คำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ สลร. 4/2517 เรื่อง การใช้มาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกันการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง (ฉบับ Update ณ วันที่ 05/02/2517)

คำสั่งนายกรัฐมนตรี

คำสั่งนายกรัฐมนตรี
ที่ สลร.๔/๒๕๑๗
เรื่อง
การใช้มาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกัน
การขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง[๑]

เพื่อประโยชน์ในการแก้ไขและป้องกันการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง
อาศัยอำนาจตามมาตรา ๓
แห่งพระราชกำหนดแก้ไขและป้องกันภาวะการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๑๖
นายกรัฐมนตรีออกคำสั่งกำหนดมาตรการ ดังต่อไปนี้

ข้อ
๑  ในคำสั่งนี้
น้ำมันเชื้อเพลิง หมายความว่า น้ำมันปิโตรเลียมดิบ
น้ำมันเบนซิน น้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับเครื่องบิน น้ำมันก๊าด น้ำมันดีเซล
และน้ำมันเตา
ผู้ประกอบอุตสาหกรรมกลั่นน้ำมัน หมายความว่า
ผู้ทำหรือผลิตน้ำมันเชื้อเพลิงจากน้ำมันปิโตรเลียมดิบหรือจากวัสดุใด ๆ
ผู้ค้าน้ำมัน หมายความว่า
ผู้ค้าน้ำมันเชื้อเพลิงโดยซื้อหรือได้มาจากผู้ประกอบการอุตสาหกรรมกลั่นน้ำมัน
และหรือโดยซื้อหรือนำเข้ามาในราชอาณาจักรเพื่อขาย
มีปริมาณการค้าแต่ละชนิดหรือรวมกันทุกชนิดไม่ต่ำกว่าปีละหนึ่งแสนเมตริกตัน
และให้หมายความรวมถึงผู้ประกอบอุตสาหกรรมกลั่นน้ำมันและองค์การเชื้อเพลิงด้วย
ผู้จำหน่ายน้ำมัน หมายความว่า
สถานีบริการหรือร้านค้าน้ำมันเชื้อเพลิง
โดยซื้อหรือได้มาจากผู้ค้าน้ำมันหรือผู้อื่นใดเพื่อขาย
ผู้ใช้น้ำมัน หมายความว่า บุคคลหรือนิติบุคคลใด
ผู้ซึ่งได้น้ำมันเชื้อเพลิงมาโดยการซื้อหรือวิธีอื่นจากผู้ค้าน้ำมันหรือผู้จำหน่ายน้ำมัน
ใบสั่งจ่ายน้ำมัน หมายความว่า
ใบรับสินค้าที่ผู้ค้าน้ำมันคนหนึ่งออกให้แก่ผู้ค้าน้ำมันอีกคนหนึ่งหรือผู้จำหน่ายน้ำมัน
หรือผู้ใช้น้ำมันเพื่อไปรับน้ำมันเชื้อเพลิงที่คลังน้ำมัน
คณะกรรมการ หมายความว่า
คณะกรรมการปฏิบัติการแทนนายกรัฐมนตรีที่แต่งตั้งเพื่อปฏิบัติการตามพระราชกำหนดแก้ไขและป้องกันภาวการณ์ขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง
พ.ศ. ๒๕๑๖
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า
พนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งได้รับการแต่งตั้งตามมาตรา ๕
แห่งพระราชกำหนดแก้ไขและป้องกันภาวการณ์ขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๕๑๖

ข้อ
๒ 
ห้ามบุคคลหนึ่งบุคคลใดที่ไม่มีเหตุต้องใช้หรือที่ไม่มีใบอนุญาตให้เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง
มีน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในครอบครองหรือรับฝากจากบุคคลอื่น
สำหรับบุคคลที่ไม่มีใบอนุญาตให้เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง
แต่มีเหตุต้องใช้และมีความจำเป็นต้องเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ไม่เกินปริมาณที่กฎหมายว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงกำหนดให้ต้องขอรับใบอนุญาต
ให้มีและเก็บรักษาไว้ใช้ได้[๒]
ส่วนบุคคลที่ไม่มีเหตุต้องใช้หรือที่ไม่มีใบอนุญาตให้เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงนอกจากที่ระบุไว้ในวรรคสอง
ถ้ามีน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในครอบครองหรือรับฝากจากบุคคลอื่นอยู่แล้วในวันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับ
ให้แจ้งชนิด ปริมาณ และสถานที่เก็บ ต่อกองอุตสาหกรรมน้ำมันกระทรวงอุตสาหกรรม 
สำหรับบุคคลที่มีน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในครอบครองหรือรับฝากจากบุคคลอื่นในเขตกรุงเทพมหานคร
หรือต่อผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้ทำการแทน หรือนายอำเภอแห่งท้องที่ของผู้มีน้ำมันเชื้อเพลิงอยู่ในความครอบครองหรือรับฝากไว้
ภายใน 30 วัน นับแต่วันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับ และให้เก็บรักษาไว้จนกว่าคณะกรรมการหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีคำสั่ง
ในการนี้ให้คณะกรรมการหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจสั่งเป็นหนังสือให้บุคคลนั้นจำหน่ายให้แก่ผู้ใดก็ได้ในราคาที่ทางราชการกำหนดในท้องที่นั้นในวันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับ
โดยไม้คำนึงถึงว่าน้ำมันเชื้อเพลิงนั้นจะเป็นของบุคคลนั้นหรือไม่[๓]

ข้อ
๓  ห้ามบุคคลหนึ่งบุคคลใดที่มีใบอนุญาตให้เก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง
มีน้ำมันเชื้อเพลิงเกินกว่าชนิดและปริมาณที่กำหนดไว้ในใบอนุญาต

ข้อ ๔[๔]  ให้ผู้ที่มีเหตุต้องใช้น้ำมันเชื้อเพลิงซึ่งมีน้ำมันเชื้อเพลิงเกินกว่าที่กฎหมายว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงกำหนด
หรือผู้รับใบอนุญาตเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงซึ่งมีเหตุต้องมีน้ำมันเชื้อเพลิงเกินกว่าชนิดและปริมาณที่กำหนดไว้ในใบอนุญาตยื่นขอรับใบอนุญาตเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงหรือขออนุญาตเพิ่มชนิดและปริมาณน้ำมันเชื้อเพลิงแล้วแต่กรณี
ภายใน ๓๐ วัน นับแต่วันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับโดยปฏิบัติตามกฎหมายว่าด้วยการเก็บรักษานำมันเชื้อเพลิง
ในระหว่างที่รอรับใบอนุญาต
ให้ผู้ที่มีเหตุต้องใช้น้ำมันเพลิงหรือผู้รับใบอนุญาตเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง
ตามวรรคหนึ่ง
มีและเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ใช้เกินกว่าที่กฎหมายว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงกำหนด
หรือเกินกว่าชนิดและปริมาณที่กำหนดไว้ในใบอนุญาตเป็นการชั่วคราวได้ แต่ทั้งนี้ต้องไม่เกินชนิดและปริมาณที่ยื่นขอรับใบอนุญาตหรือขออนุญาตเพิ่มแล้วแต่กรณี
และมิให้นำข้อ ๓ มาใช้บังคับ

ข้อ
๕  ผู้ใดนอกจากผู้ค้าน้ำมัน
มีน้ำมันเชื้อเพลิงไว้ในครอบครองเกิน ๒๐๐ ลิตร สำหรับน้ำมันเบนซิน น้ำมันก๊าด
หรือน้ำมันดีเซล หรือ ๑,๐๐๐ ลิตร สำหรับน้ำมันเตา
ให้แจ้งชนิดและปริมาณและสถานที่เก็บต่อกองอุตสาหกรรมน้ำมัน กระทรวงอุตสาหกรรม
สำหรับผู้ที่มีน้ำมันเชื้อเพลิงอยู่ในครอบครองในเขตกรุงเทพมหานคร
หรือต่อผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้ทำการแทน หรือนายอำเภอแห่งท้องที่ของผู้มีน้ำมันเชื้อเพลิงอยู่ในความครอบครอง
พร้อมด้วยเหตุผลการมีไว้ในครอบครองเป็นประจำทุกสัปดาห์ภายในวันพุธของสัปดาห์ถัดไป
ในกรณีที่คณะกรรมการพิจารณาเห็นว่าบุคคลใดมีน้ำมันเชื้อเพลิงดังกล่าวไว้ในครอบครองมากเกินสมควร
ให้คณะกรรมการมีอำนาจสั่งเป็นหนังสือให้บุคคลนั้นจำหน่ายให้แก่ผู้ใดก็ได้ในราคาที่ทางราชการกำหนดในท้องที่นั้นในวันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับ[๕]

ข้อ
๖ 
ให้ผู้ค้าน้ำมันแจ้งชนิดและปริมาณของน้ำมันเชื้อเพลิงที่รับหรือได้มา
และจัดส่งหรือจำหน่ายเป็นประจำทุกสัปดาห์ ภายในวันพุธของสัปดาห์ถัดไปต่อกองอุตสาหกรรมน้ำมัน
กระทรวงอุตสาหกรรมตามแบบที่คณะกรรมการกำหนด

ข้อ
๗ 
ให้ผู้จำหน่ายน้ำมันทำบัญชีแสดงชนิดและปริมาณน้ำมันเชื้อเพลิงที่ได้รับหรือได้มา
และจัดส่งหรือจำหน่ายประจำวันตามแบบที่คณะกรรมการกำหนด
และพร้อมที่จะให้พนักงานเจ้าหน้าที่ตรวจสอบได้ทุกเวลา
ให้ผู้ใช้น้ำมันลงลายมือชื่อเป็นหลักฐานในเอกสารที่ผู้จำหน่ายน้ำมันจัดทำไว้ทุกครั้งที่ซื้อหรือได้รับน้ำมันไป

ข้อ
๘  ให้ผู้จำหน่ายน้ำมันส่งบัญชีตามข้อ
๗ ต่อกองอุตสาหกรรมน้ำมัน กระทรวงอุตสาหกรรม สำหรับผู้ที่อยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร
หรือต่อผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้ทำการแทน หรือนายอำเภอแห่งท้องที่ของตน
เป็นประจำทุกสัปดาห์ในวันพุธของสัปดาห์ถัดไป

ข้อ
๙ 
ในการออกใบสั่งจ่ายน้ำมันของผู้ค้าน้ำมันจะต้องมีรายการอย่างน้อยดังต่อไปนี้
(๑)
ชื่อผู้ค้าน้ำมันและวันที่ออกใบสั่งจ่ายน้ำมัน
(๒)
ชื่อและที่อยู่ของผู้ซื้อ
(๓)
ชนิดและปริมาณของน้ำมันเชื้อเพลิงที่สั่งจ่าย
(๔)
ชื่อและที่อยู่ของผู้จำหน่ายน้ำมันหรือผู้ใช้น้ำมันซึ่งจะเป็นผู้รับน้ำมันเชื้อเพลิงปลายทาง
(๕)
พาหนะที่ใช้ในการขนส่งน้ำมันเชื้อเพลิง

ข้อ
๑๐  ใบสั่งจ่ายน้ำมันให้มีอายุ ๓
วันนับแต่วันที่ออก หากไม่ไปรับน้ำมันเชื้อเพลิงภายในกำหนดเวลาดังกล่าว
ให้ถือว่าเอกสารใบสั่งจ่ายน้ำมันนั้นเป็นอันยกเลิก
ในการรับและขนส่งน้ำมัน
จะต้องดำเนินการให้เป็นไปตามที่ระบุไว้ในใบสั่งจ่ายน้ำมันเท่านั้น
และให้ทำสำเนาใบสั่งจ่ายน้ำมันหรือหลักฐานการจ่ายน้ำมันเชื้อเพลิงติดไปกับการขนส่งด้วย
สำหรับใบสั่งจ่ายน้ำมันที่ออกก่อนวันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับ
ถ้ามีกำหนดเวลาสิ้นอายุในวันใดวันหนึ่งภายใน ๓๐ วัน
นับแต่วันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับก็ให้สิ้นอายุในวันนั้น
แต่ถ้ามีกำหนดเวลาสิ้นอายุภายหลังกำหนดเวลาดังกล่าว หรือไม่มีกำหนดเวลาสิ้นอายุ
ให้มีอายุไม่เกิน ๓๐ วัน นับแต่วันที่คำสั่งนี้ใช้บังคับ และให้นำวรรคหนึ่งมาใช้บังคับโดยอนุโลม[๖]

ข้อ
๑๑ 
ในการจ่ายน้ำมันเชื้อเพลิงประจำวัน
ให้ผู้รับผิดชอบคลังน้ำมันของผู้ค้าน้ำมันส่งหลักฐานการจ่ายตามแบบและวิธีการที่คณะกรรมการกำหนดต่อกองอุตสาหกรรมน้ำมัน
กระทรวงอุตสาหกรรม สำหรับผู้รับน้ำมันเชื้อเพลิงปลายทางที่อยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร
หรือต่อผู้ว่าราชการจังหวัดหรือผู้ทำการแทน
หรือนายอำเภอแห่งท้องที่ของผู้รับน้ำมันเชื้อเพลิงปลายทาง  ทั้งนี้ ให้จัดส่งภายใน ๒ วัน
นับจากวันที่จ่ายน้ำมันเชื้อเพลิงออกจากคลังน้ำมัน

ข้อ
๑๒  ห้ามมิให้ผู้ครอบครองยานพาหนะที่ใช้บรรทุกน้ำมันไปส่งแก่ผู้จำหน่ายน้ำมัน
ทำการสูบหรือถ่ายน้ำมันออกจากสถานที่เก็บน้ำมันของผู้จำหน่ายน้ำมัน

ข้อ
๑๓ 
คณะกรรมการหรือพนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจสั่งเป็นหนังสือให้ผู้ค้าน้ำมัน
หรือผู้จำหน่ายน้ำมันจัดส่งหรือจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงให้แก่ผู้ใด โดยจะกำหนดชนิดและปริมาณของน้ำมันเชื้อเพลิง
ระยะเวลาหรือเงื่อนไขอย่างใดก็ได้

ข้อ
๑๕ ภายใต้บังคับข้อ ๑๓ และข้อ ๑๔
ห้ามผู้จำหน่ายน้ำมันปฏิเสธการจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงแก่ผู้ใดในขณะเปิดดำเนินการ
โดยไม่มีเหตุผลอันสมควร

ข้อ
๑๖ 
ห้ามผู้จำหน่ายน้ำมันจำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิงเกินราคาที่ทางราชการกำหนด

ข้อ
๑๗[๗] 
ห้ามมิให้ผู้ใดส่งหรือนำน้ำมันเชื้อเพลิงไม่ว่าจะเป็นชนิดใดหรือปริมาณเท่าใด
ออกนอกราชอาณาจักร เว้นแต่จะได้รับอนุญาตจากกระทรวงพาณิชย์
ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่
(๑) ผู้ควบคุมยานพาหนะซึ่งนำ น้ำมันเชื้อเพลิงติดไปกับยานพาหนะนั้น
ตามชนิดและปริมาณที่เหมาะสมและเพียงพอสำหรับการเดินทาง
(๒) ผู้ประกอบอุตสาหกรรมกลั่นน้ำมันหรือผู้ค้าน้ำมัน
ซึ่งส่งน้ำมันเชื้อเพลิงไปบรรจุไว้ในสถานที่เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงสำหรับใช้กับเครื่องบินหรือเรือที่บรรทุกสินค้าไปต่างประเทศ
(๓) ผู้ประกอบอุตสาหกรรมกลั่นน้ำมัน หรือผู้ค้าน้ำมัน
ซึ่งส่งน้ำมันเชื้อเพลิงออกนอกราชอาณาจักร เพื่อการวิเคราะห์คุณภาพ
แต่ละชนิดมีปริมาณครั้งละไม่เกินครั้งละ 20 ลิตร

ข้อ
๑๘ 
ผู้ใดสั่งหรือนำเข้ามาในราชอาณาจักรซึ่งน้ำมันเชื้อเพลิงให้แจ้งชนิด ปริมาณ
และราคาต่อกองอุตสาหกรรมน้ำมัน กระทรวงอุตสาหกรรม ภายใน ๓ วัน
นับแต่วันที่น้ำมันเชื้อเพลิงเข้ามาในราชอาณาจักร
ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับแก่ผู้ควบคุมยานพาหนะซึ่งนำน้ำมันเชื้อเพลิงติดมากับยานพาหนะนั้น
ตามชนิดและปริมาณที่เหมาะสมและเพียงพอสำหรับการเดินทาง

ข้อ
๑๙  คำสั่งนี้ไม่ใช้บังคับแก่หน่วยราชการ
และรัฐวิสาหกิจที่จำเป็นแก่การสาธารณูปโภค

ข้อ
๒๐ 
ให้ปฏิบัติตามคำสั่งนี้ทั่วพระราชอาณาจักร

ข้อ
๒๑ 
คำสั่งนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่ ๑๗ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๗ เป็นต้นไป

สั่ง ณ วันที่ ๑๕
มกราคม ๒๕๑๗
สัญญา ธรรมศักดิ์
นายกรัฐมนตรี

คำสั่งนายกรัฐมนตรี
ที่ สลร. ๑๗/๒๕๑๗ เรื่อง
การใช้มาตรการเพื่อแก้ไขและป้องกันการขาดแคลนน้ำมันเชื้อเพลิง[๘]

อภิญญา/ปรับปรุง
๘ กันยายน ๒๕๕๗

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๑/ตอนที่ ๗/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๑๖ มกราคม ๒๕๑๗

[๒] ข้อ ๒
วรรคสอง เพิ่มโดยราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๑/ตอน ๒๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๕ กุมภาพันธ์
๒๕๑๗

[๓] ข้อ ๒ วรรคสาม
เพิ่มโดยราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๑/ตอน ๒๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๗

[๔] ข้อ ๔
แก้ไขเพิ่มเติมโดยราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๑/ตอน ๒๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๕ กุมภาพันธ์
๒๕๑๗

[๕] ข้อ ๒ วรรคสอง
เพิ่มโดยราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๑/ตอน ๒๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๗

[๖] ข้อ ๑๐
วรรคสาม เพิ่มโดยราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๑/ตอน ๒๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๕ กุมภาพันธ์
๒๕๑๗

[๗] ข้อ ๑๗
วรรคสอง แก้ไขเพิ่มเติมโดยราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๙๑/ตอน ๒๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๕
กุมภาพันธ์ ๒๕๑๗

[๘] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๙๑/ตอน ๒๑/ฉบับพิเศษ หน้า ๑/๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๑๗