ระเบียบคณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ ว่าด้วย วิธีการในการติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสี พ.ศ. 2554

ระเบียบคณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ

ระเบียบคณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ
ว่าด้วย
วิธีการในการติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสี
พ.ศ. ๒๕๕๔

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ วรรคหนึ่ง (๓) (๔) และมาตรา ๙ (๓) (๔)
แห่งพระราชบัญญัติพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ พ.ศ. ๒๕๐๔ และข้อ ๘ (๒)
ของกฎกระทรวงกำหนดเงื่อนไขวิธีการขอรับใบอนุญาตและการดำเนินการเกี่ยวกับวัสดุนิวเคลียร์พิเศษ
วัสดุต้นกำลัง วัสดุพลอยได้หรือพลังงานปรมาณู พ.ศ. ๒๕๕๐
ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ พ.ศ. ๒๕๐๔
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๐ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
คณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติจึงออกระเบียบไว้ดังนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า
ระเบียบคณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ
ว่าด้วยวิธีการในการติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสี พ.ศ. ๒๕๕๔

ข้อ ๒[๑]  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ส่วนที่ ๑
วิธีการในการติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสี

ข้อ ๓  ผู้ยื่นคำขออนุญาตผลิต มีไว้ในครอบครองหรือใช้พลังงานปรมาณูจากเครื่องกำเนิดรังสีต้องทำการติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสีให้เป็นไปตามความในส่วนนี้

ข้อ ๔  เครื่องกำเนิดรังสีต้องติดตั้งอยู่ในห้องที่สามารถลดอัตราการแผ่รังสีให้อยู่ในระดับปลอดภัย
ยกเว้นเครื่องกำเนิดรังสีชนิดเคลื่อนที่ได้ โดยกำหนดให้มีปริมาณรังสีดังนี้
(๑) บริเวณที่มีผลกระทบถึงประชาชนต้องมีปริมาณรังสีไม่เกินสัปดาห์ละ
๒๐ ไมโครซีเวิร์ต
(๒) บริเวณปฏิบัติงานทางรังสีต้องมีปริมาณรังสีไม่เกินสัปดาห์ละ ๔๐๐
ไมโครซีเวิร์ต

ข้อ ๕  เครื่องกำเนิดรังสีชนิดเคลื่อนที่ได้หากนำไปใช้ในห้องใดห้องหนึ่งอย่างถาวรห้องนั้นจะต้องสามารถป้องกันรังสีให้อยู่ในระดับที่ปลอดภัยตามข้อ
๔

ข้อ ๖  ห้องที่ติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสีจะต้องมีสัญญาณไฟแสดงหน้าห้องขณะฉายรังสี  ทั้งนี้
ให้ยกเว้นเครื่องเอกซเรย์ฟันทั่วไป

ข้อ ๗  ห้องที่ติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสีที่มีความต่างศักย์มากกว่า
๑๕๐ กิโลโวลต์ จะต้องมีประตูที่สามารถเปิดปิดได้ทั้งจากด้านในและด้านนอกห้อง
ซึ่งสามารถหยุดการฉายรังสีโดยอัตโนมัติทันทีที่ประตูเปิดหรือมีผู้ผ่านเข้าออก

ข้อ ๘  การนำเครื่องกำเนิดรังสีไปใช้นอกสถานที่อันนอกเหนือจากที่ระบุไว้ในข้อ
๔ จะต้องทำการกั้นบริเวณเพื่อไม่ให้มีการได้รับปริมาณรังสีเกินกว่าค่าที่กำหนดในข้อ
๔ และขอบเขตที่กั้นบริเวณรังสีต้องมีระดับรังสีไม่เกิน ๒๕ ไมโครซีเวิร์ตต่อชั่วโมง

ข้อ ๙  ห้องที่ติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสีที่ใช้ในทางการแพทย์จะต้องสามารถมองเห็นผู้ป่วยได้จากตำแหน่งห้องควบคุมโดยผ่านทางระบบโทรทัศน์วงจรปิดหรือช่องมองกระจกตะกั่วตามความเหมาะสม  ทั้งนี้ ปริมาณรังสี ณ
บริเวณที่เจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานในห้องควบคุมต้องเป็นไปตามข้อ ๔ (๒)

ข้อ ๑๐  ต้องติดตั้งสัญลักษณ์และเครื่องหมายแสดงบริเวณรังสีที่มีข้อความเป็นภาษาไทยโดยอาจมีภาษาอื่นด้วยก็ได้
ณ จุดทางเข้าบริเวณรังสีพื้นที่ควบคุม

ข้อ ๑๑  พื้นที่ติดตั้งเครื่องกำเนิดรังสีประเภทที่
๑ ต้องมีระบบเตือนภัย รวมทั้งวิธีปฏิบัติกรณีฉุกเฉิน ณ จุดที่เป็นทางเข้า
และตำแหน่งอื่นๆ ที่เหมาะสมภายในพื้นที่ควบคุมด้วย

ข้อ ๑๒  สถานที่ติดตั้งหรือจัดเก็บเครื่องกำเนิดรังสีต้องไม่มีวัตถุระเบิด
วัตถุไวไฟหรือวัตถุอื่นใดที่อาจก่อให้เกิดอันตรายต่อเครื่องกำเนิดรังสี

ส่วนที่ ๒
วิธีการเพื่อความปลอดภัย

ข้อ ๑๓  เครื่องกำเนิดรังสีต้องมีสวิตช์เปิดปิดเพื่อจ่ายกระแสไฟฟ้ากำลังเข้าเครื่องกำเนิดรังสีและต้องมีระบบป้องกันการเปิดปิดเครื่องเพื่อป้องกันมิให้ผู้ที่ไม่มีหน้าที่สามารถใช้งานเครื่องกำเนิดรังสีได้

ข้อ ๑๔  ต้องมีการตรวจสอบความปลอดภัยทางรังสีตามที่กำหนดไว้ในข้อ
๔ ข้อ ๗ หรือข้อ ๘ แล้วแต่กรณี

ข้อ ๑๕  เครื่องกำเนิดรังสีจะต้องมีฉลากแสดงชื่อผู้ผลิต
รุ่น และหมายเลขเครื่องเป็นอย่างน้อยติดไว้ในตำแหน่งที่เห็นได้ชัดเจน

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
กิตติรัตน์
 ณ ระนอง
รองนายกรัฐมนตรี
ประธานกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒ เมษายน ๒๕๕๕

ชาญ/ผู้ตรวจ
๑๐ เมษายน ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๙/ตอนพิเศษ ๕๖ ง/หน้า ๓/๒๖ มีนาคม ๒๕๕๕