ข้อบังคับของอัยการสูงสุด ว่าด้วยการขออนุญาตฟ้อง พ.ศ. 2556

ข้อบังคับของอัยการสูงสุด

ข้อบังคับของอัยการสูงสุด
ว่าด้วยการขออนุญาตฟ้อง
พ.ศ. ๒๕๕๖

โดยที่พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
พ.ศ. ๒๔๙๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
(ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๕๖ บัญญัติให้การขออนุญาตฟ้องให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ
และเงื่อนไขที่กำหนดในข้อบังคับของอัยการสูงสุด

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๙ และมาตรา ๒๖
แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ. ๒๔๙๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๑๗
และพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง (ฉบับที่ ๖) พ.ศ.
๒๕๕๖
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย อัยการสูงสุดจึงออกข้อบังคับ
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ข้อบังคับนี้เรียกว่า ข้อบังคับของอัยการสูงสุดว่าด้วยการขออนุญาตฟ้อง พ.ศ. ๒๕๕๖

ข้อ ๒[๑]  ข้อบังคับนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  การฟ้องคดีต่อไปนี้
พนักงานอัยการจะต้องดำเนินการขออนุญาตฟ้องต่ออัยการสูงสุด
(๑) คดีที่นิติบุคคลเป็นผู้ต้องหา
(๒)
คดีที่ผู้ต้องหาเข้าพบพนักงานสอบสวนและพนักงานสอบสวนได้แจ้งข้อหาแก่ผู้ต้องหาแล้วไม่ว่าจะมีการออกหมายจับไว้หรือไม่ก็ตาม
(๓)
คดีที่ผู้ต้องหาถูกคุมขังในคดีอื่นและพนักงานสอบสวนได้มีการแจ้งข้อหาที่อยู่ในอำนาจของศาลแขวงแก่ผู้ต้องหาแล้ว
คดีที่รู้ตัวผู้กระทำความผิด แต่เรียกหรือจับตัวยังไม่ได้ (ส.๒)
ซึ่งพนักงานสอบสวนยังไม่ได้แจ้งข้อหาแก่ผู้ต้องหา
พนักงานอัยการไม่ต้องดำเนินการขออนุญาตฟ้องต่ออัยการสูงสุด

ข้อ ๔  สำนวนการสอบสวนที่ต้องขออนุญาตอัยการสูงสุดเพื่อฟ้อง
พนักงานอัยการต้องให้พนักงานสอบสวนทำเป็นรูปสำนวนการสอบสวน
โดยให้พนักงานสอบสวนระบุสาเหตุที่ไม่ได้ขอผัดฟ้องหรือเหตุที่ขาดผัดฟ้องไว้ในสำนวนการสอบสวน
และต้องส่งตัวผู้ต้องหาพร้อมสำนวน เว้นแต่ผู้ต้องหา ซึ่งถูกแจ้งข้อหาได้หลบหนีไป
การรับสำนวนดังกล่าวในวรรคหนึ่ง
ให้ลงสารบบรับความอาญาปรากฏตัวผู้ต้องหาที่ส่งตัวมา (ส.๑) หรือสารบบความอาญาปรากฏตัวผู้ต้องหาแต่ยังไม่ได้ตัวมาและหมายเหตุให้ชัดเจนว่าปรากฏตัวผู้ต้องหาแต่ยังไม่ได้ตัวมา
(ส.๑ รอส่งตัว) แล้วแต่กรณี
ถ้าปรากฏตัวผู้ต้องหาส่งมาพร้อมสำนวนการสอบสวน
ให้ทำบันทึกแจ้งวันนัดให้ผู้ต้องหามาพบพนักงานอัยการ
เพื่อฟังคำสั่งของพนักงานอัยการตามแบบพิมพ์บันทึกรับทราบวันนัดที่สำนักงานอัยการสูงสุดกำหนดด้วย

ข้อ ๕  การทำความเห็นและคำสั่งในสำนวนที่ต้องขออนุญาตฟ้อง
ต้องปรากฏข้อเท็จจริงพอสมควรปรับบทกฎหมายและฐานความผิด
พร้อมทั้งมีคำสั่งฟ้องให้ชัดเจน

ข้อ ๖  การขออนุญาตฟ้องให้ทำเป็นหนังสือระบุรายละเอียดให้ชัดแจ้งว่า
ขออนุญาตฟ้องผู้ต้องหาผู้ใดในความผิดฐานใด  ทั้งนี้
โดยให้ระบุชื่อผู้ต้องหาที่มีคำสั่งฟ้องและขออนุญาตฟ้องทุกคนในความผิดฐานใดให้ตรงกับความเห็นและคำสั่งในสำนวน
แล้วให้ส่งสำนวนพร้อมความเห็นไปยังอัยการสูงสุดเพื่อขออนุญาตฟ้อง
หนังสือขออนุญาตฟ้องดังกล่าวในวรรคหนึ่ง
ให้ทำเป็นรายสำนวนและระบุสาเหตุที่พนักงานสอบสวนหรือพนักงานอัยการไม่ได้ขอผัดฟ้องผู้ต้องหาหรือขาดผัดฟ้องผู้ต้องหาให้ปรากฏในหนังสือขออนุญาตฟ้องด้วย

ข้อ ๗  ก่อนส่งสำนวนเพื่อขออนุญาตฟ้อง
หากพนักงานอัยการสั่งไม่ฟ้องผู้ต้องหาบางคนหรือบางข้อหาหรือมีความเห็นแย้งกับพนักงานสอบสวน
จะต้องดำเนินการให้การสั่งคดีเป็นที่ยุติเสียก่อนเว้นแต่คดีจะขาดอายุความหรือมีเหตุจำเป็นจะต้องรีบฟ้อง
ในกรณีที่พนักงานอัยการเห็นควรสั่งฟ้องผู้ต้องหาในความผิดฐานอื่น
ต่างจากความเห็นของพนักงานสอบสวนนั้น
ก่อนสั่งคดีให้พนักงานอัยการสั่งให้พนักงานสอบสวนดำเนินการในเรื่องการแจ้งข้อหาให้ครบถ้วนเสียก่อน

ข้อ ๘  การยื่นฟ้องคดีที่อัยการสูงสุดอนุญาตให้ฟ้อง
ให้บรรยายคำฟ้องให้ปรากฏข้อเท็จจริงว่าอัยการสูงสุดได้มีคำสั่งอนุญาตให้ฟ้องแล้ว
พร้อมกับส่งหนังสือของอัยการสูงสุดที่อนุญาตให้ฟ้องไปพร้อมกับคำฟ้องด้วย
สำหรับคดีที่อัยการสูงสุดมีคำสั่งชี้ขาดให้ฟ้อง
หากเป็นกรณีที่ต้องขออนุญาตฟ้องด้วยให้พนักงานอัยการผู้รับผิดชอบดำเนินการขออนุญาตฟ้องไปในคราวเดียวกัน
และในการยื่นฟ้องคดีดังกล่าวให้ปฏิบัติเช่นเดียวกับวรรคหนึ่ง

ข้อ ๙  เมื่ออัยการสูงสุดอนุญาตให้ฟ้องคดี
แต่ยังไม่ได้ตัวผู้ต้องหามา หรือผู้ต้องหาได้ลงชื่อรับทราบวันนัดตามข้อ ๔
วรรคสามไว้แล้วไม่มาตามนัด ให้พนักงานอัยการมีหนังสือแจ้งให้พนักงานสอบสวนจัดการให้ได้ตัวผู้ต้องหามายื่นฟ้องต่อศาลโดยเร็ว
ในกรณีที่พนักงานสอบสวนไม่อาจจัดการให้ได้ตัวผู้ต้องหามาฟ้องตามวรรคหนึ่ง
ให้พนักงานอัยการมีหนังสือ (แบบ อ.ก.๒๙)
แจ้งพนักงานสอบสวนส่งหมายจับมาเพื่อดำเนินการต่อไป

ข้อ ๑๐  สำนวนที่เสนอไปยังอัยการสูงสุดเพื่อขออนุญาตฟ้อง
และอัยการสูงสุดมีคำสั่งไม่อนุญาตให้ฟ้อง
ให้สำนักงานอัยการที่ขออนุญาตฟ้องแจ้งให้พนักงานสอบสวนทราบโดยเร็ว
โดยให้แจ้งเหตุผลโดยย่อที่อัยการสูงสุดไม่อนุญาตให้ฟ้องตามแบบพิมพ์ที่สำนักงานอัยการสูงสุดกำหนด

ข้อ ๑๑  ให้อัยการสูงสุดรักษาการตามข้อบังคับนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ คำสั่ง หลักเกณฑ์และวิธีการเพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามข้อบังคับนี้
ให้อัยการสูงสุดมีอำนาจตีความและวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามข้อบังคับนี้

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๖
จุลสิงห์
 วสันตสิงห์
อัยการสูงสุด

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๖

ชาญ/ผู้ตรวจ
๑๔ ตุลาคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๙๑ ก/หน้า ๔๓/๙ ตุลาคม ๒๕๕๖