ระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนว่าด้วยการแจ้ง วิธีการที่เจ้าหน้าที่ให้ความคุ้มครองแก่พยานและการสิ้นสุดซึ่งการคุ้มครองพยาน พ.ศ. 2549

ระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน

ระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน
ว่าด้วยการแจ้ง
วิธีการที่เจ้าหน้าที่ให้ความคุ้มครองแก่พยาน
และการสิ้นสุดซึ่งการคุ้มครองพยาน
พ.ศ. ๒๕๔๙

โดยที่เป็นการสมควร
กำหนดระเบียบในการให้ความคุ้มครองแก่เด็กและเยาวชนในฐานะพยานในคดีอาญาหรือผู้ที่พยานขอให้คุ้มครองให้เป็นไปโดยเรียบร้อย
อาศัยอำนาจตามมาตรา ๖ วรรคสองแห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๖
และมาตรา ๓๒ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔
อธิบดีกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน
ว่าด้วยการแจ้งวิธีการที่เจ้าหน้าที่ให้ความคุ้มครองแก่พยาน
และการสิ้นสุดซึ่งการคุ้มครองพยาน พ.ศ. ๒๕๔๙

ข้อ
๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเษกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓  ในระเบียบนี้
สถานพินิจ หมายความว่า
สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนกรุงเทพมหานครและสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัด
สถานแรกรับ หมายความว่า สถานแรกรับเด็กและเยาวชน
หรือศูนย์แรกรับเด็กและเยาวชนของสถานพินิจ
ศูนย์ฝึกและอบรม หมายความว่า
ศูนย์ฝึกและอบรมตามที่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมประกาศกำหนด
สถานที่ควบคุม หมายความว่า
สถานที่สำหรับควบคุมตัวเด็กและเยาวชนของสถานพินิจหรือศูนย์ฝึกและอบรม
พยาน หมายความว่า พยานบุคคลซึ่งจะมาให้
หรือได้ให้ข้อเท็จจริงต่อพนักงานผู้มีอำนาจสืบสวนคดีอาญา
พนักงานผู้มีอำนาจสอบสวนคดีอาญา
พนักงานผู้มีอำนาจฟ้องคดีอาญาหรือศาลในการดำเนินคดีอาญา รวมทั้งผู้ชำนาญการพิเศษ
แต่มิให้หมายความรวมถึงจำเลยที่อ้างตนเองเป็นพยาน
ความปลอดภัย หมายความว่า ความปลอดภัยในชีวิต
ร่างกาย อนามัย เสรีภาพ ชื่อเสียง ทรัพย์สิน
หรือสิทธิอย่างหนึ่งอย่างใดของพยานทั้งก่อน ขณะ และหลังมาเป็นพยาน
การคุ้มครอง หมายความว่า
การให้ความคุ้มครองตามมาตรการทั่วไปด้วยวิธีหนึ่งวิธีใดที่กำหนดในระเบียบนี้
เด็กหรือเยาวชน หมายความว่า
เด็กหรือเยาวชนที่ถูกส่งตัวมายังสถานพินิจหรือศูนย์ฝึกและอบรม
เจ้าหน้าที่ หมายความว่า พนักงานคุมประพฤติ
นักสังคมสงเคราะห์ นักจิตวิทยา
หรือบุคลากรตำแหน่งอื่นที่ปฏิบัติงานเกี่ยวข้องกับเด็กหรือเยาวชน
ผู้อำนวยการ หมายความว่า
ผู้อำนวยการสถานพินิจหรือผู้อำนวยการศูนย์ฝึกและอบรม
และให้หมายความรวมถึงบุคคลที่ได้รับมอบหมายจากผู้อำนวยการให้ปฏิบัติราชการแทน
อธิบดี หมายความว่า
อธิบดีกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน
การแจ้ง หมายความว่า
การที่เจ้าหน้าที่ได้รับทราบว่าเด็กหรือเยาวชนอาจไม่ได้รับความปลอดภัยและจัดทำรายงานแจ้งให้ผู้อำนวยการทราบ
การร้องขอ หมายความว่า
การที่เด็กหรือเยาวชนในฐานะพยานที่มีสิทธิขอรับการคุ้มครอง
หรือบุคคลอื่นที่มีสิทธิร้องขอให้นำมาตรการคุ้มครองพยานมาใช้กับเด็กหรือเยาวชนตามพระราชบัญญัติคุ้มครองพยานในคดีอาญา
พ.ศ. ๒๕๔๖ ร้องขอรับการคุ้มครอง หรือขอให้นำมาตรการคุ้มครองมาใช้

หมวด ๑
การแจ้งและการร้องขอให้คุ้มครอง

ข้อ
๔  เมื่อเจ้าหน้าที่ทราบว่าเด็กหรือเยาวชนใดเป็นพยานในคดีอาญาอื่นและอาจไม่ได้รับความปลอดภัย
หรือได้รับแจ้งจากเด็กหรือเยาวชนที่อยู่ในสถานที่ควบคุมว่าประสงค์ขอรับการคุ้มครอง
ให้ทำรายงานแจ้งผู้อำนวยการทราบโดยเร็ว

ข้อ
๕ 
พยานอาจร้องขอต่อผู้อำนวยการให้นำมาตรการคุ้มครองพยานมาใช้กับเด็กหรือเยาวชนที่อยู่ในฐานะเป็นสามี
ภริยา ผู้บุพการี ผู้สืบสันดานของพยาน
หรือเป็นบุคคลอื่นที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพยาน
ซึ่งอาจไม่ได้รับความปลอดภัยจากการที่พยานให้การหรือจะให้การเป็นพยาน
โดยการร้องขอเป็นหนังสือหรือร้องด้วยวาจาและเจ้าหน้าที่บันทึกพร้อมทั้งให้พยานลงชื่อไว้เป็นหลักฐาน

ข้อ
๖ 
เมื่อผู้อำนวยการได้รับการรายงานแจ้งตามข้อ ๔ หรือได้รับการร้องขอตามข้อ ๕
แล้ว
ให้ดำเนินการตรวจสอบข้อเท็จจริงในเรื่องดังกล่าวโดยอาจให้เจ้าหน้าที่คนหนึ่งคนใด
หรือแต่งตั้งคณะกรรมการให้ดำเนินการเพื่อให้ได้ข้อมูลว่าเด็กหรือเยาวชนรายใดสมควรได้รับการคุ้มครองในฐานะพยานหรือนำมาตรการคุ้มครองพยานมาใช้

ข้อ
๗  การดำเนินการตามความในหมวดนี้
ให้ดำเนินการโดยลับ

ข้อ
๘ 
เด็กหรือเยาวชนซึ่งมิได้ถูกควบคุมตัวหรือพ้นจากการควบคุมไปแล้ว
อาจร้องขอให้ใช้มาตรการคุ้มครองพยานโดยได้รับความยินยอมจากบิดา มารดา หรือผู้ปกครองเป็นลายลักษณ์อักษร
และเมื่อเจ้าหน้าที่ได้รับการร้องขอแล้วให้ดำเนินการตามข้อ ๔

หมวด ๒
วิธีการให้ความคุ้มครองแก่พยาน

ข้อ
๙ 
ในกรณีที่มีข้อสงสัยว่าเด็กหรือเยาวชนอาจไม่ได้รับความปลอดภัย
ให้ผู้อำนวยการสั่งให้มีการคุ้มครองเด็กหรือเยาวชนนั้นไว้ก่อน แต่วิธีการคุ้มครองนั้นต้องไม่กระทบต่อสิทธิของเด็กหรือเยาวชน

ข้อ
๑๐  วิธีการคุ้มครองเด็กหรือเยาวชน
อาจใช้วิธีหนึ่งวิธีใด ดังต่อไปนี้
(๑)
จัดให้ได้รับการดูแลอย่างใกล้ชิด
(๒)
จัดให้ย้ายหอนอน
(๓)
จัดให้ย้ายสถานที่ควบคุมหรือจัดหาที่พักอันเหมาะสม โดยได้รับความเห็นชอบจากอธิบดี
(๔)
ดำเนินการอื่นใดให้ได้รับความช่วยเหลือ
หรือได้รับความคุ้มครองตามที่เห็นสมควรโดยอาจประสานกับหน่วยงานอื่นให้ความคุ้มครอง
รวมทั้งอาจประสานกับสำนักงานคุ้มครองพยาน
เพื่อให้ความช่วยเหลือในสิ่งที่เด็กหรือเยาวชนควรได้รับ

ข้อ
๑๑  หากเด็กหรือเยาวชนผู้รับความคุ้มครองพ้นจากการควบคุมและไม่ประสงค์รับความคุ้มครองอีกต่อไป
แต่ผู้อำนวยการพิจารณาแล้วเห็นว่าเด็กหรือเยาวชนนั้นอาจไม่ได้รับความปลอดภัย
ให้แนะนำเด็กหรือเยาวชนไปขอการคุ้มครองจากพนักงานเจ้าหน้าที่หน่วยงานอื่น

ข้อ
๑๒  ในระหว่างการคุ้มครองหากผู้อำนวยการเห็นว่าวิธีการคุ้มครองที่ใช้อยู่ไม่เหมาะสมอาจมีคำสั่งเปลี่ยนแปลงได้

ข้อ
๑๓ 
ค่าตอบแทนและค่าใช้จ่ายในการคุ้มครองพยานให้เบิกจ่ายได้ตามระเบียบกระทรวงยุติธรรม
ว่าด้วยค่าตอบแทนและค่าใช้จ่ายแก่พยาน สามี ภริยา ผู้บุพการี ผู้สืบสันดานของพยาน
หรือบุคคลอื่นที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพยานในคดีอาญา พ.ศ. ๒๕๔๗

หมวด ๓
การสิ้นสุดซึ่งการคุ้มครองพยาน

ข้อ
๑๔ 
การคุ้มครองเด็กหรือเยาวชนในฐานะพยาน
หรือการนำมาตรการคุ้มครองพยานมาใช้จะสิ้นสุดลงโดยผู้อำนวยการมีคำสั่งเมื่อมีเหตุอย่างหนึ่งอย่างใด
ดังต่อไปนี้
(๑)
ผู้รับการคุ้มครองร้องขอระงับการคุ้มครองโดยบิดา มารดา
หรือผู้ปกครองให้ความเห็นชอบ
(๒)
พฤติการณ์เกี่ยวกับความปลอดภัยเปลี่ยนแปลงไป และไม่จำเป็นต้องให้การคุ้มครอง
(๓)
ผู้รับการคุ้มครองไม่ยอมปฏิบัติตามเงื่อนไขที่ผู้อำนวยการกำหนดเพื่อความปลอดภัย
(๔)
ผู้รับการคุ้มครองพ้นจากการควบคุม

ประกาศ ณ วันที่ ๑๗
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๙
ชูจิรา  กองแก้ว
อธิบดีกรมพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชน

ศุภกรณ/ผู้จัดทำ
๓ ธันวาคม ๒๕๕๓

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๓/ตอนพิเศษ ๙๓ ง/หน้า ๒๙/๑ กันยายน ๒๕๔๙