พระราชกฤษฎีกาค่าเช่าบ้านข้าราชการ (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2541

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ค่าเช่าบ้านข้าราชการ
(ฉบับที่ ๖)
พ.ศ.
๒๕๔๑
----------------

                                                     ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
                                    ให้ไว้
ณ วันที่ ๑๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๑
                                                เป็นปีที่
๕๓ ในรัชกาลปัจจุบัน

                        พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า
                        โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยค่าเช่าบ้านข้าราชการ
                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๒๑ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย 
และมาตรา ๓ แห่งพระราชบัญญัติการกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการจ่ายเงินบางประเภทตาม
งบประมาณรายจ่าย พ.ศ. ๒๕๑๘ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ 
ดังต่อไปนี้
                        มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
"พระราชกฤษฎีกาค่าเช่าบ้านข้าราชการ
(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๔๑"
                        มาตรา
๒ 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราช
กิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
                        มาตรา
๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๗
แห่งพระราชกฤษฎีกาค่าเช่าบ้าน
ข้าราชการ พ.ศ. ๒๕๒๗ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "มาตรา
๗  ภายใต้บังคับมาตรา ๑๖ และมาตรา ๑๗
ข้าราชการผู้ใดได้รับคำสั่ง
ให้เดินทางไปประจำสำนักงานในต่างท้องที่
มีสิทธิได้รับค่าเช่าบ้านข้าราชการเท่าที่ต้องจ่ายจริง
ตามที่สมควรแก่สภาพแห่งบ้าน
แต่อย่างสูงไม่เกินจำนวนเงินที่กำหนดไว้ตามบัญชีอัตราค่า
เช่าบ้านข้าราชการท้ายพระราชกฤษฎีกานี้ ทั้งนี้
เว้นแต่ผู้นั้น
                        (๑)
ทางราชการได้จัดที่พักอาศัยให้อยู่แล้ว
                        (๒)
มีเคหสถานของตนเอง หรือของสามีหรือภริยาที่พออาศัยอยู่ร่วมกันได้
ในท้องที่ที่ไปประจำสำนักงานใหม่
                        (๓)
ได้รับคำสั่งให้เดินทางไปประจำสำนักงานใหม่ในท้องที่ที่เริ่มรับราชการครั้ง
แรก หรือท้องที่ที่กลับเข้ารับราชการใหม่
                        (๔)
ได้รับคำสั่งให้เดินทางไปประจำสำนักงานใหม่ตามคำร้องขอของตนเอง
                        (๕)
เป็นข้าราชการวิสามัญ
                        ข้าราชการผู้ใดได้รับเงินเดือนไม่ตรงกับอัตราเงินเดือนในบัญชีอัตราค่าเช่าบ้าน
ข้าราชการท้ายพระราชกฤษฎีกานี้
ให้ได้รับค่าเช่าบ้านตามส่วนของเงินเดือนโดยคำนวณตามวิธี
การที่กระทรวงการคลังกำหนด"
                        มาตรา
๔  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๗
ทวิ แห่งพระราชกฤษฎีกาค่า
เช่าบ้านข้าราชการ พ.ศ. ๒๕๒๗
                        "มาตรา
๗ ทวิ 
ข้าราชการผู้ใดต้องไปปฏิบัติราชการประจำสำนักงานใน
ต่างท้องที่เนื่องจากสำนักงานที่ปฏิบัติราชการประจำอยู่เดิมได้ย้ายสถานที่ทำการไปตั้งในท้องที่
ใหม่มีสิทธิได้รับค่าเช่าบ้านข้าราชการตามพระราชกฤษฎีกานี้เช่นเดียวกับข้าราชการซึ่งได้รับคำสั่ง
ให้เดินทางไปประจำสำนักงานในต่างท้องที่ตามมาตรา ๗
เว้นแต่ท้องที่ใหม่ที่สำนักงานได้ย้ายไป
นั้นอยู่ใกล้เคียงกับท้องที่ที่ตั้งสำนักงานเดิมตามหลักเกณฑ์ที่กระทรวงการคลังกำหนด"
                        มาตรา
๕ 
สิทธิที่จะเบิกค่าเช่าบ้านข้าราชการของข้าราชการซึ่งได้รับคำสั่งให้
เดินทางไปประจำสำนักงานใหม่ตามคำร้องขอของตนเอง
หรือของข้าราชการ ซึ่งสำนักงานที่
ปฏิบัติราชการประจำอยู่เดิมได้ย้ายสถานที่ทำการไปตั้งในท้องที่ใหม่ที่มีอยู่ตามพระราชกฤษฎีกา
ค่าเช่าบ้านข้าราชการ พ.ศ. ๒๕๒๗
ก่อนวันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ ให้ยังคงมีอยู่ต่อไป
จนกว่าจะหมดสิทธิตามพระราชกฤษฎีกาค่าเช่าบ้านข้าราชการ พ.ศ.
๒๕๒๗ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดย
พระราชกฤษฎีกานี้
                        มาตรา
๖ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
             ชวน หลีกภัย
            นายกรัฐมนตรี

+---------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
โดยที่พระราชกฤษฎีกาค่า
เช่าบ้านข้าราชการ พ.ศ. ๒๕๒๗
ได้บัญญัติให้ข้าราชการซึ่งได้รับคำสั่งให้เดินทางไปประจำ
สำนักงานใหม่ตามคำร้องขอของตนเองมีสิทธิได้รับค่าเช่าบ้านข้าราชการ
ซึ่งเป็นการไม่สอดคล้อง
กับเจตนารมณ์ของทางราชการที่ประสงค์จะช่วยเหลือข้าราชการที่ได้รับความเดือดร้อนในเรื่อง
ที่อยู่อาศัยซึ่งมีสาเหตุมาจากทางราชการ
ประกอบกับในปัจจุบันมีส่วนราชการหลายแห่งย้าย
สำนักงานจากท้องที่หนึ่งไปอีกท้องที่หนึ่ง
และในอนาคตจะมีการย้ายส่วนราชการเพิ่มขึ้นอีก
เป็นจำนวนมากตามนโยบายของรัฐบาลทำให้งบประมาณรายจ่ายของรัฐในส่วนนี้ไม่สอดคล้อง
กับสภาวะการเงินของประเทศที่เป็นอยู่
สมควรปรับปรุงบทบัญญัติเกี่ยวกับสิทธิได้รับค่าเช่า
บ้านข้าราชการของข้าราชการดังกล่าว
โดยกำหนดให้ข้าราชการซึ่งได้รับคำสั่งให้เดินทางไป
ประจำสำนักงานใหม่ตามคำร้องขอของตนเองไม่มีสิทธิได้รับค่าเช่าบ้านข้าราชการ
และกำหนด
หลักเกณฑ์ในเรื่องสิทธิได้รับค่าเช่าบ้านข้าราชการของข้าราชการซึ่งต้องไปปฏิบัติราชการประจำใน
ต่างท้องที่เพราะมีการย้ายสถานที่ทำการให้ชัดเจนและเหมาะสมยิ่งขึ้น  จึงจำเป็นต้องตราพระราช
กฤษฎีกานี้

[รก. ๒๕๔๑/๓๙ก./๑/๒๕ มิถุนายน ๒๕๔๑]