ประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการคืนภาษีสำหรับสินค้าเครื่องดื่มที่พิสูจน์ได้ว่าเสียหาย หรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้ของโรงอุตสาหกรรมเครื่องดื่มที่ใช้ระบบมาตรวัด และระบบคอมพิวเตอร์สื่อสารทางไกล

ประกาศกรมสรรพสามิต

ประกาศกรมสรรพสามิต
เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขการคืนภาษีสำหรับสินค้าเครื่องดื่มที่พิสูจน์ได้ว่าเสียหาย
หรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้ของโรงอุตสาหกรรมเครื่องดื่มที่ใช้ระบบมาตรวัด
และระบบคอมพิวเตอร์สื่อสารทางไกล

เพื่อให้การคืนภาษีสำหรับสินค้าเครื่องดื่มของโรงอุตสาหกรรมเครื่องดื่มที่ใช้ระบบมาตรวัดและระบบคอมพิวเตอร์สื่อสารทางไกลที่เสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้
เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๐๔
แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗ อธิบดีกรมสรรพสามิต จึงกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ในประกาศนี้
โรงอุตสาหกรรม หมายความว่า
โรงอุตสาหกรรมเครื่องดื่มตามพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต พ.ศ. ๒๕๒๗
ซึ่งได้ติดตั้งระบบมาตรวัดและระบบคอมพิวเตอร์สื่อสารทางไกล
ในการบริหารการจัดเก็บภาษีเครื่องดื่ม
ผู้ประกอบอุตสาหกรรมเครื่องดื่ม หมายความว่า
เจ้าของ หรือผู้จัดการ หรือบุคคลอื่นซึ่งรับผิดชอบในการดำเนินงานของโรงอุตสาหกรรม
ระบบมาตรวัด หมายความว่า
ระบบที่ใช้ในการตรวจนับจำนวนสินค้าเครื่องดื่มที่ผลิตได้ในโรงอุตสาหกรรม
โดยมีอุปกรณ์วิชั่นเซ็นเซอร์ที่ติดตั้งอยู่ที่สายการผลิตเครื่องดื่มในโรงอุตสาหกรรมและมีการส่งข้อมูลผ่านระบบคอมพิวเตอร์สื่อสารทางไกลระหว่างโรงอุตสาหกรรมกับกรมสรรพสามิต
อุปกรณ์วิชั่นเซ็นเซอร์ หมายความว่า
ชุดอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับตรวจประเภท ขนาดของเครื่องดื่มและตรวจนับจำนวนขวด กระป๋อง
หีบห่อหรือลังของเครื่องดื่ม
ระบบคอมพิวเตอร์สื่อสารทางไกล หมายความว่า
ระบบการส่งข้อมูลระหว่างโรงอุตสาหกรรมกับกรมสรรพสามิตโดยผ่านระบบเครือข่ายอินเตอร์เน็ต
สรรพสามิตพื้นที่ หมายความว่า
สรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่

หมวด ๑
บททั่วไป

ข้อ
๒  ให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมเครื่องดื่มที่ใช้ระบบมาตรวัดตามระเบียบกรมสรรพสามิต
ว่าด้วยการใช้ระบบมาตรวัดและระบบคอมพิวเตอร์สื่อสารทางไกลในการบริหารการจัดเก็บภาษีโรงอุตสาหกรรมเครื่องดื่ม
พ.ศ. ๒๕๕๘
ขอคืนภาษีสำหรับเครื่องดื่มที่พิสูจน์ได้ว่าเสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้ตามประกาศฉบับนี้

ข้อ
๓  เครื่องดื่มที่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมเครื่องดื่มจะขอคืนภาษีได้
ต้องเป็นเครื่องดื่มที่ได้ชำระภาษีสรรพสามิตและได้ขนออกจากโรงอุตสาหกรรมเครื่องดื่ม
โดยต้องเป็นเครื่องดื่มที่เสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้
ซึ่งมีลักษณะอย่างหนึ่งอย่างใด ดังนี้
๓.๑
เครื่องดื่มที่ภาชนะบรรจุเสียหายโดยแตก รั่ว
หรือบุบไม่เป็นรูปทรงจนไม่สามารถนำมาใช้บริโภคหรือนำออกจำหน่ายตามปกติได้
และต้องมีปริมาตรสุทธิกำกับไว้บนฝาหรือที่ภาชนะบรรจุเครื่องดื่มในสภาพที่ปกติ
โดยฝาจะต้องติดแน่นกับภาชนะบรรจุโดยยังไม่มีการถูกเปิดแยกออกจากกัน
๓.๒
เครื่องดื่มที่เสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้ต้องเป็นเครื่องดื่ม ดังต่อไปนี้
๓.๒.๑
เครื่องดื่มที่บรรจุในภาชนะบรรจุชนิดใส เช่น ขวด
เครื่องดื่มนั้นต้องมีลักษณะสีของเครื่องดื่มเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม
คือจางลงหรือเข้มข้นขึ้น
๓.๒.๒
เครื่องดื่มที่บรรจุในภาชนะบรรจุชนิดทึบ เช่น กระป๋อง
กล่องภาชนะบรรจุนั้นต้องมีลักษณะบวม มีเครื่องดื่มซึมออกมาจากภาชนะ
ภาชนะบรรจุเป็นรา เป็นสนิม
๓.๒.๓
เครื่องดื่มที่หมดอายุ

ข้อ
๔  ผู้ประกอบอุตสาหกรรมเครื่องดื่มที่จะใช้สิทธิในการขอคืนภาษีเครื่องดื่มที่พิสูจน์ได้ว่าเสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้
ต้องยื่นคำขอคืนภาษีภายใน ๑
ปีนับแต่วันหมดอายุหรือนับแต่วันที่ควรบริโภคก่อนที่ระบุไว้ที่ภาชนะบรรจุเครื่องดื่มแล้วแต่กรณี

หมวด ๒
การขอคืนภาษีและการทำลายเครื่องดื่มที่เสียหาย
หรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้

ข้อ
๕  ให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมเครื่องดื่มนำเครื่องดื่มที่เสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้ที่ประสงค์จะขอคืนภาษีกลับเข้ามาเก็บไว้ในโรงอุตสาหกรรมเครื่องดื่ม
โดยแยกไว้อย่างชัดเจนไม่ปะปนกับสินค้าที่เสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้ในโรงอุตสาหกรรมเครื่องดื่มหรือสินค้าที่ยังไม่ได้เสียภาษี
และต้องจัดทำบัญชีควบคุมเพื่อให้เจ้าพนักงานสรรพสามิตสามารถตรวจสอบได้

ข้อ
๖  ให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมเครื่องดื่มที่ประสงค์จะขอคืนภาษีเครื่องดื่มที่ได้รับความเสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้ตามข้อ
๓ ยื่นคำขอตามแบบ ภษ. ๐๑ - ๓๗ เพื่อขออนุญาตทำลายสินค้าที่เสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้ตามมาตรา
๑๐๔ วรรคหนึ่ง พร้อมด้วยเอกสารประกอบต่อสรรพสามิตพื้นที่ ณ
สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่แห่งท้องที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่เพื่อสั่งอนุมัติให้ตรวจสอบและทำลายสินค้านั้น
ดังนี้
๖.๑
รายการสินค้าที่เสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้ (แบบ ภษ. ๐๑ - ๓๘)
๖.๒
สำเนาแบบรายการภาษีสรรพสามิต (แบบ ภษ. ๐๑ - ๑๒)
๖.๓
สำเนาใบเสร็จรับเงินค่าภาษีสรรพสามิต
๖.๔
บัญชีแสดงรายละเอียดการขอคืนภาษีเครื่องดื่มของโรงอุตสาหกรรมเครื่องดื่มที่ใช้ระบบมาตรวัดและระบบคอมพิวเตอร์สื่อสารทางไกลที่นำออกจากโรงอุตสาหกรรมและได้ชำระภาษีแล้ว

ข้อ
๗  การขอคืนภาษีเครื่องดื่มที่ได้รับความเสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้ในแต่ละครั้งสินค้าเครื่องดื่มที่ได้รับความเสียหายหรือเสื่อมคุณภาพต้องมีมูลค่าภาษีครั้งละตั้งแต่
๕๐,๐๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๕๐๐,๐๐๐ บาท
เว้นแต่กรณีมูลค่าภาษีเครื่องดื่มที่ได้รับความเสียหายหรือเสื่อมคุณภาพมีมูลค่าภาษีต่ำกว่า
๕๐,๐๐๐ บาท ให้ยื่นคำขอได้เพียงครั้งเดียวในรอบระยะเวลาบัญชี

ข้อ
๘  เมื่อได้รับคำขอตามแบบ ภษ. ๐๑ - ๓๗
ให้เจ้าพนักงานสรรพสามิตตรวจสอบความถูกต้องครบถ้วนของเอกสาร
และตรวจสอบการเสียภาษีเครื่องดื่ม
หากเห็นว่าถูกต้องให้เสนอสรรพสามิตพื้นที่เพื่อพิจารณา

ข้อ
๙  เมื่อสรรพสามิตพื้นที่พิจารณาแล้วเห็นควรให้มีการทำลาย
ให้แจ้งผู้ประกอบอุตสาหกรรมเครื่องดื่ม และคณะกรรมการตามข้อ ๑๐
เพื่อกำหนดวันไปดำเนินการตรวจสอบจำนวนและสภาพของเครื่องดื่มที่เสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้ที่ผ่านการตรวจสอบบัญชีแล้วและดำเนินการทำลายต่อไป

ข้อ
๑๐  ให้เจ้าพนักงานสรรพสามิตดังต่อไปนี้เป็นคณะกรรมการตรวจสอบ
และคณะกรรมการควบคุมการทำลาย
สำหรับสินค้าเครื่องดื่มที่เสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้
๑๐.๑
คณะกรรมการตรวจสอบ ประกอบด้วย
(๑)
สรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่ หรือผู้แทน
(๒)
หัวหน้าฝ่ายบริหารการจัดเก็บภาษี
สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่ หรือผู้แทน
(๓)
หัวหน้าฝ่ายกฎหมาย สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่หรือผู้แทน
๑๐.๒
คณะกรรมการควบคุมการทำลาย ประกอบด้วย
(๑)
หัวหน้าฝ่ายปราบปราม สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่หรือผู้แทน
(๒)
นักวิชาการสรรพสามิตชำนาญการ หรือนักตรวจสอบภาษีชำนาญการ ฝ่ายบริหารการจัดเก็บภาษี
สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่
(๓)
นักวิชาการสรรพสามิตชำนาญการ หรือเจ้าพนักงานสรรพสามิตชำนาญงาน
สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่สาขาที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่
ส่วนกรณีไม่มีสำนักงานสรรพสามิตพื้นที่สาขาให้นักวิชาการสรรพสามิตชำนาญการ
หรือเจ้าพนักงานสรรพสามิตชำนาญงาน สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่

ข้อ
๑๑  ให้คณะกรรมการตามข้อ ๑๐.๑
นำสำเนาบันทึกการตรวจสอบตามข้อ ๘ ไปตรวจสอบสินค้าเครื่องดื่มที่เสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้
และให้ทำบันทึกรายละเอียดไว้เป็นหลักฐานสองฉบับ
มอบให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมเครื่องดื่มฉบับหนึ่ง อีกฉบับหนึ่งมอบให้คณะกรรมการตามข้อ
๑๐.๒ ดำเนินการต่อไป

ข้อ
๑๒  ให้คณะกรรมการตามข้อ ๑๐.๒
ดำเนินการควบคุมการทำลายเครื่องดื่มที่เสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้
ให้ถูกต้องแล้วเสร็จ ตามจำนวนที่ระบุไว้ในบันทึกของคณะกรรมการตามข้อ ๑๐.๑
โดยใช้วิธีหนึ่งวิธีใด ดังต่อไปนี้
๑๒.๑
ใช้รถบดทำลาย
๑๒.๒
ใช้เครื่องจักรบดทำลาย
๑๒.๓
ใช้วิธีเผาไฟทำลาย
๑๒.๔
ใช้วิธีการอื่น ๆ ตามที่อธิบดีเห็นสมควร
เมื่อคณะกรรมการควบคุมการทำลายเครื่องดื่มที่เสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้เสร็จแล้ว
ให้ทำบันทึกไว้เป็นหลักฐานสองฉบับ มอบให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมเครื่องดื่มหนึ่งฉบับอีกหนึ่งฉบับมอบให้สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่
เพื่อเป็นหลักฐานในการตรวจสอบคืนภาษีต่อไป

ข้อ ๑๓  ให้ผู้ประกอบอุตสาหกรรมเครื่องดื่มยื่นคำขอรับคืนภาษีตามแบบ
ภษ. ๐๑ - ๓๙ ต่อสรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่

หมวด ๓
การสั่งคืนค่าภาษี

ข้อ
๑๔  ให้สรรพสามิตพื้นที่พิจารณาแบบคำขอตามข้อ
๑๓ และบันทึกของคณะกรรมการตามข้อ ๑๒ หากเห็นว่าถูกต้องให้สั่งคืนภาษีเครื่องดื่ม

หมวด ๔
บทเฉพาะกาล

ข้อ
๑๕  เครื่องดื่มที่เสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้ที่เสียภาษีก่อนวันที่ประกาศฉบับนี้ใช้บังคับที่ยังมิได้ดำเนินการขอคืนภาษี
หรือขอคืนภาษีไว้แล้ว แต่ยังไม่ได้รับการอนุมัติ
ให้ถือปฏิบัติตามประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขการคืนภาษีสำหรับสินค้าเครื่องดื่มที่พิสูจน์ได้ว่าเสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้
ลงวันที่ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง
หลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขการคืนภาษีสำหรับเครื่องดื่มที่พิสูจน์ได้ว่าเสียหายหรือเสื่อมคุณภาพจนใช้การไม่ได้
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๕ ลงวันที่ ๒๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๕

ข้อ
๑๖[๑]  ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๑๘
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
สมชาย  พูลสวัสดิ์
อธิบดีกรมสรรพสามิต

ปุณิกา/ปริยานุช/จัดทำ
๘ มกราคม ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๓๕๒ ง/หน้า ๙/๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๘