ข้อบังคับตำบลห้วยป่าหวาย เรื่อง สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร พุทธศักราช 2543

ข้อบังคับตำบลห้วยป่าหวาย

ข้อบังคับตำบลห้วยป่าหวาย
เรื่อง
สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร
พุทธศักราช ๒๕๔๓[๑]

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบังคับตำบล
ว่าด้วยสถานจำหน่ายอาหาร และสะสมอาหารองค์การบริหารส่วนตำบล

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔๐ มาตรา ๖๓ และมาตรา ๖๕ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และมาตรา ๗๑
แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. ๒๕๓๗ โดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหารส่วนตำบล
และโดยความเห็นชอบของนายอำเภอพระพุทธบาท จึงตราเป็นข้อบังคับตำบลไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ข้อบังคับตำบลนี้เรียกว่า ข้อบังคับตำบลห้วยป่าหวาย
เรื่อง สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร พ.ศ. ๒๕๔๓

ข้อ
๒  ข้อบังคับตำบลนี้ให้ใช้บังคับ
ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยป่าหวาย ตั้งแต่วันถัดจากวันปิดประกาศไว้โดยเปิดเผย
ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยป่าหวาย แล้วเจ็ดวัน

ข้อ
๓  บรรดากฎ ข้อบังคับ ระเบียบ
คำสั่งอื่นใดในส่วนที่ตราไว้ก่อนข้อบังคับนี้ หรือ ซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบังคับนี้ให้ใช้ข้อบังคับตำบลนี้แทน

ข้อ
๔  ในข้อบังคับตำบลนี้
อาหาร หมายความว่า ของกินหรือเครื่องค้ำจุนชีวิต
ได้แก่
(๑)
วัตถุทุกชนิดที่คนกิน ดื่ม แต่ไม่รวมถึงยา วัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตประสาท
หรือยาเสพติดให้โทษตามกฎหมายว่าด้วยการนั้น แล้วแต่กรณี
(๒)
วัตถุที่มุ่งหมายสำหรับใช้หรือใช้เป็นส่วนผสมในการผลิตอาหาร
รวมถึงวัตถุเจือปนอาหารสีและเครื่องปรุงแต่งกลิ่น รส
สถานที่จำหน่าย หมายความว่า อาคาร
สถานที่หรือบริเวณใด ๆ ที่มิใช่ที่หรือทางสาธารณะที่จัดไว้เพื่อประกอบอาหาร
หรือปรุงอาหารจนสำเร็จและจำหน่ายให้ผู้ซื้อสามารถบริโภคได้ทันที  ทั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นการจำหน่ายโดยจัดให้มีบริเวณไว้สำหรับการบริโภค
ณ ที่นั้น หรือนำไปบริโภคที่อื่นก็ตาม
สถานที่สะสมอาหาร หมายความว่า อาคาร สถานที่หรือบริเวณใด
ๆ
ที่มิใช่ที่หรือทางสาธารณะที่จัดไว้สำหรับเก็บอาหารอันมีสภาพเป็นของสดหรือของแห้งหรืออาหารในรูปลักษณะอื่นใด
ซึ่งผู้ซื้อต้องนำไปประกอบหรือปรุงเพื่อบริโภคในภายหลัง
สิ่งปฏิกูล หมายความว่า อุจจาระหรือปัสสาวะ
และหมายความรวมถึงสิ่งอื่นใด ซึ่งเป็นสิ่งโสโครกหรือสิ่งที่มีกลิ่นเหม็น
มูลฝอย หมายความว่า เศษกระดาษ เศษผ้า เศษอาหาร
เศษสินค้า ถุงพลาสติก ภาชนะที่ใส่อาหาร เถ้ามูลสัตว์ หรือซากสัตว์
รวมตลอดถึงสิ่งอื่นใดที่เก็บกวาดจากถนน ตลาด ที่เลี้ยงสัตว์หรือที่อื่น
ที่หรือทางสาธารณะ หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชน
และประชาชนสามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้
อาคาร หมายความว่า ตึก บ้าน เรือน โรง ร้าน แพ
คลังสินค้า
สำนักงานหรือสิ่งที่สร้างขึ้นอย่างอื่นซึ่งบุคคลอาจเข้าอยู่หรือเข้าใช้สอยได้
ตลาด หมายความว่า
สถานที่ซึ่งปกติจัดไว้ให้ผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุม เพื่อจำหน่ายสินค้าประเภทสัตว์
เนื้อสัตว์ ผัก ผลไม้ หรืออาหารอันมีสภาพเป็นของสด ประกอบหรือปรุงแล้ว
หรือของเสียง่าย  ทั้งนี้ ไม่ว่าจะเป็นการจำหน่ายสินค้าประเภทอื่นด้วยหรือไม่ก็ตาม
และหมายความรวมถึงบริเวณซึ่งจัดไว้สำหรับให้ผู้ค้าใช้เป็นที่ชุมนุมเพื่อจำหน่ายสินค้า
ประเภทดังกล่าวประจำหรือเป็นครั้งคราวหรือวันตามที่กำหนด
เจ้าพนักงานท้องถิ่น หมายความว่า
ประธานกรรมการบริหารองค์การส่วนตำบลห้วยป่าหวาย
เจ้าพนักงานสาธารณสุข หมายความว่า
เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ
๕  ให้ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบล
รักษาการให้เป็นไปตามข้อบังคับตำบลนี้และให้มีอำนาจแต่งตั้งเจ้าหน้าที่ ออกระเบียบ
กฎ ข้อบังคับ ประกาศ คำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบังคับตำบลนี้

หมวด ๑
สถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร

ข้อ
๖  ห้ามมิให้มีผู้ใดจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหาร
หรือสถานที่สะสมอาหารในอาคารหรือพื้นที่ใดซึ่งมีพื้นที่เกินสองร้อยตารางเมตร
เว้นแต่จะได้รับใบอนุญาตจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากสถานที่ดังกล่าวมีพื้นที่ไม่เกินสองร้อยตารางเมตร
ต้องแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อขอรับหนังสือรับรองการแจ้ง

ข้อ
๗  ความในข้อ ๖
ไม่ใช้บังคับแก่การประกอบการดังนี้
(๑)
การประกอบกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๒)
การขายของในตลาด
(๓)
การจำหน่ายสินค้าในที่หรือทางสาธารณะและผู้เร่ขาย

ข้อ
๘  ผู้จัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร
ต้องจัดสถานที่ให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะและเงื่อนไขตามลักษณะของกิจการ ดังต่อไปนี้
ก.
สถานที่สะสมอาหาร
(๑)
ไม่ตั้งอยู่ในบริเวณที่น่าจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพ
(๒)
พื้นทำด้วยวัตถุถาวร ทำความสะอาดง่าย และน้ำท่วมไม่ถึง
(๓)
จัดให้มีระบบการระบายน้ำอย่างเพียงพอ
และถูกต้องด้วยสุขลักษณะตามเกณฑ์มาตรฐานที่เจ้าพนักงานสาธารณสุข
และหรือองค์การบริหารส่วนตำบลกำหนด
(๔)
จัดให้มีแสงสว่าง และทางระบายอากาศเพียงพอ
และถูกต้องด้วยสุขลักษณะตามเกณฑ์มาตรฐานที่เจ้าพนักงานสาธารณสุข
และหรือองค์การบริหารส่วนตำบลกำหนด
(๕)
จัดให้มีส้วมจำนวนเพียงพอ
และถูกต้องด้วยสุขลักษณะตามที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นชอบ
(๖)
ถ้าจะขยายหรือเปลี่ยนแปลงสถานที่ประกอบการค้า
และทำให้สุขลักษณะของสถานที่เปลี่ยนแปลงไปด้วยแล้วจะต้องได้รับใบอนุญาต
หรือแจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๗)
จัดให้มีที่รองรับมูลฝอย และสิ่งปฏิกูลที่ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ และเพียงพอ
(๘)
ปฏิบัติการอื่นใด เกี่ยวด้วยสุขลักษณะ ตามคำแนะนำ
หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานสาธารณสุข เจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือผู้ได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นรวมทั้งระเบียบ ข้อบังคับ
และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลกำหนด
ข.
สถานที่จำหน่ายอาหาร
(๑)
จัดสถานที่ตามที่กำหนดไว้ในข้อ ก (๑)-(๘)
(๒)
จัดให้มีโต๊ะ เก้าอี้ หรือที่นั่งอย่างอื่นซึ่งมีสภาพแข็งแรง สะอาด
และเป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่เสมอ
(๓)
ผนังและบริเวณที่ปรุงอาหาร ต้องมีพื้นผิวที่ทำความสะอาดง่าย
(๔)
จัดให้มีภาชนะและอุปกรณ์เครื่องใช้ต่าง ๆ ที่ใช้ในการทำ ประกอบ ปรุง
เก็บและการบริโภคอาหารให้เพียงพอ ปลอดภัย
และถูกต้องด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำหรือเกณฑ์มาตรฐานที่เจ้าพนักงานสาธารณสุขและหรือองค์การบริหารส่วนตำบลกำหนด
(๕)
จัดให้มีบริเวณ และที่สำหรับทำความสะอาดภาชนะ ตลอดจนอุปกรณ์เครื่องใช้ต่าง ๆ
ให้เพียงพอและถูกต้องด้วยสุขลักษณะเพื่อใช้ในการนั้นโดยเฉพาะ
(๖)
จัดให้มีที่สำหรับล้างมือพร้อมอุปกรณ์จำนวนเพียงพอ และถูกต้องด้วยสุขลักษณะ
(๗)
จัดให้มีการป้องกันอันตรายต่อสุขภาพ
รวมทั้งป้องกันไม่ให้เกิดเหตุรำคาญเนื่องจากการจำหน่าย ทำ ประกอบ ปรุง
และเก็บอาหาร
(๘)
จัดให้มีระบบบำบัดน้ำเสีย และหรือบ่อดักไขมัน ตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
และหรือคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
(๙)
ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
และหรือคำสั่งเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นรวมทั้งระเบียบ ข้อบังคับ
และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบลห้วยป่าหวาย
(๑๐)
ให้มีการจัดจำนวนเก้าอี้สำหรับลูกค้า อ่างล้างมือ และส้วม
ตามบัญชีกำหนดจำนวนท้ายข้อบังคับตำบลนี้

ข้อ
๙  อาคารที่ใช้เป็นสถานที่ประกอบการต้องมีหลักฐานแสดงว่า
สามารถใช้ประกอบการนั้นได้โดยถูกต้องตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร

ข้อ
๑๐  ให้ประธานกรรมการบริหาร
มีอำนาจผ่อนผันให้ผู้ขอรับใบอนุญาต
ผู้ขอรับหนังสือรับรองโดยการแจ้งงดเว้นการปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในข้อ ๘
และข้อ ๙
เพียงเท่าที่เห็นสมควรหรือจะเปลี่ยนแปลงอย่างใดเพื่อให้เหมาะสมแก่กิจการซึ่งให้ควบคุมนั้น
 ทั้งนี้ การผ่อนผันนั้นต้องไม่เป็นเหตุกระทบกระเทือนถึงสุขภาพอนามัยของประชาชน

ข้อ
๑๑  ผู้ใดรับอนุญาตหรือผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งต้องดูแลรักษาสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหารให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ
ดังต่อไปนี้
(๑)
รักษาสถานที่ให้สะอาดอยู่เสมอรวมทั้งจัดให้มีการป้องกันและกำจัดสัตว์ และแมลงนำโรค
(๒)
ต้องมีการดูแลรักษาความสะอาดที่รองรับขยะมูลฝอย
และสิ่งปฏิกูลไม่ให้เป็นที่เพาะพันธุ์แมลงและสัตว์นำโรค
และต้องมีการกำจัดขยะมูลฝอย
และสิ่งปฏิกูลที่ถูกต้องด้วยสุขลักษณะตามข้อบังคับตำบลหรือตามคำแนะนำของเจ้าพนักงานสาธารณสุข
(๓)
รักษาส้วมให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ และสะอาดอยู่เสมอ
(๔)
จัดสิ่งของเครื่องใช้และอุปกรณ์ให้เป็นระเบียบเรียบร้อย และรักษาให้สะอาดอยู่เสมอ
(๕)
ถ้ามีสัตว์ที่จะฆ่าเป็นอาหารต้องแยกให้อยู่ในที่อันเหมาะสม
(๖)
ปฏิบัติการอื่นเกี่ยวด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำ
หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานสาธารณสุขเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นรวมทั้งระเบียบข้อบังคับและคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบล

ข้อ
๑๒  ผู้ได้รับอนุญาตหรือผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารต้องปฏิบัติให้ถูกต้องตามหลักเกณฑ์เกี่ยวกับสุขลักษณะของอาหารกรรมวิธีการจำหน่าย
ทำ ประกอบ ปรุงเก็บรักษาอาหารตลอดจนสุขลักษณะของภาชนะ อุปกรณ์ น้ำใช้และของใช้อื่น
ๆ รวมทั้งสุขลักษณะส่วนบุคคลของผู้จำหน่ายอาหาร ผู้ปรุงอาหารและผู้ใช้บริการ
ดังต่อไปนี้
(๑)
วาง เก็บอาหารก่อนปรุงในที่สะอาดถูกสุขลักษณะ
รวมทั้งจัดให้มีการป้องกันสัตว์นำโรคในสถานที่นั้น
(๒)
ใช้เครื่องปกปิดอาหารรวมทั้งภาชนะและอุปกรณ์เครื่องใช้ต่าง ๆ ที่ใช้ในการทำ ประกอบ
ปรุง เก็บอาหาร เพื่อป้องกันฝุ่นละอองและสิ่งที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ
ตลอดจนรักษาเครื่องปกปิดนั้นให้สะอาดและใช้การได้ดีอยู่เสมอ
(๓)
น้ำแข็งสำหรับใช้บริโภคต้องจัดเก็บไว้ในภาชนะที่ถูกสุขลักษณะสามารถป้องกันสิ่งปนเปื้อนได้และห้ามนำอาหารหรือสิ่งของอื่นใดแช่หรือเก็บรวมไว้ด้วยกัน
(๔)
การทุบ บดน้ำแข็ง ต้องปฏิบัติให้ถูกสุขลักษณะและสะอาดอยู่เสมอ
รวมทั้งป้องกันมิให้มีเสียงอันเป็นเหตุรำคาญแก่ผู้อื่น
(๕)
ในกรณีที่มีผ้าเช็ดหน้า หรือผ้าเย็น ให้บริการต้องทำความสะอาด
และผ่านความร้อนฆ่าเชื้อโรค หรือกรรมวิธีอื่นใด ให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะ
(๖)
จัดให้มีน้ำสะอาดไว้เพียงพอ
(๗)
ใช้ภาชนะหรือวัตถุที่สะอาด ปลอดภัยสำหรับปรุง
ใส่หรือห่ออาหารหรือน้ำแข็งโดยรักษาให้สะอาดอยู่เสมอ
(๘)
ผู้จำหน่ายอาหาร ผู้ปรุงอาหาร และผู้ให้บริการต้องแต่งกายให้สะอาด
และปฏิบัติตนให้ถูกต้องด้วยสุขลักษณะส่วนบุคคล
(๙)
ปฏิบัติการอื่นใดเกี่ยวด้วยสุขลักษณะตามคำแนะนำหรือคำสั่งของพนักงานสาธารณสุขเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หรือผู้ซึ่งได้รับแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น รวมทั้งระเบียบ ข้อบังคับ
และคำสั่งขององค์การบริหารส่วนตำบล

ข้อ
๑๓  ผู้ได้รับอนุญาตหรือผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งต้องไม่เป็นโรคติดต่อ
และไม่จ้างหรือใช้บุคคลที่ป่วยหรือมีเหตุควรเชื่อว่าเป็นโรคติดต่อ จำหน่าย ทำ
ประกอบ ปรุง เก็บอาหาร

ข้อ
๑๔  ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจในการกำหนดเวลาให้ผู้รับใบอนุญาตหรือผู้รับหนังสือรับรองการแจ้งจำหน่ายอาหารบางประเภท
หรือกำหนดเวลาเปิดปิดได้ตามที่เห็นสมควร

หมวด ๒
การขออนุญาตและการออกใบอนุญาต

ข้อ
๑๕
ผู้ใดประสงค์จะจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารซึ่งมีพื้นที่เกินสองร้อยตารางเมตร
ให้ยื่นคำขอรับใบอนุญาตต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ สอ. ๑ พร้อมกับหลักฐานต่าง ๆ
ตามที่องค์การบริหารส่วนตำบลกำหนด
ในกรณีสถานที่ตามวรรคหนึ่งมีพื้นที่ไม่เกินสองร้อยตารางเมตรให้แจ้งต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นเพื่อขอรับหนังสือรับรองการแจ้งตามแบบ
สอ. ๒ พร้อมกับหลักฐานต่าง ๆ
เช่นเดียวกับที่กำหนดไว้ในวรรคที่หนึ่งก่อนเปิดจัดตั้ง เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นได้รับแจ้งให้ออกใบรับการแจ้งการจัดสถานที่แก่ผู้แจ้งตามแบบ
สอ. ๓
เพื่อใช้เป็นหลักฐานในการประกอบกิจการตามที่แจ้งเป็นการชั่วคราวในระหว่างที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นยังมิได้ออกหนังสือรับรองการแจ้งให้ตามที่ขอ

ข้อ
๑๖  เมื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ได้ตรวจสอบความถูกต้อง และความสมบูรณ์ของคำขออนุญาตหรือการแจ้งแล้ว
ปรากฏว่าถูกต้องตามหลักเกณฑ์ วิธีการและเงื่อนไขที่กำหนดไว้ให้ออกใบอนุญาตตามแบบ
สอ. ๔ หรือแบบ สอ. ๕ หรือออกหนังสือรับรองการแจ้งตามแบบ สอ. ๖ หรือแบบ สอ. ๗ แล้วแต่กรณี
ผู้ใดได้รับใบอนุญาต
หรือแจ้งต้องชำระค่าธรรมเนียมตามอัตราท้ายข้อบังคับตำบลนี้ภายในกำหนดสิบห้าวันนับแต่วันที่ผู้ได้รับอนุญาต
ผู้แจ้ง ผู้แทนหรือผู้รับมอบอำนาจจากผู้ได้รับอนุญาตหรือผู้แจ้งแล้วแต่กรณีได้รับหนังสือแจ้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
หากมิได้ชำระค่าธรรมเนียมภายในระยะเวลาที่กำหนดจะต้องชำระเงินค่าปรับเพิ่มขึ้นอีกร้อยละยี่สิบของจำนวนค่าธรรมเนียมที่ค้างชำระ
เว้นแต่ผู้ได้รับใบอนุญาตหรือผู้แจ้งจะได้บอกเลิกการดำเนินการนั้นก่อนถึงกำหนดที่จะต้องชำระค่าธรรมเนียมดังกล่าว
การแจ้งตามวรรคสอง
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น ทำเป็นหนังสือแจ้งให้ผู้ได้รับใบอนุญาตผู้แจ้งผู้แทน
หรือผู้รับมอบอำนาจจากผู้ได้รับใบอนุญาตหรือผู้แจ้งแล้วแต่กรณีทราบ
ในกรณีไม่พบตัวหรือไม่ยอมรับหนังสือหรือให้ส่งหนังสือการแจ้ง หรือคำสั่งโดยทางไปรษณีย์ตอบรับ
หรือปิดหนังสือนั้นไว้ที่เปิดเผยเห็นได้ง่าย ณ ภูมิลำเนา
หรือสำนักงานทำการงานของผู้ต้องรับหนังสือและให้ถือผู้นั้นได้ทราบหนังสือดังกล่าวแล้วตั้งแต่เวลาที่หนังสือไปถึงหรือวันเปิดหนังสือ
แล้วแต่กรณี

ข้อ
๑๗  ใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้งฉบับหนึ่งให้ใช้ได้เฉพาะสถานที่แห่งเดียวที่ได้ระบุไว้ในใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้ง
และต้องแสดงใบอนุญาต หรือหนังสือรับรองการแจ้งไว้ในที่เปิดเผยเห็นได้ชัดเจน
และให้ใช้ได้เฉพาะผู้รับใบอนุญาตหรือผู้รับหนังสือรับรองการแจ้งเท่านั้น

ข้อ
๑๘  ใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้ง
ต้องแสดงใบอนุญาต หรือหนังสือรับรองการแจ้งโดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณ
สถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารตลอดเวลาที่ดำเนินกิจการ

ข้อ
๑๙  ผู้ได้รับใบอนุญาตหรือผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้ง
ต้องแสดงใบอนุญาต หรือหนังสือรับรองการแจ้งโดยเปิดเผยและเห็นได้ง่าย ณ
สถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารตลอดเวลาที่ดำเนินกิจการ

ข้อ
๒๐  เมื่อผู้ได้รับใบอนุญาตหรือผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งผู้ใดประสงค์ขอต่ออายุใบอนุญาตหรือขอต่ออายุหนังสือรับรองการแจ้งให้ยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ
สอ. ๘ พร้อมกับชำระค่าธรรมเนียมก่อนใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้งสิ้นอายุ

ข้อ
๒๑  เมื่อผู้ได้รับใบอนุญาต
หรือผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งไม่ประสงค์จะประกอบกิจการต่อไปให้ยื่นคำร้องบอกเลิกการดำเนินการต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ
สอ. ๙ ก่อนถึงกำหนดการเสียค่าธรรมเนียมครั้งต่อไป

ข้อ
๒๒  หากผู้ได้รับใบอนุญาต
หรือผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งประสงค์
จะแก้ไขรายการในใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้ง ให้ยื่นคำร้องต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ
สอ. ๙

ข้อ
๒๓  หากปรากฏว่าใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้งสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญ
ผู้ได้รับใบอนุญาตหรือผู้ได้รับหนังสือรับรองการแจ้งแล้วแต่กรณี
จะต้องยื่นคำขอต่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามแบบ สอ. ๙
เพื่อขอรับใบแทนใบอนุญาตหรือใบแทนหนังสือรับรองการแจ้งใหม่ภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้ทราบถึงการสูญหาย
ถูกทำลาย หรือชำรุดในสาระสำคัญ แล้วแต่กรณีพร้อมหลักฐาน ดังต่อไปนี้
(๑)
เอกสารการแจ้งความต่อสถานีตำรวจ กรณีสูญหายหรือถูกทำลาย
(๒)
ใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้งเดิม กรณีชำรุดในสาระสำคัญ

ข้อ
๒๔  การออกใบแทนใบอนุญาตหรือใบแทนหนังสือรับรองการแจ้งใหม่
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นดำเนินการตามหลักเกณฑ์ วิธีการหรือเงื่อนไข ดังนี้
(๑)
การออกใบแทนใบอนุญาตหรือใบแทนหนังสือรับรองการแจ้งให้ใช้แบบ สอ. ๔ หรือแบบ สอ. ๕
หรือแบบ สอ. ๖ หรือแบบ สอ. ๗ แล้วแต่กรณีโดยประทับตราสีแดงคำว่า ใบแทน กำกับไว้ด้วยและให้มี วัน เดือน ปี ที่ออกใบแทน
พร้อมทั้งลงลายมือชื่อเจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นในใบแทนและต้นขั้วใบแทน
(๒)
บันทึกด้านหลังต้นขั้วใบอนุญาต หรือหนังสือรับรองการแจ้งเดิม
ระบุสาเหตุการสูญหายถูกทำลายหรือชำรุดในสาระสำคัญของใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้งเดิมแล้วแต่กรณี
และเล่มที่ เลขที่ ปี พ.ศ. ของใบแทนอนุญาตหรือใบแทนหนังสือรับรองการแจ้ง

ข้อ
๒๕  ให้ใช้แบบพิมพ์ต่าง ๆ
ตามที่กำหนดไว้ท้ายข้อบังคับตำบลนี้ ดังต่อไปนี้
(๑)
คำขอรับใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารให้ใช้แบบ สอ. ๑
(๒)
คำขอรับหนังสือรับรองการแจ้งจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหาร หรือสถานที่สะสมอาหารให้ใช้แบบ
สอ. ๒
(๓)
ใบรับแจ้งการจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารให้ใช้แบบ สอ. ๓
(๔)
ใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารให้ใช้แบบ สอ. ๔
(๕)
ใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่สะสมอาหารให้ใช้แบบ สอ. ๕
(๖)
หนังสือรับรองการแจ้งจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารให้ใช้แบบ สอ. ๖
(๗)
หนังสือรับรองการแจ้งจัดตั้งสถานที่สะสมอาหารให้ใช้แบบ สอ. ๗
(๘)
คำขอต่ออายุใบอนุญาตหรือขอต่ออายุหนังสือรับรองการแจ้งเพื่อจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสะสมอาหาร
ให้ใช้แบบ สอ. ๘
(๙)
คำร้องขออนุญาตการต่าง ๆ ให้ใช้แบบ สอ. ๙

หมวด ๓
บทกำหนดโทษ

ข้อ
๒๖  ผู้รับใบอนุญาตหรือผู้รับรองการแจ้งคนใดกระทำความผิดโดยฝ่าฝืนพระราชบัญญัติการสาธารณสุข
พ.ศ. ๒๕๓๕ กฎกระทรวงที่ออกตามความในพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือข้อบังคับตำบลนี้หรือเงื่อนไขในใบอนุญาต
เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตได้ภายในเวลาที่เห็นสมควรแต่ต้องไม่เกินสิบห้าวัน
และมีอำนาจสั่งให้เพิกถอนใบอนุญาต
เมื่อปรากฏว่าผู้รับใบอนุญาตถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาต ตั้งแต่ ๒ ครั้งขึ้นไป
และมีเหตุที่จะต้องถูกสั่งพักใช้ใบอนุญาตอีก

ข้อ
๒๗  ผู้ใดฝ่าฝืนข้อหนึ่งข้อใดแห่งข้อบังคับตำบลนี้
มีความผิดตามมาตรา ๔๕ มาตรา ๗๒ มาตรา ๗๓ มาตรา ๘๓ มาตรา ๘๔
แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

ข้อ
๒๘  ถ้าปรากฏขึ้นว่าผู้รับใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้งคนใดเป็นโรคติดต่อหรือพาหะของโรคติดต่อ
ซึ่งเจ้าพนักงานสาธารณสุขเห็นว่าถ้าอนุญาตให้ตั้งหรือใช้สถานที่เป็นที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหารต่อไปจะเป็นอันตรายต่อสุขภาพประชาชน
ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจสั่งเพิกถอนใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองการแจ้งผู้นั้นได้

หมวด
บทเฉพาะกาล

ข้อ
๒๙  ผู้รับใบอนุญาตตั้งหรือใช้สถานที่เอกชนเป็นสถานที่จำหน่ายอาหาร
หรือสถานที่สะสมอาหารก่อนใช้บังคับตำบลนี้
ให้ผู้นั้นยังคงประกอบกิจการนั้นได้ต่อไปเสมือนเป็นผู้ที่ได้รับใบอนุญาตหรือเป็นผู้ที่ได้แจ้งและได้รับหนังสือรับรองการแจ้งตามข้อบังคับตำบลนี้แล้ว
แต่เมื่อใบอนุญาตดังกล่าวสิ้นอายุและผู้นั้นยังคงประสงค์จะดำเนินการต่อไป
ผู้นั้นจะต้องดำเนินการขอรับใบอนุญาตหรือแจ้งตามข้อบังคับตำบลนี้ก่อนดำเนินการ

ประกาศ ณ วันที่ ๒๙
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๔
สังวรณ์  มิทิน
ประธานกรรมการบริหารองค์การบริหารส่วนตำบลห้วยป่าหวาย

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีอัตราค่าธรรมเนียมการออกหนังสือรับรองการแจ้งจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารและสถานที่สะสมอาหาร
๒.
คำขอรับใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหาร หรือสถานที่สะสมอาหาร (แบบ สอ. ๑)
๓.
คำขอรับหนังสือรับรองการแจ้งจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหาร หรือสถานที่สะสมอาหาร (แบบ
สอ. ๒)
๔.
ใบรับแจ้งการจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหาร หรือสถานที่สะสมอาหาร (แบบ สอ. ๓)
๕.
ใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหาร (แบบ สอ. ๔)
๖.
ใบอนุญาตจัดตั้งสถานที่สะสมอาหาร (แบบ สอ. ๕)
๗.
หนังสือรับรองการรับแจ้งจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหาร (แบบ สอ. ๖)
๘.
หนังสือรับรองการรับแจ้งจัดตั้งสถานที่สะสมอาหาร (แบบ สอ. ๗)
๙.
คำขอต่ออายุใบอนุญาตหรือขอต่ออายุหนังสือรับรองการแจ้งเพื่อจัดตั้งสถานที่จำหน่ายอาหารหรือสถานที่สะสมอาหาร
(แบบ สอ. ๘)
๑๐.
คำร้องขออนุญาตการต่าง ๆ (แบบ สอ. ๙)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๒๘ เมษายน ๒๕๕๒

จุฑามาศ/ปรับปรุง
๑๐ ตุลาคม ๒๕๕๗

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๖/ตอนที่ ๓๙ ง/หน้า ๓๗/๙ เมษายน ๒๕๕๒