atepeq/tico19 huggingface dataset:
T helper cells produce proinflammatory cytokines to help the defending cells.
حجرات T کمک کننده سایتوکاین های التهاب آور برای کمک به حجرات در حال دفاع تولید می کنند.
However, CoV can inhibit T cell functions by inducing apoptosis of T cells.
با آنهم، کروناویروس با القای آپوپتوز عملکردهای حجره T را ممانعت کرده می تواند.
The humoral immunity including complements such as C3a and C5a and antibodies is also essential in combating the viral infection.
معافیت خونی شامل کمپلمان هایی بشمول از C3a و C5a است و آنتی بادی ها نیز در مقابله با انتان ویروسی رول دارند.
For example, antibodies isolated from a recovered patient neutralized MERS-CoV.
برای مثال، آنتی بادی های جدا شده از یک مریض بهبود یافته، MERS-CoV را خنثی کرد.
On the other hand, an overreaction of the immune system generates a large number of free radicals locally that can cause severe damages to the lungs and other organs, and, in the worst scenario, multi-organ failure and even death.
از دیگر سو، واکنش افراطی سیستم مدافه باعث تولید حجم زیادی از رادیکال های آزاد موضعی می شود که می تواند سبب آسیب جدی به شش ها و سایر اندام ها شده و در بدترین حالت، عدم کفایه چند عضوی و حتی مرگ را به دنبال داشته باشد.
The SARS-CoV-2 infection, featured by clustering onset, is more likely to affect elderly people with comorbidities and pregnant women.
احتمال مصابیت به SARS-CoV-2 که شیوع خوشه یی از ویژگی های آن است، در رابطه با کاهلان دارای امراض مترافقه و زنان حامله بیشتر است.
It is common that for people who are exposed to a large number of viruses or whose immune functions are compromised, they have higher chance to be infected than others.
این طبیعی است که افراد قرار گرفته در مصاب شمار زیادی ویروس یا افرادی که عملکردهای معافیتی آنها مصاب نقص استند، چانس مصابیت بلندتری در مقایسه با دیگران داشته باشند.
The estimated mean incubation period of SARS-CoV-2 is 1-14 days, mostly 3-7 days based on a study of the first 425 cases in Wuhan.
اوسطی دورانیه کمون تقریبی ویروس SARS-CoV-2 از ۱ الی ۱۴ روز است که مطالعه ۴۲۵ مریض اول در ووهان نشان داد این دورانیه عمدتاً ۳ الی ۷ روز است.
However, a study on 1,099 cases demonstrates that the incubation period was 3 days on average and ranged from 0 to 24 days.
با آنهم، مطالعه انجام شده بر روی ۱٫۰۹۹ مریض نشان داد دورانیه کمون طرز اوسطی ۳ روز و در مجموع از ۰ تا ۲۴ روز متغیر بود.
A more recent study, as described above, demonstrates that the incubation period was 4.8 (3.0-7.2) days based on the demography of 8,866 cases.
یک مطالعه جدیدتر که در بالا به آن اشاره شد، بر پایه بررسی دموگرافیکی ۸٫۸۶۶ بیمار، دورانیه کمون را ۴.۸ (۷.۲-۳.۰) روز ذکر کرده است.
It is very important for health authorities to adjust the effective quarantine time based on the most accurate incubation period, thus preventing infected but symptomless people from transmitting the virus to others.
برای مقامات حوزه صحت بسیار حائز اهمیت است که زمان قرنطین موثر را بر اساس صحیح ترین دورانیه کمون اعمال نمایند تا از انتقال ویروس به دیگران توسط فقرات مصاب شده اما بدون علامت جلوگیری نمایند.
As a common practice, individuals exposed to, or infected by, the virus are usually required to be quarantined for 14 days.
بحیث یک رویه عمومی، افراد واقع شده در مصاب ویروس یا منتن باید به مدت ۱۴ روز قرنطین شوند.
Should the quarantine time be extended to 24 days?
آیا مدت زمان قرنطین باید به ۲۴ روز افزایش یابد؟
Fever is often the major and initial symptom of COVID-19, which can be accompanied by no symptom or other symptoms such as dry cough, shortness of breath, muscle ache, dizziness, headache, sore throat, rhinorrhea, chest pain, diarrhea, nausea, and vomiting.
غالباً تب علامت اصلی و اولیه کووید-۱۹ است که ممکن است به تنهایی بروز کند یا با علائم دیگری مانند سرفه خشک، نفس تنگی، درد عضلانی، سرگیجه، سردرد، گلودرد، آبریزش، درد قفسه سینه، اسهال، تهوع و استفراغ همراه باشد.
Some patients experienced dyspnea and/or hypoxemia one week after the onset of the disease.
بعضی مریضان یک هفته بعد از شروع مرض مصاب نفس تنگی و/یا تقلیل آکسیجن بافتی شدند.
In severe cases, patients quickly progressed to develop acute respiratory syndrome, septic shock, metabolic acidosis, and coagulopathy.
در فقرات شدید، علائم سیندروم حاد تنفسی، شوک انتانی، اسیدوز متابولیک و اختلال انعقاد خون در مریضان مشاهده شدند.
Patients with fever and/or respiratory symptoms and acute fever, even without pulmonary imaging abnormalities, should be screened for the virus for early diagnosis.
مریضان مصاب تب و/یا علائم تنفسی و تب حاد، حتی در صورتی که فاقد ناهنجاری در تصویربرداری های ششی استند، باید با مقصد تشخیص سریع از نظر مصابیت به ویروس غربالگری شوند.
A demographic study in late December of 2019 showed that the percentages of the symptoms were 98% for fever, 76% for dry cough, 55% for dyspnea, and 3% for diarrhea; 8% of the patients required ventilation support.
یک مطالعه دموگرافیکی در اواخر دسمبر ۲۰۱۹ نشان داد درصد علائم مشاهده شده در مریضان به شرح زیر بودند: ٪۹۸ تب، ٪۷۶ سرفه خشک، ٪۵۵ نفس تنگی و ٪۳ اسهال؛ ٪۸ مریضان ضرورت به تهویه کمکی داشتند.
Similar findings were reported in two recent studies of a family cluster and a cluster caused by transmission from an asymptomatic individual.
یافته های مشابهی در دو مطالعه اخیر بر روی یک خوشه خانوادگی و یک خوشه شکل گرفته به واسطه انتقال ذریعه افراد بدون علامت گزارش شده است.
Comparably, a demographic study in 2012 showed that MERS-CoV patients also had fever (98%), dry cough (47%), and dyspnea (55%) as their main symptoms.
در مقام مقایسه، یک مطالعه دموگرافیکی در سال ۲۰۱۲ نشان داد مریضان MERS-CoV نیز به تب (٪۹۸)، سرفه خشک (٪۴۷) و نفس تنگی (٪۵۵) بحیث علائم اصلی مرض مصاب بودند.
However, 80% of them required ventilation support, much more than COVID-19 patients and consistent with the higher lethality of MERS than of COVID-19.
با آنهم، ٪۸۰ آنها به تنفس کمکی ضرورت داشتند که بسیار بیشتر از مریضان کویید-۱۹ بود و با نرخ کشندگی بلندتر مرس در مقایسه با کووید-۱۹ مطابقت داشت.
Diarrhea (26%) and sore throat (21%) were also observed with MERS patients.
اسهال (٪۲۶) و گلودرد (٪۲۱) در مریضان مصاب مرس نیز مشاهده شدند.
In SARS patients, it has been demonstrated that fever (99%-100%), dry cough (29%-75%), dyspnea (40%-42%), diarrhea (20-25%), and sore throat (13-25%) were the major symptoms and ventilation support was required for approximately 14%-20% of the patients.
در مریضان مصاب سارس، مشخص شد که علائم اصلی مرض شامل تب (٪۹۹ تا ٪۱۰۰)، سرفه خشک (٪۲۹ تا ٪۷۵)، نفس تنگی (٪۴۰ تا ٪۴۲)، اسهال (٪۲۰ تا ٪۲۵) و گلودرد (٪۱۳ تا ٪۲۵) بودند و حدود ٪۱۴ تا ٪۲۰ مریضان به تنفس کمکی ضرورت داشتند.
By February 14, the mortality of COVID-19 was 2% when the confirmed cases reached 66,576 globally.
الی تاریخ ۱۴ فوریه، زمانی که فقرات تأیید شده در سراسر جهان به ۶۶٫۵۷۶ نفر رسید، نرخ مرگ ومیر کووید-۱۹ در سراسر جهان معادل ٪۲ بود.
Comparably, the mortality of SARS by November 2002 was 10% of 8,096 confirmed cases.
جهت مقایسه، نرخ مرگ ومیر سارس الی نومبر ۲۰۰۲ معادل ٪۱۰ از ۸٫۰۹۶ مریض تأییدشده بود.
For MERS, based on a demographic study in June 2012, the mortality was 37% of 2,494 confirmed cases.
در رابطه با مرس، بر اساس یک مطالعه دموگرافیکی در جون ۲۰۱۲، نرخ مرگ ومیر معادل ٪۳۷ از ۲٫۴۹۴ مریض قطعی بود.
An earlier study reported that the R0 of SARS-CoV-2 was as high as 6.47 with a 95% confidence interval (CI) of 5.71-7.23, whereas the R0 of SARS-CoV only ranged from 2 to 4.
یک مطالعه قبل تر گزارش داد که <i>R</i><i><sub>0</i></sub> ویروس SARS-CoV-2 بلند و معادل ۶.۴۷ با فاصله اطمینان (CI) معادل ۷.۲۳-۵.۷۱ است، در حالیکه <i>R0</i> ویروس SARS-Cov تنها ۲ تا ۴ بود.
A comparison of SARS-CoV-2 with MERS-CoV and SARA-CoV regarding their symptoms, mortality, and R0 is presented in Table ​Table1.1.
مقایسه ویروس SARS-CoV-2 با MERS-CoV و SARA-CoV در رابطه با علائم، مرگ ومیر و <i>R</i><i><sub>0</i></sub> در جدول ۱ ارائه شده است.
The above figures suggest that SARS-CoV-2 has a higher ability to spread than MERS-CoV and SARS-CoV, but it is less lethal than the latter two.
اعداد فوق حاکی از آن استند که SARS-CoV-2 از توانایی انتشار بیشتری در مقایسه با MERS-CoV و SARS-CoV برخوردار است، اما آمار مرگ و میر ناشی از آن کمتر از این دو فقره است.
Thus, it is much more challenging to control the epidemic of SARS-CoV-2 than those of MERS-CoV and SARS-CoV.
بنابراین، کنترول کردن اپیدمی ویروس SARS-CoV-2 بسیار چالش برانگیزتر از MERS-CoV و SARS-CoV است.
Clustered onset often happens in the same family or from the same gathering or vehicle such as a cruise ship.
خوشه ها اغلب از درون یک خانواده یا اجتماع یا وسیله نقلیه واحد مانند یک کشتی تفریحی آغاز می شوند.
Patients often have a history of travel or residence in Wuhan or other affected areas or contact with infected individuals or patients in the recent two weeks before the onset.
مریضان اغلب سابقه مسافرت یا اقامت در ووهان یا سایر نقاط منتن را دارند یا در فاصله زمانی دو هفته قبل از شروع مرض با افراد منتن یا مریضان در تماس بودند.
However, it has been reported that people can carry the virus without symptoms longer than two weeks and cured patients discharged from hospitals can carry the virus again, which sends out an alarm to increase the time for quarantine.
با آنهم، گزارش شده است که افراد می توانند تا بیش از دو هفته ویروس را بدون بروز کدام علائم مرض در بدن داشته باشند و امکان دارد مریضان بهبود یافته ترخیص شده از شفاخانه، کماکان ویروس را در بدن داشته باشند که این امر منجر به صدور هشدار برای افزایش مدت زمان قرنطین شده است.
Patients have normal or reduced number of peripheral white blood cells (especially lymphocytes) at the early stage.
در مرحله اولیه، شمار کرویات سفید محیطی (بویژه لمفوسیت ها) در مریضان نرمال است یا مصاب تقلیل می شود.
For example, lymphopenia with white blood cell count &lt; 4×109/L including lymphocyte count &lt; 1×109/L, and elevated aspartate aminotransferase levels and viremia were found in 1,099 COVID-19 patients.
برای مثال، لمفوپنی همراه با شمار کرویات سفید خونی کمتر از ۱۰<sup>۹</sup>×۴ حجره در لیتر شامل شمار لمفوسیت کمتر از ۱۰<sup>۹</sup>×۱ حجره در لیتر و افزایش غلظت آسپارتات آمینوترانسفراز و ویرمیا (مشاهده ویروس در خون) در ۱٫۰۹۹ مریض COVID-19 مشاهده شدند.
The levels of liver and muscle enzymes and myoglobin were increased in the blood of some patients, and C-reactive protein and erythrocyte sedimentation were increased in the blood of most patients.
سطوح انزایم های جگری و عضلانی و میوگلوبین در خون بعضی مریضان افریش یافت و پروتین واکنشی C و سدیمانتاسیون اریتروسیت ها در خون اکثر مریضان بلند رفت.
In patients with severe cases, the level of D-dimer, a fibrin degradation product present in the blood, was elevated, and lymphocyte count was progressively reduced.
در فقرات مصاب شده به حالت شدید بیماری، سطح D-dimer که محصول تخریب فیبرین موجود در خون است، بلند رفته و شمار لمفوسیت ها پیاپی در حال کاهش بود.
Abnormalities in chest radiography are found in most COVID-19 patients and featured by bilateral patchy shadows or ground glass opacity in the lungs.
ناهنجاری ها در رادیوگرافی قفسه سینه اکثر مریضان COVID-19 یافت می شوند و شامل سایه های تکه تکه متقارن یا کدورت های گرد شیشه یی در شش ها می شوند.
Patients often develop an atypical pneumonia, acute lung injury, and acute respiratory distress syndrome (ARDS).
مریضان اغلب به پنومونی غیرعاددی، آسیب حاد ششی و سیندروم دیسترس تنفسی حاد (ARDS) می شوند.
When ARDS happens, uncontrolled inflammation, fluid accumulation, and progressive fibrosis severely compromise the gas exchange.
وقتی سیندروم دیسترس تنفسی حاد رخ می دهد، التهاب کنترول نشده، تجمع مایعات و فیبروز پیش رونده، تبادل گازهای تنفسی را به شدت مصاب مشکل می کند.
Dysfunction of type-I and type-II pneumocytes decreases the surfactant level and increases surface tension, thus reducing the ability of the lungs to expand and heightening the risk of lung collapse.
اختلال عملکردی نوموسیت های ششی نوعیت یک و دو مقادیر سورفکتانت را کاهش می دهد و نتیجتاً، کشش سطحی بلند می رود که این خود توانایی شش ها برای اتساع را تقلیل داده و ریسک کلاپس ششی را بلند می برد.
Therefore, the worst chest radiographic findings often parallel the most severe extent of the disease.
بنابراین، وخیم ترین یافته های رادیوگرافی قفسه سینه با شدیدترین درجات مرض مطابقت داشت.
On February 18, 2020, the first pathological analysis of COVID-19 demonstrated the desquamation of pneumocytes, hyaline membrane formation, and interstitial lymphocyte infiltration, and multinucleated syncytial cells in the lungs of a patient who died of the disease, consistent with the pathology of viral infection and ARDS and similar to that of SARS and MERS patients.
در ۱۸ فبروری ۲۰۲۰، نخستین آنالیز پاتولوژیکی مرض کووید-۱۹ علائم زیر را معرفی کرد: فلسی شدگی نوموسیت های ریوی، تشکیل غشای شفاف، تراوش لمفوسیت های بینابینی و مشاهده حجرات سین سیشیال چندهستوی در شش های مریضان فوت شده بواسطه بیماری؛ علائمی که با پاتولوژی انتان ویروسی و ARDS (سیندروم دیسترس تنفسی حاد) مطابقت داشته و مشابه علائم مریضان سارس و مرس بودند.
The detection of SARS-CoV-2 RNA via reverse-transcriptase polymerase chain reaction (RT-PCR) was used as the major criteria for the diagnosis of COVID-19.
تشخیص RNA ویروس SARS-CoV-2 ذریعه واکنش زنجیره یی پلیمراز ترانسکریپتاز معکوس (RT-PCR) بحیث معیار اصلی برای تشخیص کووید-۱۹ انجام شده است.
However, due to the high false-negative rate, which may accelerate the epidemic, clinical manifestations started to be used for diagnosis (which no longer solely relied on RT-PCR) in China on February 13, 2020.
با آنهم، به دلیل نرخ منفی کاذب بلند که ممکن است باعث تسریع اپیدمی شود، از تاریخ ۱۳ فبروری ۲۰۲۰ در چین شروع به استعمال تظاهرات بالینی برای تشخیص مرض کردند (روش تشخیصی که دیگر صرفاً متکی به RT-PCR نیست).
A similar situation also occurred with the diagnosis of SARS.
وضعیت مشابهی در رابطه با تشخیص سارس نیز وجود داشت.
Therefore, a combination of disease history, clinical manifestations, laboratory tests, and radiological findings is essential and imperative for making an effective diagnosis.
بنابراین، ترکیبی از تاریخچه بیماری، تظاهرات بالینی، تست های لابراتواری و یافته های رادیولوژیکی برای تشخیص مؤثر، ضروری و لازم است.
On February 14, 2020, the Feng Zhang group described a protocol of using the CRISPR-based SHERLOCK technique to detect SARS-CoV-2, which detects synthetic SARS-CoV-2 RNA fragments at 20 × 10-18 mol/L to 200 × 10-18 mol/L (10-100 copies per microliter of input) using a dipstick in less than an hour without requiring elaborate instrumentation.
در ۱۴ فبروری ۲۰۲۰، گروه فنگ ژانگ پروتکل استعمال تخنیک SHERLOCK مبتنی بر CRISPR را برای تشخیص ویروس SARS-CoV-2 معرفی کردند که طی آن قطعات RNA مصنوعی ویروس SARS-CoV-2 در حجم <sup>۱۸-</sup>۱۰ × ۲۰ مول بر لیتر تا <sup>۱۸-</sup>۱۰ × ۲۰۰ مول بر لیتر (۱۰۰-۱۰ کپی در هر میکرولیتر ورودی) ذریعه یک میله در کمتر از یک ساعت بدون ضرورت به تجهیزات پیچیده تشخیص داده می شوند.
Hopefully, the new technique can dramatically enhance the sensitivity and convenience if verified in clinical samples.
امید است این تخنیک جدید در صورت تأیید در نمونه های بالینی بتواند حساسیت و آسودگی را بهبود دهد.
Due to the lack of experience with the novel CoV, physicians can mainly provide supportive care to COVID-19 patients, while attempting a variety of therapies that have been used or proposed before for the treatment of other CoVs such as SARS-CoV and MERS-CoV and other viral diseases (Table ​(Table2).2).
به دلیل کمبود تجربه در رابطه با کرونا ویروس جدید، داکتران عمدتاً مراقبت های حمایتی از مریضان کووید-۱۹ به عمل می آورند، در عین حال کوشش می کنند با استعمال تدابیر معالجوی مختلفی که غرض تداوی فقرات قبلی شیوع کرونا ویروس ها بشمول از SARS-CoV و MERS-CoV و سایر امراض ویروسی به کار گرفته شده یا پیشنهاد شده بود استفاده نمایند (جدول ۲).
These therapies include current and potential treatments with antiviral drugs, immunosuppressants, steroids, plasma from recovered patients, Chinese medicine, and psychological support.
این تداوی ها شامل تداوی های روان و بالقوه با ادویه ضدویروسی، سرکوب کننده سیستم مدافه، استروئیدها، پلاسمای مریضان بهبود یافته، طب چینایی و پشتیبانی روانی استند.
Even plasma from recovered patients was proposed to be used for treatment.
حتی استعمال پلاسمای مریضان بهبود یافته غرض تداوی مریضان جدید نیز پیشنهاد شده است.
Pharmaceutical companies are racing to develop antibodies and vaccines against the virus.
شرکت های دارویی در حال رقابت برای تولید آنتی بادی و واکسین علیه این ویروس استند.
SARS-CoV-2 mainly attacks the lungs in the beginning and probably also attacks, to a lesser degree, other organs that express ACE2, such as the gastrointestinal system and the kidneys.
ویروس SARS-CoV-2 در بدو امر عمدتاً به شش ها و احتمالاً در حدی کمتر به سایر اندام های بیان کننده گیرنده ACE2 مانند سیستم هضمی و گرده ها نیز حمله می کند.
Nevertheless, respiratory dysfunction and failure are the major threat to the patients and the major cause of death.
با آنهم، اختلال و عدم کفایه تنفسی، تهدید اصلی برای مریضان و دلیل اصلی مرگ است.
Thus, respiratory support is critical to relieve the symptoms and save lives and includes general oxygen therapy, high-flow oxygen, noninvasive ventilation, and invasive mechanical ventilation depending on the severity of the disease.
بنابراین، راهکارهای تنفس کمکی برای تسکین علائم و نجات جان مریضان اهمیت حیاتی دارد و شامل تداوی با آکسیجن معمولی، گردش بلند آکسیجن، تهویه غیر تهاجمی و تهویه میخانیکی تهاجمی حسب شدت مرض می باشند.
Patients with severe respiratory symptoms have to be supported by extracorporeal membrane oxygenation (ECMO), a modified cardiopulmonary bypass technique used for the treatment of life-threatening cardiac or respiratory failure.
مریضانی که از علائم تنفسی شدید رنج می برند باید تحت آکسیجناسیون غشایی برون پیکری (ECMO) قرار گیرند که یک تخنیک بای پس قلبی ششی اصلاح شده است که قبلاً غرض تداوی عدم کفایه قلبی یا تنفسی کشنده استفاده شده است.
In addition, the maintenance of electrolyte balance, the prevention and treatment of secondary infection and septic shock, and the protection of the functions of the vital organs are also essential for SARS-CoV-2 patients.
برعلاوه، حفظ تعادل الکترولیت ها، وقایه و تداوی انتان ثانویه و شوک انتانی و محافظت از عملکردهای اندام های حیاتی نیز در رابطه با مریضان مصاب ویروس SARS-CoV-2 اهمیت اساسی دارد.
It has been known that a cytokine storm results from an overreaction of the immune system in SARS and MERS patients.
ثابت شده است که طوفان سایتوکاین در مریضان مصاب سارس و مرس ناشی از واکنش بیش از حد سیستم مدافه است.
Cytokine storm is a form of systemic inflammatory response featured by the release of a series of cytokines including TNFα, IL-1β, IL-2, IL-6, IFNα, IFNβ, IFNγ, and MCP-1.
طوفان سایتوکاین نوعی واکنش التهابی سیستمیک است که مشخصه آن رهاسازی یک سری از سایتوکاین ها بشمول از TNFα،‏ IL-1β،‏ IL-2،‏ IL-6،‏ IFNα،‏ IFNβ،‏ IFNγ و MCP-1 می باشد.
These cytokines induce immune cells to release a vast number of free radicals which are the major cause of ARDS and multiple organ failure.
این سایتوکاین ها حجرات سیستم مدافه را به نحوی القاء می کنند تا رادیکال های آزاد فراوانی منتشر نمایند که دلیل اصلی ARDS و عدم کفایه اندام های مختلف به شمار می رود.
Immunosuppression is essential in the treatment of cytokine storms, especially in severe patients.
سرکوب سیستم مدافه در تداوی طوفان سایتوکاین، بویژه در مریضان شدید ضروری است.
Corticosteroids and tocilizumab, an anti-IL6 monoclonal antibody, have been used to treat cytokine storm.
کورتیکواستروئیدها و توسیلیزوماب که یک آنتی بادی مونوکلونال anti-IL6 است غرض تداوی طوفان سایتوکاین استفاده شده اند.
Other immunosuppression treatments for cytokine storm include the modulation of T cell-directed immune response; the blockade of IFN-γ, IL-1, and TNF; JAK inhibition; blinatumomab; suppressor of cytokine signaling 4; and HDAC inhibitors.
سایر رویکردهای معالجوی سرکوب کننده مدافه برای طوفان سایتوکاین بشمول استند از: مدولاسیون پاسخ معافیتی تحت فرمان حجره T؛ انسداد عملکرد IFN-γ، IL-1‏ و TNF؛ مهار JAK؛ بلیناتومومب؛ مهار کننده سیگنال دهی سایتوکاین ۴؛ و مهار کننده های HDAC.
Steroids, as immunosuppressants, were widely used in the treatment of SARS to reduce the severity of inflammatory damage.
استروئیدها بحیث ادویه سرکوب کننده سیستم مدافه طرز گسترده در تداوی سارس با مقصد تقلیل شدت آسیب التهابی استعمال شدند.
However, steroids at high dosages were not beneficial to severe lung injury in SARS and COVID-19 patients.
با آنهم، استروئیدها با دوز بلند برای بهبود آسیب شدید ششی در مریضان کویید-۱۹ و سارس مفید واقع نشدند.
Instead, they may cause severe side effects, especially avascular osteonecrosis, dramatically affecting the prognosis.
‍‍‍در عوض، آنها ممکن است باعث عوارض جانبی شدیدی شوند، بخصوص پوکی استخوان ناشی از کم خونی که بطور چشمگیری پیش آگهی مرض را تحت تأثیر قرار می دهد.
Nevertheless, short courses of corticosteroids at low-to-moderate doses have been recommended to be used prudently for critically ill COVID-19 patients.
با آنهم، توصیه شده است با رعایت احتیاط از دورانیه های کوتاه تداوی با کورتیکواستروئیدها با دوزهای کم تا متوسط غرض تداوی مریضان کویید-۱۹ با وضعیت بحرانی استفاده شود.
At the time of writing, no effective antiviral therapy has been confirmed.
در زمان نگارش این مطلب، کدام دوای ضدویروسی موثری تأیید نشده است.
However, intravenous administration with remdesivir, a nucleotide analog, has been found to be efficacious in an American patient with COVID-19.
با آنهم، تزریق درون وریدی رمدسیویر که یک آنالوگ نوکلئوتیدی است، در یک مریض آمریکایی مصاب به COVID-19 موثر واقع شده است.
Remdesivir is a novel antiviral drug developed by Gilead initially for the treatment of diseases caused by Ebola and Marlburg viruses.
رمدسیویر دوای ضدویروسی جدید است که توسط Gilead و اساساً غرض تداوی امراض ناشی از ویروس های ابولا و ماربورگ ساخته شده بود.
Later, remdesivir also demonstrated possible inhibition of other single stranded RNA viruses including MERS and SARS viruses.
بعداً، مشخص شد رمدسیویر نیز ممکن است اثر مهاری بر ویروس های RNAدار تک رشته یی دیگر بشمول از ویروس های مرس و سارس داشته باشد.
Based on these, Gilead has provided the compound to China to conduct a pair of trials on SARS-CoV-2-infected individuals, and the results are highly anticipated.
بر این اساس، Gilead این ترکیب را در اختیار چین قرار داد تا به صورت دو تریال بالینی روی فقرات مصاب شده به ویروس SARS-CoV-2 آزمایش کند و نتایج کاملاً طبق انتظار بودند.
In addition, baricitinb, interferon-α, lopinavir/ritonavir, and ribavirin have been suggested as potential therapies for patients with acute respiratory symptoms.
برعلاوه، باریسیتینب، اینترفرون آلفا، لوپیناویر/ریتوناویر و ریباویرین نیز بحیث ادویه بالقوه غرض تداوی مریضان مصاب علائم حاد تنفسی استفاده شدند.
Diarrhea, nausea, vomiting, liver damage, and other adverse reactions can occur following combined therapy with lopinavir/ritonavir.
اسهال، تهوع، استفراغ، آسیب جگری و سایر واکنش های نامطلوب می توانند متعاقب تداوی ترکیبی با لوپیناویر/ریتوناویر رخ دهند.
The interaction of these treatments with other drugs used in the patients should be monitored carefully.
برهمکنش های بین این ادویه و سایر ادویه مورد استفاده مریض باید با دقت مورد بررسی قرار گیرند.
Plasma from recovered patients and antibody generation
پلاسما از مریضان بهبود یافته و تولید آنتی بادی
The collection of the blood from patients who recovered from a contagious disease to treat other patients suffering from the same disease or to protect healthy individuals from catching the disease has a long history.
جمع آوری خون مریضانی که از یک مرض مسری بهبود یافتند، غرض تداوی سایر مریضان مصاب همین مرض یا محافظت از افراد سالم در برابر مصابیت به مرض مسری، از پیشینه بلندبالایی برخوردار است.
Indeed, recovered patients often have a relatively high level of antibodies against the pathogen in their blood.
در واقع، مریضان بهبود یافته اغلب سطح نسبتاً بلندی از آنتی بادی ها برای مقابله با پاتوجن در خون خود دارند.
Antibodies are an immunoglobulin (Ig) produced by B lymphocytes to fight pathogens and other foreign objects and they recognize unique molecules in the pathogens and neutralize them directly.
آنتی بادی ها، ایمونوگلوبولین (Ig) تولید شده توسط لمفوسیت های B برای مبارزه علیه پاتوجن ها و سایر ذرات خارجی استند که مولیکول های منحصر به فرد در پاتوجن ها را شناسایی می کنند و مستقیماً آنها را خنثی می کنند.
Based on this, plasma was collected from the blood of a group of patients who recovered from COVID-19 and was injected into 10 seriously ill patients.
بر این اساس، پلاسما از گروهی از مریضان بهبود یافته از کووید-۱۹ گردآوری شده و به ۱۰ مریض بسیار وخیم تزریق شد.
Their symptoms improved within 24 hours, accompanied by reduced inflammation and viral loads and improved oxygen saturation in the blood.
علائم آنها ظرف ۲۴ ساعت بهبود یافتند و تقلیل التهاب، تقلیل بار ویروسی و بهبود اشباع آکسیجن در خون آنها مشاهده شد.
However, verification and clarification are necessary to propose the method for large-scale use before specific therapies are not yet developed.
با آنهم، پیشنهاد این روش برای استفاده در مقیاس کلان قبل از آنکه روش های معالجوی خاصی هنوز ارائه نشده اند، مستلزم اخذ تأییدیه و شفاف سازی بیشتر در پیوند با آن است.
In addition, given the therapeutic effects, some disadvantages associated with the plasma should be considered carefully.
برعلاوه، در کنار اثرات تداویی، معایب مرتبط با تداوی ذریعه پلاسما نیز باید به دقت مورد توجه قرار بگیرند.
For example, antibodies can overstimulate the immune response and cause cytokine release syndrome, which is potentially a life-threatening toxicity.
برای مثال، آنتی بادی ها پاسخ معافیتی را بیش از حد تحریک نموده می توانند و سبب سیندروم رهاسازی سایتوکاین شوند که ممکن است به یک سمیت مرگ آور منتهی شود.
The concentration of antibodies in the blood is usually low, and the demand for the plasma is large to treat critically ill patients.
غلظت آنتی بادی ها در خون معمولاً پایین است و غرض تداوی افرادی که به مرض بسیار شدید مصاب استند به پلاسمای زیادی ضرور است.
It is difficult to develop and produce specific antibodies rapidly enough to fight against a global epidemic.
توسعه و تولید آنتی بادی های خاص در دورانیه زمانی سریع برای مقابله با اپیدمی های جهانی امری دشوار است.
Thus, it is more critical and practical to isolate B cells from recovered patients and identify the genetic codes encoding effective antibodies or screen for effective antibodies against essential proteins of the virus.
بنابراین، جداسازی حجرات B از مریضان بهبود یافته و شناسایی کودهای جنتیکی که آنتی بادی های موثر را کدگذاری می کنند یا غربالگری برای آنتی بادی های موثر بر علیه پروتین های موثر ویروس حیاتی تر و عملی تر می باشد.
This way, we can readily scale up the production of the antibodies.
با این روش به آسانی می توان تولید آنتی بادی ها را بلند برد.
TCM has been used to treat a variety of diseases in China for thousands of years.
هزاران سال است که در کشور چین از طب سنتی غرض تداوی طیف گسترده از مرض ها استفاده می شود.
However, its effects largely rely on a combination of multiple components in a formula that varies depending on the diagnosis of a disease based on the theories of TCM.
با آنهم، تاثیر آن عمدتاً به ترکیبی از چندین جز یک فورمول بستگی دارد که به تشخیص مرض بر اساس نظریه های طب سنتی چینایی بستگی دارد.
Most of the effective components remain unknown or are vague as it is difficult to extract and verify such components or their optimal combinations.
اکثر اجزاء موثر ناشناخته یا مبهم باقی مانده اند زیرا استخراج و تأیید این اجزاء یا ترکیبات بهینه آنها امری دشوار است.
Currently, due to the lack of effective and specific therapy for COVID-19, TCM has become one of the major alternative treatments for patients with light to moderate symptoms or for those who have recovered from severe stages.
در حال حاضر، به دلیل عدم وجود تداوی مؤثر و اختصاصی برای کووید-۱۹، TCM (طب سنتی چین) بحیث یکی از تداوی های اصلی جایگزین برای مریضان با علائم خفیف و متوسط یا برای مریضانی که از مراحل شدید بهبود یافته اند، در نظر گرفته شده است.
For example, Shu Feng Jie Du capsules and Lian Hua Qing Wen capsules were found to be effective for COVID-19 treatment.
برای مثال، مشاهده شد که کپسول های Shu Feng Jie Du و Lian Hua Qing Wen غرض تداوی کووید-۱۹ مؤثر واقع شدند.
Top cure rates in the treatment of COVID-19 patients were observed in several provinces in China that used TCM in 87% of their patients, including Gansu (63.7%), Ningxia (50%), and Hunan (50%), whereas Hubei province, which used TCM in only approximately 30% of its COVID-19 patients, had the lowest cure rate (13%).
بیشترین نرخ های تداوی مریضان کویید-۱۹ در چندین ولایت چین که در آنجا طب سنتی چین برای ٪۸۷ مریضان استفاده شد مشاهده گردید که بشمول استند از: گانسو (٪۶۳.۷)، نینگژیا (٪۵۰) و هونان (٪۵۰)، در حالیکه ولایت هوبئی که در آن طب سنتی چین تنها برای حدود ٪۳۰ مریضان کویید-۱۹ استفاده شد، از پایین ترین نرخ بهبودی (٪۱۳) برخوردار بود.
However, this is quite a rough comparison as many other impact factors such as the number and severity of the patients should be included in the evaluation.
با آنهم، این یک مقایسه کاملاً سخت است، بخاطریکه بسیاری از عوامل تأثیرگذار دیگر مانند شمار و شدت مریضان باید در ارزیابی لحاظ شوند.
On February 18, 2020, Boli Zhang and coworkers published a study to compare western medicine (WM) treatment alone with combined treatment of WM and TCM.
در ۱۸ فبروری ۲۰۲۰، بولی ژانگ و همکاران وی مطالعه یی را منتشر ساختند که در آن تداوی با طب غربی (WM) به تنهایی را با تداوی ترکیبی طب غربی و طب سنتی چین مقایسه کردند.
They found that the times needed for body temperature recovery, symptom disappearance, and hospitalization were remarkably shorter in the WM+TCM group than in the WM only group.
آنها متوجه شدند که مدت زمان مورد نیاز برای بازگرداندن دمای بدن به حالت بهینه، برطرف کردن علائم و بستری شدن در گروه طب غربی+طب سنتی چین به میزان قابل توجهی کمتر از گروه فقط طب غربی بود.
Most impressively, the rate for symptomatic worsening (from light to severe) was remarkably lower for the WM+TCM group than for the WM only group (7.4% versus 46.2%) and the mortality was lower in the WM+TCM group than WM only group (8.8% versus 39%).
جالب توجه آنکه، نرخ تشدید مرض با بروز علائم (از خفیف به شدید) برای گروه WM+TCM (طب سنتی چین+طب غربی) طرز مشخصی کمتر از گروه صرفاً طب غربی بود (٪۷.۴ در مقابل ٪۴۶.۲) و نرخ مرگ ومیر در گروه طب غربی+طب سنتی نیز کمتر از گروه فقط طب غربی بود (٪۸.۸ در مقابل ٪۳۹).
Nevertheless, the efficacy and safety of TCM still await more well-controlled trials at larger scales and in more centers.
با آنهم، موثریت و مصئونیت طب سنتی چینایی کماکان باید ذریعه تریال های تحت کنترول دقیق در مقیاس های کلان تر و در مراکز بیشتر ارزیابی شود.
It would also be intriguing to characterize the mechanism of actions and clarify the effective components of TCM treatments or their combinations if possible.
کوشش برای مشخص کردن مکانیسم عملکرد و مشخص کردن اجزا موثر روش های تداوی طب سنتی چینایی یا در صورت امکان، ترکیبی از آنها امری جالب توجه و وسوسه برانگیز است.
Patients with suspected or confirmed COVID-19 mostly experience great fear of the highly contagious and even fatal disease, and quarantined people also experience boredom, loneliness, and anger.
مریضان مشکوک یا تأیید شده مصاب کووید-۱۹ اغلب وحشت بسیاری از این مرض بسیار مسری و حتی کشنده تجربه می کنند و همچنان افراد قرنطین شده مصاب کسالت، تنهایی و عصبانیت می شوند.
Furthermore, symptoms of the infection such as fever, hypoxia, and cough as well as adverse effects of the treatments such as insomnia caused by corticosteroids can lead to more anxiety and mental distress.
برعلاوه، علائم انتان بشمول از تب، کمبود آکسیجن و سرفه و همچنان عوارض جانبی راهکارهای معالجوی بشمول از بی خوابی ناشی از کورتیکواستروئیدها، اضطراب و ناراحتی روانی به همراه داشته می تواند.
In the early phase of the SARS outbreak, a range of psychiatric morbidities including persistent depression, anxiety, panic attacks, psychomotor excitement, psychotic symptoms, delirium, and even suicidality were reported.
در فاز اولیه شیوع سارس، طیفی از حالات مرضی روان پریشی شامل افسردگی مداوم، اضطراب، حملات هراس و وحشت زدگی، تهییج روانی حرکتی، علائم روان پریشی، روان آشفتگی و حتی تمایل به خودکشی گزارش شدند.
Mandatory contact tracing and quarantine, as a part of the public health responses to the COVID-19 outbreak, can make people more anxious and guilty about the effects of the contagion, quarantine, and stigma on their families and friends.
ردیابی تماس و قرنطین اجباری، بحیث بخشی از واکنش های صحت عامه نسبت به شیوع کووید-۱۹ می توانند سبب ایجاد استرس و احساس تقصیر در فقرات مصاب شده در پیوند با تاثیرات سرایت، قرنطین و مشکل حیثیتی برای خانواده ها و دوستان شوند.
Thus, mental health care should be provided to COVID-19 patients, suspected individuals, and people in contact with them as well as the general public who are in need.
بنابراین، مراقبت صحت روانی باید در اختیار مریضان کویید-۱۹، افراد مشکوک و افرادی که در تماس با آنها بودند و همچنان، عموم مردم که ضرورت به این خدمات دارند، قرار گیرد.
The psychological support should include the establishment of multidisciplinary mental health teams, clear communications with regular and accurate updates about the SARS-CoV-2 outbreak and treatment plans and the use of professional electronic devices and applications to avoid close contact with each other.
پشتیبانی روانشناختی باید شامل تشکیل تیم های صحت روان با تخصص های متعدد، اطلاع رسانی شفاف به همراه اخبار مرتب و دقیق در رابطه با شیوع SARS-CoV-2 و برنامه های معالجوی به همراه استعمال دستگاه های الکترونیکی و برنامه های کاربردی حرفوی غرض وقایه از تماس نزدیک با دیگران باشد.
Effective vaccines are essential for interrupting the chain of transmission from animal reservoirs and infected humans to susceptible hosts and are often complementary to antiviral treatment in the control of epidemics caused by emerging viruses.
واکسین های موثر از اهمیت اساسی برای قطع زنجیره انتقال از مخازن حیوانی و فقرات انسانی منتن به میزبان های حساس برخوردار استند و غالباً مکمل تداوی ضدویروسی در کنترول اپیدمی های ناشی از ویروس های نوظهور به شمار می روند.
Efforts have been made to develop S protein-based vaccines to generate long-term and potent neutralizing antibodies and/or protective immunity against SARS-CoV.
کوشش هایی برای توسعه واکسین های مبتنی بر پروتین S غرض تولید آنتی بادی های با کارکردگی طولانی مدت و خنثی کنندگی قدرتمند و/یا معافیت محافظ در برابر SARS-CoV صورت گرفته است.
Live-attenuated vaccines have been evaluated in animal models for SARS.
واکسین های زنده رقیق شده در مودل های حیوانی برای سارس امتحان شده اند.
However, the in vivo efficacy of these vaccine candidates in elderly individuals and lethal-challenge models and their protection against zoonotic virus infection have yet to be determined before a clinical study is initiated.
با آنهم، قبل از آنکه یک مطالعه بالینی شروع شود، موثریت in-vivo این کاندیداهای واکسین در کاهلان و مودل های در حال مرگ و محافظت آنها علیه انتان ویروسی زئونوز باید تعیین شوند.
This is probably because SARS died down 17 years ago and no new case has been reported since.
این احتمالاً بخاطر آن است که ۱۷ سال پیش سارس از بین رفت و از آن زمان کدام فقره جدیدی گزارش نشده است.
In contrast, sporadic cases and clusters of MERS continue to occur in the Middle East and spread to other regions owing to the persistence of zoonotic sources in endemic areas.
در مقابل، فقرات منفرد و خوشه های گاه وبیگاه مرس کماکان در خاورمیانه مشاهده می شود و به دلیل پایداری منابع زئونوز در نواحی بومی به سایر مناطق گسترش می یابد.
Vaccination strategies have been developed for MERS by using inactivated virus, DNA plasmids, viral vectors, nanoparticles, virus-like particles and recombinant protein subunits and some have been evaluated in animal models.
استراتژی های واکسیناسیون با استعمال ویروس غیرفعال، پلاسمیدهای DNA، وکتورهای ویروسی، نانوذرات، ذرات شبه-ویروسی و زیرواحدهای پروتین نوترکیب برای مرس توسعه داده شدند و در بعضی فقرات روی مودل های حیوانی امتحان شدند.
The development of a safe and effective vaccine against SARS-CoV-2 for non-immune individuals is an urgent and critical task for controlling the ongoing epidemic.
ساخت یک واکسین ایمن و مؤثر در برابر SARS-CoV-2 برای افراد فاقد مصونیت، امری اضطراری و حیاتی برای کنترول روند فزاینده اپیدمی است.
However, it is challenging to overcome the difficulty because of the long period of time (averaged 18 months) needed for vaccine development and the dynamic variations of CoVs.
با آنهم، به دلیل مدت زمان طولانی مورد نیاز برای طراحی و تولید واکسین (طرز اوسطی ۱۸ ماه) و تبدیلات پویای کروناویروس ها، مقابله با این مشکل امری چالش برانگیز است.
As a novel disease, COVID-19 has just started to manifest its full clinical course throughout thousands of patients.
بحیث یک مرض نوظهور، کووید-۱۹ به تازگی شروع به بروز دادن دورانیه بالینی مکمل خود در هزاران مریض کرده است.
In most cases, patients can recover gradually without sequelae.
در اغلب فقرات، مریضان به صورت تدریجی و بدون هر گونه عوارض متعاقب بهبود پیدا می کنند.
However, similar to SARS and MERS, COVID-19 is also associated with high morbidity and mortality in patients with severe cases.
با آنهم، شبیه سارس و مرس، کووید-۱۹ نیز با ناخوشی زیاد و مرگ ومیر در فقرات مصاب شده به حالت شدید مرض مرتبط است.
Therefore, building a prognosis model for the disease is essential for health-care agencies to prioritize their services, especially in resource-constrained areas.
بنابراین، دیزاین یک مودل پیش آگهی برای مرض برای سازمان های خدمات صحی معالجوی اهمیت اساسی دارد تا خدمات خود را بویژه در حوزه های با محدودیت منابع اولویت بندی کنند.
Based on clinical studies reported thus far, the following factors may affect or be associated with the prognosis of COVID-19 patients (Table ​(Table33):
بر اساس مطالعات بالینی انجام شده تا به حال، ممکن است عوامل زیر تشخیص مریضان کووید-۱۹ را تحت تاثیر قرار دهند یا با این تشخیص مرتبط باشند (جدول ۳):
Age: Age was the most important factor for the prognosis of SARS, which is also true for COVID-19.
سن: سن مهم ترین فاکتور برای پیش آگهی سارس است که در رابطه با کووید-۱۹ نیز همین قسم است.
COVID-19 mainly happened at the age of 30-65 with 47.7% of those patients being over 50 in a study of 8,866 cases as described above.
کووید-۱۹ عمدتاً در سن ۶۵-۳۰ سال رخ می دهد، به نحوی که از میان افراد بلندتر از ۵۰ ساله در یک مطالعه شامل ۸۸۶۶ مریض تشریح شده در فوق، ٪۴۷.۷ به آن منتن شده بودند.
Patients who required intensive care were more likely to have underlying comorbidities and complications and were significantly older than those who did not (at the median age of 66 versus 51), suggesting age as a prognostic factor for the outcome of COVID-19 patients.
مریضانی که ضرورت به مراقبت های ویژه داشتند، به احتمال بیشتری از امراض توأمان و عوارض زمینه یی رنج می بردند و از سن بیشتری در مقایسه با مریضان غیرنیازمند این مراقبت های ویژه برخوردار بودند (با میانه سن ۶۶ در مقابل ۵۱ سال)، و این پیشنهاد می کند که سن را می توان بحیث یک عامل پیش آگهی برای نتیجه مریضان مصاب کویید-۱۹ در نظر گرفت.
Sex: SARS-CoV-2 has infected more men than women (0.31/100,000 versus 0.27/100,000), as described above.
جندر: همانطور که در بالا ذکر شد، ویروس SARS-CoV-2 مردان را بیشتر از زنان (۰.۳۱ در ۱۰۰٫۰۰۰ در مقایسه با ۰.۲۷ در ۱۰0٫۰۰۰ نفر) منتن کرده است.
Comorbidities and complications: Patients with COVID-19 who require intensive care are more likely to suffer from acute cardiac injury and arrhythmia.
امراض توأمان و عوارض: مریضان مصاب کووید-۱۹ که ضرورت به مراقبت ویژه دارند، با احتمال بیشتری به آسیب حاد یا آریتمی قلبی مصاب خواهند شد.
Cardiac events were also the main reason for death in SARS patients.
مشکلات قلبی نیز دلیل اصلی مرگ در مریضان مصاب سارس بودند.
It has been reported that SARS-CoV-2 can also bind to ACE2-positive cholangiocytes, which might lead to liver dysfunctions in COVID-19 patients.
گزارش شده است که ویروس SARS-CoV-2 به کلانژوسیت های ACE2-مثبت نیز متصل شده می تواند که ممکن است به اختلال جگری در مریضان کویید-۱۹ منجر شود.
It is worth noting that age and underlying disease are strongly correlated and might interfere with each other.
لازم به ذکر است که سن و مرض زمینه یی همبستگی قدرتمندی دارند و ممکن است با یکدیگر تداخل داشته باشند.
Abnormal laboratory findings: The C-reactive protein (CRP) level in blood reflects the severity of inflammation or tissue injury and has been proposed to be a potential prognostic factor for disease, response to therapy, and ultimate recovery.
یافته های لابراتواری غیرنارمل: سطح پروتین واکنشی C در خون منعکس کننده شدت التهاب یا آسیب بافتی است و بحیث یک فاکتور تشخیصی بالقوه برای بیماری، واکنش به تداوی و بهبود نهایی پیشنهاد شده است.
The correlation of CRP level to the severity and prognosis of COVID-19 has also been proposed.
پیشنهاد شده است که بین سطح CRP با شدت و پیش آگهی کووید-۱۹ ارتباط وجود دارد.
In addition, elevated lactate dehydrogenase (LDH), aspartate aminotransferase (AST), alanine aminotransferase (ALT), and creatine kinase (CK) may also help predict the outcome.
برعلاوه، سطوح افزایش یافته لاکتات دهایدروجناژ (LDH)، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)، آلانین آمینوترانسفراز (ALT) و کراتین کیناز (CK) نیز ممکن است در پیش بینی نتیجه موثر واقع شوند.
These enzymes are expressed extensively in multiple organs, especially in the heart and liver, and are released during tissue damage.
این انزایم ها در چندین بافت و به ویژه در قلب و جگر به میزان زیادی بیان می شوند و حین آسیب بافتی آزاد می شوند.
Thus, they are traditional markers for heart or liver dysfunctions.
بنابراین، آنها مارکرهای سنتی برای تشخیص اختلالات قلبی یا جگری به شمار می روند.
Major clinical symptoms: Chest radiography and temporal progression of clinical symptoms should be considered together with the other issues for the prediction of outcomes and complications of COVID-19.
علائم بالینی اصلی: برای پیش بینی پیامدها و عوارض کووید-۱۹ باید رادیوگرافی قفسه سینه و پیشرفت زمانی علائم بالینی را با سایر مسائل مربوط، همراه با هم مد نظر قرار داد.
Use of steroids: As described above, steroids are immunosuppressant commonly used as an adjunctive therapy for infectious diseases to reduce the severity of inflammatory damage.
استعمال استروئیدها: قسمیکه در بالا توضیح داده شد، استروئیدها عوامل سرکوب سیستم مدافه استند که معمولاً بحیث تداوی مکمل غرض تقلیل شدت آسیب التهابی در مقابله با امراض انتانی به کار برده می شوند.
Since a high dosage of corticosteroids was widely used in severe SARS patients, many survivors suffered from avascular osteonecrosis with life-long disability and poor life quality.
از آنجایی که دوز بلندی از کورتیکواستروییدها به صورت گسترده در مریضان شدید مصاب سارس استعمال شد، بسیاری از بازماندگان از پوکی استخوان ناشی از کم خونی همراه با ناتوانی بلندمدت و کیفیت پایین زندگی رنج بردند.
Thus, if needed, steroids should be used at low dosage and for a short time in COVID-19 patients.
بنابراین، در صورت ضرورت، استروئیدها باید با دوز پایین تر و در دورانیه زمانی کوتاه برای مریضان کویید-۱۹ استفاده شوند.
Mental stress: As described above, during the COVID-19 outbreak many patients have suffered from extraordinary stress as they often endured long periods of quarantine and extreme uncertainty and witnessed the death of close family members and fellow patients.
استرس روانی: قسمیکه در بالا توضیح داده شد، بواسطه شیوع کووید-۱۹ مریضان زیادی مصاب استرس بیش از حد شدند زیرا غالباً ناچار به رعایت دورانیه های طولانی قرنطین شده بودند، مصاب تردید و شبهات زیادی در پیوند با اتفاقات پیش رو شدند و شاهد مرگ اعضای خانواده یا دوستان نزدیک خود بودند.
It is imperative to provide psychological counseling and long-term support to help these patients recover from the stress and return to normal life.
ارائه مشاوره روانشناختی و حمایت بلندمدت برای کمک به این مریضان غرض از بین رفتن استرس و بازگشت به زندگی عادی ضروری می باشد.
According to demographic studies so far, COVID-19 seems to have different epidemiological features from SARS.
طبق مطالعات دموگرافیکی انجام شده تا به حال، کووید-۱۹ در مقایسه با سارس از ویژگی های اپیدمیولوژیکی متفاوتی برخوردار است.
In addition to replicating in the lower respiratory tract, SARS-CoV-2 can efficiently replicate in the upper respiratory tract and causes mild or no symptoms in the early phase of infection, similar to other CoVs that cause common colds.
ویروس SARS-CoV-2 قادر است علاوه بر مجرای تنفسی تحتانی، شبیه سایر کروناویروس های عامل سرماخوردگی معمولی در مجرای تنفسی فوقانی نیز به نحو موثر تکثیر پیدا کند و در اوایل فاز آلودگی با علائم خفیف بروز کند یا فاقد علامت باشد.
Therefore, infected patients at the early phase or incubation period can produce a large amount of virus during daily activities, causing great difficulty for the control of the epidemic.
بنابراین مریضان منتن در مرحله اولیه یا دورانیه کمون مقدار زیادی ویروس طی فعالیت های روزانه تولید کرده می توانند که باعث ایجاد مشکل بسیاری برای کنترول اپیدمی می شود.
However, the transmission of SARS-CoV was considered to occur when the patients are severely ill, while most transmission did not happen at the early phase.
با آنهم، یافته ها نشان می دهند انتقال SARS-CoV زمانی انجام می شد که مریضان در فاز شدید مرض بودند، بدین ترتیب اکثر فقرات انتقال در فاز اولیه صورت نمی گرفتند.
Thus, the current outbreak of COVID-19 is much more severe and difficult to control than the outbreak of SARS.
بنابراین، شیوع فعلی کووید-۱۹ خطرناک تر و کنترول آن دشوارتر از شیوع سارس است.
Great efforts are currently underway in China including the lockdown of Wuhan and surrounding cities and continuous quarantine of almost the entire population in hopes of interrupting the transmission of SARS-CoV-2.
کوشش های بسیار خوبی در چین در حال انجام است که شامل کنترول مکمل ورود و خروج به ووهان و شهرهای مجاور و قرنطین مداوم تقریباً کل نفوس به امید قطع زنجیره انتقال SARS-CoV-2 است.
Although these actions have been dramatically damaging the economy and other sectors of the country, the number of new patients is declining, indicating the slowdown of the epidemic.
هرچند این اقدامات طرز چشمگیری به اقتصاد و سایر بخش های کشور آسیب رسانده است، اما شمار مریضان جدید در حال تقلیل است که نشانگر کند شدن اپیدمی است.
The most optimistic estimate is that the outbreak will end by March and the downswing phase will last for 3-4 months.
خوشبینانه ترین تخمین آن است که شیوع مرض تا ماه مارچ پایان می یابد و فاز تحلیل رونده آن ۳ تا ۴ ماه به طول می انجامد.
However, some other experts are not that optimistic.
با آنهم، بعضی متخصصین چندان خوشبین نیستند.
Paul Hunter, et al., estimated that COVID-19, which seems substantially more infectious than SARS, will not end in 2020.
تخمین پائول هانتر و همکاران نشان می دهد اپیدمی کووید-۱۹ که به میزان قابل توجهی مسری تر از سارس است، در سال ۲۰۲۰ ختم نمی شود.
Ira Longini, et al., established a model to predict the outcome of the epidemic and suggested that SARS-CoV-2 could infect two-thirds of the global population.
ایرا لانگینی و همکاران مدلی برای پیش بینی نتیجه اپیدمی طراحی کردند و پیشنهاد دادند که ویروس SARS-CoV-2 دو سوم نفوس جهان را منتن نموده می تواند.
A Canadian group reported that SARS-CoV-2 was detected in both mid-turbinate and throat swabs of patients who recovered and left the hospital 2 weeks earlier, which indicates that the newly identified virus could become a cyclical episode similar to influenza.
یک گروه کانادایی گزارش داده است که ویروس SARS-CoV-2 در هر دو سری نمونه های سواپ حفرات تحتانی بینی و گلو در مریضان بهبود یافته که ۲ هفته قبل از شفاخانه ترخیص شده بودند، تشخیص داده شد.
However, promising signs have occurred in China based on the declining number of new cases, indicating the current strategies might have been working.
با آنهم، بر اساس تقلیل شمار فقرات مصابیت جدید که به معنای موفقیت احتمالی استراتژی های فعلی است، چشم اندازهای امیدوار کننده یی در چین مشاهده می شود.
Ebola was originally predicted to cause up to a million cases with half a million deaths.
در ابتدا پیش بینی شده بود که ابولا تا یک میلیون نفر را منتن کرده و باعث مرگ نیم میلیون نفر شود.
However, via strict quarantine and isolation, the disease has eventually been put under control.
با آنهم، ذریعه قرنطین و ایزوله کردن سختگیرانه، در نهایت مرض تحت کنترول قرار گرفت.
It is possible, similar to SARS-CoV, that SARS-CoV-2 might become weaker in infectivity and eventually die down or become a less pathogenic virus co-existent with humans.
ممکن است شبیه به SARS-CoV، ویروس SARS-CoV-2 به تدریج ضعیف تر شده و در نهایت ناپدید شود یا به ویروسی با خاصیت پاتوجنی کمتر مبدل شود که در کنار انسان ها زندگی می کند.
A comparison of the epidemic of COVID-19 with that of SARS and MERS is provided below (Fig. ​(Fig.55).
مقایسه اپیدمی کووید-۱۹ با سارس و مرس در پایین ارائه شده است (شکل ۵).
SARS-CoV-2 is highly transmittable through coughing or sneezing, and possibly also through direct contact with materials contaminated by the virus.
SARS-CoV-2 ترخ انتقال بلندی ذریعه سرفه یا عطسه دارد و احتمالاً ذریعه تماس مستقیم با مواد منتن به ویروس نیز انتشار می یابد.
The virus was also found in feces, which raises a new possibility of feces-to-mouth transmission.
ویروس در مواد غایطه نیز یافت شد که احتمال تازه انتقال از غایطی-فمی را بلند می برد.
A recent study on 138 cases reported that 41% of the cases were possibly caused by nosocomial infections, including 17 patients with other prior diseases and 40 health-care providers.
یک مطالعه اخیر انجام شده بر روی ۱۳۸ مریض گزارش داد که احتمالاً ٪۴۱ افراد به واسطه انتانات شفاخانه مصاب مرض شدند که شامل ۱۷ مریض مصاب سایر امراض دیگر و ۴۰ تن از کادر صحت و تداوی می باشد.
Thus, great precaution should be used to protect humans, especially health-care providers, social workers, family members, colleagues, and even bystanders in contact with patients or infected people.
بنابراین، برای محافظت از انسان ها و بویژه کارکنان بخش صحت و تداوی، مددکاران اجتماعی، اعضای خانواده، همکاران و حتی ملاقات کنندگان مریضان منتن یا اشخاص منتن باید نهایت احتیاط و توجه به عمل بیاید.
The first line of defense that could be used to lower the risk of infection is through wearing face masks; both the use of surgical masks and N95 respirator masks (series # 1860s) helps control the spread of viruses.
نخستین خط دفاعی که می توان برای تقلیل خطر ابتلا استفاده کرد ذریعه پوشیدن ماسک های صورت است؛ استعمال هر دو نوع ماسک جراحی و ماسک های تنفسی N95 (سری های شماره 1860s) به کنترول گسترش ویروس ها کمک می کند.