พระราชกฤษฎีกา  ตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค  พ.ศ. 2537

พระราชกฤษฎีกา

พระราชกฤษฎีกา
ตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
พ.ศ. ๒๕๓๗

ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร.
ให้ไว้ ณ วันที่ ๓๐
พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๓๗
เป็นปีที่ ๔๙
ในรัชกาลปัจจุบัน

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า

โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงรูปแบบของกฎหมายเกี่ยวกับการจัดตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาคและแก้ไขเพิ่มเติมเขตอำนาจของอธิบดีผู้พิพากษาภาค

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๑๗๕ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย และมาตรา ๑๓ แห่งพระธรรมนูญศาลยุติธรรม
ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมพระธรรมนูญศาลยุติธรรม (ฉบับที่
๑๐) พ.ศ. ๒๕๒๗ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชกฤษฎีกาขึ้นไว้ ดังต่อไปนี้

มาตรา
๑  พระราชกฤษฎีกานี้เรียกว่า พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
พ.ศ. ๒๕๓๗

มาตรา
๒[๑] 
พระราชกฤษฎีกานี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

มาตรา
๓  ให้ยกเลิก
(๑)
พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค พ.ศ. ๒๔๙๗
(๒)
พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค พ.ศ. ๒๔๙๘
(๓)
ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ ๗๓ ลงวันที่ ๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๕
(๔)
พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๒๐
(๕)
พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๒๕
(๖)
พระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๒๙

มาตรา
๔  ให้มีอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙
ตำแหน่ง มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัด และมีเขตอำนาจ ดังต่อไปนี้
(๑)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๑ มีสำนักงานอยู่ ณ กรุงเทพมหานคร
และมีเขตอำนาจในกรุงเทพมหานคร จังหวัดชัยนาท จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี
จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดลพบุรี จังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดสมุทรปราการ
จังหวัดสระบุรี และจังหวัดอ่างทอง
(๒)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดชลบุรี
และมีเขตอำนาจในจังหวัดจันทบุรี จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี จังหวัดตราด
จังหวัดนครนายก จังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดระยอง และจังหวัดสระแก้ว
(๓)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๓ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดนครราชสีมา
และมีเขตอำนาจในจังหวัดชัยภูมิ จังหวัดนครราชสีมา จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดยโสธร
จังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดสุรินทร์ จังหวัดอุบลราชธานี และจังหวัดอำนาจเจริญ
(๔)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๔ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดขอนแก่น
และมีเขตอำนาจในจังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดขอนแก่น จังหวัดนครพนม จังหวัดมุกดาหาร
จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดเลย จังหวัดสกลนคร จังหวัดหนองคาย
จังหวัดหนองบัวลำภู และจังหวัดอุดรธานี
(๕)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๕ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดเชียงใหม่
และมีเขตอำนาจในจังหวัดเชียงราย จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดน่าน จังหวัดพะเยา
จังหวัดแพร่ จังหวัดแม่ฮ่องสอน จังหวัดลำปาง และจังหวัดลำพูน
(๖)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๖ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดพิษณุโลก
และมีเขตอำนาจในจังหวัดกำแพงเพชร จังหวัดตาก จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดพิจิตร
จังหวัดพิษณุโลก จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดสุโขทัย จังหวัดอุตรดิตถ์
และจังหวัดอุทัยธานี
(๗)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๗ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดนครปฐม
และมีเขตอำนาจในจังหวัดกาญจนบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดนครปฐม
จังหวัดเพชรบุรี จังหวัดราชบุรี จังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดสมุทรสงคราม
และจังหวัดสมุทรสาคร
(๘)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๘ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
และมีเขตอำนาจในจังหวัดกระบี่ จังหวัดชุมพร จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดพังงา
จังหวัดภูเก็ต จังหวัดระนอง และจังหวัดสุราษฎร์ธานี
(๙)
อธิบดีผู้พิพากษาภาค ๙ มีสำนักงานอยู่ ณ จังหวัดสงขลา และมีเขตอำนาจในจังหวัดตรัง
จังหวัดนราธิวาส จังหวัดปัตตานี จังหวัดพัทลุง จังหวัดยะลา จังหวัดสงขลา
และจังหวัดสตูล

มาตรา
๕ 
ให้รัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมรักษาการตามพระราชกฤษฎีกานี้

ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ
ชวน  หลีกภัย
นายกรัฐมนตรี

หมายเหตุ :-
เหตุผลในการประกาศใช้พระราชกฤษฎีกาฉบับนี้ คือ โดยที่ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่
๗๓ ลงวันที่ ๖ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๑๕
ซึ่งกำหนดให้ตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาคในบางท้องที่
ได้ออกใช้บังคับในระหว่างที่มีการปกครองโดยคณะปฏิวัติและใช้ชื่อว่าประกาศของคณะปฏิวัติ
สมควรยกเลิกประกาศของคณะปฏิวัติฉบับดังกล่าวและพระราชกฤษฎีกาตั้งอธิบดีผู้พิพากษาภาค
รวม ๖ ฉบับ
และปรับปรุงรูปแบบและบทบัญญัติของกฎหมายดังกล่าวให้เป็นไปตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยและระบบนิติศาสตร์ในปัจจุบันของประเทศ
และรวมเป็นพระราชกฤษฎีกาฉบับเดียวเพื่อความสะดวกในการอ้างอิง
ประกอบกับได้มีพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดขึ้นใหม่ ๓ จังหวัด คือ จังหวัดสระแก้ว
จังหวัดหนองบัวลำภู และจังหวัดอำนาจเจริญ
สมควรกำหนดเขตอำนาจของอธิบดีผู้พิพากษาภาค ๒ ภาค ๓ และภาค ๔
ให้มีอำนาจรวมถึงจังหวัดที่จัดตั้งขึ้นใหม่ทั้ง ๓ จังหวัดดังกล่าวด้วย  จึงจำเป็นต้องตราพระราชกฤษฎีกานี้

วิภา/ตรวจ
๒๗ ตุลาคม ๒๕๕๓
พัสสน/ผู้ตรวจ
๑๔ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๑๑/ตอนที่ ๖๑ ก/หน้า ๑๘/๒๖ ธันวาคม ๒๕๓๗