ระเบียบคณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติว่าด้วยการควบคุมความปลอดภัยทางรังสีสำหรับเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัย พ.ศ. 2558

ระเบียบคณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ

ระเบียบคณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ
ว่าด้วยการควบคุมความปลอดภัยทางรังสีสำหรับเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัย
พ.ศ. ๒๕๕๘

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ วรรคหนึ่ง (๓) (๔) และมาตรา ๙ (๓) (๔) แห่งพระราชบัญญัติพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ
พ.ศ. ๒๕๐๔ และข้อ ๔๖ (๑) แห่งกฎกระทรวงกำหนด เงื่อนไข
วิธีการขอรับใบอนุญาตและการดำเนินการเกี่ยวกับวัสดุนิวเคลียร์พิเศษ วัสดุต้นกำลัง
วัสดุพลอยได้หรือพลังงานปรมาณู พ.ศ. ๒๕๕๐
ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ พ.ศ. ๒๕๐๔
คณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ จึงออกระเบียบไว้ ดังนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า
ระเบียบคณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ
ว่าด้วยการควบคุมความปลอดภัยทางรังสีสำหรับเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัย พ.ศ. ๒๕๕๘

ข้อ ๒[๑]  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ข้อ ๓  ในระเบียบนี้
ผู้ปฏิบัติงาน หมายความว่า
บุคคลซึ่งโดยลักษณะงานทำให้มีโอกาสได้รับรังสีสูงกว่าที่กำหนดให้ประชาชนทั่วไปได้รับ
กฎกระทรวง หมายความว่า
กฎกระทรวงกำหนดเงื่อนไข
วิธีการขอรับใบอนุญาตและการดำเนินการเกี่ยวกับวัสดุนิวเคลียร์พิเศษ วัสดุต้นกำลัง
วัสดุพลอยได้ หรือพลังงานปรมาณู พ.ศ. ๒๕๕๐
ผู้รับใบอนุญาต หมายความว่า
ผู้รับใบอนุญาตผลิต มีไว้ในครอบครอง
หรือใช้ซึ่งพลังงานปรมาณูจากเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณู
พื้นที่ควบคุม หมายความว่า
บริเวณรังสีซึ่งต้องควบคุมการเข้าออกตามมาตรการป้องกันรังสีและมาตรการความปลอดภัยทางรังสี
เพื่อควบคุมการได้รับรังสีจากการแผ่รังสีตามสภาพปกติ
หรือป้องกันการแพร่กระจายของการเปรอะเปื้อนทางรังสีในระหว่างการทำงานตามสภาพปกติ
และป้องกัน หรือจำกัดขอบเขตการแผ่รังสีที่มีอยู่
พื้นที่ตรวจตรา หมายความว่า
บริเวณใดก็ตามที่มิได้กำหนดเป็นพื้นที่ควบคุม แต่เป็นบริเวณที่มีโอกาสทำให้บุคคลได้รับรังสีสูงกว่าขีดจำกัดของปริมาณรังสีที่ประชาชนทั่วไปที่มิใช่ผู้มารับบริการทางการแพทย์
ซึ่งกำหนดไว้ในกฎกระทรวง
พื้นที่ที่ไม่ต้องมีการควบคุม หมายความว่า
พื้นที่ใด ๆ ในบริเวณเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัยที่ไม่ได้กำหนดให้เป็นพื้นที่ควบคุมหรือพื้นที่ตรวจตรา
บริเวณรังสีสูง หมายความว่า
บริเวณในพื้นที่ควบคุมที่มีการแผ่รังสี
ซึ่งทำให้ผู้ปฏิบัติงานมีโอกาสได้รับรังสีมากกว่า ๑ มิลลิซีเวิร์ตต่อชั่วโมง
เหตุฉุกเฉินทางรังสี หมายความว่า
เหตุการณ์ใด ๆ ที่เกิดขึ้นที่เกี่ยวข้องกับรังสีและไม่สามารถควบคุมความปลอดภัยทางรังสีที่อาจเกิดขึ้นกับผู้ปฏิบัติงาน
ประชาชน และสิ่งแวดล้อมให้กลับคืนสู่สภาวะปกติได้ในทันที
ผู้ปฏิบัติงานแทรกแซงเหตุฉุกเฉินทางรังสี หมายความว่า
ผู้ปฏิบัติงานที่ได้รับการฝึกฝนให้มีความรู้ความเข้าใจในการระงับเหตุฉุกเฉินทางรังสี

หมวดทั่วไป
กิจกรรมที่ผู้รับใบอนุญาตต้องดำเนินการเกี่ยวกับมาตรการป้องกันอันตรายจากรังสี

ข้อ ๔  จัดทำแผนผังการแบ่งอำนาจหน้าที่และความรับผิดชอบด้านการป้องกันอันตรายจากรังสีที่ชัดเจนและเข้าใจง่าย
โดยมอบหมายให้ผู้จัดการหน่วยงานเดินเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัยหรือผู้ที่ได้รับมอบหมาย
ดูแลรับผิดชอบด้านการป้องกันอันตรายจากรังสี
รวมทั้งกำหนดแผนผังการประสานงานระหว่างผู้รับผิดชอบด้านการป้องกันอันตรายจากรังสีและผู้ปฏิบัติงาน

ข้อ ๕  กำหนดความรับผิดชอบและอำนาจหน้าที่ของเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยรังสีให้เพียงพอที่จะปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ
รวมทั้งกำหนดช่องทางให้สามารถติดต่อหัวหน้าหน่วยงานสูงสุดได้โดยตรง

ข้อ ๖  จัดทำแผนการเตรียมการป้องกันอันตรายจากรังสี
ในภาวะปกติและการระงับเหตุฉุกเฉินทางรังสี
รวมทั้งกำหนดจำนวนและคุณสมบัติของบุคลากรที่จำเป็นในการปฏิบัติงาน

ข้อ ๗  จัดทำแผนการจัดการกากกัมมันตรังสี
โดยคำนึงถึงปริมาณกากกัมมันตรังสีที่จะเกิดขึ้นในอนาคตด้วย

ข้อ ๘  กำหนดมาตรการควบคุมการเข้าออกพื้นที่ควบคุมและพื้นที่ตรวจตรา

ข้อ ๙  จัดทำแผนและดำเนินการฝึกอบรมบุคลากรที่ปฏิบัติงานทางรังสีในเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัย
ทั้งในส่วนของการปฏิบัติงานประจำและส่วนของการป้องกันอันตรายจากรังสี

ข้อ ๑๐  จัดเตรียมเครื่องมือและอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับการปฏิบัติงานป้องกันอันตรายจากรังสี
และจัดทำเอกสารการปฏิบัติงานตามขั้นตอนด้านการป้องกันอันตรายจากรังสี
โดยเอกสารดังกล่าวต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยทางรังสี

ข้อ ๑๑  ดำเนินการตรวจวัดและประเมินอันตรายจากรังสีแก่ผู้ปฏิบัติงานเป็นระยะ
และแจ้งผลการรับรังสีให้ผู้ปฏิบัติงานทราบ

ข้อ ๑๒  เมื่อพบเหตุการณ์ที่ส่อเจตนาหรือพบเหตุการณ์ที่มีการจงใจฝ่าฝืนข้อกำหนดหรือกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องกับการป้องกันอันตรายจากรังสี
ให้ดำเนินการระงับหรือแก้ไข แล้วแจ้งสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติให้ทราบโดยทันที

ข้อ ๑๓  ดำเนินการปรับปรุงแผนการดำเนินงานตามระเบียบนี้ให้ทันสมัยอยู่เสมอ

หมวด ๑
เกณฑ์กำหนดปริมาณรังสีที่ยอมให้รับได้

ข้อ ๑๔  เกณฑ์กำหนดปริมาณรังสีสำหรับผู้ปฏิบัติงานให้เป็นไปตามกฎกระทรวงข้อ
๒๙ และข้อ ๓๐
ปริมาณรังสีตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในวรรคหนึ่ง
เป็นปริมาณรังสีทั้งจากภายนอกและภายในร่างกายโดยคิดผลรวมการรับรังสีตามเอกสารท้ายระเบียบ

ข้อ ๑๕  เกณฑ์กำหนดปริมาณรังสีสำหรับผู้รับการฝึกอบรมหรือผู้ฝึกงาน
ในกรณีของผู้รับการฝึกอบรมหรือผู้ฝึกงานที่มีอายุตั้งแต่สิบหกปีแต่ไม่เกินสิบแปดปี
ปริมาณรังสี รวมทั้งหมดต้องไม่เกิน ๖ มิลลิซีเวิร์ตต่อปี
สำหรับผู้รับการฝึกอบรมหรือผู้ฝึกงานที่มีอายุเกินสิบแปดปีให้ใช้เกณฑ์เดียวกันกับผู้ปฏิบัติงาน

ข้อ ๑๖  เกณฑ์กำหนดปริมาณรังสีสำหรับกรณีระงับเหตุฉุกเฉินทางรังสี
กรณีปฏิบัติงานระงับเหตุฉุกเฉินทางรังสีหรือผู้ปฏิบัติงานในฐานะผู้ปฏิบัติงานแทรกแซงเหตุฉุกเฉินทางรังสีหรือปกป้องชีวิตผู้อื่น
ให้ปฏิบัติตามระเบียบคณะกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติว่าด้วยแผนปฏิบัติการกรณีเกิดเหตุฉุกเฉินจากการรั่วไหล
หรือแพร่กระจายรังสีในภาวะไม่ปกติหรือกรณีฉุกเฉินอื่น

หมวด ๒
มาตรการดำเนินการแก้ไขเมื่อมีการรับรังสีเกินเกณฑ์กำหนด

ข้อ ๑๗  เมื่อผู้ปฏิบัติงานหรือผู้รับการฝึกอบรมได้รับรังสีเกินเกณฑ์กำหนดตามข้อ
๑๔ และข้อ ๑๕ ผู้รับใบอนุญาตต้องดำเนินการ ดังต่อไปนี้
(๑) แจ้งผู้ปฏิบัติงานหรือผู้รับการฝึกอบรมและสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติให้ทราบโดยทันที
(๒)
ให้ผู้ปฏิบัติงานหรือผู้รับการฝึกอบรมดังกล่าวระงับการปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องกับรังสีออกจากบริเวณรังสี
และดำเนินการประเมินอันตรายจากรังสีทันที
(๓) ดำเนินการสืบสวนหาสาเหตุของการรับรังสีเกินเกณฑ์กำหนด
(๔) ดำเนินการแก้ไขเหตุของการได้รับรังสีเกิน
และป้องกันไม่ให้เหตุเช่นเดียวกันเกิดขึ้นอีก
(๕) จัดทำรายงานเป็นหนังสือแจ้งสาเหตุและการแก้ไข
โดยให้เสนอต่อสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติทราบภายในสิบห้าวัน
นับแต่วันที่ทราบเหตุแห่งการที่ผู้ปฏิบัติงานได้รับรังสีเกินเกณฑ์ที่กำหนด

หมวด ๓
การประเมินปริมาณรังสีและควบคุมการปลดปล่อยสารกัมมันตรังสีออกสู่สิ่งแวดล้อม

ข้อ ๑๘  ให้มีการตรวจวัดรังสีและสารกัมมันตรังสีในสิ่งแวดล้อม
ดังนี้
(๑)
ดำเนินการตรวจวัดระดับรังสีในธรรมชาติก่อนเริ่มเดินเครื่องใช้งานเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัย
เพื่อใช้เป็นข้อมูลขั้นมูลฐานในการเปรียบเทียบ
โดยผู้ตรวจวัดที่ได้รับการฝึกอบรมเป็นอย่างดีในวิธีการตรวจวัดและวิเคราะห์ผล
(๒)
ดำเนินการตรวจวัดระดับรังสีในสิ่งแวดล้อมและรังสีที่ประชาชนได้รับโดยตรงในระหว่างการเดินเครื่องใช้งานเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัย

ข้อ ๑๙  กรณีการปลดปล่อยสารกัมมันตรังสีออกสู่สิ่งแวดล้อมสำหรับการเดินเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัยในภาวะปกติ
ผู้รับใบอนุญาตต้องดำเนินการ ดังต่อไปนี้
(๑) กำหนดปริมาณปกติของการปลดปล่อยสารกัมมันตรังสีออกสู่สิ่งแวดล้อม
โดยแสดงเป็นค่าอัตราการปลดปล่อยสารกัมมันตรังสีต่อเนื่องตลอดปีของสารกัมมันตรังสีแต่ละไอโซโทปทางน้ำและทางอากาศ
ผ่านวงจรอาหาร น้ำ อากาศ จนถึงมนุษย์ ยังผลให้ประชาชนได้รับรังสีไม่เกิน ๐.๑ มิลลิซีเวิร์ตต่อปี
(๒)
จัดทำแผนและดำเนินการตรวจวัดสารกัมมันตรังสีที่ปลดปล่อยออกสู่สิ่งแวดล้อมโดยแผนงานและการดำเนินการตรวจวัดการปลดปล่อยสารกัมมันตรังสี
ต้องครอบคลุมไปถึง
ก. การระบุเส้นทางหลักในการปลดปล่อยสารกัมมันตรังสี เช่น
ทางน้ำและทางอากาศ และจัดทำเป็นเอกสารระบุขีดจำกัดการปลดปล่อยด้วย
ข. การเลือกวิเคราะห์สารกัมมันตรังสี
โดยพิจารณาจากแนวโน้มของชนิดสารกัมมันตรังสีที่ปลดปล่อย
รวมทั้งพฤติกรรมทางเคมีด้วย
ค. การเลือกใช้ชนิดของเครื่องมือและตัวอย่างที่เหมาะสม
ง.
การระบุกระบวนการตรวจวัดและการวิเคราะห์ที่มีความว่องไวและความถี่ที่เหมาะสมหรือกำหนดให้มีการตรวจวัดอย่างต่อเนื่อง
สำหรับการตรวจวัดสารกัมมันตรังสีที่ปลดปล่อยออกสู่สิ่งแวดล้อม

ข้อ ๒๐  เมื่อพบว่ามีระดับรังสีหรือมีการปลดปล่อยสารกัมมันตรังสีออกจากเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัยเกินเกณฑ์ปฏิบัติงานปกติตามข้อ
๑๙ (๑) ผู้รับใบอนุญาตต้องดำเนินการโดย
(๑) ทำการตรวจสอบสืบหาสาเหตุของความผิดปกติ
(๒) ดำเนินการแก้ไขโดยใช้มาตรการต่าง ๆ อย่างมีประสิทธิภาพเพื่อให้กลับสู่ภาวะปกติ
(๓)
แจ้งให้สำนักงานปรมาณูเพื่อสันติทราบโดยพลันและจัดทำรายงานเป็นหนังสือแจ้งสาเหตุและการแก้ไข
โดยให้เสนอต่อสำนักงานปรมาณูเพื่อสันติทราบภายในสิบห้าวัน

ข้อ ๒๑  ปริมาณสูงสุดของการปลดปล่อยสารกัมมันตรังสีออกสู่สิ่งแวดล้อม
สำหรับภาวะการเดินเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัย
ต้องไม่มีอัตราการปลดปล่อยสารกัมมันตรังสีซึ่งยังผลให้ประชาชนได้รับรังสีเกิน ๐.๓
มิลลิซีเวิร์ตต่อปี
หากอัตราการปลดปล่อยสารกัมมันตรังสีเกินเกณฑ์สูงสุดที่กำหนดนี้ให้หยุดเดินเครื่องในทันที
และดำเนินการตามข้อ ๒๐ (๑) ข้อ ๒๐ (๒) และข้อ ๒๐ (๓)

หมวด ๔
การควบคุมการรับรังสี

ข้อ ๒๒  ผู้รับใบอนุญาตต้องดำเนินการควบคุมการรับรังสีสำหรับผู้ปฏิบัติงาน
โดย
(๑)
จัดทำระเบียบปฏิบัติเฉพาะและขั้นตอนการปฏิบัติงานในบริเวณรังสีและบริเวณรังสีสูงสำหรับผู้ปฏิบัติงาน
เพื่อให้ผู้ปฏิบัติงานได้รับรังสีน้อยที่สุด
(๒) จัดเตรียมเครื่องบันทึกรังสีประจำตัวบุคคล
เครื่องมือตรวจวัดรังสี และอุปกรณ์อื่นที่จำเป็นในการปฏิบัติงานในบริเวณรังสี
(๓)
จัดเตรียมอุปกรณ์และเครื่องตรวจวัดรังสีที่สามารถอ่านค่าได้โดยตรง
สำหรับการปฏิบัติงานในบริเวณที่อาจได้รับรังสีจากภายนอกร่างกายเป็นปริมาณสูง
(๔)
อุปกรณ์และเครื่องมือตรวจวัดรังสีต้องได้รับการตรวจสอบความถูกต้องเป็นประจำ
(๕) กำหนดเกณฑ์ความเปรอะเปื้อนทางรังสี และมาตรการขจัดความเปรอะเปื้อนทางรังสีโดยใช้วิธีการที่เหมาะสมเพื่อลดการแพร่กระจายของสารกัมมันตรังสี
(๖)
กำหนดมาตรการการตรวจวัดความเปรอะเปื้อนทางรังสีอย่างต่อเนื่องในบริเวณที่เก็บวัสดุกัมมันตรังสี
วัสดุนิวเคลียร์ หรือบริเวณปฏิบัติงาน รวมทั้งบริเวณที่ติดต่อกับบริเวณดังกล่าว
(๗) กำหนดมาตรการเพื่อคัดแยกบุคคล
หรือผู้ปฏิบัติงานที่มีโอกาสเปรอะเปื้อนทางรังสีออกจากผู้ที่ไม่เปรอะเปื้อน
เพื่อผลในการควบคุมการแพร่กระจายของการเปรอะเปื้อนทางรังสีในภาวะปกติและในกรณีเกิดอุบัติเหตุ
(๘)
จัดเตรียมข้อมูลรายละเอียดเกี่ยวกับระดับความเปรอะเปื้อนทางรังสีให้เพียงพอสำหรับผู้ที่เข้าไปปฏิบัติงานในบริเวณที่มีการควบคุมความเปรอะเปื้อนนั้น
และมีมาตรการที่เหมาะสมเพื่อป้องกันการเปรอะเปื้อนทางรังสีต่ออุปกรณ์และเครื่องมือที่ใช้ในบริเวณดังกล่าว

ข้อ ๒๓  ผู้รับใบอนุญาตต้องกำหนดบริเวณหรือพื้นที่ปฏิบัติงานที่จำเป็นต้องมีการควบคุมทางรังสี
และกำหนดมาตรการการควบคุมการเข้าออกบริเวณหรือพื้นที่ดังกล่าว เช่น
พื้นที่ที่ไม่ต้องมีการควบคุม พื้นที่ตรวจตรา และพื้นที่ควบคุม

ข้อ ๒๔  ในบริเวณรังสีสูง
ให้มีป้ายเตือนหรือสัญญาณเตือนที่เห็นชัดเจนเพื่อให้ผู้ปฏิบัติงานระมัดระวังการได้รับรังสีในปริมาณมาก

หมวด ๕
การประเมินการรับปริมาณรังสีของผู้ปฏิบัติงาน

ข้อ ๒๕  ผู้รับใบอนุญาตต้องดำเนินการประเมินปริมาณรังสีที่ผู้ปฏิบัติงานได้รับภายนอกร่างกายโดยจัดให้มีการตรวจวัดรังสีด้วยเครื่องตรวจวัดรังสีประจำตัวบุคคลและดำเนินการ
ดังต่อไปนี้
(๑)
จัดทำแผนและกำหนดเกณฑ์การพิจารณาการใช้เครื่องบันทึกรังสีประจำตัวบุคคลเพื่อตรวจวัดรังสีที่ผู้ปฏิบัติงานได้รับ
(๒)
จัดทำข้อมูลรายละเอียดเพื่อแจ้งผลการตรวจวัดรังสีและประวัติการรับรังสีของแต่ละบุคคลให้ผู้ปฏิบัติงานทราบและหามาตรการลดการรับรังสี
โดยให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบข้อมูลรายละเอียดและประวัติการรับรังสีนี้ได้
(๓) การอ่านค่าปริมาณรังสีจากเครื่องวัดรังสีประจำตัวบุคคลและการประเมินผลการรับรังสีต้องกระทำโดยผู้รับผิดชอบที่มีคุณสมบัติเหมาะสม

ข้อ ๒๖  หากมีการปฏิบัติงานเกี่ยวข้องกับสารกัมมันตรังสีชนิดไม่ปิดผนึกหรือปฏิบัติงานในบริเวณที่มีการเปรอะเปื้อนทางรังสี
ผู้รับใบอนุญาตต้องดำเนินการประเมินปริมาณรังสีที่เข้าสู่ภายในร่างกายผู้ปฏิบัติงานโดย
(๑)
จัดให้มีการตรวจร่างกายโดยแพทย์ผู้ชำนาญการในกรณีที่ผู้ปฏิบัติงานได้รับรังสีสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดในกฎกระทรวงข้อ
๒๙ และ ๓๐
(๒)
จัดให้มีการตรวจวัดรังสีภายในร่างกายด้วยเครื่องตรวจวัดรังสีทั่วร่างกายหรือเก็บตัวอย่างไปวิเคราะห์ด้วยวิธีทางชีวภาพตามความเหมาะสม
เมื่อสงสัยว่าผู้ปฏิบัติงานอาจได้รับสารกัมมันตรังสีเข้าสู่ร่างกายโดยการหายใจ
กลืนกิน หรือผ่านบาดแผล

หมวด ๖
การจัดการกากกัมมันตรังสี

ข้อ ๒๗  ผู้รับใบอนุญาตต้องดำเนินการจัดการกากกัมมันตรังสีตามกฎกระทรวง
กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการจัดการกากกัมมันตรังสี

ข้อ ๒๘  กำหนดมาตรการจำกัดปริมาตรกากกัมมันตรังสีให้น้อยที่สุด
โดยกำหนดขั้นตอนในการรวบรวม การคัดแยก การจัดเก็บ การบำบัด การแปรสภาพ การทิ้ง
และการขจัดกากกัมมันตรังสี และไม่นำวัสดุที่ไม่จำเป็นเข้าไปในบริเวณที่อาจมีการเปรอะเปื้อนทางรังสี

หมวด ๗
การจัดทำรายงานและการเก็บบันทึก

ข้อ ๒๙  ผู้รับใบอนุญาตต้องจัดทำรายงานและเก็บบันทึกรายงานต่าง
ๆ เพื่อให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้ ดังต่อไปนี้
(๑) ข้อมูลรายละเอียดและประวัติการซ่อมบำรุง
การเดินเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัยการจัดการเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ในแกนเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัย
การจัดการเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ใช้แล้ว การปรับปรุงหรือเปลี่ยนแปลงระบบอุปกรณ์ในส่วนที่เกี่ยวกับระบบเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัยที่มีผลต่อการรับรังสีของผู้ปฏิบัติงาน
(๒) ข้อมูลรายละเอียดและประวัติการรับรังสีของผู้ปฏิบัติงานในเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัย  ทั้งนี้
เพื่อแสดงสถานภาพของการดำเนินงานด้านความปลอดภัยทางรังสีของเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัย
(๓)
ข้อมูลรายละเอียดของการปลดปล่อยรังสีและสารกัมมันตรังสีออกสู่สิ่งแวดล้อม
การสำรวจระดับรังสีและความเปรอะเปื้อนทางรังสีบริเวณปฏิบัติงาน
(๔)
ข้อมูลรายละเอียดของการขนย้ายและการปลดปล่อยกากกัมมันตรังสีออกจากเครื่องปฏิกรณ์ปรมาณูวิจัย
(๕) ข้อมูลรายละเอียดในกรณีเกิดเหตุขัดข้องหรืออุบัติเหตุ
โดยชี้แจงสาเหตุการแก้ไขและผลกระทบต่อประชาชนและสิ่งแวดล้อม

ข้อ ๓๐  แจ้งผลรายงานตามข้อ
๒๙ (๑) - ข้อ ๒๙ (๕) ให้ผู้เกี่ยวข้องทราบ
และจัดเก็บรายงานดังกล่าวให้สามารถตรวจสอบย้อนหลังได้อย่างน้อยห้าปี

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๓ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
ยงยุทธ
 ยุทธวงศ์
รองนายกรัฐมนตรี
ประธานกรรมการพลังงานปรมาณูเพื่อสันติ

[เอกสารแนบท้าย]

๑. เอกสารท้ายระเบียบ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๑ พฤษภาคม
๒๕๕๘

วิศนี/ผู้ตรวจ
๒๐ พฤษภาคม
๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๑๐๕ ง/หน้า ๑๓/๗ พฤษภาคม ๒๕๕๘