กฎกระทรวง ฉบับที่ 20 (พ.ศ. 2525) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๒๐ (พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ และมาตรา ๗๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้ยกเลิก
(๑) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๒๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
(๒) กฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒

ข้อ ๒ 
ในกฎกระทรวงนี้
ก๊าซ หมายความว่า ก๊าซปิโตรเลียมเหลวที่ใช้เป็นเชื้อเพลิง
น้ำมัน หมายความว่า น้ำมันเชื้อเพลิง
ถัง หมายความว่า ภาชนะบรรจุก๊าซสำหรับรถ
เมกาปาสกาลมาตร หมายความว่า
หน่วยวัดความดันตามประกาศกระทรวงอุตสาหกรรมว่าด้วยการกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
หลักเกณฑ์การใช้หน่วยต่าง ๆ ของระบบหน่วยเอสไอและการเลือกใช้หน่วยเอสไอ ซึ่งทำให้ใหญ่ขึ้นหรือเล็กลงโดยทศนิยม
ออกตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม

ข้อ ๓ 
รถที่ใช้ก๊าซเป็นเชื้อเพลิงต้องมีเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบเกี่ยวกับการใช้ก๊าซอย่างน้อย
ดังนี้
(๑)
ถังตามมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมถังก๊าซปิโตรเลียมเหลวสำหรับเครื่องยนต์สันดาปภายในที่กระทรวงอุตสาหกรรมประกาศกำหนด
ตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
(๒) ลิ้นบรรจุ ๒ จังหวะ
(๓) กลอุปกรณ์นิรภัยแบบระบาย
(๔) เครื่องวัดปริมาณก๊าซ
(๕) ลิ้นควบคุมการบรรจุเกิน
หรือเครื่องวัดระดับของเหลวคงที่ หรือช่องกระจกตรวจระดับก๊าซ
(๖) ลิ้นจ่ายและลิ้นควบคุมการไหล
(๗) ท่อก๊าซ
(๘) ตัวกรองก๊าซ
(๙) ลิ้นควบคุมการปิดเปิดก๊าซ
(๑๐) เครื่องทำและปรับความดันไอก๊าซ (vapourizer and
regulator)
(๑๑) ท่อไอก๊าซ
(๑๒) ท่อสุญญากาศ
(๑๓) เครื่องผสมอากาศกับก๊าซ
(๑๔) ลิ้นควบคุมการปิดเปิดน้ำมัน
ในกรณีที่เป็นรถที่ใช้ทั้งก๊าซและน้ำมันเบนซินเป็นเชื้อเพลิง
เครื่องอุปกรณ์และส่วนควบตาม (๒) ถึง (๑๔)
ให้ใช้ผลิตภัณฑ์ที่เป็นไปตามมาตรฐานอันเป็นที่ยอมรับกันว่ามีความปลอดภัยเพียงพอ

ข้อ ๔ 
ที่ถังต้องติดตั้งเครื่องอุปกรณ์ดังนี้
(๑) ลิ้นบรรจุ ๒ จังหวะ
(๒) กลอุปกรณ์นิรภัยแบบระบาย
(๓) เครื่องวัดปริมาณก๊าซ
(๔) ลิ้นควบคุมการบรรจุเกิน
หรือเครื่องวัดระดับของเหลวคงที่ หรือช่องกระจกตรวจระดับก๊าซ
(๕) ลิ้นจ่ายและลิ้นควบคุมการไหล
เครื่องวัดระดับก๊าซตาม (๓)
ต้องมีที่หน้าปัดห้องผู้ขับรถด้วย และต้องเป็นชนิดที่ใช้ระบบไฟฟ้า

ข้อ ๕ 
การติดตั้งถังให้เลือกกระทำอย่างใดอย่างหนึ่งดังนี้
(๑) ติดตั้งใต้รถ
(๒) ติดตั้งภายในตัวถังรถ

ข้อ ๖ 
การติดตั้งถังต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) ถังต้องอยู่ห่างจากท้ายสุดของตัวถังรถไม่น้อยกว่า ๓๕
เซนติเมตร ห้ามติดตั้งถังไว้ในห้องเครื่องกำเนิดพลังงาน
หรือติดตั้งไว้ส่วนหน้าของตัวถังรถ หรือติดตั้งไว้ด้านหน้าของเพลาล้อหน้า
(๒) ถังต้องอยู่ในที่ที่อากาศถ่ายเทได้สะดวก
เว้นแต่กรณีการติดตั้งตามข้อ ๑๐
(๓)
วางถังในลักษณะที่สามารถมองเห็นแผ่นป้ายบอกรายละเอียดเกี่ยวกับถังโดยไม่ต้องรื้อถอนส่วนประกอบใด
ๆ ออก
(๔) ยึดถังหรือขาถังให้ติดแน่นกับตัวรถ ในกรณีที่ใช้แถบโลหะรัดถัง
ต้องมีวัสดุที่ยืดหยุ่นได้ เช่น สักหลาด หนัง ยาง พลาสติก เป็นต้น
หุ้มหรือคั่นกลางสำหรับป้องกันมิให้โลหะเสียดสีกัน
และเมื่อรถสั่นสะเทือนถังต้องไม่ขยับเขยื้อน
(๕)
อุปกรณ์ยึดถังต้องทนต่อแรงกระชากที่เกิดจากความเร่งหรือความหน่วงของรถ
(๖) ห้ามเชื่อมหรือต่อเติมถังกับสิ่งอื่นใด
เว้นแต่เป็นการเชื่อมมาจากโรงงานผู้ผลิต

ข้อ ๗ 
เครื่องอุปกรณ์ที่ติดตั้งบนถังต้องมีฝาครอบ
และที่ฝาครอบต้องมีท่อที่มีลักษณะและขนาดเหมาะสมสำหรับระบายก๊าซที่รั่วซึมจากเครื่องอุปกรณ์ดังกล่าวออกนอกรถได้ดีโดยให้ปลายท่ออยู่ห่างจากท่อไอเสียไม่น้อยกว่า
๒๕ เซนติเมตร
ในกรณีที่ไม่มีฝาครอบเครื่องอุปกรณ์ที่ติดตั้งบนถัง
ต้องติดตั้งถังในกล่องบรรจุถังและป้องกันมิให้ก๊าซรั่วเข้าไปในส่วนที่ใช้บรรทุกคนดังนี้
(๑) กล่องบรรจุถังต้องทำด้วยวัสดุไม่ติดไฟ มีฝาปิดแน่น
(๒) ที่กล่องบรรจุถังต้องมีช่องปิดด้วยวัสดุใสให้สามารถมองเห็นเครื่องอุปกรณ์ที่ติดตั้งบนถัง
(๓)
วางกล่องบรรจุถังบนที่รองรับที่เหมาะสมซึ่งสามารถบรรจุก๊าซได้สะดวกและยึดกล่องถังให้ติดแน่นกับพื้นรถ
(๔) ยึดถังหรือขาถังให้ติดแน่นกับกล่องบรรจุถัง
ห้ามยึดด้วยการเชื่อม และให้นำข้อ ๖ (๔) มาใช้บังคับโดยอนุโลม
(๕) ที่จุดต่ำสุดของกล่องบรรจุถัง
ต้องมีท่อที่มีลักษณะและขนาดเหมาะสมสำหรับระบายก๊าซที่รั่วซึมตามวรรคหนึ่ง

ข้อ ๘ 
ภายใต้บังคับข้อ ๔ ในกรณีที่มีการติดตั้งถังหลายถังในรถคันเดียวกัน
ถ้าจะใช้ท่อก๊าซร่วมสำหรับบรรจุก๊าซ ถังแต่ละถังต้องมีลิ้นควบคุมการปิดเปิดก๊าซให้บรรจุก๊าซได้คราวละถัง
และถ้าใช้ท่อก๊าซร่วมที่ต่อจากถังไปยังเครื่องกำเนิดพลังงาน
ถังแต่ละถังต้องมีลิ้นควบคุมการปิดเปิดก๊าซให้จ่ายก๊าซได้คราวละถังด้วยให้

ข้อ ๙ 
ในกรณีที่ติดตั้งถังใต้รถต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) ถังที่ใช้จะมีฝาครอบเครื่องอุปกรณ์ที่ติดตั้งบนถังหรือไม่ก็ได้
(๒)
ติดตั้งถังให้ส่วนล่างสุดของถังและเครื่องอุปกรณ์ที่ติดกับถังอยู่สูงกว่าระยะต่ำสุดของรถไม่น้อยกว่า
๕ เซนติเมตร ในกรณีที่ติดตั้งถังด้านหลังเพลาล้อท้ายสุดของรถ ส่วนล่างสุดของถังรวมทั้งเครื่องอุปกรณ์ที่ติดกับถังต้องอยู่สูงกว่าระยะต่ำสุดของรถไม่น้อยกว่า
๕ เซนติเมตร และต้องอยู่สูงจากพื้นถนนไม่น้อยกว่า ๑ ใน ๖
ของระยะห่างระหว่างแกนของถังกับแกนของเพลาล้อสุดท้าย  ทั้งนี้
ต้องอยู่ห่างจากท่อไอเสียไม่น้อยกว่า ๑๐ เซนติเมตร
(๓)
เครื่องอุปกรณ์ที่ติดกับถังต้องอยู่ห่างจากตัวรถเพื่อมิให้เกิดการเสียดสีกัน
(๔)
ติดแผ่นโลหะหนาพอสมควรหน้าถังสำหรับป้องกันเศษหินที่กระเด็นมาจากการหมุนของล้อรถ

ข้อ ๑๐ 
ในกรณีที่ติดตั้งภายในตัวถังรถต้องปฏิบัติดังนี้
(๑) ในกรณีที่มีห้องเก็บของแยกต่างหากจากส่วนที่ใช้บรรทุกคน
ให้ติดตั้งถังไว้ในห้องเก็บของและต้องป้องกันมิให้ก๊าซรั่วเข้าไปในส่วนที่ใช้บรรทุกคน
ถ้าใช้ถังที่ไม่มีฝาครอบเครื่องอุปกรณ์ที่ติดตั้งบนถัง
และไม่ได้ติดตั้งถังในกล่องบรรจุถัง
ที่จุดต่ำสุดของห้องเก็บของต้องมีท่อสำหรับระบายก๊าซตามข้อ ๗ วรรคหนึ่ง
(๒)
ในกรณีที่รถไม่มีห้องเก็บของแยกต่างหากจากส่วนที่ใช้บรรทุกคน ให้ใช้ถังทีมีฝาครอบเครื่องอุปกรณ์ที่ติดตั้งบนถัง
หรือติดตั้งถังในกล่องบรรจุถัง

ข้อ ๑๑ 
ในกรณีที่มีความจำเป็นต้องติดตั้งถังที่อื่นนอกจากที่กำหนดไว้ในข้อ ๕
จะกระทำได้เมื่อกรมการขนส่งทางบกพิจารณาเห็นว่ามีความปลอดภัย มั่นคงแข็งแรง
เหมาะสมในการใช้งาน และให้ความเห็นชอบแล้ว

ข้อ ๑๒ 
ในกรณีที่ติดตั้งถังภายในตัวถังรถ ต้องติดตั้งท่อบรรจุก๊าซดังนี้
(๑) ท่อบรรจุก๊าซต้องเป็นท่ออ่อนชนิดที่ใช้กับก๊าซ
มีขนาดที่เหมาะสมและสามารถทนความดันได้โดยปลอดภัย
(๒)
ต่อท่อบรรจุก๊าซติดกับลิ้นบรรจุก๊าซที่ถังออกไปยังตัวถังรถด้านใดด้านหนึ่ง แต่ต้องไม่ยื่นออกนอกตัวถังรถ
(๓)
ปลายท่อบรรจุก๊าซต้องยึดติดกับแผ่นโลหะหนาและอยู่ห่างจากประตูทางขึ้นลงพอสมควร
และติดตั้งลิ้นบรรจุก๊าซที่ปลายท่อบรรจุก๊าซ

ข้อ ๑๓ 
การติดตั้งท่อก๊าซต้องปฏิบัติดังนี้
(๑)
ติดตั้งท่อก๊าซให้ส่วนล่างสุดของท่ออยู่สูงกว่าระยะต่ำสุดของรถไม่น้อยกว่า ๕
เซนติเมตร ในกรณีที่ติดตั้งถังด้านหลังเพลาล้อท้ายสุดรถ
ส่วนล่างสุดของท่อก๊าซที่ต่อจากถังต้องอยู่สูงกว่าระยะต่ำสุดของรถไม่น้อยกว่า ๕
เซนติเมตร และต้องอยู่สูงจากพื้นถนนไม่น้อยกว่า ๑ ใน ๖
ของระยะห่างระหว่างแกนของถังกับแกนของเพลาล้อท้ายสุด
(๒) ท่อก๊าซต้องเป็นท่อทองแดง ไม่มีตะเข็บ
มีความหนาและขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางภายในที่เหมาะสมกับการทำงานของลิ้นควบคุมการไหลและอัตราการใช้เชื้อเพลิงของเครื่องกำเนิดพลังงาน
สามารถทนความดันได้โดยปลอดภัย
(๓)
ท่อก๊าซที่ต่อจากถังไปยังเครื่องกำเนิดพลังงานต้องไม่ถูกกระทบกระเทือนหรือเสียดสีกับสิ่งอื่นใด
(๔)
ท่อก๊าซส่วนที่อยู่ภายในตัวถังรถต้องเป็นชิ้นส่วนเดียวกันโดยไม่มีการเชื่อมหรือต่อ
(๕)
หุ้มท่อก๊าซด้วยท่อพลาสติกหรือท่อที่มีคุณภาพทัดเทียมกัน
(๖)
ท่อก๊าซส่วนที่อยู่ใต้รถต้องต่อเข้าไปในโครงคัสซีหรือส่วนของตัวถังรถที่สามารถป้องกันการกระทบกระแทกจากภายนอกได้
(๗) ท่อก๊าซต้องอยู่ห่างจากท่อไอเสียไม่น้อยกว่า ๑๐
เซนติเมตร เว้นแต่จะมีการป้องกันความร้อนจากท่อไอเสียอย่างมีประสิทธิภาพ
(๘)
ท่อก๊าซต้องยึดแน่นกับโครงคัสซีหรือส่วนของตัวถังรถด้วยตัวยึดโดยมีระยะห่างกันไม่เกินช่วงละ
๕๐ เซนติเมตร
(๙) ท่อก๊าซส่วนที่ผ่านเข้าไปในตัวถังรถส่วนที่ใช้บรรทุกคนต้องเดินในท่อโลหะอีกชั้นหนึ่งสำหรับให้ก๊าซระบายออกนอกตัวถังรถได้เมื่อมีก๊าซ
(๑๐) ข้อต่อต่าง ๆ ต้องเป็นข้อต่อแบบเกลียว
หรือใช้ปลอกหรือกล่องหุ้มแล้วบัดกรีด้วยเงินหรือทองแดง

ข้อ ๑๔ 
การติดตั้งระบบควบคุมการปิดเปิดก๊าซต้องปฏิบัติดังนี้
(๑)
ติดตั้งลิ้นควบคุมการปิดเปิดก๊าซที่ตัวถังรถในที่ที่ก๊าซจะไม่พุ่งเข้ารถ
ในกรณีที่ก๊าซรั่วจากลิ้นควบคุมการปิดเปิดก๊าซ
ไม่ว่าจะรั่วจากท่อทางเข้าหรือท่อทางออก
(๒)
ลิ้นควบคุมการปิดเปิดก๊าซต้องอยู่ห่างจากท่อไอเสียไม่น้อยกว่า ๑๐ เซนติเมตร
(๓)
ลิ้นควบคุมการปิดเปิดก๊าซต้องปิดโดยอัตโนมัติเมื่อเปิดใช้น้ำมันเบนซิน
(๔)
ระบบไฟฟ้าที่ควบคุมการปิดเปิดก๊าซไปยังเครื่องกำเนิดพลังงานต้องมีฟิวส์ป้องกันในกรณีที่เกิดการลัดวงจรในระบบไฟฟ้า
และต้องต่อแยกออกจากระบบไฟฟ้าอื่น ๆ ในรถ

ข้อ ๑๕ 
การติดตั้งเครื่องทำและปรับความดันไอก๊าซต้องปฏิบัติ ดังนี้
(๑)
ติดตั้งเครื่องทำและปรับความดันไอก๊าซที่ตัวถังรถโดยให้อยู่ห่างจากท่อไอเสียไม่น้อยกว่า
๑๐ เซนติเมตร เว้นแต่จะมีการป้องกันความร้อนจากท่อไอเสียอย่างมีประสิทธิภาพ
(๒) ท่อไอก๊าซที่ต่อจากเครื่องปรับความดันไอก๊าซไปยังเครื่องผสมอากาศกับก๊าซ
ต้องเป็นท่ออ่อนที่ทนความดันได้ไม่น้อยกว่า ๑๐๐.๐ กิโลปาสกาลมาตร
และทนความดันแตกได้ไม่น้อยกว่า ๘๗๕.๐ กิโลปาสกาลมาตร
และหุ้มด้วยวัสดุที่ป้องกันการรั่วที่อาจเกิดจากการเสียดสีด้วย
(๓)
ห้ามต่อท่อจากท่อไอเสียไปยังเครื่องทำและปรับความดันไอก๊าซ

ข้อ ๑๖ 
ในกรณีที่เป็นรถที่ใช้ทั้งก๊าซและน้ำมันเบนซินเป็นเชื้อเพลิง
ต้องติดตั้งระบบควบคุมการปิดเปิดน้ำมันดังนี้
(๑) ติดตั้งลิ้นควบคุมการปิดเปิดน้ำมันที่ตัวถังรถ
เว้นแต่เป็นชนิดที่ได้ออกแบบไว้สำหรับติดตั้งกับเครื่องกำเนิดพลังงาน
(๒) ท่อน้ำมันที่เชื่อมระหว่างจุดสองจุดที่เป็นจุดรวมของระบบน้ำมันต้องเป็นโลหะหรือวัสดุสังเคราะห์ที่มีความทนทานต่อน้ำมัน
ในกรณีที่ใช้ท่อซึ่งสามารถบิดงอได้จะต้องยึดแน่นไว้โดยใช้แถบรัด
(๓)
ลิ้นควบคุมการปิดเปิดน้ำมันต้องปิดโดยอัตโนมัติเมื่อเปิดใช้ก๊าซ
(๔) ระบบไฟฟ้าที่ควบคุมการปิดเปิดน้ำมันไปยังเครื่องกำเนิดพลังงานต้องมีฟิวส์ป้องกันในกรณีเกิดการลัดวงจรในระบบไฟฟ้าและต้องต่อแยกออกจากระบบไฟฟ้าอื่น
ๆ ในรถ

ข้อ ๑๗ 
เมื่อติดตั้งเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบตามกฎกระทรวงนี้แล้ว ให้ดำเนินการทดสอบดังนี้
(๑) ทดสอบระบบท่อก่อนการบรรจุก๊าซด้วยอากาศภายใต้ความดันไม่น้อยกว่า
๗๐๐ กิโลปาสกาลมาตร เป็นเวลาไม่น้อยกว่า ๑๐ นาที ซึ่งความดันต้องไม่ลดลง
(๒) ทดสอบระบบท่อเมื่อบรรจุก๊าซแล้ว
ซึ่งต้องไม่ปรากฏการรั่วซึม
(๓) ทดสอบลิ้นควบคุมการไหล ซึ่งต้องปฏิบัติงานได้ดี

ข้อ ๑๘ 
ถังที่เป็นไปตามข้อ ๓ (๑) เมื่อใช้แล้วและมีอายุครบสิบปีนับแต่วันผลิตให้ดำเนินการทดสอบใหม่
และห้ามมิให้ใช้ถังนั้น เมื่อ
(๑)
ตรวจพินิจภายนอกถังแล้วปรากฏข้อบกพร่องอย่างใดอย่างหนึ่งดังต่อไปนี้
(ก) เมื่อถังถูกไฟไหม้หรือถังเปล่ามีน้ำหนักน้อยกว่าร้อยละ
๙๕ ของน้ำหนักถังเดิม
(ข) มีหลุมบ่อโดดเดี่ยวลึกเกินร้อยละ ๕๐ ของความหนาผนังถังเดิม
(ค) มีรอยผุกร่อนเป็นแนวยาวตั้งแต่ ๗๕ มิลลิเมตรขึ้นไป
และลึกเกินร้อยละ ๒๕ ของความหนาผนังถังเดิม หรือมีรอยผุกร่อนเป็นแนวยาวน้อยกว่า ๗๕
มิลลิเมตร และลึกเกินร้อยละ ๕๐ ของความหนาผนังถังเดิม
(ง) มีรอยผุกร่อนทั่วไปลึกเกินร้อยละ ๕๐ ของความหนาผนังถังเดิม
(จ) มีรอยบุบเว้าที่รอยเชื่อมลึกเกิน ๖ มิลลิเมตร
(ฉ) มีรอยบุบเว้าที่บริเวณอื่นลึกเกินร้อยละ ๑๐
ของความกว้างเฉลี่ยของรอยบุบเว้า
(ช) มีรอยชำรุดที่เกิดจากการขูดขีดหรือทิ่มแทงลึกเกินร้อยละ
๕๐ ของความหนาผนังถังเดิม หรือมีรอยชำรุดเช่นนี้ยาวเกิน ๗๕ มิลลิเมตร
และลึกเกินร้อยละ ๒๕ ของความหนาผนังถังเดิม
(ซ) มีรอยรั่ว รอยร้าว รอยหักพับ หรือบวม
(ฌ) จำนวนเกลียวของลิ้นถังที่กินกันลดลงจากที่ระบุไว้
หรือเมื่อขันเกลียวแน่นแล้วก๊าซยังรั่วอยู่
(ญ) ลิ้นเอียงจนเห็นได้ชัด
(ฎ) โกร่งกำบังหรือฝาครอบเครื่องอุปกรณ์ที่ติดตั้งบนถังเสียรูป
หลวมหรือมีรอยเชื่อมชำรุด หรือเมื่อฐานถังชำรุดทำให้ถังเอียงจนเห็นได้ชัด หรือ
(๒)
ทดสอบถังด้วยความดันของของเหลวไม่น้อยกว่าสองเท่าของความดันใช้งานแล้ว ทำให้ถังบวม
บิดเบี้ยว ซึมหรือรั่ว หรือทดสอบถังโดยใช้ถังน้ำ (water jacket) แล้ว
ได้ค่าการขยายตัวอย่างถาวรของถังเกินร้อยละ ๑๐
ของการขยายตัวอย่างสมบูรณ์โดยปริมาตร

ข้อ ๑๙ 
ถังที่ไม่เป็นไปตามข้อ ๓ (๑) ต้องผ่านการตรวจและทดสอบตามข้อ ๑๘ ก่อนจึงจะใช้ถังนั้นได้

ข้อ ๒๐ 
ถังที่ผ่านการตรวจและทดสอบตามข้อ ๑๘ หรือข้อ ๑๙ แล้ว ให้ดำเนินการตรวจและทดสอบตามข้อ
๑๘ ทุกห้าปี เมื่อผ่านการตรวจและ ทดสอบแล้วจึงจะใช้ถังนั้นต่อไปได้

ข้อ ๒๑ 
เครื่องอุปกรณ์และส่วนควบที่ต้องมีรวมทั้งการติดตั้งตามกฎกระทรวงนี้ต้องได้รับการตรวจและทดสอบจากส่วนราชการ
รัฐวิสาหกิจ นิติบุคคล สามัญวิศวกรหรือวุฒิวิศวกรตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพวิศวกรรมที่มีคุณสมบัติตามที่กรมการขนส่งทางบกเห็นชอบและเมื่อผู้ตรวจและทดสอบเห็นว่าเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบรวมทั้งการติดตั้งถูกต้องตามกฎกระทรวงนี้
ให้ผู้ตรวจและทดสอบออกหนังสือรับรองการตรวจและทดสอบและทำหรือปิดเครื่องหมายการรับรองไว้ที่รถตามแบบที่กรมการขนส่งทางบกกำหนด

ข้อ ๒๒ 
เครื่องอุปกรณ์และส่วนควบที่ต้องมีรวมทั้งการติดตั้งตามกฎกระทรวงนี้
ถ้าได้ติดตั้งก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
ให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองรถนำรถไปตรวจและทดสอบและดำเนินการปรับปรุงแก้ไขให้เป็นไปตามกฎกระทรวงนี้ก่อนวันที่ต้องชำระภาษีหลังจากวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ
และให้ปิดป้ายไว้ที่ท้ายรถ มีข้อความว่า รถที่ใช้ก๊าซ ยังไม่ได้ตรวจและทดสอบ
ตัวอักษรสีแดงสูงไม่น้อยกว่า ๑.๕ เซนติเมตร บนพื้นสีขาว กรอบสีแดง กว้าง ๑
เซนติเมตร จนกว่าจะได้รับหนังสือรับรองการตรวจและทดสอบแล้ว
ในกรณีที่เจ้าของหรือผู้ครอบครองรถตามวรรคหนึ่ง
ต้องชำระภาษีภายในวันที่ ๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๖
ให้ได้รับการผ่อนผันเฉพาะการตรวจและทดสอบเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบตามกฎกระทรวงนี้ไม่เกินกำหนดเวลา
ดังนี้
รถที่ต้องชำระภาษีภายในวันที่               ให้ได้รับการผ่อนผันการตรวจและ
                                                ทดสอบจนถึงวันที่
๓๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๕                    ๓๑
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๖
๓๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๖                      ๓๐
มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๒๖

ข้อ ๒๓[๑] 
กฎกระทรวงนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๕
วีระ  มุสิกพงศ์
รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคมนาคม ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
ตามที่ได้กำหนดเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบของรถที่ใช้ก๊าซเป็นเชื้อเพลิงเพื่อให้เกิดความปลอดภัยแก่ผู้ใช้รถตามกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๒๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการขนส่งทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ไปแล้วนั้น
ปรากฏว่ามีข้อขัดข้องในทางปฏิบัติหลายประการ ทำให้เจ้าของรถไม่สามารถติดตั้งเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบได้ถูกต้อง
ประกอบกับได้มีการพัฒนาเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบดังกล่าวบางรายการดีขึ้น
ในการนี้สมควรปรับปรุงข้อกำหนดเกี่ยวกับเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบ
รวมทั้งวิธีการติดตั้งเครื่องอุปกรณ์และส่วนควบดังกล่าวให้เหมาะสมและมีความปลอดภัยยิ่งขึ้น  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๘ มกราคม ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๑๙๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๑/๒๖ ธันวาคม ๒๕๒๕