กฎกระทรวงการคลัง ออกตามความในพระราชบัญญัติยาสูบ พุทธศักราช 2481 (ฉบับที่ 2)

กฎกระทรวงการคลัง
ออกตามความในพระราชบัญญัติยาสูบ
พุทธศักราช
๒๔๘๑
(ฉบับที่ ๒)[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๑ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ
พุทธศักราช ๒๔๘๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑. 
วัตถุอย่างอื่นซึ่งใช้มวนยาเส้นอันจะถือเป็น บุหรี่อื่น ๆ ตามความหมายของคำว่า
บุหรี่อื่น ๆ ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พุทธศักราช ๒๔๘๑ นั้น คือ ใบตอง
กลีบบัว กาบหมาก ใบมะกา ใบจาก หรือส่วนแห่งไม้อื่นใด
ยาเส้นซึ่งใช้สูบด้วยกล้องหรือเครื่องสูบอย่างอื่นทำนองเดียวกันอันจะถือเป็น
ยากล้อง ตามความหมายของคำว่า ยากล้อง ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พุทธศักราช
๒๔๘๑ นั้น คือ ยาเส้นชนิดที่ทำเป็นแท่ง เป็นมัด เป็นท่อน หรือหั่นเป็นชิ้นเล็ก ๆ
หรือทำเป็นรูปอย่างอื่นใดและบรรจุซองสำหรับจำหน่าย
ยาเส้นซึ่งใช้สำหรับมวนบุหรี่สูบเอง อันจะถือเป็น ยามวนเอง
ตามความหมายของคำว่า ยามวนเอง ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พุทธศักราช ๒๔๘๑
นั้น คือ ยาเส้นชนิดสำหรับใช้มวนซิกาแรต เพื่อสูบเองและบรรจุซองสำหรับจำหน่าย

ข้อ ๒. 
เงื่อนไขว่าด้วยแผนผังโรงอุตสาหกรรมและเงื่อนไขอื่น ๆ ตามความในมาตรา ๑๕
แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พุทธศักราช ๒๔๘๑ ซึ่งผู้ประกอบอุตสาหกรรมต้องปฏิบัติให้กำหนดไว้
ดังต่อไปนี้
ผู้ประกอบอุตสาหกรรมจะต้อง
(๑)
จัดโรงอุตสาหกรรมให้มั่นคงเป็นที่พอใจมีทางที่จะขนยาสูบออกจากโรงอุตสาหกรรมได้เฉพาะทางที่ได้รับอนุญาต
(๒) เก็บรักษาใบยาและยาเส้นไว้ในสถานที่ที่ได้รับอนุญาต
(๓) จัดให้มีห้องที่มั่นคงภายในโรงอุตสาหกรรมสำหรับเก็บรักษายาสูบที่บรรจุซองแล้ว
แต่ยังมิได้ปิดแสตมป์
(๔) ส่งมอบยาสูบออกจากโรงอุตสาหกรรมแต่เฉพาะภายในเวลาและตามวิธีที่กำหนดสำหรับโรงอุตสาหกรรมหนึ่ง
ๆ 
(๕) จัดให้มีที่ทำการอันเหมาะสมและมีพัสดุต่าง ๆ
อันควรแก่ที่ทำการ รวมตลอดถึงโทรศัพท์สำหรับเจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งไปประจำโรงอุตสาหกรรมนั้น
(๖)
ทำบัญชีของคงโรงอุตสาหกรรมและงบเดือนแสดงกิจการโดยละเอียด
(๗) ยอมให้เจ้าพนักงานตรวจของคงโรงอุตสาหกรรมเมื่อต้องการ
(๘) ทำทัณฑ์บนให้ไว้เป็นจำนวนเงินเท่าที่เห็นสมควร ว่าจะรักษาบัญชีของคงโรงให้ถูกต้องและจะเก็บรักษา
ใบยา ยาเส้น และยาสูบ ไว้ในที่ซึ่งได้รับอนุญาตโดยเรียบร้อย
ในกรณีที่พิจารณาเห็นสมควร
อาจผ่อนผันให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมผู้ใดหรือประเภทใด ได้รับยกเว้นจากเงื่อนไขที่กล่าวข้างต้นนี้ได้ทั้งหมดหรือแต่บางส่วน

ข้อ ๓.  ชนิดอุตสาหกรรมบุหรี่อื่น
ๆ ที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามความในมาตรา ๑๖ (๓) แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ
พุทธศักราช ๒๔๘๑ นั้น คือ อุตสาหกรรมบุหรี่ที่มวนด้วยใบตอง กลีบบัว กาบหมาก ใบมะกา
หรือส่วนแห่งไม้อื่นใด อันผู้ประกอบอุตสาหกรรมทำขึ้น หรือมีอยู่ในโรงอุตสาหกรรมในวันหนึ่ง
ๆ เกินกว่า ๒๐๐ มวน และคำนวณเป็นน้ำหนักเกินกว่า ๒ กิโลกรัม
และโรงอุตสาหกรรมนั้นมีคนงานมวนบุหรี่เกินกว่า ๑ คน
ข้อ ๔. 
ผู้ส่งยาสูบออกไปจำหน่ายนอกราชอาณาจักรตามความในมาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ
พุทธศักราช ๒๔๘๑ จะได้รับเงินรางวัลเท่าอัตราแสตมป์ยาสูบที่กำหนดไว้ในมาตรา ๑๙
หรือมาตรา ๒๐ แล้วแต่กรณีภายในบังคับแห่งเงื่อนไขต่อไปนี้
(๑) ยาสูบที่ส่งออกคราวหนึ่ง ต้องมีปริมาณไม่ต่ำกว่า ๕๐
กิโลกรัม
(๒) การส่งออกได้ปฏิบัติตามบทแห่งกฎหมายและข้อบังคับว่าด้วยการศุลกากรที่ใช้อยู่ขณะที่ออก
(๓) เจ้าพนักงานสรรพสามิตและเจ้าพนักงานศุลกากรได้รับรองแล้วว่า
ยาสูบที่ส่งออกนั้น ได้ปิดแสตมป์ถูกต้องตามพระราชบัญญัติยาสูบ พุทธศักราช ๒๔๘๑
แล้วทุกซอง

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๘ พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๘๒
นฤเบศร์มานิต
รัฐมนตรีช่วยว่าการ ลงนามแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง

พุทธชาด/แก้ไข
๒๘ พฤศจิกายน
๒๕๔๕

ศิรวัชร์/ปรับปรุง
๑๑ มกราคม
๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๕๖/๕๓๘/๙ พฤษภาคม ๒๔๘๒