พระราชบัญญัติการพิมพ์  พุทธศักราช 2484 (Update ณ วันที่ 21/10/2519)

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
การพิมพ์
พุทธศักราช ๒๔๘๔
----------- 

ในพระปรมาภิไธยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล
คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์
(ตามประกาศประธานสภาผู้แทนราษฎร
ลงวันที่ ๔ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๘๐)
อาทิตย์ทิพอาภา
พล อ. พิชเยนทรโยธิน
ตราไว้ ณ วันที่ ๒๖ กันยายน พุทธศักราช ๒๔๘๔
เป็นปีที่ ๘ ในรัชกาลปัจจุบัน

                   โดยที่สภาผู้แทนราษฎรลงมติว่า
สมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยการพิมพ์
ให้เหมาะสมยิ่งขึ้น

                   จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาผู้แทนราษฎร
ดั่งต่อไปนี้

                   มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า พระราชบัญญัติการพิมพ์ พุทธศักราช 
๒๔๘๔

                   มาตรา ๒*
ให้ใช้พระราชบัญญัตินี้เมื่อพ้นกำหนดหกสิบวัน นับแต่วันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
                   *[รก.๒๔๘๔/-/๑๒๒๘/๓๐
กันยายน ๒๔๘๔]

                   มาตรา ๓  ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติการพิมพ์
พุทธศักราช ๒๔๗๖ และบรรดา
กฎหมาย กฎ และข้อบังคับอื่น ๆ
ในส่วนที่มีบัญญัติไว้แล้วในพระราชบัญญัตินี้หรือซึ่งแย้งกับ
บทแห่งพระราชบัญญัตินี้

ส่วนที่ ๑
บททั่วไป
----------- 

                   มาตรา ๔  ในพระราชบัญญัตินี้
                   พิมพ์ หมายความว่า
ทำให้เป็นตัวหนังสือหรือรูปรอยอย่างใด ๆ โดยการกด หรือการใช้พิมพ์หิน เครื่องกล
วิธีเคมี หรือวิธีอื่นใดอันอาจให้เกิดเป็นสิ่งพิมพ์ขึ้นหลายสำเนา
                   สิ่งพิมพ์ หมายความว่า สมุด แผ่นกระดาษหรือวัตถุใด ๆ
ที่พิมพ์ขึ้น รวมตลอดทั้งบทเพลง แผนที่ แผนผัง แผนภาพ ภาพวาด ภาพระบายสี ใบประกาศ
แผ่นเสียง หรือสิ่งอื่นใดอันมีลักษณะเช่นเดียวกัน
                   หนังสือพิมพ์ หมายความว่า
สิ่งพิมพ์ซึ่งมีชื่อนำหน้าเช่นเดียวกันและออก หรือเจตนาจะออกตามลำดับเรื่อยไป
มีกำหนดระยะเวลาหรือไม่ก็ตาม มีข้อความต่อเนื่องกันหรือไม่ก็ตาม
                   ผู้พิมพ์ หมายความว่า
บุคคลซึ่งจัดการและรับผิดชอบในการพิมพ์
                   ผู้โฆษณา หมายความว่า
บุคคลซึ่งรับผิดชอบในการผลิตสิ่งพิมพ์ และจัดให้
สิ่งพิมพ์นั้นแพร่หลายด้วยประการใด ๆ ไม่ว่าจะเป็นโดยการขาย เสนอขาย จ่ายแจก
หรือเสนอ
จ่ายแจก และไม่ว่าการนั้นจะเป็นการให้เปล่าหรือไม่
                   บรรณาธิการ หมายความว่า บุคคลซึ่งรับผิดชอบในการจัดทำ
ตรวจแก้ คัดเลือก หรือควบคุมบทประพันธ์ หรือสิ่งอื่นในหนังสือพิมพ์
                   เจ้าของหนังสือพิมพ์ หมายความว่า
บุคคลซึ่งเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์หนังสือพิมพ์
                   รัฐมนตรี หมายความว่า
รัฐมนตรีผู้รักษาการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้

                   มาตรา ๕  บุคคลผู้เดียวจะเป็นผู้พิมพ์และผู้โฆษณาสิ่งพิมพ์นอกจากหนังสือพิมพ์
หรือเป็นผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา บรรณาธิการ และเจ้าของหนังสือพิมพ์ในขณะเดียวกัน
ก็ได้
                   บุคคลดั่งระบุไว้ในวรรคก่อน
เว้นแต่บรรณาธิการ จะเป็นนิติบุคคลก็ได้ ในกรณีเช่นนี้ให้ถือว่า หุ้นส่วนผู้จัดการ
กรรมการผู้จัดการ หรือหุ้นส่วน หรือกรรมการใดซึ่งได้รับมอบหมายเพื่อการนี้
เป็นผู้แทนของนิติบุคคลนั้นเพื่อความประสงค์แห่งพระราชบัญญัตินี้
แต่ผู้แทนนั้นต้องมีคุณสมบัติและไม่เป็นผู้ไม่มีสิทธิหรือขาดสิทธิดั่งกำหนดไว้ในพระราชบัญญัตินี้ในอันที่บุคคลธรรมดาจะเป็นเจ้าของหนังสือพิมพ์
ผู้พิมพ์ หรือผู้โฆษณา

                   มาตรา ๖  พระราชบัญญัตินี้ไม่ใช้บังคับแก่สิ่งพิมพ์
ดังต่อไปนี้ คือ
                   (๑)
สิ่งพิมพ์ของรัฐบาลหรือเทศบาล
                   (๒)
สิ่งพิมพ์ซึ่งรัฐมนตรีกำหนด
                   (๓) บัตร ตราสาร
แบบพิมพ์ และรายงานซึ่งใช้กันตามปกติในการส่วนตัว การสังคม การเมือง การค้า
หรือกิจธุระ

                   มาตรา ๗  บุคคลใดประสงค์จะตรวจดู คัดสำเนา
หรือให้เจ้าหน้าที่รับรอง สำเนา 
สมุดทะเบียน ใบอนุญาตหรือเอกสารใดเกี่ยวกับสมุดทะเบียนหรือใบอนุญาต
นอกจากส่วนซึ่งเป็น
ความลับ มีสิทธิที่จะทำได้ในเมื่อได้เสียค่าธรรมเนียมดั่งต่อไปนี้แล้ว
                   (๑) ค่าตรวจดู
และหรือคัดสำเนา แผ่นละสิบสตางค์ แต่รวมทั้งเรื่องครั้งหนึ่ง
ไม่เกินกว่าหนึ่งบาท
                   (๒)
ค่าเจ้าหน้าที่รับรองสำเนา แผ่นละยี่สิบสตางค์ แต่รวมทั้งเรื่องครั้งหนึ่ง
ไม่เกินกว่าสองบาท
                   แต่ถ้ากระทำในหน้าที่ราชการ
ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียม

                   มาตรา ๘ 
อธิบดีกรมตำรวจหรือผู้รักษาการแทนมีอำนาจออกคำสั่งโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา
ห้ามการสั่งหรือนำเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งสิ่งพิมพ์ใด ๆ
อันระบุชื่อไว้ในคำสั่งนั้นโดยมีกำหนดเวลาหรือไม่ก็ได้

                   มาตรา ๙  เมื่อปรากฏว่าได้มีการโฆษณา
หรือเตรียมการโฆษณา สิ่งพิมพ์ใด ๆ 
ซึ่งเจ้าพนักงานการพิมพ์เห็นว่าอาจจะขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน

เจ้าพนักงานการพิมพ์อาจมีคำสั่งเป็นหนังสือแก่ผู้หนึ่งผู้ใดโดยเฉพาะ
หรือมีคำสั่งทั่วไปโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาหรือหนังสือพิมพ์รายวัน
ห้ามการขายหรือจ่ายแจกสิ่งพิมพ์นั้น ทั้งจะให้ยึดสิ่งพิมพ์และแม่พิมพ์นั้นด้วยก็ได้
                   ถ้าผู้มีส่วนได้เสียร้องขอให้แยกยึดแต่เฉพาะส่วนของสิ่งพิมพ์หรือแม่พิมพ์เท่าที่
จำเป็น และการแยกเช่นนี้อาจทำได้ ก็ให้แยกยึดได้
แต่ค่าใช้จ่ายในการแยกนี้ให้ผู้ร้องขอเป็นผู้เสีย
                   ถ้าพ้นกำหนดสามปีแล้ว
เจ้าพนักงานการพิมพ์มิได้ถอนการยึดสิ่งพิมพ์หรือแม่พิมพ์ซึ่งได้ยึดไว้
เจ้าพนักงานการพิมพ์อาจสั่งให้ทำลายสิ่งพิมพ์นั้นเสียได้
แต่ต้องแจ้งให้เจ้าของทราบ ส่วนแม่พิมพ์นั้นอาจสั่งให้รื้อ
หรือทำโดยประการอื่นมิให้ใช้พิมพ์ต่อไป แต่ต้องคืนตัวพิมพ์และวัตถุแห่งแม่พิมพ์ทั้งสิ้นที่เหลืออยู่ให้แก่ผู้เป็นเจ้าของ

                   มาตรา ๑๐  คำสั่งของเจ้าพนักงานการพิมพ์ตามมาตรา ๙
วรรคหนึ่ง มาตรา ๒๑ 
(๒) และ (๓) มาตรา ๒๗ มาตรา ๒๘ มาตรา ๓๖ เฉพาะที่ให้พักใช้ หรือถอนใบอนุญาต
หรือให้งดการเป็นผู้โฆษณา บรรณาธิการ หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์ และมาตรา ๓๗
เฉพาะที่เกี่ยวกับผู้โฆษณานั้น ให้อุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีได้ภายในกำหนดเจ็ดวันนับแต่วันได้ทราบคำสั่งนั้น
แต่การอุทธรณ์ไม่เป็นการทุเลาการบังคับตามคำสั่งของเจ้าพนักงานการพิมพ์
                   คำสั่งของรัฐมนตรีให้ถือเป็นเด็ดขาด
                   เมื่อคำสั่งของเจ้าพนักงานการพิมพ์เป็นไปโดยสุจริต
แม้รัฐมนตรีจะสั่งยกหรือแก้ไขประการใดก็ตาม เจ้าพนักงานการพิมพ์ไม่ต้องรับผิดในค่าเสียหายอันเกิดแต่คำสั่งนั้น

                   มาตรา ๑๑ 
ให้ผู้พิมพ์ทำทะเบียนสิ่งพิมพ์ที่ตนได้พิมพ์ขึ้น และให้ผู้โฆษณา
ทำทะเบียนสิ่งพิมพ์ที่ตนได้โฆษณาหรือมีไว้เพื่อโฆษณาโดยทำตามแบบของเจ้าพนักงานการพิมพ์

และต้องแสดงต่อเจ้าหน้าที่ในเมื่อเจ้าหน้าที่ต้องการตรวจ

                   มาตรา ๑๒ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการให้เป็นไปตาม
พระราชบัญญัตินี้ และให้มีอำนาจแต่งตั้งเจ้าพนักงานการพิมพ์กับเจ้าหน้าที่อื่น
และออกกฎกระทรวงวางระเบียบเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัตินี้
                   กฎกระทรวงนั้น
เมื่อได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ใช้บังคับได้

ส่วนที่ ๒
สิ่งพิมพ์นอกจากหนังสือพิมพ์
----------- 

                   มาตรา ๑๓  สิ่งพิมพ์ซึ่งพิมพ์ขึ้นในราชอาณาจักร
ต้องมีผู้พิมพ์และผู้โฆษณา

                   มาตรา ๑๔  บุคคลใดจะเป็นผู้พิมพ์หรือผู้โฆษณา
ต้องมีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๕ และไม่เป็นผู้ไม่มีสิทธิหรือขาดสิทธิตามมาตรา ๑๖
ทั้งได้ปฏิบัติตามมาตรา ๑๗ แล้ว

                   มาตรา ๑๕  คุณสมบัติของผู้พิมพ์และผู้โฆษณา คือ
                   (๑)
เป็นผู้บรรลุนิติภาวะ และ
                   (๒)
มีถิ่นที่อยู่ประจำในราชอาณาจักร

                   มาตรา ๑๖ 
บุคคลย่อมไม่มีสิทธิหรือถ้ามีสิทธิอยู่แล้วย่อมขาดสิทธิเป็นผู้พิมพ์และผู้โฆษณาในระหว่างเวลาที่
                   (๑)
ถูกจำคุกอยู่ตามคำพิพากษาของศาลในคดีซึ่งมิใช่ความผิดฐานลหุโทษ หรือ
ความผิดฐานประมาท หรือ
                   (๒)
ถูกงดการเป็นผู้พิมพ์หรือผู้โฆษณา หรือเป็นผู้พิมพ์ที่ถูกงดใช้เครื่องพิมพ์
ซึ่งตนใช้พิมพ์ตามมาตรา ๒๑ หรือถูกพักใช้ หรือถอนใบอนุญาต หรือถูกงดการเป็นบรรณาธิการ

ผู้โฆษณา หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์ตามมาตรา ๓๖ หรือ
                   (๓)
ไร้ความสามารถหรือเสมือนไร้ความสามารถ หรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ

                   มาตรา ๑๗  ผู้ที่จะเป็นผู้พิมพ์หรือผู้โฆษณา
ต้องปฏิบัติดังนี้
                   (๑)
แจ้งความแก่เจ้าพนักงานการพิมพ์ โดยใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงานการพิมพ์ซึ่งอย่างน้อยต้องมีรายการดั่งต่อไปนี้
                   (ก) ชื่อ สัญชาติ
อายุ อาชีพ ถิ่นที่อยู่ และการงานที่ทำหรือเคยทำ
                   (ข)
คำรับรองว่ามีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๕ และไม่เป็นผู้ไม่มีสิทธิ หรือขาดสิทธิ
ตามมาตรา ๑๖
                   (ค)
เป็นผู้พิมพ์หรือผู้โฆษณา
                   (ง) ในกรณีที่จะเป็นผู้พิมพ์
ชื่อและที่ตั้งโรงพิมพ์ หรือสถานที่พิมพ์ ในเมื่อไม่มีที่ตั้งโรงพิมพ์ จำนวน ชนิด
และลักษณะของเครื่องพิมพ์ และชื่อผู้เป็นเจ้าของเครื่องพิมพ์
                   (จ)
ในกรณีที่จะเป็นผู้โฆษณา ที่ตั้งสำนักงานของตนและชื่อของสำนักงาน ถ้ามี
                   (๒)
ในกรณีที่จะเป็นผู้พิมพ์ ถ้าเครื่องพิมพ์มิใช่ของตน ต้องส่งหนังสืออนุญาตให้ใช้เครื่องพิมพ์ของเจ้าของไปพร้อมกัน

                   มาตรา ๑๘ 
ถ้าข้อเท็จจริงเกี่ยวกับรายละเอียดตามรายการในมาตรา ๑๗ (๑) (ก) เฉพาะชื่อ
สัญชาติ ถิ่นที่อยู่ (ง) หรือ (จ) ได้เปลี่ยนแปลงไป ผู้พิมพ์และผู้โฆษณาต้องแจ้งความแก่เจ้าพนักงานการพิมพ์โดยใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงานการพิมพ์ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันเปลี่ยนแปลง

                   มาตรา ๑๙ 
ในสิ่งพิมพ์ทุกฉบับที่พิมพ์ขึ้นในราชอาณาจักร ให้แสดงปีที่พิมพ์ 
ชื่อผู้พิมพ์ ชื่อและที่ตั้งโรงพิมพ์
หรือสถานที่พิมพ์ในเมื่อไม่มีที่ตั้งโรงพิมพ์ ชื่อผู้โฆษณา และที่ตั้ง
สำนักงานของผู้โฆษณาไว้ที่ปกหน้าหรือหน้าสำหรับบอกชื่อสิ่งพิมพ์นั้น
                   บรรดาชื่อซึ่งต้องแสดงตามวรรคก่อน
ให้ใช้ชื่อเต็ม

                   มาตรา ๒๐ 
ให้ผู้โฆษณาส่งสิ่งพิมพ์ที่พิมพ์ขึ้นในราชอาณาจักรสองฉบับให้หอสมุดแห่งชาติภายในกำหนดเจ็ดวัน
นับแต่วันพิมพ์เสร็จโดยไม่คิดราคาและค่าส่ง

                   มาตรา ๒๑ 
เมื่อได้มีการโฆษณาสิ่งพิมพ์ซึ่งเจ้าพนักงานการพิมพ์เห็นว่าอาจจะขัดต่อความสงบเรียบร้อย
หรือศีลธรรมอันดีของประชาชน เจ้าพนักงานการพิมพ์อาจดำเนินการ ดังต่อไปนี้
                   (๑)
ให้คำตักเตือนเป็นหนังสือแก่ผู้พิมพ์ และหรือผู้โฆษณา และในการให้คำ
ตักเตือนนี้ จะเรียกผู้พิมพ์ และ
หรือผู้โฆษณาไปรับคำอธิบายด้วยวาจาและให้ลงลายมือชื่อรับทราบด้วยก็ได้
                   (๒)
สั่งเป็นหนังสือให้งดการเป็นผู้พิมพ์ และหรือผู้โฆษณา และหรือสั่งให้งดใช้
เครื่องพิมพ์ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของผู้พิมพ์นั้นมีกำหนดเวลาไม่เกินสามสิบวัน
แต่การสั่งเช่นนี้จะทำได้ต่อเมื่อได้ให้คำตักเตือนตามอนุมาตรา ๑ แล้ว
และผู้ถูกตักเตือนไม่สังวรในคำตักเตือนนั้น
                   (๓)
ในคราวที่มีเหตุฉุกเฉินในราชอาณาจักร หรือมีเหตุคับขันระหว่างประเทศหรือมีการสงคราม
สั่งเป็นหนังสือให้งดการเป็นผู้พิมพ์ และหรือผู้โฆษณา
หรือสั่งให้งดใช้เครื่องพิมพ์ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของผู้พิมพ์นั้นทันที
โดยมีกำหนดเวลาหรือไม่ก็ได้ และจะสั่งแก้ไขเปลี่ยนแปลงคำสั่งนั้นภายหลังก็ได้ตามแต่เห็นสมควร

                   มาตรา ๒๒ 
ผู้พิมพ์หรือผู้โฆษณาคนใดเลิกเป็นผู้พิมพ์หรือผู้โฆษณาหรือ
ขาดคุณสมบัติตามมาตรา ๑๕ (๒) หรือขาดสิทธิตามมาตรา ๑๖ (๑)
ต้องแจ้งความแก่เจ้าพนักงานการพิมพ์โดยใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงานการพิมพ์ภายในสิบห้าวันนับแต่วันเลิกหรือขาดคุณสมบัติหรือขาดสิทธิ

ส่วนที่ ๓
หนังสือพิมพ์
----------- 

                   มาตรา ๒๓ 
หนังสือพิมพ์ซึ่งพิมพ์ขึ้นในราชอาณาจักรต้องมีผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา 
บรรณาธิการ และเจ้าของ

                   มาตรา ๒๔  บุคคลใดจะเป็นผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา
บรรณาธิการ หรือเจ้าของ
หนังสือพิมพ์ต้อง
                   (๑)
มีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๕
                   (๒)
ไม่เป็นผู้ไม่มีสิทธิหรือขาดสิทธิตามมาตรา ๑๖
                   (๓) มีสัญชาติไทย
หรือสัญชาติแห่งประเทศซึ่งมีสนธิสัญญากับประเทศไทย
                   (๔)
ทำหนังสือพิมพ์ที่เป็นภาษาแห่งประเทศของตน หากจะมีภาษาอื่นปนอยู่บ้าง
ก็เฉพาะเป็นการทวนความ
หรือการกล่าวอ้างถ้อยคำหรือสำนวนเพียงเพื่อประกอบบทประพันธ์ หรือข้อความเกี่ยวกับการโฆษณาในทางการค้า
หรือเป็นข้อความเพื่อประโยชน์แก่การศึกษาภาษา
โดยเฉพาะ แต่ทั้งนี้ต้องมีไม่มากเกินสมควร
                   (๕)
แจ้งความแก่เจ้าพนักงานการพิมพ์ โดยใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงานการพิมพ์ ซึ่งอย่างน้อยต้องมีรายการดั่งต่อไปนี้
                   (ก) ชื่อ สัญชาติ
อายุ อาชีพ ถิ่นที่อยู่และการงานที่ทำหรือเคยทำ
                   (ข)
คำรับรองว่ามีคุณสมบัติตามมาตรา ๑๕ และไม่เป็นผู้ไม่มีสิทธิหรือขาดสิทธิ
ตามมาตรา ๑๖
                   (ค)  เป็นผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา บรรณาธิการ
หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์ และในกรณี
ที่ผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา
หรือบรรณาธิการมิใช่เจ้าของหนังสือพิมพ์ต้องส่งหนังสือรับรองของเจ้าของ
หนังสือพิมพ์ไปพร้อมกัน
                   (ง) ชื่อหนังสือพิมพ์
                   (จ)
วัตถุประสงค์และระยะเวลาออกหนังสือพิมพ์
                   (ฉ)
ภาษาที่หนังสือพิมพ์จะออก
                   (ช)
ที่ตั้งสำนักงานของหนังสือพิมพ์และที่ตั้งสำนักงานของผู้โฆษณา
                   (ซ)
ชื่อและที่ตั้งโรงพิมพ์
                   (๖)
ในกรณีแห่งบรรณาธิการ ส่งรูปถ่ายของตนตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงแก่เจ้าพนักงานการพิมพ์พร้อมกับคำแจ้งความ
                   *[มาตรา ๒๔ (๗)
ยกเลิกโดยพระราชบัญญัติการพิมพ์ (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช 
๒๔๘๘]
                   แต่ถ้าบุคคลที่จะเป็นผู้พิมพ์
ผู้โฆษณา บรรณาธิการ หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์นั้น
มีสัญชาติอื่นนอกจากที่ระบุไว้ใน (๓) ก็ดี หรือจะออกหนังสือพิมพ์เป็นภาษาอื่นนอกจากที่ระบุไว้ใน
(๔) ก็ดี บุคคลนั้นจะเป็นได้
ก็ต่อเมื่อได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานการพิมพ์สำหรับหนังสือพิมพ์นั้นตามมาตรา ๒๗
แล้ว

                   มาตรา ๒๕  คำขออนุญาตเป็นผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา
บรรณาธิการ หรือเจ้าของ
หนังสือพิมพ์ตามมาตรา ๒๔ วรรคท้าย ให้ยื่นต่อเจ้าพนักงานการพิมพ์โดยใช้แบบพิมพ์ของ
เจ้าพนักงานการพิมพ์ ซึ่งอย่างน้อยจะต้องมีรายการตามมาตรา ๒๔ (๕)
และในกรณีแห่งบรรณาธิการให้ส่งรูปถ่ายของตนตามที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงไปพร้อมกัน

                   มาตรา ๒๖  ทุกห้าปี
ให้บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ส่งรูปถ่ายใหม่ของตนตามที่
กำหนดไว้ในกฎกระทรวง

                   มาตรา ๒๗ 
เมื่อเจ้าพนักงานการพิมพ์ได้รับคำขออนุญาตอันถูกต้องตามมาตรา ๒๕ แล้ว
ให้ออกใบอนุญาตให้ภายในสามสิบวันนับแต่วันรับคำขอ
เว้นแต่เห็นว่าการอนุญาตนั้นอาจจะมีผลขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
                   ถ้าไม่อนุญาตแก่ผู้ใดให้เจ้าพนักงานการพิมพ์แจ้งเป็นหนังสือไปยังผู้ขออนุญาต
ภายในสามสิบวันนับแต่วันรับคำขอ

                   มาตรา ๒๘ 
ในกรณีที่ขออนุญาตเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์มากกว่าหนึ่งฉบับ 
ถ้าเจ้าพนักงานการพิมพ์เห็นว่าผู้ขออนุญาตไม่น่าจะรับผิดชอบแต่ผู้เดียวได้ทุกฉบับตามที่ขอ
จะสั่งอนุญาตแต่บางฉบับก็ได้

                    *[มาตรา ๒๘ ทวิ
ยกเลิกโดยพระราชบัญญัติการพิมพ์ (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช 
๒๔๘๘]

                   มาตรา ๒๙  ชื่อหนังสือพิมพ์
วัตถุประสงค์และระยะเวลาออกหนังสือพิมพ์ที่ได้แสดง
ไว้ในคำแจ้งความตามรายการในมาตรา ๒๔ (๕) (ง) และ (จ) นั้น
ถ้าจะเปลี่ยนแปลงประการใด 
ผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา บรรณาธิการ
และเจ้าของหนังสือพิมพ์จะต้องแจ้งความต่อเจ้าพนักงานการพิมพ์ 
โดยใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงานการพิมพ์ก่อนวันเปลี่ยนแปลงไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน
                   ในกรณีที่ผู้พิมพ์
ผู้โฆษณา บรรณาธิการ หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์ต้องมีใบอนุญาต การเปลี่ยนแปลงดั่งกล่าวในวรรคก่อน
ผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา บรรณาธิการ และเจ้าของหนังสือพิมพ์นั้นจะทำได้ก็ต่อเมื่อได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานการพิมพ์แล้ว
คำขออนุญาตเปลี่ยนแปลงนั้นให้ใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงานการพิมพ์
เมื่อเจ้าพนักงานการพิมพ์ได้รับคำขอแล้ว จะอนุญาตหรือไม่ ให้แจ้งเป็นหนังสือไปยังผู้ขอภายในสามสิบวันนับแต่วันรับคำขอ

                   มาตรา ๓๐ 
ถ้าข้อเท็จจริงเกี่ยวกับรายละเอียดตามรายการในมาตรา ๒๔ (๕) (ก) เฉพาะชื่อ
สัญชาติหรือถิ่นที่อยู่ (ช) หรือ (ซ) ของผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา บรรณาธิการ และเจ้าของ
หนังสือพิมพ์คนใดได้เปลี่ยนแปลงไป ให้ผู้นั้นแจ้งความต่อเจ้าพนักงานการพิมพ์โดยใช้แบบพิมพ์
ของเจ้าพนักงานการพิมพ์ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันเปลี่ยนแปลง

                   มาตรา ๓๑ 
ให้หนังสือพิมพ์ทุกฉบับที่พิมพ์ขึ้นในราชอาณาจักรแสดงชื่อและที่ตั้ง
สำนักงานของผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา บรรณาธิการ
เจ้าของชื่อและที่ตั้งสำนักงานของหนังสือพิมพ์ ชื่อและที่ตั้งโรงพิมพ์ที่พิมพ์หนังสือพิมพ์นั้นไว้ในหน้าแรกหรือหน้าหลัง
                   บรรดาชื่อซึ่งต้องแสดงตามวรรคก่อนให้ใช้ชื่อเต็ม

                   มาตรา ๓๒ 
ให้ผู้โฆษณาส่งหนังสือพิมพ์โดยไม่คิดราคาและค่าส่งไปยังที่ทำการ
เจ้าพนักงานการพิมพ์สามฉบับ และหอสมุดแห่งชาติสองฉบับ ในวันที่ออกโฆษณา

                   มาตรา ๓๓ 
ห้ามโฆษณาความลับของราชการในหนังสือพิมพ์ก่อนได้รับอนุญาตจากเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบ

                   มาตรา ๓๔ 
เมื่อมีเหตุจำเป็นเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยของประชาชน อธิบดี
กรมตำรวจหรือผู้รักษาการแทนมีอำนาจออกคำสั่งชั่วคราวเป็นหนังสือแก่บุคคลใด
หรือมีคำสั่งทั่วไป โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาหรือหนังสือพิมพ์รายวัน
ระบุห้ามการโฆษณาเรื่องใดที่เกี่ยวกับราชการทหารหรือการเมืองระหว่างประเทศ

                   มาตรา ๓๕ 
ในคราวที่ประเทศมีเหตุฉุกเฉินหรือตกอยู่ในภาวะสงคราม อธิบดี
กรมตำรวจหรือผู้รักษาการแทนมีอำนาจสั่งเป็นหนังสือแก่บุคคลใด
หรือประกาศโดยวิธีใดให้เสนอข้อความทั้งสิ้นที่จะโฆษณาในหนังสือพิมพ์ให้เจ้าหน้าที่ตรวจข่าวตรวจก่อน

                   มาตรา ๓๖ 
เมื่อได้มีการโฆษณาในหนังสือพิมพ์ซึ่งเจ้าพนักงานการพิมพ์เห็นว่า
อาจจะขัดต่อความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชนหรือฝ่าฝืนคำสั่งห้ามตามความ
ในมาตรา ๓๔ เจ้าพนักงานการพิมพ์อาจดำเนินการดังต่อไปนี้
                   (๑)
ให้คำตักเตือนเป็นหนังสือแก่ผู้โฆษณา บรรณาธิการ และหรือ เจ้าของ
หนังสือพิมพ์ ในการให้คำตักเตือนนี้จะเรียกบุคคลที่กล่าวแล้วไปรับคำอธิบาย
และให้ลงลายมือชื่อรับทราบด้วยก็ได้
                   (๒)
สั่งเป็นหนังสือให้ผู้โฆษณา บรรณาธิการ และ หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์
เสนอเรื่องหรือข้อความที่จะโฆษณาในหนังสือพิมพ์ต่อไปให้เจ้าหน้าที่ตรวจข่าวตรวจก่อน
มีกำหนดเวลาไม่เกินสิบห้าวัน
แต่ในการสั่งเช่นนี้จะทำได้ก็ต่อเมื่อได้ให้คำตักเตือนตาม (๑) แล้ว และผู้ถูกตักเตือนไม่สังวรในคำตักเตือนนั้น
                   (๓)
ในคราวที่มีเหตุฉุกเฉินภายในราชอาณาจักร หรือมีเหตุคับขันระหว่างประเทศหรือมีการสงคราม
จะสั่งเป็นหนังสือแก่บุคคลใดให้เสนอเรื่องหรือข้อความที่จะโฆษณาใน
หนังสือพิมพ์ต่อไปให้เจ้าหน้าที่ตรวจข่าว ตรวจก่อน หรือสั่งให้พักใช้
หรือถอนใบอนุญาตหรือสั่งงดการเป็นผู้โฆษณา บรรณาธิการ และ หรือ
เจ้าของหนังสือพิมพ์ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของผู้นั้นทันทีโดยมีกำหนดเวลาหรือไม่ก็ได้
และจะสั่งเปลี่ยนแปลงคำสั่งนั้นภายหลังก็ได้

                   มาตรา ๓๗  เมื่อผู้โฆษณา บรรณาธิการ
หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์หลายฉบับ 
ถูกตักเตือนหรือต้องเสนอเรื่องหรือข้อความที่จะโฆษณาในหนังสือพิมพ์ฉบับใดเพื่อตรวจก่อนโฆษณา
ถ้าหนังสือพิมพ์ฉบับอื่นในความรับผิดชอบของตนได้โฆษณาเรื่องคล้ายคลึงทำนองเดียวกันนั้นอีก
เจ้าพนักงานการพิมพ์มีอำนาจสั่งให้เสนอหนังสือพิมพ์ฉบับใดฉบับหนึ่งหรือทุกฉบับในความรับผิดชอบของผู้นั้นเพื่อตรวจก่อนโฆษณาได้ทีเดียว

                   มาตรา ๓๘  ผู้โฆษณา บรรณาธิการ
หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์คนใดไม่พอใจในคำสั่งของเจ้าหน้าที่ตรวจข่าว
จะอุทธรณ์ไปยังรัฐมนตรีก็ได้ แต่ต้องอุทธรณ์ภายในกำหนดเจ็ดวันนับแต่วันที่ได้รับคำสั่ง
คำสั่งของรัฐมนตรีให้เป็นอันเด็ดขาด แต่ในระหว่างรอฟังคำสั่งอยู่นั้น
ต้องปฏิบัติตามคำสั่งของเจ้าหน้าที่ตรวจข่าว
                   ในจังหวัดพระนครและธนบุรี
ให้รัฐมนตรีสั่งภายในสามวันในจังหวัดอื่นให้สั่งภายในเจ็ดวัน
นับแต่วันที่ได้รับอุทธรณ์

                   มาตรา ๓๙  ถ้าผู้โฆษณา บรรณาธิการ
หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์คนใดได้รับคำสั่งเป็นหนังสือให้เสนอหนังสือพิมพ์ให้เจ้าหน้าที่ตรวจข่าว
ตรวจก่อน แต่หนังสือพิมพ์นั้นยังออกโฆษณาโดยมิได้เสนอต่อเจ้าหน้าที่ตรวจข่าวก็ดี
ลงข้อความซึ่งเจ้าหน้าที่ตรวจข่าวมิได้อนุญาตให้โฆษณาตามพระราชบัญญัตินี้ก็ดี
หรือไม่ปฏิบัติให้ถูกต้องตามคำสั่งของเจ้าหน้าที่ตรวจข่าวก็ดี เจ้าพนักงานการพิมพ์อาจมีคำสั่งเป็นหนังสือ
ห้ามโฆษณาหนังสือพิมพ์ที่ละเมิดนั้นต่อไป และจะให้ยึดหนังสือพิมพ์นั้นทั้งหมดก็ได้
และเมื่อยึดแล้วให้นำบทบัญญัติในมาตรา ๙ วรรค ๓ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

                   มาตรา ๔๐ 
หนังสือพิมพ์ใดโฆษณาเรื่องราชการคลาดเคลื่อนจากความจริงและ
อาจจะเกิดความเสียหายขึ้นได้
กระทรวงหรือกรมเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องในเรื่องนั้น หรือกรมโฆษณาการ หรือเจ้าพนักงานการพิมพ์อาจสั่งเป็นหนังสือให้บรรณาธิการหนังสือพิมพ์นั้นแก้เองหรือลงพิมพ์หนังสือซึ่งแก้หรือปฏิเสธเรื่องนั้น
ภายในวันเวลาที่กำหนดให้ แต่ต้องเป็นวันเวลาที่พอจะทันพิมพ์หนังสือพิมพ์นั้นซึ่งจะออกโฆษณาต่อไป

                   มาตรา ๔๑ 
หนังสือพิมพ์ใดโฆษณาเรื่องเกี่ยวแก่บุคคลใดคลาดเคลื่อนจากความจริง และอาจจะเกิดความเสียหายแก่บุคคลนั้น
บุคคลนั้นอาจแจ้งเป็นหนังสือขอให้บรรณาธิการ
หนังสือพิมพ์นั้นแก้เอง หรือลงพิมพ์หนังสือซึ่งแก้หรือปฏิเสธเรื่องนั้น
การแก้หรือลงพิมพ์หนังสือ
ซึ่งแก้หรือปฏิเสธเรื่องที่ว่านี้
จะต้องลงพิมพ์ในฉบับที่จะออกโฆษณาต่อไปจากเวลาที่ได้รับคำขอ
ดั่งกล่าวแล้ว หรือในฉบับที่ถัดไป
                   เมื่อได้แก้หรือลงพิมพ์หนังสือซึ่งแก้หรือปฏิเสธเรื่องที่ว่านี้โดยถูกต้องแล้ว

สิทธิในการฟ้องของบุคคลผู้ขอแก้ทั้งทางแพ่งและทางอาญาเป็นอันระงับลง

                   มาตรา ๔๒ 
ถ้าข้อความที่ให้แก้หรือหนังสือซึ่งแก้หรือปฏิเสธเรื่องตามมาตรา ๔๐ หรือมาตรา
๔๑ นั้น ขัดกับกฎหมายหรือศีลธรรมอันดีของประชาชนหรือเป็นการเสียดสี หรือผู้ขอให้แก้มิได้แจ้งชื่อและที่อยู่ของตนให้ชัดเจน
บรรณาธิการก็ไม่ต้องแก้หรือนำลงพิมพ์

                   มาตรา ๔๓ 
เรื่องหรือข้อความที่ให้แก้หรือหนังสือซึ่งแก้หรือปฏิเสธตามมาตรา ๔๐ หรือมาตรา
๔๑ นั้น บรรณาธิการจะต้องแก้หรือลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์นั้นโดยครบถ้วนในคราวเดียว และต้องให้อยู่ในหน้าเดียวกับเรื่องอันเป็นเหตุให้แก้หรือปฏิเสธนั้น
                   เรื่องหรือข้อความที่ให้แก้หรือหนังสือซึ่งแก้หรือปฏิเสธตามวรรคก่อน
ต้องนำ
ลงพิมพ์ให้โดยไม่เรียกค่าธรรมเนียม แต่หนังสือซึ่งแก้หรือปฏิเสธนั้น
ต้องไม่เกินกำหนดดังต่อไปนี้
                   (๑)
ถ้าเรื่องอันเป็นเหตุที่ขอให้ลงพิมพ์หนังสือซึ่งแก้หรือปฏิเสธนั้นมีอยู่ไม่ถึง
ครึ่งแนว (คอลลัมน์) หรือครึ่งหน้าหนังสือพิมพ์
หนังสือซึ่งแก้หรือปฏิเสธต้องไม่เกินกว่าหนึ่งแนว
หรือหนึ่งหน้าหนังสือพิมพ์นั้น แล้วแต่กรณี
โดยมีขนาดแนวและตัวอักษรในเนื้อเรื่องเช่นเดียวกัน
                   (๒)
ถ้าเรื่องอันเป็นเหตุที่ขอให้ลงพิมพ์หนังสือซึ่งแก้หรือปฏิเสธนั้น มีอยู่ตั้งแต่
ครึ่งแนวหรือครึ่งหน้าหนังสือพิมพ์ขึ้นไป
หนังสือซึ่งแก้หรือปฏิเสธต้องไม่เกินกว่าสองเท่าของเรื่องนั้น แล้วแต่กรณี
โดยมีขนาดแนวและตัวอักษรในเนื้อเรื่องเช่นเดียวกัน
                   ถ้าหนังสือซึ่งแก้หรือปฏิเสธเรื่องเกินกำหนดที่ว่ามานี้
เมื่อได้ออกโฆษณาแล้ว เจ้าของหนังสือพิมพ์มีสิทธิเรียกค่าธรรมเนียมเฉพาะในส่วนที่เกินจากผู้ขอให้ลงพิมพ์ตามอัตราค่าแจ้งความตามปกติได้
                   สิทธิขอให้แก้หรือลงหนังสือซึ่งแก้หรือปฏิเสธดั่งว่ามานี้เป็นอันระงับลงภายหลัง
หกเดือน นับแต่วันที่หนังสือพิมพ์นั้นออกโฆษณา
                   มาตรา ๔๔ 
ผู้ที่ได้แจ้งความหรือได้รับใบอนุญาตเป็นผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา บรรณาธิการหรือเจ้าของหนังสือพิมพ์ใด
ถ้าหนังสือพิมพ์นั้นมิได้เริ่มออกโฆษณาภายในกำหนดเวลาหกสิบวัน นับแต่วันที่ได้แจ้งหรือวันที่ได้รับใบอนุญาตแล้วแต่กรณี
การเป็นผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา บรรณาธิการ หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์นั้นเป็นอันสิ้นสุดลง

                   มาตรา ๔๕  หนังสือพิมพ์รายวัน  ถ้ามิได้ออกโฆษณาต่อเนื่องกันเป็นระยะเวลา
สามสิบวัน หรือหนังสือพิมพ์รายคาบ
ถ้ามิได้ออกโฆษณาต่อเนื่องกันเป็นระยะเวลาสี่คราวหรือเกินกว่าสองปี
การเป็นผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา บรรณาธิการ และเจ้าของหนังสือพิมพ์นั้นเป็นอันสิ้นสุดลง

                   มาตรา ๔๖  ผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา บรรณาธิการ
หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์เลิกเป็นผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา บรรณาธิการ
หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์ใดที่ตนเป็นอยู่ หรือขาดคุณสมบัติตามมาตรา ๑๕ (๒)
หรือขาดสิทธิตามมาตรา ๑๖ (๑) ต้องแจ้งความแก่เจ้าพนักงานการพิมพ์โดยใช้แบบพิมพ์ของเจ้าพนักงานการพิมพ์ภายในสามสิบวัน
นับแต่วันเลิกหรือขาดคุณสมบัติ หรือขาดสิทธิในกรณีที่มีใบอนุญาตให้คืนใบอนุญาตนั้นด้วย

ส่วนที่ ๔
ความผิดและบทกำหนดโทษ
----------- 

                   มาตรา ๔๗  เพื่อประโยชน์แห่งบทบัญญัติในมาตรา ๕๔
และมาตรา ๖๐ 
ให้สันนิษฐานไว้ก่อนว่า ผู้ใดครอบครองเครื่องพิมพ์อยู่
ผู้นั้นเป็นผู้พิมพ์และผู้โฆษณา

                   มาตรา ๔๘ 
เมื่อมีความผิดนอกจากที่ระบุไว้ในพระราชบัญญัตินี้ เกิดขึ้นด้วยการ
โฆษณาสิ่งพิมพ์นอกจากหนังสือพิมพ์
ผู้ประพันธ์ซึ่งตั้งใจให้โฆษณาบทประพันธ์นั้นต้องรับผิดเป็น
ตัวการ
ถ้าผู้ประพันธ์ไม่ต้องรับผิดหรือไม่ได้ตัวผู้ประพันธ์ก็ให้เอาโทษแก่ผู้พิมพ์เป็นตัวการ
                   ในกรณีแห่งหนังสือพิมพ์
ผู้ประพันธ์และบรรณาธิการต้องรับผิดเป็นตัวการ และ
ถ้าไม่ได้ตัวผู้ประพันธ์ก็ให้เอาโทษแก่ผู้พิมพ์เป็นตัวการด้วย

                   มาตรา ๔๙  ในกรณีที่นิติบุคคลได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้
หรือกระทำความผิดใด ๆ ด้วยการโฆษณาสิ่งพิมพ์
ผู้แทนของนิติบุคคลนั้นต้องรับผิดด้วยเท่าที่ตนได้กระทำ

                   มาตรา ๕๐  ความผิดตามพระราชบัญญัตินี้
ให้พนักงานสอบสวนมีอำนาจ
เปรียบเทียบให้คดีเลิกกันได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา

                   มาตรา ๕๑ 
สิ่งพิมพ์ซึ่งอธิบดีกรมตำรวจหรือผู้รักษาการแทนได้ประกาศห้าม
ตามมาตรา ๘ นั้น
                   (๑)
ผู้ใดสั่งหรือนำเข้ามาในราชอาณาจักร มีความผิด ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน
สองร้อยบาท หรือจำคุกไม่เกินสองเดือน หรือทั้งปรับทั้งจำ
                   (๒) ผู้ใดขาย
เสนอขาย จ่ายแจก หรือเสนอจ่ายแจกมีความผิด ต้องระวางโทษ
ปรับไม่เกินสองร้อยบาท
                   สิ่งพิมพ์ที่ว่านี้
ให้ริบเสีย

                   มาตรา ๕๒  ผู้ใดขาย เสนอขาย จ่ายแจก
หรือเสนอจ่ายแจกสิ่งพิมพ์ซึ่งเจ้าพนักงานการพิมพ์ได้ห้ามการขายหรือจ่ายแจก
ตามมาตรา ๙ มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท หรือจำคุกไม่เกินสองเดือน
หรือทั้งปรับทั้งจำ

                   มาตรา ๕๓  ผู้พิมพ์หรือผู้โฆษณาคนใด
                   (๑)
ละเลยไม่ทำหรือไม่แสดงทะเบียนซึ่งเป็นหน้าที่ของตนตามมาตรา ๑๑ 
มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าสิบบาท
                   (๒)
จงใจทำทะเบียนซึ่งเป็นหน้าที่ของตนตามมาตรา ๑๑ เท็จในสาระสำคัญ
มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งร้อยบาท

                   มาตรา ๕๔ 
ผู้ใดทำการในหน้าที่เป็นผู้พิมพ์หรือผู้โฆษณาโดยฝ่าฝืนบทบัญญัติ
มาตรา ๑๔ หรือในระหว่างถูกงดเป็นผู้พิมพ์ หรือผู้โฆษณา
หรือใช้เครื่องพิมพ์ซึ่งตนรู้อยู่แล้วว่าถูกงดตามมาตรา ๒๑
มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท

                   มาตรา ๕๕ 
ผู้ใดจงใจแจ้งความเท็จแก่เจ้าพนักงานการพิมพ์ในการแจ้งความเป็น
ผู้พิมพ์หรือผู้โฆษณาตามมาตรา ๑๗ หรือในการแจ้งความหรือขออนุญาตเป็นผู้พิมพ์
ผู้โฆษณา 
บรรณาธิการ หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์ตามมาตรา ๒๔ หรือมาตรา ๒๕
มีความผิดต้องระวางโทษ
ปรับไม่เกินสองร้อยบาท หรือจำคุกไม่เกินสองเดือน หรือทั้งปรับทั้งจำ

                   มาตรา ๕๖ 
ผู้ใดละเลยไม่แจ้งความแก่เจ้าพนักงานการพิมพ์ตามหน้าที่ของตน
ตามมาตรา ๑๘ มาตรา ๒๒ มาตรา ๓๐ หรือมาตรา ๔๖ มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกิน
หนึ่งร้อยบาท

                   มาตรา ๕๗  ถ้าได้มีการโฆษณาสิ่งพิมพ์ซึ่งมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้องครบถ้วน
ตามมาตรา ๑๙ หรือมาตรา ๓๑
ผู้พิมพ์และผู้โฆษณามีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าสิบบาทสำหรับความผิดคราวหนึ่ง

                   มาตรา ๕๘  ผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา
บรรณาธิการหรือเจ้าของหนังสือพิมพ์คนใดฝ่าฝืน
บทบัญญัติมาตรา ๒๙ มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งร้อยบาท

                   มาตรา ๕๙ 
ผู้โฆษณาคนใดละเลยไม่ส่งสิ่งพิมพ์ให้แก่หอสมุดแห่งชาติตาม
มาตรา ๒๐
หรือไม่ส่งหนังสือพิมพ์ให้แก่เจ้าพนักงานการพิมพ์หรือหอสมุดแห่งชาติตามมาตรา ๓๒ มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสิบสองบาท

                   มาตรา ๖๐  ผู้ใดทำการในหน้าที่ผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา
บรรณาธิการ หรือเจ้าของ
หนังสือพิมพ์โดยฝ่าฝืนบทบัญญัติมาตรา ๒๔ หรือโดยไม่ได้รับอนุญาตตามมาตรา ๒๗
หรือระหว่างที่ใบอนุญาตได้ถูกพักใช้หรือถูกถอน หรือระหว่างที่ถูกงดการเป็นผู้โฆษณา
บรรณาธิการ หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์ตามมาตรา ๓๖ หรือภายหลังที่การเป็นผู้พิมพ์
ผู้โฆษณา บรรณาธิการ หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์ได้ สิ้นสุดลงตามมาตรา ๔๔ หรือมาตรา
๔๕ มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสี่ร้อยบาท

                   *[มาตรา ๖๐ ทวิ
ยกเลิกโดยพระราชบัญญัติการพิมพ์ (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช 
๒๔๘๘]

                   มาตรา ๖๑  บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ใดไม่ส่งรูปถ่ายใหม่เมื่อครบระยะเวลาห้าปี

ตามมาตรา ๒๖ มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสิบสองบาท

                   มาตรา ๖๒ 
บรรณาธิการหรือผู้โฆษณาหนังสือพิมพ์คนใดฝ่าฝืนบทบัญญัติ
มาตรา ๓๓ หรือฝ่าฝืนคำสั่งของอธิบดีกรมตำรวจหรือผู้รักษาการแทนตามมาตรา ๓๔
มีความผิด
ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท หรือจำคุกไม่เกินสามเดือน
หรือทั้งปรับทั้งจำ

                   มาตรา ๖๓ 
เมื่อหนังสือพิมพ์ใดโฆษณาเรื่องหรือข้อความซึ่งต้องเสนอเพื่อตรวจก่อนโฆษณาตามมาตรา
๓๕ มาตรา ๓๖ (๓) หรือมาตรา ๓๗ ในกรณีที่เกี่ยวเนื่องกับมาตรา ๓๖ (๓) โดยเจ้าหน้าที่ตรวจข่าวยังมิได้อนุญาตให้โฆษณา
หรือไม่ปฏิบัติให้ถูกตามคำสั่งเจ้าหน้าที่ตรวจข่าว ผู้โฆษณา
และบรรณาธิการมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท หรือจำคุกไม่เกินสามเดือน
หรือทั้งปรับทั้งจำ
                   ผู้ใดขาย เสนอขาย
จ่ายแจก หรือเสนอจ่ายแจกหนังสือพิมพ์ใด ซึ่งโฆษณา
โดยกระทำผิดดั่งกล่าวในวรรคก่อนโดยรู้อยู่แล้วว่าหนังสือพิมพ์นั้นได้ออกโดยกระทำผิด
มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท หรือจำคุกไม่เกินหนึ่งเดือน
หรือทั้งปรับทั้งจำ

                   มาตรา ๖๔ 
เมื่อหนังสือพิมพ์ใดโฆษณาเรื่องหรือข้อความซึ่งต้องเสนอเพื่อตรวจ
ก่อนโฆษณาตามมาตรา ๓๖ (๒) หรือมาตรา ๓๗ ในกรณีที่ไม่เกี่ยวเนื่องกับมาตรา ๓๖
(๓) 
โดยเจ้าหน้าที่ตรวจข่าวยังมิได้อนุญาตให้โฆษณา
หรือไม่ปฏิบัติให้ถูกต้องตามคำสั่งเจ้าหน้าที่ตรวจข่าว ผู้โฆษณา
และบรรณาธิการมีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินสองร้อยบาท
                   ผู้ใดขาย เสนอขาย
จ่ายแจก หรือเสนอจ่ายแจกหนังสือพิมพ์ใดซึ่งโฆษณาโดย
กระทำผิดดั่งกล่าวในวรรคก่อน
โดยรู้อยู่แล้วว่าหนังสือพิมพ์นั้นได้ออกโดยกระทำผิด มีความผิด
ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งร้อยบาท

                   มาตรา ๖๕ 
บรรณาธิการหนังสือพิมพ์ใดละเลยไม่ปฏิบัติให้ถูกต้องครบถ้วนในการแก้ข้อความหรือลงพิมพ์หนังสือซึ่งแก้หรือปฏิเสธเรื่องตามมาตรา
๔๐ มาตรา ๔๑ หรือมาตรา ๔๓ มีความผิดต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งร้อยบาท

ส่วนที่ ๕
บทเฉพาะกาล
----------- 

                   มาตรา ๖๖ 
ผู้ซึ่งมีใบอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยการพิมพ์อยู่ก่อนวันใช้
พระราชบัญญัตินี้ ไม่จำต้องปฏิบัติตามมาตรา ๑๗ มาตรา ๒๔ (๕) และมาตรา ๒๔
วรรคท้าย 
จนกว่าจะพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

พิบูลสงคราม

นายกรัฐมนตรี

พระราชบัญญัติการพิมพ์ (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๘๕

                   มาตรา ๖  เจ้าของหนังสือพิมพ์ข่าวสารการเมืองที่ได้ออกอยู่ก่อนวันใช้พระราช
บัญญัตินี้ หรือที่ได้แจ้งความตามมาตรา ๒๔ หรือรับอนุญาตแล้ว ตามมาตรา ๒๗
แห่งพระราช
บัญญัติการพิมพ์ พุทธศักราช ๒๔๘๔
และจะเริ่มออกหนังสือพิมพ์นั้นภายหลังวันใช้พระราชบัญญัตินี้ ต้องปฏิบัติตามความในมาตรา
๒๔ (๗) แห่งพระราชบัญญัติการพิมพ์ พุทธศักราช ๒๔๘๔ ภายในสามสิบวันนับแต่วันใช้พระราชบัญญัตินี้
                   มาตรา ๗
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
                   [รก.๒๔๘๕/๑๙/๗๔๘/๒๔
มีนาคม ๒๔๘๕]

----------------------------------------------------------------
พระราชบัญญัติการพิมพ์ (ฉบับที่ ๓) พุทธศักราช ๒๔๘๘

                   มาตรา ๔
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัติ
                   [รก.๒๔๘๘/๕/๑๑๙/๒๓
มกราคม ๒๔๘๘]

----------------------------------------------------------------
คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๔๒
                   ตามที่ได้มีคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินกำหนดให้บุคคลหรือ
นิติบุคคลที่ต้องการจะดำเนินการพิมพ์หนังสือพิมพ์รายวันและสิ่งตีพิมพ์
ยื่นเรื่องราวต่อ
คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน เพื่อพิจารณาอนุมัติให้เป็นการเฉพาะรายนั้น
บัดนี้สถานการณ์
โดยทั่วไปได้คลี่คลายไปในทางที่ดีขึ้น
และคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินพิจารณาเห็นว่า 
สมควรกำหนดหลักเกณฑ์ในการพิมพ์สิ่งพิมพ์และหนังสือพิมพ์ออกเผยแพร่ให้เป็นไปโดย
เรียบร้อย หัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน จึงมีคำสั่งดังต่อไปนี้

                   ข้อ ๑  ให้ยกเลิก
                   (๑)  ข้อ ๑ และข้อ ๒ แห่งคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ฉบับที่ ๕ 
ลงวันที่ ๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๙
                   (๒)  คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ฉบับที่ ๑๐ ลงวันที่  ๗ ตุลาคม 
พ.ศ. ๒๕๑๙
                   (๓) 
คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินฉบับที่ ๒๐ ลงวันที่ ๑๑ ตุลาคม 
พ.ศ. ๒๕๑๙

                   ข้อ ๒  ห้ามมิให้บุคคลใดพิมพ์ โฆษณา
หรือจ่ายแจกสิ่งพิมพ์ตามกฎหมายว่าด้วยการพิมพ์ที่มีลักษณะดังต่อไปนี้
                   (๑) 
ข้อความหรือรูปภาพซึ่งเป็นการละเมิดต่อพระมหากษัตริย์ หรือเป็น
การกล่าวร้ายเสียดสี หมิ่นประมาท ดูหมิ่น หรือเหยียดหยาม พระราชินี รัชทายาท
หรือผู้สำเร็จ
ราชการแทนพระองค์
                   (๒)  ข้อความหรือรูปภาพซึ่งเป็นการกล่าวร้ายเสียดสี
หรือเหยียดหยาม
ประเทศชาติ หรือปวงชนชาวไทยเป็นส่วนรวม หรือข้อความใด ๆ
ที่สามารถจะทำให้ต่างชาติ
เสื่อมความเชื่อถือไว้วางใจในประเทศไทย รัฐบาลไทย หรือคนไทยโดยทั่วไป
                   (๓)  ข้อความหรือรูปภาพซึ่งเป็นการกล่าวร้าย
เสียดสี หรือเหยียดหยามรัฐบาล
ไทย หรือกระทรวง ทบวง กรม ในรัฐบาลอย่างเคลือบคลุม
โดยไม่แจ้งให้เห็นว่าได้ทำผิดใน
เรื่องใด
                   (๔) 
ข้อความหรือรูปภาพซึ่งเป็นการแสดงอย่างเคลือบคลุมว่า ได้มีความ
เสื่อมโทรมเลวทราม หรือผิดร้ายเสียหายในรัฐบาล หรือกระทรวง ทบวง กรมในรัฐบาล
โดย
ไม่แสดงว่าเป็นเรื่องใดข้อใด
                   (๕) 
ข้อความหรือรูปภาพซึ่งเป็นการส่งเสริมให้เกิดความนิยมในลัทธิคอมมิวนิสต์ หรือพอเห็นได้ว่าเป็นกลอุบายของคอมมิวนิสต์
เพื่อก่อกวนหรือบ่อนทำลายความมั่นคงของประเทศ
                   (๖) 
ข้อความหรือรูปภาพหรือการพาดหัวหนังสือพิมพ์ซึ่งเป็นเท็จ หรือใน
ลักษณะที่อาจทำให้ประชาชนเกิดความตื่นตกใจ หรือวิตกกังวลหรือเกิดความหวาดกลัว
หรือ
ข้อความในลักษณะซึ่งเป็นการปลุกปั่นหรือยุยงให้เกิดความไม่สงบหรือขัดต่อความสงบเรียบร้อย

หรือศีลธรรมอันดีของประชาชน
หรือข้อความทำนายในทางที่อาจก่อให้เกิดความวิตกกังวลแก่
ประชาชนในโชคชะตาของบ้านเมือง
                   (๗) 
ข้อความหรือรูปภาพซึ่งมีลักษณะหยาบคายหรือลามก หรือทำให้เสื่อมเสีย
ศีลธรรมหรือวัฒนธรรมของชาติ
                   (๘) 
ข้อความหรือรูปภาพซึ่งเป็นความลับของทางราชการ

                   ข้อ ๓  บุคคลใดจะเป็นผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา
บรรณาธิการ หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์
ตามกฎหมายว่าด้วยการพิมพ์
ต้องยื่นคำร้องขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานการพิมพ์ตามกฎหมาย
ว่าด้วยการพิมพ์ตามแบบพิมพ์ที่กำหนด
และเมื่อได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานการพิมพ์แล้ว 
จึงจะดำเนินการได้
                   ความในวรรคหนึ่ง
มิให้ใช้บังคับแก่หนังสือพิมพ์ของทางราชการ

                   ข้อ ๔  ห้ามมิให้หนังสือพิมพ์ใดโฆษณาข้อความหรือลงรูปภาพที่มีลักษณะที่ระบุ
ไว้ตามข้อ ๒

                   ข้อ ๕  ผู้ใดฝ่าฝืนข้อ ๒
ต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่หกเดือนถึงสามปี และปรับตั้ง
แต่ห้าพันบาทถึงห้าหมื่นบาทและให้ศาลสั่งทำลายสิ่งพิมพ์นั้นเสีย
                   ข้อ ๖  ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามข้อ ๓ ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี
หรือปรับไม่เกินหนึ่งแสนบาท
หรือทั้งจำทั้งปรับและให้ศาลสั่งทำลายหนังสือพิมพ์นั้นเสีย

                   ข้อ ๗ 
เมื่อปรากฏว่าหนังสือพิมพ์ใดลงโฆษณาข้อความหรือภาพอันเป็นการ
ฝ่าฝืนข้อ ๔ ให้เจ้าพนักงานการพิมพ์มีหนังสือเตือน และในกรณีที่อาจแก้ไขได้
ให้สั่งให้แก้ไขให้
ถูกต้อง
                   ในกรณีที่เจ้าพนักงานการพิมพ์ได้มีหนังสือเตือนหรือสั่งให้แก้ไขตามวรรคหนึ่ง
แล้ว
หากปรากฏว่าหนังสือพิมพ์นั้นยังโฆษณาข้อความหรือลงรูปภาพอันเป็นการฝ่าฝืนข้อ ๔ ซ้ำ
อีกไม่ว่าจะเป็นการฝ่าฝืนในเรื่องเดียวกันหรือไม่
หรือไม่แก้ไขตามคำสั่งของเจ้าพนักงานการพิมพ์ 
ให้สั่งถอนใบอนุญาตผู้พิมพ์ ผู้โฆษณา บรรณาธิการ หรือเจ้าของหนังสือพิมพ์นั้น

                   ข้อ ๘  ผู้ถูกสั่งถอนใบอนุญาตตามข้อ ๗
มีสิทธิอุทธรณ์คำสั่งของเจ้าพนักงาน
การพิมพ์ต่อปลัดกระทรวงมหาดไทยได้ภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้ทราบคำสั่ง
คำวินิจฉัยของ
ปลัดกระทรวงมหาดไทยให้เป็นที่สุด

                   ข้อ ๙ 
ให้ถือว่าบรรดาหนังสือพิมพ์ที่ได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการพิจารณา
คำร้องของบุคคลหรือนิติบุคคล
เพื่อดำเนินการพิมพ์หนังสือพิมพ์รายวันหรือสิ่งตีพิมพ์ต่อ
ประชาชนอื่น ๆ ตามคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ ๑๐ ลงวันที่ ๗
ตุลาคม 
พ.ศ. ๒๕๑๙ แล้ว เป็นหนังสือพิมพ์ที่ได้รับอนุญาตตามข้อ ๓ ของคำสั่งฉบับนี้
                   ทั้งนี้
ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป
                   [รก.๒๕๑๗/๑๓๔/๕๒พ/๒๑
ตุลาคม ๒๕๑๙]

                                                                                        สุนันทา/แก้ไข
                                                                                         24/01/45