ระเบียบคณะกรรมการตรวจสอบ ว่าด้วยการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ พ.ศ. 2549

ระเบียบคณะกรรมการตรวจสอบ

ระเบียบคณะกรรมการตรวจสอบ
ว่าด้วยการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ
พ.ศ.
๒๕๔๙   

เพื่อให้การดำเนินงานของคณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐตามประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย
อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ฉบับที่ ๓๐ ลงวันที่ ๓๐ กันยายน ๒๕๔๙
เป็นไปโดยมีประสิทธิภาพและเที่ยงธรรม จึงสมควรกำหนดระเบียบว่าด้วยขั้นตอน
หลักเกณฑ์ และวิธีการ ในการพิสูจน์ทราบข้อเท็จจริง
รวบรวมพยานหลักฐานและสรุปสำนวนเสนอคณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ

อาศัยอำนาจตามประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย
อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ฉบับที่ ๓๐ ลงวันที่ ๓๐ กันยายน ๒๕๔๙ ข้อ ๕
ประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตย อันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
ฉบับที่ ๓๑ ลงวันที่ ๓๐ กันยายน ๒๕๔๙ ข้อ ๕ และพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
พ.ศ. ๒๕๔๒ คณะกรรมการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ
จึงกำหนดระเบียบไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการตรวจสอบว่าด้วยการตรวจสอบการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ
พ.ศ. ๒๕๔๙

ข้อ ๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ 
ในระเบียบนี้
ประกาศตรวจสอบ หมายความว่า
ประกาศคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
ฉบับที่ ๓๐ ลงวันที่ ๓๐ กันยายน ๒๕๔๙
การกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ หมายความว่า
การกระทำที่คณะกรรมการตรวจสอบมีอำนาจหน้าที่ตรวจสอบตามประกาศตรวจสอบข้อ ๕
คณะกรรมการ หมายความว่า
คณะกรรมการตรวจสอบที่ได้รับแต่งตั้งตามประกาศตรวจสอบ
ประธานกรรมการ หมายความว่า
ประธานคณะกรรมการตรวจสอบ
กรรมการ หมายความว่า
กรรมการตรวจสอบที่ได้รับการแต่งตั้งตามประกาศตรวจสอบ
เลขานุการ หมายความว่า
กรรมการที่คณะกรรมการแต่งตั้งให้ทำหน้าที่เลขานุการ
พนักงาน หมายความว่า
เจ้าหน้าที่ของหน่วยงานของรัฐ
ซึ่งมาช่วยปฏิบัติงานอีกตำแหน่งหนึ่งและผู้ทรงคุณวุฒิที่คณะกรรมการมีมติให้มาช่วยงานตามที่คณะกรรมการกำหนด
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า
พนักงานที่คณะกรรมการมีมติแต่งตั้งให้เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ในการตรวจสอบหรือในการไต่สวนตามระเบียบนี้เป็นเฉพาะกรณีไป
โดยให้ถือว่าเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ตามมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ
พ.ศ. ๒๕๔๒ ด้วย

ข้อ ๔ 
ให้ประธานกรรมการรักษาการตามระเบียบนี้
ในกรณีมีเหตุอันควร
คณะกรรมการอาจพิจารณายกเว้นหรือผ่อนผันการปฏิบัติตามความในระเบียบนี้ได้

หมวด  ๑
บททั่วไป

ข้อ ๕ 
เมื่อปรากฏพฤติการณ์ว่าได้มีการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ
คณะกรรมการอาจมีมติให้ตรวจสอบมูลคดีก่อน
หรือให้ไต่สวนผู้ถูกกล่าวหาแล้ววินิจฉัยมูลความผิดโดยไม่ต้องตรวจสอบก็ได้
การตรวจสอบ หมายความว่า
กระบวนการแสวงหาข้อเท็จจริงและรวบรวมพยานหลักฐานในเรื่องใดเพื่อวินิจฉัยว่ามีมูลคดีที่น่าเชื่อถือหรือไม่
และมีข้อกล่าวหาบุคคลใดบ้าง
การไต่สวน หมายความว่า
กระบวนการรับฟังคำชี้แจงแก้ข้อกล่าวหาของผู้ถูกกล่าวหา
และการรวบรวมพยานหลักฐานอันจำเป็นเพื่อพิสูจน์ข้อกล่าวหา

ข้อ ๖ 
การไต่สวนโดยไม่มีการตรวจสอบมาก่อน ให้กระทำได้เมื่อปรากฏพยานหลักฐานในสำนวนการสอบสวนอื่นเพียงพอที่จะกล่าวหาบุคคลใดได้โดยไม่ต้องอาศัยการตรวจสอบตามระเบียบนี้
สำนวนการสอบสวนอื่นตามวรรคแรก ได้แก่
(๑) สำนวนหรือรายงานการสอบสวนของหน่วยงานของรัฐ
(๒)
สำนวนการสอบสวนหรือการตรวจสอบของสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน

ข้อ ๗ 
ในการตรวจสอบ คณะกรรมการอาจดำเนินการได้ดังนี้
(๑) คณะกรรมการดำเนินการเอง
โดยคณะกรรมการอาจมอบหมายให้กรรมการคนเดียวหรือหลายคนดำเนินการปฏิบัติหน้าที่อย่างหนึ่งอย่างใดตามที่มอบหมายก็ได้
ในการนี้จะให้พนักงานเจ้าหน้าที่ช่วยปฏิบัติงานด้วยก็ได้
(๒) มอบหมายให้พนักงานเจ้าหน้าที่จำนวนหนึ่ง
หรือคณะอนุกรรมการดำเนินการตรวจสอบตามหมวด ๒
แล้วรายงานคณะกรรมการเพื่อวินิจฉัยมูลคดีต่อไป
ในกรณีจำเป็นอาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่จำนวนหนึ่งเป็นผู้ช่วยคณะอนุกรรมการตรวจสอบด้วยก็ได้

ข้อ ๘ 
เมื่อมีหลักฐานอันน่าเชื่อได้ว่า มีการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐ
โดยผู้ถูกกล่าวหาได้มีส่วนเกี่ยวข้องและอาจต้องรับผิดตามกฎหมาย
ให้คณะกรรมการมีมติให้ไต่สวนโดยจะแต่งตั้งคณะอนุกรรมการไต่สวนดำเนินการไต่สวนแทนก็ได้แล้วสรุปสำนวนเสนอคณะกรรมการเพื่อวินิจฉัยต่อไปในกรณีจำเป็นอาจแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่จำนวนหนึ่งเป็นผู้ช่วยคณะอนุกรรมการไต่สวนด้วยก็ได้

ข้อ ๙ 
เมื่อคณะอนุกรรมการไต่สวนดำเนินการรวบรวมพยานหลักฐานเสร็จแล้ว
ให้จัดทำสำนวนเสนอต่อประธานกรรมการโดยผ่านเลขานุการ
ประกอบด้วยสาระสำคัญดังต่อไปนี้
(๑) ชื่อและตำแหน่งของผู้ถูกกล่าวหา
(๒) เรื่องที่ถูกกล่าวหา
(๓) ข้อกล่าวหาและสรุปข้อเท็จจริงที่ได้จากการตรวจสอบหรือไต่สวน
(๔) เหตุผลในการพิจารณาวินิจฉัย
ทั้งปัญหาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมาย
(๕) บทบัญญัติของกฎหมายที่ยกขึ้นอ้างอิง
(๖) สรุปความเห็นเกี่ยวกับเรื่องที่กล่าวหา

ข้อ ๑๐ 
เมื่อประธานกรรมการได้รับสำนวนไต่สวนแล้ว ให้จัดให้มีการประชุมเพื่อพิจารณาโดยด่วน

ข้อ ๑๑ 
ให้คณะกรรมการพิจารณาข้อกล่าวหาจากสำนวนแล้วมีมติว่ามีมูลหรือไม่
ในกรณีมีมติว่าข้อกล่าวหาใดไม่มีมูลให้ข้อกล่าวหานั้นเป็นอันตกไป

ข้อ ๑๒ 
การพิจารณาตามข้อ ๑๑
หากคณะกรรมการมีมติว่าข้อกล่าวหาใดมีมูลความผิดให้ดำเนินการต่อไปตามประกาศตรวจสอบ

ข้อ ๑๓ 
หลักเกณฑ์และขั้นตอนการปฏิบัติหน้าที่ของผู้ตรวจสอบตามข้อ ๗ (๒)
ให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในหมวด ๒
หลักเกณฑ์ ขั้นตอน การปฏิบัติหน้าที่
และการพิจารณาสรุปสำนวนไต่สวนของคณะอนุกรรมการไต่สวนตามข้อ ๘
ให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในหมวด ๓

ข้อ ๑๔ 
ในการปฏิบัติหน้าที่ตามข้อ ๑๓ ให้ผู้ตรวจสอบและคณะอนุกรรมการไต่สวน
มีอำนาจหน้าที่ดังนี้
(๑)
เสนอคณะกรรมการเพื่อมีมติเกี่ยวกับความร่วมมือของหน่วยงานตามประกาศตรวจสอบข้อ ๓
วรรคสอง
(๒)
เสนอคณะกรรมการเพื่อมีมติเกี่ยวกับการยึดหรืออายัดทรัพย์ตามประกาศตรวจสอบข้อ ๕
วรรคสอง
(๓)
เสนอคณะกรรมการเพื่อมีมติเกี่ยวกับการใช้อำนาจตามพระราชบัญญัติป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน
พ.ศ. ๒๕๔๒ ตามประกาศตรวจสอบข้อ ๕ วรรคสาม (๑)
(๔) เสนอคณะกรรมการเพื่อมีมติตามประกาศตรวจสอบข้อ
๕ วรรคสี่ ให้เรียกสำนวนหรือเรื่องที่อยู่ในการดำเนินการของหน่วยงานของรัฐ
หรือเรียกสำนวนการสอบสวนหรือสำนวนการตรวจสอบของสำนักงานการตรวจเงินแผ่นดิน
เพื่อประกอบเป็นส่วนหนึ่งของสำนวนตรวจสอบ
(๕)
เสนอคณะกรรมการใช้อำนาจเกี่ยวกับการแจ้งข้อมูลเกี่ยวกับทรัพย์สิน
ภาษีอากรตลอดจนการทำธุรกรรมเกี่ยวกับทรัพย์สิน ตามประกาศตรวจสอบข้อ ๖
(๖) เสนอคณะกรรมการใช้อำนาจตามพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
พ.ศ. ๒๕๔๒ ที่มิได้กำหนดไว้ใน (๗)
(๗) อำนาจตามมาตรา ๒๕ (๑) (๒) (๓) หรือมาตรา ๒๖
แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต พ.ศ.
๒๕๔๒

ข้อ ๑๕  หลักเกณฑ์และวิธีการรวบรวมพยานหลักฐานในสำนวนตรวจสอบหรือไต่สวนตามข้อ
๑๔ (๗) ให้เป็นไปตามที่กำหนดไว้ในหมวด ๔

หมวด  ๒
การตรวจสอบ

ข้อ ๑๖ 
ในกรณีที่คณะกรรมการมีมติตามข้อ ๗ (๒) มอบหมายให้พนักงานเจ้าหน้าที่
หรือคณะอนุกรรมการตรวจสอบเป็นผู้ตรวจสอบให้คณะกรรมการระบุแนวทางการตรวจสอบ
ความเร่งด่วนและกำหนดเวลารายงานความคืบหน้าต่อคณะกรรมการไว้โดยสังเขป
พร้อมทั้งระบุกรรมการผู้ทำหน้าที่กำกับดูแลไว้ด้วย

ข้อ ๑๗ 
คณะอนุกรรมการตรวจสอบ อาจประกอบด้วย กรรมการ พนักงานเจ้าหน้าที่
และหรือผู้ทรงคุณวุฒิ ตามที่คณะกรรมการเห็นสมควรกำหนด
โดยคำนึงถึงความซับซ้อนและความร้ายแรงของเรื่องที่ตรวจสอบเป็นสำคัญ
ผู้ตรวจสอบทั้งที่เป็นอนุกรรมการหรือพนักงานเจ้าหน้าที่
จะต้องไม่มีส่วนรู้เห็นเหตุการณ์ หรือมีส่วนได้เสียในเรื่องที่ตรวจสอบ
การมีส่วนรู้เห็นเหตุการณ์ตามวรรคสองไม่หมายรวมถึงการที่ได้เคยสอบสวน
หรือตรวจสอบเรื่องนั้นมาก่อนที่จะได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ตรวจสอบตามระเบียบนี้

ข้อ ๑๘ 
การประชุมคณะอนุกรรมการตรวจสอบ
ต้องมีอนุกรรมการมาประชุมไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนอนุกรรมการทั้งหมด
จึงจะเป็นองค์ประชุม
การลงมติของที่ประชุมคณะอนุกรรมการให้ถือเสียงข้างมาก
อนุกรรมการคนหนึ่งให้มีเสียงหนึ่งในการลงคะแนน
ในกรณีที่คะแนนเสียงเท่ากันให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด

ข้อ ๑๙ 
ในกรณีจำเป็นต้องใช้อำนาจตามข้อ ๑๔ (๗) เพื่อรวบรวมพยานหลักฐานตามมาตรา ๒๕
(๑) (๒) และ (๓) แห่งพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการทุจริต
พ.ศ. ๒๕๔๒ ให้ผู้ตรวจสอบเสนอให้ประธานกรรมการหรือกรรมการกำกับดูแลลงนามในหนังสือ
หรือคำสั่งเพื่อใช้อำนาจดังกล่าว

ข้อ ๒๐ 
ในระหว่างการตรวจสอบ หากจำเป็นต้องใช้อำนาจคณะกรรมการตามข้อ ๑๔ (๑) (๒) (๓)
(๔) (๕) หรือ (๖) ให้กรรมการกำกับดูแลเสนอต่อคณะกรรมการเพื่อพิจารณามีมติโดยพลัน

ข้อ ๒๑ 
ให้กรรมการกำกับดูแล
รายงานความคืบหน้าในการตรวจสอบต่อคณะกรรมการตามระยะเวลาที่กำหนดเมื่อเห็นว่าการตรวจสอบลุล่วงแล้วให้นำเสนอรายงานพร้อมสำนวนการตรวจสอบต่อคณะกรรมการเพื่อพิจารณาว่าจะมีมติให้ไต่สวนต่อไปหรือไม่
รายงานการตรวจสอบ
จะต้องระบุกรอบและแนวทางการตรวจสอบ
การตรวจสอบที่ได้กระทำไปพร้อมความเห็นของผู้ตรวจสอบ ความเห็นของกรรมการกำกับดูแล
ในกรณีที่มีความเห็นให้ไต่สวนให้ระบุชัดเจนว่าเป็นการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่รัฐในข้อใด
และมีบุคคลใดสมควรตกเป็นผู้ถูกกล่าวหา โดยมีพฤติการณ์และพยานหลักฐานเช่นใด

ข้อ ๒๒ 
ในการดำเนินการตรวจสอบตามหมวดนี้
ประธานกรรมการหรือกรรมการจะเข้าร่วมดำเนินการด้วยก็ได้

หมวด  ๓
การไต่สวน

ข้อ ๒๓ 
มติคณะกรรมการให้ไต่สวนในเรื่องใด ต้องระบุข้อกล่าวหา ผู้ถูกกล่าวหา
พร้อมมูลคดีโดยรวม และกรรมการผู้ทำหน้าที่กำกับดูแลด้วย

ข้อ ๒๔ 
เพื่อให้การไต่สวนโดยคณะอนุกรรมการไต่สวนเป็นไปโดยครบถ้วน ถูกต้อง
รวดเร็วและเที่ยงธรรม มีข้อกำหนดให้โอกาสผู้ถูกกล่าวหาได้คัดค้านอนุกรรมการไต่สวน
และชี้แจงแก้ข้อกล่าวหาได้ตามสมควร
อีกทั้งมีกรอบและขั้นตอนให้การไต่สวนและสรุปสำนวนเป็นไปโดยรัดกุมจึงให้นำระเบียบคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติว่าด้วยการปฏิบัติหน้าที่ของคณะอนุกรรมการไต่สวน
พ.ศ. ๒๕๔๗ มาใช้บังคับกับการปฏิบัติหน้าที่ของคณะอนุกรรมการไต่สวนโดยอนุโลม
เท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับข้อกำหนดในระเบียบนี้

ข้อ ๒๕ 
ในระหว่างการไต่สวน หากจำเป็นต้องใช้อำนาจคณะกรรมการตามข้อ ๑๔ (๑) (๒) (๓)
(๔) (๕) หรือ (๖) ให้กรรมการกำกับดูแลเสนอต่อคณะกรรมการ เพื่อพิจารณามีมติโดยพลัน

หมวด  ๔
การรวบรวมพยานหลักฐาน

ข้อ ๒๖ 
ข้อกำหนดในหมวดนี้
ให้ใช้บังคับกับการรวบรวมพยานหลักฐานในชั้นตรวจสอบและชั้นไต่สวนตามหมวด ๒ และหมวด
๓

ข้อ ๒๗ 
การนำเอกสารหรือวัตถุมาใช้เป็นพยานหลักฐานในสำนวน
ให้ผู้รับผิดชอบบันทึกไว้ด้วยว่าได้มาอย่างใด จากผู้ใดและเมื่อใด
เอกสารที่ใช้เป็นพยานหลักฐานให้ใช้ต้นฉบับ
แต่ถ้าไม่อาจนำต้นฉบับมาได้
จะใช้สำเนาที่ผู้มีหน้าที่รับผิดชอบรับรองว่าเป็นสำเนาที่ถูกต้องก็ได้
ถ้าหาต้นฉบับเอกสารไม่ได้เพราะสูญหาย
หรือน่าเชื่อว่าถูกทำลาย หรือโดยเหตุประการอื่นจะนำสำเนาหรือพยานบุคคลมาสืบแทนก็ได้

ข้อ ๒๘ 
ในกรณีที่ผู้รับผิดชอบเรียกบุคคลใดมาเป็นพยาน
ให้บุคคลนั้นมาชี้แจงหรือให้ถ้อยคำตามกำหนดวัน เวลา และสถานที่
ที่ผู้รับผิดชอบกำหนด
ในกรณีที่พยานมาแต่ไม่ให้ถ้อยคำหรือไม่มาให้ถ้อยคำ
หรือเรียกพยานไม่ได้ภายในเวลาอันสมควรผู้รับผิดชอบจะไม่สอบปากคำพยานนั้นก็ได้
แต่ต้องบันทึกเหตุนั้นไว้ในสำนวน

ข้อ ๒๙ 
การสอบปากคำพยาน หากผู้รับผิดชอบเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่
ให้มีพนักงานเจ้าหน้าที่ร่วมสอบปากคำไม่น้อยกว่าสองคนในการสอบปากคำของผู้รับผิดชอบ
ห้ามมิให้บุคคลอื่นอยู่ในที่นั้นด้วย เว้นแต่บุคคลซึ่งผู้รับผิดชอบอนุญาตเพื่อประโยชน์แห่งการไต่สวนข้อเท็จจริง

ข้อ ๓๐ 
ก่อนเริ่มสอบปากคำพยาน
ให้แจ้งให้พยานทราบว่าผู้รับผิดชอบมีฐานะเป็นเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา
การให้ถ้อยคำอันเป็นเท็จอาจเป็นความผิดตามกฎหมาย

ข้อ ๓๑ 
การสอบปากคำพยาน ให้บันทึกถ้อยคำมีสาระสำคัญตามแบบที่คณะกรรมการกำหนด
เมื่อได้บันทึกถ้อยคำเสร็จแล้วให้อ่านให้ผู้ให้ถ้อยคำฟัง
หรือจะให้ผู้ให้ถ้อยคำอ่านเองก็ได้แล้วให้ผู้ให้ถ้อยคำและผู้บันทึกถ้อยคำลงลายมือชื่อไว้เป็นหลักฐาน
และให้ผู้รับผิดชอบซึ่งร่วมในการสอบปากคำลงลายมือชื่อรับรองไว้ในบันทึกถ้อยคำนั้นด้วย
ถ้าบันทึกถ้อยคำมีหลายหน้าให้ผู้รับผิดชอบอย่างน้อยหนึ่งคนกับผู้ให้ถ้อยคำลงลายมือชื่อกำกับไว้ทุกหน้า
ในบันทึกถ้อยคำ ห้ามมิให้ขูด ลบ
หรือบันทึกข้อความทับ
ถ้าจะต้องแก้ไขข้อความที่ได้บันทึกไว้แล้วให้ใช้วิธีขีดฆ่าหรือตกเติม
และให้ผู้รับผิดชอบอย่างน้อยหนึ่งคนกับผู้ให้ถ้อยคำลงลายมือชื่อกำกับไว้ทุกแห่งที่ขีดฆ่าหรือตกเติม
ในกรณีที่ผู้ให้ถ้อยคำไม่ยอมลงลายมือชื่อ
ให้บันทึกเหตุแห่งการไม่ลงลายมือชื่อไว้ในบันทึกถ้อยคำนั้น
ในกรณีที่ผู้ให้ถ้อยคำไม่สามารถลงลายมือชื่อได้
ให้นำบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ ๓๒ 
ในกรณีที่ใช้สำนวนสอบสวนอื่นตามข้อ ๖ วรรคสอง
ประกอบการตรวจสอบหรือไต่สวนตามระเบียบนี้แล้วแต่กรณีให้ถือพยานหลักฐานตามสำนวนที่ใช้เป็นส่วนหนึ่งของสำนวนนั้นด้วย
ในกรณีที่ได้ใช้ระเบียบนี้ตรวจสอบและไต่สวนในเรื่องใด
ให้ถือพยานหลักฐานตามสำนวนตรวจสอบเป็นส่วนหนึ่งของสำนวนไต่สวนด้วย

ข้อ ๓๓ 
ในกรณีที่มีปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้
หรือที่ระเบียบนี้มิได้กำหนดไว้ให้คณะกรรมการมีอำนาจพิจารณาวินิจฉัย
เมื่อคณะกรรมการมีมติเป็นประการใดแล้วเป็นที่สุด
ให้ดำเนินการให้เป็นไปตามมตินั้นต่อไป

ประกาศ
ณ วันที่ ๑๗ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๙
นาม
ยิ้มแย้ม
ประธานกรรมการตรวจสอบ

วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ
๓๑
ตุลาคม ๒๕๔๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๑๐๘ ง/หน้า ๓๐๖/๑๗ ตุลาคม ๒๕๔๙