ระเบียบเทศบาลนครเชียงใหม่ เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. 2550 ประเภทการจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะหรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน

ระเบียบเทศบาลนครเชียงใหม่

ระเบียบเทศบาลนครเชียงใหม่
เรื่อง
การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๐
ประเภทการจัดให้มีการแสดงดนตรี
เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะ
หรือการแสดงอื่น
ๆ ในทำนองเดียวกัน

สืบเนื่องจากกระแสพระราชดำรัสของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช
เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษา เมื่อวันที่ ๔ ธันวาคม ๒๕๔๗
ที่ทรงห่วงใยสุขภาพของประชาชนโดยเฉพาะเยาวชนไทย
จากการใช้บริการสถานบันเทิงประเภทที่มีการแสดงดนตรีหรือมีดนตรีไว้บริการซึ่งใช้เสียงดังเกินควร
จนส่งผลกระทบให้เยาวชนและผู้ใช้บริการสถานบันเทิงมีปัญหาเกี่ยวกับการสูญเสียการได้ยินก่อนวัยอันสมควร
รวมทั้งยังอาจมีผลกระทบให้เกิดการเจ็บป่วยหรืออาการอื่น ๆ ในภายหลังอีกด้วย
และโดยที่สถานบันเทิงประเภทดังกล่าวส่วนใหญ่จะเป็นสถานประกอบกิจการที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ด้วย เพื่อให้การดำเนินงานดังกล่าวสนองพระราชดำรัส
เรื่อง เสียงดังเกินมาตรฐานในสถานบันเทิง
ประกอบกับเทศบาลนครเชียงใหม่ได้ตราเทศบัญญัติ เรื่อง
การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๙ บังคับใช้แล้ว สมควรเพิ่มเติมรายละเอียดบทบัญญัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ และตามคำแนะนำของคณะกรรมการสาธารณสุข ฉบับที่ ๑/๒๕๔๘ เรื่อง
การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพประเภทกลุ่มบริการบันเทิง
เทศบาลนครเชียงใหม่จึงเห็นควรออกระเบียบเทศบาลนครเชียงใหม่ ว่าด้วยการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ. ๒๕๕๐ ประเภทการจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะ
หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
เพื่อควบคุมการดำเนินการสถานบันเทิงที่ทำให้เกิดมลภาวะทางเสียงในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๘ เตรส (๔)
แห่งพระราชบัญญัติเทศบาล พ.ศ. ๒๔๙๖ แก้ไขเพิ่มเติมถึง (ฉบับที่ ๑๒) พ.ศ. ๒๕๔๖
และข้อ ๒๕ แห่งเทศบัญญัติ เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ.
๒๕๔๙ ลงวันที่ ๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๙ จึงกำหนดระเบียบเทศบาลนครเชียงใหม่ขึ้นไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑
 ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบเทศบาลนครเชียงใหม่
เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๐
ประเภทการจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะ
หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน

ข้อ ๒[๑]
 ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่
นับแต่วันถัดจากวันที่ได้ประกาศไว้ในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓
 บรรดาระเบียบ ประกาศ
หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในระเบียบนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับระเบียบนี้
ให้ใช้ระเบียบนี้แทน

ข้อ ๔
 ในระเบียบนี้
ให้กิจการประเภทการจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ
รำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
เป็นกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพที่จะต้องอยู่ภายใต้การควบคุมในเขตเทศบาลนครเชียงใหม่

ข้อ ๕
 ในระเบียบนี้
สถานประกอบการ หมายความว่า
สถานที่ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพประเภทการจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ
รำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกัน
ผู้ดำเนินกิจการ หมายความว่า
ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่น
ซึ่งรับผิดชอบดำเนินสถานประกอบกิจการนั้น
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
นายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่

หมวด
๑

ลักษณะของอาคาร

ข้อ ๖
 การออกแบบและการวางผังของอาคารต้องเหมาะสมต่อการป้องกันเสียงและความสั่นสะเทือนจากพื้นที่ให้บริการที่อาจก่อให้เกิดเหตุรำคาญแก่ประชาชน

ข้อ ๗
 พื้นที่ส่วนที่มีดนตรีหรือการแสดงดนตรี
ส่วนเต้นรำ และบริเวณที่มีเสียงดังและความสั่นสะเทือน
ต้องเป็นอาคารที่ปิดมิดชิดและใช้วัสดุที่ป้องกันเสียงและความสั่นสะเทือนได้ เพื่อป้องกันเหตุรำคาญจากเสียงและความสั่นสะเทือนที่จะก่อให้เกิดผลกระทบต่อประชาชนข้างเคียง

ข้อ ๘
 บริเวณโดยรอบอาคาร ตัวอาคาร พื้น
ผนัง เพดาน โต๊ะและเก้าอี้ ต้องได้รับการดูแลให้สะอาดเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่เสมอ

ข้อ ๙
 ต้องมีประตูเข้า - ออก
ที่สูงไม่น้อยกว่า ๒ เมตร กว้างไม่น้อยกว่า ๑.๕ เมตรโดยขณะทำการต้องปิดไว้ตลอดเวลา
แต่สามารถเปิดเข้า  ออกได้

หมวด
๒

การควบคุมและป้องกันเสียงจากการประกอบการ

ข้อ ๑๐
 สถานประกอบการต้องจัดให้มีและปรับปรุงสิ่งที่เป็นต้นกำเนิดของเสียง
และทางผ่านของเสียง มิให้มีระดับเสียงเกินกว่ามาตรฐาน ตามข้อ ๑๑
เพื่อการคุ้มครองสุขภาพอนามัยของประชาชน ทั้งผู้ใช้บริการผู้ให้บริการ
รวมทั้งไม่ก่อเหตุรำคาญแก่ประชาชนใกล้เคียง

ข้อ ๑๑
 ระดับเสียงภายในสถานประกอบกิจการ
ตลอดระยะเวลาทำการ ต้องมีค่าเฉลี่ยของระดับเสียงไม่เกิน ๙๐ เดซิเบลเอ
และมีค่าระดับเสียงสูงสุด ณ เวลาใดเวลาหนึ่งไม่เกิน ๑๑๐ เดซิเบลเอ และระดับเสียงที่ออกนอกสถานประกอบการ
จะต้องไม่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญ รบกวนประชาชนที่อยู่อาศัยใกล้เคียง
โดยมีเครื่องมือและวิธีการตรวจวัดระดับเสียง ดังนี้
(๑) คุณลักษณะของเครื่องมือที่ใช้
๑.๑ เครื่องวัดระดับเสียงเป็นชนิด Sound
Level Meter Type ๒
หรือสูงกว่า
๑.๒ เครื่องวัดระดับเสียงต้องได้มาตรฐาน IEC๖๕๑
หรือ IEC๘๐๔ ของ
คณะกรรมาธิการระหว่างประเทศว่าด้วยเทคนิคไฟฟ้า
(๒)
วิธีการตรวจวัดระดับเสียงต้องปรับเทียบความถูกต้องของเครื่องวัดระดับเสียงก่อนใช้งานทุกครั้ง
(๓) จุดตรวจวัดระดับเสียง ต้องอยู่บริเวณกลางห้อง
หรือบริเวณที่โดยปกติมีผู้ใช้บริการมากและอยู่สูงจากระดับพื้นห้องประมาณ ๑.๒๐ เมตร
สำหรับการตรวจวัดในบริเวณที่ผู้ใช้บริการส่วนใหญ่นั่ง และที่ระดับ ๑.๕๐ เมตร
สำหรับตรวจวัดในบริเวณที่ผู้ใช้บริการส่วนใหญ่ยืน
(๔) ตรวจวัดระดับเสียง ณ เวลาใดเวลาหนึ่ง
ที่สถานประกอบการเปิดให้บริการ โดยทำการตรวจวัดเป็นเวลา ๑๕ นาทีติดต่อกัน
แล้วนำมาหาค่าระดับเสียงเฉลี่ยและค่าระดับเสียงสูงสุด

ข้อ ๑๒
 ในระหว่างการให้บริการ
ต้องมีการหยุดหรือลดระดับเสียงจากการแสดงดนตรีหรือการเปิดเพลง
หรือจากเครื่องกำเนิดเสียง หรือกิจกรรมอื่นที่ก่อให้เกิดเสียงดังมากเป็นระยะ
เพื่อให้ผู้ใช้บริการได้พักจากการสัมผัสเสียงดัง

ข้อ ๑๓
 ต้องจัดให้มีบริการอุปกรณ์ป้องกันเสียงที่ได้มาตรฐานและสะอาดสำหรับผู้ใช้บริการเสมอ
เมื่อได้รับการร้องขอ และผู้ดำเนินกิจการต้องติดประกาศ
หรือให้ข้อมูลด้วยวิธีการอื่นใด เพื่อให้ผู้ใช้บริการได้ทราบถึงการป้องกัน
การแก้ไข และการบรรเทาอันตรายที่อาจเกิดจากการได้ยินเสียงดัง

ข้อ ๑๔
 สถานประกอบการที่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญเรื่องเสียง
ต้องจัดให้มีเครื่องวัดระดับเสียงและแสดงผลการตรวจวัดผ่านทางจอแสดงผล
เพื่อให้ผู้ใช้บริการได้ทราบถึงระดับเสียงในขณะใช้บริการ
และสามารถพิจารณาการป้องกันตัวเองได้

หมวด
๓

การระบายอากาศ

ข้อ ๑๕
 ต้องจัดให้มีการระบายอากาศที่เพียงพอ
โดยให้มีอัตราการระบายอากาศ ดังนี้

สถานที่

วิธีการระบายอากาศ

วิธี
ธรรมชาติ

วิธีกล
(อัตราการระบายอากาศ
ไม่น้อยกว่าจำนวนเท่าของ
ปริมาตรของห้องใน
  ๑ ชั่วโมง)

วิธีที่ใช้
ระบบปรับอากาศ
(ลูกบาศก์เมตร/ชั่วโมง/ตารางเมตร)

ห้องน้ำ
  ห้องส้วม

*

๔

๑๐

ที่จอดรถ
  (ที่อยู่ต่ำกว่าระดับพื้นดิน)

*

๔

-

ห้องปรุง
  ประกอบอาหาร

*

๒๔

๓๐

บริเวณที่นั่ง
  ส่วนแสดงดนตรีและส่วน
เต้นรำ

*

๑๒

๑๐

หมายเหตุ
* ในกรณีจัดให้มีการระบายอากาศโดยวิธีธรรมชาติ ห้องในอาคารทุกชนิด
ทุกประเภทยกเว้นห้องเก็บของต้องมีประตู หน้าต่าง
หรือช่องระบายอากาศด้านติดกับอากาศภายนอกเป็นพื้นที่รวมกันไม่น้อยกว่าร้อยละ ๑๐
ของพื้นที่ห้องนั้น ทั้งนี้ไม่นับรวมพื้นที่ของประตู หน้าต่าง
และช่องระบายอากาศที่ติดต่อกับห้องอื่น หรือช่องทางเดินภายในอาคาร

ข้อ ๑๖
 ในกรณีที่จัดให้มีเขตสูบบุหรี่ในบริเวณที่มีระบบปรับอากาศ
ต้องจัดให้มีการระบายอากาศถ่ายเทหมุนเวียนระหว่างภายนอกอาคารกับภายในเขตสูบบุหรี่ไม่น้อยกว่า
๕๐ ลูกบาศก์ฟุตต่อนาทีต่อคน

หมวด
๔

ระบบการจัดแสงสว่าง

ข้อ ๑๗
 ต้องจัดให้มีความเข้มของแสงสว่างที่เหมาะสม
ดังนี้

บริเวณพื้นที่

ความเข้มของแสงสว่าง

- พื้นที่ให้บริการ
  ได้แก่ ส่วนแสดงดนตรี ส่วนเต้นรำ และบริเวณที่นั่งฟังดนตรี

๑)
  พื้นที่ให้บริการทั้งหมดในขณะเตรียมสถานที่ให้บริการ 

ไม่น้อยกว่า
  ๒๐๐ ลักซ์

๒)
  พื้นที่ให้บริการต่าง ๆ ในขณะเปิดให้บริการ เช่น ส่วนแสดงดนตรีหรือมี
เสียงดนตรี
  ส่วนเต้นรำ และบริเวณที่นั่งฟังดนตรี

ให้มีแสงสว่างเพียงพอที่จะมองเห็นและจำหน้ากันได้
ในระยะไม่น้อยกว่า
  ๑.๕๐ เมตร *

- ห้องน้ำ
  ห้องส้วม (ยกเว้นโรงมหรสพ)

ไม่น้อยกว่า
  ๑๐๐ ลักซ์

- ห้องปรุง
  ประกอบอาหาร

ไม่น้อยกว่า
  ๒๐๐ ลักซ์

- ช่องทางเดินภายในอาคาร

ไม่น้อยกว่า
  ๕๐ ลักซ์

- ที่จอดรถ

ไม่น้อยกว่า
  ๕๐ ลักซ์

(*
ที่มา : กฎกระทรวง ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๒๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติสถานบริการ พ.ศ. ๒๕๐๙)

ข้อ ๑๘
 ในกรณีที่มีการใช้แสงเลเซอร์
ผู้ดำเนินกิจการต้องตรวจสอบจากผู้ผลิตหรือผู้ติดตั้งว่าแสงเลเซอร์ที่ใช้นั้น
เป็นแสงเลเซอร์ที่ใช้สำหรับสถานบันเทิงเท่านั้น
และต้องไม่ก่อให้เกิดอันตรายกับสายตา

หมวด
๕

ระบบความปลอดภัย

ข้อ ๑๙
 ต้องจัดให้มีระบบป้องกันอัคคีภัยและจัดให้มีประตูหรือทางออกหรือทางหนีไฟแยกต่างหากจากประตูเข้าออกปกติ
เพียงพอกับจำนวนคนที่อยู่ภายในสถานประกอบการให้สามารถออกได้หรือหลบหนีภัยได้โดยสะดวกและทันหากมีเหตุฉุกเฉินเกิดขึ้น
ไม่มีสิ่งกีดขวาง มีแสงสว่างเพียงพอและมีป้ายหรือเครื่องหมายแสดงชัดเจน
โดยต้องมีระบบไฟฟ้าฉุกเฉินเมื่อระบบปกติขัดข้อง

ข้อ ๒๐
 ต้องติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบมือถือตามชนิดและขนาดที่กำหนด
จำนวน ๑ เครื่องต่อพื้นที่ไม่เกิน ๑๐๐ ตารางเมตร
และติดตั้งกระจายในพื้นที่ประกอบการตามความเหมาะสม
โดยต้องติดตั้งให้ส่วนบนสุดของตัวเครื่องสูงจากระดับพื้นอาคารไม่เกิน ๑.๕๐ เมตร
ในบริเวณที่สามารถเห็นได้ชัดเจนและสะดวกในการใช้สอย
รวมทั้งต้องอยู่ในสภาพพร้อมใช้ได้ตลอดเวลา
กรณีที่มีการประกอบการหลายขั้นตอนต้องมีเครื่องดับเพลิงทุกชั้น

ชนิดของเครื่องดับเพลิง

ขนาดบรรจุ

๑.
  โฟมเคมี

ไม่น้อยกว่า
  ๑๐ ลิตร

๒.
  ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์

ไม่น้อยกว่า
  ๔ กิโลกรัม

๓.
  ผงเคมีแห้ง

ไม่น้อยกว่า
  ๔ กิโลกรัม

๔.
  เฮลอน (HALON
  ๑๒๑๑)

ไม่น้อยกว่า
  ๔ กิโลกรัม

ข้อ ๒๑
 ต้องควบคุมไม่ให้มีผู้ใช้บริการเข้าไปในสถานประกอบการมากจนทำให้เกิดความแออัดจนเกินไป

ข้อ ๒๒
 ต้องจัดให้มีระยะห่างที่เหมาะสมระหว่างโต๊ะ
เก้าอี้ เพื่อความสะดวกต่อการสัญจรและความปลอดภัยภายในสถานประกอบการ

หมวด
๖

ห้องส้วม
ที่ปัสสาวะ และอ่างล้างมือ

ข้อ ๒๓
 ต้องจัดให้มีห้องส้วมที่ถูกสุขลักษณะ
แยกเพศชายเพศหญิง และมีสัญลักษณ์แสดงอย่างชัดเจน

ข้อ ๒๔
 ต้องจัดให้มีห้องส้วม ที่ปัสสาวะ
และอ่างล้างมือ ไม่น้อยกว่าเกณฑ์ที่กำหนด คือ ในพื้นที่ของอาคาร ๒๐๐ ตารางเมตร
ต้องจัดให้มีห้องส้วมสำหรับผู้ชาย จำนวน ๑ ที่ ที่ปัสสาวะ ๒ ที่อ่างล้างมือ ๑ ที่
ห้องส้วมสำหรับผู้หญิง ๒ ที่ อ่างล้างมือ ๑ ที่ กรณีที่พื้นที่ของอาคารเกินกว่า ๒๐๐
ตารางเมตร จะต้องให้มีห้องส้วม ที่ปัสสาวะ
และอ่างล้างมือเพิ่มขึ้นตามอัตราส่วนพื้นที่อาคารที่เพิ่มนั้น
และถ้ามีเศษให้คิดเต็มอัตรา

ข้อ ๒๕
 สถานประกอบการที่มีการประกอบการหลายชั้น
ต้องจัดให้มีห้องส้วม ที่ปัสสาวะ และอ่างล้างมือในชั้นต่าง ๆ ตามความจำเป็นและเหมาะสม
แต่ต้องมีทุกชั้น

ข้อ ๒๖
 ห้องส้วมต้องมีพื้นที่ไม่น้อยกว่า
๐.๙๐ ตารางเมตร และความกว้างภายในไม่น้อยกว่า๐.๙๐ เมตร ความสูงไม่น้อยกว่า ๑.๘๐
เมตร กรณีที่ห้องส้วมและห้องน้ำอยู่ห้องเดียวกัน ต้องมีพื้นที่ภายในไม่น้อยกว่า
๑.๕๐ ตารางเมตร

ข้อ ๒๗
 ห้องส้วมและที่ปัสสาวะต้องใช้วัสดุที่ทำความสะอาดง่าย
และต้องได้รับการดูแลรักษาความสะอาดอยู่เสมอ
และต้องมีระบบบำบัดสิ่งปฏิกูลที่ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล

หมวด
๗

เบ็ดเตล็ด

ข้อ ๒๘
 สถานประกอบการที่เป็นสถานที่จำหน่ายอาหาร
หรือมีการปรุง ประกอบ หรือจำหน่ายอาหารและเครื่องดื่ม
ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในเทศบัญญัติเทศบาลนครเชียงใหม่ว่าด้วยการควบคุมการค้าอาหารหรือน้ำแข็งในสถานที่เอกชน
และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย

ข้อ ๒๙
 สถานประกอบการที่จัดตั้งขึ้นก่อนวันที่ระเบียบนี้มีผลใช้บังคับ
ให้ผู้ประกอบการกิจการปรับปรุงสถานที่ประกอบการให้เป็นไปตามระเบียบนี้
ภายในระยะเวลาหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่ระเบียบนี้มีผลใช้บังคับ
ยกเว้นกรณีการจัดให้มีห้องส้วม ที่ปัสสาวะ และอ่างล้างมือ ทุกชั้นตามข้อ ๒๔
ให้ปรับปรุงให้แล้วเสร็จภายในระยะเวลาสองปี และเมื่อพ้นกำหนดเวลาดังกล่าว ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการตามอำนาจหน้าที่อย่างเคร่งครัดต่อไป

หมวด
๘

การขออนุญาตและการอนุญาต

ข้อ ๓๐
 ให้ผู้ประกอบกิจการตามข้อ ๔
ต้องขออนุญาตประกอบกิจการ โดยยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
และจะต้องนำหลักฐานดังต่อไปนี้มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๑) บัตรประจำตัวประชาชน พร้อมรับรองสำเนาถูกต้อง
จำนวน ๒ ฉบับ
(๒) ทะเบียนบ้าน พร้อมรับรองสำเนาถูกต้อง จำนวน ๒
ฉบับ
(๓)
ใบอนุญาตก่อสร้างอาคารของสถานที่ขออนุญาตประกอบการค้า พร้อมรับรองสำเนาถูกต้อง
จำนวน ๒ ฉบับ
(๔) หนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล (ถ้ามี)
พร้อมรับรองสำเนาถูกต้อง จำนวน ๒ ฉบับ
(๕) หนังสือมอบอำนาจ
ในกรณีที่เจ้าของกิจการไม่มายื่นขอรับใบอนุญาตด้วยตนเอง จำนวน ๒ ฉบับ
(๖) แผนผังแสดงบริเวณที่ตั้งของสถานประกอบการ
จำนวน ๒ ฉบับ
(๗) หลักฐานอื่น ๆ ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ข้อ ๓๑
 เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะดำเนินการออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขอรับใบอนุญาต
โดยพิจารณาสุขลักษณะตามหลักเกณฑ์ในข้อ ๔ ของคณะกรรมการสาธารณสุข ฉบับที่ ๑/๒๕๔๘
เรื่องการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพประเภทกลุ่มบริการบันเทิง
เพื่อการพิจารณาอนุญาตตามมาตรา ๕๖ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ได้รับคำขอตามข้อ ๓๐ ครบถ้วนถูกต้อง

ข้อ ๓๒
 ผู้ได้รับอนุญาตประสงค์จะขอต่ออายุใบอนุญาตดังกล่าว
จะต้องยื่นคำขอต่อใบอนุญาตภายในสามสิบวันก่อนวันสิ้นอายุใบอนุญาต

ข้อ ๓๓
 ผู้ได้รับอนุญาตจะต้องชำระค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามอัตราค่าธรรมเนียมออกใบอนุญาต
ตามบัญชีท้ายระเบียบของเทศบาลนครเชียงใหม่
กิจการที่เกี่ยวกับการบริการกิจการประเภทที่ ๙ (๗) การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ
รำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ทำนองเดียวกัน กิจกรรมละ ๒,๐๐๐ บาท แต่ไม่เกิน ๑๐,๐๐๐
บาท และจะต้องชำระค่าธรรมเนียมในวันที่มารับใบอนุญาตหรือวันที่มายื่นขอใบอนุญาตแล้วแต่กรณี

ข้อ ๓๔
 ผู้ได้รับอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมตามอัตรา
และตามระยะเวลาที่กำหนดไว้ในระเบียบ ตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนดให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ได้รับอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้น
ก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไปตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้

ข้อ ๓๕
 ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการ
จะต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณ
สถานประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๓๖
 ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการรายใดไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามระเบียบนี้หรือตามบทแห่งพระราชบัญญัตินี้
หรือกฎกระทรวง หรือประกาศกระทรวงที่ออกตามความในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งการให้ทำการแก้ไขหรือปรับปรุงให้ถูกต้องได้
และถ้าผู้ใดรับคำสั่งไม่แก้ไขปรับปรุงภายในเวลาที่กำหนด
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตภายในเวลาที่เห็นสมควร
แต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน
ในกรณีที่ผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบกิจการรายใดถูกพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
หรือต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ หรือการไม่ปฏิบัติ หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามวรรคหนึ่งก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตได้

ข้อ ๓๗
 ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้
จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

บทกำหนดโทษ

ข้อ ๓๘
 ผู้ประกอบการรายใดไม่ปฏิบัติตามหรือฝ่าฝืนระเบียบนี้
ต้องระวางโทษตามบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

บทเฉพาะกาล

ข้อ ๓๙
 บรรดาใบอนุญาตประกอบการค้า
ซึ่งเป็นที่รังเกียจหรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพประเภทการจัดให้มีการแสดงดนตรี
เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโก้เทค คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันที่ได้ออกตามเทศบัญญัติเทศบาลนครเชียงใหม่
เรื่อง การควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๔๙ ก่อนวันใช้ระเบียบนี้
ให้คงใช้บังคับต่อไปจนสิ้นอายุใบอนุญาตนั้น

ข้อ ๔๐
 ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามระเบียบนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามระเบียบนี้

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๖ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๐
ร้อยเอกหญิง
เดือนเต็มดวง  ณ เชียงใหม่
นายกเทศมนตรีนครเชียงใหม่

วัชศักดิ์/ผู้จัดทำ
๒
กรกฎาคม ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๕/ตอนที่ ๑๐๘ ง/หน้า ๗๒/๒๗ มิถุนายน ๒๕๕๑