atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
กฎกระทรวง ฉบับที่ 10 (พ.ศ.2528) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก พ.ศ.2514

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
10 (พ.ศ. 2528)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก
พ.ศ.
2514
-----------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
5 และมาตรา 24 แห่งพระราชบัญญัติควบคุม
แร่ดีบุก พ.ศ. 2514
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกความใน
(1) ของข้อ 2 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2514) ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก พ.ศ. 2514
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ 8 
(พ.ศ. 2526) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก พ.ศ.
2514 และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "(1) 
ให้เรียกเก็บเงินแทนแร่เพื่อส่งเข้ามูลภัณฑ์กันชนเมื่อออกใบอนุญาตขนแร่
เพียงเท่าจำนวนเงินที่ต้องส่งเข้ามูลภัณฑ์กันชน
เว้นแต่ผู้ทำเหมืองหรือผู้ซื้อแร่ซึ่งมิได้ซื้อแร่จากผู้ทำ
เหมือง ซึ่งจะนำแร่ไปฝากหรือไปแต่ง
หรือไปประกอบโลหกรรมขออนุญาตขอผัดการส่งเงินเข้ามูล
ภัณฑ์กันชนไว้จนกว่าจะได้รับอนุญาตให้จำหน่ายแร่ที่นำไปฝากหรือจนกว่าจะแต่งแร่หรือประกอบ
โลหกรรมแล้วเสร็จ
โดยวางเงินประกันตามจำนวนที่ทรัพยากรธรณีประจำท้องที่กำหนดหรือจัดให้
ธนาคารหรือนิติบุคคลซึ่งอธิบดีเห็นชอบเป็นผู้ค้ำประกันจำนวนเงินดังกล่าว"

                                                ให้ไว้
ณ วันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2528
                                                                   อบ
วสุรัตน์
                                                รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

+------------------------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากกฎกระทรวง ฉบับที่ 2 
(พ.ศ. 2514) ฯ
ยังมิได้กำหนดให้ผู้ทำเหมืองหรือผู้ซื้อแร่ซึ่งมิได้ซื้อแร่จากผู้ทำเหมือง
ขอผัดการส่งเงิน
เข้ามูลภัณฑ์กันชนในกรณีการนำแร่ไปฝาก ณ สถานที่ฝากแร่ได้
และนอกจากนั้น การกำหนดให้ผู้ทำ
เหมืองหรือผู้ซื้อแร่ซึ่งมิได้ซื้อแร่จากผู้ทำเหมือง
ต้องวางเงินประกันหรือจัดให้ธนาคารเป็นผู้ค้ำประกัน
จำนวนเงินดังกล่าวก็ยังเป็นภาระแก่ผู้ทำเหมืองหรือผู้ซื้อแร่ซึ่งมิได้ซื้อแร่จากผู้ทำเหมืองอยู่
ดังนั้น 
เพื่อให้มีการขอผัดการส่งเงินเข้ามูลภัณฑ์กันชนในกรณีที่มีการนำแร่ไปฝาก
ณ สถานที่ฝากแร่ และ
เพื่อเป็นการบรรเทาภาระดังกล่าว
สมควรกำหนดให้มีการขอผัดการส่งเงินเข้ามูลภัณฑ์กันชนในกรณี
การนำแร่ไปฝาก ณ
สถานที่ฝากแร่และกำหนดให้นิติบุคคลซึ่งอธิบดีกรมทรัพยากรธรณีเห็นชอบเป็น
ผู้ค้ำประกันจำนวนเงินดังกล่าวได้ด้วย
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.2528/75/7พ - 14/06/2528]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 8 (พ.ศ.2526) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก พ.ศ.2514

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
8 (พ.ศ. 2526)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก
พ.ศ.
2514
-----------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
5 และมาตรา 24 แห่งพระราชบัญญัติควบคุม
แร่ดีบุก พ.ศ. 2514
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกความใน
(1) ของข้อ 2 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2514) ออกตาม
ความในพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก พ.ศ. 2514
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "(1)
ให้เรียกเก็บเงินแทนแร่เพื่อส่งเข้ามูลภัณฑ์กันชนเมื่อออกใบอนุญาตขนแร่
เพียงเท่าจำนวนเงินที่ต้องส่งเข้ามูลภัณฑ์กันชน
เว้นแต่ผู้ทำเหมืองหรือผู้ซื้อแร่ซึ่งมิได้ซื้อแร่จากผู้ทำ
เหมืองขออนุญาตขอผัดการส่งเงินเข้ามูลภัณฑ์กันชนไว้จนกว่าจะแต่งแร่หรือประกอบโลหกรรม
แล้วเสร็จ โดยวางเงินประกันตามจำนวนที่ทรัพยากรธรณีประจำท้องที่กำหนดหรือจัดให้ธนาคาร
ซึ่งอธิบดีเห็นชอบเป็นผู้ค้ำประกันจำนวนเงินดังกล่าว"

                             ให้ไว้
ณ วันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2526

                                            พลตรี ชาติชาย
ชุณหะวัณ

                                      รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

+-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากตามกฎกระทรวง ฉบับที่ 2
(พ.ศ. 2514) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก พ.ศ.
2514 กำหนดให้ผู้ทำเหมือง
หรือผู้ซื้อแร่ซึ่งมิได้ซื้อจากผู้ทำเหมืองขออนุญาตผัดการส่งเงินเข้ามูลภัณฑ์กันชนได้
โดยวางเงิน
ประกันไว้จนกว่าจะแต่งแร่หรือประกอบโลหกรรมแล้วเสร็จ  แต่การกำหนดให้ต้องวางเงินประกัน
แต่เพียงอย่างเดียวเป็นภาระแก่ผู้ทำเหมืองหรือผู้ซื้อแร่ซึ่งมิได้ซื้อจากผู้ทำเหมืองเพื่อบรรเทาภาระ
ดังกล่าว 
สมควรกำหนดให้ธนาคารซึ่งอธิบดีกรมทรัพยากรธรณีเห็นชอบเป็นผู้ค้ำประกัน
จำนวนเงินดังกล่าวได้ด้วย จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.2526/44/6พ - 24/03/2526]
ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม เรื่อง  หลักเกณฑ์การพิจารณาประเมินกำหนดจำนวนแร่ทำเหมือง

ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม

ประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม
เรื่อง หลักเกณฑ์การพิจารณาประเมินกำหนดจำนวนแร่ทำเหมือง[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก
พ.ศ. ๒๕๑๔ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม จึงประกาศหลักเกณฑ์การประเมิน ดังนี้

ข้อ ๑ 
การประเมินกำหนดจำนวนแร่ทำเหมือง คณะกรรมการประเมินจะพิจารณาตามวิธีการทำเหมือง
ชนิด ขนาด ความสามารถของเครื่องมือ เครื่องจักร และอุปกรณ์ในการทำเหมือง
ระยะเวลาในการทำเหมือง ปริมาณดินหรือหินที่ขุดได้ ความสมบูรณ์ของแหล่งแร่และสถิติแร่ผลิตได้
เป็นเกณฑ์ประเมิน
เกณฑ์ดังกล่าว คณะกรรมการประเมินจะใช้ข้อมูลอย่างใดอย่างหนึ่งหรือหลายอย่างรวมกัน
เป็นเกณฑ์พิจารณาประเมินก็ได้

ข้อ ๒ 
จำนวนแร่ทำเหมืองของเหมืองรายใดที่คณะกรรมการประเมินได้ประเมินกำหนดให้ไว้แล้ว
ให้ใช้จำนวนแร่ทำเหมืองซึ่งคณะกรรมการประเมินกำหนดไว้แล้วต่อไปได้โดยไม่ต้องนำมาประเมินใหม่
เว้นแต่กรณีต่อไปนี้
๒.๑ หยุดการทำเหมือง
๒.๒ เพิ่มหรือลดกำลังผลิต
๒.๓ สถิติแร่ผลิตได้เปลี่ยนแปลงไปจากยอดประเมินเดิมเกินกว่าร้อยละสิบ
๒.๔ เปลี่ยนวิธีการทำเหมือง
๒.๕ เพิ่มหรือลดจำนวนประทานบัตร หรือคำขอประทานบัตร หรือ
๒.๖ กรณีอื่นซึ่งคณะกรรมการประเมินเห็นสมควร

ข้อ ๓ 
ให้คณะกรรมการประเมินกำหนดจำนวนแร่ทำเหมืองให้เหมืองใหม่ที่ยังไม่ได้รับการประเมินตามหลักเกณฑ์ในข้อ
๑

ประกาศ ณ วันที่ ๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๖
พลเอก ก.  สีวะรา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

ปริญสินีย์/ปรับปรุง
๑๕ มีนาคม ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙ มีนาคม ๒๕๕๖

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๙๐/ตอนที่ ๑๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๖/๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๖
กฎกระทรวง ฉบับที่ 6 (พ.ศ.2519) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก พ.ศ.2514

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
6 (พ.ศ. 2519)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก
พ.ศ.
2514
-----------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา  5 และมาตรา 24 แห่งพระราชบัญญัติควบคุม
แร่ดีบุก พ.ศ. 2514
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกความในข้อ
1 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2514) ออกตามความใน
พระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก พ.ศ. 2514
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ
1 ให้เรียกเก็บเงินแทนแร่ เพื่อส่งเข้ามูลภัณฑ์กันชนระหว่างประเทศเป็นเงินบาท 
ตามอัตราดังนี้
                        (1)
สินแร่ดีบุก น้ำหนักหนึ่งหาบหลวงต่อหนึ่งร้อยยี่สิบบาท
                        (2)
โลหะดีบุก น้ำหนักหนึ่งหาบหลวงต่อหนึ่งร้อยเจ็ดสิบบาท
                        น้ำหนักเกินครึ่งหาบหลวงให้ถือเป็นหนึ่งหาบหลวง
ถ้าต่ำกว่าครึ่งหาบหลวง
ให้ถือเป็นครึ่งหาบหลวง"

                                                ให้ไว้
ณ วันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2519
                                                      พลตรี ชาติชาย
ชุณหะวัณ

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

+-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากตามความตกลงว่าด้วยดีบุก
ระหว่างประเทศ ฉบับที่ 4
ได้กำหนดอัตราขั้นต่ำของราคาดีบุกครั้งหลังสุดไว้หาบหลวงละ 950 เหรียญ
มาเลเซีย แต่ตามความตกลงว่าด้วยดีบุกระหว่างประเทศ ฉบับที่
5 ซึ่งเป็นฉบับปัจจุบัน ได้กำหนด
อัตราขั้นต่ำไว้หาบหลวงละ 1,000 เหรียญมาเลเซีย
ทำให้ประเทศไทยซึ่งเป็นภาคีดีบุกระหว่างประเทศ
จะต้องส่งเงินเข้ามูลภัณฑ์กันชนดีบุกระหว่างประเทศสูงขึ้นกว่าเดิมสมควรแก้ไขอัตราการเรียกเก็บเงิน
แทนแร่เพื่อส่งเข้ามูลภัณฑ์กันชนระหว่างประเทศให้สูงขึ้น
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.2519/102/317 - 17/08/2519]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 9 (พ.ศ.2526) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก พ.ศ.2514

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
9 (พ.ศ. 2526)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก
พ.ศ.
2514
-----------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
5 และมาตรา 24 แห่งพระราชบัญญัติควบคุม
แร่ดีบุก พ.ศ. 2514
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกความในข้อ
1 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 2 (พ.ศ. 2514) ออกตามความใน
พระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก พ.ศ. 2514
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวง ฉบับที่ 
6 (พ.ศ. 2519) 
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมแร่ดีบุก พ.ศ. 2514
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ
1  ให้เรียกเก็บเงินแทนเพื่อส่งเข้ามูลภัณฑ์กันชนระหว่างประเทศเป็นเงินบาท
ตามอัตราสินแร่ดีบุก
น้ำหนักหนึ่งหาบหลวงต่อสองร้อยสี่สิบบาท
                        น้ำหนักเกินครึ่งหาบหลวงให้ถือเป็นหนึ่งหาบหลวง
ถ้าต่ำกว่าครึ่งหาบหลวง
ให้ถือเป็นครึ่งหาบหลวง"

                                                ให้ไว้
ณ วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2526
                                                                   อบ
วสุรัตน์
                                                รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
โดยที่ประเทศไทยได้เข้าร่วมเป็นภาคี
ความตกลงดีบุกระหว่างประเทศ ฉบับที่ 6
ซึ่งตามความตกลงดังกล่าวประเทศไทยมีภาระที่จะต้อง
ส่งเงินจำนวน 15,145,976.7 ปอนด์สเตอร์ลิง
เข้ามูลภัณฑ์กันชนระหว่างประเทศเพิ่มขึ้นจากที่ต้อง
ส่งอยู่เดิม
แต่อัตราเงินแทนแร่ที่เรียกเก็บในปัจจุบันจากผู้ทำเหมือง หรือผู้ซื้อแร่ซึ่งมิได้ซื้อจากผู้ทำเหมือง

เพื่อส่งเข้ามูลภัณฑ์กันชนระหว่างประเทศได้กำหนดไว้ต่ำ
ทำให้ไม่สามารถเรียกเก็บเงินแทนแร่เพื่อส่ง
เข้ามูลภัณฑ์กันชนดังกล่าวได้เพียงพอ
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมอัตราเงินแทนแร่ดังกล่าวให้สูงขึ้น จึงจำเป็น
ต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.2526/145/1พ - 07/09/2526]
พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495 (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2497

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์
พ.ศ.
๒๔๙๕ (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ.
๒๔๙๗
------------------

                              ภูมิพลอดุลยเดช
ป.ร.

                    ให้ ไว้ ณ วันที่ ๒๐
ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๙๗

                           เป็นปีที่ ๙
ในรัชกาลปัจจุบัน

                        พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช  มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ 
ให้ประกาศว่า
                        โดยที่เป็นการสมควรให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์  พ.ศ. ๒๔๙๕ 
ในท้องที่ทุกจังหวัดตลอดราชอาณาจักร
                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๙๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย 
พุทธศักราช ๒๔๗๕ แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช ๒๔๙๕ และมาตรา ๒
แห่งพระราชบัญญัติ
ควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. ๒๔๙๕ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ 
ดังต่อไปนี้
                        มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า  "พระราชกฤษฎีกาให้ใช้พระราชบัญญัติ
ควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. ๒๔๙๕ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๔๙๗"

                   มาตรา
๒ 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
                        มาตรา
๓ 
เมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันใช้บังคับพระราชกฤษฎีกานี้
ให้ใช้พระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์  พ.ศ. ๒๔๙๕  และพระราชกฤษฎีกากับกฎกระทรวง
ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัตินั้น
ในท้องที่ทุกจังหวัดที่ยังมิได้ประกาศพระราชกฤษฎีกา
ให้ใช้พระราชบัญญัตินั้น
                        มาตรา
๔  ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ
และรัฐมนตรีว่าการกระทรวง
มหาดไทยรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ

จอมพล ป. พิบูลสงคราม
          นายกรัฐมนตรี

+----------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ :- 
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้  คือเนื่องจากขณะนี้ปรากฏว่า
สินค้าบางประเภทที่ห้ามนำเข้ามาในราชอาณาจักร
ตามพระราชกฤษฎีกาควบคุมการนำเข้ามาใน
ราชอาณาจักรซึ่งสินค้าบางอย่าง (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๔๙๖ และ
(ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๔๙๖ 
ซึ่งห้ามนำเข้ามาในราชอาณาจักรโดยเด็ดขาด แล้วยังมีจำหน่ายอยู่ในท้องตลาด  เพื่อป้องกันการ
ลักลอบนำสินค้าดังกล่าวเข้ามาในประเทศให้บรรลุผลสมบูรณ์ยิ่งขึ้น
จึงได้ตราพระราชกฤษฎีกา
ควบคุมโภคภัณฑ์ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๔๙๗
ห้ามจำหน่ายสินค้าบางอย่างที่ควบคุมไว้แล้ว 
แต่เวลานี้พระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. ๒๔๙๕
ได้มีพระราชกฤษฎีกาให้ประกาศใช้
แต่เพียงในจังหวัดพระนคร จังหวัดธนบุรี และจังหวัดเชียงใหม่
เพียง ๓ จังหวัด ส่วนจังหวัดอื่นๆ 
ยังมิได้ประกาศใช้
เพื่อให้การควบคุมโภคภัณฑ์มีระเบียบเดียวกันทั่วทั้งประเทศ จึงต้องประกาศ
ใช้พระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. ๒๔๙๕ ทั่วทุกจังหวัด
ในการนี้ จำเป็นต้องตราพระราช
กฤษฎีกา

[รก.๒๔๙๗/๘๘/๑๓๒พ/๓๑ ธันวาคม ๒๔๙๗]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 14 (พ.ศ. 2523) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
14 (พ.ศ. 2523)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์
พ.ศ.
2495
-----------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
6 และมาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติควบคุม
โภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออก
กฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกกฎกระทรวง
ฉบับที่ 8 (พ.ศ. 2505) ออกตามความในพระราชบัญญัติ
ควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495

                                                ให้ไว้
ณ วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523
                                                               ประเทือง กีรติบุตร
                                                รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

                                     ตามใจ ขำภโต
                                                   รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์

+------------------------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากพระราชบัญญัติยาเสพติด
ให้โทษ พ.ศ. 2522 ได้กำหนดให้อาเซติคแอนไฮไดรด์ ( Acetic
Anhydride ) และอาเซติล คลอไรด์
(Acetyl Chloride)
ซึ่งเป็นสารเคมีสำคัญในการผลิตเฮโรอีนอันเป็นยาเสพติดให้โทษอย่างร้ายแรง
เป็นยาเสพติดให้โทษประเภท 4
และได้กำหนดมาตรการในการควบคุมสารเคมีทั้งสองชนิดไว้
ทุกขั้นตอนแล้ว
จึงไม่มีความจำเป็นที่จะกำหนดให้สารเคมีทั้งสองชนิดดังกล่าวเป็นโภคภัณฑ์อันพึง
ควบคุมตามกฎกระทรวง ฉบับที่ 8 (พ.ศ. 2505)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ 
พ.ศ. 2495 อีกต่อไป สมควรยกเลิกกฎกระทรวงฉบับดังกล่าว
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.2523/183/5พ - 01/12/2523]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 15 (พ.ศ. 2525) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
15 (พ.ศ. 2525)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์
พ.ศ.
2495
-----------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
6 และมาตรา 11 แห่งพระราชบัญญัติควบคุม
โภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกความในข้อ
2 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2522) ออกตามความใน
พระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
                        "ข้อ
2  ให้ผู้มีตำแหน่งดังต่อไปนี้
ในจังหวัดเชียงราย จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดน่าน 
จังหวัดพะเยา จังหวัดแพร่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดลำปาง
จังหวัดลำพูน จังหวัดนราธิวาส จังหวัด
ปัตตานี จังหวัดยะลา จังหวัดสงขลา และจังหวัดสตูล เป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ควบคุมโภคภัณฑ์ตามข้อ
1 
คือ
                        (1)
ผู้ว่าราชการจังหวัด
                        (2)
รองผู้ว่าราชการจังหวัด
                        (3)
ปลัดจังหวัด
                        (4)
ผู้ตรวจราชการกระทรวงพาณิชย์
                        (5)
ผู้ตรวจการพาณิชย์
                        (6)
พาณิชย์จังหวัด
                        (7)
นายอำเภอ
                        (8)
ปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอ
                        (9)
ปลัดอำเภอ
                        (10)
ข้าราชการตำรวจซึ่งมียศตั้งแต่ร้อยตำรวจตรีขึ้นไป
                        (11)
ข้าราชการในสำนักงานพาณิชย์จังหวัด ซึ่งดำรงตำแหน่งตั้งแต่ระดับ 3 ขึ้นไป
                        ทั้งนี้
ภายในท้องที่หรือเขตอำนาจของตน"

                                                ให้ไว้
ณ วันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2525
                                                            พลเอก
สิทธิ จิรโรจน์
                                                รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
                                                  นาวาอากาศเอก ปุณมี ปุณศรี
                                                  รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์

+-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากพระราชกฤษฎีกาควบคุม
โภคภัณฑ์ (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2525
ได้กำหนดเขตควบคุมโภคภัณฑ์น้ำยาเคมีอีเธอร์ (Ether) และ
น้ำยาเคมีคลอโรฟอร์ม (Chloroform)
ในท้องที่บางแห่งเพิ่มขึ้น สมควรแต่งตั้งพนักงานเจ้าหน้าที่
ของท้องที่ดังกล่าวเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่ควบคุมโภคภัณฑ์ตามข้อ
1 แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ 13
(พ.ศ. 2522) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ.
2495 จึงจำเป็นต้องออก
กฎกระทรวงนี้

[รก.2525/91/36พ - 02/07/2525]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 18 (พ.ศ. 2528) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495

ตราครุฑ

ตราครุฑ

กฎกระทรวง

ฉบับที่ 18 (พ.ศ. 2528)

ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์

พ.ศ. 2495

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา 
6  และมาตรา  11  แห่งพระราชบัญญัติควบคุม
โภคภัณฑ์ 
พ.ศ.  2495 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ให้โภคภัณฑ์ดังต่อไปนี้เป็นโภคภัณฑ์ควบคุม
          (1)   โซเดียมบอเรต  (Sodium  borate) 
โซเดียมไบบอมเรต  (Sodium
biborate)  
โซเดียมเตตราบอเรต   (Sodium   tetraborate)  โซเดียมไพโรบอเรต
(Sodium pyroborate) และบอแรกซ์ (Borax)
          (2)  กรดบอริก  (Boric  acid)  กรดบอราซิก (Broacic acid)
กรดออร์โธบอริก
(Orthoboric acid) และบอโรแฟกซ์ (Borofax)
          (3)  วัตถุที่มีโภคภัณฑ์ตาม  (1) หรือ (2) เป็นส่วนผสมหรือเจือปนอยู่
ซึ่งอาจนำ
ไปประกอบอาหารได้

ให้ไว้ ณ วันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2528

พลเอก สิทธิ จิรโรจน์

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
                                                โกศล
ไกรฤกษ์

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
หมายเหตุ  
:-  
เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้   คือ  
โดยที่สารเคมีบอแรกซ์
(Borax) 
และกรดบอริก  (Boric  acid) หรือสารที่มีชื่อเรียกทางเคมีอย่างอื่นซึ่งมีคุณสมบัติ
เช่นเดียวกันกับสารเคมีบอแรกซ์  (Borax  หรือกรดบอริก  (Boric  aicd เป็นสารที่มีพิษต่อ
ร่างกายอันอาจเป็นอันตรายถึงแก่ชีวิตได้  
สมควรกำหนดให้สารเคมีดังกล่าวเป็นโภคภัณฑ์ควบคุม
และเนื่องจากมาตรา 
6 
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ 
พ.ศ.  2495 บัญญัติว่า
โภคภัณฑ์
ชนิดใด ประเภทใด จะพึงควบคุม ให้ระบุโดยกฎกระทรวง
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้
พระราชกฤษฎีกาควบคุมโภคภัณฑ์ (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2522

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ควบคุมโภคภัณฑ์
(ฉบับที่ ๗)
พ.ศ.
๒๕๒๒
-----------------

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
                                       ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ กันยายน พ.ศ.
๒๕๒๒

เป็นปีที่ ๓๔ ในรัชกาลปัจจุบัน

                        พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการ
โปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า
                        โดยที่เป็นการสมควรควบคุมโภคภัณฑ์บางชนิดในท้องที่บางแห่งเพื่อสวัสดิภาพ
ของประชาชน
                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๕๙ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย 
และมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. ๒๔๙๕
จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ 
ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้
                        มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า
"พระราชกฤษฎีกาควบคุมโภคภัณฑ์ 
(ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๒๒"
                        มาตรา
๒ 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศใน
ราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
                        มาตรา
๓ 
ให้โภคภัณฑ์ที่ถูกควบคุมตามกฎกระทรวง ฉบับที่ ๑๓ 
(พ.ศ. ๒๕๒๒) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ.
๒๔๙๕ ซึ่งได้แก่ 
น้ำยาเคมี อีเธอร์ (Ether) และน้ำยาเคมี คลอโรฟอร์ม (Chloroform)
เป็นโภคภัณฑ์ที่ถูกควบคุม
ตามวิธีการที่กำหนดไว้ในพระราชกฤษฎีกานี้และภายในท้องที่ที่ระบุไว้ในบัญชีท้ายพระราช
กฤษฎีกานี้
                        มาตรา
๔ 
ให้ผู้ครอบครองโภคภัณฑ์ตามพระราชกฤษฎีกานี้ แจ้งปริมาณและ
สถานที่เก็บเป็นหนังสือต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ภายในสามวันนับแต่วันที่ได้โภคภัณฑ์นั้นไว้ใน
ครอบครอง
                        ในการแจ้งปริมาณและสถานที่เก็บ
ผู้ครอบครองต้องแสดงหลักฐานการได้มา
ซึ่งโภคภัณฑ์นั้นด้วย
                        มาตรา
๕  ห้ามมิให้ผู้ใดขนย้าย จำหน่าย ใช้
เปลี่ยนแปลง สภาพ หรือโอนการ
ครอบครองซึ่งโภคภัณฑ์ตามพระราชกฤษฎีกานี้
เว้นแต่จะได้รับอนุญาตเป็นหนังสือจากพนักงาน
เจ้าหน้าที่
                        มาตรา
๖ 
โภคภัณฑ์ของส่วนราชการและรัฐวิสาหกิจไม่อยู่ในบังคับแห่งพระราช
กฤษฎีกานี้
                        มาตรา
๗ 
ผู้ใดมีโภคภัณฑ์ตามพระราชกฤษฎีกานี้ไว้ในครอบครองก่อนวันที่
พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ ให้แจ้งปริมาณและสถานที่เก็บเป็นหนังสือต่อพนักงานเจ้าหน้าที่
ภายในสามวันนับแต่วันที่พระราชกฤษฎีกานี้ใช้บังคับ
                        มาตรา
๘ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยและรัฐมนตรีว่าการกระทรวง
พาณิชย์รักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
        ส. โหตระกิตย์
      รองนายกรัฐมนตรี

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

+------------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ
เนื่องจากได้มีการนำน้ำยาเคมี
อีเธอร์และน้ำยาเคมีคลอโรฟอร์มเข้ามาในท้องที่บางอำเภอของจังหวัดเชียงราย
จังหวัดเชียงใหม่ 
และจังหวัดแม่ฮ่องสอน
ซึ่งน้ำยาเคมีทั้งสองชนิดนี้เป็นตัวยาสำคัญที่ใช้ในการผลิตเฮโรอีนซึ่งเป็น
ยาเสพติดให้โทษอย่างร้ายแรง
อันเป็นการทำลายสวัสดิภาพของประชาชน ดังนั้น เพื่อป้องกันมิให้
มีการนำน้ำยาเคมี ฯลฯ
ไปใช้ประโยชน์ในการผลิตเฮโรอีนในท้องที่ดังกล่าว สมควรควบคุมและ
วางระเบียบในการขนย้าย จำหน่าย ใช้
เปลี่ยนแปลงสภาพและโอนการครอบครองน้ำยาเคมี
ดังกล่าว จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้ขึ้น

[รก.๒๕๒๒/๑๘๓/๑พ/๒๖ ตุลาคม ๒๕๒๒]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 10 (พ.ศ. 2510) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
10 (พ.ศ. 2510)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์
พ.ศ.
2495
-----------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
11  แห่งพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์

พ.ศ. 2495
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการออกกฎกระทรวง
ไว้ ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิก
1. 2. 4. 9. 10. 13. 14. 17. 18. 19. และ 20.  แห่งกฎกระทรวง (ฉบับที่ 5) 
พ.ศ. 2497 ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ.
2495

                                                ให้ไว้
ณ วันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2510
                                                           พลเอก
ป. จารุเสถียร 
                                                รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

สุนทร หงส์ลดารมภ์
                                                รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเศรษฐการ

+-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากทางราชการได้ผ่อนผันให้นำ
สินค้ารวม 15 รายการเข้ามาในราชอาณาจักรได้โดยไม่ต้องขออนุญาต  แต่สินค้าบางรายการที่ผ่อนผัน
ให้นำเข้ามานี้ได้มีพระราชกฤษฎีกาควบคุมโภคภัณฑ์ (ฉบับที่
4) พ.ศ. 2497 และกฎกระทรวง 
(ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2497  ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495
กำหนดห้ามการ
จำหน่ายไว้ จึงสมควรยกเลิกรายการโภคภัณฑ์บางรายการในกฎกระทรวง
(ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2497  
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495
ที่ห้ามจำหน่ายนั้นเสีย 
เพื่อให้เป็นการ
สอดคล้องกับการที่อนุญาตให้นำสินค้าเหล่านั้นเข้ามาในราชอาณาจักรได้

[รก.2510/13/81 - 07/02/2510]
กฎกระทรวง ฉบับที่ 20 (พ.ศ. 2535) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่
20 (พ.ศ.2535)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์
พ.ศ.
2495
-----------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
6 และมาตรา 11 
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์
พ.ศ. 2495
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ออก
กฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้
                        ให้ยกเลิกกฎกระทรวง
ฉบับที่ 18 (พ.ศ.2528) 
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุม
โภคภัณฑ์ พ.ศ.2495

                         ให้ไว้
ณ วันที่  8  มีนาคม  พ.ศ.2535

                         พลเอก
อิสระพงศ์ หนุนภักดี

                                   รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

                                  อมเรศ
ศิลาอ่อน

                                    รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์
+-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ
เนื่องจากปัจจุบันการควบคุมสาร
บอแรกซ์ (Borax) และกรดบอริก (Boric acid) ได้มีการควบคุมการนำเข้า
การขาย หรือมีไว้เพื่อขาย
โดยประกาศกระทรวงอุตสาหกรรม (ฉบับที่ 41) พ.ศ. 2531 เรื่อง
ระบุชื่อวัตถุมีพิษธรรมดาตาม
พระราชบัญญัติวัตถุมีพิษ พ.ศ. 2510 
และควบคุมการใช้เป็นส่วนผสมในอาหารโดยประกาศ
กระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2522) เรื่อง
กำหนดวัตถุที่ห้ามใช้ในอาหารซึ่งเพียงพอที่จะ
ควบคุมมิให้มีการนำสารบอแรกซ์(Borax) และกรดบอริก  (Boric acid) ไปผสมในอาหารแล้ว 
จึงไม่มีความจำเป็นที่จะกำหนดให้สารเคมีดังกล่าวเป็นโภคภัณฑ์ควบคุมตามกฎกระทรวง

ฉบับที่ 18 (พ.ศ. 2528)
ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมโภคภัณฑ์ พ.ศ. 2495 อีกต่อไป 
สมควรยกเลิกกฎกระทรวงฉบับดังกล่าว
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

[รก.2535/20/37 - 13/03/2535]