กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในมาตรา 23 แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช 2473 (ฉบับ Update ล่าสุด)

กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย

กฎเสนาบดีกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในมาตรา ๒๓
แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓[๑]

                   อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๒๓ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓
เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยออกกฎไว้ดังต่อไปนี้

                   ข้อ
๑[๒]  ผู้ใดประสงค์จะฉายภาพยนตร์ ณ สถานที่มหรสพก็ดี
นำหรือส่งภาพยนตร์ซึ่งทำในราชอาณาจักรสยามออกนอกราชอาณาจักรสยามก็ดี
ให้ยื่นคำขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาตามแบบ ภ.ย. ๑ ท้ายกฎนี้
                   เมื่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาเห็นว่าภาพยนตร์ที่ขออนุญาตนั้นไม่มีลักษณะฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติภาพยนตร์
ให้ลงลายมือชื่อและประทับตราอนุญาตให้ตามแบบ ภ.ย. ๑๑ ท้ายกฎนี้
และเก็บต้นขั้วประจำต่อไว้ แล้วมอบคู่ฉีกประจำต่อให้ผู้ขออนุญาตไป และให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาประทับตราดุนที่ฟิลม์ภาพยนตร์นั้น
ม้วนละไม่น้อยกว่า ๓ ดวง ตรงตอนหัวม้วนตอนกลางม้วน และตอนปลายม้วนของฟิลม์

                   ข้อ
๒[๓]  ผู้ใดประสงค์จะประกาศด้วยภาพ รูปถ่าย
หรืออื่น ๆ นอกจากเรื่องภาพยนตร์อันอยู่ในวงการของการจัดฉายภาพยนตร์ซึ่งต้องรับอนุญาตตามความในมาตรา
๕ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ ตามที่ได้แก้ไขโดยมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์
(ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๗๙ ให้ยื่นคำขอตามแบบ ภ.ย. ๒ ท้ายกฎนี้ต่อเจ้าพนักงานดังจะกล่าวต่อไปนี้
                   (๑)
เจ้าพนักงานผู้พิจารณาเฉพาะในจังหวัดพระนครและธนบุรี
                   (๒)
นายตรวจเฉพาะในจังหวัดอื่น 
นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี
                   เมื่อเจ้าพนักงานเห็นว่าประกาศที่ขออนุญาตนั้นไม่มีลักษณะฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติภาพยนตร์หรือกฎหมายอื่นแล้ว
ให้ลงลายมือชื่อและประทับตราอนุญาตให้ตามแบบ ภ.ย. ๑๔ หรือ ภ.ย. ๑๗ ท้ายกฎนี้
และเก็บต้นขั้วประจำต่อไว้ แล้วมอบคู่ฉีกประจำต่อให้ผู้ขออนุญาตไป
และให้เจ้าพนักงานผู้อนุญาตประทับตราที่ประกาศนั้น ๆ แผ่นละ ๑ ดวง

                   ข้อ
๓[๔]  ผู้ใดประสงค์จะประกาศด้วยลายลักษณ์อักษรภาพ
หรือรูปถ่ายแสดงเรื่องของภาพยนตร์ซึ่งต้องรับอนุญาตตามความในมาตรา ๕
แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ (ฉบับที่ ๒) พุทธศักราช ๒๔๗๙ 
ให้ยื่นคำขออนุญาตต่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาตามแบบ ภ.ย. ๒ ท้ายกฎนี้
                   ถ้าผู้ขออนุญาตประสงค์จะทำเป็นหนังสือเล่มหรือฉบับต้อง
                   (๑)
แจ้งจำนวนหนังสือที่จัดทำขึ้นในคราวนั้นทั้งหมดมีเท่าใด
                   (๒)
ส่งหนังสือนั้นไปให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาตรวจพิจารณาก่อนพิมพ์ออกจำหน่ายจ่ายแจกหรือสำแดงด้วยวิธีใด
ๆ อย่างน้อยสามวัน
                   (๓)
มีเลขหมายประจำฉบับเรียงตามลำดับไม่ซ้ำกันไปจนครบจำนวนตามที่ได้แจ้งไว้ต่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณา
                   (๔)
ส่งหนังสือนั้นตั้งแต่ฉบับที่ ๑ ถึง ๕ 
และตั้งแต่ฉบับสุดท้ายถอยหลังขึ้นมา ๕ ฉบับ
ให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาเก็บไว้เป็นหลักฐาน
                   เมื่อเจ้าพนักงานผู้พิจารณาเห็นว่าประกาศที่ขออนุญาตนั้นไม่มีลักษณะฝ่าฝืนต่อพระราชบัญญัติภาพยนตร์
ให้ลงลายมือชื่อและประทับตราอนุญาตให้ตามแบบ ภ.ย. ๑๓ ท้ายกฎนี้
และเก็บต้นขั้วประจำต่อไว้ แล้วมอบคู่ฉีกประจำต่อให้ผู้ขออนุญาตไป
และให้เจ้าพนักงานผู้พิจารณาประทับตราที่ประกาศนั้น ๆ แผ่นละ ๑ ดวง

                   ข้อ
๔[๕] 
ดวงตราของเจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์ให้มีลักษณะเป็นรูปไข่ภายในดวงตรามีอักษรว่า
"เจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์"
และชื่อจังหวัดที่เจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์ประจำอยู่
โดยมีชนิดและการใช้ดั่งนี้
                   ดวงตราชนิดที่หนึ่งขนาดส่วนกว้าง
๑ เซนติเมตร ส่วนยาว ๒ เซนติเมตร ใช้ประทับฟิล์มภาพยนตร์ทุกชนิด และประกาศที่มีขนาดส่วนกว้าง
หรือส่วนยาว หรือส่วนสูงส่วนใดส่วนหนึ่งไม่เกิน ๕ เซนติเมตรทุกชนิด 
                   ดวงตราชนิดที่สองขนาดส่วนกว้าง
๒.๓ เซนติเมตร ส่วนยาว ๓.๔ เซนติเมตรใช้ประทับประกาศที่มีขนาดส่วนกว้างหรือส่วนยาว
หรือส่วนสูง ส่วนใดส่วนหนึ่งเกินกว่า ๕ เซนติเมตร แต่ไม่เกิน ๑ เมตรทุกชนิด
                   ดวงตราชนิดที่สามขนาดส่วนกว้าง
๑๐ เซนติเมตร ส่วนยาว ๑๖ เซนติเมตร ใช้ประทับประกาศทีมีส่วนกว้าง หรือส่วนยาว
หรือส่วนสูง ส่วนใดส่วนหนึ่งเกินกว่า ๑ เมตรขึ้นไปทุกชนิด

ข้อ ๕[๖]  ค่าธรรมเนียมให้เรียกเก็บดังนี้
                   (๑)
การออกใบอนุญาตและการประทับตราสำหรับการฉายภาพยนตร์หรือการนำหรือส่งภาพยนตร์ซึ่งทำในราชอาณาจักรออกนอกราชอาณาจักร
๑๐๐ บาท ต่อภาพยนตร์ ๑๐๐ เมตร หรือเศษของ ๑๐๐ เมตร
แต่ในกรณีที่เป็นสำเนาภาพยนตร์ไทยซึ่งทำในราชอาณาจักร ให้เรียกเก็บ ๔๐ บาท
ต่อสำเนาภาพยนตร์ ๑๐๐ เมตร หรือเศษของ ๑๐๐ เมตร
                   (๒)
การออกใบอนุญาตและการประทับตรา สำหรับประกาศโฆษณาเรื่องของภาพยนตร์หรือประกาศโฆษณาอื่น
ๆ เกี่ยวกับการฉายภาพยนตร์ ๒,๐๐๐ บาท ต่อ ๑ เรื่อง
                   (๓)
การออกใบแทนใบอนุญาตทุกชนิด ฉบับละ ๒๐๐ บาท

                   ข้อ
๖[๗] 
การยื่นอุทธรณ์ต่อสภาพิจารณาภาพยนตร์ตามความในมาตรา ๑๑
แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ 
พุทธศักราช ๒๔๗๓ 
ให้ผู้อุทธรณ์ยื่นคำร้องตามแบบ ภ.ย. ๑๕ ท้ายกฎนี้
                   เมื่อสภาพิจารณาภาพยนตร์ได้ลงมติประการใด
ให้แจ้งแก่ผู้อุทธรณ์ทราบตามแบบ ภ.ย. ๑๖ ท้ายกฎนี้

กฎให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗
พฤษภาคม พุทธศักราช ๒๔๗๔

จอมพล บริพัตร
เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑. ภ.ย. ๑  เรื่องราวขออนุญาตฉายภาพยนตร์ ณ
สถานที่มหรสพหรือนำส่งภาพยนตร์
๒. ภ.ย. ๒  เรื่องราวขออนุญาตประกาศโฆษณาแสดงเรื่องภาพยนตร์หรืออื่น
ๆ
๓. ภ.ย. ๓  เรื่องราวขออนุญาตคัดสำเนาใบอนุญาตภาพยนตร์
๔. ภ.ย. ๑๑  ใบอนุญาตฉายภาพยนตร์ ณ สถานที่มหรสพหรือนำส่งภาพยนตร์
๕. ภ.ย. ๑๒  สำเนา ใบอนุญาตฉายภาพยนตร์ ณ
สถานที่มหรสพหรือนำส่งภาพยนตร์
๖. ภ.ย. ๑๓  ใบอนุญาตประกาศโฆษณาแสดงเรื่องภาพยนตร์
๗.
ภ.ย.๑๔  ใบอนุญาตประกาศโฆษณาต่าง ๆ
บนจอภาพยนตร์ (แบบนี้ใช้เฉพาะ จ.ว. พระนคร
                และธนบุรี)
๘. ภ.ย. ๑๕  เรื่องราวคำร้องอุทธรณ์คำสั่งคัดค้านคำสั่งเจ้าพนักงานผู้พิจารณา
๙. ภ.ย. ๑๖  สภาพิจารณาภาพยนตร์ กระทรวงมหาดไทย
๑๐.
ภ.ย.๑๗  ใบอนุญาตประกาศโฆษณาต่าง ๆ
บนจอภาพยนตร์ (แบบนี้ ใช้ต่างจังหวัด
                  นอกจากจังหวัดพระนครและธนบุรี)[๘]

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในมาตรา
๒๓ แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๒)[๙]

กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์
พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)[๑๐]

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๕
(พ.ศ. ๒๔๙๖) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๑๑]

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
          ๑.
เนื่องด้วยฟิล์มภาพยนตร์ขนาดต่ำกว่า ๓๕ ม.ม.
ในปัจจุบันนี้ยังไม่มีดวงตราเจ้าพนักงานผู้พิจารณาภาพยนตร์ใช้ประทับ
แต่ได้อาศัยใช้ดวงตราสำหรับประทับบนฟิล์มภาพยนตร์ขนาด ๓๕ ม.ม.
ซึ่งไม่สะดวกแก่การปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ จึงเป็นการสมควรกำหนดดวงตราเพิ่มขึ้นโดยเฉพาะอีก
๑ ชนิด
          ๒.
เนื่องด้วยจำนวนค่าธรรมเนียมที่เรียกเก็บอยู่แต่เดิม
เมื่อเทียบกับค่าของเงินในปัจจุบันนี้ไม่เป็นที่สมดุลย์กัน
จึงควรเพิ่มอัตราค่าธรรมเนียมขึ้นตามสมควร
          ๓.
เมื่อได้เพิ่มอัตราค่าธรรมเนียมดังกล่าวในข้อ ๒ แล้ว อัตราค่าธรรมเนียมสำหรับประกาศโฆษณาก็ควรจะยกเลิกไปเพื่อความเหมาะสม

กฎกระทรวง ฉบับที่ ๘
(พ.ศ. ๒๕๒๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓[๑๒]

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่เป็นการสมควรกำหนดอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตและการประทับตราสำหรับการฉายภาพยนตร์หรือการนำหรือส่งภาพยนตร์ไทยซึ่งทำในราชอาณาจักรออกนอกราชอาณาจักรขึ้นไว้โดยเฉพาะ
เพื่อกรณีที่เป็นสำเนาภาพยนตร์ไทยซึ่งทำในราชอาณาจักร"
โดยให้มีอัตราค่าธรรมเนียมต่ำกว่ากรณีอื่นอันจะเป็นการส่งเสริมอุตสาหกรรมการทำภาพยนตร์ไทยภายในประเทศ
และสมควรแก้ไขอัตราค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตและการประทับตราสำหรับประกาศโฆษณาเรื่องของภาพยนตร์หรือประกาศโฆษณาอื่น
ๆ  เกี่ยวกับการฉายภาพยนตร์  ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบัน
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

จำนงค์/จัดทำ/ปรับปรุง
๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๐

                   [๑]
ราชกิจจานุเบกษา.เล่ม
๔๘/-/หน้า ๑๑๐/๓๑ พฤษภาคม ๒๔๗๔

[๒] ข้อ ๑
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์พุทธศักราช
๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)

[๓] ข้อ ๒
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)

[๔] ข้อ ๓
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในมาตรา ๒๓
แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๒)

[๕] ข้อ ๔
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๔๙๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓

[๖] ข้อ ๕
แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๒๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓

[๗] ข้อ ๖
แก้ไขเพิ่มเติมโดย)กฎกระทรวงมหาดไทย ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช
๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)

[๘]แบบ ภ.ย. ๑ -  ภ.ย. ๑๗ แก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงมหาดไทย
ออกตามความในพระราชบัญญัติภาพยนตร์ พุทธศักราช ๒๔๗๓ (ฉบับที่ ๓)

[๙] ราชกิจจานุเบกษา /-/๙๙๕/๑๘ พฤศจิกายน ๒๔๗๗

[๑๐] ราชกิจจานุเบกษา /-/๕๔/๗๑๓/๒๑
สิงหาคม ๒๔๘๐

[๑๑] ราชกิจจานุเบกษา
/-/๕๓/๘๕๒/๑๑ สิงหาคม ๒๔๙๖

[๑๒] ราชกิจจานุเบกษา
/๑๗๘/๓๙พ/๒๗ พฤศจิกายน ๒๕๒๘