
ผู้นั้นมีความผิดฐานลหุโทษปรับเป็นเงิน
ไม่เกิน ๑๐๐ บาท หรือจำคุกไม่เกินกว่า ๑ เดือน หรือทั้งปรับและทั้งจำด้วยทั้ง
๒ สถาน คือ
                        (๑)
ใช้ใบอนุญาตที่ได้อนุญาตให้ผู้อื่นไปทำการลากรถ หรือยอมให้ผู้อื่น
เอาใบอนุญาตของตนไปใช้ทำการลากรถ
                        (๒)
ผู้ที่เป็นเจ้าของรถที่ได้จดทะเบียนแล้ว ถ้ายอมให้ผู้อื่นซึ่งมิได้รับใบอนุญาต
เป็นคนลากรถลาก เอารถลากของตนไปใช้ลาก
                        ข้อ
๙ 
เจ้าพนักงานจดทะเบียนมีอำนาจเลิกถอนใบอนุญาตที่ยังไม่สิ้นกำหนด
อายุได้ เมื่อมีเหตุการณ์ดังจะกล่าวต่อไปนี้ คือ
                        (๑)
ถ้ามีเหตุผลปรากฏว่าผู้ลากรถนั้นมีร่างกายไม่บริบูรณ์สมควรกับที่จะลากรถ
                        (๒)
ถ้าผู้ลากรถยินยอมให้ผู้อื่นเอาใบอนุญาตของตนไปใช้
                        (๓)
ถ้าผู้ลากรถไม่ประพฤติตามข้อความที่ได้กล่าวไว้ในมาตรา ๑๕, ๑๖, ๒๓,
๒๔, ๒๕, ๒๖, ๒๗, ๒๘, ๒๙, หรือ ๓๐ แห่งพระราชบัญญัติรถลาก
รัตนโกสินทร์ศก ๑๒๐ 
หรือฝ่าฝืนทำผิดต่อข้อบังคับของถนน

                                                กฎให้ไว้
ณ วันที่ ๒ ตุลาคม พระพุทธศักราช ๒๔๕๖

[รก.๒๔๕๖/-/๓๑๕/๑๒ ตุลาคม ๒๔๕๖]
ประกาศกระแสพระบรมราชโองการให้ใช้พระราชบัญญัติรถลาก ในหัวเมืองนอกจากกรุงเทพมหานคร

ประกาศกระแสร์พระบรมราชโองการ

ประกาศกระแสร์พระบรมราชโองการ
ให้ใช้พระราชบัญญัติรถลาก
ในหัวเมือง
นอกจากกรุงเทพพระมหานคร
--------------------------

มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราวุธ
พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้า ฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติรถลาก
ขึ้นใช้ในกรุงเทพพระมหานครแล้ว บัดนี้การใช้รถลากรับคนโดยสานแลบรรทุกสิ่ง
ของตามหัวเมืองมีจำนวนมากขึ้นกว่าแต่ก่อน
ถึงเวลาสมควรจะมีพระราชบัญญัติ
ควบคุมการใช้รถลากให้เป็นไปโดยเรียบร้อย
แลปราศจากภยันตรายเช่นเดียวกัน
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ใช้พระราชบัญญัติรถลาก
รัตนโกสินทร์ศก 120
(พ.ศ. 2444) กับประกาศแก้ไขข้อความในพระราชบัญญัติรถลากเป็นบางมาตราอีก
2
ฉบับ คือ ฉบับลงวันที่ 25 พฤษภาคม รัตนโกสินทร์ศก 124 (พ.ศ.
2448) และฉบับ
ลงวันที่ 15 มกราคม รัตนโกสินทร์ศก 126 (พ.ศ. 2450)
ในหัวเมืองมณฑลนอกจาก
กรุงเทพพระมหานครด้วย ถ้าจะทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
ให้ใช้ณะที่ใด จะได้
ประกาศให้ทราบในหนังสือราชกิจจานุเบกษา เป็นสำคัญ

อนึ่งข้อความในพระราชบัญญัติรถลาก รัตนโกสินทร์ศก 120 (พ.ศ.2444) กับ
ประกาศ 2 ฉบับนั้น กล่าวไว้เฉพาะในกรุงเทพพระมหานคร
จึงทรงพระกรุณาโปรด
เกล้า ฯ ให้เปลี่ยนคำแลเปลี่ยนความในพระราชบัญญัติ
กับประกาศเป็นบางแห่ง
เพื่อให้เหมาะแก่การใช้สำหรับท้องที่ในหัวเมือง คือ

1 คำว่า `เสนาบดีกระทรวงนครบาล' ให้หมายความว่า `เสนาบดีผู้บัญชาการ
ปกครองท้องที่'

2 คำว่า `ในกรุงเทพพระมหานคร' ให้แก้เป็น `ในท้องที่ ๆ ใช้พระราช
บัญญัตินี้'

3 ค่าธรรมเนียมการจดทะเบียน และอัตราค่าโดยสานรถ ตามที่กล่าวไว้ใน
ข้อ 21 และข้อ 3
แห่งประกาศแก้ไขพระราชบัญญัติรถลากฉบับลงวันที่ 25
พฤษภาคม รัตนโกสินทร์ศก 124 (พ.ศ. 2448) นั้น
สำหรับหัวเมืองทรงพระกรุณาโปรด
เกล้า ฯ
ให้เสนาบดีผู้บัญชาการปกครองท้องที่เป็นผู้กำหนดอัตราค่าธรรมเนียม
การจดทะเบียนต่าง ๆ และอัตราค่าโดยสานรถ
ตลอดจนอัตราค่าธรรมเนียมใบ
อนุญาตคนลากรถตามที่เห็นสมควรแก่ท้องที่
แต่มิให้สูงกว่าอัตราที่ได้กำหนด
ไว้ในพระราชบัญญัติสำหรับใช้ในกรุงเทพพระมหานคร
แล้วประกาศอัตรานั้นให้
ทราบในหนังสือราชกิจจานุเบกษาเป็นสำคัญ

ประกาศมา ณ วันที่ 22 เมษายน พระพุทธศักราช 2465
ประกาศแก้ไขพระราชบัญญัติรถลาก

ประกาศ

ประกาศ
แก้ไขพระราชบัญญัติรถลาก

                   มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ 
พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าเหนือกระหม่อมว่า
ตามประกาศแก้ไขพระราชบัญญัติ
รถลาก รัตนโกสินทรศก ๑๒๐ ซึ่งลงวันที่ ๒๕ พฤษภาคม
รัตนโกสินทรศก ๑๒๔ นั้น กำหนดไว้ว่า
ให้รับจดทะเบียนรถลากชั้นที่ ๑ ได้เพียง ๒๐๐ รถ บัดนี้
ทรงพระราชดำริเห็นว่า สมควรจะยกเลิก
การที่จำกัดจำนวนรถนั้นเสีย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันดังต่อไปนี้

                   มาตรา ๑  คำว่า
"อนึ่งใบอนุญาตที่จะออกให้รถชั้นที่ ๑ นั้น ในชั่วคราว ๔ เดือน 
อย่าให้เกินกว่า ๒๐๐ รถ" ซึ่งมีอยู่ท้ายมาตรา ๘
ในประกาศลงวันที่ ๒๕ พฤษภาคม รัตนโกสินทร
ศก ๑๒๔ นั้น แต่นี้ไปให้เป็นอันยกเลิก

                   มาตรา ๒ 
ประกาศนี้ให้ใช้ได้ตั้งแต่วันที่ ๑ เมษายน รัตนโกสินทร์ ศก ๑๒๗ 
เป็นต้นไป
                   ประกาศมา ณ วันที่ ๑๕ เดือนมกราคม รัตนโกสินทรศก ๑๒๖ เป็นวันที่
๑๔๓๐๙ ในรัชกาลปัจจุบันนี้

                                                                   อัมพิกา/แก้ไข
                                                                   ๖/๒/๔๕
                                                                         A
ประกาศกระแสพระบรมราชโองการให้ใช้พระราชบัญญัติรถลาก ในมณฑลภูเก็ตเฉพาะจังหวัดภูเก็ต

ประกาศกระแสร์พระบรมราชโองการ

ประกาศกระแสร์พระบรมราชโองการ
ให้ใช้พระราชบัญญัติรถลาก
ในมณฑลภูเก็ต
เฉพาะจังหวัดภูเก็ต
------------------------

มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราวุธ
พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้า ฯ สั่งว่าตามที่ทรงพระกรุณา
โปรดเกล้า ฯ ให้ใช้พระราชบัญญัติรถลาก รัตนโกสินทร์ศก 120
(พ.ศ.2444) กับ
ประกาศแก้ไขข้อความในพระราชบัญญัติรถลากเป็นบางมาตราอีก 2
ฉบับ คือ ฉบับลง
วันที่ 25 พฤษภาคม รัตนโกสินทร์ศก 124 (พ.ศ.2448)
และฉบับลงวันที่ 15
มกราคม รัตนโกสินทร์ศก 126 (พ.ศ.2450) ตามหัวเมืองนั้น

บัดนี้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ใช้พระราชบัญญัติรถลาก รัตนโกสินทร์
ศก 120 (พ.ศ.2444)
กับประกาศแก้ไขข้อความในพระราชบัญญัติรถลากอีก 2 ฉบับ
นั้น ในมณฑลภูเก็ต เฉพาะจังหวัดภูเก็ตตั้งแต่วันที่ 1
สิงหาคม พระพุทธศักราช
2465 เป็นต้นไป

ส่วนผลประโยชน์อันจะพึงได้จากการจดทะเบียนตามพระราชบัญญัติด้วย
ประการใด ๆ นั้น ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
พระราชทานให้เป็นรายได้ของสุขาภิบาล
เมืองภูเก็ต

ประกาศมา ณ วันที่ 22 เมษายน พระพุทธศักราช 2465
กฎเสนาบดีกระทรวงนครบาลกำหนดรถลากที่ให้จดทะเบียนและเครื่องนุ่งห่มผู้ถูกลากรถ

กฎเสนาบดีกระทรวงนครบาล

กฎเสนาบดีกระทรวงนครบาล
กำหนดรถลากที่ให้จดทะเบียนและเครื่องนุ่งห่มผู้ลากรถ
-------------

                        ด้วยตามพระราชบัญญัติรถลาก
รัตนโกสินทร์ศก ๑๒๐ ข้อความในมาตรา ๔
ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้เสนาบดีกระทรวงนครบาล
ตั้งกฎข้อบังคับสำหรับให้เจ้าพนักงาน
และเจ้าของรถกับผู้ลากประพฤติให้สมควร ถูกต้องตามพระราชบัญญัตินั้น
                        บัดนี้
พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหลวงนเรศรวรฤทธิ์ เสนาบดีกระทรวงนครบาล
ได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาต
ให้ตั้งกฎเสนาบดีเป็นข้อบังคับไว้ ดังนี้
                        ข้อ
๑  รถลากที่เป็นตัวอย่าง
สำหรับที่ว่าการตามความในมาตรา ๗ เพื่อให้
เจ้าของรถลาก ได้ตรวจทำและซ่อมรถและจดทะเบียน
กับรับใบอนุญาตตามรถตัวอย่างนั้น
ในคราวจดทะเบียนออกใบอนุญาตชั้น ๖ เดือนตอนแรก
แต่วันใช้พระราชบัญญัติ ยังไม่ควร
กำหนดให้เป็นรถลากอย่างดีถึงขนาด
ควรให้เจ้าพนักงานผ่อนผันกำหนดรถลากแต่พอดีปานกลาง
เป็นตัวอย่างคือให้เจ้าของรถลาก ผู้มีรถใช้รับจ้างอยู่แต่ก่อนนั้น
ซ่อมแก้ใช้รถของเดิมได้ ๑ คันต่อเมื่อถึงคราวจดทะเบียนออกใบอนุญาตชั้น ๖
เดือนตอนหลัง และคราวต่อ ๆ ไป จึงให้เจ้าพนักงาน
จัดรถลากอย่างดีในขนาดที่สมควรเป็นตัวอย่าง
ให้เจ้าของรถลากทั้งหลาย ได้มีโอกาสและเวลา
พอผ่อนแก้และทำรถใหม่ สำหรับจดทะเบียนคราวหน้าได้โดยไม่ต้องรุเสียของเก่าเป็นอันมาก
                        ข้อ
๒  ผู้ลากรถ
จะต้องมีเครื่องนุ่งห่มให้เรียบร้อย ตามความในมาตรา ๒๓ นั้น
กำหนดเครื่องนุ่งห่มดังนี้ กางเกงขาไม่ให้สั้นกว่าเหนือเข่า
๓ นิ้ว ถ้าจะสวมเสื้อสวมหมวกและ
ใช้ผ้าคาดเอว ก็ต้องให้สะอาดเรียบร้อย เครื่องนุ่งห่มที่ฉีกขาดหรือปะไม่ให้ใช้

                                    กฎให้ไว้
ณ วันจันทร์ที่ ๑๕ กรกฎาคม รัตนโกสินทร์ ศก ๑๒๐

[รก.๒๔๔๕/-/๓๐๑/๒๐ กรกฎาคม ๒๔๔๕]