ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. 2560

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง
เรื่อง
การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
พ.ศ.
๒๕๖๐[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง
ว่าด้วยการควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑
แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงและนายอำเภอวิเชียรบุรี
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไป

ข้อ ๑  ข้อบัญญัตินี้ให้เรียกว่า
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง เรื่อง
การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๒  ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงนับแต่วันถัดจากวันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงแล้ว
๗ วัน

ข้อ ๓  ในข้อบัญญัตินี้
การเลี้ยงสัตว์ หมายความว่า
การมีสัตว์ไว้ในครอบครอง และดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษา ตลอดจนให้อาหารเป็นอาจิณ
การปล่อยสัตว์ หมายความว่า
การสละการครอบครองสัตว์หรือปล่อยให้อยู่นอกสถานที่เลี้ยงโดยปราศจากการควบคุม
สถานที่เลี้ยงสัตว์
หมายความว่า คอกสัตว์ กรงสัตว์หรือที่เลี้ยงสัตว์
เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง
เจ้าพนักงานสาธารณสุข
หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข
ให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๔  ในพื้นที่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง
เป็นเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์ ดังต่อไปนี้
(๑)
สุนัข
(๒)
แมว
(๓)
ไก่
(๔)
เป็ด
(๕)
สุกร
(๖)
งู
(๗)
ม้า
(๘)
แพะ
(๙)
ช้าง
(๑๐)
โค
(๑๑)
จระเข้
(๑๒)
กระบือ
(๑๓)
ห่าน
(๑๔)
แกะ
(๑๕)
ปลาหรือปลาดุร้าย
(๑๖)
สัตว์มีพิษ และสัตว์ดุร้ายต่าง ๆ
(๑๗)
สัตว์ป่าตามกฎหมายว่าด้วยการสงวนและคุ้มครองสัตว์ป่า ซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดประเภท
และชนิดสัตว์ที่ต้องควบคุมการเลี้ยงเพิ่มเติม  ทั้งนี้
โดยอาจควบคุมการเลี้ยงเฉพาะในเขตท้องที่หนึ่งหรือเต็มพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

ข้อ ๕  นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิสัยแล้ว
เจ้าของสัตว์จะต้องปฏิบัติ ดังต่อไปนี้
(๑)
จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภท และชนิดของสัตว์
และขนาดเพียงพอแก่การดำรงชีวิตของสัตว์มีแสงสว่าง และการระบายอากาศที่เพียงพอ
มีระบบการระบายน้ำ ที่ถูกสุขลักษณะ
และมีระบบบำบัดของเสียที่เกิดขึ้นอย่างถูกสุขลักษณะ
(๒)
รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ
(๓)
กำจัดซากสัตว์ และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ
(๔)
จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคในสัตว์
เพื่อป้องกันโรคติดต่อจากสัตว์มาสู่คนโดยสัตวแพทย์
(๕)
ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน
(๖)
ไม่เลี้ยงสัตว์ในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ข้อ ๖  ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นเป็นโรคอันอาจเป็นอันตรายแก่สุขภาพของบุคคลทั่วไป
ให้เจ้าของสัตว์แยกกักสัตว์นั้นไว้ต่างหาก
และแจ้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือสัตวแพทย์ขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงหรือสำนักงานปศุสัตว์อำเภอทราบ
และต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของสัตวแพทย์

ข้อ ๗  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์หรือห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
เฉพาะเขตควบคุมการปล่อยสัตว์
เฉพาะในเขตท้องที่หนึ่งหรือเต็มพื้นที่องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง
ความในวรรคหนึ่งไม่ใช้บังคับแก่การปล่อยสัตว์เพื่อการกุศลตามประเพณี

ข้อ ๘  เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุม
ดูแลสัตว์ของตนมิให้ก่ออันตรายหรือก่อเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

ข้อ ๙  ห้ามผู้ใดเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ตามข้อ ๔
ในที่สาธารณะซึ่งอยู่ภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

ข้อ ๑๐  ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือสัตวแพทย์พบสัตว์ในที่หรือทางสาธารณะ
ซึ่งอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง
และบริเวณริมน้ำหรือเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์
โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจับสัตว์นำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับสัตว์ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้เป็นเวลาอย่างน้อยสามสิบวันหรือสัตว์นั้นอาจเป็นอันตรายต่อประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจทำลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควร
ในระหว่างการจับสัตว์หากสัตว์วิ่งหนีเกิดอุบัติเหตุอื่นใดทำให้สัตว์บาดเจ็บทางองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงจะไม่รับผิดชอบใด
ๆ ทั้งสิ้น

ข้อ ๑๑  เมื่อได้จับและนำสัตว์มากักไว้ตามความในข้อ
๑๐ เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะปิดประกาศแจ้งให้เจ้าของทราบ และให้มารับสัตว์คืนภายใน ๓๐
วันนับแต่วันที่ได้จับสัตว์มากักไว้โดยประกาศไว้ที่สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง
หรือที่ว่าการอำเภอวิเชียรบุรีหรือที่เปิดเผย เมื่อพ้นกำหนด ๓๐ วันแล้วไม่มีผู้ใดมาแสดงตัวเป็นเจ้าของสัตว์ให้สัตว์นั้นตกเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

ข้อ ๑๒  กรณีที่กักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่นหรือต้องเสียค่าใช้จ่ายเกินสมควรเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลา
๓๐ วันก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาด
เมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงดูสัตว์แล้วให้เก็บรักษาเงินนั้นไว้แทนตัวสัตว์
กรณีสัตว์นั้นตายหรือบาดเจ็บหรือไม่ควรจำหน่ายต่อไปหรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็นอันตรายแก่สัตว์อื่น
ๆ หรือเมื่อสัตวแพทย์ได้ตรวจสอบ
และได้ให้ความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้วเจ้าพนักงานท้องถิ่น มีอำนาจทำลายได้
ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดตามวรรคหนึ่ง
และเจ้าของสัตว์มารับสัตว์คืนภายในเวลาที่กำหนดตามข้อ ๑๐
เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง
ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริง

ข้อ ๑๓  หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติไม่ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงหรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
หรือข้อบัญญัตินี้ หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้เจ้าของสัตว์แก้ไขหรือถ้าการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์นั้นจะก่อให้เกิดหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่าจะก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ทันทีเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจากอันตรายแล้วก็ได้
คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่ง
ให้กำหนดระยะเวลาที่ต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้ตามสมควรแต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน
เว้นแต่เป็นกรณีให้หยุดดำเนินกิจการทันที

ข้อ ๑๔  ผู้ใดไม่ปฏิบัติตามหรือฝ่าฝืนข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๕  ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรงเป็นผู้รักษาการตามข้อบัญญัตินี้และให้มีอำนาจ
ออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ
ณ วันที่ ๑๔ กันยายน พ.ศ. ๒๕๖๐
หนูเต็ม
 แสงวัน
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลท่าโรง

พิมพ์มาดา/จัดทำ
๑๘
กันยายน ๒๕๖๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๔๕ ง/หน้า ๒๙๙/๒๒ มิถุนายน ๒๕๖๑