ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ พ.ศ. 2544 (ฉบับ Update ล่าสุด)

ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง

ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ
พ.ศ. ๒๕๔๔

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๘๔ (๑๒) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองและวิธีพิจารณาคดีปกครอง พ.ศ. ๒๕๔๒
คณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองออกระเบียบไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ 
ระเบียบนี้เรียกว่า ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ พ.ศ. ๒๕๔๔

ข้อ ๒[๑] 
ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป

ข้อ ๓ 
ในระเบียบนี้
สำนักงาน หมายความว่า สำนักงานศาลปกครอง
เลขาธิการ หมายความว่า เลขาธิการสำนักงานศาลปกครอง
รถราชการ หมายความว่า รถประจำตำแหน่งและรถส่วนกลาง
รถประจำตำแหน่ง หมายความว่า
รถยนต์ที่สำนักงานจัดให้แก่บุคคลผู้ดำรงตำแหน่งตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้
รถส่วนกลาง หมายความว่า
รถยนต์หรือรถจักรยานยนต์ที่สำนักงานจัดไว้ใช้เพื่อกิจการอันเป็นส่วนรวมของศาลปกครองหรือสำนักงาน
หรือเพื่อประโยชน์ของทางราชการ
วัสดุที่ใช้ในการบำรุงรักษา หมายความว่า
วัสดุที่ใช้ในการบำรุงรักษารถยนต์ ได้แก่ น้ำกลั่นเติมแบตเตอรี่ น้ำยาล้างรถ
น้ำยาขัดสีรถ น้ำยาเช็ดกระจก น้ำยาขัดหนัง น้ำยาดับกลิ่น
และอุปกรณ์อื่นที่ใช้ทำความสะอาดรถ
ค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง[๒] หมายความว่า
เงินที่จ่ายตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งให้แก่บุคคลที่มีสิทธิได้รถประจำตำแหน่งตามบัญชีค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งท้ายระเบียบนี้

ข้อ ๔ 
ให้เลขาธิการเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้ และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ
หรือคำสั่ง เพื่อประโยชน์ในการปฏิบัติตามระเบียบนี้

ข้อ ๕ 
ให้คณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครองมีอำนาจตีความและวินิจฉัยปัญหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามระเบียบนี้

หมวด ๑

บททั่วไป

ข้อ
๖[๓]  การจัดหารถราชการของสำนักงานให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ดังนี้
(๑)
รถประจำตำแหน่ง ให้มีขนาดมาตรฐานตามบัญชีท้ายระเบียบนี้
สำหรับราคามาตรฐานให้เป็นไปตามประกาศสำนักงาน
และให้เลขาธิการรายงานการประกาศราคามาตรฐานดังกล่าวต่อประธานศาลปกครองสูงสุดเพื่อทราบ
(๒)
รถส่วนกลาง ให้ใช้ขนาดเครื่องยนต์และราคาที่สำนักงบประมาณกำหนดโดยอนุโลม
ในกรณีมีความจำเป็นไม่อาจจัดหารถตามราคาที่กำหนดในประกาศสำนักงานหรือที่สำนักงบประมาณกำหนดได้
ให้อยู่ในดุลพินิจของเลขาธิการที่จะพิจารณาตามความจำเป็นและเหมาะสม
เพื่อประโยชน์ของทางราชการ

ข้อ ๗ 
ให้สำนักงานจัดทำบัญชีรถราชการแยกประเภทเป็นรถประจำตำแหน่งและรถส่วนกลางตามแบบ
ร. ๑ หรือแบบ ร. ๒ ท้ายระเบียบนี้ พร้อมทั้งจัดเก็บหลักฐานการได้มาและการจำหน่าย
การเปลี่ยนแปลงประเภทของรถราชการ
ให้อยู่ในอำนาจของเลขาธิการโดยความเห็นชอบของประธานศาลปกครองสูงสุด

ข้อ ๘ 
สำนักงานมีหน้าที่รับผิดชอบการซ่อมบำรุงรถราชการทุกคันให้อยู่ในสภาพพร้อมที่จะใช้งานได้ดีอยู่เสมอ
โดยจัดทำรายละเอียดการซ่อมบำรุงสำหรับรถแต่ละคันตามแบบ ร. ๓ ท้ายระเบียบนี้

ข้อ ๙ 
รถราชการคันใดได้รับความเสียหายต้องเสียค่าซ่อมแซมหรือค่าซ่อมบำรุงสูงหรือประโยชน์ที่จะได้รับไม่คุ้มกับค่าซ่อม
หรือเมื่อซ่อมแล้วไม่อยู่ในสภาพที่ใช้การได้โดยปลอดภัยให้อยู่ในดุลพินิจของเลขาธิการที่จะพิจารณาอนุมัติให้จัดหารถราชการคันใหม่ทดแทนรถราชการคันดังกล่าว

ข้อ ๑๐ 
การจัดหารถราชการคันใหม่ทดแทนรถราชการคันเก่าต้องอยู่ภายใต้หลักเกณฑ์อย่างหนึ่งอย่างใด
ดังต่อไปนี้
(๑)
รถราชการคันเก่าเป็นรถประจำตำแหน่งซึ่งมีอายุการใช้งานมาแล้วไม่น้อยกว่าหกปี
หรือเป็นรถส่วนกลางซึ่งมีอายุการใช้งานมาแล้วไม่น้อยกว่าห้าปี
เว้นแต่เป็นรถราชการที่จัดหาจากกรมศุลกากรหรือส่วนราชการอื่น
ให้คิดลดอายุการใช้งานลงหนึ่งปี
(๒)
รถราชการคันเก่าเป็นรถราชการที่เลขาธิการพิจารณาอนุมัติให้จัดหารถราชการคันใหม่ทดแทนตามข้อ
๙

ข้อ ๑๑ 
กรณีที่มีความจำเป็นต้องใช้รถยนต์ที่มิใช่รถราชการเพื่อรับรองชาวต่างประเทศซึ่งเป็นแขกของศาลปกครองหรือสำนักงาน
ให้เลขาธิการพิจารณาเช่ารถยนต์จากเอกชนเป็นคราว ๆ ไป

หมวด ๒

รถประจำตำแหน่ง

ข้อ
๑๒[๔]  บุคคลที่สำนักงานจะจัดรถประจำตำแหน่งให้
ได้แก่ ประธานศาลปกครองสูงสุด รองประธานศาลปกครองสูงสุด
ตุลาการหัวหน้าแผนกในศาลปกครองสูงสุด ตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองสูงสุด
ตุลาการศาลปกครองสูงสุด อธิบดีศาลปกครองชั้นต้น รองอธิบดีศาลปกครองชั้นต้น ตุลาการหัวหน้าแผนกในศาลปกครองชั้นต้น
ตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองชั้นต้น ตุลาการศาลปกครองชั้นต้น
ที่ได้รับเงินเดือนตั้งแต่ชั้นสองขึ้นไป เลขาธิการ และรองเลขาธิการ
โดยให้มีได้ตำแหน่งละหนึ่งคัน[๕]
ผู้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาสำนักงานศาลปกครองซึ่งเคยดำรงตำแหน่งรองเลขาธิการที่มีสิทธิได้รับรถประจำตำแหน่งมาแล้ว
หากได้รับมอบหมายจากเลขาธิการให้รับผิดชอบงานด้านบริหารที่มีอำนาจการบังคับบัญชา
ให้มีสิทธิได้รับรถประจำตำแหน่งตามที่เคยได้รับอยู่เดิม[๖]

ข้อ
๑๒/๑[๗]  ผู้ดำรงตำแหน่งรองประธานศาลปกครองสูงสุด
ตุลาการหัวหน้าแผนกในศาลปกครองสูงสุด ตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองสูงสุด
ตุลาการศาลปกครองสูงสุด และเลขาธิการ ให้มีสิทธิได้รับรถประจำตำแหน่งหรือค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งตามบัญชีขนาดมาตรฐานรถประจำตำแหน่งหรือบัญชีค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งท้ายระเบียบนี้[๘]
เมื่อบุคคลตามวรรคหนึ่งใช้สิทธิรับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง
ให้ใช้สิทธินั้นจนกว่าจะพ้นจากตำแหน่ง
สำหรับกรณีที่ใช้สิทธิเลือกรับรถประจำตำแหน่งให้ใช้สิทธินั้นไปจนกว่ารถประจำตำแหน่งนั้นหมดอายุการใช้งาน
และให้มีสิทธิเลือกว่าจะรับรถประจำตำแหน่งต่อไปหรือรับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง
กรณีเลือกรับรถประจำตำแหน่งตามวรรคสอง
หากสำนักงานยังไม่สามารถจัดหารถประจำตำแหน่งใหม่ได้เนื่องจากไม่ได้รับการจัดสรรงบประมาณเพื่อการนี้
ให้จัดรถประจำตำแหน่งที่ยังไม่หมดอายุการใช้งานทดแทนให้ก่อน
แต่หากประสงค์จะใช้รถประจำตำแหน่งที่หมดอายุการใช้งานที่อยู่ในครอบครองหรือรถส่วนกลาง
ก็ให้สำนักงานดำเนินการให้ตามความประสงค์
แต่หากไม่มีรถประจำตำแหน่งที่ยังไม่หมดอายุการใช้งานและไม่ประสงค์จะใช้รถประจำตำแหน่งหรือรถส่วนกลางที่หมดอายุการใช้งาน
ให้มีสิทธิรับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งจนกว่าสำนักงานจะได้รับการจัดสรรงบประมาณมาเพื่อจัดหารถประจำตำแหน่งใหม่
หรือให้สำนักงานจัดเช่ารถที่มีอายุการใช้งานยังไม่เกินหกปี
ในระหว่างนั้นก็ได้  ทั้งนี้
ให้ส่งคืนรถประจำตำแหน่งที่หมดอายุการใช้งานและพนักงานขับรถภายในหกสิบวัน
นับแต่วันที่รถหมดอายุการใช้งานหรือให้ส่งคืนรถประจำตำแหน่งในวันที่สำนักงานได้จัดหารถให้
แล้วแต่กรณี

ข้อ
๑๒/๒[๙]  ผู้ดำรงตำแหน่งอธิบดีศาลปกครองชั้นต้น
รองอธิบดีศาลปกครองชั้นต้น ตุลาการหัวหน้าแผนกในศาลปกครองชั้นต้น
ตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองชั้นต้น
ตุลาการศาลปกครองชั้นต้นที่ได้รับเงินเดือนตั้งแต่ชั้นสองขึ้นไป และรองเลขาธิการ
ให้มีสิทธิรับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งตามบัญชีค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งท้ายระเบียบนี้

ข้อ
๑๒/๓[๑๐]  ผู้ที่ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาสำนักงานศาลปกครองซึ่งมีสิทธิได้รับรถประจำตำแหน่ง
หากได้ใช้สิทธิใช้รถประจำตำแหน่งอยู่แล้ว
ให้ใช้สิทธินั้นได้ต่อไปจนกว่ารถประจำตำแหน่งนั้นจะหมดอายุการใช้งาน
และเมื่อรถประจำตำแหน่งนั้นหมดอายุการใช้งานแล้ว
ให้ได้รับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งตามสิทธิที่ได้รับรถประจำตำแหน่งที่มีอยู่เดิม
เว้นแต่ประสงค์จะใช้รถประจำตำแหน่งต่อไป
ให้สำนักงานจัดรถส่วนกลางที่หมดอายุการใช้งานในระดับเดียวกับรถประจำตำแหน่งที่ได้รับอยู่เดิมและมีสภาพดีกว่ารถประจำตำแหน่งที่ครอบครองอยู่ให้
แต่หากประสงค์จะใช้รถประจำตำแหน่งที่หมดอายุการใช้งานที่ยังอยู่ในครอบครองต่อไป
ก็ให้สำนักงานดำเนินการให้ตามประสงค์
ผู้ดำรงตำแหน่งที่ปรึกษาสำนักงานศาลปกครองซึ่งมีสิทธิได้รับรถประจำตำแหน่งที่ได้รับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งอยู่ก่อนแล้ว
ให้ได้รับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งตามที่เคยได้รับอยู่เดิม

ข้อ ๑๓ 
รถประจำตำแหน่ง ให้ใช้ในการปฏิบัติราชการในตำแหน่งหน้าที่
หรือที่ได้รับมอบหมายโดยชอบ หรืองานที่เกี่ยวเนื่องโดยตรงกับงานในตำแหน่งหน้าที่
หรือฐานะที่ดำรงตำแหน่งนั้น
รวมตลอดถึงการใช้เพื่อเดินทางไปกลับระหว่างที่พักและสถานที่ปฏิบัติงาน
และเพื่อการอื่นที่จำเป็นและเหมาะสมแก่การดำรงตำแหน่งหน้าที่ของตนในทางราชการและสังคม

ข้อ ๑๔ 
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งเป็นผู้รับผิดชอบค่าเชื้อเพลิงและวัสดุที่ใช้ในการบำรุงรักษารถประจำตำแหน่ง
และในกรณีที่ประสงค์จะให้สำนักงานทำสัญญาประกันภัยรถประจำตำแหน่ง
ผู้นั้นต้องรับผิดชอบค่าเบี้ยประกันภัยตามสัญญาประกันภัย
การนำรถประจำตำแหน่งไปใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ซึ่งนอกเหนือไปจากหน้าที่ปกติประจำ
ให้เบิกจ่ายค่าเชื้อเพลิงได้ตามความเป็นจริง 
ทั้งนี้ ต้องได้รับการรับรองจากประธานศาลปกครองสูงสุดหรือเลขาธิการ
แล้วแต่กรณี ว่าได้มีการนำรถประจำตำแหน่งไปใช้ในการปฏิบัติหน้าที่ดังกล่าวจริง

ข้อ ๑๕ 
การเก็บรักษารถประจำตำแหน่ง
ให้อยู่ในความควบคุมและความรับผิดชอบของผู้ใช้รถประจำตำแหน่ง

ข้อ ๑๖ 
เมื่อเกิดการสูญหายหรือเสียหายขึ้นกับรถประจำตำแหน่ง
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งหรือพนักงานขับรถรายงานให้เลขาธิการทราบในทันที
เมื่อมีการแจ้งว่ารถประจำตำแหน่งสูญหายหรือเสียหายตามวรรคหนึ่งแล้ว
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งดำเนินการดังนี้
(๑)
หากรถประจำตำแหน่งสูญหาย
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งจัดทำบันทึกรายงานการสูญหายเสนอต่อเลขาธิการ
โดยอย่างน้อยต้องมีรายละเอียดแสดงถึงยี่ห้อของรถ หมายเลขทะเบียน
วันเวลาสถานที่และการใช้งานในขณะเกิดเหตุ และเหตุการณ์แวดล้อมอื่น ๆ
พร้อมทั้งแนบสำเนาบันทึกประจำวันของสถานีตำรวจมาพร้อมกับบันทึกรายงานการสูญหายด้วย
(๒)
หากรถประจำตำแหน่งเกิดความเสียหาย
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งจัดทำรายงานความเสียหายที่เกิดขึ้นเสนอต่อเลขาธิการ
โดยใช้แบบ ร. ๖ ท้ายระเบียบนี้

ข้อ
๑๗[๑๑] 
ในกรณีที่รถประจำตำแหน่งคันที่สูญหายหรือเสียหายเป็นรถที่ได้ทำสัญญาประกันภัยไว้
ความรับผิดชอบของผู้ใช้รถประจำตำแหน่งให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้
(๑)
หากรถประจำตำแหน่งสูญหาย
ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนในส่วนที่นอกเหนือจากที่สำนักงานได้รับตามสัญญาประกันภัยเฉพาะกรณีที่การสูญหายนั้นเกิดจากความจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของตนเท่านั้น
แต่ถ้าการสูญหายนั้นเกิดขึ้นในระหว่างที่ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งอนุญาตให้บุคคลใดนำรถประจำตำแหน่งไปใช้นอกเหนือจากหน้าที่ปกติประจำ
ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทน
แม้การสูญหายนั้นเกิดด้วยเหตุสุดวิสัย
เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าถึงอย่างไรการสูญหายก็จะเกิดแก่รถคันนั้นอยู่นั่นเอง
(๒)
หากรถประจำตำแหน่งเกิดความเสียหาย
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งเป็นผู้ดำเนินการติดต่อกับผู้รับประกันภัยในนามของสำนักงาน
เพื่อซ่อมแซมรถประจำตำแหน่งให้คงสภาพดีตามเดิม
ส่วนในกรณีที่ไม่อาจให้ผู้รับประกันภัยดำเนินการซ่อมแซมได้
ให้ผู้นั้นรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเฉพาะในส่วนที่นอกเหนือจากที่สำนักงานได้รับตามสัญญาประกันภัยเฉพาะกรณีที่ความเสียหายนั้นเกิดจากความจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของตน
แต่ถ้าความเสียหายนั้นเกิดขึ้นเพราะความผิดของผู้ขับขี่รถประจำตำแหน่ง
ที่มิใช่ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งหรือพนักงานขับรถ
หรือมิใช่อยู่ในระหว่างการควบคุมการใช้รถของผู้ใช้รถประจำตำแหน่ง
ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแม้ความเสียหายนั้นเกิดด้วยเหตุสุดวิสัย
เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าถึงอย่างไรความเสียหายก็จะเกิดแก่รถคันนั้นอยู่นั่นเอง

ข้อ ๑๘ 
ในกรณีที่รถประจำตำแหน่งคันที่สูญหายหรือเสียหายมิได้ทำสัญญาประกันภัยไว้
ให้นำความในข้อ ๑๗ มาใช้บังคับกับการพิจารณาความรับผิดของผู้ใช้รถประจำตำแหน่งโดยอนุโลม
ในกรณีที่ความเสียหายเกิดขึ้นเพราะความผิดของบุคคลภายนอก
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งเป็นผู้เรียกร้องค่าสินไหมทดแทนเพื่อเป็นค่าซ่อมแซมจากบุคคลภายนอกในนามของสำนักงาน

ข้อ ๑๙ 
ในกรณีที่สำนักงานมีความจำเป็นต้องใช้รถประจำตำแหน่งคันที่เสียหายซึ่งอยู่ในระหว่างการดำเนินการหาตัวผู้รับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทน
ให้เลขาธิการพิจารณาอนุมัติซ่อมรถคันนั้น โดยเบิกจ่ายจากเงินงบประมาณไปก่อนได้

ข้อ ๒๐ 
ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งต้องคืนรถประจำตำแหน่งให้แก่สำนักงานภายในสามสิบวันนับแต่วันที่พ้นจากตำแหน่งหรือส่งมอบงาน
แล้วแต่กรณี
ในกรณีที่ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งถึงแก่ความตาย
ให้เลขาธิการเรียกรถประจำตำแหน่งคืนภายในสามสิบวัน นับแต่วันถึงแก่ความตาย
เว้นแต่เลขาธิการเห็นสมควรให้ผ่อนผันตามควรแก่พฤติการณ์ แต่ต้องไม่เกินหกสิบวัน
นับแต่วันถึงแก่ความตาย

หมวด ๓

รถส่วนกลาง

ข้อ
๒๑[๑๒]  รถส่วนกลางให้ใช้เพื่อกิจการอันเป็นส่วนรวมของศาลปกครองหรือสำนักงาน
หรือเพื่อกิจการที่เป็นประโยชน์เกี่ยวเนื่องกับราชการหรือการกุศลสาธารณะ
งานสาธารณประโยชน์ งานสวัสดิการ
ในกิจการเฉพาะคราวของข้าราชการในศาลปกครองหรือสำนักงาน  ทั้งนี้ ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่เลขาธิการให้ความเห็นชอบ
ให้หัวหน้าหน่วยงานที่มีหน้าที่ควบคุมดูแลรถส่วนกลางหรือหัวหน้าสำนักงานศาลปกครองในภูมิภาคที่มีรถส่วนกลางอยู่ในความครอบครอง
แล้วแต่กรณี เป็นผู้มีอำนาจอนุญาตการใช้รถส่วนกลางตามวรรคหนึ่ง
การขออนุญาตใช้รถส่วนกลางให้ใช้คำขอตามแบบหรืออย่างน้อยต้องมีข้อกำหนดตามแบบ
ร.๔ ท้ายระเบียบนี้

ข้อ ๒๒ 
ให้เลขาธิการมีอำนาจพิจารณาทำสัญญาประกันภัยรถส่วนกลางได้ตามความจำเป็นและเหมาะสม

ข้อ ๒๓ 
การนำรถส่วนกลางไปใช้ในลักษณะรถประจำตำแหน่งจะกระทำมิได้
เว้นแต่กรณีที่รถประจำตำแหน่งของผู้ดำรงตำแหน่งผู้ใดต้องเข้ารับการซ่อมแซมหรือซ่อมบำรุงเป็นเวลาเกินกว่าสามวัน
ผู้นั้นอาจขออนุญาตยืมรถส่วนกลางไปใช้ในลักษณะรถประจำตำแหน่งเป็นการชั่วคราวได้
และในกรณีเช่นนี้ให้ผู้ใช้รถคันดังกล่าวเป็นผู้จ่ายค่าเชื้อเพลิง
และให้นำความในข้อ ๑๗ และข้อ ๑๘ มาใช้บังคับกับการสูญหายหรือความเสียหายที่เกิดขึ้นกับรถคันนั้นในระหว่างนั้นโดยอนุโลม

ข้อ ๒๔ 
ให้สำนักงานจัดให้มีบันทึกการใช้รถส่วนกลางประจำรถแต่ละคันตามแบบ ร. ๕
ท้ายระเบียบนี้

ข้อ ๒๕ 
การเก็บรักษารถส่วนกลาง ให้เก็บรักษาไว้ ณ สถานที่ที่สำนักงานกำหนด
เว้นแต่ในกรณีที่มีเหตุจำเป็นเลขาธิการอาจอนุญาตให้นำรถไปเก็บรักษาที่อื่นเป็นการชั่วคราวหรือเป็นครั้งคราวได้
การนำรถส่วนกลางไปเก็บรักษาที่อื่นตามวรรคหนึ่ง
ผู้รับผิดชอบในการเก็บรักษารถคันนั้นต้องจัดทำคำขออนุญาต
โดยแสดงเหตุจำเป็นและรายละเอียดของสถานที่ที่จะนำรถคันดังกล่าวไปเก็บรักษาซึ่งแสดงให้เห็นได้อย่างชัดเจนว่ามีความปลอดภัยเพียงพอ
เพื่อประกอบการพิจารณาด้วยทุกครั้ง

ข้อ ๒๖ 
เมื่อเกิดการสูญหายหรือความเสียหายขึ้นกับรถส่วนกลาง ให้พนักงานขับรถ
หรือผู้รับผิดชอบในการเก็บรักษารถตามข้อ ๒๕ แล้วแต่กรณี
แจ้งต่อผู้บังคับบัญชาตามลำดับจนถึงเลขาธิการเพื่อทราบในทันที และให้นำความในข้อ
๑๖ วรรคสอง
มาใช้บังคับกับการจัดทำบันทึกรายงานการสูญหายและรายงานความเสียหายโดยอนุโลม
ให้สำนักงานดำเนินการหาตัวผู้รับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนสำหรับการสูญหายหรือความเสียหายที่เกิดขึ้นกับรถส่วนกลาง
ในกรณีที่รถคันนั้นได้ทำสัญญาประกันภัยไว้ ให้พิจารณาเฉพาะส่วนของค่าสินไหมทดแทนนอกเหนือจากที่สำนักงานได้รับตามสัญญาประกันภัย
ในกรณีที่การสูญหายหรือความเสียหายของรถส่วนกลางเกิดขึ้นในระหว่างการปฏิบัติราชการของตุลาการศาลปกครอง
ข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง หรือลูกจ้างสำนักงานศาลปกครอง
ผู้ที่ต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนจะรับผิดเฉพาะกรณีที่เกิดจากความจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงของตนเท่านั้น
แต่ถ้าการสูญหายหรือความเสียหายดังกล่าวเกิดขึ้นในระหว่างที่ผู้นั้นนำรถไปใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต
ให้บุคคลอื่นใช้ หรือนำไปเก็บไว้ ณ สถานที่ที่มิได้รับอนุญาต
ผู้นั้นต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทน
แม้การสูญหายหรือความเสียหายนั้นเกิดด้วยเหตุสุดวิสัย
เว้นแต่จะพิสูจน์ได้ว่าถึงอย่างไรการสูญหายหรือความเสียหายก็จะเกิดแก่รถคันนั้นอยู่นั่นเอง[๑๓]
ในกรณีที่สำนักงานมีความจำเป็นต้องใช้รถส่วนกลางคันที่เสียหาย
ซึ่งอยู่ในระหว่างการดำเนินการหาตัวผู้รับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทน
ให้เลขาธิการพิจารณาอนุมัติซ่อมรถคันนั้นโดยเบิกจ่ายจากเงินงบประมาณไปก่อนได้

ข้อ ๒๗ 
ให้นำความในหมวด ๓
มาใช้บังคับโดยอนุโลมกับรถราชการซึ่งได้จัดหามาเพื่อเป็นรถประจำตำแหน่งแต่ยังมิได้ส่งมอบแก่ผู้ใช้รถประจำตำแหน่ง

ข้อ ๒๘ 
ในแต่ละปีงบประมาณ
สำนักงานต้องสำรวจและกำหนดเกณฑ์การใช้สิ้นเปลืองเชื้อเพลิงของรถส่วนกลาง
เพื่อเป็นหลักฐานในการเบิกจ่ายเชื้อเพลิงและการตรวจสอบของเจ้าหน้าที่ตรวจสอบ

หมวด ๔
ค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง[๑๔]

ข้อ ๒๙[๑๕]  บุคคลที่มีสิทธิได้รับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งให้เป็นไปตามบัญชีค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งท้ายระเบียบนี้
และจะต้องไม่มีรถประจำตำแหน่งตามข้อ ๑๒ โดยการซื้อหรือเช่า  ทั้งนี้
การจ่ายค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งตามระเบียบนี้
ให้มีผลบังคับเมื่อสำนักงานได้รับการจัดสรรงบประมาณ
วิธีการเบิกจ่ายค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งให้นำหลักเกณฑ์และวิธีการจ่ายเงินเดือนข้าราชการมาใช้บังคับโดยอนุโลม  ทั้งนี้
กรณีมีการย้ายไปดำรงตำแหน่งที่สำนักงานจัดรถประจำตำแหน่งให้ตามข้อ ๑๒ ให้สำนักงานระงับการเบิกจ่ายค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง
ตั้งแต่วันที่ส่งมอบงานหรือวันที่เดินทางไปรับตำแหน่งตามปกติ
โดยระยะเวลาของการเลื่อนหรือผัดการเดินทางไม่เป็นเหตุให้เบิกจ่ายค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งในช่วงเวลาดังกล่าวได้

ข้อ ๓๐[๑๖]  ให้บุคคลที่ได้รับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง
จัดหารถส่วนตัวมาใช้ในการปฏิบัติราชการในตำแหน่งหน้าที่หรือที่ได้รับมอบหมายโดยชอบหรืองานที่เกี่ยวเนื่องโดยตรงกับงานในตำแหน่งหน้าที่
หรือฐานะที่ดำรงตำแหน่งนั้น
รวมตลอดถึงการใช้เพื่อเดินทางไปกลับระหว่างที่พักและสถานที่ปฏิบัติงาน
และเพื่อการอื่นที่จำเป็นและเหมาะสมแก่การดำรงตำแหน่งหน้าที่ของตนในทางราชการและสังคม

ข้อ ๓๑[๑๗] 
กรณีบุคคลที่มีสิทธิได้รับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งได้รับอนุมัติให้เดินทางไปราชการชั่วคราว
ให้บุคคลดังกล่าวมีสิทธิเบิกค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการได้ตามระเบียบของทางราชการ

ข้อ ๓๒[๑๘]  ภายใต้บังคับข้อ ๒๑
บุคคลที่มีสิทธิได้รับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง
จะนำรถราชการไปใช้มิได้ หากนำไปใช้ให้ถือเป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรง
และหมดสิทธิเบิกจ่ายค่าทดแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง เว้นแต่การเดินทางไปเป็นหมู่คณะเพื่อการที่จำเป็นและเหมาะสมแก่การดำรงตำแหน่งหน้าที่ในหมู่ข้าราชการและเพื่อสังคม

ประกาศ ณ วันที่ ๙
มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๔
อักขราทร  จุฬารัตน
ประธานศาลปกครองสูงสุด
ประธานกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง

[เอกสารแนบท้าย]

๑.
บัญชีรถราชการของสำนักงานศาลปกครอง ประเภทรถประจำตำแหน่ง (ร. ๑)
๒.
บัญชีรถราชการของสำนักงานศาลปกครอง ประเภทรถส่วนกลาง (ร. ๒)
๓.
รายละเอียดการซ่อมบำรุง (ร. ๓)
๔.[๑๙]
ใบอนุญาตใช้รถส่วนกลาง (ร.๔) (แก้ไขเพิ่มเติม)
๕.
บันทึกการใช้รถส่วนกลาง (ร. ๕)
๖.
รายงานความเสียหายของรถราชการ (ร. ๖)
๗.[๒๐]
บัญชีขนาดมาตรฐานรถประจำตำแหน่ง (แก้ไขเพิ่มเติม)
๘.[๒๑]
บัญชีค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง (แก้ไขเพิ่มเติม)

(ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย)

ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖[๒๒]

ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๘[๒๓]

ข้อ
๕ 
ให้ผู้ใช้รถประจำตำแหน่งที่มีอยู่ก่อนระเบียบนี้ใช้บังคับ
ใช้รถประจำตำแหน่งนั้นต่อไปจนกว่าจะครบอายุการใช้งานตามที่กำหนดไว้ในระเบียบ

ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๑[๒๔]

ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๓[๒๕]

ข้อ
๖ 
ผู้ดำรงตำแหน่งตุลาการหัวหน้าคณะศาลปกครองสูงสุดและตุลาการศาลปกครองสูงสุด
ในวันที่ระเบียบนี้ใช้บังคับ ที่เลือกรับรถประจำตำแหน่ง ให้ใช้รถประจำตำแหน่งที่ครอบครองอยู่ต่อไปจนหมดอายุการใช้งาน

ข้อ
๗ 
ผู้ดำรงตำแหน่งอธิบดีศาลปกครองชั้นต้น รองอธิบดีศาลปกครองชั้นต้น
และรองเลขาธิการ ในวันที่ระเบียบนี้ใช้บังคับ
หากประสงค์จะใช้รถประจำตำแหน่งที่ครอบครองอยู่
ให้มีสิทธิใช้รถประจำตำแหน่งที่ครอบครองอยู่นั้นต่อไปจนกว่าจะหมดอายุการใช้งาน
และเมื่อรถหมดอายุการใช้งานให้ได้รับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง
โดยให้ส่งคืนรถประจำตำแหน่งและพนักงานขับรถให้แก่สำนักงานภายในกำหนดหกสิบวันนับแต่วันที่รถประจำตำแหน่งหมดอายุการใช้งาน

ข้อ
๘ 
ให้ผู้ที่เลือกรับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งซึ่งได้ครอบครองรถประจำตำแหน่งอยู่
ส่งคืนรถประจำตำแหน่งและพนักงานขับรถให้แก่สำนักงานภายในกำหนดหกสิบวันนับแต่วันที่ระเบียบนี้ใช้บังคับ

ข้อ
๙  ภายใต้บังคับข้อ ๗
รถประจำตำแหน่งที่ยังไม่หมดอายุการใช้งาน เมื่อได้รับคืนจากผู้ได้รับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง
ให้เลขาธิการพิจารณาจัดสรรให้กับผู้ดำรงตำแหน่งตุลาการในศาลปกครองสูงสุดที่เลือกรับรถประจำตำแหน่ง
หรือจัดสรรให้กับเลขาธิการ หรือจัดสรรให้กับผู้ดำรงตำแหน่งอธิบดีศาลปกครองชั้นต้น
รองอธิบดีศาลปกครองชั้นต้น และรองเลขาธิการ ในวันที่ระเบียบนี้ใช้บังคับ
ที่เลือกรับรถประจำตำแหน่ง
แต่ไม่ได้ครอบครองรถประจำตำแหน่งอยู่หรือรถประจำตำแหน่งหมดอายุการใช้งาน
หรือจัดสรรเป็นรถส่วนกลางหรือเพื่อทดแทนรถส่วนกลางที่มีอายุการใช้งานเกินห้าปี
หรือรถส่วนกลางที่ได้รับความเสียหายต้องเสียค่าซ่อมแซมสูงหรือประโยชน์ที่จะได้รับไม่คุ้มค่ากับค่าซ่อมแซม
หรือเมื่อซ่อมแซมแล้วไม่อยู่ในสภาพที่ใช้การได้โดยปลอดภัย
หรือจัดสรรตามความจำเป็นและเหมาะสมเพื่อประโยชน์ราชการศาลปกครองและสำนักงาน
หรือจำหน่ายตามระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยการพัสดุ พ.ศ. ๒๕๔๓

ข้อ
๑๐ 
การจ่ายค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งตามระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ พ.ศ. ๒๕๔๔ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบนี้
ในกรณีที่ผู้มีสิทธิได้รับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งไม่ได้ครอบครองรถประจำตำแหน่งอยู่
ให้มีผลตั้งแต่วันที่ระเบียบนี้ใช้บังคับ สำหรับผู้ที่ครอบครองรถประจำตำแหน่งอยู่
ให้มีผลเมื่อส่งคืนรถประจำตำแหน่งและพนักงานขับรถให้แก่สำนักงาน

ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๕๕[๒๖]

ข้อ
๒  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๕ เป็นต้นไป

ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๕๖[๒๗]

ข้อ ๕ 
ให้รองประธานศาลปกครองสูงสุดและเลขาธิการที่เลือกรับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งส่งคืนรถประจำตำแหน่งและพนักงานขับรถให้แก่สำนักงานภายในหกสิบวันนับแต่วันที่ระเบียบนี้ใช้บังคับ
และให้ได้รับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่งตั้งแต่วันที่ส่งคืนรถประจำตำแหน่งและพนักงานขับรถให้แก่สำนักงานศาลปกครอง

ข้อ ๖ 
รถประจำตำแหน่งที่ยังไม่หมดอายุการใช้งานที่ได้รับคืนจากรองประธานศาลปกครองสูงสุดและเลขาธิการที่เลือกรับค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง
ให้เลขาธิการพิจารณาจัดสรรเป็นรถส่วนกลาง หรือจัดสรรตามความจำเป็นและเหมาะสม
เพื่อประโยชน์ราชการศาลปกครองและสำนักงานศาลปกครอง

ข้อ ๗ 
ให้เลขาธิการสำนักงานศาลปกครองเป็นผู้รักษาการตามระเบียบนี้

ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๕๗[๒๘]

ข้อ ๒ ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑ พฤศจิกายน ๒๕๕๖ เป็นต้นไป

ระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๕๘[๒๙]

ข้อ
๒  ระเบียบนี้ให้ใช้บังคับตั้งแต่วันที่
๑ ธันวาคม ๒๕๕๘ เป็นต้นไป

ปณตภร/ผู้จัดทำ
๒๕ มิถุนายน ๒๕๕๕

ปณตภร/เพิ่มเติม
๓ ตุลาคม ๒๕๕๖

ณัฐพร/ปรับปรุง
๑๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๗

วิศนี/เพิ่มเติม
๒๒ มกราคม ๒๕๕๙

[๑] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๑๘/ตอนที่ ๑๕ ก/หน้า ๓/๑๕ มีนาคม ๒๕๔๔

[๒] ข้อ ๓ นิยามคำว่า ค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง เพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่
๔) พ.ศ. ๒๕๕๑

[๓] ข้อ ๖
แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่
๓) พ.ศ. ๒๕๔๘

[๔] ข้อ ๑๒
แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่
๔) พ.ศ. ๒๕๕๑

[๕] ข้อ ๑๒ วรรคหนึ่ง
แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ
(ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๕๘

[๖] ข้อ ๑๒ วรรคสอง เพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๖) พ.ศ. ๒๕๕๕

[๗] ข้อ ๑๒/๑ ซึ่งเพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๓ แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๗) พ.ศ. ๒๕๕๖

[๘] ข้อ ๑๒/๑
วรรคหนึ่ง แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๕๘

[๙] ข้อ ๑๒/๒ แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๙) พ.ศ. ๒๕๕๘

[๑๐] ข้อ ๑๒/๓
เพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๘) พ.ศ.
๒๕๕๗

[๑๑] ข้อ ๑๗
แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่
๒) พ.ศ. ๒๕๔๖

[๑๒] ข้อ ๒๑
แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่
๓) พ.ศ. ๒๕๔๘

[๑๓] ข้อ ๒๖ วรรคสาม แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๔๖

[๑๔] หมวด ๔
ค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง ข้อ ๒๙ ถึง ข้อ ๓๒
เพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๕๑

[๑๕] ข้อ ๒๙
เพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๕๑

[๑๖] ข้อ ๓๐
เพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๕๑

[๑๗] ข้อ ๓๑ เพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง
ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๑

[๑๘] ข้อ ๓๒
เพิ่มโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่ ๔) พ.ศ.
๒๕๕๑

[๑๙] ใบอนุญาตใช้รถส่วนกลาง
(ร.๔) แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ
(ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๘

[๒๐] บัญชีขนาดมาตรฐานรถประจำตำแหน่ง
แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่
๙) พ.ศ. ๒๕๕๘

[๒๑] บัญชีค่าตอบแทนเหมาจ่ายแทนการจัดหารถประจำตำแหน่ง
แก้ไขเพิ่มเติมโดยระเบียบคณะกรรมการข้าราชการฝ่ายศาลปกครอง ว่าด้วยรถราชการ (ฉบับที่
๙) พ.ศ. ๒๕๕๘

[๒๒] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๐/ตอนที่ ๖๙ ก/หน้า ๔๘/๑๘ กรกฎาคม ๒๕๔๖

[๒๓] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๓/ตอนที่ ๒ ก/หน้า ๖/๙ มกราคม ๒๕๔๙

[๒๔] ราชกิจจานุเบกษา เล่ม
๑๒๕/ตอนที่ ๒๙ ก/หน้า ๑๑๖/๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๑

[๒๕] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๗/ตอนที่ ๗๑ ก/หน้า ๔๗/๑๙ พฤศจิกายน ๒๕๕๓

[๒๖] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๒๙/ตอนที่ ๕๐ ก/หน้า ๓๒/๘ มิถุนายน ๒๕๕๕

[๒๗] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๘๓ ก/หน้า ๑๐/๒๐ กันยายน ๒๕๕๖

[๒๘] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๐/ตอนที่ ๙ ก/หน้า ๑๐/๑๖ มกราคม ๒๕๕๗

[๒๙] ราชกิจจานุเบกษา
เล่ม ๑๓๓/ตอนที่ ๓ ก/หน้า ๘/๘ มกราคม ๒๕๕๙