พระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ 14) พ.ศ. 2503

ตราพระบรมราชโองการ

ตราพระบรมราชโองการ
พระราชบัญญัติ
รถยนตร์  (ฉบับที่ 14)
พ.ศ.
2503
----------

ในพระปรมาภิไธย

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

สังวาลย์

ผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์

ให้ไว้ ณ วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2503

เป็นปีที่ 15 ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยรถยนตร์

พระมหากษัตริย์โดยคำแนะนำและยินยอมของสภาร่างรัฐธรรมนูญในฐานะรัฐสภา  จึงมีพระบรม
ราชโองการให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้  ดังต่อไปนี้

มาตรา 1 
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า  `พระราชบัญญัติรถยนตร์
(ฉบับที่ 14)  พ.ศ. 2503'

มาตรา 2 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา 3  ให้ยกเลิกความใน (3)
(ค) ของมาตรา 4 
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช 2473 
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์  แก้ไขเพิ่มเติม 
พุทธศักราช 2478และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
      `(ค)  รถยนตร์รับจ้างพิเศษ 
คือ 
รถยนตร์สาธารณะที่จดทะเบียนและรับใบอนุญาตให้บรรทุก
คนโดยสารได้เกินเจ็ดคน'

มาตรา 4 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา 7 ทวิ  แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์  พุทธศักราช
      `มาตรา 7 ทวิ  รถยนตร์รับจ้างพิเศษ 
เมื่ออยู่ในเขตจังหวัดพระนครหรือจังหวัดธนบุรีและไม่มี
ผู้จ้าง 
ต้องประจำอยู่ในโรงหรือจอดในที่ที่เจ้าพนักงานกำหนดไว้โดยเฉพาะสำหรับรถชนิดนี้'

มาตรา 5 
ให้ยกเลิกความในมาตรา 17 
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช 2473
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่
7)  พุทธศักราช
2479และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
      `มาตรา 17  ใบอนุญาตขับรถยนตร์มี 6 ชนิด  คือ

(1) 
ใบอนุญาตขับรถยนตร์ส่วนบุคคล

(2) 
ใบอนุญาตขับรถยนตร์สามล้อส่วนบุคคล

(3) 
ใบอนุญาตขับรถยนตร์สาธารณะ

(4)  ใบอนุญาตขับรถยนตร์สามล้อสาธารณะ

(5) 
ใบอนุญาตขับรถจักรยานยนตร์

(6)  ใบอนุญาตขับรถบดถนน

ใบอนุญาตขับรถยนตร์แต่ละชนิดใช้สับเปลี่ยนกันไม่ได้เว้นแต่ใบอนุญาตชนิด (3)
ใช้เป็นใบอนุญาต
ชนิด (1) ได้และใบอนุญาตชนิด (4)  ใช้เป็นใบอนุญาตชนิด (2) ได้

ใบอนุญาตขับรถยนตร์ทุกชนิด 
ให้ใช้ได้ตลอดเวลาสิบสองเดือนนับแต่วันออกใบอนุญาต  เว้นแต่ใบ
อนุญาตชนิด (1) (2) และ (5)  ที่เสียค่าธรรมเนียมในอัตราตลอดชีพให้ใช้ได้ตลอดชีพของผู้รับใน
อนุญาต'

มาตรา 6 
ให้ยกเลิกความในวรรคสอง (1) 
ของมาตรา 18  แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์
พุทธศักราช 2473 
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติรถยนตร์ (ฉบับที่ 9)  พุทธศักราช 2481และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
      `(1)  มีอายุไม่ต่ำกว่ายี่สิบห้าปีบริบูรณ์'

มาตรา 7 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (14) 
ทวิ (14) ตรี (14) จัตวา และ (14) เบญจ
ของมาตรา 38 
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ 
พุทธศักราช 2473 
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ
รถยนตร์ (ฉบับที่ 7) 
พุทธศักราช 2479

`(14) ทวิ 
กำหนดขนาดหรือกำลังของเครื่องยนตร์และเงื่อนไขในการรับจดทะเบียนหรือแก้
ทะเบียนรถยนตร์

(14) ตรี 
กำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกคนโดยสารหรือของ

(14) จัตวา 
ห้ามมิให้ใช้รถยนตร์บางชนิดในเขตหนึ่งเขตใด

(14) เบญจ 
ให้งดจดทะเบียนรถยนตร์บางชนิดในบางจังหวัด '

มาตรา 8  ความในวรรคสอง
(1)  ของมาตรา 18
แห่งพระราชบัญญัติรถยนตร์ พุทธศักราช
2473 
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัตินี้ไม่กระทบกระทั่งสิทธิของผู้ซึ่งมีใบอนุญาตขับรถยนตร์สาธารณะ
อยู่แล้วในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

มาตรา 9 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

จอมพล ส. ธนะรัชต์
      นายกรัฐมนตรี
----------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้  คือ 
เนื่องจากจำนวนยานพาหนะภายใน
ประเทศได้มีปริมาณมากยิ่งขึ้น  สมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติรถยนตร์ที่ใช้อยู่  เกี่ยวกับใบอนุญาต
และอายุของผู้ขับรถยนตร์สาธารณะ  การกำหนดกำลังแรงม้า 
เงื่อนไขที่จดทะเบียนหรือแก้ทะเบียน
การกำหนดอัตราค่าจ้างบรรทุกของหรือคนโดยสาร 
การห้ามมิให้ใช้รถยนตร์บางชนิดในเขตหนึ่งเขตใด
และการให้งดจดทะเบียนรถยนตร์บางชนิดในบางจังหวัด  เพื่อความเหมาะสมและปลอดภัยต่อสวัสดิภาพ
ของประชาชน