เทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาจง เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. 2548

เทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาจง

เทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาจง
เรื่อง
การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ.
๒๕๔๘[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราเทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาจง
ว่าด้วยการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖๐
แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติเทศบาล (ฉบับที่
๕) พ.ศ. ๒๕๑๐ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ เทศบาลตำบลตาจงโดยได้รับความเห็นชอบจากสภาเทศบาลตำบลตาจง
และผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ จึงตราเทศบัญญัติขึ้น ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  เทศบัญญัตินี้เรียกว่า เทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาจง
เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๘

ข้อ ๒  เทศบัญญัตินี้
ให้ใช้บังคับในเขตเทศบาลตำบลตาจง นับตั้งแต่วันถัดจากวันที่ได้ประกาศไว้โดยเปิดเผย
ณ สำนักงานเทศบาลตำบลตาจงแล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓  นับตั้งแต่วันที่เทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาจงนี้ใช้บังคับเป็นต้นไป
ให้ยกเลิกบรรดาเทศบัญญัติ กฎ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่น ๆ
ในส่วนที่ตราไว้ในเทศบัญญัตินี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับเทศบัญญัติและให้ใช้เทศบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔  ในเทศบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกเทศมนตรีตำบลตาจง
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕
การค้า หมายความว่า
การประกอบธุรกิจ การพาณิชย์ การอุตสาหกรรม การเกษตร การผลิต หรือบริการใด ๆ เพื่อหาประโยชน์อันมีมูลค่า

ข้อ ๕  ให้กิจการดังต่อไปนี้
เป็นการค้าซึ่งให้ควบคุมตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
๕.๑ กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์
(๑) การเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำ
สัตว์เลื้อยคลาน หรือแมลง
(๒) การเลี้ยงสัตว์เพื่อรีดเอาน้ำนม
(๓) การประกอบกิจการเลี้ยงสัตว์ รวบรวมสัตว์
หรือธุรกิจอื่นใด อันมีลักษณะทำนองเดียวกัน
เพื่อให้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อประโยชน์ของกิจการนั้น  ทั้งนี้
จะมีการเก็บค่าดูหรือค่าบริการไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม
๕.๒ กิจการเกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์
(๑) การฆ่าสัตว์ ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร
การเร่ขาย การขายในตลาด และการฆ่าเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๒) การฟอกหนังสัตว์ ขนสัตว์ การสะสมหนังสัตว์
ขนสัตว์ที่ยังมิได้ฟอก
(๓) การสะสมเขาสัตว์ กระดูกสัตว์
ที่ยังมิได้แปรรูป
(๔) การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์
(๕) การต้ม การตาก การเผาเปลือกหอย เปลือกปู
เปลือกกุ้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย
(๖) การประดิษฐ์เครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ
จากเปลือกหอย กระดูกสัตว์ หนังสัตว์ ขนสัตว์ หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์
(๗) การผลิต การป่น การโม่ การบด การผสม การบรรจุ
การสะสมหรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์ หรือพืช หรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์ หรือพืช
เพื่อเป็นอาหารสัตว์
(๘) การสะสมหรือการล้างครั่ง
๕.๓ กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม
(๑) การผลิตเนย เนยเทียม
(๒) การผลิตกะปิ นํ้าพริกแดง น้ำพริกเผา น้ำปลา
น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว หอยดอง หรือซอส ปรุงรสอื่น ๆ
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓) การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่า
กุ้งเจ่า ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๔) การตากเนื้อสัตว์ การผลิตเนื้อสัตว์เค็ม
การเคี่ยวมันกุ้ง ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๕) การนึ่ง การต้ม การเคี่ยว การตาก
หรือวิธีอื่นใดในการผลิตอาหารจากสัตว์ พืช ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย
การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๖) การเคี่ยวมันหมู การผลิตกุนเชียง หมูยอ
ไส้กรอก หมูตั้ง ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด
และการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๗) การผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย
เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋
(๘) การผลิตแบะแซ
(๙) การผลิตอาหารบรรจุกระป๋อง ขวด
หรือภาชนะอื่นใด
(๑๐) การประกอบกิจการ การทำขนมปังสด ขนมปังแห้ง
จันอับ ขนมเปียะ
(๑๑) การแกะ ล้างสัตว์น้ำ
ที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น ยกเว้นการผลิตเพื่อการบริโภคในครัวเรือน
(๑๒) การผลิตน้ำอัดลม น้ำหวาน โซดา น้ำถั่วเหลือง
เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ บรรจุกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๑๓) การผลิต การแบ่งบรรจุน้ำตาล
(๑๔) การผลิตผลิตภัณฑ์จากน้ำนมวัว
(๑๕) การผลิต การแบ่งบรรจุเอธิลแอลกอฮอล์ สุรา
เบียร์ น้ำส้มสายชู
(๑๖) การคั่วกาแฟ
(๑๗) การผลิตลูกชิ้นด้วยเครื่องจักร
(๑๘) การผลิตผงชูรส
(๑๙) การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค
(๒๐) การตาก การหมัก การดองผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๒๑) การผลิต การบรรจุใบชาแห้ง ชาผง
หรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ
(๒๒) การผลิตไอศกรีม
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๒๓) การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี หรือผลิตภัณฑ์อื่น
ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
(๒๔) การประกอบกิจการห้องเย็น แช่แข็งอาหาร
(๒๕) การผลิตน้ำแข็ง
ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำหน่ายอาหารและเพื่อการบริโภคในครัวเรือน
(๒๖) การเก็บ
การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้าขึ้นไป
๕.๔ กิจการที่เกี่ยวกับยาเวชภัณฑ์
อุปกรณ์การแพทย์ เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ชำระล้าง
(๑) การผลิต การโม่ การบด การผสม
การบรรจุด้วยเครื่องจักร
(๒) การผลิต การบรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็น
กระดาษเย็น เครื่องสำอางต่าง ๆ
(๓) การผลิตสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี
(๔) การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย
ผ้าอ้อมสำเร็จรูป
(๕) การผลิตสบู่ ผงซักฟอก ผลิตภัณฑ์ชำระล้างต่าง
ๆ
๕.๕ กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร
(๑) การอัด การสกัดเอาน้ำมันจากพืช
(๒) การล้าง การอบ การรม การสะสมยางดิบ
(๓) การผลิตแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคู
หรือแป้งอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๔) การสีข้าวด้วยเครื่องจักร
(๕) การผลิตยาสูบ
(๖) การขัด การกะเทาะ การบดเมล็ดพืช
การนวดข้าวด้วยเครื่องจักร
(๗) การผลิต การสะสมปุ๋ย
(๘) การผลิตใยมะพร้าว
หรือวัสดุคล้ายคลึงด้วยเครื่องจักร
(๙) การตาก การสะสม หรือการขนถ่ายมันสำปะหลัง
๕.๖ กิจการที่เกี่ยวกับโลหะ หรือแร่
(๑) การผลิตโลหะเป็นภาชนะ เครื่องมือ เครื่องจักร
อุปกรณ์หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ
(๒) การหลอม การหล่อ การถลุงแร่ หรือโลหะทุกชนิด
ยกเว้นกิจการในข้อ (๑)
(๓) การกลึง การเจาะ การเชื่อม การตี การตัด
การประสาน การรีด การอัดโลหะด้วยเครื่องจักร หรือก๊าซ หรือไฟฟ้า ยกเว้นกิจการในข้อ
(๑)
(๔) การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี
ดีบุก โครเมียม นิกเกิล หรือโลหะอื่น โดยยกเว้นกิจการในข้อ (๑)
(๕) การขัด การล้างโลหะด้วยเครื่องจักร สารเคมี
หรือวิธีอื่นใด ยกเว้นกิจการในข้อ (๑)
(๖) การทำเหมืองแร่ การสะสม การแยก การคัดเลือก
หรือการล้างแร่
๕.๗ กิจการเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกล
(๑) การต่อ การประกอบ การเคาะ การปะผุ การพ่นสี
การพ่นสารกันสนิมยานยนต์
(๒) การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ การซ่อม การปรับแต่ง
ระบบปรับอากาศหรืออุปกรณ์ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล
(๓) การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร
หรือเครื่องกลซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่าย และในการประกอบธุรกิจนั้น
มีการซ่อมแซมหรือปรับปรุงยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย
(๔) การล้าง การอัดฉีดยานยนต์
(๕) การผลิต การซ่อม และการอัดแบตเตอรี่
(๖) การปะ การเชื่อมยาง
(๗) การอัดผ้าเบรก ผ้าคลัตช์
๕.๘ กิจการเกี่ยวกับไม้
(๑) การผลิตไม้ขีดไฟ
(๒) การเลื่อย การซอย การขัด การไส การเจาะ
การขุดร่อง การทำคิ้วหรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร
(๓) การประดิษฐ์ไม้ หวาย
เป็นสิ่งของด้วยเครื่องจักรหรือการพ่น การทาสารเคลือบเงาสี
หรือการแต่งสำเร็จผลิตภัณฑ์จากไม้หรือหวาย
(๔) การอบไม้
(๕) การผลิตธูปด้วยเครื่องจักร
(๖) การประดิษฐ์สิ่งของ เครื่องใช้
เครื่องเขียนด้วยกระดาษ
(๗) การผลิตกระดาษต่าง ๆ
(๘) การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน
๕.๙ กิจการเกี่ยวกับการบริการ
(๑) การประกอบกิจการอาบ อบ นวด
(๒) การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ
อบสมุนไพร
(๓) การประกอบกิจการโรงแรม หรือกิจการอื่น ๆ
ในทำนองเดียวกัน
(๔) การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า
ห้องเช่า ห้องแบ่งเช่า หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๕) การประกอบกิจการโรงมหรสพ
(๖) การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองแง็ง
ดิสโกเทก คาราโอเกะหรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๗) การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่น ๆ
ในทำนองเดียวกัน
(๘) จัดให้มีการเล่นสเก็ต
โดยมีแสงหรือเสียงประกอบหรือการเล่นอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๙) การประกอบกิจการร้านเสริมสวยหรือแต่งผม
เว้นแต่กิจกรรมที่อยู่ในบังคับตามกฎหมาย ว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม
(๑๐) การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก
โดยวิธีการควบคุมทางโภชนาการให้อาหารที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ การบริหารร่างกาย
หรือโดยวิธีอื่นใด เว้นแต่การให้บริการดังกล่าวในสถานพยาบาลตามกฎหมาย
ว่าด้วยสถานพยาบาล
(๑๑) การประกอบกิจการสวนสนุก ตู้เกม
(๑๒) การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์
การสาธารณสุขวิทยาศาสตร์หรือสิ่งแวดล้อม
(๑๓) การประกอบกิจการสนามกอล์ฟ
หรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ
๕.๑๐ กิจการเกี่ยวกับสิ่งทอ
(๑) การปั่นด้าย การกรอด้าย
การทอผ้าด้วยเครื่องจักร หรือการทอผ้าด้วยกี่กระตุก ตั้งแต่ ๕ กี่ขึ้นไป
(๒) การสะสมปอ ป่าน ฝ้าย หรือนุ่น
(๓) การปั่นฝ้าย หรือนุ่น ด้วยเครื่องจักร
(๔) การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆ
ด้วยเครื่องจักร
(๕) การเย็บผ้าด้วยเครื่องจักรตั้งแต่ ๕
เครื่องขึ้นไป
(๖) การพิมพ์ผ้าหรือการพิมพ์บนสิ่งทออื่น ๆ
(๗) การซัก การอบ การรีด
การอัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร
(๘) การย้อม การกัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น
๕.๑๑ กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย ซีเมนต์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑) การผลิตภาชนะดินเผา หรือผลิตภัณฑ์ดินเผา
(๒) การระเบิด การโม่ การป่นหินด้วยเครื่องจักร
(๓) การผลิตเครื่องใช้ด้วยซีเมนต์
หรือวัตถุคล้ายคลึง
(๔) การสะสม การผสมซีเมนต์ หิน ทราย
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๕) การเจียระไนเพชร พลอย หิน กระจก
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๖) การเลื่อย การตัด
หรือการประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของต่าง ๆ
(๗) การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว ดินสอพอง
หรือการเผาหินปูน
(๘) การผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ
ที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม เช่น ผ้าเบรก ผ้าคลัตช์
กระเบื้องมุงหลังคา กระเบื้องยาง ฝ้าเพดาน ท่อน้ำ เป็นต้น
(๙) การผลิตกระจก หรือผลิตภัณฑ์แก้ว
(๑๐) การผลิตกระดาษทราย
(๑๑) การผลิตใยแก้ว หรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว
๕.๑๒ กิจการเกี่ยวกับปิโตรเลียม ถ่านหิน สารเคมี
(๑) การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่ง กรด ด่าง
สารออกซิไดส์ หรือสารตัวทำละลาย
(๒) การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งก๊าซ
(๓) การผลิต การกลั่น การสะสม
การขนส่งน้ำมันปิโตรเลียม หรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมต่าง ๆ
(๔) การผลิต การสะสม การขนส่งถ่านหิน
หรือถ่านโค้ก
(๕) การพ่นสี ยกเว้นกิจการในข้อ ๕.๗ (๑)
(๖) การประดิษฐ์สิ่งของหรือเครื่องใช้ด้วยยาง
ยางเทียม พลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๗) การโม่ การบดชัน
(๘) การผลิตสีหรือน้ำมันผสมสี
(๙) การผลิต การล้างฟิล์มรูปถ่ายหรือฟิล์มภาพยนตร์
(๑๐) การเคลือบ การชุบวัตถุด้วยพลาสติก
เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑) การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒) การผลิต การบรรจุสารเคมีดับเพลิง
(๑๓) การผลิตน้ำแข็งแห้ง
(๑๔) การผลิต การสะสม การขนส่งดอกไม้เพลิง
หรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง
(๑๕) การผลิตแชลแล็กเคลือบเงา
(๑๖) การผลิต การบรรจุ การสะสม
การขนส่งสารกำจัดศัตรูพืช หรือพาหะนำโรค
(๑๗) การผลิต การบรรจุ การสะสมกาว
๕.๑๓ กิจการอื่น ๆ
(๑)
การพิมพ์หนังสือหรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๒) การผลิต การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์
เครื่องไฟฟ้า อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ อุปกรณ์ไฟฟ้า
(๓) การผลิตเทียน เทียนไขหรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๔) การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียวหรือการถ่ายเอกสาร
(๕) การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด
ใช้แล้วหรือเหลือใช้
(๖) การประกอบกิจการโกดังสินค้า
(๗) การล้างขวด ภาชนะหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้ว
(๘) การพิมพ์สีลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ
(๙) การก่อสร้าง

ข้อ ๖  เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวัน
นับตั้งแต่วันที่เทศบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ห้ามมิให้บุคคลใดดำเนินกิจการตามชนิดและประเภทที่ระบุไว้ในข้อ ๕
ในลักษณะที่เป็นการค้า ในเขตเทศบาลตำบลตาจง เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ ๗  ผู้ขอรับใบอนุญาตประเภทกิจการค้าที่กำหนดให้ควบคุมในเทศบัญญัตินี้
ต้องยื่นเรื่องใบอนุญาต ตามแบบ กอ. ๑ ท้ายเทศบัญญัติ
และต้องปฏิบัติรวมทั้งจัดสถานที่สำหรับประกอบกิจการการค้านั้น
ให้เป็นไปตามเงื่อนไขอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ
ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้กำหนดไว้ตามควรแก่กรณีดังต่อไปนี้ คือ
(๑)
สถานที่นั้นต้องอยู่ในทำเลที่จะทำรางระบายน้ำโสโครกได้อย่างเหมาะสมตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๒) ต้องจัดทำรางระบายน้ำ หรือบ่อรับน้ำโสโครกด้วยวัตถุถาวร
มีลักษณะเรียบ ไม่ซึม ไม่รั่ว น้ำไหลสะดวก
(๓)
การระบายน้ำไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำในทางสาธารณะ
หรือแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง
(๔) จัดให้มีแบบบำบัดน้ำเสีย
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๕) เมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่า
สถานที่ใดสมควรจะต้องทำพื้นที่ด้วยวัตถุถาวรเพื่อทำการกำจัดน้ำโสโครก ไขมัน
ให้ถูกต้องตามสุขลักษณะหรือต้องมีเครื่องระบายน้ำ เครื่องป้องกันกลิ่น ไอ เสียง
ความกระเทือนฝุ่นละออง เขม่า เถ้า หรือสิ่งอื่นใดอันเป็นเหตุรำคาญแก่ผู้ที่อยู่ข้างเคียงข้อกำหนดดังกล่าว
ผู้ขอรับใบอนุญาตต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๖) ต้องให้มีแสงสว่างและการระบายอากาศเพียงพอ
และต้องจัดสถานที่มิให้เป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์นำโรค
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๗) ต้องจัดให้มีน้ำสะอาดเพียงพอแก่กิจการค้านั้น
(๘) ต้องมีที่รองรับขยะมูลฝอย
และสิ่งเปรอะเปื้อนอันได้สุขลักษณะเพียงพอ
(๙) โดยความเห็นชอบของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
ต้องจัดให้มีส้วมอันถูกสุขลักษณะจำนวนเพียงพอกับจำนวนที่ทำการอยู่ในสถานที่นั้น
และต้องตั้งอยู่ในทำเลที่เหมาะสม
ทั้งการกำจัดอุจจาระด้วยวิธีที่ถูกต้องตามสุขลักษณะ
(๑๐) สถานที่เลี้ยงสัตว์ต้องมีที่ขัง
และที่ปล่อยสัตว์กว้างขวางเพียงพอ
(๑๑) สถานที่เกี่ยวกับการตากหรือผึ่งสินค้า
ต้องมีสถานที่สำหรับตากหรือผึ่งสินค้าตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๑๒) ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะที่เจ้าของพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ

ข้อ ๘  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจผ่อนผันผู้ได้รับใบอนุญาต
งดเว้นการปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อ ๗ เพียงเท่าที่เห็นสมควร
หรืออาจเปลี่ยนแปลงอย่างใดเพื่อให้เหมาะสมแก่กิจการค้าแต่ละประเภท ซึ่งได้ควบคุมนั้นก็ได้

ข้อ ๙  เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้พิจารณาแล้วเห็นว่า
ผู้ขอรับใบอนุญาตได้ปฏิบัติการครบถ้วนตามความในข้อ ๗ หรือข้อ ๘
และการขออนุญาตนั้นไม่เป็นเหตุกระทบกระเทือนต่อสุขภาพของประชาชนก็ให้ออกใบอนุญาตให้ตามที่กำหนด
ผู้ที่ได้รับอนุญาตต้องชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราท้ายเทศบัญญัตินี้
ภายในกำหนดสิบห้าวันนับตั้งแต่วันที่ผู้ได้รับใบอนุญาต
ผู้แทนหรือผู้รับมอบอำนาจจากผู้รับใบอนุญาต
ได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากมิได้ชำระค่าธรรมเนียมภายในระยะเวลาที่กำหนด
จะต้องชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะบอกเลิกการดำเนินกิจการ ซึ่งให้ควบคุมนั้นก่อนถึงกำหนดการที่จะต้องชำระค่าธรรมเนียมดังกล่าว
การแจ้งตามวรรคสอง
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้ได้รับใบอนุญาตผู้แทนหรือผู้รับมอบอำนาจจากผู้รับใบอนุญาต
แล้วแต่กรณี ทราบ ในกรณีที่ไม่พบตัว
หรือไม่ยอมรับหนังสือให้ส่งหนังสือการแจ้งหรือคำสั่งทางไปรษณีย์ตอบรับ
หรือปิดหนังสือนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ
ภูมิลำเนาหรือสำนักงานทำการของผู้ดำเนินกิจการ
ซึ่งให้ควบคุมและให้ถือว่าผู้นั้นได้ทราบหนังสือดังกล่าวแล้วตั้งแต่วันที่หนังสือไปถึง
หรือวันปิดหนังสือแล้วแต่กรณี

ข้อ ๑๐  เมื่อผู้ได้รับใบอนุญาตผู้ใดประสงค์ขอต่อใบอนุญาต
ให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ กอ. ๓ ท้ายเทศบัญญัติ
พร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ

ข้อ ๑๑  ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปี นับตั้งแต่วันที่ออกใบอนุญาต
และให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจของเทศบาลตำบลตาจง

ข้อ ๑๒  เมื่อผู้ได้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไป
ให้ยื่นคำร้องบอกเลิกการดำเนินการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น ตามแบบ กอ. ๔
ท้ายเทศบัญญัติ

ข้อ ๑๓  หากผู้ได้รับใบอนุญาตประสงค์จะแก้ไขรายการในใบอนุญาต
ให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ กอ. ๔ ท้ายเทศบัญญัติ

ข้อ ๑๔  หากปรากฏว่าใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระสำคัญ ผู้ได้รับใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
เพื่อขอรับใบอนุญาตใหม่ภายในสิบห้าวัน นับตั้งแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุด ในสาระสำคัญ แล้วแต่กรณี พร้อมทั้งหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑) เอกสารการแจ้งความต่อสถานีตำรวจ
กรณีการสูญหายหรือถูกทำลาย
(๒) ใบอนุญาตเดิม กรณีชำรุดในสาระสำคัญ

ข้อ ๑๕  ผู้ได้รับใบอนุญาตตามเทศบัญญัตินี้
ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณ
สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการนั้น

ข้อ ๑๖  ผู้ได้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการค้าที่ได้กำหนดเป็นกิจการซึ่งให้ควบคุมจะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขอันเกี่ยวด้วยสุขลักษณะ
ดังต่อไปนี้
(๑) ต้องรักษาความสะอาดสถานที่
ตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อ ๗ หรือข้อ ๘ ให้อยู่ภาวะอันดีเสมอ
และทำความสะอาดกวาดล้างสถานที่ประกอบการค้าให้สะอาด
(๒) ต้องประกอบกิจการค้าภายในเขตสถานที่
และตามกำหนดเวลาที่ได้รับอนุญาต
(๓) ต้องรักษาเครื่องมือ
เครื่องใช้ในการประกอบการทุกอย่างให้สะอาดอยู่เสมอถ้าเศษวัตถุหรือวัตถุแห่งการค้า
จัดให้เป็นอาหารต้องป้องกันวัตถุนั้นให้สะอาดอยู่เสมอ
(๔) ต้องรักษาสถานที่
มิให้เป็นที่เพาะพันธุ์ของแมลงวัน ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น ๆ
(๕) ถ้าจะเปลี่ยนแปลงแก้ไขหรือเพิ่มเติมสถานที่
ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นก่อน
(๖) ต้องปฏิบัติการทุกอย่าง เพื่อให้ได้สุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๗) ต้องยอมให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข หรือผู้ได้รับมอบหมายเข้าตรวจสถานที่ เครื่องมือ
เครื่องใช้ ตลอดจนวิธีประกอบการค้านั้นได้เวลาอันสมควรเมื่อได้รับแจ้งความประสงค์ให้ทราบแล้ว

ข้อ ๑๗  เมื่อผู้ได้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์ที่จะประกอบกิจการต่อไป
ให้ยื่นคำร้องบอกเลิกกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ กอ. ๔ ท้ายเทศบัญญัติ

ข้อ ๑๘  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะไว้ในใบอนุญาตประกอบกิจการแต่ละประเภทซึ่งให้ควบคุม

ข้อ ๑๙  ผู้รับใบอนุญาตให้ประกอบกิจการค้า
ซึ่งให้ควบคุมตามเทศบัญญัตินี้ ไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไขในข้อ ๑๕
หรือเงื่อนไขโดยเฉพาะที่ระบุไว้ในใบอนุญาตนั้น
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควร
ครั้งละไม่เกิน ๑๕ วัน
(๑) ผู้รับใบอนุญาตถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป
และมีเหตุที่จะถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒)
ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำผิดตามเทศบัญญัตินี้
(๓)
ไม่ปฏิบัติตามหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามเงื่อนไขของเทศบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขโดยเฉพาะที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับอนุญาตและปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้น
ก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรง
หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมหรือการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๒๐  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นเรียกเก็บค่าธรรมเนียม
การออกใบอนุญาตให้ประกอบกิจการค้า ซึ่งให้ควบคุมโดยอัตราท้ายเทศบัญญัตินี้
ใบอนุญาตฉบับหนึ่ง
ให้ใช้สำหรับกิจการค้าประเภทเดียวและสถานที่แห่งเดียว
ถ้าประกอบกิจการค้าซึ่งให้ควบคุมหลายประเภทในขณะและสถานที่เดียวกัน
ให้เก็บค่าธรรมเนียมในประเภทมีอัตราสูงเต็มอัตราแต่ประเภทเดียว ประเภทอื่นให้เรียกเก็บเพียงกึ่งอัตรา

ข้อ ๒๑  บรรดาใบอนุญาตการค้าซึ่งเป็นน่ารังเกียจ
หรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพที่ได้ออกก่อนวันใช้บังคับนี้
ให้คงใช้ต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาตนั้น

ข้อ ๒๒  ผู้ใดฝ่าฝืนเทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาจงในข้อ
๖ มีความผิดตามมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๒๓  ผู้ใดฝ่าฝืนเทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาจงในข้อ
๑๔ และข้อ ๑๕ มีความผิดตามมาตรา ๘๓ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๒๔  ผู้ใดฝ่าฝืนเทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาจงในข้อ
๑๖ มีความผิดตามมาตรา ๗๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๒๕  ผู้ใดฝ่าฝืนเทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาจงในข้อ
๑๗ มีความผิดตามมาตรา ๗๖ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ (ปรับไม่เกิน ๒,๐๐๐
บาท)

ข้อ ๒๖  ผู้ใดฝ่าฝืนเทศบัญญัติเทศบาลตำบลตาจงในข้อ
๑๘ มีความผิดตามมาตรา ๘๔ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ จำคุกไม่เกิน ๖
เดือน หรือปรับไม่เกิน ๑๐,๐๐๐ บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
และปรับอีกไม่เกินวันละ ๕,๐๐๐ บาท (ห้าพันบาทถ้วน)
ตลอดเวลาที่ฝ่าฝืน

ข้อ ๒๗  ให้นายกเทศมนตรีตำบลตาจงมีหน้าที่รักษาการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้และให้มีอำนาจออกกฎ
ระเบียบ คำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามเทศบัญญัตินี้

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๘
อุดม
 แซ่ตัง
นายกเทศมนตรีตำบลตาจง

[เอกสารแนบท้าย]

๑.  คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(แบบ กอ.๑)
๒.  ใบรับแจ้งประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(แบบ กอ.๒)
๓.  คำขอต่ออายุใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(แบบ กอ.๓)
๔.  คำร้องขออนุญาตต่าง
ๆ (แบบ กอ.๔)
๕.  บัญชีแนบท้ายเทศบัญญัติ
เทศบาลตำบลตาจง เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ  ๒๕๔๘

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๒
กรกฎาคม ๒๕๕๓

นันท์นภัสร์/ตรวจ
๑๒
กรกฎาคม ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๙๖ ง/หน้า ๒๒๓/๒๔ มิถุนายน ๒๕๕๓