ระเบียบคณะกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติ เรื่อง มารตรการในการส่งเสริมอุตสาหกรรมภาพยนตร์และวิดิทัศน์ พ.ศ. 2552

ระเบียบคณะกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติ

ระเบียบคณะกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติ
เรื่อง
มาตรการในการส่งเสริมอุตสาหกรรมภาพยนตร์และวีดิทัศน์
พ.ศ. ๒๕๕๒

โดยที่ภาพยนตร์และวีดิทัศน์เป็นอุตสาหกรรมประเภทหนึ่งที่มีความสำคัญ
สร้างรายได้ให้กับประเทศ เป็นสื่อบันเทิงที่ประชาชนสามารถเข้าถึงได้ง่าย แต่อุตสาหกรรมภาพยนตร์และวีดิทัศน์ในปัจจุบันยังขาดความพร้อมและการสนับสนุนจากภาครัฐอย่างเหมาะสม
ดังนั้น เพื่อให้การส่งเสริมอุตสาหกรรมภาพยนตร์และวีดิทัศน์บรรลุผลยิ่งขึ้น
ภาครัฐจึงจำเป็นต้องเข้ามาช่วยเหลือและสนับสนุนในด้านต่าง ๆ
เพื่อให้การส่งเสริมอุตสาหกรรมภาพยนตร์และวีดิทัศน์ที่มีลักษณะสร้างสรรค์
ส่งเสริมการเรียนรู้ หรือมีคุณค่าในทางศิลปวัฒนธรรม
ในรูปแบบที่คนทุกกลุ่มรวมทั้งคนพิการสามารถเข้าถึงและใช้ประโยชน์ได้
เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพและสอดคล้องกับพระราชบัญญัติภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ.
๒๕๕๑

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๙ (๒) แห่งพระราชบัญญัติภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ. ๒๕๕๑
อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา
๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ และมาตรา ๔๕
ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย
คณะกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติกำหนดมาตรการในการส่งเสริมอุตสาหกรรมภาพยนตร์และวีดิทัศน์ไว้
ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติ
เรื่อง มาตรการในการส่งเสริมอุตสาหกรรมภาพยนตร์และวีดิทัศน์ พ.ศ. ๒๕๕๒

ข้อ ๒[๑]  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ในระเบียบนี้
ผู้ขอรับการส่งเสริม
หมายความว่า
ผู้มีสิทธิขอรับการส่งเสริมในโครงการหรือกิจกรรมเพื่อการส่งเสริมอุตสาหกรรมภาพยนตร์และวีดิทัศน์
โครงการ
หมายความว่า โครงการที่เกี่ยวกับการส่งเสริมอุตสาหกรรมภาพยนตร์และวีดิทัศน์
กิจกรรม
หมายความว่า กิจกรรมที่เกี่ยวกับการส่งเสริมอุตสาหกรรมภาพยนตร์และวีดิทัศน์
คณะอนุกรรมการ
หมายความว่า คณะอนุกรรมการพิจารณาหลักเกณฑ์ และเงื่อนไขในการสนับสนุนกิจกรรมหรือโครงการส่งเสริมอุตสาหกรรมภาพยนตร์และวีดิทัศน์
คณะกรรมการ
หมายความว่า คณะกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติ
สำนักงาน
หมายความว่า สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย

ข้อ ๔  ภาพยนตร์และวีดิทัศน์ที่จะขอรับการส่งเสริมต้องมีเนื้อหาของภาพยนตร์และวีดิทัศน์อย่างใดอย่างหนึ่ง
ดังต่อไปนี้
(๑)
ส่งเสริมประวัติศาสตร์ การเรียนรู้ ความหลากหลายทางวัฒนธรรม ศิลปะและวัฒนธรรม หรือขนบธรรมเนียมประเพณี
(๒)
ส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรม ศีลธรรม เสริมสร้างความสามัคคี
สร้างจิตสำนึกเกี่ยวกับการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข
หรือความสมานฉันท์ของสังคมและมนุษยชาติ
(๓)
ส่งเสริมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม การลดภาวะโลกร้อน การประหยัดพลังงาน การท่องเที่ยวเชิงศิลปะและวัฒนธรรม
หรือการส่งเสริมการกีฬาและนันทนาการ
(๔)
ส่งเสริมศิลปะเชิงสร้างสรรค์

ข้อ ๕  โครงการหรือกิจกรรมที่จะขอรับการส่งเสริมต้องมีลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่ง
ดังต่อไปนี้
(๑)
การศึกษาวิจัยองค์ความรู้ การพัฒนาข้อมูล
สารสนเทศและการสร้างเครือข่ายความร่วมมือที่เป็นประโยชน์ในการพัฒนาและการผลิตผลงานภาพยนตร์และวีดิทัศน์
(๒)
การพัฒนาบุคลากรในอุตสาหกรรมภาพยนตร์และวีดิทัศน์ ให้มีศักยภาพ
และมีความรู้ในการผลิตผลงานหรือการส่งเสริมเกี่ยวกับธุรกิจภาพยนตร์และวีดิทัศน์
(๓)
การส่งเสริมการสร้างภาพยนตร์และวีดิทัศน์ ตามขั้นตอนต่าง ๆ
ในกระบวนการสร้างตามที่เหมาะสมและจำเป็น
(๔)
การจัดงานเทศกาลภาพยนตร์และวีดิทัศน์ ทั้งในประเทศและต่างประเทศ
(๕)
การเผยแพร่ โฆษณา
และประชาสัมพันธ์ภาพยนตร์และวีดิทัศน์ไปสู่สาธารณชนให้ได้รู้จักในวงกว้างสำหรับภาพยนตร์และวีดิทัศน์ที่มีความสำคัญและเป็นประโยชน์ต่อประเทศชาติ
(๖)
การยกย่องเชิดชูเกียรติบุคคลผู้มีส่วนสำคัญในอุตสาหกรรมภาพยนตร์และวีดิทัศน์และยกระดับมาตรฐานของผลงานไปสู่ระดับนานาชาติ

ข้อ ๖  ผู้ขอรับการส่งเสริมต้องมีคุณสมบัติและไม่มีลักษณะต้องห้าม
ดังต่อไปนี้
(๑)
บุคคลธรรมดา
(ก)
เป็นผู้มีสัญชาติไทย
(ข)
ไม่เคยต้องโทษจำคุกตามคำพิพากษาของศาลถึงที่สุดให้จำคุกในความผิดเกี่ยวกับทรัพย์
(ค)
ไม่เป็นบุคคลล้มละลายทุจริต
(ง)
ไม่เป็นคนไร้ความสามารถหรือคนเสมือนไร้ความสามารถ
(๒)
นิติบุคคลที่จดทะเบียนในประเทศไทย
ซึ่งมีวัตถุประสงค์ในการประกอบกิจการด้านภาพยนตร์หรือวีดิทัศน์ และกรรมการ
ผู้จัดการ หรือผู้มีอำนาจในการดำเนินการของนิติบุคคลต้องมีคุณสมบัติตาม (๑) (ข)
(ค) และ (ง) และนิติบุคคลดังกล่าวไม่มีลักษณะต้องห้ามดังต่อไปนี้
(ก)
มีหุ้นอันเป็นทุนตั้งแต่กึ่งหนึ่งของนิติบุคคลนั้นถือโดยบุคคลธรรมดา
ซึ่งไม่มีสัญชาติไทยหรือนิติบุคคลซึ่งไม่ได้จดทะเบียนในประเทศไทย
หรือบุคคลธรรมดาซึ่งไม่มีสัญชาติไทยหรือนิติบุคคลซึ่งไม่ได้จดทะเบียนในประเทศไทยลงทุนมีมูลค่าตั้งแต่กึ่งหนึ่งของทุนทั้งหมดในนิติบุคคลนั้น
(ข)
ห้างหุ้นส่วนจำกัดหรือห้างหุ้นส่วนสามัญที่จดทะเบียน
ซึ่งหุ้นส่วนผู้จัดการหรือผู้จัดการเป็นบุคคลธรรมดาซึ่งไม่มีสัญชาติไทย
ทั้งนี้
ให้ถือว่าหุ้นของบริษัทจำกัด ที่มีใบหุ้นชนิดออกให้แก่ผู้ถือเป็นหุ้นของคนไทย
(๓)
มูลนิธิหรือสมาคม
ซึ่งจดทะเบียนในประเทศไทยที่มีวัตถุประสงค์เพื่อการดำเนินงานด้านภาพยนตร์หรือวีดิทัศน์
(๔)
สถานศึกษา
ซึ่งเป็นสถาบันการศึกษาที่มีหลักสูตรและจัดการเรียนการสอนเกี่ยวกับภาพยนตร์หรือวีดิทัศน์

ข้อ ๗  ให้ผู้ขอรับการส่งเสริมยื่นคำขอต่อสำนักงาน
โดยจัดทำเอกสารหลักฐานเกี่ยวกับโครงการหรือกิจกรรมที่มีรายละเอียดอย่างน้อย
ดังต่อไปนี้
(๑)
ชื่อและรายละเอียดของผู้ขอรับการส่งเสริม รวมทั้งผู้ร่วมดำเนินการ
(๒)
วงเงินที่ขอรับการส่งเสริม
(๓)
รายละเอียดแห่งสินทรัพย์ และภาระผูกพันต่าง ๆ ของผู้ขอรับการส่งเสริม
(๔)
รายละเอียดของโครงการหรือกิจกรรม เช่น ชื่อเรื่อง เรื่องย่ออย่างสั้น
โครงเรื่องขยาย (Treatment) วัตถุประสงค์ของโครงการหรือกิจกรรมและประโยชน์ที่คาดว่าประชาชนจะได้รับ
ประเภทภาพยนตร์หรือวีดิทัศน์ แผน และขั้นตอนการดำเนินการ ระยะเวลาดำเนินการ
และแผนการใช้จ่าย รวมทั้งข้อเสนออื่น ๆ ที่จะเป็นประโยชน์ต่อการพิจารณา
(๕)
ชื่อของผู้ให้การส่งเสริมทางการเงินหรือประโยชน์อื่นจากแหล่งอื่น
พร้อมรายละเอียดในการให้การส่งเสริม (ถ้ามี)
(๖)
หนังสือรับรองสิทธิในการสร้างภาพยนตร์และวีดิทัศน์
หรือในการจัดกิจกรรมซึ่งผู้ขอรับการส่งเสริมได้รับรองสิทธินั้นด้วยตนเอง

ข้อ ๘  เมื่อสำนักงานได้รับคำขอรับการส่งเสริมแล้ว
ให้ตรวจสอบคุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามตามข้อ ๖ และเอกสารหลักฐานตามข้อ ๗ แล้ว
ให้เสนอต่อคณะอนุกรรมการพิจารณา

ข้อ ๙  ในกรณีที่คณะอนุกรรมการพิจารณาตรวจสอบตามข้อ
๘ แล้ว เห็นว่าไม่ครบถ้วนหรือไม่สมบูรณ์
ให้สำนักงานแจ้งผู้ขอรับการส่งเสริมเพื่อส่งเอกสารหลักฐานและรายละเอียดเพิ่มเติมหรือแก้ไขภายในสิบสี่วันทำการ
ถ้าผู้ยื่นคำขอไม่ปฏิบัติตามจนพ้นระยะเวลาตามวรรคหนึ่ง
ให้สำนักงานคืนคำขอนั้นแก่ผู้ขอรับการส่งเสริม  ทั้งนี้ ไม่ตัดสิทธิที่ผู้นั้นจะขอรับการส่งเสริมใหม่

ข้อ ๑๐  ให้คณะอนุกรรมการพิจารณาโครงการหรือกิจกรรมที่ขอรับการส่งเสริมโดยคำนึงถึงประโยชน์ที่จะได้รับตามข้อ
๔ หรือข้อ ๕ เป็นสำคัญ
ในการพิจารณาคณะอนุกรรมการอาจขอให้ผู้ขอรับการส่งเสริมปรับปรุงหรือแก้ไขรายละเอียดของโครงการหรือกิจกรรม
แผนงานและงบประมาณ หรือให้ผู้ขอรับการส่งเสริมมาชี้แจงก่อนพิจารณาก็ได้

ข้อ ๑๑  เมื่อคณะอนุกรรมการพิจารณากลั่นกรองโครงการหรือกิจกรรมเพื่อการส่งเสริมอุตสาหกรรมภาพยนตร์และวีดิทัศน์เสร็จแล้ว
ให้เสนอต่อคณะกรรมการภายในไม่เกินสามสิบวันนับแต่วันพิจารณาเสร็จ โดยระบุเหตุผล กรอบวงเงินที่เห็นควรส่งเสริม
วิธีการให้การส่งเสริมและรายละเอียดอื่น ๆ
ที่เกี่ยวข้องเพื่อประกอบการพิจารณาของคณะกรรมการต่อไป

ข้อ ๑๒  การให้การส่งเสริมแก่ผู้ขอรับการส่งเสริมอาจพิจารณาให้การส่งเสริม
ดังต่อไปนี้
(๑)
การให้เงินอุดหนุนแบบให้เปล่า
(๒)
การให้เงินอุดหนุนแบบมีเงื่อนไขตามที่กำหนดไว้ในสัญญา
การกำหนดเงื่อนไขของสัญญาใน
(๒) ให้พิจารณาถึงความเหมาะสม และความจำเป็นแก่ผู้ขอรับการส่งเสริมแต่ละราย

ข้อ ๑๓  เมื่อคณะกรรมการพิจารณาอนุมัติให้การส่งเสริมแก่ผู้ขอรับการส่งเสริมตามข้อ
๑๒ แล้ว ให้สำนักงานแจ้งผู้ขอรับการส่งเสริมเป็นหนังสือภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ได้รับอนุมัติ
ในกรณีที่คณะกรรมการไม่อนุมัติ
ให้สำนักงานแจ้งเป็นหนังสือให้ผู้ขอรับ
การส่งเสริมทราบภายในสิบห้าวันนับแต่วันที่ไม่ได้รับอนุมัติ

ข้อ ๑๔  ผู้ได้รับอนุมัติให้รับการสนับสนุนตามข้อ
๑๒ ต้องมายื่นขอรับเงิน หรือมาทำสัญญา แล้วแต่กรณี กับสำนักงานภายในสิบห้าวันนับแต่ได้รับแจ้ง
ในกรณีที่ผู้ได้รับอนุมัติ
ไม่ดำเนินการภายในกำหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง ให้ถือว่าการขอรับการส่งเสริมเป็นอันยุติ  ทั้งนี้
ไม่ตัดสิทธิที่ผู้นั้นจะขอรับการส่งเสริมใหม่

ข้อ ๑๕  ให้สำนักงานจัดทำทะเบียนผู้ได้รับการส่งเสริม
เพื่อกำกับ ดูแล ช่วยเหลือติดตามประเมินผลการดำเนินงาน
และการใช้จ่ายเงินที่ได้รับการส่งเสริม

ข้อ ๑๖  ให้ผู้ได้รับการส่งเสริมมีหน้าที่รายงานความก้าวหน้าของการดำเนินงานตามที่ขอรับการส่งเสริมต่อสำนักงานตามหลักเกณฑ์และระยะเวลาที่คณะอนุกรรมการกำหนด
เมื่อคณะอนุกรรมการได้รับรายงานตามวรรคหนึ่งแล้ว
ให้พิจารณาประเมินผลการดำเนินงานตลอดจนปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินงาน
เพื่อรายงานพร้อมทั้งความเห็นให้คณะกรรมการพิจารณา  ทั้งนี้
คณะอนุกรรมการอาจเรียกให้ผู้ได้รับการส่งเสริมมาชี้แจงเพื่อประกอบการพิจารณาประเมินผลก็ได้

ข้อ ๑๗  ผู้ที่ได้รับการส่งเสริมจะต้องยินยอมให้เจ้าหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายจากสำนักงานตรวจเยี่ยมการดำเนินงานตามโครงการหรือกิจกรรมที่ได้รับการส่งเสริม

ข้อ ๑๘  ในกรณีที่ผู้ได้รับการส่งเสริมไม่ดำเนินการตามโครงการหรือกิจกรรมซึ่งได้ระบุในสัญญา
ให้คณะอนุกรรมการพิจารณาและมอบหมายให้สำนักงานตักเตือนให้ผู้ได้รับการส่งเสริมปฏิบัติตามสัญญา
และให้คณะอนุกรรมการรายงานต่อคณะกรรมการด้วย

ข้อ ๑๙  ในกรณีที่สำนักงานตักเตือนตามข้อ ๑๘
แต่ผู้ได้รับการส่งเสริมยังไม่ปฏิบัติให้ถูกต้องตามสัญญา หรือมีข้อเท็จจริงปรากฏว่าผู้ได้รับการส่งเสริมนำเงินไปใช้นอกเหนือจากวัตถุประสงค์หรือดำเนินการล่าช้าเกินกว่ากำหนด
ให้คณะอนุกรรมการรายงานต่อคณะกรรมการเพื่อพิจารณาระงับการให้การส่งเสริมตามโครงการหรือกิจกรรมดังกล่าว

ข้อ ๒๐  การให้การส่งเสริมตามโครงการหรือกิจกรรม
สิ้นสุดลงด้วยเหตุใดเหตุหนึ่ง ดังต่อไปนี้
(๑)
ผู้ได้รับการส่งเสริมมีหนังสือขอเลิกการส่งเสริม
(๒)
คณะกรรมการมีคำสั่งให้เลิกการส่งเสริม
เพราะผู้ได้รับการส่งเสริมหยุดดำเนินการโดยไม่มีเหตุผลอันควร
(๓)
คณะกรรมการมีคำสั่งให้เลิกการส่งเสริม
เพราะผู้ได้รับการส่งเสริมไม่สามารถดำเนินการต่อไปได้โดยไม่มีเหตุผลอันควร
(๔)
ผู้ได้รับการส่งเสริมแจ้งข้อมูลอันเป็นเท็จ
(๕)
ผู้ได้รับการส่งเสริมขาดคุณสมบัติและมีลักษณะต้องห้ามตามข้อ ๖

ข้อ ๒๑  ในกรณีที่ผู้ได้รับการส่งเสริมไม่สามารถดำเนินการให้แล้วเสร็จได้ไม่ว่าด้วยเหตุหนึ่งเหตุใดตามข้อ
๒๐ ให้คณะกรรมการเรียกเงินหรือทรัพย์สินตามที่กำหนดไว้ในสัญญาคืน

ประกาศ ณ วันที่ ๑๖
ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
กอร์ปศักดิ์  สภาวสุ
รองนายกรัฐมนตรี
ปฏิบัติราชการแทน
นายกรัฐมนตรี
ประธานกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติ

ปริญสินีย์/ผู้จัดทำ
๒๕ เมษายน ๒๕๕๕

วิชพงษ์/ผู้ตรวจ
๓๐ เมษายน ๒๕๕๕

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๗/ตอนพิเศษ ๗ ง/หน้า ๙/๑๕ มกราคม ๒๕๕๓