เทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ เรื่อง การจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ พ.ศ. 2543

เทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ

เทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ
เรื่อง
การจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ
พ.ศ.
๒๕๔๓[๑]

ตามที่พระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล
พ.ศ. ๒๕๔๒ ได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๖ ตอนที่ ๙ ก ลงวันที่ ๒๔ กุมภาพันธ์
๒๕๔๒ โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ ๒๕ พฤษภาคม ๒๕๔๒ เป็นต้นไป
และอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๐ และมาตรา ๗ มาตรา ๔๓ มาตรา ๕๔ มาตรา
๖๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ประกอบกับกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ.
๒๕๓๖) ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ เทศบาลตำบลไชยปราการ
โดยได้รับความเห็นชอบจากสภาเทศบาลตำบลไชยปราการ
และได้รับอนุมัติจากผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่ จึงออกเทศบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
 เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลไชยปราการ
เรื่อง การจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ พ.ศ. ๒๕๔๓

ข้อ ๒
 เทศบัญญัตินี้
ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยที่สำนักงานเทศบาลตำบลไชยปราการ
แล้ว ๗ วัน

ข้อ ๓
 ให้ยกเลิกข้อบังคับสุขาภิบาลไชยปราการ
เรื่อง การจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ พ.ศ. ๒๕๓๘
บรรดาเทศบัญญัติ กฎ ข้อบังคับ ระเบียบ คำสั่งอื่น
ๆ ในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในเทศบัญญัตินี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัตินี้
ให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔
 ในเทศบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกเทศมนตรีตำบลไชยปราการ
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕
ผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หมายความว่า
ข้าราชการหรือพนักงานท้องถิ่นซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติการตามมาตรา
๔๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า
สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้
เร่ขาย หมายความว่า
การนำอาหาร สินค้าอื่นใด เร่ขายไปในที่หรือทางสาธารณะโดยไม่จัดวางเป็นประจำในที่หนึ่งที่ใด

ข้อ ๕
 ห้ามมิให้ผู้ใดจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ
ไม่ว่าจะเป็นการจำหน่ายโดยลักษณะวิธีการจัดวางสินค้าในที่หนึ่งที่ใดเป็นปกติ
หรือเร่ขาย เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๖
 ผู้จำหน่ายและผู้ช่วยจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ
ต้องปฏิบัติให้ถูกสุขลักษณะส่วนบุคคล ดังต่อไปนี้
๖.๑ แต่งกายให้สะอาดและเรียบร้อยขณะจำหน่ายสินค้า
๖.๒ ล้างมือให้สะอาด
ก่อนจำหน่ายสินค้าประเภทใช้บริโภค
๖.๓ ห้ามจำหน่ายสินค้าในขณะที่ป่วยเป็นโรคติดต่อ
หรือเป็นโรคผิวหนังที่น่ารังเกียจ
๖.๔ ปฏิบัติการอื่น ๆ ให้ถูกสุขลักษณะส่วนบุคคลตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

ข้อ ๗
 ผู้จำหน่ายและผู้ช่วยจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ
ต้องปฏิบัติให้ถูกสุขลักษณะในการใช้กรรมวิธีการจำหน่าย ประกอบ ปรุง
เก็บหรือสะสมอาหารหรือสินค้าอื่น รวมทั้งการรักษาความสะอาดของภาชนะ น้ำใช้ และของใช้ต่าง
ๆ ดังนี้
๗.๑ รักษาเครื่องมือ เครื่องใช้และอุปกรณ์ต่าง ๆ
ที่ใช้ในการจำหน่ายสินค้าให้สะอาด
๗.๒ จัดให้มีเครื่องปกปิดอาหาร น้ำแข็ง
เครื่องปรุงอาหาร ให้พ้นฝุ่นละออง แมลงวันและสัตว์ซึ่งเป็นพาหะนำโรค
รวมทั้งรักษาเครื่องมือปกปิดนั้นไว้ให้สะอาดและใช้การได้ดีเสมอ
๗.๓ ใช้น้ำสะอาดในการประกอบ ปรุง แช่ ล้าง อาหาร
และภาชนะเครื่องใช้
๗.๔ การจำหน่ายเนื้อโค กระบือ สุกร
จะต้องได้รับการตรวจสอบจากสัตวแพทย์ก่อน
๗.๕ ใช้ภาชนะที่สะอาด สำหรับใส่ของบริโภค
หรือเพื่อประกอบปรุงอาหาร
๗.๖ ใช้วัสดุที่สะอาด ไม่เป็นพิษต่อร่างกาย ในการห่อ
หรือใส่ของที่ขาย
๗.๗ จัดให้มีที่รองรับสิ่งปฏิกูล มูลฝอย
อันได้สุขลักษณะไว้ให้เพียงพอ
๗.๘
จัดให้มีที่สำหรับล้างภาชนะและอุปกรณ์เครื่องใช้ต่าง ๆ และให้มีทางระบาย
๗.๙
ในกรณีที่จำหน่ายอาหารต้องได้ผ่านการทดสอบความรู้ทางด้านสุขาภิบาลอาหารโดยความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานสาธารณสุข
๗.๑๐ ปฏิบัติการอื่น ๆ
ให้ถูกสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๘
 การจัดวางสินค้าและการเร่ขายในที่สาธารณะ
ต้องปฏิบัติการเพื่อการรักษาความสะอาดและป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ
รวมทั้งการป้องกันมิให้เกิดเหตุรำคาญและการป้องกันโรคติดต่อ ดังนี้
๘.๑ พื้นที่ที่ตั้งสินค้าและบริเวณ
ต้องเป็นพื้นดินอัดแน่น หรือปูด้วยวัตถุถาวร และต้องไม่มีน้ำสกปรกขัง
๘.๒ จัดทำรางระบายน้ำด้วยวัตถุถาวร
เพื่อรับน้ำซึ่งไหลจากบริเวณที่ตั้งสินค้าไปสู่รางระบายน้ำสาธารณะ หรือบ่อเก็บน้ำโสโครกได้สะดวกตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดให้หรืออนุมัติ
๘.๓ จัดให้มีแสงสว่างและมีการระบายอากาศเพียงพอ
ตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
๘.๔ ที่ตั้งวางสินค้าต้องทำด้วยวัตถุถาวร
มีขนาดและความสูงจากพื้นดินตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
๘.๕ ต้องไม่เก็บสินค้าหรือทำที่เก็บของไว้ใต้ที่วางสินค้า
๘.๖ ทางเดินซื้อของ ต้องมีขนาดกว้างไม่น้อยกว่า
๒.๐๐ เมตร หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดเป็นอย่างอื่นตามความเหมาะสม
๘.๗ ต้องสร้างและตั้งที่วางสินค้าตามแบบ และ ณ
ที่ ๆ ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดให้หรืออนุมัติ
๘.๘ จัดวางสินค้าให้เป็นระเบียบเรียบร้อยและไม่ให้ยื่นล้ำกีดขวางทางเดินและผิวจราจร
๘.๙ รักษาที่วางสินค้าและของใช้ทั้งมวล ให้สะอาด
โดยเก็บกวาดล้างเป็นครั้งคราวตามควรแก่พฤติการณ์
แต่อย่างน้อยต้องไม่ต่ำกว่าวันละหนึ่งครั้ง
๘.๑๐ จัดให้มีที่รองรับมูลฝอยอันได้สุขลักษณะไว้ให้เพียงพอ
และต้องไม่ถ่าย เท ทิ้งหรือปล่อยให้ผู้อื่นถ่าย เท ทิ้งมูลฝอยลงนอกภาชนะรองรับ
๘.๑๑
จัดการกำจัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลตามเทศบัญญัติ เรื่อง การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย
หรือตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
๘.๑๒ ไม่นำ หรือยอมให้ผู้อื่นนำสัตว์ทุกชนิด เข้าไปในที่วางสินค้า
หรือบริเวณเว้นแต่สัตว์ที่มีไว้ขาย
๘.๑๓
จัดให้มีส้วมตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
และต้องรักษาส้วมนั้นให้ได้สุขลักษณะอยู่เสมอ
๘.๑๔
ห้ามผู้ประกอบการใช้เครื่องขยายเสียงหรือเปิดเครื่องเสียง
หรือการกระทำอื่นใดที่ก่อให้เกิดเสียงดังในลักษณะที่เป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น
๘.๑๕ ปฏิบัติการอื่น ๆ
ให้ต้องด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข

ข้อ ๙
 ให้ผู้จำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ
ทำการจำหน่ายตามเวลาและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในใบอนุญาต
ห้ามทำการจำหน่ายสินค้านอกเขตผ่อนผันโดยเด็ดขาด

ข้อ ๑๐
 ใบอนุญาตจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ
ให้ใช้ได้เพียงในเขตเทศบาลตำบลไชยปราการ และให้มีอายุใบอนุญาต ดังนี้
๑๐.๑ การจัดวางสินค้าในที่หนึ่งที่ใดเป็นปกติ
มีลักษณะถาวร ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาต
๑๐.๒
การจัดวางสินค้าในงานเทศกาลหรืองานนักขัตฤกษ์ หรือแผงลอยชั่วคราวให้มีอายุตามที่กำหนดไว้ในใบอนุญาต
แต่ไม่เกินเก้าสิบวัน นับแต่วันที่ออก
๑๐.๓ การเร่ขาย ให้มีอายุหนึ่งปี
นับแต่วันที่ออกใบอนุญาต
ใบอนุญาตฉบับหนึ่ง ใช้สำหรับผู้รับใบอนุญาต ๑ คน
การขอต่ออายุใบอนุญาต
จะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้ว
ให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต

ข้อ ๑๑
 การขออนุญาตจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะต้องจัดสถานที่และหรือปฏิบัติให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ตามข้อ
๖ ข้อ ๗ และข้อ ๘ และให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพร้อมหลักฐาน ต่อไปนี้
๑๑.๑ รูปถ่ายหน้าตรงครึ่งตัวไม่สวมหมวก ขนาด ๑
๑/๒  × ๒ จำนวน
๓ รูป
๑๑.๒ บัตรประจำตัว พร้อมสำเนาที่รับรองถูกต้อง
จำนวน ๒ ชุด
๑๑.๓ ใบรับรองแพทย์
๑๑.๔ ทะเบียนบ้าน พร้อมสำเนาที่รับรองถูกต้อง
จำนวน ๒ ชุด
๑๑.๕ แผนผังที่วางสินค้าโดยสังเขป
(กรณีจัดวางสินค้าในที่หนึ่งที่ใดปกติ)
๑๑.๖ ในกรณีที่จำหน่ายอาหาร
ต้องมีใบรับรองการผ่านการทดสอบความรู้ด้านสุขาภิบาลอาหาร
๑๑.๗ ในกรณีที่ผู้รับอนุญาตต้องการมีผู้ช่วย
ให้เตรียมหลักฐานเช่นเดียวกับผู้รับอนุญาตเพื่อทำบัตรประจำตัว
ผู้ยื่นขอรับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
จะต้องชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราที่กำหนดท้ายเทศบัญญัตินี้ในวันที่ได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๑๒
 เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาต
หรือคำขอต่ออายุใบอนุญาต
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้อง
หรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ หรือเงื่อนไขที่กำหนดในเทศบัญญัตินี้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด
และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกันและในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาต
ก็ให้ส่งคืนคำขอ
พร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวัน
นับแต่วันได้รับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาต
พร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวัน นับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในเทศบัญญัติ
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาต
หรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสอง
หรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น แล้วแต่กรณี

ข้อ ๑๓
 ผู้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้
ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผย และเห็นได้ง่าย ณ สถานที่ประกอบกิจการ
ผู้จำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะต้องติดบัตรประจำตัว
แสดงตนเป็นผู้จำหน่ายสินค้าตลอดเวลาที่จำหน่ายตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๑๔
 ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระสำคัญ ให้ผู้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวัน
นับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุด
การขอรับใบแทนใบอนุญาตให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นพร้อมด้วยหลักฐาน
ต่อไปนี้
๑๔.๑ สำเนาการลงบันทึกประจำวันของสถานีตำรวจ
กรณีใบอนุญาตสูญหายถูกทำลาย
๑๔.๒ ใบอนุญาตเดิม กรณีใบอนุญาตชำรุดในสาระสำคัญ
๑๔.๓ เอกสารตามข้อ ๑๑
กรณีบัตรประจำตัวผู้จำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุด ให้ปฏิบัติเช่นเดียวกัน

ข้อ ๑๕
 ในกรณีที่ปรากฏว่า
ผู้รับอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือเทศบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตนั้น
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๑๖
 เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่า
ผู้ขอรับใบอนุญาต
๑๖.๑ ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป
และมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
๑๖.๒ ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่า
ได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
๑๖.๓
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือเทศบัญญัตินี้หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับอนุญาตและการไม่ปฏิบัติหรือการปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๑๗
 คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต
หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าว ให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ
หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนา
หรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต
และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้ทราบคำสั่งแล้ว ตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง
หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

ข้อ ๑๘
 ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้
จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปี นับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ข้อ ๑๙
 ผู้ดำเนินกิจการที่ต้องได้รับใบอนุญาต
ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามอัตราและตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัติ
ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น
ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนดให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไปตามที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัติ

ข้อ ๒๐
 ใบอนุญาตประกอบกิจการที่ได้ออกก่อนวันใช้เทศบัญญัตินี้
และจะต้องได้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้
ให้คงใช้บังคับต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาตนั้น
เมื่อใบอนุญาตเดิมสิ้นอายุและผู้นั้นยังคงประสงค์จะดำเนินกิจการต่อไป
ผู้นั้นจะต้องมาดำเนินการขอรับใบอนุญาตก่อนการดำเนินการ

ข้อ ๒๑
 ให้นายกเทศมนตรีตำบลไชยปราการรักษาการตามเทศบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจสั่งการเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๓
สุชาติ
 บัวคำ
นายกเทศมนตรีตำบลไชยปราการ

[เอกสารแนบท้าย]

๑.  อัตราค่าธรรมเนียมใบอนุญาตจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ
แทน ม.๔๑ วรรค ๒ แห่ง พ.ร.บ.การสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ท้ายเทศบัญญัติตำบลไชยปราการ เรื่อง
การจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ พ.ศ. ๒๕๔๓
๒.  คำขอรับใบอนุญาตจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ
๓.  คำขอต่ออายุใบอนุญาตจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ
๔.  คำร้องขออนุญาตต่าง
ๆ
๕. 
ตัวอย่างใบอนุญาตจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะ 

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๔
ตุลาคม ๒๕๕๒

นันท์นภัสร์/ตรวจ
๑๔
ตุลาคม ๒๕๕๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๑๑๗ ง/หน้า ๖๑/๘ ตุลาคม ๒๕๕๒