ประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการในการจัดให้มีการตรวจสอบและการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าเครื่องเงินไทย

ประกาศกระทรวงพาณิชย์

ประกาศกระทรวงพาณิชย์
เรื่อง
หลักเกณฑ์และวิธีการในการจัดให้มีการตรวจสอบ
และการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าเครื่องเงินไทย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๑๗
แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก พ.ศ. ๒๕๐๓
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติมาตรฐานสินค้าขาออก (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ โดยคำแนะนำของคณะกรรมการมาตรฐานสินค้า ออกประกาศไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้ยกเลิกประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง
หลักเกณฑ์และวิธีการในการจัดให้มีการตรวจสอบและการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าเครื่องเงินไทย
ลงวันที่ ๒ มิถุนายน ๒๕๒๓

ข้อ ๒ 
ให้ผู้ทำการค้าขาออกซึ่งสินค้ามาตรฐานเครื่องเงินไทยจัดให้มีการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าตามหลักเกณฑ์และวิธีการ
ดังต่อไปนี้
(๑) นำเครื่องเงินไทยที่จะจัดให้มีการตรวจสอบ ไปให้ตรวจสอบ
ณ สถานที่ทำการของสำนักงานมาตรฐานสินค้าหรือสำนักงานสาขา หรือสถานที่ทำการของผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าในวันและเวลาทำการ
ในกรณีที่ประสงค์จะจัดให้มีการตรวจสอบนอกสถานที่ทำการ
และหรือนอกเวลาทำการดังกล่าวตามวรรคหนึ่ง
ให้แจ้งความประสงค์เป็นหนังสือต่อสำนักงานมาตรฐานสินค้า หรือสำนักงานสาขา
หรือผู้ประกอบธุรกิจตรวจสอบมาตรฐานสินค้าในวันและเวลาทำการล่วงหน้าก่อนเวลาที่จะเริ่มจัดให้มีการตรวจสอบไม่น้อยกว่า
๓ ชั่วโมง  ทั้งนี้
สถานที่จะจัดให้มีการตรวจสอบนั้น
ต้องมีความเหมาะสมและมีแสงสว่างพอเพียงที่จะทำการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าได้
(๒) แสดงเครื่องหมายเพื่อให้เห็นว่า เครื่องเงินไทยที่จะจัดให้มีการตรวจสอบนั้นเป็นสินค้าที่ทำหรือมีไว้เพื่อจำหน่ายในทางการค้าขาออก
 ทั้งนี้
ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่รัฐมนตรีกำหนด

ข้อ ๓  ให้ผู้มีหน้าที่ตรวจสอบมาตรฐานสินค้า
ตรวจสอบมาตรฐานสินค้าเครื่องเงินไทยตามหลักเกณฑ์และวิธีการ ดังต่อไปนี้
(๑) การชักตัวอย่างเครื่องเงินไทยเพื่อทำการตรวจสอบโลหะเงินหรือยาถม
(๑.๑)
ถ้าเป็นเครื่องเงินไทยขนาดเล็กซึ่งได้แก่เครื่องเงินไทยลักษณะเครื่องประดับร่างกาย
หรือเครื่องเงินไทยลักษณะเครื่องประดับบ้านเรือน
หรือเครื่องใช้สอยที่มีน้ำหนักต่อชิ้นหรือในกรณีเป็นชุดมีน้ำหนักต่อชุดไม่เกิน ๓๐
กรัม หรือตามที่สำนักงานมาตรฐานสินค้ากำหนด ให้ชักตัวอย่างไว้ ๑
ตัวอย่างต่อจำนวนเครื่องเงินไทยทั้งหมดที่จะพึงออกใบรับรองให้
แยกตามชนิดและลักษณะของเครื่องเงินไทยนั้น
และให้สุ่มชักตัวอย่างจากเครื่องเงินไทยนั้นตามอัตราดังต่อไปนี้
(๑.๑.๑) จำนวนตั้งแต่ ๑ ถึง ๕๐๐ ชิ้นหรือชุด
ให้สุ่มชักตัวอย่างไม่น้อยกว่า ๑ ชิ้น หรือ ๑ ชุด
(๑.๑.๒) จำนวนตั้งแต่ ๕๐๑ ถึง ๑๐๐๐ ชิ้นหรือชุด
ให้สุ่มชักตัวอย่างไม่น้อยกว่า ๒ ชิ้น หรือ ๒ ชุด
(๑.๑.๓) จำนวนตั้งแต่ ๑๐๐๑ ถึง ๕๐๐๐ ชิ้นหรือชุด
ให้สุ่มชักตัวอย่างไม่น้อยกว่า ๓ ชิ้น หรือ ๓ ชุด
(๑.๑.๔) จำนวนตั้งแต่ ๕๐๐๑ ชิ้นหรือชุดขึ้นไป
ให้สุ่มชักตัวอย่างไม่น้อยกว่า ๕ ชิ้น หรือ ๕ ชุด
การชักตัวอย่างเครื่องเงินไทยตามที่ระบุในวรรคก่อน
จะสุ่มชักตัวอย่างไว้ทั้งชิ้นหรือตัดเอาเฉพาะส่วนหนึ่งส่วนใดหรือในกรณีเป็นชุดจะสุ่มชักตัวอย่างชิ้นใดชิ้นหนึ่งทั้งชิ้นของเครื่องเงินไทยที่เป็นชุดนั้น
หรือจะตัดเอาเฉพาะส่วนหนึ่งส่วนใดของชิ้นนั้นก็ได้  ทั้งนี้
จะต้องได้ตัวอย่างที่มีน้ำหนักรวมกันพอที่จะดำเนินการตามที่ระบุใน (๑.๓)
(๑.๒) ถ้าเป็นเครื่องเงินไทยขนาดใหญ่
ซึ่งได้แก่เครื่องเงินไทยลักษณะเครื่องใช้สอยหรือเครื่องประดับบ้านเรือนที่มีน้ำหนักต่อชิ้น
หรือในกรณีที่เป็นชุดมีน้ำหนักต่อชุดเกินกว่า ๓๐ กรัมขึ้นไป
หรือตามที่สำนักงานมาตรฐานสินค้ากำหนด ให้ชักตัวอย่างไว้ ๑
ตัวอย่างต่อเครื่องเงินไทยทุก ๆ ชิ้นหรือทุก ๆ ชุด นั้น แล้วแต่กรณี
ในกรณีที่เครื่องเงินไทยตามที่ระบุไว้ในวรรคหนึ่งมีลักษณะเป็นชุด
จะชักตัวอย่างเฉพาะเครื่องเงินไทยชิ้นใดชิ้นหนึ่งในชุดนั้นก็ได้
การชักตัวอย่างให้ใช้วิธีตัด ขูด หรือถู
เอาเนื้อเงินหรือยาถมจากเครื่องเงินไทยแต่ละชิ้นในลักษณะที่จะทำให้เกิดความเสียหายแก่เครื่องเงินไทยนั้นน้อยที่สุด
 ทั้งนี้ จะต้องได้ตัวอย่างมีน้ำหนักรวมกันพอที่จะดำเนินการตามที่ระบุใน
(๑.๓)
(๑.๓)
การจัดทำตัวอย่างให้แบ่งตัวอย่างโลหะเงินหรือยาถมแล้วแต่กรณีออกเป็นส่วน ๆ
ให้เพียงพอที่จะส่งมอบให้แก่ผู้รับมอบตามที่สำนักงานมาตรฐานสินค้ากำหนดตัวอย่างโลหะเงินต้องมีน้ำหนักไม่น้อยกว่าส่วนละ
๓ กรัม ตัวอย่างยาถมต้องมีน้ำหนักไม่น้อยกว่าส่วนละ ๐.๖ กรัม
นำตัวอย่างแต่ละส่วนบรรจุลงในถุงหรือภาชนะที่ป้องกันการเปลี่ยนแปลงสภาพของตัวอย่างได้ผนึกสลากแสดงชนิดและลักษณะของเครื่องเงินไทยที่ได้ชักตัวอย่าง
ชื่อผู้จัดให้มีการตรวจสอบ วัน เดือน ปี ที่ชักตัวอย่าง และให้ผู้มีหน้าที่ตรวจสอบมาตรฐานสินค้าและผู้จัดให้มีการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าหรือผู้แทนที่อยู่ในขณะทำการชักตัวอย่างลงลายมือชื่อกำกับไว้ด้วยตราประทับปากถุงหรือภาชนะแล้วให้ผู้เกี่ยวข้องดังกล่าวข้างต้นลงลายมือชื่อกำกับไว้ที่ปากถุงหรือภาชนะอีกครั้งหนึ่ง
มอบตัวอย่างดังกล่าวให้ผู้มีหน้าที่รับมอบตามที่สำนักงานมาตรฐานสินค้ากำหนด
(๒) ตราประทับเครื่องเงินไทยที่ได้ชักตัวอย่างตามที่ระบุใน
(๑) ไว้ พร้อมทั้งผนึกสลากแสดงชนิด ลักษณะ และจำนวนของเครื่องเงินไทยนั้น ชื่อผู้จัดให้มีการตรวจสอบ
วัน เดือน ปี ที่ได้ชักตัวอย่าง และให้ผู้มีหน้าที่ตรวจสอบมาตรฐานสินค้าและผู้แทนผู้จัดให้มีการตรวจสอบที่อยู่ในขณะทำการชักตัวอย่างลงลายมือชื่อกำกับไว้ด้วย
(๓) ตรวจสอบเครื่องเงินไทย ทางกายภาพ คุณลักษณะ
ส่วนประกอบการลงยาถม การลงยาสี การประกอบหรือติด และลวดลาย
โดยวิธีการสุ่มตรวจไม่น้อยกว่าร้อยละ ๕๐
ของจำนวนเครื่องเงินไทยแต่ละชนิดและลักษณะที่จะพึงออกใบรับรองให้ทั้งหมด
ในกรณีที่ปรากฏว่า
มีชิ้นใดชิ้นหนึ่งไม่ถูกต้องตามมาตรฐานให้ตัดออกและให้ตรวจสอบต่อไปทั้งหมดของชนิดและลักษณะนั้น
แล้วให้ตัดชิ้นที่ผิดมาตรฐานออกไปและจะออกใบรับรองให้เฉพาะจำนวนที่ถูกต้องตามมาตรฐานเท่านั้น
(๔)
ตรวจสอบน้ำหนักเครื่องเงินไทยที่จะพึงออกใบรับรองให้ทั้งหมด
แยกตามชนิดและลักษณะของเครื่องเงินไทย นั้น
(๕)
เครื่องเงินไทยที่ได้รับการตรวจสอบมาตรฐานสินค้าแล้วเมื่อผู้จัดให้มีการตรวจสอบจะนำบรรจุหีบห่อ
ให้ผู้มีหน้าที่ตรวจสอบมาตรฐานสินค้าตรวจสอบหีบห่อนั้นด้วย
และควบคุมการบรรจุหีบห่อนั้นไว้

ทั้งนี้ ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา
เป็นต้นไป[๑]

ประกาศ ณ วันที่ ๑๙ ตุลาคม ๒๕๓๑
สุบิน  ปิ่นขยัน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์

อุษมล/ผู้จัดทำ
๑ กรกฎาคม
๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๕/ตอนที่ ๑๗๘/หน้า ๗๙๓๗/๑ พฤศจิกายน ๒๕๓๑