ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง เรื่อง การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. 2559

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง
เรื่อง
การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๕๙[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง
ว่าด้วยการจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล (ฉบับที่ ๕)
พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบกับมาตรา ๒๐ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕ มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ มาตรา ๖๕
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางโดยความเห็นชอบจากสภาองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางและนายอำเภอโขงเจียม
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง
เรื่อง การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๕๙

ข้อ
๒  ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางตั้งแต่เมื่อได้ประกาศไว้โดยเปิดเผยที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางแล้วเจ็ดวัน

ข้อ
๓  ในข้อบัญญัตินี้
สิ่งปฏิกูล หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ
และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใดซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือมีกลิ่นเหม็น
มูลฝอย หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร
เศษสินค้า เศษวัตถุ ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้า มูลสัตว์ ซากสัตว์
หรือสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์
หรือที่อื่นและหมายความรวมถึงมูลฝอยติดเชื้อ มูลฝอยที่เป็นพิษหรืออันตรายจากชุมชน
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
อาคาร หมายความว่า ตึก บ้าน โรงเรือน ร้าน แพ
คลังสินค้า สำนักงาน หรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่น
ซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรืออาจใช้สอยได้
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า
สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

ข้อ
๔  การกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางเป็นอำนาจหน้าที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางแต่เพียงฝ่ายเดียว

ข้อ
๕  ในกรณีที่มีเหตุอันสมควรองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางอาจมอบอำนาจให้บุคคลใดดำเนินการหรืออาจอนุญาตให้บุคคลใดเป็นผู้ดำเนินกิจการ
เก็บ ขน และหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอย ตามข้อบัญญัตินี้ก็ได้

ข้อ
๖  ห้ามมิให้ผู้ใดทำการถ่าย เท ทิ้ง
หรือทำให้มีขึ้นซึ่งสิ่งปฏิกูล และหรือมูลฝอยในที่หรือทางสาธารณะ เป็นต้นว่า ถนน
ตรอก ซอก ซอย แม่น้ำ คลอง คู สระน้ำ บ่อน้ำ
เว้นแต่ที่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางได้จัดไว้ให้
หรือในที่รองรับสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยที่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางจัดแยกประเภทไว้โดยเฉพาะ

ข้อ
๗  เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ
ต้องจัดให้มีที่รองรับสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยอย่างถูกสุขลักษณะอย่างพอเพียงและเหมาะสมเป็นภาชนะที่ปกปิดมิดชิดไม่รั่วซึมและไม่มีกลิ่นเหม็นออกมาภายนอกตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่น
โดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประกาศกำหนด

ข้อ
๘  ห้ามมิให้เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ใด
ๆ ทำการกำจัดสิ่งปฏิกูลและหรือมูลฝอยอันอาจทำให้เกิดมลภาวะที่เป็นพิษ เช่น ควัน
กลิ่น หรือแก๊ส เป็นต้น
เว้นแต่จะได้กระทำโดยวิธีที่ถูกสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขหรือเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ
๙  ห้ามมิให้มีการคุ้ย เขี่ย ขุด ขน
มูลฝอย ในที่รองรับมูลฝอย รถ หรือเรือเก็บ ขนมูลฝอย หรือสถานที่เทมูลฝอยใด ๆ
เว้นแต่เป็นการกระทำของเจ้าหน้าที่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางที่มีหน้าที่หรือผู้ที่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ
๑๐  เพื่อประโยชน์ในการรักษาความสะอาดและการจัดระเบียบในการเก็บ
ขนและกำจัดสิ่งปฏิกูลและมูลฝอยให้องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางมีอำนาจในการกำหนดเขตพื้นที่ให้บริการและระเบียบการเก็บ
ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูล หรือมูลฝอยหรือเขตพื้นที่การอนุญาตให้บุคคลดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขน หรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการตามข้อบัญญัตินี้ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางได้

ข้อ
๑๑  เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคาร
หรือสถานที่ใด ๆ ที่อยู่นอกเขตพื้นที่การให้บริการเก็บขน และหรือกำจัดสิ่งปฏิกูล
หรือมูลฝอยขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง
หรือนอกเขตพื้นที่การให้บริการของผู้ได้รับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน
และหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ
ต้องดำเนินการเก็บ ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยให้ถูกต้องตามสุขลักษณะตามวิธีการที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นโดยคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุขประกาศกำหนด

ข้อ
๑๒  เจ้าของหรือผู้ครอบครองอาคารหรือสถานที่ซึ่งอยู่ในเขตพื้นที่การให้บริการเก็บ
ขน และกำจัดสิ่งปฏิกูล หรือมูลฝอยขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางจะต้องเสียค่าธรรมเนียมการให้บริการ
เก็บ ขน
แก่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางหรือผู้ที่ได้รับใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ
๑๓  ห้ามมิให้ผู้ใดดำเนินกิจการรับทำการ เก็บ
ขน และหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการ
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ
๑๔  ผู้ใดประสงค์จะเป็นผู้ดำเนินกิจการรับทำการเก็บ
ขน
และหรือกำจัดสิ่งปฏิกูลหรือมูลฝอยโดยทำเป็นธุรกิจหรือโดยได้รับประโยชน์ตอบแทนด้วยการคิดค่าบริการในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาต
พร้อมกับเอกสารหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑)
สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ
(๒)
สำเนาทะเบียนบ้าน
(๓)
สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง
(๔)
อื่น ๆ ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางประกาศและกำหนด

ข้อ
๑๕  ผู้ขอรับใบอนุญาตตามข้อ ๑๔
ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
ก.
ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการ รับทำการ เก็บ ขน สิ่งปฏิกูล
(๑)
ต้องมีพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูล (รถดูดส้วม) ซึ่งมีคุณลักษณะดังนี้
(๑.๑)
ได้รับอนุญาตจากกรมการขนส่งทางบก
(๑.๒)
ส่วนของรถที่ใช้ขนถ่ายสิ่งปฏิกูล
ต้องปกปิดมิดชิดสามารถป้องกันกลิ่นและแมลงพาหะนำโรคได้มีฝาปิด - เปิดอยู่ด้านบน
(๑.๓)
มีปั๊มดูด สิ่งปฏิกูล
(๑.๔)
ท่อ หรือสายยางที่ใช้ดูดสิ่งปฏิกูลต้องอยู่ในสภาพที่ดีไม่รั่วซึม
(๑.๕)
มีอุปกรณ์ทำความสะอาดประจำรถ เช่น ถังตักน้ำ ไม้กวาด น้ำยาฆ่าเชื้อโรค (ไลโซน ๕
เปอร์เซ็นต์)
(๑.๖)
ต้องจัดให้มีการแสดงข้อความ ที่ตัวพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูล ให้รู้ว่าเป็นพาหนะขนถ่ายสิ่งปฏิกูล
เช่น รถดูดสิ่งปฏิกูล เป็นต้น
และต้องแสดงเลขทะเบียนใบอนุญาตประกอบกิจการ ชื่อหน่วยงานที่เป็นผู้ออกใบอนุญาต
ชื่อบริษัทเจ้าของกิจการ
ด้วยตัวอักษรไทยซึ่งมีขนาดที่เห็นได้ชัดเจนตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง
ประกาศ
(๒)
ต้องจัดให้มีเสื้อคลุม ถุงมือยาง รองเท้าหนังยางหุ้มสูงถึงแข้งสำหรับผู้ปฏิบัติงาน
(๓)
ต้องมีหลักสุขลักษณะในการปฏิบัติงานในด้านความสะอาดเพื่อสุขภาพและอนามัย
ข.
ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการกำจัดสิ่งปฏิกูล ต้องมีหลักเกณฑ์ในการกำจัดดังนี้
(๑)
มีหลักการกำจัดที่ถูกหลักสุขาภิบาล
(๒)
มีเอกสารรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
(๓)
ไม่ก่อเหตุรำคาญให้เกิดกับประชาชนผู้อาศัยในบริเวณใกล้เคียง
(๔)
กรณีที่ไม่มีระบบกำจัดสิ่งปฏิกูลด้วยตนเองต้องแสดงหลักฐานว่าจะนำสิ่งปฏิกูลไป
ณ แหล่งกำจัดที่ถูกสุขลักษณะแห่งใด
ค.
ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการเก็บ ขน มูลฝอย
(๑)
รถเก็บขนมูลฝอยต้องออกแบบถูกต้อง ตามกฎหมายขนส่งทางบก สามารถป้องกันการปลิว ตก
หล่น ของมูลฝอยและอื่น ๆ ที่ไม่ถูกสุขลักษณะ
(๒)
ต้องแสดงเลขทะเบียนใบอนุญาตประกอบกิจการ ชื่อหน่วยงานที่เป็นผู้ออกใบอนุญาต ชื่อบริษัทเจ้าของกิจการด้วยตัวอักษรไทยซึ่งมีขนาดที่เห็นได้ชัดเจน
ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางประกาศกำหนด
(๓)
ต้องมีหลักสุขลักษณะในการปฏิบัติงานในด้านความสะอาด เพื่อสุขภาพและอนามัย
ง.
ผู้ขอรับใบอนุญาตดำเนินกิจการรับทำการกำจัด มูลฝอย ต้องมีหลักเกณฑ์ในการกำจัดดังนี้
(๑)
มีหลักการกำจัดที่ถูกหลักสุขาภิบาล
(๒)
มีเอกสารรายงานการวิเคราะห์ผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม
(๓)
ไม่ก่อเหตุรำคาญให้เกิดกับประชาชนผู้อาศัยในบริเวณใกล้เคียง

ข้อ
๑๖  เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาตตามข้อ
๑๔ หรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตตามข้อ ๒๐ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น
ตรวจความถูกต้องและความสมบูรณ์ของคำขอ
ถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้องหรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น
รวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมดและแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้องและสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน
และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายใน
๑๕ วันนับแต่วันที่ได้รับคำขอ
เจ้าพนักงานส่วนท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาตหรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายใน
๓๐
วันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้องหรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาตหรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง
ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกิน ๒ ครั้ง ครั้งละไม่เกิน ๑๕ วัน
แต่ต้องมีหนังสือแจ้งการขยายเวลาและเหตุจำเป็นแต่ละครั้ง
ให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสอง หรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น
แล้วแต่กรณี

ข้อ
๑๗  ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายใน
๑๕ วันนับแต่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากไม่มารับภายในกำหนดดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควรให้ถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ
๑๘  การดำเนินกิจการผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อ ๑๗
ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขตามข้อ ๒๐ และข้อ ๒๑

ข้อ
๑๙  บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอายุ
๑ ปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางเท่านั้น
การขอต่ออายุใบอนุญาตต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปได้จนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาตการขอต่ออายุใบอนุญาตและการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการ
และเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ ๑๕ ข้อ ๑๖ และข้อ ๑๗ โดยอนุโลม

ข้อ
๒๐  ผู้รับใบอนุญาตตามข้อ ๑๗
ต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาตสำหรับกรณีเป็นการขอใบอนุญาตครั้งแรก
หรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ สำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้น
ถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนดให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละ ๒๐
ของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป
ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่ง
ค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่า ๒ ครั้ง
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

ข้อ
๒๑  บรรดาค่าธรรมเนียมและค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง

ข้อ
๒๒  ผู้ได้รับอนุญาตให้ดำเนินกิจการตามข้อนี้จะพึงเรียกเก็บค่าบริการจากผู้ใช้บริการได้ไม่เกินอัตราค่าบริการขั้นสูงตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้

ข้อ
๒๓  ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย
ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ
๒๔ ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายใน ๑๕
วันนับแต่วันที่ได้รับทราบถึงการสูญหาย ถูกทำลายหรือชำรุด การขอรับใบแทนใบอนุญาตและการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นหลักเกณฑ์วิธีการเงื่อนไข
ดังต่อไปนี้
(๑)
ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๒)
ในกรณีที่ใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ
ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานส่วนท้องถิ่น

ข้อ
๒๕  ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัติ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกิน
๑๕ วัน

ข้อ
๒๖  เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
เมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑)
ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่ ๒ ครั้งขึ้นไป
(๒)
ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
(๓)
ไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
กฎกระทรวงที่ได้ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้และการไม่ปฏิบัติหรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชนหรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ
๒๗  คำสั่งพักใช้ใบอนุญาตหรือคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต
หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าวให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ
หรือปิดคำสั่งไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ
ภูมิลำเนาหรือสำนักทำการงานของผู้รับใบอนุญาต
และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึงหรือวันที่ปิดคำสั่ง
แล้วแต่กรณี

ข้อ
๒๘  ผู้ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาตจะขอรับใบอนุญาตสำหรับการประกอบกิจการที่ถูกเพิกถอนใบอนุญาตอีกไม่ได้จนกว่าจะพ้นกำหนดหนึ่งปีนับแต่วันที่ถูกสั่งเพิกถอนใบอนุญาต

ข้อ
๒๙  เมื่อผู้รับใบอนุญาตไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไปให้ยื่นคำขอเลิกการดำเนินกิจการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น

ข้อ
๓๐  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา ๔๔
วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง
ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ
๓๑  ผู้ใดฝ่าฝืนไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ
๓๒  ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยางเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศหรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ
ณ วันที่ ๑๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๙
คำแดง
 เกษชาติ
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยยาง
เรื่อง การจัดการสิ่งปฏิกูลและมูลฝอย พ.ศ. ๒๕๕๙

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ภวรรณตรี/จัดทำ
๑๔ มีนาคม ๒๕๖๐

ชวัลพร/ตรวจ
๔ เมษายน ๒๕๖๐

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๗๘ ง/หน้า ๓๘/๑๓ มีนาคม ๒๕๖๐