ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาด เรื่อง ตลาด พ.ศ. 2560

ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาด
เรื่อง ตลาด
พ.ศ. ๒๕๖๐

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาด
ว่าด้วยตลาด ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาด

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๓๗ มาตรา ๕๔ มาตรา ๕๕
มาตรา ๕๘ มาตรา ๖๓ มาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ องค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาดโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาดและนายอำเภอกุฉินารายณ์
จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ข้อบัญญัตินี้เรียกว่า ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาด
เรื่อง ตลาด พ.ศ. ๒๕๖๐

ข้อ ๒[๑]  ข้อบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาดนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  บรรดาข้อบัญญัติ ข้อบังคับ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตินี้
ให้ใช้ข้อบัญญัตินี้แทน

ข้อ ๔  ในข้อบัญญัตินี้
ตลาด หมายความว่า สถานที่ซึ่งปกติจัดไว้ให้ผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทสัตว์
เนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ หรืออาหารอันมีสภาพเป็นของสด ประกอบ หรือปรุงแล้วหรือของเสียง่าย
 ทั้งนี้ ไม่ว่าจะมีการจำหน่ายสินค้าประเภทอื่นด้วยหรือไม่ก็ตาม
และหมายความรวมถึงบริเวณซึ่งจัดตั้งไว้สำหรับผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุม เพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทดังกล่าวเป็นประจำ
หรือเป็นครั้งคราวหรือตามวันที่กำหนด
สินค้า หมายความว่า สิ่งของที่ซื้อขายกัน
อาหาร หมายความว่า ของกินหรือเครื่องค้ำจุนชีวิต ได้แก่
(๑) วัตถุทุกชนิดที่คนกิน ดื่ม อม หรือนำเข้าสู่ร่างกายไม่ว่าด้วยวิธีใด ๆ หรือในรูปลักษณะใด
ๆ แต่ไม่รวมถึงยา วัตถุออกฤทธิ์ต่อจิต และประสาท หรือยาเสพติดให้โทษตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น
แล้วแต่กรณี
(๒) วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้ หรือใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหาร
รวมถึงวัตถุเจือปนอาหารสี และเครื่องปรุงแต่งกลิ่นรส
อาหารสด หมายความว่า อาหารประเภทสัตว์ เนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ และของอื่น ๆ ที่มีสภาพเป็นของสด
อาหารสัตว์ชำแหละ หมายความว่า อาหารสดประเภทเนื้อสัตว์ หรือเนื้อสัตว์ที่มีการชำแหละ ณ แผงจำหน่ายสินค้า
อาหารแปรรูป หมายความว่า อาหารสดที่แปรรูป ทำให้แห้ง หรือหมัก ดอง หรือในรูปอื่น ๆ รวมทั้งสารปรุงแต่งอาหาร
เช่น พริกแห้ง กุ้งแห้ง กะปิ น้ำปลา ซอส เป็นต้น
อาหารประเภทปรุงสำเร็จ หมายความว่า อาหารที่ได้ผ่านการทำ ประกอบหรือปรุงสำเร็จพร้อมที่จะรับประทานได้
รวมทั้งของหวาน และเครื่องดื่มชนิดต่าง ๆ ที่มิได้บรรจุในภาชนะที่ปิดสนิท
แผงจำหน่ายอาหาร หมายความว่า แผง หรือสถานที่ที่มีการปรุง ประกอบอาหารจนสำเร็จที่ผู้บริโภคสามารถซื้อบริโภคได้ โดยจะมีการล้างทำความสะอาดอาหาร
และภาชนะอุปกรณ์ด้วย
การล้างตลาดตามหลักวิชาการสุขาภิบาล หมายความว่า การทำความสะอาดตัวอาคารแผงขายของตลาด พื้น ผนัง เพดาน รางระบายน้ำ
ห้องน้ำ ห้องส้วม และบริเวณต่าง ๆรอบอาคารตลาดให้สะอาด ปราศจากสิ่งปฏิกูล มูลฝอย หยากไย่
ฝุ่นละออง คราบสกปรก และอื่น ๆ รวมทั้งให้มีการฆ่าเชื้อโรค และกำจัดสัตว์พาหะนำโรค
ทั้งนี้ สารเคมีที่ใช้ต้องไม่มีผลกระทบต่อระบบบำบัดน้ำเสียของตลาด
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า สถานที่ หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชนสามารถใช้ประโยชน์
หรือใช้สัญจรได้
มูลฝอย หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร เศษสินค้า ถุงพลาสติกภาชนะที่ใส่อาหาร
เถ้า มูลสัตว์ หรือซากสัตว์ รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาดที่เลี้ยงสัตว์
หรือที่อื่น
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาด
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๕  ห้ามมิให้ผู้ใดจัดตั้งตลาด เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
การเปลี่ยนแปลงขยาย และลดสถานที่ หรือบริเวณที่ใช้เป็นตลาด ภายหลังจากที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นได้ออกใบอนุญาตให้จัดตั้งตลาดตามวรรคหนึ่งแล้วจะกระทำได้ต่อเมื่อได้รับใบอนุญาตเป็นหนังสือจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ความในข้อนี้มิให้ใช้บังคับแก่กระทรวง
ทบวง กรม ราชการส่วนท้องถิ่น หรือองค์การรัฐที่ได้จัดตั้งตลาดขึ้นตามอำนาจหน้าที่
แต่ในการดำเนินกิจการตลาดจะต้องปฏิบัติเช่นเดียวกับผู้รับใบอนุญาตตามความในข้ออื่นแห่งข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาดนี้
และพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ด้วย และให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจกำหนดเงื่อนไขเป็นหนังสือให้ผู้จัดตั้งตลาดตามวรรคนี้ปฏิบัติเป็นการเฉพาะรายก็ได้

ข้อ ๖  ตลาดแบ่งออกเป็น ๓ ประเภท ดังนี้
(๑) ตลาดประเภทที่ ๑ ตลาดที่มีโครงสร้างอาคาร และดำเนินกิจการเป็นการประจำหรืออย่างน้อยสัปดาห์ละหนึ่งครั้ง
และมีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในส่วนที่ ๑
(๒) ตลาดประเภทที่ ๒ ได้แก่ ตลาดที่ไม่มีโครงสร้างอาคาร และดำเนินกิจการเป็นการประจำหรืออย่างน้อยสัปดาห์ละหนึ่งครั้ง
และมีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในส่วนที่ ๒
(๓) ตลาดประเภทที่ ๓ ได้แก่ ตลาดที่ไม่มีโครงสร้างอาคาร และดำเนินกิจการชั่วคราวหรือครั้งคราว
หรือตามวันที่กำหนด และมีลักษณะตามที่กำหนดไว้ในส่วนที่ ๓

ข้อ ๗  ที่ตั้งของตลาดต้องอยู่ห่างไม่น้อยกว่าร้อยเมตรจากแหล่งที่ก่อให้เกิดมลพิษ
ของเสีย โรงเลี้ยงสัตว์ แหล่งโสโครก ที่กำจัดมูลฝอย
อันอาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ เว้นแต่จะมีวิธีการป้องกันซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขได้ให้ความเห็นชอบแล้ว

ส่วนที่ ๑
ตลาดประเภทที่ ๑

ข้อ ๘  ตลาดประเภทที่ ๑ ต้องมีเนื้อที่ตามความเหมาะสม
โดยมีส่วนประกอบของสถานที่และสิ่งปลูกสร้าง คืออาคาร สิ่งปลูกสร้าง สำหรับผู้ขายของ
ที่ขนถ่ายสินค้า ส้วม และที่ถ่ายปัสสาวะที่รวบรวมมูลฝอยและที่จอดรถตามที่กำหนดในส่วนนี้

ข้อ ๙  ตลาดประเภทที่ ๑ ต้องจัดให้มีอาคารสิ่งปลูกสร้างสำหรับผู้ขายของ
และเป็นไปตามหลักเกณฑ์ และสุขลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑) ตัวอาคารต้องทำด้วยวัสดุถาวร มั่นคง แข็งแรง
(๒) มีถนนรอบอาคารตลาด กว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร และมีทางเข้าออกบริเวณตลาดกว้างไม่น้อยกว่า
๒ เมตร อย่างน้อยหนึ่งทาง สำหรับตลาดที่มีอยู่ก่อนที่ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลนี้มีผลให้ใช้บังคับ
ให้ปรับปรุงตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด
(๓) หลังคาต้องสร้างด้วยวัสดุทนไฟ และแข็งแรงทนทาน ความสูงของหลังคาต้องมีความเหมาะสมกับการระบายอากาศของตลาดนั้น
ๆ
(๔) พื้น ต้องทำด้วยวัสดุถาวร แข็งแรง เรียบ ทำความสะอาดง่าย และต้องไม่มีน้ำขังอยู่ได้
(๕) ทางเดินภายในอาคารสำหรับผู้ซื้อและประตู
ต้องกว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร ผนังทำด้วยวัสดุถาวร หรือเป็นตาข่ายลวด แข็งแรง สูงจากพื้นไม่น้อยกว่า
๑.๕๐ เมตร
(๖) ต้องมีการระบายอากาศภายในตลาดเพียงพอเหมาะสม
(๗) ภายในอาคารตลาดต้องมีความเข้มของแสงสว่าง ไม่น้อยกว่า ๑๐๐ ลักซ์  ทั้งนี้ ต้องไม่ใช้แสง หรือวัตถุอื่นที่ทำให้สีของสินค้าเปลี่ยนไปจากธรรมชาติ
(๘) แผงขายสินค้าต้องทำด้วยวัสดุถาวร เรียบ มีความลาดเอียง ทำความสะอาดง่าย มีพื้นที่แผงไม่น้อยกว่า
๒ ตารางเมตร สูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร และต้องมีทางเข้าแผงของผู้ขายของกว้างไม่น้อยกว่า
๗๐ เซนติเมตร มีที่นั่งสำหรับผู้ขายของไว้โดยเฉพาะอย่างเหมาะสมแยกต่างหากจากแผง และสะดวกต่อการเข้าออก
(๙) น้ำใช้ในตลาดต้องเป็นน้ำประปา และจัดให้เพียงพอสำหรับล้างสินค้า หรือล้างมือโดยระบบท่อ
โดยต้องจัดให้มีที่ล้างสินค้าอาหารสดอย่างน้อย ๑ จุดต่อทุก ๆ ๓๐ แผง โดยเศษของ ๓๐ แผงถ้าเกิน
๑๕ แผงให้ถือเป็น ๓๐ แผง และในแต่ละจุดจะต้องมีก๊อกน้ำไม่น้อยกว่า ๓ ก๊อก และการวางท่อให้มีลักษณะปลอดภัย
ไม่เกิดการปนเปื้อนจากน้ำโสโครก ไม่ติดหรือทับกับท่ออุจจาระและต้องจัดให้มีที่เก็บสำรองน้ำให้มีปริมาณเพียงพอ
และสะดวกต่อการใช้
(๑๐) ทางระบายน้ำต้องทำด้วยวัสดุถาวร เรียบ โดยทางระบายน้ำภายในตลาดต้องเป็นทางระบายน้ำแบบเปิด
ส่วนทางระบายน้ำรอบตลาดต้องเป็นแบบรูปตัวยู และมีฝาปิดที่สามารถเปิดทำความสะอาดได้ง่าย
มีความลาดเอียง ระบายน้ำได้สะดวก
(๑๑) ให้มีบ่อดักมูลฝอย บ่อดักไขมัน และบ่อบำบัดน้ำเสีย โดยน้ำทิ้งต้องได้มาตรฐานน้ำทิ้งตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร
(๑๒) ต้องจัดให้มีอุปกรณ์เครื่องดับเพลิงตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคารการติดตั้งไว้ในบริเวณที่มองเห็นได้ง่าย
และสะดวกต่อการใช้งาน

ข้อ ๑๐  ที่ขนถ่ายสินค้าต้องจัดให้มีและอยู่ในบริเวณหนึ่งบริเวณใดโดยเฉพาะ
มีพื้นที่เพียงพอสำหรับการขนถ่ายสินค้าในแต่ละวัน
และสะดวกต่อการขนถ่ายสินค้า และการรักษาความสะอาด

ข้อ ๑๑  ส้วม และที่ถ่ายปัสสาวะต้องมีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์
และสุขลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑) ตั้งอยู่ในที่เหมาะสมนอกตัวอาคารตลาดหรือในกรณีที่อยู่ในอาคารต้องแยกเป็นสัดส่วนเฉพาะ
(๒) ต้องมีระบบขับเคลื่อนอุจจาระ ปัสสาวะลงสู่ที่เก็บกัก ซึ่งจะต้องป้องกันสัตว์แมลงพาหะนำโรคได้
และไม่ปนเปื้อนแหล่งน้ำธรรมชาติ และน้ำใต้ดินทุกขั้นตอน
(๓) สร้างด้วยวัสดุถาวร ทำความสะอาดง่าย
ห้องส้วมมีเนื้อที่ภายในไม่น้อยกว่า ๑ ตารางเมตรต่อ ๑ ที่นั่ง และมีความกว้างไม่น้อยกว่า
๑ เมตรมีประตูเปิดเข้าออกโดยสะดวกและมีผนังกั้นเพื่อมิให้ประตูเปิดสู่บริเวณจำหน่ายอาหารโดยตรง
(๔) ระยะดิ่งระหว่างพื้นถึงส่วนต่ำสุดของคานหรือเพดาน หรือสิ่งอื่นที่ติดกับคานหรือเพดานต้องไม่น้อยกว่า
๒ เมตร และต้องมีช่องระบายอากาศไม่น้อยกว่าร้อยละ ๑๐ ของพื้นที่ห้องหรือมีพัดลมระบายอากาศ
(๕) มีแสงสว่างไม่น้อยกว่า ๑๐๐ ลักซ์
(๖) พื้นห้องส้วมต้องเรียบ ไม่ลื่น มีความลาดเอียงไม่น้อยกว่า ๑ : ๑๐๐ และมีจุดระบายน้ำทิ้งอยู่ในตำแหน่งต่ำสุดของพื้นห้อง
(๗) ต้องจัดให้มีกระดาษชำระ หรือน้ำสำหรับชำระให้เพียงพอทุกห้องรวมทั้งจัดให้มีการจัดทำความสะอาดทุกวัน
(๘) มีท่อระบายอุจจาระลงสู่ถังเก็บกัก ซึ่งต้องมีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางไม่น้อยกว่า
๑๐ เซนติเมตร มีความลาดเอียงไม่น้อยกว่า ๑ : ๑๐
(๙) มีท่อระบายอากาศขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางไม่น้อยกว่า ๒ เซนติเมตรครึ่งสูงเหนือหลังคาส้วม
หรือสูงจนกลิ่นเหม็นของก๊าซไม่รบกวนผู้อื่น
(๑๐) ที่ถ่ายปัสสาวะชายต้องเป็นวัสดุเคลือบ หรือโลหะไม่เป็นสนิม และมีน้ำสำหรับชำระล้างตลอดเวลาที่ใช้

ข้อ ๑๒  จำนวนส้วม ที่ถ่ายปัสสาวะ และอ่างล้างมือ ให้เป็นไปตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร

ข้อ ๑๓  ที่รวบรวมมูลฝอย
ต้องมีลักษณะเป็นสิ่งปลูกสร้างถาวร หรือเป็นที่พักมูลฝอยที่มีลักษณะเป็นภาชนะรองรับมูลฝอยมีขนาดเพียงพอที่จะรองรับปริมาณมูลฝอยในแต่ละวัน
มีการปกปิดสามารถป้องกันสัตว์เข้าไปคุ้ยเขี่ยได้
ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดโดยคำแนะนำของพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าเหมาะสมกับตลาดนั้น
ๆ ตั้งอยู่นอกตัวอาคารตลาด และอยู่ในพื้นที่ที่รถเข้าออกได้สะดวก

ข้อ ๑๔  ที่จอดรถต้องจัดให้มีตามความเหมาะสมตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนด

ส่วนที่ ๒
ตลาดประเภทที่ ๒

ข้อ ๑๕  ต้องมีเนื้อที่ตามความเหมาะสม ให้มีบริเวณที่จัดไว้สำหรับผู้ขายของ
ส้วม ที่ถ่ายปัสสาวะ อ่างล้างมือ และที่รวบรวมมูลฝอยตามที่กำหนดในส่วนนี้

ข้อ ๑๖ บริเวณที่จัดไว้สำหรับผู้ขายของ
ต้องมีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์ และสุขลักษณะดังต่อไปนี้
(๑) พื้นต้องเรียบแข็งแรง ทำความสะอาดง่าย และต้องไม่มีน้ำขัง
(๒) แผงขายสินค้าต้องทำด้วยวัสดุเรียบ ทำความสะอาดง่ายสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๖๐
เซนติเมตร และต้องมีทางเข้าแผงสำหรับผู้ขายของไม่น้อยกว่า ๗๐ เซนติเมตร
(๓) ทางเดินในตลาดมีความกว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร
(๔) จัดให้มีน้ำประปา หรือน้ำสะอาดอย่างเพียงพอ และจัดให้มีที่ล้างสำหรับอาหารสดอาหารสัตว์ชำแหละรวมทั้งแผงจำหน่ายอาหารด้วย
(๕) ต้องมีทางระบายน้ำรอบตลาดแบบเปิด ทำด้วยวัสดุถาวร เรียบ มีความลาดเอียง ระบายน้ำสะดวก
และมีบ่อดักมูลฝอย บ่อดักไขมัน ก่อนระบายน้ำออกจากตลาด

ข้อ ๑๗  ส้วม ที่ถ่ายปัสสาวะ และอ่างล้างมือ ต้องมีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์
และสุขลักษณะตามที่กำหนดในข้อ ๑๑ (๑) - (๑๐) ข้อ ๑๒ และต้องอยู่ในที่เหมาะสมนอกบริเวณแผงขายสินค้าเว้นแต่จะจัดให้มีส้วมเคลื่อนที่
ส้วมสาธารณะ ส้วมเอกชน หรือส้วมของหน่วยงานราชการที่ได้รับอนุญาตให้ใช้ได้อยู่ในบริเวณใกล้เคียงมีระยะห่างไม่เกิน
๑๐๐ เมตร

ข้อ ๑๘  ที่พักรวมมูลฝอยต้องมีลักษณะที่เหมาะสม และมีขนาดเพียงพอที่จะรองรับปริมาณมูลฝอยในแต่ละวัน
ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดโดยคำแนะนำของพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ

ส่วนที่ ๓
ตลาดประเภทที่ ๓

ข้อ ๑๙  ต้องมีเนื้อที่ตามความเหมาะสม โดยให้มีบริเวณที่จัดไว้สำหรับผู้ขายของ
ส้วมและที่ถ่ายปัสสาวะ และที่รวบรวมมูลฝอย

ข้อ ๒๐  บริเวณที่จัดไว้สำหรับผู้ขายของ ต้องมีและเป็นไปตามหลักเกณฑ์
และสุขลักษณะกำหนด ดังต่อไปนี้
(๑) แผงขายสินค้าสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า ๖๐ เซนติเมตร
(๒) ทางเดินระหว่างแผงสำหรับผู้ซื้อต้องกว้างไม่น้อยกว่า ๒ เมตร
(๓) น้ำใช้ในตลาดต้องเป็นน้ำประปา หรือน้ำที่สะอาดจัดให้มีปริมาณเพียงพอ
(๔) จัดให้มีตะแกรงดักมูลฝอยบริเวณท่อระบายน้ำ ก่อนปล่อยน้ำทิ้งลงสู่ท่อระบายน้ำสาธารณะ

ข้อ ๒๑  ต้องจัดให้มีส้วม และที่ถ่ายปัสสาวะให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
และสุขลักษณะเช่นเดียวกับข้อ ๑๗ เว้นแต่จะจัดให้มีส้วมเคลื่อนที่ตามจำนวนในข้อ ๑๒ หรือส้วมสาธารณะ
หรือส้วมหน่วยราชการที่ได้รับใบอนุญาตให้ใช้ใกล้เคียงห่างไม่เกิน ๑๐๐ เมตร ตามจำนวนในข้อ
๑๒

ข้อ ๒๒  ที่รวบรวมมูลฝอย มีลักษณะเป็นที่พักมูลฝอยที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าเหมาะสมกับตลาดนั้น
ๆ มีขนาดเพียงพอที่จะรองรับมูลฝอยในแต่ละวัน มีการปกปิดสามารถป้องกันสัตว์เข้าไปคุ้ยเขี่ยได้
ตั้งอยู่นอกบริเวณแผงขายของ และอยู่ในพื้นที่ที่รถเข้าออกได้สะดวก

ข้อ ๒๓  การจัดวางสินค้าในตลาดต้องจัดวางผังการจำหน่ายให้เป็นหมวดหมู่ไม่ปะปนกันแยกเป็นอาหารสดชนิดต่าง
ๆ อาหารแปรรูป อาหารปรุงสำเร็จ และประเภทสินค้าที่ไม่ใช่อาหารเพื่อสะดวกในการดูแลความสะอาด
และป้องกันการปนเปื้อนในอาหาร
ในกรณีที่เป็นอาหารสดซึ่งอาจมีน้ำ
หรือของเหลวไหลหยดเลอะเทอะจะต้องมีการกั้นไม่ให้ไหลจากแผงลงสู่พื้นตลาด และจัดให้มีท่อ
หรือทางสำหรับการระบายของน้ำ หรือของเหลวนั้นลงสู่ท่อระบายน้ำโดยไม่ให้เปื้อนพื้นตลาด

ข้อ ๒๔  กำหนดเวลาการเปิด และปิดตลาดให้เป็นไปตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด

ข้อ ๒๕  ผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาดประเภทที่ ๑ ต้องปฏิบัติเกี่ยวกับการดูแลรักษาความสะอาดเรียบร้อยภายในตลาด
ให้ถูกต้องตามสุขลักษณะ ดังต่อไปนี้
(๑) ต้องบำรุงรักษาโครงสร้างต่าง ๆ ภายในตลาด ได้แก่ ตัวอาคาร อุปกรณ์ต่าง ๆ เช่น
สายไฟ หลอดไฟ พัดลม ท่อน้ำประปา ฯลฯ ให้อยู่ในสภาพที่ใช้งานได้ดีตลอดเวลา
(๒) ต้องจัดให้มีที่รองรับมูลฝอยที่ไม่รั่วซึม และมีฝาปิดประจำทุกแผง ให้มีการเก็บกวาดมูลฝอยบริเวณตลาดเป็นประจำ
และดูแลที่รวบรวมมูลฝอยรวมให้ถูกสุขลักษณะเสมอ
(๓) ต้องจัดให้มีการทำความสะอาดตลาดเป็นประจำทุกวัน และล้างตลาดตามหลักการสุขาภิบาลอย่างน้อยเดือนละ
๑ ครั้ง
(๔) ต้องจัดให้มีการดูแลความสะอาดของห้องน้ำ ห้องส้วมอย่างเพียงพอ และดูแลบ่อดักมูลฝอยบ่อดักไขมัน
และระบบบำบัดน้ำเสีย ให้ใช้การได้ดีตลอดเวลา

ข้อ ๒๖  ผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาดประเภทที่
๒ ต้องจัดให้มีการเก็บกวาดขยะมูลฝอยดูแลความสะอาดห้องน้ำ ห้องส้วม บ่อดักมูลฝอย และบ่อดักไขมัน
ให้ใช้การได้ดี ดูแลที่รวบรวมมูลฝอยให้ถูกสุขลักษณะอยู่เสมอ และจัดให้มีการล้างตลาดด้วยน้ำสะอาดทุกครั้งเมื่อเสร็จสิ้นการดำเนินกิจการประจำวัน

ข้อ ๒๗  ผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาดประเภทที่ ๓ ต้องจัดให้มีการเก็บกวาดขยะมูลฝอยดูแลความสะอาดห้องน้ำ
ห้องส้วม บ่อดักมูลฝอย ให้ใช้การได้ดี ดูแลที่รวบรวมมูลฝอย ได้ถูกสุขลักษณะอยู่เสมอ

ข้อ ๒๘  ผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาด
ต้องไม่ทำการ และดูแลมิให้ผู้ใดกระทำการอันอาจจะทำให้เกิดเหตุรำคาญ หรือการระบาดโรคติดต่อ
ดังต่อไปนี้
(๑) นำสัตว์ทุกชนิดเข้าไปในตลาด เว้นแต่สัตว์ที่นำไปขังไว้ที่ขังสัตว์เพื่อจำหน่าย
(๒) สะสม หมักหมม สิ่งหนึ่ง สิ่งใดในตลาด ทำให้สถานที่สกปรก รกรุงรังเป็นที่เพาะพันธุ์สัตว์นำโรค
(๓) ถ่ายเท ทิ้ง มูลฝอย หรือสิ่งปฏิกูลในที่อื่นใด
นอกจากที่ซึ่งจัดไว้สำหรับรับรองมูลฝอยหรือสิ่งปฏิกูล
(๔) ทำให้น้ำใช้ในตลาดเกิดสกปรกขึ้น จนเป็นสาเหตุให้เสื่อม หรืออาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๕) ก่อ หรือจุดไฟไว้ในลักษณะซึ่งเป็นที่เดือดร้อนแก่ผู้อื่น หรือน่าจะเกิดอันตราย
(๖) ใช้ตลาดเป็นที่พักอาศัยหลับนอน
(๗) การกระทำอื่นใดที่ก่อให้เกิดเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น

ข้อ ๒๙  ผู้ขายของ และผู้ช่วยขายของในตลาด ต้องให้ความร่วมมือกับผู้รับใบอนุญาตจัดตั้งตลาดเจ้าพนักงานสาธารณสุข
และเจ้าพนักงานท้องถิ่น ในการดำเนินกิจการที่เกี่ยวกับสุขลักษณะของตลาดดังต่อไปนี้
(๑) การจัดระเบียบ กฎเกณฑ์ในการรักษาความสะอาดของตลาด
(๒) การจัดหมวดหมู่ของสินค้า
(๓) การดูแลรักษาความสะอาดแผงจำหน่ายสินค้าของตน
(๔) การเก็บกวาดรวบรวมมูลฝอยลงในภาชนะรองรับที่เหมาะสม
(๕) การล้างตลาด
(๖) การเข้ารับการฝึกอบรมด้านสุขาภิบาลอาหารและอื่น
ๆ ตามที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นประกาศกำหนด

ข้อ ๓๐  ผู้ขายของ และผู้ช่วยขายของในตลาด ต้องวางสินค้าบนแผง
หรือในขอบเขตที่วางขายของที่จัดให้ไว้ ห้ามวางล้ำแผง หรือขอบเขต หรือต่อเติมแผงขายของออกมา
อันจะเป็นการกีดขวางทางเดินในตลาด และห้ามวางสินค้าสูงจากพื้นตลาดเกินกว่า ๑๕๐ เซนติเมตร
การวาง และเก็บสะสมสินค้าประเภทอาหาร เครื่องดื่ม รวมทั้งเครื่องใช้ที่เกี่ยวกับอาหารต้องสูงจากพื้นไม่น้อยกว่า
๖๐ เซนติเมตร และห้ามวางวัตถุอันตรายปนกับสินค้าประเภทอาหาร

ข้อ ๓๑  ผู้ขายของ และผู้ช่วยขายของในตลาด ต้องมีสุขลักษณะส่วนบุคคล
ดังต่อไปนี้
(๑) มีสุขภาพร่างกายแข็งแรง ไม่มีโรคติดต่อ หรือโรคที่สังคมรังเกียจ หรือไม่เป็นพาหะนำโรคติดต่อ อันได้แก่ วัณโรค อหิวาตกโรค ไข้ไทฟอยด์
โรคบิด ไข้สุกไส ไข้หัด โรคคามทูม โรคเรื้อน โรคผิวหนังที่น่ารังเกียจ และโรคไวรัสตับอักเสบชนิดบี
(๒) อาหารสดที่มีโอกาสเสี่ยงต่อการเกิดการเน่าเสียได้ง่ายต้องจัดเก็บในอุณหภูมิที่เหมาะสมตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขกำหนด
(๓) การจำหน่ายอาหารปรุงสำเร็จต้องใช้เครื่องมือหรืออุปกรณ์ปกปิดอาหารเพื่อป้องกันการปนเปื้อน
และรักษาอุปกรณ์ปกปิดให้สะอาดใช้การได้ดีอยู่เสมอ
(๔) ในกรณีที่มีการทำ ประกอบ ปรุง ต้องจัดไว้ให้เป็นสัดส่วน และต้องปฏิบัติให้ถูกต้องตามหลักสุขาภิบาลอาหาร
(๕) เครื่องมือ เครื่องใช้ และภาชนะอุปกรณ์ที่ใช้
ต้องสะอาด และปลอดภัย มีการล้าง และเก็บที่ถูกต้อง ทั้งก่อน และหลังการใช้งาน

ข้อ ๓๒  ถ้าปรากฏว่า ผู้ขายของ หรือผู้ช่วยขายของคนใด
เป็นโรคติดต่อหรือโรคที่สังคมรังเกียจหรือเป็นพาหะนำโรคติดต่อ ซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าอนุญาตให้ขายของต่อไปจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพของประชาชน
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้ขายของ หรือผู้ช่วยขายของผู้นั้นหยุดการปฏิบัติงานไว้ทันที
จนกว่าจะปราศจากเหตุที่เป็นอยู่นั้น

ข้อ ๓๓  ผู้ใดประสงค์จะจัดตั้งตลาดจำหน่ายสินค้าจะต้องยื่นคำขอรับใบอนุญาตตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
พร้อมกับเอกสาร และหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑) สำเนาบัตรประจำตัวประชาชน/ข้าราชการ/พนักงานรัฐวิสาหกิจ จำนวน ๒ ชุด
(๒) สำเนาทะเบียนบ้าน จำนวน ๒ ชุด
(๓) สำเนาใบอนุญาตตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง จำนวน ๒ ชุด
(๔) สำเนาหนังสือรับรองการจดทะเบียนนิติบุคคล พร้อมสำเนาบัตรประจำตัวประชาชนของผู้แทนนิติบุคคล
(ในกรณีที่ผู้ขออนุญาตเป็นนิติบุคคล)
(๕) หนังสือมอบอำนาจในกรณีที่เจ้าของกิจการไม่มายื่นขอรับใบอนุญาตด้วยตนเอง
(๖) อื่น ๆ ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาดประกาศกำหนด

ข้อ ๓๔  เมื่อได้รับคำขอรับใบอนุญาต หรือคำขอต่ออายุใบอนุญาตให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นตรวจความถูกต้อง
และความสมบูรณ์ของคำขอถ้าปรากฏว่าคำขอดังกล่าวไม่ถูกต้อง หรือไม่สมบูรณ์ตามหลักเกณฑ์
วิธีการ หรือเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อบัญญัตินี้ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นรวบรวมความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์นั้นทั้งหมด
และแจ้งให้ผู้ขออนุญาตแก้ไขให้ถูกต้อง และสมบูรณ์ในคราวเดียวกัน และในกรณีจำเป็นที่จะต้องส่งคืนคำขอแก่ผู้ขออนุญาตก็ให้ส่งคืนคำขอพร้อมทั้งแจ้งความไม่ถูกต้องหรือความไม่สมบูรณ์ให้ทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันได้รับคำขอ
เจ้าพนักงานท้องถิ่นต้องออกใบอนุญาต
หรือมีหนังสือแจ้งคำสั่งไม่อนุญาตพร้อมด้วยเหตุผลให้ผู้ขออนุญาตทราบภายในสามสิบวันนับแต่วันได้รับคำขอซึ่งมีรายละเอียดถูกต้อง
หรือครบถ้วนตามที่กำหนดในข้อบัญญัตินี้
ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นไม่อาจออกใบอนุญาต
หรือยังไม่อาจมีคำสั่งไม่อนุญาตได้ภายในกำหนดเวลาตามวรรคสอง ให้ขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง
ครั้งละไม่เกินสิบห้าวัน แต่ต้องมีหนังสือแจ้งขยายเวลา และเหตุจำเป็นแต่ละครั้งให้ผู้ขออนุญาตทราบก่อนสิ้นกำหนดเวลาตามวรรคสองหรือตามที่ได้ขยายเวลาไว้แล้วนั้น
แล้วแต่กรณี

ข้อ ๓๕  ผู้ได้รับอนุญาตต้องมารับใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งการอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากไม่มารับภายในกำหนดเวลาดังกล่าวโดยไม่มีเหตุอันสมควร ให้ถือว่าสละสิทธิ์

ข้อ ๓๖  บรรดาใบอนุญาตที่ออกให้ตามข้อบัญญัตินี้ให้มีอายุหนึ่งปีนับแต่วันที่ออกใบอนุญาตและให้ใช้ได้เพียงในเขตอำนาจขององค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาดเท่านั้น
การขอต่ออายุใบอนุญาตจะต้องยื่นคำขอก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุ
เมื่อได้ยื่นคำขอพร้อมกับเสียค่าธรรมเนียมแล้วให้ประกอบกิจการต่อไปจนกว่าเจ้าพนักงานท้องถิ่นจะสั่งไม่ต่ออายุใบอนุญาต
การขอต่ออายุใบอนุญาต
และการอนุญาตให้ต่ออายุใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ตามข้อ
๓๓ ข้อ ๓๔ และข้อ ๓๕ โดยอนุโลม

ข้อ ๓๗  ผู้ได้รับใบอนุญาตต้องเสียค่าธรรมเนียมการออกใบอนุญาตตามอัตราที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้ในวันที่มารับใบอนุญาตสำหรับกรณีที่เป็นการขอรับใบอนุญาตครั้งแรก
หรือก่อนใบอนุญาตสิ้นอายุสำหรับกรณีที่เป็นการขอต่ออายุใบอนุญาตตลอดเวลาที่ยังดำเนินกิจการนั้นถ้ามิได้เสียค่าธรรมเนียมภายในเวลาที่กำหนด
ให้ชำระค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระเว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตจะได้บอกเลิกการดำเนินกิจการนั้นก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป
ในกรณีที่ผู้มีหน้าที่ต้องเสียค่าธรรมเนียมตามวรรคหนึ่ง
ค้างชำระค่าธรรมเนียมติดต่อกันเกินกว่าสองครั้งให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งให้ผู้นั้นหยุดการดำเนินกิจการไว้จนกว่าจะได้เสียค่าธรรมเนียมและค่าปรับจนครบจำนวน

ข้อ ๓๘  บรรดาค่าธรรมเนียม และค่าปรับตามข้อบัญญัตินี้
ให้เป็นรายได้ขององค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาด

ข้อ ๓๙  ผู้ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
ต้องแสดงใบอนุญาตไว้โดยเปิดเผย และเห็นได้ง่าย ณ สถานที่ประกอบกิจการตลอดเวลาที่ประกอบกิจการ

ข้อ ๔๐  ในกรณีที่ใบอนุญาตสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ ให้ผู้ได้รับใบอนุญาตยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุดตามแบบที่กำหนดไว้ท้ายข้อบัญญัตินี้
การขอรับใบแทนใบอนุญาต และการออกใบแทนใบอนุญาตให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์
วิธีการและเงื่อนไข ดังต่อไปนี้
(๑) ในกรณีใบอนุญาตสูญหาย ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำสำเนาบันทึกการแจ้งความต่อพนักงานเจ้าหน้าที่แห่งท้องที่ที่ใบอนุญาตสูญหายมาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย
(๒) ในกรณีใบอนุญาตถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระที่สำคัญ ให้ผู้ยื่นคำขอรับใบแทนใบอนุญาตนำใบอนุญาตเดิมเท่าที่เหลืออยู่มาแสดงต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นประกอบด้วย

ข้อ ๔๑  ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้ไม่ปฏิบัติ
หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน

ข้อ ๔๒  เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจออกคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาตเมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาต
(๑) ถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตตั้งแต่สองครั้งขึ้นไป และมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก
(๒) ต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่าได้กระทำความผิดตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕
(๓) ไม่ปฏิบัติ หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องตามบทแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบัญญัตินี้ หรือเงื่อนไขที่ระบุไว้ในใบอนุญาตในเรื่องที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการประกอบกิจการตามที่ได้รับใบอนุญาตตามข้อบัญญัตินี้และการไม่ปฏิบัติ
หรือปฏิบัติไม่ถูกต้องนั้นก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน หรือมีผลกระทบต่อสภาวะความเป็นอยู่ที่เหมาะสมกับการดำรงชีพของประชาชน

ข้อ ๔๓  คำสั่งพักใช้ใบอนุญาต และคำสั่งเพิกถอนใบอนุญาต
ให้ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้รับใบอนุญาตทราบ ในกรณีที่ไม่พบผู้รับใบอนุญาต หรือผู้รับใบอนุญาตไม่ยอมรับคำสั่งดังกล่าว
ให้ส่งคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ หรือให้ปิดคำสั่งนั้นไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย
ณ ภูมิลำเนาหรือสำนักงานของผู้รับใบอนุญาต และให้ถือว่าผู้รับใบอนุญาตนั้นได้รับทราบคำสั่งแล้วตั้งแต่เวลาที่คำสั่งไปถึง
หรือวันปิดคำสั่ง แล้วแต่กรณี

ข้อ ๔๔  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการ
หรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่ตามมาตรา
๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาด
ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๔๕  ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตินี้ต้องระวางโทษตามที่กำหนดไว้ในบทกำหนดโทษแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ ๔๖  ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาดเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติให้เป็นไปตามข้อบัญญัตินี้

ประกาศ ณ วันที่ ๒๑ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๐
บรรจง  กุลอาจศรี
นายกองค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาด

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมท้ายข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลสมสะอาด เรื่อง ตลาด พ.ศ. ๒๕๖๐
๒. แบบคำขอรับใบอนุญาตจัดตั้งตลาด
(แบบ ตล. ๑)
๓. ใบอนุญาตประกอบกิจการตลาด
(แบบ ตล. ๒)
๔. คำขอต่ออายุใบอนุญาตจัดตั้งตลาด
(แบบ ตล. ๓)
๕. คำขอใบแทนใบอนุญาตประกอบกิจการตลาด
(แบบ ตล. ๔)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

พิมพ์มาดา/ธนบดี/จัดทำ
๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๕/ตอนพิเศษ ๓๐๘ ง/หน้า ๑๔๗/๔ ธันวาคม ๒๕๖๑