กฎกระทรวง ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2533) ออกตามความในพระราชบัญญัตการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๓๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ และมาตรา ๓๙
แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้ยกเลิกกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ.
๒๕๒๒

ข้อ ๒ 
ผู้ประสงค์จะขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
ให้ยื่นคำขอพร้อมด้วยหนังสือแสดงความยินยอมของบุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามแบบ
บธ. ๔ และ บธ. ๕ ท้ายกฎกระทรวงนี้
และให้ส่งเอกสารเกี่ยวกับผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมมาประกอบการพิจารณา ดังต่อไปนี้
(๑) สำเนาทะเบียนบ้าน
(๒) สำเนาทะเบียนสมรส
(๓) ใบรับรองแพทย์ซึ่งแสดงว่ามีร่างกายและจิตใจสมบูรณ์
(๔) รูปถ่ายของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรส ขนาด
๔.๕ x ๖ เซนติเมตร คนละสองรูป
ในกรณีที่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเป็นผู้มีภูมิลำเนาในต่างประเทศซึ่งมีสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศไทย
แต่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศไทยมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี และมีระยะเวลาเพียงพอสำหรับการทดลองเลี้ยงดูเด็กในประเทศไทยได้ครบตามกำหนด
ให้ยื่นคำขอพร้อมด้วยหนังสือแสดงความยินยอมของบุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามแบบที่อธิบดีกำหนด
และให้ส่งเอกสารเกี่ยวกับผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมมาประกอบการพิจารณา
ดังต่อไปนี้
(๑) ใบรับรองแพทย์ซึ่งแสดงว่ามีร่างกายและจิตใจสมบูรณ์
(๒) เอกสารรับรองการสมรส
(๓) เอกสารรับรองการทำงานและรายได้
(๔) เอกสารรับรองการเงิน
(๕) เอกสารรับรองทรัพย์สิน
(๖) รูปถ่ายของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรส ขนาด
๔.๕x๖ เซนติเมตร คนละสี่รูป
(๗) เอกสารจากหน่วยราชการตรวจคนเข้าเมืองของต่างประเทศที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนาอนุญาตให้เด็กเข้าประเทศได้
(๘) เอกสารรับรองความเหมาะสมทั่วไปจากผู้อ้างอิงอย่างน้อยสองคน
เอกสารเกี่ยวกับผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามวรรคสอง (๑)
ถึง (๗) จะต้องได้รับการรับรองจากสถานทูตหรือสถานกงสุลของต่างประเทศที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนา
หรือส่งมาโดยวิธีการทางการทูต

ข้อ ๓ 
การยื่นคำขอตามข้อ ๒ วรรคหนึ่ง ผู้มีภูมิลำเนาในกรุงเทพมหานครให้ยื่น ณ
ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม ส่วนผู้มีภูมิลำเนาในจังหวัดอื่นให้ยื่น ณ
ที่ว่าการอำเภอ ที่ว่าการกิ่งอำเภอหรือที่ทำการประชาสงเคราะห์จังหวัด
การยื่นคำขอตามข้อ ๒ วรรคสอง ให้ยื่น ณ
ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม

ข้อ ๔ 
ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมจะยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมได้ครั้งละหนึ่งคน
เว้นแต่เด็กนั้นเป็นญาติกับผู้ขอ
เป็นบุตรหรือบุตรบุญธรรมของคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งหรือเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดาหรือร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกัน
การยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเพิ่มขึ้นหลังจากที่ได้ยื่นคำขอไว้แล้ว
จะยื่นได้เมื่อได้รับอนุมัติให้จดทะเบียนรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามคำขอครั้งก่อนแล้ว

ข้อ ๕ 
เมื่อได้รับคำขอตามข้อ ๓ วรรคหนึ่ง
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่สอบคุณสมบัติและข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่และความเหมาะสมของผู้รับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
บุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม และเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรม
แล้วเสนอต่ออธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัด แล้วแต่กรณี
เพื่อมีคำสั่งว่าจะให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมนำเด็กไปทดลองเลี้ยงดูหรือไม่
ในกรณีเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรมเป็นเด็กกำพร้า
ไร้ที่พึ่งหรือถูกทอดทิ้ง และอยู่ในความอุปการะเลี้ยงดูของบุคคลหรือของทางราชการหรือสถาบันซึ่งได้รับอนุญาตให้จัดตั้งขึ้นเพื่อรับเลี้ยงดูเด็กหรือบิดามารดาได้ทำหนังสือมอบให้บุคคล
หรือสถาบันดังกล่าว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่เสนอต่ออธิบดี เพื่อมีคำสั่งตามวรรคหนึ่ง
ไม่ว่าจะยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม ณ ท้องที่ใด

ข้อ ๖ 
เมื่อได้รับคำขอตามข้อ ๓ วรรคสอง
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบเอกสารเกี่ยวกับผู้ขอ
และพิจารณาคุณสมบัติเบื้องต้นของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม ดังต่อไปนี้
(๑) อายุขั้นต่ำของผู้รับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
และความแตกต่างระหว่างอายุของผู้รับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมกับอายุของเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรม
ให้เป็นไปตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
(๒) ต้องมีคู่สมรส เว้นแต่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเป็นผู้มีสัญชาติไทย
(๓) ต้องเป็นครอบครัวซึ่งมีความเหมาะสมและมีเหตุผลอันสมควรที่จะรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามที่ปรากฏในรายละเอียดของรายงานการศึกษาสภาพครอบครัว
(๔) ต้องเป็นผู้ที่สามารถรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมได้ตามกฎหมายของประเทศที่ผู้นั้นมีภูมิลำเนา
ในกรณีที่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมขาดคุณสมบัติตาม (๒)
ในระหว่างการทดลองเลี้ยงดูเด็กหรือเมื่อทดลองเลี้ยงดูเด็กครบกำหนดแล้ว
คณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมอาจพิจารณาสั่งให้ทดลองเลี้ยงดูเด็กต่อไปหรือสั่งอนุมัติให้รับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมก็ได้
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๗ 
เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ตรวจสอบเอกสารเกี่ยวกับผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมและพิจารณาคุณสมบัติเบื้องต้นตามข้อ
๖ และพิจารณาความเหมาะสมของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม เหตุผลและความจำเป็นของบุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
และตัวเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรม
แล้วเห็นว่าสามารถที่จะมอบเด็กให้เป็นบุตรบุญธรรมแก่ผู้นั้นได้ และการเป็นบุตรบุญธรรมนั้นจะเป็นผลดีต่อสวัสดิภาพทางร่างกายและจิตใจของเด็กทั้งในปัจจุบันและอนาคต
ให้ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมนำเรื่องเสนอต่อคณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมพิจารณาก่อนนำเสนอรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยอนุญาตให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมนำเด็กไปทดลองเลี้ยงดูได้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๓
บรรหาร  ศิลปอาชา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
คำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม (แบบ บธ. ๔)
๒.
หนังสือแสดงความยินยอมของผู้มีอำนาจให้ความยินยอม (แบบ บธ. ๕)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ผู้มีภูมิลำเนาในต่างประเทศ
แต่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศไทยสามารถยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมผ่านศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมในประเทศไทยได้เช่นเดียวกับผู้มีภูมิลำเนาอยู่ในกรุงเทพมหานคร
รวมทั้งสมควรกำหนดให้ผู้ขอรับเด็กนั้นเป็นบุตรบุญธรรมสามารถยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมครั้งละเกินกว่าหนึ่งคนได้
ในกรณีที่เด็กเป็นบุตรบุญธรรมของคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่ง
หรือเป็นพี่น้องร่วมบิดามารดาหรือร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกัน
เพื่อเปิดโอกาสให้มีการรับทดลองเลี้ยงดูเด็กได้พร้อมกัน ซึ่งจะเป็นประโยชน์ในด้านจิตใจของเด็ก
และสมควรกำหนดหลักเกณฑ์การยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเพิ่มขึ้นหลังจากที่ได้ยื่นคำขอไว้แล้วให้ชัดเจนยิ่งขึ้น  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

พัชรี/ผู้จัดทำ
๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๓
กวินทราดา/ตรวจ

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๗/ตอนที่
๒๒๔/ฉบับพิเศษ หน้า ๖/๗ พฤศจิกายน ๒๕๓๓