ประกาศกรมสรรพสามิต เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และคุณลักษณะของรถยนต์กระบะที่ออกแบบสำหรับให้มีน้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน 4,000 กิโลกรัม ที่ไม่มีพื้นที่ใส่สัมภาระด้านหลังที่นั่งคนขับที่ได้รับการลดอัตราภาษีสรรพสามิต

ประกาศกรมสรรพสามิต

ประกาศกรมสรรพสามิต
เรื่อง หลักเกณฑ์ เงื่อนไข
และคุณลักษณะของรถยนต์กระบะที่ออกแบบสำหรับให้มีน้ำหนักรถรวม
น้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๔,๐๐๐
กิโลกรัม ที่ไม่มีพื้นที่ใส่สัมภาระด้านหลังที่นั่งคนขับ
ที่ได้รับการลดอัตราภาษีสรรพสามิต[๑]

อาศัยอำนาจตามความใน
(๑) ของประเภทที่ ๐๕.๙๐
รถยนต์กระบะที่ออกแบบให้มีน้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน ๔,๐๐๐
กิโลกรัม ในบัญชีท้ายประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง ลดอัตราและยกเว้นภาษีสรรพสามิต
(ฉบับที่ ๒๗) ลงวันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง ลดอัตราและยกเว้นภาษีสรรพสามิต
(ฉบับที่ ๑๐๙) ลงวันที่ ๒๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๖ อธิบดีกรมสรรพสามิต จึงออกประกาศไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ให้ยกเลิกประกาศกรมสรรพสามิต
หลักเกณฑ์ เงื่อนไข และคุณลักษณะของรถยนต์กระบะที่ออกแบบสำหรับให้มีน้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน
๔,๐๐๐ กิโลกรัม
ที่ไม่มีพื้นที่ใส่สัมภาระด้านหลังที่นั่งคนขับ ที่ได้รับการลดอัตราภาษีสรรพสามิต
ลงวันที่ ๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๗

ข้อ
๒  รถยนต์กระบะที่ออกแบบให้มีน้ำหนักรถรวมน้ำหนักบรรทุกไม่เกิน
๔,๐๐๐ กิโลกรัม ที่มีความจุของกระบอกสูบไม่เกิน ๓,๒๕๐
ลูกบาศก์เซนติเมตร ใน (๑.๑) และ (๑.๒) ของประเภทที่ ๐๕.๙๐ ในบัญชีท้ายประกาศกระทรวงการคลัง
เรื่อง ลดอัตราและยกเว้นภาษีสรรพสามิต (ฉบับที่ ๒๗) ลงวันที่ ๓๐ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๔
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศกระทรวงการคลัง เรื่อง ลดอัตราและยกเว้นภาษีสรรพสามิต
(ฉบับที่ ๑๐๙) ลงวันที่ ๒๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๖ ที่ได้รับการลดอัตราภาษีสรรพสามิต
ต้องมีคุณลักษณะ และเป็นไปตามหลักเกณฑ์ เงื่อนไขดังนี้
๒.๑
รถยนต์กระบะบรรทุกที่มีน้ำ หนักบรรทุกตั้งแต่ ๑ ตันขึ้นไป
ต้องมีคุณลักษณะครบถ้วนทุกข้อ ดังต่อไปนี้
๒.๑.๑ มีน้ำหนักรถไม่น้อยกว่า ๑,๒๐๐ กิโลกรัม และมีน้ำหนักบรรทุกไม่น้อยกว่า ๑,๐๐๐
กิโลกรัม
๒.๑.๒
ระบบกันสะเทือนหลังแบบแหนบ
๒.๑.๓
ระยะด้านนอกตัวรถยนต์จากแนวขอบด้านหน้าส่วนที่กว้างที่สุดของบานประตูจนถึงด้านหลังสุดของห้องคนขับในแนวระนาบเดียวกันให้มีความยาวไม่เกิน
๑๔๐ เซนติเมตร
๒.๑.๔
ระยะด้านนอกตัวรถยนต์จากแนวขอบด้านหลังของบานประตูจนถึงด้านหลังสุดของห้องคนขับในแนวระนาบเดียวกันมีความยาวไม่เกิน
๓๐ เซนติเมตร ระยะดังกล่าวจะต้องเป็นผนังทึบและไม่สามารถเลื่อนหรือเปิดได้
โดยจะต้องไม่มีพื้นที่ใส่สัมภาระด้านหลังที่นั่งคนขับ (ยกเว้นเครื่องมือประจำรถ
เช่น เครื่องมือซ่อมรถ แม่แรง)
๒.๑.๕
มีความยาวกระบะไม่น้อยกว่า ๑๕๐ เซนติเมตร
หรือมีความยาวกระบะบรรทุกไม่น้อยกว่าหนึ่งในสองของระยะความยาวที่วัดในแนวระนาบเดียวกันจากขอบประตูด้านหน้าส่วนที่กว้างที่สุดจนถึงด้านหลังสุดของกระบะ
๒.๒
รถยนต์กระบะบรรทุกขนาดเบาที่มีน้ำหนักบรรทุกน้อยกว่า ๑ ตัน ต้องมีคุณลักษณะครบถ้วนทุกข้อ
ดังต่อไปนี้
๒.๒.๑
มีน้ำหนักรถน้อยกว่า ๑,๒๐๐ กิโลกรัม และน้ำหนักบรรทุกต้องไม่น้อยกว่าร้อยละ ๔๐ ของน้ำหนักรถ
๒.๒.๒
ระยะด้านนอกตัวรถยนต์จากแนวขอบด้านหน้าส่วนที่กว้างที่สุดของบานประตูจนถึงด้านหลังสุดของห้องคนขับในแนวระนาบเดียวกันให้มีความยาวไม่เกิน
๑๔๐ เซนติเมตร
๒.๒.๓
ระยะด้านนอกตัวรถยนต์จากแนวขอบด้านหลังของบานประตูจนถึงด้านหลังสุดของห้องคนขับในแนวระนาบเดียวกันมีความยาวไม่เกิน
๓๐ เซนติเมตร และระยะดังกล่าวจะต้องเป็นผนังทึบหรือจะต้องไม่ใช่หน้าต่าง กระจก
วัตถุอื่นใดซึ่งสามารถหมุนขึ้น - ลง หรือเลื่อนไปด้านข้างได้
โดยจะต้องไม่มีพื้นที่ใส่สัมภาระด้านหลังที่นั่งคนขับ
๒.๒.๔
มีความยาวกระบะไม่น้อยกว่า ๙๐ เซนติเมตร
หรือมีความยาวกระบะบรรทุกไม่น้อยกว่าหนึ่งในสองของระยะความยาวที่วัด
(ในแนวระนาบเดียวกัน) จากขอบประตูด้านหน้าส่วนที่กว้างที่สุดจนถึงด้านหลังสุดของกระบะ
๒.๓
เป็นรถยนต์ที่มีปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) ที่วัดได้ตามหลักเกณฑ์ที่ระบุในข้อกำหนด UN Reg.101 Rev.2 หรือระดับที่สูงกว่า
และจะต้องยื่นเอกสารแสดงปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2)
เพื่อใช้ในการกำหนดอัตราภาษีที่จะต้องเสียดังนี้
๒.๓.๑
กรณีผลิตในราชอาณาจักร
ให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษียื่นป้ายที่ระบุข้อมูลรถยนต์ตามมาตรฐานสากล (ECO Sticker) และใบแจ้งอัตราการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) และอัตราการใช้พลังงานที่รับรองโดยสำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม
ต่อเจ้าพนักงานสรรพสามิต ณ สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่
ก่อนนำรถยนต์ออกจากโรงอุตสาหกรรมหากอยู่ในระหว่างการยื่นขอเอกสารดังกล่าว
ให้ยื่นเอกสารที่ระบุข้อมูลรถยนต์ตามมาตรฐานสากลเบื้องต้น
(ECO Sticker เบื้องต้น) ที่รับรองโดยสำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรม แทน หลังจากนั้น ให้ยื่นป้ายที่ระบุข้อมูลรถยนต์ตามมาตรฐานสากล
(ECO Sticker) และใบแจ้งอัตราการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
(CO2)
และอัตราการใช้พลังงาน ต่อเจ้าพนักงานสรรพสามิต ณ สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ที่โรงอุตสาหกรรมตั้งอยู่ ภายในระยะเวลา ๔๕
วันนับแต่วันที่นำรถยนต์ออกจากโรงอุตสาหกรรม
๒.๓.๒
กรณีนำเข้า ผลิตในเขตปลอดอากร ผลิตในคลังสินค้าทัณฑ์บนประเภท โรงผลิตสินค้าตามกฎหมายว่าด้วยศุลกากร
หรือผลิตในเขตประกอบการเสรี
ให้ผู้มีหน้าที่เสียภาษียื่นป้ายที่ระบุข้อมูลรถยนต์ตามมาตรฐานสากล (ECO Sticker) และใบแจ้งอัตราการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) และอัตราการใช้พลังงานที่รับรองโดยสำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรมต่อเจ้าหน้าที่ศุลกากร
ณ สำนักงานศุลกากรที่มีการตรวจปล่อยตั้งอยู่
และชำระภาษีก่อนการตรวจปล่อยพ้นจากอารักขาศุลกากร
หากอยู่ในระหว่างการยื่นขอเอกสารดังกล่าว
ให้ยื่นเอกสารที่ระบุข้อมูลรถยนต์ตามมาตรฐานสากลเบื้องต้น (ECO Sticker เบื้องต้น) ที่รับรองโดยสำนักงานเศรษฐกิจอุตสาหกรรมแทน
หลังจากนั้น ให้ยื่นป้ายที่ระบุข้อมูลรถยนต์ตามมาตรฐานสากล (ECO Sticker) และใบแจ้งอัตราการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
(CO2) และอัตราการใช้พลังงาน ต่อเจ้าหน้าที่ศุลกากร ณ สำนักงานศุลกากรที่มีการตรวจปล่อยตั้งอยู่ ภายในระยะเวลา ๔๕ วัน
นับแต่วันที่ตรวจปล่อยพ้นจากอารักขาศุลกากร
หากไม่มีเอกสารตามวรรคหนึ่ง
ให้ยื่นเอกสารที่แสดงปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) ที่วัดได้ตามหลักเกณฑ์ที่ระบุในข้อกำหนด Reg.101 Rev.2 หรือระดับที่สูงกว่า โดยอ้างอิงแหล่งข้อมูลอย่างใดอย่างหนึ่ง
ดังต่อไปนี้
(๑)
เอกสารการรับรองผลการทดสอบของสำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
หรือเอกสารจากเว็บไซต์ www.car.go.th
(๒)
คู่มือผู้ใช้รถยนต์ของรถยนต์รุ่นนั้น ๆ จากผู้ผลิต
(๓)
ข้อมูลจากเว็บไซต์ของผู้ผลิตหรือสถาบันทดสอบยานยนต์ที่ได้รับการรับรองจากหน่วยรับรอง
(ECE 101 Type Approval Authority)
(๔)
หนังสือรับรองจากผู้ผลิต
พร้อมกับชำระค่าภาษีและวางประกันเพิ่มเติมจนเต็มจำนวนตามอัตราภาษีที่กำหนดในพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิตท้ายพระราชบัญญัติพิกัดอัตราภาษีสรรพสามิต
พ.ศ. ๒๕๒๗ เพื่อนำรถยนต์ไปตรวจวัดปริมาณการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO2) เมื่อได้รับป้ายที่ระบุข้อมูลรถยนต์ตามมาตรฐานสากล (ECO Sticker) และใบแจ้งอัตราการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์
(CO2) และอัตราการใช้พลังงานแล้วให้ยื่นเอกสารดังกล่าวเพื่อพิจารณากำหนดอัตราภาษี
และดำเนินการผลักเงินประกันหรือขอคืนหลักประกันต่อเจ้าหน้าที่ศุลกากร ณ
สำนักงานศุลกากรที่มีการตรวจปล่อยตั้งอยู่ภายในระยะเวลา ๑๒๐
วันนับแต่วันที่ตรวจปล่อยพ้นจากอารักขาศุลกากร
๒.๓.๓
กรณีผู้มีหน้าที่เสียภาษีตามมาตรา ๑๑ หรือมาตรา ๑๒ แห่งพระราชบัญญัติภาษีสรรพสามิต
พ.ศ. ๒๕๒๗ ให้ยื่นเอกสารการรับรองผลการทดสอบจากผู้ตรวจสอบผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม
ที่ได้รับการแต่งตั้งตามมาตรา ๕ แห่งพระราชบัญญัติมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม พ.ศ.
๒๕๑๑ และที่แก้ไขเพิ่มเติม ต่อเจ้าพนักงานสรรพสามิต ณ สำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ที่ผู้มีหน้าที่เสียภาษีอยู่ในเขตท้องที่นั้นพร้อมกับการยื่นแบบรายการภาษีและชำระภาษีภายใน
๓๐ วันนับแต่วันที่ความรับผิดในอันจะต้องเสียภาษีเกิดขึ้น

ข้อ
๓  ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๙ เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๒๓
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๘
สมชาย  พูลสวัสดิ์
อธิบดีกรมสรรพสามิต

ปริยานุช/จัดทำ
๒๗ มิถุนายน
๒๕๕๙

ปุณิกา/ตรวจ
๒๗ มิถุนายน
๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนพิเศษ ๑๔๐ ง/หน้า ๒๔/๒๒ มิถุนายน ๒๕๕๙