atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
กฎ ก.ร. ฉบับที่ 18 (พ.ศ. 2539) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.2518 ว่าด้วยกรณีหย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ บกพร่องในหน้าที่ราชการ หรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ราชการ ที่ปรากฎชัดแจ้ง

กฎ ก

กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๑๘ (พ.ศ. ๒๕๓๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยกรณีหย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ
บกพร่องในหน้าที่ราชการ
หรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ราชการ ที่ปรากฏชัดแจ้ง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๖ ทวิ
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา(ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๓๕ ก.ร. ออกกฎ ก.ร.ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑]  กฎ
ก.ร.นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษา เป็นต้นไป

ข้อ ๒ 
ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดมีกรณีถูกกล่าวหาหรือมีเหตุอันควรสงสัยว่า
หย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ
บกพร่องในหน้าที่ราชการหรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ราชการ
และได้รับสารภาพเป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชา หรือให้ถ้อยคำรับสารภาพต่อผู้มีหน้าที่สืบสวนหรือต่อคณะกรรมการสอบสวนตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
และได้มีการบันทึกถ้อยคำรับสารภาพเป็นหนังสือ ให้ถือเป็นกรณีที่ปรากฏชัดแจ้ง
ถ้าผู้บังคับบัญชาตามมาตรา ๒๘
เห็นว่า หากให้ผู้นั้นรับราชการต่อไป จะเป็นการเสียหายแก่ราชการ
ผู้บังคับบัญชาดังกล่าวจะสั่งให้ผู้นั้นออกจากราชการตามนัย มาตรา ๔๖ ทวิ โดยไม่สอบสวนก็ได้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๓๙
บุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ
ประธานรัฐสภา
ประธาน ก.ร.

หมายเหตุ:- 
เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.ร. ฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๔๖ ทวิ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา (ฉบับที่
๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ บัญญัติว่า กรณีหย่อนความสามารถในอันที่จะปฏิบัติหน้าที่ราชการ
บกพร่องในหน้าที่ราชการ หรือประพฤติตนไม่เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ราชการ
ที่ปรากฏชัดแจ้ง ตามที่กำหนดในกฎ ก.ร. ผู้บังคับบัญชาจะดำเนินการสั่งให้ออกจากราชการโดยไม่สอบสวนก็ได้  จึงจำเป็นต้องออกกฎ ก.ร.นี้

ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๓/ตอนที่ ๓๖ ก/หน้า ๑๔/๙ กันยายน ๒๕๓๙
กฎ ก.ร. ฉบับที่ 21 (พ.ศ. 2541) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. 2518 ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการอุทธรณ์การถูกลงโทษ

กฎ ก

กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๒๑ (พ.ศ. ๒๕๔๑)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการอุทธรณ์การถูกลงโทษ

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๖๐ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎ
ก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑]  กฎ
ก.ร.นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นข้อ ๑๒ ทวิ
แห่งกฎ ก.ร. ฉบับที่ ๑๕ (พ.ศ. ๒๕๓๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการอุทธรณ์การถูกลงโทษ
ข้อ ๑๒ ทวิ  ในกรณีที่การพิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์
ก.ร. มีมติเป็นคุณแก่ผู้อุทธรณ์และมีผู้ถูกลงโทษคนอื่นถูกลงโทษทางวินัยในความผิดที่ได้กระทำร่วมกันกับผู้อุทธรณ์อันเป็นความผิดในเรื่องเดียวกัน
โดยมีพฤติการณ์แห่งการกระทำอย่างเดียวกัน แต่ไม่ได้ใช้สิทธิอุทธรณ์ หากพฤติการณ์ของผู้ไม่ได้ใช้สิทธิอุทธรณ์เป็นเหตุในลักษณะคดีอันเป็นเหตุเดียวกับกรณีของผู้อุทธรณ์แล้ว
ให้ ก.ร. มีมติให้ผู้ที่ไม่ได้ใช้สิทธิอุทธรณ์
ได้รับการพิจารณาการลงโทษให้มีผลในทางที่เป็นคุณเช่นเดียวกับผู้อุทธรณ์ด้วย

ข้อ ๓  ให้ยกเลิกความในข้อ ๑๓ แห่งกฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๑๕ (พ.ศ. ๒๕๓๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.
๒๕๑๘ ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการอุทธรณ์การถูกลงโทษ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ข้อ ๑๓  เมื่อ
ก.ร.ได้พิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์และมีมติตามข้อ ๑๒ และข้อ ๑๒ ทวิ เป็นประการใดแล้ว
ให้เลขานุการ ก.ร.แจ้งให้ประธานวุฒิสภา ประธานสภาผู้แทนราษฎรเลขาธิการวุฒิสภา
เลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร หรือหัวหน้าส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นตามมาตรา ๖
(๓) แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ แล้วแต่กรณี ทราบหรือดำเนินการให้เป็นไปตามมติ ก.ร.
โดยเร็วพร้อมทั้งแจ้งให้ผู้อุทธรณ์ทราบเป็นหนังสือโดยเร็วด้วย
มติของ ก.ร.ให้เป็นที่สุด
ในกรณีที่สั่งให้ผู้อุทธรณ์กลับเข้ารับราชการให้นำมาตรา
๕๗ มาใช้บังคับโดยอนุโลม

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๗ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๑
วันมูหะมัดนอร์ มะทา
ประธานรัฐสภา
ประธาน ก.ร.

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.ร. ฉบับนี้ คือ
เพื่อปรับปรุง กฎ ก.ร. ฉบับที่ ๑๕ (พ.ศ. ๒๕๓๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการอุทธรณ์การถูกลงโทษ
โดยเพิ่มกรณีผู้ที่ถูกลงโทษทางวินัยในความผิดที่ได้กระทำร่วมกันกับผู้อุทธรณ์แต่ไม่ได้ใช้สิทธิอุทธรณ์
และผลการพิจารณาวินิจฉัยอุทธรณ์เป็นคุณแก่ผู้อุทธรณ์
ให้ผู้ที่ไม่ได้ใช้สิทธิอุทธรณ์ได้รับการพิจารณาการลงโทษ ให้มีผลในทางที่เป็นคุณเช่นเดียวกับผู้อุทธรณ์

ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๓
พฤศจิกายน ๒๕๕๑

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๑๑๕/ตอนที่ ๑๕ ก/หน้า ๙๐/๒๔ มีนาคม ๒๕๔๑
กฎ ก.ร. ฉบับที่ 9 (พ.ศ.2520) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. 2518 ว่าด้วยกรณีกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง

กฎ ก

กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๙ (พ.ศ. ๒๕๒๐)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการ
ฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยกรณีกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๕๓ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘
ออกกฎ ก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  กฎ ก.ร.
นี้ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา และส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสังกัดรัฐสภา

ข้อ ๒  ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดกระทำผิดวินัยในกรณีดังต่อไปนี้เป็นกรณีกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง
คือ
(๑) ปฏิบัติหรือละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ราชการโดยมิชอบเพื่อให้ตนเองหรือผู้อื่นได้ประโยชน์ที่มิควรได้อันเป็นการทุจริตต่อหน้าที่ราชการ
(๒) ประมาทเลินเล่อในหน้าที่ราชการ
หรือปฏิบัติหน้าที่ราชโองการโดยจงใจไม่ปฏิบัติตามกฎหมาย และระเบียบของทางราชการ
อันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
(๓) เปิดเผยความรับของทางราชการ
อันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
(๔) ขัดคำสั่งหรือหลีกเลี่ยงไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของผู้บังคับบัญชาซึ่งสั่งในหน้าที่ราชการโดยชอบด้วยกฎหมายและระเบียบของทางราชการ
อันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
(๕) รายงานเท็จต่อผู้บังคับบัญชา
อันเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
(๖) ละทิ้งหน้าที่ราชการโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร
เป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
หรือละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่าสิบห้าวัน
โดยไม่มีเหตุผลอันสมควร หรือโดยมีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ
(๗) ดูหมิ่น เหยียดหยาม
สมาชิกรัฐสภาหรือราษฎร
(๘) กระทำผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุก
หรือโทษที่หนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก
หรือได้รับโทษที่หนักกว่าจำคุก เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท หรือความผิดลหุโทษ
หรือกระทำหรือยอมให้ผู้อื่นกระทำการอื่นใด อันได้ชื่อว่าเป็นผู้ประพฤติชั่วอย่างร้ายแรง

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๘ มกราคม พ.ศ. ๒๕๒๐
พลอากาศเอก หะริน หงสกุล
ประธานสภาปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน
ประธาน ก.ร.

ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๓
พฤศจิกายน ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๔/ตอนที่ ๑๑/หน้า ๓๙/๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๒๐
กฎ ก.ร. ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2537) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.  2518 ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฎ ชัดแจ้ง

กฎ ก

กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๑๓ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๕๔ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎ
ก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑]  กฎ ก.ร.
นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒  ให้ยกเลิกกฎ
ก.ร. ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๙) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘

ข้อ ๓ 
ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงในกรณีดังต่อไปนี้ เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง
ซึ่งผู้บังคับบัญชาจะสั่งลงโทษโดยไม่สอบสวนก็ได้ คือ
(๑)
กระทำความผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุก หรือโทษที่หนักกว่าจำคุก โดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือให้รับโทษที่หนักว่าจำคุก
เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๒) ละทิ้งหน้าที่ราชการ
และผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนแล้วเห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควร
และการละทิ้งหน้าที่ราชการนั้นเป็นเหตุให้เสียหายแก่ราชการอย่างร้ายแรง
(๓)
ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่าสิบห้าวัน และผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนแล้วเห็นว่าไม่มีเหตุผลอันสมควร
หรือเห็นว่ามีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ
(๔) มีกรณีที่คณะกรรมการ ป.ป.ป.
ได้พิจารณาสอบสวนและมีมติว่า กรณีมีมูลว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงตามที่กำหนดในกฎ
ก.ร. และผู้บังคับบัญชาเห็นว่าข้อเท็จจริงและพยานหลักฐานที่ประธานกรรมการ ป.ป.ป.
ส่งเรื่องให้ดำเนินการทางวินัยอย่างร้ายแรงได้ความประจักษ์ชัดอยู่แล้ว
และผู้นั้นไม่ติดใจที่จะนำสืบหักล้างข้อเท็จจริงตามที่คณะกรรมการ ป.ป.ป. มีมติ

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๐ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๗
มารุต  บุนนาค
ประธานรัฐสภา
ประธาน ก.ร.

ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๓ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๒๑ ก/หน้า ๔๘/๓ มิถุนายน ๒๕๓๗
กฎ ก.ร. ฉบับที่ 12 (พ.ศ.2537) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. 2518 ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือนหรือลดขั้นเงินเดือน

กฎกระทรวง

กฎ ก.ร. 
ฉบับที่ ๑๒ (พ.ศ. ๒๕๓๗)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือน หรือลดขั้นเงินเดือน

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๕๒ แห่งพระราชบัญญัติข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎ
ก.ร.ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑]  กฎ
ก.ร.นี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒  ให้ยกเลิกกฎ
ก.ร. ฉบับที่ ๕ (พ.. ๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘

ข้อ ๓  ในกฎ ก.ร.นี้
หัวหน้าฝ่ายหรือหัวหน้างาน
หมายความรวมถึง ผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๒๐
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ ประกอบกับมาตรา ๔๓
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕ ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะหัวหน้าฝ่ายหรือหัวหน้างานด้วย
ผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้ากอง
หมายความรวมถึง หัวหน้าส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นซึ่งมีฐานะเทียบกอง
หรือผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๒๐ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา (ฉบับที่
๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ ประกอบกับมาตรา ๔๓ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.
๒๕๓๕ ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้ากองด้วย
หัวหน้าส่วนราชการที่สูงกว่ากอง
หมายความว่า ข้าราชการฝ่ายรัฐสภาที่ได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าส่วนราชการและดำรงตำแหน่งระดับ
๙ และหมายความรวมถึงผู้ซึ่งได้รับมอบหมายตามมาตรา ๒๐
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๓๕ ประกอบกับมาตรา ๔๓
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕ ให้บังคับบัญชาส่วนราชการหรือหน่วยงานในฐานะหัวหน้าส่วนราชการที่สูงกว่ากองด้วย

ข้อ ๔ 
หัวหน้าฝ่ายหรือหัวหน้างาน ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์

ข้อ ๕ 
ผู้อำนวยการกองหรือหัวหน้ากอง ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์หรือตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕% และเป็นเวลาไม่เกินหนึ่งเดือน

ข้อ ๖ 
หัวหน้าส่วนราชการที่สูงกว่ากอง ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์หรือตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕%
และเป็นเวลาไม่เกินสองเดือน

ข้อ ๗  ประธานรัฐสภา
ประธานวุฒิสภา ประธานสภาผู้แทนราษฎร เลขาธิการวุฒิสภา เลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร
หรือหัวหน้าส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นตามมาตรา ๖ (๓)
แห่งพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติจัดระเบียบปฏิบัติราชการฝ่ายรัฐสภา
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕ ซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๕%
และเป็นเวลาไม่เกินสามเดือน หรือลดขั้นเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกินหนึ่งขั้น

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๓๗
มารุต บุนนาค
ประธานรัฐสภา
ประธาน ก.ร.

ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๓
พฤศจิกายน ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๑๔ ก/หน้า ๑๐/๒๗ เมษายน ๒๕๓๗
กฎ ก.ร. ฉบับที่ 6 (พ.ศ.2519) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.2518 ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฎชัดแจ้ง

กฎ ก

กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๑๙)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๕๔ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎ
ก.ร.ไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  กฎ ก.ร. นี้ ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา
และส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสังกัดรัฐสภา

ข้อ ๒  ข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงในกรณีดังต่อไปนี้
เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง คือ
(๑) กระทำความผิดอาญาจนได้รับโทษจำคุก
หรือโทษที่หนักกว่าจำคุกโดยคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกหรือให้รับโทษที่หนักกว่าจำคุก
เว้นแต่เป็นโทษสำหรับความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ
(๒) ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินสิบห้าวัน
และผู้บังคับบัญชาได้ดำเนินการสืบสวนแล้วเห็นว่าไม่มีเหตุอันสมควร
หรือเห็นว่ามีพฤติการณ์อันแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติตามระเบียบของทางราชการ

ข้อ ๓  กรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งตามข้อ ๒
ผู้มีอำนาจตามมาตรา ๒๘ มาตรา ๔๓ หรือมาตรา ๕๘ แล้วแต่กรณี จะสั่งลงโทษให้ออก
ปลดออก หรือไล่ออก โดยไม่สอบสวนก็ได้

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๙ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๙
ป.ส. กาญจนวัฒน์
ประธานรัฐสภา ประธาน ก.ร.

ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๒๙
ตุลาคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๓/ตอนที่ ๒๒/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๕/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๙
กฎ ก.ร. ฉบับที่ 4 (พ.ศ.2518) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.2518 ว่าด้วยโรค

กฎ ก

กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๔ (พ.ศ.๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการ
ฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.๒๕๑๘ ว่าด้วยโรค[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๒๔ (๕) แห่งพระราชบัญญัติข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.๒๕๑๘ ก.ร.ออกกฎ
ก.ร.ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  กฎ
ก.ร.นี้ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภาและส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสังกัดรัฐสภา

ข้อ ๒  โรคตามมาตรา ๒๔
(๕) คือ
(๑) โรคเรื้อน
(๒) วัณโรคในระยะอันตราย
(๓) โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
(๔) โรคยาเสพติดให้โทษอย่างร้ายแรง
(๕) โรคพิษสุราเรื้อรัง

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๑๘
ป.ส. กาญจนวัฒน์
ประธานรัฐสภา ประธาน ก.ร.

ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๒๙ ตุลาคม
๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๙๒/ตอนที่ ๒๓๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๓๑/๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๑๘
กฎ ก.ร. ฉบับที่ 3 (พ.ศ.2518) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.2518 ว่าด้วยการให้ผู้มีความรู้ความชำนาญจากการศึกษาการฝึกอบรมหรือการทำงานสูงกว่าที่ ก.ร. กำหนดไว้เป็นคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่ง ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง

กฎ ก

กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๓ (พ.ศ. ๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยการให้ผู้มีความรู้ความชำนาญจากการศึกษา
การฝึกอบรมหรือการทำงานสูงกว่าที่ ก.ร. กำหนดไว้เป็น
คุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่ง ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำ
ของเงินเดือนสำหรับตำแหน่ง[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๒๑ (๔) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร.
ออกกฎ ก.ร.ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  กฎ
ก.ร.นี้ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา และส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสังกัดรัฐสภา

ข้อ ๒  ผู้มีความรู้ความชำนาญจากการศึกษาในประเทศสูงกว่าที่
ก.ร. กำหนดไว้เป็นคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่งให้ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่งดังนี้
(๑)
ผู้ได้รับบรรจุและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับ ๑ ซึ่งได้รับประกาศนียบัตรประโยคมัธยมศึกษาตอนปลายสายอาชีพ
สาขาใด สาขาหนึ่ง ที่มีหลักสูตรกำหนดเวลาศึกษาต่อจากประโยคมัธยมศึกษาตอนต้นสายสามัญไม่น้อยกว่า
๓ ปี ให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าระดับ ๑ ขั้น ๑,๒๒๐ บาท
(๒)
ผู้ได้รับบรรจุและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับ ๒ ซึ่งได้รับอนุปริญญา
หรือประกาศนียบัตรวิชาชีพเทียบได้ไม่ต่ำกว่าอนุปริญญาที่มีหลักสูตรกำหนดเวลาศึกษาไม่น้อยกว่า
๓ ปี ต่อจากประโยคมัธยมศึกษาตอนปลายสายสามัญหรือ ไม่น้อยกว่า ๕ ปี
ต่อจากประโยคมัธยมศึกษาตอนต้นสายสามัญให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าระดับ ๒ ขั้น ๑,๕๕๐ บาท
(๓) ผู้ได้รับบรรจุและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับ
๓ ซึ่งได้รับปริญญาโทที่มีหลักสูตรกำหนดเวลาศึกษาต่อจากปริญญาตรีไม่น้อยกว่า ๒ ปี
และรวมทั้งปริญญาตรีไม่น้อยกว่า ๖ ปี ให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าระดับ ๓ ขั้น ๒,๒๓๐ บาท
(๔)
ผู้ได้รับบรรจุและแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งระดับ ๔ ซึ่งได้รับปริญญาเอกให้ได้รับเงินเดือนไม่สูงกว่าระดับ
๔ ขั้น ๓,๐๓๐ บาท

ข้อ ๓  ผู้มีความรู้ความชำนาญจากการศึกษา
การฝึกอบรมหรือการทำงานสูงกว่าที่กำหนดไว้เป็นคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่ง
นอกจากที่กล่าวไว้ในข้อ ๒ จะให้ได้รับเงินเดือนสูงกว่าขั้นต่ำของเงินเดือนสำหรับตำแหน่งในระดับใด
ขั้นใด ให้เสนอ ก.ร.พิจารณาอนุมัติเป็น
ราย ๆ ไป

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๐ พฤศจิกายน พ.ศ.๒๕๑๘
ป.ส. กาญจนวัฒน์
ประธานรัฐสภา ประธาน ก.ร.

ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๒๙
ตุลาคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๒/ตอนที่ ๒๓๘/ฉบับพิเศษ หน้า ๒๘/๒๐ พฤศจิกายน ๒๕๑๘
กฎ ก.ร. ฉบับที่ 11 (พ.ศ.2526) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. 2518 ว่าด้วยโรค

กฎ ก

กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๑๑ (พ.ศ. ๒๕๒๖)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการ
ฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ว่าด้วยโรค[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓ (๓)
และมาตรา ๒๔ (๕) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๑๘ ก.ร.
ออกกฎ ก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  กฎ ก.ร.
นี้ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภาและส่วนราชการที่เรียกชื่ออย่างอื่นในสังกัดรัฐสภา

ข้อ ๒  ให้ยกเลิกกฎ
ก.ร. ฉบับที่ ๔ (พ.ศ. ๒๕๑๘) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘

ข้อ ๓  โรคตามมาตรา
๒๔ (๕) คือ
๑. โรคเรื้อนในระยะติดต่อหรือในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
๒. วัณโรคในระยะอันตราย
๓.
โรคเท้าช้างในระยะที่ปรากฏอาการเป็นที่รังเกียจแก่สังคม
๔. โรคติดยาเสพติดให้โทษ
๕. โรคพิษสุราเรื้อรัง

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๒๖
พลอากาศเอก หะริน หงสกุล
ประธานรัฐสภา
ประธาน ก.ร.

หมายเหตุ :- (๑)
ต้องเป็นแพทย์ซึ่งได้ขึ้นทะเบียนรับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพเวชกรรม (๒)
ให้แสดงว่าเป็นผู้มีร่างกายสมบูรณ์เพียงใด หรือหายจากโรคที่เป็นเหตุต้องให้ออกจากราชการ
ใบรับรองแพทย์ฉบับนี้ให้ใช้ได้ ๑ เดือนนับแต่วันที่ตรวจร่างกาย

ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๓
พฤศจิกายน ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๐๐/ตอนที่ ๕๓/ฉบับพิเศษ หน้า ๑๕/๕ เมษายน ๒๕๒๖
ประกาศคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภา เรื่อง ค่าตอบแทนและสิทธิประโยชน์ของพนักงานราชการ (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2556

ประกาศคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภา

ประกาศคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภา
เรื่อง
ค่าตอบแทนและสิทธิประโยชน์ของพนักงานราชการ (ฉบับที่ ๘)
พ.ศ. ๒๕๕๖[๑]

โดยที่คณะรัฐมนตรีมีมติปรับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุพนักงานราชการตามคุณวุฒิการศึกษาของพนักงานราชการ
จึงเห็นสมควรปรับปรุงอัตราค่าตอบแทนของพนักงานราชการส่วนราชการสังกัดรัฐสภาให้สอดคล้องกัน

อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๑๔ และข้อ ๑๖
ของระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายรัฐสภา ว่าด้วยพนักงานราชการ พ.ศ. ๒๕๔๘
ประกอบกับมาตรา ๑๕ (๕) และมาตรา ๒๑
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ. ๒๕๕๔ คณะกรรมการข้าราชการรัฐสภาจึงออกประกาศคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภาไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภา เรื่อง
ค่าตอบแทนและสิทธิประโยชน์ของพนักงานราชการ (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๕๖

ข้อ ๒  ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑ มกราคม ๒๕๕๗ เป็นต้นไป

ข้อ ๓  ให้ยกเลิกความใน
(๓) และ (๔) ของข้อ ๕ แห่งประกาศคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายรัฐสภา เรื่อง
ค่าตอบแทนและสิทธิประโยชน์ของพนักงานราชการ ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม ๒๕๔๘ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมครั้งสุดท้ายโดยประกาศคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภา
เรื่อง ค่าตอบแทนและสิทธิประโยชน์ของพนักงานราชการ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๕๖
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
(๓) กลุ่มงานบริหารทั่วไป
ให้ใช้บัญชีอัตราค่าตอบแทนเป็นแบบช่วง
(ก)
ผู้ได้รับวุฒิปริญญาตรีที่มีหลักสูตรกำหนดระยะเวลาการศึกษาไม่น้อยกว่า ๔
ปีต่อจากวุฒิประกาศนียบัตรมัธยมศึกษาตอนปลายหรือเทียบเท่า ให้ได้รับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุ
๑๘,๐๐๐ บาท
(ข) ผู้ได้รับวุฒิปริญญาโททั่วไปหรือเทียบเท่า
ให้ได้รับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุ ๒๑,๐๐๐ บาท
(ค) ผู้ได้รับวุฒิปริญญาเอกหรือเทียบเท่า
ให้ได้รับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุ ๒๕,๒๐๐ บาท
(๔) กลุ่มงานวิชาชีพเฉพาะ ให้ใช้บัญชีอัตราค่าตอบแทนเป็นแบบช่วง
(ก)
ผู้ได้รับวุฒิปริญญาตรีที่มีหลักสูตรกำหนดระยะเวลาการศึกษาไม่น้อยกว่า ๔
ปีต่อจากวุฒิประกาศนียบัตรมัธยมศึกษาตอนปลายหรือเทียบเท่า
ให้ได้รับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุ ๑๙,๕๐๐ บาท
(ข) ผู้ได้รับวุฒิปริญญาตรีที่มีหลักสูตรกำหนดระยะเวลาการศึกษาไม่น้อยกว่า
๕ ปีต่อจากวุฒิประกาศนียบัตรมัธยมศึกษาตอนปลายเฉพาะปริญญาที่ ก.ร.
กำหนดให้ได้รับเงินเดือนตามหลักสูตร ๕ ปี ให้ได้รับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุ ๒๐,๕๔๐ บาท
(ค) ผู้ได้รับวุฒิปริญญาโททั่วไปหรือเทียบเท่า
ให้ได้รับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุ ๒๒,๗๕๐ บาท
(ง) ผู้ได้รับวุฒิปริญญาเอกหรือเทียบเท่า
ให้ได้รับอัตราค่าตอบแทนแรกบรรจุ ๒๗,๓๐๐ บาท

ข้อ ๔  ให้ยกเลิกบัญชีอัตราค่าตอบแทนพนักงานราชการ
กลุ่มงานบริการ และบัญชีอัตราค่าตอบแทนพนักงานราชการ กลุ่มงานเทคนิค
ท้ายประกาศคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายรัฐสภา เรื่อง ค่าตอบแทนและสิทธิประโยชน์ของพนักงานราชการ
ลงวันที่ ๑๖ มีนาคม ๒๕๔๘
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมครั้งสุดท้ายโดยประกาศคณะกรรมการข้าราชการรัฐสภา เรื่อง
ค่าตอบแทนและสิทธิประโยชน์ของพนักงานราชการ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๕๖
และให้ใช้บัญชีอัตราค่าตอบแทนพนักงานราชการ กลุ่มงานบริการ และบัญชีอัตราค่าตอบแทนพนักงานราชการ
กลุ่มงานเทคนิค ท้ายประกาศนี้แทน

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๘ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๖
สมศักดิ์
 เกียรติสุรนนท์
ประธานรัฐสภา
ประธาน
ก.ร.

[เอกสารแนบท้าย]

๑. บัญชีอัตราค่าตอบแทนพนักงานราชการ กลุ่มงานบริการ
๒. บัญชีอัตราค่าตอบแทนพนักงานราชการ กลุ่มงานเทคนิค

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๕ มิถุนายน
๒๕๕๖

อุษมล/ผู้ตรวจ
๒ กรกฎาคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๐/ตอนพิเศษ ๗๔ ง/หน้า ๓๒/๒๑ มิถุนายน ๒๕๕๖
กฎ ก.ร. ฉบับที่ 5 (พ.ศ.2518) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.2518 ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือนหรือลดขั้นเงินเดือน

กฎ ก

กฎ ก.ร.
ฉบับที่ ๕ (พ.ศ.๒๕๑๘)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา
พ.ศ. ๒๕๑๘
ว่าด้วยอำนาจการลงโทษภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือน
หรือลดขั้นเงินเดือน[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๑๓(๓)
และมาตรา ๕๒ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายรัฐสภา พ.ศ.๒๕๑๘ ก.ร. ออกกฎ
ก.ร. ไว้ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  กฎ ก.ร.นี้ ให้ใช้บังคับแก่สำนักงานเลขาธิการรัฐสภา

ข้อ ๒  ใน กฎ
ก.ร.นี้
หัวหน้าหน่วยงานระดับแผนก หมายความรวมถึงหัวหน้าส่วนราชการหรือหน่วยงานซึ่งดำรงตำแหน่งระดับ
๓ ระดับ ๔ หรือระดับ ๕ ก.ร.กำหนดตามมาตรา ๒๐ วรรคสามให้บังคับบัญชาหน่วยงานในฐานะหัวหน้าแผนกด้วย
หัวหน้ากองหรือผู้อำนวยการกอง หมายความรวมถึงหัวหน้าส่วนราชการหรือหน่วยงาน
ซึ่งดำรงตำแหน่งระดับ ๖ ระดับ ๗ หรือระดับ ๘ ที่ ก.ร.กำหนดตามมาตรา ๒๐ วรรคสาม
ให้บังคับบัญชาหน่วยงานในฐานะหัวหน้ากองหรือผู้อำนวยการกองด้วย

ข้อ ๓  หัวหน้าหน่วยงานระดับแผนกซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัย
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์

ข้อ ๔  หัวหน้ากองซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัย
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๑๐%
และเป็นเวลาไม่เกินสองเดือน

ข้อ ๕  ผู้อำนวยการกองซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัยมีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์
หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๑๐% และเป็นเวลาไม่เกินสี่เดือน

ข้อ ๖  เลขาธิการ
รัฐสภาซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของข้าราชการรัฐสภาสามัญผู้กระทำผิดวินัย มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์
หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน ๑๐% และเป็นเวลาไม่เกินหกเดือนหรือสั่งลงโทษลดขั้นเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกินสองขั้น

ข้อ ๗  ประธานรัฐสภา
มีอำนาจสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ หรือสั่งลงโทษตัดเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกิน๑๐ % และเป็นเวลาไม่เกินหกเดือน
หรือสั่งลงโทษลดขั้นเงินเดือนครั้งหนึ่งไม่เกินสองขั้นเฉพาะเลขาธิการรัฐสภา

ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๑๘
ป.ส. กาญจนวัฒน์
ประธานรัฐสภา ประธาน ก.ร.

ประภาศรี/ผู้จัดทำ
๒๙
ตุลาคม ๒๕๕๑

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๓/ตอนที่ ๒/หน้า ๑/๖ มกราคม ๒๕๑๙