ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. 2560

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก
เรื่อง
การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ. ๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก
ว่าด้วยการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓
และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนากโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนากและนายอำเภอปากพนัง
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก
เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๒[๑]  ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนากตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  บรรดาข้อบัญญัติ
ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้ว
ในข้อบัญญัติอื่นหรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔  ในข้อบัญญัตินี้
ผู้ประกอบกิจการ หมายความว่า ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น
คนงาน หมายความว่า
ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ
มลพิษทางเสียง หมายความว่า
สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษความสั่นสะเทือน หมายความว่า
สภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางอากาศ หมายความว่า
สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางน้ำ หมายความว่า สภาวะของน้ำอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
อาคาร หมายความว่า ตึก บ้าน
เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน
หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก
หรือผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากนายกองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕  ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนากเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด
๑
บททั่วไป

ข้อ ๖  ให้กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพดังต่อไปนี้
เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมในเขตพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก
(๑) กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยง ได้แก่
การเพาะพันธุ์ การเลี้ยง และการอนุบาลสัตว์
(๒) กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์
(๒.๑) การฆ่า หรือชำแหละสัตว์
ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร เร่ขาย หรือขายในตลาด
(๒.๒) การผลิตสิ่งของเครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ
จากเปลือก กระดอง กระดูก เขา หนังขนสัตว์หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์ด้วยการต้ม นึ่ง
ตาก เผาหรือกรรมวิธีใด ๆ ซึ่งมิใช่เพื่อเป็นอาหาร
(๒.๓) การผลิต โม่ ป่น บด ผสม บรรจุ สะสม
หรือกระทำอื่นใดต่อสัตว์
หรือพืชหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืชเพื่อเป็นอาหารสัตว์หรือส่วนประกอบของอาหารสัตว์
(๓) กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม
ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร สถานที่สะสมอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด
และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๑) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ น้ำพริกแกง
น้ำพริกปรุงสำเร็จ เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว น้ำจิ้มหรือซอสปรุงรสชนิดต่าง ๆ
(๓.๒) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารหมัก ดอง จากสัตว์
ได้แก่ ปลาร้า ปลาเจ่า กุ้งเจ่า ปลาส้ม ปลาจ่อม แหนม หม่ำ ไส้กรอก กะปิ น้ำปลา
หอยดอง น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
(๓.๓) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ อาหารหมัก ดอง
แช่อิ่ม จากผัก ผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น
(๓.๔) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ
อาหารจากพืชหรือสัตว์โดยการตาก บด นึ่ง ต้ม ตุ๋นเคี่ยว กวน ฉาบ ทอด อบ รมควัน ปิ้ง
ย่าง เผา หรือวิธีอื่นใด
(๓.๕) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ เส้นหมี่ ขนมจีน
ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋ เนื้อสัตว์เทียม หรือผลิตภัณฑ์อื่น
ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
(๓.๖) การผลิต สะสม หรือแบ่งบรรจุ เอทิลแอลกอฮอล์ สุรา
เบียร์ ไวน์ น้ำส้มสายชู ข้าวหมาก น้ำตาลเมา
(๓.๗) การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค
น้ำดื่มจากเครื่องจำหน่ายอัตโนมัติ
(๓.๘) การผลิต สะสม แบ่งบรรจุ หรือขนส่งน้ำแข็ง
(๔) กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร
(๔.๑) การสีข้าว นวดข้าวด้วยเครื่องจักร
หรือแบ่งบรรจุข้าวด้วยวิธีใด ๆ ก็ตาม
(๔.๒) การขัด กะเทาะ หรือบดเมล็ดพืช
(๔.๓) การผลิต สะสม
หรือแบ่งบรรจุปุ๋ยหรือวัสดุที่นำไปผลิตปุ๋ย
(๕) กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่ ได้แก่ การกลึง
เจาะ เชื่อม ตี ตัด ประสาน รีด หรืออัดโลหะด้วยเครื่องจักร หรือก๊าซ หรือไฟฟ้า
ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๖.๑)
(๖) กิจการที่เกี่ยวกับยานยนต์
เครื่องจักรหรือเครื่องกล
(๖.๑) การต่อ ประกอบ เคาะ ปะผุ พ่นสี
หรือพ่นสารกันสนิมยานยนต์
(๖.๒) การซ่อม การปรับแต่งเครื่องยนต์ เครื่องจักร
เครื่องกล ระบบไฟฟ้า ระบบปรับอากาศ หรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์
เครื่องจักร หรือเครื่องกล
(๖.๓) การล้าง ขัดสี เคลือบสี หรืออัดฉีดยานยนต์
(๖.๔) การผลิต สะสม จำหน่าย ซ่อม หรืออัดแบตเตอรี่
(๖.๕) การจำหน่าย ซ่อม ปะ เชื่อมยางยานยนต์
หรือตั้งศูนย์ถ่วงล้อ
(๖.๖) การผลิต ซ่อม ประกอบ หรืออัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์
(๗) กิจการที่เกี่ยวกับไม้หรือกระดาษ
(๗.๑) การเลื่อย ซอย ขัด ไส เจาะ ขุดร่อง ทำคิ้ว
หรือตัดไม้ด้วยเครื่องจักร
(๗.๒) การผลิต พ่น ทาสารเคลือบเงา หรือสี
แต่งสำเร็จสิ่งของเครื่องใช้ หรือผลิตภัณฑ์จากไม้ หวาย ชานอ้อย
(๗.๓) การเผาถ่าน หรือสะสมถ่าน
(๘) กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ
(๘.๑) การประกอบกิจการโรงแรม
สถานที่พักที่มิใช่โรงแรมที่จัดไว้เพื่อให้บริการพักชั่วคราวสำหรับคนเดินทางหรือบุคคลอื่นใดโดยมีค่าตอบแทน
หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๘.๒) การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า ห้องเช่า
หรือห้องแบ่งเช่า หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๘.๓) การจัดให้มีมหรสพ
การแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโกเทก คาราโอเกะหรือตู้เพลง
หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๘.๔) การประกอบกิจการเสริมสวย หรือแต่งผม
เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม
(๙) กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ
(๙.๑) การเย็บ ปักผ้า หรือสิ่งทออื่น ๆ
ด้วยเครื่องจักร
(๙.๒) การซัก อบ รีด หรืออัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร
(๙.๓) การย้อม ฟอก กัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ
(๑๐) กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย ซีเมนต์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง ได้แก่ การสะสม ผสมซีเมนต์ หิน ดิน ทราย วัสดุก่อสร้าง
รวมทั้งการขุด ตัก ดูด โม่ บดหรือย่อยด้วยเครื่องจักร
ยกเว้นกิจการที่ได้รับใบอนุญาตใน (๑๑.๒)
(๑๑) กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ปิโตรเคมี ถ่านหิน
ถ่านโค้ก และสารเคมีต่าง ๆ
(๑๑.๑) การผลิต สะสม บรรจุ หรือขนส่งก๊าซ
(๑๑.๒) การผลิต สะสม กลั่น
หรือขนส่งปิโตรเลียมหรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม
(๑๒) กิจการอื่น ๆ
(๑๒.๑) การผลิต ซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์
เครื่องไฟฟ้า หรืออุปกรณ์ไฟฟ้า
(๑๒.๒) การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด
ใช้แล้วหรือเหลือใช้
(๑๒.๓) การล้างขวด ภาชนะหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้วเพื่อนำไปใช้ใหม่
หรือแปรสภาพเป็นผลิตภัณฑ์ใหม่
(๑๒.๔) การประกอบกิจการท่าเทียบเรือประมง
สะพานปลาหรือแพปลา
(๑๒.๕) การให้บริการควบคุมป้องกันและกำจัดแมลง
หรือสัตว์พาหะนำโรค

หมวด
๒
หลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขในการขอและออกใบอนุญาต

ข้อ ๗  ผู้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามที่กำหนดในข้อ
๖ ต้องปฏิบัติ
ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้ประกอบการ
และมาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้

ข้อ ๘  เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับตั้งแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับ
ห้ามผู้ใดดำเนินกิจการตามประเภทที่ระบุไว้ในข้อ ๖
ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนากในลักษณะที่เป็นการค้า
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๙  ผู้ใดประสงค์ที่จะประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
ซึ่งต้องควบคุมตามข้อบัญญัติตำบลนี้ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบ กอ. ๑
ต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพร้อมหลักฐานต่าง ๆ
ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนากกำหนด

ข้อ ๑๐  ผู้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามที่กำหนดในข้อ
๖ ต้องปฏิบัติเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพหรือสุขลักษณะของสถานที่ที่ใช้ประกอบกิจการ
ให้เป็นไปตามเงื่อนไขอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑)
สถานที่นั้นต้องตั้งอยู่ในทำเลที่จะมีรางระบายน้ำรับน้ำโสโครกได้อย่างเหมาะสม
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๒) ต้องจัดทำรางระบายน้ำ
หรือบ่อรับน้ำโสโครกด้วยวัตถุถาวร เรียบไม่ซึม ไม่รั่ว ระบายน้ำได้สะดวก
(๓)
การระบายน้ำต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำในทางน้ำสาธารณะหรือผู้อาศัยใกล้เคียง
(๔) จัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสีย
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๕) เมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าสถานที่ใดสมควรจะต้องทำพื้นด้วยวัตถุถาวรเพื่อป้องกันมิให้น้ำซึม
รั่วไหลหรือขังอยู่ได้ หรือเห็นว่าควรมีบ่อพักน้ำโสโครกหรือการกำจัดน้ำโสโครก ไขมัน
ให้ถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลและสิ่งแวดล้อม หรือต้องมีเครื่องระบายน้ำ
เครื่องป้องกันกลิ่น ไอเสีย ความกระเทือน ฝุ่น ละออง เขม่า เถ้า หรือสิ่งอื่นใด
อันอาจเป็นเหตุรำคาญแก่ผู้ที่อยู่ข้างเคียง
ข้อกำหนดดังกล่าวผู้ขอรับใบอนุญาตต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๖) ต้องให้มีแสงสว่าง และการระบายอากาศเพียงพอ
และต้องจัดสถานที่มิให้เป็น ที่อยู่อาศัยของสัตว์นำโรค
(๗) ต้องจัดให้มีน้ำสะอาดเพียงพอแก่กิจการนั้น ๆ
(๘) ต้องมีที่รองรับมูลฝอย และสิ่งปฏิกูลอันได้สุขลักษณะจำนวนเพียงพอ
(๙) ต้องจัดให้มีส้วมอันได้สุขลักษณะ
จำนวนเพียงพอกับจำนวนคนที่ทำการอยู่ในสถานที่นั้นและต้องตั้งอยู่ในทำเลที่เหมาะสม
รวมทั้งการกำจัดสิ่งปฏิกูลด้วยวิธีถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลและสิ่งแวดล้อม
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๑๐) สถานที่เลี้ยงสัตว์ที่ขัง และที่ปล่อยสัตว์กว้างขวางเพียงพอ
และต้องจัดให้ได้สุขลักษณะ
(๑๑)
สถานที่เกี่ยวกับการตากหรือผึ่งสินค้าต้องมีที่สำหรับตากหรือผึ่งสินค้าตามที่
เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๑๒) ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข และคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวมทั้งระเบียบข้อบังคับและประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก

ข้อ ๑๑  เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้พิจารณาแล้วเห็นว่าผู้ขอใบอนุญาตได้ปฏิบัติการครบถ้วนตามความในข้อ
๑๐
และการอนุญาตนั้นไม่เป็นเหตุกระทบกระเทือนต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนก็ให้ออกใบอนุญาตให้ตามแบบ
กอ. ๒

ข้อ ๑๒  ผู้ประกอบการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพต้องมารับใบอนุญาตพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราท้ายข้อบัญญัตินี้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับตั้งแต่วันที่ที่ได้รับหนังสือแจ้งจาก
เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากมิได้มารับใบอนุญาตและชำระค่าธรรมเนียมภายในระยะเวลาที่กำหนดจะถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๑๓  ผู้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะของการประกอบการและมาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ
ดังต่อไปนี้
(๑) ต้องรักษาเครื่องมือเครื่องใช้
ในการประกอบการค้าทุกอย่างให้สะอาดอยู่เสมอ
ถ้าวัตถุแห่งการค้านั้นจะใช้เป็นอาหารต้องป้องกันวัตถุนั้นให้พ้นจากฝุ่นละออง
และสัตว์พาหะนำโรค
(๒)
ต้องมีการดูแลรักษาความสะอาดที่รองรับขยะมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลไม่ให้เป็น ที่เพาะพันธุ์แมลงและสัตว์พาหะนำโรคได้
และต้องมีการกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ
(๓) ถ้าจะเปลี่ยนแปลง แก้ไข
หรือเพิ่มเติมสถานที่ต้องได้รับอนุญาตจาก เจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อน
(๔)
ต้องยอมให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเข้าตรวจสถานที่ เครื่องมือ
เครื่องใช้ ตลอดจนวิธีประกอบการค้านั้นได้ ในเวลาอันสมควร
เมื่อได้รับแจ้งความประสงค์ให้ทราบแล้ว
(๕)
ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
และคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งระเบียบ ข้อบังคับ และประกาศขององค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก

ข้อ ๑๔  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดเงื่อนไข
โดยเฉพาะระบุไว้ในใบอนุญาตให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติ
เพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชน

ข้อ ๑๕  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นเรียกเก็บค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตให้ประกอบกิจการค้า
ซึ่งกำหนดให้ควบคุมตามอัตราท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก
ใบอนุญาตฉบับหนึ่ง ใช้สำหรับกิจการค้าประเภทเดียว
และสำหรับสถานที่แห่งเดียว ถ้าประกอบกิจการค้า
ซึ่งกำหนดให้ควบคุมหลายประเภทในขณะและสถานที่เดียวกันให้เรียกเก็บค่าธรรมเนียมในประเภทที่มีอัตราสูงเต็มอัตราแต่ประเภทเดียว
ประเภทอื่นให้เก็บเพียงกึ่งอัตรา

ข้อ ๑๖  ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับตั้งแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้เพียงในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก

ข้อ ๑๗  การต่อใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ
กอ. ๓ ก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ให้ต่อใบอนุญาต
หากมิได้ชำระค่าธรรมเนียมก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
จะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละสิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ

ข้อ ๑๘  เมื่อผู้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการตามรายการในใบอนุญาตให้ยื่นคำร้องบอกเลิกกิจการค้าต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ
กอ. ๔

ข้อ ๑๙  หากผู้รับใบอนุญาตประสงค์จะแก้ไขรายการในใบอนุญาต
ให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ กอ. ๔

ข้อ ๒๐  ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุด ในสาระที่สำคัญให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ
กอ. ๔ ภายในสิบห้าวันนับตั้งแต่วันที่ได้รับทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลายหรือชำรุด ในสาระที่สำคัญ แล้วแต่กรณี พร้อมหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑) เอกสารการแจ้งความต่อสถานีตำรวจ
กรณีการสูญหายหรือถูกทำลาย
(๒) ใบอนุญาตเดิม กรณีชำรุดหรือเปลี่ยนแปลงในสาระสำคัญ

ข้อ ๒๑  การออกใบแทนใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไขดังนี้
(๑) การออกใบแทนใบอนุญาตให้ใช้แบบ
กอ. ๒ โดยประทับตราสีแดงคำว่า ใบแทน กำกับไว้ด้วย และให้มี วัน เดือน ปี ที่ออกใบแทน
พร้อมทั้งลงลายมือชื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายเจ้าพนักงานท้องถิ่น ในใบแทนและต้นขั้วใบแทน
(๒)
ให้ใช้ใบแทนใบอนุญาตได้เท่ากับเวลาที่เหลือของอายุใบอนุญาตเดิมนั้น
(๓) บันทึกด้านหลังต้นขั้วใบอนุญาตเดิม ระบุสาเหตุการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญของใบอนุญาตเดิม แล้วแต่กรณี และลง เล่มที่ เลขที่
ปี ของใบแทนใบอนุญาต

ข้อ ๒๒  ผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย
ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๒๓  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดตามหลักเกณฑ์
วิธีการ เงื่อนไข หรือรายละเอียดใด ๆ
ให้ผู้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพซึ่งต้องควบคุมตามข้อบัญญัตินี้
ถือปฏิบัติเพิ่มเติมนอกเหนือจากที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้
เป็นการเฉพาะกิจหรือเฉพาะรายได้

ข้อ ๒๔  ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง
ๆ ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ ดังต่อไปนี้
(๑)
คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ กอ. ๑
(๒)
ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ กอ. ๒
(๓) คำขอต่อใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพให้ใช้แบบ
กอ. ๓
(๔) คำขอหนังสือรับรองต่าง ๆ หรือแบบคำขออื่น ๆ
ให้ใช้แบบ กอ. ๔

หมวด
๓
บทกำหนดโทษ

ข้อ ๒๕  ผู้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการซึ่งกำหนดให้ควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ไม่ปฏิบัติ หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขโดยเฉพาะที่ระบุไว้ในใบอนุญาตเจ้าพนักงานท้องถิ่น
มีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่สมควรครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน
กรณีที่ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตมาแล้วสองครั้ง
และมีเหตุผลที่จะต้องถูกสั่งพักใบอนุญาตอีก เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเสียก็ได้

ข้อ ๒๖  เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้บังคับใช้
ผู้ดำเนินการตามประเภทที่ข้อบัญญัตินี้กำหนดเป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ
๖ ในลักษณะที่เป็นการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามข้อ ๑๑
ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

ข้อ ๒๗  ผู้ดำเนินกิจกรรมที่ต้องมีการควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ผู้ใดฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติ
ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขทั่วไปที่กำหนดไว้ในข้อ ๗ ข้อ ๑๐ และข้อ ๑๓
ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาทถ้วน

ข้อ ๒๘  ผู้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการซึ่งกำหนดให้ควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ไม่ปฏิบัติ
หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามข้อบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขโดยเฉพาะที่ระบุไว้ในใบอนุญาต เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่สมควรครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน
กรณีที่ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตมาแล้วสองครั้ง และมีเหตุผลที่จะต้องถูกสั่งพักใบอนุญาตอีก
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเสียก็ได้

ข้อ ๒๙  บรรดาความผิดซึ่งผู้ใดฝ่าฝืนตามข้อบัญญัตินี้
หากได้ชำระค่าปรับเต็มจำนวนตามอัตราที่กำหนดไว้ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับแจ้งเป็นหนังสือให้ถือว่าได้ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้แล้ว

ข้อ ๓๐  ผู้ได้รับใบอนุญาตผู้ใดไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดไว้ในใบอนุญาตตามข้อ
๒๒ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งพันบาท

บทเฉพาะกาล

ข้อ ๓๑  ให้ผู้ประกอบกิจการตามลักษณะในข้อ ๖
อยู่ในวันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลใช้บังคับเป็นกิจการที่ต้องควบคุมในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก
เจ้าของกิจการตามความในวรรคหนึ่ง
ดำเนินการแจ้งขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นภายในเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้ด้วย

ประกาศ ณ วันที่ ๓ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๐
ณัฏภัทร  อ่อนศรีทอง
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลขนาบนาก
เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๖๐
๒. แบบคำขอรับใบอนุญาต (แบบ กอ. ๑)
๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ (แบบ กอ. ๒)
๔. แบบคำขอต่ออายุใบอนุญาต (แบบ กอ. ๓)
๕. แบบคำขอหนังสือรับรองต่าง ๆ และแบบคำขออื่น ๆ (แบบ กอ. ๔)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปุณิกา/จัดทำ
๑๕
พฤษภาคม ๒๕๖๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๖ ง/หน้า ๑๕๙/๑๙ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑