atyko/rag_thai_laws huggingface dataset:
ประกาศกรมพัฒนาธุรกิจการค้า เรื่อง  การถอนและจำหน่ายคำขอใบอนุญาตและหนังสือรับรองการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 2546

ประกาศกรมพัฒนาธุรกิจการค้า

ประกาศกรมพัฒนาธุรกิจการค้า
เรื่อง
การถอนและจำหน่ายคำขอใบอนุญาตและหนังสือรับรอง
การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๕๔๖[๑]

ด้วยสมควรกำหนดแนวปฏิบัติในการถอนและจำหน่ายคำขอในกรณีละทิ้งคำขอสำหรับคำขอใบอนุญาตและหนังสือรับรองการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวไว้
ดังนี้

๑.
คำขอใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองที่คนต่างด้าวได้ยื่นไว้และอยู่ระหว่างการพิจารณา
หากจะถอนคำขอให้ยื่นคำขอถอนโดยทำเป็นหนังสือลงลายมือชื่อของผู้ขอใบอนุญาตหรือหนังสือรับรอง
นั้น
เมื่อได้รับหนังสือขอถอนคำขอดังกล่าวแล้ว
ให้นายทะเบียนการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวจำหน่ายคำขอนั้นเสีย

๒.
คำขอใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองใดที่ปรากฏว่ามีข้อบกพร่อง
และเจ้าหน้าที่ได้แจ้งให้ผู้ยื่นคำขอแก้ไขข้อบกพร่องนั้นแล้ว
หากผู้ยื่นคำขอใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองไม่ดำเนินการแก้ไขให้เสร็จสิ้นภายใน ๔๕
วันนับแต่วันได้ทราบคำแจ้งให้แก้ไขข้อบกพร่องดังกล่าว
จะถือว่าผู้ยื่นคำขอละทิ้งคำขอและจะจำหน่ายคำขอนั้นเสีย

ทั้งนี้
ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๕
มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๔๖
อรจิต  สิงคาลวณิช
อธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้า

สุภาพร/พิมพ์
๑๑ กันยายน ๒๕๔๖

พิมลกร/ปรับปรุง
๑๗ กันยายน ๒๕๕๖
วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙ กันยายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๐/ตอนพิเศษ ๖๙ ง/หน้า ๒๒/๒๓ มิถุนายน ๒๕๔๖
ประกาศกรมพัฒนาธุรกิจการค้า เรื่อง กำหนดแบบการแจ้ง และหนังสือรับรองการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. 2546

ประกาศกรมพัฒนาธุรกิจการค้า

ประกาศกรมพัฒนาธุรกิจการค้า
เรื่อง
กำหนดแบบการแจ้ง และหนังสือรับรอง
การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๕๔๖

โดยที่กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการแจ้งเพื่อขอหนังสือรับรองการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๕๔๖ กำหนดให้อธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้าประกาศกำหนดแบบการแจ้งเพื่อขอหนังสือรับรอง
และหนังสือรับรองการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว

อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๑ และ ข้อ ๑๐
แห่งกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการแจ้งเพื่อขอหนังสือรับรองการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
พ.ศ. ๒๕๔๖
ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งตามมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติของกฎหมาย อธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้าออกประกาศไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศกรมพัฒนาธุรกิจการค้า
เรื่อง กำหนดแบบการแจ้งและหนังสือรับรองการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๖

ข้อ ๒[๑]  ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  การแจ้งเพื่อขอหนังสือรับรองการประกอบธุรกิจ
ให้ใช้แบบการแจ้งตามแบบ ต.
๖ ที่กำหนดไว้ท้ายประกาศนี้

ข้อ ๔  หนังสือรับรองการประกอบธุรกิจ ให้ใช้แบบ ต. ๗
ที่กำหนดไว้ท้ายประกาศนี้

ประกาศ ณ วันที่ ๑๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๖
อรจิต 
สิงคาลวณิช
อธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้า

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แบบการแจ้งเพื่อขอหนังสือรับรอง ตามมาตรา ๑๑
แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ (แบบ ต.๖)
๒.
หนังสือรับรองการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว (แบบ ต.๗)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หทัยชนก/พิมพ์
๒๑
กรกฎาคม ๒๕๔๖

ทรงยศ/สราวุฒิ/จัดทำ
๒๘
กรกฎาคม ๒๕๔๖

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๙
สิงหาคม ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๐/ตอนพิเศษ
๕๙ ง/หน้า ๓/๒๖
พฤษภาคม ๒๕๔๖
ประกาศกรมพัฒนาธุรกิจการค้า เรื่อง กำหนดแบบคำขอ และใบอนุญาตประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวตามมาตรา 7 พ.ศ. 2546

ประกาศกรมพัฒนาธุรกิจการค้า

ประกาศกรมพัฒนาธุรกิจการค้า
เรื่อง กำหนดแบบคำขอ
และใบอนุญาตประกอบธุรกิจ
ของคนต่างด้าวตามมาตรา ๗ พ.ศ. ๒๕๔๖

โดยที่กฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการขอรับใบอนุญาต
การออกใบอนุญาตและระยะเวลาการอนุญาตให้ประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวตามมาตรา ๗ พ.ศ. ๒๕๔๖ กำหนดให้อธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้าประกาศกำหนดแบบคำขอรับใบอนุญาต
และใบอนุญาตประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวตามมาตรา ๗

อาศัยอำนาจตามความในข้อ
๑ และข้อ ๑๑ แห่งกฎกระทรวงกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการขอรับใบอนุญาต
การออกใบอนุญาต และระยะเวลาการอนุญาตให้ประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวตามมาตรา ๗ พ.ศ. ๒๕๔๖ ซึ่งออกตามความในพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒
อันเป็นพระราชบัญญัติที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล
ซึ่งตามมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติของกฎหมาย
อธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้าออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ประกาศนี้เรียกว่า ประกาศกรมพัฒนาธุรกิจการค้า
เรื่อง กำหนดแบบคำขอ และใบอนุญาตประกอบธุรกิจของคนต่างด้าวตามมาตรา ๗ พ.ศ. ๒๕๔๖

ข้อ
๒[๑]  ประกาศนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นสามสิบวันนับแต่วันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๓ 
การขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจตามมาตรา ๗ ให้ใช้คำขอตามแบบ ต. ๔
ที่กำหนดไว้ท้ายประกาศนี้

ข้อ
๔  ใบอนุญาตประกอบธุรกิจตามมาตรา ๗
ให้ใช้แบบ ต. ๕ ที่กำหนดไว้ท้ายประกาศนี้

ประกาศ
ณ วันที่ ๑๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๔๖
อรจิต  สิงคาลวณิช
อธิบดีกรมพัฒนาธุรกิจการค้า

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
แบบคำขอรับใบอนุญาตประกอบธุรกิจตามมาตรา ๗
แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒
(แบบ ต.๔)
๒.
ใบอนุญาตประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว (แบบ ต.๕)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

หทัยชนก/พิมพ์
๒๑ กรกฎาคม ๒๕๔๖
ทรงยศ/สราวุฒิ
จัดทำ
๒๘ กรกฎาคม ๒๕๔๖

พิมลกร/ปรับปรุง
๑๗ กันยายน ๒๕๕๖
วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙ กันยายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๐/ตอนพิเศษ ๕๙ ง/หน้า ๑/๒๖ พฤษภาคม ๒๕๔๖
ประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง แต่งตั้งนายทะเบียนและพนักงานเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2544

ประกาศกระทรวงพาณิชย์

ประกาศกระทรวงพาณิชย์
เรื่อง แต่งตั้งนายทะเบียนและพนักงานเจ้าหน้าที่
พ.ศ. ๒๕๔๔[๑]

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๖
แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ให้อธิบดีกรมทะเบียนการค้า รองอธิบดีกรมทะเบียนการค้า นิติกร ๙ ชช นักวิชาการตรวจสอบบัญชี
๙ ชช ผู้อำนวยการสำนักทะเบียนธุรกิจ ผู้อำนวยการสำนักบริการข้อมูลธุรกิจ
ผู้อำนวยการสำนักกำกับดูแลธุรกิจ
ผู้อำนวยการกองนิติการและเจ้าหน้าที่วิเคราะห์งานทะเบียนการค้า ๘ ว
ปฏิบัติหน้าที่ผู้อำนวยการสำนักงานเลขานุการคณะกรรมการการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว
กรมทะเบียนการค้า เป็นนายทะเบียน

ข้อ ๒ 
ให้พาณิชย์จังหวัดเป็นนายทะเบียนในเขตจังหวัดนั้น

ข้อ ๓ 
ให้ข้าราชการพลเรือนสามัญตั้งแต่ระดับ ๓
ขึ้นไปในสังกัดกรมทะเบียนการค้าเป็นพนักงานเจ้าหน้าที่

ทั้งนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๔
อดิศัย  โพธารามิก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์

ภคินี/แก้ไข
๒๕ เมษายน ๒๕๔๕

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๘/ตอนพิเศษ ๗๘ ง/หน้า ๑/๑๐ สิงหาคม ๒๕๔๔
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ยกเลิกประกาศเพิ่มเติมประเภทผู้ขอใช้บริการของศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน

ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี

ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี
เรื่อง
ยกเลิกประกาศเพิ่มเติมประเภทผู้ขอใช้บริการ
ของศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน[๑]

ตามที่คณะรัฐมนตรีได้มีมติเมื่อวันที่ ๑ มิถุนายน ๒๕๔๒
ให้แก้ไขเพิ่มเติมระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
พ.ศ. ๒๕๔๐
เพื่อขยายขอบข่ายการบริการของศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงานเพิ่มมากขึ้น
รวมทั้งปรับย้ายประเภทผู้ขอ คือ
คนต่างด้าวซึ่งเป็นนักวิจัยและพัฒนาทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และบิดามารดา
คู่สมรส หรือบุตร ซึ่งอยู่ในความอุปการะและเป็นส่วนแห่งครัวเรือน และได้บัญญัติไว้ในระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๒ แล้ว จึงเห็นสมควรยกเลิกประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง
เพิ่มเติมประเภทผู้ขอใช้บริการของศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน ลงวันที่ ๒๔
มีนาคม ๒๕๔๑
ทั้งนี้
นับตั้งแต่ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๒ มีผลใช้บังคับตามกฎหมาย เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๑๐
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๒
ชวน  หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

พิมลกร/ปรับปรุง
๑๗ กันยายน ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙ กันยายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๖/ตอนพิเศษ ๖๒ ง/หน้า ๑/๓๑ สิงหาคม ๒๕๔๒
ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง เพิ่มเติมประเภทผู้ขอใช้บริการของศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน

ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี

ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี
เรื่อง
เพิ่มเติมประเภทผู้ขอใช้บริการของศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน[๑]

เพื่อเป็นการสนับสนุนการวิจัยและพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีในภาคเอกชน
อาศัยอำนาจตามความในข้อ ๔ (๕) ของระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี
ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน พ.ศ. ๒๕๔๐
คณะรัฐมนตรีจึงมีมติเมื่อวันที่ ๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๑
กำหนดให้เพิ่มเติมประเภทผู้ขอใช้บริการของศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน ดังนี้
คนต่างด้าวซึ่งเป็นนักวิจัยและพัฒนาทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี
และบิดา มารดา คู่สมรส หรือบุตร ซึ่งอยู่ในความอุปการะและเป็นส่วนแห่งครัวเรือน

ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๑ เป็นต้นไป

ประกาศ ณ วันที่ ๒๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๑
ชวน  หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

โชติกานต์/ปรับปรุง
๒๙ สิงหาคม ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๕/ตอนพิเศษ ๒๕ ง/หน้า ๑/๓๑ มีนาคม ๒๕๔๑
ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวิซ่าและใบอนุญาตทำงาน (ฉบับที่ 5) พ.ศ. 2547

ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี

ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี
ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
(ฉบับที่ ๕)
พ.ศ.
๒๕๔๗

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี
ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน พ.ศ. ๒๕๔๐
เพื่อขยายขอบข่ายการบริการของศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงานเพิ่มขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๑ (๘) แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน พ.ศ. ๒๕๓๔
นายกรัฐมนตรีโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรีจึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า
ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๗

ข้อ ๒[๑]
 ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ให้ยกเลิกบทนิยามคำว่า ผู้ขอ ในข้อ ๔
แห่งระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
พ.ศ. ๒๕๔๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี
ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๔๕
และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ผู้ขอ หมายความว่า
(๑)
คนต่างด้าวซึ่งเป็นนักลงทุน ผู้บริหาร หรือผู้ชำนาญการ และบิดามารดา คู่สมรส
หรือบุตร ซี่งอยู่ในความอุปการะและเป็นส่วนแห่งครัวเรือน
(๒)
คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาประจำสำนักงานผู้แทนของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศหรือสำนักงานภูมิภาคของบริษัทข้ามชาติ
และบิดามารดา คู่สมรส หรือบุตร ซึ่งอยู่ในความอุปการะและเป็นส่วนแห่งครัวเรือน
(๓)
คนต่างด้าวซึ่งเป็นผู้บริหาร ผู้ชำนาญการ หรือผู้เชี่ยวชาญ
ซึ่งได้รับสิทธิพิเศษตามกฎหมายว่าด้วยปิโตรเลียม กฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุน
และกฎหมายว่าด้วยการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย และคู่สมรสหรือบุคคล
ซึ่งอยู่ในความอุปการะ
(๔) คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาปฏิบัติหน้าที่สื่อมวลชนที่ได้รับอนุญาตจากทางราชการ
และบิดามารดา คู่สมรส หรือบุตร ซึ่งอยู่ในความอุปการะและเป็นส่วนแห่งครัวเรือน
(๕)
คนต่างด้าวซึ่งเป็นนักวิจัยและพัฒนาทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และบิดามารดา
คู่สมรส หรือบุตร ซึ่งอยู่ในความอุปการะและเป็นส่วนแห่งครัวเรือน
(๖)
คนต่างด้าวซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของสาขาธนาคารต่างประเทศ
สำนักงานวิเทศธนกิจของธนาคารต่างประเทศ
และสำนักงานผู้แทนของธนาคารต่างประเทศซึ่งได้รับการรับรองจากธนาคารแห่งประเทศไทย
และบิดามารดา คู่สมรส หรือบุตร ซี่งอยู่ในความอุปการะและเป็นส่วนแห่งครัวเรือน
(๗)
คนต่างด้าวซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ และบิดามารดา คู่สมรส
หรือบุตร ซึ่งอยู่ในความอุปการะและเป็นส่วนแห่งครัวเรือน
(๘)
คนต่างด้าวซึ่งปฏิบัติงานประจำสำนักงานปฏิบัติการภูมิภาค และบิดามารดา คู่สมรส
หรือบุตร ซึ่งอยู่ในความอุปการะและเป็นส่วนแห่งครัวเรือน
(๙)
คนต่างด้าวที่เข้ามาทำงานตามพันธกรณีที่รัฐบาลทำไว้กับรัฐบาลต่างประเทศ
(๑๐)
คนต่างด้าวตามที่คณะรัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ประกาศ
ณ วันที่ ๓ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๗
พันตำรวจโท
ทักษิณ  ชินวัตร
นายกรัฐมนตรี

พิมลกร/พิมพ์
๑๖
กันยายน ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙
กันยายน ๒๕๕๖

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๑/ตอนพิเศษ ๑๓๕ ง/หน้า ๒/๙ ธันวาคม ๒๕๔๗
ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน (ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2544

ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี

ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี
ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
(ฉบับที่ ๓)
พ.ศ. ๒๕๔๔

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี
ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน พ.ศ. ๒๕๔๐
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี
ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๒
เพื่อกำหนดนิยามคำว่า ธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ สำนักงานภูมิภาค และ
บริษัทข้ามชาติ เนื่องจากระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี
ว่าด้วยการขอตั้งสำนักงานผู้แทนของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ
พ.ศ. ๒๕๒๙ ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี
ว่าด้วยการขอตั้งสำนักงานผู้แทนของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๕
และระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการขอตั้งสำนักงานภูมิภาคของบริษัทข้ามชาติ
พ.ศ. ๒๕๓๕ ได้สิ้นสภาพไป อันเป็นผลเนื่องจากการที่ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๒๘๑
ลงวันที่ ๒๔ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๑๕
ได้ถูกยกเลิกโดยพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒
คณะรัฐมนตรีจึงมีมติให้วางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า
ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๔

ข้อ ๒[๑]  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ให้เพิ่มบทนิยามคำว่า
ธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ สำนักงานภูมิภาค และ บริษัทข้ามชาติ
ระหว่างบทนิยามคำว่า ผู้ขอ และ ศูนย์ ในข้อ ๔ แห่งระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
พ.ศ. ๒๕๔๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี
ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๒
ธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ หมายความว่า
ธุรกิจที่ให้บริการเกี่ยวกับการหาแหล่งจัดซื้อสินค้าหรือบริการในประเทศไทยให้แก่สำนักงานใหญ่
การตรวจสอบและควบคุมคุณภาพและปริมาณของสินค้าที่สำนักงานใหญ่ซื้อหรือจ้างผลิตในประเทศไทย
การให้คำแนะนำในด้านต่าง ๆ เกี่ยวกับตัวสินค้าของสำนักงานใหญ่ที่จำหน่ายแก่ตัวแทนจำหน่ายหรือผู้ใช้สินค้า
การเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารต่าง ๆ เกี่ยวกับสินค้าหรือบริการใหม่ของสำนักงานใหญ่
และการรายงานความเคลื่อนไหวทางธุรกิจในประเทศไทยให้สำนักงานใหญ่ทราบ
สำนักงานภูมิภาค หมายความว่า สำนักงานที่บริษัทข้ามชาติตั้งขึ้นในประเทศอื่น
นอกจากประเทศที่จดทะเบียนเป็นสำนักงานใหญ่
โดยไม่ต้องจดทะเบียนเป็นนิติบุคคลตามกฎหมายของประเทศที่เข้าไปจัดตั้ง
เพื่อให้บริการในด้านต่าง ๆ ได้แก่
การติดต่อประสานงานและการกำกับการดำเนินงานของสาขาหรือบริษัทในเครือที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคเดียวกันแทนสำนักงานใหญ่
การให้คำปรึกษาและบริการในการจัดการฝึกอบรมและพัฒนาบุคคล การจัดการด้านการเงิน
การควบคุมการตลาดและวางแผนส่งเสริมการขาย การพัฒนาผลิตภัณฑ์ และการวิจัยและพัฒนา
โดยไม่มีรายได้จากการให้บริการนั้น และไม่มีอำนาจรับคำสั่งซื้อหรือเสนอขายหรือเจรจาทำธุรกิจกับบุคคลหรือนิติบุคคลในประเทศที่เข้าไปตั้ง  ทั้งนี้
โดยได้รับเงินค่าใช้จ่ายในสำนักงานจากสำนักงานใหญ่เท่านั้น
บริษัทข้ามชาติ หมายความว่า
นิติบุคคลที่ตั้งขึ้นตามกฎหมายของต่างประเทศและเข้าไปดำเนินธุรกิจในประเทศอื่น

ประกาศ ณ วันที่ ๒๔
มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๔
ชวน  หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

พิมลกร/พิมพ์
๑๖ กันยายน ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙ กันยายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๘/ตอนพิเศษ ๑๐ ง/หน้า ๑๗/๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๔
ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2542

ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี

ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรี
ว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
(ฉบับที่ ๒)
พ.ศ. ๒๕๔๒

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
พ.ศ. ๒๕๔๐ เพื่อขยายขอบข่ายการบริการของศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงานเพิ่มขึ้น
คณะรัฐมนตรีจึงวางระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า
ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๒

ข้อ ๒[๑]  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ให้ยกเลิกบทนิยามของคำว่า
ผู้ขอ ในข้อ ๔
แห่งระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน
พ.ศ. ๒๕๔๐ และให้ใช้ความต่อไปนี้แทน
ผู้ขอ หมายความว่า
(๑) คนต่างด้าวซึ่งเป็นนักลงทุน ผู้บริหาร หรือผู้ชำนาญการ และบิดามารดา คู่สมรส
หรือบุตรซึ่งอยู่ในความอุปการะและเป็นส่วนแห่งครัวเรือน
(๒)
คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาประจำสำนักงานผู้แทนของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศหรือสำนักงานภูมิภาคของบริษัทข้ามชาติ
และบิดามารดา คู่สมรส หรือบุตรซึ่งอยู่ในความอุปการะและเป็นส่วนแห่งครัวเรือน
(๓) คนต่างด้าวซึ่งเป็นผู้บริหาร ผู้ชำนาญการ หรือผู้เชี่ยวชาญ
ซึ่งได้รับสิทธิพิเศษตามกฎหมายว่าด้วยปิโตรเลียม กฎหมายว่าด้วยการส่งเสริมการลงทุน
และกฎหมายว่าด้วยการนิคมอุตสาหกรรมแห่งประเทศไทย
และคู่สมรสหรือบุคคลซึ่งอยู่ในความอุปการะ
(๔) คนต่างด้าวซึ่งเข้ามาปฏิบัติหน้าที่สื่อมวลชนที่ได้รับอนุญาตจากทางราชการ และบิดามารดา
คู่สมรส หรือบุตรซึ่งอยู่ในความอุปการะและเป็นส่วนแห่งครัวเรือน
(๕) คนต่างด้าวซึ่งเป็นนักวิจัยและพัฒนาทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และบิดามารดา
คู่สมรส หรือบุตรซึ่งอยู่ในความอุปการะและเป็นส่วนแห่งครัวเรือน
(๖) คนต่างด้าวซึ่งเป็นเจ้าหน้าที่ของสาขาธนาคารต่างประเทศ
สำนักงานวิเทศธนกิจของธนาคารต่างประเทศ และสำนักงานผู้แทนของธนาคารต่างประเทศซึ่งได้รับการรับรองจากธนาคารแห่งประเทศไทย
และบิดามารดา คู่สมรส หรือบุตรซึ่งอยู่ในความอุปการะและเป็นส่วนแห่งครัวเรือน
(๗) คนต่างด้าวตามที่คณะรัฐมนตรีกำหนดโดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา

ประกาศ ณ วันที่ ๑๐
สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๒
ชวน  หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

พิมลกร/ปรับปรุง
๑๖ กันยายน ๒๕๕๖

วิชพงษ์/ตรวจ
๑๙ กันยายน ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๖/ตอนพิเศษ ๖๒ ง/หน้า ๓/๓๑ สิงหาคม ๒๕๔๒
พระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2559

พระราชบัญญัติ

พระราชบัญญัติ
การประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต
(ฉบับที่ ๔)
พ.ศ. ๒๕๕๙

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๘ มกราคม
พ.ศ. ๒๕๕๙
เป็นปีที่ ๗๑
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎหมายว่าด้วยการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต

จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ
ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ
ดังต่อไปนี้

มาตรา ๑  พระราชบัญญัตินี้เรียกว่า พระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต
(ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๙

มาตรา ๒[๑]  พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา ๓  ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็นมาตรา ๓๑/๑
แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต พ.ศ. ๒๕๔๕
มาตรา ๓๑/๑  ในกรณีที่กรรมการซึ่งคณะรัฐมนตรีแต่งตั้งพ้นจากตำแหน่งตามวาระ
หากยังมิได้แต่งตั้งกรรมการขึ้นใหม่
ให้กรรมการซึ่งพ้นจากตำแหน่งตามวาระนั้นอยู่ในตำแหน่งเพื่อปฏิบัติหน้าที่ต่อไป จนกว่ากรรมการซึ่งได้รับแต่งตั้งใหม่เข้ารับหน้าที่
แต่ต้องไม่เกินเก้าสิบวัน
ในกรณีที่กรรมการตามวรรคหนึ่งพ้นจากตำแหน่งก่อนครบวาระ
ให้แต่งตั้งกรรมการแทนตำแหน่งที่ว่างลงภายในหนึ่งร้อยยี่สิบวัน
เว้นแต่วาระของกรรมการเหลืออยู่ไม่ถึงเก้าสิบวัน จะไม่แต่งตั้งก็ได้
ในระหว่างที่ยังมิได้มีการแต่งตั้งกรรมการตามมาตรานี้
ให้ถือว่าคณะกรรมการประกอบด้วยกรรมการทั้งหมดเท่าที่เหลืออยู่ และให้คณะกรรมการดังกล่าวปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้โดยจะต้องมีกรรมการซึ่งคณะรัฐมนตรีแต่งตั้งเหลืออยู่ปฏิบัติหน้าที่ไม่น้อยกว่าสามคน

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
พลเอก ประยุทธ์  จันทร์โอชา
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่พระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต
พ.ศ. ๒๕๔๕
มิได้มีบทบัญญัติรองรับการปฏิบัติหน้าที่ของคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิตให้สามารถปฏิบัติหน้าที่ต่อไปได้
ในกรณีที่กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิซึ่งคณะรัฐมนตรีแต่งตั้ง
พ้นจากตำแหน่งตามวาระหรือพ้นจากตำแหน่งก่อนครบวาระ ทำให้การปฏิบัติหน้าที่ของคณะกรรมการดังกล่าวขาดความต่อเนื่อง
สมควรแก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติเกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ของคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิตในกรณีดังกล่าว
เพื่อให้การปฏิบัติหน้าที่และการดำเนินงานตามกฎหมายเป็นไปอย่างต่อเนื่องและมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น
 จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้

ปริยานุช/จัดทำ
๒๐ มกราคม ๒๕๕๙

วิชพงษ์/ตรวจ
๒๐ มกราคม ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๗ ก/หน้า ๒๒/๑๙ มกราคม ๒๕๕๙
ประกาศคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิต เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการบันทึกข้อโต้แย้งระหว่างสมาชิกและเจ้าของข้อมูล (ฉบับ Update ล่าสุด)

ประกาศคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิต
เรื่อง
หลักเกณฑ์และวิธีการบันทึกข้อโต้แย้งระหว่างสมาชิกและเจ้าของข้อมูล

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๖ มาตรา ๑๙ แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต พ.ศ. ๒๕๔๕
คณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิตกำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการในการรายงานและบันทึกข้อโต้แย้งไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ในกรณีที่มีการโต้แย้งข้อมูลระหว่างสมาชิกและเจ้าของข้อมูล
และไม่อาจหาข้อยุติได้ให้สมาชิกดำเนินการ ดังต่อไปนี้
(๑)
แจ้งความคืบหน้ารวมทั้งชี้แจงขั้นตอนการดำเนินการต่อไปให้เจ้าของข้อมูลทราบภายในสิบวันนับแต่วันที่ได้รับข้อโต้แย้งจากเจ้าของข้อมูล
(๒)
รายงานบริษัทข้อมูลเครดิตภายในยี่สิบวันนับแต่วันที่ได้รับข้อโต้แย้งจากเจ้าของข้อมูลเพื่อบันทึกเป็นข้อโต้แย้งในระบบข้อมูลของเจ้าของข้อมูล
(๓)
จัดทำบันทึกสรุปข้อเท็จจริงของข้อโต้แย้งเพื่อประกอบการบันทึกให้ครบถ้วน
(๔)[๑] แจ้งพร้อมแนบเอกสารหลักฐานประกอบข้อเท็จจริงให้เจ้าของข้อมูลทราบเกี่ยวกับรายละเอียดที่สมาชิกรายงานบริษัทข้อมูลเครดิต
รวมถึงการแจ้งสิทธิและวิธีการยื่นอุทธรณ์การบันทึกข้อโต้แย้งภายในสามสิบวันนับแต่วันที่สมาชิกรายงานบริษัทข้อมูลเครดิต
 ทั้งนี้ ให้สมาชิกแจ้งเป็นหนังสือหรือจดหมายลงทะเบียนไปยังภูมิลำเนาหรือสถานที่ติดต่อของเจ้าของข้อมูล
เว้นแต่เจ้าของข้อมูลจะได้แจ้งไว้เป็นลายลักษณ์อักษรกับสมาชิกเมื่อขอตรวจสอบข้อมูลหรือมีบันทึกข้อโต้แย้งว่า
จะขอรับหนังสือแจ้งและเอกสารดังกล่าวผ่านช่องทางหรือวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์  ทั้งนี้ สมาชิกต้องจัดให้มีกระบวนการ และหลักฐานที่สามารถพิสูจน์ได้ว่าเจ้าของข้อมูลได้รับการแจ้งดังกล่าวแล้วด้วย

ข้อ ๒  เมื่อสมาชิกได้ดำเนินการตามข้อ ๑ แล้ว
ให้บริษัทข้อมูลเครดิตบันทึกสรุปข้อโต้แย้ง
ภายในสิบวันนับแต่วันที่ได้รับรายงานจากสมาชิก ผู้ใช้บริการ
หรือเจ้าของข้อมูล  ทั้งนี้ ให้บริษัทข้อมูลเครดิตแสดงบันทึกสรุปข้อโต้แย้งในระบบข้อมูลของเจ้าของข้อมูล
โดยบันทึกสรุปข้อโต้แย้งดังกล่าวต้องมีสาระสำคัญอย่างน้อย ได้แก่ ประเด็นโต้แย้ง
และเหตุผลที่เป็นข้อโต้แย้งพร้อมวันที่บันทึกข้อโต้แย้ง และต้องแสดงบันทึกสรุปข้อโต้แย้งให้เห็นโดยง่าย

ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป[๒]

ประกาศ
ณ วันที่ ๑๖ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๐
ธาริษา  วัฒนเกส
ประธานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิต

ประกาศคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิต
เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการบันทึกข้อโต้แย้งระหว่างสมาชิกและเจ้าของข้อมูล (ฉบับที่
๒)[๓]

ข้อ ๑  ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

พัชรภรณ์/จัดทำ
๒๒
กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑

นุสรา/ตรวจ
๗
พฤศจิกายน ๒๕๖๑

[๑] ข้อ
๑ (๔) แก้ไขเพิ่มเติมโดยประกาศคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิต เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการบันทึกข้อโต้แย้งระหว่างสมาชิกและเจ้าของข้อมูล
(ฉบับที่ ๒)

[๒]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๕/ตอนพิเศษ ๑๗ ง/หน้า ๓๑/๒๔ มกราคม ๒๕๕๑

[๓]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๔/ตอนพิเศษ ๓๐๗ ง/หน้า ๒๖/๑๓
ธันวาคม ๒๕๖๐
ประกาศคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิต เรื่อง กำหนดให้นิติบุคคลที่ประกอบธุรกิจสินเชื่อรายย่อยระดับจังหวัดภายใต้การกำกับเป็นสถาบันการเงิน

ประกาศคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิต
เรื่อง กำหนดให้นิติบุคคลที่ประกอบธุรกิจสินเชื่อรายย่อยระดับจังหวัดภายใต้การกำกับ
เป็นสถาบันการเงิน

โดยที่นิติบุคคลที่ประกอบธุรกิจสินเชื่อรายย่อยระดับจังหวัดภายใต้การกำกับมีการให้สินเชื่อเป็นทางการค้าปกติ
เป็นการส่งเสริมการเข้าถึงแหล่งเงินทุนในระบบของประชาชนรายย่อย และเป็นการป้องกันและแก้ไขปัญหาหนี้นอกระบบ
การที่นิติบุคคลที่ประกอบธุรกิจดังกล่าวเข้าเป็นสมาชิกของบริษัทข้อมูลเครดิตจะทำให้มีฐานข้อมูลเพื่อใช้ประกอบการพิจารณาสินเชื่อเพิ่มขึ้น
ตลอดจนมีประโยชน์ต่อระบบสถาบันการเงินโดยรวมเพิ่มขึ้น

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๓ แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต พ.ศ. ๒๕๔๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต
(ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๙ คณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิตออกประกาศไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑[๑]  ประกาศนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ
๒  ให้นิติบุคคลที่ประกอบธุรกิจสินเชื่อรายย่อยระดับจังหวัดภายใต้การกำกับตามประกาศกระทรวงการคลัง
เรื่อง กิจการที่ต้องขออนุญาตตามข้อ ๕ แห่งประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๕๘ (เรื่อง สินเชื่อรายย่อยระดับจังหวัดภายใต้การกำกับ)
ลงวันที่ ๔ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ และที่แก้ไขเพิ่มเติมเป็นสถาบันการเงินตามพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจข้อมูลเครดิต
พ.ศ. ๒๕๔๕

ประกาศ
ณ วันที่ ๒๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๑
วิรไท  สันติประภพ
ประธานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลเครดิต

พิมพ์มาดา/ธนบดี/จัดทำ
๙ เมษายน ๒๕๖๒

[๑]
ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๖/ตอนพิเศษ ๑๒ ง/หน้า ๑๖/๑๔ มกราคม ๒๕๖๒