พระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2512

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
ยาสูบ (ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๑๒

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ ธันวาคม
พ.ศ. ๒๕๑๒
เป็นปีที่ ๒๔
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยยาสูบ

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.
๒๕๑๒

มาตรา ๒[๑] 
พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้ยกเลิกความในบทนิยาม คำว่า ยาเคี้ยว
ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๑
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ยาเคี้ยว หมายความว่า
ส่วนใดส่วนหนึ่งของใบยาแห้งนอกจากใบยาแห้งพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง
ซึ่งได้ปรุงหรือปนด้วยวัตถุอื่นนอกจากน้ำเพื่ออมหรือเคี้ยว

มาตรา ๔ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๕ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙
มาตรา ๕ ทวิ 
ให้ยกเว้นภาษีการค้าตามประมวลรัษฎากรให้แก่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบในการขายยาเส้นหรือยาสูบ
และผู้ขายยาเส้นหรือยาสูบซึ่งทำจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง

มาตรา ๕ 
ให้ยกเลิกความในวรรคสี่ของมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง

มาตรา ๖  ให้ยกเลิกความในวรรคสี่ของมาตรา
๑๐ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่ผู้บ่มใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง
หรือใบยาพันธุ์ยาสูบอื่น ตามที่อธิบดีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

มาตรา ๗ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสองของมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ.
๒๕๐๙
บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองที่หั่นใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง

มาตรา ๘ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นวรรคสี่ของมาตรา ๑๗ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ.
๒๕๐๙
บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองซึ่งทำยาเส้นจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองที่ตนปลูกได้เอง

มาตรา ๙ 
ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๑๘ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙
มาตรา ๑๘ ทวิ 
ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองซึ่งทำยาเส้นจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองที่ตนปลูกได้เอง
ถ้าจะขายยาเส้นหรือนำยาเส้นออกแสดงเพื่อขาย
ต้องบรรจุยาเส้นในซองและปิดแสตมป์ยาสูบตามพระราชบัญญัตินี้
นอกจากการขายในเคหสถานของตนเอง
ให้ผู้ได้รับอนุญาตให้ส่งยาเส้นที่ทำจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองออกไปขายนอกราชอาณาจักร
ไม่ต้องปิดแสตมป์ยาสูบสำหรับยาเส้นที่ส่งออกไปขายนอกราชอาณาจักร
แต่ต้องปฏิบัติตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง

มาตรา ๑๐ 
ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙  และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๒๐ 
ห้ามมิให้ผู้ใดมียาเส้นที่มิได้ปิดแสตมป์ยาสูบตามพระราชบัญญัตินี้ไว้ในครอบครองเกินกว่าหนึ่งกิโลกรัม
นอกจากยาเส้นที่ทำจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมืองหรือผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบ
ให้ผู้มียาเส้นที่ไม่ต้องปิดแสตมป์ยาสูบหรือผู้มียาเส้นที่ปิดแสตมป์ยาสูบตามพระราชบัญญัติยาสูบ
พุทธศักราช ๒๔๘๖ เกินหนึ่งกิโลกรัม
ปิดแสตมป์ยาสูบให้ถูกต้องตามพระราชบัญญัตินี้ภายในหกสิบวัน
นับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

มาตรา ๑๑ 
ให้ยกเลิกความในวรรคสี่ของมาตรา ๒๑ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่เจ้าพนักงานซึ่งเป็นผู้ขาย
และผู้ขายหรือผู้นำออกแสดงเพื่อขาย ซึ่งยาเส้นที่ทำจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง

มาตรา ๑๒ 
ให้ยกเลิกความในมาตรา ๒๒ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙  และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๒๒ 
การขายยาเส้นต้องขายทั้งซอง ห้ามแบ่งขาย นอกจากยาเส้นที่ทำจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง

มาตรา ๑๓ 
ให้ยกเลิกมาตรา ๒๖ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙

มาตรา ๑๔ 
ให้ยกเลิกความในมาตรา ๓๘ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๓๘ 
ให้เจ้าพนักงานมีอำนาจเข้าตรวจสถานีบ่มใบยา โรงอบใบยา หรือโรงอุตสาหกรรมยาสูบ
รวมตลอดทั้งเอกสารและบัญชีต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง
ในระหว่างเวลาทำงานและมีอำนาจที่จะเข้าควบคุมสถานีบ่มใบยา โรงอบใบยา
หรือโรงอุตสาหกรรมยาสูบ แล้วแต่กรณี เพื่อให้ปฏิบัติตามพระราชบัญญัตินี้
ผู้บ่มใบยา
ผู้อบใบยา หรือผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบต้องให้ความสะดวกตามสมควรแก่เจ้าพนักงานซึ่งปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้

มาตรา ๑๕ 
ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔๖ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔๖  ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา ๖
มาตรา ๗ มาตรา ๘ มาตรา ๑๔ มาตรา ๑๕ วรรคสอง มาตรา ๑๘ ทวิ มาตรา ๒๑ มาตรา ๒๒ มาตรา
๒๓ วรรคสอง มาตรา ๓๐ มาตรา ๓๗ มาตรา ๓๘ วรรคสอง มาตรา ๓๙ วรรคสอง หรือมาตรา ๔๒
ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าร้อยบาท

มาตรา ๑๖ 
ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔๘ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔๘  ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา
๑๑ มาตรา ๑๗ มาตรา ๑๘ หรือมาตรา ๒๕ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท

มาตรา ๑๗ 
ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔๙ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๑
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔๙  ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา
๑๙ หรือมาตรา ๒๐ ต้องระวางโทษปรับสิบเท่าของค่าแสตมป์ยาสูบที่จะต้องปิด
หรือที่ยังขาดอยู่ แต่ต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยบาท
ถ้าเป็นบุหรี่ซิกาแรตที่ผลิตในประเทศและมิได้มีประกาศกำหนดราคาขายปลีกไว้ต้องระวางโทษปรับกรัมละสองบาท
แต่ต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยบาท

มาตรา ๑๘ 
ให้ยกเลิกความในมาตรา ๕๐ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติยาสูบ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๑๑
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๕๐  ผู้ใดฝ่าฝืนมาตรา
๒๔ ต้องระวางโทษปรับสิบห้าเท่าของค่าแสตมป์ยาสูบที่จะต้องปิด หรือที่ยังขาดอยู่
แต่ต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยบาท
ถ้าเป็นบุหรี่ซิกาแรตที่ผลิตในประเทศและมิได้มีประกาศกำหนดราคาขายปลีกไว้
ต้องระวางโทษปรับกรัมละสามบาท แต่ต้องไม่น้อยกว่าหนึ่งร้อยบาท

มาตรา ๑๙ 
ให้ยกเลิกมาตรา ๕๑ แห่งพระราชบัญญัติยาสูบ พ.ศ. ๒๕๐๙

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ถนอม  กิตติขจร
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากรัฐบาลมีนโยบายที่จะยกเว้นภาษีการค้าตามประมวลรัษฎากร
แก่ผู้ประกอบอุตสาหกรรมยาสูบ ในการขายยาเส้นหรือยาสูบ
และเพื่อให้ผู้ปลูกต้นยาสูบพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง ผู้บ่มใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง และผู้ทำยาเส้นจากใบยาพันธุ์ยาสูบพื้นเมือง
ที่ตนปลูกได้เอง
หรือใบยาพันธุ์ยาสูบอื่นตามที่กำหนดไม่ต้องขอรับอนุญาตตามกฎหมายว่าด้วยยาสูบ
จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ขึ้น

วศิน/ผู้จัดทำ
๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๒

ชาตินัย/ปรับปรุง
๕ กันยายน ๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๘๖/ตอนที่ ๑๑๖/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๒๙ ธันวาคม ๒๕๑๒