atepeq/tico19 huggingface dataset:
The WHO has recommended the wearing of masks by healthy people only if they are at high risk, such as those who are caring for a person with COVID-19, although they also acknowledge that wearing masks may help people avoid touching their face.
Inirekomenda ng WHO na magsuot na lang ng mga maskara ang malulusog na tao kung nasa mataas silang panganib, tulad ng mga taong nag-aalaga sa isang taong may COVID-19, kahit kinikilala rin nila na ang pagsuot ng mga maskara ay maaaring makatulong sa mga tao na makaiwas na hawakan ang kanilang mukha.
Several countries have started to encourage the use of face masks by members of the public.
Sinimulang hinihikayat ng ilang mga bansa ang paggamit ng mga maskara ng mga miyembro ng publiko.
In the U.S., the CDC recommends wearing non-medical face mask made out of cloth.China has specifically recommended the use of disposable medical masks by healthy members of the public, particularly when coming into close contact (1 metre (3 ft) or less) with other people.
Sa U.S., inirekumenda ng CDC ang pagsuot ng hindi-medikal na maskara sa mukha na gawa sa tela. Espesipikong inirekumenda ng Tsina ang paggamit ng mga disposabol na maskarang pang-medikal ng mga malusog na mga kasapi ng publiko, lalo na sa malapitang pagsasama-sama (1 metro o 3 talampakan o mas malapit) sa ibang tao.
Hong Kong recommends wearing a surgical mask when taking public transport or staying in crowded places.
Inirekomenda ng Hong Kong ang pagsusuot ng surgical mask kapag sumasakay sa mga pampublikong transportasyon o nananatili sa matataong lugar.
Thailand's health officials are encouraging people to make cloth facemasks at home and wash them daily.
Hinihikayat ng mga opisyal sa kalusugan ng Thailand ang mga tao na gumawa ng mga telang facemask sa bahay at labahan ito araw-araw.
The Czech Republic and Slovakia banned going out in public without wearing a mask or covering one's nose and mouth.
Ipinagbawal ng Czech Republic at Slovakia ang paglabas sa publiko nang walang suot na maskara o pantakip sa ilong at bibig ng isang tao.
On 16 March, Vietnam requested everyone to wear a face mask when going to public areas in order to protect themselves and others.
Noong Marso 16, hiniling ng Vietnam ang lahat na magsuot ng maskara sa mukha kapag pumupunta sa mga publikong lugar upang maprotektahan ang kanilang mga sarili at mga iba.
The Austrian government mandated that everyone entering a grocery store must wear a face mask.
Ipinag-utos ng gobyerno ng Austria na ang lahat na pumapasok sa isang grocery store ay dapat magsuot ng face mask.
Israel has asked all residents to wear face masks when in public.
Hiniling ng Israel sa lahat ng mga residente na magsuot ng face mask kapag nasa labas.
Taiwan, which has been producing ten million masks per day since mid-March, required passengers on trains and intercity buses to wear face masks on 1 April.
Ipinag-utos ng Taiwan, na nakagagawa ng sampung milyong maskara kada araw simula noong kalagitnaan ng Marso, sa mga pasareho ng mga tren at mga bus sa loob ng lungsod na magsuot ng mga maskara sa mukha noong 1 Abril.
Panama has made it obligatory to wear a face mask whenever going outside, while also recommending the manufacture of a homemade face mask for those who cannot purchase face masks.
Ginawa ng Panama na sapalitan ang pagsuot ng maskara tuwing pumupunta sa labas, habang inirerekomenda rin ang paggawa ng gawa-sa-bahay na maskara para sa mga hindi makabili ng mga maskara.
Face masks have also been widely used in Japan, South Korea, Malaysia, and Singapore.
Malawakan ding ginagamit sa Japan, South Korea, Malaysia, at Singapore ang mga maskara sa mukha.
Social distancing (also known as physical distancing) includes infection control actions intended to slow the spread of disease by minimizing close contact between individuals.
Ang social distancing (kilala rin bilang physical distancing) ay may kasamang pagkilos sa pagkontrol sa impeksyon na ang layunin ay mapabagal ang pagkalat ng sakit sa pamamagitan ng pagbawas ng malapitang kontak ng mga indibidwal.
Methods include quarantines; travel restrictions; and the closing of schools, workplaces, stadiums, theatres, or shopping centres.
Kasama sa mga paraan ang quarantine; mga paghihigpit sa paglalakbay; at pagsasara ng mga paaralan, lugar ng trabaho, istadyum, sinehan, o mga sentro ng pamimili.
Individuals may apply social distancing methods by staying at home, limiting travel, avoiding crowded areas, using no-contact greetings, and physically distancing themselves from others.
Maaaring ilapat ng mga indibidwal ang mga paraan ng paglalayo-layo (social distancing) sa pamamagitan ng pananatili sa bahay, paglilimita sa paglalakbay, pag-iwas sa mga mataong lugar, paggamit ng mga pagbating walang kontak, at pisikal na paglayo ng kanilang sarili sa iba.
Many governments are now mandating or recommending social distancing in regions affected by the outbreak.
Maraming mga gobyerno ang ngayo’y nag-uutos o nagrerekumenda ng social distancing sa mga rehiyon na apektado ng pagsiklab.
The maximum gathering size recommended by US government bodies and health organizations was swiftly reduced from 250 people (if there was no known COVID-19 spread in a region) to 50 people, and later to 10 people.
Ang pinakamalaking sukat ng pagtitipon na inirekomenda ng US sa mga kinatawan ng pamahalaan at mga organisasyong pangkalusugan ay mabilis na nabawasan mula sa 250 tao (kung walang nalalaman na pagkalat ng COVID-19 sa rehiyon) hanggang sa 50 tao, at pagkaraan ay 10 tao.
On 22 March 2020, Germany banned public gatherings of more than two people.Older adults and those with underlying medical conditions such as diabetes, heart disease, respiratory disease, hypertension, and compromised immune systems face increased risk of serious illness and complications and have been advised by the CDC to stay home as much as possible in areas of community outbreak.In late March 2020, the WHO and other health bodies began to replace the use of the term "social distancing" with "physical distancing", to clarify that the aim is to reduce physical contact while maintaining social connections, either virtually or at a distance. 
Noong ika-22 ng Marso 2020, pinagbawal ng Alemanya ang mga pampublikong pagtitipon na lampas sa dalawang tao. Ang mga mas matatanda at may karamdaman tulad ng diabetes, sakit sa puso, sakit sa paghinga, abnormal na altapresyon, at mahinang sistema ng imyuno ay humaharap sa mas malaking peligro ng malalang karamdaman at mga kumplikasyon at pinagpayuhan ng CDC na manatili sa tahanan hangga’t maaari sa mga lugar ng pagsiklab sa komunidad. Sa bandang huli ng Marso 2020, ang WHO at iba pang mga kumakatawan sa kalusugan ay inumpisahang palitan ang paggamit ng terminong “social distancing” ng “physical distancing” para linawin na ang layunin ay para maibsan ang pisikal na pakikipag-ugnayan habang pinanatili ang mga sosyal na pakikipag-ugnayan, maging sa virtual na paraan o sa may kalayuan.
The use of the term "social distancing" had led to implications that people should engage in complete social isolation, rather than encouraging them to stay in contact with others through alternative means.Some authorities have issued sexual health guidelines for use during the pandemic. 
Ang paggamit ng terminong "social distancing" ay humantong sa mga implikasyon na ang mga tao ay dapat makisali sa ganap paghiwalay sa lipunan, sa halip na hikayatin silang manatiling makipag-ugnay sa iba sa pamamagitan ng mga alternatibong paraan.Naglabas ang ilang mga awtoridad ng mga patnubay sa sekswal na kalusugan para magamit sa panahon ng pandemya.
These include recommendations to only have sex with someone you live with, who does not have the virus or symptoms of the virus.
Kasama dito ang mga rekomendasyon na makipagtalik lang sa taong kasama mo sa bahay, na walang virus o mga sintomas ng virus.
Self-isolation at home has been recommended for those diagnosed with COVID-19 and those who suspect they have been infected.
Ang paghihiwalay ng sarili sa bahay ay inirerekomenda para sa mga nasuri na may COVID-19 at sa mga pinaghihinalaang nahawahan.
Health agencies have issued detailed instructions for proper self-isolation.Many governments have mandated or recommended self-quarantine for entire populations living in affected areas.
Nagpalabas ng mga detalyadong tagubilin ang mga ahensya ng kalusugan para sa tamang paghihiwalay ng sarili. Maraming mga pamahalaan ang nag-utos o nagrekomenda ng self-quarantine para sa buong populasyon na nakatira sa mga apektadong lugar.
The strongest self-quarantine instructions have been issued to those in high risk groups.
Ang pinakamahigpit na mga tagubilin sa self-quarantine ay inilabas para sa mga grupong nasa mataas na panganib.
Those who may have been exposed to someone with COVID-19 and those who have recently travelled to a country or region with widespread transmission have been advised to self-quarantine for 14 days from the time of last possible exposure.
Pinapayuhan ang mga maaaring nalantad sa isang taong may COVID-19 at ang mga kamakailan lamang na naglakbay sa isang bansa o rehiyon na may malawak na transmisyon na mag-self-quarantine sa loob ng 14 araw mula sa oras ng huling posibleng pagkakalantad.
Strategies in the control of an outbreak are containment or suppression, and mitigation.
Ang mga estratehiya sa pagkontrol ng isang outbreak ay ang pagsugpo o pagpigil, at paglunas.
Containment is undertaken in the early stages of the outbreak and aims to trace and isolate those infected as well as introduce other measures of infection control and vaccinations to stop the disease from spreading to the rest of the population.
Isinagawa ang pagpigil sa maagang mga yugto ng pagsiklab at naglalayong alamin at ihiwalay ang mga nahawaan at pati na rin upang umpisahan ang mga ibang paraan sa pagkontrol ng impeksyon at mga bakuna upang itigil ang pagsiklab ng sakit sa natitirang populasyon.
When it is no longer possible to contain the spread of the disease, efforts then move to the mitigation stage: measures are taken to slow the spread and mitigate its effects on the healthcare system and society.
Kung hindi na kayang pigilan ang pagkalat ng sakit, lilipat ang mga pagsisikap sa yugto ng pagpapagaan: gagawin ang mga hakbang para pabagalin ang pagkalat at pagaanin ang mga epekto nito sa sistema ng pangangalagang pangkalusugan at lipunan.
A combination of both containment and mitigation measures may be undertaken at the same time.
Maaaring isagawa nang sabay ang kombinasyon ng parehong mga hakbang ng pagkontrol sa nakakapinsala at pagpapagaan.
Suppression requires more extreme measures so as to reverse the pandemic by reducing the basic reproduction number to less than 1.Part of managing an infectious disease outbreak is trying to decrease the epidemic peak, known as flattening the epidemic curve.
Nangangailangan ang pagsupil ng higit na matinding hakbang upang labanan ang pandemya sa pamamagitan ng pagbawas sa batayang bilang ng pagpaparami sa mas mababa sa 1. Bahagi ng pangangasiwa sa outbreak ng isang nakakahawang sakit ang pagsubok na bawasan ang rurok ng epidemya, na kilala bilang pagpatag sa kurba ng epidemya.
This decreases the risk of health services being overwhelmed and provides more time for vaccines and treatments to be developed.
Binabawasan nito ang panganib na masobrahan ang mga serbisyong pangkalusugan at nagbibigay ng higit na oras para mabuo ang mga bakuna at paggamot.
Non-pharmaceutical interventions that may manage the outbreak include personal preventive measures, such as hand hygiene, wearing face-masks, and self-quarantine; community measures aimed at physical distancing such as closing schools and cancelling mass gathering events; community engagement to encourage acceptance and participation in such interventions; as well as environmental measures such surface cleaning.More drastic actions aimed at containing the outbreak were taken in China once the severity of the outbreak became apparent, such as quarantining entire cities and imposing strict travel bans.
Ang mga interbensyon na di-parmasyutiko na maaaring mamahala sa pagsiklab ay kasama ang personal na mga hakbang sa pag-iwas, tulad sa kalinisan ng kamay, pagsusuot ng maskara-sa-mukha, at self-quarantine; mga hakbang sa pamayanan na naglalayon ng pisikal na disyansya (physical distancing) tulad ng pagsasara ng mga paaralan at pagkansela ng mga kaganapan sa maramihang pagtitipon; pakikipag-ugnayan sa komunidad upang hikayatin ang pagtanggap at pakikilahok sa naturang mga interbensyon; pati na rin ang mga panukalang pangkapaligiran tulad ng paglilinis sa ibabaw.Karamihan ng mga marahas na pagkilos na naglalayong mapigilan ang pagsiklab ay isinagawa sa Tsina sa sandaling maliwanag ang kalubhaan ng pagsiklab, tulad ng pag-quarantine sa buong lungsod at pagpapataw ng mahigpit na pagbabawal sa paglalakbay.
Other countries also adopted a variety of measures aimed at limiting the spread of the virus.
Pinagtibay din ng ibang mga bansa ang iba't ibang mga hakbang na naglalayong limitahan ang pagsiklab ng mikrobiyo.
South Korea introduced mass screening and localized quarantines, and issued alerts on the movements of infected individuals.
Ipinakilala ng Timog Korea ang maramihang screening at lokalisadong mga quarantine, at nagbigay ng mga babala sa pagkilos ng naimpeksiyong mga indibidwal.
Singapore provided financial support for those infected who quarantined themselves and imposed large fines for those who failed to do so.
Ang Singapore ay nagbigay ng tulong na pananalapi para sa mga taong naimpeksyon at isinailalim ang kanilang sarili sa quarantine at nagpataw ng malaking multa sa mga taong hindi nagsagawa nito.
Taiwan increased face mask production and penalized hoarding of medical supplies.Simulations for Great Britain and the United States show that mitigation (slowing but not stopping epidemic spread) and suppression (reversing epidemic growth) have major challenges.
Nagdagdag ng produksyon ng face mask ang Taiwan at pinagmulta ang ilegal na pagtatago ng mga medikal na suplay. Ang mga simulation para sa Great Britain at United States ay nagpakita na ang pagpapahina (pagpapabagal ngunit hindi paghinto sa pagkalat ng epidemya) at pagsiil (binabaligtad ang epidemikong paglaki) ay mayroong mayor na mga hamon.
Optimal mitigation policies might reduce peak healthcare demand by 2/3 and deaths by half, but still result in hundreds of thousands of deaths and health systems being overwhelmed.
Ang mga patakaran sa optimal na paglunas ay maaaring makabawas sa pangangailangan sa pangangalagang pangkalusugan nang 2/3 at pagkamatay nang kalahati, ngunit magreresulta pa rin sa daan-daang libong pagkamatay at pagkapuspos ng mga sistema ng kalusugan.
Suppression can be preferred but needs to be maintained for as long as the virus is circulating in the human population (or until a vaccine becomes available, if that comes first), as transmission otherwise quickly rebounds when measures are relaxed.
Maaaring piliin ang suppression o paniniil ngunit kailangan itong mapanatili hanggang ang virus ay nakakalat sa populasyon ng tao (o hanggang sa magkaroon ng bakuna, kung mauna ito), dahil ang pagkahawa sa kabilang banda ay mabilis na magbabalik kapag ang mga hakbang ay niluwagan.
Long-term intervention to suppress the pandemic causes social and economic costs.
Ang pang-matagalang interbensyon upang sugpuin ang pandemya ay nagdudulot ng mga gastos sa lipunan at pang-ekonomiya.
There are no specific antiviral medications approved for COVID-19, but development efforts are underway, including testing of existing medications.
Walang mga partikular na gamot na antiviral na aprubado para sa COVID-19, ngunit ginagawa na ang mga pagsisikap sa pagbuo, kasama ang pagsusuri ng nariyan nang mga gamot.
Taking over-the-counter cold medications, drinking fluids, and resting may help alleviate symptoms.
Ang pag-inom ng gamot sa sipon na nabibili nang walang reseta, pag-inom ng mga likido, at pagpapahinga ay maaaring makatulong sa paglunas ng mga sintomas.
Depending on the severity, oxygen therapy, intravenous fluids, and breathing support may be required.
Depende sa kalubhaan, maaaring kailanganin ang terapiya ng oksiheno, intravenous na mga likido, at suporta sa paghinga.
The use of steroids may worsen outcomes.
Maaaring palalain ng paggamit ng mga steroid ang mga kalalabasan.
Several compounds that were previously approved for treatment of other viral diseases are being investigated for use in treating COVID-19.
Maraming mga compound na naaprubahan dati para sa paggamot ng iba pang mga sakit dulot ng virus ang sinisiyasat para magamit sa paggamot ng COVID-19.
The WHO also stated that some "traditional and home remedies" can provide relief of the symptoms caused by SARS-CoV-19. 
Sinabi rin ng WHO na ilang "tradisyonal at mga remedyo sa tahanan" ay maaaring magbigay ng ginhawa sa mga sintomas na sanhi ng SARS-CoV-19.
Increasing capacity and adapting healthcare for the needs of COVID-19 patients is described by the WHO as a fundamental outbreak response measure.
Ang pagtaas ng kapasidad at pag-adapt sa mga pangangalagang-pangkalusugan para sa mga kinakailangan ng mga pasyente ng COVID-19 ay inilarawan ng WHO bilang pangunahing tugon na hakbang sa pagsiklab.
The ECDC and the European regional office of the WHO have issued guidelines for hospitals and primary healthcare services for shifting of resources at multiple levels, including focusing laboratory services towards COVID-19 testing, cancelling elective procedures whenever possible, separating and isolating COVID-19 positive patients, and increasing intensive care capabilities by training personnel and increasing the number of available ventilators and beds.
Ang ECDC at ang tanggapang panrehiyon ng Europa ng WHO ay nagpalabas ng mga patnubay para sa mga ospital at mga serbisyo sa pangunahing pangangalagang pangkalusugan para sa paghahalili ng mga mapagkukunan sa maramihang mga baitang, kasama ang pagtutok ng mga serbisyo ng laboratoryo tungo sa pagsuri sa COVID-19, pagkansela sa mga elektibong pamamaraan hanggat maaari, paghiwalay at pagbukod ng mga pasyenteng positibo sa COVID-19, at pagpapalaki ng mga kakayahan sa intensibong pangangalaga ng mga tauhang tagapagsanay at pagpadami ng magagamit na mga bentilador at mga kama.
There are various theories about where the very first case (the so-called patient zero) may have originated.
Mayroong iba't ibang mga teorya tungkol sa kung saan ang pinakaunang kaso (ang tinatawag-na pasyente zero) ay maaaring nagmula.
The first known case of the novel coronavirus may trace back to 1 December 2019 in Wuhan, Hubei, China.
Ang unang napag-alamang kaso ng novel coronavirus ay maaaring mabalikan noong 1 Disyembre 2019 sa Wuhan, Hubei, China.
Within a month, the number of coronavirus cases in Hubei gradually increased.
Sa loob ng isang buwan, unti-unting tumaas ang bilang ng mga kaso ng coronavirus sa Hubei.
These were mostly linked to the Huanan Seafood Wholesale Market, which also sold live animals, and one theory is that the virus came from one of these kinds of animals; or, in other words, has a zoonotic origin.A pneumonia cluster of unknown cause was observed on 26 December and treated by the doctor Zhang Jixian in Hubei Provincial Hospital, who informed the Wuhan Jianghan CDC on 27 December.
Ang karamihan nito ay naka-link sa Huanan Seafood Wholesale Market, na nagbenta rin ng mga buhay na hayop, at ang isang kuru-kuro ay na ang mikrobiyo ay galing sa isa sa mga ganitong uri ng hayop; o, sa ibang salita, nagmula ito sa hayop. Ang isang kumpol ng pulmonya na hindi tukoy ang dahilan ay inobserbahan noong Disyembre 26 at ginamot ni doktor Zhang Jixian sa Hubei Provincial Hospital, na siyang nagbigay-alam sa Wuhan Jianghan CDC noong Disyembre 27.
On 30 December, a group of doctors at Wuhan Central Hospital alerted their colleagues of a "SARS-like coronavirus". 
Noong 30 Disyembre, isang pangkat ng mga doktor sa Wuhan Central Hospital ang nagbigay ng babala sa kanilang mga kasamahan ng isang "mala-SARS na coronavirus".
Eight of these doctors, including Li Wenliang, were admonished by the police for spreading false rumours, and another, Ai Fen, was reprimanded by her superiors for raising the alarm.
Walo sa mga doktor na ito, kasama si Li Wenliang, ay pinagsabihan ng pulisya dahil sa pagkakalat ng mga maling alingawngaw, at isa pa, si Ai Fen, ay sinaway ng kanyang mga superyor dahil sa pagtaas ng alarma.
The Wuhan Municipal Health Commission later released a public notice on 31 December and informed the WHO.
Ang Wuhan Municipal Health Commission pagkaraan ay naglabas ng isang abiso sa publiko noong 31 Disyembre at pinabatiran ang WHO.
Enough cases of unknown pneumonia had been reported to health authorities in Wuhan to trigger an investigation in early January.During the early stages of the outbreak, the number of cases doubled approximately every seven and a half days.
Sapat na mga kaso ng di-kilalang pulmonya ang naiulat sa mga awtoridad ng kalusugan sa Wuhan para umpisahan ang pagsisiyasat sa umpisa ng Enero. Sa maagang mga yugto ng pagsiklab, halos nadoble ang bilang ng mga kaso sa bawat pito at kalahating araw.
In early and mid-January 2020, the virus spread to other Chinese provinces, helped by the Chinese New Year migration and Wuhan being a transport hub and major rail interchange.
Noong unang bahagi at kalagitnaan ng Enero 2020, kumalat ang virus sa iba pang mga lalawigan ng China, tinulungan ng lipat-bayan sa Bagong Taon ng Chinese at ng Wuhan na sentro ng transportasyon at pangunahing sakayan ng tren.
On 20 January, China reported nearly 140 new cases in one day, including two people in Beijing and one in Shenzhen.
Noong Enero 20, iniulat ng Tsina ang halos 140 mga bagong kaso sa isang araw, kabilang ang dalawang tao sa Beijing at isa sa Shenzhen.
Later official data shows that 6,174 people had already developed symptoms by 20 January 2020.As of 26 March, the United States has overtaken China and Italy with the highest number of confirmed cases in the world.As of 9 April 2020, more than 1.61 million cases have been reported worldwide; more than 97,000 people have died and more than 364,000 have recovered.
Maya-maya ipinapakita ng opisyal na data na 6,174 na mga tao ang nagkaroon ng mga sintomas pagdating ng Enero 20, 2020.Pagsapit ng Marso 26, nilampasan ng Estados Unidos ang Tsina at Italya sa pagkakaroon ng pinakamataas na bilang ng mga kumpirmadong kaso sa mundo. Hangang Abril 9, 2020, mahigit sa 1.61 na milyong mga kaso ang naiulat sa buong mundo; lampas na sa 97,000 mga tao ang namatay at lampas na sa 364,000 ang gumaling.
Around 200 countries and territories have had at least one case.
Nagkaroon ng hindi bababa sa isang kaso sa paligid ng 200 mga bansa at teritoryo.
Due to the pandemic in Europe, many countries in the Schengen Area have restricted free movement and set up border controls.
Dahil sa pandemya sa Europa, maraming mga bansa sa Schengen Area ang pumigil sa malayang paggalaw at naglagay ng mga kontrol sa hangganan.
National reactions have included containment measures such as quarantines (known as stay-at-home orders, shelter-in-place orders, or lockdown) and curfews.As of 2 April, nearly 300 million people, or about 90% of the population, are under some form of lockdown in the United States, more than 50 million people are in lockdown in the Philippines, about 59 million people are in lockdown in South Africa, and 1.3 billion people are in lockdown in India.
Kasama sa mga pambansang reaksyon ang mga hakbang sa pagsugpo tulad ng mga quarantine (na kilala bilang stay-at-home orders, shelter-in-place orders, o lockdown) at mga curfew. Hanggang noong 2 Abril, halos 300 milyong tao, o halos 90% ng populasyon, ang napailalim sa ilang anyo ng lockdown sa United States, mahigit 50 milyong katao ang nasa lockdown sa Pilipinas, halos 59 milyong katao ang nasa lockdown sa South Africa, at 1.3 bilyong tao ang nasa lockdown sa India.
On 26 March, 1.7 billion people worldwide were under some form of lockdown, which increased to 2.6 billion people two days later—around a third of the world's population.
Noong Marso 26, 1.7 bilyon katao sa buong mundo ang napailalim sa ilang anyo ng lockdown, na tumaas sa 2.6 bilyon katao makalipas ang dalawang araw—mga ikatlong bahagi ng populasyon ng mundo.
The first confirmed case of COVID-19 has been traced back to 1 December 2019 in Wuhan; one unconfirmed report suggests the earliest case was on 17 November.
Ang unang kumpirmadong kaso ng COVID-19 ay nasubaybayan pabalik noong 1 Disyembre 2019 sa Wuhan; isang hindi kumpirmadong ulat ang nagmumungkahi na ang pinakaunang kaso ay noong 17 Nobyembre.
Doctor Zhang Jixian observed a cluster of pneumonia cases of unknown cause on 26 December, upon which her hospital informed Wuhan Jianghan CDC on 27 December.
Naobserbahan ni Doktor Zheng Jixian ang isang kumpol ng mga kaso ng pulmonya na hindi alam ang sanhi noong Disyembre 26, sa kung saan nagbigay-alam ang kanyang ospital sa Wuhan Jianghan CDC noong Disyembre 27.
Initial genetic testing of patient samples on 27 December 2019 indicated the presence of a SARS-like coronavirus.
Ang paunang pagsusuri ng genetic na mga sampol ng pasyente noong 27 Disyembre 2019 ay nagpahiwatig na mayroong mala-SARS na coronavirus.
A public notice was released by Wuhan Municipal Health Commission on 31 December.
Pinakawalan ng Wuhan Municipal Health Commission noong Disyembre 31 ang isang pampublikong paunawa.
The WHO was informed on the same day.
Ipinaalam sa WHO sa araw ding iyon.
As these notifications occurred, doctors in Wuhan were warned by police for "spreading rumours" about the outbreak. 
Dahil naganap ang mga pagpapabatid na ito, ang mga doktor sa Wuhan ay binantaan ng pulis para sa "pagpapakalat ng mga sabi-sabi" tungkol sa outbreak.
The Chinese National Health Commission initially claimed that there was no "clear evidence" of human-to-human transmission. 
Naunag inangkin ng Pambangsang Komisyon ng Kalusugan (National Health Commission) ng Tsina na walang "malinaw na katibayan" ng tao-sa-tao na transmisyon.
In late January, the Chinese government launched a radical campaign later described by the Chinese Communist Party general secretary Xi Jinping as a "people's war" to contain the spread of the virus. 
Noong huling bahagi ng Enero, naglunsad ang gobyerno ng China ng isang radikal na kampanya na kalaunan ay inilarawan ng Chinese Communist Party general secretary na si Xi Jinping bilang isang "digmaan ng sambayanan" upang pigilan ang pagkalat ng virus.
In what has been described as "the largest quarantine in human history", a cordon sanitaire was announced on 23 January stopping travel in and out of Wuhan, which was extended to a total of 15 cities in Hubei, affecting a total of about 57 million people. 
Sa kung ano ang inilarawan bilang "ang pinakamalaking quarantine sa kasaysayan ng tao", inihayag ang isang cordon sanitaire noong Enero 23 na pinahinto ang paglalakbay sa loob at labas ng Wuhan, na pinalawak sa isang kabuuang 15 lungsod sa Hubei, na nakakaapekto sa kabuuang 57 milyong mga tao.
Private vehicle use was banned in the city.
Ang paggamit ng pribadong sasakyan ay pinagbawalan sa lungsod.
Chinese New Year (25 January) celebrations were cancelled in many places.
Ang mga pagdiriwang ng Chinese New Year (25 Enero) ay kinansela sa maraming lugar.
The authorities also announced the construction of a temporary hospital, Huoshenshan Hospital, which was completed in 10 days.
Inihayag din ng mga awtoridad ang pagtatayo ng pansamantalang ospital, Huoshenshan Hospital, na nakumpleto sa 10 araw.
Another hospital was built afterwards, Leishenshan Hospital, to handle additional patients.
Isa pang ospital ang itinayo pagkatapos, ang Leishenshan Hospital, para pangasiwaan ang mga karagdagang pasyente.
In addition to newly constructed hospitals, China also converted 14 other facilities in Wuhan, such as convention centers and stadiums, into temporary hospitals.On 26 January, the government instituted further measures to contain the COVID-19 outbreak, including issuing health declarations for travellers and extending the Spring Festival holiday.
Bilang karagdagan sa mga bagong itinayo na mga ospital, na-convert din ng Tsina ang 14 iba pang mga pasilidad sa Wuhan, tulad ng mga sentro ng kombensyon at istadyum, na pansamantalang mga ospital. Sa Enero 26, nagtatag ang pamahalaan ng karagdagang mga hakbang upang pigilan ang pagsiklab ng COVID-19, kabilang ang pag-isyu ng mga pagpapahayag ng kalusugan para sa mga manlalakbay at pagpapalawig ng bakasyon sa Pista ng Tagsibol.
Universities and schools around the country were also closed.
Nagsara din ang mga pamantasan at paaralan sa buong bansa.
The regions of Hong Kong and Macau instituted several measures, particularly in regard to schools and universities.
Itinatag ng mga rehiyon ng Hong Kong at Macau ang ilang mga hakbang, lalo na tungkol sa mga paaralan at pamantasan.
Remote working measures were instituted in several Chinese regions.
Itinatag ang mga patakaran ng hiwalay na pagtatrabaho sa ilang mga rehiyon ng Tsina.
Travel restrictions were enacted in and outside of Hubei.
Ang mga paghihigpit sa pagbiyahe ay ipinatupad sa loob at labas ng Hubei.
Public transport was modified, and museums throughout China were temporarily closed.
Binago ang pampublikong transportasyon, at pansamantalang sarado ang mga museo sa buong China.
Control of public movement was applied in many cities, and it has been estimated that about 760 million people (more than half the population) faced some form of outdoor restriction.After the outbreak entered its global phase in March, Chinese authorities took strict measures to prevent the virus from "importing" from other countries. 
Isinasagawa ang kontrol sa pampublikong pagkilos sa maraming mga lungsod, at tinataya na halos 760 milyong katao (higit sa kalahati ng populasyon) ang nahaharap sa ilang uri ng panlabas na paghihigpit.Pagkatapos pumasok ang pagsiklab sa pandaigdigang yugto nito noong Marso, gumawa ng mahigpit na mga hakbang ang mga awtoridad ng Tsina upang iwasan ang mikrobiyo mula sa "pag-import" mula sa ibang mga bansa.
For example, Beijing has imposed a 14-day mandatory quarantine for all international travellers entering the city.On 23 March, mainland China only one case had transmitted domestically in the five days prior, in this instance via a traveller returning to Guangzhou from Istanbul.
Halimbawa, ang Beijing ay nagpatupad ng 14 na araw na mandatoryong batas na quarantine para sa lahat ng pandaigdigang mga manlalakbay na pumapasok sa lungsod. Noong 23 Marso, isa lang na kaso sa mainland China ang nakahawa sa lugar na iyon sa naunang limang araw, sa pagkakataong ito ay sa pamamagitan ng biyahero na bumalik sa Guangzhou mula sa Istanbul.
On 24 March 2020, Chinese Premier Li Keqiang reported that the spread of domestically transmitted cases has been basically blocked and the outbreak has been controlled in China.
Noong Marso 24, 2020, iniulat ng Tsinong Premier na si Li Keqiang na ang pagkalat ng mga kaso na nailipat sa loob ng bansa ay talaga namang naharang at kontrolado ang pagsiklab sa Tsina.
The same day travel restrictions were eased in Hubei, apart from Wuhan, two months after the lockdown was imposed.The Chinese Ministry of Foreign Affairs announced on 26 March 2020 that entry for visa or residence permit holders would be suspended from 28 March onwards, with no specific details on when this policy will end.
Sa parehong araw pinagaan ang mga paghihigpit sa paglalakbay sa Hubei, maliban sa Wuhan, dalawang buwan matapos ipinataw ang lockdown. Inanunsyo ng Chinese Ministry of Foreign Affairs noong Marso 26, 2020 na ang pagpasok para sa visa o mga may hawak ng permiso sa paninirahan ay suspindihin mula Marso 28 pasulong, at walang mga tiyak na detalye kung kailan matatapos ang patakarang ito.
Those who wish to enter China will have to apply for visas in Chinese embassies or consulates.
Ang mga may gustong pumasok sa Tsina ay kinakailangang mag-aplay para sa mga visa sa mga embahada o konsulado na Intsik.
The Chinese government encouraged businesses and factories to re-open on 30 March, and provided monetary stimulus packages for firms.The State Council declared a day of mourning to begin with a national three-minute moment of silence on 10:00 4 April, coinciding with Qingming Festival, although the central government asked families to pay their respects online in observance of physical distancing as to avoid a renewed COVID-19 outbreak.
Hinikayat ng pamahalaang Tsino ang mga negosyo at pabrika na magbukas muli noong Marso 30, at nagbigay ng mga pakete ng pampasiglang pera para sa mga kumpanya. Ipinahayag ng Konseho ng Estado ang isang araw ng pagdadalamhati upang magsimula sa isang pambansang tatlong minutong sandali ng katahimikan sa 10:00 Abril 4, na sumasabay sa Qingming Festival, bagaman hiniling ng sentral na pamahalaan ang mga pamilya na ibigay ang kanilang online na paggalang sa pag-obserba ng pisikal na paglalakbay upang maiwasan ang isang nabagong pagsiklab ng COVID-19.
COVID-19 was confirmed to have spread to South Korea on 20 January 2020 from China.
Nakumpirma na ang COVID-19 ay kumalat sa Timog Korea noong 20 Enero 2020 mula sa China.
The nation's health agency reported a significant increase in confirmed cases on 20 February, largely attributed to a gathering in Daegu of a new religious movement known as the Shincheonji Church of Jesus.
Nag-ulat ang ahensyang pangkalusugan ng bansa ng makabuluhang pagtaas ng mga kumpirmadong kaso noong Pebrero 20, na higit sa lahat nauugnay sa isang pagtitipon sa Daegu ng isang bagong relihiyosong kilusan na kilala sa pangalang Shincheonji Church of Jesus.
Shincheonji devotees visiting Daegu from Wuhan were suspected to be the origin of the outbreak.
Ang mga deboto ni Shincheonji na bumibisita sa Daegu mula sa Wuhan ay pinaghihinalaang pinagmulan ng outbreak.
As of 22 February, among 9,336 followers of the church, 1,261 or about 13% reported symptoms.South Korea declared the highest level of alert on 23 February 2020.
Noong Pebrero 22, sa 9,336 na mga tagasunod ng simbahan, 1,261 o halos 13% ang naiulat na mga sintomas. Ipinapahayag ng Timog Korea ang pinakamataas na antas ng alerto noong Pebrero 23, 2020.
On 28 February, more than 2,000 confirmed cases were reported in Korea, rising to 3,150 on 29 February.
Noong Pebrero 28, higit sa 2,000 na nakumpirmang mga kaso ang naiulat sa Korea, na tumaas sa 3,150 noong Pebrero 29.
All South Korean military bases were quarantined after tests confirmed that three soldiers were positive for the virus.
Na-quarantine ang lahat ng mga base militar ng Timog Korea matapos kumpirmahin ng mga pagsusuri na naging positibo sa mikrobiyo ang tatlong sundalo.
Airline schedules were also affected and therefore they were changed.South Korea introduced what was considered the largest and best-organized programme in the world to screen the population for the virus, and isolate any infected people as well as tracing and quarantining those who contacted them.
Naapektuhan din ang mga iskedyul ng eroplano at samakatuwid nabago ang mga ito. Ipinakilala ng Timog Korea ang kung ano ang itinuturing na pinakamalaki at pinakamahusay na organisadong programa sa mundo upang i-screen ang populasyon para sa mikrobiyo, at ihiwalay ang sinumang nahawaang tao pati na rin ang pagsubaybay at pag-quarantine ng mga nakikipag-ugnay sa kanila .
Screening methods included mandatory self-reporting of symptoms by new international arrivals through mobile application, drive-thru testing for the virus with the results available the next day, and increasing testing capability to allow up to 20,000 people to be tested every day.
Kasama sa mga paraan ng pagsasala ang mandatoryong kusang pag-uulat ng mga sintomas sa pamamagitan ng mga bagong internasyonal na dumating sa pamamagitan ng mobile application, drive-thru testing para sa virus na mayroong resulta sa susunod na araw, at tumataas na kakayahan sa pag-test upang ma-test ang hanggang 20,000 na tao araw-araw.
South Korea's programme is considered to be a success in controlling the outbreak despite not quarantining entire cities.The South Korean society was initially polarized on President Moon Jae-in's response to the crisis.
Tinuturing na matagumpay ang programa ng Timog Korea na isang tagumpay sa pagpigil sa pagsiklab ng sa kabila ng hindi pag-quarantine ng buong mga lungsod. Ang kalipunan ng Timog Korea ay inisyal na pinapaganda ng tugon sa krisis ng Pangulong Moon Jae-in.
Many Koreans signed petitions either calling for the impeachment of Moon over what they claimed to be government mishandling of the outbreak, or praising his response.
Maraming mga Koreano ang pumirma ng mga petisyon alinman na nanawagan sa pag-impeach kay Moon sa kanilang inaangkin na maling paghawag ng gobyerno sa pagsiklab, o pagpuri ng kanyang tugon.
On 23 March, it was reported that South Korea had the lowest one-day case total in four weeks.
Noong Marso 23, iniulat na may pinakamababang isang-araw na kaso sa kabuuan ng apat na linggo ang Timog Korea.
On 29 March it was reported that beginning 1 April all new overseas arrivals will be quarantined for two weeks.
Noong 29 Marso, naiulat na simula sa 1 Abril lahat ng mga bagong dating mula sa ibang bansa ay ilalagay sa quarantine sa loob ng dalawang linggo.
Per media reports on 1 April, South Korea has received requests for virus testing assistance from 121 different countries.
Ayon sa mga ulat ng media noong 1 Abril, ang Timog Korea ay nakatanggap ng mga kahilingan ng tulong sa pagsusuri ng virus mula sa 121 na iba’t ibang bansa.
Iran reported its first confirmed cases of SARS-CoV-2 infections on 19 February in Qom, where, according to the Ministry of Health and Medical Education, two people died later that day.
Iniulat ng Iran ang una nitong kumpirmadong mga kaso ng impeksiyon ng SARS-CoV-2 noong 19 Pebrero sa Qom, kung saan, ayon sa Ministeryo ng Kalusugan at Medikal na Edukasyon, dalawang tao ang namatay pagkaraan ng araw na iyon.
Early measures announced by the government included the cancellation of concerts and other cultural events, sporting events, and Friday prayers, and closures of universities, higher education institutions, and schools.
Ang mga maagang hakbang na ipinahayag ng gobyerno ay kabilang ang pagkansela ng mga konsiyerto at iba pang mga kaganapang kultural, kaganapang palakasan, at pagpanalangin sa Biyernes, at pagsara ng mga pamantasan, mga institusyon ng mas mataas na edukasyon, at mga paaralan.
Iran allocated five trillion rials to combat the virus.
Naglaan ang Iran ng limang trilyon na rial upang labanan ang mikrobiyo.
President Hassan Rouhani said on 26 February 2020 that there were no plans to quarantine areas affected by the outbreak, and only individuals would be quarantined.
Sinabi ni Pangulong Hassan Rouhani noong Pebrero 26, 2020 na walang mga plano na i-quarantine ang mga lugar na apektado ng pagsiklab, at mga indibidwal lamang ang mai-quarantin.
Plans to limit travel between cities were announced in March, although heavy traffic between cities ahead of the Persian New Year Nowruz continued.
inihayag noong Marso ang mga planong limitahan ang paglalakbay sa pagitan ng mga lungsod, bagaman nagpatuloy ang mabigat na trapiko sa pagitan ng mga lungsod sa unahan ng Persian New Year Nowruz.
Shia shrines in Qom remained open to pilgrims until 16 March 2020.Iran became a centre of the spread of the virus after China during February.
Ang mga dambana ni Shia sa Qom ay nanatiling bukas sa mga peregrino hanggang Marso 16, 2020.Naging sentro ng paglaganap ng mikrobiyo ang Iran pagkatapos ng Tsina noong Pebrero.
Amidst claims of a cover-up of the extent of the outbreak in Iran, more than ten countries had traced their cases back to Iran by 28 February, indicating that the extent of the outbreak may be more severe than the 388 cases reported by the Iranian government by that date.
Sa gitna ng mga claim ng pagtatakip sa saklaw ng pagsiklab sa Iran, higit sa sampung bansa ang nasusubaybayan ang kanilang mga kaso pabalik sa Iran noong Pebrero 28, na nagpapahiwatig na ang lawak ng pagsiklab ay maaaring maging mas matindi kaysa sa 388 na mga kaso na iniulat ng gobyerno ng Iran sa petsang iyon.
The Iranian Parliament was shut down, with 23 of its 290 members reported to have had tested positive for the virus on 3 March.
Isinara ang Parliyamento ng Iran, na may 23 sa 290 mga miyembro nito ang iniulat na nasuring positibo sa mikrobiyo noong Marso 3.
On 12 March, the Human Rights Watch urged the Iranian prison authorities to unconditionally release the human rights defenders detained for peaceful dissent, and to also temporarily release all the eligible prisoners.
Noong Marso 12, hinimok ng Pagsubaybay sa Karapatang Pantao (Human Rights Watch) ang mga awtoridad ng bilangguan ng Iran na palayain nang walang kondisyon ang mga tagapagtanggol ng karapatang pantao na nakulong dahil sa mapayapang hindi pagkakaunawaan, at pansamantalang palayain din ang lahat ng karapat-dapat na mga bilanggo.
It stated that there is a greater risk of the virus to spread in closed institutions like detention centres, which also lack adequate medical care.
Sinabi nito na mayroong mas malaking panganib ng mikrobiyo na kumalat sa saradong mga institusyon tulad ng mga sentrong pangdetensyon, na nagkukulang din ng sapat na pag-aalagang medikal.
On 15 March, the Iranian government reported 100 deaths in a single day, the most recorded in the country since the outbreak began.
Noong Marso 15, nag-ulat na may 100 na namamatay sa isang araw ang pamahalaan ng Iran, ang pinaka-narekord sa bansa mula nang mag-umpisa ang pagsiklab.
At least 12 sitting or former Iranian politicians and government officials had died from the disease by 17 March.
Hindi bababa sa 12 na nakaupo o dating mga pulitiko ng Iran at mga opisyal ng gobyerno ang namatay dahil sa sakit noong 17 Marso.
By 23 March, Iran was experiencing 50 new cases every hour and one new death every ten minutes due to coronavirus.
Noong 23 Marso, ang Iran ay nakaranas ng 50 bagong kaso kada oras at isang bagong pagkamatay kada sampung minuto dahil sa coronavirus.
According to a WHO official, there may be five times more cases in Iran than what is being reported.
Ayon sa isang opisyal ng WHO, maaaring may limang beses na mas maraming kaso sa Iran kaysa sa iniuulat.
It is also suggested that U.S. sanctions on Iran may be affecting the country's financial ability to respond to the viral outbreak.
Iminumungkahi din na ang mga parusa ng Estados Unidos sa Iran ay maaaring makaapekto sa kakayahan sa pananalapi ng bansa upang tumugon sa viral na pagsiklab.
The UN High Commissioner for Human Rights has demanded economic sanctions to be eased for nations most affected by the pandemic, including Iran.
Hiniling ng UN High Commissioner para sa Karapatang Pantao na mapaluwag ang mga parusa sa ekonomiya para sa mga bansang pinaka-apektado ng pandemya, kabilang ang Iran .
The outbreak was confirmed to have spread to Italy on 31 January, when two Chinese tourists tested positive for SARS-CoV-2 in Rome.
Nakumpirma ang pagsiklab na kumalat sa Italya noong Enero 31, nang nasuring positibo sa SARS-CoV-2 ang dalawang turistang Intsik sa Roma.
Cases began to rise sharply, which prompted the Italian government to suspend all flights to and from China and declare a state of emergency.
Ang mga kaso ay nagsimulang tumaas nang husto, na pumilit sa gobyerno ng Italy na suspindehin ang lahat ng mga paglipad papunta at mula sa China at nagdeklara ng katayuan ng emerhensiya.
An unassociated cluster of COVID-19 cases was later detected, starting with 16 confirmed cases in Lombardy on 21 February.On 22 February, the Council of Ministers announced a new decree-law to contain the outbreak, including quarantining more than 50,000 people from 11 different municipalities in northern Italy.
Isang di-kaugnay na kumpol ng mga kaso ng COVID-19 ang natuklasan sa kalaunan, nagsimula sa 16 na kumpirmadong mga kaso sa Lombardy noong 21 Pebrero. Noong 22 Pebrero, ipinahayag ng Konseho ng mga Ministro ang isang bagong dikretong batas para pigilan ang pagkalat, kabilang ang pag-quarantine ng higit sa 50,000 katao mula sa 11 magkakaibang munisipyo sa hilagang Italy.
Prime Minister Giuseppe Conte said, "In the outbreak areas, entry and exit will not be provided. 
Sinabi ni Punong Ministro Giuseppe Conte, "Sa mga lugar ng pagsiklab, hindi ibibigay ang pagpasok at paglabas.
Suspension of work activities and sports events has already been ordered in those areas."On 4 March, the Italian government ordered the full closure of all schools and universities nationwide as Italy reached 100 deaths. 
Iniutos na sa mga lugar na iyon ang pagsuspinde ng mga aktibidad sa trabaho at mga kaganapan sa palakasan. "Noong Marso 4, iniutos ng gobyerno ng Italya ang buong pagsasara ng lahat ng mga paaralan at pamantasan sa buong bansa dahil umabot sa 100 ang pagkamatay sa Italya.
All major sporting events, including Serie A football matches, were to be held behind closed doors until April, but on 9 March, all sport was suspended completely for at least one month.
Ang lahat ng mga kaganapan sa isport, kasama ang Serie A football matches, ay gaganapin sa mga looban hanggang Abril, ngunit noong Marso 9, ganap na nasuspinde ang lahat ng isport nang hindi bababa sa isang buwan.
On 11 March, Prime Minister Conte ordered stoppage of nearly all commercial activity except supermarkets and pharmacies.On 6 March, the Italian College of Anaesthesia, Analgesia, Resuscitation and Intensive Care (SIAARTI) published medical ethics recommendations regarding triage protocols that might be employed.
Noong 11 Marso, ipinag-utos ng Punong Ministro Conte ang paghinto ng halos lahat ng komersyal na aktibidad maliban sa mga supermarket at parmasya. Noong 6 Marso, ang Italian College of Anaesthesia, Analgesia, Resuscitation and Intensive Care (SIAARTI) ay naglathala ng mga rekomendasyon sa medikal na etika tungkol sa mga triage protocols na maaaring magamit.
On 19 March, Italy overtook China as the country with the most coronavirus-related deaths in the world after reporting 3,405 fatalities from the pandemic.
Noong Marso 19, nalampasan ng Italya ang Tsina bilang bansa na may pinakamaraming pagkamatay na nauugnay sa coronavirus sa mundo matapos iulat ang 3,405 na mga pagkamatay mula sa pandemya.
On 22 March, it was reported that Russia had sent nine military planes with medical equipment to Italy.
Noong 22 Marso, iniulat na ang Russia ay nagpadala ng siyam na eroplanong pangsundalo na lulan ang mga medikal na kagamitan sa Italy.
As of 5 April, there were 128,948 confirmed cases, 15,887 deaths, and 21,815 recoveries in Italy, with the majority of those cases occurring in the Lombardy region.
Hanggang Abril 5, mayroong 128,948 kumpirmadong mga kaso, 15,887 mga namatay, at 21,815 mga gumaling sa Italya, na nangyari sa rehiyon ng Lombardy ang karamihan ng mga kasong iyon.
A CNN report indicated that the combination of Italy's large elderly population and inability to test all who have the virus to date may be contributing to the high fatality rate.
Ipinahiwatig ng ulat ng CNN na ang kumbinasyon ng malaking populasyon ng nakatatanda sa Italy at ang kawalan ng kakayahang suriin ang lahat na may virus hanggang sa ngayon ay maaaring nag-aambag sa mataas na bilang ng pagkamatay.
The United Kingdom's response to the virus first emerged as one of the most relaxed of the affected countries, and until 18 March 2020, the British government did not impose any form of social distancing or mass quarantine measures on its citizens.
Ang sagot ng United Kingdom sa mikrobiyo ay unang lumabas bilang isa sa mga pinakamaluwag sa mga apektadong bansa, at hanggang Marso 18 2020, hindi nagpataw ng kahit anong anyo ng social distancing o mga hakbang para sa pangmaramihang quarantine sa kanyang mga mamamayan ang gobyerno ng Britanya.
As a result, the government received criticism for the perceived lack of pace and intensity in its response to concerns faced by the public.On 16 March, Prime Minister Boris Johnson made an announcement advising against all non-essential travel and social contact, suggesting people work from home where possible and avoid venues such as pubs, restaurants, and theatres.
Bilang resulta, ang gobyerno ay tumanggap ng kritisismo para sa napansin na kakulangan ng hakbang at kasidhian sa pagtugon nito sa mga problema na kinakaharap ng publiko. Noong 16 Marso, si Prime Minister Boris Johnson ay nag-anunsyo na nagpapayo laban sa lahat ng hindi kinakailangang paglalakbay at pakikipag-ugnay sa lipunan, na nagmumungkahi sa mga tao na magtrabaho mula sa bahay kung saan posible at iwasan ang mga lugar tulad ng inuman, restawran, at sinehan.