ระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริม การประกอบธุรกิจประกันภัย ว่าด้วยการประนอมข้อพิพาทประกันภัยในกระบวนการอนุญาโตตุลาการ พ.ศ. 2553

ระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริม

ระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริม
การประกอบธุรกิจประกันภัย
ว่าด้วยการประนอมข้อพิพาทประกันภัยในกระบวนการอนุญาโตตุลาการ
พ.ศ.
๒๕๕๓[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๒ (๒)
แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย พ.ศ. ๒๕๕๐
ประกอบกับข้อ ๒๖
แห่งระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ
พ.ศ. ๒๕๕๑ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๓ สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการอนุญาโตตุลาการ
จึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

หมวด
๑
บทนิยาม

ข้อ ๑  ในระเบียบนี้
สำนักงาน คปภ. หมายความว่า
สำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย
คณะกรรมการ หมายความว่า
คณะกรรมการอนุญาโตตุลาการ
ตามระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ
พ.ศ. ๒๕๕๑ และที่แก้ไขเพิ่มเติม
เลขาธิการ หมายความว่า
เลขาธิการคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย หรือผู้ซึ่งเลขาธิการคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยมอบหมาย
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า
พนักงานเจ้าหน้าที่ตามกฎหมายว่าด้วยการประกันชีวิตหรือกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย
ที่เลขาธิการมอบหมายให้ปฏิบัติหน้าที่ตามระเบียบนี้
ข้อพิพาท หมายความว่า ข้อพิพาทอันเกี่ยวเนื่องกับสัญญาประกันภัย
ภายใต้การดำเนินกระบวนการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีการอนุญาโตตุลาการของสำนักงาน คปภ.
ที่อาจระงับข้อพิพาทได้ด้วยการตกลงหรือประนอมยอมความของคู่พิพาท
ผู้ประนอมข้อพิพาท หมายความว่า
บุคคลหรือคณะบุคคล ซึ่งสำนักงาน คปภ. ได้ขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทประกันภัยไว้โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ
คู่พิพาท หมายความว่า
ผู้เสนอข้อพิพาทและผู้คัดค้านในกระบวนการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีการอนุญาโตตุลาการของสำนักงาน
คปภ.

ข้อ ๒  ให้เลขาธิการเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้
และให้มีอำนาจตีความและวินิจฉัยปัญหาที่เกิดขึ้นเนื่องจากการใช้บังคับระเบียบนี้
และกำหนด ข้อบังคับ จริยธรรม
หรือหลักเกณฑ์อื่นใดเพื่อให้การประนอมข้อพิพาทเป็นไปด้วยความเรียบร้อยโดยคำนึงถึงผลประโยชน์สูงสุดของคู่พิพาท

หมวด
๒
การประนอมข้อพิพาทและผู้ประนอมข้อพิพาท

ส่วนที่
๑
การแต่งตั้งและการพ้นจากหน้าที่ของผู้ประนอมข้อพิพาท

ข้อ ๓  เมื่อมีการยื่นคำเสนอข้อพิพาทเข้าสู่กระบวนการระงับข้อพิพาทด้วยวิธีการอนุญาโตตุลาการแล้ว
ก่อนคู่พิพาทตกลงตั้งอนุญาโตตุลาการเพื่อวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทหากเลขาธิการเห็นสมควรหรือคู่พิพาทฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
หรือทั้งสองฝ่ายประสงค์จะให้สำนักงาน คปภ. จัดให้มีการตกลงหรือประนอมข้อพิพาทก่อนการตั้งอนุญาโตตุลาการ
ในกรณีเช่นว่านี้ให้พนักงานเจ้าหน้าที่นัดพร้อมเพื่อประนอมข้อพิพาทในเบื้องต้นก่อน
หากคู่พิพาทไม่อาจตกลงกันได้ในชั้นพนักงานเจ้าหน้าที่และคู่พิพาทประสงค์จะให้มีการตั้งผู้ประนอมข้อพิพาท
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตั้งผู้ประนอมข้อพิพาทที่ได้รับการขึ้นทะเบียนของสำนักงาน
คปภ. เพื่อดำเนินการประนอมข้อพิพาทไปตามระเบียบนี้

ข้อ ๔  เมื่อได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้ประนอมข้อพิพาทแล้ว
ผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องเปิดเผยข้อมูลอันเกี่ยวกับส่วนได้เสียหรือความเกี่ยวข้องเป็นส่วนตัวกับคู่พิพาททุกฝ่ายให้ทราบโดยทันที

ข้อ ๕  ในกรณีดังต่อไปนี้
ให้ผู้ประนอมข้อพิพาทพ้นจากหน้าที่
(๑)
เมื่อผู้ประนอมข้อพิพาทถูกจำหน่ายชื่อจากทะเบียนรายชื่อผู้ประนอมข้อพิพาทของสำนักงาน
คปภ. ตามข้อ ๒๒
(๒) เลขาธิการมีคำสั่งถอดถอนผู้ประนอมข้อพิพาท
เมื่อปรากฏข้อเท็จจริงว่า ผู้ประนอมข้อพิพาทนั้น
(ก) กระทำการใด ๆ
ในฐานะเป็นผู้แทนหรือกระทำการใดแทนคู่พิพาท
(ข)
มีส่วนได้เสียหรือเกี่ยวข้องกับคู่พิพาทฝ่ายใดอันอาจกระทบกับความเป็นกลางในการประนอมข้อพิพาท
(ค) ข่มขู่ บังคับ หรือใช้อิทธิพลในทางใด ๆ
อันอาจกระทบกระเทือนต่อความสมัครใจในการระงับข้อพิพาทของคู่พิพาท
(ง) ใช้อำนาจใด ๆ
ที่มีหรืออาจจะมีไม่ว่าด้วยประการใด อันจะมีผลกระทบต่อการตกลงของคู่พิพาท

ข้อ ๖  เมื่อผู้ประนอมข้อพิพาทพ้นจากหน้าที่ตามข้อ
๕ แล้ว ถ้าคู่พิพาทประสงค์จะให้มีการประนอมข้อพิพาทต่อไปโดยผู้ประนอมข้อพิพาทที่ขึ้นทะเบียน
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่แต่งตั้งผู้ประนอมข้อพิพาทตามทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทของสำนักงาน
คปภ. คนใหม่ เพื่อดำเนินการประนอมข้อพิพาทต่อไป

ส่วนที่
๒
กระบวนการประนอมข้อพิพาท

ข้อ ๗  เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่แต่งตั้งผู้ประนอมข้อพิพาทแล้ว
การรับส่งเอกสารสำนวนหรือหลักฐานใด ๆ เกี่ยวกับสำนวนข้อพิพาทหรือการติดต่อใด ๆ
ระหว่างผู้ประนอมข้อพิพาทกับคู่พิพาททั้งสองฝ่าย
ให้เป็นไปตามที่ผู้ประนอมข้อพิพาทและคู่พิพาทตกลงกัน

ข้อ ๘  ก่อนเริ่มกระบวนการประนอมข้อพิพาท
ให้ผู้ประนอมข้อพิพาทจัดให้คู่พิพาทลงลายมือชื่อตกลงเข้าสู่กระบวนการประนอมข้อพิพาท
และยอมรับที่จะปฏิบัติตามระเบียบนี้เป็นลายลักษณ์อักษรตามแบบที่สำนักงาน คปภ.
กำหนด

ข้อ ๙  ผู้ประนอมข้อพิพาทอาจหารือกับคู่พิพาทเพื่อพิจารณากำหนดขั้นตอนหรือแนวทางในการดำเนินการประนอมข้อพิพาทก่อนเริ่มต้นกระบวนการประนอมข้อพิพาทก็ได้

ข้อ ๑๐  เพื่อประโยชน์ในการประนอมข้อพิพาท
ผู้ประนอมข้อพิพาทอาจให้คู่พิพาทเสนอข้อเท็จจริงหรือข้อมูลเบื้องต้นแห่งข้อพิพาท
ตลอดจนข้อเสนอในการระงับข้อพิพาทต่อผู้ประนอมข้อพิพาทหรืออาจเสนอให้มีการแลกเปลี่ยนข้อมูลดังกล่าวระหว่างคู่พิพาทก็ได้
คู่พิพาทอาจขอให้ผู้ประนอมข้อพิพาทดำเนินการตามความในวรรคหนึ่งก็ได้
ในกรณีเช่นว่านี้ผู้ประนอมข้อพิพาทจะจัดให้มีการดำเนินการตามที่คู่พิพาทขอหรือไม่ก็ได้

ข้อ ๑๑  การประนอมข้อพิพาทจะกระทำได้ด้วยวิธีใด ณ
วันเวลาและสถานที่ใดให้เป็นไปตามที่สำนักงาน คปภ. กำหนดและผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องแจ้งให้คู่พิพาททั้งสองฝ่ายทราบถึงการดำเนินการประนอมข้อพิพาทที่คู่พิพาทฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดมิได้เข้าร่วมให้คู่พิพาทฝ่ายนั้นทราบด้วย

ข้อ ๑๒  ในการประนอมข้อพิพาทต่อหน้าคู่พิพาท
หากผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นเป็นการจำเป็นเพื่อประโยชน์ในการประนอมข้อพิพาท
ผู้ประนอมข้อพิพาทอาจอนุญาตให้เฉพาะแต่ตัวคู่พิพาททั้งสองฝ่ายหรือเพียงแต่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งอยู่ในการประชุมการประนอมข้อพิพาทก็ได้
ความในวรรคหนึ่งให้ใช้บังคับแก่ผู้แทน
ผู้รับมอบอำนาจ
ที่ปรึกษาของคู่พิพาทหรือบุคคลใดบุคคลหนึ่งที่ผู้ประนอมข้อพิพาทอนุญาตให้เข้าสู่กระบวนการประนอมข้อพิพาทด้วย

ข้อ ๑๓  ภายใต้บังคับข้อ ๑๔ และข้อ ๑๗ วรรคสาม
กระบวนการประนอมข้อพิพาทให้ดำเนินการเป็นการลับ
โดยไม่มีการบันทึกรายละเอียดของการประนอมข้อพิพาทไว้
ไม่ว่าจะเป็นการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรหรือบันทึกในรูปแบบของการใช้สื่ออิเล็กทรอนิกส์หรือสื่อทางเทคโนโลยีสารสนเทศประเภทอื่น

ข้อ ๑๔  เมื่อข้อพิพาทมีการประนอมกันได้
ผู้ประนอมข้อพิพาทอาจจัดให้มีการทำสัญญาประนีประนอมยอมความให้แก่คู่พิพาทก็ได้

ข้อ ๑๕  ผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องดำเนินการประนอมข้อพิพาทให้แล้วเสร็จภายในสามสิบวันนับแต่วันตั้งผู้ประนอมข้อพิพาท
โดยคู่พิพาทอาจร้องขอขยายระยะเวลาในการดำเนินการประนอมข้อพิพาทออกไปอีกก็ได้
แต่ทั้งนี้ไม่เกินสองครั้ง ๆ ละไม่เกินเจ็ดวัน แต่ถ้าผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นว่า
ข้อพิพาทใกล้จะบรรลุความตกลงในการระงับข้อพิพาทและมีเหตุอันสมควรให้เป็นดุลพินิจของผู้ประนอมข้อพิพาทในการขยายเวลาให้เกินกว่าระยะเวลาดังกล่าวได้อีกตามที่เห็นสมควร
ในกรณีที่ผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นว่า
คู่พิพาทฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดดำเนินกระบวนการประนอมข้อพิพาทโดยมีลักษณะประวิงข้อพิพาทให้ชักช้าหรือไม่สุจริต
ให้ผู้ประนอมข้อพิพาทแจ้งให้พนักงานเจ้าหน้าที่ทราบโดยเร็วเพื่อดำเนินการต่อไป
เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ทราบเหตุตามวรรคสองแล้ว
พนักงานเจ้าหน้าที่อาจมีคำสั่งให้กระบวนการประนอมข้อพิพาทสิ้นสุดลง  ทั้งนี้
ให้คำนึงถึงประโยชน์ของคู่พิพาททั้งสองฝ่ายเป็นสำคัญ

ส่วนที่
๓
การสิ้นสุดแห่งกระบวนการประนอมข้อพิพาท

ข้อ ๑๖  ในกรณีดังต่อไปนี้ให้ถือว่ากระบวนการประนอมข้อพิพาทสิ้นสุดลง
(๑)
คู่พิพาทสามารถระงับข้อพิพาทได้ด้วยการถอนคำเสนอข้อพิพาท
หรือทำสัญญาประนีประนอมยอมความ
(๒)
ผู้ประนอมข้อพิพาทไม่อาจดำเนินการประนอมข้อพิพาทให้เป็นผลสำเร็จได้ภายในระยะเวลาที่กำหนดไว้ตามข้อ
๑๕ วรรคหนึ่ง
(๓)
ผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นว่าข้อพิพาทดังกล่าวไม่อาจยุติลงได้ด้วยวิธีประนอมข้อพิพาทหรือการประนอมข้อพิพาทไม่เป็นประโยชน์แก่คู่พิพาทอีกต่อไป
(๔)
พนักงานเจ้าหน้าที่มีคำสั่งให้กระบวนการประนอมข้อพิพาทสิ้นสุดลงตามข้อ ๑๕ วรรคสาม
กรณีกระบวนการประนอมข้อพิพาทสิ้นสุดลงตามวรรคหนึ่ง
และคู่พิพาทประสงค์จะดำเนินกระบวนการระงับข้อพิพาทต่อไป
ให้คู่พิพาทร่วมกันตั้งอนุญาโตตุลาการตามระเบียบสำนักงาน คปภ. ว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ
พ.ศ. ๒๕๕๑ และที่แก้ไขเพิ่มเติม โดยผู้ประนอมข้อพิพาทที่ทำการประนอมข้อพิพาทนั้น
ไม่อาจรับการแต่งตั้งเป็นอนุญาโตตุลาการเพื่อวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาทเรื่องนั้นได้อีก

หมวด
๓
การเก็บรักษาความลับ

ข้อ ๑๗  เว้นแต่คู่พิพาทจะตกลงกันเป็นอย่างอื่น
คู่พิพาทและบุคคลที่เกี่ยวข้องตกลงที่จะเก็บรักษาความลับของข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นในกระบวนการประนอมข้อพิพาท
และตกลงที่จะไม่นำข้อเท็จจริงและการดำเนินการในกระบวนการประนอมข้อพิพาทไปใช้เป็นหลักฐานในกระบวนพิจารณาใด
ๆ ในชั้นอนุญาโตตุลาการ หรือศาล
ข้อเท็จจริงตามวรรคหนึ่งให้หมายความรวมถึง
การติดต่อระหว่างคู่พิพาท หรือข้อเท็จจริงใด ๆ เกี่ยวกับการดำเนินการประนอมข้อพิพาท
ข้อเท็จจริงที่เป็นเนื้อหาหรือรายละเอียดแห่งการเจรจาตกลงในกระบวนการประนอมข้อพิพาท
ข้อเท็จจริงที่คู่พิพาทอีกฝ่ายหนึ่งได้ยอมรับหรือปฏิเสธในกระบวนการประนอมข้อพิพาท
ความเห็นหรือข้อเสนอใด ๆ
ซึ่งได้เสนอโดยคู่พิพาทอีกฝ่ายหนึ่งในกระบวนการประนอมข้อพิพาท
ความเห็นหรือข้อเสนอใด ๆ ซึ่งได้เสนอโดยผู้ประนอมข้อพิพาท
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่จัดให้มีการทำสัญญาระหว่างคู่พิพาทโดยมีข้อตกลงที่จะเก็บรักษาความลับของข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นในกระบวนการประนอมข้อพิพาท
และตกลงที่จะไม่นำข้อเท็จจริงและการดำเนินการในกระบวนการประนอมข้อพิพาทไปใช้เป็นหลักฐานในกระบวนพิจารณาใด
ๆ ในชั้นอนุญาโตตุลาการ หรือศาล เว้นแต่คู่พิพาทจะตกลงกันเป็นอย่างอื่น

หมวด
๔
การขึ้นทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาท

ข้อ ๑๘  ให้สำนักงาน คปภ.
จัดให้มีทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทประกันภัยขึ้น โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการ  ทั้งนี้ ให้คำนึงถึงความจำเป็นและความต้องการของสำนักงาน
คปภ.
การขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาท
ให้สำนักงาน คปภ. จัดให้มีการขึ้นทะเบียนทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค
โดยในส่วนกลางให้ยื่นคำขอที่สำนักงาน คปภ. ส่วนกลาง
และในส่วนภูมิภาคให้ยื่นคำขอที่สำนักงาน คปภ. ภาค แห่งใดแห่งหนึ่งเพียงแห่งเดียว
ตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่สำนักงาน คปภ. ประกาศกำหนด
ผู้ขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องเป็นผู้มีคุณสมบัติ
ดังต่อไปนี้
(๑) เป็นผู้สำเร็จการศึกษาไม่ต่ำกว่าปริญญาตรี
และมีประสบการณ์ในการทำงานสาขาประกันภัยหรือสาขาอื่นอันจะเป็นประโยชน์แก่การประนอมข้อพิพาทไม่น้อยกว่าห้าปี
(๒)
เป็นผู้ผ่านการอบรมหลักสูตรเทคนิคหรือวิธีการประนอมข้อพิพาททางประกันภัยที่สำนักงาน
คปภ. จัด หรือหลักสูตรในลักษณะเดียวกันที่สำนักงาน คปภ.
ให้การรับรองหรือเป็นผู้ที่สำนักงาน คปภ.
เห็นว่าเป็นผู้มีความรู้และประสบการณ์ด้านการระงับข้อพิพาทเป็นอย่างดีแล้วโดยไม่จำต้องผ่านการอบรมดังกล่าว
(๓) มีอายุไม่ต่ำกว่าสามสิบห้าปีบริบูรณ์
(๔) ไม่เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่
ตามกฎหมายว่าด้วยการประกันชีวิต และกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย
(๕)
ไม่เป็นบุคคลล้มละลายหรือพ้นจากการเป็นบุคคลล้มละลายไม่ถึงห้าปี
(๖) ไม่เป็นคนไร้ความสามารถ
หรือคนเสมือนไร้ความสามารถ
(๗)
ไม่เคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกไม่ว่าจะได้รับโทษจำคุกจริงหรือไม่
เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ

ข้อ ๑๙  ให้ผู้ที่ประสงค์จะขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทของสำนักงาน
คปภ. ยื่นคำขอตามแบบที่กำหนดพร้อมด้วยหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑) สำเนาทะเบียนบ้าน
(๒) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน สำเนาบัตรข้าราชการ
หรือสำเนาบัตรพนักงานรัฐวิสาหกิจ
(๓) สำเนาแสดงคุณวุฒิ
(๔)
สำเนาหลักฐานรับรองผ่านการอบรมหรือประสบการณ์การปฏิบัติงานตามข้อ ๑๘ (๒)

ข้อ ๒๐  ให้ผู้อำนวยการฝ่ายระงับข้อพิพาทและอนุญาโตตุลาการหรือผู้อำนวยการสำนักงาน
คปภ. ภาค แล้วแต่กรณี
เป็นผู้ดำเนินการตรวจสอบคุณสมบัติและเสนอรายชื่อผู้ขอขึ้นทะเบียนเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทต่อคณะกรรมการเพื่อพิจารณาให้ความเห็นชอบ

ข้อ ๒๑  ให้ทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทสิ้นผลทุกสี่ปี
นับแต่วันจัดทำทะเบียน
ครั้งแรกโดยไม่คำนึงว่าผู้มีชื่อในทะเบียนได้รับการขึ้นทะเบียนไว้ ณ เวลาใด
ในการจัดทำทะเบียนครั้งแรก
ถ้าวันสิ้นผลตามวรรคหนึ่งไม่ตรงกับวันสิ้นปี
ให้ถือเอาวันสิ้นปีปฏิทินนั้นเป็นวันสิ้นผล
การสิ้นผลของทะเบียนรายชื่อ ไม่กระทบถึงการแต่งตั้งผู้ประนอมข้อพิพาทที่ได้ดำเนินการไปก่อนแล้ว
โดยให้ผู้ได้รับการแต่งตั้งนั้นปฏิบัติหน้าที่ต่อไป
และให้มีสิทธิได้รับค่าใช้จ่ายตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้
เมื่อทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทสิ้นผลลง
ให้สำนักงาน คปภ. จัดทำทะเบียนใหม่ภายในหกสิบวัน ในระหว่างที่ยังมิได้มีการจัดทำทะเบียนขึ้นใหม่ให้ใช้ทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทเดิมไปพลางก่อนจนกว่าสำนักงาน
คปภ.
จัดทำทะเบียนผู้ประนอมข้อพิพาทแล้วเสร็จและให้นำความในวรรคสามมาใช้บังคับโดยอนุโลม

ข้อ ๒๒  ให้สำนักงานจำหน่ายชื่อผู้ประนอมข้อพิพาทออกจากทะเบียนเมื่อปรากฏข้อเท็จจริง
ดังต่อไปนี้
(๑) ตาย
(๒) ลาออก
(๓) ขาดคุณสมบัติ ตามข้อ ๑๘
(๔)
ผู้ประนอมข้อพิพาทประพฤติตนไม่เหมาะสมในการกระทำหรือละเว้นกระทำการตามหน้าที่ของผู้ประนอมข้อพิพาทโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อจนเป็นเหตุให้คู่พิพาทได้รับความเสียหาย

ข้อ ๒๓  ถ้าปรากฏภายหลังว่าผู้ประนอมข้อพิพาทขาดคุณสมบัติหรือการแต่งตั้งไม่ชอบด้วยกฎหมาย
อันเป็นเหตุให้ผู้นั้นต้องพ้นจากการเป็นผู้ประนอมข้อพิพาท
การพ้นจากการเป็นผู้ประนอมข้อพิพาทเช่นว่านี้
ไม่กระทบกระเทือนถึงการใดที่ผู้นั้นได้ปฏิบัติไปตามอำนาจหน้าที่

ข้อ ๒๔  ผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้อง
(๑) เตรียมการประนอมข้อพิพาท
(๒) ช่วยเหลือสนับสนุนการเจรจาระหว่างคู่พิพาท
แนะนำแนวทางแก้ปัญหาเพื่อยุติข้อพิพาท
(๓) ไม่ออกความเห็นในลักษณะใด ๆ
ที่เป็นการวินิจฉัยชี้ขาดข้อพิพาท
เว้นแต่คู่พิพาทจะได้ตกลงกันให้ผู้ประนอมข้อพิพาทออกความเห็นเช่นว่านั้นได้
(๔) ไม่ข่มขู่ บังคับ หรือใช้อิทธิพลในทางใด ๆ
อันอาจกระทบกระเทือนต่อความสมัครใจในการระงับข้อพิพาทของคู่พิพาท
(๕) ไม่ใช้อำนาจใด ๆ ที่มีหรืออาจจะมี
ไม่ว่าด้วยประการใด อันจะมีผลกระทบต่อการตกลงของคู่พิพาท

ข้อ ๒๕  ผู้ประนอมข้อพิพาทจะต้องปฏิบัติหน้าที่ให้เป็นไปตามระเบียบนี้
รวมทั้ง ประกาศ ข้อบังคับ จริยธรรม หรือหลักเกณฑ์อย่างใดที่ออกตามระเบียบนี้
เพื่อให้การประนอมข้อพิพาทเป็นไปด้วยความเรียบร้อย
โดยคำนึงถึงผลประโยชน์สูงสุดของคู่พิพาท

ข้อ ๒๖  ผู้ประนอมข้อพิพาทไม่ต้องรับผิดต่อคู่พิพาทในการกระทำใด
ๆ ที่ได้ดำเนินการไปเพื่อประนอมข้อพิพาทและระงับข้อพิพาท
เว้นแต่การกระทำหรือละเว้นการกระทำเป็นไปโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงจนเป็นเหตุให้คู่พิพาทเสียหาย
คู่พิพาทจะไม่อ้างผู้ประนอมข้อพิพาทเป็นพยานในกระบวนพิจารณาชั้นอนุญาโตตุลาการหรือศาลเกี่ยวกับข้อพิพาทนั้น
ซึ่งเป็นมูลแห่งกระบวนพิจารณาในชั้นอนุญาโตตุลาการหรือศาล

หมวด
๕
ค่าป่วยการและค่าใช้จ่าย

ข้อ ๒๗  ผู้ประนอมข้อพิพาทมีสิทธิได้รับค่าป่วยการตามอัตราที่คณะกรรมการประกาศกำหนดโดยอาศัยอำนาจตามข้อ
๔๐ แห่งระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ
พ.ศ. ๒๕๕๑
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบสำนักงานคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัยว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๓

ข้อ ๒๘  ในกรณีที่ผู้ประนอมข้อพิพาทเห็นว่าจะต้องว่าจ้างบุคคลภายนอกให้ดำเนินการอย่างใดหรือจะต้องมีค่าใช้จ่ายใด
ๆ นอกจากที่กำหนดเพื่อความจำเป็นเกี่ยวกับกระบวนการประนอมข้อพิพาท
อันจะเป็นประโยชน์แก่การประนอมข้อพิพาทและคู่พิพาท
ให้ผู้ประนอมข้อพิพาทดำเนินการเช่นว่านั้นได้ต่อเมื่อคู่พิพาทตกลงที่จะรับผิดชอบในค่าใช้จ่ายดังกล่าวแล้ว

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ประกาศ
ณ วันที่ ๗ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๓
จันทรา
 บูรณฤกษ์
เลขาธิการ
คณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๙
ตุลาคม ๒๕๕๓

ณัฐวดี/ตรวจ
๒๙
ตุลาคม ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๑๒๓ ง/หน้า ๔๔/๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๓