atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
พระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2517

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
โทรเลขและโทรศัพท์
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๑๗
----------

ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๖
กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๗
เป็นปีที่ ๒๙
ในรัชกาลปัจจุบัน

              พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

              โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขกฎหมายว่าด้วยโทรเลขและโทรศัพท์

              จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำ
และยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้

              มาตรา ๑ 
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๗

              มาตรา ๒* 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
                   *[รก.๒๕๑๗/๑๕๕/๓๗พ/๑๘ กันยายน ๒๕๑๗]

              มาตรา ๓ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๓ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์
พุทธศักราช ๒๔๗๗

              มาตรา ๓ ทวิ 
พระราชบัญญัตินี้ในส่วนที่ว่าด้วยการตั้งทำหรือบำรุงการโทรศัพท์
มิให้ใช้บังคับแก่กิจการโทรศัพท์ของกระทรวงกลาโหมที่ใช้ในราชการทหารโดยเฉพาะ

              ในกรณีที่กระทรวงกลาโหมประสงค์จะเชื่อมโยงกิจการโทรศัพท์ของกระทรวงกลาโหมตามวรรคหนึ่งเข้ากับข่ายสายโทรศัพท์ขององค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย
ให้กระทรวงกลาโหมทำความตกลงกับองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทยก่อน

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
        สัญญา
ธรรมศักดิ์

นายกรัฐมนตรี
------------------------------------------
หมายเหตุ :- 
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ทางราชการทหารมีความจำเป็นจะต้องจัดให้มีและใช้โทรศัพท์ในราชการทหาร
โดยเฉพาะขึ้นเพื่อประโยชน์ในการป้องกันราชอาณาจักร แต่พระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์
พุทธศักราช ๒๔๗๗ และพระราชบัญญัติองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย พ.ศ. ๒๔๙๗
กำหนดให้องค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย
เท่านั้นเป็นผู้มีสิทธิและหน้าที่ในการจัดดำเนินการเกี่ยวกับกิจการโทรศัพท์ทั้งสิ้นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์
พุทธศักราช ๒๔๗๗เพื่อให้กระทรวงกลาโหมมีอำนาจจัดทำและใช้โทรศัพท์ดังกล่าวได้  จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น

สุนันทา/แก้ไข
๑/๑๐/๔๔
A+B (C)
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 68

เนเธกเนเธเธเนเธญเธเธชเธฒเธฃเธเธตเนเธเธธเธเธเนเธญเธเธเธฒเธฃ
The document that you would like to see is not found.
พระราชบัญญัติยกเลิกคำสั่งของหัวหน้าคณะปฏิวัติ ที่ 36/2515 ลงวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2515 พ.ศ. 2517

ตราพระบรมราชโองการ

ตราพระบรมราชโองการ
พระราชบัญญัติ
ยกเลิกคำสั่งของหัวหน้าคณะปฏิวัติ
ที่ 36/2515
ลงวันที่ 22 มิถุนายน
พ.ศ.2515
พ.ศ. 2517

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ 25 มกราคม
พ.ศ. 2517
เป็นปีที่ 29
ในรัชกาลปัจจุบัน

              พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯให้ประกาศว่า

              โดยที่เป็นการสมควรยกเลิกคำสั่งของหัวหน้าคณะปฏิวัติที่
36/2515 ลงวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2515

              จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดังต่อไปนี้

              มาตรา
1 พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติยกเลิกคำสั่งของหัวหน้าคณะปฏิวัติ
ที่ 36/2515 ลงวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ.2515 พ.ศ.2517

              มาตรา
2
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

              มาตรา
3 ให้ยกเลิกคำสั่งของหัวหน้าคณะปฏิวัติ ที่ 36/2515 ลงวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2515
และให้ปล่อยตัวนายอุทัย พิมพ์ใจชน นายอนันต์ ภักดิ์ประไพ และนายบุญเกิด หิรัญคำ
ในวันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับทันที
โดยให้ถือว่าบุคคลทั้งสามนั้นมิได้กระทำความผิดและมิเคยต้องโทษตามคำสั่งของหัวหน้าคณะปฏิวัติ
ที่ 36/2515 ลงวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ.2515

              มาตรา
4 ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยรักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

สัญญา ธรรมศักดิ์

นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ:-เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้คือ
เนื่องจากเมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2515 นายอุทัย พิมพ์ใจชน นายอนันต์ ภักดิ์ประไพ
และนายบุญเกิด หิรัญคำอดีตสมาชิก
สภาผู้แทนได้เป็นโจทก์ฟ้อง จอมพล ถนอม กิตติขจร กับพวกรวม
17 คน เป็นจำเลยต่อศาลอาญาในข้อหาฐานกบฏจอมพล ถนอม กิตติขจร หัวหน้าคณะปฏิวัติได้ทำการจับกุมบุคคลทั้งสาม
และมีคำสั่งเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2515 ให้ลงโทษจำคุกนายอุทัย พิมพ์ใจชน
ไว้มีกำหนดสิบปี และให้จำคุกนายอนันต์ ภักดิ์ประไพ และนายบุญเกิด หิรัญคำ
ไว้มีกำหนดคนละเจ็ดปี

              การที่บุคคลทั้งสามทำการฟ้องร้อง
จอมพล ถนอม กิตติขจร กับพวกเป็นการใช้สิทธิโดยสุจริตและเป็นการแสดวงความคิดเห็นตามครรลองแห่งระบอบประชาธิปไตย
ซึ่งเป็นสิทธิอันชอบธรรมของประชาชนทุกคน
การใช้สิทธิฟ้องร้องคดีต่อศาลยุติธรรมย่อมจะถือว่าเป็นการกระทำความผิดมิได้ ฉะนั้น
การกระทำทองอดีตสมาชิกสภาผู้แทนทั้งสามดังกล่าว
จึงไม่เป็นความผิดและย่อมถือได้ว่าบุคคลทั้งสามมิได้กระทำความผิดแต่อย่างใด

              การที่
จอมพล ถนอม กิตติขจร
หัวหน้าคณะปฏิวัติมีคำสั่งให้จำคุกบุคคลทั้งสามจึงเป็นการกระทำที่มิชอบ
เป็นการสมควรตรากฎหมายยกเลิกคำสั่งของหัวหน้าคณะปฏิวัติ ที่ 36/2515 ลงวันที่ 22 มิถุนายน
พ.ศ. 2515 ให้ปล่อยตัวนายอุทัย พิมพ์ใจชน นายอนันต์ ภักดิ์ประไพ และนายบุญเกิด
หิรัญคำทันทีเมื่อประกาศใช้บังคับกฎหมายนี้
พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 281 ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
แก้ไขเพิ่มเติมประกาศคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ 281
ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ.
2515 (ฉบับที่ 2)
พ.ศ. 2535

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ 19
กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535
เป็นปีที่ 47
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ 281
ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า
ฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำ
และยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติทำหน้าที่รัฐสภา
ดังต่อไปนี้

มาตรา 1 
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ 281 ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2535

มาตรา
2 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา 3 
ให้ยกเลิกความใน (1) ของบทนิยามคำว่า คนต่างด้าว ในข้อ 3 แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ
ฉบับที่ 281 ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(1) นิติบุคคลซึ่งมีหุ้นอันเป็นทุนจดทะเบียนตั้งแต่กึ่งหนึ่งของนิติบุคคล
นั้นถือโดยคนต่างด้าว หรือนิติบุคคลซึ่งมีคนต่างด้าวลงหุ้นมีมูลค่าตั้งแต่กึ่งหนึ่งของทุนทั้งหมดในนิติบุคคลนั้น

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

อานันท์ ปันยารชุน
      นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- 
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากบทนิยามคำว่า 
คนต่างด้าว ในข้อ 3
แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 281 ลงวันที่ 24 พฤศจิกายน 2515
ที่กำหนดให้คนต่างด้าวหมายความรวมถึงนิติบุคคลที่มีทุนตั้งแต่กึ่งหนึ่งของนิติบุคคลนั้นเป็นของคนต่างด้าว
ได้ก่อให้เกิดปัญหาในการพิจารณาทุนของนิติบุคคลว่าจะรวมถึงทุนของคนต่างด้าวในนิติบุคคลอื่นที่เข้าถือหุ้น
เป็นหุ้นส่วน หรือเป็นสมาชิกด้วยหรือไม่ เพื่อมิให้เกิดปัญหาในการพิจารณาความหมายของบทบัญญัติดังกล่าว
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทนิยามดังกล่าวให้ชัดเจน
และเหมาะสมยิ่งขึ้น 
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 189

เนเธกเนเธเธเนเธญเธเธชเธฒเธฃเธเธตเนเธเธธเธเธเนเธญเธเธเธฒเธฃ
The document that you would like to see is not found.
กฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียม ลด และยกเว้นค่าธรรมเนียมการดำเนินการเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์สมุนไพร พ.ศ. 2563

กฎกระทรวง
กำหนดค่าธรรมเนียม
ลด และยกเว้นค่าธรรมเนียมการดำเนินการเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์สมุนไพร
พ.ศ. ๒๕๖๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติผลิตภัณฑ์สมุนไพร พ.ศ. ๒๕๖๒  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ให้กำหนดค่าธรรมเนียม ดังต่อไปนี้
(๑) ใบอนุญาตผลิตผลิตภัณฑ์สมุนไพร                      ฉบับละ    ๕,๐๐๐ บาท
(๒)
ใบอนุญาตนำเข้าผลิตภัณฑ์สมุนไพร                    ฉบับละ  ๒๐,๐๐๐ บาท
(๓)
ใบอนุญาตขายผลิตภัณฑ์สมุนไพร                      ฉบับละ    ๑,๕๐๐ บาท
(๔)
ใบอนุญาตโฆษณา                                      ฉบับละ    ๒,๕๐๐ บาท
(๕)
ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับผลิตภัณฑ์สมุนไพร     ฉบับละ    ๒,๕๐๐ บาท
(๖)
ใบรับแจ้งรายละเอียดผลิตภัณฑ์สมุนไพร               ฉบับละ    ๒,๕๐๐ บาท
(๗)
ใบรับจดแจ้งผลิตภัณฑ์สมุนไพร                        ฉบับละ      ๙๐๐ บาท
(๘)
หนังสือรับรอง                                           ฉบับละ      ๕๐๐ บาท
(๙) ใบแทนใบอนุญาต
ใบแทนใบสำคัญการขึ้นทะเบียน
ตำรับผลิตภัณฑ์สมุนไพร
ใบแทนใบรับแจ้ง
รายละเอียด และใบแทนใบรับจดแจ้ง                 ฉบับละ      ๒๐๐ บาท
(๑๐) การต่ออายุใบอนุญาตเท่ากับกึ่งหนึ่งของค่าธรรมเนียม
  ใบอนุญาตประเภทนั้น ๆ แต่ละฉบับ
(๑๑) การต่ออายุใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับ
  ผลิตภัณฑ์สมุนไพรเท่ากับกึ่งหนึ่งของค่าธรรมเนียม
  ใบสำคัญการขึ้นทะเบียนตำรับผลิตภัณฑ์สมุนไพร
  ประเภทนั้น ๆ แต่ละฉบับ
(๑๒) การต่ออายุใบรับแจ้งรายละเอียดหรือใบรับจดแจ้ง
  เท่ากับกึ่งหนึ่งของค่าธรรมเนียมใบรับแจ้ง
  รายละเอียดหรือใบรับจดแจ้งประเภทนั้น ๆ แต่ละฉบับ

ข้อ
๒  ให้ลดค่าธรรมเนียมตามข้อ ๑ ลงกึ่งหนึ่งแก่ผู้ผลิตหรือผู้ขายซึ่งเป็นผู้ประกอบการตามมาตรา
๑๐ (๘) ที่ได้แจ้งต่ออธิบดีเพื่อขอรับการส่งเสริมตามมาตรา ๗๗

ข้อ
๓  ให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมตามข้อ ๑ แก่ผู้ผลิตหรือผู้ขายซึ่งเป็นผู้ประกอบการตามมาตรา
๑๐ (๘) ที่ได้แจ้งต่ออธิบดีเพื่อขอรับการส่งเสริมตามมาตรา ๗๗

ให้ไว้ ณ
วันที่ ๒๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๓
อนุทิน  ชาญวีรกูล
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติผลิตภัณฑ์สมุนไพร พ.ศ. ๒๕๖๒ บัญญัติให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขมีอำนาจออกกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมไม่เกินอัตราท้ายพระราชบัญญัติและลดหรือยกเว้นค่าธรรมเนียม  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

พิไลภรณ์/จัดทำ
๕ สิงหาคม ๒๕๖๓

สุภาทิพย์/ตรวจ
๕ สิงหาคม ๒๕๖๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๗/ตอนที่ ๔๘ ก/หน้า ๗/๓๐ มิถุนายน ๒๕๖๓
ประกาศคณะกรรมการผลิตภัณฑ์สมุนไพร เรื่อง กำหนดให้แสดงคำเตือนและข้อความคำเตือนในฉลากและเอกสารกำกับผลิตภัณฑ์สมุนไพร พ.ศ. 2563

ประกาศคณะกรรมการผลิตภัณฑ์สมุนไพร
เรื่อง
กำหนดให้แสดงคำเตือนและข้อความคำเตือนในฉลากและเอกสารกำกับผลิตภัณฑ์สมุนไพร
พ.ศ.
๒๕๖๓

โดยที่มีข้อมูลทางวิชาการและรายงานอาการไม่พึงประสงค์ที่บ่งชี้ถึงความเสี่ยงของการเกิดความผิดปกติของตับจากการใช้ผลิตภัณฑ์ที่มีส่วนประกอบของพืชหรือตัวยาที่มีชื่อว่า
เหอโส่วอู (HéShǒuWū; 何首乌) หรือ
ฮ่อซิวโอว หรือชื่อเรียกอื่น ที่ได้จากรากของพืชที่มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Reynoutria multiflora (Thunb.) Moldenke (ชื่ออื่น ได้แก่ Polygonum multiflorum Thunb.,
Fallopia multiflora (Thunb.)
Czerep. หรือชื่อเรียกอื่นที่เป็นชื่อพ้อง)
จึงควรกำหนดให้มีการแสดงข้อความคำเตือนของผลิตภัณฑ์สมุนไพร ชนิดรับประทาน
ที่มีส่วนประกอบของพืชหรือตัวยาดังกล่าว

ฉะนั้นอาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๕ วรรคหนึ่ง (๗) แห่งพระราชบัญญัติผลิตภัณฑ์สมุนไพร พ.ศ. ๒๕๖๒ ประกอบกับมติของคณะกรรมการผลิตภัณฑ์สมุนไพร
ในการประชุมครั้งที่ ๓/๒๕๖๓ เมื่อวันที่ ๓๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๓
คณะกรรมการผลิตภัณฑ์สมุนไพรจึงออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑]
 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒  กำหนดให้ผลิตภัณฑ์สมุนไพรที่ต้องแสดงคำเตือนหรือข้อความคำเตือนในฉลากและเอกสารกำกับผลิตภัณฑ์
เป็นผลิตภัณฑ์สมุนไพรที่มีส่วนประกอบของพืชหรือตัวยาและข้อความคำเตือนตามบัญชีแนบท้ายประกาศนี้

ข้อ ๓  กรณีฉลากมีพื้นที่ไม่เพียงพอที่จะแสดงคำเตือนหรือข้อความคำเตือนที่กำหนดให้แสดงคำเตือนหรือข้อความคำเตือนตามข้อ
๒ ที่เอกสารกำกับผลิตภัณฑ์ และในกรณีฉลากมีเอกสารกำกับผลิตภัณฑ์อยู่ด้วย
คำเตือนหรือข้อความคำเตือนตามข้อ ๒ จะแสดงไว้ที่ส่วนใดส่วนหนึ่งของฉลากหรือเอกสารกำกับผลิตภัณฑ์ก็ได้

ข้อ ๔  การแสดงคำเตือนและข้อความคำเตือนตามข้อ ๒
ต้องใช้ตัวอักษรให้เห็นและอ่านได้ชัดเจน

ข้อ ๕  บรรดาคำขอขึ้นทะเบียนผลิตภัณฑ์สมุนไพรที่ได้ยื่นคำขอไว้ก่อนประกาศนี้มีผลใช้บังคับและยังอยู่ในระหว่างการพิจารณา
ต้องปฏิบัติตามประกาศฉบับนี้ด้วย

ข้อ ๖  ให้ผู้รับอนุญาตผลิต หรือผู้รับอนุญาตนำเข้าผลิตภัณฑ์สมุนไพรที่มีผลิตภัณฑ์สมุนไพรตามข้อ
๒ ที่ได้ขึ้นทะเบียนไว้ก่อนประกาศฉบับนี้มีผลใช้บังคับ ต้องแสดงคำเตือนในฉลากและเอกสารกำกับผลิตภัณฑ์ตามข้อ
๒ ข้อ ๓ และข้อ ๔ ภายในหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับตั้งแต่วันที่ประกาศฉบับนี้มีผลใช้บังคับ

ประกาศ
ณ วันที่ ๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖๓
พิศิษฐ์  ศรีประเสริฐ
รองปลัดกระทรวงสาธารณสุข
หัวหน้ากลุ่มภารกิจด้านสนับสนุนงานบริการสุขภาพ
ประธานกรรมการผลิตภัณฑ์สมุนไพร

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีแนบท้ายประกาศคณะกรรมการผลิตภัณฑ์สมุนไพร
เรื่อง กำหนดให้แสดงคำเตือนและข้อความคำเตือนในฉลากและเอกสารกำกับผลิตภัณฑ์สมุนไพร
พ.ศ. ๒๕๖๓

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

อัมพิกา/จัดทำ
๑
กันยายน ๒๕๖๓

สุภาทิพย์/ตรวจ
๑๕
กันยายน ๒๕๖๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๗/ตอนพิเศษ ๑๘๙ ง/หน้า ๒๓/๑๙ สิงหาคม
๒๕๖๓
กฎกระทรวง (พ.ศ.2506) ออกตามความในพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี พ.ศ.2505

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
(พ.ศ.
2506)
ออกตามความในพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี
พ.ศ.
2505
---------------
                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา   26   แห่งพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี   
พ.ศ. 2505 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ ออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้
                        ให้กำหนดค่าธรรมเนียม
ดังต่อไปนี้
                        (1)
ค่าออกใบอนุญาต            
    ฉบับละ  200  บาท
                        (2)
ค่าต่ออายุใบอนุญาต             ฉบับละ  100  บาท
                        (3)
ค่าแก้ไขใบอนุญาต                ฉบับละ    50  บาท
                        (4)
ค่าใบแทนใบอนุญาต             ฉบับละ    50  บาท
                        (5)
ค่าสำเนาเอกสารที่นายทะเบียน
                  รับรองว่าถูกต้อง            
       ฉบับละ    20  บาท

                                ให้ไว้
ณ วันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2506

                                        เกษม
ศรีพยัคฆ์

                               รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ

+-----------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้  คือ 
เนื่องจากได้ประกาศใช้
พระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี พ.ศ. 2505 แล้วจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงเพื่อกำหนดอัตรา
ค่าธรรมเนียมตามนัยแห่งพระราชบัญญัติฉบับนี้ด้วย
กฎกระทรวง ฉบับที่ 3 (พ.ศ.2514) ออกตามความในพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี พ.ศ.2505

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
๓ (พ.ศ. ๒๕๑๔)
ออกตามความในพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี
พ.ศ.
๒๕๐๕
--------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๖ แห่งพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี 
พ.ศ. ๒๕๐๕ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ ออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑  ให้ยกเลิกกฎกระทรวง (พ.ศ. ๒๕๐๖)
ออกตามความในพระราช
บัญญัติผู้สอบบัญชี พ.ศ. ๒๕๐๕
                        ข้อ
๒  ค่าธรรมเนียม
ให้กำหนดตามอัตราท้ายกฎกระทรวงนี้

                                                ให้ไว้
ณ วันที่ ๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๔
                                                               บุญชนะ อัตถากร
                                                   รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ

                                                            อัตราค่าธรรมเนียม

                        (๑)
ค่าออกใบอนุญาตหรือต่ออายุใบอนุญาต                          ๒๐๐  บาท
                        (๒)
ค่าแก้ไขใบอนุญาต                                            ครั้งละ    ๕๐  บาท
                        (๓)
ค่าใบแทนใบอนุญาต                                         ฉบับละ   ๕๐  บาท
                        (๔)
ค่าสำเนาเอกสารที่นายทะเบียนรับรองว่าถูกต้อง  ฉบับละ  
๒๐  บาท

+--------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากอัตราค่าธรรมเนียม
เกี่ยวกับการจดทะเบียนผู้สอบบัญชีรับอนุญาตตามกฎกระทรวง
(พ.ศ. ๒๕๐๖) ออกตามความ
ในพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี พ.ศ. ๒๕๐๕ ได้กำหนดไว้ตั้งแต่ปี
พ.ศ. ๒๕๐๖ บัดนี้สถานการณ์
ทางการเงินได้เปลี่ยนแปลงไป
สมควรปรับปรุงอัตราค่าธรรมเนียมเสียใหม่ให้เหมาะสมกับ
สถานการณ์ปัจจุบันจึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงฉบับนี้

[รก. ๒๕๑๔/๑๑๑/๖๙๒/๑๙ ตุลาคม ๒๕๑๔]
ประกาศสำนักงาน ก.บช.  เรื่อง  หลักเกณฑ์การพิจารณาคุณสมบัติของผู้ขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาต พ.ศ. ๒๕๔๖

ประกาศสำนักงาน ก

ประกาศสำนักงาน ก.บช.
เรื่อง  หลักเกณฑ์การพิจารณาคุณสมบัติของผู้ขอขึ้นทะเบียน
เป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาต
พ.ศ.
๒๕๔๖[๑]

ตามที่คณะกรรมการควบคุมการประกอบวิชาชีพสอบบัญชี
(ก.บช.) ได้มีมติกำหนดหลักเกณฑ์การพิจารณาคุณสมบัติของผู้ขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาต
ซึ่ง ก.บช. เทียบว่าเป็นปริญญาทางการบัญชีหรือประกาศนียบัตรไม่ต่ำกว่าปริญญาตรีทางการบัญชีตามมาตรา
๑๕ (๑)
แห่งพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี
พ.ศ.
๒๕๐๕ ไว้แล้ว นั้น

บัดนี้ คณะกรรมการควบคุมการประกอบวิชาชีพสอบบัญชี (ก.บช.)
ได้มีมติในการประชุม ครั้งที่ ๑๔๕ (๒/๒๕๔๖)
เมื่อวันที่ ๒๒ เมษายน ๒๕๔๖ กำหนดหลักเกณฑ์การพิจารณาคุณสมบัติของผู้ขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาตขึ้นใหม่ ตามรายละเอียดที่กำหนดไว้ท้ายประกาศฉบับนี้

จึงขอประกาศให้ทราบโดยทั่วกัน

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๒ เมษายน ๒๕๔๖
ผ่องพรรณ  เจียรวิริยะพันธ์
นักวิชาการพาณิชย์ ๘ ว รักษาการในตำแหน่ง
ผู้อำนายการสำนักกำกับดูแลธุรกิจ
นายทะเบียน

หลักเกณฑ์การพิจารณาคุณสมบัติของผู้ขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาต
[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

มัตติกา/พิมพ์
๑๖ ตุลาคม ๒๕๔๖
มัตติกา/แก้ไข
๒๙ ตุลาคม ๒๕๔๖
นวพร/ศุภสรณ์/ตรวจ
๓๑ ตุลาคม ๒๕๔๖
A+B

[๑] รก.๒๕๔๖/พ๘๔ง/๖/๑ สิงหาคม ๒๕๔๖
ประกาศ ก.บ.ช. ฉบับที่ 40 (พ.ศ. 2541) เรื่อง แนวทางการปฏิบัติหน้าที่ของผู้สอบบัญชีรับอนุญาต

ประกาศ ก

ประกาศ
ก.บช.
ฉบับที่
๔๐ (พ.ศ. ๒๕๔๑)
เรื่อง
แนวทางการปฏิบัติหน้าที่ของผู้สอบบัญชีรับอนุญาต
---------

                        ด้วยคณะกรรมการควบคุมการประกอบวิชาชีพสอบบัญชีได้พิจารณาเห็นว่า
เพื่อให้การสอบบัญชีของธุรกิจที่กฎหมายกำหนดให้มีการสอบบัญชีได้ปฏิบัติเป็นมาตรฐานเดียวกัน

และเพื่อให้การควบคุมมรรยาทของผู้สอบบัญชีรับอนุญาต
ตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔ 
(พ.ศ. ๒๕๓๔) ออกตามความในพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี พ.ศ.
๒๕๐๕ เป็นไปได้เที่ยงธรรมและ
เป็นผลดีแก่ส่วนรวม
คณะกรรมการควบคุมการประกอบวิชาชีพสอบบัญชี จึงออกประกาศไว้ดังต่อ
ไปนี้
                        ข้อ
๑ ให้ยกเลิกประกาศ ก.บช. ฉบับที่ ๑๙ (พ.ศ. ๒๕๑๘) เรื่อง มาตรฐานการ
สอบบัญชี ลงวันที่ ๒๗ มิถุนายน ๒๕๑๘
                        ข้อ
๒ เพื่อให้ผู้สอบบัญชีรับอนุญาตสามารถแสดงความเห็นต่องบการเงินว่างบ
การเงินได้จัดทำในส่วนสาระสำคัญเป็นไปตามแม่บทการบัญชีในการรายงานทางการเงินหรือไม่
ให้
ผู้สอบบัญชีรับอนุญาตใช้มาตรฐานการสอบบัญชีที่รับรองทั่วไปเป็นแนวทางการปฏิบัติหน้าที่ของ
ผู้สอบบัญชีรับอนุญาต ดังนี้
                        (๑)
ผู้สอบบัญชีรับอนุญาตต้องปฏิบัติงานตามมรรยาทของผู้สอบบัญชีรับ
อนุญาตที่กำหนดในกฎกระทรวง
และตามมาตรฐานการสอบบัญชีที่กำหนดโดยสมาคมนักบัญชี
และผู้สอบบัญชีรับอนุญาตแห่งประเทศไทย
                        (๒)
ผู้สอบบัญชีรับอนุญาตต้องวางแผนปฏิบัติงานโดยใช้วิจารณญาณในการ
สังเกตและสงสัยเยี่ยงผู้ประกอบวิชาชีพต่อข้อมูลของกิจการ
โดยคำนึงถึงสถานการณ์แวดล้อมที่อาจ..............................งบการเงินขัดต่อข้อเท็จจริงอันเป็นสาระสำคัญ
                        (๓)
ผู้สอบบัญชีรับอนุญาต...........กำหนดของเขตวิธีการตรวจสอบบัญชีโดย
อาศัยมาตรฐานการสอบบัญชีที่กำหนดโดยสมาคมนักบัญชีและผู้สอบบัญชีรับอนุญาตแห่ง
ประเทศไทยเป็นหลัก และคำนึงข้อกำหนดขององค์กร หรือหน่วยงาน
หรือสถาบันที่เกี่ยวข้องกับ
วิชาชีพ ข้อกำหนดของกฎหมาย
หรือบางกรณีตามหนังสือตอบรับงานสอบบัญชีและตามรูปแบบ
รายงานที่กำหนดไว้ในหนังสือตอบรับงาน
                        ข้อ
๓ ประกาศนี้ให้ใช้บังคับกับการปฏิบัติงานของผู้สอบบัญชีรับอนุญาตต่อ
งบการเงินที่มีรอบปีบัญชีสิ้นสุดในหรือหลังวันที่ ๓๑
ธันวาคม ๒๕๔๑ เป็นต้นไป

                                                            ประกาศ
ณ วันที่ ๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๑
                                                                        สมพล   เกียรติไพบูลย์
                                                                        ปลัดกระทรวงพาณิชย์
                                                                            ประธานกรรมการ
[รก.๒๕๔๑/พ๑๓๑ง/๑๓๘/๒๘ ธันวาคม ๒๕๔๑]

                                                                                                ภคินี/พิมพ์
                                                                                                ๑๙/๔/๒๕๔๕
                                                                                                แผ่น
๑
ข้อบังคับของ ก.บช. ฉบับที่ 2 (พ.ศ.2511) ออกตามความในพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี พ.ศ.2505

ข้อบังคับของ ก

ข้อบังคับของ
ก.บช.
ฉบับที่
2 (พ.ศ. 2511)
ออกตามความในพระราชบัญญัติผู้สอบบัญชี
พ.ศ.
2505
---------

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 11(3) และมาตรา 15 (2) แห่งราชบัญญัติผู้
สอบบัญชี พ.ศ. 2505 ก.บช. ออกข้อบังคับไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ 1 ผู้ซึ่งเคยปฏิบัติงานเกี่ยวกับการสอบบัญชีมาแล้วโดย ก.บช.
เห็นว่าทำหน้าที่เป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาตได้นั้นต้อง
          (1) 
เคยปฏิบัติงานเกี่ยวกับการสอบบัญชีธุรกิจที่กฎหมายบัญญัติ
ให้มีการสอบบัญชีหรือให้มีผู้สอบบัญชีมาแล้วในระหว่างการศึกษาเพื่อรับ
ปริญญาหรือประกาศนียบัตรตามความในมาตรา 15 (1)
แห่งพระราชบัญญัติผู้สอบ
บัญชี พ.ศ. 2505 
เป็นเวลาติดต่อกันไม่น้อยกว่า 2 ปี บริบูรณ์และมี
หนังสือรับรองของผู้สอบบัญชีรับอนุญาต  ซึ่งรับผิดชอบการสอบบัญชีธุรกิจนั้น
รับรองการปฏิบัติงานตามแบบที่ ก.บช. กำหนด
แต่ผู้สอบบัญชีรับอนุญาตนั้นจะ
รับรองการปฏิบัติงานดังกล่าวได้ไม่เกินปีละ 4 คน
          (2)  เข้ารับการทดสอบจนเป็นที่พอใจของ ก.บช.
หรืออนุกรรมการที่
ก.บช. แต่งตั้งตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในข้อบังคับนี้

ข้อ 2 
ในกรณีผู้ได้รับปริญญาทางการบัญชี หรือประกาศนียบัตรทางการ
บัญชีซึ่ง ก.บช. เทียบว่าไม่ต่ำกว่าปริญญาตรีทางการบัญชี
          (1)  จากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันในประเทศต้องเข้ารับการทดสอบการ
ปฏิบัติงานเกี่ยวกับการสองบัญชีโดยทั่วไป
          (2) 
จากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันในต่างประเทศต้องเข้ารับการทดสอบ
การปฏิบัติงานเกี่ยวกับการสอบบัญชีโดยทั่วไป  และความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับ
กฎหมายที่ใช้ในการประกอบวิชาชีพสอบบัญชี

ข้อ 3 
ในกรณีผู้ได้รับปริญญาหรือประกาศนียบัตรไม่ต่ำกว่าปริญญาที่
มีการศึกษาวิชาการบัญชี ซึ่ง ก.บช.
เห็นสมควรให้เป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาต
ได้
          (1) 
จากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันในประเทศต้องเข้ารับการทดสอบการ
ปฏิบัติงานเกี่ยวกับการสอบบัญชีโดยทั่วไป หลักการบัญชี
และการสอบบัญชี
          (2) 
จากมหาวิทยาลัยหรือสถาบันในต่างประเทศต้องเข้ารับการทดสอบ
การปฏิบัติงานเกี่ยวกับการสอบบัญชีโดยทั่วไป หลักการบัญชี
การสอบบัญชี
และความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับกฎหมายที่ใช้ในการประกอบวิชาชีพสอบบัญชี

ข้อ 4  ผู้ขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาตซึ่งเข้ารับการทด
สอบตาม ข้อ 2 หรือข้อ 3
จะต้องได้คะแนนรายวิชาไม่ต่ำกว่าร้อยละหกสิบ จึง
จะถือว่าทำหน้าที่เป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาตได้

ข้อ 5  การทดสอบตาม ข้อ 2 และ
ข้อ 3 โดยปกติให้มีปีละ 2 ครั้ง และ
ให้สำนักงาน ก.บช. ประกาศ วัน เวลา สถานที่สอบ
และระเบียบการสอบให้ทราบ
ล่วงหน้าไม่น้อยกว่าสามสิบวัน

ข้อ 6 
เมื่อการทดสอบเสร็จสิ้นลง 
ให้สำนักงาน ก.บช.ประกาศรายชื่อ
ผู้ผ่านการทดสอบไว้ ณ สำนักงาน ก.บช.

ข้อ 7 
ผู้ขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้สอบบัญชีรับอนุญาตซึ่งไม่ผ่านการทด
สอบตาม ข้อ 2 หรือข้อ 3 รวม 3 ครั้ง ก.บช.
จะปฏิเสธไม่รับขึ้นทะเบียนเป็น
ผู้สอบบัญชีรับอนุญาต

ข้อ 8 
ให้ยกเว้นการทดสอบตามข้อ 2 แก่ผู้ใดรับปริญญาหรือประกาศนียบัตร
ทางการบัญชี ซึ่ง ก.บช.
เทียบว่าไม่ต่ำกว่าปริญญาตรีทางการบัญชีจาก
มหาวิทยาลัยในประเทศอยู่แล้วก่อนวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ.
2505 และเคย
ปฏิบัติงานเกี่ยวกับการสอบบัญชีธุรกิจที่กฎหมายบัญญัติให้มีการสอบบัญชี
หรือให้มีผู้สอบบัญชีใสแล้วเป็นเวลาติดต่อกันไม่น้อยกว่า 2
ปีบริบูรณ์โดย
ลงลายมือชื่อรับรองของผู้สอบบัญชีรับอนุญาตซึ่งรับผิดชอบการสอบบัญชีธุรกิจ
นั้นรับรองการปฏิบัติงานตามแบบที่ ก.บช. กำหนด

ให้ไว้ ณ วันที่ 12 กรกฎาคม 2511

พลโท อัมพร จินตกานนท์

ประธานกรรมการ
พระราชบัญญัติผู้สูงอายุ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2553

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
ผู้สูงอายุ (ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๕๓

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๗ กันยายน
พ.ศ. ๒๕๕๓
เป็นปีที่ ๖๕
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยผู้สูงอายุ

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า
พระราชบัญญัติผู้สูงอายุ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๓

มาตรา ๒[๑]  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความใน (๕) ของมาตรา ๙
แห่งพระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. ๒๕๔๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๕)
กำหนดระเบียบเกี่ยวกับการพิจารณาอนุมัติการจ่ายเงินเพื่อการคุ้มครอง การส่งเสริม การสนับสนุน
และการจัดสวัสดิการแก่ผู้สูงอายุตามมาตรา ๒๐ (๒)

มาตรา ๔  ให้ยกเลิกความใน
(๑๑) ของมาตรา ๑๑ แห่งพระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. ๒๕๔๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๑๑) การจ่ายเงินเบี้ยยังชีพเป็นรายเดือนอย่างทั่วถึงและเป็นธรรม

มาตรา ๕  ให้ยกเลิกความใน (๒) ของมาตรา ๒๐
แห่งพระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. ๒๕๔๖ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน

(๒) พิจารณาอนุมัติการจ่ายเงิน เพื่อการคุ้มครอง การส่งเสริม การสนับสนุน
และการจัดสวัสดิการแก่ผู้สูงอายุ ทั้งนี้ ตามระเบียบที่คณะกรรมการกำหนด

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
อภิสิทธิ์  เวชชาชีวะ
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
โดยที่รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย มาตรา ๕๓
กำหนดให้บุคคลซึ่งมีอายุเกินหกสิบปีบริบูรณ์และไม่มีรายได้เพียงพอแก่การยังชีพ
มีสิทธิได้รับสวัสดิการสิ่งอำนวยความสะดวกอันเป็นสาธารณะอย่างสมศักดิ์ศรีและความช่วยเหลือที่เหมาะสมจากรัฐ
ดังนั้น เพื่อให้สอดคล้องกับบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญดังกล่าว
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติเกี่ยวกับอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการผู้สูงอายุแห่งชาติ
สิทธิเรื่องเบี้ยยังชีพของผู้สูงอายุ และอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการบริหารกองทุนผู้สูงอายุเพื่อให้ผู้สูงอายุมีสิทธิได้รับเบี้ยยังชีพเป็นรายเดือนอย่างทั่วถึงและเป็นธรรมจากรัฐ
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

ปรีดาภรณ์/แก้ไข
พลัฐวัษ/ตรวจ
 ๒๘ มกราคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๕๖ ก/หน้า ๑/๑๕ กันยายน ๒๕๕๓