ข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ว่าด้วยจรรยาบรรณข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาของมหาวิทยาลัย พ.ศ. 2551

ข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

ข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ว่าด้วยจรรยาบรรณข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาของมหาวิทยาลัย
พ.ศ.
๒๕๕๑[๑]

โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้มีจรรยาบรรณของข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาของมหาวิทยาลัย
เพื่อให้ข้าราชการมีความประพฤติดี สำนึกในหน้าที่และการปฏิบัติหน้าที่ราชการได้อย่างมีประสิทธิภาพประสิทธิผลยิ่งขึ้น
อันจะเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาและยกย่องของบุคคลทั่วไป

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๕ และมาตรา ๔๖
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๗
ประกอบกับมาตรา ๑๘ (๒) แห่งพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พ.ศ. ๒๕๔๗
สภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในคราวประชุมครั้งที่ ๓/๒๕๕๑ เมื่อวันที่ ๒๗
กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ จึงออกข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
 ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ว่าด้วยจรรยาบรรณข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาของมหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๕๑

ข้อ ๒
 ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ ๓
 ในข้อบังคับนี้
มหาวิทยาลัย หมายความว่า
มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
สภามหาวิทยาลัย หมายความว่า
สภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
นายกสภามหาวิทยาลัย หมายความว่า
นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
อธิการบดี หมายความว่า
อธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ข้าราชการ หมายความว่า
ข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษาในสังกัดมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

ข้อ ๔
 ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับกับพนักงานมหาวิทยาลัย
ตามระเบียบสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ว่าด้วยพนักงานมหาวิทยาลัย พ.ศ. ๒๕๕๐
และพนักงานราชการ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยพนักงานราชการ พ.ศ. ๒๕๔๗
ด้วย

ข้อ ๕
 ให้นายกสภามหาวิทยาลัยรักษาการตามข้อบังคับนี้
และมีอำนาจตีความวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามข้อบังคับนี้

หมวด
๑

คณะกรรมการจรรยาบรรณ

ข้อ ๖
 ให้มีคณะกรรมการจรรยาบรรณประกอบด้วยบุคคลที่มีความเป็นอิสระ
เป็นกลางและเป็นที่ประจักษ์ว่าเป็นผู้มีคุณธรรมและจริยธรรมซึ่งสภามหาวิทยาลัยแต่งตั้งดังนี้
(๑) ประธาน แต่งตั้งจากกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ
(๒) กรรมการ
แต่งตั้งจากผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งเป็นบุคคลภายนอกมหาวิทยาลัยที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านศาสนา
ด้านการบริหารงานบุคคล ด้านสังคมศาสตร์และด้านกฎหมาย ด้านละหนึ่งคน
ให้คณะกรรมการจรรยาบรรณแต่งตั้งเลขานุการหนึ่งคน
และอาจให้มีผู้ช่วยเลขานุการได้ไม่เกินสองคน
คุณสมบัติหลักเกณฑ์และวิธีการเลือกกรรมการตาม (๒)
ให้เป็นไปตามประกาศของมหาวิทยาลัยที่สภามหาวิทยาลัยเห็นชอบ

ข้อ ๗
 ให้คณะกรรมการจรรยาบรรณมีวาระอยู่ในตำแหน่งคราวละสองปี
ในกรณีที่ประธานและกรรมการว่างลงก่อนกำหนด
ให้ดำเนินการแต่งตั้งแทนภายในกำหนดสามสิบวันนับแต่วันที่ตำแหน่งดังกล่าวว่างลง
และให้ผู้ที่ได้รับการแต่งตั้งแทนอยู่ในตำแหน่งได้เพียงเท่าวาระที่เหลืออยู่ของผู้ที่ตนแทน
ในกรณีที่คณะกรรมการจรรยาบรรณพ้นจากตำแหน่งตามวาระ
ให้คณะกรรมการชุดเดิมปฏิบัติหน้าที่ต่อไปจนกว่าจะได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการขึ้นใหม่

ข้อ ๘
 นอกจากพ้นจากตำแหน่งตามวาระแล้ว
คณะกรรมการจรรยาบรรณพ้นจากตำแหน่งเมื่อ
(๑) ตาย
(๒) ลาออก
(๓) พ้นจากกรรมการสภามหาวิทยาลัยผู้ทรงคุณวุฒิ
(๔)
สภามหาวิทยาลัยให้ออกเพราะมีความประพฤติเสื่อมเสีย หรือบกพร่องต่อหน้าที่
หรือหย่อนความสามารถ
(๕) ถูกจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก
(๖) เป็นบุคคลล้มละลาย
(๗)
เป็นคนไร้ความสามารถหรือคนเสมือนไร้ความสามารถ

ข้อ ๙
 คณะกรรมการจรรยาบรรณมีอำนาจหน้าที่ดังนี้
(๑) สนับสนุนและส่งเสริมการปฏิบัติตามจรรยาบรรณ
(๒) ให้คำปรึกษาและเสนอความเห็นแก่มหาวิทยาลัย
หรือสภามหาวิทยาลัยเกี่ยวกับการจัดให้มีมาตรการในการส่งเสริมจรรยาบรรณและการดำเนินการทางจรรยาบรรณ
(๓)
พิจารณาความผิดและกำหนดโทษทางจรรยาบรรณแก่ผู้กระทำผิดจรรยาบรรณ
(๔)
ดำเนินการอื่นที่เกี่ยวกับเรื่องจรรยาบรรณตามที่มหาวิทยาลัยหรือสภามหาวิทยาลัยมอบหมาย

ข้อ ๑๐
 การประชุมคณะกรรมการจรรยาบรรณให้นำข้อบังคับมหาวิทยาลัยว่าด้วยการประชุมสภามหาวิทยาลัย
พ.ศ. ๒๕๔๗ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

หมวด
๒

จรรยาบรรณต่อตนเอง

ข้อ ๑๑
 ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อตนเองดังนี้
(๑) มีศีลธรรมอันดี
ยึดมั่นและยืนหยัดในสิ่งที่ถูกต้อง ประพฤติตนให้เหมาะสมกับการเป็นข้าราชการ
(๒)
มีทัศนคติที่ดีรักการเรียนรู้และพัฒนาตนเองให้มีคุณธรรมจริยธรรม
รวมทั้งเพิ่มพูนความรู้ความสามารถและทักษะในการทำงาน
เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่ราชการมีประสิทธิภาพประสิทธิผลยิ่งขึ้น
(๓) มีความอดทนอดกลั้น เสียสละ
และรับผิดชอบงานที่ปฏิบัติ
(๔) มีความสุภาพ อ่อนโยน สัมมาคารวะ
และมีมนุษยสัมพันธ์อันดี
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม (๑) และ (๒)
ไม่ถือว่าเป็นความผิดวินัย
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม (๓) และ
(๔)เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรง

หมวด
๓

จรรยาบรรณต่อวิชาชีพ

ข้อ ๑๒
 ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อวิชาชีพดังนี้
(๑) รัก ศรัทธา
รับผิดชอบต่อวิชาชีพและเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กรวิชาชีพของตน
(๒)
ใช้วิชาชีพในการปฏิบัติหน้าที่ราชการด้วยความซื่อสัตย์
ในกรณีที่วิชาชีพใดมีจรรยาบรรณวิชาชีพกำหนดไว้
ก็ต้องปฏิบัติตามจรรยาบรรณวิชาชีพนั้นด้วย
(๓) ร่วมมือและส่งเสริมให้มีการพัฒนามาตรฐานวิชาชีพ
การกระทำผิดจรรยาบรรณข้อนี้ไม่ถือเป็นความผิดวินัย

หมวด
๔

จรรยาบรรณต่อมหาวิทยาลัยและการปฏิบัติงาน

ข้อ ๑๓
 ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อมหาวิทยาลัย
และการปฏิบัติงาน ดังนี้
(๑) รัก ศรัทธา และมีเจตคติที่ดีต่อมหาวิทยาลัย
ไม่ทำให้มหาวิทยาลัยเสื่อมเสีย
(๒)
ดูแลรักษาและใช้ทรัพย์สินของมหาวิทยาลัยอย่างประหยัด คุ้มค่า โดยระมัดระวัง
มิให้เสียหายหรือสิ้นเปลืองเยี่ยงวิญญูชนปฏิบัติต่อทรัพย์สินของตนเอง
(๓)
อุทิศตนและเวลาให้เป็นประโยชน์แก่มหาวิทยาลัยอย่างเต็มที่
(๔) ปฏิบัติหน้าที่ราชการอย่างเต็มกำลังความสามารถ
รอบคอบ รวดเร็ว ขยันหมั่นเพียรมุ่งสัมฤทธิ์ผลของงาน
และคำนึงถึงประโยชน์ของมหาวิทยาลัยเป็นสำคัญ
(๕) ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความซื่อสัตย์สุจริต
รับผิดชอบ มีความโปร่งใส สามารถตรวจสอบได้ไม่เลือกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรม
(๖) ปฏิบัติหน้าที่โดยไม่แสวงหาประโยชน์ให้แก่ตนเองหรือผู้อื่น
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม (๑) ไม่เป็นความผิดวินัย
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม (๒) (๓) (๔) และ (๕)
เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรง
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม (๖)
เป็นการกระทำผิดจรรยาบรรณอย่างร้ายแรงและเป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรง

หมวด
๕

จรรยาบรรณต่อผู้บังคับบัญชา

ข้อ ๑๔
 ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อผู้บังคับบัญชาดังนี้
(๑)
มีความรับผิดชอบในการปฏิบัติหน้าที่ราชการตามที่ผู้บังคับบัญชามอบหมาย
(๒)
ให้ความเคารพนับถือและเสนอแนะความคิดเห็นต่อผู้บังคับบัญชาโดยสุจริต
(๓) รายงานข้อราชการต่อผู้บังคับบัญชาตามความเป็นจริง
และไม่ปกปิดข้อความที่ต้องแจ้งให้ผู้บังคับบัญชาทราบ
การกระทำผิดจรรยาบรรณตามข้อนี้เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรง

หมวด
๖

จรรยาบรรณต่อผู้ใต้บังคับบัญชา

ข้อ ๑๕
 ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อผู้ใต้บังคับบัญชาดังนี้
(๑) ดูแลเอาใจใส่ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งในด้านการปฏิบัติงาน
ขวัญ กำลังใจ และสวัสดิการด้านต่างๆ อย่างเสมอภาคเท่าเทียมกัน
(๒)
รับฟังความคิดเห็นของผู้ใต้บังคับบัญชาและสอนแนะส่งเสริมท้วงติงด้วยหลักการและเหตุผลที่ถูกต้อง
(๓)
ปกครองผู้ใต้บังคับบัญชาด้วยหลักการและเหตุผลที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรม
การกระทำผิดจรรยาบรรณตามข้อนี้เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรง

หมวด
๗
จรรยาบรรณต่อผู้ร่วมงาน

ข้อ ๑๖
 ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อผู้ร่วมงานดังนี้
(๑) ช่วยเหลือเกื้อกูลกันในทางที่ชอบ
รวมทั้งส่งเสริมให้เกิดความสามัคคี
ร่วมแรงร่วมใจกันในการปฏิบัติหน้าที่เพื่อประโยชน์ส่วนรวม
(๒) ปฏิบัติต่อกันด้วยความสุภาพ มีน้ำใจ
มีมนุษยสัมพันธ์ และให้เกียรติ เคารพนับถือกันตามสมควร
(๓)
ละเว้นจากการนำผลงานของผู้อื่นมาเป็นของตนโดยมิชอบ
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม (๑) ไม่เป็นความผิดวินัย
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม (๒)
เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรง
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม (๓)
เป็นการกระทำผิดจรรยาบรรณอย่างร้ายแรงและเป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรง

หมวด
๗

จรรยาบรรณต่อนักเรียน
นักศึกษา ประชาชนและสังคม

ข้อ ๑๗
 ข้าราชการต้องมีจรรยาบรรณต่อนักเรียน
นักศึกษา ประชาชนและสังคม ดังนี้
(๑) รักและเมตตานักเรียน นักศึกษา
เอาใจใส่ช่วยเหลือส่งเสริมให้กำลังใจในการศึกษาเล่าเรียนโดยเสมอหน้า เท่าเทียมกัน
(๒) อบรมสั่งสอนฝึกฝนสร้างเสริมความรู้
ทักษะและนิสัยที่ถูกต้องดีงาม
ให้แก่นักเรียนนักศึกษาอย่างเต็มความสามารถด้วยความบริสุทธิ์ใจ
(๓) ประพฤติตนเป็นแบบอย่างที่ดีแก่นักเรียน นักศึกษาและประชาชนทั้งทางกายวาจาและจิตใจ
(๔)
ละเว้นจากการล่วงละเมิดทางเพศหรือมีความสัมพันธ์ทางเพศกับนักเรียนนักศึกษาซึ่งมิใช่คู่สมรสของตนเอง
(๕)
ละเว้นจากการจัดการเรียนการสอนหรืออบรมนักเรียน
นักศึกษาเพื่อให้กระทำการที่รู้อยู่ว่าผิดกฎหมายหรือฝ่าฝืนศีลธรรมอันดีของประชาชนอย่างร้ายแรง
(๖) ละเว้นจากการเรียกรับ
หรือยอมจะรับทรัพย์สินหรือประโยชน์อื่นใดจากนักเรียนนักศึกษาหรือประชาชนผู้รับบริการ
เพื่อกระทำหรือไม่กระทำการตามหน้าที่
(๗) ละเว้นจากการเปิดเผยความลับของนักเรียน
นักศึกษาที่ได้มาจากการปฏิบัติหน้าที่หรือจากความไว้วางใจทั้งนี้โดยมิชอบ
ก่อให้เกิดความเสียหายแก่นักเรียน นักศึกษา
(๘)
ให้บริการประชาชนผู้รับบริการอย่างเต็มกำลังความสามารถ ด้วยความเป็นธรรมเอื้อเฟื้อ
มีน้ำใจ และใช้กิริยาวาจาสุภาพอ่อนโยน
(๙) ช่วยเหลือเกื้อกูลชุมชนในทางสร้างสรรค์
เป็นผู้นำในการอนุรักษ์และพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม ศาสนา ศิลปวัฒนธรรม สิ่งแวดล้อม
และยึดมั่นในการปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม (๑) (๒) (๓) และ (๙)
ไม่เป็นความผิดวินัย
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม (๘)
เป็นความผิดวินัยไม่ร้ายแรง
การกระทำผิดจรรยาบรรณตาม (๔) (๕) (๖) และ (๗)
เป็นการกระทำผิดจรรยาบรรณอย่างร้ายแรงและเป็นความผิดวินัยร้ายแรง

หมวด
๙

การดำเนินการทางจรรยาบรรณ

ข้อ ๑๘
 ข้าราชการต้องยึดถือและปฏิบัติตามจรรยาบรรณโดยเคร่งครัดอยู่เสมอ
ผู้ใดฝ่าฝืนถือว่ากระทำผิด อาจถูกลงโทษทางจรรยาบรรณอย่างเดียวหรือหลายอย่าง ดังนี้
(๑) การตักเตือน
(๒) การภาคทัณฑ์
(๓) การประณาม
(๔) การบันทึกในทะเบียนประวัติบุคคล
(๕)
การงดขอพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ภายในกำหนดเวลาตามความเหมาะสม
(๖)
การห้ามขอตำแหน่งทางวิชาการภายในเวลาที่กำหนดตามความเหมาะสม
การกำหนดโทษต้องคำนึงถึงสภาพและความร้ายแรงของความผิด
และอาจกำหนดโทษอย่างเดียวหรือหลายอย่างรวมกันได้ตามความเหมาะสม
ทั้งนี้ไม่ว่าจะมีการลงโทษทางวินัยหรือไม่ก็ตาม

ข้อ ๑๙
 เมื่อข้าราชการผู้ใดมีกรณีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดจรรยาบรรณ
หรือความปรากฏต่อผู้บังคับบัญชาหรือต่อคณะกรรมการจรรยาบรรณว่า ข้าราชการผู้ใดกระทำผิดจรรยาบรรณ
ให้ผู้บังคับบัญชาของข้าราชการผู้นั้นหรือคณะกรรมการจรรยาบรรณ แล้วแต่กรณี
รายงานเป็นหนังสือให้อธิการบดีทราบโดยพลัน
เมื่ออธิการบดีได้รับรายงานตามวรรคหนึ่ง
หรือมีกรณีกล่าวหาต่ออธิการบดีหรือความปรากฏต่ออธิการบดีว่าข้าราชการผู้ใด
กระทำผิดจรรยาบรรณ ให้อธิการบดีแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนโดยเร็ว
ในกรณีที่อธิการบดีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดจรรยาบรรณ
ให้ผู้บังคับบัญชาตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการเป็นผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวน
การสอบสวนต้องยึดหลักการให้ผู้ถูกกล่าวหาได้ทราบข้อกล่าวหา
และได้แก้ข้อกล่าวหาอย่างเพียงพอตลอดจนคัดค้านผู้สอบสวนหรือกรรมการได้
ทั้งนี้ให้นำข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ว่าด้วยการดำเนินการทางวินัย
การอุทธรณ์และการพิจารณาอุทธรณ์ การร้องทุกข์และการพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ พ.ศ. ๒๕๕๑
มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ ๒๐
 เมื่อคณะกรรมการสอบสวนเสร็จแล้ว
ให้ผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนส่งเรื่องให้คณะกรรมการจรรยาบรรณพิจารณา
โดยจะมีความเห็นเพื่อประกอบการพิจารณาด้วยก็ได้
เมื่อคณะกรรมการจรรยาบรรณได้พิจารณามีมติประการใด
ให้ผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนสั่งให้เป็นไปตามนั้น
และแจ้งผลให้ผู้ถูกดำเนินการทางจรรยาบรรณทราบโดยเร็ว

ข้อ ๒๑
 การสั่งลงโทษทางจรรยาบรรณให้ทำเป็นคำสั่ง
โดยในคำสั่งให้ระบุว่าผู้ถูกลงโทษได้กระทำความผิดจรรยาบรรณอย่างไม่ร้ายแรง
หรือร้ายแรงตามข้อบังคับนี้ข้อใดและระบุกรณีการทำผิดกับเหตุผลในการกำหนดโทษไว้ด้วย
ทั้งนี้ให้แจ้งสิทธิและระยะเวลาในการอุทธรณ์ไว้ในคำสั่งด้วย

ข้อ ๒๒
 ในกรณีที่คณะกรรมการจรรยาบรรณมีมติว่าการกระทำผิดจรรยาบรรณของข้าราชการผู้ใดเป็นความผิดวินัย
ให้ผู้บังคับบัญชาดำเนินการทางวินัยแก่ผู้นั้นตามข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
ว่าด้วยการดำเนินการทางวินัย
การอุทธรณ์และการพิจารณาอุทธรณ์การร้องทุกข์และการพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ พ.ศ.
๒๕๕๑ โดยเร็ว

หมวด
๑๐

การอุทธรณ์โทษทางจรรยาบรรณ

ข้อ ๒๓
 ข้าราชการผู้ใดถูกลงโทษทางจรรยาบรรณมีสิทธิอุทธรณ์ต่อสภามหาวิทยาลัยได้ภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งคำสั่ง
หลักเกณฑ์การอุทธรณ์และการพิจารณาอุทธรณ์
ให้นำข้อบังคับสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ว่าด้วยการดำเนินการทางวินัย
การอุทธรณ์และการพิจารณาอุทธรณ์ การร้องทุกข์และการพิจารณาเรื่องร้องทุกข์ พ.ศ.
๒๕๕๑ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๗ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๑
กร
 ทัพพะรังสี
นายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้ข้อบังคับฉบับนี้ คือ
โดยที่พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา พ.ศ. ๒๕๔๗ มาตรา ๔๕
และมาตรา ๔๖ ประกอบกับประกาศ ก.พ.อ. เรื่อง มาตรฐานของจรรยาบรรณที่พึงมีในสถาบันอุดมศึกษา
ประกาศ ณ วันที่ ๘ พฤษภาคม ๒๕๕๐
กำหนดให้สภาสถาบันอุดมศึกษาออกข้อบังคับในส่วนที่เกี่ยวกับจรรยาบรรณที่ข้าราชการต้องยึดถือประพฤติปฏิบัติโทษและการดำเนินการลงโทษผู้กระทำผิดจรรยาบรรณ
การอุทธรณ์โทษทางจรรยาบรรณ และให้มีคณะกรรมการจรรยาบรรณ
เพื่อส่งเสริมสนับสนุนให้ข้าราชการมีจรรยาบรรณและดำเนินการทางจรรยาบรรณเพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายระเบียบข้อบังคับอันจะเป็นหลักประกันความเป็นธรรมแก่ข้าราชการ
 จึงจำเป็นต้องออกข้อบังคับนี้

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๕
มิถุนายน ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๘๗ ง/หน้า ๔๖/๒๗ พฤษภาคม ๒๕๕๑