atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
คำสั่งกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร ที่ 205/2552 เรื่อง การจัดตั้งศูนย์อำนวยการร่วมรักษาความปลอดภัย

คำสั่งกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร

คำสั่งกองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
ที่
๒๐๕/๒๕๕๒
เรื่อง
การจัดตั้งศูนย์อำนวยการร่วมรักษาความปลอดภัย[๑]

ตามที่คณะรัฐมนตรีได้มีมติ เมื่อ ๓๐ มิถุนายน
พ.ศ. ๒๕๕๒ และ ๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เห็นชอบให้ประกาศพื้นที่ปรากฏเหตุการณ์อันส่งผลกระทบต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักรในพื้นที่จังหวัดภูเก็ต
และทะเลอาณาเขต ๕ กิโลเมตร รอบจังหวัดภูเก็ต ในห้วง ๑๐ - ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
และมอบให้กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรรับผิดชอบในการป้องกัน ระงับ
ยับยั้ง และแก้ไขบรรเทาเหตุการณ์ ที่กระทบต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักร ซึ่งมีการประชุมรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอาเซียนและการประชุมที่เกี่ยวข้องในพื้นที่และห้วงเวลาดังกล่าว

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๗
แห่งพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๕๑
ผู้อำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร โดยความเห็นชอบของคณะกรรมการอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
เมื่อ ๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ จึงมีคำสั่ง ดังนี้

๑.  ให้จัดตั้งศูนย์อำนวยการร่วมรักษาความปลอดภัย
เป็นหน่วยในการวางแผน อำนวยการและรักษาความปลอดภัยบุคคลสำคัญ และสถานที่
รวมทั้งป้องกัน ป้องปราม ระงับ ยับยั้ง การชุมนุมและการก่อความไม่สงบอื่น ๆ
ในพื้นที่จังหวัดภูเก็ต ในห้วง ๑๐ - ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ เพื่อให้การประชุมรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศอาเซียน
ครั้งที่ ๔๒ และการประชุมที่เกี่ยวข้องในห้วง ๑๗ - ๒๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
เป็นไปด้วยความเรียบร้อย และสำเร็จลุล่วงตามวัตถุประสงค์ของรัฐบาล

๒.  โครงสร้างการจัดและอัตรากำลังพลของศูนย์อำนวยการร่วมรักษาความปลอดภัย
ให้เป็นไปตาม ผนวก ก และ ผนวก ข ที่แนบท้ายคำสั่งนี้

๓.  ให้หน่วยงานของรัฐและหน่วยงานอื่น
ๆ ที่เกี่ยวข้องให้การสนับสนุนการดำเนินการตามที่ศูนย์อำนวยการร่วมรักษาความปลอดภัยประสานและร้องขอ

ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑๐ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
เป็นต้นไป

สั่ง
ณ วันที่ ๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
อภิสิทธิ์
 เวชชาชีวะ
นายกรัฐมนตรี
ผู้อำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร

[เอกสารแนบท้าย]

๑. ผนวก ก โครงสร้างการจัด ศอร.รปภ.
๒. ผนวก ข อัตรากำลังพล ศอร.รปภ.

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๒๙
มีนาคม ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๒๖
ตุลาคม ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๙๙ ง/หน้า ๒๐/๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๒
ข้อกำหนดออกตามความในมาตรา 18 แห่งพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร พ.ศ. 2551

ข้อกำหนด

ข้อกำหนด
ออกตามความในมาตรา
๑๘ แห่งพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
พ.ศ.
๒๕๕๑[๑]

ตามที่ได้มีประกาศเขตพื้นที่จังหวัดภูเก็ตและทะเลอาณาเขต
๕ กิโลเมตร
รอบจังหวัดภูเก็ตเป็นพื้นที่ปรากฏเหตุการณ์อันกระทบต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
ระหว่างวันที่ ๑๐ - ๒๔ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ และมอบหมายให้
กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรเป็นผู้รับผิดชอบดำเนินการนั้น

เพื่อให้สามารถป้องกัน
ควบคุมและแก้ไขเหตุการณ์ในพื้นที่ปรากฏเหตุการณ์
อันกระทบต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักร ดังกล่าวเป็นไปด้วยความเรียบร้อยและเกิดประสิทธิภาพ
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
พ.ศ. ๒๕๕๑
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา
๒๙ และมาตรา ๓๑ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๑
มาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
คณะรัฐมนตรีจึงมีมติเมื่อ ๓๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๒ และวันที่ ๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
ออกข้อกำหนด ดังนี้

๑.  ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐที่เกี่ยวข้องปฏิบัติการหรืองดเว้นการปฏิบัติการอย่างหนึ่งอย่างใดเพื่อช่วยเหลือหรือสนับสนุนการดำเนินการในอำนาจหน้าที่ของ
กอ.รมน. และพนักงานเจ้าหน้าที่ของ กอ.รมน.  ทั้งนี้ ตามที่ ผอ.รมน.
ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน.
หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ มีคำสั่ง หรือเป็นการปฏิบัติตามแผนการดำเนินการ
เพื่อป้องกัน ปราบปราม ระงับ ยับยั้ง
และแก้ไขหรือบรรเทาเหตุการณ์ที่กระทบต่อความมั่นคงในราชอาณาจักร

๒.  ห้ามบุคคลใดเข้าหรือต้องออกจากบริเวณพื้นที่
อาคาร หรือสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติหน้าที่ของ กอ.รมน. และภายในระยะเวลาการปฏิบัติหน้าที่ของ
กอ.รมน. ทั้งนี้ ตามที่ ผอ.รมน. ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน. หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการประกาศกำหนด
เว้นแต่เป็นบุคคลที่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่
หรือเป็นบุคคลที่มีประกาศของบุคคลดังกล่าวว่าเป็นบุคคลที่ได้รับยกเว้น

๓.  ห้ามนำอาวุธออกนอกเคหสถาน

๔.  ห้ามการใช้เส้นทางคมนาคมหรือการใช้ยานพาหนะ
หรือต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขการใช้เส้นทางคมนาคมหรือการใช้ยานพาหนะ  ทั้งนี้ ตามที่ ผอ.รมน.
ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน. หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการประกาศกำหนด

๕.  ให้บุคคลปฏิบัติหรืองดเว้นการปฏิบัติอย่างใดอันเกี่ยวกับเครื่องมือหรืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
ตามชนิด ประเภท ลักษณะการใช้หรือภายในเขตบริเวณพื้นที่ที่ ผอ.รมน.
ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน. หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการประกาศกำหนด
เพื่อป้องกันอันตรายที่จะเกิดแก่ชีวิต ร่างกาย หรือทรัพย์สินของประชาชน
ในการนี้ ผอ.รมน. ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน. หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ
จะกำหนดเงื่อนเวลาในการปฏิบัติตามข้อกำหนด หรือเงื่อนไขในการปฏิบัติงานของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามที่เห็นสมควร
เพื่อมิให้มีการปฏิบัติที่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ประชาชนเกินสมควรแก่เหตุได้

ทั้งนี้ ให้มีผลบังคับใช้ระหว่าง วันที่ ๑๐ - ๒๔
กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒

ประกาศ
ณ วันที่ ๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
อภิสิทธิ์
 เวชชาชีวะ
นายกรัฐมนตรี

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๗
เมษายน ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๒๖
ตุลาคม ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๙๗ ง/หน้า ๗๘/๙ กรกฎาคม ๒๕๕๒
ข้อกำหนดออกตามความในมาตรา 18 แห่งพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร พ.ศ. 2551

ข้อกำหนด

ข้อกำหนด
ออกตามความในมาตรา
๑๘ แห่งพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
พ.ศ.
๒๕๕๑[๑]

ตามที่ได้มีประกาศเขตพื้นที่เขตดุสิต
กรุงเทพมหานคร เป็นพื้นที่ปรากฏเหตุการณ์อันกระทบต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
ระหว่างวันที่ ๑๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒ ถึงวันที่ ๒๒ กันยายน ๒๕๕๒ และมอบหมายให้กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
เป็นผู้รับผิดชอบดำเนินการนั้น

เพื่อให้สามารถป้องกัน ควบคุม
และแก้ไขเหตุการณ์ในพื้นที่ปรากฏเหตุการณ์
อันกระทบต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักรดังกล่าวเป็นไปด้วยความเรียบร้อยและเกิดประสิทธิภาพ
อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘ แห่งพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
พ.ศ. ๒๕๕๑ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ และมาตรา ๓๑ ประกอบด้วยมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๘
มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
ผู้อำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร โดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี เมื่อวันที่
๑๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒ ออกข้อกำหนด ดังนี้

๑.  ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐที่เกี่ยวข้องปฏิบัติการหรืองดเว้นการปฏิบัติการอย่างหนึ่งอย่างใดเพื่อช่วยเหลือหรือสนับสนุนการดำเนินการในอำนาจหน้าที่ของ
กอ.รมน. และพนักงานเจ้าหน้าที่ของ กอ.รมน. 
ทั้งนี้ ตามที่ ผอ.รมน. ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน. หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ มีคำสั่ง
หรือเป็นการปฏิบัติตามแผนการดำเนินการ เพื่อป้องกัน ปราบปราม ระงับ ยับยั้ง
และแก้ไขหรือบรรเทาเหตุการณ์ที่กระทบต่อความมั่นคงในราชอาณาจักร

๒.  ห้ามบุคคลใดเข้าหรือออกจากบริเวณพื้นที่
อาคาร หรือสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติหน้าที่ของ กอ.รมน.
และภายในระยะเวลาการปฏิบัติหน้าที่ของ กอ.รมน.  ทั้งนี้ ตามที่ ผอ.รมน. ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน. หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ ประกาศกำหนด
เว้นแต่เป็นบุคคลที่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่
หรือเป็นบุคคลที่มีประกาศของบุคคลดังกล่าวว่าเป็นบุคคลที่ได้รับยกเว้น

๓.  ห้ามนำอาวุธออกนอกเคหสถาน

๔.  ห้ามการใช้เส้นทางคมนาคมหรือการใช้ยานพาหนะ
หรือต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขการใช้เส้นทางคมนาคมหรือการใช้ยานพาหนะ  ทั้งนี้ ตามที่ ผอ.รมน.
ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน.
หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ ประกาศกำหนด

๕.  ให้บุคคลปฏิบัติหรืองดเว้นการปฏิบัติอย่างใดอันเกี่ยวกับเครื่องมือหรืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
ตามชนิด ประเภท ลักษณะการใช้หรือภายในเขตบริเวณพื้นที่ที่ ผอ.รมน.
ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน.
หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ ประกาศกำหนด เพื่อป้องกันอันตรายที่จะเกิดแก่ชีวิต
ร่างกาย หรือทรัพย์สินของประชาชน

ในการนี้ ผอ.รมน. ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน. หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ
จะกำหนดเงื่อนเวลาในการปฏิบัติตามข้อกำหนด หรือเงื่อนไขในการปฏิบัติงานของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามที่เห็นสมควร
เพื่อมิให้มีการปฏิบัติที่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ประชาชนเกินสมควรแก่เหตุได้

ทั้งนี้ ให้มีผลบังคับใช้ ระหว่างวันที่ ๑๘
กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒ ถึงวันที่ ๒๒ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒

ประกาศ
ณ วันที่ ๑๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒
อภิสิทธิ์
 เวชชาชีวะ
นายกรัฐมนตรี

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๒๙
มีนาคม ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๒๖
ตุลาคม ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๓๔ ง/หน้า ๑๑๕/๑๕ กันยายน ๒๕๕๒
ข้อกำหนด ออกตามความในมาตรา 18 แห่งพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร พ.ศ. 2551

ข้อกำหนด

ข้อกำหนด
ออกตามความในมาตรา
๑๘ แห่งพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
พ.ศ.
๒๕๕๑[๑]

ตามที่ได้มีประกาศเขตพื้นที่เขตดุสิต
กรุงเทพมหานคร เป็นพื้นที่ปรากฏเหตุการณ์อันกระทบต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักร
ระหว่างวันที่ ๒๙ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ ถึงวันที่ ๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒
และมอบหมายให้กองอำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรเป็นผู้รับผิดชอบดำเนินการนั้น

เพื่อให้สามารถป้องกัน ควบคุม
และแก้ไขเหตุการณ์ในพื้นที่ปรากฏเหตุการณ์อันกระทบต่อความมั่นคงภายในราชอาณาจักรดังกล่าว
เป็นไปด้วยความเรียบร้อยและเกิดประสิทธิภาพ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๘
แห่งพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร พ.ศ. ๒๕๕๑
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา
๒๙ และมาตรา ๓๑ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๘ มาตรา ๔๑
มาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
ผู้อำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี
เมื่อวันที่ ๒๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ จึงออกข้อกำหนด ดังนี้

๑.  ให้เจ้าหน้าที่ของรัฐที่เกี่ยวข้องปฏิบัติการหรืองดเว้นการปฏิบัติการอย่างหนึ่งอย่างใดเพื่อช่วยเหลือหรือสนับสนุนการดำเนินการในอำนาจหน้าที่ของ
กอ.รมน. และพนักงานเจ้าหน้าที่ของ กอ.รมน.  ทั้งนี้ ตามที่ ผอ.รมน.
ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน. หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการมีคำสั่ง
หรือเป็นการปฏิบัติตามแผนการดำเนินการ เพื่อป้องกัน ปราบปราม ระงับ ยับยั้ง
และแก้ไขหรือบรรเทาเหตุการณ์ที่กระทบต่อความมั่นคงในราชอาณาจักร

๒.  ห้ามบุคคลใดเข้าหรือต้องออกจากบริเวณพื้นที่
อาคาร หรือสถานที่ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติหน้าที่ของ กอ.รมน.
และภายในระยะเวลาการปฏิบัติหน้าที่ของ กอ.รมน. ทั้งนี้ ตามที่ ผอ.รมน.
ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน.
หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ ประกาศกำหนด
เว้นแต่เป็นบุคคลที่ได้รับอนุญาตจากพนักงานเจ้าหน้าที่ หรือเป็นบุคคลซึ่งได้รับยกเว้น

๓.  ห้ามนำอาวุธออกนอกเคหสถาน

๔.  ห้ามการใช้เส้นทางคมนาคมหรือการใช้ยานพาหนะ
หรือต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขการใช้เส้นทางคมนาคมหรือการใช้ยานพาหนะ  ทั้งนี้ ตามที่ ผอ.รมน.
ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการหรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน.
หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการประกาศกำหนด

๕.  ให้บุคคลปฏิบัติหรืองดเว้นการปฏิบัติอย่างใดอันเกี่ยวกับเครื่องมือหรืออุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
ตามชนิด ประเภท ลักษณะการใช้หรือภายในเขตบริเวณพื้นที่ที่ ผอ.รมน.
ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน.
หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ ประกาศกำหนด เพื่อป้องกันอันตรายที่จะเกิดแก่ชีวิต
ร่างกาย หรือทรัพย์สินของประชาชน

ในการนี้ ผอ.รมน. ผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ
หรือผู้ที่ได้รับมอบหมายจาก ผอ.รมน. หรือผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการ
จะกำหนดเงื่อนเวลาในการปฏิบัติตามข้อกำหนดหรือเงื่อนไขในการปฏิบัติงานของพนักงาน
เจ้าหน้าที่ตามที่เห็นสมควร
เพื่อมิให้มีการปฏิบัติที่ก่อให้เกิดความเดือดร้อนแก่ประชาชนเกินสมควรแก่เหตุได้

ทั้งนี้ ให้มีผลบังคับใช้ระหว่างวันที่ ๒๙
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒ ถึงวันที่ ๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๒

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๕ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
อภิสิทธิ์
 เวชชาชีวะ
นายกรัฐมนตรี
ผู้อำนวยการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักร

สุกัญญา/ผู้จัดทำ
๒๙
มีนาคม ๒๕๕๓
นฤดล/ตรวจ
๒๖
ตุลาคม ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๖/ตอนพิเศษ ๑๒๑ ง/หน้า ๔๕/๒๕ สิงหาคม ๒๕๕๒
พระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2533

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
การรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๓๓

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ กันยายน
พ.ศ. ๒๕๓๓
เป็นปีที่ ๔๕
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑ 
พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๓

มาตรา ๒[๑]  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓ 
ให้ยกเลิกความในวรรคสองของมาตรา ๑๙
แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
การทดลองเลี้ยงดูตามวรรคหนึ่ง มิให้ใช้บังคับแก่กรณีที่ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเป็นพี่ร่วมบิดามารดา
พี่ร่วมบิดาหรือมารดา ทวด ปู่ ย่า ตา ยาย ลุง ป้า น้า อา
หรือผู้ปกครองของผู้ที่จะเป็นบุตรบุญธรรม
หรือเป็นบุคคลอื่นตามหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ชาติชาย  ชุณหะวัณ
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ
เนื่องจากข้อยกเว้นไม่ต้องทดลองเลี้ยงดูเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรมที่กำหนดไว้ตามกฎหมายปัจจุบัน
คือพี่ร่วมบิดามารดา พี่ร่วมบิดาหรือมารดา ทวด ปู่ ย่า ตา ยาย ลุง ป้า น้า อา
หรือผู้ปกครองนั้น ปรากฏว่ายังมีกรณีอื่นซึ่งสมควรได้รับการยกเว้นอีก เช่น
กรณีคู่สมรสฝ่ายหนึ่งจะรับบุตรบุญธรรมหรือบุตรที่ติดมาของคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งเป็นบุตรบุญธรรมของตนด้วย
จึงสมควรแก้ไขกฎหมายโดยเปิดโอกาสให้มีการออกกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขกรณีที่จะได้รับยกเว้นเพิ่มขึ้นได้ตามความเหมาะสม
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

สัญชัย  ศิริเดช/ผู้จัดทำ
๒๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๗/ตอนที่ ๑๘๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๔๐/๒๖ กันยายน ๒๕๓๓
กฎกระทรวงกระบวนการให้คำปรึกษาเยียวยาก่อนเลิกรับบุตรบุญธรรมซึ่งยังเป็นเด็ก พ.ศ. 2554

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
กระบวนการให้คำปรึกษาเยียวยาก่อนเลิกรับบุตรบุญธรรมซึ่งยังเป็นเด็ก
พ.ศ. ๒๕๕๔[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๑/๑ วรรคหนึ่ง
แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.
๒๕๕๓ และมาตรา ๓๙ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ และมาตรา ๔๑
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ออกกฎกระทรวงไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้รับแจ้งจากผู้รับบุตรบุญธรรมว่าประสงค์จะเลิกรับบุตรบุญธรรมซึ่งยังเป็นเด็ก
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่สอบถามผู้รับบุตรบุญธรรมถึงปัญหาการเลิกรับบุตรบุญธรรมและข้อมูลต่าง
ๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อดำเนินการแก้ไขปัญหาและพัฒนาความสัมพันธ์ในเบื้องต้น
หากผู้รับบุตรบุญธรรมยังคงประสงค์จะเลิกรับบุตรบุญธรรมอยู่
ให้มีการเข้าสู่กระบวนการให้คำปรึกษาเยียวยาตามข้อ ๒ และข้อ ๓

ข้อ ๒  ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ดำเนินการสืบเสาะข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสภาพปัญหาการเลิกรับบุตรบุญธรรมดังต่อไปนี้
เพื่อดำเนินการให้คำปรึกษาเยียวยาให้แล้วเสร็จภายในหกสิบวันนับแต่วันได้รับแจ้งจากผู้รับบุตรบุญธรรมว่ายังคงประสงค์จะเลิกรับบุตรบุญธรรมตามข้อ
๑
(๑) สาเหตุของการเลิกรับบุตรบุญธรรม
(๒) สภาพจิตใจและสภาพสังคมของบุตรบุญธรรม
(๓) ประเมินสภาพปัญหาการเลิกรับบุตรบุญธรรม
ในกรณีจำเป็นผู้อำนวยการศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมหรือพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัด
แล้วแต่กรณี อาจขยายระยะเวลาตามวรรคหนึ่งได้ไม่เกินสองครั้งครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๓  ในการดำเนินการตามข้อ ๒
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่หารือร่วมกันในการวางแผนและดำเนินการให้คำปรึกษาเยียวยา
โดยอาจเชิญผู้เกี่ยวข้องดังต่อไปนี้มาร่วมประชุมหารือได้ตามความเหมาะสมและจำเป็น
(๑) บุคคลผู้ได้ให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
(๒) ผู้รับบุตรบุญธรรม
(๓) บุตรบุญธรรม
(๔) ผู้เกี่ยวข้องด้านเด็ก เช่น นักจิตวิทยา นักสังคมสงเคราะห์ แพทย์
หรือจิตแพทย์

ข้อ ๔  เมื่อการดำเนินการตามข้อ
๒ ได้เสร็จสิ้นลงแล้ว หากผู้รับบุตรบุญธรรมยังคงยืนยันที่จะเลิกรับบุตรบุญธรรม
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่สรุปผลการให้คำปรึกษาเยียวยาเสนอต่ออธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัด
แล้วแต่กรณี
เพื่อใช้ในการพิจารณาออกหนังสือรับรองสำหรับประกอบการขอจดทะเบียนเลิกรับบุตรบุญธรรม
หรือสำหรับประกอบการยื่นคำร้องขอต่อศาลตามมาตรา ๑๕๙๘/๓๑
แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์
หนังสือรับรองตามวรรคหนึ่งให้มีอายุหกเดือนนับแต่วันที่ออกหนังสือ

ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
สันติ  พร้อมพัฒน์
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์

หมายเหตุ
:- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๓๑/๑ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม (ฉบับที่
๓) พ.ศ. ๒๕๕๓
บัญญัติให้กระบวนการให้คำปรึกษาเยียวยาก่อนเลิกรับบุตรบุญธรรมซึ่งยังเป็นเด็กเป็นไปตามที่กำหนดในกฎกระทรวง
 จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๐ มกราคม ๒๕๕๕

ณัฐพร/ผู้ตรวจ
๒๐ มกราคม ๒๕๕๕

นนทพล/ปรับปรุง
๑๕ มกราคม ๒๕๕๘

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๘ ก/หน้า ๒๖/๑๙ มกราคม ๒๕๕๕
กฎกระทรวง ฉบับที่ 8 (พ.ศ. 2535) ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๘ (พ.ศ. ๒๕๓๕)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๙ วรรคสอง
แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม(ฉบับที่ ๒) พ.ศ.
๒๕๓๓ และมาตรา ๓๙ แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

การรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมของบุคคลดังต่อไปนี้ไม่ต้องทำการทดลองเลี้ยงดู
(๑) ผู้ซึ่งเป็นญาติสืบสายโลหิตโดยตรงทางฝ่ายบิดาของเด็กที่ผู้นั้นจะรับเป็นบุตรบุญธรรม
เช่น ทวด ปู่ ย่า ลุง ป้า หรือ อา ของเด็ก ในกรณีที่บิดามารดาของเด็กไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน
หรือบิดาของเด็กไม่ได้จดทะเบียนรับรองบุตร
(๒)
ผู้ซึ่งขอรับบุตรหรือบุตรบุญธรรมของคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งเป็นบุตรบุญธรรมและคู่สมรสนี้ได้จดทะเบียนสมรสมาแล้วไม่น้อยกว่าหกเดือน
หรือจดทะเบียนสมรสน้อยกว่าหกเดือน
แต่เด็กเคยอยู่ร่วมกับคู่สมรสดังกล่าวมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี
(๓)
ผู้ซึ่งได้รับอนุญาตจากกรมประชาสงเคราะห์ให้อุปการะเลี้ยงดูเด็กที่ถูกทอดทิ้งแบบครอบครัวอุปถัมภ์
และได้ให้การอุปการะเลี้ยงดูเด็กนั้นมาแล้วไม่น้อยกว่าหนึ่งปี โดยมีผลการเลี้ยงดูเด็กเป็นที่น่าพอใจ

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๓ กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๕
อเนก  สิทธิประศาสน์
รัฐมนตรีช่วยว่าการฯ ปฏิบัติราชการแทน
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมบางประเภทมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเด็กมาก่อนที่จะขอรับเด็กนั้นเป็นบุตรบุญธรรม
เช่น เป็นญาติสืบสายโลหิตโดยตรงทางฝ่ายบิดาของเด็ก
หรือเป็นผู้ซึ่งขอรับบุตรหรือบุตรบุญธรรมของคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่งเป็นบุตรบุญธรรม
หรือเป็นผู้ซึ่งอุปการะเด็กที่ถูกทอดทิ้งแบบครอบครัวอุปถัมภ์ของกรมประชาสงเคราะห์มาแล้ว
ถ้าข้อเท็จจริงปรากฏว่าบุคคลดังกล่าวมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเด็ก
สมควรยกเว้นการทดลองเลี้ยงดูเด็กให้แก่บุคคลเหล่านั้นเพื่อให้เด็กได้มีโอกาสรับสิทธิประโยชน์จากการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมเร็วขึ้น  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

พัชรี/ผู้จัดทำ
๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๓
กวินทราดา/ตรวจ

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๐๙/ตอนที่
๑๐๖/หน้า ๑๕/๙ ตุลาคม ๒๕๓๕
กฎกระทรวง ฉบับที่ 4 (พ.ศ. 2523) ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๒๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๓ และมาตรา ๓๙
แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  การทดลองเลี้ยงดูเด็กเพื่อรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
ให้เริ่มนับระยะเวลาเมื่อผู้ขอได้รับมอบเด็กเข้าอยู่ในความอุปการะเลี้ยงดู

ข้อ ๒ 
ในระหว่างการทดลองเลี้ยงดูเด็ก ให้พนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าหน้าที่ขององค์การสวัสดิภาพเด็กที่ได้รับใบอนุญาต
ไปเยี่ยมเด็กและครอบครัวที่ได้รับอุปการะเลี้ยงดูเด็ก  ทั้งนี้ เพื่อสังเกตสภาพความเป็นอยู่
สุขภาพทางร่างกายและจิตใจของเด็ก ความสัมพันธ์ระหว่างเด็กกับผู้ที่ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
และเรื่องอื่นที่เกี่ยวข้องกับการเลี้ยงดูเด็ก แล้วรายงานต่ออธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัด
แล้วแต่กรณี ทุกระยะเวลาสองเดือน

ข้อ ๓ 
หลังจากการทดลองเลี้ยงดูเด็ก เป็นเวลาหกเดือนแล้ว ถ้าอธิบดี หรือผู้ว่าราชการจังหวัด
แล้วแต่กรณี พอใจในผลของการทดลองเลี้ยงดูเด็ก ให้เสนอต่อคณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
หรือคณะอนุกรรมการตามที่คณะกรรมการมอบหมาย เพื่อพิจารณาอนุมัติให้ผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
ไปดำเนินการจดทะเบียนรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมต่อไป

ข้อ ๔ 
หลังจากการทดลองเลี้ยงดูเด็กเป็นเวลาหกเดือนแล้ว
ถ้าอธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัด แล้วแต่กรณี
เห็นว่าผลของการทดลองเลี้ยงดูเด็กยังไม่เป็นที่พอใจ อาจสั่งให้ขยายระยะเวลาการทดลองเลี้ยงดูเด็กออกไปอีกได้ไม่เกินสองครั้ง
ครั้งละไม่เกินหกเดือน

ข้อ ๕ 
ในระหว่างการทดลองเลี้ยงดูเด็ก ถ้าผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมจะย้ายที่อยู่
ต้องแจ้งเป็นหนังสือให้พนักงานเจ้าหน้าที่หรือเจ้าหน้าที่ขององค์การสวัสดิภาพเด็กที่ได้รับใบอนุญาตทราบล่วงหน้าอย่างน้อยสิบห้าวันก่อนวันย้าย
ในกรณีย้ายที่อยู่โดยฉุกเฉิน ให้แจ้งภายในเจ็ดวันนับแต่วันย้าย

ข้อ ๖ 
ในกรณีที่นำเด็กไปทดลองเลี้ยงดู ณ ต่างประเทศ ให้ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมติดตามผลการทดลองเลี้ยงดูเด็กแต่ละราย
จนกว่าจะครบระยะเวลาตามที่คณะกรรมการการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมกำหนด
และให้นำความในข้อ ๓ และข้อ ๔ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๓
พลเอก เล็ก  แนวมาลี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๒๓ แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่า เมื่ออธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัดมีคำสั่งให้ทดลองเลี้ยงดูเด็กแล้ว
ให้ผู้ขอรับเด็กรับมอบเด็กที่จะรับเป็นบุตรบุญธรรมไปทดลองเลี้ยงดูได้  ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขในการทดลองเลี้ยงดูตามที่กำหนดในกฎกระทรวง  จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

พัชรี/ผู้จัดทำ
๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๓
กวินทราดา/ตรวจ

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๗/ตอน ๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๔/๑๘ มกราคม ๒๕๒๓
กฎกระทรวง ฉบับที่ 3 (พ.ศ. 2523) ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. 2522

กฎกระทรวง

กฎกระทรวง
ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๒๓)
ออกตามความในพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
พ.ศ. ๒๕๒๒[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๒๐ และมาตรา ๓๙
แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ผู้ประสงค์จะขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
ให้ยื่นคำขอพร้อมด้วยหนังสือแสดงความยินยอมของบุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามแบบบธ.
๔ และแบบ บธ. ๕ ท้ายกฎกระทรวงนี้ และให้ส่งเอกสารเกี่ยวกับผู้ขอประกอบการพิจารณาดังต่อไปนี้
(๑) สำเนาทะเบียนบ้าน
(๒) สำเนาทะเบียนสมรส
(๓)
ใบรับรองแพทย์ซึ่งแสดงว่ามีร่างกายและจิตใจสมบูรณ์
(๔) รูปถ่ายของผู้ขอและคู่สมรส ขนาด ๔.๕x๖
เซนติเมตร คนละสองรูป

ข้อ ๒ 
การยื่นคำขอตามข้อ ๑ ให้ผู้มีภูมิลำเนาในกรุงเทพมหานครยื่น ณ ศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
ส่วนผู้มีภูมิลำเนาในจังหวัดอื่นให้ยื่น ณ ที่ว่าการอำเภอ ที่ว่าการกิ่งอำเภอหรือที่ทำการประชาสงเคราะห์จังหวัด

ข้อ ๓ 
ผู้ขอจะยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมได้ครั้งละหนึ่งคน เว้นแต่เป็นญาติกับเด็กนั้น
เด็กนั้นเป็นฝาแฝด หรือเด็กนั้นเป็นบุตรของคู่สมรสอีกฝ่ายหนึ่ง

ข้อ ๔  เมื่อได้รับคำขอตามข้อ
๒ แล้ว ให้พนักงานเจ้าหน้าที่สอบคุณสมบัติ และข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่และความเหมาะสมของผู้ขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
บุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม และเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรมแล้วเสนอต่ออธิบดีหรือผู้ว่าราชการจังหวัด
แล้วแต่กรณี เพื่อมีคำสั่งว่าจะให้ผู้ขอนำเด็กไปทดลองเลี้ยงดูหรือไม่

ข้อ ๕ 
ในกรณีเด็กที่จะเป็นบุตรบุญธรรมเป็นเด็กกำพร้า ไร้ที่พึ่ง ถูกทอดทิ้ง และอยู่ในความอุปการะเลี้ยงดูของบุคคลหรือของทางราชการ
สถานพยาบาล หรือสถาบันซึ่งได้รับอนุญาตให้จัดตั้งขึ้นเพื่อรับเลี้ยงดูเด็ก
หรือบิดามารดาได้ทำหนังสือมอบให้บุคคล สถานพยาบาล หรือสถาบันดังกล่าว
ให้พนักงานเจ้าหน้าที่เสนอต่ออธิบดี เพื่อมีคำสั่งตามข้อ ๔ ไม่ว่าจะยื่นคำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม
ณ ท้องที่ใด

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๓
พลเอก เล็ก  แนวมาลี
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย

[เอกสารแนบท้าย]

๑. คำขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม (บธ. ๔)
๒.
หนังสือแสดงความยินยอมของผู้มีอำนาจให้ความยินยอม (บธ. ๕)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๒๐
แห่งพระราชบัญญัติการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม พ.ศ. ๒๕๒๒ บัญญัติว่า
ผู้ใดประสงค์จะขอรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม ให้ยื่นคำขอพร้อมทั้งหนังสือแสดงความยินยอมของบุคคลผู้มีอำนาจให้ความยินยอมในการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรมตามกฎหมาย  ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดในกฎกระทรวง 
จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้

พัชรี/ผู้จัดทำ
๒๒ ตุลาคม ๒๕๕๓
กวินทราดา/ตรวจ

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๗/ ตอนที่ ๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๑/๑๘ มกราคม ๒๕๒๓