พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช 2485 พุทธศักราช 2486

พระราชกำหนด
แก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติ
ควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธสักราช ๒๔๘๕
พุทธสักราช
๒๔๘๖

ไนพระปรมาภิไธยสมเด็ดพระเจ้าหยู่หัวอานันทมหิดล
คนะผู้สำเหร็ดราชการแทนพระองค์
(ตามประกาสประธานสภาผู้แทนราสฎร
ลงวันที่ ๔
สิงหาคม พุทธสักราช ๒๔๘๐
และวันที่
๑๖ ธันวาคม พุทธสักราช ๒๔๘๔)
อาทิตย์ทิพอาภา
ปรีดี
พนมยงค์
ตราไว้ นะ
วันที่ ๑๑ พรึสภาคม พุทธสักราช ๒๔๘๖
เป็นปีที่
๑๐ ในรัชกาลปัจจุบัน

โดยที่เห็นสมควรแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน
พุทธศักราช ๒๔๘๕

และโดยที่มีเหตุฉุกเฉินซึ่งจะเรียกประชุมสภาผู้แทนราษฎรให้ทันท่วงทีมิได้

จึงมีพระบรมราชโองการให้ตราพระราชกำหนดขึ้นไว้
โดยอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕๒ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชกำหนดนี้ให้เรียกว่า
พระราชกำหนดแก้ไขเพิ่มเติมพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธสักราช ๒๔๘๕
พุทธสักราช ๒๔๘๖

มาตรา ๒[๑] 
ให้ใช้พระราชกำหนดนี้ตั้งแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๓
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๓ 
ในพระราชบัญญัตินี้
เงินตรา หมายความว่า เงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายในประเทศไทย
เงินตราต่างประเทศ หมายความว่า
เงินที่ชำระหนี้ได้ตามกฎหมายในประเทศอื่นใดนอกจากประเทศไทย
และหมายความรวมตลอดถึงค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ
ค่าแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ หมายความว่า
เงินฝากคงเหลือในธนาคาร ตั๋วแลกเงิน เช็ค ตั๋วสัญญาใช้เงิน โทรเลขสั่งโอนเงิน
หนังสือสั่งโอนเงิน หรือธนาณัติ บรรดาที่จะพึงจ่ายเป็นเงินตราต่างประเทศ
ทองคำ หมายความว่า เหรียญกษาปณ์ทองคำ ทองคำแท่งหรือก้อน
หลักทรัพย์ หมายความว่า หุ้น พันธบัตร หุ้นกู้
และใบรับเงินฝาก
เจ้าพนักงาน หมายความว่า บุคคลซึ่งได้รับแต่งตั้งเพื่อปฏิบัติการตามพระราชบัญญัตินี้
รัฐมนตรี หมายความว่า
รัฐมนตรีผู้รักษาการตามพระราชบัญญัตินี้

มาตรา ๔  ให้ยกเลิกความในมาตรา ๔
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
มาตรา ๔  ให้รัฐมนตรีมีอำนาจออกกฎกระทรวงควบคุมกำกัดหรือห้ามการปฏิบัติกิจการทั้งปวงเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนเงินหรือการอื่นซึ่งมีเงินตราต่างประเทศเข้ามาเกี่ยวข้องไม่ว่าในรูปใด
และให้มีอำนาจออกกฎกระทรวงในข้อต่อไปนี้ด้วย
(๑) การซื้อ การขาย การให้กู้ยืมเงินตราต่างประเทศหรือทองคำ
(๒) การส่งเงินตรา ธนาคารบัตร ธนาณัติ หลักทรัพย์
เงินตราต่างประเทศ หรือทองคำออกไปนอกประเทศ
(๓) การโอนหลักทรัพย์จากประเทศไทยไปที่อื่น
(๔) การออกตั๋วแลกเงินหรือตั๋วสัญญาใช้เงิน
การทำให้ตั๋วแลกเงิน หรือตั๋วสัญญาใช้เงินเปลี่ยนมือ การโอนหลักทรัพย์ หรือการรับสภาพหนี้
อันเป็นการก่อให้เกิดหรือโอนไปซึ่งสิทธิที่จะได้รับชำระเงินในประเทศไทยเป็นการตอบแทน
(ก)
การรับชำระเงินหรือการได้มาซึ่งทรัพย์สินที่อยู่นอกประเทศไทย
(ข) การได้สิทธิที่จะได้รับชำระเงิน
หรือการได้สิทธิที่จะได้รับมาซึ่งทรัพย์สินที่อยู่นอกประเทศไทย
รวมตลอดถึงการชำระเงินเป็นการตอบแทนการดังกล่าวนี้ด้วย
(๕) การกำหนดอัตราแลกเปลี่ยนเงิน
โดยเฉพาะการนี้ถ้ารัฐมนตรีเห็นสมควรก็ให้กระทำโดยประกาศได้
(๖) การอนุญาตให้ธนาคารหรือบุคคลอื่นใดทำการแลกเปลี่ยนเงิน
(๗) สั่งให้ขายของขาออกเป็นเงินตราต่างประเทศ
หรือชำระเงินค่าของขาเข้าเป็นเงินตราต่างประเทศ  ทั้งนี้ จะระบุชื่อเงินตราต่างประเทศนั้นด้วยก็ได้
(๘)
สั่งให้ขายเงินตราต่างประเทศที่ได้มาจากของขาออกหรือซื้อเงินตราต่างประเทศเพื่อชำระค่าของขาเข้า
ให้แก่หรือจากบุคคลที่รัฐมนตรีกำหนดและกำหนดระยะเวลา วิธีการ และเงื่อนไขแห่งการขายและซื้อดังกล่าวนั้น
(๙) กัก กำกัดหรือห้ามการส่งออกซึ่งของ
เมื่อมิได้ขายเงินตราต่างประเทศที่ได้มาจากของนั้น หรือการนำเข้าซึ่งของ
เมื่อมิได้ซื้อเงินตราต่างประเทศ เพื่อชำระค่าของนั้นตามระยะเวลา วิธีการ
หรือเงื่อนไขที่ได้กำหนดไว้
(๑๐) กำหนดวิธีการและเงื่อนไขในการรับหรือการใช้จ่ายเงินที่ส่งมาจากเมืองต่างประเทศ
(๑๑)
กำหนดให้ผู้ส่งของออกหรือผู้นำของเข้าแจ้งรายการเกี่ยวกับเงินที่ได้รับหรือได้ชำระเป็นค่าของที่ส่งออกหรือที่นำเข้า
พร้อมทั้งแจ้งรายการแห่งของนั้น

มาตรา ๕  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๔ ทวิ
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
มาตรา ๔ ทวิ 
ในการซื้อหรือขายเงินตราต่างประเทศหรือเล็ตเตอร์ออฟเครดิต
และการโอนเงินระหว่างประเทศธนาคารหรือบุคคลอื่นใดที่ได้รับอนุญาตให้ทำการแลกเปลี่ยนเงิน
ต้องทำการนั้นให้ถูกต้องตามประกาศหรือคำสั่งของรัฐมนตรี

มาตรา ๖  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๗ ทวิ
แห่งพระราชบัญญัติควบคุมการแลกเปลี่ยนเงิน พุทธศักราช ๒๔๘๕
มาตรา ๗ ทวิ 
เมื่อรัฐมนตรีได้มอบหมายให้ธนาคารแห่งประเทศไทยเป็นผู้ดำเนินการตามพระราชบัญญัตินี้แทนแล้ว
ให้ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทยแต่งตั้งพนักงานของธนาคารเป็นเจ้าพนักงานตามความในพระราชบัญญัตินี้ได้

มาตรา ๗ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังรักษาการตามพระราชกำหนดนี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
จอมพล ป.  พิบูลสงคราม
นายกรัฐมนตรี

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๓ เมษายน ๒๕๖๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๖๐/ตอนที่ ๒๗/หน้า ๘๒๐/๑๘ พฤษภาคม ๒๔๘๖