atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
กฎกระทรวง ฉบับที่ 19 (พ.ศ. 2532) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช 2485

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๙
(พ.ศ. ๒๕๓๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ (๒)
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๙ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๕ (พ.ศ. ๒๕๑๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๙ 
นอกจากในกรณีที่รัฐมนตรีได้มีคำสั่งยกเว้นโดยทั่วไปไว้ ห้ามมิให้บุคคลใดส่งหรือนำเงินตรา
หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราออกนอกประเทศเว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
คำสั่งยกเว้นนั้น รัฐมนตรีจะกำหนดเงื่อนไขไว้ด้วยก็ได้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๓๒
ประมวล  สภาวสุ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรส่งเสริมและอำนวยความสะดวกแก่การค้าขายตามแนวชายแดน
ซึ่งนิยมใช้เงินตราเป็นสื่อกลางในการค้าขาย และเพื่อให้ทางราชการสามารถแก้ไขปรับปรุงวงเงินตราที่บุคคลจะนำติดตัวออกนอกประเทศได้ทันต่อภาวะเศรษฐกิจของประเทศ
และให้สอดคล้องกับการกำหนดมูลค่าเงินตราที่จะนำเข้ามาในประเทศตามข้อ ๑๐
แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ในการนี้สมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ฯ โดยให้อำนาจรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกคำสั่งกำหนดกรณีและเงื่อนไขในการควบคุมการส่งหรือนำเงินตราหรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราออกนอกประเทศได้โดยไม่ต้องขออนุญาตจากเจ้าพนักงาน
 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๖/ตอนที่ ๑๙๔/หน้า ๕๒๑/๗ พฤศจิกายน
๒๕๓๒
กฎกระทรวง ฉบับที่ 25 (พ.ศ. 2550) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช 2485

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๕
(พ.ศ. ๒๕๕๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑] 
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๐
แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งถูกยกเลิกโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๐ (พ.ศ. ๒๕๓๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินพุทธศักราช
๒๔๘๕
ข้อ ๑๐  บุคคลใดนำเงินตราต่างประเทศที่เป็นธนบัตรหรือเหรียญกษาปณ์อันมีมูลค่ารวมกันเกินจำนวนที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศต้องแจ้งรายการเกี่ยวกับเงินตราต่างประเทศนั้นตามแบบที่รัฐมนตรีกำหนดต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ศุลกากรในขณะที่ผ่านศุลกากรทุกแห่ง
หรือเจ้าพนักงานประจำด่านตรวจคนเข้าเมือง ด่านพรมแดน
หรือช่องทางอื่นใดซึ่งใช้เป็นทางออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศ
เฉพาะที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ในขณะที่ผ่านด่านหรือช่องทางดังกล่าว
จำนวนเงินตราต่างประเทศที่รัฐมนตรีกำหนดตามวรรคหนึ่ง
ต้องไม่เกินห้าหมื่นดอลลาร์สหรัฐหรือเทียบเท่า
เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ศุลกากรหรือเจ้าพนักงานได้รับแจ้งตามวรรคหนึ่งแล้ว
ให้รวบรวมจัดส่งข้อมูลที่ได้รับแจ้งไปยังกระทรวงการคลังต่อไป

ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๙ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๐
ฉลองภพ  สุสังกร์กาญจน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ประเทศไทยได้เปิดเสรีทางด้านการเงินและผ่อนคลายการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
ทำให้ประชาชนสามารถนำเงินตราต่างประเทศออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศได้โดยไม่จำกัด
ในบางครั้งจึงเกิดการลักลอบส่งหรือนำเงินตราต่างประเทศที่ได้มาโดยมิชอบด้วยกฎหมายออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศ
อันเป็นเหตุให้เกิดความเสียหายต่อความมั่นคงทางการเงินของประเทศ  ดังนั้น
เพื่อป้องกันการกระทำดังกล่าวและเพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายการปราบปรามการค้ายาเสพติดและการปราบปรามการฟอกเงินของรัฐ
สมควรกำหนดมาตรการกำกับดูแลการเคลื่อนไหวของเงินตราต่างประเทศ
โดยให้ผู้นำเงินตราต่างประเทศที่เป็นธนบัตรหรือเหรียญกษาปณ์อันมีมูลค่าเกินจำนวนที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังกำหนดออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศ
แจ้งรายการเกี่ยวกับเงินตราต่างประเทศนั้น  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ปริยานุช/จัดทำ
๙ ตุลาคม ๒๕๕๐

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๖๒ ก/หน้า ๑๒/๒๘ กันยายน ๒๕๕๐
พระราชบัญญัติอนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช 2485 พุทธศักราช 2486 พุทธศักราช 2486

พระราชบัญญัติ
อนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุม
การแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธสักราช ๒๔๘๕ พุทธสักราช ๒๔๘๖
พุทธสักราช
๒๔๘๖

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเหร็ดราชการแทนพระองค์
(ตามประกาสประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔
สิงหาคม พุทธสักราช ๒๔๘๐
และวันที่
๑๖ ธันวาคม พุทธสักราช ๒๔๘๔)
อาทิตย์ ทิพอาภา
ปรีดี
พนมยงค์
ตราไว้ นะ
วันที่ ๓๑ สิงหาคม พุทธสักราช ๒๔๘๖
เปนปีที่ ๑๐
ไนรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติเห็นสมควรอนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ ตามความในมาตรา ๕๒
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย

จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า
พระราชบัญญัติอนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธสักราช ๒๔๘๕ พุทธสักราช ๒๔๘๖ พุทธสักราช ๒๔๘๖

มาตรา ๒[๑] 
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้อนุมัติพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๔ เมษายน ๒๕๖๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๔๗/หน้า ๑๓๔๑/๑๔ กันยายน ๒๔๘๖
กฎกระทรวง ฉบับที่ 14 (พ.ศ.2511) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช 2485

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๔
(พ.ศ. ๒๕๑๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๙ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๙ 
ห้ามมิให้บุคคลใดส่งหรือนำเงินตรา
หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราออกนอกประเทศ
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับแก่
(ก) ผู้เดินทางไปต่างประเทศซึ่งจะนำเงินตราไปกับตนขณะเดินทางออกนอกประเทศในจำนวนไม่เกินห้าร้อยบาท
หรือในกรณีครอบครัวหนึ่งเดินทางโดยใช้หนังสือเดินทางฉบับเดียวไม่เกินหนึ่งพันบาท
(ข)
ผู้เดินทางผ่านซึ่งจะนำเงินตราไปกับตนขณะเดินทางออกนอกประเทศในจำนวนไม่เกินห้าร้อยบาท
หรือในกรณีครอบครัวหนึ่งเดินทางโดยใช้หนังสือเดินทางฉบับเดียว ไม่เกินหนึ่งพันบาท
(ค) ผู้เดินทางผ่านซึ่งนำเงินตรา
หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตรา ออกนอกประเทศ
แต่ละประเภทเป็นมูลค่าไม่เกินเงินตรา หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราที่นำเข้ามาในประเทศหรือไม่เกินจำนวนตามที่กำหนดไว้ใน
(ข) แล้วแต่กรณี
(ง)
ผู้ประสงค์จะส่งธนบัตรหรือเหรียญกระษาปณ์ออกนอกประเทศทางไปรษณีย์ในจำนวนครั้งละไม่เกินห้าสิบบาท

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๑
ส.  วินิจฉัยกุล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากกฎหมายว่าด้วยการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินได้บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังมีอำนาจควบคุมการส่งหรือนำเงินตราและหลักทรัพย์ออกนอกประเทศ
จึงเห็นสมควรออกกฎกระทรวงกำหนดมูลค่าการส่งหรือนำเงินตรา
หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราออกนอกประเทศ ขึ้นไว้

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๑ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๕/ตอนที่ ๘๕/หน้า ๖๕๔/๒๔ กันยายน
๒๕๑๑
กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการส่งหรือนำเงินตรา เงินตราต่างประเทศและตราสารเปลี่ยนมือ ออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศ พ.ศ. 2559

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
กำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการส่งหรือนำเงินตรา
เงินตราต่างประเทศ
และตราสารเปลี่ยนมือ
ออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศ
พ.ศ. ๒๕๕๙[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๖/๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

บุคคลใดส่งหรือนำเงินตราหรือเงินตราต่างประเทศ
ที่เป็นธนบัตรหรือเหรียญกษาปณ์ หรือตราสารเปลี่ยนมืออันมีมูลค่ารวมกันเกินจำนวนที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศ
ต้องแจ้งรายการเกี่ยวกับเงินตรา เงินตราต่างประเทศ
หรือตราสารเปลี่ยนมือนั้นตามแบบที่รัฐมนตรีกำหนดต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ศุลกากรในขณะที่ผ่านศุลกากรทุกแห่ง
หรือเจ้าพนักงานประจำด่านตรวจคนเข้าเมือง ด่านพรมแดน
หรือช่องทางอื่นใดซึ่งใช้เป็นทางออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศเฉพาะที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ในขณะที่ผ่านด่านหรือช่องทางดังกล่าว

เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ศุลกากรหรือเจ้าพนักงานได้รับแจ้งตามวรรคหนึ่งแล้ว
ให้รวบรวมจัดส่งข้อมูลที่ได้รับแจ้งไปยังกระทรวงการคลังและสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินต่อไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๙
อภิศักดิ์  ตันติวรวงศ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ประเทศไทยได้เข้าเป็นสมาชิกขององค์กรต่อต้านการฟอกเงินเอเชียแปซิฟิกและมีพันธกรณีที่ต้องเข้ารับการประเมินการปฏิบัติตามมาตรฐานสากลด้านการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินและการต่อต้านการสนับสนุนทางการเงินแก่การก่อการร้าย
สมควรกำหนดให้ผู้ส่งหรือนำเงินตรา เงินตราต่างประเทศ และตราสารเปลี่ยนมือ
ออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศมีหน้าที่ต้องแจ้งต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ในขณะที่ส่งหรือนำเงินตรา
เงินตราต่างประเทศ และตราสารเปลี่ยนมือดังกล่าวออกไปนอกหรือเข้ามาในประเทศ  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ชนิกา/ปริยานุช/จัดทำ
๙ มกราคม ๒๕๖๐

ปริญสินีย์/ตรวจ
๓๐ มกราคม ๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๑๑๒ ก/หน้า ๑๔/๒๙ ธันวาคม ๒๕๕๙
กฎกระทรวง ฉบับที่ 16 (พ.ศ.2515) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช 2485

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๖
(พ.ศ. ๒๕๑๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ ( พ.ศ.
๒๔๙๗ ) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๑ 
ห้ามมิให้บุคคลใดส่งหรือนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ หรือหลักทรัพย์อันมีค่า
หรือพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศออกนอกประเทศ
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ความในวรรคหนึ่งไม่ให้ใช้บังคับแก่ผู้เดินทางไปต่างประเทศซึ่งนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศไม่เกินมูลค่าที่รัฐมนตรีประกาศ
หรือผู้เดินทางผ่านหรือผู้ที่เข้ามาในราชอาณาจักรชั่วระยะเวลาที่กำหนดในตั๋วเดินทางผ่านหรือตั๋วเดินทางไปกลับ
แล้วแต่กรณี ซึ่งนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศออกนอกประเทศพร้อมกับตนโดยไม่จำกัดมูลค่า

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๕
บุญมา  วงศ์สวรรค์
ปลัดกระทรวงการคลัง ผู้ใช้อำนาจของ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เพื่อเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยว สมควรที่จะผ่อนผันให้นักทัศนาจรชาวต่างประเทศ
ผู้เดินทางผ่านหรือผู้ที่เข้ามาในราชอาณาจักรชั่วคราวนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ
หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศออกนอกประเทศพร้อมกับตนได้อย่างเสรี

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๘๙/ตอนที่ ๑๗/หน้า ๒๗/๑ กุมภาพันธ์
๒๕๑๕
กฎกระทรวง ฉบับที่ 22 (พ.ศ.2540) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช 2485

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๒
(พ.ศ. ๒๕๔๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของข้อ ๑๖ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๖ 
นอกจากในกรณีที่รัฐมนตรีมีคำสั่งยกเว้นโดยทั่วไปไว้ บุคคลใดส่งของออกนอกประเทศต้องจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศเป็นค่าของนั้นภายในหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันส่งของออกนอกประเทศ
และต้องขายหรือฝากเงินตราต่างประเทศนั้นกับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้มา
 ทั้งนี้
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน

ข้อ ๒[๑] 
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๐
ทะนง  พิทยะ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรเร่งรัดการจัดให้ได้มา
ซึ่งเงินตราต่างประเทศสำหรับค่าของที่ส่งออกนอกประเทศให้เร็วขึ้น
เพื่อเป็นการรักษาเสถียรภาพของค่าเงินบาทให้ดียิ่งขึ้น  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๔/ตอนที่ ๔๙/หน้า ๓๑/๒๒ กันยายน
๒๕๔๐
กฎกระทรวง ฉบับที่ 23 (พ.ศ.2541) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบุคมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช 2485

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๓
(พ.ศ. ๒๕๔๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๖ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๒ (พ.ศ. ๒๕๔๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๖ 
บุคคลใดส่งของออกนอกประเทศต้องจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศในทันทีที่ได้รับชำระค่าของ
เว้นแต่จะมีการกำหนดเงื่อนเวลาการชำระค่าของไว้ซึ่งจะกำหนดเกินกว่าหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันส่งของออกนอกประเทศไม่ได้
ในกรณีเช่นว่านี้ ผู้ส่งของออกนอกประเทศต้องจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศทันทีที่ได้รับชำระค่าของภายในกำหนดเวลาดังกล่าว
และเมื่อได้รับเงินตราต่างประเทศแล้ว
ต้องขายหรือฝากเงินตราต่างประเทศนั้นกับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ได้มา  ทั้งนี้
เว้นแต่รัฐมนตรีจะมีคำสั่งยกเว้นเป็นการทั่วไปหรือได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ในการฝากหรือถอนเงินตราต่างประเทศที่เป็นค่าของที่ส่งออกกับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตนั้น
ผู้ส่งออก ธนาคารรับอนุญาต และบริษัทรับอนุญาตต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
เงื่อนไข วงเงิน และระยะเวลาในการฝากหรือถอนตามที่เจ้าพนักงานกำหนด
คำสั่งของรัฐมนตรีจะกำหนดเงื่อนไขไว้ด้วยก็ได้

ข้อ ๒ 
ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของข้อ ๒๐ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๓๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช
๒๔๘๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๒๐ 
บุคคลใดได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศอันเกิดจากแหล่งเงินได้ในต่างประเทศนอกจากที่กำหนดไว้ในข้อ
๑๖ ต้องขายเงินตราต่างประเทศนั้นให้แก่ธนาคารรับอนุญาต
บริษัทรับอนุญาตหรือบุคคลรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศ หรือฝากเงินตราต่างประเทศนั้นไว้กับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศภายในเจ็ดวันนับแต่วันที่ได้มาหรือนำเข้า
แล้วแต่กรณี  ทั้งนี้ เว้นแต่เจ้าพนักงานจะมีคำสั่งยกเว้นโดยทั่วไปหรือโดยเฉพาะ
โดยจะกำหนดเงื่อนไขในการยกเว้นนั้นด้วยก็ได้

ข้อ ๓[๑] 
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๖ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๑
ธารินทร์  นิมมานเหมินทร์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรเร่งรัดการจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศสำหรับค่าของที่ส่งออกให้เร็วขึ้น
และเพื่อมิให้ผู้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศถือครองเงินตราต่างประเทศไว้นานเกินไปโดยไม่มีความจำเป็น
อันจะเป็นการช่วยรักษาเสถียรภาพของค่าเงินบาทให้มั่นคงยิ่งขึ้น  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๕/ตอนที่ ๑ ก/หน้า ๑/๖ มกราคม ๒๕๔๑
กฎกระทรวง ฉบับที่ 17 (พ.ศ. 2518) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช 2485

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๗
(พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการ
แลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้ยกเลิกความในข้อ ๔ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๔ 
ใบอนุญาตที่ออกให้ตามความในข้อ ๓ ไม่คุ้มถึงการกระทำที่ห้ามไว้ในข้อ ๗ ทวิ
ข้อ ๘ ข้อ ๙ ข้อ ๑๐ ข้อ ๑๑ ข้อ ๑๒ ข้อ ๑๓ และข้อ ๑๔
และเฉพาะใบอนุญาตที่ออกให้แก่บุคคลรับอนุญาตไม่คุ้มถึงการซื้อ การขาย การให้กู้ยืม
การแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศอย่างอื่น นอกจากธนบัตรต่างประเทศ
ธนาคารบัตรต่างประเทศ เหรียญกษาปณ์ต่างประเทศ
และเช็คสำหรับเดินทางที่พึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศ

ข้อ ๒ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๗ ทวิ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕
ข้อ ๗ ทวิ 
ห้ามมิให้บุคคลใดรับฝากเงินตราต่างประเทศ กู้ยืมเงินตราต่างประเทศ
หรือก่อหนี้อื่นใดที่เกี่ยวกับเงินตราต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นการกระทำของสำนักงานใหญ่
สาขาตัวแทน หรือบุคคลใด หรือเป็นการกระทำระหว่างบุคคลดังกล่าว
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ความในวรรคหนึ่งจะใช้บังคับเมื่อใด
โดยจะใช้บังคับเป็นการทั่วไป หรือเป็นการเฉพาะ หรือจะใช้บังคับทั้งหมดหรือบางส่วน
ให้เป็นไปตามที่รัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ในการกำหนดตามวรรคสองหรือการอนุญาตตามวรรคหนึ่ง
รัฐมนตรีหรือเจ้าพนักงานจะกำหนดหลักเกณฑ์ เงื่อนไข หรือระยะเวลาไว้ด้วยก็ได้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๘
บุญชู  โรจนเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ได้มีการนำเงินตราต่างประเทศเข้ามาในประเทศในรูปเงินฝาก
การกู้ยืมและการก่อหนี้เป็นจำนวนมาก ซึ่งจะมีผลในการขยายสินเชื่อเพิ่มมากขึ้น
และอาจเป็นช่องทางให้มีการเก็งกำไรในการซื้อขายเงินตราต่างประเทศ
ตลอดทั้งเป็นภาระทางด้านการชำระหนี้ในภายหน้า ซึ่งอาจมีผลกระทบกระเทือนต่อความมั่นคงทางเศรษฐกิจของประเทศ
สมควรควบคุมการรับฝากเงินตราต่างประเทศ
การกู้ยืมเงินตราต่างประเทศและการก่อหนี้อื่นใดที่เกี่ยวกับเงินตราต่างประเทศ  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๗๐/หน้า ๘๓/๑ เมษายน ๒๕๑๘
กฎกระทรวง ฉบับที่ 18 (พ.ศ. 2518) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช 2485

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๘
(พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช
๒๔๘๕[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๑ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ.
๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๖ (พ.ศ. ๒๕๑๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๑ 
ห้ามมิให้บุคคลใดส่งหรือนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศหรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศออกนอกประเทศ
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน
ความในวรรคหนึ่งไม่ให้ใช้บังคับแก่
(๑)
ผู้เดินทางไปต่างประเทศซึ่งนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศออกไปไม่เกินมูลค่าที่รัฐมนตรีประกาศ
(๒) ผู้เดินทางผ่าน หรือผู้ที่เข้ามาในราชอาณาจักรชั่วระยะเวลาที่กำหนดในตั๋วเดินทางผ่านหรือตั๋วเดินทางไปกลับ
แล้วแต่กรณี ซึ่งนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศ
หรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศ
ที่เป็นของตนเองออกนอกประเทศพร้อมกับตน แต่ถ้าเป็นเงินตราต่างประเทศประเภทธนบัตรต่างประเทศ
ธนาคารบัตรต่างประเทศ หรือเหรียญกษาปณ์ต่างประเทศ จะนำออกพร้อมกับตนได้ไม่เกินมูลค่าที่รัฐมนตรีประกาศ
เว้นแต่ในขณะนำเข้าจะได้แจ้งจำนวนที่นำเข้าเกินกว่าจำนวนในประกาศดังกล่าวไว้เป็นลายลักษณ์อักษรต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากรแล้ว

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๘
บุญชู  โรจนเสถียร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรควบคุมและป้องกันมิให้มีการนำปัจจัยชำระเงินต่างประเทศหรือหลักทรัพย์อันมีค่าหรือพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศออกนอกประเทศโดยเสรี
เว้นแต่กรณีนำออกไปพร้อมกับตน หรือกรณีนำเงินสดออกไปไม่เกินวงเงินที่กำหนด
หรือในกรณีที่พิสูจน์ได้ว่าเป็นเงินที่ได้นำเข้ามาและได้แจ้งเป็นลายลักษณ์อักษรไว้ต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากรแล้วในขณะนำเข้า
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๒๑๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๖/๒๒
ตุลาคม ๒๕๑๘
กฎกระทรวง ฉบับที่ 24 (พ.ศ. 2550) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช 2485

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๔
(พ.ศ. ๒๕๕๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ พุทธศักราช ๒๔๘๖ และมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของข้อ ๑๖
แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๔๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๖  บุคคลใดส่งของออกนอกประเทศต้องจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศในทันทีที่ได้รับชำระค่าของ
เว้นแต่จะมีการกำหนดเงื่อนเวลาการชำระค่าของไว้ซึ่งจะกำหนดเกินหนึ่งร้อยยี่สิบวันนับแต่วันส่งของออกนอกประเทศไม่ได้
ในกรณีเช่นว่านี้
ผู้ส่งของออกนอกประเทศต้องจัดให้ได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศทันทีที่ได้รับชำระค่าของภายในกำหนดเวลาดังกล่าว
และเมื่อได้รับเงินตราต่างประเทศแล้ว
ต้องขายหรือฝากเงินตราต่างประเทศนั้นกับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้มา
 ทั้งนี้
เว้นแต่รัฐมนตรีจะมีคำสั่งยกเว้นเป็นการทั่วไป หรือได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน

ข้อ
๒  ให้ยกเลิกความในวรรคหนึ่งของข้อ ๒๐
แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๔๙๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒๓ (พ.ศ. ๒๕๔๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๒๐  บุคคลใดได้มาซึ่งเงินตราต่างประเทศอันเกิดจากแหล่งเงินได้ในต่างประเทศ
นอกจากที่กำหนดไว้ในข้อ ๑๖ ต้องขายเงินตราต่างประเทศนั้นให้แก่ธนาคารรับอนุญาต
บริษัทรับอนุญาต หรือบุคคลรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศ หรือฝากเงินตราต่างประเทศนั้นไว้กับธนาคารรับอนุญาตหรือบริษัทรับอนุญาตที่ตั้งอยู่ในประเทศภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้มาหรือนำเข้าแล้วแต่กรณี
 ทั้งนี้
เว้นแต่เจ้าพนักงานจะมีคำสั่งยกเว้นเป็นการทั่วไปหรือโดยเฉพาะ
โดยจะกำหนดเงื่อนไขในการยกเว้นนั้นด้วยก็ได้

ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๗ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๐
ฉลองภพ  สุสังกร์กาญจน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ในปัจจุบันฐานะเศรษฐกิจและการเงินของประเทศมีความมั่นคงเพิ่มขึ้น
และมีทุนสำรองระหว่างประเทศอยู่ในระดับสูง ทำให้สามารถผ่อนคลายการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
เพื่อให้ผู้ประกอบการมีความยืดหยุ่นในการบริหารเงินตราต่างประเทศมากขึ้น
อันจะสร้างความคล่องตัวในการดำเนินธุรกิจซึ่งจะเป็นผลดีต่อการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ
สมควรขยายระยะเวลาในการขายหรือฝากเงินตราต่างประเทศซึ่งบุคคลใดได้มาเป็นค่าของส่งออกนอกประเทศหรือได้มาจากแหล่งเงินได้อื่นในต่างประเทศ  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

โสรศ/จัดทำ
๑๕ พฤษภาคม ๒๕๕๐

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๖ พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๔/ตอนที่ ๒๓ ก/หน้า ๔๐/๔ พฤษภาคม ๒๕๕๐