atepeq/tico19 huggingface dataset:
Lather hands by rubbing them with a generous amount of soap, including the backs of hands, between fingers, and under nails.
Pabulain ang sabon sa mga kamay sa pagkikiskis ng mga ito na may hustong dami ng sabon, kasama ang likoran ng mga kamay, sa pagitan ng mga daliri, at sa ilalim ng mga kuko.
Soap lifts germs from the skin, and studies show that people tend to wash their hands more thoroughly when soap is used rather than water alone.
Iniangat ng sabon ang mga mikrobyo mula sa balat, at pinakita ng mga pag-aaral na ang mga tao ay gumagawi sa paghugas nang puspusan ng kanilang mga kamay kapag gumamit ng sabon kaysa sa tubig lamang.
Scrub for at least 20 seconds.
Kuskusin nang di-bababa sa 20 segundo.
Scrubbing creates friction, which helps remove germs from skin, and scrubbing for longer periods removes more germs.
Ang pagkuskos ay lumilikha ng friction, na nakatutulong sa pagtanggal ng mga mikrobyo mula sa balat, at ang pagkuskos nang matagal ay nagtatanggal ng mas maraming mikrobyo.
Rinse well under running water.
Magbanlaw ng mabuti sa ilalim ng umaagos na tubig.
Rinsing in a basin can recontaminate hands.
Ang pagbabanlaw sa planggana ay maaaring magkontamina muli ng mga kamay.
Dry with a clean towel or allow to air dry.
Patuyuin gamit ang isang malinis na tuwalya o hayaan na matuyo sa hangin.
Wet and moist hands are more easily recontaminated.The most commonly missed areas are the thumb, the wrist, the areas between the fingers, and under fingernails.
Ang basa at nagpapawis na mga kamay ay mas madaling makontaminang muli. Ang pinakakaraniwang nakakaligtaang lugar ay ang hinlalaki, pulso, mga lugar sa pagitan ng mga daliri, at ilalim ng mga kuko.
Artificial nails and chipped nail polish may harbor microorganisms.
Ang mga artipisyal na kuko at mga pangkulay ng kuko na may matigas na bagay ay maaaring magtago ng mga mikroorganismo.
Moisturizing lotion is often recommended to keep the hands from drying out; dry skin can lead to skin damage which can increase the risk for the transmission of infection.
Ang moisturizing lotion ay madalas na inirerekomenda para maiwasan ang panunuyo ng mga kamay; ang tuyong balat ay puwedeng humantong sa pinsala sa balat na puwedeng magpataas sa panganib ng pagpasa ng impeksiyon.
Various low-cost options can be made to facilitate hand washing where tap-water and/or soap is not available e.g. pouring water from a hanging jerrycan or gourd with suitable holes and/or using ash if needed in developing countries.In situations with limited water supply (such as schools or rural areas in developing countries), there are water-conserving solutions, such as "tippy-taps" and other low-cost options. 
Iba’t ibang murang opsyon ang maaaring gawin para mapadali ang paghuhugas ng kamay kung saan ang tubig sa gripo at/o sabon ay hindi magagamit hal. pagbuhos ng tubig mula sa nakasabit na jerrycan o gourd na may angkop na mga butas at/o paggamit ng abo kung kinakailangan sa mga umuunlad na bansa. Sa mga sitwasyon na may limitadong suplay ng tubig (tulad ng mga paaralan o mga kanayunan sa mga umuunlad na bansa), mayroong mga solusyon sa pagtitipid ng tubig, tulad ng "mga tippy-tap" at iba pang mga murang opsyon.
A tippy-tap is a simple technology using a jug suspended by a rope, and a foot-operated lever to pour a small amount of water over the hands and a bar of soap.
Ang tippy-tap ay isang simpleng teknolohiya gamit ang boteng nakasabit sa lubid, at pingga na pinagagana ng paa upang magbuhos ng kaunting tubig sa mga kamay at isang bara ng sabon.
Effective drying of the hands is an essential part of the hand hygiene process, but there is some debate over the most effective form of drying in public washrooms.
Ang epektibong pagpapatuyo ng mga kamay ay mahalagang bahagi ng proseso ng kalinisan ng kamay, subalit may ilang debate sa pinaka-epektibong anyo ng pagpapatuyo sa mga pampublikong hugasan.
A growing volume of research suggests paper towels are much more hygienic than the electric hand dryers found in many washrooms.
Isang lumalaking kabuuan ng pagsaliksik ay nagpapahiwatig na lalong mas malinis ang mga papel na tuwalya kaysa sa mga patuyuan ng kamay na de-koryente na nakikita sa maraming banyo.
In 2008, a study was conducted by the University of Westminster, London, and sponsored by the paper-towel industry the European Tissue Symposium, to compare the levels of hygiene offered by paper towels, warm-air hand dryers and the more modern jet-air hand dryers.
Noong 2008, isang pag-aaral ang isinagawa ng University of Westminster, London, at inisponsoran ng industriya ng tuwalyang papel na European Tissue Symposium, para paghambingin ang antas ng kalinisan na alok ng mga paper towel, mga pampatuyo ng kamay na may mainit na hangin, at ang mas modernong mga jet-air hand dryer.
After washing and drying hands with the warm-air dryer, the total number of bacteria was found to increase on average on the finger pads by 194% and on the palms by 254%.
Pagkatapos maghugas at magpatuyo ng mga kamay gamit ang dryer na mainit ang hangin, ang kabuuang bilang ng bakterya ay napag-alaman na nadagdagan sa average sa ibabaw ng mga daliri nang 194% at sa mga palad nang 254%.
Drying with the jet-air dryer resulted in an increase on average of the total number of bacteria on the finger pads by 42% and on the palms by 15%.
Ang pagpapatuyo gamit ang jet-air dryer ay nagdulot ng pagtaas ng average ng kabuuang bilang ng bakterya sa ibabaw ng mga daliri nang 42% at sa mga palad nang 15%.
After washing and drying hands with a paper towel, the total number of bacteria was reduced on average on the finger pads by up to 76% and on the palms by up to 77%.The scientists also carried out tests to establish whether there was the potential for cross contamination of other washroom users and the washroom environment as a result of each type of drying method.
Pagkatapos hugasan at tuyuin ang mga kamay gamit ang tuwalyang papel, ang kabuuang bilang ng bakterya ay nabawasan sa average sa mga ibabaw ng daliri nang hanggang 76% at sa mga palad nang hanggang 77%. Ang mga siyentista ay nagsagawa rin ng mga pagsusuri upang malaman kung nagkaroon ng potensiyal na kontaminasyon ng ibang gumagamit ng hugasan at kapaligiran ng hugasan bilang resulta ng bawat uri ng paraan ng pagpapatuyo.
The jet-air dryer, which blows air out of the unit at claimed speeds of 180 m/s (650 km/h; 400 mph), was capable of blowing micro-organisms from the hands and the unit and potentially contaminating other washroom users and the washroom environment up to 2 metres away.
Ang jet-air dryer, kung saan nagbubuga ng hangin palabas ng yunit na may angking bilis ng 180 m/s (650 km/h; 400 mph), ay kayang umihip ng mikroorganismo mula sa mga kamay at ang yunit at posibleng mahahawahan ang ibang taong gumagamit ng banyo at ang kapaligiran ng banyo hanggang 2 metro ang layo.
Use of a warm-air hand dryer spread micro-organisms up to 0.25 metres from the dryer.
Ang paggamit ng warm-air hand dryer ay magkakalat ng mga mikroorganismo hanggang 0.25 metro mula sa dryer.
Paper towels showed no significant spread of micro-organisms.In 2005, in a study conducted by TÜV Produkt und Umwelt, different hand drying methods were evaluated.
Ang papel na mga tuwalya ay nagpakita ng walang makahulugang pagkalat ng mga mikroorganismo. Noong 2005, sa isang pag-aaral na ginawa ng TUV Produkt und Umwelt, ibang pamaraan ng pagpapatuyo ng kamay ang hinalagahan.
The following changes in the bacterial count after drying the hands were observed:
Ang sumusunod na mga pagbabago sa bilang ng bakterya pagkatapos patuyuin ang mga kamay ay naobserbahan:
Many different hand dryer manufacturers exist, and hand driers have been compared against drying with paper towels.
Maraming sari-saring mga tagagawa ng hand dryer ang umiiral, at ang mga hand dryer ay hinahambing laban sa pagpapatuyo sa mga tuwalyang papel.
Hand washing using hand sanitizing wipes is an alternative during traveling in the absence of soap and water.
Isang alternatibo habang naglalakbay na walang sabon at tubig ang paghuhugas ng kamay gamit ang mga pamunas na naglilinis ng kamay.
Alcohol-based hand sanitizer should contain at least 60% alcohol.
Kailangan mayroon sa hindi bababa sa 60% na alkohol ang isang alcohol-based hand sanitizer.
Medical hand-washing became mandatory long after Hungarian physician Ignaz Semmelweis discovered its effectiveness (in 1846) in preventing disease in a hospital environment.
Ang medikal na paghuhugas ng kamay naging sapilitan matagal nang matapos natuklasan ito ng isang Hungarian na doktor na si Ignaz Semmelweis ang pagkakaepektibo (noong 1846) sa paghahadlang ng sakit sa isang ospital na kapaligiran.
There are electronic devices that provide feedback to remind hospital staff to wash their hands when they forget.
May mga elektronikong mga kagamitan na nagbibigay ng feedback para paalalahanan ang kawani ng ospital sa paghugas ng kanilang mga kamay kung sila ay nakalimot.
One study has found decreased infection rates with their use.
Nalaman ng isang pag-aaral ang bumabang bilang ng impeksiyon sa paggamit ng mga ito.
Medical hand-washing is for a minimum of 15 seconds, using generous amounts of soap and water or gel to lather and rub each part of the hands.
Ang medikal na paghuhugas ng kamay ay para sa pinakamababang 15 segundo, gamit ang maraming sabon at tubig o gel para pabulain at kuskusin ang bawat parte ng mga kamay.
Hands should be rubbed together with digits interlocking.
Dapat na pinagkukuskos ang mga kamay sa lahat ng mga bahagi nito.
If there is debris under fingernails, a bristle brush may be used to remove it.
Kung may dumi sa ilalim ng kuko, ang mga ngipin ng brutsa ay maaaring gamitin para matanggal ito.
Since germs may remain in the water on the hands, it is important to rinse well and wipe dry with a clean towel.
Dahil ang mga mikrobyo ay maaaring manatili sa tubig sa mga kamay, mahalagang magbanlaw nang mabuti at tuyuin ng malinis na tuwalya.
After drying, the paper towel should be used to turn off the water (and open any exit door if necessary).
Matapos sa pagpatuyo, ang papel na tuwalya ay dapat gamitin sa pagpatay ng tubig (at sa pagbukas ng kahit anong palabas na pinto kung kinailangan).
This avoids re-contaminating the hands from those surfaces.
Ito ay umiiwas ng marumihan muli ang mga kamay mula sa iyang mga kalatagan.
The purpose of hand-washing in the health-care setting is to remove pathogenic microorganisms ("germs") and avoid transmitting them. 
Ang dahilan ng paghuhugas kamay sa katayuan ng pangangalagang pangkalusugan ay sa pag-alis ng pathogenic microorganisms (“mga mikrobyo”) at iwasan ang pagkakalat nila.
The New England Journal of Medicine reports that a lack of hand-washing remains at unacceptable levels in most medical environments, with large numbers of doctors and nurses routinely forgetting to wash their hands before touching patients, thus transmitting microorganisms.
Iniulat ng New England Journal of Medicine na ang kakulangan sa paghugas ng kamay ay nanatili sa hindi katanggap-tanggap na mga antas sa halos lahat ng medikal na mga lugar, na ang malaking bilang ng mga doktor at nars ay madalas nakakalimot sa paghugas ng kanilang mga kamay bago humipo ng mga pasyente, sa gayon ay naikakalat ang mga mikroorganismo.
One study showed that proper hand-washing and other simple procedures can decrease the rate of catheter-related bloodstream infections by 66 percent.The World Health Organization has published a sheet demonstrating standard hand-washing and hand-rubbing in health-care sectors.
Ipinakita ng isang pag-aaral na ang wastong paghuhugas ng kamay at ibang simpleng mga pamamaraan ay maaaring magpababa sa bilang ng mga impeksyon sa daluyan ng dugo na nauugnay sa catheter nang 66 porsiyento. Ang World Health Organization ay naglathala ng papel na nagpapakita sa karaniwang paghuhugas ng kamay at pagkuskos ng kamay sa mga sektor ng pangangalagang pangkalusugan.
The draft guidance of hand hygiene by the organization can also be found at its website for public comment.
Ang planong pagpatnubay sa mga tuntunin sa pangangalaga ng kalusugan ng kamay ng organisasyon ay maari ring makita sa kaniyang website para sa komentaryo ng publiko.
A relevant review was conducted by Whitby et al.
Isang nauugnay na pagrepaso ay ginawa ni Whitby et al.
Commercial devices can measure and validate hand hygiene, if demonstration of regulatory compliance is required.
Ang komersiyal na mga kagamitan ay makapagsukat at mapatunayan ang tuntunin sa pangangalaga ng kalusugan ng kamay, kung kinakailangan ang pagpapakita sa pagtupad ng regulasyon.
The World Health Organization has "Five Moments" for washing hands: 
Ang World Health Organization ay may "Limang Sandali" para sa paghuhugas ng mga kamay:
after exposure to blood/body fluids
matapos ang pagkakalantad sa mga likido ng dugo/katawan
before an aseptic task, and
bago ang isang aseptic na gawain, at
after patient care.The addition of antiseptic chemicals to soap ("medicated" or "antimicrobial" soaps) confers killing action to a hand-washing agent. 
matapos ng pag-alaga ng pasyente. Ang dagdag ng antiseptikong mga kemikal sa sabon (“medicated” o “antimicrobial” na mga sabon) ay nagagawad ng pumapatay na aksiyon sa isang hand-washing agent.
Such killing action may be desired prior to performing surgery or in settings in which antibiotic-resistant organisms are highly prevalent.To 'scrub' one's hands for a surgical operation, it is necessary to have a tap that can be turned on and off without touching it with the hands, some chlorhexidine or iodine wash, sterile towels for drying the hands after washing, and a sterile brush for scrubbing and another sterile instrument for cleaning under the fingernails.
Ang ganoong aksyon ng pagpatay ay maaaring naisin bago magsagawa ng operasyon o sa mga lugar kung saan ang mga organismo na lumalaban sa antibyotiko ay laganap. Para kuskusin ang mga kamay ng isang tao para sa surgical na operasyon, anakailangang may gripo na maaaring buksan at siara nang hindi ito hinahawakan ng kamay, may chlorhexidine o iodine na panghugas, mga isterilisadong iskoba para sa pagkuskos at isa pang isterilisadong instrumento para sa paglilinis sa ilalim ng mga kuko ng kamay.
All jewelry should be removed.
Lahat ng mga alahas ay dapat alisin.
This procedure requires washing the hands and forearms up to the elbow, usually 2–6 minutes.
Kinakailangan ng pamamaraang ito ang paghuhugas ng mga kamay at mga bisig hanggang sa siko, karaniwang 2–6 minuto.
Long scrub-times (10 minutes) are not necessary.
Ang matagal na oras ng pagkuskos (10 minuto) ay hindi kinakailangan.
When rinsing, water on the forearms must be prevented from running back to the hands.
Kapag nagbabanlaw, ang tubig sa mga braso ay kailangang mapigilan sa pabalik na pagdadaloy sa mga kamay.
After hand-washing is completed, the hands are dried with a sterile cloth and a surgical gown is donned.
Pagkatapos makumpleto ang paghuhugas ng kamay, ang mga kamay ay tinutuyo ng malinis na tela at isinusuot ang surgical gown.
To reduce the spread of germs, it is better to wash the hands or use a hand antiseptic before and after tending to a sick person.
Para mabawasan ang pagkalat ng mga mikrobyo, ito ay mas mabuti na maghugas ng mga kamay o gumamit ng isang antiseptiko para sa kamay bago pa o matapos mangalaga sa isang taong may sakit.
For control of staphylococcal infections in hospitals, it has been found that the greatest benefit from hand-cleansing came from the first 20% of washing, and that very little additional benefit was gained when hand cleansing frequency was increased beyond 35%.
Para sa pagkontrol ng mga impeksiyong staphylococcal sa mga ospital, napag-alaman na ang pinakamalaking benepisyo mula sa paglilinis ng kamay ay nagmula sa unang 20% ng paghuhugas, at ang napakakakaunting karagdagang benepisyo ay nakuha nang dumalas nang 35% ang paglilinis ng kamay.
Washing with plain soap results in more than triple the rate of bacterial infectious disease transmitted to food as compared to washing with antibacterial soap.Comparing hand-rubbing with alcohol-based solution with hand washing with antibacterial soap for a median time of 30 seconds each showed that the alcohol hand-rubbing reduced bacterial contamination 26% more than the antibacterial soap.
Ang paghuhugas gamit ang karaniwang sabon ay nagdudulot ng higit sa tripleng antas ng nakakahawang bakterya na sakit na naililipat sa pagkain kumpara sa paghuhugas ng kamay gamit ang sabon na kontra-bakterya. Ang paghahambing sa pagkuskos ng kamay ng solusyong may alkohol sa paghuhugas ng kamay na may kontra-bakteryang sabon para sa median time na 30 segundo ay nagpakita sa bawat isa na ang pagkuskos ng kamay ng alkohol ay nakabawas sa kontaminasyon ng bakterya nang 26% higit sa kontra-bakteryang sabon.
But soap and water is more effective than alcohol-based hand rubs for reducing H1N1 influenza A virus and Clostridium difficile spores from hands.Interventions to improve hand hygiene in healthcare settings can involve education for staff on hand washing, increasing the availability of alcohol-based hand rub, and written and verbal reminders to staff.
Subalit ang sabon at tubig ay mas epektibo kaysa alcohol-based na mga pangkikiskis ng kamay para sa pagbabawas ng H1N1 influenza A na mikrobyo at Clostridium difficle spores mula sa mga kamay. Ang mga pamamagitan sa pagpabuti ng mga tuntunin ng pangangalaga ng kalusugan ng kamay sa kapaligiran ng pagaalaga ng kalusugan ay maaring kailanganin ang edukasyon para sa kawani sa paghuhugas ng kamay, sisigurohing may magagamit na alcohol-based hand rub, at paalaala sa kawani na sa nakasulat at sa salita.
There is a need for more research into which of these interventions are most effective in different healthcare settings.
May pangangailangan sa mas maraming pagsaliksik sa kung alin sa mga pamamagitan ang pinaka-epektibo sa iba’t-ibang healthcare setting.
In developing countries, hand washing with soap is recognized as a cost-effective, essential tool for achieving good health, and even good nutrition.
Sa umuunlad na mga bansa, ang pagsasabon ng kamay ay kinikilala bilang matipid, mahalagang kasangkapan sa pagkamit ng mabuting kalusugan, at maging ng mabuting nutrisyon.
However, a lack of reliable water supply, soap or hand washing facilities in people's homes, at schools and at the workplace make it a challenge to achieve universal hand washing behaviors.
Gayunman, ang kawalan ng maaasahang suplay ng tubig, sabon o mga pasilidad sa paghuhugas ng kamay sa mga tahanan ng mga tao, sa mga paaralan at sa lugar ng trabaho ay ginagawang hamon ito upang makamit ang pangkalahatang ugaling maghugas ng kamay.
For example, in most of rural Africa hand washing taps close to every private or public toilet are scarce, even though cheap options exist to build hand washing stations.
Halimbawa, karamihan sa bukid ng Africa ang mga gripo sa paghuhugas ng kamay na malapit sa bawat pribado o pampublikong palikuran ay hindi sapat, kahit may murang mga opsiyon para gumawa ng mga istasyon ng paghuhugas ng kamay.
However, low hand washing rates rather can also be the result of engrained habits rather than due to a lack of soap or water.
Gayunman, ang mababang antas ng paghuhugas ng kamay ay maaari ring maging resulta ng nakasanayang pag-uugali kaysa dulot ng kawalan ng sabon at tubig.
The promotion and advocacy of hand washing with soap can influence policy decisions, raise awareness about the benefits of hand washing and lead to long-term behavior change of the population.
Ang pagtataguyod at adbokasiya ng paghuhugas ng kamay gamit ang sabon ay maaaring makaimpluwensiya sa mga pasyang pampatakaran, mag-angat ng kamalayan tungkol sa mga benepisyo ng paghuhugas ng kamay at humantong sa pangmatagalang pagbabago ng ugali ng populasyon.
For this to work effectively, monitoring and evaluation are necessary.
Para ito ay epektibong magtrabaho, pamamahala at ebalwasyon ang kailangan.
A systematic review of 70 studies found that community-based approaches are effective at increasing hand washing in LMICs, while social marketing campaigns are less effective.One example for hand washing promotion in schools is the "Three Star Approach" by UNICEF that encourages schools to take simple, inexpensive steps to ensure that students wash their hands with soap, among other hygienic requirements. 
Natuklasan ng isang sistematikong pagrerepaso ng 70 na mga pag-aaral na ang community-based na mga pamaraan ay epektibo sa dumadaming paghuhugas ng kamay sa mga LMIC, habang ang mga kampanya ng social marketing ay hindi gaanong epektibo. Isang halimbawa para sa pagtataguyod ng paghugas ng kamay sa mga paaralan ay ang “Three Star Approach” ng UNICEF na naghihikayat sa mga paaralan na gumawa ng simpleng, hindi magastos na mga hakbang sa pagsiguro sa mga estudyante na maghuhugas ng kanilang mga kamay gamit ang sabon, kabilang sa ibang pangangailangan pangkalusugan.
When minimum standards are achieved, schools can move from one to ultimately three stars.
Kapag naabot na ang minimum na pamantayan, ang mga paaralan ay puwedeng lumipat mula isa hanggang pinakamaraming tatlong bituin.
Building hand washing stations can be a part of hand washing promotion campaigns that are carried out in order to reduce diseases and child mortality.
Ang pagtatayo ng mga estasyon ng paghuhugas ng kamay ay maaaring maging bahagi ng mga kampanyang nagtataguyod sa paghuhugas ng kamay na isinasagawa para mabawasan ang mga sakit at pagkamatay ng bata.
Global Hand washing Day is another example of an awareness-raising campaign that is trying to achieve behavior change.As a result of the 2019-20 coronavirus pandemic, UNICEF promoted the adoption of a handwashing emoji.
Ang Araw ng Pandaigdigang Paghuhugas ng Kamay ay isang halimbawa ng pagtataas ng kamalayan na kampanya na ito ay sumusubok na makamtan ang pagbago ng ugali. Bilang resulta ng 2019-20 coronavirus na pandemya, sinimulan ng UNICEF ang pag-aampon ng isang handwashing emoji.
Few studies have considered the overall cost effectiveness of hand washing in developing countries in relationship to DALYs averted.
Kakaunting pag-aaral ang pinag-isipan ang kabuuang pagkaepektibo sa gastos ng paghuhugas ng kamay sa mga umuunlad na bansa kaugnay ng mga DALY na naiwasan.
However, one review suggests that promoting hand washing with soap is significantly more cost-effective than other water and sanitation interventions.
Gayunman, isang rebyu ang nagmumungkahi na ang pagtataguyod sa paghuhugas ng kamay nang may sabon ay mahalagang mas matipid kaysa sa ibang interbensiyon ng tubig at sanitasyon.
The importance of hand washing for human health – particularly for people in vulnerable circumstances like mothers who had just given birth or wounded soldiers in hospitals – was first recognized in the mid 19th century by two pioneers of hand hygiene: the Hungarian physician Ignaz Semmelweis who worked in Vienna, Austria and Florence Nightingale, the English "founder of modern nursing". 
Ang kahalagahan ng paghuhugas ng kamay para sa kalusugan ng tao - partikular na para sa mga taong may mahinang kalagayan gaya ng mga nanay na bagong panganak pa lamang o sugatang sundalo sa mga ospital - ay unang nakilla noong kalagitnaan ng ika-19 na siglo ng dalawang tagabunsod ng pangangalaga ng kalusugan ng kamay: ang Hungarian na doktor na si Ignaz Semmelweis, na nagtrabaho sa Vienna, Austria at si Florence Nightingale, ang Ingles na “tagatatag ng modernong pag-aalaga”.
At that time most people still believed that infections were caused by foul odors called miasmas.
Nang panahong iyon karamihan ng tao ay naniniwala pa rin na ang mga impeksiyon ay dulot ng masamang amoy na tinatawag na miasmas.
In the 1980s, foodborne outbreaks and healthcare-associated infections led the United States Centers for Disease Control and Prevention to more actively promote hand hygiene as an important way to prevent the spread of infection.
Noong 1980, mga biglang paglitaw ng mga sakit mula sa pagkain at pangangalaga ng kalusugan na sinamahan ng mga impeksiyon ay nagbigay daan sa United States Centers for Disease Control and Prevention sa mas aktibong pagtaguyod ng pangangalaga ng kalusugan ng kamay bilang isang mahalagang paraan sa pagsugpo ng pagkalat ng impeksiyon.
The outbreak of swine flu in 2009 and the COVID-19 pandemic in 2020 led to increased awareness in many countries of the importance of washing hands with soap to protect oneself from such infectious diseases.
Ang paglaganap ng swine flu noong 2009 at ang pandemyang COVID-19 noong 2020 ay humantong sa pagtaas ng kamalayan sa kahalagahan ng paghuhugas ng mga kamay nang may sabon sa maraming bansa upang protektahan ang sarili mula sa mga nakakahawang sakit na iyon.
For example, posters with "correct hand washing techniques" were hung up next to hand washing sinks in public toilets and in the toilets of office buildings and airports in Germany. 
Halimbawa, mga karatula na may “mga pamamaraan ng tamang paghuhugas ng kamay” ay nakasabit katabi ng lababo para sa paghuhugas ng kamay sa pampublikong mga palikuran at sa mga palikuran ng mga gusali ng opisina at mga paliparan sa Alemanya.
The phrase "washing one's hands of" something, means declaring one's unwillingness to take responsibility for the thing or share complicity in it. 
Ang katagang “paghuhugas ng sariling kamay ng” isang bagay, ibig sabihin ay ang pagpapahayag na mabigat sa kalooban ang pag-ako ng responsibilidad para sa isang bagay o pagbahagi ng pakikipagsabwatan dito.
It originates from the bible passage in Matthew where Pontius Pilate washed his hands of the decision to crucify Jesus Christ, but has become a phrase with a much wider usage in some English communities.
Nagmula ito sa sipi sa bibliya sa Mateo kung saan si Pontio Pilato ay naghugas ng kanyang mga kamay sa pasyang ipako sa krus si Hesu Kristo, subalit naging pariralang may mas malawak na paggamit sa ilang komunidad na Ingles.
In Shakespeare's Macbeth, Lady Macbeth begins to compulsively wash her hands in an attempt to cleanse an imagined stain, representing her guilty conscience regarding crimes she had committed and induced her husband to commit.
Sa Macbeth ni Shakespeare, inumpisahang pilitin ni Lady Macbeth na hugasana ng kanyangmga kamay sa pagtatangkang linisin ang naiisip na mantsa, na kumakatawan sa kanyang may nakukunsensiyang budhi may kinalaman sa mga krimen na kanyang nagawa at hinimok niyang gawin ng kanyang asawa.
It has also been found that people, after having recalled or contemplated unethical acts, tend to wash hands more often than others, and tend to value hand washing equipment more.
Napag-alaman din na ang mga tao, pagkatapos malaman o pag-isipan ang mga ginawang di-etikal, ay may tendensyang maghugas ng kamay nang mas madalas kaysa sa iba, at may tendensiyang mas pahalagahan ang kagamitan sa paghuhugas.
Furthermore, those who are allowed to wash their hands after such a contemplation are less likely to engage in other "cleansing" compensatory actions, such as volunteering. 
At saka, yung mga taong pinayagang maghugas ng kanilang mga kamay matapos ng kagaya ng nabanggit na pagninilay-nilay ay hindi masyadong posible na sumali sa ibang “paglilinis” na mga aksiyong katumbas, gaya ng pagboboluntaryo.
Religions prescribe hand washing for both hygienic and symbolic purposes.Symbolic hand washing, using water but no soap to wash hands, is a part of ritual hand washing featured in many religions, including Bahá'í Faith, Hinduism, tevilah and netilat yadayim in Judaism, Lavabo in Christianity, and Wudhu in Islam.Religions also prescribe hygienic hand washing, especially after certain actions.
Ipinapayo ng mga relihiyon ang paghuhugas ng kamay para sa parehong kalinisan at simbolikong mga layunin. Ang simbolikong paghuhugas ng kamay, gamit ang tubig pero walang sabon sa paghuhugas ng kamay, ay bahagi ng ritwal sa paghuhugas ng kamay na itinampok sa maraming relihiyon, kabilang ang Paniniwalang Bahá'í, Hinduism, tevilah at netilat yadayim sa Judaism, Lavabo sa Kristiyanismo, at Wudhu sa Islam. Ipinapayo rin ng mga relihiyon ang paghuhugas ng kamay para sa kalinisan, lalo na pagkatapos ng ilang pagkilos.
Hinduism, Judaism and Islam mandate washing of hands after using the toilet.
Ang Hinduism, Judaism at Islam ay nag-uutos ng paghuhugas ng kamay pagkatapos gumamit ng banyo.
And, Hinduism, Buddhism, Sikhism, Judaism and Islam mandate washing of hands before and after every meal.
At, Hinduismo, Buddhismo, Sikhismo, Judaismo, at Islam ay nag-uutos ng paghuhugas ng mga kamay bago o matapos bawat pagkain.
Impact of the 2019–20 coronavirus pandemic on education
Epekto ng 2019-20 na pandemyang coronavirus sa edukasyon
The 2019–20 coronavirus pandemic has affected educational systems worldwide, leading to the widespread closures of schools and universities.
Nakakaapekto sa mga sistemang pang-edukasyon sa buong mundo ang 2019-20 na pandemyang coronavirus, na naging sanhi ng malawakang pagsasara ng mga paaralan at pamantasan.
As of 8 April 2020, approximately 1.716 billion learners have been affected due to school closures in response to COVID-19.
Hanggang noong 8 Abril 2020, tinatayang 1.716 bilyon na mga mag-aaral ang naapektuhan ng pagsasara ng mga klase bilang pagtugon sa COVID-19.
According to UNESCO monitoring, 188 countries have implemented nationwide closures and 5 have implemented local closures, impacting about 99.4% of the world's student population.
Ayon sa pagsubaybay ng UNESCO, 188 mga bansa ang nagpatupad ng pambansang pagsasara at 5 ang nagpatupad ng mga lokal na pagsara, na nakakaapekto sa halos 99.4% ng populasyon ng mga estudyante sa buong mundo.
On 23 March 2020, Cambridge International Examinations (CIE) released a statement announcing the cancellation of Cambridge IGCSE, Cambridge O Level, Cambridge International AS &amp; A Level, Cambridge AICE Diploma, and Cambridge Pre-U examinations for the May/June 2020 series across all countries.
On 23 March 2020, Cambridge International Examinations (CIE) released a statement announcing the cancellation of Cambridge IGCSE, Cambridge O Level, Cambridge International AS &amp; A Level, Cambridge AICE Diploma, and Cambridge Pre-U examinations for the May/June 2020 series across all countries.
International Baccalaureate exams have also been cancelled.School closures impact not only students, teachers, and families, but have far-reaching economic and societal consequences.
Kinansela rin ang mga International Baccalaureate na eksaminasyon . Ang pagsasara ng paaralan ay hindi lamang nakaapekto sa mga mag-aaral, guro, at pamilya, kundi may malawak na pinsala sa ekonomiya at lipunan.
School closures in response to COVID-19 have shed light on various social and economic issues, including student debt, digital learning, food insecurity, and homelessness, as well as access to childcare, health care, housing, internet, and disability services.
Ang mga pagsasara ng paaralan bilang tugon sa COVID-19 ay nagbigay pansin sa iba't ibang mga isyu sa lipunan at ekonomiya, kasama ang utang ng estudyante, pag-aaral na digital, kakulangan ng pagkain, at kawalan ng tirahan, pati na rin ang pag-access sa pangangalaga sa bata, pangangalaga sa kalusugan, pabahay, internet, at mga serbisyo sa may kapansanan.
The impact was more severe for disadvantaged children and their families, causing interrupted learning, compromised nutrition, childcare problems, and consequent economic cost to families who could not work.In response to school closures, UNESCO recommended the use of distance learning programmes and open educational applications and platforms that schools and teachers can use to reach learners remotely and limit the disruption of education.
Ang malakas na epekto ay mas matindi para sa mga mahihirap na bata at kanilang mga pamilya, na nagdudulot ng paghinto sa pag-aaral, nakompromisong nutrisyon, mga problema sa pangangalaga ng bata, at resulta ng pang-ekonomiyang gastusin sa mga pamilya na hindi makapagtrabaho. Bilang tugon sa pagsasara ng mga paaralan, inirekomenda ng UNESCO ang paggamit ng mga programa sa malayuang pag-aaral at buksan ang mga aplikasyon na pang-edukasyon at plataporma na maaaring gamitin ng mga paaralan at guro upang maabot nang malayuan ang mga mag-aaral at limitahan ang pagkahinto ng edukasyon.
Efforts to stem the spread of COVID-19 through non-pharmaceutical interventions and preventive measures such as social-distancing and self-isolation have prompted the widespread closure of primary, secondary, and tertiary schooling in over 100 countries.Previous outbreaks of infectious diseases have prompted widespread school closings around the world, with varying levels of effectiveness.
Ang mga pagsisikap na sugpuin ang pagkalat ng COVID-19 sa pamamagitan ng mga hindi gamot na pamamaraan at mga pang-iwas na hakbang tulad ng social-distancing at sariling pagbubukod ay nag-udyok ng malawakang pagsasara ng primarya, sekundaryo, at tersiyaryong pag-aaral sa iskuwelahan sa mahigit 100 na mga bansa.Ang mga naunang pagsiklab ng mga nakakahawang sakit ay nakapag-udyok ng malawakang pagsasara ng mga iskuwelahan sa buong mundo, na may paiba-ibang antas ng pagiging epektibo.
Mathematical modelling has shown that transmission of an outbreak may be delayed by closing schools.
Ipinakita ng mathemical modelling na ang transmisyon ng outbreak ay maaaring maantala sa pamamagitan ng pagsasara ng mga paaralan.
However, effectiveness depends on the contacts children maintain outside of school.
Guyunpaman, nakasalalay ang pagiging epektibo sa mga pakikipag-ugnayang pinapanatili ng mga bata sa labas ng paaralan.
School closures may be effective when enacted promptly.
Maaaring maging epektibo ang mga pagsara sa paaralan kung maagap na pinagtitibay.
If school closures occur late relative to an outbreak, they are less effective and may not have any impact at all.
Kapag nahuli ang pagsasara ng mga paaralan na kaugnay ng isang pagsiklab, hindi sila masyadong epektibo at maaaring walang kahit anong epekto.
Additionally, in some cases, the reopening of schools after a period of closure has resulted in increased infection rates.
Dagdag pa, sa ilang kaso, ang pagbubukas muli ng mga paaralan pagkatapos ng panahon ng pagsasara ay nagdulot ng pagtaas ng antas ng impeksiyon.
As closures tend to occur concurrently with other interventions such as public gathering bans, it can be difficult to measure the specific impact of school closures.During the 1918-1919 influenza pandemic in the United States, school closures and public gathering bans were associated with lower total mortality rates.
Dahil ang mga pagsara ay malamang na mangyari kasabay ng iba pang mga pamamagitan tulad ng mga pagbabawal sa publikong pagtitipon, maaaring mahirap masukat ang tiyak na epekto ng mga pagsasara ng paaralan.Sa panahon ng 1918-1919 na pandemya ng influenza sa Estados Unidos, ang mga pagsasara ng paaralan at pagbabawal ng publikong pagtitipon ay nauugnay sa mas mababang kabuuang dami ng namamatay.
Cities that implemented such interventions earlier had greater delays in reaching peak mortality rates.
Ang mga lungsod na nagpatupad ng gayong mga pamamagitan nang mas maaga ay nagkaroon ng mas malalaking mga pagpaliban sa pag-abot sa rurok ng dami ng namamatay.
Schools closed for a median duration of 4 weeks according to a study of 43 US cities' response to the Spanish Flu.
Ang mga paaralan ay isinara na tatagal nang 4 na linggo ayon sa isang pag-aaral ng tugon sa 43 na lungsod ng US sa Spanish Flu.
School closures were shown to reduce morbidity from the Asian flu by 90% during the 1957–58 outbreak, and up to 50% in controlling influenza in the US, 2004–2008.Multiple countries successfully slowed the spread of infection through school closures during the 2009 H1N1 Flu pandemic.
Ang mga pagsasara ng paaralan ay ipinakitang nakabawas ng sakit mula sa Asyanong trangkaso ng 90% sa panahon ng pagsiklab ng 1957-58, at hanggang sa 50% sa pagkontrol ng influenza sa US, 2004-2008.Maraming bansa ang matagumpay na pinabagal ang pagkalat ng impeksyon sa pamamagitan ng mga pagsara ng paaralan sa panahon ng 2009 pandemyang Trangkaso na H1N1.
School closures in the city of Oita, Japan, were found to have successfully decreased the number of infected students at the peak of infection; however closing schools was not found to have significantly decreased the total number of infected students.
Nakita sa mga pagsasara ng paaralan sa lungsod ng Oita, Japan, na matagumpay na nabawasan ang bilang ng mga nahawahang mag-aaral sa rurok ng impeksiyon; gayunpaman, ang pagsasara ng mga paaralan ay hindi nakabawas sa kabuuang bilang ng mga nahawahang mag-aaral.
Mandatory school closures and other social distancing measures were associated with a 29% to 37% reduction in influenza transmission rates.
Ang mga sapilitang pagsasara ng paaralan at iba pang mga hakbang sa social distancing ay nauugnay sa isang 29% hanggang 37% na pagbawas sa bilang ng mga pagkahawa sa trangkaso.
Early school closures in the United States delayed the peak of the 2009 H1N1 Flu pandemic.
Ang maagang pagsara ng mga paaralan sa United States ang umantala sa rurok ng 2009 H1N1 Flu pandemic.
Despite the overall success of closing schools, a study of school closures in Michigan found that "district level reactive school closures were ineffective."During the swine flu outbreak in 2009 in the UK, in an article titled "Closure of schools during an influenza pandemic" published in the Lancet Infectious Diseases, a group of epidemiologists endorsed the closure of schools in order to interrupt the course of the infection, slow further spread and buy time to research and produce a vaccine. 
Sa kabila ng pangkalahatang tagumpay sa pagsara ng mga paaralan, natuklasan ng pag-aaral ng mga pagsasara ng paaralan sa Michigan na "hindi epektibo ang reaktibong pagsasara ng mga paaralan sa antas ng distrito."Sa panahon ng pagsiklab ng swine flu noong 2009 sa UK, sa isang artikulong pinamagatang "Pagsasara ng mga paaralan sa panahon ng influenza na pandemya" na inilathala sa Lancet Infectious Diseases, inendorso ng isang pangkat ng mga epidemiologist ang pagsasara ng mga paaralan upang maantala ang kurso ng impeksyon, pabagalin ang karagdagang pagsiklab at bumili ng oras upang magsaliksik at makabuo ng isang bakuna.
Having studied previous influenza pandemics including the 1918 flu pandemic, the influenza pandemic of 1957 and the 1968 flu pandemic, they reported on the economic and workforce effect school closure would have, particularly with a large percentage of doctors and nurses being women, of whom half had children under the age of 16.
Ang pagkakaroon ng mga nakalipas na mga pandemya ng influenza kabilang ang trangkasong pandemya ng 1918, ang pandemyang influenza ng 1957 at ang trangkasong pandemya ng 1968, nag-ulat sila tungkol sa epekto sa pangkabuhayan at sa manggagawa na mangyayari dahil sa pagsara ng mga paaralan, na partikular sa malaking porsiyento ng mga doktor at nars na mga babae, na ang kalahati ay may mga anak na wala pang edad na 16.
They also looked at the dynamics of the spread of influenza in France during French school holidays and noted that cases of flu dropped when schools closed and re-emerged when they re-opened.
Tiningnan din nila ang dinamika ng pagkalat ng influenza sa France sa mga bakasyon sa paaralan ng France at napansin na ang mga kaso ng trangkaso ay bumaba kapag nagsara ang mga paaralan at muling lumitaw nang muli nilang binuksan.
They noted that when teachers in Israel went on strike during the flu season of 1999–2000, visits to doctors and the number of respiratory infections dropped by more than a fifth and more than two fifths respectively.
Nabanggit nila na nang magwelga ang mga guro sa Israel noong panahon ng trangkaso ng 1999--2000, ang mga pagbisita sa mga doktor at ang bilang ng mga impeksiyong respiratoryo ay bumaba nang higit sa ikalimang bahagi at higit sa dalawang ikalima ayon sa pagkasunod.
For schools and childcare facilities, the U.S. Centers for Disease Control and Prevention recommends short-term closure to clean or disinfect if an infected person has been in a school building regardless of community spread.
For schools and childcare facilities, the U.S. Para sa mga paaralan at mga pasilidad ng pangangalaga sa bata, inirerekomenda ng mga Sentro ng Kontrol at Pag-iwas ng Sakit (Centers for Disease Control and Prevention) ng Estados Unidos ang panandaliang pagsasara upang linisin o disimpektahin kung ang nahawahan na tao ay nasa isang gusali ng paaralan anuman ang pagkalat ng komunidad.
When there is minimal to moderate community transmission, social distancing strategies can be implemented such as cancelling field trips, assemblies, and other large gatherings such as physical education or choir classes or meals in a cafeteria, increasing the space between desks, staggering arrival and dismissal times, limiting nonessential visitors, and using a separate health office location for children with flu-like symptoms.
Kung mayroong napakaliit hanggang katamtamang transmisyon sa komunidad, maaaring ipatupad ang mga pamamaraang social distancing tulad ng pagkansela sa mga field trip, asembliya, at iba pang malalaking pagtitipon tulad ng mga klase pisikal na edukasyon o pagkain sa isang kapiterya, pagpapalaki ng pagitan ng mga mesa, hindi sabay-sabay ang mga oras ng pagdating at pag-uwi, paglimita sa mga hindi mahalagang bisita, at ang paggamit ng nakabukod na lugar ng tangapang pangkalusugan para sa mga batang mayroong sintomas na kagaya sa trangkaso.
When there is substantial transmission in the local community, in addition to social distancing strategies, extended school dismissals may be considered.
Kung may malaking hawahan sa lokal na komunidad, bilang karagdagan sa estratehiya ng panglipunang paglalayo, maaaring magpasya na palawakin ang pagsasara ng paaralan.
On 26 January, China instituted measures to contain the COVID-19 outbreak which included extending the Spring Festival holiday to contain the outbreak.
Noong Enero 26, itinatag ng Tsina ang mga hakbang upang pigilan ang pagsiklab ng COVID-19 na kasama ang pagpapahaba ng bakasyon sa Pista ng Tagsibol (Spring Festival) upang pigilan ang pagsiklab.
Universities and schools around the country closed.
Nagsara ang mga pamantasan at paaralan sa buong bansa.
On 23 February, Iran's Ministry of Health announced the closure of universities, higher educational institutions and schools in several cities and provinces.
Noong 23 Pebrero, ipinahayag ng Ministeryo ng Kalusugan ng Iran ang pagsasara ng mga unibersidad, mga institusyon ng mataas na edukasyon at mga paaralan sa ilang lungsod at probinsya.
On 3 March, UNESCO released the first global numbers on school closures and affected students.
Noong 3 Marso, naglabas ang UNESCO ng mga unang pandaigdigang bilang ng nagsaradong mga paaralan at apektadong mga mag-aaral.
It reported that 13 countries had enacted preventive measures including the temporary closure of schools and universities, impacting 290.5 million students around the world.
Iniulat na 13 mga bansa ang gumawa ng mga hakbang na pampigil kasama ang pansamantalang pagsasara ng mga paaralan at unibersidad, na nakaapekto nang matindi sa 290.5 milyong mga mag-aaral sa buong mundo.
In reaction, UNESCO called on countries to support affected students and families and facilitate large-scale inclusive distance learning programmes.
Bilang reaksyon, nanawagan ang UNESCO sa mga bansa na suportahan ang mga apektadong estudyante at pamilya at padaliin ang malawakang-saklaw na inklusibong mga programa sa distansyang pag-aaral.
On 4 March, the Italian government ordered the full closure of all schools and universities nationwide as Italy reached 100 deaths.
Noong Marso 4, iniutos ng gobyernong Italyano ang ganap na pagsara ng lahat na mga paaralan at mga pamantasan sa buong bansa dahil umabot na sa 100 namatay ang Italya.
In doing so, Italy became one of 22 countries on three continents which had announced or implemented school closures.
Sa paggawa nito, naging isa ang Italya sa 22 mga bansa sa tatlong mga kontinente na nagpahayag o nagpatupad ng mga pagsasara ng paaralan.
On 5 March, the majority of learners affected by COVID-19 emergency measures were located in China, with 233 million learners affected, followed by Japan at 16.5 million and Iran at 14.5 million.
Noong Marso 5, ang karamihan ng mga mag-aaral na apektado ng mga COVID-19 nasa Tsina ang emerhensiyang mga hakbang, na may 233 milyong mga mag-aaral na apektado, sinundan ng Japan na may 16.5 na milyon at Iran na may 14.5 na milyon.
By 10 March, one in five students worldwide was "staying away from school due to the COVID-19 crisis" while another one in four was barred from higher education institutions. 
Noong Marso 10, isa sa bawat limang estudyante sa buong mundo ay "lumayo sa paaralan dahil sa krisis na COVID-19" habang pinagbawalan ang isa sa apat mula sa mga institusyong mas mataas na edukasyon.
On 13 March, governments in 49 countries announced or implemented school closures, including 39 countries which closed schools nationwide and 22 countries with localised school closures.
Noong Marso 13, inihayag o ipinatupad ng mga gobyerno sa 49 mga bansa ang mga pagsara ng paaralan, kasama ang 39 bansa na nagsara ng mga paaralan sa buong bansa at 22 mga bansa na gumawa ng pang-lokal na mga pagsara ng paaralan.
By 16 March, this figure increased from 49 to 73 countries according to UNESCO.
Pagdating ng Marso 16, tumaas ang bilang na ito mula sa 49 hanggang 73 mga bansa ayon sa UNESCO.
By 19 March, 50% of students worldwide were affected by school closures, corresponding to nationwide closures in 102 countries and local closures in 11 countries affecting 850 million children and youth.
Pagsapit ng 19 Marso, 50% ng mga mag-aaral sa buong mundo ang naapektuhan ng mga pagsasara ng paaralan, na naaayon sa pambansang pagsasara sa 102 bansa at lokal na pagsasara sa 11 na bansa na nakaapekto sa 850 milyong mga bata at kabataan.
By 20 March, over 70% of the world's learners were impacted by closures, with 124 country-wide school closures.
Sa Marso 20, naapektuhan ng pagsasara ang mahigit 70% ng mga mag-aaral sa mundo, kasama ang 124 na nasarang paaralan sa buong-bansa.
On 23 March, all Nigerian school were found to have been closed down by Nigerian government, markets as well as companies were closed down and children were forbidden by parents to step out of their homes.
Noong Marso 23, natagpuang isinara ang lahat ng paaralan ng Nigeria ng pamahalaan ng Nigeria, isinara ang mga merkado pati na rin ang mga kumpanya at ipinagbabawal ng mga magulang ang mga bata na umalis sa kanilang mga tahanan.
On 26 March, all New Zealand schools and universities have been closed down across the country.
Noong Marso 26, isinara sa buong bansa ang lahat ng mga paaralan at pamantasan sa New Zealand.
The government has imposed a two-week holiday, allowing schools to transition to forms of distant teaching as soon as possible.
Iniutos ng gobyerno ang dalawang linggong bakasyon, na nagpapahintulot sa mga paaralan na lumipat sa mga anyo ng distansyang pagtuturo sa lalong madaling panahon.
Universities have closed for one week, but resumed with online teaching afterwards.
Nagsara ang mga pamantasan ng isang linggo, ngunit pagkatpos, nagbukas gamit ang online na pagtuturo.
Other school services remain open, but teaching is restricted to distant learning.
Ang iba pang mga serbisyo sa paaralan ay nananatiling bukas, pero ang pagtuturo ay nalimitahan sa distant learning.
By 27 March, nearly 90 percent of the world's student population was out of class.
Pagsapit ng 27 Marso, halos 90 porsiyento ng populasyon ng mag-aaral sa mundo ay wala nang klase.
Regions with schools remaining open included Taiwan, Singapore, Australia, Sweden, and some U.S. states.
Kasama sa mga rehiyon na may mga bukas pang paaralan ang Taiwan, Singapore, Australia, Sweden, at ilang estado ng United States.
By 29 March, more than 1.5 billion children and other students were affected by nationwide school closures.
Pagsapit ng 29 Marso, higit sa 1.5 bilyong mga bata at iba pang mag-aaral ang naapektuhan ng pambuong bansang pagsasara ng paaralan.
Others were disrupted by localized closures.
Ang iba ay nahinto dahil sa mga lokalisadong pagsasara.
Until April 6, holidays were extended in all secondary schools of Turkmenistan.
Hanggang Abril 6, pinalawig ang mga bakasyon sa lahat ng mga paaralang sekondarya ng Turkmenistan.
An order signed by the Ministry of Education as a preventative measure aims to prevent the spread of respiratory diseases in connection with the WHO coronavirus pandemic.
Ang isang kautusan na nilagdaan ng Ministeryo ng Edukasyon bilang pag-iwas na hakbang ay naglalayong iwasan ang paglaganap ng mga sakit sa panghinga na may kinalaman sa pandemyang coronavirus WHO.