ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง เรื่อง อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ 6)

ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง

ประกาศคณะกรรมการค่าจ้าง
เรื่อง
อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ (ฉบับที่ ๖) 

ด้วยคณะกรรมการค่าจ้างชุดที่
๑๙ ได้มีการประชุมศึกษาและพิจารณาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอัตราค่าจ้างที่ลูกจ้างได้รับตามมาตรฐานฝีมือ
และมีมติเห็นชอบเมื่อวันที่ ๙ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๙ ให้กำหนดอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือ
รวม ๑๒ สาขาอาชีพ
โดยใช้มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงานเป็นเกณฑ์วัดค่าทักษะฝีมือ
ความรู้ ความสามารถ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๙ (๔) และมาตรา ๘๘ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน
พ.ศ. ๒๕๔๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.
๒๕๕๑ คณะกรรมการค่าจ้างจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑[๑]  ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๒  ในประกาศนี้
มาตรฐานฝีมือ หมายความว่า
มาตรฐานฝีมือแรงงานแห่งชาติ ตามกฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการพัฒนาฝีมือแรงงาน

ข้อ ๓  อัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือในแต่ละสาขาอาชีพและในแต่ละระดับ
ให้เป็นดังนี้
(๑)
สาขาอาชีพช่างเทคนิคเขียนแบบเครื่องกล ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบบาทและระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าสิบบาท
(๒)
สาขาอาชีพช่างเชื่อมทิกสำหรับอุตสาหกรรมจักรกลและโลหะการ ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละหกร้อยบาท
(๓)
สาขาอาชีพช่างเทคนิคระบบส่งกำลัง ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าสิบบาท
และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสี่สิบบาท
(๔)
สาขาอาชีพช่างเทคนิคระบบไฮโดรลิก ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยหกสิบบาท
และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยห้าสิบบาท
(๕)
สาขาอาชีพช่างเชื่อมระบบท่อในอุตสาหกรรมเครื่องปรับอากาศและเครื่องทำความเย็น ระดับ
๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยบาท และระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยแปดสิบห้าบาท
(๖)
สาขาอาชีพช่างเทคนิคเครื่องปรับอากาศขนาดใหญ่ ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยแปดสิบห้าบาท และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบบาท
(๗) สาขาอาชีพช่างเทคนิคห้องเย็นขนาดเล็ก ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยแปดสิบห้าบาท และระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยเจ็ดสิบบาท
(๘) สาขาอาชีพพนักงานประกอบเครื่องปรับอากาศ ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยเจ็ดสิบบาท และระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าสิบห้าบาท
(๙) สาขาอาชีพช่างเทคนิคเครื่องกัดอัตโนมัติ ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าสิบบาท และระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสี่สิบบาท
(๑๐)
สาขาอาชีพช่างเทคนิคเครื่องอีดีเอ็ม ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสามสิบบาท
และระดับ ๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสิบห้าบาท
(๑๑)
สาขาอาชีพช่างเทคนิคเครื่องไวร์คัทอีดีเอ็ม ระดับ ๑
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยสามสิบบาท และระดับ ๒
เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละห้าร้อยสิบห้าบาท
(๑๒)
สาขาอาชีพช่างขัดเงาแม่พิมพ์ ระดับ ๑ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสามร้อยแปดสิบบาท และระดับ
๒ เป็นเงินไม่น้อยกว่าวันละสี่ร้อยห้าสิบห้าบาท

ข้อ
๔  เพื่อประโยชน์ตามข้อ ๓ (๑) ถึง
(๑๒) คำว่า วัน หมายถึง เวลาทำงานปกติของลูกจ้าง

ข้อ
๕  นายจ้างที่ให้ลูกจ้างทำงานในตำแหน่งงานหรือลักษณะงานที่ต้องใช้ทักษะ
ฝีมือ ความรู้ ความสามารถตามมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับใด
ไม่ว่าจะครอบคลุมมาตรฐานฝีมือนั้นทั้งหมดหรือส่วนหนึ่งส่วนใดก็ตาม
ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างไม่น้อยกว่าอัตราค่าจ้างตามมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับนั้น

ข้อ
๖  ภายใต้บังคับข้อ ๕
ลูกจ้างที่ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับใด
ไม่ว่าก่อนหรือหลังประกาศนี้มีผลใช้บังคับ
หากประสงค์จะใช้สิทธิให้ยื่นหนังสือรับรองว่าเป็นผู้ผ่านการทดสอบมาตรฐานฝีมือในสาขาอาชีพและระดับนั้นแก่นายจ้างโดยเร็ว
เมื่อนายจ้างได้รับหนังสือรับรองตามวรรคหนึ่งแล้ว
ให้จ่ายค่าจ้างตามอัตราในประกาศนี้ให้แก่ลูกจ้างนับแต่วันที่ได้หนังสือรับรองเป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๑๗
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๙
หม่อมหลวงปุณฑริก  สมิติ
ปลัดกระทรวงแรงงาน
ประธานกรรมการค่าจ้าง

พรวิภา/ปริยานุช/จัดทำ
๒๖ มกราคม ๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๒๖ ง/หน้า ๑๒/๒๔ มกราคม ๒๕๖๐