ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร เรื่อง ควบคุมอาคาร พ.ศ. 2544

ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร

ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร
เรื่อง  ควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๔๔
----------
                        โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขปรับปรุงข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร
ว่าด้วยการควบ
คุมอาคาร
                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ และมาตรา ๑๐
แห่งพระราชบัญญัติควบคุม
อาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ 
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล

ซึ่งมาตรา ๒๙
ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ ของรัฐ
ธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
และมาตรา ๙๗
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๒๘ 
กรุงเทพมหานครโดยความเห็นชอบของสภากรุงเทพมหานครจึงตราข้อบัญญัติขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้
                        ข้อ ๑ 
ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร เรื่อง ควบคุมอาคาร 
พ.ศ. ๒๕๔๔"
                        ข้อ ๒ 
ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป
                        ข้อ ๓ 
ให้ยกเลิก
                                    (๑) 
ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร เรื่อง ควบคุมการก่อสร้างอาคาร พ.ศ. 
๒๕๒๒
                                    (๒) 
ข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร เรื่อง อาคารจอดรถยนต์ พ.ศ. 
๒๕๒๑
                        บรรดาเทศบัญญัติ ข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ระเบียบ
ประกาศหรือคำสั่งอื่นใดในส่วน
ที่ได้บัญญัติไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้
หรือซึ่งขัดแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน
                        ข้อ ๔ 
ให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครรักษาการตามข้อบัญญัตินี้ และมีอำนาจ
ออกข้อบังคับ ระเบียบ ประกาศหรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

                                                                  หมวด ๑
                                                              วิเคราะห์ศัพท์

-----------                                

                        ข้อ ๕ 
ในข้อบัญญัตินี้
                                    (๑) 
"กรวด"  หมายความว่า
ก้อนหินที่เกิดตามธรรมชาติขนาดโตเกิน 
๓ มิลลิเมตร
                                    (๒) 
"ก่อสร้าง" 
หมายความว่า สร้างอาคารขึ้นใหม่ทั้งหมด ไม่ว่าจะ
เป็นการสร้างขึ้นแทนของเดิมหรือไม่
                                    (๓) 
"การระบายน้ำทิ้ง" 
หมายความว่า การปล่อยน้ำทิ้งลงสู่หรือไหล
ไปสู่แหล่งรองรับน้ำทิ้งหรือแหล่งระบายน้ำ
                                    (๔) 
"เขตทาง" 
หมายความว่า ความกว้างรวมของทางระหว่างแนวที่
ดินทั้งสองด้าน ซึ่งรวมความกว้างของผิวจราจร
ทางเท้า ที่ว่างสำหรับปลูกต้นไม้ คูน้ำ และอื่นๆ 
เข้าด้วย
                                    (๕) 
"คลังสินค้า" 
หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของ
อาคารที่ใช้เป็นที่สำหรับเก็บสินค้าหรือสิ่งของ
เพื่อประโยชน์ทางการค้าหรืออุตสาหกรรมหรือเพื่อ
ประโยชน์ในการประกอบกิจการเก็บขนถ่ายสินค้า
ทั้งนี้ ไม่รวมถึงอาคารเก็บของ
                                    (๖) 
"ความกว้างของบันได" 
หมายความว่า ระยะที่วัดตามความยาว
ของลูกนอนบันได
                                    (๗) 
"ความสูงของอาคาร" 
หมายความว่า ส่วนสูงของอาคารวัดตาม
แนวดิ่งจากระดับถนนขึ้นไปถึงส่วนของอาคารที่สูงที่สุด
                                    (๘)  "คอนกรีต"  หมายความว่า
วัสดุที่ประกอบขึ้นด้วยส่วนผสมของ
ปูนซีเมนต์ มวลผสมละเอียด
เช่น ทราย เป็นต้น มวลผสมหยาบ เช่น หิน หรือกรวด เป็นต้น และ
น้ำ ทั้งนี้
ให้หมายความรวมถึง คอนกรีตกำลังปกติ คอนกรีตกำลังสูง และคอนกรีตกำลังสูงพิเศษ
                                    (๙) 
"คอนกรีตเสริมเหล็ก" 
หมายความว่า คอนกรีตที่มีเหล็กเสริมฝัง
ภายในให้ทำหน้าที่รับแรงได้มากขึ้น
                                    (๑๐) 
"คอนกรีตอัดแรง" 
หมายความว่า คอนกรีตที่มีเหล็กเสริมอัด
แรงฝังภายในที่ทำให้เกิดหน่วยแรงที่มีปริมาณพอจะลบล้างหน่วยแรงอันเกิดจากน้ำหนักบรรทุก
                                    (๑๑) 
"โครงสร้างหลัก" 
หมายความว่า ส่วนประกอบของอาคารที่เป็น
เสา คาน ตง
พื้นหรือโครงเหล็กที่มีช่วงพาดตั้งแต่ ๑๕ เมตร ขึ้นไป ซึ่งโดยสภาพถือได้ว่ามีความ
สำคัญต่อความมั่นคงของอาคารนั้น
                                    (๑๒) 
"จุดสุดเชิงลาด" 
หมายความว่า จุดเริ่มต้นหรือจุดสุดท้ายที่มี
ความเอียงลาดน้อยกว่า ๒ ใน
๑๐๐
                                    (๑๓)  "ช่วงบันได"  หมายความว่า
ระยะตั้งบันไดซึ่งมีขั้นต่อเนื่องกัน
โดยตลอด
                                    (๑๔) 
"ชั้นใต้ดิน" 
หมายความว่า พื้นของอาคารชั้นที่อยู่ต่ำกว่าระดับ
ดินมากกว่า ๑.๒๐ เมตร 
                                    (๑๕) 
"เชิงลาดสะพาน" 
หมายความว่า สะพานหรือทางสาธารณะ
เปลี่ยนระดับหรือทางเดินรถเฉพาะที่เชื่อมกับสะพานหรือทางเปลี่ยนระดับที่มีส่วนลาดชันตอน
หนึ่งตอนใดตั้งแต่ ๒ ใน ๑๐๐
ขึ้นไป
                                    (๑๖) 
"ซ่อมแซม" 
หมายความว่า ซ่อมหรือเปลี่ยนส่วนต่างๆ ของ
อาคารให้คงสภาพเดิม
                                    (๑๗) 
"ฐานราก" 
หมายความว่า ส่วนของอาคารที่ใช้ถ่ายน้ำหนัก
อาคารลงสู่ดิน
                                    (๑๘) 
"ดัดแปลง"  หมายความว่า
เปลี่ยนแปลงต่อเติม เพิ่ม ลด หรือ
ขยาย ซึ่งลักษณะ ขอบเขต แบบ
รูปทรง สัดส่วน น้ำหนัก เนื้อที่ของโครงสร้างของอาคารหรือส่วน
ต่างๆของอาคาร
ซึ่งได้ก่อสร้างไว้แล้วให้ผิดไปจากเดิม และมิใช่การซ่อมแซมหรือการดัดแปลงที่
กำหนดในกฎกระทรวง
                                    (๑๙) 
"ดาดฟ้า"  หมายความว่า
พื้นที่ส่วนบนสุดของอาคารที่ไม่มีหลัง
คาปกคลุม
และบุคคลขึ้นไปใช้สอย
                                    (๒๐) 
"ดิน"  หมายความว่า
วัสดุธรรมชาติที่ประกอบเป็นเปลือกโลก 
เช่น หิน กรวด ทราย
ดินเหนียว เป็นต้น
                                    (๒๑) 
"ตลาด"  หมายความว่า
อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคาร
ที่ใช้เป็นตลาดตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข
                                    (๒๒) 
"ตึกแถว" 
หมายความว่า อาคารที่ก่อสร้างติดต่อกันเป็นแถวตั้ง
แต่สองคูหาขึ้นไป
มีผนังร่วมแบ่งอาคารเป็นคูหา และประกอบด้วยวัสดุทนไป เป็นส่วนใหญ่
                                    (๒๓) 
"ถนนสาธารณะ" 
หมายความว่า ทางสาธารณะที่ยวดยานผ่าน
ได้
                                    (๒๔) 
"ทราย"  หมายความว่า
ก้อนหินเม็ดเล็กละเอียดที่มีขนาดโตไม่
เกิน ๓ มิลลิเมตร
                                    (๒๕) 
"ทาง"  หมายความว่า
ทางตามกฎหมายว่าด้วยการจราจรทาง
บกไม่ว่าในระดับพื้นดิน
ใต้ดิน หรือเหนือพื้นดิน แต่ไม่รวมถึงทางรถไป
                                    (๒๖) 
"ทางเข้าออกของรถ" 
หมายความว่า ทางที่ใช้สำหรับเข้าออก
หรือออกหรือเข้า
จากที่จอดรถถึงปากทางเข้าออกของรถ หรือปากทางออกของรถหรือปากทางเข้า
ของรถ
                                    (๒๗) 
"ทางน้ำสาธารณะ" 
หมายความว่า ทางน้ำที่ประชาชนมีสิทธิใช้
เป็นทางคมนาคมได้
                                    (๒๘) 
"ทางร่วมทางแยก" 
หมายความว่า บริเวณที่ทางที่อยู่ในระดับ
เดียวกันหรือต่างระดับกันตั้งแต่สองสายที่มีเขตทางกว้างตั้งแต่
๖ เมตรขึ้นไป และยาวต่อเนื่องไม่
น้อยกว่า ๒๐๐ เมตร
มาบรรจบหรือตัดกันที่บริเวณระดับเดียวกัน
                                    (๒๙) 
"ทางระบายน้ำสาธารณะ" 
หมายความว่า ช่องน้ำไหลตามทาง
สาธารณะและถนนสาธารณะ
ซึ่งกำหนดไว้ให้ระบายออกจากอาคารได้
                                    (๓๐)  "ทางส่วนบุคคล"  หมายความว่า ที่ดินของเอกชนซึ่งประชาชน
ใช้เป็นทางคมนาคมได้
และมีลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่าง ดังต่อไปนี้

(๑) 
เป็นทางคมนาคมที่มีความยาวไม่เกิน ๕๐๐ เมตร

(๒) 
เป็นทางคมนาคมที่เจ้าของกรรมสิทธิ์หวงห้ามกรรมสิทธิ์ไว้
ไม่ว่าจะโดยการปิดป้ายประกาศ
หรือการเรียกหรือรับค่าตอบแทนสำหรับการใช้เป็นทางคมนาคม 
หรือการทำสัญญากับผู้ใช้
แต่ไม่รวมถึงการทำสัญญายินยอมให้กรุงเทพมหานครเข้าปรับปรุงใช้
สอย
                                    (๓๑) 
"ทางสาธารณะ" 
หมายความว่า ที่ดินที่ประชาชนมีสิทธิใช้เป็น
ทางคมนาคมได้ ที่ไม่ใช่ทางส่วนบุคคล
                                    (๓๒) 
"ที่กลับรถ" 
หมายความว่า พื้นที่หรือสิ่งที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่
กลับรถเพื่อสะดวกในการจอดหรือเข้าออกของรถ
                                    (๓๓) 
"ที่จอดรถ" 
หมายความว่า พื้นที่หรือสิ่งที่สร้างขึ้นมาเพื่อใช้เป็น
ที่จอดรถสำหรับอาคารบางชนิดหรือบางประเภท
ทั้งนี้ให้หมายความรวมถึงพื้นที่หรือสิ่งที่สร้างขึ้น
เพื่อใช้เป็นที่จอดรถ
เพื่อให้เช่าจอดหรือเก็บฝากรถ
                                    (๓๔) 
"ที่พักมูลฝอย" 
หมายความว่า อุปกรณ์หรือสถานที่ที่ใช้สำหรับ
เก็บกักมูลฝอย
เพื่อรอการย้ายไปที่พักรวมมูลฝอย
                                    (๓๕) 
"ที่พักรวมมูลฝอย" 
หมายความว่า อุปกรณ์หรือสถานที่ที่ใช้
สำหรับเก็บกักมูลฝอย
เพื่อรอการขนย้ายไปกำจัด
                                    (๓๖) 
"ที่ว่าง" 
หมายความว่า พื้นที่อันปราศจากหลังคาหรือส่งก่อ
สร้างปกคลุม
ซึ่งพื้นที่ดังกล่าวอาจจะจัดให้เป็นบ่อน้ำ สระว่ายน้ำ บ่อพักน้ำเสีย
ที่พักรวมมูลฝอย
หรือที่จอดรถ
ที่อยู่ภายนอกอาคารก็ได้ และให้ความหมายรวมถึงพื้นที่ของสิ่งก่อสร้างหรืออาคาร
ที่สูงจากระดับพื้นดินไม่เกิน
๑.๒๐ เมตร และไม่มีหลังคาหรือสิ่งก่อสร้างปกคลุมเหนือระดับนั้น
                                    (๓๗) 
"ที่สาธารณะ" 
หมายความว่า ที่ซึ่งเปิดหรือยินยอมให้ประชาชน
เข้าไปหรือใช้เป็นทางสัญจรได้
ทั้งนี้ ไม่ว่าจะมีการเรียกเก็บค่าตอบแทนหรือไม่
                                    (๓๘) 
"แท่นกลับรถ" 
หมายความว่า อุปกรณ์หรือเครื่องจักรกลที่ใช้
สำหรับติดตั้งภายในอาคารหรือภายนอกอาคารเพื่อช่วยในการหมุนหรือกลับรถ
                                    (๓๙) 
"นายช่าง" 
หมายความว่า ข้าราชการกรุงเทพมหานครที่ผู้ว่าราช
การกรุงเทพมหานครแต่งตั้งให้เป็นนายช่าง
                                    (๔๐) 
"นายตรวจ" 
หมายความว่า ข้าราชการกรุงเทพมหานครที่ผู้ว่า
ราชการกรุงเทพมหานครแต่งตั้งให้เป็นนายตรวจ
                                    (๔๑) 
"น้ำทิ้ง" 
หมายความว่า น้ำจากอาคารที่ผ่านระบบบำบัดน้ำเสีย
แล้วจนมีคุณภาพตามเกณฑ์มาตรฐานที่กำหนด
หรือมีคุณภาพที่เหมาะสมจะระบายลงแหล่งรอง
รับน้ำทิ้งได้
                                    (๔๒) 
"น้ำเสีย" 
หมายความว่า ของเหลวที่ผ่านการใช้แล้วทุกชนิดทั้งที่
มีกากหรือไม่มีกาก
                                    (๔๓) 
"น้ำหนักบรรทุกคงที่" 
หมายความว่า น้ำหนักของส่วนต่างๆ 
ของอาคาร
ทั้งนี้ให้รวมถึงน้ำหนักของวัตถุต่างๆที่มิใช่โครงสร้างของอาคารแต่ก่อสร้างหรือติดตั้ง
อยู่บนส่วนต่างๆของอาคารตลอดไป
                                    (๔๔) 
"แนวถนน" 
หมายความว่า เขตถนนและทางเดินที่กำหนดไว้ให้
เป็นทางสาธารณะ
                                    (๔๕) 
"บ่อดักไขมัน" 
หมายความว่า ส่วนที่เปิดได้ของทางระบายน้ำที่
กำหนดไว้เพื่อดักไขมัน
                                    (๔๖) 
"บ้านแถว" 
หมายความว่า ห้องแถวหรือตึกแถวที่ใช้เป็นที่อยู่
อาศัย
ซึ่งมีที่ว่างด้านหน้าและด้านหลังระหว่างรั้วหรือแนวเขตที่ดินกับตัวอาคารแต่ละคูหา
                                    (๔๗) 
"บ้านแฝด" 
หมายความว่า อาคารที่ใช้เป็นที่อยู่อาศัยก่อสร้าง
ติดต่อกันสองบ้าน
มีผนังร่วมแบ่งอาคารเป็นบ้าน มีที่ว่างระหว่างรั้วหรือแนวเขตที่ดินกับอาคาร
ด้านหน้าด้านหลังและด้านข้างของแต่ละบ้าน
และมีทางเข้าออกของแต่ละบ้านแยกจากกันเป็นสัด
ส่วน
                                    (๔๘) 
"แบบแปลน" 
หมายความว่า แบบเพื่อประโยชน์ในการก่อสร้าง
ดัดแปลง รื้อถอน
เคลื่อนย้าย ใช้หรือเปลี่ยนการใช้อาคารโดยมีรูปแสดงรายละเอียดส่วนสำคัญ
ขนาดเครื่องหมายวัสดุและการใช้สอยต่างๆ
ของอาคารอย่างชัดเจนพอที่จะใช้ในการดำเนินการได้
                                    (๔๙) 
"ปั้นจั่น" 
หมายความว่า เครื่องยกที่ประกอบด้วยส่วนต่างๆ 
เช่น เสา และรอก เป็นต้น
ไม่ว่าจะมีคานยื่นหรือไม่มี สำหรับยกของหนัก
                                    (๕๐) 
"ปากทางเข้าออกของรถ" 
หมายความว่า ส่วนของทางสำหรับรถ
เข้าออกที่เชื่อมกับเขตทางสาธารณะ
                                    (๕๑) 
"ปากทางออกของรถ" 
หมายความว่า ส่วนของทางสำหรับรถ
ออกที่เชื่อมกับเขตทางสาธารณะ
                                    (๕๒) 
"ปากทางเข้าของรถ" 
หมายความว่า ส่วนของทางสำหรับรถเข้า
ที่เชื่อมกับเขตทางสาธารณะ
                                    (๕๓) 
"แปลน"  หมายความว่า
แบบแสดงลักษณะส่วนราบของอาคาร
                                    (๕๔) 
"ผนัง"  หมายความว่า
ส่วนก่อสร้างในด้านตั้งซึ่งกั้นด้านนอก
หรือระหว่างหน่วยของอาคารให้เป็นหลังหรือหน่วยแยกจากกัน
                                    (๕๕) 
"ผนังกันไฟ" 
หมายความว่า ผนังทึบที่ทำด้วยวัสดุทนไฟที่มีคุณ
สมบัติในการป้องกันไฟได้ดีไม่น้อยกว่าผนังก่อด้วยอิฐธรรมดา
ฉาบปูน ๒ ด้าน หนาไม่น้อยกว่า 
๑๘ เซนติเมตร 
ถ้าเป็นผนังคอนกรีตเสริมเหล็กต้องหนาไม่น้อยกว่า  ๑๒ เซนติเมตร และไม่มี
ช่องที่ให้ไฟหรือควันผ่านได้
                                    (๕๖) 
"ผู้ควบคุมงาน" 
หมายความว่า ผู้ซึ่งรับผิดชอบในการอำนวย
การหรือควบคุมดูแลการก่อสร้าง
ดัดแปลง รื้อถอน หรือเคลื่อนย้ายอาคาร
                                    (๕๗) 
"ผู้ดำเนินการ" 
หมายความว่า เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร
ซึ่งกระทำการก่อสร้าง
ดัดแปลง รื้อถอน หรือเคลื่อนย้ายอาคารด้วยตนเอง และหมายความรวมถึง
ผู้ซึ่งตกลงรับกระทำการดังล่าวไม่ว่าจะมีค่าตอบแทนหรือไม่ก็ตามและผู้รับจ้างช่วง
                                    (๕๘) 
"ผู้ออกแบบ" 
หมายความว่า ผู้รับผิดชอบในการคำนวณเขียน
แบบ และกำหนดรายการ
เพื่อใช้ในการก่อสร้าง ดัดแปลง รื้อถอน หรือเคลื่อนย้ายอาคาร
                                    (๕๙) 
"แผนผังบริเวณ" 
หมายความว่า แผนที่แสดงลักษณะที่ตั้งและ
ขอบเขตที่ดินและอาคารที่ก่อสร้าง
ดัดแปลง รื้อถอน เคลื่อนย้าย ใช้หรือเปลี่ยนการใช้ รวมทั้ง
แสดงลักษณะและขอบเขตของที่สาธารณะและอาคารในบริเวณที่ดินที่ติดต่อโดยสังเขปด้วย
                                    (๖๐) 
"ฝา"  หมายความว่า
ส่วนก่อสร้างในด้านตั้งซึ่งกั้นแบ่งพื้นที่ภาย
ในอาคารให้เป็นห้องๆ
                                    (๖๑) 
"พื้น"  หมายความว่า
พื้นของอาคารที่บุคคลเข้าอยู่หรือเข้าใช้
สอยได้ภายในขอบเขตของคานหรือตงที่รับพื้นหรือภายในพื้นนั้น
หรือภายในขอบเขตของผนัง
อาคารรวมทั้งเฉลียงหรือระเบียงด้วย
                                    (๖๒) 
"พื้นที่อาคาร" 
หมายความว่า พื้นที่ของพื้นของอาคารทุกชั้นที่
บุคคลเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้ภายในขอบเขตด้านนอกของคาน
หรือภายในพื้นนั้นหรือภายใน
ขอบเขตด้านนอกของผนังอาคาร
และหมายความรวมถึงเฉลียงหรือระเบียงด้วย
                                    (๖๓) 
"ภัตตาคาร" 
หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของ
อาคารที่ใช้เป็นที่ขายอาหารหรือเครื่องดื่ม
โดยมีพื้นที่ไว้บริการภายในหรือภายนอกอาคาร
                                    (๖๔) 
"มาตรา"  หมายความว่า
มาตราตามพระราชบัญญัติควบคุม
อาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
และพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม
                                    (๖๕) 
"มูลฝอย" 
หมายความว่า มูลฝอยตามกฎหมายว่าด้วยการ
สาธารณสุข
                                    (๖๖) 
"ระบบท่อยืน" 
หมายความว่า ท่อส่งน้ำและอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับ
การดับเพลิง
                                    (๖๗) 
"ระบบบำบัดน้ำเสีย" 
หมายความว่า กระบวนการทำหรือปรับ
ปรุงน้ำเสียให้มีคุณภาพเป็นน้ำทิ้ง
รวมทั้งการทำให้น้ำทิ้งพ้นไปจากอาคาร
                                    (๖๘) 
"ระบบประปา" 
หมายความว่า ระบบการจ่ายน้ำเพื่อใช้และดื่ม
                                    (๖๙) 
"รายการคำนวณ" 
หมายความว่า รายการแสดงวิธีการคำนวณ
กำลังของวัสดุ
การรับน้ำหนัก และกำลังต้านทานของส่วนต่างๆ ของอาคาร
                                    (๗๐) 
"รายการคำนวณประกอบ" 
หมายความว่า รายการแสดงวิธีการ
คำนวณทางด้านวิศวกรรมทุกสาขา
                                    (๗๑) 
"รายการประกอบแบบแปลน" 
หมายความว่า ข้อความชี้แจง
รายละเอียดเกี่ยวกับคุณภาพ
และชนิดของวัสดุตลอดจนวิธาการปฏิบัติ หรือวิธีการสำหรับการก่อ
สร้าง ดัดแปลง รื้อถอน
เคลื่อนย้าย ใช้หรือเปลี่ยนการใช้อาคาร เพื่อให้เป็นไปตามแบบแปลน
                                    (๗๒) 
"รื้นถอน" 
หมายความว่า รื้อส่วนอันเป็นโครงสร้างของอาคาร
ออกไป เช่น เสา คาน ตง
หรือส่วนอื่นของโครงสร้างตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
                                    (๗๓) 
"รูปด้าน"  หมายความว่า
แบบแสดงลักษณะส่วนตั้งภายนอก
ของอาคาร
                                    (๗๔) 
"รูปตัด" 
หมายความว่า แบบแสดงลักษณะส่วนตั้งภายในของ
อาคาร
                                    (๗๕) 
"แรงกระแทก" 
หมายความว่า แรงกระทำอันเนื่องมาจากวัตถุ
เคลื่อนมากระทบ
                                    (๗๖) 
"แรงลม" 
หมายความว่า แรงลมที่กระทำต่อโครงสร้าง
                                    (๗๗)  "โรงงาน"  หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของ
อาคารที่ใช้เป็นโรงงานตามกฎหมายว่าด้วยโรงงาน
                                    (๗๘) 
"โรงมหรสพ" 
หมายความว่า อาคารหรือส่วนใดของอาคารที่ใช้
เป็นสถานที่สำหรับฉายภาพยนตร์
แสดงละคร แสดงดนตรี หรือการแสดงรื่นเริงอื่นใด และมีวัตถุ
ประสงค์เพื่อเปิดให้สาธารณชนเข้าชมการแสดงนั้นเป็นปกติธุระโดยจะมีค่าตอบแทนหรือไม่ก็ตาม
                                    (๗๙) 
"โรงแรม" 
หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของ
อาคารที่ใช้เป็นโรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรม
                                    (๘๐) 
"ลิฟต์" 
หมายความว่า อุปกรณ์หรือเครื่องจักรกลที่ใช้สำหรับ
บรรทุกบุคคล หรือสิ่งของขึ้นลงระหว่างชั้นต่างๆของอาคาร
                                    (๘๑) 
"ลิฟต์ดับเพลิง" 
หมายความว่า ลิฟต์ที่พนักงานดับเพลิง
สามารถควบคุมการใช้ขณะเกิดเพลิงไหม้
                                    (๘๒) 
"ลิฟต์ยกรถ" 
หมายความว่า ลิฟต์ที่ใช้สำหรับยกรถเพื่อเคลื่อน
ย้ายไปสู่ชั้นต่างๆของอาคาร
                                    (๘๓) 
"ลูกตั้ง"  หมายความว่า
ระยะตั้งของขั้นบันไดแต่ละขั้น
                                    (๘๔) 
"ลูกนอน" 
หมายความว่า ระยะราบของขั้นบันไดแต่ละขั้น
                                    (๘๕) 
"วัสดุถาวร" 
หมายความว่า วัสดุซึ่งตามปกติไม่แปลงสภาพได้
ง่าย โดยน้ำ ไฟ
หรือดินฟ้าอากาศ
                                    (๘๖) 
"วัสดุทนไฟ" 
หมายความว่า วัสดุก่อสร้างที่ไม่เป็นเชื้อเพลิง
                                    (๘๗) 
"สถานบริการ" 
หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของ
อาคาร
ที่ใช้เป็นสถานบริการตามกฎหมายว่าด้วยสถานบริการ
                                    (๘๘) 
"สถาบันที่เชื่อถือได้" 
หมายความว่า ส่วนราชการ หรือนิติ
บุคคล ที่มีวัตถุประสงค์ในการให้คำปรึกษาแนะนำด้านวิศวกรรม
ซึ่งมีวิศวกรประเภทวุฒิวิศวกร
ตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพวิศวกรรมเป็นผู้ให้คำปรึกษาแนะนะและลงลายมือชื่อรับรองผลการ
ตรวจสอบงานวิศวกรรมควบคุม
                                    (๘๙) 
"ส่วนต่างๆของอาคาร" 
หมายความว่า ส่วนของอาคารที่จะต้อง
แสดงรายการคำนวณการรับน้ำหนักและกำลังต้านทาน
เช่น แผ่นพื้น คาน เสา และรากฐาน 
เป็นต้น
                                    (๙๐) 
"ส่วนลาด" 
หมายความว่า ส่วนระยะตั้งเทียบกับส่วนระยะยาว
ของฐานตามแนวราบ
                                    (๙๑) 
"สำนักงาน" 
หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของ
อาคารที่ใช้เป็นที่ทำการ
                                    (๙๒) 
"เสาเข็ม" 
หมายความว่า เสาที่ตอกลงดินหรือหล่ออยู่ในดิน
เพื่อรับน้ำหนักบรรทุกของอาคาร
ทั้งนี้ให้หมายความรวมถึงกำแพงคอนกรีตซึ่งมีรูปร่างต่างๆ ที่
หล่ออยู่ในดินเพื่อใช้รับน้ำหนักบรรทุกของอาคารด้วย
                                    (๙๓) 
"หน่วยแรง" 
หมายความว่า แรงหารด้วยพื้นที่หน้าตัดที่รับแรง
นั้น
                                    (๙๔) 
"หลังคา" 
หมายความว่า อาคารที่ก่อสร้างต่อเนื่องกันเป็นแถว
ตั้งแต่สองคูหาขึ้นไป
มีผนังร่วมแบ่งอาคารเป็นคูหา และประกอบด้วยวัสดุไม่ทนไฟเป็นส่วนใหญ่
                                    (๙๕) 
"ห้องแถว" 
หมายความว่า อาคารที่ก่อสร้างต่อเนื่องกันเป็นแถว
ตั้งแต่สองคูหาขึ้นไป
มีผนังร่วมแบ่งอาคารเป็นคูหา และประกอบด้วยวัสดุไม่ทนไฟเป็นส่วนใหญ่
                                    (๙๖) 
"ห้องโถง" 
หมายความว่า อาคารหรือส่วนของอาคารซึ่งจัดพื้นที่
ไว้เป็นสัดส่วน
โดยเฉพาะที่สามารถใช้เป็นที่ประชุม ชุมนุม จัดงานหรือแสดงกิจกรรมต่างๆได้ ทั้ง
นี้ไม่รวมพื้นที่ที่เป็นทางเดินร่วมในอาคาร
เช่น โถงหน้าลิฟต์ โถงพักคอยบริเวณหน้าโต๊ะลง
ทะเบียน โถงรับแขก เป็นต้น
                                    (๙๗) 
"เหล็กโครงสร้างรูปพรรณ" 
หมายความว่า เหล็กที่ผลิตออกมา
มีหน้าตัดเป็นรูปลักษณะต่างๆใช้ในงานโครงสร้าง
                                    (๙๘) 
"เหล็กเสริม" 
หมายความว่า เหล็กที่ใช้ฝังในเนื้อคอนกรีตเพื่อ
เสริมกำลังขึ้น
                                    (๙๙) 
"แหล่งรองรับน้ำทิ้ง" 
หมายความว่า ท่อระบายน้ำสาธารณะ คู 
คลอง แม่น้ำ ทะเล
และแหล่งน้ำสาธารณะ
                                    (๑๐๐) 
"อาคารเก็บของ" 
หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใด
ของอาคารที่ใช้เป็นที่สำหรับเก็บสินค้าหรือสิ่งของ
เพื่อประโยชน์ของเจ้าของอาคารซึ่งมีปริมาตรที่
ใช้เก็บของไม่เกิน ๒,๐๐๐ ลูกบาศก์เมตร ทั้งนี้ การวัดความสูงเพื่อคำนวณปริมาตร ให้วัดจากพื้น
ชั้นนั้นถึงยอดผนังสูงสุด
                                    (๑๐๑) 
"อาคารขนาดใหญ่" 
หมายความว่า อาคารที่ก่อสร้างขึ้นเพื่อใช้
ที่อาคารหรือส่วนใดของอาคารเป็นที่อยู่อาศัยหรือประกอบกิจการประเภทเดียวหรือหลายประเภท

โดยมีพื้นที่อาคาร
รวมกันทุกชั้นในหลังคาเดียวกันเกิน ๒,๐๐๐ ตารางเมตร หรืออาคารที่มีความ
สูงตั้งแต่ ๑๕ เมตรขึ้นไป
และมีพื้นที่อาคารรวมกันทุกชั้นในหลังคาเดียวกันเกิน ๑,๐๐๐
ตาราง
เมตร
การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงพื้นดาดฟ้า
สำหรับอาคารทรง
จั่วหรือปั้นหยาให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงยอดผนังของชั้นสูงสุด
                                    (๑๐๒) 
"อาคารขนาดใหญ่พิเศษ" 
หมายความว่า อาคารที่ก่อสร้างขึ้น
เพื่อใช้พื้นที่อาคารหรือส่วนใดของอาคารเป็นที่อยู่อาศัย
หรือประกอบกิจการประเภทเดียวหรือ
หลายประเภทโดยมีพื้นที่อาคารรวมกันทุกชั้นในหลังคาเดียวกันตั้งแต่
๑๐,๐๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป
                                    (๑๐๓) 
"อาคารจอดรถ" 
หมายความว่า อาคารหรือส่วนของอาคารที่
ใช้สำหรับจอดรถ ตั้งแต่ ๑๐
คันขึ้นไป หรือมีพื้นที่จอดรถ ทางวิ่ง และที่กลับรถในอาคาร ตั้งแต่ 
๓๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป
                                    (๑๐๔) 
"อาคารจอดรถซึ่งติดตั้งระบบเคลื่อนย้ายรถด้วยเครื่องจักรกล"
หมายความว่า
สิ่งก่อสร้างหรือโครงหรือเครื่องจักรกลที่สร้างขึ้น
หรือติดตั้งขึ้นเพื่อใช้เป็นที่จอดรถ
หรือเก็บรถโดยระบบเครื่องกลในการนำรถไปจอดหรือเก็บ
ทั้งนี้ให้รวมถึงแท่นหรือพื้นโครงสร้าง
ที่ทำขึ้นเพื่อใช้เป็นที่จอดรถคันเดียวหรือหลายคันและไม่ว่าแท่นหรือพื้นหรือโครงสร้างดังกล่าวจะ
ติดตั้งอยู่กับที่หรือสามารถเคลื่อนย้ายไปอยู่ในตำแหน่งต่างๆได้หรือไม่ก็ตาม
และให้รวมถึงแท่น
กลับรถด้วย
โดยจะติดตั้งอยู่ภายในอาคารจอดรถ หรือต่อเชื่อมกับอาคารจอดรถ หรือตั้งเป็น
อิสระอยู่นอกอาคารก็ได้
                                    (๑๐๕) 
"อาคารชุด" 
หมายความว่า อาคารชุดตามกฎหมายว่าด้วย
อาคารชุด
                                    (๑๐๖) 
"อาคารพาณิชย์" 
หมายความว่า อาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์ใน
การพาณิชยกรรม
หรือบริการธุรกิจ หรืออุตสาหกรรม ที่ใช้เครื่องจักรที่มีกำลังการผลิตเทียบไม่
เกิน ๕ แรงม้า
                                    (๑๐๗) 
"อาคารพิเศษ" 
หมายความว่า อาคารที่ต้องการมาตรฐาน
ความมั่นคงแข็งแรงและความปลอดภัยเป็นพิเศษ
เช่น อาคารดังต่อไปนี้
                                    ก.  โรงมหรสพ
อัฒจันทร์ หอประชุม หอสมุด หอศิลป์ พิพิธภัณฑสถาน
แห่งชาติ หรือศาสนสถาน
                                    ข.  อู่เรือ
คานเรือ หรือท่าจอดเรือ สำหรับเรือขนาดใหญ่เกิน ๑๐๐ ตัน
กรอส
                                    ค. 
อาคารหรือสิ่งที่สร้างขึ้นสูงเกิน ๑๕ เมตร หรือสะพานหรืออาคาร
หรือโครงหลังคาช่วงหนึ่งเกิน
๑๐ เมตร หรือมีลักษณะโครงสร้างที่อาจก่อให้เกิดภยันตรายต่อสา
ธารณชนได้
                                    ง. 
อาคารที่เก็บวัสดุไวไฟ วัสดุระเบิด หรือวัสดุกระจายพิษหรือรังสีตาม
กฎหมายว่าด้วยการนั้น
                                    (๑๐๘) 
"อาคารสรรพสินค้า" 
หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วน
ใดของอาคารที่มีพื้นที่สำหรับแสดงหรือขายสินค้าต่างๆ
และมีพื้นที่ตั้งแต่ ๓๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป 
โดยมีการแบ่งส่วนของอาคารตามประเภทของสินค้าหรือตามเจ้าของพื้นที่
ไม่ว่าการแบ่งส่วนนั้น
จะทำในลักษณะของการกั้นเป็นห้องหรือไม่ก็ตาม  โดยให้หมายความรวมถึงอาคารแสดงสินค้า
ด้วย
                                    (๑๐๙) 
"อาคารสาธารณะ" 
หมายความว่า อาคารที่ใช้เพื่อประโยชน์
ในการชุมนุมได้โดยทั่วไปเพื่อกิจกรรมทางราชการ
การเมือง การศึกษา การสังคม การศาสนา การ
นันทนาการ
หรือการพาณิชยกรรม เช่น โรงมหรสพ หอประชุม โรงแรม โรงพยาบาล สถานศึกษา 
หอสมุด สนามกีฬากลางแจ้ง
สถานกีฬาในร่ม ตลาด ห้างสรรพสินค้า ศูนย์การค้า สถานบริการ 
ท่าอากาศยาน อุโมงค์ สะพาน
อาคารจอดรถ สถานีรถ ท่าจอดเรือ โป๊ะจอดเรือ สุสาน
 ฌาปนสถาน ศาสนสถาน เป็นต้น
                                    (๑๑๐) 
"อาคารสูง" 
หมายความว่า อาคารที่บุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้า
ใช้สอยได้ที่มีความสูงตั้งแต่
๒๓ เมตรขึ้นไป การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อ
สร้างถึงพื้นดาดฟ้า
สำหรับอาคารทรงจั่วหรือปั้นหยา ให้วัดจากระดับพื้นดินที่ก่อสร้างถึงยอดผนัง
ของชั้นสูงสุด
                                    (๑๑๑) 
"อาคารแสดงสินค้า" 
หมายความว่า อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วน
ใดของอาคารที่จัดแสดงหรือขายหรือส่งเสริมการขายสินค้า
และให้หมายรวมถึงอาคารที่สร้างชั่ว
คราวเพื่อจัดกิจกรรมดังกล่าวด้วย
                                    (๑๑๒) 
"อาคารอยู่อาศัย" 
หมายความว่า อาคารซึ่งโดยปกติบุคคลใช้
อยู่อาศัยได้ทั้งกลางวันและกลางคืน
ไม่ว่าจะเป็นการอยู่อาศัยอย่างถาวรหรือชั่วคราว
                                    (๑๑๓) 
"อาคารอยู่อาศัยรวม" 
หมายความว่า อาคารหรือส่วนใดส่วน
หนึ่งของอาคารที่ใช้เป็นที่อยู่อาศัยสำหรับหลายครอบครัว
โดยแบ่งออกเป็นหน่วยแยกจากัน
สำหรับแต่ละครอบครัว
มีห้องน้ำ ห้องส้วม ทางเดิน ทางเข้าออก และทางขึ้นลงหรือลิฟต์แยกจาก
กันหรือร่วมกัน
ทั้งนี้ให้หมายความรวมถึงหอพักด้วย
                                    (๑๑๔) 
"อิฐธรรมดา" 
หมายความว่า ดินที่ทำขึ้นเป็นแท่งทึบและได้
เผาให้สุก

                                                               หมวด ๒
                        หลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขเกี่ยวกับการอนุญาต
การดำเนินการแจ้ง
                                                    การออกใบรับรองและใบแทน

----------                                   

                        ข้อ ๖ 
ผู้ใดจะก่อสร้าง ดัดแปลง รื้อถอน เคลื่อนย้ายอาคาร ใช้หรือเปลี่ยนการใช้
อาคาร
ดัดแปลงหรือใช้ที่จอดรถ ที่กลับรถ และทางเข้าออกของรถเพื่อการอื่นๆ ขอต่ออายุใบ
อนุญาต ขอรับใบแทนใบอนุญาต
ขอรับใบแทนใบรับรอง หรือการโอนใบอนุญาต ให้ยื่นคำขอ
หรือโดยการแจ้งต่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
ตามความในหมวดนี้
                        ผู้ยื่นคำขอหรือผู้แจ้ง
ต้องเป็นเจ้าของอาคารหรือเป็นตัวแทนซึ่งได้รับมอบหมาย
อำนาจโดยชอบด้วยกฎหมายจากเจ้าของอาคา
                        ข้อ ๗ 
เจ้าของอาคารผู้ใดประสงค์จะขอรับใบอนุญาต
                                    (๑)  ก่อสร้าง
ดัดแปลง หรือรื้อถอน ให้ยื่นคำขออนุญาตตามแบบที่
กำหนดในกฎกระทรวง
พร้อมด้วยเอกสารตามที่ระบุไว้ในแบบดังกล่าว
                                    (๒) 
เคลื่อนย้ายอาคาร ให้ยื่นคำขออนุญาตตามแบบที่กำหนดในกฎ
กระทรวง
พร้อมด้วยเอกสารตามที่ระบุในแบบดังกล่าว
                        ผู้ขอรับใบอนุญาตต้องแนบเอกสารเกี่ยวกับแผนผังบริเวณแบบแปลน
รายการ
ประกอบแบบแปลน
ตามที่ระบุไว้ในแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง จำนวน ๕ ชุด พร้อมกับคำขอ 
สำหรับการขออนุญาตก่อสร้าง
ดัดแปลง หรือเคลื่อนย้ายอาคารที่เป็นอาคารประเภทควบคุมการ
ใช้ตามกฎหมาย
ว่าด้วยการควบคุมอาคาร ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครจะประกาศกำหนดให้ผู้
ขอรับใบอนุญาตต้องแนบเอกสารดังกล่าวมากว่า
๕ ชุดก็ได้แต่ไม่เกิน ๗ ชุด
                        การขออนุญาตก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเคลื่อนย้ายอาคารสาธารณะ
อาคารพิเศษ 
หรืออาคารที่ก่อสร้างด้วยวัตถุถาวรและวัตถุทนไฟเป็นส่วนใหญ่
ต้องแนบรายการคำนวณและราย
การคำนวณประกอบ จำนวน ๑
ชุดพร้อมกับคำขอตาม (๑) หรือ (๒) ด้วย
                        ข้อ ๘ 
เจ้าของอาคารผู้ใดประสงค์จะก่อสร้าง ดัดแปลง รื้อถอน หรือเคลื่อนย้าย
อาคาร
โดยไม่ยื่นคำขอรับใบอนุญาต ให้ดำเนินการแจ้งต่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร ดังต่อไป
นี้
                                    (๑) 
แจ้งให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครทราบ ตามแบบที่ผู้ว่าราชการ
กรุงเทพมหานครกำหนด พร้อมทั้งแจ้งข้อมูลและยื่นเอกสารดังต่อไปนี้ด้วย
                                    ก. 
ชื่อของผู้รับผิดชอบงานออกแบบอาคาร ซึ่งจะต้องเป็นผู้ได้รับใบ
อนุญาตให้เป็นผู้ประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุมประเภทวุฒิสถาปนิกตามกฎหมายว่าด้วย
วิชาชีพสถาปัตยกรรม
                                    ข. 
ชื่อของผู้รับผิดชอบงานออกแบบและคำนวณอาคาร ซึ่งจะต้องเป็นผู้
ได้รับใบอนุญาตให้เป็นผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมประเภทวุฒิวิศวกร
ตามกฎหมายว่า
ด้วยวิชาชีพวิศวกรรม
                                    ค. 
ชื่อของผู้ควบคุมงาน ซึ่งจะต้องเป็นผู้ได้รับใบอนุญาตให้เป็นผู้
ประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุมตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพสถาปัตยกรรมและเป็นผู้ได้รับ
ใบอนุญาตให้เป็นผู้ประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุมตามกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพวิศวกรรม
                                    ง. 
สำเนาใบอนุญาตของบุคคลตาม ก.ข. และ ค.
                                    จ. 
หนังสือรับรองของบุคคลตาม ก. ข. และ ค. ว่าตนเป็นผู้ออกแบบ
อาคาร
เป็นผู้ออกแบบและคำนวณอาคาร หรือจะเป็นผู้ควบคุมงานแล้วแต่กรณี ตามแบบที่ผู้ว่า
ราชการกรุงเทพมหานครกำหนด
พร้อมทั้งรับรองว่าการก่อสร้าง ดัดแปลง รื้อถอน หรือเคลื่อน
ย้ายอาคารนั้นถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร
กฎกระทรวง และข้อ
บัญญัติกรุงเทพมหานครที่ออกตามความในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร
                                    ฉ. 
แผนผังบริเวณ แบบแปลน รายการประกอบแบบแปลนรายการ
คำนวณและรายการคำนวณประกอบของอาคารที่จะก่อสร้าง
ดัดแปลง รื้อถอน หรือเคลื่อนย้าย ซึ่ง
มีคำรับรองของบุคคลตาม ก.
และ ข. ว่าตนเป็นผู้ออกแบบอาคารและเป็นผู้ออกแบบและคำนวณ
อาคารนั้น
                                    ช. 
วันเริ่มต้นและวันสิ้นสุดการดำเนินการดังกล่าว
                                    (๒) 
ถ้าผู้แจ้งได้ดำเนินการตามที่ระบุไว้ใน (๑) ครบถ้วน พร้อมชำระ
ค่าธรรมเนียมการตรวจแบบแปลนก่อสร้าง
หรือดัดแปลงอาคารแล้ว ให้ผู้ว่าราชการ
กรุงเทพมหานครออกใบรับแจ้งตามแบบที่ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครกำหนดเพื่อเป็นหลักฐาน
การแจ้งให้แก่ผู้นั้นภายในวันที่ได้รับแจ้งและให้ผู้แจ้งเริ่มต้นดำเนินการก่อสร้าง
ดัดแปลง รื้อถอน 
หรือเคลื่อนย้ายอาคารตามที่ได้แจ้งไว้ได้ตั้งแต่วันที่ได้รับใบแจ้ง
                        ข้อ ๙ 
การขอทำการเจาะกดหรือตอกเสาเข็มเพื่อทำการทดสอบ ที่จะใช้ในการ
ก่อสร้างอาคาร
ให้ดำเนินการได้เมื่อได้แจ้งให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครทราบโดยมีเอกสาร
ประกอบ ดังนี้
                                    (๑) 
ผังบริเวณแสดงสถานที่ที่จะทดสอบเสาเข็ม จำนวน ๒ ชุด
                                    (๒) 
ผังแสดงตำแหน่งที่จะทดสอบเสาเข็ม จำนวน ๒ ชุด
                                    (๓) 
หนังสือรับรองของวิศวกรผู้ควบคุมงานการทดสอบ
                        ข้อ ๑๐ 
แผนผังบริเวณ แบบแปลน รายการประกอบแบบแปลน รายการคำนวณ
และรายการคำนวณประกอบต้องเป็นภาษาไทย
ยกเว้นเฉพาะตัวเลขและสัญลักษณ์ ต้องเป็นสิ่ง
พิมพ์สำเนาภาพถ่ายหรือเขียนด้วยหมึก
หรือวิธีการอื่นใดตามประกาศกรุงเทพมหานครและต้อง
เป็นไปตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขดังต่อไปนี้
                                    (๑)  มาตราส่วน
ขนาด ระยะ น้ำหนัก และหน่วยคำนวณต่างๆ ให้ใช้
มาตราเมตริก
                                    (๒) 
แผนผังบริเวณให้ใช้มาตราส่วนไม่เล็กกว่า ๑ ต่อ ๕๐๐ แสดง
ลักษณะที่ตั้งและขอบเขตของที่ดินและอาคารที่ขออนุญาตก่อสร้าง
ดัดแปลง รื้อถอน เคลื่อนย้าย 
เปลี่ยนการใช้
ดัดแปลงหรือใช้ที่จอดรถ ที่กลับรถ และทางเข้าออกของรถเพื่อการอื่น และพื้นที่
หรือสิ่งที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่จอดรถ
ที่กลับรถ และทางเข้าออกของรถแทนของเดิม พร้อมราย
ละเอียดดังนี้
                                    ก. 
แสดงขอบนอกของอาคารที่มีอยู่แล้ว (ถ้ามี)
                                    ข. 
ระยะห่างของขอบนอกของอาคารที่ขออนุญาตถึงขอบเขตของที่ดิน
ทุกด้าน
                                    ค. 
ระยะห่างระหว่างอาคารต่างๆ ที่มีอยู่และอาคารที่ขออนุญาตใน
ขอบเขตของที่ดิน
                                    ง. 
ลักษณะและขอบเขตของที่สาธารณะและอาคารในบริเวณที่ดินที่ติด
ต่อโดยสังเขปพร้อมด้วยเครื่องหมายทิศ
                                    จ. 
ในกรณีที่ไม่มีทางน้ำสาธารณะสำหรับการขออนุญาต ก่อสร้าง ดัด
แปลง หรือเคลื่อนย้ายอาคาร
ให้แสดงทางระบายน้ำออกจากอาคารไปสู่ทางระบายน้ำสาธารณะ 
หรือวิธีการระบายน้ำ
ด้วยวิธีอื่น พร้อมทั้งแสดงเครื่องหมายชี้ทิศทางน้ำไหลและส่วนลาด
                                    ฉ. 
แสดงระดับของพื้นชั้นล่างของอาคาร และความสัมพันธ์กับระดับ
ทางหรือถนนสาธารณะที่ใกล้ที่สุดและระดับพื้นดิน
                                    ช. 
แผนผังบริเวณสำหรับการเคลื่อนย้ายอาคาร ให้แสดงแผนผังบริเวณ
ของอาคารที่มีอยู่เดิม
และให้แสดงแผนผังบริเวณที่จะทำการเคลื่อนย้ายอาคารไปอยู่ในที่ใหม่ให้
ชัดเจน
                                    แผนผังบริเวณอาคารตามมาตรา ๔ เว้นแต่ตึก บ้าน เรือน โรง
ร้าน แพ 
คลังสินค้า สำนักงานและสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่น
ซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้ ให้แสดงราย
ละเอียดตาม ก. ข. ค. ง. จ.
ฉ. หรือ  ช.
เท่าที่จะต้องมีลักษณะของอาคารนั้นๆ
                                    (๓)  แบบแปลน
ให้ใช้มาตราส่วนไม่เล็กกว่า ๑ ต่อ ๑๐๐ โดยต้องแสดง
รูปต่างๆ คือ
แปลนพื้นชั้นต่างๆ รูปด้าน (ไม่น้อยกว่าสองด้าน) รูปตัดทางขวาง รูปตัดทางยาว 
ผังคานรับพื้นชั้นต่างๆ
และผังฐานรากของอาคารที่ขออนุญาตก่อสร้าง ดัดแปลง รื้อถอน เคลื่อน
ย้าย เปลี่ยนการใช้
หรือดัดแปลง  หรือใช้ที่จอดรถ
ที่กลับรถ และทางเข้าออกของรถเพื่อการอื่น 
พร้อมด้วยรายละเอียดดังนี้
                                    ก.  แบบแปลนต้องมีรูปรายละเอียดส่วนสำคัญ
ขนาด เครื่องหมาย วัสดุ 
และการใช้สอยต่างๆของอาคารอย่างชัดเจนเพียงพอที่จะพิจารณาตามกฎกระทรวง
ข้อบัญญัติ
กรุงเทพมหานคร
หรือประกาศของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ซึ่งออกตามความใน
กฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร
                                    ข.  แบบแปลนสำหรับการก่อสร้างอาคาร
ให้แสดงส่วนต่างๆของอาคาร
ที่จะก่อสร้างให้ชัดเจน
                                    ค. 
แบบแปลนสำหรับการดัดแปลงอาคาร ให้แสดงส่วนที่มีอยู่เดิมและ
ส่วนที่ดัดแปลงให้ชัดเจน
                                    ง. 
แบบแปลนสำหรับการรื้อถอนอาคาร ให้แสดงขั้นตอน วิธีการ ตลอด
จนความปลอดภัยในการรื้อถอนอาคาร
                                    จ. 
แบบแปลนสำหรับการเคลื่อนย้ายอาคาร ให้แสดงขั้นตอน วิธีการ 
ความมั่นคง แข็งแรง
ตลอดจนความปลอดภัยในการเคลื่อนย้ายอาคาร
                                    สำหรับอาคารที่มีรูปตัดทางขวาง
หรือรูปตัดทางยาวของอาคารที่มีความ
กว้าง ความยาว
หรือความสูงเกิน ๗๐ เมตร แบบแปลนจะใช้มาตราส่วนเล็กกว่า ๑ ต่อ ๑๐๐ ก็ได้ 
แต่ต้องไม่เล็กกว่า ๑ ต่อ
๒๕๐
                                    ฉ. 
แบบแปลนสำหรับการเปลี่ยนการใช้อาคาร ให้แสดงส่วนที่ใช้อยู่เดิม
และส่วนที่จะเปลี่ยนการใช้ใหม่ให้ชัดเจน
                                    ช. 
แบบแปลนสำหรับการดัดแปลงหรือใช้ที่จอดรถ ที่กลับรถและทาง
เข้าออกของรถเพื่อการอื่น
ให้แสดงส่วนที่มีอยู่เดิมและส่วนที่จะทำการก่อสร้างใหม่แทนของเดิม
ให้ชัดเจน
สำหรับการก่อสร้างสิ่งที่สร้างขึ้นเป็นอาคารเพื่อใช้เป็นที่จอดรถ ที่กลับรถ
และทางเข้า
ออกของรถแทนของเดิม
ต้องแสดงส่วนต่างๆของอาคารที่จะก่อสร้างให้ชัดเจน
                                    แบบแปลนสำหรับอาคารตามมาตรา ๔ เว้นแต่ตึก บ้าน เรือน โรง
ร้าน 
แพ คลังสินค้า
สำนักงานและสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซี่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
ให้แสดง
รายละเอียดตาม ก. ข. ค. ง.
จ. ฉ. และ ช. เท่าที่จะต้องมีตามลักษณะของอาคารนั้นๆ
                                    (๔) 
รายการประกอบแบบแปลน 
ให้แสดงรายละเอียดเกี่ยวกับคุณ
ภาพและชนิดของวัสดุ
ตลอดจนวิธีปฏิบัติหรือวิธีการสำหรับการก่อสร้าง ดัดแปลง รื้นถอน 
เคลื่อนย้าย
เปลี่ยนการใช้อาคาร หรือดัดแปลงหรือใช้ที่จอดรถ ที่กลับรถ และทางเข้าออกของรถ
เพื่อการอื่น
                                    (๕) 
รายการคำนวณ ให้แสดงวิธีการตามหลักวิศวกรรมศาสตร์โดย
คำนวณกำลังของวัสดุการรับน้ำหนัก  และกำลังต้านทางของส่วนต่างๆของอาคาร
                                    (๖) 
รายการคำนวณ ให้แสดงวิธีการตามหลักวิศวกรรมศาสตร์สาขา
ต่างๆโดยคำนวณเกี่ยวกับอุปกรณ์และระบบนั้นๆของอาคาร
                        ข้อ ๑๑ 
ผู้รับผิดชอบงานออกแบบหรือผู้รับผิดชอบงานออกแบบและคำนวณ
ต้องลงลายมือชื่อพร้อมกับเขียนชื่อด้วยตัวบรรจงในแผนผังบริเวณ
แบบแปลน รายการประกอบ
แบบแปลน
รายการคำนวณและรายการคำนวณประกอบทุกแผ่นและให้ระบุสำนักงานหรือที่อยู่  
พร้อมกับคุณวุฒิของผู้รับผิดชอบดังกล่าวไว้ในแผนผังบริเวณ
แบบแปลน รายการประกอบแบบ
แปลน
รายการคำนวณและรายการคำนวณประกอบแต่ละชุดด้วย  หรืออาจจะใช้สิ่งพิมพ์  สำเนา
ภาพถายที่ผู้รับผิดชอบงานออกแบบหรือผู้รับผิดชอบออกแบบและคำนวณที่มีลายชื่อพร้อมกับ
เขียนชื่อด้วยตัวบรรจงและระบุรายละเอียดดังกล่าวแทนก็ได้
                        ในกรณีที่ผู้รับผิดชอบงานออกแบบ  หรือผู้รับผิดชอบงานออกแบบและคำนวณ
เป็นผู้ได้รับใบอนุญาตให้เป็นผู้ประกอบวิชาชีพสถาปัตยกรรมควบคุมหรือวิศวกรรมควบคุมตาม
กฎหมายว่าด้วยวิชาชีพสถาปัตยกรรมหรือกฎหมายว่าด้วยวิชาชีพวิศวกรรม
ให้ระบุเลขทะเบียนใบ
อนุญาตไว้ด้วย
                        ข้อ ๑๒ 
เมื่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครได้รับคำขอตามข้อ ๗ ให้ตรวจ
พิจารณาแผนผังบริเวณแบบแปลน
รายการประกอบแบบแปลน รายการคำนวณและรายการ
คำนวณประกอบ (ถ้ามี)
เมื่อปรากฎว่าถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายว่าด้วยการควบคุม
อาคาร กฎกระทรวง
และข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร ซึ่งออกตามความในกฎหมายว่าด้วยการ
ควบคุมอาคารแล้ว
ให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครออกใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดในกฎ
กระทรวง
                        ในกรณีที่มีการขออนุญาตเคลื่อนย้ายอาคารไปยังท้องที่ซึ่งอยู่ในเขตอำนาจของ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นอื่น
เมื่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครได้ตรวจพิจารณาตามวรรคหนึ่งและเห็น
ว่าถูกต้อง 
ให้ออกใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวงและส่งใบอนุญาตและสำเนาคู่
ฉบับเอกสารที่ได้ผ่านการตรวจและประทับตราไว้เป็นจำนวน
๔ ชุด พร้อมด้วยรายการคำนวณ
และรายการคำนวณประกอบ ๑ ชุด
(ถ้ามี) ไปยังเจ้าพนักงานท้องถิ่นแห่งท้องที่ที่จะเคลื่อนย้าย
อาคารไปตั้งใหม่
                        กรณีที่ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครได้รับเอกสารการอนุญาตเคลื่อนย้ายอาคาร
และสำเนาคู่ฉบับ
เอกสารที่เกี่ยวข้องจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น ให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
ตรวจพิจารณาตามวรรคหนึ่ง
เมื่อเห็นว่าถูกต้องแล้ว ให้ออกใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดในกฎ
กระทรวง
                        ข้อ ๑๓ 
เมื่อผู้ได้รับใบอนุญาตให้ก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเคลื่อนย้ายอาคารที่เป็น
อาคารประเภทควบคุมการใช้
ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร หรือผู้แจ้งตามข้อ ๘ ได้ทำ
การก่อสร้าง ดัดแปลง
หรือเคลื่อนย้ายอาคารดังกล่าวเสร็จแล้วให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร
ยื่นหนังสือขอใบรับรองถึงผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครตามแบบที่ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
กำหนด  พร้อมเอกสารตามที่ระบุไว้ในแบบดังกล่าว
                        เมื่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครได้รับหนังสือตามวรรคหนึ่ง
และตรวจสอบแล้ว
เห็นว่า การก่อสร้าง
ดัดแปลง หรือเคลื่อนย้ายอาคารนั้น ถูกต้องตามที่ได้รับอนุญาตหรือที่ได้แจ้ง
ไว้
ให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครออกใบรับรองตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง
                        ข้อ ๑๔ 
ในกรณีที่เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร ซึ่งไม่เป็นอาคารประเภทควบ
คุมการใช้
ประสงค์จะใช้อาคารดังกล่าวเพื่อกิจการประเภทควบคุมการใช้ หรือเจ้าของหรือผู้ครอบ
ครองอาคาร
ซึ่งเป็นอาคารประเภทควบคุมการใช้ ประสงค์จะเปลี่ยนการใช้อาคารเป็นอาคาร
สำหรับอีกกิจการหนึ่ง
ให้เจ้าของอาคารยื่นคำขออนุญาตเปลี่ยนการใช้อาคารตามแบบที่กำหนดใน
กฎกระทรวง
ต่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร 
พร้อมด้วยเอกสารตามที่ระบุไว้ในแบบดังกล่าว
หรือแจ้งเป็นหนังสือให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครทราบ
ตามมาตรา ๓๙ ทวิ ตามแบบที่ผู้ว่า
ราชการกรุงเทพมหานครกำหนด
พร้อมด้วยเอกสารตามที่ระบุไว้ในแบบดังกล่าว
                        เมื่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครได้รับคำขอหรือหนังสือแจ้งตามความในวรรค
หนึ่งและตรวจสอบแล้วเห็นว่าถูกต้อง
ให้ออกใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวงหรือจะ
ออกใบรับแจ้งตามแบบที่ผู้ว่าราชการกรุงเทพกำหนด
แล้วแต่กรณี
                        ข้อ ๑๕ 
การขอใบรับรองเพื่อใช้อาคารประเภทควบคุมการใช้เป็นส่วนๆให้
ปฏิบัติดังต่อไปนี้
                        เจ้าของอาคารที่ประสงค์จะขอใช้อาคารเป็นส่วน
ก่อนอาคารนั้นจะเสร็จสมบูรณ์
จะต้องแจ้งความประสงค์เป็นหนังสือต่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
โดยเสนอแผนการใช้อาคาร
เป็นส่วนๆ
แนบมาพร้อมกับคำขออนุญาตหรือหนังสือแจ้งตามแบบที่ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหา
นครกำหนด
โดยจะต้องแสดงรายละเอียดส่วนที่ขอใช้ตามแผนที่เสนอให้ปรากฎชัดเจนในแบบ
แปลนและรายการประกอบแบบแปลนที่ยื่นขออนุญาตซึ่งถือเป็นรายละเอียดที่ต้องแสดงเพิ่มเติม
นอกเหนือจากรายละเอียดที่จำเป็นต้องแสดงตามวัตถุประสงค์ที่ยื่นขอตามแบบที่กำหนดในกฎ
กระทรวงหรือตามแบบที่ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครกำหนด  แล้วแต่กรณี โดยอาคารแต่ละส่วน
ที่ขอใช้จะต้องมีความสมบูรณ์ถูกต้องในตัวเองเกี่ยวกับระบบต่างๆ
ที่จะต้องจัดให้มีตามกฎหมาย 
เช่น ระบบป้องกันอัคคีภัย
ระบบไฟฟ้า ระบบประปา ระบบระบายน้ำ ระบบกำจัดขยะมูลฝอยและ
สิ่งปฏิกูล  ระบบสาธารณูปโภค ระบบบำบัดน้ำเสีย
ที่จอดรถที่กลับรถและทางเข้าออกของรถ 
เป็นต้น 
นอกจากนั้นจะต้องแสดงมาตรการเพื่อความปลอดภัยต่อผู้ใช้อาคารในแต่ละส่วนที่ขอ
เปิดใช้ด้วย
เมื่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครเห็นว่าถูกต้องจะออกใบอนุญาตให้กระทำการได้ตาม
ขอ
ตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง หรือตามที่ได้แจ้งไว้ตามมาตรา ๓๙ ทวิ
ตามแบบที่ผู้ว่าราช
การกรุงเทพมหานครกำหนด
                        อาคารที่ได้รับอนุญาตหรือแจ้งตามมาตรา ๓๙ ทวิ ไปก่อนแล้ว
หากเจ้าของ
อาคารมีความประสงค์จะใช้อาคารเป็นส่วนๆให้ยื่นคำขออนุญาตตามวรรคสอง
                        เมื่อทำการก่อสร้างอาคารเสร็จในแต่ละส่วน
ให้ผู้ได้รับอนุญาตหรือผู้แจ้งยื่นคำ
ขอรับใบรับรองต่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
ตามแบบที่ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครกำหนด
                        เมื่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครตรวจสอบแล้วเห็นว่าถูกต้องจะออกใบรับรอง
อาคารในส่วนนั้น
ตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง
                        ข้อ ๑๖  
ในกรณีที่เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารที่ต้องมีพื้นที่หรือสิ่งที่สร้างขึ้น
เพื่อใช้เป็นที่จอดรถ
ที่กลับรถ และทางเข้าออกของรถตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร 
ประสงค์จะดัดแปลงหรือใช้ที่จอดรถ
ที่กลับรถ และทางเข้าออกของรถนั้นเพื่อการอื่นและก่อสร้าง
พื้นที่หรือสิ่งที่สร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นที่จอดรถ
ที่กลับรถและทางเข้าออกของรถแทนของเดิมตาม
กฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองยื่นคำขออนุญาตตามแบบที่กำหนด
ในกฎกระทรวงต่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
พร้อมด้วยเอกสารตามที่ระบุไว้ในแบบดังกล่าว
                        ให้นำความในข้อ ๗ 
วรรคสองและวรรคสาม มาใช้บังคับกับการอนุญาตตาม
วรรคหนึ่งในส่วนที่เกี่ยวกับเอกสารที่ต้องแนบพร้อมคำขอเกี่ยวกับแผนผังบริเวณแบบแปลน
ราย
การประกอบแบบแปลน
รายการคำนวณหรือรายการคำนวณประกอบโดยอนุโลม
                        เมื่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครได้รับคำขอตามวรรคหนึ่งแล้วให้ดำเนินการ
ตามข้อ ๑๒ วรรคหนึ่ง
และเมื่อเห็นว่าถูกต้อง 
ให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครออกใบอนุญาต
ตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง
                        ข้อ ๑๗ 
ให้กำหนดระยะเวลาอายุใบอนุญาตก่อสร้าง ดัดแปลงอาคาร หรือใบรับ
แจ้งตามมาตรา ๓๙ ทวิ
ตามขนาดของพื้นที่อาคารส่วนที่จะทำการก่อสร้างหรือดัดแปลง ดังนี้
                                    (๑) 
อาคารที่มีพื้นที่รวมกันน้อยกว่า ๑๐,๐๐๐ ตารางเมตร กำหนดอายุ
ใบอนุญาตไม่เกิน ๑ ปี
                                    (๒) 
อาคารที่มีพื้นที่รวมกันตั้งแต่ ๑๐,๐๐๐ ตารางเมตร ขึ้นไป แต่ไม่
เกิน ๕๐,๐๐๐ ตารางเมตร กำหนดอายุใบอนุญาตไม่เกิน ๒ ปี
                                    (๓) 
อาคารที่มีพื้นที่รวมกันมากกว่า ๕๐,๐๐๐ ตารางเมตร กำหนดอายุ
ใบอนุญาตไม่เกิน ๓ ปี
                        ในกรณีก่อสร้าง ดัดแปลงอาคารไม่เสร็จตามกำหนด
อนุญาตให้ต่ออายุได้ตาม
หลักเกณฑ์ในข้อ ๑๘
                        ข้อ ๑๘ 
ผู้ใดประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตหรือใบรับแจ้งตามมาตรา ๓๙ ทวิ 
ให้ยื่นคำขอต่ออายุตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง
ก่อนใบอนุญาตหรือใบรับแจ้งสิ้นอายุ โดย
หลักเกณฑ์และเงื่อนไขในการต่ออายุให้เป็นไปตามที่กรุงเทพมหานครกำหนด
                        ข้อ ๑๙ 
ในกรณีที่ใบอนุญาตหรือใบรับรองสูญหาย ถูกทำลายหรือชำรุดในสาระ
สำคัญ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตหรือใบรับรองยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตหรือใบแทนใบรับรอง
ตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง
ต่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครพร้อมด้วยเอกสารตามที่ระบุ
ไว้ในแบบดังกล่าว ภายใน ๑๕
วัน นับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย ถูกทำลายหรือชำรุด
                        เมื่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครได้รับคำขอตามวรรคหนึ่ง
ให้พิจารณาคำขอดัง
กล่าวหากเห็นว่าถูกต้อง
ให้ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครออกใบแทนใบอนุญาตหรือใบแทนใบรับ
รองให้แก่ผู้ยื่นคำขอ
                        ใบแทนใบอนุญาตหรือใบรับรองแล้วแต่กรณี
ให้ประทับตราสีแดงคำว่า "ใบ
แทน"  กำกับไว้ด้วย และให้มีวัน เดือน ปี ที่ออกใบแทน
พร้อมทั้งลงลายมือชื่อผู้ว่าราชการ
กรุงเทพมหานคร
                        กรณีใบรับแจ้งตามมาตรา ๓๙ ทวิ
ให้ดำเนินการตามหลักเกณฑ์ข้างต้น
                        ข้อ ๒๐ 
ผู้ได้รับใบอนุญาตที่ประสงค์จะโอนใบอนุญาตก่อสร้าง ดัดแปลง รื้น
ถอน เคลื่อนย้าย
หรือเปลี่ยนการใช้อาคาร หรือใบรับแจ้งตามมาตรา ๓๙ ทวิ ให้แก่บุคคลอื่น ให้
ยื่นคำขออนุญาตตามแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง
พร้อมด้วยเอกสารต่อผู้ว่าราชการ
กรุงเทพมหานคร ดังต่อไปนี้
                                    (๑) 
ใบอนุญาตหรือใบรับแจ้ง ที่ยังมิได้ทำการก่อสร้าง ดัดแปลง รื้อ
ถอน เคลื่อนย้าย
หรือเปลี่ยนการใช้อาคาร ให้แนบหลักฐานตามที่ระบุไว้ในแบบที่กำหนดในกฎ
กระทรวงเท่านั้น
                                    (๒) 
ใบอนุญาตหรือใบรับแจ้ง 
ที่อยู่ระหว่างดำเนินการ ผู้ขออนุญาตจะ
ต้องแนบหลักฐานตามที่กำหนดในแบบที่กำหนดในกฎกระทรวง
และหลักฐานการโอนทรัพย์สิน
ในส่วนที่ได้ดำเนินการไปแล้วตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง  และในกรณีที่อาคารที่อยู่ระหว่างดำเนิน
การ
มีส่วนผิดไปจากแผนผังบริเวณ แบบแปลน และรายการประกอบแบบแปลนที่ได้รับอนุญาต 
หรือใบรับแจ้ง
ตลอดจนวิธีการหรือเงื่อนไขที่ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครกำหนดไว้ในใบอนุญาติ
หรือใบรับแจ้ง
ผู้รับโอนจะต้องทำหนังสือรับรองว่าตกลงยินยอมรับผิดชอบในการแก้ไขอาคารใน
ส่วนที่ดำเนินการผิด
ให้เป็นไปตามแบบและเงื่อนไขในใบอนุญาตหรือใบรับแจ้งต่อไป
                        เมื่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครพิจารณาแล้วเห็นว่าถูกต้อง
ให้ผู้ว่าราชการ
กรุงเทพมหานครออกหนังสือแจ้งการอนุญาตให้โอนใบอนุญาตหรือใบรับแจ้ง
ให้แก่ผู้ขอโอน โดย
ให้ประทับตราสีแดงคำว่า "โอนแล้ว"  พร้อมระบุชื่อผู้รับโอน และวัน เดือน ปี
ที่อนุญาตให้โอน
กำกับไว้
                        ข้อ ๒๑ ให้ใช้แบบคำขออนุญาต
ใบอนุญาตหรือใบแทนตามที่กำหนดในกฎ
กระทรวง
ที่ออกตามความในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร
                        สำหรับหนังสือแจ้งและแบบใบรับแจ้งให้ใช้ตามแบบที่ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหา
นครกำหนด

                                                                หมวด
๓

ลักษณะต่างๆของอาคาร

------------        

                        ข้อ ๒๒ 
อาคารที่มิได้ก่อสร้างด้วยวัสดุถาวรหรือวัสดุทนไฟเป็นส่วนใหญ่ ครัว
ต้องอยู่นอกอาคารเป็นส่วนสัดต่างหาก
ถ้าจะรวมครัวไว้ในอาคารด้วยก็ได้แต่ต้องมีพื้นและผนังที่
ทำด้วยวัสดุถาวรที่เป็นวัสดุทนไฟ
ส่วนฝาและเพดานนั้นหากไม่ได้ทำด้วยวัสดุถาวรที่เป็นวัสดุทน
ไฟ ก็ให้บุด้วยวัสดุทนไฟ
                        ข้อ  ๒๓ 
อาคารที่มิได้ก่อสร้างด้วยวัสดุถาวรหรือวัสดุทนไฟเป็นส่วนใหญ่ให้ก่อ
สร้างได้ไม่เกิน ๒ ชั้น
                        ข้อ ๒๔ 
โครงสร้างหลัก บันได และผนังของอาคารที่สูงตั้งแต่ ๓ ชั้นขึ้นไป โรง
มหรสพ หอประชุม โรงงาน
โรงแรม โรงพยาบาล หอสมุด ห้างสรรพสินค้า ตลาด อาคารขนาด
ใหญ่
สถานบริการตามกฎหมายว่าด้วยสถานบริการ ท่าอากาศยานหรืออุโมงค์ ต้องทำด้วยวัสดุ
ถาวรที่เป็นวัสดุทนไฟ
                        ข้อ ๒๕ 
เตาไฟสำหรับการพาณิชย์หรือการอุตสาหกรรม ต้องมีผนังเตาทำด้วย
วัสดุทนไฟ
และต้องตั้งอยู่ในอาคารที่มีพื้น ผนัง โครงหลังคา วัสดุมุงหลังคา เพดานและส่วน
ประกอบเพดาน (ถ้ามี)
เป็นวัสดุทนไฟ ควันไฟที่เกิดขึ้นต้องมีการกำจัดฝุ่นละออง กลิ่นหรือก๊าซ
พิษ
ก่อนระบายออกสู่บรรยากาศ
                        ข้อ ๒๖ 
บ้านแฝดต้องมีบันได ผนังและโครงสร้างหลัก ประกอบด้วยวัสดุถาวร 
หรือวัสดุทนไฟเป็นส่วนใหญ่
                        ข้อ ๒๗ 
หอพักอยู่อาศัยให้มีขนาดห้องกว้างไม่น้อยกว่า ๓ เมตร และมีพื้นที่ไม่
น้อยกว่า ๑๒ ตารางเมตร
บันได ผนังและโครงสร้างหลักประกอบด้วยวัสดุถาวร หรือวัสดุทนไฟ
เป็นส่วนใหญ่
                        ข้อ ๒๘ 
ห้องแถว ตึกแถว หรือบ้านแถวที่สร้างติดต่อกัน ให้มีผนังกันไฟ ทุก
ระยะไม่เกินห้าคูหา
ผนังกันไฟต้องสร้างต่อเนื่องจากระดับพื้นชั้นต่ำสุดจนถึงระดับพื้นดาดฟ้า 
กรณีที่เป็นหลังคา
ให้มีผนังกันไฟสูงเหนือหลังคาไม่น้อยกว่า ๓๐ เซนติเมตร ตามความลาดของ
หลังคา
                        ข้อ ๒๙ 
วัสดุมุงหลังคาให้ทำด้วยวัสดุทนไฟ เว้นแต่อาคารซึ่งตั้งอยู่ห่างอาคารอื่น 
หรือทางสาธารณะเกิน ๒๐ เมตร
จะใช้วัสดุไม่ทนไฟก็ได้
                        ข้อ ๓๐ ห้องลิฟต์และพื้นที่ว่างหน้าลิฟต์
ต้องกว้างไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เมตร และ
ต้องทำด้วยวัสดุทนไฟ
                        ข้อ ๓๑ 
บ้านแถวต้องมีรั้วด้านหน้า ด้านหลังและเส้นแบ่งระหว่างบ้านแถวแต่ละ
หน่วย
                        ข้อ ๓๒ 
อาคารที่อยู่ในบังคับของกฎหมายว่าด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับ
คนพิการ
จะต้องจัดสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับคนพิการในเรื่องทางเข้าสู่อาคาร ทางลาด ประตู 
บันได ลิฟต์ ห้องน้ำ -
ห้องส้วม และสถานที่จอดรถ โดยให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น
                        ข้อ ๓๓ 
สะพานสำหรับรถยนต์ ต้องมีทางวิ่งกว้างไม่น้อยกว่า ๓.๕๐ เมตร และ
ทางเท้าสองข้างกว้างข้างลุไม่น้อยกว่า
๐.๕๐ เมตร โดยมีส่วนลาดชันไม่เกิน ๑๐ ใน ๑๐๐ และมี
ราวสะพานที่มั่นคงแข็งแรงยาวตลอดตัวสะพานสองข้างด้วย
                        ข้อ ๓๔ 
ป้ายหรือสิ่งที่สร้างขึ้นสำหรับติดหรือตั้งป้ายที่อาคารให้ถือเป็นส่วนหนึ่ง
ของอาคารและต้องไม่บังช่องระบายอากาศ
หน้าต่าง ประตู หรือทางหนีไฟ
                        ข้อ ๓๕ 
ป้ายที่ติดผนังอาคารที่อยู่ริมทางสาธารณะ ให้ยื่นได้โดยต้องไม่ล้ำที่
สาธารณะ
ส่วนต่ำสุดของป้ายต้องไม่น้อยกว่า ๓.๒๕ เมตร จากระดับทางเท้าและสูงไม่เกินความ
สูงของอาคาร
                        ข้อ ๓๖ 
ป้ายที่ติดตั้งอยู่บนพื้นดินโดยตรง ต้องมีความสูงไม่เกินระยะที่วัดจากจุด
ที่ติดตั้งป้ายไปจนถึงกึ่งกลางถนนสาธารณะ
และสูงไม่เกิน ๓๐ เมตร มีความยาวไม่เกิน ๓๒ เมตร 
และต้องห้างจากที่ดินต่างเจ้าของไม่น้อยกว่า
๔ เมตร
                        ข้อ ๓๗
สิ่งที่สร้างขึ้นสำหรับติดหรือตั้งป้ายให้ทำด้วยวัสดุทนไฟทั้งหมด

                                                                    หมวด
๔
                                                            บันไดและบันไดหนีไฟ

--------------                      

                        ข้อ ๓๘ 
บันไดของอาคารอยู่อาศัยถ้ามีต้องมีอย่างน้อยหนึ่งบันไดที่มีความกว้าง
ไม่น้อยกว่า ๙๐ เซนติเมตร
ช่วงหนึ่งสูงไม่เกิน ๓ เมตร ลูกตั้งสูงไม่เกิน ๒๐ เซนติเมตร ลูกนอน
เมื่อหักส่วนที่ขั้นบันไดเหลื่อมกันออกแล้วเหลือความกว้างน้อยกว่า
๒๒ เซนติเมตร และต้องมีพื้น
หน้าบันไดมีความกว้างและยาวไม่น้อยกว่าขอบกว้างของบันได
                        บันไดที่สูงเกิน ๓ เมตร ต้องมีชานพักบันไดทุกช่วง ๓ เมตร
หรือน้อยกว่านั้น
ชานพักบันไดต้องมีความกว้างและยาวไม่น้อยกว่าความกว้างของบันได
ระยะดิ่งขั้นบันไดหรือชาน
พักบันไดถึงส่วนต่ำสุดของอาคารที่อยู่เหนือขึ้นไปต้องสูงน้อยกว่า
๑.๙๐ เมตร
                        ข้อ ๓๙ 
โรงมหรสพ หอประชุม โรงงาน โรงแรม โรงพยาบาล หอสมุด สรรพสิน
ค้า ตลาด สถานบริการตามกฎหมายว่าด้วยสถานบริการ
ท่าอากาศยาน สถานีขนส่งมวลชน ที่ก่อ
สร้างหรือดัดแปลงเกิน ๑
ชั้น นอกจากมีบันไดตามปกติต้องมีทางหนีไฟโดยเฉพาะอย่างน้อยอีก
หนึ่งทาง
และต้องมีทางเดินไปยังทางหนีไฟนั้นได้โดยไม่มีสิ่งกีดขวาง
                        อาคารสาธารณะที่มีชั้นใต้ดินตั้งแต่ ๑ ชั้นขึ้นไป
นอกจากมีบันไดตามปกติแล้ว
ต้องมีทางหนีไฟโดยเฉพาะอย่างน้อยหนึ่งทางด้วย
                        ข้อ ๔๐ 
อาคารที่มีชั้นใต้ดินตั้งแต่ ๒ ชั้นขึ้นไป นอกจากจะมีบันไดตามปกติแล้ว
ต้องมีทางหนีไฟโดยเฉพาะอย่างน้อยอีกหนึ่งทางด้วย
                        ข้อ ๔๑ 
บันไดหนีไฟต้องทำด้วยวัสดุทนไฟและถาวร มีความกว้างไม่น้อยกว่า 
เซนติเมตร และไม่เกิน ๑๕๐
เซนติเมตร ลูกตั้งสูงไม่เกิน ๒๐ เซนติเมตร และลูกนอนกว้างไม่
น้อยกว่า ๒๒ เซนติเมตร
ชานพักกว้างไม่น้อยกว่าความกว้างของบันได มีราวบันไดสูง ๙๐ 
เซนติเมตร
ห้ามสร้างบันไดหนีไฟเป็นแบบบันไดเวียน
                        พื้นหน้าบันไดหนีไฟต้องกว้างไม่น้อยกว่าความกว้างของบันได
และอีกด้านหนึ่ง
ไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เมตร
                        กรณีใช้ทางลาดหนีไฟแทนบันไดหนีไฟ
ความลาดชันของทางหนีไฟดังกล่าวต้อง
มีความลาดชันไม่เกินกว่าร้อยละ
๑๒
                        ข้อ ๔๒ 
บันไดหนีไฟภายในอาคารที่ไม่ใช่อาคารสูง ต้องมีความกว้างไม่น้อยกว่า 
๙๐ เซนติเมตร
มีผนังทึบก่อสร้างด้วยวัสดุทนไฟและถาวรกั้นโดยรอบเว้นแต่ส่วนที่เป็นช่องระบาย
อากาศและช่องประตูหนีไฟ
และแต่ละชั้นต้องมีช่องระบายอากาศที่เปิดสู่ภายนอกอาคารได้มีพื้นที่
รวมกันไม่น้อยกว่า ๑.๔๐
ตารางเมตร โดยต้องมีแสงสว่างให้เพียงพอทั้งกลางวันและกลางคืน
                        บันไดหนีไฟภายในอาคารตามวรรคหนึ่ง
ที่เป็นอาคารขนาดใหญ่พิเศษ ที่ไม่
สามารถเปิดช่องระบายอากาศได้ตามวรรคหนึ่ง
ต้องมีระบบอัดลมภายในช่องบันไดหนีไฟที่มี
ความดันลมขณะใช้งานไม่น้อยกว่า
๓๘.๖ ปาสกาลมาตร ที่ทำงานได้โดยอัตโนมัติเมื่อเกิดเพลิง
ไหม้
และบันไดหนีไฟที่ลงหรือขึ้นสู่พื้นของอาคารนั้นต้องอยู่ในตำแหน่งที่สามารถออกสู่ภายนอก
ได้โดยสะดวก
                        ข้อ ๔๓ 
ตึกแถวหรือบ้านแถวที่มีจำนวนชั้นไม่เกิน ๔ ชั้น หรือสูงไม่เกิน ๑๕ 
เมตร จากระดับถนน
บันไดหนีไฟจะอยู่ในแนวดิ่งก็ได้แต่ต้องมีชานพักบันไดทุกชั้น โดยมีความ
กว้างไม่น้อยกว่า ๖๐
เซนติเมตร ระยะห่างของขั้นบันไดแต่ละขั้นไม่มากกว่า ๔๐ เซนติเมตร และ
ติดตั้งในส่วนที่ว่างทางเดินด้านหลังอาคารได้
บันไดขั้นสุดท้ายอยู่สูงจากระดับพื้นดินไม่เกิน ๓.๕๐ 
เมตร
                        ข้อ ๔๔ 
ตำแหน่งที่ตั้งบันไดหนีไฟ ยกเว้นอาคารตามข้อ ๔๓ ต้องมีระยะห่าง
ระหว่างประตูห้องสุดท้ายด้านทางเดินที่เป็นทางตันไม่กิน
๑๐ เมตร
                        ระยะห่างระหว่างบันไดหนีไฟตามทางเดินต้องไม่เกิน ๖๐ เมตร
ต้องมีบันไดหนี
ไฟจากชั้นสูงสุดหรือดาดฟ้าสู่พื้นดินถ้าเป็นบันไดหนีไฟในอาคารและถึงพื้นชั้นสองถ้าเป็นบันได
หนีไฟภายนอกอาคาร
                        ข้อ ๔๕ 
ประตูของบันไดหนีไฟต้องทำด้วยวัสดุทนไฟมีความกว้างไม่น้อยกว่า  
เซนติเมตร สูงไม่น้อยกว่า
๑.๙๐ เมตร สามารถทนไฟได้ไม่น้อยกว่า ๑ ชั่วโมง เป็นบานเปิดชนิด
ผลักเข้าสู่บันไดเท่านั้น
ชั้นดาดฟ้า ชั้นล่างและชั้นที่ออกหนีไฟสู่ภายนอกอาคารให้เปิดออกจาก
ห้องหนีไฟพร้อมติดตั้งอุปกรณ์ที่บังคับให้บานประตูปิดได้เอง
ประตูหรือทางออกสู่บันไดหนีไฟ
ต้องไม่มีขั้นธรณีประตูหรือขอบกั้น
                        ข้อ ๔๖ 
ต้องมีป้ายเรืองแสงหรือเครื่องหมายไฟแสงสว่างด้วยไฟสำรองบอกทาง
ออกสู่บันไดหนีไฟ
ติดตั้งเป็นระยะตามทางเดินบริเวณหน้าทางออกบันไดหนีไฟ และทางออกจาก
บันไดหนีไฟ
สู่ภายนอกอาคารหรือชั้นที่มีทางรถไฟปลอดภัยต่อเนื่อง โดยป้ายดังกล่าวต้องแสดง
ข้อความทางหนีไฟ
เป็นอักษรมีขนาดสูงไม่น้อยกว่า ๑๕ เซนติเมตร หรือเครื่องหมายที่มีแสงสว่าง
และแสดงว่าเป็นทางหนีไฟให้ชัดเจน

                                                                หมวด
๕ 
                                                    แนวอาคารและระยะต่างๆ
                                                              -----------                        

                        ข้อ ๔๗  บ้านแถวที่ไม่อยู่ริมทางสาธารณะต้องมีถนนด้านหน้าใช้ร่วมกันไม่น้อย
กว่า ๖ เมตร
                        ข้อ ๔๘ 
บ้านแถวที่มีด้านข้างใกล้เขตที่ดินของผู้อื่น ต้องมีที่ว่างระหว่างด้านข้าง
ของบ้านแถวกับเขตที่ดินของผู้อื่นนั้นกว้างไม่น้อยกว่า
๒ เมตร เว้นแต่บ้านแถวที่ก่อสร้างขึ้นทด
แทนอาคารเดิมโดยมีพื้นที่ไม่มากกว่าพื้นที่ของอาคารเดิมและมีความสูงไม่เกิน
๑๒ เมตร
                        ข้อ ๔๙ 
ความสูงของอาคารไม่ว่าจากจุดหนึ่งจุดใด ต้องไม่เกิน ๒ เท่าของระยะ
ราบ
วัดจากจุดนั้นไปตั้งฉากกับแนวถนนด้านตรงข้ามของถนนสาธารณะที่อยู่ใกล้อาคารนั้นที่สุด
                        กรณีอาคารตั้งอยู่ริมหรือห่างไม่เกิน ๑๐๐ เมตร
จากถนนสาธารณะที่กว้างไม่
น้อยกว่า ๘๐ เมตร
และมีทางเข้าออกจากอาคารสู่ทางสาธารณะนั้นกว้างไม่น้อยกว่า ๑๒ เมตร ให้
คิดความสูงของอาคารจากความกว้างของถนนสาธารณะที่กว้างที่สุดเป็นเกณฑ์
                        ข้อ ๕๐ 
อาคารที่ก่อสร้างหรือดัดแปลงใกล้ถนนสาธารณะที่มีความกว้างน้อยกว่า 
๖ เมตร
ให้ร่นแนวอาคารห่างจากกึ่งกลางถนนสาธารณะอย่างน้อย ๓ เมตร มิให้มีส่วนของอาคาร
ล้ำเข้ามาในแนวร่นดังกล่าว
ยกเว้นรั้วหรือกำแพงกั้นแนวเขตที่สูงไม่เกิน ๒ เมตร
                        อาคารที่สูงเกิน ๒ ชั้นหรือเกิน ๘ เมตร อาคารขนาดใหญ่
ห้องแถว ตึกแถว 
อาคารพาณิชย์ โรงงาน
อาคารสาธารณะ คลังสินค้า ป้ายหรือสิ่งที่สร้างขึ้นสำหรับติดหรือตั้งป้าย 
ยกเว้นอาคารอยู่อาศัยสูงไม่เกิน
๓ ชั้นหรือไม่เกิน ๑๐ เมตร และพื้นที่ไม่กิน ๑,๐๐๐
ตารางเมตร 
ที่ก่อสร้างหรือดัดแปลงใกล้ถนนสาธารณะ
ต้องมีระยะร่นดังต่อไปนี้
                                    (๑)  ถ้าถนนสาธารณะนั้นมีความกว้างน้อยกว่า
๑๐ เมตรให้ร่นแนว
อาคารห่างจากกึ่งกลางถนนสาธารณะอย่างน้อย
๖ เมตร
                                    (๒) 
ถ้าถนนสาธารณะนั้นมีความกว้างตั้งแต่ ๑๐ เมตรขึ้นไปแต่ไม่เกิน 
๒๐ เมตร
ให้ร่นแนวอาคารห่างจากเขตถนนสาธารณะอย่างน้อย ๑ ใน ๑๐ ของความกว้างของ
ถนนสาธารณะ
                                    (๓)  ถ้าถนนสาธารณะนั้นมีความกว้างเกิน ๒๐
เมตรขึ้นไปให้ร่นแนว
อาคารห่างจากเขตถนนสาธารณะอย่างน้อย
๒ เมตร
                        ข้อ ๕๑ 
ที่ดินที่อยู่มุมถนนสาธารณะที่กว้างตั้งแต่ ๓ เมตรขึ้นไปแต่ไม่เกิน ๘ 
เมตร และมีมุมหักน้อยกว่า
๑๓๕ องศา รั้วหรือกำแพงกั้นเขตต้องปาดมุมมีระยะไม่น้อยกว่า ๔ 
เมตร
และทำมุมกับแนวถนนสาธารณะเป็นมุมเท่าๆกัน
                        ห้ามมิให้รั้ว กำแพง
หรือส่วนของอาคารยื่นล้ำเข้ามาในที่ดินส่วนที่ปาดมุด
                        ข้อ ๕๒ 
อาคารแต่ละหลังหรือหน่วยต้องมีที่ว่างตามที่กำหนด ดังต่อไปนี้
                                    (๑) 
อาคารอยู่อาศัย ต้องมีที่ว่างไม่น้อยกว่า ๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วน ของพื้น
ที่ที่ดิน
                                    (๒)  ห้องแถว
ตึกแถว อาคารพาณิชย์ โรงงาน อาคารสาธารณะและ
อาคารอื่น
ซึ่งไม่ได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัย ต้องมีที่ว่างไม่น้อยกว่า ๑๐ ใน ๑๐๐
ส่วนของพื้นที่ที่ดิน แต่
ถ้าอาคารนั้นใช้เป็นที่อยู่อาศัยด้วยต้องมีที่ว่างตาม
(๑)
                                    (๓) 
ห้องแถวหรือตึกแถว สูงไม่เกิน ๓ ชั้นและไม่อยู่ริมทางสาธารณะ 
ต้องมีที่ว่างด้านหน้าอาคารกว้างไม่น้อยกว่า
๖ เมตร ถ้าสูงเกิน ๓ ชั้นต้องมีที่ว่างกว้างไม่น้อยกว่า 
๑๒ เมตร
                                    ที่ว่างนี้อาจใช้ร่วมกับที่ว่างของห้องแถวหรือตึกแถวอื่นได้
                                    (๔) 
ห้องแถวหรือตึกแถว ต้องมีที่ว่างด้านหลังอาคารกว้างไม่น้อยกว่า 
๓ เมตร
เพื่อใช้ติดต่อถึงกันโดยไม่ให้มีส่วนใดของอาคารยื่นล้ำเข้าไปในพื้นที่ดังกล่าว
ในกรณีที่
อาคารหันหลังเข้าหากัน
จะต้องมีที่ว่างด้านหลังอาคารกว้างไม่น้อยกว่า ๖ เมตร
                                    (๕) 
ห้องแถวหรือตึกแถวที่มีด้านข้างใกล้เขตที่ดินของผู้อื่นต้องมีที่ว่าง
ระหว่างด้านข้างของห้องแถวหรือตึกแถวกับเขตที่ดินของผู้อื่น  กว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร เว้นแต่
ห้องแถวหรือตึกแถวที่ก่อสร้างขึ้นทดแทนอาคารเดิม
โดยมีพื้นที่ไม่มากกว่าพื้นที่ของอาคารเดิม
และมีความสูงไม่เกิน ๑๕
เมตร
                                    (๖) 
อาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม คลังสินค้า อาคารสาธารณะ 
อาคารสูงเกิน ๒
ชั้นหรือสูงเกิน ๘ เมตร ยกเว้นอาคารอยู่อาศัยสูงไม่เกิน ๓ ชั้น ที่ไม่อยู่ริมทาง
สาธารณะ
ให้มีที่ว่างด้านหน้าไม่น้อยกว่า ๖ เมตร
                                    อาคารตามวรรคหนึ่งถ้าสูงเกิน ๓ ชั้น
ให้มีทีว่างกว้างไม่น้อยกว่า ๑๒ 
เมตร
                                    ที่ว่างตามวรรคหนึ่งและวรรคสอง
ต้องมีพื้นที่ต่อเนื่องกันยาวไม่น้อยกว่า 
๑ ใน ๖
ของความยาวเส้นรอบรูปภายนอกอาคารโดยอาจรวมที่ว่างด้านข้างที่ต่อเชื่อมกับที่ว่าง
ด้านหน้าอาคารด้วยก็ได้
และที่ว่างนี้ต้องต่อเชื่อมกับถนนภายในกว้างไม่น้อยกว่า ๖ เมตรออกสู่
ทางสาธารณะได้ ถ้าหากเป็นถนนลอดใต้อาคารความสูงสุทธิของช่องลอดต้องไม่น้อยกว่า
๕ เมตร
                                    ที่ว่างนี้อาจใช้ร่วมกับที่ว่างของอาคารอื่นได้
                                    (๗) 
อาคารพาณิชย์ โรงงานอุตสาหกรรม และอาคารสาธารณะจะต้องมี
ที่ว่างโดยปราศจากสิ่งปกคลุมเป็นทางเดินหลังอาคารได้ถึงกัน
กว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร โดยให้
แสดงเขตดังกล่าวให้ปรากฏด้วย
                                    ที่ว่างตามวรรคหนึ่ง จะก่อสร้างอาคาร รั้ง กำแพง
หรือสิ่งก่อสร้างอื่นใด
หรือจัดให้เป็นบ่อน้ำ
สระว่ายน้ำ ที่พักมูลฝอยหรือที่พักรวมมูลฝอยหรือสิ่งของอื่นใดที่จะขัดขวาง
ทางเดินร่วมไม่ได้
                        ข้อ ๕๓ 
อาคารอยู่ริมทางสาธารณะที่ไม่ต้องมีที่ว่างตามข้อ ๕๒ (๓) และ ๕๒ 
(๖) ต้องมีลักษณะ ดังนี้
                        แนวอาคารด้านที่ประชิดติดริมทางสาธารณะ
ต้องมีความยาวมากกว่า ๑ ใน ๘ 
ส่วนของความยาวเส้นรอบรูปภายนอกของอาคาร
ทั้งนี้ แนวอาคารด้านที่ประชิดติดทาบสาธารณะ
ต้องห่างทางสาธารณะไม่เกิน
๒๐ เมตร
                        กรณี ห้องแถว ตึกแถว
ด้านหน้าอาคารทุกคูหาต้องประชิดติดริมทางสาธารณะ
และมีแนวอาคารห่างจากทางสาธารณะไม่เกิน
๒๐ เมตร
                        ข้อ ๕๔ 
อาคารด้านชิดที่ดินเอกชน ช่องเปิด ประตู หน้าต่าง ช่องระบายอากาศ 
หรือริมระเบียบสำหรับชั้น ๒
ลงมาหรือสูงไม่เกิน ๙ เมตร ต้องอยู่ห่างเขตที่ดินไม่น้อยกว่า ๒ 
เมตร และสำหรับชั้น ๓
ขึ้นไปหรือสูงเกิน ๙ เมตร ต้องห้างไม่น้อยกว่า ๓ เมตร
                        ข้อ ๕๕ 
อาคารที่มีความสูงไม่เกิน ๑๕ เมตร ต้องมีที่ว่างโดยรอบอาคารไม่น้อย
กว่า ๑ เมตร
ยกเว้นบ้านพักอาศัยที่มีพื้นที่ไม่เกิน ๓๐๐ ตารางเมตร
                        อาคารที่มีความสูงเกิน ๑๕ เมตร ต้องมีที่ว่างโดยรอบอาคารไม่น้อยกว่า
๒ เมตร
                        ที่ว่างตามวรรคหนึ่งและวรรคสองจะใช้ร่วมกับที่ว่างของอาคารอีกหลังหนึ่งไม่ได้

เว้นแต่ใช้ร่วมกับที่ว่างของอาคารสูง
หรืออาคารขนาดใหญ่พิเศษ
                        ข้อ ๕๖ 
บ้านพักอาศัยที่มีพื้นที่ไม่เกิน ๓๐๐ ตารางเมตร ให้ผนังด้านที่ไม่มีช่อง
เปิด
สามารถสร้างห่างเขตที่ดินได้น้อยกว่า ๑ เมตร ถ้าห่างเขตที่ดินน้อยกว่า ๕๐
เซนติเมตร ต้อง
ได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากเจ้าของที่ดินด้านนั้นด้วย
                        ข้อ ๕๗ 
ระหว่างแถวด้านข้างของห้องแถวหรือตึกแถวที่สร้างถึงสิบคูหาหรือมี
ความยาวรวมกันถึง ๔๐ เมตร
โดยวัดระหว่างจุดศูนย์กลางของเสาแรกถึงจุดศูนย์กลางของเสาสุด
ท้าย
ต้องมีที่ว่างระหว่างแถวด้านข้างของห้องแถวหรือตึกแถวนั้นกว้างไม่น้อยกว่า ๔ เมตร
เป็น
ช่องตลอดความลึกของห้องแถวหรือตึกแถวเพื่อเชื่อมกับที่ว่างหลังอาคาร
                        ห้องแถวหรือตึกแถวที่สร้างติดต่อกันไม่ถึงสิบคูหา หรือมีความยาวรวมกันไม่ถึง

๔๐ เมตร
โดยวัดระหว่างจุดศูนย์กลางของเสาแรกถึงจุดศูนย์กลางของเสาสุดท้าย แต่มีที่ว่าง
ระหว่างแถวด้านข้างของห้องแถวหรือตึกแถวนั้นกว้างน้อยกว่า
๔ เมตร ไม่ให้ถือว่าเป็นที่ว่าง
ระหว่างแถวด้านข้างของห้องแถวหรือตึกแถว
แต่ให้ถือเสมือนว่าห้องแถวหรือตึกแถวนั้นสร้างต่อ
เนื่องเป็นแถวเดียวกัน
                        ที่ว่างตามวรรคหนึ่งและวรรคสอง จะก่อสร้างอาคาร รั้ว กำแพง
หรือสิ่งก่อสร้าง
อื่นใดหรือจัดให้เป็นบ่อน้ำ
สระว่ายน้ำ ที่พักมูลฝอยหรือที่พักรวมมูลฝอยหรือสิ่งของอื่นใดที่จะขัด
ขวางทางเดินร่วมไม่ได้
                        ข้อ ๕๘  คลังสินค้าหรืออาคารเก็บสินค้าที่มีพื้นที่ของอาคารทุกชั้นรวมกันตั้งแต่

๑๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่เกิน
๕๐๐ ตารางเมตร ต้องมีที่ว่างห่างเขตที่ดินที่ใช้ก่อสร้างอาคารนั้น ไม่
น้อยกว่า ๖ เมตร อย่างน้อย
๒ ด้าน และยาวรวมกันไม่น้อยกว่าครึ่งหนึ่งของเส้นรอบรูปอาคาร 
ส่วนด้านอื่นต้องมีที่ว่างห่างแนวเขตที่ดินไม่น้อยกว่า
๓ เมตร ถ้าที่ว่างห่างเขตที่ดินที่ใช้ก่อสร้าง
อาคารน้อยกว่า ๕ เมตร
ต้องสร้างผนังอาคารเป็นผนังกันไฟ
                        คลังสินค้าหรืออาคารเก็บสินค้าที่มีพื้นที่ของอาคารทุกชั้นรวมกันเกิน
๕๐๐ ตา
รางเมตร
ต้องมีที่ว่างห่างแนวเขตที่ดินที่ใช้ก่อสร้างอาคารนั้นไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร
อย่างน้อย ๒ 
ด้าน
และยาวรวมกันไม่น้อยกว่าครึ่งหนึ่งของเส้นรอบรูปอาคารส่วนด้านอื่นต้องมีที่ว่างห่างจาก
แนวเขตที่ดินไม่น้อยกว่า ๕
เมตร
                        ข้อ ๕๙ 
โรงงานที่มีพื้นที่ที่ใช้ประกอบกิจการของอาคารทุกชั้นรวมกันตั้งแต่ ๑๐๐ 
ตารางเมตร แต่ไม่เกิน ๕๐๐
ตารางเมตร ต้องมีที่ว่างห่างแนวเขตที่ดินที่ใช้ก่อสร้างอาคารนั้น ไม่
น้อยกว่า ๓ เมตร จำนวน ๒
ด้าน โดยผนังอาคารทั้งสองด้านนี้ให้เป็นผนังทึบด้วยอิฐหรือ
คอนกรีต ยกเว้นประตูทนไฟ
ขนาดไม่เกิน ๑.๐๐ x ๒.๐๐ เมตร ทุกระยะไม่น้อยกว่า ๔๐ เมตร 
ส่วนด้านที่เหลือให้มีที่ว่างไม่น้อยกว่า
๖ เมตร
                        โรงงานที่มีพื้นที่ที่ใช้ประกอบกิจการของอาคารทุกชั้นรวมกันตั้งแต่
๕๐๐ ตาราง
เมตร แต่ไม่เกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตร ต้องมีที่ว่างห่างแนวเขตที่ดินที่ใช้ก่อสร้างอาคารนั้น ไม่น้อย
กว่า ๖ เมตร ทุกด้าน
                        โรงงานที่มีพื้นที่ที่ใช้ประกอบกิจการของอาคารทุกชั้นรวมกันเกิน
๑,๐๐๐ ตาราง
เมตร
ต้องมีที่ว่างจากแนวเขตที่ดินที่ใช้ก่อสร้างอาคารนั้นไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตรทุกด้าน

หมวด ๖
                                                แบบและจำนวนของห้องน้ำและห้องส้วม
                                                                  -------------               

                        ข้อ ๖๐ 
อาคารที่ซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่ หรือเข้าใช้สอยได้แต่ละหลังต้องมีห้องอาบ
น้ำและห้องส้วมไม่น้อยกว่าที่กำหนดไว้ในตาราง
ดังต่อไปนี้

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

                        ห้องส้วมและห้องอาบน้ำจะรวมเป็นห้องเดียวกันก็ได้
จำนวนห้องส้วมและห้อง
อาบน้ำตามที่กำหนดไว้ในตารางข้างต้นเป็นอัตราต่ำสุดที่จะต้องจัดให้มีถึงแม้อาคารนั้นจะมีพื้นที่
อาคารหรือจำนวนคนน้อยกว่าที่กำหนดไว้ก็ตาม
                        ถ้าอาคารมีพื้นที่หรือจำนวนมากกว่าที่กำหนดไว้จะต้องจัดให้มีจำนวนห้องส้วม
และห้องอาบน้ำเพิ่มขึ้นตามอัตราที่กำหนด
และจำนวนที่มากเกินนั้นถ้าต่ำกว่ากึ่งหนึ่งตามอัตราที่
กำหนดไว้ให้ปัดทิ้ง
ตั้งแต่กึ่งหนึ่งขึ้นไปให้คิดเต็ม
                        ชนิดหรือประเภทของอาคารที่มิได้กำหนดไว้ในตารางนี้  ให้พิจารณาเทียบเคียง
ลักษณะการใช้สอยของอาคารนั้น
โดยถืออัตราจำนวนห้องส้วม ห้องอาบน้ำและอ่างล้างมือในตา
รางข้างต้น เป็นหลัก
                        ข้อ ๖๑ 
ห้องส้วมและห้องอาบน้ำที่แยกกัน ต้องมีขนาดของพื้นที่ห้องแต่ละห้อง
ไม่น้อยกว่า ๐.๙ ตารางเมตร
และมีความกว้างไม่น้อยกว่า ๐.๙ เมตร ถ้าห้องส้วมและห้องอาบน้ำ
รวมอยู่ในห้องเดียวกันต้องมีพื้นที่ภายในไม่น้อยกว่า
๑.๕๐ ตารางเมตร
                        ห้องส้วมและห้องอาบน้ำ
ต้องมีช่องระบายอากาศไม่น้อยกว่าร้อยละ ๑๐ ของ
พื้นที่ห้อง
หรือมีพัดลมระบายอากาศได้เพียงพอ ระยะดิ่งระหว่างพื้นห้องถึงเพดานยอดฝา หรือ
ผนังตอนต่ำสุด ไม่น้อยกว่า
๒ เมตร
                        ข้อ ๖๒ 
ห้องส้วมต้องใช้โถส้วมชนิดเก็บกลิ่นและชำระสิ่งปฏิกูลด้วยน้ำ

หมวด ๗
                                    ระบบการจัดแสงสว่าง การระบายอากาศ การระบายน้ำ
                                                    และการจำกัดมูลฝอยและสิ่งปฏิกูล

-------------             

                        ข้อ ๖๓ 
แสงสว่างในส่วนต่างๆ ของอาคาร ต้องไม่น้อยกว่าความเข้มของแสง
สว่างตามที่กำหนดไว้ในตาราง
ดังต่อไปนี้

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

                        สถานที่อื่นๆ ที่มิได้ระบุไว้ในตารางนี้ให้ใช้ความเข้มของแสงสว่างของสถานที่ที่มี
ลักษณะใกล้เคียงกับความเข้มที่กำหนดไว้ในตาราง
                        ข้อ ๖๔ 
ระบบระบายอากาศในอาคาร จะจัดให้มีการระบายอากาศโดยวิธีธรรม
ชาติ หรือวิธีกลก็ได้
                        การระบายอากาศโดยวิธีกล
ให้ใช้กับห้องในอาคารลักษณะใดก็ได้โดยจัดให้มีกล
อุปกรณ์ ขับเคลื่อนอากาศ ซึ่งต้องทำงานตลอดเวลาระหว่างที่ใช้สอยห้องนั้นเพื่อให้เกิดการระบาย
อากาศ
ตามอัตราที่กำหนดไว้ในตาราง ดังต่อไปนี้

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

                        สำหรับห้องครัวและสถานที่จำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม
ถ้าได้จัดให้มีการ
ระบายอากาศครอบคลุมแหล่งที่เกิดของกลิ่น
ควัน หรือก๊าซที่ต้องการระบายในขนาดที่เหมาะสม
แล้ว
จะมีอัตราการระบายอากาศในส่วนอื่นของห้องครัวนั้นน้อยกว่าอัตราที่กำหนดไว้ในตารางก็
ได้ ทั้งนี้ต้องไม่น้อยกว่า
๑๒ เท่าของปริมาตรของห้องใน ๑ ชั่วโมง
                        สถานที่อื่นๆ ที่มิได้ระบุไว้ในตารางนี้
ให้ใช้อัตราการระบายอากาศของสถานที่ที่มี
ลักษณะใกล้เคียงกับอัตราที่กำหนดไว้ในตาราง
                        ข้อ ๖๕ 
ตำแหน่งช่องนำอากาศเข้า ต้องห่างจากที่เกิดอากาศเสียและช่องระบาย
อากาศทิ้งไม่น้อยกว่า ๕
เมตร สูงจากพื้นดินไม่น้อยกว่า ๑.๕๐ เมตร
                        ข้อ ๖๖ 
การนำอากาศภายนอกเข้า การระบายอากาศทิ้งโดยวิธีกล และการปรับ
สภาวะอากาศด้วยเครื่องกล
ต้องไม่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนรำคาญแก่ประชาชนผู้อยู่อาศัยใกล้
เคียง
                        ข้อ ๖๗ 
การระบายอากาศในอาคารที่มีการปรับภาวะอากาศด้วยระบบการปรับ
อากาศ
ต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้
                        (๑) 
ต้องมีการนำอากาศภายนอกเข้ามาในพื้นที่ปรับภาวะอากาศหรือดูดอากาศ
(จากภายในพื้นที่ปรับภาวะอากาศออกไปไม่น้อยกว่าอัตราตามตารางดังต่อไปนี้

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

                        สำหรับห้องครัวของสถานที่จำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม
ถ้าได้จัดให้มีการระบาย
อากาศครอบคลุมแหล่งที่เกิดของกลิ่น
ควัน หรือก๊าซที่ต้องการระบายในขนาดที่เหมาะสมแล้ว จะ
มีอัตรา
การระบายอากาศในส่วนอื่นของห้องครัวนั้นน้อยกว่าอัตราที่กำหนดไว้ในตารางก็ได้
ทั้งนี้
ต้องไม่น้อยกว่า ๑๕
ลูกบาศก์เมตร/ชั่วโมง/ตารางเมตร
                        สถานที่อื่นๆที่มิได้ระบุไว้ในตารางนี้
ให้ใช้อัตราการระบายอากาศของสถานที่ที่มี
ลักษณะ ใกล้เคียง
                        (๒)  ห้ามนำสารที่ความเย็นชนิดเป็นอันตรายต่อร่างกาย
หรือติดไฟได้ง่ายมาใช้
กับระบบปรับภาวะอากาศที่ใช้สารทำความเย็นโดยตรง
                        (๓) 
ระบบปรับอากาศด้วยน้ำห้ามต่อท่อน้ำของระบบปรับภาวะอากาศเข้ากับท่อ
น้ำของระบบประปาโดยตรง
                        (๔) 
ระบบท่อลมของระบบปรับภาวะอากาศต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้
                                    ก.  ท่อลม
วัสดุหุ้มท่อลม และวัสดุภายในท่อลมต้องเป็นวัสดุที่ไม่ติดไฟ 
และไม่เป็นส่วนที่ทำให้เกิดควันเมื่อเกิดเพลิงไหม้
                                    ข. 
ท่อลมส่วนที่ติดตั้งผ่านผนังกันไฟหรือพื้นของอาคารที่ทำด้วยวัตถุ
ทนไฟต้องติดตั้งลิ้นกันไฟที่ปิดอย่างสนิทโดยอัตโนมัติเมื่ออุณหภูมิสูงเกินกว่า
๗๔ องศาเซลเซียส 
และสิ้นกันไฟต้องมีอัตราการทนไฟไม่น้อยกว่า
๑ ชั่วโมง ๓๐ นาที
                                    ค. 
ห้ามใช้ทางเดินร่วม บันได ช่องบันได ช่องลิฟต์ของอาคารเป็นส่วน
หนึ่งของระบบของท่อลมส่งหรือระบบท่อลมกลับ
เว้นแต่ส่วนที่เป็นพื้นที่ว่างระหว่างเพดานกับพื้น
ห้องชั้นเหนือขึ้นไปหรือหลังคาที่มีส่วนประกอบของเพดานที่มีอัตราการทนไฟไม่น้อยกว่า
๑ ชั่ว
โมง
                        (๕) 
การขับเคลื่อนอากาศของระบบปรับภาวะอากาศต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้
                                    ก. 
มีสวิตซ์พัดลมของระบบขับเคลื่อนอากาศที่ปิดเปิดด้วยมือติดตั้งในที่
เหมาะสมและสามารถปิดสวิตซ์ได้ทันทีเมื่อเกิดเพลิงไหม้
                                    ข. 
ระบบปรับภาวะอากาศที่มีลมหมุนเวียนตั้งแต่ ๕๐ ลูกบาศก์เมตรต่อ
นาทีขึ้นไปต้องติดตั้งอุปกรณ์ตรวจจับควันหรืออุปกรณ์ตรวจสอบการเกิดเพลิงไหม้ที่มีสมรรถนะ
ไม่น้อยกว่าอุปกรณ์ตรวจจับควัน
ซึ่งสามารถบังคับให้สวิตซ์หยุดการทำงานของระบบได้โดย
อัตโนมัติ
                        ข้อ ๖๘ 
อาคารหรืออาคารขนาดใหญ่พิเศษที่มีโถงภายในอาคารเป็นช่องปิดทะลุ
พื้นของอาคารตั้งแต่ ๒
ชั้นขึ้นไปและไม่มีผนังปิดล้อม ต้องจัดให้มีระบบควบคุมการแพร่กระจาย
ของควันและระบบระบายควันที่สามารถทำงานได้โดยอันโนมัติเมื่อเกิดเพลิงไหม้
                        ข้อ ๖๙  อาคารที่ก่อสร้างหรือดัดแปลงต้องมีการระบายน้ำฝนที่เหมาะสมและ
เพียงพอ
                        การระบายน้ำฝนจากอาคารอาจดำเนินการระบายลงสู่แหล่งรองรับน้ำทิ้งโดยตรง
ก็ได้
                        ในกรณีที่จัดให้มีทางระบายน้ำเพื่อระบบน้ำสู่แหล่งรองรับน้ำทิ้ง
ต้องมีส่วนลาด
เอียงไม่ต่ำกว่า ๑ ใน ๒๐๐
ถ้าเป็นทางระบายน้ำทิ้งแบบท่อเปิดต้องมีเส้นผ่าศูนย์กลางภายในไม่
น้อยกว่า ๑๐ เซนติเมตร
โดยต้องมีบ่อพักสำหรับตรวจการระบายน้ำทุกมุมเลี้ยวและทุกระยะไม่
เกิน ๑๒ เมตร
ถ้าท่อปิดนั้นมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางภายในตั้งแต่ ๖๐ เซนติเมตรขึ้นไป ต้องมีบ่อ
พักดังกล่าวทุกมุมเลี้ยวและทุกระยะไม่เกิน
๒๔ เมตร ในกรณีที่เป็นทางระบายน้ำทิ้งแบบอื่นต้องมี
ความกว้างภายในขอบบนสุดไม่น้อยกว่า
๑๐ เซนติเมตร และให้มีบ่อตรวจคุณภาพน้ำทิ้งที่เจ้าหน้า
ที่สามารถเข้าตรวจได้สะดวก
                        ข้อ ๗๐ 
อาคารประเภทและลักษณะดังต่อไปนี้ ต้องจัดให้มีระบบการระบายน้ำ
และระบบบำบัดน้ำเสียที่มีประสิทธิภาพเพียงพอในการปรับปรุงน้ำเสียจากอาคารให้เป็นน้ำทิ้งที่มี
คุณภาพตามมาตรฐานที่กำหนดไว้ในกฎกระทรวงที่ออกตามความในกฎหมายว่าด้วยการควบคุม
อาคาร
ก่อนที่จะระบายสู่แหล่งรองรับน้ำทิ้งได้
                        (๑) 
อาคารประเภท ก
                                    ก. 
อาคารชุดตามกฎหมาย่าด้วยอาคารชุดที่มีจำนวนห้องนอนรวมกัน
ทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๕๐๐ ห้องนอนขึ้นไป
                                    ข. 
โรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรมที่มีจำนวนห้องพักรวมกันทุกชั้น
ในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๒๐๐ ห้องขึ้นไป
                                    ค. 
โรงพยาบาลของทางราชการหรือสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วย
สถานพยาบาลที่มีจำนวนเตียงรับผู้ป่วยไว้ค้างคืนรวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลาย
หลังรวมกันตั้งแต่ ๓๐
เตียงขึ้นไป
                                    ง. 
สถานศึกษาที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลาย
หลังรวมกันตั้งแต่ ๒๕,๐๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป
                                    จ. 
อาคารที่ทำการของราชการ รัฐวิสาหกิจ องค์การระหว่างประเทศหรือ
เอกชนที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๕๕,๐๐๐ ตาราง
เมตรขึ้นไป
                                    ฉ. 
ห้างสรรพสินค้าหรือศูนย์การค้าที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลัง
เดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๒๕,๐๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป
                                    ช. 
ตลาดที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกัน ตั้งแต่
๒,๕๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป
                                    ซ. 
ภัตตาคารหรือร้านอาหารที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๒,๕๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป
                        (๒) 
อาคารประเภท ข
                                    ก. 
อาคารชุดตามกฎหมายว่าด้วยอาคารชุดที่มีจำนวนห้องนอนรวมกัน
ทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๑๐๐ ห้องนอน แต่ไม่ถึง ๕๐๐ ห้องนอน
                                    ข. 
โรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรมที่มีจำนวนห้องพักรวมกันทุกชั้น
ในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๖๐ ห้อง แต่ไม่ถึง ๒๐๐ ห้อง
                                    ค. 
หอพักตามกฎหมายว่าด้วยหอพักที่มีจำนวนห้องนอนรวมกันทุกชั้น
ในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๒๕๐ ห้องขึ้นไป
                                    ง. 
สถานบริการตามกฎหมายว่าด้วยสถานบริการที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้น
ในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๕,๐๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป
                                    จ. 
โรงพยาบาลของทางราชการหรือสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วย
สถานพยาบาลที่มีจำนวนเตียงรับผู้ป่วยไว้ค้างคืนรวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลาย
หลัง รวมกันตั้งแต่ ๑๐
เตียง แต่ไม่ถึง ๓๐ เตียง
                                    ฉ. 
สถานศึกษาที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลาย
หลังรวมกันตั้งแต่ ๕,๐๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่ถึง ๒๕,๐๐๐ ตารางเมตร
                                    ช. 
อาคารที่ทำการของราชการ รัฐวิสาหกิจ องค์การระหว่างประเทศ 
หรือเอกชนที่มีพื้นที่ทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๑๐,๐๐๐ ตาราง
เมตร แต่ไม่เกิน ๕๕,๐๐๐ ตาราเมตร
                                    ซ. 
ห้างสรรพสินค้าหรือศูนย์การค้าที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลัง
เดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๕,๐๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่ถึง ๒๕,๐๐๐
ตารางเมตร
                                    ฌ. 
ตลาดที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลัง
รวมกัน ตั้งแต่ ๑,๕๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่ถึง ๒,๕๐๐ ตารางเมตร
                                    ญ. 
ภัตตาคารหรือร้านอาหารที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลัง
เดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๕๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่ถึง ๒,๕๐๐ ตารางเมตร
                                    ฎ. 
อาคารอยู่อาศัยรวมที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกัน
หรือหลายหลายหลังรวมกันเกิน
๑๐,๐๐๐ ตารางเมตร
                        (๓) 
อาคารประเภท ค
                                    ก. 
อาคารชุดตามกฎหมายว่าด้วยอาคารชุดที่มีจำนวนห้องนอนรวมกัน
ทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันไม่ถึง
๑๐๐ ห้องนอน
                                    ข. 
โรงแรมตามกฎหมายว่าด้วยโรงแรมที่มีจำนวนห้องพักรวมกันทุกชั้น
ในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันไม่ถึง
๖๐ ห้อง
                                    ค. 
หอพักตามกฎหมายว่าด้วยหอพักที่มีจำนวนห้องนอนรวมกันทุกชั้น
ในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๕๐ ห้อง แต่ไม่ถึง ๒๕๐ ห้อง
                                    ง. 
สถานบริการตามกฎหมายว่าด้วยสถานบริการที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้น
ในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๑,๐๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่ถึง ๕,๐๐๐ 
ตารางเมตร
                                    จ. 
อาคารที่ก่อสร้างในที่ดินของบุคคลที่ได้รับอนุญาตให้จัดสรรที่ดิน
ตามกฎหมายว่าด้วยการจัดสรรที่ดินตั้งแต่
๑๐ หลัง แต่ไม่เกิน ๑๐๐ หลัง
                                    ฉ.  อาคารที่ทำการของราชการ รัฐวิสาหกิจ
องค์การระหว่างประเทศ
หรือเอกชนที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๕,๐๐๐ 
ตารางเมตร แต่ไม่ถึง ๑๐,๐๐๐ ตารางเมตร 
                                    ช. 
ห้างสรรพสินค้าหรือศูนย์การค้าที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลัง
เดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๑,๐๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่ถึง ๕,๐๐๐
ตารางเมตร
                                    ซ. 
ตลาดที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลัง
รวมกันตั้งแต่ ๑,๐๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่ถึง ๑,๕๐๐ ตารางเมตร
                                    ฌ. 
ภัตตาคารหรือร้านอาคารที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียว
กันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๒๕๐ ตารางเมตร แต่ไม่ถึง ๕๐๐ ตารางเมตร
                                    ญ. 
อาคารอยู่อาศัยรวมที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกัน
หรือหลายหลังรวมกันเกิน ๒,๐๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่เกิน ๑๐,๐๐๐ ตารางเมตร
                        (๔) 
อาคารประเภท ง
                                    ก. 
หอพักตามกฎหมายว่าด้วยหอพักที่มีจำนวนห้องนอนรวมกันทุกชั้น
ในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันตั้งแต่
๑๐ ห้อง แต่ไม่ถึง ๕๐ ห้อง
                                    ข. 
สถานบริการตามกฎหมายว่าด้วยสถานบริการที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้น
ในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันไม่ถึง
๑,๐๐๐ ตารางเมตร
                                    ค.  โรงพยาบาลของทางราชการหรือสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วย
สถานพยาบาลที่มีจำนวนเตียงรับผู้ป่วยไว้ค้างคืนรวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลาย
หลังรวมกันไม่ถึง ๑๐ เตียง
                                    ง. 
สถานศึกษาที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลาย
หลังรวมกันไม่ถึง ๕,๐๐๐ ตารางเมตร
                                    จ. 
อาคารที่ทำการของราชการ รัฐวิสาหกิจ องค์การระหว่างประเทศหรือ
เอกชนที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังรวมกันไม่ถึง
๕,๐๐๐ เมตร
                                    ฉ. 
ห้างสรรพสินค้าหรือศูนย์การค้าที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลัง
เดียวกันหรือหลายหลังรวมกันไม่ถึง
๑,๐๐๐ ตารางเมตร
                                    ช. 
ตลาดที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลัง
รวมกันตั้งแต่ ๕๐๐
ตารางเมตร แต่ไม่ถึง ๑,๐๐๐ ตารางเมตร
                                    ซ. 
ภัตตาคารหรือร้านอาหารที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียว
กันไม่ถึง ๒๕๐ ตารางเมตร
                                    ฌ.  อาคารอยู่อาศัยรวมที่มีพื้นที่รวมกันทุกชั้นในอาคารหลังเดียวกัน
หรือหลายหลังรวมกันไม่เกิน
๒,๐๐๐ ตารางเมตร
                                    ญ. 
อาคารพักอาศัยประเภทบ้านเดี่ยวซึ่งมีพื้นที่เกิน ๑,๐๐๐ 
ตารางเมตร
                        ข้อ ๗๑ 
การก่อสร้างหรือดัดแปลงอาคารพักอาศัยประเภทบ้านเดี่ยวซึ่งมีพื้นที่ไม่
เกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตร ถึงแถว ห้องแถว บ้านแถวหรือบ้านแฝดและอาคารชั่วคราว ให้แสดง
แบบระบบบำบัดน้ำเสียของแต่ละหน่วยโดยจะต้องประกอบด้วย
                                    (๑) 
บ่อดักไขมัน ซึ่งมีลักษณะที่สามารถกักเก็บไขมันและเปิดทำความ
สะอาดได้
                                    (๒)  บ่อเกรอะ
ซึ่งต้องมีลักษณะที่มิดชิดน้ำซึมผ่านไม่ได้เพื่อใช้เป็นที่
แยกกากที่ปนอยู่กับน้ำเสียทิ้งไว้ให้ตกตะกอน
และ
                                    (๓)  บ่อกรอง
ซึ่งต้องมีลักษณะที่สามารถใช้เป็นที่รองรับน้ำเสียที่ผ่าน
บ่อเกรอะแล้ว
และให้น้ำเสียนั้นผ่านอิฐหรือหินหรือสิ่งอื่นใดเพื่อให้เป็นน้ำทิ้ง
                        บ่อดักไขมัน บ่อเกรอะและบ่อกรองตามวรรคหนึ่ง จะต้องมีขนาดได้สัดส่วนที่
เหมาะสมกับการใช้ของผู้ที่อยู่อาศัยในอาคารนั้นเพื่อให้ได้มาตราฐานคุณภาพน้ำทิ้งตามที่กำหนด
ไว้สำหรับอาคารประเภท ง
                        ในกรณีที่จะไม่ใช้วิธีการดังกล่าวอาจใช้วิธีอื่นในการบำบัดน้ำเสียให้ได้มาตรฐาน
น้ำทิ้งตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้สำหรับอาคารประเภท
ง ในข้อ ๗๐ หรือจะใช้ตามแบบมาตรฐานที่
กรุงเทพมหานครกำหนด ก็ได้
                        ข้อ ๗๒ 
อาคารประเภท ตลาด โรงแรม ภัตตาคาร สถานพยาบาล อาคารพัก
อาศัยรวมที่มีห้องพักอาศัยตั้งแต่
๒๐ หน่วยขึ้นไป และอาคารที่มีพื้นที่ตั้งแต่ ๒,๐๐๐
ตารางเมตร
ขึ้นไป ซึ่งมิใช่ตึกแถว
ห้องแถว ต้องจัดให้มีที่พักรวมมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลของอาคารดังกล่าว โดย
มีลักษณะดังต่อไปนี้
                                    (๑) 
ผนังต้องทำด้วยวัสดุถาวรและทนไฟ
                                    (๒) 
พื้นผิวภายในต้องเรียบและกันน้ำซึม
                                    (๓) 
ต้องมีการป้องกันกลิ่นและน้ำฝน
                                    (๔) 
ต้องมีการะบายน้ำเสียจากมูลฝอยและสิ่งปฏิกูล ในกรณีอาคารที่
ต้องมีระบบบำบัดน้ำเสีย
การระบายน้ำเสียนั้นต้องเข้าสู่ระบบบำบัดน้ำเสียด้วย
                                    (๕) 
ต้องมีการระบายอากาศและป้องกันน้ำเข้า
                                    (๖) 
ต้องมีขนาดความจุไม่น้อยกว่า ๓ เท่าของปริมาณมูลฝอยที่เกิดขึ้น
ในแต่ละวัน
                                    (๗) 
ต้องจัดไว้ในที่ที่สามารถขนย้ายได้โดยสะดวก และต้องมีระยะห่าง
จากสถานที่ประกอบอาหารและสถานที่เก็บอาหารไม่น้อยกว่า
๔ เมตร แต่ถ้าที่รองรับมูลฝอยและ
สิ่งปฏิกูลมีขนาดความจุเกินกว่า
๓ ลูกบาศก์เมตร ต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวไม่น้อยกว่า 
๑๐ เมตร
                        ข้อ ๗๓ 
การคิดปริมาณมูลฝอยที่เกิดขึ้นในอาคารให้คิดจากอัตราการใช้ดังต่อไป
นี้
                                    (๑) 
การใช้เพื่อการอยู่อาศัย ปริมาณมูลฝอยไม่น้อยกว่า ๒.๔๐ ลิตร 
ต่อคนต่อวัน
                                    (๒) 
การใช้เพื่อการพาณิชยกรรมหรือการอื่น ปริมาณมูลฝอยไม่น้อย
กว่า ๐.๔
ลิตรต่อพื้นที่อาคาร ๑ ตารางเมตรต่อวัน
                        ข้อ ๗๔ 
ถ้ากรุงเทพมหานครไม่ได้ประกาศกำหนดเป็นอย่างอื่น ปล่องทิ้งมูลฝอย
ต้องมีลักษณะดังต่อไปนี้
                                    (๑) 
ต้องทำด้วยวัสดุทนไฟ ผิวภายในเรียบทำความสะอาดได้ง่าย และ
ไม่มีส่วนใดที่จะทำให้มูลฝอยติดค้าง
                                    (๒) 
ประตูหรือช่องทิ้งมูลฝอย ต้องทำด้วยวัสดุทนไฟ และปิดได้สนิท
เพื่อป้องกัน
มิให้มูลฝอยปลิวย้อนกลับและติดค้างได้
                                    (๓) 
ต้องมีการระบายอากาศเพื่อป้องกันกลิ่น
                                    (๔) 
ปลายล่างของปล่องทิ้งมูลฝอยต้องมีประตูปิดสนิทเพื่อป้องกันกลิ่น
และต้องมีระดังสูงเพียงพอเพื่อให้รถเก็บขนสามารถขนได้สะดวก
                                    (๕) 
ต้องติดอยู่ในบริเวณที่รถเก็บขนมูลฝอยสามารถเข้าไปเก็บขนได้
โดยสะดวก

                                                                หมวด
๘
                                    แบบและวิธีการเกี่ยวกับการติดตั้งระบบการประปา
                                                ไฟฟ้า ก๊าซ และการป้องกันอัคคีภัย
                                                             -------------                     

                        ข้อ ๗๕ 
อาคารขนาดใหญ่ยกเว้นห้องแถว ตึกแถวและบ้านแถว ต้องจัดให้มีที่
เก็บน้ำสำรอง
ใช้เพียงพอกับจำนวนผู้อยู่อาศัยหรือใช้สอยอาคาร
                        ข้อ ๗๖ 
อาคารสูงหรืออาคารขนาดใหญ่พิเศษ ต้องมีระบบจ่ายพลังไฟฟ้าเพื่อ
การแสงสว่างหรือกำลัง
ซึ่งต้องมีการเดินสายและติดตั้งอุปกรณ์ไฟฟ้าตามมาตราฐานของการไฟ
ฟ้านครหลวง
                        ในระบบจ่ายไฟฟ้าต้องมีสวิตซ์ประธานซึ่งติดตั้งในที่ที่จัดไว้โดยเฉพาะแยกจาก
บริเวณที่ใช้สอยเพื่อการอื่น
โดยจะจัดไว้เป็นห้องต่างหากสำหรับกรณีติดตั้งภายในอาคารหรือจะ
แยกเป็นอาคารโดยเฉพาะก็ได้
                        การติดตั้งหม้อแปลงไฟฟ้าหรือเครื่องกำเนิดไฟฟ้าให้นำความในวรรคสองมาใช้
บังคับ
โดยจะรวมบริเวณที่ติดตั้งสวิตซ์ประธาน หม้อแปลงไฟฟ้าและเครื่องกำเนิดไฟฟ้าไว้ในที่
เดียวกันก็ได้
                        เมื่อมีการใช้กระแสไฟฟ้าเต็มที่ตามกำหนดในแบบแปลนระบบไฟฟ้า
แรงดันไฟ
ฟ้า
ที่จุดจ่ายไฟจะแตกต่างจากแรงดันไฟฟ้าที่จ่ายจากด้านทุติยภูมิของหม้อแปลงได้ไม่เกิน
ร้อยละ ๕
                        ข้อ ๗๗ 
การติดตั้งระบบการใช้ก๊าซในอาคาร ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการ
นั้น
                        ข้อ ๗๘ 
อาคารต่อไปนี้จะต้องวิธีการเกี่ยวกับการป้องกันอัคคีภัยตามที่กำหนด
                                    (๑)  ห้องแถว
ตึกแถว บ้านแถว บ้านแฝด
                                    (๒) 
อาคารที่ใช้เป็นที่ชุมนุมของประชาชน เช่น โรงมหรสพ หอประชุม 
โรงแรม สถานพยาบาล
สถานศึกษา หอสมุด สถานกีฬาในร่ม ตลาด ห้างสรรพสินค้า ศูนย์การค้า 
สถานบริการ ท่าอากาศยาน
อาคารจอดรถ สถานีขนส่งมวลชน ที่จอดรถ ท่าจอดเรือ ภัตตาคาร 
สำนักงาน
สถานที่ทำการของราชการ ศาสนสถาน โรงงาน และอาคารพาณิชย์ เป็นต้น
                                    (๓) 
อาคารอยู่อาศัยรวมที่มีตั้งแต่ ๔ หน่วยขึ้นไป และหอพัก
                                    (๔) 
อาคารอื่นนอกจากอาคารตาม (๑) (๒) และ (๓) ที่มีความสูงตั้ง
แต่ ๓ ชั้นขึ้นไป
                        ข้อ ๗๙ 
อาคารตามข้อ ๗๘ ต้องมีเครื่องดับเพลิง ดังต่อไปนี้
                                    (๑)  ห้องแถว
ตึกแถว บ้านแถว และบ้านแฝด ที่มีความสูงไม่เกิน ๒ 
ชั้น
ต้องติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบมือถืออย่างใดอย่างหนึ่งตามชนิดและขนาดที่กำหนดไว้จำนวน
คูหาละ ๑ เครื่อง
                                    (๒) 
อาคารอื่นนอกจากอาคารตาม (๑) ต้องติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบ
มือถืออย่างใดอย่างหนึ่งตามชนิดและขนาดที่กำหนดไว้ในตารางท้ายข้อนี้  สำหรับดับเพลิงที่เกิด
จากประเภทของวัสดุที่มีในแต่ละชั้นไว้
๑ เครื่อง ต่อพื้นที่อาคารไม่เกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตร ทุก
ระยะไม่เกิน ๔๕ เมตร
แต่ไม่น้อยกว่าชั้นละ ๑ เครื่อง
                        การติดตั้งเครื่องดับเพลิงตาม (๑) และ (๒)
ต้องติดตั้งให้ส่วนบนสุดของตัว
เครื่องสูงจากระดับพื้นอาคารไม่เกิน
๑.๕๐ เมตร อยู่ในที่มองเห็นสามารถอ่านคำแนะนำการใช้ได้ 
สามารถนำไปใช้งานได้โดยสะดวก
อยู่ในสภาพที่ใช้งานได้ตลอดเวลา และมีชนิดและขนาดของ
เครื่องดับเพลิงตามตาราง
ดังต่อไปนี้

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

                        ข้อ ๘๐ 
อาคารขนาดใหญ่ ยกเว้นห้องแถว บ้านแถวและตึกแถว ต้องจัดให้มี
ระบบ ท่อยืน สายฉีดน้ำ
พร้อมอุปกรณ์หัวรับน้ำดับเพลิงชนิดข้อต่อสวมเร็วขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 
๖๕ มิลลิเมตร (๒  ๑/๒ นิ้ว )
เพื่อดับเพลิงได้ทุกส่วนของอาคาร
                        ข้อ ๘๑ 
อาคารขนาดใหญ่ต้องจัดให้มีวัสดุทนไฟปิดกั้นช่องท่อต่างๆ ระหว่างชั้น
ทุกชั้นของอาคาร
                        ข้อ ๘๒ 
อาคารที่สูงตั้งแต่ ๖ ชั้นขึ้นไปและมีพื้นที่อาคารเกิน ๒,๐๐๐ ตารางเมตร
หรืออาคารสูงหรืออาคารขนาดใหญ่พิเศษต้องมีผนังหรือประตูปิดกั้นมิให้เปลวไฟหรือควันเข้าไป
ในบริเวณบันไดหลักของอาคารที่ต่อเนื่องตั้งแต่
๒ ชั้นขึ้นไปโดยผนังและประตูดังกล่าวต้อง
สามารถทนไฟได้ ไม่น้อยกว่า
๑ ชั่วโมง

หมวด ๙
                                    อาคารจอดรถ ที่จอดรถ ที่กลับรถและทางเข้าออกของรถ

------------        

                                                               ส่วนที่
๑
                                        ที่จอดรถ
ที่กลับรถ และทางเข้าออกของรถ
                                                            --------------                    

                        ข้อ ๘๓ 
อาคารตามประเภทดังต่อไปนี้ ต้องมีที่จอดรถ ที่กลับรถ และทางเข้า
ออกของรถ คือ 
                                    (๑)  โรงมหรสพ
                                    (๒)  โรงแรม
                                    (๓) 
อาคารอยู่อาศัยรวมหรืออาคารชุด ที่มีพื้นที่ห้องชุดแต่ละห้องชุด
ตั้งแต่ ๖๐ ตารางเมตรขึ้นไป
                                    (๔)  ภัตตาคาร
ที่มีพื้นที่สำหรับตั้งโต๊ะอาหารรวมกันตั้งแต่ ๑๕๐ ตาราง
เมตรขึ้นไป
                                    (๕) 
อาคารสรรพสินค้า ที่มีพื้นที่ห้องขายสินค้าตั้งแต่ ๓๐๐ ตารางเมตร
ขึ้นไป
                                    (๖) 
สำนักงานที่มีพื้นที่ห้องทำงานรวมตั้งแต่ ๓๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป
                                    (๗)  ตลาด
ที่มีพื้นที่ใช้สอยรวมในแต่ละหลังตั้งแต่ ๓๐๐ ตารางเมตร
ขึ้นไป
                                    (๘)  โรงงาน
ที่มีพื้นที่ใช้สอยรวมในแต่ละหลังตั้งแต่ ๓๐๐ ตารางเมตร
ขึ้นไป
                                    (๙) 
คลังสินค้า ที่มีพื้นที่ใช้สอยรวมในแต่ละหลังหรือส่วนหนึ่งส่วนใด
ของอาคารตั้งแต่ ๓๐๐
ตารางเมตรขึ้นไป
                                    (๑๐) 
อาคารเก็บของ
                                    (๑๑)  ตึกแถว
                                    (๑๒) 
สถานพยาบาล ที่มีพื้นที่ใช้สอยในแต่ละหลังตั้งแต่ ๓๐๐ ตาราง
เมตรขึ้นไป
                                    (๑๓) 
สถานศึกษา ที่มีพื้นที่ใช้สอยในแต่ละหลังตั้งแต่ ๓๐๐ ตาราง
เมตรขึ้นไป
                                    (๑๔) 
สถานบริการตามกฎหมายว่าด้วยสถานบริการ ที่มีพื้นที่ใช้สอย
รวมกันตั้งแต่ ๓๐๐
ตารางเมตรขึ้นไป
                                    (๑๕) 
อาคารแสดงสินค้า ที่มีพื้นที่ใช้สอยรวมในแต่ละหลังตั้งแต่ ๓๐๐ 
ตารางเมตรขึ้นไป
                                    (๑๖) 
อาคารขนาดใหญ่ยกเว้นถังเก็บของเหลว สารเคมี หรือวัสดุอื่นๆ
ที่คล้ายกัน ไซโล
อ่างเก็บน้ำ
                                    (๑๗) 
ห้องโถงของโรงแรมตาม (๒) ภัตตาคาร (๔) อาคารขนาดใหญ่
ตาม (๑๖)
                                    (๑๘) 
อาคารพาณิชย์ ที่มีพื้นที่ใช้สอยรวมทั้งหลังหรือพื้นที่ส่วนใดส่วน
หนึ่งของอาคารที่ใช้สอยเพื่อการพาณิชย์ตั้งแต่
๓๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป เว้นแต่ที่ได้กำหนดไว้แล้ว
ในข้อนี้
                        การคิดพื้นที่ตาม (๔) (๕) (๖) (๗) (๘) (๙) (๑๐) (๑๒) (๑๓)
(๑๕) (๑๘) 
และ (๑๘)
ให้คิดพื้นที่รวมทุกห้องที่ใช้สอยประเภทเดียวกันภายในอาคารโดยไม่รวมพื้นที่ห้องน้ำ

ส้วม ลิฟต์ ห้องนิรภัย
ห้องเก็บเอกสารที่ไม่มีคนเข้าใช้สอย
                        ข้อ ๘๔ 
อาคารหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอาคารหลังเดียว หรือหลายหลังที่เป็น
อาคารประเภทที่ต้องมีที่จอดรถ
ที่กลับรถ และทางเข้าออกของรถตามข้อ ๘๓ ต้องจัดให้มีที่จอด
รถตามจำนวนที่กำหนดของแต่ละประเภทของอาคารที่ใช้เพื่อการนั้นๆ
ดังต่อไปนี้
                                    (๑)  โรงมหรสพ
ให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อจำนวนที่นั่งสำหรับคนดู ๑๐ ที่
                                    (๒)  โรงแรมที่มีห้องพักไม่เกิน
๑๐๐ ห้อง ให้มีที่จอดรถไม่น้อยกว่า 
๑๐ คันสำหรับห้องพัก ๓๐
ห้องแรก ส่วนที่เกิน ๓๐ ห้องให้มีที่จอดรถ ๑ คัน ต่อจำนวนห้องพัก 
๕ ห้อง
                                    โรงแรมที่มีห้องพักเกิน ๑๐๐
ห้องให้มีที่จอดรถตามอัตราที่กำหนดไว้ใน
วรรคหนึ่งสำหรับห้องพัก ๑๐๐
ห้องแรก ส่วนที่เกิน ๑๐๐ ห้องให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อจำนวน 
ห้องพัก ๑๐ ห้อง
                                    (๓) 
อาคารอยู่อาศัยรวมหรืออาคารชุด ให้มีที่จอดรถ ๑ คัน ต่อ ๑ ห้อง
ชุด
                                    (๔)  ภัตตาคาร
ให้มีที่จอดรถ ๑๐ คันสำหรับพื้นที่ตั้งโต๊ะ ๑๕๐ ตาราง
เมตรแรก
ส่วนที่เกินให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อพื้นที่ ๒๐ ตารางเมตร
                                    (๕) 
อาคารสรรพสินค้า ให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อพื้นที่อาคาร ๒๐ ตาราง
เมตร
                                    (๖)  สำนักงาน
ให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อพื้นที่อาคาร ๖๐ ตารางเมตร
                                    (๗)  ตลาด
ให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อพื้นที่อาคาร ๑๒๐ ตารางเมตร
                                    (๘)  โรงงาน
ให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อพื้นที่อาคาร ๒๔๐ ตารางเมตร
                                    (๙) 
คลังสินค้า ให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อพื้นที่อาคาร ๒๔๐ ตาราเมตร 
                                    (๑๐) 
อาคารเก็บของ ให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อพื้นที่ ๑๒๐ ตารางเมตร
                                    (๑๑)  ตึกแถว
ให้มีที่จอดรถอย่างน้อย ๑ คันต่อหนึ่งคูหาถ้าหนึ่งคูหามี
พื้นที่เกินกว่า ๒๔๐
ตารางเมตร ต้องจัดให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อพื้นที่อาคาร ๑๒๐ ตารางเมตร
                                    (๑๒) 
สถานพยาบาล ให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อพื้นที่อาคาร ๑๒๐ ตาราง
เมตร
                                    (๑๓) 
สถานศึกษา ให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อพื้นที่อาคาร ๒๔๐ ตาราง
เมตร
                                    (๑๔) 
สถานบริการตามกฎหมายว่าด้วยสถานบริการ ให้มีที่จอดรถ ๑ 
คันต่อพื้นที่อาคาร ๖๐
ตารางเมตร
                                    (๑๕) 
อาคารแสดงสินค้า ให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อพื้นที่อาคาร ๒๐ ตา
รางเมตร
                                    (๑๖) 
อาคารขนาดใหญ่ ให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อพื้นที่อาคาร ๑๒๐ ตา
รางเมตร
หรือให้มีที่จอดรถตามจำนวนที่กำหนดของแต่ละประเภทของอาคารที่ใช้เป็นที่ประกอบ
กิจการในอาคารขนาดใหญ่นั้นรวมกัน
ทั้งนี้ ให้ถือที่จอดรถจำนวนที่มากกว่าเป็นเกณฑ์บังคับ ยก
เว้น โรงงาน คลังสินค้า
                                    (๑๗)  ห้องโถง
ให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อพื้นที่อาคาร ๑๐ ตารางเมตร
                                    (๑๘) 
อาคารพาณิชย์ ให้มีที่จอดรถ ๑ คันต่อพื้นที่อาคาร ๖๐ ตาราง
เมตร
                        ข้อ ๘๕  การคำนวณที่จอดรถตามที่กำหนดไว้ในข้อ
๘๔ ให้คำนวณตามประเภท
การใช้สอยรวมกัน
หรือประเภทอาคารโดยให้ใช้จำนวนที่จอดรถรวมที่มากกว่าเป็นเกณฑ์ หากมี
เศษของจำนวนที่จอดรถในแต่ละประเภทการใช้สอย
ให้คิดเป็นที่จอดรถ ๑ คันของแต่ละประเภท
                        ข้อ ๘๖ 
ที่จอดรถหนึ่งคันต้องเป็นพื้นที่สี่เหลี่ยมผืนผ้าและต้องมีลักษณะดังนี้
                                    (๑) 
ในกรณีที่จอดรถตั้งฉากกับแนวทางเดินรถ ให้มีความกว้างไม่น้อย
กว่า ๒.๔๐ เมตร
และความยาวไม่น้อยกว่า ๕ เมตร
                                    (๒) 
ในกรณีที่จอดรถขนานกับแนวทางเดินรถ หรือทำมุมกับทางเดินรถ
น้อยกว่า ๓๐ องศา
ให้มีความกว้างไม่น้อยกว่า ๒.๔๐ เมตร และความยาวไม่น้อยกว่า ๖ เมตร
                                    (๓) 
ในกรณีที่จอดรถทำมุมกับทางเดินรถตั้งแต่ ๓๐ องศาขึ้นไปให้มี
ความกว้างไม่น้อยกว่า ๒.๔๐
เมตร และความยาวไม่น้อยกว่า ๕.๕๐ เมตร
                        ที่จอดรถต้องทำเครื่องหมายแสดงลักษณะและขอบเขตที่จอดรถแต่ละคันไว้ให้
ปรากฏบนที่จอดรถนั้น
และต้องมีทางเดินรถเชื่อมต่อโดยตรงกับทางเข้าออกของรถและที่กลับรถ
                        ข้อ ๘๗ 
ที่จอดรถถ้าอยู่นอกบริเวณของอาคารและอยู่บนโฉนดต่างแปลงที่ไม่ต่อ
เนื่องกัน
ต้องมีทางเดินจากทางเข้าออกบริเวณหรืออาคารที่จอดรถไปสู่ทางเข้าออกอาคารนั้น วัด
ระยะตามแนวราบไม่เกิน ๒๐๐ เมตร
                        ข้อ ๘๘ 
ทางเข้าออกของรถ ต้องมีความกว้างไม่น้อยกว่า ๖ เมตร เว้นแต่เป็น
การเดินรถทางเดียวต้องกว้างไม่น้อยกว่า
๓.๕๐ เมตร
                        ทางวิ่งของรถ ในกรณีจอดรถรถทำมุมต่างๆ กับทางวิ่งของรถ
จะต้องกว้างไม่
น้อยกว่าเกณฑ์ ดังนี้
                                    (๑) 
กรณีจอดรถทำมุมกับทางวิ่งน้อยกว่า ๓๐ องศา ทางวิ่งของรถต้อง
กว้างไม่น้อยกว่า ๓.๕๐ เมตร
                                    (๒) 
กรณีจอดรถทำมุมตั้งแต่ ๓๐ องศาขึ้นไปแต่ไม่เกิน ๖๐ องศา ทาง
วิ่งของรถต้องกว้างไม่น้อยกว่า
๕.๕๐ เมตร
                                    (๓) 
กรณีจอดรถทำมุมเกิน ๖๐ องศา ทางวิ่งของรถต้องกว้างไม่น้อย
กว่า ๖ เมตร
                        ข้อ ๘๙ 
แนวศูนย์กลางปากทางเข้าออกของรถ ต้องไม่อยู่ในที่ที่เป็นทางร่วมทาง
แยกและจะต้องอยู่ห่างจากจุดเริ่มต้นโค้งหรือหักมุมของขอบทางแยกสาธารณะมีระยะไม่น้อยกว่า

๒๐ เมตร
                        ข้อ ๙๐ 
ทางเข้าออกของรถจากที่จอดรถหรืออาคารจอดรถ ซึ่งมีที่จอดรถตั้งแต่ 
๑๕ คันขึ้นไป
ต้องเชื่อมต่อกับทางสาธารณะที่มีความกว้างไม่น้อยกว่า ๖ เมตร และยาวต่อเนื่องไป
สู่ทางสาธารณะที่กว้างกว่า
                        ข้อ ๙๑ 
แนวศูนย์กลางปากทางเข้าออกของรถ ต้องไม่อยู่บนเชิงลาดสะพานและ
ต้องอยู่ห่างจากจุดสุดเชิงลาดสะพานมีระยะไม่น้อยกว่า
๕๐ เมตร ทั้งนี้ไม่ใช้บังคับในกรณี
                                    (๑) 
สะพานและเชิงลาดสะพานมีความลาดชันน้อยกว่า ๒ ใน ๑๐๐ 
                                    (๒) 
สะพานที่มีทางขนานข้างสะพาน และทางขนานดังกล่าวสามารถไป
กลับรถใต้สะพานหรือไปสู่ทางอื่นๆ
ได้โดยรถจากทางเข้าออกของรถไม่ต้องขึ้นสู่สะพาน
                                    (๓) 
สะพานที่ก่อสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นทางเข้าออกสู่ที่ดินเอกชน

  ส่วนที่ ๒
                                                                อาคารจอดรถ

-------------                

                        ข้อ ๙๒ 
อาคารจอดรถที่อยู่ในบังคับตามข้อบัญญัตินี้ เป็นอาคารจอดรถที่มีที่
จอดรถจำนวนตั้งแต่สิบคันขึ้นไป
หรือมีพื้นที่จอดรถ ทางวิ่ง และที่กลับรถในอาคารรวมกันตั้งแต่ 
๓๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป
                        ข้อ ๙๓  โครงสร้างหลักของอาคารจอดรถ
ต้องทำด้วยวัตถุทนไฟทั้งหมด
                        ข้อ ๙๔ 
อาคารจอดรถที่อยู่ต่ำกว่าระดับพื้นดิน ต้องจัดให้มีระบบระบายอากาศ
ซึ่งสามารถเปลี่ยนอากาศภายในชั้นนั้นๆได้หมดในเวลา
๑๕ นาที 
                        ข้อ ๙๕ 
อาคารจอดรถเหนือระดับพื้นดิน ที่มีบุคคลเข้าไปใช้สอย ต้องมีการ
ระบายอากาศอย่างใดอย่างหนึ่ง
ดังนี้
                                    (๑) 
ถ้าใช้ส่วนเปิดโล่งเป็นที่ระบายอากาศ ส่วนเปิดโล่งดังกล่าวต้องมี
พื้นที่ไม่น้อยกว่าร้อยละ
๒๐ ของพื้นที่อาคารจอดรถชั้นนั้น และต้องมีที่ว่างห่างที่ดินข้างเคียงหรือ
อาคารอื่น
ไม่ว่จะเป็นอาคารของเจ้าของเดียวกันหรือไม่ไม่น้อยกว่า ๓ เมตร
                                    (๒) 
ถ้าใช้เครื่องระบายอากาศเพื่อระบายอากาศ ต้องจัดให้มีเครื่อง
ระบายอากาศ
ซึ่งสามารถเปลี่ยนอากาศภายในชั้นนั้นๆ ให้หมดในเวลา ๑๕ นาที
                        ส่วนเปิดโล่ง
ต้องมีราวกันตกที่มีความมั่นคงแข็งแรงเพียงพอที่จะให้ความปลอด
ภัยแก่รถยนต์และบุคคลได้
                        ข้อ ๙๖ 
ผนังของอาคารจอดรถที่อยู่ห่างเขตที่ดินของผู้อื่น หรืออาคารอื่นน้อย
กว่า ๓ เมตร
ต้องเป็นผนังกันไฟ และห้ามทำช่องเปิดใดๆในผนังนั้น
                        ข้อ ๙๗ 
ในกรณีที่อาคารจอดรถอยู่ริมทางสาธารณะกว้างตั้งแต่ ๓ เมตรขึ้นไป 
หากอาคารจอดรถนั้นมีระยะร่นจากทางสาธารณะตามข้อบัญญัตินี้หรือตามกฎกระทรวงที่ออกตาม
กฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารแล้ว
ให้ถือว่าทางสาธารณะและหรือระยะร่นดังกล่าวเป็นที่ว่าง
ตามข้อ ๙๕ (๑)
และผนังด้านริมทางสาธารณะนั้นให้ได้รับการยกเว้นไม่ต้องปฎิบัติตามข้อ
กำหนดในข้อ ๙๖ ด้วย
                        ข้อ ๙๘ 
อาคารจอดรถที่มีการใช้สอยประเภทอื่นรวมอยู่ด้วย ส่วนกั้นแยก
ประเภทการใช้อาคารต้องเป็นผนังกันไฟ
ให้มีช่องเปิดเฉพาะประตูทำด้วยวัสดุทนไฟมีอัตราทนไฟ
ไม่น้อยกว่าผนังกันไฟ
มีอุปกรณ์ทำให้บานประตูปิดสนิทเพื่อป้องกันควันและเปลวไฟ
                        ข้อ ๙๙ 
ทางลาดขึ้นลงสำหรับรถระหว่างชั้น ลาดชันได้ไม่เกินร้อยละ ๑๕
                        ทางลาดช่วงหนึ่งๆ ต้องสูงไม่เกิน ๕ เมตร ทางลาดที่สูงเกิน ๕
เมตร ให้ทำที่พัก 
มีขนาดยาวไม่น้อยกว่า ๖
เมตร
                        ทางลาดแบบโค้งหรือทางเวียนต้องมีรัศมีความโค้งของขอบด้านในไม่น้อยกว่า
๖ 
เมตร
และพื้นทางลาดจะชันได้ไม่เกินร้อยละ ๑๒
                        ทางลาดขึ้นหรือลงอาคารจอดรถที่ระดับพื้นดิน
ต้องอยู่ห่างปากทางเข้าและทาง
ออกของอาคาร
ปากทางเข้าของรถหรือปากทางออกของรถไม่น้อยกว่า ๖ เมตร
                        ให้มีบันไดระหว่างชั้นจอดรถกว้างไม่น้อยกว่า ๙๐ เซนติเมตร
อย่างน้อยหนึ่ง
บันไดสำหรับพื้นที่ในชั้นจอดรถชั้นนั้นๆ
ทุก ๒,๐๐๐ ตารางเมตร เศษของพื้นที่ถ้าเกินกว่า 
๑,๐๐๐
ตารางเมตร ให้มีบันไดดังกล่าวเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งบันได หากต้องมีเกินหนึ่งบันได
แต่ละ
บันไดต้องห่างกันไม่น้อยกว่า
๓๐ เมตร
                        ข้อ ๑๐๐ 
พื้นที่ที่ใช้จอดรถจะลาดชันได้ไม่เกินร้อยละ ๕
                        ข้อ ๑๐๑ ให้มีระบบระบายน้ำจากชั้นจอดรถทุกชั้น
และให้เชื่อมต่อกับระบบ
ระบายน้ำที่ระดับพื้นดินหรือต่ำกว่า
                        ข้อ ๑๐๒ 
ให้มีท่อดันน้ำดับเพลิงตามมาตรฐานที่หน่วยงานดับเพลิงกำหนดโดย
มีหัวจ่ายน้ำจำนวน ๑ หัว
ต่อพื้นที่จอดรถทุกๆ ๑๐๐ คัน และหัวจ่ายน้ำห่างกันไม่เกิน ๖๔ เมตร 
และให้มีไว้ทุกชั้นที่จอดรถยนต์อย่างน้อยชั้นละ
๑ หัว เพื่อดับเพลิงได้ทุกส่วนของอาคาร
                        ข้อ ๑๐๓ 
อาคารจอดรถซึ่งติดตั้งระบบเคลื่อนย้ายรถด้วยเครื่องจักรกลจะต้องมี
ระยะทางเดินรถจากปากทางเข้าออกของรถ
หรือปากทางเข้าของรถถึงอาคารจอดรถไม่น้อยกว่า 
๒๐ เมตร
ยกเว้นกรณีอาคารจอดรถไม่เกิน ๒๐ คัน ระยะทางดังกล่าวจะต้องไม่น้อยกว่า ๖ เมตร
                        ในกรณีอาคารจอดรถเกิน ๒๐๐ คันขึ้นไป
ระยะทางดังกล่าวต้องไม่น้อยกว่า ๖๐ 
เมตร
หรือพื้นที่จอดรอได้ไม่น้อยกว่า ๑๐ คัน
                        ข้อ ๑๐๔ 
การคิดความสูงของอาคารจอดรถ ซึ่งติดตั้งระบบเคลื่อนย้ายรถด้วย
เครื่องจักรกลให้คิดความสูงของอาคารจากระดับพื้นดินถึงส่วนที่สูงที่สุดของอาคารจอดรถ
                        กรณีอาคารจอดรถซึ่งติดตั้งระบบเคลื่อนย้ายรถด้วยเครื่องจักรกลเชื่อมต่อกับ
อาคารอื่นให้คิดความสูงของอาคารจากระดับพื้นดินถึงส่วนที่สูงที่สุดของอาคารจอดรถ
                        ข้อ ๑๐๕ 
การคิดคำนวณพื้นที่อาคารจอดรถซึ่งติดตั้งระบบเคลื่อนย้ายรถด้วย
เครื่องจักรกลให้คิดพื้นที่ใช้จอดรถได้
๑ คัน โดยคิดทุกคันรวมกัน และรวมถึงพื้นที่อื่นๆที่บุคคล
อาจใช้สอยได้
                        ข้อ ๑๐๖ 
อาคารจอดรถจะใช้ลิฟต์ยกรถในการนำรถขึ้นหรือลงสู่ชั้นต่างๆของ
อาคารโดยมีหรือไม่มีทางลาดในอาคารจอดรถก็ได้
ในกรณีที่ไม่มีทางลาดจำนวนที่จอดรถต้องไม่
เกิน ๙๐ คัน ในกรณีที่ต้องใช้ลิฟต์ยกรถแทนทางลาดเพื่อนำรถไปสู่ชั้นใดชั้นหนึ่งจะต้องให้มีลิฟต์
ยกรถ ๑
เครื่องภายในอาคารต่อที่จอดรถ ๓๐ คัน
จำนวนที่มากเกินนั้นถ้าต่ำกว่ากึ่งหนึ่งให้ปัดทั้ง 
ตั้งแต่กึ่งหนึ่งขึ้นไปให้คิดเต็ม
แต่ทั้งนี้ต้องไม่น้อยกว่า ๒ เครื่องต่ออาคารหนึ่งหลังและห้ามใช้เป็น
ลิฟต์โดยสาร
                        ข้อ ๑๐๗ 
อาคารจอดรถที่สูงเกิน ๑๐ ชั้น จากระดับพื้นดินและขึ้นลงด้วยทาง
ลาดได้
ทุกชั้นจะต้องมีลิฟต์ยกรถอีกทางหนึ่งที่สามารถยกรถขึ้นลงได้ทุกชั้น

                                                                หมวด
๑๐
                                                กำลังวัสดุและน้ำหนักบรรทุก

------------                   

                        ข้อ ๑๐๘ 
อาคารและส่วนต่างๆของอาคารจะต้องมีความมั่นคงแข็งแรงพอที่จะ
รับน้ำหนักตัวอาคารเองและน้ำหนักบรรทุกที่อาจเกิดขึ้น
หรือเกิดขึ้นจริงรวมทั้งแรงอื่นๆที่กระทำ
กับส่วนต่างๆของอาคารได้โดยไม่ให้ส่วนใดๆของอาคารต้องรับหน่วยแรงมากว่าที่กำหนดไว้ใน
กฎกระทรวงที่ออกตามความในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร
เว้นแต่มีเอกสารแสดงผลการ
ทดสอบความมั่นคงแข็งแรงของวัสดุที่รับรองโดยสถาบันที่เชื่อถือได้
                        ข้อ ๑๐๙ 
ในการคำนวณออกแบบโครงสร้างอาคาร ให้คำนึงถึงแรงลมด้วยหาก
จำเป็นต้องคำนวณและไม่มีเอกสารที่รับรองโดยสถาบันที่เชื่อถือได้
ให้ใช้หน่วยแรงลมตามตาราง 
ดังต่อไปนี้

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

                        ทั้งนี้ ยอมให้ใช้ค่าหน่วยแรงที่เกิดในส่วนต่างๆ
ของอาคารตลอดจนความต้าน
ทานของดินใต้ฐานรากเกินค่าที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้ได้ร้อยละ
๓๓.๓๐ แต่ต้องไม่ทำให้ส่วน
ต่างๆ
ของอาคารนั้นมีความมั่นคงน้อยไปกว่าเมื่อคำนวณตามปกติโดยไม่คิดแรงลม
                        ข้อ ๑๑๐ 
ในการออกแบบคำนวณส่วนต่างๆ ของอาคารเพื่อรับน้ำหนักบรรทุก
คงที่และน้ำหนักบรรทุกคงที่นั้นๆ
มีลักษณะที่ทำให้เกิดแรงสั้นสะเทือนแก่ส่วนต่างๆ ของอาคาร
ได้ เช่น
น้ำหนักบรรทุกคงที่จากเครื่องจักร ทางวิ่ง เครน เป็นต้น จะต้องคำนึงถึงผลจากแรงสั่น
สะเทือนและแรงกระแทกด้วย
โดยให้เพิ่มค่าน้ำหนักบรรทุกคงที่ขึ้นอีกตามความเหมาะสม ใน
กรณีที่ไม่มีเอกสาร
ที่รับรองโดยสถาบันที่เชื่อถือได้แสดงผลการทดลองหรือการคำนวณ ให้เพิ่มค่า
น้ำหนักบรรทุกคบที่ขึ้นอีกตามตาราง
ดังต่อไปนี้

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

                        ข้อ ๑๑๑ 
โครงสร้างหลักของอาคาร ดังต่อไปนี้
                        (๑) 
อาคารสำหรับใช้เป็นคลังสินค้า โรงมหรสพ โรงแรม อาคารชุด หรือ สถาน
พยาบาล
                        (๒) 
อาคารสำหรับใช้เพื่อกิจการพาณิชยกรรม การอุตสาหกรรม การศึกษา การ
สาธารณสุข
หรือสำนักงานหรือที่ทำการที่มีความสูงตั้งแต่ ๓ ชั้นขึ้นไป
และมีพื้นที่รวมกันทุกชั้น 
หรือชั้นหนึ่งชั้นใดในหลังเดียวกันเกิน
๑,๐๐๐ ตารางเมตร
                        (๓)  อาคารสูง
อาคารขนาดใหญ่ อาคารขนาดใหญ่พิเศษ หรืออาคาร หรือ ส่วน
หนึ่งส่วนใดของอาคารที่ใช้เป็นหอประชุม
ให้ก่อสร้างด้วยวัสดุทนไฟที่มีลักษณะและคุณสมบัติดัง
ต่อไปนี้

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

                        ในกรณีโครงสร้างหลักมีขนาดระหว่างที่กำหนดในตาราง
ให้คำนวณหาความหนาน้อยสุดของคอนกรีตที่หุ้มเหล็กเสริมหรือคอนกรีตหุ้มเหล็กโดยวิธีเทียบอัตราส่วน
                        ในกรณีโครงสร้างหลักก่อสร้างด้วยคอนกรีตเสริมเหล็กหรือคอนกรีตอัดแรงที่มี
ขนาดหรือมีความหนาของคอนกรีตที่หุ้มเหล็กเสริมหรือคอนกรีตหุ้มเหล็กน้อยกว่าที่กำหนดไว้ใน
ตารางข้างต้น
จะต้องใช้วัสดุอื่นหุ้มเพิ่มเติมหรือต้องป้องกันโดยวิธีอื่นเพื่อช่วยทำให้เสาหรือคานมี
อัตราการทนไฟได้ไม่น้อยกว่า
๓ ชั่วโมงและตงหรือพื้นที่ต้องมีอัตราการทนไฟได้ไม่น้อยกว่า ๒ 
ชั่วโมง
โดยจะต้องมีเอกสารรับรองอัตราการทนไฟจากสถาบันที่เชื่อถือได้ประกอบการขออนุญาต
                        ในกรณีโครงสร้างหลักที่เป็นเสาหรือคานที่ก่อสร้างด้วยเหล็กโครงสร้างรูปพรรณ
ที่ไม่ได้ใช้คอนกรีตหุ้มต้องป้องกันโดยวิธีอื่นเพื่อให้มีอัตราการทนไฟได้ไม่น้อยกว่า
๓ ชั่วโมงและ
ต้องมีเอกสารรับรองอัตราการทนไฟจากสถาบันที่เชื่อถือได้ประกอบการขออนุญาต
ยกเว้นโครง
หลังคาที่เป็นโครงสร้างหลักที่สูงจากพื้นชั้นนั้นเกินกว่า
๘ เมตร
                        วิธีการทดสอบอัตราการทนไฟตามวรรคสอบและวรรคสาม
ให้เป็นไปตามมาตร
ฐานเอเอสทีเอ็ม อี ๑๑๙ (ASTM E ๑๑๙)
                        ข้อ ๑๑๒  อาคารสูงที่ก่อสร้างโดยมีผนังอาคารทำด้วยกระจกโครงสร้างที่ยึด
กระจกกับตัวอาคารรวมทั้งกระจกที่ใช้
จะต้องออกแบบให้มีความมั่นคงแข็งแรงเพียงพอที่จะรับ
ลมตามข้อ ๑๐๙ ได้
และจะต้องใช้กระจกประเภทที่เมื่อเกิดการแตกแล้วไม่หลุดออกจากกันและ
ไม่ก่ออันตรายต่อบุคคลได้

                                                               หมวด ๑๑
                                    การก่อสร้าง ดัดแปลง รื้อถอนและเคลื่อนย้ายอาคาร

-------------                    

                        ข้อ ๑๑๓ 
ในการก่อสร้างอาคาร ผู้ได้รับอนุญาติหรือผู้ดำเนินการต้องจัดให้มีรั้ว
ชั่วคราวทึบสูงไม่น้อยกว่า
๒ เมตร ปิดกั้นตามแนวเขตที่ดินติดต่อกับที่สาธารณะหรือที่ดินต่างเจ้า
ของหรือผู้ครอบครอง
เว้นแต่จะมีรั้วทึบหรือกำแพงเดิมสูงไม่น้อยกว่า ๒ เมตร
                        ในระหว่างการก่อสร้างอาคารที่มีความสูงเหนือระดับดินเกิน ๑๐
เมตร ด้านที่มี
ระยะราบวัดจากแนวอาคารด้านนอกถึงที่สาธารณะหรือที่ดินต่างเจ้าของหรือผู้ครอบครองน้อยกว่า
กึ่งหนึ่งของความสูงของอาคาร
ผู้ดำเนินการต้องจัดให้มีการกำจัดฝุ่นทำความสะอาดพื้นที่ทุกชั้น 
หรือจัดให้มีการป้องกันฝุ่นละอองและต้องจัดให้มีสิ่งป้องกันวัสดุร่วงหล่นที่อาจเป็นภยันตราย
ต่อสุขภาพ ชีวิต ร่างกาย
หรือทรัพย์สิน มีความสูงไม่น้อยกว่าความสูงของอาคารที่ได้รับอนุญาต
และต้องร้กษาให้อยู่ในสภาพดีตลอดเวลาการก่อสร้างและต้องจัดให้มีวิธีการสำหรับทิ้งของและ
ป้องกันฝุ่นละอองอันเกิดจากการก่อสร้าง  ทั้งนี้
ผู้ได้รับอนุญาตหรือผู้ดำเนินการต้องจัดสิ่งป้องกัน
ฝุ่นละออง
สิ่งป้องกันวัสดุร่วงหล่น และวิธีการสำหรับทิ้งสิ่งของดังกล่าว ตามหลักเกณฑ์ที่
กรุงเทพมหานครกำหนด
                        การทิ้งของ
นั่งร้านรวมทั้งผ้าใบหรือวัสดุป้องกันวัสดุร่วงร่วงหล่น จะล้ำที่ดินข้าง
เคียงหรือต่างเจ้าของไม่ได้
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดิน
ข้างเคียง
                        การก่อสร้าง ห้ามกระทำให้เกิดเสียงดังเกินกว่า ๗๕ เดซิเบล
(เอ) ที่ระยะห่าง 
๓๐ เมตร
จากอาคารที่ก่อสร้าง
                        ห้ามก่อสร้างหรือกระทำการใดๆ
ในบริเวณที่ได้รับอนุญาตให้ก่อสร้างซึ่งก่อให้
เกิดเสียงและแสงรบกวนผู้อยู่อาศัยข้างเคียงระหว่าง
๒๒.๐๐ น. ถึง ๐๖.๐๐ น. เว้นแต่จะได้มีการ
ป้องกันและได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร
                        ข้อ ๑๑๔ 
เมื่อหยุดการใช้ปั้นจั่นหรือลิฟต์ส่งของประจำวัน ผู้ดำเนินการต้องจัด
ให้มีการป้องกันมิให้ปั้นจั่นหรือลิฟต์ส่งของนั้นเลื่อน
ล้ม หรือหมุน อันอาจเป็นภยันตรายต่อสุข
ภาพ ชีวิต ร่างกาย
หรือทรัพย์สิน และในขณะที่ใช้หรือหยุดการใช้ปั้นจั่นยกของห้ามมิให้ของหรือ
วัสดุที่กำลังยกอยู่ล้ำเขตที่ดินสาธารณะ
หรือที่ดินต่างเจ้าของหรือผู้ครอบครอง เว้นแต่จะได้รับ
อนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจหน้าที่ดูแลรักษาที่สาธารณะนั้น
หรือได้รับความยิน
ยอมเป็นหนังสือจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินนั้น
แล้วแต่กรณี
                        ในกรณีที่ไม่อาจได้รับความยินยอมเป็นหนังสือจากเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่
ดินดังกล่าว
ผู้ดำเนินการต้องขออนุญาตต่อผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร โดยให้ผู้ประกอบวิชาชีพ
วิศวกรรมควบคุมแสดงระบบหรือวิธีการจัดการเพื่อการป้องกันมิให้เกิดอันตรายแก่ชีวิต
ร่างกาย 
หรือทรัพย์สินของเจ้าของหรือผู้ครอบครองที่ดินรวมทั้งผู้อาศัยอยู่ใกล้เคียง
ในการพิจารณา
อนุญาตดังกล่าว
ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานครอาจกำหนดวิธีการหรือเงื่อนไขอื่นใดที่จำเป็นให้ผู้
ดำเนินการปฏิบัติ ก็ได้
                        ข้อ ๑๑๕ 
ให้นำข้อ ๑๑๓ และข้อ ๑๑๔ มาใช้บังคับแก่การดัดแปลงการรื้อถอน
และการเคลื่อนย้ายอาคาร
โดยอนุโลม

                                                            บทเฉพาะกาล

----------                                    

                        ข้อ ๑๑๖ 
การขออนุญาตก่อสร้างหรือดัดแปลงแาคารที่ได้ยื่นขอไว้ก่อนข้อ
บัญญัตินี้ใช้บังคับให้ได้รับการยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้
                        ข้อ ๑๑๗ 
อาคารที่ได้รับอนุญาตก่อสร้างก่อข้อบัญญัตินี้มีผลบังคับใช้หากมีการ
ขออนุญาตดัดแปลงอาคาร
จะไดรับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ภายใต้เงื่อนไขดังต่อไปนี้
                                    (๑) 
ไม่เป็นการเพิ่มความสูงของอาคาร
                                    (๒) 
กรณีที่เป็นอาคารขนาดใหญ่ขึ้นไป ต้องไม่เป็นการเพิ่มพื้นที่อาคาร
รวมกันทุกชั้นเกินร้อยละ ๒
ของพื้นที่ที่ได้รับอนุญาตไว้ครั้งแรก กรณีไม่ใช่อาคารขนาดใหญ่ต้อง
ไม่เป็นการเพิ่มพื้นที่รวมกันทุกชั้นเกินร้อยละ
๕ ของพื้นที่ที่ได้รับอนุญาตไว้ครั้งแรก
                                    (๓) 
ไม่เป็นการเพิ่มพื้นที่ปกคลุมดิน
                                    (๔) 
ไม่เป็นการขัดต่อข้อบัญญัติที่ใช้บังคับอยู่ในขณะที่ได้รับอนุญาต
ครั้งแรก

                                                                        ประกาศ ณ วันที่ ๓๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๔
                                                                                          สมัคร  สุนทรเวช
                                                                                    ผู้ว่าราชการกรุงเทพมหานคร

+------------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้ข้อบัญญัติฉบับนี้
คือ เนื่องจากข้อบัญญัติกรุงเทพมหานคร 
เรื่องควบคุมการก่อสร้างอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ ได้บังคับใช้มาเป็นเวลากว่า ๒๐ ปี สมควรแก้ไข
ปรับปรุงบทบัญญัติบางประการให้เหมาะสมยิ่งขึ้น
ประกอบกับได้มีการประกาศใช้กฎกระทรวง
ที่ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
พ.ศ. ๒๕๒๒ และพระราชบัญญัติควบคุม
อาคาร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ.
๒๕๓๕ หลายฉบับ ซึ่งกฎกระทรวงต่างๆ ดังกล่าวมีรายละเอียด
บางประการไม่ครอบคลุมกับสภาพข้อเท็จจริงในพื้นที่กรุงเทพมหานคร
สมควรเพิ่มเติมราย
ละเอียดบทบัญญัติบางประการเพื่อให้เหมาะสมกับสภาพบั้นเมืองของกรุงเทพมหานคร
และโดยที่
มาตรา ๙ และมาตรา ๑๐ (๑)
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ 
แก้ไขเพิ่มเติม
โดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบท
บัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับ
มาตรา ๓๑ มาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘
มาตรา ๔๙ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณา
จักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย ประกอบกับมาตรา 
๙๗
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติให้ตรา
เป็นข้อบัญญัติจึงจำเป็นต้องตราข้อบัญญัตินี้

[รก.๒๕๔๔/พ ๗๕ง/๑๘/๓
สิงหาคม ๒๕๔๔]                                           ปรียนันท์/พิมพ์
                                                                                                            ๑๓ / ๑๒ / ๔๔