กฎ ก.ค. ฉบับที่ 22 (พ.ศ. 2542) ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. 2523 ว่าด้วยการสั่งพักราชการ การสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อนและการดำเนินการเพื่อให้เป็นไปตามผลการสอบสวนพิจารณา

กฎ ก

กฎ ก.ค.
ฉบับที่
๒๒ (พ.ศ. ๒๕๔๒)
ออกตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู
พ.ศ.
๒๕๒๓
ว่าด้วยการสั่งพักราชการ
การสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อน
และการดำเนินการเพื่อให้เป็นไปตามผลการสอบสวนพิจารณา
-------------

                        อาศัยอำนาจตามความในมาตรา
๔ และมาตรา ๗ (๒) แห่งพระราชบัญญัติ
ระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓ ประกอบกับมาตรา ๑๐๗
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบ
ข้าราชการพลเรือน พ.ศ. ๒๕๓๕ ก.ค.จึงออกกฎ
ก.ค.ซึ่งได้รับอนุมัติจากคณะรัฐมนตรีไว้ 
ดังต่อไปนี้
                        ข้อ
๑  ให้ยกเลิกกฎ ก.ค. ฉบับที่ ๑๐
(พ.ศ. ๒๕๓๐) ออกตามความใน
พระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓
ว่าด้วยการสั่งพักราชการ การสั่งให้ออกจาก
ราชการไว้ก่อน
และการดำเนินการเพื่อให้เป็นไปตามผลการสอบสวนพิจารณา
                        ข้อ
๒  กฎ ก.ค.นี้
ให้ใช้บังคับเมื่อพ้นกำหนดสามสิบวันนับแต่วันถัดจากวัน
ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเป็นต้นไป
                        ข้อ
๓  ในกฎ ก.ค.นี้ คำว่า
"รับเงินเดือนในอันดับ" มีความหมายเช่นเดียวกับ
คำว่า "รับเงินเดือนในระดับ"
ตามพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓
                        ข้อ
๔  การสั่งให้ข้าราชการครูพักราชการ
หรือให้ออกจากราชการไว้ก่อนเพื่อ
รอฟังผลการสอบสวนพิจารณา
ระยะเวลาให้พักราชการและให้ออกจากราชการไว้ก่อน และการ
ดำเนินการเพื่อให้เป็นไปตามผลการสอบสวนพิจารณาให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการ
ที่กำหนดในกฎ ก.ค.นี้
                        ข้อ
๕ 
เมื่อข้าราชการครูผู้ใดมีกรณีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง
จนถูกตั้งกรรมการสอบสวน หรือถูกฟ้องคดีอาญา
หรือต้องหาว่ากระทำผิดอาญา เว้นแต่เป็น
ความผิดที่ได้กระทำโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ นายกรัฐมนตรี
รัฐมนตรี ปลัดกระทรวง 
อธิบดี ผู้อำนวยการการประถมศึกษาจังหวัด
ผู้อำนวยการการประถมศึกษากรุงเทพมหานคร 
หรือผู้ได้รับรายงานซึ่งมีอำนาจดำเนินการทางวินัย
แล้วแต่กรณี จะสั่งให้ผู้นั้นพักราชการได้
ต่อเมื่อมีเหตุอย่างหนึ่งอย่างใด ดังต่อไปนี้
                        (๑)
ผู้นั้นถูกตั้งกรรมการสอบสวน หรือถูกฟ้องคดีอาญาหรือต้องหาว่า
กระทำความผิดอาญาในเรื่องเกี่ยวกับการทุจริตต่อหน้าที่ราชการ
หรือเกี่ยวกับความประพฤติ
หรือพฤติการณ์อันไม่น่าไว้วางใจ
และผู้ที่ถูกฟ้องนั้นพนักงานอัยการมิได้รับเป็นทนายแก้ต่างให้ 
และผู้มีอำนาจดังกล่าวพิจารณาเห็นว่าถ้าให้ผู้นั้นคงอยู่ในหน้าที่ราชการอาจเกิดความเสียหาย
แก่ราชการ
                        (๒)
ผู้นั้นมีพฤติการณ์ที่แสดงว่าถ้าให้คงอยู่ในหน้าที่ราชการจะเป็นอุปสรรค
ต่อการสอบสวนพิจารณา
หรือจะก่อให้เกิดความไม่สงบเรียบร้อยขึ้น
                        (๓)
ผู้นั้นอยู่ในระหว่างถูกควบคุมหรือขังโดยเป็นผู้ถูกจับในคดีอาญา หรือ
ต้องจำคุกโดยคำพิพากษา และได้ถูกควบคุม ขัง
หรือต้องจำคุกเป็นเวลาติดต่อกันเกินสิบห้าวัน
                        (๔)
ผู้นั้นถูกตั้งกรรมการสอบสวนและต่อมามีคำพิพากษาถึงที่สุดว่าเป็น
ผู้กระทำความผิดอาญาในเรื่องที่สอบสวนนั้น
หรือผู้นั้นถูกตั้งกรรมการสอบสวนภายหลังที่มี
คำพิพากษาถึงที่สุดว่าเป็นผู้กระทำความผิดอาญาในเรื่องที่สอบสวนนั้น
และผู้มีอำนาจดังกล่าว
พิจารณาเห็นว่าข้อเท็จจริงที่ปรากฏตามคำพิพากษาถึงที่สุดนั้นได้ความประจักษ์ชัดอยู่แล้วว่า

การกระทำความผิดอาญาของผู้นั้นเป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรง
                        ข้อ
๖ 
การสั่งพักราชการให้สั่งพักตลอดเวลาที่สอบสวนพิจารณา เว้นแต่กรณี
ผู้ถูกสั่งพักได้ร้องทุกข์และผู้มีอำนาจพิจารณาเห็นว่าคำร้องทุกข์ฟังขึ้นและไม่สมควรที่จะสั่งพัก
ราชการ ก็ให้สั่งให้ผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติ
                        ข้อ
๗ 
ข้าราชการครูผู้ใดมีกรณีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง
จนถูกตั้งกรรมการสอบสวนหลายสำนวน หรือถูกฟ้องคดีอาญา
หรือต้องหาว่ากระทำความผิด
อาญาหลายคดี เว้นแต่เป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท
หรือความผิดลหุโทษ หรือผู้ที่
ถูกฟ้องนั้นพนักงานอัยการรับเป็นทนายแก้ต่างให้ ถ้าจะสั่ง
พักราชการให้สั่งพักทุกสำนวน
และทุกคดี
                        ในกรณีที่ได้สั่งพักราชการในสำนวนใดหรือคดีใดไว้แล้ว
ภายหลังปรากฏว่า
ผู้ถูกสั่งพักราชการนั้นมีกรณีถูกกล่าวหาว่ากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรงจนถูกตั้งกรรมการ
สอบสวนในสำนวนอื่น หรือถูกฟ้องคดีอาญา
หรือต้องหาว่ากระทำผิดอาญาในคดีอื่นเพิ่มขึ้นอีก 
เว้นแต่เป็นความผิดที่ได้กระทำโดยประมาท หรือความผิดลหุโทษ
หรือผู้ที่ถูกฟ้องนั้นพนักงาน
อัยการรับเป็นทนายแก้ต่างให้
ก็ให้สั่งพักราชการในสำนวนหรือคดีที่เพิ่มขึ้นนั้นด้วย
                        ข้อ
๘  การสั่งพักราชการ
ห้ามมิให้สั่งพักย้อนหลังไปก่อนวันออกคำสั่ง เว้นแต่
                        (๑)
ผู้ซึ่งถูกสั่งพักราชการอยู่ในระหว่างถูกควบคุมหรือขังโดยเป็นผู้ถูกจับใน
คดีอาญา หรือต้องจำคุกโดยคำพิพากษา
การสั่งพักราชการในเรื่องนั้นให้สั่งย้อนหลังไปถึงวันที่
ถูกควบคุม ขัง หรือต้องจำคุก
                        (๒)
ในกรณีที่ได้มีการสั่งพักราชการไว้แล้ว ถ้าจะต้องสั่งใหม่เพราะคำสั่งเดิม
ไม่ชอบหรือไม่ถูกต้องให้สั่งพักตั้งแต่วันให้พักราชการตามคำสั่งเดิม
หรือตามวันที่ควรต้องพัก
ราชการในขณะที่ออกคำสั่งเดิม
                        ข้อ
๙ 
คำสั่งพักราชการต้องทำเป็นหนังสือโดยระบุชื่อและตำแหน่งของผู้ถูก
สั่งพักตลอดจนกรณีและเหตุที่สั่งให้พักราชการ
                        เมื่อได้มีคำสั่งให้ข้าราชการครูผู้ใดพักราชการแล้ว
ให้แจ้งคำสั่งให้ผู้นั้นทราบ
พร้อมทั้งส่งสำเนาคำสั่งให้ด้วยโดยพลัน
ในกรณีที่ไม่อาจแจ้งให้ผู้นั้นทราบได้หรือผู้นั้นไม่ยอม
รับทราบคำสั่ง ให้ปิดสำเนาคำสั่งไว้ ณ
ที่ทำการที่ผู้นั้นรับราชการอยู่และแจ้งโดยหนังสือพร้อมทั้ง
ส่งสำเนาคำสั่งทางไปรษณีย์ลงทะเบียนไปให้ ณ
ที่อยู่ของผู้นั้นซึ่งปรากฏตามหลักฐานของ
ทางราชการด้วย
ในกรณีเช่นนี้เมื่อล่วงพ้นกำหนดเวลาสิบวันนับแต่วันที่ได้ดำเนินการดังกล่าว 
ให้ถือว่าผู้นั้นได้ทราบคำสั่งให้พักราชการนั้นแล้ว
                        ข้อ
๑๐ 
เมื่อข้าราชการครูผู้ใดมีเหตุที่อาจถูกสั่งพักราชการ และผู้มีอำนาจ
ตามข้อ ๕ พิจารณาเห็นว่าการสอบสวนพิจารณา
หรือการพิจารณาคดีที่เป็นเหตุที่อาจถูกสั่งพัก
ราชการนั้นจะไม่แล้วเสร็จโดยเร็ว ผู้มีอำนาจดังกล่าวจะสั่งให้ผู้นั้นออกจากราชการไว้ก่อนก็ได้
                        ให้นำความในข้อ
๖ ข้อ ๗ และข้อ ๙ มาใช้บังคับกับการสั่งให้ออกจากราชการ
ไว้ก่อนโดยอนุโลม
                        ข้อ
๑๑ 
เมื่อได้สั่งให้ข้าราชการครูผู้ใดพักราชการไว้แล้ว หากผู้มีอำนาจตาม
ข้อ ๕ พิจารณาเห็นว่ามีเหตุตามข้อ ๑๐ จะสั่งให้ผู้นั้นออกจากราชการไว้ก่อนอีกชั้นหนึ่งก็ได้
                        ข้อ
๑๒ 
การสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อนตามข้อ ๑๐ ให้นำความในข้อ ๘ 
มาใช้บังคับโดยอนุโลม
                        การสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อนตามข้อ
๑๑ ให้สั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อน
                        ข้อ
๑๓ 
การสั่งให้ข้าราชการครูครูผู้ดำรงตำแหน่งซึ่งได้รับเงินเดือนในอันดับ 
๑๐ หรือผู้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ออกจากพักราชการไว้ก่อน
ให้ดำเนินการนำความกราบ
บังคมทูลเพื่อทรงมีพระบรมราชโองการให้พ้นจากตำแหน่งนับแต่วันออกจากราชการไว้ก่อน
                        ข้อ
๑๔ 
เมื่อได้สั่งให้ข้าราชการครูผู้ใดพักราชการ หรือให้ออกจากราชการ
ไว้ก่อนเพื่อรอฟังผลการสอบสวนพิจารณา
ถ้าภายหลังปรากฏผลการสอบสวนพิจารณาเป็น
ประการใดแล้วให้ดำเนินการดังต่อไปนี้
                        (๑)
ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง ให้สั่งลงโทษปลดออก
หรือไล่ออกตามความร้ายแรงแห่งกรณี
ถ้ามีเหตุอันควรลดหย่อนจะนำมาประกอบการพิจารณา
ลดโทษก็ได้ แต่ห้ามมิให้ลดโทษต่ำกว่าปลดออก
โดยให้ดำเนินการดังต่อไปนี้
                        (ก)
สำหรับข้าราชการครูผู้ดำรงตำแหน่งซึ่งได้รับเงินเดือนในอันดับ ๑๐ ลงมา
หรือผู้ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ในราชการบริหารส่วนกลางหรือส่วนภูมิภาค
ให้นายกรัฐมนตรี
ในฐานะหัวหน้ารัฐบาล หรือผู้มีอำนาจสั่งบรรจุตามมาตรา ๔๒
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบ
ข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓ ส่งเรื่องให้
อ.ก.ค.กรมซึ่งผู้นั้นสังกัดอยู่พิจารณา และเมื่อ อ.ก.ค.กรม
มีมติเป็นประการใดแล้ว ให้นายกรัฐมนตรีในฐานะหัวหน้ารัฐบาล
หรือผู้มีอำนาจสั่งบรรจุดังกล่าว 
แล้วแต่กรณี สั่งให้เป็นไปตามนั้น
                        (ข)
สำหรับข้าราชการครูผู้ดำรงตำแหน่งซึ่งได้รับเงินเดือนในอันดับ ๖ ลงมา
ในสังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัด
ให้ผู้อำนวยการการประถมศึกษาจังหวัดส่งเรื่องให้ 
อ.ก.ค.จังหวัด ซึ่งผู้นั้นสังกัดอยู่พิจารณา และเมื่อ
อ.ก.ค.จังหวัดมีมติเป็นประการใดแล้ว 
ให้ผู้อำนวยการการประถมศึกษาจังหวัดสั่งให้เป็นไปตามนั้น
                        ในกรณีที่นายกรัฐมนตรีในฐานหัวหน้ารัฐบาล
หรือผู้มีอำนาจสั่งบรรจุตาม
มาตรา ๔๒ (๑) (๒) (๓) (๔) หรือ (๕)
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓ 
มีความเห็นขัดแย้งกับความเห็นของ อ.ก.ค.จังหวัด ก็ให้ส่งเรื่องให้  อ.ก.ค.กรม และเมื่อ 
อ.ก.ค.กรมมีมติเป็นประการใด
ให้นายกรัฐมนตรีในฐานะหัวหน้ารัฐบาลหรือผู้มีอำนาจสั่งบรรจุ
ดังกล่าว แล้วแต่กรณี สั่งให้เป็นไปตามนั้น
                        ในกรณีที่ผู้มีอำนาจสั่งบรรจุตามมาตรา
๔๒ แห่งพระราชบัญญัติระเบียบ
ข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓ ละเลยไม่ปฏิบัติหน้าที่ตาม (๑)
ให้ผู้มีอำนาจสั่งบรรจุตามมาตรา ๔๒ 
ดังกล่าว ระดับเหนือขึ้นไปมีอำนาจดำเนินการตาม (๑) ได้
และให้พิจารณาลงโทษผู้มีอำนาจ
สั่งบรรจุซึ่งละเลยไม่ปฏิบัติตามหน้าที่นั้นด้วย
                        ข้าราชการครูที่ถูกสั่งลงโทษปลดออกตาม
(๑) ให้มีสิทธิได้รับบำเหน็จบำนาญ
เสมือนว่าผู้นั้นลาออกจากราชการ
                        (๒)
ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้ถูกสั่งพักราชการนั้นกระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง 
และไม่มีกรณีที่จะต้องถูกสั่งให้ออกจากราชการ
ก็ให้สั่งให้ผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติหน้าที่ราชการ
ในตำแหน่งเดิมหรือตำแหน่งอื่นที่ ก.ค.กำหนดให้ได้รับเงินเดือนในอันดับเดียวกันและเป็น
ตำแหน่งที่ผู้นั้นมีคุณสมบัติเฉพาะสำหรับตำแหน่ง
ตรงตามที่กำหนดในมาตรฐานกำหนดตำแหน่ง 
สำหรับการสั่งให้ผู้ถูกสั่งพักราชการกลับเข้าปฏิบัติหน้าที่ราชการในตำแหน่งอื่นที่
ก.ค.กำหนด
ให้ได้รับเงินเดือนในอันดับเดียวกัน และเป็นตำแหน่งที่
ก.ค.กำหนดให้ได้รับเงินเดือนใน
อันดับ ๑๐ หรือตำแหน่งศาสตราจารย์
ให้ดำเนินการนำความกราบบังคมทูลเพื่อทรงพระกรุณา
โปรดเกล้าฯแต่งตั้งตามมาตรา ๔๒ (๑)
แห่งพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓ 
และให้ผู้บังคับบัญชาสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือน
หรือลดขั้นเงินเดือนตามควรแก่กรณีให้
เหมาะสมกับความผิด
                        (๓)
ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้ถูกสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อนนั้นกระทำผิดวินัย
อย่างไม่ร้ายแรงและไม่มีกรณีที่จะต้องถูกสั่งให้ออกจากราชการ
ก็ให้สั่งให้ผู้นั้นกลับเข้ารับ
ราชการในตำแหน่งเดิมหรือตำแหน่งอื่นที่ ก.ค.กำหนดให้ได้รับเงินเดือนในอันดับเดียวกัน

แล้วดำเนินการตาม (๒)
                        (๔)
ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้ถูกสั่งพักราชการนั้นกระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง 
และไม่มีกรณีที่จะต้องถูกสั่งให้ออกจากราชการด้วยเหตุอื่น
แต่ไม่อาจสั่งให้ผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติ
หน้าที่ราชการได้ เนื่องจากมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์
และได้พ้นจากราชการตามกฎหมายว่าด้วย
บำเหน็จบำนาญข้าราชการแล้ว
ให้ผู้บังคับบัญชาสั่งลงโทษตัดเงินเดือน หรือลดขั้นเงินเดือน 
แล้วแต่กรณี โดยไม่ต้องสั่งให้กลับเข้าปฏิบัติหน้าที่ราชการ
                        ในกรณีที่จะต้องสั่งลงโทษตัดเงินเดือนหรือลดขั้นเงินเดือน
การสั่งลงโทษ
ดังกล่าวให้สั่งย้อนหลังไปถึงวันสุดท้ายก่อนวันพ้นจากราชการตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จ
บำนาญราชการ
                        (๕)
ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้ถูกสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อนนั้นกระทำผิดวินัย
อย่างไม่ร้ายแรงและไม่มีกรณีที่จะต้องถูกสั่งให้ออกจากราชการด้วยเหตุอื่น
แต่ไม่อาจสั่งให้กลับ
เข้ารับราชการได้
เนื่องจากมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์และสิ้นปีงบประมาณที่มีอายุครบหกสิบปี
บริบูรณ์นั้นแล้ว ก็ให้ผู้บังคับบัญชาสั่งลงโทษตัดเงินเดือน
หรือลดขั้นเงินเดือน ตามควรแก่กรณี 
และมีคำสั่งยกเลิกคำสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อนเพื่อให้ผู้นั้นเป็นผู้พ้นจากราชการตาม
กฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการและให้นำ (๔) วรรคสอง
มาใช้บังคับโดยอนุโลม
                        (๖)
ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้นั้นกระทำผิดวินัยอย่างไม่ร้ายแรง แต่มีกรณีที่จะต้อง
ถูกสั่งให้ออกจากราชการด้วยเหตุอื่น
ให้ผู้บังคับบัญชาสั่งลงโทษตัดเงินเดือน หรือลดขั้นเงินเดือน 
หรือลดขั้นเงินเดือน ตามควรแก่กรณี
แล้วสั่งให้ผู้นั้นออกจากราชการตามเหตุนั้นโดยไม่ต้องสั่ง
ให้กลับเข้าปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือกลับเข้ารับราชการ
และให้นำ (๔) วรรคสอง มาใช้บังคับ
โดยอนุโลม
                        (๗)
ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้นั้นมิได้กระทำผิดวินัย และไม่มีกรณีที่จะต้องออกจาก
ราชการ ก็ให้สั่งยุติเรื่อง
และให้ผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือกลับเข้ารับราชการตาม 
(๒) หรือ (๓) แล้วแต่กรณี
                        (๘)
ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้ถูกสั่งพักราชการนั้นมิได้กระทำผิดวินัย และไม่มีกรณี
ที่จะต้องถูกสั่งให้ออกจากราชการด้วยเหตุอื่น
แต่ไม่อาจสั่งให้ผู้นั้นกลับเข้าปฏิบัติหน้าที่ราชการ
ได้เนื่องจากมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์และได้พ้นจากราชการตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญ
ข้าราชการ ก็ให้สั่งยุติเรื่อง
                        (๙)
ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้ถูกสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อนนั้นมิได้กระทำผิดวินัย 
และไม่มีกรณีที่จะต้องถูกสั่งให้ออกจากราชการด้วยเหตุอื่น
แต่ไม่อาจสั่งให้ผู้นั้นกลับเข้ารับ
ราชการได้เนื่องจากมีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์และสิ้นปีงบประมาณที่มีอายุครบหกสิบปีบริบูรณ์
นั้นแล้ว
ก็ให้สั่งยุติเรื่องและมีคำสั่งยกเลิกคำสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อนเพื่อให้ผู้นั้นเป็นผู้พ้น
จากราชการตามกฎหมายว่าด้วยบำเหน็จบำนาญข้าราชการ
                        (๑๐)
ในกรณีที่ปรากฏว่าผู้นั้นมิได้กระทำผิดวินัย แต่มีกรณีที่จะต้องถูกสั่งให้
ออกจากราชการด้วยเหตุอื่น ก็ให้สั่งให้ออกจากราชการ
ตามเหตุนั้นโดยไม่ต้องสั่งให้กลับเข้า
ปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือกลับเข้ารับราชการ
                        ข้อ
๑๕  การออกคำสั่งให้พักราชการ
คำสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อนหรือคำสั่ง
ให้กลับเข้าปฏิบัติหน้าที่ราชการหรือกลับเข้ารับราชการ
ให้มีสาระสำคัญตามแบบ พอค.๑ พอค.๒ 
พอค.๓ หรือ พอค.๔ แล้วแต่กรณี ท้ายกฎ ก.ค.นี้

                                                ให้ไว้
ณ วันที่ ๒๘ ตุลาคม พ.ศ. ๒๕๔๑

อาคม เอ่งฉ้วน

รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ

ซึ่งรัฐมนตรีมอบหมาย
                                                                    ประธาน ก.ค.

[ดูข้อมูลจากภาพกฎหมาย]

+-----------------------------------------------------------------------------------------------------------+
หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎ ก.ค. ฉบับนี้ คือ
เนื่องจากมาตรา ๔ แห่งพระราช
บัญญัติระเบียบข้าราชการครู พ.ศ. ๒๕๒๓
บัญญัติให้นำกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการ
พลเรือนมาใช้บังคับแก่ข้าราชการครูโดยอนุโลม
และในกรณีใดที่กฎหมายว่าด้วยระเบียบ
ข้าราชการพลเรือนกำหนดให้ ก.พ.ออกกฎ ก.พ.ในกรณีนั้นให้
ก.ค.ออกกฎ ก.ค.แทน 
และโดยที่ในปัจจุบันพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๓๕  ได้ปรับปรุง
หลักเกณฑ์และวิธีการเกี่ยวกับการสั่งพักราชการ
การสั่งให้ออกจากราชการไว้ก่อน และการ
ดำเนินการเพื่อให้เป็นไปตามผลการสอบสวนพิจารณา
เพื่อให้สอดคล้องกับหลักเกณฑ์และ
วิธีการดังกล่าวที่กำหนดในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน
พ.ศ. ๒๕๓๕ จึงจำเป็น
ต้องออกกฎ ก.ค.นี้

[รก.๒๕๔๒/๐๘ก/๐๓ - ๒๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๒]