ระเบียบกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานว่าด้วยการรับคำร้องและการพิจารณาคำร้องของพนักงานตรวจแรงงานตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541 พ.ศ. 2554

ระเบียบกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน

ระเบียบกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน
ว่าด้วยการรับคำร้องและการพิจารณาคำร้องของพนักงานตรวจแรงงาน
ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน
พ.ศ. ๒๕๔๑
พ.ศ. ๒๕๕๔[๑]

โดยที่มาตรา ๑๒๓ และมาตรา ๑๒๔ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.
๒๕๔๑ บัญญัติให้ลูกจ้างหรือทายาทโดยธรรม
กรณีที่ลูกจ้างถึงแก่ความตายมีสิทธิยื่นคำร้องเรียกบรรดาเงินที่นายจ้างไม่ชำระหรือคืนให้แก่ลูกจ้างตามพระราชบัญญัติดังกล่าว
ต่อพนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่ลูกจ้างทำงานอยู่หรือที่นายจ้างมีภูมิลำเนาอยู่ตามแบบที่อธิบดีกำหนด
และให้พนักงานตรวจแรงงานสอบสวนข้อเท็จจริง และมีคำสั่งวินิจฉัยคำร้องนั้น

เพื่อให้การรับคำร้องและการพิจารณาคำร้องของพนักงานตรวจแรงงานเป็นไปด้วยความเรียบร้อยเป็นธรรม
มีระบบ และสอดคล้องกับพระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. ๒๕๓๙ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓๒ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๕ อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจึงวางระเบียบไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน ว่าด้วยการรับคำร้องและการพิจารณาคำร้องของพนักงานตรวจแรงงานตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน
พ.ศ. ๒๕๔๑ พ.ศ. ๒๕๕๔

ข้อ ๒  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ให้ยกเลิกระเบียบกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน
ว่าด้วยการรับคำร้องและการพิจารณาคำร้องของพนักงานตรวจแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๒
บรรดาระเบียบ ข้อบังคับ
และคำสั่งอื่นใดในส่วนที่กำหนดไว้แล้วในระเบียบนี้หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับระเบียบนี้
ให้ใช้ระเบียบนี้แทน

ข้อ ๔  ให้อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานรักษาการตามระเบียบนี้
และให้มีอำนาจตีความและวินิจฉัยปัญหา กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีปฏิบัติเพื่อดำเนินการให้เป็นไปตามระเบียบนี้

หมวด ๑
การรับคำร้อง

ข้อ ๕  เมื่อลูกจ้างหรือทายาทโดยธรรมของลูกจ้างซึ่งถึงแก่ความตายยื่นคำร้องตามมาตรา
๑๒๓ เพื่ออำนวยความสะดวกและเป็นการให้บริการแก่ผู้ร้อง
ไม่ว่าผู้ร้องจะยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ใด
ให้พนักงานตรวจแรงงานนั้นรับคำร้องไว้
กรณีที่มีการยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่อื่นซึ่งมิใช่พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ตามข้อ
๘
ให้พนักงานตรวจแรงงานผู้รับคำร้องชี้แจงให้ผู้ร้องได้ทราบว่าการรับคำร้องไว้เพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ผู้ร้อง
โดยจะส่งคำร้องให้พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่รับผิดชอบเป็นผู้ดำเนินการ
พร้อมทั้งบันทึกจดแจ้งคำชี้แจงนั้นไว้เป็นหลักฐาน
ให้พนักงานตรวจแรงงานที่รับคำร้องไว้ตามวรรคสอง
ประสานกับพนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่รับผิดชอบโดยจัดส่งคำร้องทางโทรสารหรือโดยวิธีอื่นใดภายในวันทำการถัดไปเป็นอย่างช้าและจัดส่งคำร้อง
บันทึกการสอบสวนข้อเท็จจริง และพยานหลักฐานที่เกี่ยวข้อง
ไปภายในสามวันทำการนับแต่วันที่รับคำร้องเพื่ออำนวยความสะดวกให้แก่ผู้ร้องตามวรรคสอง
 ทั้งนี้
ให้แจ้งให้ผู้ร้องได้ทราบโดยมิชักช้า
ในกรณีที่พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่รับผิดชอบอยู่ในกรุงเทพมหานครให้ดำเนินการประสานตามวรรคสาม
ไปยังกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน

ข้อ ๖  เพื่อให้การยื่นคำร้องของลูกจ้าง
ทายาทโดยธรรมของลูกจ้างซึ่งถึงแก่ความตาย รวมตลอดถึงการพิจารณาคำร้องของพนักงานตรวจแรงงานเป็นไปอย่างถูกต้องและเสร็จสิ้นภายในเวลาที่กฎหมายกำหนด
ให้พนักงานตรวจแรงงานผู้รับคำร้องตรวจสอบเอกสารหลักฐานเบื้องต้น ดังต่อไปนี้
(๑) คำร้องให้ใช้แบบ คร.๗ ตามประกาศกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน
เรื่อง แบบคำร้องและแบบคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงาน ลงวันที่ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๑
(๒) เอกสารหลักฐานที่ผู้ร้องพึงให้ไว้แก่พนักงานตรวจแรงงานเพื่อประกอบการพิจารณาดำเนินการ
เช่น สำเนาบัตรประจำตัวประชาชนซึ่งรับรองสำเนาถูกต้อง
และเอกสารอื่นที่เกี่ยวข้องกับคำร้อง

ข้อ ๗  เมื่อการยื่นคำร้องเป็นไปตามข้อ
๕ และข้อ ๖ ให้พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่รับผิดชอบลงทะเบียนรับคำร้องไว้เป็นหลักฐาน

หมวด ๒
การพิจารณาคำร้อง

ข้อ ๘  ให้พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่ลูกจ้างทำงานอยู่เป็นผู้รับผิดชอบในการสอบสวนข้อเท็จจริง
รวบรวมเอกสาร พยานหลักฐาน จากนายจ้าง ลูกจ้าง และผู้เกี่ยวข้อง
รวมทั้งมีคำสั่งวินิจฉัยคำร้องของลูกจ้างหรือทายาทโดยธรรมของลูกจ้างซึ่งถึงแก่ความตาย
ในกรณีที่สถานที่ทำงานของลูกจ้างอยู่ต่างท้องที่กับภูมิลำเนาของนายจ้างและในสถานที่ทำงานของลูกจ้างนั้น
ไม่มีผู้ซึ่งได้รับมอบหมายจากนายจ้างควบคุมดูแลการทำงานของลูกจ้าง
ให้พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่นายจ้างมีภูมิลำเนาอยู่เป็นผู้รับผิดชอบดำเนินการตามวรรคหนึ่ง
ในกรณีที่นายจ้างฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเกี่ยวกับสิทธิได้รับเงินตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน
พ.ศ. ๒๕๔๑ ต่อเนื่องในท้องที่ต่าง ๆ เกินกว่าท้องที่หนึ่งขึ้นไป
ถ้าผู้ร้องได้ยื่นคำร้องในคราวเดียวกันต่อพนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่ลูกจ้างทำงานอยู่ครั้งสุดท้าย
ให้พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่นั้นเป็นผู้รับผิดชอบดำเนินการตามวรรคหนึ่ง
ในกรณีที่ไม่แน่ว่าพนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ใดในระหว่างหลายท้องที่ควรเป็นพนักงานตรวจแรงงานผู้รับผิดชอบ
ให้อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานหรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมายเป็นผู้ชี้ขาด ในระหว่างรอคำชี้ขาด
ไม่เป็นเหตุให้งดการสอบสวนข้อเท็จจริง รวบรวมเอกสาร พยานหลักฐาน จากนายจ้าง
ลูกจ้าง และผู้เกี่ยวข้อง
หากนายจ้างให้ลูกจ้างไปทำงานต่างประเทศและนายจ้างฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเกี่ยวกับสิทธิได้รับเงินตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน
พ.ศ. ๒๕๔๑ แล้วลูกจ้างกลับมายื่นคำร้องในประเทศไทย ให้พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่นายจ้างมีภูมิลำเนาเป็นผู้รับผิดชอบดำเนินการ

ข้อ ๙  การสอบสวนข้อเท็จจริง
การรวบรวมเอกสารและพยานหลักฐาน พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่รับผิดชอบอาจขอความร่วมมือพนักงานตรวจแรงงานท้องที่อื่นที่เกี่ยวข้องดำเนินการสอบสวนข้อเท็จจริง
รวบรวมเอกสารและพยานหลักฐานให้ก็ได้
การขอความร่วมมือไปให้พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่อื่นดำเนินการตามวรรคหนึ่ง
ให้พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่รับผิดชอบ กำหนดประเด็นที่ต้องการให้สอบสวนข้อเท็จจริง
ระบุเอกสารหรือพยานหลักฐานที่ต้องการอย่างชัดเจนก็ได้

ข้อ ๑๐  ให้พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่ได้รับการร้องขอดำเนินการสอบสวนข้อเท็จจริงตามประเด็น
รวบรวมเอกสารและพยานหลักฐานตามที่ร้องขอรวมตลอดถึงทำการสอบสวนข้อเท็จจริงและรวบรวมเอกสาร
พยานหลักฐานเพิ่มเติมโดยมิชักช้า
ให้พนักงานตรวจแรงงานตามวรรคหนึ่ง จัดส่งบันทึกการสอบสวนข้อเท็จจริง
เอกสารและพยานหลักฐานไปให้พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่รับผิดชอบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับการร้องขอ

ข้อ ๑๑  ให้พนักงานตรวจแรงงานแจ้งสิทธิและหน้าที่ในกระบวนการพิจารณาให้คู่กรณีทราบตามความจำเป็นแก่กรณี
ถ้าคำร้อง คำให้การ หรือคำชี้แจง
มีข้อบกพร่องหรือมีข้อความที่อ่านไม่เข้าใจหรือหลงผิด อันเห็นได้ชัดว่าเกิดจากความไม่รู้หรือความเลินเล่อของคู่กรณี
ให้พนักตรวจแรงงานแนะนำให้คู่กรณีแก้ไขเพิ่มเติมให้ถูกต้อง

ข้อ ๑๒  ในการสอบสวนข้อเท็จจริงจากคู่กรณี
ให้พนักงานตรวจแรงงานทำการสอบสวนข้อเท็จจริงโดยเปิดเผยในการนี้คู่กรณีมีสิทธินำทนายความหรือที่ปรึกษาของตนร่วมได้
ในกรณีที่นายจ้างหรือผู้แทนนายจ้างมิได้มาชี้แจงข้อเท็จจริง หลบหนี
หรือจงใจประวิงการชี้แจงข้อเท็จจริงโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร ให้พนักงานตรวจแรงงาน
ดำเนินการตามข้อ ๑๔ และมีคำสั่งวินิจฉัยคำร้องของลูกจ้างต่อไป

ข้อ ๑๓  ในกรณีลูกจ้างเกินกว่าหนึ่งคนขึ้นไปที่มีนายจ้างคนเดียวกัน
ยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงานเกี่ยวกับสิทธิได้รับเงินตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน
พ.ศ. ๒๕๔๑ ในวันเดียวกัน ให้พนักงานตรวจแรงงานพิจารณาและมีคำสั่งรวมกันไป

ข้อ ๑๔  พนักงานตรวจแรงงานต้องพิจารณาพยานบุคคล
เอกสาร หรือหลักฐานที่เห็นว่าจำเป็นแก่การพิสูจน์ข้อเท็จจริง  ทั้งนี้ ให้รวมถึงการดำเนินการดังต่อไปนี้
(๑) แสวงหาพยานหลักฐานทุกอย่างที่เกี่ยวข้อง
(๒) รับฟังพยานบุคคล หลักฐาน คำชี้แจง หรือความเห็นของคู่กรณี พยาน
หรือพยานผู้เชี่ยวชาญที่คู่กรณีกล่าวอ้าง
เว้นแต่พนักงานตรวจแรงงานเห็นว่าเป็นการกล่าวอ้างที่ไม่จำเป็น ฟุ่มเฟือย
หรือเพื่อประวิงเวลา
(๓) ขอข้อเท็จจริงหรือความเห็นจากคู่กรณี พยานบุคคล หรือพยานผู้เชี่ยวชาญ
(๔) ขอให้ผู้ครอบครองเอกสาร ส่งเอกสารที่เกี่ยวข้อง
(๕) ออกไปตรวจสอบสถานที่

ข้อ ๑๕  พนักงานตรวจแรงงานต้องให้คู่กรณีมีโอกาสที่จะได้ทราบข้อเท็จจริงอย่างเพียงพอ
และมีโอกาสจะได้โต้แย้งหรือแสดงพยานหลักฐานของตน
ความในวรรคหนึ่งมิให้บังคับในกรณีดังต่อไปนี้
เว้นแต่พนักงานตรวจแรงงานจะเห็นสมควรปฏิบัติเป็นอย่างอื่น
(๑) เมื่อมีความจำเป็นเร่งด่วน หากปล่อยให้เนิ่นช้าไป
จะก่อให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงแก่ผู้หนึ่งผู้ใด
หรือจะกระทบต่อประโยชน์สาธารณะ
(๒) เมื่อจะมีผลทำให้ระยะเวลาตามที่กฎหมายกำหนดไว้ในการทำคำสั่งต้องล่าช้าออกไป
(๓) เมื่อเป็นข้อเท็จจริงที่คู่กรณีได้ให้ไว้ในคำร้อง คำให้การ
หรือคำชี้แจง
(๔)
เมื่อโดยสภาพเห็นได้ชัดในตัวว่าการให้โอกาสดังกล่าวไม่อาจกระทำได้

ข้อ ๑๖  คู่กรณีมีสิทธิขอตรวจดูเอกสาร
หรือพยานหลักฐานที่จำเป็นเพื่อการโต้แย้ง ชี้แจงหรือป้องกันสิทธิของตนได้
พนักงานตรวจแรงงานอาจไม่อนุญาตให้ตรวจดูเอกสาร หรือพยานหลักฐานได้
ถ้าเป็นกรณีที่ต้องรักษาไว้เป็นความลับ

หมวด ๓
คำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน

ข้อ ๑๗  โดยที่พนักงานตรวจแรงงานต้องดำเนินการสอบสวนข้อเท็จจริงและมีคำสั่งภายในหกสิบวันนับแต่วันที่รับคำร้อง
การนับระยะเวลาในการดำเนินการให้นับเมื่อ
(๑)
ในกรณีที่พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่ลูกจ้างทำงานอยู่หรือที่นายจ้างมีภูมิลำเนาอยู่เป็นผู้รับคำร้อง
ให้เริ่มนับระยะเวลาเมื่อพนักงานตรวจแรงงานนั้นได้รับคำร้อง
(๒) ในกรณีที่พนักงานตรวจแรงงานนอกท้องที่ตาม (๑) เป็นผู้รับคำร้อง
และส่งคำร้องทางโทรสารให้พนักงานตรวจแรงงานแห่งท้องที่ที่รับผิดชอบตามข้อ ๘
ให้เริ่มนับระยะเวลาเมื่อโทรสารไปถึงจังหวัดหรือกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน แล้วแต่กรณี
ทั้งนี้ การนับระยะเวลาเป็นวัน
มิให้นับวันแรกแห่งระยะเวลานั้นรวมเข้าด้วย เว้นแต่จะได้เริ่มการในวันนั้นตั้งแต่เวลาที่เริ่มต้นทำการตามปกติในทางราชการของพนักงานตรวจแรงงาน

ข้อ ๑๘  ในกรณีที่พนักงานตรวจแรงงานไม่อาจมีคำสั่งภายในกำหนดเวลาตามข้อ
๑๗ ได้ ให้พนักงานตรวจแรงงานรายงานการดำเนินการ
เหตุผลและความจำเป็นเพื่อขอขยายเวลาต่ออธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานหรือผู้ซึ่งอธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานมอบหมายก่อนครบกำหนดเวลาดังกล่าว
สิบวันเป็นอย่างน้อย
อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานหรือผู้ซึ่งอธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานมอบหมายอาจพิจารณาอนุญาตให้ขยายเวลาได้ตามที่เห็นสมควร
 ทั้งนี้ ต้องไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันที่ครบกำหนดตามข้อ
๑๗

ข้อ ๑๙  เมื่อพนักงานตรวจแรงงานสอบสวนแล้วปรากฏว่า
ลูกจ้างมีสิทธิได้รับเงินอย่างหนึ่งอย่างใดที่นายจ้างมีหน้าที่ต้องจ่ายตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน
พ.ศ. ๒๕๔๑ ให้พนักงานตรวจแรงงานมีคำสั่งให้นายจ้างจ่ายเงินดังกล่าวให้แก่ลูกจ้างหรือทายาทโดยธรรมของลูกจ้าง
ซึ่งถึงแก่ความตายภายในสามสิบวัน นับแต่วันที่ทราบหรือถือว่าได้ทราบคำสั่ง
ในกรณีที่พนักงานตรวจแรงงานเห็นว่าลูกจ้างหรือทายาทโดยธรรมของลูกจ้าง
ซึ่งถึงแก่ความตายไม่มีสิทธิได้รับเงินตามวรรคหนึ่ง ให้พนักงานตรวจแรงงานมีคำสั่งและแจ้งเป็นหนังสือให้นายจ้างและลูกจ้างหรือทายาทโดยธรรมของลูกจ้างซึ่งถึงแก่ความตายทราบ
คำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานตามวรรคหนึ่งและวรรคสองให้ใช้แบบ คร.๘
ตามประกาศกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน เรื่อง
แบบคำร้องและแบบคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงาน ลงวันที่ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๑

ข้อ ๒๐  ให้พนักงานตรวจแรงงานลงทะเบียนคำสั่งตามข้อ
๑๙ ในทะเบียนออกคำสั่งไว้เป็นหลักฐานตามลำดับคำสั่ง

ข้อ ๒๑  ให้พนักงานตรวจแรงงานส่งคำสั่งทางไปรษณีย์ตอบรับหรือนำไปส่งเองหรือให้เจ้าหน้าที่นำไปส่ง
ณ ภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่หรือสำนักงานของนายจ้างในเวลาทำการของนายจ้าง
ถ้าไม่พบนายจ้างหรือพบ
แต่นายจ้างปฏิเสธไม่ยอมรับให้ส่งแก่บุคคลซึ่งบรรลุนิติภาวะและอยู่หรือทำงานในบ้านหรือสำนักงานที่ปรากฏว่าเป็นของนายจ้างนั้นได้
กรณีไม่สามารถส่งคำสั่งตามวรรคหนึ่งได้ ให้ส่งโดยปิดคำสั่ง ณ
สำนักงานของนายจ้าง สถานที่ทำงานของลูกจ้าง ภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่ของนายจ้าง

หมวด ๔
การอุทธรณ์คำสั่งพนักงานตรวจแรงงาน

ข้อ ๒๒  ให้พนักงานตรวจแรงงานแจ้งสิทธิการนำคดีไปสู่ศาลแรงงาน
ในกรณีที่นายจ้าง ลูกจ้าง
หรือทายาทโดยธรรมของลูกจ้างซึ่งถึงแก่ความตายไม่เห็นด้วยกับคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานนั้น
ไว้ท้ายคำสั่ง  ทั้งนี้
เพื่อแจ้งให้บุคคลดังกล่าวนำคดีไปสู่ศาลแรงงานภายในสามสิบวันนับแต่วันทราบคำสั่งดังกล่าว

ข้อ ๒๓  ในกรณีที่นายจ้าง ลูกจ้าง
หรือทายาทโดยธรรมของลูกจ้างซึ่งถึงแก่ความตาย นำคดีไปสู่ศาลแรงงานภายในกำหนดเวลาตามข้อ
๒๒ ให้พนักงานตรวจแรงงานที่ปฏิบัติหน้าที่ในพื้นที่กรุงเทพมหานครรายงานกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน
เพื่อกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจะได้มอบหมายให้กองนิติการประสานการต่อสู้คดีต่อไป
สำหรับพนักงานตรวจแรงงานในส่วนภูมิภาคให้ประสานกับสำนักงานคดีแรงงานเขต
สำนักงานอัยการสูงสุดเพื่อดำเนินการต่อไป

หมวด ๕
การเพิกถอนหรือการแก้ไขเพิ่มเติมคำสั่ง

ข้อ ๒๔  เมื่อคู่กรณีมีคำขอ
พนักงานตรวจแรงงานอาจเพิกถอนหรือเพิ่มเติมคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานที่พ้นกำหนดอุทธรณ์ตามหมวด
๔ ได้ในกรณีดังต่อไปนี้
(๑) มีพยานหลักฐานใหม่ อันอาจทำให้ข้อเท็จจริงที่ฟังเป็นอันยุติแล้วนั้นเปลี่ยนแปลงไปในสาระสำคัญ
(๒) คู่กรณีที่แท้จริงมิได้เข้ามาในกระบวนการพิจารณาคำร้อง
หรือได้เข้ามาในกระบวนการพิจารณาครั้งก่อนแล้ว
แต่ถูกตัดโอกาสโดยไม่เป็นธรรมในการมีส่วนร่วมในกระบวนการพิจารณาคำร้อง
(๓) พนักงานตรวจแรงงานไม่มีอำนาจหน้าที่จะทำคำสั่งตามคำร้องนั้น
(๔)
ถ้าคำสั่งพนักงานตรวจแรงงานได้ออกโดยอาศัยข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายใดและต่อมาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายนั้นเปลี่ยนแปลงไปในสาระสำคัญในทางที่จะเป็นประโยชน์แก่คู่กรณี
การยื่นคำขอตาม (๑) (๒) หรือ (๓)
ให้กระทำได้เฉพาะเมื่อคู่กรณีไม่อาจทราบถึงเหตุนั้นในการพิจารณาครั้งที่แล้วมาก่อนโดยไม่ใช่ความผิดของผู้นั้น
การยื่นคำขอให้พิจารณาใหม่ต้องกระทำภายในเก้าสิบวันนับแต่ผู้นั้นได้รู้ถึงเหตุซึ่งอาจขอให้พิจารณาใหม่ได้

ข้อ ๒๕  พนักงานตรวจแรงงานหรือผู้บังคับบัญชาของพนักงานตรวจแรงงานอาจเพิกถอนหรือแก้ไขเพิ่มเติมคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานได้
ไม่ว่าจะพ้นกำหนดอุทธรณ์ตามหมวด ๔ หรือไม่ก็ตาม เมื่อมีเหตุหนึ่งเหตุใดตามข้อ ๒๔
(๑) (๒) (๓) หรือ (๔)

หมวด ๖
การบังคับตามคำสั่ง

ข้อ ๒๖  คำสั่งพนักงานตรวจแรงงานที่กำหนดให้นายจ้างชำระเงินภายในสามสิบวันนับแต่วันที่ทราบหรือถือว่าได้ทราบคำสั่ง
ถ้ากำหนดแล้วไม่มีการชำระเงินโดยถูกต้อง
ครบถ้วนและครบกำหนดสามสิบวันแล้วให้พนักงานตรวจแรงงานใช้มาตรการบังคับตามคำสั่งโดยการดำเนินคดีอาญา
ต่อไป

ข้อ ๒๗  การดำเนินคดีอาญาให้เป็นอันระงับไปในกรณีที่นายจ้างได้ปฏิบัติตามคำสั่งของพนักงานตรวจแรงงานภายในระยะเวลาที่กำหนดหรือได้ปฏิบัติตามคำพิพากษาหรือคำสั่งของศาล

ประกาศ
ณ วันที่ ๑๐ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
อาทิตย์
 อิสโม
อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๒ พฤศจิกายน
๒๕๕๔

ชาญ/ผู้ตรวจ
๒๕ พฤศจิกายน
๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๑๓๗ ง/หน้า ๑๐/๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๔