ระเบียบคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีจ่ายค่าเบี้ยเลี้ยงและค่าเดินทางของพยานบุคคลพยานผู้ทรงคุณวุฒิ พยานผู้เชี่ยวชาญ และพนักงานเจ้าหน้าที่ พ.ศ. 2545

ระเบียบคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ

ระเบียบคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
ว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีจ่ายค่าเบี้ยเลี้ยงและค่าเดินทางของพยานบุคคล
พยานผู้ทรงคุณวุฒิ พยานผู้เชี่ยวชาญ และพนักงานเจ้าหน้าที่
พ.ศ. ๒๕๔๕

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๓๒
(๔) แห่งพระราชบัญญัติคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๒
ประธานกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
จึงออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑  ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
ว่าด้วยหลักเกณฑ์ และวิธีจ่ายค่าเบี้ยเลี้ยงและค่าเดินทางของพยานผู้ทรงคุณวุฒิ
พยานผู้เชี่ยวชาญ และพนักงานเจ้าหน้าที่ พ.ศ. ๒๕๔๕

ข้อ ๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓  ในระเบียบนี้
คณะกรรมการ หมายความว่า คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
ประธานกรรมการ หมายความว่า ประธานกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
กรรมการ หมายความว่า กรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
คณะอนุกรรมการ หมายความว่า
คณะอนุกรรมการที่คณะกรรมการแต่งตั้งเพื่อปฏิบัติงานตามพระราชบัญญัติคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
พ.ศ. ๒๕๔๒
พยานบุคคล หมายความว่า พยานบุคคลผู้ได้รับเชิญจากคณะกรรมการ
คณะอนุกรรมการ หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ให้มาให้ถ้อยคำ
หรือทำความเห็นหรือเป็นพยานในการตรวจสอบการละเมิดสิทธิมนุษยชน
พยานผู้ทรงคุณวุฒิ หมายความว่า
พยานผู้ทรงคุณวุฒิเฉพาะด้านที่กฎหมายกำหนด
หรือพยานผู้ทรงคุณวุฒิที่สถาบันที่เป็นทางการให้การรับรอง
รวมถึงพยานผู้ทรงคุณวุฒิที่คณะกรรมการกำหนด
พยานผู้เชี่ยวชาญ หมายความว่า
พยานผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านที่กฎหมายกำหนด
หรือพยานผู้เชี่ยวชาญที่สถาบันที่เป็นทางการให้การรับรอง
รวมถึงพยานผู้เชี่ยวชาญที่คณะกรรมการกำหนด
พนักงานเจ้าหน้าที่ หมายความว่า บุคคลภายนอกที่คณะกรรมการแต่งตั้งขึ้นเพื่อช่วยเหลือการปฏิบัติงานในการตรวจสอบการละเมิดสิทธิมนุษยชน

ข้อ ๔ 
ให้ประธานกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติรักษาการตามระเบียบนี้
กรณีมีปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้
ให้คณะกรรมการเป็นผู้วินิจฉัยชี้ขาด

ข้อ ๕  ให้พยานบุคคล พยานผู้ทรงคุณวุฒิ
พยานผู้เชี่ยวชาญ หรือพนักงานเจ้าหน้าที่ซึ่งเป็นบุคคลภายนอกที่คณะกรรมการ
หรือคณะอนุกรรมการ เชิญมาให้ถ้อยคำหรือทำความเห็นหรือเป็นพยาน
หรือเพื่อช่วยเหลือการปฏิบัติงาน มีสิทธิได้รับค่าเบี้ยเลี้ยง ค่าที่พักและค่าเดินทางตามระเบียบนี้
พยานบุคคล พยานผู้ทรงคุณวุฒิ
หรือพยานผู้เชี่ยวชาญของคู่กรณีหรือที่คู่กรณีอ้างเป็นพยาน
ไม่มีสิทธิได้รับค่าเบี้ยเลี้ยงและค่าเดินทางตามระเบียบนี้ เว้นแต่พยานบุคคล พยานผู้ทรงคุณวุฒิ
หรือพยานผู้เชี่ยวชาญที่เป็นพยานของคู่กรณีบางรายที่คณะกรรมการหรือคณะอนุกรรมการเห็นสมควรให้เบิกค่าเบี้ยเลี้ยงและค่าเดินทางตามระเบียบนี้ก็ได้

ข้อ ๖  ให้พยานบุคคล พยานผู้ทรงคุณวุฒิ
หรือพยานผู้เชี่ยวชาญ ที่ได้รับหนังสือเชิญให้เป็นพยานหรือปฏิบัติหน้าที่ตามที่คณะกรรมการ
หรือคณะอนุกรรมการแจ้ง ให้มีสิทธิเบิกค่าเบี้ยเลี้ยงและค่าเดินทางได้ ดังต่อไปนี้
(๑) ค่าเบี้ยเลี้ยง
(ก) ให้พยานผู้ทรงคุณวุฒิ
หรือพยานผู้เชี่ยวชาญ เบิกได้ในลักษณะเหมาจ่ายเป็นรายวัน ๆ ละ ๑,๐๐๐ บาท
(หนึ่งพันบาทถ้วน) ต่อคน
(ข)
ให้พยานบุคคลหรือพนักงานเจ้าหน้าที่เบิกได้ในลักษณะเหมาจ่ายเป็นรายวัน ๆ ละ ๓๐๐
บาท (สามร้อยบาทถ้วน) ต่อคน
(๒) ค่าพาหนะ
(ก) ให้พยานผู้ทรงคุณวุฒิ
หรือพยานผู้เชี่ยวชาญ เบิกค่าพาหนะได้เท่าที่จ่ายจริง ถ้าเดินทางโดยเครื่องบิน
ให้ใช้อัตราค่าโดยสารชั้นประหยัด
(ข) ให้พยานบุคคล หรือพนักงานเจ้าหน้าที่
เบิกค่าพาหนะได้เท่าที่จ่ายจริง ไม่เกินอัตราค่าโดยสารและค่าธรรมเนียมรถไฟปรับอากาศนอนชั้น
๒ หรือรถโดยสารเดินทางปรับอากาศ ๒๔ ที่นั่ง กรณีนำรถยนต์ส่วนตัวเดินทางให้จ่ายเป็นค่าน้ำมันรถยนต์ในอัตรากิโลเมตรละไม่เกิน
๒ บาท (สองบาทถ้วน)
(๓) ค่าที่พัก
(ก) ให้พยานผู้ทรงคุณวุฒิ
หรือพยานผู้เชี่ยวชาญ เบิกได้เท่าที่จ่ายจริง แต่ไม่เกินวันละ ๑,๖๐๐ บาท (หนึ่งพันหกร้อยบาทถ้วน)
(ข) ให้พยานบุคคล หรือพนักงานเจ้าหน้าที่
เบิกได้เท่าที่จ่ายจริง แต่ไม่เกินวันละ ๘๐๐ บาท (แปดร้อยบาทถ้วน)
(๔) กรณีที่พยานบุคคล
พยานบุคคลผู้ทรงคุณวุฒิ พยานผู้เชี่ยวชาญ หรือพนักงานเจ้าหน้าที่
มีสิทธิเบิกค่าพาหนะและค่าที่พักจากส่วนราชการได้ให้มีสิทธิเบิกได้เท่าอัตราของส่วนราชการ

ข้อ ๗ 
ในกรณีที่พยานบุคคลผู้ใดไม่มีหนังสือเชิญจากคณะกรรมการ คณะอนุกรรมการ
หากคณะกรรมการ หรือคณะอนุกรรมการ เห็นสมควรจะอนุมัติให้พยานบุคคลผู้นั้นเป็นผู้มีสิทธิเบิกค่าเบี้ยเลี้ยงและค่าเดินทางก็ได้

ข้อ ๘  ในกรณีที่พยานบุคคลผู้ใดที่มีสิทธิเบิกค่าเบี้ยเลี้ยงและค่าเดินทางจากส่วนราชการให้เลือกใช้สิทธิเบิกค่าเบี้ยเลี้ยงและค่าเดินทางเพียงทางใดทางหนึ่งเท่านั้น

ข้อ ๙ 
หลักฐานการเข้าพักในโรงแรมหรือสถานที่พัก ให้แนบใบเสร็จรับเงินและใบแจ้งรายการของโรงแรมหรือสถานที่พักแนบมากับคำขอเบิกเงินด้วย

ข้อ ๑๐ 
ค่าใช้จ่ายอื่นใดที่นอกเหนือจากที่ได้กำหนดไว้แล้วในระเบียบนี้ให้ปฏิบัติตามระเบียบแบบแผนของทางราชการ

ประกาศ ณ วันที่ ๖ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๕
เสน่ห์  จามริก
ประธานกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ

คณิตา/ปรับปรุง
๑๓ สิงหาคม ๒๕๕๖

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๙/ตอนพิเศษ ๗๖ ง/หน้า ๓๘/๑๙ สิงหาคม ๒๕๔๕