ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้ว เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. 2559

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้ว
เรื่อง
กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ. ๒๕๕๙

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้ว
ว่าด้วยกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้วโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้วและนายอำเภอโนนสะอาด
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ข้อบัญญัตินี้ให้เรียกว่า
ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้ว เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ ๒[๑]  ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้วตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ข้อ ๓  บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ระเบียบ
ประกาศหรือคำสั่งอื่นใด ในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตินี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔  ในข้อบัญญัตินี้
สถานประกอบกิจการ
หมายความว่า
สถานที่ที่ใช้ในการประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกตามความในมาตรา
๓๑ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
ผู้ดำเนินกิจการ
หมายความว่า ผู้เป็นเจ้าของหรือบุคคลที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งรับผิดชอบดำเนินการสถานประกอบกิจการนั้น
คนงาน
หมายความว่า ผู้ปฏิบัติงานในสถานประกอบกิจการ
มลพิษทางเสียง
หมายความว่า
สภาวะของเสียงอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษความสั่นสะเทือน
หมายความว่า สภาวะของความสั่นสะเทือนอันเกิดจาก
การประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัย
ของสาธารณชน
มลพิษทางอากาศ
หมายความว่า
สภาวะของอากาศอันเกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
มลพิษทางน้ำ
หมายความว่า สภาวะของน้ำทิ้งอันเกิดจากการประกอบกิจการของ
สถานประกอบกิจการที่ทำให้มีผลกระทบหรืออาจมีผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของสาธารณชน
อาคาร
หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ คลังสินค้า สำนักงาน หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
การค้า
หมายความว่า การประกอบธุรกิจ การพาณิชย์ การอุตสาหกรรม การเกษตร การผลิต
หรือให้บริการใด ๆ เพื่อหาประโยชน์อันมีมูลค่า
เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้ว
เจ้าพนักงานสาธารณสุข
หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕

ข้อ ๕  ให้กิจการประเภทต่าง ๆ ดังต่อไปนี้
เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้ว
(๑)
กิจการที่เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์
(๑.๑)
การเลี้ยงสัตว์บก สัตว์ปีก สัตว์น้ำ สัตว์เลื้อยคลานหรือแมลง
(๑.๒)
การเลี้ยงสัตว์เพื่อรีดเอานม
(๑.๓)
การประกอบกิจการเลี้ยง รวบรวมสัตว์ หรือธุรกิจอื่นใดอันมีลักษณะทำนองเดียวกัน
เพื่อให้ประชาชนเข้าชมหรือเพื่อประโยชน์ของกิจการนั้น  ทั้งนี้ จะมีการเรียกเก็บค่าบริการไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อมหรือไม่ก็ตาม
(๒)
กิจการที่เกี่ยวกับสัตว์และผลิตภัณฑ์
(๒.๑)
การฆ่าสัตว์ ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด
และการฆ่าเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๒.๒)
การฟอกหนังสัตว์ ขนสัตว์ การสะสมหนังสัตว์ ขนสัตว์ที่ยังไม่ได้ฟอก
(๒.๓)
การสะสมเขาสัตว์ กระดูกสัตว์ที่ยังไม่ได้แปรรูป
(๒.๔)
การเคี่ยวหนังสัตว์ เอ็นสัตว์ ไขสัตว์
(๒.๕)
การต้ม การตาก การเผาเปลือกหอยเปลือกปู เปลือกกุ้ง ยกเว้น ในสถานที่จำหน่ายอาหาร
การเร่ขายและการขายในตลาด
(๒.๖)
การประดิษฐ์เครื่องใช้หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ จากเปลือยหอย กระดูกสัตว์ เขาสัตว์
หนังสัตว์ ขนสัตว์ หรือส่วนอื่น ๆ ของสัตว์
(๒.๗)
การผลิต การโม่ การป่น การบด การผสม การบรรจุ การสะสม
หรือการกระทำอื่นใดต่อสัตว์หรือพืชหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของสัตว์หรือพืชเพื่อเป็นอาหารสัตว์
(๒.๘)
การสะสมหรือการล้างครั่ง
(๓)
กิจการที่เกี่ยวกับอาหาร เครื่องดื่ม น้ำดื่ม
(๓.๑)
การผลิตเนย เนยเทียม
(๓.๒)
การผลิตกะปิ น้ำพริกแกง น้ำพริกเผา น้ำปลา น้ำเคย น้ำบูดู ไตปลา เต้าเจี้ยว ซีอิ๊ว
หอยดอง หรือซอสปรุงรสอื่น ๆ ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๓)
การผลิต การหมัก การสะสมปลาร้า ปลาเจ่า กุ้งเจ่า
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๔)
การตากเนื้อสัตว์ การผลิตเนื้อสัตว์เค็ม การเคี่ยวมันกุ้ง
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๕)
การนึ่ง การต้ม การเคี่ยว การตาก หรือวิธีอื่นใดในการผลิตอาหารจากสัตว์ พืช
ยกเว้นในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาด และการผลิตเพื่อบริโภค
ในครัวเรือน
(๓.๖)
การเคี่ยวน้ำมันหมู การผลิตกุนเชียง หมูยอ ไส้กรอก หมูตั้ง ยกเว้น
ในสถานที่จำหน่ายอาหาร การเร่ขาย การขายในตลาดและการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๗)
การผลิตเส้นหมี่ ขนมจีน ก๋วยเตี๋ยว เต้าฮวย เต้าหู้ วุ้นเส้น เกี้ยมอี๋
(๓.๘)
การผลิตแบะแซ
(๓.๙)
การผลิตอาหารกระป๋อง ขวด หรือภาชนะอื่นใด
(๓.๑๐)
การประกอบกิจการ การทำขนมปังสด ขนมแป้งแห้ง จันอับ ขนมเปี๊ยะ
(๓.๑๑)
การแกะ การล้างสัตว์น้ำ ที่ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของกิจการห้องเย็น ยกเว้น
การผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๑๒)
การผลิตน้ำอัดลม น้ำหวาน น้ำโซดา น้ำถั่วเหลือง เครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ
บรรจุกระป๋อง ขวดหรือภาชนะอื่นใด ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๑๓)
การผลิต การแบ่งบรรจุน้ำตาล
(๓.๑๔)
การผลิตผลิตภัณฑ์จากน้ำนมวัว
(๓.๑๕)
การผลิต การแบ่งบรรจุเอทิลแอลกอฮอล์ สุรา เบียร์ น้ำส้มสายชู
(๓.๑๖)
การคั่วกาแฟ
(๓.๑๗)
การผลิตลูกชิ้นด้วยเครื่องจักร
(๓.๑๘)
การผลิตผงชูรส
(๓.๑๙)
การผลิตน้ำกลั่น น้ำบริโภค
(๓.๒๐)
การตาก การหมัก การดองผัก ผลไม้ หรือพืชอย่างอื่น
ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๒๑)
การผลิต การบรรจุใบชาแห้ง ชาผง หรือเครื่องดื่มชนิดผงอื่น ๆ
(๓.๒๒)
การผลิตไอศกรีม ยกเว้นการผลิตเพื่อบริโภคในครัวเรือน
(๓.๒๓)
การผลิตบะหมี่ มักกะโรนี หรือผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่คล้ายคลึงกัน
(๓.๒๔)
การประกอบกิจการห้องเย็น แช่แข็งอาหาร
(๓.๒๕)
การผลิตน้ำแข็ง ยกเว้นการผลิตเพื่อใช้ในสถานที่จำหน่ายอาหาร และเพื่อการบริโภคในครัวเรือน
(๓.๒๖)
การเก็บ การถนอมอาหารด้วยเครื่องจักรที่มีกำลังตั้งแต่ ๕ แรงม้าขึ้นไป
(๔) กิจการที่เกี่ยวกับยา เวชภัณฑ์ อุปกรณ์การแพทย์
เครื่องสำอาง ผลิตภัณฑ์ชำระล้าง
(๔.๑)
การผลิต การโม่ การบด การผสม การบรรจุยาด้วยเครื่องจักร
(๔.๒) การผลิต การบรรจุยาสีฟัน แชมพู ผ้าเย็น กระดาษเย็น
เครื่องสำอางต่าง ๆ
(๔.๓)
การผลิตสำลี ผลิตภัณฑ์จากสำลี
(๔.๔)
การผลิตผ้าพันแผล ผ้าปิดแผล ผ้าอนามัย ผ้าอ้อมสำเร็จรูป
(๔.๕)
การผลิตสบู่ ผงซักฟอก ผลิตภัณฑ์ชำระล้างต่าง ๆ
(๕)
กิจการที่เกี่ยวกับการเกษตร
(๕.๑)
การอัด การสกัดเอาน้ำมันจากพืช
(๕.๒)
การล้าง การอบ การรม การสะสมยางดิบ
(๕.๓)
การผลิตแป้งมันสำปะหลัง แป้งสาคูหรือแป้งอื่น ๆ ในทำนองเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๕.๔)
การสีข้าวด้วยเครื่องจักร
(๕.๕)
การผลิตยาสูบ
(๕.๖)
การขัด การกะเทาะ การบดเมล็ดพืช การนวดข้าวด้วยเครื่องจักร
(๕.๗)
การผลิต การสะสมปุ๋ย
(๕.๘)
การผลิตใยมะพร้าวหรือวัตถุคล้ายคลึงด้วยเครื่องจักร
(๕.๙)
การตาก การสะสมหรือการขนถ่ายมันสำปะหลัง
(๖)
กิจการที่เกี่ยวกับโลหะหรือแร่
(๖.๑) การผลิตโลหะเป็นภาชนะ เครื่องมือ เครื่องจักร
อุปกรณ์หรือเครื่องใช้ต่าง ๆ
(๖.๒)
การหลอม การหล่อ การถลุง แร่หรือโลหะทุกชนิด ยกเว้นกิจการ ใน (๖.๑) โครเมียม และ
นิกเกิล
(๖.๓)
การกลึง การเจาะ การเชื่อม การตี การตัด การประสาน การรีด
การอัดโลหะด้วยเครื่องจักรหรือก๊าซหรือไฟฟ้า ยกเว้นกิจการใน (๖.๑) โครเมียม และ
นิกเกิล
(๖.๔)
การเคลือบ การชุบโลหะด้วยตะกั่ว สังกะสี ดีบุก โครเมียม นิกเกิล หรือโลหะอื่นใด
ยกเว้นกิจการใน (๖.๑) โครเมียม และ นิกเกิล
(๖.๕)
การขัด การล้างโลหะด้วยเครื่องจักร สารเคมี หรือวิธีอื่นใด ยกเว้นกิจการใน (๖.๑)
โครเมียม และ นิกเกิล
(๖.๖)
การทำเหมืองแร่ การสะสม การแยก การคัดเลือกหรือการล้างแร่
(๗)
กิจการที่เกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักร หรือเครื่องกล
(๗.๑)
การต่อ การประกอบ การเคาะ การปะผุ การพ่นสี การพ่นสารกันสนิมยานยนต์
(๗.๒)
การตั้งศูนย์ถ่วงล้อ การซ่อม การปรับแต่งระบบปรับอากาศหรืออุปกรณ์
ที่เป็นส่วนประกอบของยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกล
(๗.๓)
การประกอบธุรกิจเกี่ยวกับยานยนต์ เครื่องจักรหรือเครื่องกล
ซึ่งมีไว้บริการหรือจำหน่าย และในการประกอบธุรกิจนั้นมีการซ่อมหรือปรับปรุงยานยนต์
เครื่องจักร หรือเครื่องกลดังกล่าวด้วย
(๗.๔)
การล้าง การอัดฉีดยานยนต์
(๗.๕)
การผลิต การซ่อม การอัดแบตเตอรี่
(๗.๖)
การปะ การเชื่อมยาง
(๗.๗)
การอัด ผ้าเบรก และ ผ้าคลัตช์
(๘)
กิจการที่เกี่ยวกับไม้
(๘.๑)
การผลิตไม้ขีดไฟ
(๘.๒)
การเลื่อย การซอย การขัด การไส การเจาะ การขุดร่อง การทำคิ้ว
หรือการตัดไม้ด้วยเครื่องจักร
(๘.๓)
การประดิษฐ์ไม้ หวายเป็นสิ่งของด้วยเครื่องจักร หรือการพ่น การทาสารเคลือบเงาสี
หรือการแต่งสำเร็จผลิตภัณฑ์จากไม้หรือหวาย
(๘.๔)
การอบไม้
(๘.๕)
การผลิตธูปด้วยเครื่องจักร
(๘.๖)
การประดิษฐ์สิ่งของ เครื่องใช้ เครื่องเขียนด้วยกระดาษ
(๘.๗)
การผลิตกระดาษต่าง ๆ
(๘.๘)
การเผาถ่าน หรือการสะสมถ่าน
(๙)
กิจการที่เกี่ยวกับการบริการ
(๙.๑)
กิจการสปาเพื่อสุขภาพ
เว้นแต่เป็นการให้บริการในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๒)
การประกอบกิจการ อาบ อบ นวด เว้นแต่เป็นการให้บริการใน (๙.๑)
หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๓)
การประกอบกิจการสถานที่อาบน้ำ อบไอน้ำ อบสมุนไพร เว้นแต่เป็นการให้บริการใน (๙.๑)
หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๔)
การประกอบกิจการโรงแรมหรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๙.๕)
การประกอบกิจการหอพัก อาคารชุดให้เช่า ห้องเช่า ห้องแบ่งเช่า
หรือกิจการอื่นในทำนองเดียวกัน
(๙.๖)
การประกอบกิจการโรงมหรสพ
(๙.๗)
การจัดให้มีการแสดงดนตรี เต้นรำ รำวง รองเง็ง ดิสโกเทก คาราโอเกะ หรือการแสดงอื่น
ๆ ในทำนองเดียวกัน
(๙.๘) การประกอบกิจการสระว่ายน้ำ หรือกิจการอื่น ๆ
ในทำนองเดียวกันเว้นแต่เป็นการให้บริการใน (๙.๑)
(๙.๙)
การจัดให้มีการเล่นสเกต โดยมีแสงหรือเสียงประกอบ หรือการเล่นอื่น ๆ
ในทำนองเดียวกัน
(๙.๑๐)
การประกอบกิจการเสริมสวยหรือแต่งผม เว้นแต่กิจการที่อยู่ในบังคับ
ตามกฎหมายว่าด้วยการประกอบวิชาชีพเวชกรรม
(๙.๑๑)
การประกอบกิจการให้บริการควบคุมน้ำหนัก โดยวิธีการควบคุมทางโภชนาการ
ให้อาหารที่มีวัตถุประสงค์พิเศษ การบริหารร่างกาย หรือโดยวิธีอื่นใด
เว้นแต่การให้บริการใน (๙.๑) หรือในสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล
(๙.๑๒)
การประกอบกิจการสวนสนุก ตู้เกม
(๙.๑๓)
การประกอบกิจการสนามกอล์ฟหรือสนามฝึกซ้อมกอล์ฟ
(๙.๑๔)
การประกอบกิจการห้องปฏิบัติการทางการแพทย์ การสาธารณสุข
วิทยาศาสตร์หรือสิ่งแวดล้อม
(๙.๑๕)
การสักผิวหนัง การเจาะหูหรือเจาะอวัยวะอื่น
(๑๐)
กิจการที่เกี่ยวกับสิ่งทอ
(๑๐.๑) การปั่นด้าย
การกรอด้ายการทอผ้าด้วยเครื่องจักรหรือการทอผ้าด้วยกี่กระตุกตั้งแต่ ๕ กี่ขึ้นไป
(๑๐.๒)
การสะสมปอ ป่าน ฝ้ายหรือนุ่น
(๑๐.๓)
การปั่นฝ้ายหรือนุ่นด้วยเครื่องจักร
(๑๐.๔)
การทอเสื่อ กระสอบ พรม หรือสิ่งทออื่น ๆ ด้วยเครื่องจักร
(๑๐.๕)
การเย็บผ้าด้วยเครื่องจักร ตั้งแต่ ๕ เครื่องขึ้นไป
(๑๐.๖)
การพิมพ์ผ้า หรือการพิมพ์บนสิ่งทออื่น ๆ
(๑๐.๗)
การซัก การอบ การรีด การอัดกลีบผ้าด้วยเครื่องจักร
(๑๐.๘)
การย้อม การกัดสีผ้าหรือสิ่งทออื่น ๆ
(๑๑)
กิจการที่เกี่ยวกับหิน ดิน ทราย ซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑.๑)
การผลิตภาชนะดินเผาหรือผลิตภัณฑ์ดินเผา
(๑๑.๒)
การระเบิด การโม่ การป่นหินด้วยเครื่องจักร
(๑๑.๓)
การผลิตเครื่องใช้ด้วยซีเมนต์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑.๔)
การสะสม การผสมซีเมนต์ หิน ทราย หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑.๕)
การเจียระไนเพชร พลอย หิน กระจก หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๑.๖)
การเลื่อย การตัด หรือการประดิษฐ์หินเป็นสิ่งของต่าง ๆ
(๑๑.๗)
การผลิตชอล์ก ปูนปลาสเตอร์ ปูนขาว ดินสอพอง หรือการเผาหินปูน
(๑๑.๘)
การผลิตผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ที่มีแร่ใยหินเป็นส่วนประกอบหรือส่วนผสม เช่น ผ้าเบรก
ผ้าคลัตช์ กระเบื้องมุงหลังคา กระเบื้องยาง ฝ้าเพดาน ท่อน้ำ เป็นต้น
(๑๑.๙)
การผลิตกระจกหรือผลิตภัณฑ์แก้ว
(๑๑.๑๐)
การผลิตกระดาษทราย
(๑๑.๑๑)
การผลิตใยแก้วหรือผลิตภัณฑ์จากใยแก้ว
(๑๒)
กิจการที่เกี่ยวกับปิโตรเลียม ถ่านหิน สารเคมี
(๑๒.๑)
การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งกรด ด่าง สารออกซิไดซ์ หรือสารตัวทำละลาย
(๑๒.๒)
การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งก๊าซ
(๑๒.๓)
การผลิต การกลั่น การสะสม การขนส่งน้ำมันปิโตรเลียม หรือผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียมต่าง ๆ
(๑๒.๔)
การผลิต การสะสม การขนส่งถ่านหิน ถ่านโค้ก
(๑๒.๕)
การพ่นสี ยกเว้นกิจการใน (๗.๑)
(๑๒.๖)
การประดิษฐ์สิ่งของเครื่องใช้ด้วยยาง ยางเทียม พลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์
หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒.๗)
การโม่ การบดชัน
(๑๒.๘)
การผลิตสีหรือน้ำมันผสมสี
(๑๒.๙)
การผลิต การล้างฟิล์มรูปถ่ายหรือฟิล์มภาพยนตร์
(๑๒.๑๐)
การเคลือบ การชุบวัตถุด้วยพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒.๑๑)
การผลิตพลาสติก เซลลูลอยด์ เบเกอร์ไลท์ หรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๒.๑๒)
การผลิต การบรรจุสารเคมีดับเพลิง
(๑๒.๑๓)
การผลิตน้ำแข็งแห้ง
(๑๒.๑๔)
การผลิต การสะสม
การขนส่งดอกไม้เพลิงหรือสารเคมีอันเป็นส่วนประกอบในการผลิตดอกไม้เพลิง
(๑๒.๑๕)
การผลิตเชลแล็กหรือสารเคลือบเงา
(๑๒.๑๖)
การผลิต การบรรจุ การสะสม การขนส่งสารกำจัดศัตรูพืชหรือพาหะนำโรค
(๑๒.๑๗)
การผลิต การบรรจุ การสะสมกาว
(๑๓)
กิจการอื่น ๆ
(๑๓.๑)
การพิมพ์หนังสือหรือสิ่งพิมพ์อื่นที่มีลักษณะเดียวกันด้วยเครื่องจักร
(๑๓.๒)
การผลิต การซ่อมเครื่องอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องไฟฟ้า
อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์อุปกรณ์ไฟฟ้า
(๑๓.๓)
การผลิตเทียน เทียนไขหรือวัตถุที่คล้ายคลึง
(๑๓.๔)
การพิมพ์แบบ พิมพ์เขียว หรือการถ่ายเอกสาร
(๑๓.๕)
การสะสมวัตถุหรือสิ่งของที่ชำรุด ใช้แล้วหรือเหลือใช้
(๑๓.๖)
การประกอบกิจการโกดังสินค้า
(๑๓.๗)
การล้างขวด ภาชนะหรือบรรจุภัณฑ์ที่ใช้แล้ว
(๑๓.๘)
การพิมพ์สีลงบนวัตถุที่มิใช่สิ่งทอ
(๑๓.๙)
การก่อสร้าง
(๑๓.๑๐)
กิจการท่าเทียบเรือประมง สะพานปลา หรือแพปลา

ข้อ ๖  สถานประกอบกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อบัญญัตินี้ที่ตั้งอยู่ในเขตที่กฎหมายว่าด้วยการผังเมือง
หรือกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารมีผลใช้บังคับ
หรือสถานประกอบกิจการใดที่เข้าข่ายเป็นโรงงานหรือมีการประกอบกิจการเกี่ยวกับวัตถุอันตรายจะต้องปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น
และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้องด้วย แล้วแต่กรณี

ข้อ ๗  ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้วเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกข้อบังคับ ระเบียบ
ประกาศหรือคำสั่งเพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

หมวด ๑
สถานที่ตั้ง ลักษณะอาคารและการสุขาภิบาล

ข้อ ๘  สถานประกอบกิจการต้องตั้งอยู่ห่างจากชุมชน
วัด ศาสนสถาน โบราณสถาน โรงเรียน สถาบันการศึกษา โรงพยาบาล หรือสถานที่อื่น ๆ
ตามกฎหมายว่าด้วยโรงงานและกฎหมายอื่น ที่เกี่ยวข้อง  ทั้งนี้
ในกรณีที่สถานประกอบกิจการไม่เข้าข่ายเป็นโรงงาน สถานประกอบกิจการนั้น
จะต้องมีสถานที่ตั้งตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประกาศกำหนด
โดยคำนึงถึงลักษณะและประเภทของการประกอบกิจการสถานประกอบกิจการนั้น ๆ
ซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนหรือก่อเหตุรำคาญด้วย

ข้อ ๙  สถานประกอบกิจการที่มีอาคารต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์
ดังต่อไปนี้
(๑)
ต้องเป็นอาคารที่มีความมั่นคง แข็งแรง
เหมาะสมที่จะประกอบกิจการที่ขออนุญาตได้ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
บันไดหนีไฟหรือทางออกฉุกเฉิน
มีลักษณะเป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง  ทั้งนี้ ต้องไม่มีสิ่งกีดขวาง
มีแสงสวางที่เพียงพอและมีป้ายหรือเครื่องหมายแสดงชัดเจน
โดยทางออกฉุกเฉินต้องมีไฟส่องสว่างฉุกเฉินเมื่อระบบไฟฟ้าปกติขัดข้อง
(๒)
ต้องจัดให้มีระบบการจัดแสงสว่างและการระบายอากาศให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
(๓)
ต้องมีห้องน้ำและห้องส้วมตามแบบและจำนวนที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
และมีการดูแลรักษาความสะอาดให้อยู่ในสภาพที่ถูกสุขลักษณะเป็นประจำทุกวัน

ข้อ ๑๐  สถานประกอบกิจการที่คนงานอาจเปรอะเปื้อนจากสารเคมี
วัตถุอันตราย หรือสิ่งอื่นใดอันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
ต้องจัดให้มีที่อาบน้ำฉุกเฉิน
ที่ล้างตาฉุกเฉินตามความจำเป็นและเหมาะสมกับคุณสมบัติของวัตถุอันตรายและขนาดของการประกอบกิจการตามที่กำหนดไว้ในกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๑  สถานประกอบกิจการต้องมีการเก็บ รวบรวม
หรือกำจัดมูลฝอยที่ถูกสุขลักษณะดังนี้
(๑)
มีภาชนะบรรจุ หรือภาชนะรองรับที่เหมาะสมและเพียงพอกับปริมาณ และประเภทมูลฝอย
รวมทั้งมีการทำความสะอาดภาชนะบรรจุหรือภาชนะรองรับและบริเวณ
ที่เก็บภาชนะนั้นอยู่เสมอ
(๒)
ในกรณีที่มีการกำจัดเอง ต้องได้รับความเห็นชอบจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
และต้องดำเนินการให้ถูกต้องตามข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้วว่าด้วยการกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย
(๓)
กรณีที่มีมูลฝอยที่ปนเปื้อนสารพิษหรือวัตถุอันตรายหรือสิ่งอื่นใดที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
หรือมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจะต้องดำเนินการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๒  สถานประกอบกิจการต้องมีการป้องกันและกำจัดแมลงและสัตว์ที่เป็นพาหะของโรคติดต่อให้ถูกต้องตามหลักวิชาการสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อม

ข้อ ๑๓  สถานประกอบกิจการที่มีโรงอาหารหรือห้องครัวที่จัดไว้สำหรับการประกอบอาหาร
การปรุงอาหาร
การสะสมอาหารสำหรับคนงานต้องมีการดำเนินการให้ถูกต้องตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๑๔  สถานประกอบกิจการต้องจัดวางสิ่งของให้เป็นระเบียบเรียบร้อย
ปลอดภัยเป็นสัดส่วนและต้องรักษาความสะอาดอยู่เสมอ

หมวด ๒
การอาชีวอนามัยและความปลอดภัย

ข้อ ๑๕  สถานประกอบกิจการต้องมีมาตรการความปลอดภัยในการทำงานและปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงานและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

ข้อ ๑๖  สถานประกอบกิจการต้องจัดให้มีการป้องกันเพื่อความปลอดภัยดังนี้
(๑)
มีระบบสัญญาณเตือนเพลิงไหม้และเครื่องดับเพลิงตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง
 ทั้งนี้
จะต้องมีการบันทึกการบำรุงรักษาเครื่องดับเพลิง
อย่างน้อยหกเดือนต่อครั้งและมีการฝึกอบรมการดับเพลิงเบื้องต้นจากหน่วยงานที่ทางราชการกำหนดหรือยอมรับให้แก่คนงานไม่น้อยกว่าร้อยละสี่สิบของจำนวนคนงานในสถานประกอบกิจการนั้น
(๒)
กรณีที่มีวัตถุอันตราย
ต้องมีสถานที่ที่ปลอดภัยสำหรับเก็บรักษาวัตถุอันตรายหรือสิ่งของที่อาจก่อให้เกิดอันตรายหรืออัคคีภัยได้ง่ายไว้โดยเฉพาะตามกฎหมายว่าด้วยวัตถุอันตรายและกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง

หมวด ๓
การควบคุมของเสีย มลพิษหรือสิ่งใด ๆ
ที่เกิดจากการประกอบกิจการของสถานประกอบกิจการ

ข้อ ๑๗  สถานประกอบกิจการใดที่การประกอบกิจการอาจก่อให้เกิดมลพิษทางเสียง
หรือความสั่นสะเทือน มลพิษทางอากาศ มลพิษทางน้ำ ของเสียอันตราย
หรือมีการใช้สารเคมี
หรือวัตถุอันตรายจะต้องดำเนินการควบคุมและป้องกันมิให้เกิดผลกระทบจนเป็นเหตุรำคาญ
หรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพของคนงานและผู้อยู่อาศัยบริเวณใกล้เคียง

หมวด ๔
ใบอนุญาต

ข้อ ๑๘  เมื่อพ้นกำหนดเก้าสิบวันนับแต่วันที่ข้อบัญญัตินี้ใช้บังคับ
ห้ามผู้ใดดำเนินกิจการตามประเภทที่มีข้อบัญญัติกำหนดให้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ
๕ ในลักษณะที่เป็นการค้า เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ในการออกใบอนุญาต
เจ้าพนักงานท้องถิ่นอาจกำหนดเงื่อนไขโดยเฉพาะให้ผู้รับใบอนุญาตปฏิบัติ เพื่อป้องกันอันตรายต่อสุขภาพของสาธารณชนเพิ่มเติมจากที่กำหนดไว้โดยทั่วไปในข้อบัญญัตินี้ก็ได้
ใบอนุญาตให้ใช้ได้สำหรับกิจการประเภทเดียวและสำหรับที่แห่งเดียว

ข้อ ๑๙  ผู้ใดประสงค์จะประกอบกิจการตามประเภทที่มีข้อบัญญัติกำหนดให้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมตามข้อ
๕ ในลักษณะที่เป็นการค้าจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้พร้อมกับเอกสารและหลักฐาน
ดังต่อไปนี้
(๑) รูปถ่ายหน้าตรง ไม่สวมหมวก
ไม่สวมแว่นตาดำของผู้ขอรับใบอนุญาต ขนาด ๑ นิ้ว จำนวน ๒ รูป
(๒)
สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ
(๓)
สำเนาทะเบียนบ้าน
(๔)
สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
(๕)
อื่น ๆ ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้วประกาศกำหนด

ข้อ ๒๐  ผู้ขอรับใบอนุญาตจะต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข
ดังต่อไปนี้
(๑)
การดูแลสภาพและสุขลักษณะของสถานที่
(๑.๑) สถานที่นั้นต้องตั้งในทำเล
ซึ่งจะทำรางระบายน้ำรับน้ำเสียไปให้พ้นจากที่นั้นโดยสะดวก
(๑.๒)
ต้องทำรางระบายน้ำไปสู่ทางระบายน้ำสาธารณะหรือบ่อซึ่งรับน้ำเสียด้วยวัตถุถาวรที่มีลักษณะเรียบ
ไม่ซึม ไม่รั่ว น้ำไหลได้สะดวก
(๑.๓)
การระบายน้ำ ต้องไม่ให้เป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้ใช้น้ำ ในทางสาธารณะ
หรือแก่ผู้อาศัยใกล้เคียง
(๑.๔)
เมื่อเจ้าพนักงานสาธารณสุข
เห็นว่าสถานที่ใดสมควรจะต้องทำพื้นด้วยวัตถุถาวรเพื่อป้องกันมิให้น้ำซึมรั่วหรือขังอยู่ได้
หรือเห็นว่าควรมีบ่อพักน้ำเสียหรือทำการบำบัดน้ำเสียให้ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล
หรือต้องมีบ่อดักไขมัน (Grease Trap) เครื่องป้องกันกลิ่น
ไอ เสียง ความกระเทือน ฝุ่น ละออง เขม่า ครัว
มูล หรือสิ่งอื่นใด ซึ่งอาจเป็นไปเหตุรำคาญแก่ผู้อยู่ใกล้เคียง
ผู้ประกอบกิจการนั้นต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขภายในระยะเวลาที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือเจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด
(๑.๕)
ต้องมีแสงสว่างและการระบายอากาศเพียงพอ และต้องจัดสถานที่
มิให้เป็นที่อาศัยของสัตว์นำโรค
(๑.๖)
ต้องจัดให้มีน้ำสะอาดเพียงพอแก่การค้านั้น
(๑.๗)
ต้องมีที่รองรับมูลฝอยและสิ่งปฏิกูลให้ถูกสุขลักษณะ
(๑.๘)
ต้องจัดให้มีส้วมที่ถูกลักษณะตามกฎกระทรวงฉบับที่ ๒ (พ.ศ. ๒๕๓๖)
ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติรักษาความสะอาดและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของบ้านเมือง
พ.ศ. ๒๕๓๕ และหรือตามกฎกระทรวงฉบับที่ ๓๙ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒
(๑.๙)
สถานที่เลี้ยงสัตว์ ต้องสร้างให้ได้สุขลักษณะตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๑.๑๐)
สถานที่เกี่ยวกับการตากหรือผึ่งสินค้า ต้องมีที่สำหรับตากหรือผึ่งสินค้า
ที่ไม่ก่อเหตุรำคาญ และตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๑.๑๑)
ปฏิบัติการอื่นใดภายใต้กฎหมายที่เกี่ยวข้อง และต้องถูกลักษณะปลอดภัยต่อสุขภาพตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๒)
มาตรการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ
(๒.๑)
ต้องรักษาสถานที่ตามเงื่อนไขที่ได้กำหนดไว้ในหลักเกณฑ์ และเงื่อนไขข้อ (๑)
ให้อยู่ในภาวะอันดีเสมอ
และทำความสะอาดกวาดล้างสถานที่ประกอบกิจการค้าให้สะอาดทุกวัน
(๒.๒)
ต้องประกอบการค้าภายในเขตสถานที่ที่ได้รับอนุญาตและตามกำหนด
วันเวลาที่ได้รับอนุญาต
(๒.๓)
ต้องรักษาเครื่องมือ เครื่องใช้ในการประกอบการทุกอย่างให้สะอาดอยู่เสมอ
ถ้าเศษวัสดุหรือวัตถุแห่งการค้านั้นจักใช้เป็นอาหารต้องป้องกันวัตถุนั้นให้พ้นจากฝุ่นละออง
แมลงวัน แมลงสาบ ยุง หรือพาหะนำโรคอื่น ๆ
(๒.๔)
ต้องรักษาสถานที่อย่าให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงวัน แมลงสาบ ยุง หรือสัตว์นำโรคอื่น
ๆ และต้องเก็บสิ่งของที่เป็นอาหารให้มิดชิด
(๒.๕)
การเปลี่ยนแปลงแก้ไข หรือเพิ่มเติมสถานที่ ต้องได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๒.๖)
ต้องปฏิบัติการทุกอย่างเพื่อให้ป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ
ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือตามคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๒.๗)
ต้องยินยอมและให้ความสะดวกแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่น หรือเจ้าพนักงานสาธารณสุข
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมาย เข้าตรวจสถานที่เครื่องมือ เครื่องใช้
ตลอดจนวิธีประกอบการค้านั้นได้
ในเวลาอันสมควรเมื่อได้รับแจ้งความประสงค์ให้ทราบแล้ว

ข้อ ๒๑  ผู้ได้รับการอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือรับรองการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าว โดยไม่มีเหตุอันสมควร ให้ถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๒๒  เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตหรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ
ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมดและแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน
และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้อง
หรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้
ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอ
ซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วน ตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน
แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลา
ตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาแล้วนั้น แล้วแต่กรณี

ข้อ ๒๓  ใบอนุญาตให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้วเท่านั้น
การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
การขอต่อใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๑๘ และข้อ ๑๙ โดยอนุโลม

ข้อ ๒๔  ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตครั้งแรกหรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
สำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น
ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีก
ร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป
ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่ง
ค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้ง
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

ข้อ ๒๕  บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้ว

ข้อ ๒๖  ผู้ได้รับใบอนุญาต
ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณ
สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๒๗  ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย
หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ
ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุดตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการ และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑)
ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย
ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อเจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องที่ประกอบด้วย
(๒)
ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

ข้อ ๒๘  ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๒๙  เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑)
ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไปและมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒)
ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ.
๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้
หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน
หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๓๐  คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตและคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาตหรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าว
ให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย
ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต
และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง
หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

ข้อ ๓๑  ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ข้อ ๓๒  ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ประกาศ ณ วันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ.
๒๕๕๙
รณภูมิ  ชาภูวงศ์
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้ว

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลบุ่งแก้ว
เรื่อง กิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พ.ศ. ๒๕๕๙
๒. คำขอรับใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
๓. คำขอต่อใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
๔. ใบอนุญาตประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปวันวิทย์/จัดทำ
๒๐
สิงหาคม ๒๕๖๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๑๓๑ ง/หน้า ๗๘/๘ มิถุนายน ๒๕๖๑