atepeq/tico19 huggingface dataset:
The disease may take a mild course with few or no symptoms, resembling other common upper respiratory diseases such as the common cold.
Ang sakit ay maaaring magkaroon ng banayad na kurso na mayroong kaunti o walang mga sintomas, na kahawig ng ibang karaniwang sakit sa itaas na bahagi ng hingahan tulad ng karaniwang sipon.
Mild cases typically recover within two weeks, while those with severe or critical diseases may take three to six weeks to recover.
Ang banayad na mga kaso ay karaniwang gumagaling sa loob nang dalawang linggo, habang iyong mga may malubha o kritikal na mga sakit ay maaaring abutin nang tatlo hanggang anim na linggo para gumaling.
Pregnant women may be at higher risk for severe infection with COVID-19 based on data from other similar viruses, like SARS and MERS, but data for COVID-19 is lacking.In some people, COVID-19 may affect the lungs causing pneumonia.
Ang buntis na mga babae ay maaring nasa mas mataas na panganib sa malubhang pagkahawa sa COVID-19 base sa datos mula sa ibang magkawangis na mga mikrobyo, gaya ng SARS at MERS, subalit ang datos para sa COVID-19 ay kulang. Sa ilang tao, ang COVID-19 ay maaring makasama sa mga baga na maging dahilan ng pulmonya.
In those most severely affected, COVID-19 may rapidly progress to acute respiratory distress syndrome (ARDS) causing respiratory failure, septic shock or multi-organ failure.
Sa mga taong pinakamalalang naapektuhan, ang COVID-19 ay maaaring mabilis na kumalat sa acute respiratory distress syndrome (ARDS) na nagdudulot ng pagpalyang respiratoryo, septic shock o pagpalya ng maraming organo.
Complications associated with COVID-19 include sepsis, abnormal clotting and damage to the heart, kidneys and liver.
Kabilang sa mga kumplikasyong nauugnay sa COVID-19 ang sepsis, abnormal na pamumuo ng dugo at pinsala sa puso, bato at atay.
Clotting abnormalities, specifically an increase in prothrombin time, have been described in 6% of those admitted to hospital with COVID-19, while abnormal kidney function is seen in 4% of this group.
Ang hindi normal na pamumuo ng dugo, partikular ang pagtaas ng oras ng prothrombin ay nailarawan sa 6% ng mga taong ipinasok sa ospital na may COVID-19, habang ang hindi normal na paggana ng bato ay nakita sa 4% ng grupong ito.
Approximately 20-30% of people who present with COVID-19 demonstrate elevated liver enzymes (transaminases).
Humigit-kumulang 20-30% ng mga taong may COVID-19 ang nagpapakita ng tumaas na mga enzyme sa atay (transaminases).
According to the same report, the median time between onset of symptoms and death was ten days, with five being spent hospitalised.
Ayon sa parehong ulat, ang panggitnang panahon sa pagitan ng pagsisimula ng mga sintomas at kamatayan ay sampung mga araw, ang lima nito ay nagamit sa pagpa-ospital.
However, patients transferred to an ICU had a median time of seven days between hospitalisation and death.
Gayunman, ang mga pasyenteng inilipat sa ICU ay nagkaroon ng median time na pitong araw sa pagitan ng pagkakaospital at pagkamatay.
In a study of early cases, the median time from exhibiting initial symptoms to death was 14 days, with a full range of six to 41 days.
Sa isang pag-aaral ng naunang mga kaso, ang panggitnang panahon mula sa naipapalabas ang inisyal na mga sintomas hanggang kamatayan ay 14 mga araw, na may buong saklaw ng anim hanggang 41 mga araw.
In a study by the National Health Commission (NHC) of China, men had a death rate of 2.8% while women had a death rate of 1.7%.
Sa pag-aaral ng National Health Commission (NHC) ng China, ang mga kalalakihan ay may bilang ng pagkamatay na 2.8% habang ang mga kababaihan ay may bilang ng pagkamatay na 1.7%.
Histopathological examinations of post-mortem lung samples show diffuse alveolar damage with cellular fibromyxoid exudates in both lungs.
Mga histopathological na eksaminasyon ng pagsusuri pagkamatay ng mga sampol ng baga ay nagpakita ng pinsala ng diffuse alveolar na may cellular fibromyxoid exudates sa dalawang mga baga.
Viral cytopathic changes were observed in the pneumocytes.
Naobserbahan sa mga pneumocytes ang mga pagbabagong viral cytopathic.
The lung picture resembled acute respiratory distress syndrome (ARDS).
Ang larawan ng baga ay nagkatulad sa acute respiratory distress syndrome (ARDS).
In 11.8% of the deaths reported by the National Health Commission of China, heart damage was noted by elevated levels of troponin or cardiac arrest.
Sa 11.8% ng pagkamatay na naiulat ng National Health Commission ng China, ang pinsala sa puso ay napansin sa pamamagitan ng tumaas na antas ng troponin o atake sa puso.
According to March data from the United States, 89% of those hospitalised had preexisting conditions.Availability of medical resources and the socioeconomics of a region may also affect mortality.
Ayon sa datos ng Marso mula sa United States, 89% ng mga naospital ay mayroon nang dating mga kondisyon. Ang pagkakaroon ng medikal na mga mapagkukunan at ang socioeconomics ng isang rehiyon ay maaari ring makaapekto sa pagkamatay.
Estimates of the mortality from the condition vary because of those regional differences, but also because of methodological difficulties.
Ang mga tantiya ng dami ng namamatay mula sa kondisyon ay magkaiba-iba dahil sa mga pagkakaiba ng mga rehiyon, subalit pati dahil sa mga kahirapan ng kapamaraanan.
The under-counting of mild cases can cause the mortality rate to be overestimated.
Ang mababang pagbilang ng katamtaman na mga kaso ay maaring magdulot ng pagsobra ng kalkula sa bilang ng dami na namamatay.
However, the fact that deaths are the result of cases contracted in the past can mean the current mortality rate is underestimated.
Gayunman, ang katotohanan na ang mga pagkamatay ay resulta ng mga kasong nakuha noong nakaraan ay puwedeng mangahulugan na ang kasalukuyang bilang ng pagkamatay ay kulang sa pagtantiya.
Smokers were 1.4 times more likely to have severe symptoms of COVID-19 and approximately 2.4 times more likely to require intensive care or die compared to non-smokers.Concerns have been raised about long-term sequelae of the disease.
Ang mga naninigarilyo ay 1.4 beses na mas malamang magkaroon ng malalang sintomas ng COVID-19 at humigit-kumulang 2.4 beses na mas malamang mangailangan ng puspusang pangangalaga o mamatay kumpara sa mga hindi naninigarilyo. Ang mga alalahanin ay nabanggit tungkol sa pangmatagalang pagkasunod-sunod na sakit.
The Hong Kong Hospital Authority found a drop of 20% to 30% in lung capacity in some people who recovered from the disease, and lung scans suggested organ damage.
Napag-alaman ng Hong Kong Hospital Authority ang pagbagsak nang 20% hanggang 30% sa kapasidad ng baga sa ilan sa mga taong gumaling mula sa sakit at ang scan ng baga ay nagmungkahi ng pinsala sa organo.
This may also lead to post-intensive care syndrome following recovery.
Maaari rin itong humantong sa post-intensive care syndrome kasunod ng paggaling.
As of March 2020, it was unknown if past infection provides effective and long-term immunity in people who recover from the disease.
Hanggang Marso 2020, hindi nabatid kung ang nakaraang impeksiyon ay nagbibigay ng epektibo at pangmatagalang kaligtasan sa sakit sa mga taong gumaling mula sa sakit.
Immunity is seen as likely, based on the behaviour of other coronaviruses, but cases in which recovery from COVID-19 have been followed by positive tests for coronavirus at a later date have been reported.
Ang immunity ay nakikita na malamang, base sa kilos ng ibang coronavirus, subalit sa mga kaso kung saan ang paggaling mula sa COVID-19 ay sinundan ng pagpositibo sa mga test para sa coronavirus sa mas huling petsang nai-ulat.
These cases are believed to be worsening of a lingering infection rather than re-infection.
Itong mga kaso ay pinaniwalaan na paglulubha ng isang matagal na pagkahawa higit pa kaysa muling pagkahawa.
The virus is thought to be natural and have an animal origin, through spillover infection.
Ang virus ay ipinagpalagay na likas at nagmula sa hayop, sa pamamagitan ng pagkalat ng impeksiyon.
The actual origin is unknown, but by December 2019 the spread of infection was almost entirely driven by human-to-human transmission.
Hindi alam ang aktuwal na pinagmulan, subalit noong Disyembre 2019 ang pagkalat ng impeksiyon ay halos lubos na isinulong ng pagkakahawa mula sa tao patungo sa tao.
A study of the first 41 cases of confirmed COVID-19, published in January 2020 in The Lancet, revealed the earliest date of onset of symptoms as 1 December 2019.
Ang pag-aaral sa unang 41 kaso ng kumpirmadong COVID-19, na nalathala noong Enero 2020 sa The Lancet, ay nagbunyag sa pinakamaagang petsa ng pagsisimula ng mga sintomas noong 1 Disyembre 2019.
Official publications from the WHO reported the earliest onset of symptoms as 8 December 2019.
Opisyal na mga publikasyon mula sa WHO ay nagbigay-ulat na ang pinakamaagang paglabas ng mga sintomas wari 8 ng Disyembre 2019.
Several measures are commonly used to quantify mortality.
Mga ilang hakbang ang karaniwang ginagamit upang mabilang ang dami ng namamatay.
These numbers vary by region and over time and are influenced by the volume of testing, healthcare system quality, treatment options, time since initial outbreak and population characteristics such as age, sex and overall health.
Itong mga numero ay nag-iiba ayon sa rehiyon at sa paglipas ng panahon, at naiimpluwensyahan ng dami ng test, kalidad ng sistema ng pangangalaga sa kalusugan, mga pagpipilian sa paggamot, oras mula nang paunang outbreak, at mga uri ng populasyon tulad ng edad, kasarian, at pangkalahatang kalusugan.
In late 2019, WHO assigned the emergency ICD-10 disease codes U07.1 for deaths from lab-confirmed SARS-CoV-2 infection and U07.2 for deaths from clinically or epidemiologically diagnosed COVID-19 without lab-confirmed SARS-CoV-2 infection.The death-to-case ratio reflects the number of deaths divided by the number of diagnosed cases within a given time interval.
Sa huling bahagi ng 2019, ang WHO ay nagtalaga ng emergency ICD-10 disease codes U07.1 para sa mga namatay mula sa kinumpirma ng laboratoryong impeksiyon sa SARS-CoV-2 at U07.2 para sa mga namatay mula sa klinikal o epidemiolohikong nadayagnos na COVID-19 nang walang kumpirmasyon ng laboratoryong impeksyon ng SARS-CoV-2. Ang ratio kamatayan-sa-kaso ay sumasalamin sa bilang ng mga namatay na hinati sa bilang ng nadayagnos na mga kaso sa loob ng ibinigay na pagitan ng oras.
Based on Johns Hopkins University statistics, the global death-to-case ratio is 6.9% (153,822/2,240,191) as of 17 April 2020.
Batay sa estatistika ng Johns Hopkins University, ang proporsyon ng pandaigdigang kaso ng pagkamatay ay 6.9% (153,822/2,240,191) ayon noong ika-17 ng Abril 2020.
The number varies by region.Other measures include the case fatality rate (CFR), which reflects the percent of diagnosed individuals who die from a disease, and the infection fatality rate (IFR), which reflects the percent of infected individuals (diagnosed and undiagnosed) who die from a disease.
Ang bilang ay nagbabago bawat rehiyon. Ang ibang panukatan sumaklaw ng case fatality rate (CFR), kung saan ipinapakita ang porsiyento ng nasuring mga indibidwal sino ay namatay mula sa isang sakit, at ang infection fatality rate (IFR), kung saan ipinapakita ang porsiyento ng nahawahan na mga indibidwal (nasuri at hindi nasuri) sino namatay mula sa isang sakit.
These statistics are not time bound and follow a specific population from infection through case resolution.
Itong mga estatistiko ay hindi natakda ng panahon at sumusunod ng tiyak na populasyon mula ng pagkahawa sa pamamagitan ng resolusyon.
While not all infected people develop antibodies, the presence of antibodies may provide information about how many people have been infected.
Habang hindi lahat ng mga tao ay nagbuo ng antibodies, ang presensiya ng antibodies maaring magbigay ng impormasyon tungkol sa gaano kadaming tao ang nahawahan.
In the epicentre of the outbreak in Italy, Castiglione d'Adda, a small village of 4600, 80 (1.7%) are already dead.
Sa pinakasentro ng biglang paglitaw ng sakit sa Italya, Castiglione d’Adda, isang maliit na nayon ng 4600, 80 (1.7%) ay patay na.
In Gangelt, the disease was spread by Carnival festivals, and spread to younger people, causing a relatively lower mortality, and not all COVID-19 deaths may have been formally classified as such.
Sa Gangelt, ang sakit ay ikinalat ng mga pistang Carnival, at kumalat sa nakababatang populasyon, na nagdulot ng medyo mababang pagkamatay, at hindi lahat ng COVID-19 na pagkamatay ay maaaring pormal na natukoy bilang gayon.
Furthermore, the German health system has not been overwhelmed.
Dagdag pa, hindi nasapawan ang German na sistema ng kalusugan.
In the Netherlands, about 3% may have antibodies, as assessed from blood donors.
Sa Netherlands, mga 3% ay maaring may mga antibody, gaya ng natasahan mula sa mga donante ng dugo.
69 (0.004% of the population) have been confirmed to have died from COVID-19.
Nakumpirma na namatay mula sa COVID-19 ang 69 (0.004% ng populasyon).
The impact of the pandemic and its mortality rate are different for men and women.
Ang epekto ng pandemya at bilang ng pagkamatay nito ay magkaiba sa mga lalaki at mga babae.
Mortality is higher in men in studies conducted in China and Italy.
Mas mataas ang dami ng namamatay sa lalaki sa ginawang mga pag-aaral sa China at Italy.
The highest risk for men is in their 50s, with the gap between men and women closing only at 90.
Ang pinakamataas na panganib para sa mga lalaki ay sa kanilang pag-edad ng 50, na ang patlang sa pagitan ng mga lalaki at mga babae ay sumasara lamang sa 90.
In China, the death rate was 2.8 percent for men and 1.7 percent for women.
Sa China, ang bilang ng pagkamatay ay 2.8 na porsiyento para sa mga lalaki at 1.7 porsiyento para sa mga babae.
The exact reasons for this sex-difference is not known, but genetic and behavioural factors could be a reason.
Hindi alam ang eksaktong mga dahilan para sa pagkakaiba-sa-seks na ito, ngunit maaaring maging dahilan ang mga kadahilanang genetiko at pag-uugali.
Sex-based immunological differences, lesser prevalence of smoking in women and men developing co-morbid conditions such as hypertension at a younger age than women could have contributed to the higher mortality in men.
Mga pagkakaiba ng immunology na nakabase sa kasarian, mababang paglaganap ng pagsisigarilyo sa mga babae at mga lalaki na nagkakaroon ng kaparehong masamang mga kondisyon gaya ng hypertension sa mas batang edad kaysa sa mga babae ay maaring naging dahihal sa mas mataas na pagkakamatay sa mga lalaki.
In Europe, 57% of the infected individuals were men and 72% of those died with COVID-19 were men.
Sa Europa, mga kalalakihan ang 57% ng mga nahawaang indibidwal at mga kalalakihan ang 72% ng mga namatay sa COVID-19.
As of April 2020, the US government is not tracking sex-related data of COVID-19 infections.
Simula Abril 2020, ang gobyerno ng US ay hindi sinusundan ang datos ng mga impeksiyon ng COVID-19 na may kaugnayan sa kasarian.
Research has shown that viral illnesses like Ebola, HIV, influenza and SARS affect men and women differently.
Ipinakikita ng pananaliksik na ang mga nakakahawang sakit tulad ng Ebola, HIV, trangkaso at SARS ay iba’t iba ang epekto sa mga lalaki at babae.
A higher percentage of health workers, particularly nurses, are women, and they have a higher chance of being exposed to the virus.
Ang mas mataas na porsiyento ng mga health worker, lalo na sa mga nars, ay mga babae, at mayroon silang mas mataas na tsansa na malantad sa virus.
The World Health Organization announced on 11 February 2020 that the official name of the disease would be "COVID-19".
Ipinahayag ng World Health Organization noong 11 ng Pebrero 2020 na ang opisyal na pangalan ng sakit ay magiging “COVID-19”.
WHO chief Tedros Adhanom Ghebreyesus explained that CO stands for corona, VI for virus, D for disease, and 19 for when the outbreak was first identified: 31 December 2019.
Ang puno ng WHO na si Tedros Adhanom Ghebreyesus ay nagpaliwanag na ang CO ay kumakatawan para sa corona, VI para sa mikrobyo, D para sa sakit, at 19 para sa kung kailan ang biglang paglitaw ng sakit ay unang nakilala: 31 Disyembre 2019. 31 December 2019.
The name had been chosen to avoid references to a specific geographical location (e.g. China), animal species or group of people, in line with international recommendations for naming aimed at preventing stigmatisation.The virus that causes COVID-19 is named severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2).
Ang pangalan ay napagpilian para umiwas sa pagrereperensiya sa isang tiyak na heograpikong lokasyon (halimbawa, China), mga uri ng hayop o grupo ng mga tao, sang-ayon sa internasyonal na mga rekomendasyon sa pagbibigay pangalan na nilayon sa paghahadlang ng pagdudungis ng ngalan. Ang mikrobyo na nagiging sanhi ng COVID-19 ay pinangalanan ng severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2).
The WHO additionally uses "the COVID-19 virus" and "the virus responsible for COVID-19" in public communications.
Ang WHO ay karagdagang gumagamit ng "ang COVID-19 na virus" at "virus na sanhi ng COVID-19" sa mga pampublikong komunikasyon.
Both the disease and virus are commonly referred to as "coronavirus".
Pareho ang sakit at ang mikrobyo ay karaniwang tinatawag bilang “coronavirus”.
During the initial outbreak in Wuhan, China, the virus and disease were commonly referred to as "coronavirus" and "Wuhan coronavirus".
Habang sa inisyal na pagsiklab sa Wuhan, China, ang mikrobyo at sakit ay karaniwang tinukoy bilang “coronavirus” at “Wuhan coronavirus”.
In January 2020, WHO recommended 2019-nCov and 2019-nCoV acute respiratory disease as interim names for the virus and disease in accordance with 2015 guidance against using locations in disease and virus names.
Noong Enero 2020, inirekomenda ng WHO ang 2019-nCov at 2019-nCoV na malalang sakit na respiratoryo bilang pansamantalang mga pangalan para sa virus at sakit alinsunod sa patnubay ng 2015 laban sa paggamit ng mga lokasyon ng sakit at mga pangalan ng virus.
The official names COVID-19 and SARS-CoV-2 were issued on 11 February 2020.
Ang mga opisyal na pangalan ng COVID-19 at SARS-CoV-2 ay inilabas noong 11 Pebrero 2020.
Due to capacity limitations in the standard supply chains, some digital manufacturers are printing healthcare material such as nasal swabs and ventilator parts.
Dahil sa mga limitasyon ng kapasidad sa standard supply chains, ilang tagagawang digital ay naglilimbag ng materyal ukol sa pangangalaga ng kalusugan gaya ng nasal swabs at mga parte ng ventilator.
In one example, when an Italian hospital urgently required a ventilator valve, and the supplier was unable to deliver in the timescale required, a local startup reverse-engineered and printed the required 100 valves overnight.
Sa isang halimbawa, kapag ang isang Italyanong ospital ay mapilit na nagkailangan ng isang balbula ng ventilator, at ang tagatustos ay hindi nagawang maghatid sa kinailangang takdang panahon, isang lokal ay nag-umpisang pabaliktad na pagbabalangkas at nilimbag ang kinailangang 100 na balbula nang magdamag.
After the initial outbreak of COVID-19, conspiracy theories, misinformation and disinformation emerged regarding the origin, scale, prevention, treatment and other aspects of the disease and rapidly spread online.
Pagkatapos ng panimulang pagkalat ng COVID-19, ang mga teorya ng sabwatan, maling impormasyon at hindi tamang impormasyon ay lumitaw tungkol sa pinagmulan, iskala, pagpigil, paggamot at iba pang mga aspeto ng sakit at mabilis na kumalat sa online.
Humans appear to be capable of spreading the virus to some other animals.
Ang mga tao ay lumitaw na may kakayahang magpakalat ng virus sa ilang hayop.
The study failed to find evidence of viral replication in pigs, ducks, and chickens.
Nabigo ang pag-aaral na makakita ng ebidensiya ng viral na pagtitiklop sa mga baboy, mga pato, at mga manok.
No medications or vaccine is approved to treat the disease.
Walang mga gamot o bakuna ang inaprubahan para gamutin ang sakit.
International research on vaccines and medicines in COVID-19 are underway by government organisations, academic groups and industry researchers.
Ang internasyonal na pananaliksik sa mga bakuna at mga gamot sa COVID-19 ay isinasakatuparan ng mga organisasyon ng pamahalaan, mga grupo ng akademiya at mga tagapagsaliksik ng industriya.
In March, the World Health Organization initiated the "SOLIDARITY Trial" to assess treatment effects of four existing antiviral compounds with the most promise of efficacy.
Sa Marso, ang World Health Organization ay sinimulan ang “SOLIDARITY Trial” sa pagtasa sa mga epekto ng paggamot ng apat na umiiral na antiviral na mga timplada na may inaasahang bisa.
There is no available vaccine, but various agencies are actively developing vaccine candidates.
Walang bakuna na magagamit, subalit iba’t-ibang ahensiya ang aktibong nagpapalago ng mga kandidatong bakuna.
Previous work on SARS-CoV is being utilised because SARS-CoV and SARS-CoV-2 both use the ACE2 receptor to enter human cells.
Ang dating mga ginawa sa SARS-CoV ay ginagamit dahil ang SARS-CoV at SARS-CoV-2 ay parehong gumagamit ng ACE2 receptor para pumasok sa mga selyula ng tao.
There are three vaccination strategies being investigated.
Mayroong tatlong mga diskarte sa pagbabakuna na iniimbestigahan.
First, researchers aim to build a whole virus vaccine.
Una, nilalayon ng mga mananaliksik na bumuo ng buong bakuna sa virus.
The use of such a virus, be it inactive or dead, aims to elicit a prompt immune response of the human body to a new infection with COVID-19.
Ang paggamit ng nasabing mikrobyo, maging ito ay hindi aktibo o patay, ay naglalayon na magtamo ng isang maagap na immune response ng katawan ng tao sa isang bagong pagkahawa ng COVID-19.
A second strategy, subunit vaccines, aims to create a vaccine that sensitises the immune system to certain subunits of the virus.
Isang pangalawang estratehiya, mga bakunang subunit, ay naglalayong gumawa ng isang bakuna na nagpapadamdam ng immune system sa tiyak na mga subunit ng mikrobyo.
In the case of SARS-CoV-2, such research focuses on the S-spike protein that helps the virus intrude the ACE2 enzyme receptor.
Sa kaso ng SARS-CoV-2, ang ganoong pananaliksik ay nakatuon sa S-spike na protina na nakatutulong sa virus upang pasukin ang ACE2 enzyme receptor.
A third strategy is that of the nucleic acid vaccines (DNA or RNA vaccines, a novel technique for creating a vaccination).
Pangatlong estratehiya ang nucleic acid na bakuna (DNA o RNA na mga bakuna, isang bagong teknik sa paglikha ng pagbabakuna).
Experimental vaccines from any of these strategies would have to be tested for safety and efficacy.On 16 March 2020, the first clinical trial of a vaccine started with four volunteers in Seattle.
Ang mga bakunang ineeksperimento mula sa kahit saan nitong mga estratehiya ay susurii para sa kaligtasan at bisa. Sa ika-16 ng Marso 2020, ang unang klinikal na pagsubok ng isang bakuna ay inumpisahan sa apat na boluntaryo sa Seattle.
The vaccine contains a harmless genetic code copied from the virus that causes the disease.Antibody dependent enhancement has been suggested as a potential challenge for vaccine development for SARS-COV-2, but this is controversial.
Ang mga bakuna ay naglalaman ng hindi nakapipinsalang genetic code na kinopya mula sa virus na nagdudulot ng sakit. Ang pagpapahusay na nakadepende sa antibody ay naimungkahi bilang potensiyal na hamon sa pagbuo ng bakuna para sa SARS-COV-2, subalit ito ay kontrobersiyal.
There are more than 300 active clinical trials underway as of April 2020.
Mayroong mahigit sa 300 aktibong klinikal na mga pagsusuri ang kasalukuyang ginagawa wari ng Abril 2020.
Seven trials were evaluating already approved treatments for malaria, including four studies on hydroxychloroquine or chloroquine.
Pitong mga pagsubok ang sumusuri sa naaprobahan na mga panggamot para sa malaria, kasama ang apat na mga pag-aaral sa hyroxychloroquine o chloroquine.
Repurposed antiviral drugs make up most of the Chinese research, with nine phase III trials on remdesivir across several countries due to report by the end of April.
Ang mga gamot na kontra-virus na binigyan ng bagong gamit ay bumubuo sa karamihan ng pananaliksik ng mga Chinese, nang may siyam na phase III na mga pagsubok sa remdesivir sa ilang bansa na inaasahang mag-ulat sa katapusan ng Abril.
A dynamic review of clinical development for COVID-19 vaccine and drug candidates was in place, as of April 2020.Several existing antiviral medications are being evaluated for treatment of COVID-19, including remdesivir, chloroquine and hydroxychloroquine, lopinavir/ritonavir and lopinavir/ritonavir combined with interferon beta.
Isang dinamikang pagrepaso ng klinikal na pagsulong para sa COVID-19 na bakuna at gamot na mga kandidato ay natalaga, wari ng Abril 2020. Iilang naririyan nang antiviral na mga medikasyon ay sinusuri para sa paggamot ng COVID-19, kasama ang remdesivir, chloroquine, at hydroxychloroquine, lopinavir/ritonavir at lopinavir/ritonavir na pinagsamga sa interferon beta.
There is tentative evidence for efficacy by remdesivir, as of March 2020.
Ito ay pansamantalang ebidensiya para sa bisa ng remdesivir, hanggang noong Marso 2020.
Clinical improvement was observed in patients treated with compassionate-use remdesivir.
Naobserbahan ang klinikal na pagbuti sa mga pasyenteng ginamot ng compassionate-use remdesivir.
Phase III clinical trials are being conducted in the US, China and Italy.Chloroquine, previously used to treat malaria, was studied in China in February 2020, with preliminary results.
Ang Phase III na mga klinikal na pagsubok ay isinasagawa sa US, China at Italy. Ang chloroquine na dating ginagamit sa paggamot ng malarya ay pinag-aralan sa China noong Pebrero 2020, nang may paunang mga resulta.
However, there are calls for peer review of the research.
Gayonman, may mga tawag sa pagrepaso ng mga kasamahan sa pananaliksik.
Korean and Chinese Health Authorities recommend the use of chloroquine.
Inirerekomenda ng Mga Awtoridad sa Kalusugan na Korean at Chinese ang paggamit ng chloroquine.
However, the Wuhan Institute of Virology, while recommending a daily dose of one gram, notes that twice that dose is highly dangerous and could be lethal.
Gayunman, ipinapayo ng Wuhan Institute of Virology, na habang nagrerekomenda ng arawang dosis na isang gramo, pinapansin naman na ang dosis na dalawang beses niyon ay lubhang peligroso at puwedeng makamatay.
On 28 March 2020, the FDA issued an emergency use authorisation for hydroxychloroquine and chloroquine at the discretion of physicians treating people with COVID-19.The Chinese 7th edition guidelines also include interferon, ribavirin or umifenovir for use against COVID-19.
Noong 28 Marso 2020, ang FDA ay nagpalabas ng awtorisasyon sa emerhensiyang paggamit ng hydroxychloroquine at chloroquine sa kapasyahan ng mga doktor na gumagamot sa mga taong may COVID-19. Kabilang din sa Ika-7 edisyon ng mga patnubay na Chinese ang interferon, ribavirin o umifenovir para gamitin laban sa COVID-19.
Preliminary data indicate that high doses of ribavirin are necessary to inhibit SARS-CoV-2 in vitro.
Isinasaad ng preliminaryong datos na ang mataas na mga dosis ng ribavirin ay kailangan upang pigilan ang SARS-CoV-2 in vitro.
Nitazoxanide has been recommended for further in vivo study after demonstrating low concentration inhibition of SARS-CoV-2.Studies have demonstrated that initial spike protein priming by transmembrane protease serine 2 (TMPRSS2) is essential for entry of SARS-CoV-2 via interaction with the ACE2 receptor.
Nirerekomenda ang nitazoxanide para sa karagdagan na in vivo na pag-aaral matapos ang pagpakita ng mababang konsentrasyon ng pagpipigil ng SARS-CoV-2. Napakita ng mga pag-aaral na ang paunang paghahanda ng spike protein ng transmembrane protease serine 2 (TMPRSS2) ay makabuluhan para sa pagpasok ng SARS-CoV-2 sa pamamagitan ng interaksiyon sa ACE2 receptor.
The studies of chloroquine and hydroxychloroquine with or without azithromycin have major limitations that have prevented the medical community from embracing these therapies without further study.Oseltamivir does not inhibit SARS-CoV-2 in vitro and has no known role in COVID-19 treatment.
Ang mga pag-aaral ng chloroquine at hydroxychloroquine na mayroon at walang azithromycin ay mayroong mga limitasyon na siyang nagpigil sa medikal na komunidad na saklawin itong mga terapi na walang dagdag na pag-aaral. Ang Oseltamivir ay hindi pumipigil ng SARS-CoV-2 sa vitro at ito ay walang kilalang tungkulin sa paggamot ng COVID-19.
Cytokine storm can be a complication in the later stages of severe COVID-19.
Ang Cytokine storm ay maaaring maging kumplikasyon sa mga huling yugto ng malalang COVID-19.
There is evidence that hydroxychloroquine may have anti-cytokine storm properties.Tocilizumab has been included in treatment guidelines by China's National Health Commission after a small study was completed.
May ebidensiya na ang hydroxychloroquine ay maaaring may katangian ng anti-cytokine storm. Ang tocilizumab ay naisama na sa mga patnubay ng paggamot ng National Health Commission ng China pagkatapos makumpleto ang isang maliit na pag-aaral.
It is undergoing a phase 2 non randomised test at the national level in Italy after showing positive results in people with severe disease.
Ito ay sumasailalim ng isang yugto 2 ng non randomised na pagsusuri sa nasyonal na lebel sa Italya matapos na nagpapakita ng mga positibong resulta sa mga taong may malubhang sakit.
Combined with a serum ferritin blood test to identify cytokine storms, it is meant to counter such developments, which are thought to be the cause of death in some affected people.
Pinagsama sa isang serum ferritin na pagsusulit ng dugo para ituro ang cytokine storms, ito ay sinadya para tutulan ang ganoong mga kalalabasan, kung saan ay iniisip na naging dahilan ng pagkamatay ng ilang apektadong mga tao.
The interleukin-6 receptor antagonist was approved by the FDA based on retrospective case studies for treatment of steroid refractory cytokine release syndrome induced by a different cause, CAR T cell therapy, in 2017.
Ang interleukin-6 receptor antagonist ay inaprobahan ng FDA base sa nagdaang kaso ng mga pag-aaral para sa paggamot ng steriod refractory cytokine release syndrome na inulukan ng isang magkaibang dahilan, CAR T cell na terapi, noong 2017.
To date, there is no randomised, controlled evidence that tocilizumab is an efficacious treatment for CRS.
Sa ngayon, walang nakasapalaran, kontroladong ebidensiya na ang tocilizumab ay epektibong paggamot para sa CRS.
Transferring purified and concentrated antibodies produced by the immune systems of those who have recovered from COVID-19 to people who need them is being investigated as a non-vaccine method of passive immunisation.
Ang paglilipat ng dinalisay at konsentradong mga antibody na binuo ng mga immune system ng mga taong nakaligtas mula sa COVID-19 sa mga taong nangangailangan nito ay sinisiyasat bilang pamamaraan ng walang bakunang paraan ng pasibong imunisasyon.
This strategy was tried for SARS with inconclusive results.
Itong estratehiya ay sinubukan para sa SARS na may mga resultang hindi pangwakas.
Viral neutralisation is the anticipated mechanism of action by which passive antibody therapy can mediate defence against SARS-CoV-2.
Ang pag-neutralisa sa virus ay ang inaasahang mekanismo ng pagkilos kung saan ang pasibong antibody therapy ay maaaring mamagitan sa depensa laban sa SARS-CoV-2.
Other mechanisms however, such as antibody-dependent cellular cytotoxicity and/or phagocytosis, may be possible.
Ang ibang mekanismo gayon pa man, gaya ng antibody-dependent cellular cytotoxicity at/o phagocytosis, ay maaring posible.
Other forms of passive antibody therapy, for example, using manufactured monoclonal antibodies, are in development.
Ang ibang uri ng walang-tutol na terapi ng antibody, halimbawa, ang paggamit ng nilikhang monoclonal antibodies, ay nasa pagbubuo.
Production of convalescent serum, which consists of the liquid portion of the blood from recovered patients and contains antibodies specific to this virus, could be increased for quicker deployment.
Ang produksyon ng dugo mula sa taong gumaling na, na binubuo ng likidong bahagi ng dugo mula sa mga pasyenteng gumaling na at naglalaman ng antibody na partikular sa virus na ito, ay puwedeng damihan para sa mas mabilis na pamamahagi.
Coronavirus diseases, a group of closely related syndromes
Mga sakit na coronavirus, isang grupo ng malapit na magkakaugnay na mga syndrome
Li Wenliang, a doctor at Central Hospital of Wuhan, who later contracted and died of COVID-19 after raising awareness of the spread of the virus.
Si Li Wenliang, isang doktor sa Central Hospital ng Wuhan, na pagkaraan ay nahawahan at namatay sa COVID-19 pagkatapos magpamulat tungkol sa pagkalat ng virus.