atepeq/tico19 huggingface dataset:
MERS-CoV was first isolated in 2012 from the lung of a 60-year-old patient who developed acute pneumonia and renal failure in Saudi Arabia.
Ang MERS-CoV ay unang naihiwalay noong 2012 mula sa baga ng isang 60 taong gulang na pasyente na nagkaroon ng talamak na pulmonya at pagpalya ng bato sa Saudi Arabia.
Whereas most of the laboratory-confirmed cases originate from the Middle East, imported cases with occasional secondary spreads to close contacts have been reported in various European countries and Tunisia.
Samantalang ang karamihan sa mga kaso na nakumpirma sa laboratoryo ay nagmula sa Gitnang Silangan, ang mga import na kaso na may paminsan-minsang pangalawang pagkalat sa malapit na mga kaugnayan ay naiulat sa iba't ibang mga bansa sa Europa at Tunisia.
Another secondary outbreak occurred in South Korea in 2015 with 186 confirmed cases.
Ang isa pang pangalawang paglaganap ay naganap sa South Korea noong 2015 na may 186 na kumpirmadong kaso.
Clinical manifestations of MERS resemble those of SARS, characterized by progressive acute pneumonia.
Ang mga klinikal na pagpapakita ng MERS ay kahawig ng mga SARS, na nailalarawan sa pamamagitan ng progresibong talamak na pulmonya.
Unlike SARS, many patients with MERS also developed acute renal failure, which is thus far unique for MERS among HCoV-caused diseases.
Hindi tulad ng SARS, maraming mga pasyente na may MERS ang nagkakaroon din ng talamak na pagpalya ng bato, na sa ngayon ay natatangi para sa MERS sa mga sakit na sanhi ng HCoV.
More than 30% of patients present with gastrointestinal symptoms, such as diarrhea and vomiting.
Mahigit 30% ng mga pasyente ang may mga sintomas sa bituka, tulad ng pagtatae at pagsusuka.
As of February 14, 2020, over 2500 laboratory confirmed cases were reported with a high case fatality of 34.4%, making MERS-CoV one of the most devastating viruses known to humans.
Noong Pebrero 14, 2020, mahigit sa 2500 na nakumpirma ng mga laboratoryo na kaso ang naiulat na may mataas na kaso ng pagkamatay na 34.4%, na gumagawa sa MERS-CoV na isa sa mga pinakamapangwasak na virus na nakilala ng mga tao.
During middle to late December 2019, clusters of pneumonia patients retrospectively known to be associated with SARS-CoV-2 infection were detected in Wuhan, Hubei Province, China.
Noong kalagitnaan hanggang sa huling bahagi ng Disyembre 2019, ang mga hanay ng mga pasyente ng pulmonya na kung gugunitain ay kilala na naugnay sa impeksyon ng SARS-CoV-2 ay natukoy sa Wuhan, Lalawigan ng Hubei, China.
World Health Organization declared the ongoing outbreak of lower respiratory tract infection caused by SARS-CoV-2 a Public Health Emergency of International Concern and also named the disease COVID-19.
Ipinahayag ng World Health Organization ang patuloy na paglaganap ng impeksyon sa mas mababang respiratory tract na dulot ng SARS-CoV-2 isang Pampublikong Emerhensiya sa Kalusugan na Suliranin ng Buong Mundo (Public Health Emergency of International Concern) at tinawag din ang sakit na COVID-19.
As of March 3, 2020, 90,053 cases have been confirmed worldwide, with a crude case fatality of 3.4%.
Hanggang sa Marso 3, 2020, 90,053 kaso ang nakumpirma sa buong mundo, na may kaso ng tinatayang pagkamatay na 3.4%.
Notably, the case fatality in Hubei, China is 4.2%, whereas the one outside of it is 1.2%.
Kapansin-pansin, ang kaso ng pagkamatay sa Hubei, China ay 4.2%, samantalang ang sa labas nito ay 1.2%.
SARS-CoV-2 causes severe respiratory infection like SARS-CoV and MERS-CoV, presented as fever, cough and dyspnea.
Ang SARS-CoV-2 ay nagdudulot ng matinding impeksyong respiratoryo tulad ng SARS-CoV at MERS-CoV, na nakikita bilang lagnat, ubo at kahirapan sa paghinga.
Diarrhea is also seen in some patients.
Ang pagtatae ay nakita rin sa ilang pasyente.
Pneumonia is one of the most severe symptoms and can progress rapidly to acute respiratory distress syndrome.
Ang pulmonya ay isa sa mga pinakamalubhang sintomas at maaaring mabilis na umunlad sa acute respiratory distress syndrome.
Although SARS-CoV and SARS-CoV-2 are very similar due to high nucleotide sequence homology of 82%, they cluster into different branches in the phylogenetic tree.
Bagaman ang SARS-CoV at SARS-CoV-2 ay halos magkapareho dahil sa mataas na nucleotide sequence homology na 82%, nahahanay ang mga ito sa iba't ibang sanga sa punong phylogenetic.
SARS-CoV-2 is apparently less pathogenic but more transmissible compared to SARS-CoV and MERS-CoV.
Ang SARS-CoV-2 ay tila hindi gaanong pathogenic ngunit mas naililipat kumpara sa SARS-CoV at MERS-CoV.
Asymptomatic subjects infected with SARS-CoV-2 have been reported and might contribute to its rapid spreading around the world.
Ang mga asymptomatic subject o subject na hindi nagpapakita ng mga sintomas na nahawahan ng SARS-CoV-2 ay naiulat at maaaring makaambag sa mabilis na pagkalat nito sa buong mundo.
Comparing and contrasting SARS-CoV-2 with the other six HCoVs reveal similarities and differences of great interest.
Ang paghahambing at pagparis sa SARS-CoV-2 sa iba pang anim na mga HCoV ay naghahayag ng mga pagkakapareho at pagkakaiba na nakakaagaw-pansin.
First, the incubation period and the duration of the course of HCoV disease are very similar.
Una, ang panahon ng incubation o pagpisa ng itlog at ang tagal ng kurso ng sakit na HCoV ay halos pareho.
In this regard, SARS-CoV-2 follows the general trend of the other six HCoVs.
Kaugnay nito, ang SARS-CoV-2 ay sumusunod sa pangkalahatang kalakaran ng iba pang anim na HCoV.
Second, the severity of symptoms of COVID-19 lies between SARS-CoV and the four community-acquired HCoVs (i.e. HCoV-229E, HCoV-OC43, HCoV-HKU1 and HCoV-NL63).
Pangalawa, ang kalubhaan ng mga sintomas ng COVID-19 ay namamalagi sa pagitan ng SARS-CoV at ng apat na nakukuha sa komunidad na mga HCoV (ie HCoV-229E, HCoV-OC43, HCoV-HKU1 at HCoV-NL63).
On one hand, SARS-CoV-2 infection exhibits features that are more commonly seen during infection with community-acquired HCoVs, including the presentation of non-specific, mild or even no symptoms.
Sa isang banda, ang impeksyon ng SARS-CoV-2 ay nagpapakita ng mga katangian na mas madalas na nakikita sa panahon ng impeksyon sa mga nakuha sa komunidad na mga HCoV, kabilang ang paglalahad ng hindi partikular, banayad o kahit walang mga sintomas.
On the other hand, a small subset of severe cases of COVID-19 can also be seen as in the case of SARS-CoV infection, although the ratio is a bit lower.
Sa kabilang banda, ang isang maliit na subset ng mga malubhang kaso ng COVID-19 ay maaari ring makita tulad ng sa kaso ng impeksiyon sa SARS-CoV, bagaman ang ratio ay medyo mas mababa.
Third, the transmission of SARS-CoV-2 also shows interesting patterns characteristic of both community-acquired HCoVs and SARS-CoV.
Pangatlo, ang paglipat ng SARS-CoV-2 ay nagpapakita rin ng mga nakakatawag-pansin na mga pattern ng katangian ng parehong mga HCoV at SARS-CoV na nakukuha sa komunidad.
On one hand, the transmissibility of SARS-CoV-2 is at least as high as that of community-acquired HCoVs.
Sa isang banda, ang kakayanang lumipat ng SARS-CoV-2 ay kapantay ng mga nakukuhang HCoV sa komunidad.
On the other hand, it remains to be verified whether the transmissibility of SARS-CoV-2 decreases after passages in humans as in the cases of SARS-CoV and MERS-CoV.
Sa kabilang banda, nananatiling kailangang beripikahin kung ang kakayahang mailipat ng SARS-CoV-2 ay bumababa pagkatapos ng mga pagpasa sa mga tao tulad ng sa mga kaso ng SARS-CoV at MERS-CoV.
Finally, same as the other HCoVs, SARS-CoV-2 can be detected in fecal samples.
Panghuli, katulad ng iba pang mga HCoV, ang SARS-CoV-2 ay maaaring natukoy sa mga sampol ng dumi.
Whether fecal-oral transmission of SARS-CoV-2 plays an important role as in the case of SARS-CoV at least under some circumstance remains to be clarified by future studies.
Kung ang paghawa mula sa dumi patungo sa bibig (fecal-oral transmission) na SARS-CoV-2 ay may mahalagang papel tulad ng sa kaso ng SARS-CoV kahit papaano sa ilalim ng ilang pangyayari ay nananatiling lilinawin ng mga pag-aaral sa hinaharap.
It is also of particularly great interest to see whether SARS-CoV-2 might exhibit seasonality as in the cases of community-acquired HCoVs.
Nakakatawag-pansin din na makita kung ang SARS-CoV-2 ay maaaring magpakita ng pagkapana-panahon tulad ng sa mga kaso ng nakuhang mga HCoV sa komunidad.
Nevertheless, the features of SARS-CoV-2 including its transmissibility, pathogenicity and sustainable spreading after passages in humans will be influential on the ultimate fate of the ongoing outbreak of COVID-19.
Gayunpaman, ang mga tampok ng SARS-CoV-2 kasama na ang kakayahan nito sa paglipat, pathogenicity at napapanatiling pagkalat pagkatapos ng mga paglipat sa mga tao ay makaka-impluwensya sa panghuling kapalaran ng patuloy na paglaganap ng COVID-19.
All four community-acquired HCoVs causing mild symptoms have been well adapted to humans.
Ang lahat ng apat na mga HCoV na nakuha sa komunidad na nagdudulot ng banayad na mga sintomas ay mahusay na umangkop sa mga tao.
From another perspective, it might also be true that humans have been well adapted to these four HCoVs.
Mula sa isa pang pananaw, maaari ring maging totoo na ang mga tao ay maayos na nakaangkop sa apat na mga HCoV na ito.
In other words, both could be the survivors of ancient HCoV pandemics.
Sa madaling salita, ang dalawa ay maaaring nagmula sa mga sinaunang pandemya ng HCoV.
HCoVs that cause severe diseases in humans and humans who developed severe HCoV diseases have been eliminated.
Ang mga HCoV na nagdudulot ng malulubhang sakit sa mga tao at ang tao na nagkaroon ng malubhang sakit na HCoV ay natanggal na.
For this to happen, HCoVs have to replicate in humans to sufficient extent to allow the accumulation of adaptive mutations that counteract host restriction factors.
Upang mangyari ito, ang mga HCoV ay kailangang kopyahin sa mga tao nang may sapat na lawak upang maganap ang pagkaipon ng adaptive mutations na kumokontra sa host restriction factors..
In this sense, the longer the SARS-CoV-2 outbreak persists and the more people that it infects, the greater chance that it will fully adapt to humans.
Sa kahulugan na ito, habang mas matagal ang paglaganap ng SARS-CoV-2 at patuloy na dumarami ang mga tao na nahahawahan nito, mas malaki ang tsansa na ganap itong umangkop sa mga tao.
If it adapts well, its transmission in humans would be difficult to stop by quarantine or other infection control measures.
Kung aangkop ito nang maayos, ang paglipat nito sa mga tao ay magiging mahirap na pigilan ng quarantine o iba pang mga hakbang sa pagkontrol ng impeksyon.
For many years, the four community-acquired CoVs circulate in human populations, triggering common cold in immunocompetent subjects.
Sa loob ng maraming taon, ang apat na CoV na nakukuha sa komunidad ay nagpapalipat-lipat sa mga populasyon ng tao, na nagpapasimula sa karaniwang sipon sa mga pasyenteng normal ang tugon sa sakit.
These viruses do not need an animal reservoir.
Ang mga virus na ito ay hindi nangangailangan ng isang imbakan na hayop.
In contrast, highly pathogenic SARS-CoV and MERS-CoV have not adapted to humans well and their transmission within humans cannot be sustained.
Sa kaibahan, ang sobrang pathogenic na SARS-CoV at MERS-CoV ay hindi umangkop nang maayos sa mga tao at ang kanilang paghawa sa loob ng mga tao ay hindi mapanatili.
They need to maintain and propagate in their zoonotic reservoirs and seek the chance to spillover to susceptible human targets, possibly via one or more intermediate and amplifying hosts.
Kailangan nilang mapanatili at mapalaganap ang kanilang mga zoonotic reservoir at hahanapin ang pagkakataon na lumipat sa madaling mahawaan na mga target na tao, marahil ay sa pamamagitan ng isa o higit pang mga tagapamagitan at nagpapalakas na host.
SARS-CoV-2 has features that are similar to both SARS-CoV/MERS-CoV and the four community-acquired HCoVs.
Ang SARS-CoV-2 ay may mga tampok na katulad sa parehong SARS-CoV/MERS-CoV at sa apat na HCoV na nakukuha sa komunidad.
It is highly transmissible like community-acquired HCoVs, at least for the time being.
Ito ay lubos na nakakahawa tulad ng mga HCoV na nakakuha sa komunidad, sa kasalukuyan.
However, it is more pathogenic than community-acquired HCoVs and less pathogenic than SARS-CoV or MERS-CoV.
Gayunpaman, ito ay mas nagdudulot ng sakit o mas pathogenic kaysa sa mga nakuhang HCoV sa komunidad at hindi gaanong pathogenic kaysa sa SARS-CoV o MERS-CoV.
It remains to be seen whether it will adapt fully to humans and circulate within humans without a reservoir or intermediate animal host.
Nananatiling titingnan pa lamang kung ito ay ganap na aangkop sa mga tao at magpalipat-lipat sa loob ng mga tao nang walang reservoir o tagapamagitan na host na hayop.
Before discussing the animal origins of HCoVs, it will serve us well to discuss the definitions and characteristics of evolutionary, natural, reservoir, intermediate and amplifying hosts of HCoVs.
Bago pag-usapan ang mga pinagmulang hayop ng HCoV, makakatulong sa atin na talakayin ang mga kahulugan at katangian ng ebolusyon, likas na reservoir, tagapamagitan at mga nagpapalakas na host ng mga HCoV.
An animal serves as the evolutionary host of an HCoV if it harbours a closely related ancestor sharing high homology at the level of nucleotide sequence.
Ang isang hayop ay nagsisilbing isang pang-ebolusyong host ng isang HCoV kung ito ay magkakaroon ng malapit na nauugnay na ninuno na nagbabahagi ng mataas na homology sa antas ng pagkakasunod-sunod ng nucleotide.
The ancestral virus is usually well adapted and non-pathogenic in this host.
Ang ninunong virus ay karaniwang maayos na umaangkop at hindi pathogenic sa host na ito.
Likewise, a reservoir host harbours HCoV continuously and for long term.
Gayundin, ang isang reservoir host ay nagtataglay ng HCoV nang patuloy at para sa pangmatagalan.
In both cases, the hosts are naturally infected and are the natural hosts of HCoV or its parental virus.
Sa parehong mga kaso, ang mga host ay natural na nahawahan at ang mga natural na host ng HCoV o ang magulang nitong virus.
In contrast, if the HCoV is newly introduced to an intermediate host right before or around its introduction to humans, it is not well adapted to the new host and is often pathogenic.
Sa kaibahan, kung ang HCoV ay bagong ipinakilala sa isang tagapamagitan na host bago o sa pagpapakilala nito sa mga tao, hindi ito maayos na umangkop sa bagong host at madalas na pathogenic.
This intermediate host can serve as the zoonotic source of human infection and play the role of an amplifying host by allowing the virus to replicate transiently and then transmitting it to humans to amplify the scale of human infection.
Ang intermediate host ay maaaring magsilbing zoonotic na pagmumulan ng impeksyon ng tao at ginagampanan ang papel ng isang nagpapatinding host sa pamamagitan ng pagpapahintulot sa virus na makopya nang palipat-lipat at pagkatapos ay ililipat ito sa mga tao upang palakihin ang saklaw ng impeksyon ng tao.
An HCoV can undergo a dead-end infection if it cannot sustain its transmission within the intermediate host.
Ang isang HCoV ay maaaring sumailalim sa isang dead-end na impeksyon kung hindi nito mapapanatili ang paghawa nito sa loob ng tagapamagitan na host.
On the contrary, HCoVs can also adapt to the intermediate host and even establish long-term endemicity.
Sa kabaligtaran, ang mga HCoV ay maaari ring umangkop sa panggitnang host at nagtatatag pa ng pangmatagalang endemicity.
In this case, the intermediate host becomes a natural reservoir host.
Sa kasong ito, ang tagapamagitan na host ay nagiging natural na reservoir host.
Epidemiological data revealed retrospectively that the index case of SARS had a contact history with game animals.
Sa pagbabalik-tanaw, ipinakita ng epidemiological na data na ang index na kaso ng SARS ay may kasaysayan ng pakikipag-ugnayan sa mga panlarong hayop.
Subsequent seroprevalence investigations indicated that animal traders had a higher prevalence of anti-SARS-CoV IgG compared with that of the general population.
Ang kasunod na mga seroprevalence na pagsisiyasat ay nagpahiwatig na ang mga mangangalakal ng hayop ay may mas mataas na pagkalat ng mga anti-SARS-CoV IgG kumpara sa pangkalahatang populasyon.
Masked palm civets (Paguma larvata) and a racoon dog in live animal markets were first identified to carry SARS-CoV-like viruses that are almost identical to SARS-CoV.
Ang mga masked palm civet (Paguma larvata) at racoon dog sa mga live market ng hayop ang unang nakilala may SARS-CoV-like na mga virus na halos kapareho sa SARS-CoV.
This was indirectly supported by the fact that no further SARS was reported after killing all civets in the markets.
Ito ay hindi tuwirang sinusuportahan ng katotohanan na walang karagdagang SARS ang naiulat matapos patayin ang lahat ng mga musang sa merkado.
However, it has been reported that masked palm civets from the wild or farms without exposure to the live animal markets were largely negative for SARS-CoV, suggesting that masked palm civets might only serve as the intermediate amplifying host but not the natural reservoir of SARS-CoV.
Gayunpaman, naiulat na ang mga masked palm civet na mula sa gubat o bukid na walang pagkakalantad sa mga buhay na hayop sa merkado ay malinaw na negatibo para sa SARS-CoV, na nagmumungkahi na ang mga masked palm civet ay maaaring nagsisilbi lamang bilang tagapamagitan na nagpapalakas na host ngunit hindi natural na reservoir ng SARS -CoV.
Notably, since 80% of the different animals in the markets in Guangzhou have anti-SARS-CoV antibodies, the possibilities that multiple species of small mammals might also serve as intermediate amplifying hosts of SARS-CoV cannot be excluded.
Kapansin-pansin, dahil ang 80% ng iba't ibang mga hayop sa merkado sa Guangzhou ay may anti-SARS-CoV antibodies, ang mga posibilidad na maaari ring magsilbi ang maraming mga uri ng maliliit na mammal bilang tagapamagitan na nagpapalakas na host ng SARS-CoV ay hindi maibubukod.
All of these appear to be dead-end hosts of SARS-CoV.
Ang lahat ng ito ay lumilitaw na mga dead-end host ng SARS-CoV.
Subsequent search for the natural animal host of SARS-CoV unveiled a closely related bat CoV, termed SARS-related Rhinolophus bat CoV HKU3 (SARSr-Rh-BatCoV HKU3), which exists in Chinese horseshoe bats.
Ang kasunod na paghahanap para sa likas na host na hayop ng SARS-CoV ay nagbukas ng isang malapit na kaugnayan sa CoV ng paniki, na tinawag na SARS-related Rhinolophus bat CoV HKU3 (SARSr-Rh-BatCoV HKU3), na umiiral sa mga Chinese horseshoe.
These bats are positive for anti-SARS-CoV antibodies and genome sequence of SARSr-Rh-BatCoV HKU3.
Ang mga paniki na ito ay positibo para sa mga anti-SARS-CoV antibodies at genome na pagkakasunud-sunod ng SARSr-Rh-BatCoV HKU3.
This and other bat CoVs share 88-92% nucleotide sequence homology with SARS-CoV.
Ito at ang iba pang mga CoV ng paniki ay katulad ng 88-92% na nucleotide sequence homology sa SARS-CoV.
These studies have laid the foundation for the new concept that bats host emerging human pathogens.
Inilatag ng mga pag-aaral na ito ang pundasyon para sa bagong konsepto na ang mga paniki ay host ng mga umuusbong na mga pathogen ng tao.
Several SARS-like CoVs (SL-CoVs) have also been identified from bats, but none except for one designated WIV1 can be isolated as live virus.
Maraming mga tulad ng SARS na mga CoV (mga SL-CoV) ang natukoy din na mula sa mga paniki, ngunit wala maliban sa isang pinangalanang WIV1 ang maaaring ihiwalay bilang buhay na virus.
Human angiotensin converting enzyme 2 (ACE2) is known to be the receptor of SARS-CoV.
Ang pantaong angiotensin converting enzyme 2 (ACE2) ay kilala bilang receptor ng SARS-CoV.
WIV1 derived from fecal sample of bats was demonstrated to use bat, civet and human ACE2 as receptor for cell entry.
Ang WIV1 na nagmula sa sampol na dumi ng mga paniki ay ipinakita na gumamit ng paniki, musang at human ACE2 bilang receptor para sa pagpasok ng cell.
Intriguingly, sera of convalescent SARS patients were capable of neutralizing WIV1.
Nakakaintriga na ang sera ng mga pasyente ng convalescent SARS ay may kakayahang neutralisahin ang WIV1.
Thus far, WIV1 represents the most closely related ancestor of SARS-CoV in bats, sharing 95% nucleotide sequence homology.
Sa ngayon, ang WIV1 ay kumakatawan sa pinakamalapit na nauugnay na ninuno ng SARS-CoV sa mga paniki, na nagbabahagi ng 95% na nucleotide sequence homology.
Albeit the high homology between these two viruses, it is generally believed that WIV1 is not the immediate parental virus of SARS-CoV and bats are not the immediate reservoir host of SARS-CoV.
Kahit na mataas ang pagkakatulad sa pagitan ng dalawang mga virus na ito, sa pangkalahatan ay pinaniniwalaan na ang WIV1 ay hindi ang kagyat na magulang na virus ng SARS-CoV at ang mga paniki ay hindi kagyat na reservoir host ng SARS-CoV.
Phylogenetic analysis clusters MERS-CoV to the same group as bat CoV-HKU4 and bat CoV-HKU5.
Ang pagtatasang phylogenetic ay isinasama ang MERS-CoV sa parehong pangkat tulad ng CoV-HKU4 ng paniki at CoV-HKU5 ng paniki.
Bat CoV-HKU4 and MERS-CoV utilize the same host receptor, dipeptidyl peptidase 4 (DPP4), for virus entry.
Ang CoV-HKU4 ng paniki at MERS-CoV ay gumagamit ng parehong host receptor, dipeptidyl peptidase 4 (DPP4), para sa pagpasok ng virus.
RNA-dependent RNA polymerase sequences of MERS-CoV are phylogenetically closer to counterparts in bat beta-CoVs identified from Europe and Africa.
Ang mga RNA-dependent RNA polymerase na pagkakasunud-sunod ng MERS-CoV ay phylogenetical na mas malapit sa mga katapat sa mga beta-CoV ng paniki na natukoy mula sa Europa at Africa.
Up to now, no live MERS-CoV can be found in wild bats.
Hanggang ngayon, walang live na MERS-CoV na matatagpuan sa mga ligaw na paniki.
MERS-CoV and its closest relative bat CoV-HKU25 share only 87% nucleotide sequence homology.
Ang MERS-CoV at ang pinakamalapit na kamag-anak na CoV-HKU25 ng paniki ay nagbabahagi lang ng 87% na nucleotide sequence homology.
Thus, bats might not be the immediate reservoir host of MERS-CoV.
Kaya, ang mga paniki ay maaaring hindi ang pinakamalapit na reservoir host ng MERS-CoV.
On the other hand, studies in Middle East have shown that dromedary camels are seropositive for MERS-CoV-specific neutralizing antibodies, same as camels of Middle East origin in multiple African countries.
Sa kabilang banda, ipinakita ng mga pag-aaral sa Gitnang Silangan na ang mga dromedary na kamelyo ay seropositive para sa mga MERS-CoV-specific neutralizing antibodies, katulad ng mga kamelyo na nagmula ng Gitnang Silangan sa maraming mga bansa sa Africa.
Live MERS-CoV identical to the virus found in humans was isolated from the nasal swabs of dromedary camels, further indicating that camels serve as the bona fide reservoir host of MERS-CoV.
Ang buhay na MERS-CoV na kapareho ng virus na natagpuan sa mga tao ay ihiniwalay mula sa mga swab sa ilong ng dromedary na mga kamelyo, na higit na nagpapahiwatig na ang mga kamelyo ay nagsisilbing tiyak na reservoir host ng MERS-CoV.
It is also noteworthy that generally mild symptoms but massive virus shedding were observed in camels experimentally infected with MERS-CoV.
Kapansin-pansin din na ang pangkalahatang mga banayad na sintomas ngunit malakihang pagkalat ng virus ay naobserbahan sa mga kamelyo na eksperimentong nahawahan ng MERS-CoV.
Notably, infected camels shed viruses not only through respiratory route but also through fecal-oral route, which is also the main route for virus shedding from bats.
Kapansin-pansin, ang mga nahawaang kamelyo ay naglabas ng mga virus hindi lamang sa pamamagitan ng ruta ng respiratoryo kundi pati na rin sa pamamagitan ng dumi-bibig na ruta, na siya ding pangunahing ruta para sa mga paglabas ng virus mula sa mga paniki.
However, questions still remain since many confirmed cases of MERS have no contact history with camels prior to symptom onset, plausibly ascribed to human-to-human transmission or unknown transmission routes involving unrecognized animal species that harbour MERS-CoV.
Gayunpaman, nananatili pa rin ang mga katanungan dahil maraming nakumpirmang mga kaso ng MERS ang walang kasaysayan ng pakikipag-ugnayan sa mga kamelyo bago nagsimula ang sintomas, na maaaring naisalin sa pagitan ng mga tao o hindi kilalang mga ruta ng paglipat na kinasasangkutan ng hindi kilalang mga species ng hayop na may MERS-CoV.
SARS-CoV-2 shares 96.2% nucleotide homology with a bat CoV RaTG13 isolated from Rhinolophus affinis bats.
Ang SARS-CoV-2 ay nagbabahagi ng 96.2% na nucleotide homology na may CoV RaTG13 ng paniki na nakahiwalay mula sa Rhinolophus affinis na mga paniki.
As in the cases of SARS-CoV and MERS-CoV, the sequence divergence between SARS-CoV-2 and RaTG13 is too great to assign parental relationship.
Tulad ng sa mga kaso ng SARS-CoV at MERS-CoV, ang pagkakasunud-sunod ng pagkakaiba-iba sa pagitan ng SARS-CoV-2 at RaTG13 ay masyadong mataas upang italaga ang ugnayang magulang.
That is to say, bats might not be the immediate reservoir host(s) of SARS-CoV-2 unless almost identical bat CoVs are found in future.
Ibig sabihin, maaaring hindi ang mga paniki ang agarang (mga) reservoir host ng SARS-CoV-2 maliban kung makahanap sa hinaharap ng halos kapareho ng CoV ng paniki.
Presumably, the intermediate animal hosts of SARS-CoV-2 should be among the wildlife species sold and killed at the Huanan Seafood Wholesale Market, with which many of the initial cases of COVID-19 were associated, indicative of a probable animal-to-human transmission event.
Siguro, ang mga namamagitan na host na hayop ng SARS-CoV-2 ay dapat na kabilang sa mga uri ng ligaw na hayop na nabili at pinatay sa Huanan Seafood Wholesale Market, na kung saan marami sa mga unang kaso ng COVID-19 ay nauugnay, na nagpapahiwatig ng isang posibleng kaganapan ng paglipat na hayop-patungo-sa-tao.
Several recent studies based on metagenomic sequencing have suggested that a group of endangered small mammals known as pangolins (Manis javanica) could also harbour ancestral beta-CoVs related to SARS-CoV-2.
Ilang kamakailan lang na pag-aaral na batay sa metagenomic na pagkakasunud-sunod ay nagmungkahi na ang isang pangkat ng mga nanganganib na maliliit na mammal na kilala bilang mga pangolin (Manis javanica) ay maaari ring harbor beta ancestral beta-CoVs na nauugnay sa SARS-CoV-2.
These novel pangolin CoV genomes share 85-92% nucleotide sequence homology with SARS-CoV-2.
Ang mga bagong pangolin CoV genome ay nagbabahagi ng 85-92% na pagkakasunud-sunod ng homology sa SARS-CoV-2.
However, they are equally closely related to RaTG13 with about 90% identity at the level of nucleotide sequence.
Gayunpaman, pantay silang malapit na nauugnay sa RaTG13 na may halos 90% na pagkakakilanlan sa antas ng pagkakasunud-sunod ng nucleotide.
They cluster into two sub-lineages of SARS-CoV-2-like viruses in the phylogenetic tree, one of which share a more similar receptor binding domain (RBD) with SARS-CoV-2, with 97.4% amino acid sequence identity.
Nagsama-sama ang mga ito sa dalawang sub-lineage ng mga SARS-CoV-2-like na virus sa phylogenetic na puno, na ang isa sa mga ito ay nagbabahagi ng mas katulad na receptor binding domain (RBD) sa SARS-CoV-2, na may 97.4% amino acid sequence na pagkakakilanlan.
In stark contrast, the RBDs of SARS-CoV-2 and RaTG13 are more divergent, albeit a higher degree of sequence homology genome-wide.
Sa malinaw na pag-iiba, ang mga RBD ng SARS-CoV-2 at RaTG13 ay higit na magkaiba, kahit na mas mataas ang antas ng pagkakasunod-sunod ng homology sa mga genome.
An earlier study on diseased pangolins also reported the detection of viral contigs from lung samples, which turn out to be similarly related to SARS-CoV-2.
Ang isang mas maagang pag-aaral sa mga may sakit na pangolin ay nag-ulat din ng pagkatuklas ng mga viral contigs mula sa mga sampol ng baga, na kung saan ay magkatulad na nauugnay sa SARS-CoV-2.
This study adopted different assembly methods and manual curation to generate a partial genome sequence comprising about 86.3% of the full-length viral genome.
Pinagtibay ng pag-aaral na ito ang iba't ibang mga paraan ng pagsasama-sama at manu-manong pag-curation upang makabuo ng isang bahagyang pagkakasunud-sunod ng genome na binubuo ng tinatayang 86.3% ng buong haba na viral genome.
We cannot exclude the possibility that pangolin is one of the intermediate animal hosts of SARS-CoV-2.
Hindi natin maaaring ibukod ang posibilidad na ang pangolin ay isa sa mga tagapamagitan na host na hayop ng SARS-CoV-2.
However, currently there is no evidence in support of a direct pangolin origin of SARS-CoV-2 due to the sequence divergence between SARS-CoV-2 and pangolin SARS-CoV-2-related beta-CoVs.
Gayunpaman, sa kasalukuyan ay walang katibayan na sumusuporta sa isang direktang pangolin na pinagmulan ng SARS-CoV-2 dahil sa pagkakasunud-sunod ng paghiwalay sa pagitan ng SARS-CoV-2 at pangolin SARS-CoV-2-related beta-CoVs.
In addition, the distance between SARS-CoV-2 and RaTG13 is even shorter than that between SARS-CoV-2 and pangolin SARS-CoV-2-related beta-CoVs.
Bukod dito, ang distansya sa pagitan ng SARS-CoV-2 at RaTG13 ay mas maikli pa kaysa sa pagitan ng mga SARS-CoV-2 at pangolin SARS-CoV-2-kaugnay na mga beta-CoV.
The evolutionary pathway of SARS-CoV-2 in bats, pangolins and other mammals remains to be established.
Ang landas ng ebolusyon ng SARS-CoV-2 sa mga paniki, pangolin at iba pang mga mammal ay nananatiling nakatatag.
Whereas the highest sequence homology has been found in the RBDs between SARS-CoV-2 and pangolin, SARS-CoV-2-related beta-CoVs, SARS-CoV-2 and RaTG13 share the highest genome-wide sequence homology.
Samantalang nahanap ang pinakamataas na sequence homology sa mga RBD sa pagitan ng SARS-CoV-2 at pangolin, mga SARS-CoV-2-related beta-CoV, SARS-CoV-2 at RaTG13 ay nagbabahagi ng pinakamataas na sequence homology sa buong genome.
It is highly speculative that the high degree of similarity between the RBDs of pangolin SARS-CoV-2-related beta-CoVs and SARS-CoV-2 is driven by selectivity-mediated convergent evolution.
Matinding haka-haka na ang mataas na antas ng pagkakapareho sa pagitan ng mga RBD ng pangolin SARS-CoV-2-related beta-CoVs at SARS-CoV-2 ay sanhi ng ebolusyong selectivity-mediated convergent.
A counter-proposal is in favour of a recombination between a pangolin SARS-CoV-2-related beta-CoV and RaTG13 in the third wild animal species.
Ang isang salungat na panukala ay pabor sa isang muling pagkumbinasyon sa pagitan ng isang pangolin SARS-CoV-2-related beta-CoV at RaTG13 sa ikatlong ligaw na uri ng hayop.
As a driving force in evolution, recombination is widespread among beta-CoVs.
Bilang nagtutulak na puwersa ng ebolusyon, ang muling pagkumbinasyon ay laganap sa mga beta-CoV.
The jury is still out on the immediate zoonotic origin of SARS-CoV-2.
Ang hurado ay wala pa sa agarang zoonotic na pinagmulan ng SARS-CoV-2.
Besides the highly pathogenic HCoVs, the zoonotic origin of HCoV-229E, HCoV-OC43, HCoV-NL63 and HCoV-HKU1 have also been studied.
Bukod sa mataas na pathogenic na mga HCoV, ang zoonotic na pinagmulan ng HCoV-229E, HCoV-OC43, HCoV-NL63 at HCoV-HKU1 ay napag-aralan din.
Phylogenetic evidence indicated that both HCoV-NL63 and HCoV-229E might have originated from bat CoVs, while the parental viruses of HCoV-OC43 and HCoV-HKU1 have been found in rodents.
Ang ebidensyang phylogenetic ay nagpahiwatig na ang parehong HCoV-NL63 at HCoV-229E ay maaaring nagmula sa mga CoV ng paniki, habang ang mga magulang na virus ng HCoV-OC43 at HCoV-HKU1 ay natagpuan sa mga rodent.
It has been reported that a bat CoV termed ARCoV.2 (Appalachian Ridge CoV) detected in North American tricolored bat displayed close relationship with HCoV-NL63.
Naiulat na ang isang CoV ng paniki na tinatawag na ARCoV.2 (ang Appalachian Ridge CoV) na natukoy sa North American tricolored na paniki ang nagpakita ng malapit na kaugnayan sa HCoV-NL63.
On the other hand, HCoV-229E was genetically related to another bat CoV, termed Hipposideros/GhanaKwam/19/2008, which was detected in Ghana, while camelids have also been suspected as its intermediate host.
Sa kabilang banda, ang HCoV-229E ay genetical na nauugnay sa isa pang CoV ng paniki, na tinawag na Hipposideros/GhanaKwam/19/2008, na napansin sa Ghana, habang ang mga kamelyo ay pinaghinalaan din bilang intermediate host nito.
For clarity, the current knowledge on animal origins of known HCoVs is summarized in Figure ​1 and Table 2.
Para sa kalinawan, ang kasalukuyang kaalaman sa mga pinagmulang hayop ng kilalang mga HCoV ay naibuod sa Larawan 1 at Talahanayan 2.1 and Table 2.
Phylogenetic analysis has provided evidence for interspecies transmission events of HCoVs in the history.
Ang Phylogenetic na pagsusuri ay nagbigay ng katibayan para sa mga kaganapan ng paglipat sa pagitan ng mga species ng HCoV sa kasaysayan.
When HCoV-OC43 crossed species to infect humans from domestic livestock around 1890, a pandemic of respiratory infection was recorded.
Noong tumawid ang HCoV-OC43 sa mga uri na nakahawa sa mga tao mula sa mga alagang hayop noong 1890, naitala ang isang pandemya ng impeksyon sa respiratoryo.
The interspecies transmission history of HCoV-229E is less clear.
Hindi gaanong malinaw ang kasaysayan ng transmisyon ng interspecies ng HCoV-229E.
Bat alpha-CoVs closely related to HCoV-229E have been found.
Ang mga alpha-CoV ng paniki na malapit na nauugnay sa HCoV-229E ay natagpuan.
Between them there is an alpaca alpha-CoV.
Sa pagitan ng mga ito ay mayroong isang alpaca alpha-CoV.
Several lines of evidence support the transmission of virus from bats to humans directly.
Ilang linya ng katibayan ang sumusuporta sa tuwirang paglipat ng virus mula sa mga paniki tungo sa mga tao.
First, humans but not alpacas might have contact with bats in a shared ecological niche.
Una, ang mga tao ngunit hindi ang mga alpacas ay maaaring nagkaroon ng pakikipag-ugnayan sa mga paniki sa isang pinagbabahaginang ekolohiyang lugar.
Instead, humans have close contact with alpacas.
Sa halip, ang mga tao ay may malapit na pakikipag-ugnayan sa mga alpacas.
Second, HCoV-229E-related bat alpha-CoVs are diverse and non-pathogenic in bats, whereas alpaca alpha-CoV caused an outbreak of respiratory disease in infected animals.
Pangalawa, ang HCoV-229E na may kaugnayan sa alpha-CoV ng paniki ay magkaiba at hindi pathogenic sa mga paniki, samantalang ang alpaca alpha-CoV ay nagdulot ng paglaganap ng sakit sa respiratoryo sa mga nahawaang hayop.
Finally, alpaca alpha-CoV has not been found in feral animals.
Panghuli, ang alpaca alpha-CoV ay hindi natagpuan sa ligaw na mga hayop.
Thus, the possibility cannot be excluded that alpacas obtain the HCoV-229E-related alpha-CoV from humans.
Kaya, ang posibilidad ay hindi maitatanggi na nakuha ng mga alpacas ang HCoV-229E-related alpha-CoV mula sa mga tao.
In fact, bats are the direct source of human pathogenic viruses including rabies virus, Ebola virus, Nipah virus and Hendra virus.
Sa katunayan, ang mga paniki ang direktang pinagmulan ng mga pathogenic virus ng tao kabilang ang rabies na virus, Ebola na virus, Nipah na virus at Hendra na virus.
It is therefore not too surprising that bats might transmit HCoV-229E to humans directly.
Samakatuwid hindi masyadong nakakagulat na ang mga paniki ay maaaring makapasa ng HCoV-229E sa mga tao nang direkta.
Alternatively, whereas bat alpha-CoVs serve as the gene pool of HCoV-229E, alpacas and dromedary camels might serve as intermediate hosts that transmit viruses to humans, exactly as in the case of MERS-CoV.
Bilang alternatibo, kahit ang paniki na mga alpha-CoV ay magsisilbi bilang gene pool ng HCoV-229E, ang mga alpaca at dromedary na kamelyo ay maaaring magsilbing mga intermediate host na maglilipat ng mga virus sa mga tao, eksaktong katulad sa kaso ng MERS-CoV.
MERS-CoV serves as an excellent example of interspecies transmission from bats to dromedary camels and from dromedary camels to humans.
Ang MERS-CoV ay nagsisilbing isang mahusay na halimbawa ng paglipat sa pagitan ng mga species mula sa mga paniki patungo sa dromedary na mga kamelyo at mula sa dromedary na mga kamelyo patungo sa mga tao.
The evolutionary origin of MERS-CoV from bats is known at its initial identification and has also been strengthened by subsequent findings.
Ang ebolusyon na pinagmulan ng MERS-CoV mula sa mga paniki ay natukoy sa paunang pagkakakilala dito at pinalakas din ng mga kasunod na natuklasan.
It is obvious that bats provide a rich pool of virus species for interspecies exchange of genetic fragments and interspecies transmission.
Malinaw na ang mga paniki ay nagbibigay ng isang masaganang pagmumulang ng species ng virus para sa pagpapalitan sa pagitan ng species ng genetic fragment at paglilipat sa pagitan ng species.
Longevity, densely packed colonies, close social interaction and strong ability to fly are all favourable conditions for bats to be an ideal 'virus spreader'.
Ang kahabaan ng buhay, mga maramihang kolonya, malapit na pakikipag-ugnayan sa lipunan at malakas na kakayahang lumipad ay kanais-nais lahat na mga umaayong kondisyon para sa mga paniki na maging isang perpektong 'tagapalaganap ng virus'.
On the other hand, MERS-CoV has been introduced to dromedary camels for decades.
Sa kabilang banda, ang MERS-CoV ay ipinakilala sa mga dromedary na kamelyo sa maraming dekada.
It is well adapted to these camels that have turned from an intermediate host to a stable and natural reservoir host.
Mahusay itong umangkop sa mga kamelyo na ito na lumipat mula sa isang intermediate na host sa isang matatag at natural na reservoir host.
MERS-CoV causes very mild disease and maintains a relatively low mutation rate in these animals.
Ang MERS-CoV ay nagdudulot ng napaka-banayad na sakit at nagpapanatili ng medyo mababang rate ng mutasyon sa mga hayop na ito.
Its sporadic transmission to humans is an accident and humans remain a dead-end host of MERS-CoV as its transmission cannot be sustained.
Ang manaka-nakang paghawa nito sa mga tao ay isang aksidente at ang mga tao ay nananatiling isang dead-end na host ng MERS-CoV dahil hindi mapanatili ang paghawa nito.
In contrast to the role of camels in the transmission of MERS-CoV, the role of pangolins, if there is any, in the transmission of SARS-CoV-2 is different.
Kabaligtaran sa papel ng mga kamelyo sa paglipat ng MERS-CoV, ang papel ng mga pangolin, kung mayroon man, ay naiiba sa paglipat ng SARS-CoV-2.
Particularly, pangolin beta-CoVs are highly pathogenic in pangolins.
Lalo na, ang pangolin beta-CoVs ay lubos na pathogenic sa mga pangolin.
They might be a dead-end host for SARS-CoV-2-related beta-CoVs, similar to civets in the case of SARS-CoV.
Maaari silang maging isang dead-end host para sa mga SARS-CoV-2-related beta-CoV, na katulad ng mga civet sa kaso ng SARS-CoV.
Several possibilities for interspecies transmission of SARS-CoV-2 from animals to humans have to be ruled in or ruled out in future studies.
Ang ilang posibilidad para sa paglipat ng SARS-CoV-2 sa pagitan ng mga uri mula sa mga hayop patungo sa mga tao ay dapat na isaalang-alang o hindi isaalang-alang sa mga pag-aaral sa hinaharap.
First, bats could be the reservoir host of a SARS-CoV-2-related virus almost identical to SARS-CoV-2.
Una, ang mga paniki ay maaaring reservoir host ng isang SARS-CoV-2-related virus na halos kapareho ng SARS-CoV-2.
Humans might share the ecological niche with bats through butchering or coal mining.
Maaaring naibahagi ng tao ang ekolohikal na angkop na lugar sa mga paniki sa pamamagitan ng pagpatay o pagmimina ng uling.
Second, pangolins could be one of intermediate amplifying host to which a SARS-CoV-2-related virus had been newly introduced.
Pangalawa, ang mga pangolin ay maaaring isa sa mga panggitnang nagpapalakas na host kung saan bagong ipinakilala ang isang virus na may kaugnayan sa SARS-CoV-2.
Humans contract the virus through butchering and consumption of game meat.
Nakukuha ng mga tao ang virus sa pamamagitan ng pagkatay at pagkain ng karne ng panlaro.
It is possible that many mammals including domestic animals are susceptible to SARS-CoV-2.
Posible na maraming mga mammal kung saan kabilang ang mga alagang hayop ang madaling kapitan ng SARS-CoV-2.
A survey of domestic and wild animals for antibodies is warranted.
Ang isang survey ng mga alaga at ligaw na hayop para sa mga antibodies ay kinakailangan.
Third, as mentioned above, recombination and adaptation of SARS-CoV-2 might have occurred in a third species that has contact with both bats and pangolins.
Pangatlo, tulad ng nabanggit sa itaas, ang muling pagkumbinasyon at pag-angkop ng SARS-CoV-2 ay maaaring nangyari sa isang pangatlong uri na may kaugnayan sa parehong mga paniki at pangolin.
The search for the animal origins of SARS-CoV-2 is still on.
Ang paghahanap para sa mga pinagmulang hayop ng SARS-CoV-2 ay patuloy pa rin.
Apart from different types of the animal hosts, three major factors on the viral side are also important in facilitating CoVs to cross species barriers.
Bukod sa iba't ibang uri ng mga host na hayop, mahalaga rin ang tatlong pangunahing mga kadahilanan sa panig ng viral sa pagpapadali sa mga CoV na tumawid sa mga hangganan ng mga uri.
First of all, their relatively high mutation rates in RNA replication.
Una sa lahat, ang kanilang medyo mataas na mutation rate sa pagkopya ng RNA.
In comparison to other single-stranded RNA viruses, the estimated mutation rates of CoVs could be regarded as “moderate” to “high” with an average substitution rate being ~10-4 substitution per year per site 2, depending on the phase of CoV adaptation to novel hosts.
Kung ihahambing sa iba pang mga single-stranded na RNA virus, ang tinantiyang mga bilang ng mutasyon ng mga CoV ay maaaring ituring na "katamtaman" hanggang "mataas" na may average na bilang ng substitusyon na ~ 10-4 na substitusyon bawat taon sa bawat site 2, depende sa yugto ng pag-angkop ng CoV sa mga bagong host.
CoVs have a proof-reading exoribonuclease, deletion of which results in exceedingly high mutability and attenuation or even inviability.
Ang mga CoV ay mayroong isang proof-reading na exoribonuclease, ang pagtanggal ay nagreresulta sa labis na mataas na kakayanang magmutasyon at mapahina o maging mawalan ng saysay.
Interestingly, the nucleotide analogue Remdesivir is known to suppress CoV replication through inhibition of this exoribonuclease and the RNA-dependent RNA polymerase.
Kapansin-pansin, ang nucleotide analogue na Remdesivir ay kilala na sumusugpo sa pagkopya ng CoV sa pamamagitan ng pagpigil sa exoribonuclease na ito at sa RNA-dependent RNA polymerase.
Remdesivir is one of most promising anti-SARS-CoV-2 agents to be tested in clinical trials.
Ang remdesivir ay isa sa pinaka-inaasahang mga agent na panlaban-sa-SARS-CoV-2 na susubukan sa mga klinikal na pagsubok.
Nevertheless, mutation rates of CoVs are about a million times higher than those of their hosts.
Gayunpaman, ang mga rate ng mutasyon ng CoV ay halos isang milyong beses na mas mataas kaysa sa kanilang mga host.
In addition, mutation rate is often high when CoVs are not well adapted to the host.
Bukod dito, ang mutation rate ay madalas na mataas kapag ang mga CoV ay hindi maayos na umaangkop sa host.
Compared to SARS-CoV with a high mutation rate, the mutation rate of SARS-CoV-2 is apparently lower, suggestive of a higher level of adaptation to humans.
Kung ikukumpara sa SARS-CoV na may mataas na rate ng mutasyon, ang rate ng mutasyon ng SARS-CoV-2 ay tila mas mababa, nagmumungkahi ng isang mas mataas na antas ng pag-angkop sa mga tao.
Presumably, it has already been adapted to another host close to humans.
Siguro, naangkop na ito sa ibang host na malapit sa mga tao.
In addition to SARS-CoV-2, this also applies to MERS-CoV, which is well adapted to dromedary camels.
Bukod sa SARS-CoV-2, nalalapat din ito sa MERS-CoV, na mahusay na nakaangkop sa mga dromedary na kamelyo.
Theoretically, it is unlikely that genetic drift would render vaccines and antivirals against SARS-CoV-2 ineffective quickly.
Sa teorya, hindi malamang na ang genetic drift ay mabilis na magpapawalang-bisa sa mga bakuna at kontra virus laban sa SARS-CoV-2.
Second, the large RNA genome in CoVs exerts extra plasticity in genome modification for mutations and recombination, thereby increasing the probability for interspecies co-evolution, which is advantageous for the emergence of novel CoVs when the conditions become appropriate.
Pangalawa, ang malaking RNA genome sa mga CoV ay nagsasagawa ng ekstrang plasticity sa pagbabago ng genome para sa mga mutasyon at muling pagkukumbinasyon, sa gayon ay pinapataas ang posibilidad para sa magkasamang ebolusyon sa pagitan ng magkakaibang uri, na kapaki-pakinabang para sa paglitaw ng mga bagong CoV kapag ang mga kondisyon ay naging angkop.
This is supported by the copious unique open reading frames and protein functions encoded towards the 3′ end of the genome.
Sinusuportahan ito ng paulit-ulit na natatanging open reading frame at mga papel ng protina na naka-encode patungo sa 3′ dulo ng genome.
Third, CoVs randomly and frequently switch templates during RNA replication through a unique “copy-choice” mechanism.
Pangatlo, ang mga CoV ay random at madalas na lumipat ng mga template sa panahon ng pagreplika ng RNA sa pamamagitan ng isang natatanging "copy-choice" na mekanismo.
In a host that serves as the mixing vessel, strand switching occurs frequently during CoV RNA transcription.
Sa isang host na nagsisilbing paghahaluang sisidlan, ang pagpapalit ng strand ay madalas na nangyayari sa panahon ng transkripsyon ng CoV RNA.
Highly homologous full-length and subgenomic RNAs could recombine to generate new CoVs.
Ang malaki ang pagkakatulad na buo at subgenomic na mga RNA ay maaaring muling pagsamahin upang makabuo ng mga bagong CoV.
Phylogenetic evidence of natural recombination has been found in both HCoV-HKU1 and HCoV-OC43, as well as animal CoVs such as bat SL-CoV and batCoV-HKU9.
Ang phylogenetic na katibayan ng likas na muling pagkumbinasyon ay natagpuan sa parehong HCoV-HKU1 at HCoV-OC43, pati rin ang mga CoV ng hayop tulad ng bat SL-CoV at batCoV-HKU9.
Virus-host interaction in relation to transmission
Interaksyong virus-host na kaugnay sa paghawa
Besides three viral factors stated above, viral interaction with host receptor is another key factor influential on interspecies transmission.
Bukod sa tatlong salik ng virus na nabanggit sa itaas, ang interaksyon ng virus sa host receptor ay isa pang pangunahing salik na nakakaimpluwensya sa paglipat sa pagitan ng species.
Herein, recombination of SARS-CoV is taken as a typical example, which also showed evidence of positive selection during interspecies transmission events.
Dito, ang muling pagkumbinasyon ng SARS-CoV ay tiningnan bilang isang karaniwang halimbawa, na nagpakita din ng katibayan ng positibong pagpili habang lumilipat pagitan ng species.
Based on the comparative analysis between isolates of human and civet SARS-CoVs, SARS-CoV is thought to undergo rapid adaptation in different hosts, particularly with mutations at the RBD of the S protein.
Batay sa pahambing na pagsusuri sa pagitan ng mga nakahiwalay na mula sa mga tao at SARS-CoV ng musang, ang SARS-CoV ay ipinagpalagay na sumasailalim sa mabilis na pag-angkop sa iba't ibang host, lalo na sa mga mutasyon sa RBD ng S na protina.
Generally, the RBD in the S protein of a CoV interacts with the cellular receptor and is intensely selected by the host antibody response.
Kadalasan, ang RBD sa S na protina ng isang CoV ay may interaksyon sa cellular receptor at mahigpit na pinili ng tugon ng antibody ng host.
In SARS-CoV, the RBD is in the 318th to 510th amino acids on the S1 fragment, which binds to the human ACE2 as well as its coreceptors for viral entry.
Sa SARS-CoV, ang RBD ay nasa ika-318 hanggang ika-510 na amino acid sa fragment ng S1, na nagbubuklod sa ACE2 ng tao pati na rin ang mga coreceptor para sa pagpasok ng virus.
The RBD of SARS-CoV is capable of recognizing the ACE2 receptors of various animals, including bat, civet, mouse and raccoon dog, allowing interspecies transmission of the virus.
Ang RBD ng SARS-CoV ay may kakayahang kilalanin ang mga receptor ng ACE2 sa iba't ibang hayop, kabilang ang paniki, musang, daga at raccoon dog, na nagbibigay-daan sa paglipat ng virus sa pagitan ng mga species.
In fact, only 6 amino acid residues were observed to be different from human and civet viral isolates in the RBD and 4 of them locate in the receptor-binding motif for interaction with the ACE2 receptor.
Sa katunayan, 6 lamang na residue ng amino acid ang naobserbahan na naiiba sa mga tao at civet na mga pagbubukod ng virus sa RBD at 4 sa mga ito ang nakita sa receptor-binding motif para sa interaksyon sa ACE2 receptor.