ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ตามมติคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2553 (สำหรับผู้ที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติไว้ในปี พ.ศ. 2551)

ประกาศกระทรวงมหาดไทย

ประกาศกระทรวงมหาดไทย
เรื่อง
การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ
ตามมติคณะรัฐมนตรี
เมื่อวันที่ ๑๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๓
(สำหรับผู้ที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติไว้ในปี
พ.ศ. ๒๕๕๑)[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗
แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยอนุมัติของคณะรัฐมนตรีตามมติคณะรัฐมนตรี
เมื่อวันที่ ๑๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๓ ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  คนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตให้เข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ
ตามประกาศนี้หมายถึงคนต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองสัญชาติพม่า ลาว และกัมพูชา
ซึ่งได้จัดทำทะเบียนประวัติหรือบัตรประจำตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร
และได้รับอนุญาตให้ทำงานตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าว
ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง
การอนุญาตให้คนต่างด้าวบางจำพวกเข้ามาอยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ลงวันที่ ๑๙
มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑ ที่ยังไม่ได้รับการพิสูจน์สัญชาติ
ซึ่งได้แจ้งความประสงค์ขอเข้ารับการพิสูจน์สัญชาติ
และไปรายงานตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าวเพื่อยื่นขอรับใบอนุญาตทำงานภายในวันที่
๒๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓
คนต่างด้าวหลบหนีเข้าเมืองกลุ่มอื่นสัญชาติพม่า
ลาว และกัมพูชา ซึ่งได้มีมติคณะรัฐมนตรีมติสภาความมั่นคงแห่งชาติ
หรือคำสั่งของกระทรวงมหาดไทย
กำหนดแนวทางปฏิบัติเป็นการเฉพาะไม่อยู่ในข่ายการอนุญาตตามประกาศนี้

ข้อ ๒  ให้กรมการจัดหางาน กระทรวงแรงงาน
ส่งเอกสารหลักฐานการอนุญาตทำงานให้แก่กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย
เพื่อจัดทำบัตรประจำตัวตามกฎหมายว่าด้วยการทะเบียนราษฎร ให้คนต่างด้าวดังกล่าว
ตามเงื่อนไขที่ผู้อำนวยการทะเบียนกลางกำหนด

ข้อ ๓  มิให้นำมาตรา ๕๔
แห่งพระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ มาใช้บังคับแก่คนต่างด้าวตามข้อ ๑
ซึ่งได้รับอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรเป็นการชั่วคราวเพื่อรอการส่งกลับตามระยะเวลาที่ได้รับอนุญาตให้ทำงาน
ทั้งนี้ไม่เกินวันที่ ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ข้อ ๔  การอนุญาตให้คนต่างด้าวอยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราวตามประกาศนี้เป็นอันสิ้นผลเมื่อคนต่างด้าวที่ได้รับอนุญาตมีกรณีอย่างใดอย่างหนึ่ง
ดังต่อไปนี้
(๑)
เป็นโรคต้องห้ามตามที่กระทรวงสาธารณสุขประกาศกำหนด
หรือเป็นผู้ที่สุขภาพไม่สมบูรณ์แข็งแรงที่เป็นอุปสรรคต่อการทำงานโดยอยู่ในดุลพินิจของแพทย์
(๒) ต้องโทษจำคุกตามคำพิพากษาถึงที่สุดของศาล
เว้นแต่ความผิดซึ่งได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๓)
ออกนอกเขตท้องที่จังหวัดโดยไม่ได้รับอนุญาตตามข้อ ๖ เว้นแต่
(ก) ได้รับอนุญาตทำงานรับใช้ในบ้าน
ให้เคลื่อนย้ายออกนอกเขตท้องที่จังหวัดที่ได้รับอนุญาต เพื่อติดตามนายจ้าง
สามีหรือภรรยาของนายจ้างไปทำหน้าที่การงานที่รับผิดชอบโดยนายจ้าง
สามีหรือภรรยาของนายจ้างและลูกจ้างจะต้องเดินทางไปด้วยกันและต้องแสดงบัตรประจำตัวต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ทุกครั้งที่มีการขอตรวจสอบ
(ข)
ได้รับอนุญาตทำงานในกิจการประมงหรือขนถ่ายสินค้าทางน้ำ
ให้เคลื่อนย้ายออกนอกท้องที่จังหวัดที่ได้รับอนุญาตโดยทางเรือ เพื่อไปทำงานในท้องที่ทุกแห่งที่มีท่าเรือทำการประมงทะเล
หรือในเส้นทางที่เป็นปกติทางการค้าของกิจการขนถ่ายสินค้าได้
ทั้งนี้มิให้ออกนอกเขตบริเวณท่าเรือที่ทำการประมงทะเลหรือขนถ่ายสินค้า

ข้อ ๕  ให้ปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายมีอำนาจเพิกถอนการอนุญาตให้อยู่ในราชอาณาจักรได้เป็นการชั่วคราวของคนต่างด้าวตามประกาศนี้
ในกรณีที่คนต่างด้าวดังกล่าวมีพฤติการณ์ที่ขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
หรือมีพฤติการณ์น่าเชื่อว่าเป็นภัยต่อสังคมหรือจะก่อเหตุร้ายให้เกิดอันตรายต่อความสงบสุข
หรือความปลอดภัยของประชาชนหรือความมั่นคงแห่งราชอาณาจักร

ข้อ ๖  เมื่อมีเหตุจำเป็นต้องออกนอกเขตท้องที่จังหวัดที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติหรือจังหวัดที่ได้รับอนุญาตให้ทำงาน
เพื่อปฏิบัติตามกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ
เป็นพยานศาลได้รับหมายเรียกจากพนักงานสอบสวน มีหนังสือเรียกตัวจากหน่วยงานในสังกัดกระทรวงแรงงานหรือเพื่อการรักษาพยาบาลคนต่างด้าวจะออกนอกเขตท้องที่ได้
เมื่อได้รับอนุญาตจากปลัดกระทรวงมหาดไทยหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายในเขตท้องที่กรุงเทพมหานคร
หรือได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายในเขตท้องที่จังหวัดอื่น
ให้นำความในวรรคหนึ่งมาใช้บังคับโดยอนุโลมกับการเคลื่อนย้ายออกนอกเขตท้องที่เพื่อการทำงานโดยให้สามารถกระทำได้
เมื่อได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนเขตท้องที่ทำงานไปยังเขตท้องที่จังหวัดอื่นตามกฎหมายว่าด้วยการทำงานของคนต่างด้าวหรือได้รับอนุญาตให้ทำงานกับนายจ้างใหม่และต้องออกนอกเขตท้องที่จังหวัดที่ได้จัดทำทะเบียนประวัติหรือจังหวัดที่ได้รับอนุญาตให้ทำงาน

ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๒๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๓
เป็นต้นไป

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓
ชวรัตน์
 ชาญวีรกูล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๙
มิถุนายน ๒๕๕๓

นันท์นภัสร์/ตรวจ
๙
มิถุนายน ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๖๙ ง/หน้า ๓๕/๒ มิถุนายน ๒๕๕๓