ระเบียบกระทรวงสาธารณสุขว่าด้วยการรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย พ.ศ. 2547

ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข
ว่าด้วยการรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะ
สาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย
พ.ศ. ๒๕๔๗

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗ มาตรา ๑๓ (๒) และมาตร ๓๘ แห่งพระราชบัญญัติการประกอบโรคศิลปะ พ.ศ. ๒๕๔๒
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขโดยคำแนะนำของคณะกรรมการการประกอบโรคศิลปะ
ออกระเบียบว่าด้วยการรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกระทรวงสาธารณสุข
ว่าด้วยการรักษาจรรยาบรรณแห่งวิชาชีพของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย
พ.ศ. ๒๕๔๗

ข้อ ๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

หมวด ๑

หลักทั่วไป

ข้อ ๓ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายย่อมดำรงตนให้สมควรในสังคมโดยธรรมเคารพ
และปฏิบัติตามบรรดาบทกฎหมายของประเทศ

ข้อ ๔ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายต้องไม่ประพฤติหรือกระทำการใด
ๆ อันเป็นเหตุให้เสื่อมเสียเกียรติศักดิ์แห่งวิชาชีพ

ข้อ ๕ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายย่อมประกอบวิชาชีพด้วยเจตนาดี
โดยไม่คำนึงถึงฐานะ เชื้อชาติ สัญชาติ ศาสนา สังคม หรือ ลัทธิการเมือง

หมวด ๒

การโฆษณาการประกอบโรคศิลปะ

ข้อ ๖ 
การโฆษณาการประกอบโรคศิลปะและความรู้ความชำนาญในการประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย
อาจกระทำได้ในกรณีต่อไปนี้
๖.๑
การแสดงผลงานในวารสารทางวิชาการหรือในการประชุมวิชาการ
๖.๒
การแสดงผลงานในหน้าที่หรือในการบำเพ็ญประโยชน์สาธารณะ
๖.๓
การแสดงผลงานหรือความก้าวหน้าทางวิชาการเพื่อการศึกษาของมวลชน
๖.๔
การประกาศเกียรติคุณเป็นทางการโดยสถาบันวิชาการ สมาคม หรือมูลนิธิ
ทั้งนี้
การโฆษณาดังกล่าวจะต้องไม่เป็นการแสวงหาประโยชน์ที่จะเกิดต่อการประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายส่วนตนหรือส่วนบุคคล
หรือต่อสถานที่ทำการประกอบโรคศิลปะส่วนตนหรือส่วนบุคคล

ข้อ ๗ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย อาจติดป้ายหรืออักษรที่สำนักงานและที่อยู่ของตน
และอาจแจ้งความได้เพียงข้อความเฉพาะเรื่องต่อไปนี้
๗.๑
ชื่อ นามสกุล และอาจมีคำประกอบชื่อได้
๗.๒
ชื่อปริญญา วุฒิบัตร หรือหนังสืออนุมัติ
หรือหนังสือแสดงคุณวุฒิอย่างอื่นแสดงเต็มหรือเป็นอักษรย่อตามที่ปรากฏในทะเบียนผู้ประกอบโรคศิลปะ
ซึ่งตนได้รับมาโดยได้มาด้วยวิธีการที่ถูกต้องตามเกณฑ์ของคณะกรรมการวิชาชีพหรือสถาบันการศึกษานั้น
๗.๓
ที่อยู่ ที่ตั้งสำนักงาน หมายเลขโทรศัพท์ หมายเลขโทรสาร
ที่อยู่จดหมายอิเล็กทรอนิกส์ หรือสื่ออื่น ๆ
๗.๔
ประเภทใบอนุญาตและสาขาแห่งการประกอบโรคศิลปะของตน
๗.๕
ความรู้ความสามารถเฉพาะทางในการประกอบโรคศิลปะของตน ซึ่งคณะกรรมการวิชาชีพสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายได้อนุมัติแล้ว
๗.๖
เวลาทำงาน
๗.๗
สถานพยาบาลในกรณีที่แจ้งความ

ข้อ ๘ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ผู้ทำการเผยแพร่ให้ข้อมูลทางวิชาการหรือตอบปัญหาทางวิชาชีพทางสื่อมวลชน
ถ้าแสดงตนว่าเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะต้องไม่แจ้งสถานที่ทำการประกอบโรคศิลปะส่วนตัวเป็นทำนองการโฆษณา
เพื่อหวังประโยชน์ตอบแทนและต้องไม่มีการแจ้งความตามนัยแห่งข้อ ๗
ในที่เดียวกันหรือในขณะเดียวกันด้วย

ข้อ ๙ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายต้องระมัดระวังตามวิสัยที่พึงมี
มิให้การประกอบวิชาชีพการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายแพร่ออกไปในสื่อมวลชนเป็นทำนองโฆษณาความรู้ความสามารถ

หมวด ๓

การประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติ
ของการสื่อความหมาย

ข้อ ๑๐ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องรักษามาตรฐานของการประกอบวิชาชีพการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายตามที่กำหนดโดยคณะกรรมการวิชาชีพสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย

ข้อ ๑๑  ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายต้องปฏิบัติต่อผู้ป่วย
โดยสุภาพ มีน้ำใจ มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี

ข้อ ๑๒ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายต้องประกอบวิชาชีพโดยคำนึงถึงความปลอดภัยและความสิ้นเปลืองที่เกินความจำเป็นของผู้ป่วย

ข้อ ๑๓ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย มีหน้าที่อธิบายผู้ป่วยให้เข้าใจถึงสาระสำคัญของการตรวจและการให้บริการทางวิชาชีพ
การแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย เพื่อใช้ประกอบในการตัดสินใจในการวินิจฉัย
การติดตาม การบำบัดรักษา และการประเมินภาวะสุขภาพผู้ป่วย

ข้อ ๑๔ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องไม่เรียกร้องสินจ้างรางวัลพิเศษ
นอกเหนือจากค่าบริการที่ต้องได้รับตามที่ประกาศไว้

ข้อ ๑๕ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องไม่จูงใจหรือชักชวนผู้ป่วยให้มารับบริการทางวิชาชีพการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายเพื่อประโยชน์ของตน

ข้อ ๑๖ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องไม่หลอกลวงผู้ป่วยให้หลงเข้าใจผิดในการประกอบวิชาชีพเพื่อประโยชน์ของตน

ข้อ ๑๗ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องไม่บิดเบือนข้อมูลจากการวินิจฉัย
หรือออกใบรับรองอันเป็นความเท็จโดยเจตนาหรือให้ความเห็นไม่สุจริตในเรื่องใด ๆ
อันเกี่ยวกับวิชาชีพแห่งตน
รวมทั้งการให้การบริการหรือการจำหน่ายอุปกรณ์หรือร่วมกระทำการใด ๆ
ที่ส่อเค้าถึงการทุจริต เพื่อหวังผลตอบแทน

ข้อ ๑๘ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องไม่เปิดเผยความลับของผู้ป่วย
ซึ่งตนทราบมาเนื่องจากการประกอบวิชาชีพ เว้นแต่ด้วยความยินยอมของผู้ป่วย
หรือเมื่อต้องปฏิบัติตามกฎหมายหรือตามหน้าที่

ข้อ ๑๙ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องไม่ปฏิเสธการช่วยเหลือผู้ที่อยู่ในระยะอันตรายจากการเจ็บป่วย
เมื่อได้รับคำขอร้องและตนอยู่ในฐานะที่จะช่วยได้

ข้อ ๒๐ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องไม่ใช้หรือสนับสนุนผู้อื่นให้มีการประกอบวิชาชีพการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายโดยผิดกฎหมาย

ข้อ ๒๑ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องไม่ให้หรือรับผลประโยชน์เป็นค่าตอบแทน
เนื่องจากการรับ หรือส่งผู้ป่วย เพื่อรับบริการทางการแพทย์

ข้อ ๒๒ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องไม่แสดงการรับประกันผลของการรักษา
ทั้งทางตรงและทางอ้อม แต่อาจให้เหตุผลที่เหมาะสมในการพยากรณ์โรคได้

ข้อ ๒๓ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องไม่ประเมินหรือให้การแก้ไขปัญหาทางภาษาการพูดและการได้ยินโดยที่มิเคยได้พบและประเมินผู้รับบริการด้วยตนเอง

หมวด ๔

การปฏิบัติต่อผู้ร่วมวิชาชีพ

ข้อ ๒๔ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย พึงยกย่องให้เกียรติและเคารพในศักดิ์ศรีซึ่งกันและกัน

ข้อ ๒๕ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย พึงร่วมมือ
สนับสนุน และส่งเสริมต่อองค์กรทางวิชาชีพ

ข้อ ๒๖ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องไม่ดูหมิ่น
ทับถม ให้ร้าย หรือกลั่นแกล้งกัน

ข้อ ๒๗  ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย
ต้องไม่ชักจูงผู้ป่วยของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายอื่นใดมาเป็นผู้ป่วยของตน

ข้อ ๒๘ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องไม่เอาผลงานของผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายอื่นใดมาเป็นผู้ป่วยของตน

หมวด ๕

การปฏิบัติต่อผู้ร่วมงาน

ข้อ ๒๙ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย พึงยกย่องให้เกียรติและเคารพในศักดิ์ศรีของผู้ร่วมงาน

ข้อ ๓๐  ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย
พึงส่งเสริมและสนับสนุนการประกอบวิชาชีพของผู้ร่วมงาน

ข้อ ๓๑ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย ต้องไม่ดูหมิ่น
ทับถม ให้ร้าย หรือกลั่นแกล้งผู้ร่วมงาน

หมวด ๖

การทดลองในมนุษย์

ข้อ ๓๒  ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย
ผู้ที่ทำการทดลองในมนุษย์
ต้องได้รับความยินยอมจากผู้ถูกทดลองหรือผู้ปกครองตามกฎหมายเป็นลายลักษณ์อักษร
หรือยินยอมโดยแสดงออกทางสื่ออื่น เช่น วิดีทัศน์
และต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการว่าด้วย จริยธรรมการทำวิจัยในมนุษย์

ข้อ ๓๓ 
ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมายผู้ที่ทำการทดลองโดยใช้สิ่งตัวอย่างของมนุษย์หรือศพ
ต้องได้รับความเห็นชอบจากคณะกรรมการว่าด้วยจริยธรรมการทำวิจัยในมนุษย์

หมวด ๗

การปฏิบัติตนเกี่ยวกับสถานพยาบาล

ข้อ ๓๔  ผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาการแก้ไขความผิดปกติของการสื่อความหมาย
ต้องปฏิบัติตนเกี่ยวกับสถานพยาบาล ตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๙ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
สุดารัตน์  เกยุราพันธุ์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข

สุกัญญา/จัดทำ
๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒

ก้องเกียรติ/จัดทำ
๒๗ กุมภาพันธ์
๒๕๕๒

โชติกานต์/ปรับปรุง
๑๕ พฤศจิกายน
๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๑๒๘
ง/หน้า ๗/๑๗ พฤศจิกายน ๒๕๔๗