ประกาศกรมการขนส่งทางบก เรื่อง กำหนดเกณฑ์และวิธีการตรวจสอบค่าก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์และก๊าซไฮโดรคาร์บอนจากท่อไอเสียของรถยนต์ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ที่ใช้เครื่องยนต์แก๊สโซลีน พ.ศ. 2554

ประกาศกรมการขนส่งทางบก

ประกาศกรมการขนส่งทางบก
เรื่อง
กำหนดเกณฑ์และวิธีการตรวจสอบค่าก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์และก๊าซไฮโดรคาร์บอน
จากท่อไอเสียของรถยนต์ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ที่ใช้เครื่องยนต์แก๊สโซลีน
พ.ศ. ๒๕๕๔

ตามที่กรมการขนส่งทางบกได้ออกประกาศ เรื่อง
กำหนดเกณฑ์และวิธีการตรวจสอบค่าก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์และก๊าซไฮโดรคาร์บอนจากท่อไอเสียของรถตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ที่ใช้เครื่องยนต์แก๊สโซลีน
ลงวันที่ ๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๑ ไว้แล้ว นั้น

โดยที่กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมได้ปรับปรุงค่าก๊าซจากท่อไอเสียของรถตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์
โดยออกประกาศกำหนดมาตรฐานค่าก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์และก๊าซไฮโดรคาร์บอนจากท่อไอเสียรถยนต์ที่ใช้เครื่องยนต์แก๊สโซลีน
ลงวันที่ ๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๐ มาใช้บังคับ ดังนั้น
เพื่อให้เกณฑ์มาตรฐานและวิธีการตรวจสอบระบบไอเสียของรถยนต์สอดคล้องกับประกาศของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม
อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๑๓ แห่งกฎกระทรวงกำหนดส่วนควบและเครื่องอุปกรณ์สำหรับรถ
พ.ศ. ๒๕๕๑ ออกตามความในพระราชบัญญัติรถยนต์ พ.ศ. ๒๕๒๒
กรมการขนส่งทางบกประกาศกำหนดเกณฑ์และวิธีการตรวจสอบค่าก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์และก๊าซไฮโดรคาร์บอนจากท่อไอเสียของรถยนต์
ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ที่ใช้เครื่องยนต์แก๊สโซลีนไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ให้ยกเลิกประกาศกรมการขนส่งทางบก เรื่อง
กำหนดเกณฑ์และวิธีการตรวจสอบค่าก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์และก๊าซไฮโดรคาร์บอนจากท่อไอเสียของรถตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ที่ใช้เครื่องยนต์แก๊สโซลีน
ลงวันที่ ๕ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๑

ข้อ ๒  ในประกาศนี้
รถยนต์ หมายความว่า
รถยนต์ตามกฎหมายว่าด้วยรถยนต์ที่ใช้เครื่องยนต์แก๊สโซลีน
แต่ไม่รวมถึงรถยนต์สามล้อส่วนบุคคล รถยนต์รับจ้างสามล้อ รถจักรยานยนต์ส่วนบุคคล
รถจักรยานยนต์สาธารณะ รถพ่วง รถบดถนน รถแทรกเตอร์ และรถใช้งานเกษตรกรรม
เครื่องยนต์แก๊สโซลีน หมายความว่า
เครื่องยนต์ชนิดเผาไหม้ภายในที่มีการจุดระเบิดด้วยประกายไฟจากหัวเทียน
เครื่องมือ หมายความว่า
เครื่องวัดระบบนันดีสเปอร์ซีฟ อินฟราเรด (Non-dispersive Infrared, NDIR) สำหรับใช้วัดปริมาณความเข้มข้นของก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์จากท่อไอเสีย
ที่มีช่วงการวัดไม่น้อยกว่าร้อยละ ๔.๕ โดยปริมาตร
และวัดปริมาณความเข้มข้นของก๊าซไฮโดรคาร์บอนจากท่อไอเสียที่มีช่วงการวัดไม่น้อยกว่า
๖๐๐ ส่วนในล้านส่วน (ppm) ของค่าเทียบเท่านอร์มัล เฮ็กเซน (N-Hexane) หรือเครื่องวัดระบบอื่นที่มีมาตรฐานเทียบเท่า

ข้อ ๓  รถยนต์สาธารณะ
รถยนต์บริการ และรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคน
ลักษณะเก๋งที่จดทะเบียนก่อนวันที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๓๖
ต้องมีค่าก๊าซจากท่อไอเสียไม่เกินเกณฑ์ที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑) ค่าก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ ไม่เกินร้อยละ ๔.๕
ที่วัดได้ด้วยเครื่องมือ
(๒) ค่าก๊าซไฮโดรคาร์บอน ไม่เกิน ๖๐๐ ส่วนในล้านส่วน
ที่วัดได้ด้วยเครื่องมือ

ข้อ ๔  รถยนต์สาธารณะ
รถยนต์บริการ และรถยนต์นั่งส่วนบุคคลไม่เกินเจ็ดคน
ลักษณะเก๋งที่จดทะเบียนตั้งแต่วันที่ ๑ พฤศจิกายน ๒๕๓๖
ต้องมีค่าก๊าซจากท่อไอเสียไม่เกินเกณฑ์ที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑) ค่าก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ ไม่เกินร้อยละ ๑.๕
ที่วัดได้ด้วยเครื่องมือ
(๒) ค่าก๊าซไฮโดรคาร์บอน ไม่เกิน ๒๐๐ ส่วนในล้านส่วน
ที่วัดได้ด้วยเครื่องมือ

ข้อ ๕  รถยนต์อื่นนอกจากข้อ ๓ และข้อ ๔
ที่จดทะเบียนก่อนวันที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๐ ต้องมีค่าก๊าซจากท่อไอเสียไม่เกินเกณฑ์ที่กำหนด
ดังต่อไปนี้
(๑) ค่าก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ ไม่เกินร้อยละ ๔.๕
ที่วัดได้ด้วยเครื่องมือ
(๒) ค่าก๊าซไฮโดรคาร์บอน ไม่เกิน ๖๐๐ ส่วนในล้านส่วน
ที่วัดได้ด้วยเครื่องมือ

ข้อ ๖  รถยนต์ที่จดทะเบียนตั้งแต่วันที่ ๑ มกราคม
๒๕๕๐ เป็นต้นไป ต้องมีค่าก๊าซจากท่อไอเสียไม่เกินเกณฑ์ที่กำหนด ดังต่อไปนี้
(๑) ค่าก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์ ไม่เกินร้อยละ ๐.๕
ที่วัดได้ด้วยเครื่องมือ
(๒) ค่าก๊าซไฮโดรคาร์บอน ไม่เกิน ๑๐๐ ส่วนในล้านส่วน
ที่วัดได้ด้วยเครื่องมือ

ข้อ ๗  เครื่องมือต้องดำเนินการ ดังต่อไปนี้
(๑) ปรับเทียบ (Calibrate) เครื่องมือด้วยก๊าซมาตรฐาน
(Standard gas) ตามคู่มือการใช้งานของผู้ผลิตเครื่องมือ
เพื่อให้เครื่องมืออ่านค่าได้อย่างถูกต้อง
(๒)
ทำความสะอาดและเปลี่ยนไส้กรองของเครื่องมือตามที่กำหนดในคู่มือการใช้งานของผู้ผลิตเครื่องมือ

ข้อ ๘  วิธีการตรวจสอบค่าก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์และก๊าซไฮโดรคาร์บอนจากท่อไอเสียรถยนต์ให้กระทำ
ดังต่อไปนี้
(๑) จอดรถยนต์อยู่กับที่ในตำแหน่งเกียร์ว่าง
และเดินเครื่องยนต์จนกระทั่งถึงอุณหภูมิใช้งานปกติก่อนทำการตรวจวัด
(๒) ขณะที่เครื่องยนต์เดินเบา ให้สอดหัววัด (Probe) ของเครื่องมือเข้าไปในท่อไอเสียให้ลึกที่สุดตามคำแนะนำของผู้ผลิตเครื่องมือ
ในกรณีที่ไม่สามารถสอดหัววัดของเครื่องมือเข้าไปในท่อไอเสีย
เพราะติดอุปกรณ์ระงับเสียง ให้ใช้ท่อพิเศษต่อปลายท่อไอเสีย
แล้วจึงสอดหัววัดของเครื่องมือเข้าไปในท่อพิเศษที่ต่อเสริมจากปลายท่อไอเสียนั้น
(๓) อ่านค่าปริมาณความเข้มข้นของก๊าซคาร์บอนมอนอกไซด์
และก๊าซไฮโดรคาร์บอนเมื่อเครื่องมือแสดงผลคงที่
ในกรณีที่เครื่องมือแสดงผลไม่คงที่ให้ใช้ค่าเฉลี่ยของค่าที่อ่านได้ระหว่างค่าสูงสุดและค่าต่ำสุดของการวัดครั้งนั้น
(๔) ปฏิบัติตาม (๒) และ (๓) ซ้ำอีกครั้งหนึ่ง
(๕) ใช้ค่าเฉลี่ยที่ได้จากการวัดทั้งสองครั้ง
นำไปเปรียบเทียบกับเกณฑ์ที่กำหนดเพื่อใช้เป็นเกณฑ์ตัดสิน

ข้อ ๙[๑]
 ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๔
เทียนโชติ
 จงพีร์เพียร
อธิบดีกรมการขนส่งทางบก

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๑๐ พฤษภาคม
๒๕๕๔

ณัฐวดี/ตรวจ
๑๐ พฤษภาคม
๒๕๕๔

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๘/ตอนพิเศษ ๔๗ ง/หน้า ๔๗/๒๔ เมษายน ๒๕๕๔