atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการทดสอบสภาพของรถที่อาจทำให้เสื่อมเสียสุขภาพอนามัย พ.ศ. 2546

กฎกระทรวง
กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการทดสอบสภาพของรถ
ที่อาจทำให้เสื่อมเสียสุขภาพอนามัย
พ.ศ.
๒๕๔๖[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕
และมาตรา ๖ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๖ และมาตรา ๔๘ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
สภาพของรถที่อาจทำให้เสื่อมเสียสุขภาพอนามัยแก่ผู้ใช้ คนโดยสาร หรือประชาชน
ได้แก่ รถที่ก่อให้เกิดมลพิษเกินกว่าค่ามาตรฐานการควบคุมมลพิษจากยานพาหนะตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
เกี่ยวกับมาตรฐานการควบคุมมลพิษจากยานพาหนะ
ซึ่งออกตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ

ข้อ ๒  วิธีการทดสอบสภาพของรถตามข้อ ๑
ให้เป็นไปตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
เกี่ยวกับมาตรฐานการควบคุมมลพิษจากยานพาหนะ
ซึ่งออกตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ มีนาคม พ.ศ.
๒๕๔๖
วันมูหะมัดนอร์  มะทา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ
โดยที่ตามกฎหมายว่าด้วยจราจรทางบกได้บัญญัติให้มีการออกกฎกระทรวงกำหนดสภาพของรถและวิธีการทดสอบสภาพของรถที่อาจทำให้เสื่อมเสียสุขภาพอนามัยแก่ผู้ใช้
คนโดยสาร หรือประชาชน และตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติได้กำหนดค่ามาตรฐานและวิธีการตรวจวัดมลพิษจากยานพาหนะไว้แล้ว
สมควรกำหนดให้สภาพของรถและวิธีการทดสอบสภาพของรถที่อาจทำให้เสื่อมเสียสุขภาพอนามัยตามกฎหมายว่าด้วยจราจรทางบกเป็นไปตามหลักเกณฑ์ที่ออกตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติเพื่อให้มีมาตรฐานเดียวกัน
 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง
๑๓
มีนาคม ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๐ เมษายน
๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๔๒ ก/หน้า ๑/๑๖ พฤษภาคม
๒๕๔๖
กฎกระทรวง ฉบับที่ 18 (พ.ศ. 2546) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๑๘ (พ.ศ. ๒๕๔๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕
และมาตรา ๑๔๔ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๕
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๖ และมาตรา ๔๘
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน (๒) ของข้อ ๒
แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๒๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ.
๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๒)
ในกรณีที่เป็นการตรวจรับรองรถที่ต้องใช้เครื่องมือทดสอบ
ให้เจ้าพนักงานจราจรรีบส่งรถพร้อมหนังสือสั่งให้ผู้ซึ่งผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติแต่งตั้งตรวจรับรอง
เมื่อผู้ตรวจรับรองรถได้ตรวจแล้วเห็นว่าถูกต้องตามหนังสือสั่งก็ให้ปฏิบัติตาม (๑)
วิธีการตรวจรับรองรถตาม (๒)
ให้เป็นไปตามประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
เกี่ยวกับมาตรฐานการควบคุมมลพิษจากยานพาหนะ ซึ่งออกตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ มีนาคม พ.ศ.
๒๕๔๖
วันมูหะมัดนอร์  มะทา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้
คือ โดยที่ได้มีการออกกฎกระทรวงกำหนดการตรวจรับรองรถในกรณีที่ต้องใช้เครื่องมือทดสอบตามกฎหมายว่าด้วยจราจรทางบกไว้แล้ว
แต่ยังไม่สอดคล้องกับหลักเกณฑ์การกำหนดค่ามาตรฐานและวิธีการตรวจวัดมลพิษจากยานพาหนะตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
สมควรปรับปรุงวิธีการตรวจรับรองรถตามกฎหมายว่าด้วยจราจรทางบกให้สอดคล้องกับกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ
 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง
๑๑
มีนาคม ๒๕๖๒

อรญา/ตรวจ
๑๔
กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๔๒ ก/หน้า ๓/๑๖ พฤษภาคม
๒๕๔๖
กฎกระทรวง ฉบับที่ 16 (พ.ศ. 2537) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๖ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๓๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  การทดสอบผู้ขับขี่ว่าเมาสุราหรือไม่
ให้ตรวจวัดปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดของผู้ขับขี่โดยใช้วิธีการตามลำดับ ดังต่อไปนี้
(๑)
ตรวจวัดลมหายใจด้วยเครื่องมือและอุปกรณ์ที่ใช้ในการตรวจหรือทดสอบให้ใช้เครื่องตรวดวัดระดับแอลกอฮอล์ในเลือด
โดยวิธีเป่าลมหายใจ (BREATH ANALYZER TEST) และอ่านค่าของแอลกอฮอล์ในเลือดเป็นมิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์
วิธีการตรวจหรือทดสอบ
ให้ปฏิบัติตามวิธีการตรวจสอบของเครื่องตรวจแต่ละชนิด
(๒) ตรวจวัดจากปัสสาวะ
(๓) ตรวจวัดจากเลือด
การตรวจวัดตาม (๒) หรือ (๓) ให้ใช้ในกรณีที่ไม่สามารถทดสอบตาม
(๑) ได้เท่านั้น

ข้อ ๒ 
กรณีที่ต้องทดสอบโดยวิธีตรวจวัดจากเลือดตามข้อ ๑ (๓)
ให้ส่งตัวผู้ขับขี่ไปยังโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด
และทำการเจาะเลือดภายใต้การกำกับดูแลของผู้ประกอบวิชาชีพเวชกรรมตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพเวชกรรม

ข้อ ๓ 
ถ้ามีปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดดังต่อไปนี้ ให้ถือว่าเมาสุรา
(๑) กรณีตรวจวัดจากเลือด เกิน ๕๐ มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์
(๒) กรณีตรวจวัดจากลมหายใจหรือปัสสาวะ
ให้เทียบปริมาณแอลกอฮอล์โดยใช้ปริมาณแอลกอฮอล์ในเลือดเป็นเกณฑ์มาตรฐานดังนี้
(ก)
กรณีตรวจวัดจากลมหายใจให้ใช้ค่าสัมประสิทธิ์ในการแปลงค่าเท่ากับ ๒,๐๐๐
(ข) กรณีตรวจวัดจากปัสสาวะ
ให้ใช้ค่าสัมประสิทธิ์ในการแปลงค่าเท่ากับเศษ ๑ ส่วน ๑.๓

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๗
พลเอก ชวลิต ยงใจยุทธ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากมาตรา ๑๔๒ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๕
กำหนดให้การทดสอบผู้ขับขี่ว่าเมาสุราหรือไม่ ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

นุสรา/ปรับปรุง
๗ กรกฎาคม ๒๕๖๐

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๑ /ตอนที่ ๕๔ ก/๕๖/๘ ธันวาคม ๒๕๓๗
กฎกระทรวง ฉบับที่ 17 (พ.ศ. 2545) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๗
(พ.ศ. ๒๕๔๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๑๑ และมาตรา ๖๑
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๖ และมาตรา ๔๘
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความใน (ข) ของ (๒) ในข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่
๒ (พ.ศ. ๒๕๒๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๕ (พ.ศ. ๒๕๓๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(ข) โคมไฟหยุด ให้ติดอยู่ในระดับเดียวกันที่ด้านท้ายรถข้างซ้ายและข้างขวามีจำนวนเท่ากันทั้งสองข้างอย่างน้อยข้างละหนึ่งดวง
และอาจติดเพิ่มเติมอีกหนึ่งดวงในแนวกึ่งกลางท้ายรถในตำแหน่งที่ให้แสงสว่างออกไปทางท้ายรถก็ได้
โคมไฟหยุดต้องใช้ไฟแสงแดงมีกำลังไฟเท่ากันไม่เกินดวงละ ๑๐ วัตต์
มีแสงสว่างเฉพาะในขณะที่ใช้ห้ามล้อโดยแสงต้องสม่ำเสมอคงที่ไม่กระพริบและสามารถมองเห็นได้จากระยะไม่น้อยกว่า
๓๐ เมตร

ให้ไว้ ณ วันที่ ๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
ร้อยตำรวจเอก ปุระชัย  เปี่ยมสมบูรณ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากกฎหมายว่าด้วยจราจรทางบกได้กำหนดให้มีการติดตั้งโคมไฟหยุดเพิ่มเติมด้านท้ายรถได้เฉพาะภายในรถ
ซึ่งไม่สอดคล้องกับกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ที่กำหนดให้มีการติดตั้งโคมไฟหยุดเพิ่มเติมได้ในแนวกึ่งกลางด้านท้ายรถในตำแหน่งที่ให้แสงสว่างออกไปทางด้านท้ายรถ
สมควรแก้ไขหลักเกณฑ์การติดตั้งโคมไฟหยุดเพิ่มเติมด้านท้ายรถตามกฎหมายว่าด้วยจราจรทางบกเสียใหม่ให้สอดคล้องกัน  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง
๑๑
มีนาคม ๒๕๖๒

อรญา/ตรวจ
๑๔ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๙/ตอนที่ ๘๙ ก/หน้า ๑๔/๑๓ กันยายน ๒๕๔๕
กฎกระทรวง ฉบับที่ 15 (พ.ศ. 2536) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๕
(พ.ศ. ๒๕๓๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ มาตรา ๑๑ และมาตรา ๖๑
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสามของ (๑) ในข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒
(พ.ศ. ๒๕๒๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รถคันใดจะมีโคมไฟหน้ารถเพื่อใช้ตัดหมอกก็ได้ โดยให้ติดหน้ารถข้างละหนึ่งดวง
อยู่ในระดับเดียวกัน ใช้ไฟแสงขาวหรือแสงเหลืองมีกำลังไฟเท่ากัน ไม่เกินดวงละ ๕๕ วัตต์
สูงจากพื้นทางราบไม่เกินกว่าระดับโคมไฟแสงพุ่งไกลและโคมไฟแสงพุ่งต่ำ
ศูนย์รวมแสงต้องอยู่ต่ำกว่าแนวขนานกับพื้นทางราบไม่น้อยกว่า ๒ องศา หรือ ๐.๒๐ เมตร
ในระยะ ๗.๕๐ เมตร และไม่เฉไปทางขวา

ข้อ ๒ 
ให้ยกเลิกความใน (ข) ของ (๒) ในข้อ ๒ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(ข) โคมไฟหยุด ให้ติดท้ายรถอย่างน้อยข้างละหนึ่งดวง
โคมไฟทั้งสองข้างต้องอยู่ในระดับเดียวกัน
และจะติดตรงกึ่งกลางด้านท้ายภายในรถเพิ่มอีกหนึ่งดวงก็ได้ ใช้ไฟแสงแดงมีกำลังไฟเท่ากันไม่เกินดวงละ
๑๐ วัตต์ และมีแสงสว่างสามารถมองเห็นได้จากระยะไม่น้อยกว่า ๓๐ เมตร เมื่อใช้ห้ามล้อไฟต้องไม่กระพริบ

ข้อ ๓ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๓ ทวิ) ของข้อ ๑๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๒ (พ.ศ.
๒๕๒๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
(๓ ทวิ) ในกรณีที่รถมีโคมไฟเพื่อใช้ตัดหมอก
จะเปิดไฟหรือใช้แสงสว่างได้เฉพาะในทางที่จะขับรถผ่านมีหมอก ควัน
หรือฝุ่นละอองจนเป็นอุปสรรคอันอาจเกิดอันตรายในขณะขับรถ และเมื่อไม่มีรถอยู่ด้านหน้าหรือสวนมาในระยะของแสงไฟ

ให้ไว้ ณ วันที่ ๖ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๖
พลเอก ชวลิต 
ยงใจยุทธ
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงการกำหนดโคมไฟหน้ารถและโคมไฟท้ายรถ
โดยจะให้มีโคมไฟหน้ารถเพื่อใช้ตัดหมอกก็ได้ รวมทั้งจะให้มีโคมไฟหยุดตรงกึ่งกลางด้านท้ายภายในรถอีกหนึ่งดวงเพิ่มขึ้นจากที่กำหนดไว้เดิมได้ด้วย
เพื่อให้การจราจรเป็นไปโดยปลอดภัยมากยิ่งขึ้น  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง
๑๒ กุมภาพันธ์
๒๕๖๒

อรญา/ตรวจ
๑๔ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๐/ตอนที่ ๖๑/หน้า ๑/๑๑ พฤษภาคม ๒๕๓๖
กฎกระทรวง ฉบับที่ 14 (พ.ศ. 2535) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๔
(พ.ศ. ๒๕๓๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๑๒๒ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ในกฎกระทรวงนี้
หมวกนิรภัย หมายความว่า
หมวกที่จัดทำขึ้นโดยเฉพาะเพื่อป้องกันอันตรายในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนต์
หมวกนิรภัยแบบปิดเต็มหน้า หมายความว่า หมวกนิรภัยที่เปลือกหมวกเป็นรูปทรงกลมปิดด้านข้าง ด้านหลัง
ขากรรไกร และคาง ในกรณีที่มีบังลม บังลมต้องทำจากวัสดุโปร่งใสและไม่มีสี
หมวกนิรภัยแบบเต็มใบ
หมายความว่า หมวกนิรภัยที่เปลือกหมวกเป็นรูปทรงกลม ปิดด้านข้างและด้านหลังเสมอแนวขากรรไกรและต้นคอด้านหลัง
ด้านหน้าเปิดเหนือคิ้วลงมาตลอดถึงปลายคาง ในกรณีที่มีบังลม
บังลมต้องทำจากวัสดุโปร่งใสและไม่มีสี
หมวกนิรภัยแบบครึ่งใบ
หมายความว่า
หมวกนิรภัยที่เปลือกหมวกเป็นรูปครึ่งทรงกลมปิดด้านข้างและด้านหลังเสมอระดับหู
ในกรณีที่มีบังลม บังลมต้องทำจากวัสดุโปร่งใสและไม่มีสี

ข้อ ๒ 
หมวกนิรภัยให้ใช้ได้ ๓ แบบ คือ หมวกนิรภัยแบบปิดเต็มหน้า หมวกนิรภัยแบบเต็มใบและหมวกนิรภัยแบบครึ่งใบ
ในกรณีที่ได้มีการกำหนดมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมสำหรับหมวกนิรภัยแบบใดไว้ตามกฎหมายว่าด้วยมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรมแล้ว
หมวกนิรภัยที่จะใช้ต้องเป็นไปตามมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม

ข้อ ๓ 
ในขณะขับขี่หรือโดยสารรถจักรยานยนต์ ผู้ขับขี่และคนโดยสารต้องสวมหมวกนิรภัย
โดยจะต้องรัดคางด้วยสายรัดคางหรือเข็มขัดรัดคางให้แน่นพอที่จะป้องกันมิให้หมวกนิรภัยหลุดจากศีรษะได้หากเกิดอุบัติเหตุ

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๕
พลตำรวจเอก เภา 
สารสิน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ผู้ขับขี่รถจักรยานยนต์และคนโดยสารรถจักรยานยนต์สวมหมวกในขณะขับขี่และโดยสารรถจักรยานยนต์
และโดยที่มาตรา ๑๒๒ วรรคสาม แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจราจรทางบก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒ ได้บัญญัติให้ลักษณะและวิธีการใช้หมวกเพื่อป้องกันอันตรายเป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง
๗ กุมภาพันธ์
๒๕๖๒

อรญา/ตรวจ
๑๓ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๙/ตอนที่ ๙๖/หน้า ๑๓/๑๔ กันยายน ๒๕๓๕
กฎกระทรวง ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2534) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๓
(พ.ศ. ๒๕๓๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๕๙ วรรคสี่
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ
ฉบับที่ ๓๙ ลงวันที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๓๔
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
เจ้าของรถหรือผู้ขับขี่ต้องชำระค่าใช้จ่ายในกรณีที่เจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ได้เคลื่อนย้ายรถของตนในอัตรา
ดังต่อไปนี้
(๑) รถบรรทุกตั้งแต่ ๑๐ ล้อขึ้นไป
คันละ            
                                   ๑,๐๐๐
บาท
(๒) รถบรรทุก ๔ ล้อ และ ๖ ล้อ
คันละ                         
                         ๗๐๐ บาท
(๓) รถอื่นนอกจากที่ระบุไว้ใน (๑) และ (๒)
คันละ                         
                         ๕๐๐ บาท

ข้อ ๒ 
เจ้าของรถหรือผู้ขับขี่ต้องชำระค่าใช้จ่ายในกรณีที่เจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ใช้เครื่องมือบังคับรถของตนไม่ให้เคลื่อนย้ายในอัตรา
คันละ ๕๐๐ บาท แต่ถ้าเจ้าของหรือผู้ขับขี่ได้ชำระค่าใช้จ่ายในการเคลื่อนย้ายตามข้อ
๑ แล้ว
ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องชำระค่าใช้จ่ายในกรณีที่รถถูกใช้เครื่องมือบังคับไม่ให้เคลื่อนย้ายตามความในข้อนี้อีก

ข้อ ๓ 
เจ้าของรถหรือผู้ขับขี่ต้องชำระค่าใช้จ่ายในการดูแลรักษารถที่ถูกเคลื่อนย้ายมาในระหว่างที่อยู่ในความครอบครองของเจ้าพนักงานจราจรหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ในอัตรา
ดังต่อไปนี้
(๑) รถบรรทุกตั้งแต่ ๑๐ ล้อขึ้นไป
วันละ                        
                       ๕๐๐
บาท
(๒) รถบรรทุก ๔ ล้อ และ ๖ ล้อ
วันละ                
                               ๓๐๐
บาท
(๓) รถอื่นนอกจากที่ระบุไว้ใน (๑) และ (๒)
วันละ                        
                       ๒๐๐
บาท

ข้อ ๔ 
การนับเวลาตามข้อ ๓
ให้ถือว่ายี่สิบสี่ชั่วโมงเป็นหนึ่งวันเศษของวันให้นับเป็นหนึ่งวัน

ให้ไว้ ณ วันที่ ๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๓๔
พลเอก สุนทร  คงสมพงษ์
ประธานสภารักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ
ปฏิบัติหน้าที่นายกรัฐมนตรี
รักษาการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

วิภา/ปรับปรุง
๑๑ กุมภาพันธ์
๒๕๖๒

อรญา/ตรวจ
๑๓ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๘/ตอนที่ ๘๒/หน้า ๒๐๖/๗ พฤษภาคม ๒๕๓๔
กฎกระทรวง ฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2527) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๒๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๑๘
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๑ (๓) (ก) แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔
(พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(ก) ในกรณีที่เป็นรถบรรทุก รถม้าสี่ล้อบรรทุกของ
หรือเกวียนให้บรรทุกสูงไม่เกิน ๓.๐๐ เมตร จากพื้นทาง
เว้นแต่รถบรรทุกที่มีความกว้างของรถเกิน ๒.๓๐ เมตร ให้บรรทุกสูงไม่เกิน ๓.๘๐ เมตร
จากพื้นทาง

ให้ไว้ ณ
วันที่ ๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๒๗
พลเอก สิทธิ
 จิรโรจน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่กฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
ได้กำหนดส่วนสูงในการบรรทุกของของรถบรรทุกไว้ไม่เกิน ๓.๐๐ เมตร จากพื้นทาง  ทั้งนี้ โดยไม่คำนึงถึงความกว้างของรถบรรทุกที่แตกต่างกัน
เป็นเหตุให้รถบรรทุกที่มีความกว้างของรถเกิน ๒.๓๐ เมตร ซึ่งสามารถบรรทุกของสูงเกิน
๓.๐๐ เมตร จากพื้นทางได้อย่างปลอดภัย ไม่สามารถบรรทุกของเกินความสูงที่กำหนดไว้ได้
ทำให้ต้องเสียค่าใช้จ่ายในการขนส่งเพิ่มขึ้นอันกระทบถึงเศรษฐกิจโดยส่วนรวม  ดังนั้น
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมให้รถบรรทุกที่มีความกว้างของรถเกิน
๒.๓๐ เมตรสามารถบรรทุกของได้สูงเกิน ๓.๐๐ เมตร แต่ไม่เกิน ๓.๘๐ เมตร จากพื้นทาง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง
๗ กุมภาพันธ์
๒๕๖๒

อรญา/ตรวจ
๑๓ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๑/ตอนที่ ๑๐๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๘/๓ สิงหาคม ๒๕๒๗
กฎกระทรวง ฉบับที่ 11 (พ.ศ. 2525) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๑
(พ.ศ. ๒๕๒๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๕๖ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒

ข้อ ๒ 
ให้กำหนดลักษณะของเครื่องหมายหรือสัญญาณที่ผู้ขับขี่ต้องแสดงในกรณีที่จำเป็นต้องจอดรถอยู่ในทางเดินรถเนื่องจากเครื่องยนต์หรือเครื่องอุปกรณ์ของรถขัดข้องไว้
ดังต่อไปนี้
(๑) เครื่องหมายทำด้วยแผ่นโลหะรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า
ยาวไม่ต่ำกว่าด้านละ ๕๐ เซนติเมตร ติดด้วยแถบสะท้อนแสง พื้นสีขาว ขอบสีแดง กว้าง ๕
เซนติเมตร มีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีดำ กว้าง ๘ เซนติเมตร ยาว ๒๕ เซนติเมตร
หัวท้ายมน อยู่บนพื้นสีขาวในแนวดิ่งพร้อมขาตั้ง
(๒) เครื่องหมายทำด้วยแผ่นโลหะรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า
ยาวไม่ต่ำกว่าด้านละ ๔๕ เซนติเมตร ติดด้วยแถบสะท้อนแสง พื้นสีขาว ขอบสีแดง กว้าง ๔
เซนติเมตร มีรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าสีดำ กว้าง ๘ เซนติเมตร ยาว ๑๕ เซนติเมตร
หัวท้ายมน อยู่บนพื้นสีขาวในแนวดิ่งพร้อมขาตั้ง
(๓) สัญญาณเป็นไฟสัญญาณกระพริบสีเหลืองอำพันหรือสีขาวติดอยู่หน้ารถทั้งด้านซ้ายและด้านขวา
และไฟสัญญาณกระพริบสีแดงหรือสีเหลืองอำพันติดอยู่ท้ายรถทั้งด้านซ้ายและด้านขวา

ข้อ ๓ 
รถบรรทุก รถบรรทุกคนโดยสาร รถลากจูง หรือรถพ่วง ให้ใช้เครื่องหมายตามข้อ ๒
(๑)

ข้อ ๔  รถยนต์อื่นนอกจากที่ระบุไว้ในข้อ
๓ ให้ใช้เครื่องหมายตามข้อ ๒ (๒)

ข้อ ๕ 
ในเขตกรุงเทพมหานคร เขตเมืองพัทยา หรือเขตเทศบาล ให้แสดงเครื่องหมายตามข้อ
๒ (๑) หรือ (๒) แล้วแต่กรณี โดยให้ฐานของรูปสามเหลี่ยมขนานกับพื้น ไว้ทั้งด้านหน้าและด้านหลังของรถหรือแสดงสัญญาณตามข้อ ๒ (๓)

ข้อ ๖ 
นอกเขตตามข้อ ๕ ให้แสดงเครื่องหมายตามข้อ ๒ (๑) หรือ (๒) แล้วแต่กรณี
โดยให้ฐานของรูปสามเหลี่ยมขนานกับพื้น
ไว้ทั้งด้านหน้าและด้านหลังของรถห่างจากรถไม่ต่ำกว่า ๕๐ เมตร

ให้ไว้ ณ วันที่ ๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๕
พลเอก สิทธิ  จิรโรจน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๒๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒
ได้กำหนดลักษณะของเครื่องหมายและเงื่อนไขในการแสดงเครื่องหมายของรถในกรณีที่จำเป็นต้องจอดอยู่ในทางเดินรถเนื่องจากเครื่องยนต์หรือเครื่องอุปกรณ์ของรถขัดข้องไว้ยังไม่เหมาะสมกับสภาพการจราจร
สมควรปรับปรุงให้เหมาะสมยิ่งขึ้น  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง
๑๑
กุมภาพันธ์ ๒๕๖๓

อรญา/ตรวจ
๑๓ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๙/ตอนที่ ๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๘/๒๕ มกราคม ๒๕๒๔
กฎกระทรวง ฉบับที่ 10 (พ.ศ. 2524) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๑๐ (พ.ศ. ๒๕๒๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๖๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้ยกเลิกความในข้อ ๑ (๓) แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ.
๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๓) สำหรับรถยนต์อื่นที่นอกจากระบุไว้ใน (๑) หรือ (๒)
หรือรถจักรยานยนต์ให้ขับในเขตกรุงเทพมหานคร เขตเมืองพัทยา หรือเขตเทศบาล
ไม่เกินชั่วโมงละ ๘๐ กิโลเมตร หรือนอกเขตดังกล่าวให้ขับไม่เกินชั่วโมงละ ๙๐
กิโลเมตร

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๔
ประเทือง  กีรติบุตร
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เพื่อให้เป็นไปตามมติของคณะรัฐมนตรีในคราวประชุมคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่ ๓๐
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ เรื่องมาตรการประหยัดพลังงานและน้ำมันเชื้อเพลิง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง
๑๑ กุมภาพันธ์
๒๕๖๒

อรญา/ตรวจ
๑๓ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๘/ตอนที่ ๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๑ มกราคม ๒๕๒๔
กฎกระทรวง ฉบับที่ 6 (พ.ศ. 2522) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๖
(พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๖๗ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ในกรณีปกติ ให้กำหนดความเร็วสำหรับรถ ดังต่อไปนี้
(๑) สำหรับรถบรรทุกที่มีน้ำหนักรถรวมทั้งน้ำหนักบรรทุกเกิน
๑,๒๐๐ กิโลกรัมหรือรถบรรทุกคนโดยสาร ให้ขับในเขตกรุงเทพมหานคร เขตเมืองพัทยา
หรือเขตเทศบาล ไม่เกินชั่วโมงละ ๖๐ กิโลเมตร
หรือนอกเขตดังกล่าวให้ขับไม่เกินชั่วโมงละ ๘๐ กิโลเมตร
(๒) สำหรับรถยนตร์อื่นนอกจากรถที่ระบุไว้ใน (๑)
ขณะที่ลากจูงรถพ่วง รถยนตร์บรรทุกที่มีน้ำหนักรถรวมทั้งน้ำหนักบรรทุกเกิน ๑,๒๐๐
กิโลกรัม หรือรถยนต์สามล้อ ให้ขับในเขตกรุงเทพมหานคร เขตเมืองพัทยา หรือเขตเทศบาล
ไม่เกินชั่วโมงละ ๔๕ กิโลเมตร หรือนอกเขตดังกล่าวให้ขับไม่เกินชั่วโมงละ ๖๐
กิโลเมตร
(๓) สำหรับรถยนตร์อื่นนอกจากรถที่ระบุไว้ใน (๑) หรือ (๒)
หรือรถจักรยานยนตร์ ให้ขับในเขตกรุงเทพมหานคร เขตเมืองพัทยา หรือเขตเทศบาล
ไม่เกินชั่วโมงละ ๘๐ กิโลเมตร หรือนอกเขตดังกล่าวให้ขับไม่เกินชั่วโมงละ ๑๐๐
กิโลเมตร

ข้อ ๒ 
ในเขตทางที่มีเครื่องหมายจราจรแสดงว่าเป็นเขตอันตรายหรือเขตให้ขับรถช้า ๆ
ให้ลดความเร็วลงและเพิ่มความระมัดระวังขึ้นตามสมควร

ข้อ ๓ 
ในกรณีที่มีเครื่องหมายจราจรกำหนดอัตราความเร็วต่ำกว่าที่กำหนดในข้อ ๑ ให้ขับไม่เกินอัตราความเร็วที่กำหนดไว้นั้น

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๒
พลเอก เล็ก 
แนวมาลี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๖๗ วรรคหนึ่ง กำหนดให้ผู้ขับขี่ต้องขับรถด้วยอัตราความเร็วตามที่กำหนดในกฎกระทรวง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง
๗ กุมภาพันธ์
๒๕๖๒

อรญา/ตรวจ
๑๓ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๖/ตอนที่ ๙๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๐/๑๔
มิถุนายน ๒๕๒๒
กฎกระทรวง ฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2522) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๕ (พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒
-----------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ และมาตรา ๕๖ วรรคสอง แห่งพระราช
บัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑ 
ให้กำหนดลักษณะของเครื่องหมายที่ผู้ขับขี่ต้องแสดงในกรณีที่จำเป็น
ต้องจอดรถอยู่ในทางเดินรถเนื่องจากเครื่องยนตร์หรือเครื่องอุปกรณ์ของรถขัดข้องไว้
ดังต่อไปนี้
                        (๑)
เครื่องหมายทำด้วยแผ่นโลหะรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า ยาวไม่ต่ำกว่าด้านละ
๕๐ เซนติเมตร ติดด้วยแถบสะท้อนแสง พื้นสีขาว ขอบสีแดง กว้าง
๕ เซนติเมตร มีรูปสี่เหลี่ยม
ผืนผ้าสีดำ กว้าง ๘ เซนติเมตร ยาว ๒๕ เซนติเมตร หัวท้ายมน
อยู่บนพื้นสีขาวในแนวดิ่งพร้อม
ขาตั้ง
                        (๒)
เครื่องหมายทำด้วยแผ่นโลหะรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า ยาวไม่ต่ำกว่า
ด้านละ ๔๕ เซนติเมตร ติดด้วยแถบสะท้อนแสง พื้นสีขาว
ขอบสีแดง กว้าง ๔ เซนติเมตร
มีรูปสามเหลี่ยมผืนผ้าสีดำ กว้าง ๘ เซนติเมตร ยาว ๑๕
เซนติเมตร หัวท้ายมน อยู่บนพื้นสีขาว
ในแนวดิ่ง
                        ข้อ
๒  รถบรรทุก รถบรรทุกคนโดยสาร
รถลากจูง หรือรถพ่วง ให้ใช้
เครื่องหมายตามข้อ ๑ (๑)
                        ข้อ
๓  รถยนตร์อื่นนอกจากที่ระบุไว้ในข้อ
๒ ให้ใช้เครื่องหมายตามข้อ ๑ (๒)
                        ข้อ
๔  ในเขตกรุงเทพมหานคร ให้แสดงเครื่องหมายตามข้อ
๑ โดยให้ฐานของ
รูปสามเหลี่ยมขนานกับพื้น ไว้ทั้งด้านหน้าและด้านหลังรถ
                        ข้อ
๕  นอกเขตกรุงเทพมหานคร
ให้แสดงเครื่องหมายตามข้อ ๑ โดยให้ฐาน
ของรูปสามเหลี่ยมขนานกับพื้น ไว้ทั้งด้านหน้าและด้านหลังรถ
ห่างจากรถไม่ต่ำกว่า ๕๐ เมตร

                                                ให้ไว้
ณ วันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๒

พลเอก เล็ก  แนวมาลี

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

----------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากพระราชบัญญัติจราจร
ทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๕๖ วรรคสอง
ให้ออกกฎกระทรวงกำหนดลักษณะของเครื่องหมาย
หรือสัญญาณและเงื่อนไขในการแสดงเครื่องหมายหรือสัญญาณในกรณีที่ต้องจอดรถในทางเดินรถ
เนื่องจากเครื่องยนตร์หรือเครื่องอุปกรณ์ของรถขัดข้อง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.๒๕๒๒/๙๕/๑๘พ./๑๔ มิถุนายน ๒๕๒๒]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2522) ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๗
(พ.ศ. ๒๕๒๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติจราจรทางบก
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ และมาตรา ๗๗ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
การลากหรือจูงรถที่ไม่สามารถใช้พวงมาลัยรถหรือห้ามล้อได้ไปในทางให้ใช้วิธียกหน้าหรือท้ายรถที่ถูกลากหรือจูงติดกับรถที่ลากหรือจูง

ข้อ ๒ 
การลากหรือจูงรถที่สามารถใช้พวงมาลัยรถหรือห้ามล้อได้ไปในทางจะใช้วิธีตามข้อ
๑ หรือใช้สายพ่วงก็ได้ ในกรณีที่ใช้สายพ่วง สายพ่วงต้องมีความยาวจากส่วนท้ายสุดของรถที่ลากหรือจูงไปยังส่วนหน้าสุดของรถที่ถูกลากหรือจูงไม่น้อยกว่า
๓ เมตร แต่ไม่เกิน ๕ เมตร
และในรถที่ถูกลากหรือจูงด้วยสายพ่วงต้องมีผู้นั่งอยู่ในที่สำหรับนั่งขับเพื่อถือพวงมาลัยและใช้ห้ามล้อด้วย

ข้อ ๓ 
ที่กึ่งกลางสายพ่วงรถ ต้องมีธงสีแดงทำด้วยผ้าหรือวัสดุสังเคราะห์

ข้อ ๔ 
ที่ท้ายรถที่ถูกลากหรือจูง ต้องมีแผ่นป้ายสีขาวขนาดกว้าง ๒๕ เซนติเมตรยาว
๕๐ เซนติเมตร มีข้อความว่า รถกำลังลากจูง สีดำ สูง ๑๕ เซนติเมตร

ข้อ ๕  ในเวลาที่ต้องเปิดโคมไฟตามมาตรา ๑๑
ต้องเปิดโคมไฟ หรือจุดไฟแสงแดงที่กึ่งกลางสายพ่วงและที่ท้ายรถที่ถูกลากหรือจูง
และเปิดโคมไฟหรือจุดไฟแสงขาวส่องที่ป้ายที่มีข้อความว่า รถกำลังลากจูง ด้วย

ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๒๒
พลเอก เล็ก 
แนวมาลี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากพระราชบัญญัติจราจรทางบก พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๗๗ วรรคสอง
ให้ออกกฎกระทรวงกำหนดวิธีลากรถหรือจูงรถ และการมีเครื่องหมายเพื่อความปลอดภัย  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

วิภา/ปรับปรุง
๗ กุมภาพันธ์
๒๕๖๒

อรญา/ตรวจ
๑๓ กุมภาพันธ์
๒๕๖๓

[๑]  ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๖/ตอนที่ ๙๕/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๒/๑๔ มิถุนายน ๒๕๒๒