คำสั่งกระทรวงแรงงาน ที่ 159/2558 เรื่อง แต่งตั้งพนักงานตรวจแรงงานตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. 2541

คำสั่งกระทรวงแรงงาน

คำสั่งกระทรวงแรงงาน
ที่ ๑๕๙/๒๕๕๘
เรื่อง
แต่งตั้งพนักงานตรวจแรงงานตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑[๑]

โดยที่กระทรวงแรงงานได้มีคำสั่ง ที่ ๓๒๓/๒๕๕๗ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน
พ.ศ. ๒๕๕๗ เรื่อง แต่งตั้งพนักงานตรวจแรงงานตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑
แต่เนื่องจากได้มีการปรับเปลี่ยนชื่อของหน่วยงานบางหน่วยงาน
และเพื่อเป็นการประสานความร่วมมือในการป้องกันและแก้ไขปัญหาการค้ามนุษย์ด้านแรงงานให้เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ
เป็นไปตามนโยบายของรัฐบาลประกอบกับเพื่อแก้ไขปัญหาความไม่สมดุลระหว่างพนักงานตรวจแรงงานกับจำนวนสถานประกอบกิจการและจำนวนลูกจ้างที่มีอยู่ในปัจจุบัน
จึงจำเป็นต้องแก้ไข ปรับปรุง คำสั่งกระทรวงแรงงานดังกล่าว

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ.
๒๕๔๑  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน จึงมีคำสั่ง
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้ยกเลิกคำสั่งกระทรวงแรงงาน
ที่ ๓๒๓/๒๕๕๗ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๗ เรื่อง
แต่งตั้งพนักงานตรวจแรงงานตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

ข้อ ๒  ให้แต่งตั้งบุคคลดังต่อไปนี้
เป็นพนักงานตรวจแรงงาน
(๑) ข้าราชการพลเรือนสามัญ ตำแหน่งประเภทบริหารทุกสายงานและทุกระดับ
ตำแหน่งประเภทอำนวยการทุกสายงานและทุกระดับ
ตำแหน่งประเภทวิชาการทุกสายงานและทุกระดับ และตำแหน่งประเภททั่วไปทุกสายงานตั้งแต่ระดับชำนาญงานขึ้นไป
ซึ่งปฏิบัติงานอยู่ในราชการส่วนกลาง กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน
เป็นพนักงานตรวจแรงงานในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร
เว้นแต่ข้าราชการพลเรือนสามัญซึ่งปฏิบัติงานอยู่ ณ
สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานกรุงเทพมหานครพื้นที่และศูนย์ความปลอดภัยแรงงานเขต
เป็นพนักงานตรวจแรงงานเฉพาะในเขตพื้นที่รับผิดชอบ
(๒) ข้าราชการพลเรือนสามัญ ตำแหน่งประเภทบริหารทุกสายงานและทุกระดับ
ตำแหน่งประเภทอำนวยการทุกสายงานและทุกระดับ
ตำแหน่งประเภทวิชาการทุกสายงานและทุกระดับ และตำแหน่งประเภททั่วไปทุกสายงานตั้งแต่ระดับชำนาญงานขึ้นไป
ซึ่งปฏิบัติงานอยู่ในราชการส่วนกลางสำนักงานปลัดกระทรวงแรงงาน
เป็นพนักงานตรวจแรงงานในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร
(๓) ข้าราชการพลเรือนสามัญ
ตำแหน่งประเภทอำนวยการทุกสายงานและทุกระดับ ตำแหน่งประเภทวิชาการทุกสายงานและทุกระดับ
และตำแหน่งประเภททั่วไปทุกสายงานตั้งแต่ระดับชำนาญงานขึ้นไป ซึ่งปฏิบัติงานอยู่ ณ
สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัด และสำนักงานแรงงานจังหวัด
เป็นพนักงานตรวจแรงงานในเขตจังหวัดที่รับผิดชอบ
(๔) ผู้อำนวยการเขต และผู้ช่วยผู้อำนวยการเขตกรุงเทพมหานคร
เป็นพนักงานตรวจแรงงานในเขตพื้นที่รับผิดชอบ
(๕) ผู้ว่าราชการจังหวัด รองผู้ว่าราชการจังหวัด ปลัดจังหวัด
นายอำเภอ และปลัดอำเภอ เป็นพนักงานตรวจแรงงานในเขตพื้นที่จังหวัด หรืออำเภอ
หรือกิ่งอำเภอ ที่รับผิดชอบ
(๖) ข้าราชการตำรวจ
ซึ่งมียศตั้งแต่นายร้อยตำรวจตรีหรือเทียบเท่านายร้อยตำรวจตรีขึ้นไป เป็นพนักงานตรวจแรงงานในเขตพื้นที่รับผิดชอบ
(๗) ข้าราชการทหารสังกัดกองทัพเรือ
ซึ่งมียศตั้งแต่นายเรือตรีหรือเทียบเท่านายเรือตรีขึ้นไป เป็นพนักงานตรวจแรงงานในเขตพื้นที่รับผิดชอบทางทะเล
(๘) ข้าราชการพลเรือนสามัญ สังกัดกรมประมง
ตำแหน่งผู้อำนวยการกองบริหารจัดการด้านการประมง
ตำแหน่งนักวิชาการประมงตั้งแต่ระดับปฏิบัติการขึ้นไป
และตำแหน่งเจ้าพนักงานประมงตั้งแต่ระดับชำนาญงานขึ้นไป ซึ่งปฏิบัติงานอยู่ ณ ส่วนบริหารจัดการประมงทะเล
และตำแหน่งประมงจังหวัด ตำแหน่งนักวิชาการประมงตั้งแต่ระดับชำนาญการขึ้นไป
และตำแหน่งเจ้าพนักงานประมงตั้งแต่ระดับชำนาญงานขึ้นไป
ซึ่งปฏิบัติงานอยู่ในราชการส่วนภูมิภาค
เป็นพนักงานตรวจแรงงานในเขตพื้นที่รับผิดชอบทางทะเล
(๙) ข้าราชการพลเรือนสามัญ สังกัดกรมสอบสวนคดีพิเศษ
ตำแหน่งเจ้าหน้าที่คดีพิเศษและตำแหน่งพนักงานสอบสวนคดีพิเศษ
เป็นพนักงานตรวจแรงงานในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร
(๑๐) พนักงานราชการทั่วไป ตำแหน่งนักวิชาการแรงงาน
ซึ่งปฏิบัติงานอยู่ในราชการส่วนกลาง กรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน เป็นพนักงานตรวจแรงงานในทุกท้องที่ทั่วราชอาณาจักร
เว้นแต่พนักงานราชการทั่วไป ตำแหน่งนักวิชาการแรงงานซึ่งปฏิบัติงานอยู่ ณ
สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานกรุงเทพมหานครพื้นที่
และศูนย์ความปลอดภัยแรงงานเขต เป็นพนักงานตรวจแรงงานเฉพาะในเขตพื้นที่รับผิดชอบ
(๑๑) พนักงานราชการทั่วไป ตำแหน่งนักวิชาการแรงงาน
ซึ่งปฏิบัติงานอยู่ ณ สำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานจังหวัด
และสำนักงานแรงงานจังหวัด เป็นพนักงานตรวจแรงงานในเขตจังหวัดที่รับผิดชอบ

ข้อ ๓  พนักงานตรวจแรงงานตามข้อ
๒ (๔) ถึง (๑๑) ให้มีอำนาจหน้าที่เฉพาะตามมาตรา ๑๓๙ (๑) และ (๒)
แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ดังต่อไปนี้
(๑) เข้าไปในสถานประกอบกิจการหรือสำนักงานของนายจ้าง
และสถานที่ทำงานของลูกจ้างในเวลาทำการ
เพื่อตรวจสภาพการทำงานของลูกจ้างและสภาพการจ้าง
สอบถามข้อเท็จจริงถ่ายภาพถ่ายสำเนาเอกสารที่เกี่ยวกับการจ้าง การจ่ายค่าจ้าง
ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด ค่าล่วงเวลาในวันหยุด และทะเบียนลูกจ้าง
เก็บตัวอย่างวัสดุหรือผลิตภัณฑ์เพื่อวิเคราะห์เกี่ยวกับความปลอดภัยในการทำงาน
และกระทำการอย่างอื่นเพื่อให้ได้ข้อเท็จจริงในอันที่จะปฏิบัติการให้เป็นไปตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน
พ.ศ. ๒๕๔๑
และให้พนักงานตรวจแรงงานแสดงบัตรประจำตัวต่อนายจ้างหรือผู้ซึ่งเกี่ยวข้อง
(๒) มีหนังสือสอบถามหรือเรียกนายจ้าง ลูกจ้าง
หรือบุคคลซึ่งเกี่ยวข้องมาชี้แจงข้อเท็จจริงหรือให้ส่งสิ่งของหรือเอกสารที่เกี่ยวข้องเพื่อประกอบการพิจารณา
ให้พนักงานตรวจแรงงานตามข้อ ๒ (๔) ถึง (๙)
จัดทำแผนการตรวจในรอบหนึ่งเดือนประสานแจ้งให้พนักงานตรวจแรงงานสังกัดกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานในเขตพื้นที่ความรับผิดชอบทราบเป็นการล่วงหน้า
เพื่อมิให้เกิดความซ้ำซ้อนในการตรวจ รวมทั้งสรุปผลการตรวจรายงานให้อธิบดีกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานทราบทุกหกเดือน

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

สั่ง ณ
วันที่ ๕ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๘
พลเอก
สุรศักดิ์  กาญจนรัตน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๕ มิถุนายน
๒๕๕๘

ปริญสินีย์/ผู้ตรวจ
๒๕ มิถุนายน
๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๒/ตอนพิเศษ ๑๔๔ ง/หน้า ๒๕/๒๔ มิถุนายน ๒๕๕๘