พระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2502

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
พนักงานอัยการ
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ.
๒๕๐๒

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๐๒
เป็นปีที่
๑๔ ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยพนักงานอัยการ

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติพนักงานอัยการ
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๐๒

มาตรา ๒[๑]  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๐
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

มาตรา ๔ 
ในพระราชบัญญัตินี้
รัฐมนตรี หมายความว่า
รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
อธิบดี หมายความว่า
อธิบดีกรมอัยการ
รองอธิบดี หมายความว่า
รองอธิบดีกรมอัยการ
พนักงานอัยการ หมายความว่า
ข้าราชการสังกัดกรมอัยการผู้มีอำนาจและหน้าที่ในการดำเนินคดี
ดำเนินคดี หมายความว่า
ดำเนินการไปตามอำนาจและหน้าที่ในทางอรรถคดีของพนักงานอัยการ
เขต หมายความว่า
เขตท้องที่ของกรมอัยการ

มาตรา ๔  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.๒๕๐๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๕ พนักงานอัยการได้แก่ผู้ดำรงตำแหน่ง
ดังต่อไปนี้
๑. อธิบดี
๒. รองอธิบดี
๓. อัยการพิเศษฝ่ายคดี
๔. อัยการพิเศษฝ่ายปรึกษา
๕. อัยการพิเศษฝ่ายวิชาการ
๖. อัยการพิเศษประจำเขต
๗. อัยการประจำกรม
๘. อัยการจังหวัดเอก
๙. อัยการประจำกอง
๑๐. อัยการจังหวัด
๑๑. อัยการจังหวัดผู้ช่วย
๑๒. อัยการผู้ช่วย และ
๑๓.
ผู้ดำรงตำแหน่งที่เรียกชื่ออย่างอื่นตามที่กำหนดโดยกฎกระทรวง

มาตรา ๕  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๐
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๙ ในเขตหนึ่งๆ
ให้มีพนักงานอัยการนายหนึ่งเป็นหัวหน้าส่วนราชการอัยการประจำเขต เรียกว่า อัยการพิเศษประจำเขต
ในท้องที่ที่ตั้งศาลจังหวัด
ให้มีพนักงานอัยการนายหนึ่งเป็นหัวหน้า เรียกว่า อัยการจังหวัดเอก
หรือ อัยการจังหวัด และให้มีผู้ช่วย
เรียกว่า อัยการจังหวัดผู้ช่วย หรือ
อัยการผู้ช่วย

มาตรา ๖  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๐
แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๐ ในจังหวัดพระนครและจังหวัดธนบุรี
ให้พนักงานอัยการซึ่งรับราชการประจำอยู่ในราชการส่วนกลางเป็นพนักงานอัยการประจำศาลชั้นต้นทุกศาล
ให้อธิบดีหรือรองอธิบดี หรืออัยการพิเศษฝ่ายคดีที่ได้รับมอบหมายหน้าที่จากอธิบดี
เป็นหัวหน้าในการปฏิบัติราชการของพนักงานอัยการประจำศาลชั้นต้นนั้น

มาตรา ๗  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ
พ.ศ. ๒๔๙๘ ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.
๒๕๐๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๒
อธิบดีและรองอธิบดีมีอำนาจดำเนินคดีได้ทุกศาล
อัยการพิเศษประจำเขตมีอำนาจดำเนินคดีได้ทุกศาลภายในเขต พนักงานอัยการผู้อื่นมีอำนาจดำเนินคดีได้เฉพาะศาลแห่งท้องที่ที่พนักงานอัยการผู้นั้นรับราชการประจำ
เว้นแต่
(๑)
เมื่ออธิบดีได้มีคำสั่งให้พนักงานอัยการซึ่งรับราชการประจำในท้องที่หนึ่งไปช่วยราชการในอีกท้องที่หนึ่งชั่วคราว
หรือให้ไปดำเนินคดีใดเฉพาะเรื่อง หรือเมื่ออัยการพิเศษประจำเขตได้มีคำสั่งให้พนักงานอัยการซึ่งรับราชการประจำในท้องที่หนึ่งภายในเขตไปช่วยราชการในอีกท้องที่หนึ่งชั่วคราว
หรือให้ไปดำเนินคดีใดโดยเฉพาะเรื่องภายในเขตและอธิบดีหรืออัยการพิเศษประจำเขต
แล้วแต่กรณี ได้แจ้งให้ศาลแห่งท้องที่นั้นทราบแล้ว พนักงานอัยการผู้นั้นมีอำนาจดำเนินคดีได้ตลอดถึงศาลอุทธรณ์และศาลฎีกา
(๒)
เมื่อคดีที่พนักงานอัยการได้ดำเนินไว้ในศาลชั้นต้นขึ้นมาสู่การพิจารณาของศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกา
พนักงานอัยการผู้ดำเนินคดีนั้น หรือพนักงานอัยการผู้อื่นซึ่งประจำศาลชั้นต้นนั้น
หรือพนักงานอัยการซึ่งรับราชการประจำอยู่ในราชการส่วนกลาง
มีอำนาจดำเนินคดีในศาลอุทธรณ์หรือศาลฎีกาได้
(๓) ในคดีที่ศาลส่งประเด็นไปสืบพยานยังศาลอื่น
หรือโอนคดีไปพิจารณายังศาลอื่น พนักงานอัยการประจำศาลอื่นนั้น
หรือพนักงานอัยการผู้ดำเนินคดีมาแต่ต้น
หรือพนักงานอัยการซึ่งประจำศาลที่ดำเนินคดีมาแต่ต้น มีอำนาจดำเนินคดีนั้นในศาลที่สืบพยานตามประเด็นหรือศาลที่รับโอนคดีนั้นได้

มาตรา ๘  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๑๖
แห่งพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ พ.ศ. ๒๔๙๘
ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติพนักงานอัยการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๐๐
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๑๖ ในการปฏิบัติราชการนอกจากการใช้อำนาจหรือกระทำหน้าที่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาหรือกฎหมายอื่น
ให้พนักงานอัยการซึ่งรับราชการอยู่ในส่วนภูมิภาคฟังบังคับบัญชาอัยการพิเศษประจำเขตและผู้ว่าราชการจังหวัด
แล้วแต่กรณี แต่ทั้งนี้ไม่ลบล้างอำนาจของอธิบดี

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล
ส. ธนะรัชต์
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากชื่อตำแหน่งของพนักงานอัยการผู้เป็นหัวหน้าส่วนราชการ กรม
อัยการส่วนกลางและประจำเขต ซึ่งเรียกว่า ผู้อำนวยการกอง
และ ผู้อำนวยการอัยการเขต ยังไม่เหมาะสม
จึงสมควรให้เรียกชื่อเสียใหม่ว่า อัยการพิเศษฝ่ายคดี
อัยการพิเศษฝ่ายปรึกษา อัยการพิเศษฝ่ายวิชาการ
และ อัยการพิเศษประจำเขต โดยลำดับ
เพื่อให้ตรงตามสายงานและให้สอดคล้องกับคำที่เรียกตำแหน่งอื่นๆ ของพนักงานอัยการ

สัญชัย/ผู้จัดทำ
๘
มกราคม ๒๕๕๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๗๖/ตอนที่ ๑๑๐/หน้า ๕๙๘/๑ ธันวาคม ๒๕๐๒