ข้อกำหนด ก.อ. ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. 2521 ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการสอบสวนทางวินัย

ข้อกำหนด ก

ข้อกำหนด ก.อ.
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ
พ.ศ. ๒๕๒๑
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการสอบสวนทางวินัย

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๕๔ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๒๑ ก.อ.
กำหนดหลักเกณฑ์และวิธีการสอบสวนทางวินัยไว้ ดังต่อไปนี้

หมวด ๑

บททั่วไป

ข้อ ๑[๑]  ข้อกำหนดนี้ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๒  ในข้อกำหนดนี้
คณะกรรมการสอบสวน หมายความว่า
คณะกรรมการสอบสวนทางวินัย ซึ่งประธาน ก.อ. หรืออัยการสูงสุด แต่งตั้งตามมาตรา ๕๔
วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๒๑
ประธานกรรมการ หมายความว่า
ประธานของคณะกรรมการสอบสวน
กรรมการ หมายความว่า กรรมการของคณะกรรมการสอบสวน
การสอบสวนทางวินัย หมายความว่า
การสอบสวนโดยคณะกรรมการสอบสวน ซึ่งประธาน ก.อ. หรืออัยการสูงสุด แต่งตั้งตามมาตรา
๕๔ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๒๑

หมวด ๒

หลักเกณฑ์การสอบสวน

ข้อ ๓  เมื่อผู้บังคับบัญชาได้สอบสวนชั้นต้นแล้ว
เห็นว่า ข้าราชการอัยการผู้ใดกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงที่มีโทษถึงไล่ออก ปลดออก
หรือให้ออก ให้ดำเนินการแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนข้าราชการอัยการนั้น
ตามหลักเกณฑ์และวิธีการสอบสวนทางวินัยที่กำหนดในข้อกำหนดนี้

ข้อ ๔  การแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนเพื่อทำการสอบสวน
ให้ตั้งประธานกรรมการจากข้าราชการอัยการที่ดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าผู้ถูกกล่าวหา
ผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนจะตั้งตนเองเป็นประธานกรรมการก็ได้
ส่วนกรรมการอื่นให้ตั้งจากข้าราชการอัยการที่ดำรงตำแหน่งไม่ต่ำกว่าผู้ถูกกล่าวหา
เว้นแต่มีความจำเป็นจะตั้งกรรมการจากข้าราชการอัยการที่ดำรงตำแหน่งต่ำกว่าผู้ถูกกล่าวหาก็ได้

ข้อ ๕  คณะกรรมการสอบสวน ประกอบด้วยกรรมการอย่างน้อยสามคน
โดยมีประธานกรรมการหนึ่งคนและกรรมการอย่างน้อยอีกสองคน
และให้กรรมการคนหนึ่งเป็นเลขานุการ
ในกรณีจำเป็นจะให้มีผู้ช่วยเลขานุการซึ่งเป็นข้าราชการฝ่ายอัยการด้วยก็ได้
เมื่อมีการแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนแล้ว
หากมีเหตุสมควรหรือจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงบุคคลที่ได้รับแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการสอบสวน
ให้ผู้มีคำสั่งแต่งตั้งมีคำสั่งเปลี่ยนแปลงได้
โดยให้สำนักงานคณะกรรมการอัยการแจ้งคำสั่งตามวิธีการในข้อ ๖
การเปลี่ยนแปลงตัวบุคคลที่ได้รับแต่งตั้งเป็นคณะกรรมการสอบสวน
หรือการเปลี่ยนแปลงตำแหน่งหรืออาวุโสของบุคคลดังกล่าว
ไม่กระทบกระเทือนถึงการแต่งตั้งหรือการสอบสวน

ข้อ ๖  คำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนต้องระบุชื่อและตำแหน่งของผู้ถูกกล่าวหาเรื่องที่กล่าวหา
ชื่อและตำแหน่งของคณะกรรมการสอบสวน  ทั้งนี้
ให้เป็นไปตามแบบ วน.๑ ท้ายข้อกำหนดนี้
ให้สำนักงานคณะกรรมการอัยการส่งสำเนาคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนให้คณะกรรมการสอบสวน
และส่งเอกสารหลักฐานเกี่ยวกับเรื่องที่กล่าวหาให้ประธานกรรมการและให้ประธานกรรมการลงลายมือชื่อและวันเดือนปีที่รับทราบไว้เป็นหลักฐาน
ให้สำนักงานคณะกรรมการอัยการแจ้งคำสั่งให้ผู้ถูกกล่าวหาทราบโดยเร็ว
โดยให้ผู้ถูกกล่าวหาลงลายมือชื่อและวันที่รับทราบไว้เป็นหลักฐาน ในการนี้
ให้มอบสำเนาคำสั่งให้ผู้ถูกกล่าวหาหนึ่งฉบับด้วย
ในกรณีที่ผู้ถูกกล่าวหาไม่ยอมรับทราบคำสั่ง
หรือไม่อาจแจ้งให้ผู้ถูกกล่าวหาทราบได้ให้ส่งสำเนาคำสั่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนตอบรับไปให้ผู้ถูกกล่าวหา
ณ ที่อยู่ของผู้ถูกกล่าวหาซึ่งปรากฏตามหลักฐานของทางราชการ ในกรณีเช่นนี้
เมื่อล่วงพ้นสิบห้าวันนับแต่วันที่ส่งสำเนาคำสั่งดังกล่าว
ให้ถือว่าผู้ถูกกล่าวหาได้รับทราบคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนแล้ว
และให้ส่งหลักฐานการรับทราบหรือถือว่ารับทราบให้ประธานกรรมการต่อไป

ข้อ ๗  ผู้ถูกกล่าวหาอาจคัดค้านคณะกรรมการสอบสวนคนหนึ่งคนใดได้
โดยทำเป็นหนังสือยื่นต่อผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนภายในสิบห้าวันนับแต่วันทราบคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวน
หรือถ้าทราบเหตุที่พึงคัดค้านในระหว่างการสอบสวน
ก็ให้ยื่นหนังสือคัดค้านต่อผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนภายในสิบห้าวันนับแต่วันทราบเหตุแห่งการคัดค้านเหตุแห่งการคัดค้านคณะกรรมการสอบสวนมีดังนี้
(๑)
มีผลประโยชน์ได้เสียเกี่ยวข้องอยู่ในเรื่องที่สอบสวนนั้น
(๒)
เป็นคู่หมั้น คู่สมรส บุพการี ผู้สืบสันดาน หรือพี่น้องร่วมบิดามารดา
หรือร่วมบิดาหรือมารดาของคู่กรณี
(๓)
เป็นผู้ที่ได้ถูกอ้างเป็นพยานโดยที่ได้รู้เห็นเหตุการณ์ หรือโดยเป็นผู้เชี่ยวชาญ
มีความรู้เป็นพิเศษเกี่ยวข้องกับเรื่องที่สอบสวน
(๔)
เป็นผู้แทนโดยชอบธรรม หรือผู้แทน
หรือได้เป็นทนายความของคู่กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมาแล้ว
(๕)
เป็นพนักงานอัยการผู้ตรวจพิจารณา มีคำสั่งคดี หรือดำเนินคดี
หรือเป็นอนุญาโตตุลาการในคดีที่เกี่ยวข้องกับเรื่องที่สอบสวน
(๖)
ถ้ามีคดีอีกเรื่องหนึ่งอยู่ในระหว่างการดำเนินคดี ซึ่งกรรมการนั้นเอง
หรือคู่สมรสหรือญาติทางสืบสายโลหิตตรงขึ้นไปหรือตรงลงมาของกรรมการนั้นฝ่ายหนึ่งพิพาทกับคู่กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
หรือคู่สมรส
หรือญาติทางสืบสายโลหิตตรงขึ้นไปหรือตรงลงมาของคู่กรณีฝ่ายนั้นอีกฝ่ายหนึ่ง
(๗)
กรรมการนั้นเป็นเจ้าหนี้ หรือลูกหนี้ หรือเป็นนายจ้างของคู่กรณีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง
(๘)
เป็นผู้มีสาเหตุโกรธเคืองกับคู่กรณี หรือเป็นคู่กรณีเอง
เมื่อผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนพิจารณาเห็นว่า
การคัดค้านนั้นมีเหตุฟังได้ ก็ให้สั่งเปลี่ยนแปลงตามควรแก่กรณีโดยด่วน
และถ้าเห็นว่าการคัดค้านนั้นไม่มีเหตุอันควรฟังได้
หรือเห็นว่าแม้จะให้กรรมการผู้ถูกคัดค้านนั้นร่วมสอบสวนก็ไม่ทำให้เสียความเป็นธรรมแต่ประการใด
จะสั่งยกคำคัดค้านนั้นก็ได้  ทั้งนี้
ให้แสดงเหตุผลในการพิจารณาสั่งการดังกล่าวด้วย พร้อมทั้งแจ้งให้ผู้คัดค้านทราบ
แล้วส่งเรื่องให้คณะกรรมการสอบสวนรวมไว้ในสำนวนการสอบสวนโดยเร็ว
การสั่งยกคำคัดค้านให้เป็นที่สุด

ข้อ ๘  กรรมการผู้ใดมีเหตุอันอาจถูกคัดค้านได้ตามข้อ
๗ ให้ผู้นั้นรายงานต่อผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวน
เพื่อพิจารณาและสั่งการตามความในข้อ ๗ นั้น โดยอนุโลม

ข้อ ๙  ในกรณีที่คณะกรรมการสอบสวนเห็นว่า
ผู้ถูกกล่าวหากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงในเรื่องอื่นนอกจากที่ระบุไว้ในคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวน
ให้คณะกรรมการสอบสวนรายงาน ให้ผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนทราบโดยเร็ว
หากผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนเห็นว่า
กรณีมีมูลที่ควรกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง
ให้แต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนสำหรับเรื่องนั้น
โดยจะแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนคณะเดิมเป็นผู้ทำการสอบสวน หรือจะแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนใหม่ก็ได้

ข้อ ๑๐  ในกรณีที่คณะกรรมการสอบสวนเห็นว่าการสอบสวนมีมูลพาดพิงถึงข้าราชการอัยการผู้อื่นที่มิได้ระบุตัวเป็นผู้ถูกกล่าวหาตามคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนนั้น
ว่าเป็นผู้มีส่วนร่วมกระทำผิดในเรื่องนี้ด้วย ให้ประธานกรรมการรายงานไปยังผู้สั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนนั้น
เพื่อดำเนินการต่อไปตามควรแก่กรณี
ถ้าผู้มีอำนาจแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนเห็นว่า
ควรให้คณะกรรมการสอบสวนที่ได้แต่งตั้งไว้แล้ว
ทำการสอบสวนผู้ที่มีส่วนร่วมกระทำผิดในเรื่องนั้นด้วย
ทั้งคณะกรรมการนั้นก็เข้าเกณฑ์ตามข้อ ๔ ก็ให้ดำเนินการตามความในข้อ ๖
ในกรณีเช่นว่านี้
ให้ใช้พยานหลักฐานที่ได้ดำเนินการสอบสวนมาแล้วนั้นประกอบการพิจารณาความผิดของผู้มีส่วนร่วมกระทำผิดนั้นได้เท่าที่คณะกรรมการสอบสวนเห็นว่าไม่ทำให้เสียความเป็นธรรม
และการสอบสวนที่จะดำเนินการต่อไป ก็ให้ดำเนินการสอบสวนร่วมกันได้  ทั้งนี้
ให้คณะกรรมการสอบสวนแจ้งข้อกล่าวหาตามที่ปรากฏจากการสอบสวนมาแล้วนั้นให้ผู้ถูกกล่าวหาที่ร่วมกระทำผิดนั้นทราบ
เมื่อมีกรณีตามวรรคแรก
และผู้มีอำนาจแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนได้แต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนคณะใหม่ขึ้น
เพราะคณะกรรมการสอบสวนคณะเดิมนั้นไม่เข้าเกณฑ์ตามข้อ ๔ ให้ใช้พยานหลักฐานที่คณะกรรมการสอบสวนคณะเดิมได้ดำเนินการสอบสวนมาแล้วนั้นประกอบการพิจารณาความผิดของผู้ที่มีส่วนร่วมกระทำผิดนั้นได้เท่าที่คณะกรรมการสอบสวนจะใช้ดุลพินิจเห็นว่าไม่ทำให้เสียความเป็นธรรม

ข้อ ๑๑  ในกรณีที่มีคำพิพากษาของศาลถึงที่สุดชี้ขาดเกี่ยวกับผู้ถูกกล่าวหาคนใดถ้าคณะกรรมการสอบสวนเห็นว่าข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษาได้ความประจักษ์อยู่แล้วคณะกรรมการสอบสวนจะฟังข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในคำพิพากษานั้น
โดยจะไม่สอบสวนผู้ถูกกล่าวหาและพยานหลักฐานก็ได้
แต่ต้องแจ้งให้ผู้ถูกกล่าวหาทราบและให้มีโอกาสชี้แจงก่อน

หมวด ๓

วิธีการสอบสวน

ข้อ ๑๒  เมื่อประธานกรรมการได้รับทราบคำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนแล้วให้บันทึกวันที่ได้รับทราบคำสั่งนั้นไว้ในสำนวนการสอบสวน
และให้ประธานกรรมการเรียกประชุมคณะกรรมการสอบสวนเพื่อกำหนดแนวทางการสอบสวนต่อไป

ข้อ ๑๓  ในการสอบสวนของคณะกรรมการสอบสวน
ต้องมีกรรมการร่วมสอบสวนอย่างน้อยสองคน จึงจะเป็นองค์คณะทำการสอบสวนได้
ในการประชุมปรึกษาต้องมีประธานกรรมการ
และกรรมการอื่นมาประชุมไม่น้อยกว่ากึ่งหนึ่งของจำนวนกรรมการทั้งหมด
แต่ไม่น้อยกว่าสามคน จึงจะเป็นองค์คณะดำเนินการประชุมปรึกษาได้
การวินิจฉัยชี้ขาดของที่ประชุมให้ถือเสียงข้างมาก
กรรมการคนหนึ่งให้มีเสียงหนึ่ง ในการลงคะแนนและห้ามมิให้งดออกเสียง
ถ้ามีคะแนนเท่ากันให้ประธานในที่ประชุมออกเสียงเพิ่มขึ้นอีกเสียงหนึ่งเป็นเสียงชี้ขาด

ข้อ ๑๔  ให้คณะกรรมการสอบสวนดำเนินการสอบสวนให้เสร็จโดยเร็ว
กำหนดอย่างช้าไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันได้รับแต่งตั้ง
ถ้ามีเหตุจำเป็นซึ่งจะสอบสวนไม่ทันภายในกำหนดนั้นคณะกรรมการสอบสวนอาจขยายเวลาออกไปได้อีกไม่เกินสองครั้ง
โดยแต่ละครั้งเป็นเวลาไม่เกินสิบห้าวัน
และต้องแสดงเหตุที่ต้องขยายเวลาไว้ด้วยทุกครั้ง
หากพ้นกำหนดระยะเวลาตามวรรคหนึ่งแล้ว
คณะกรรมการสอบสวนยังดำเนินการสอบสวนไม่เสร็จ
จะขยายเวลาต่อไปอีกก็ได้ต่อเมื่อได้รับอนุมัติจากผู้แต่งตั้ง

ข้อ ๑๕  ให้คณะกรรมการสอบสวนเรียกผู้ถูกกล่าวหามาแจ้ง
และอธิบายข้อกล่าวหาที่ปรากฏตามเรื่องที่กล่าวหา
ให้ทราบว่าผู้ถูกกล่าวหากระทำการใด เมื่อใด อย่างไร พร้อมทั้ง แจ้งให้ทราบด้วยว่า
ผู้ถูกกล่าวหามีสิทธิที่จะได้รับแจ้งสรุปพยานหลักฐานที่สนับสนุนข้อกล่าวหา
และมีสิทธิที่จะชี้แจง หรือให้ถ้อยคำ หรือโต้แย้งข้อกล่าวหา ตลอดจนอ้างพยานหลักฐาน
หรือนำพยานหลักฐานมาสืบแก้ข้อกล่าวหาได้ ตามวิธีการในหมวดนี้

ข้อ ๑๖  บันทึกการแจ้งข้อกล่าวหาตามข้อ ๑๕
ให้เป็นไปตามแบบ วน.๒
ท้ายข้อกำหนดนี้โดยให้ผู้ถูกกล่าวหาลงลายมือชื่อรับทราบไว้และให้สำเนาให้ผู้ถูกกล่าวหาหนึ่งฉบับ
แล้วให้ถามผู้ถูกกล่าวหาว่าได้กระทำการตามที่ถูกกล่าวหาหรือไม่
จะชี้แจงหรือให้ถ้อยคำอย่างไรบ้าง แล้วบันทึกถ้อยคำของผู้ถูกกล่าวหาไว้
หากผู้ถูกกล่าวหาไม่ยอมลงลายมือชื่อรับทราบ
ให้คณะกรรมการสอบสวนจดแจ้งเหตุที่ไม่มีลายมือชื่อนั้นไว้แทนการลงลายมือชื่อ
ถ้าผู้ถูกกล่าวหาไม่ให้ถ้อยคำก็ให้บันทึกรายงานไว้ และดำเนินการสอบสวนต่อไป
ในกรณีที่ผู้ถูกกล่าวหาให้ถ้อยคำรับว่าได้กระทำการตามที่ถูกกล่าวหา
ให้คณะกรรมการสอบสวนบันทึกถ้อยคำรับ รวมทั้งเหตุผล สาเหตุแห่งการกระทำ
และข้อเท็จจริงอื่นที่เกี่ยวข้องไว้ตามแบบ วน.๕ ท้ายข้อกำหนดนี้ ในกรณีนี้
คณะกรรมการสอบสวนจะไม่ทำการสอบสวนต่อไปก็ได้หรือจะสอบสวนต่อไปตามควรเพื่อทราบข้อเท็จจริงและพฤติการณ์เกี่ยวกับเรื่องที่กล่าวหาก็ได้แล้วให้ดำเนินการตามข้อ
๒๔
ในกรณีที่ผู้ถูกกล่าวหามิได้ให้ถ้อยคำรับสารภาพ
ให้คณะกรรมการสอบสวนดำเนินการสอบสวน
เพื่อรวบรวมพยานหลักฐานที่เกี่ยวข้องกับข้อกล่าวหาต่อไป

ข้อ ๑๗  เมื่อได้รับทราบบันทึกแจ้งข้อกล่าวหาแล้ว
ผู้ถูกกล่าวหาอาจให้ถ้อยคำ
หรือทำคำชี้แจงแก้ข้อกล่าวหาเป็นหนังสือต่อคณะกรรมการสอบสวนภายในสิบห้าวัน
ถ้าผู้ถูกกล่าวหาไม่ได้ยื่นคำชี้แจงภายในกำหนดระยะเวลา
ให้คณะกรรมการสอบสวนดำเนินการสอบสวนต่อไป
โดยไม่ต้องสอบสวนตัวผู้ถูกกล่าวหาแต่ต้องบันทึกเหตุนั้นไว้ในสำนวนการสอบสวน
ผู้ถูกกล่าวหาอาจยื่นคำชี้แจงแก้ข้อกล่าวหาเพิ่มเติมต่อคณะกรรมการสอบสวนได้ก่อนการสอบสวนเสร็จสิ้น
 ทั้งนี้
คณะกรรมการสอบสวนมีอำนาจให้ผู้ถูกกล่าวหาชี้แจงแก้ข้อกล่าวหาเพิ่มเติมได้ตามที่เห็นสมควร

ข้อ ๑๘  ถ้าผู้ถูกกล่าวหายื่นคำชี้แจงเกี่ยวกับเรื่องที่สอบสวนนั้นต่อผู้มีอำนาจพิจารณาหรือต่อ
ก.อ. ก็ให้รับคำชี้แจงนั้นไว้พิจารณา

ข้อ ๑๙  คู่กรณีที่มาให้ถ้อยคำต่อคณะกรรมการสอบสวน
มีสิทธินำทนายความ หรือที่ปรึกษาของตนเข้ามาฟังการให้ถ้อยคำของตนได้
และให้นำความในข้อ ๒๐ วรรคสอง มาใช้บังคับกับทนายความหรือที่ปรึกษาโดยอนุโลม

ข้อ ๒๐  ภายใต้บังคับข้อ ๑๙ ในการสอบสวน
ให้คณะกรรมการสอบสวนเรียกผู้ซึ่งจะถูกสอบปากคำเข้ามาในที่สอบสวนคราวละหนึ่งคน
และห้ามมิให้บุคคลอื่นอยู่ในที่สอบสวน
เว้นแต่บุคคลซึ่งคณะกรรมการสอบสวนอนุญาตให้อยู่ในที่สอบสวนเพื่อประโยชน์แห่งการสอบสวน
การสอบปากคำผู้กล่าวหาหรือพยาน
ให้บันทึกถ้อยคำไว้ตามแบบ วน.๓ ท้ายข้อกำหนดนี้แล้วให้อ่านให้ผู้ให้ถ้อยคำฟัง
และให้ผู้ให้ถ้อยคำลงลายมือชื่อไว้
ถ้าผู้ให้ถ้อยคำไม่สามารถหรือไม่ยอมลงลายมือชื่อ
ให้คณะกรรมการสอบสวนจดแจ้งเหตุที่ไม่มีลายมือชื่อนั้นไว้แทนการลงลายมือชื่อ

ข้อ ๒๑  ให้กรรมการเป็นเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา
และให้มีอำนาจเช่นเดียวกับพนักงานสอบสวนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญาเพียงเท่าที่เกี่ยวกับอำนาจและหน้าที่ของกรรมการ
และโดยเฉพาะให้มีอำนาจดังต่อไปนี้ด้วย คือ
(๑)
เรียกให้กระทรวง ทบวง กรม หน่วยราชการ รัฐวิสาหกิจ หน่วยงานอื่นของรัฐหรือห้างหุ้นส่วน
บริษัท ชี้แจงข้อเท็จจริง ส่งเอกสารและหลักฐานที่เกี่ยวข้อง
ตรวจพิสูจน์พยานหลักฐาน และทำความเห็นในเรื่องดังกล่าว
ส่งผู้แทนหรือบุคคลในสังกัดมาชี้แจงหรือให้ถ้อยคำเกี่ยวกับเรื่องที่สอบสวน
(๒)
เรียกผู้ถูกกล่าวหาหรือบุคคลใด ๆ มาชี้แจง หรือให้ถ้อยคำ
หรือให้ส่งเอกสารและหลักฐานเกี่ยวกับเรื่องที่สอบสวน
ในกรณีไม่สามารถเรียกพยานมาให้ถ้อยคำต่อคณะกรรมการสอบสวน
หรือคณะกรรมการสอบสวนเรียกพยานไม่ได้ภายในเวลาอันสมควร
คณะกรรมการสอบสวนจะไม่สอบสวนพยานนั้นก็ได้แต่ต้องบันทึกเหตุนั้นไว้ในสำนวนการสอบสวนด้วย
 ทั้งนี้
เว้นแต่คณะกรรมการสอบสวนเห็นว่ามีเหตุผลสมควรที่พยานไม่สามารถมาได้ตามกำหนด
หรือได้ตัวพยานมาให้ถ้อยคำก่อนการสอบสวนพยานสิ้นสุดลง
ก็ให้ผ่อนผันได้ตามควรแก่กรณี

ข้อ ๒๒  ก่อนเริ่มสอบปากคำพยาน
ให้กรรมการแจ้งพยานทราบว่ากรรมการเป็นเจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญา
การให้ถ้อยคำอันเป็นเท็จต่อกรรมการอาจเป็นความผิดตามกฎหมาย

ข้อ ๒๓  การนำเอกสารหรือวัตถุมาใช้เป็นพยานหลักฐานในสำนวนการสอบสวน
ให้บันทึกที่มาของพยานหลักฐานดังกล่าวไว้เท่าที่จะทำได้ด้วยว่าเป็นพยานหลักฐานที่ได้มาอย่างไร
จากผู้ใดและเมื่อใด
การอ้างเอกสารให้ใช้ต้นฉบับเอกสาร
เว้นแต่ไม่อาจนำต้นฉบับมาได้
สำเนาที่เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบหรือผู้อ้างเอกสารรับรองว่าถูกต้องก็อ้างเป็นพยานได้

ข้อ ๒๔  เมื่อเสร็จสิ้นการรวบรวมพยานหลักฐานของฝ่ายผู้กล่าวหาแล้ว
ให้คณะกรรมการสอบสวนดำเนินการประชุม เพื่อพิจารณาว่ามีพยานหลักฐานใดสนับสนุนข้อกล่าวหาว่าผู้ถูกกล่าวหาได้กระทำการใด
เมื่อใด อย่างไร และเป็นความผิดวินัยกรณีใด ตามมาตราใด
แล้วให้คณะกรรมการสอบสวนเรียกผู้ถูกกล่าวหามาพบเพื่อแจ้งข้อกล่าวหา
โดยระบุข้อกล่าวหาที่ปรากฏตามพยานหลักฐานว่าเป็นความผิดวินัยกรณีใด ตามมาตราใด
และสรุปพยานหลักฐานที่สนับสนุนข้อกล่าวหาเท่าที่มีให้ทราบโดยระบุวัน เวลา สถานที่
และการกระทำที่มีลักษณะเป็นการสนับสนุนข้อกล่าวหาโดยไม่ต้องระบุชื่อพยาน
การแจ้งข้อกล่าวหาและสรุปพยานหลักฐานที่สนับสนุนข้อกล่าวหาตามวรรคแรก
ให้ทำบันทึกมีสาระสำคัญตามแบบ วน.๔ ท้ายข้อกำหนดนี้ โดยทำเป็นสองฉบับ
เพื่อมอบให้ผู้ถูกกล่าวหาหนึ่งฉบับ เก็บไว้ในสำนวนการสอบสวนหนึ่งฉบับ
และให้ผู้ถูกกล่าวหาลงลายมือชื่อและวันเดือนปีที่รับทราบไว้เป็นหลักฐานด้วย
ในกรณีคณะกรรมการสอบสวนพิจารณาพยานหลักฐานฝ่ายผู้กล่าวหาแล้วเห็นว่า
การกระทำของผู้ถูกกล่าวหาไม่เป็นความผิดวินัย ก็ให้ดำเนินการตามข้อ ๒๘

ข้อ ๒๕  ในการสอบสวน
ให้คณะกรรมการสอบสวนให้โอกาสแก่ผู้ถูกกล่าวหาที่จะชี้แจงข้อกล่าวหา
ตลอดจนนำพยานหลักฐานมาสืบแก้ข้อกล่าวหาได้  ทั้งนี้ ภายในกำหนดระยะเวลาอันสมควร
ผู้ถูกกล่าวหาจะนำพยานหลักฐานมาเอง
หรือจะขอให้คณะกรรมการสอบสวนเรียกพยานหลักฐานนั้นมาก็ได้

ข้อ ๒๖  หากคณะกรรมการสอบสวนเห็นว่า
การสอบสวนพยานหลักฐานใดจะทำให้การสอบสวนต้องล่าช้าไปโดยไม่จำเป็น
หรือมิใช่พยานหลักฐานในประเด็นสำคัญ
คณะกรรมการสอบสวนจะงดการสอบสวนพยานหลักฐานนั้นเสียก็ได้
แต่ต้องบันทึกเหตุนั้นไว้ในสำนวนการสอบสวนด้วย

ข้อ ๒๗  ในการบันทึกถ้อยคำ
ถ้ามีการแก้ไขข้อความที่ได้บันทึกไว้แล้ว ให้กรรมการผู้ร่วมสอบสวนอย่างน้อยหนึ่งคน
กับผู้ให้ถ้อยคำลงลายมือชื่อกำกับไว้ทุกแห่งที่มีการแก้ไข
ถ้าบันทึกถ้อยคำมีหลายหน้า
ให้กรรมการอย่างน้อยหนึ่งคน กับผู้ให้ถ้อยคำลงลายมือชื่อกำกับไว้ทุกหน้า

ข้อ ๒๘  เมื่อรวบรวมพยานหลักฐานเสร็จแล้ว
ให้คณะกรรมการสอบสวนประชุมปรึกษาทำรายงานการสอบสวนสรุปข้อเท็จจริงพร้อมทั้งแสดงความเห็นว่า
ผู้ถูกกล่าวหากระทำผิดวินัยตามเรื่องที่กล่าวหากรณีใด ตามมาตราใด
และควรลงโทษสถานใดหรือไม่ ตามแบบ วน.๖ ท้ายข้อกำหนดนี้ ถ้ากรรมการคนใดมีความเห็นแย้ง
จะทำความเห็นแย้งติดไว้กับสำนวนการสอบสวนก็ได้
และให้คณะกรรมการสอบสวนเสนอสำนวนการสอบสวนพร้อมทั้งความเห็นต่ออัยการสูงสุดภายในกำหนดเวลาตามข้อ
๑๔
ให้สำนักงานคณะกรรมการอัยการส่งสำนวนการสอบสวนให้ผู้บังคับบัญชาของผู้ถูกกล่าวหาตามลำดับได้แสดงความเห็นก่อนนำเสนออัยการสูงสุด
เพื่อพิจารณานำเสนอ ก.อ. พิจารณา ถ้าอัยการสูงสุด หรือ ก.อ.
เห็นสมควรให้สอบสวนเพิ่มเติมประการใด
ก็ให้สั่งคณะกรรมการสอบสวนทำการสอบสวนเพิ่มเติมได้

ข้อ ๒๙  เมื่อ ก.อ. ได้พิจารณารายงานความเห็นตามข้อ
๒๘ แล้ว มีมติว่าข้าราชการอัยการ ผู้นั้นกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงสมควรไล่ออก
ปลดออก หรือให้ออกจากราชการ หรือมีมติเป็นประการอื่นใด ให้ประธาน ก.อ.
มีคำสั่งให้เป็นไปตามนั้น

ข้อ ๓๐  การสอบสวนใดที่ทำไม่ถูกต้องตามหลักเกณฑ์และวิธีการตามข้อกำหนด
ก.อ. นี้ ในส่วนที่มิใช่สาระสำคัญอันที่จะทำให้เสียความเป็นธรรม
ไม่ทำให้สำนวนการสอบสวนทั้งหมดเสียไป ในกรณีเช่นนี้
ผู้มีอำนาจแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนจะสั่งให้ดำเนินการเสียใหม่เฉพาะตอนที่ไม่ถูกต้องนั้นก็ได้
แต่หากการสอบสวนตอนนั้นเป็นสาระสำคัญอันจะทำให้เสียความเป็นธรรมให้ผู้มีอำนาจแต่งตั้ง
สั่งให้คณะกรรมการสอบสวนแก้ไข หรือดำเนินการสอบสวนตอนนั้นให้ถูกต้องโดยเร็ว

หมวด ๔

บทเฉพาะกาล

ข้อ ๓๑  การแต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนก่อนวันที่ข้อกำหนดนี้ใช้บังคับ
ให้คณะกรรมการสอบสวนดำเนินการตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดไว้ในข้อกำหนด ก.อ.
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ. ๒๕๐๓
ว่าด้วยการสอบสวนทางวินัย ประกอบพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการฝ่ายอัยการ พ.ศ.
๒๕๒๑ มาตรา ๗๗ ต่อไปจนกว่าจะแล้วเสร็จ
ในกรณีที่คณะกรรมการสอบสวนได้ทำการสอบสวนเสร็จแล้ว
ให้ดำเนินการตามวิธีการในข้อ ๒๘

ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๕
มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๓
โอภาส  อรุณินท์
ประธาน ก.อ.

[เอกสารแนบท้าย]

๑.  คำสั่ง ก.อ./คำสั่งสำนักงานอัยการสูงสุด ที่......./..............
(เลขปีพุทธศักราชที่ออกคำสั่ง) เรื่อง แต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนทางวินัย (แบบ วน.๑)
๒.  บันทึกการแจ้งและรับทราบข้อกล่าวหา (แบบ
วน.๒)
๓.  บันทึกถ้อยคำผู้กล่าวหา/พยาน (แบบ วน.๓)
๔.  บันทึกการแจ้งและรับทราบข้อกล่าวหาและสรุปพยานหลักฐานที่สนับสนุนข้อกล่าวหา
(แบบ วน.๔)
๕.  บันทึกถ้อยคำของผู้ถูกกล่าวหา (แบบ วน.๕)
๖.  รายงานการสอบสวน (แบบ วน.๖)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ปริยานุช/ผู้จัดทำ
๘ มีนาคม ๒๕๕๓

เอกฤทธิ์/ผู้ตรวจ
๑๘ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๑] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๑๔ ก/หน้า ๑๑๔/๒๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓