atepeq/tico19 huggingface dataset:
10 countries have localised schools closures, UNESCO estimates 473,933,356 learners are potentially at risk (pre-primary to upper-secondary education) and 77,938,904 learners are potentially at risk in tertiary education.
Sa 10 bansang nagkaroon ng lokalisadong pagsasara ng mga paaralan, tinatantiya ng UNESCO na 473,933,356 na mga nag-aaral ang potensiyal na nasa peligro (pre-primary hanggang sa pang-itaas na sekondaryang edukasyon) at 77,938,904 na mga mag-aaral ang potensiyal na nasa panganib sa tersiyaryong edukasyon.
Note: Figures correspond to total number of learners enrolled at pre-primary, primary, lower-secondary, and upper-secondary levels of education [ISCED levels 0 to 3], as well as at tertiary education levels [ISCED levels 5 to 8] who could be affected should localised closures become countrywide.
Note: Pansinin: Ang mga numero ay tumutugma sa kabuuang bilang ng mga nag-aaral na nakalista sa pre-primary, primary, mas mababang sekondarya, at pang-itaas na sekondaryang antas ng edukasyon [Mga antas ng ISCED 0 hanggang 3], pati na rin sa tersiyaryong mga antas ng edukasyon [ISCED na mga antas 5 hanggang 8] na maaapektuhan kung ang lokalisadong mga pagsasara ay magiging pambuong bansa.
Enrolment figures based on latest UNESCO Institute of Statistics data.
Ang mga numero ng enrollment batay sa pinakabagong data ng UNESCO Instituto ng Istatistika ng data.
School closures in response to the COVID-19 pandemic have shed a light on numerous issues affecting access to education, as well as broader socio-economic issues.
Ang mga pagsasara ng paaralan bilang tugon sa pandemyang COVID-19 ay nagpatampok sa ilang usapin na umaapekto sa pagkakaroon ng edukasyon, gayon din ang mas malawak na mga usaping panlipunan at ekonomiko.
As of March 12, more than 370 million children and youth are not attending school because of temporary or indefinite country wide school closures mandated by governments in an attempt to slow the spread of COVID-19.
Hanggang noong Marso 12, higit sa 370 milyong mga bata at kabataan ang hindi pumapasok sa paaralan dahil sa pansamantala o di-tiyak na pagsasara ng mga paaralan na ipinag-utos ng mga gobyerno sa pagtatangkang mapabagal ang pagkalat ng COVID-19.
As of 29 March, nearly 90% of the world's learners were impacted by closures.Even when school closures are temporary, it carries high social and economic costs.
Hanggang sa 29 Marso, halos 90% ng mga nag-aaral sa buong mundo ang matinding naapektuhan ng mga pagsasara. Kahit na pansamantala ang mga pagsasara ng paaralan, nagdulot ito ng mataas na gastos sa lipunan at ekonomiya.
The disruptions they cause affect people across communities, but their impact is more severe for disadvantaged children and their families including interrupted learning, compromised nutrition, childcare problems and consequent economic cost to families who cannot work.
Ang mga pagkagambala na idinudulot ng mga ito ay nakaapekto sa mga tao sa buong komunidad, ngunit ang kanilang epekto ay mas matindi para sa mga bata na may kapansanan at ang kanilang pamilya kasama ang naantalang pag-aaral, nakumpromisong nutrisyon, mga problema sa pangangalaga sa bata at dulot na epekto sa ekonomikong halaga ng mga pamilya na hindi makapagtrabaho.
Working parents are more likely to miss work when schools close in order to take care of their children, incurring wage loss in many instances and negatively impacting productivity.
Mas malamang na hindi papasok sa trabaho ang nagtatrabahong mga magulang para alagaan ang kanilang mga anak kapag magsara ang mga paaralan, na mapapala ang kawalan ng sahod sa maraming mga pagkakataon at negatibong nakakaapekto sa pagiging produktibo.
Localised school closures place burdens on schools as parents and officials redirect children to schools that are open.
Ang mga lokal na pagsasara ng paaralan ay naglalagay ng mga pasanin sa mga paaralan habang ang mga magulang at opisyal ay naglilipat ng mga bata sa mga bukas na paaralan.
Women often represent a large share of health-care workers and often cannot attend work because of childcare obligations that result from school closures.
Kadalasang kumakatawan ang mga babae sa malaking bahagi ng mga trabahador sa pangangalaga ng kalusugan at hindi makapunta sa trabaho ng madalas dahil sa mga pananagutan sa pangangalaga ng mga bata na bunga ng pagsara ng mga paaralan.
This means that many medical professionals are not at the facilities where they are most needed during a health crisis.
Nangangahulugan ito na karamihan sa mga medikal na propesyonal ay wala sa mga pasilidad kung saan mas kinakailangan sila sa oras ng krisis sa kalusugan.
Lack of access to technology or fast, reliable internet access can prevent students in rural areas and from disadvantaged families.
Ang kakulangan ng pag-access sa teknolohiya o mabilis, ang maaasahang pag-access sa internet ay makakapigil sa mga estudyante sa mga kanayunang lugar at mula sa mga dehadong pamilyang.
Lack of access to technology or good internet connectivity is an obstacle to continued learning, especially for students from disadvantaged families.
Isang balakid sa patuloy na pag-aaral ang kakulangan ng pag-access sa teknolohiya o mahusay na pagkakonekta sa internet, lalo na sa mga estudyante na galing sa mga pamilyang nasa kawalan.
In response to school closures caused by COVID-19, UNESCO recommends the use of distance learning programmes and open educational applications and platforms that schools and teachers can use to reach learners remotely and limit the disruption of education.To aid in slowing the transmission of COVID-19, hundreds of libraries have temporarily closed.
Bilang tugon sa mga pagsara ng paaralan dahil sa COVID-19, inirekumenda ng UNESCO ang paggamit ng mga programa sa distansyang pag-aaral at buksan ang mga aplikasyon ng pang-edukasyon at platform na maaaring magamit ng mga paaralan at guro upang maabot ang mga mag-aaral nang malayuan at limitahan ang pagkagambala ng edukasyon.Upang tumulong sa pagbagal ng transmisyon ng COVID-19, daan-daang mga aklatan ang pansamantalang isinara.
In the United States, numerous major cities announced public library closures, including Los Angeles, San Francisco, Seattle, and New York City, affecting 221 libraries.
Sa United States, maraming mga pangunahing lungsod ang nag-anunsyo ng pagsasara ng pampublikong aklatan, kasama ang Los Angeles, San Francisco, Seattle, at New York City, na umaapekto sa 221 aklatan.
For students without internet at home, this increases the difficulty of keeping up with distance learning.
Para sa mga mag-aaral na walang internet sa bahay, pinapataas nito ang kahirapan na mapanatili ang distansyang pag-aaral.
School closures puts a strain on parents and guardians to provide childcare and manage distance learning while children are out of school.
Ang mga pagsara ng paaralan ay pumipilay sa mga magulang at tagapag-alaga na magbigay ng pangangalaga sa bata at pamahalaan ang distansyang pag-aaral habang wala sa paaralan ang mga bata.
In the absence of alternative options, working parents often leave children alone when schools close and this can lead to risky behaviours, including increased influence of peer pressure and substance abuse.
Sa kawalan ng mga alternatibong opsyon, ang mga nagtatrabaho na magulang ay madalas na iniiwan ang mga bata kapag sarado ang mga paaralan at maaaring humantong ito sa mga mapanganib na pag-uugali, kabilang ang pagtaas ng impluwensyang presyur ng kapantay at pag-abuso sa sangkap.
Many children worldwide rely on free or discounted meals at schools.
Maraming mga bata sa buong mundo ang umaasa sa libre o bawas sa presyong mga pagkain sa mga paaralan.
When schools close, nutrition is compromised.Nutrition plays a critical role in cognitive development and academic performance for children.In Washington State, around 45% of the states 1.1 million students enrolled in traditional public and charter schools qualify for subsidised school meals.
Kapag sarado ang mga paaralan, ang nutrisyon ay nakokompromiso. Ang nutrisyon ay gumaganap ng kritikal na papel sa pag-unlad ng kaisipan at akademikong paggampan para sa mga bata. Sa Washington State, halos 45% ng 1.1 milyong estudyante ng estado na nakalista sa tradisyonal na pampubliko at charter na paaralan ang kuwalipikado sa mga pagkain sa paaralan na may subsidiya.
At least 520,000 students and their families may be affected by food insecurity as a result of school closures.School lunch programmes are the second-biggest anti-hunger initiative in the United States after food stamps.
Hindi kukulang sa 520,000 na mga estudyante at ang kanilang mga pamilya ang maaaring naapektuhan ng kawalang siguro sa pagkain bilang resulta sa pagsara ng mga paaralan. Ang mga programa para sa pananghalian sa paaralan ay ang pangalawa-na-pinakamalaking pangontra-sa-gutom na inisyatiba sa Estados Unidos kasunod ng mga selyo para sa pagkain.
Every year, nearly 30 million children rely on schools to provide free or low-cost meals including breakfast, lunch, snacks, and even dinner.In Alabama, where state-wide school closures as of 18 March have affected over 720,000 students, the state Superintendent announced that staff in schools disproportionately affected by poverty would create meal distribution networks to provide food for students who rely on school lunches.
Bawat taon, halos 30 milyong mga bata ang umaasa sa mga paaralan upang magbigay ng libre o murang pagkain kasama ang agahan, tanghalian, meryenda, at kahit na hapunan.In Alabama, kung saan ang buong-estado na pagsara ng paaralan mula noong Marso 18 ay nakakaapekto sa mahigit 720,000 mga estudyante, Inihayag ng Tagapamahala ng estado na ang mga kawani sa mga paaralan na hindi kabagay na naaapektuhan ng kahirapan ay lilikha ng mga network ng pamamahagi ng pagkain upang magbigay ng pagkain para sa mga estudyanteng umaasa sa mga pananghalian ng paaralan.
School closures negatively impact student learning outcomes.
Negatibong nakakaapekto sa mga resulta ng pagkatuto ng mag-aaral ang mga pagsara sa paaralan.
Schooling provides essential learning and when schools close, children and youth are deprived opportunities for growth and development.
Nagbibigay ng mahahalagang pagkatuto ang pag-aaral at kapag sarado ang mga paaralan, nawawalaan ng mga pagkakataon ang mga bata at kabataan para sa paglaki at pag-unlad.
The disadvantages are disproportionate for under-privileged learners who tend to have fewer educational opportunities beyond school.Student drop-out rates tend to increase as an effect of school closures due to the challenge of ensuring all students return to school once school closures ends.
Hindi magkakapantay ang mga kapinsalaan para sa mga kulang-sa-pribilehiyo na mag-aaral na maaaring mas kaunti ang mga pagkakataong pang-edukasyon sa labas ng paaralan.May pagtaas sa dami ng paghinto sa pag-aaral ng estudyante bilang epekto ng mga pagsasara ng paaralan dahil sa hamon na masiguro ang pagbabalik ng lahat ng mga estudyante sa paaralan sa sandaling matapos ang pagsasara ng mga ito.
This is especially true of protracted closures.Schools are hubs of social activity and human interaction.
Ito ay totoo lalo na sa mga matagalang pagsasara. Ang mga paaralan ay sentro ng panlipunang aktibidad at interaksiyon ng mga tao.
When schools are closed, many children and youth miss out of on social contact that is essential to learning and development.When schools close parents are often asked to facilitate the learning of children at home and can struggle to perform this task.
Kapag sarado ang mga paaralan, maraming mga bata at kabataan ang mawawalaan ng pakikipag-ugnay sa lipunan na mahalaga sa pag-aaral at pag-unlad.Kapag sarado ang mga paaralan madalas hilingin ang mga magulang na asikasuhin ang pag-aaral ng mga bata sa bahay at maaaring mahihirapan sa pagganap ng gawaing ito.
This is especially true for parents with limited education and resources.
Lalong totoo ito sa mga magulang na may limitadong edukasyon at mapagkukunan.
Potential impacts of school closures and reliance on distance learning are not addressed in federal acts of legislation at this time.
Ang potensyal na mga epekto ng pagsasara ng mga paaralan at paggamit ng distansyang pag-aaral (distance learning) ay hindi natugunan sa mga pederal na batas ng lehislasyon sa ngayon.
Formal education — as opposed to informal education or non-formal education — tends to refer to schools, colleges, universities and training institutions.
Ang pormal na edukasyon -- taliwas sa impormal na edukasyon o di-pormal na edukasyon -- ay may tunguhin na tumukoy sa mga paaralan, kolehiyo, unibersidad at institusyon ng pagsasanay.
A 1974 report by the World Bank defined formal education as the following:Formal education: the hierarchically structured, chronologically graded ‘education system’, running from primary school through the university and including, in addition to general academic studies, a variety of specialised programmes and institutions for full-time technical and professional training.The majority of data collected on the number of students and learners impacted by COVID-19 has been calculated based on the closure of formal education systems.
Tinukoy ng isang ulat noong 1974 ng World Bank ang pormal na edukasyon bilang ang sumusunod: Pormal na edukasyon: ang hirerkiyang nakabalangkas, kronolohikal na nakagradong 'sistema ng edukasyon', na tumatakbo mula sa pangunahing paaralan hanggang sa pamantasan at kasama, bilang karagdagan sa mga pangkalahatang pag-aaral sa akademiko, iba't ibang mga dalubhasang programa at mga institusyon para sa full-time na teknikal at propesyonal na pagsasanay.Ang karamihan ng data na nakolekta sa bilang ng mga estudyante at mga mag-aaral na naapektuhan ng COVID-19 ay kinakalkula batay sa pagsasara ng mga pormal na sistema ng edukasyon.
The UNESCO Institute for Statistics provides figures on students impacted by COVID-19 corresponding to the number of learners enrolled at pre-primary, primary, lower-secondary, and upper-secondary levels of education [ISCED levels 0 to 3], as well as at tertiary education levels [ISCED levels 5 to 8].
Ang UNESCO Instituto para sa Istatistika ay nagbibigay ng mga numero sa mga mag-aaral na naapektuhan ng COVID-19 na naaayon sa bilang ng mga nag-aaral na nakatala sa pre-primary, primarya, mas-mababang-sekondarya, at mas-mataas-na-sekondaryang antas ng edukasyon [ISCED antas 0 hanggang 3], pati na rin sa antas ng tersiyaryo na edukasyon [ISCED mga antas 5 hanggang 8].
Early childhood educational programmes are usually designed for children below the age of 3 and may refer to preschools, nursery schools, kindergartens, and some day care programmes.
Ang mga programang pang-edukasyon sa maagang pagkabata ay karaniwang nakadisenyo para sa mga batang wala pang 3 taong gulang at maaaring tumukoy sa mga preschool, paaralan ng nursery, kindergarten, at ilang programa sa day care.
While many primary and secondary schools have closed around the world due to COVID-19, measures impacting early childhood educational programmes have varied.
Habang maraming mga primarya at mga sekondarya na paaralan ang nagsara sa mundo dahil sa COVID-19, nagkakaiba-iba ang mga hakbang na nakakaapekto sa mga programang pang-edukasyon ng maagang kabataan.
In some countries and territories, preschools and day cares are considered necessary services and have not closed in tandem with broader school closure measures.In the United States, the Washington State Department of Children, Youth, and Families encouraged child care and early learning centres to stay open.
Sa ilang mga bansa at teritoryo, itinuturing na mahahalagang serbisyo ang mga preschool at day care at hindi isinara kasabay ng pagsasara ng mga paaralan. Sa Estados Unidos, hinikayat ng Kagawaran ng Mga Bata, Kabataan, at Pamilya ng Estado ng Washington ang pangangalaga sa bata at pananatiling bukas ng mga sentro ng maagang pag-aaral.
Some school districts may offer alternative child care options, prioritising the children of first responders and healthcare workers.
Ang ilan sa mga distrito ng paaralan ay maaaring mag-alok ng alternatibong opsyon sa pangangalaga ng bata, na prioridad ang mga anak ng mga unang nagresponde at healthcare workers.
The governor of Maryland mandated that specific child care services remain open for the children of emergency personnel while Washington State and California have left it to the discretion of care providers.
Ipinag-utos ng gobernador ng Maryland na mananatiling bukas ang espesipikong mga serbisyo sa pangangalaga ng bata para sa mga anak ng mga tauhang pang-emerhensya habang hinahayaan ng Estado ng Washington at California ang pagpapasya ng mga provider ng pangangalaga.
California Governor Gavin Newsom explained his state's position, saying “We need our child care facilities, our daycare centers, to operate to absorb the impact of these school closures.”
Ipinaliwanag ng Gobernador ng California na si Gavin Newsom ang posisyon ng kanyang estado, na nagsasabing "Kailangan natin ang ating mga pasilidad sa pangangalaga ng bata, ang ating mga daycare center, na mag-operate upang ma-absorb ang epekto ng mga pagsara ng paaralan na ito."
Colorado has encouraged the development of "tool kits" for parents to use at home to emulate the lessons children would have received in their early learning programmes.In Japan, Prime Minister Shinzo Abe closed all schools throughout the country until April 8, however, children's daycare facilities were excluded. 
Hinikayat ng Colorado ang pagbuo ng "mga tool kit" para magamit ng mga magulang sa bahay upang tularan ang mga aralin na matatanggap sana ng mga bata sa kanilang mga unang programa ng pagkatuto.Sa Japan, isinara ni Punong Ministro Shinzo Abe ang lahat ng mga paaralan sa buong bansa hanggang sa Abril 8, gayunpaman, hindi kasama ang mga pasilidad ng daycare.
In early March, five adults associated with a nursing facility for preschool children in Kobe tested positive for coronavirus.
Sa umpisa ng Marso, nasuring positibo sa coronavirus ang limang matatanda na nauugnay sa isang pasilidad ng pang-preschool na mga bata sa Kobe.
After testing over one hundred children at the facility, a preschool student was found to be carrying the virus.
Matapos masuri ang higit sa isang daang bata sa pasilidad, natagpuan ang isang estudyante sa preschool na nagdadala ng mikrobiyo.
Primary or elementary education typically consists of the first four to seven years of formal education.
Ang primarya o elementarya na edukasyon ay karaniwang binubuo ng unang apat hanggang pitong taon ng pormal na edukasyon.
The International Baccalaureate Organization (IBO) canceled the examinations for its Diploma Programme and Career-related Programme candidates scheduled between 30 April and 22 May 2020, reportedly affecting more than 200,000 students worldwide.
Kinansela ng International Baccalaureate Organization (IBO) ang mga pagsusulit para sa mga kandidato ng Programang Diploma at Programang nauugnay-sa-Karera na naka-iskedyul sa pagitan ng Abril 30 at Mayo 22, 2020, na iniulat na nakakaapekto ng mahigit 200,000 mga estudyante sa buong mundo.
The IBO stated that it would award candidates their diplomas or certificates based on "their coursework" and "the established assessment expertise, rigor, and quality control already built into the programme." 
Ipinahayag ng IBO na gagawaran ang mga kandidato ng kanilang mga diploma o sertipiko batay sa "kanilang gawain sa kurso" at "ang nakatatag na pagtatasa sa kadalubhasaan, kahusayan, at pagkontrol sa kalidad na nakapaloob sa programa."
Tertiary education, also known as higher education, refers to the non-compulsory educational levels that follow completion of secondary school or high school.
Ang edukasyong tersiyaryo, na kilala rin bilang mas mataas na edukasyon, ay tumutukoy sa hindi kinakailangang mga antas ng pang-edukasyon na sumusunod sa pagkumpleto ng sekondaryang paaralan o mataas na paaralan.
Tertiary education is normally taken to include undergraduate and postgraduate education, as well as vocational education and training.
Karaniwang tinitingnan ang tersiyaryong edukasyon nang kasama ang undergraduate at postgraduate na edukasyon, gayon din ang bokasyonal na edukasyon at pagsasanay.
Individuals who complete tertiary education generally receive certificates, diplomas, or academic degrees.
Ang mga indibidwal na nakakumpleto ng tersiyaryong edukasyon sa pangkalahatan ay tumanggap ng mga sertipiko, diploma, o mga akademikong degree.
Undergraduate education is education conducted after secondary education and prior to post-graduate education, for which the learner is typically awarded a bachelor's degree.
Ang undergraduate na edukasyon ay ang edukasyon na isinagawa pagkatapos ng edukasyong sekondarya at bago ang post-graduate na edukasyon, na kung saan karaniwang ginagawaran ang mag-aaral ang isang bachelor's degree.
Students enrolled in higher education programmes at colleges, universities, and community colleges are often refereed to in countries such as United States as "college students."The closure of colleges and universities has widespread implications for students, faculty, administrators, and the institutions themselves. 
Ang mga mag-aaral na nakalista sa mga programa ng mataas na edukasyon sa mga kolehiyo, unibersidad, at mga kolehiyo ng komunidad ay karaniwang tinutukoy sa mga bansang tulad ng United States bilang "mga mag-aaral sa kolehiyo." Ang pagsasara ng mga kolehiyo at unibersidad ay may malawak na implikasyon para sa mga mag-aaral, kaguruan, tagapangasiwa, at mga institusyon mismo.
Colleges and universities across the United States have been called upon to issue refunds to students for the cost of tuition and room and board.
Tinawagan ang mga kolehiyo at unibersidad sa buong United States na magbigay ng refund sa mga estudyante para sa gastos sa matrikula at kuwarto at tirahan.
In the United States of America, Colleges and universities operate as "mini-cities" which generate significant revenue for cities, states, and regions. 
Sa United States of America, ang mga Kolehiyo at unibersidad ay umiiral bilang "maliit na siyudad" na kumikita ng malaki para sa mga lungsod, estado, at rehiyon.
For example, Princeton University contributed $1.58 billion USD to the New Jersey economy and students spent about $60 million in off-campus spending.
Halimbawa, nag-ambag ang Pamantasan ng Princeton ng $1.58 bilyong USD sa ekonomiya ng New Jersey at gumastos ang mga estudyante ng halos $60 milyon sa labas ng campus.
College and university closures have a domino effect on economies with far-reaching implications.According to Linda Bilmes of the Harvard Kennedy School, "local hotels, restaurants, cafes, shops, car rental agencies and other local businesses obtain a significant share of annual revenue from graduation week and college reunions... 
Ang pagsasara ng mga kolehiyo at unibersidad ay may epektong tulad ng sa domino sa mga ekonomiya na may malawakang epekto. Ayon kay Linda Bilmes ng Harvard Kennedy School, "ang mga lokal na hotel, restawran, cafe, tindahan, mga ahensiyang nagpaparenta ng sasakyan at iba pang mga lokal na negosyo ay nakakakuha ng malaking bahagi ng taunang kita mula sa linggo ng pagtatapos at mga reunion sa kolehiyo...
these communities will suffer a lot of economic damage if the colleges remain closed at that time."Small towns which rely on college students to support the local economy and provide labour to local businesses are especially impacted by school closures and the exodus of students from campus. 
makakaranas ang mga pamayanan na ito ng maraming pinsala sa ekonomiya kung mananatiling sarado ang mga kolehiyo sa oras na iyon. "Ang maliliit na bayan na umaasa sa mga estudyante sa kolehiyo upang suportahan ang lokal na ekonomiya at nagbibigay ng paggawa sa mga lokal na negosyo ay lalong naapektuhan sa mga pagsasara ng paaralan at ang paglabas ng mga estudyante mula sa campus .
In Ithaca, New York, Cornell University students spent at least $4 million a week in Tompkins county.
Sa Ithaca, New York, gumastos ang mga estudyante ng Pamantasan ng Cornell ng hindi bababa sa $4 milyon bawat linggo sa county ng Tompkins.
In the wake of Cornell's decision to keep students home following spring break and transition to virtual instruction, the Mayor of Ithaca called for "immediate and forceful federal action — we will see a horrific economic impact as a result of Cornell University closing." 
Sa pagtatapos ng desisyon ni Cornell na panatilihin ang mga estudyante sa bahay sa susunod na bakasyon sa tagsibol at paglipat sa virtual na pagtuturo, nagtawag ang Alkalde ng Ithaca ng "agaran at malakas na aksyong pederal — makikita natin ang isang kakila-kilabot na pang-ekonomiyang epekto bilang resulta ng pagsasara ng Pamantasan ng Cornell."
UNESCO is sharing 10 recommendations during this period:
Nagbabahagi ang UNESCO ng 10 mga rekomendasyon sa panahong ito:
Examine the readiness and choose the most relevant tools: Decide on the use high-technology and low-technology solutions based on the reliability of local power supplies, internet connectivity, and digital skills of teachers and students.
Examine the readiness and choose the most relevant tools: Suriin ang kahandaan at piliin ang mga pinakamahusay na kasangkapan: Magpasya sa paggamit ng high-technology at low-technology na mga solusyon batay sa pagiging maaasahan ng mga lokal na mapagkukunan ng kuryente, koneksyon sa internet, at digital na kasanayan ng mga guro at mag-aaral.
This could range through integrated digital learning platforms, video lessons, MOOCs, to broadcasting through radios and TVs.
Maaaring sumaklaw ito sa pamamagitan ng integrated digital learning platform, mga aralin sa video, MOOCs, hanggang sa pag-broadcast sa pamamagitan ng mga radio at TV.
Ensure inclusion of the distance learning programmes: Implement measures to ensure that students including those with disabilities or from low-income backgrounds have access to distance learning programmes, if only a limited number of them have access to digital devices.
Ensure inclusion of the distance learning programmes: Tiyaking isama ang mga programa sa distansyang pag-aaral: Magpatupad ng mga hakbang upang matiyak na ang mga estudyante kabilang ang mga may kapansanan o mula sa mga mababang-kita na background ay may access sa mga programa sa distansyang pag-aaral, kung ang isang limitadong bilang lamang ng mga ito ang may access sa mga digital na aparato.
Consider temporarily decentralising such devices from computer labs to families and support them with internet connectivity.
Isaalalang-alang ang pansamantalang pagdesentralisa ng mga device na iyon mula sa mga laboratoryo ng computer tungo sa mga pamilya at suportahan sila ng koneksiyon sa internet.
Protect data privacy and data security: Assess data security when uploading data or educational resources to web spaces, as well as when sharing them with other organisations or individuals.
Protect data privacy and data security: Pangalagaan ang pagkapribado at seguridad ng mga data: Tayahin ang seguridad ng mga data kung maga-upload ng mga ito o mga mapagkukunan ng pang-edukasyon papunta sa mga espasyo sa web, at gayun na rin kung binabahagi ang mga ito sa ibang mga organisasyon o mga indibidwal.
Ensure that the use of applications and platforms does not violate students’ data privacy.
Siguruhin na hindi lumalabag sa pagkapribado ng data ng mga estudyante ang paggamit ng mga aplikasyon at mga platform.
Prioritize solutions to address psychosocial challenges before teaching: Mobilize available tools to connect schools, parents, teachers, and students with each other.
Prioritize solutions to address psychosocial challenges before teaching: Mobilize available tools to connect schools, parents, teachers, and students with each other.
Create communities to ensure regular human interactions, enable social caring measures, and address possible psychosocial challenges that students may face when they are isolated.
Lumikha ng mga komunidad upang matiyak ang mga regular na pakikipag-ugnayan ng tao, paganahin ang mga hakbang sa pangangalaga sa lipunan, at matugunan ang mga posibleng sikolohokal na hamon na maaaring harapin ng mga estudyante kapag naibukod sila.
Plan the study schedule of the distance learning programmes: Organise discussions with stakeholders to examine the possible duration of school closures and decide whether the distance learning programme should focus on teaching new knowledge or enhance students’ knowledge of prior lessons.
Plan the study schedule of the distance learning programmes: Planuhin ang iskedyul ng pag-aaral ng mga programa sa distansyang pag-aaral (distance learning): Ayusin ang mga talakayan sa mga stakeholder upang suriin ang posibleng tagal ng mga pagsasara ng paaralan at magpasya kung ang programa sa distansyang pag-aaral ay dapat tumuon sa pagtuturo ng bagong kaalaman o pahusayin ang kaalaman ng mga estudyante sa mga naunang aralin.
Plan the schedule depending on the situation of the affected zones, level of studies, needs of students needs, and availability of parents.
Planuhin ang iskedyul depende sa sitwasyon ng mga apektadong lugar, antas ng ma pag-aaral, pangangailangan ng mga estudyante, at pagiging magagamit ng mga magulang.
Choose the appropriate learning methodologies based on the status of school closures and home-based quarantines.
Piliin ang nararapat na mga pamamaraan ng pag-aaral na batay sa kalagayan ng mga pagsara ng paaralan at nakabase-sa-tahanang mga pag-quarantine.
Avoid learning methodologies that require face-to-face communication.
Iwasan ang mga pamamaraan ng pag-aaral na nangangailangan ng harapang pakikipag-usap.
Provide support to teachers and parents on the use of digital tools: Organise brief training or orientation sessions for teachers and parents as well, if monitoring and facilitation are needed.
Provide support to teachers and parents on the use of digital tools: Organise brief training or orientation sessions for teachers and parents as well, if monitoring and facilitation are needed.
Help teachers to prepare the basic settings such as solutions to the use of internet data if they are required to provide live streaming of lessons.
Tulungan ang mga guro na ihanda ang mga pangunahing setting tulad ng mga solusyon sa paggamit ng data sa internet kung kinakailangan silang magbigay ng live streaming ng mga aralin.
Blend appropriate approaches and limit the number of applications and platforms: Blend tools or media that are available for most students, both for synchronous communication and lessons, and for asynchronous learning.
Blend appropriate approaches and limit the number of applications and platforms: Blend tools or media that are available for most students, both for synchronous communication and lessons, and for asynchronous learning.
Avoid overloading students and parents by asking them to download and test too many applications or platforms.
Iwasan ang pag-overload sa mga mag-aaral at magulang sa pamamagitan ng paghiling sa kanila na mag-download at subukan ang napakaraming mga aplikasyon o platform.
Develop distance learning rules and monitor students’ learning process: Define the rules with parents and students on distance learning.
Develop distance learning rules and monitor students’ learning process: Define the rules with parents and students on distance learning.
Design formative questions, tests, or exercises to monitor closely students’ learning process.
Idisenyo ang mga formative na mga katanungan, iksamen, o ehersisyo upang masubaybayang mabuti ang proseso ng pagkatuto ng mga estudyante.
Try to use tools to support submission of students’ feedback and avoid overloading parents by requesting them to scan and send students’ feedback
Subukang gumamit ng mga kasangkapan upang suportahan ang pagsusumite ng feedback ng mga mag-aaral at maiwasan ang labis na mapabigatan ang mga magulang sa pamamagitan ng paghiling sa kanila na i-scan at ipadala ang feedback ng mga estudyante
Define the duration of distance learning units based on students’ self-regulation skills: Keep a coherent timing according to the level of the students’ self-regulation and metacognitive abilities especially for livestreaming classes.
Define the duration of distance learning units based on students’ self-regulation skills: Keep a coherent timing according to the level of the students’ self-regulation and metacognitive abilities especially for livestreaming classes.
Preferably, the unit for primary school students should not be more than 20 minutes, and no longer than 40 minutes for secondary school students.
Mas mabuti, hindi dapat higit sa 20 minuto ang yunit para sa mga estudyante ng primaryang paaralan, at hindi hihigit sa 40 minuto para sa mga estudyante sa sekondarya.
Create communities and enhance connection: Create communities of teachers, parents, and school managers to address sense of loneliness or helplessness, facilitate sharing of experience and discussion on coping strategies when facing learning difficulties.
Create communities and enhance connection: Lumikha ng mga komunidad at pahusayin ang koneksyon: Lumikha komunidad ng mga guro, magulang, at tagapamahala ng paaralan upang matugunan ang diwa ng kalungkutan o kawalang magawa, mapadali ang pagbabahagi ng karanasan at talakayan sa mga pamamaraan sa pagkayang humarap sa mga kahirapan sa pagkatuto.
Workplace hazard controls for COVID-19
Pagkontrol sa panganib sa lugar ng trabaho para sa COVID-19
Workplace hazard controls for COVID-19 are the application of occupational safety and health methodologies for hazard controls to the prevention of coronavirus disease 2019 (COVID-19).
Ang mga kontrol sa panganib sa lugar ng trabaho para sa COVID-19 ay ang aplikasyon ng mga pamamaraan sa kaligtasan sa trabaho at kalusugan para sa mga kontrol sa panganib sa pag-iwas sa sakit na coronavirus 2019 (COVID-19).
The proper hazard controls in the workplace depend on the worksite and job task, based on a risk assessment of sources of exposure, disease severity in the community, and risk factors of individual workers who may be vulnerable to contracting COVID-19.
Ang angkop na pagkontrol sa panganib sa lugar ng trabaho ay depende sa worksite at tungkulin ng trabaho, batay sa pagsusuri sa panganib ng mga pinanggagalingan ng pagkahawa, kalalaan ng sakit sa komunidad, at mga salik ng panganib ng mga indibidwal na manggagawa na maaaring mahina upang mahawahaan ng COVID-19.
According to the U.S. Occupational Safety and Health Administration (OSHA), lower exposure risk jobs have minimal occupational contact with the public and other coworkers, for which basic infection prevention measures are recommended, including hand washing, encouraging workers to stay home if they are sick, respiratory etiquette, and maintaining routine cleaning and disinfecting of the work environment.
According to the U.S. Ayon sa Occupational Safety and Health Administration (OSHA) ng U.S., ang mga trabahong may mababang pagkalantad sa panganib ay mayroong kakaunting kontak sa pagtatrabaho sa publiko at ibang mga katrabaho, kung saan inirerekomenda ang basic na pagsugpo sa impeksyon, kabilang ang paghuhugas ng kamay, paghimok sa mga manggagawa na manatili sa tahanan kung sila ay may sakit, pamantayan sa respiratoryo, at pagmamantini ng rutina sa paglilinis at pag-disimpekta ng kapaligiran ng trabaho.
Medium exposure risk jobs include those that require frequent or close contact with people who are not known or suspected with COVID-19, but may be infected due to ongoing community transmission or international travel.
Kabilang sa mga taong may hindi gaanong mapanganib na trabaho ang nangangailangan ng madalas o malapit na kontak sa mga taong hindi nalalaman o pinaghihinalaang may COVID-19, subalit maaaring naimpeksyon dahil sa isinasagawang transmisyon ng komunidad o pandaigdig na pagbiyahe.
This includes workers who have contact with the general public such as in schools, high-population-density work environments, and some high-volume retail settings.
Kabilang dito ang mga worker na may kontak sa pangkalahatang publiko tulad ng mga paaralan, mga kapaligiran ng trabaho na may mataas na densidad ng populasyon, at ilan sa mga lugar ng retail na mataas ang volume.
Hazard controls for this group, in addition to basic infection prevention measures, include ventilation using high-efficiency air filters, sneeze guards, and having personal protective equipment available in case a person with COVID-19 is encountered.
Kabilang sa pagkontrol ng panganib para sa grupong ito, bilang karagdagan sa mga pamamaraan ng pangunahing pagsugpo sa impeksyon ang bentilasyon gamit ang mga pansala ng hangin na mataas ang kabisaan, mga pangharang laban sa pagbahing, at pagkakaroon ng personal na pamprotektang kagamitan na magagamit sakaling makasalamuha ang isang taong may COVID-19.
OSHA considers healthcare and mortuary workers exposed to known or suspected person with COVID-19 to be at high exposure risk, which increases to very high exposure risk if workers perform aerosol-generating procedures on, or collect or handle specimens from, known or suspected person with COVID-19.
Itinuturing ng OSHA ang mga manggagawa sa tagapangalaga sa kalusugan at paglilibing na nalantad sa kilala o pinaghihinalang tao na may COVID-19 na may panganib sa mataas na pagkalantad, na nagdaragdag sa napakataas na panganib na pagkalantad kung ang mga manggagawa ay nagsasagawa ng mga pamamaraan ng paggawa ng aerosol, o nangongolekta o kumukuha ng mga specimen mula sa kilala o pinaghihinalaang tao na may COVID-19.
Hazard controls appropriate for these workers include engineering controls such as negative pressure ventilation rooms, and personal protective equipment appropriate to the job task.
Kabilang sa mga pagkontrol sa panganib na angkop sa mga manggagawang ito ang mga engineering control tulad ng bentilasyon sa silid na may negatibong presyur, at personal na pamprotektang kagamitan na angkop sa tungkulin ng trabaho.
COVID-19 outbreaks can have several effects within the workplace.
Ang paglaganap ng COVID-19 ay maaaring magkaroon ng ilan sa mga epekto sa loob ng lugar ng trabaho.
Workers may be absent from work due to becoming sick, needing to care for others, or from fear of possible exposure.
Ang mga manggagawa ay maaaring lumiban sa trabaho dahil sa pagkakasakit, na kinakailangang mag-alaga sa iba, o ang takot na posibleng mahawa.
Patterns of commerce may change, both in terms of what goods are demanded, and the means of acquiring these goods (such as shopping at off-peak hours or through delivery or drive-through services).
Ang mga pattern ng negosyo ay maaaring magbago, pareho pagdating sa kung ano ang hinihinging kalakal, at ang paraan ng pagkuha ng mga kalakal na ito (tulad ng pamimili sa mga oras na matumal o sa pamamagitan ng paghahatid o sa pamamagitan ng serbisyong drive-through o pagdaan ng sasakyan para bumili).
Lastly, shipments of items from geographic areas severely affected by COVID-19 may be interrupted.An infectious disease preparedness and response plan can be used to guide protective actions.
Sa huli, ang mga pagpapadala ng item mula sa mga heograpikong lugar na malubhang naapektuhan ng COVID-19 ay maaaring mahinto. Ang kahandaan sa nakakahawang sakit at planong pagresponde ay maaaring gamitin upang gabayan ang mga pamprotektang aksyon.
Plans address the levels of risk associated with various worksites and job tasks, including sources of exposure, risk factors arising from home and community settings, and risk factors of individual workers such as old age or chronic medical conditions.
Ang mga plano ay tumutugon sa mga antas ng panganib na nauugnay sa iba’t ibang worksite at tungkulin sa trabaho, kabilang ang mga pinanggagalingan ng pagkakalantad, mga salik ng panganib na nagmumula sa tahanan at lugar ng komunidad, at mga salik ng panganib ng mga indibidwal na manggagawa tulad ng pagtanda o malalang kundisyong medikal.
They also outline controls necessary to address those risks, and contingency plans for situations that may arise as a result of outbreaks.
Binabalangkas din nito ang mga kontrol na kinakailangan upang matugunan ang mga panganib na iyon, at mga plano anuman ang mangyari para sa mga sitwasyon na maaaring lumitaw bilang resulta ng paglaganap ng sakit.
Infectious disease preparedness and response plans may be subject to national or subnational recommendations.
Ang kahandaan sa sakit na nakakahawa at mga plano ng pagresponde ay maaaring sumailalim sa mga rekomendasyong pambansa at subnasyonal.
Objectives for response to an outbreak include reducing transmission among staff, protecting people who are at higher risk for adverse health complications, maintaining business operations, and minimizing adverse effects on other entities in their supply chains.
Kabilang sa mga layunin ng pagresponde sa paglaganap ng sakit ang pagbawas sa paghahawahan ng mga tauhan, pagprotekta sa mga taong nasa mataas na panganib para sa masamang kumplikasyon sa kalusugan, pagpapanatili ng operasyon ng negosyo, at pagbabawas ng masamang epekto sa ibang mga entidad sa kanilang mga supply chain.
The disease severity in the community where the business is located affects the responses taken.
Ang kalalaan ng sakit sa komunidad kung saan naroroon ang negosyo ay nakaapekto sa mga pagrespondeng isinagawa.
The hierarchy of hazard controls is a framework widely used in occupational safety and health to group hazard controls by effectiveness.
Ang hirarkiya ng mga kontrol sa panganib ay ang balangkas na malawakang ginagamit sa kaligtasan sa trabaho at kalusugan upang pangkatin ang mga kontrol sa panganib ayon sa pagka-epektibo.
Where COVID-19 hazards cannot be eliminated, the most effective controls are engineering controls, followed by administrative controls, and lastly personal protective equipment.
Kung saan ang mga panganib sa COVID-19 ay maaaring hindi matanggal, ang pinaka-epektibong mga kontrol ay mga engineering control, na sinusundan ng administratibong kontrol, at sa huli sa pamprotektang kagamitan.
Engineering controls involve isolating employees from work-related hazards without relying on worker behavior, and can be the most cost-effective solution to implement.
Mga engineering control na sangkot ang pagbubukod sa mga empleyado mula sa mga panganib kaugnay ng trabaho nang hindi umaasa sa asal ng manggagawa, at maaaring maging pinakamatipid na solusyon upang ipatupad.
Administrative controls are changes in work policy or procedures that require action by the worker or employer.
Ang mga administratibong kontrol ay binabago sa patakaran ng trabaho o pamamaraan na nangangailangan ng aksyon ng manggagawa o employer.
Personal protective equipment (PPE) is considered less effective than engineering and administrative controls, but can help prevent some exposures.
Ang Personal protective equipment (PPE) ay itinuturing na hindi gaanong epektibo kaysa sa engineering at administratibong kontrol, subalit makatutulong na maiwasan ang ilan sa mga pagkalantad.
All types of PPE must be selected based upon the hazard to the worker, properly fitted as applicable (e.g., respirators), consistently and properly worn, regularly inspected, maintained, and replaced, as necessary, and properly removed, cleaned, and stored or disposed of to avoid contamination.
Ang lahat ng uri ng PPE ay dapat piliin batay sa panganib sa manggagawa, na mahusay na iniangkop kung maaari (hal., mga respirator), na patuloy at angkop na sinusuot, na madalas na sinusuri, minamantini, at pinapalitan, kung kinakailangan, at angkop na tinanggal, nilinis,at itinago o itinapon upang maiwasan ang kontaminasyon.
According to the U.S. Occupational Safety and Health Administration (OSHA), lower exposure risk jobs have minimal occupational contact with the public and other coworkers.
According to the U.S. Ayon sa Occupational Safety and Health Administration (OSHA) ng U.S., ang mga trabahong may mababang tsansa ng pagkahawa ay may kakaunting kontak sa trabaho sa publiko at iba pang mga katrabaho.
Basic infection prevention measures recommended for all workplaces include frequent and thorough hand washing, encouraging workers to stay home if they are sick, respiratory etiquette including covering coughs and sneezes, providing tissues and trash receptacles, preparing for telecommuting or staggered shifts if needed, discouraging workers from using others' tools and equipment, and maintaining routine cleaning and disinfecting of the work environment.
Kabilang sa basic na mga pamamaraan ng pagsugpo sa impeksyon ay nirekomenda para sa lahat ng lugar ng trabaho ang madalas at lubusang paghuhugas ng kamay, paghimok sa mga manggagawa na manatili sa tahanan kung sila ay may sakit, kasanayan sa respiratoryo kabilang ang pagtatakip ng bibig kapag umuubo at pagbahing, pagbibigay ng lalagyan ng mga tisyu at basura, paghahanda para sa telecommuting o mga shift na may oras na pagitan kung kinakailangan, pagbabawal sa mga manggagawa na gamitin ang mga tool ng iba at kagamitan, at panatilihin ang madalas na paglilinis at pagdisimpekta sa paligid ng trabaho.
Prompt identification and isolation of potentially infectious individuals is a critical step in protecting workers, customers, visitors, and others at a worksite.
Ang mabilis na pagkilala at paghihiwalay ng mga potensiyal na makakahawang indibidwal ay mahalagang hakbang sa pagprotekta sa mga manggagawa, kustomer, bisita, at iba pa sa lugar ng trabaho.
The U.S. Centers for Disease Control and Prevention (CDC) recommends that employees who have symptoms of acute respiratory illness are to stay home until they are free of fever, signs of a fever, and any other symptoms for at least 24 hours without the use of fever-reducing or other symptom-altering medicines, and that sick leave policies are flexible, permit employees to stay home to care for a sick family member, and that employees are aware of these policies.
The U.S. Inirerekomenda ng U.S. Centers for Disease Control and Prevention (CDC) na manatili sa tahanan ang mga empleyadong may mga sintomas ng malalang sakit sa respiratoryo hanggang mawala ang kanilang lagnat, mga senyales ng lagnat, at anumang iba pang mga sintomas nang mga 24 oras man lang nang hindi gumagamit ng pampababa ng lagnat o ibang mga gamot na pampawala ng sintomas, at ang mga patakaran sa sick leave ay maaaring mabago, payagan ang mga empleyado na manatili sa tahanan upang alagaan ang miyembro ng pamilyang may sakit, at alam ng mga empleyado ang mga patakarang ito.
According to OSHA, medium exposure risk jobs include those that require frequent or close contact within six feet (1.8 m) of people who are not known or suspected COVID-19 patients, but may be infected with SARS-CoV-2 due to ongoing community transmission around the business location, or because the individual has recent international travel to a location with widespread COVID-19 transmission.
Ayon sa OSHA, kabilang sa mga trabahong may hindi gaanong malubhang pagkalantad sa panganib ang mga nangangailangan ng madalas o malapit na kontak sa loob ng anim na talampakan (1.8 m) ng mga taong hindi nalalaman o pinaghihinalaang mga pasyente ng COVID-19, subalit maaaring maimpeksyon ng SARS-COV-2 dahil sa isinasagawang transmisyon ng komunidad sa buong lokasyon ng negosyo, o dahil ang indibidwal ay may kamakailang pandaigdig na pagbiyahe sa lokasyon na may malawak na transmisyon ng COVID-19.
Workers in this risk group rarely require use of respirators.
Ang mga manggagawa sa grupong nanganganib na ito ay madalang mangailangan ng paggamit ng mga respirator.
If a person becomes sick on an airplane, proper controls to protect workers and other passengers include separating the sick person from others by a distance of 6 feet, designating one crew member to serve the sick person, and offering a face mask to the sick person or asking the sick person to cover their mouth and nose with tissues when coughing or sneezing.
Kung nagkasakit ang isang tao sa isang eroplano, kasama ang nararapat na kontrol upang maprotektahan ang mga manggagawa at iba pang mga pasahero ang paghihiwalay sa may sakit sa iba sa layo na 6 talampakan, pagtatalaga ng isang miyembro ng crew upang maglingkod sa taong may sakit, at pag-aalok ng maskara sa mukha sa taong may sakit o paghiling sa taong may sakit na takpan ang kanilang bibig at ilong ng mga tisyu kapag umuubo o bumahin.
Cabin crew should wear disposable medical gloves when tending to a sick traveler or touching body fluids or potentially contaminated surfaces, and possibly additional personal protective equipment if the sick traveler has fever, persistent cough, or difficulty breathing.
Dapat magsuot ang cabin crew ng mga disposable medical gloves kapag nag-aasikaso ng may sakit na biyahero o humahawak ng mga likido sa katawan o potensiyal na kontaminadong ibabaw, at posibleng karagdagang personal na kagamitang pamprotekta kung ang may sakit na nagbibiyahe ay may lagnat, paulit-ulit na ubo, o nahihirapang huminga.