atepeq/tico19 huggingface dataset:
For example, antibodies isolated from a recovered patient neutralized MERS-CoV.
مثلاً آنتی‌بادی جدا شده از بیمار بهبود یافته، موجب خنثی شدن MERS-CoV می‌شود.
On the other hand, an overreaction of the immune system generates a large number of free radicals locally that can cause severe damages to the lungs and other organs, and, in the worst scenario, multi-organ failure and even death.
از طرف دیگر، واکنش بیش از حد سیستم ایمنی بدن موجب تولید تعداد زیادی رادیکال آزاد به صورت موضعی می‌شود که می تواند باعث آسب شدید به ریه‌ها و سایر اعضا شده و در بدترین سناریو منجر به از کار افتادن چند عضو و حتی مرگ شود.
The SARS-CoV-2 infection, featured by clustering onset, is more likely to affect elderly people with comorbidities and pregnant women.
SARS-CoV-2 که ویژگی آن ظهور خوشه‌ای است، بیشتر، افراد سالمند دارای بیماری‌های زمینه‌ای و زنان باردار را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
It is common that for people who are exposed to a large number of viruses or whose immune functions are compromised, they have higher chance to be infected than others.
موضوع شایع این است که افرادی که در معرض مقدار زیادی ویروس قرار دارند یا عملکرد سیستم ایمنی آنها ضعیف است، نسبت به دیگران احتمال آلودگی بیشتری دارند.
The estimated mean incubation period of SARS-CoV-2 is 1-14 days, mostly 3-7 days based on a study of the first 425 cases in Wuhan.
بر اساس مطالعه بر روی ۴۲۵ مورد اول در ووهان، ميانگين دوره نهفتگی SARS-CoV-2 برابر با 14-1 روز تعیین شد ولی در اغلب موارد ۳ تا ۷ روز طول می‌کشد.
However, a study on 1,099 cases demonstrates that the incubation period was 3 days on average and ranged from 0 to 24 days.
با این حال، مطالعه بر روی ۱،۰۹۹ مورد نشان می‌دهد که دوره نهفتگی به طور متوسط ۳ روز است و در بازه زمانی صفر تا ۲۴ روز است.
A more recent study, as described above, demonstrates that the incubation period was 4.8 (3.0-7.2) days based on the demography of 8,866 cases.
مطالعه جدیدتری نشان می‌دهد، همانطور که در بالا توضیح داده شد، دوره نهفتگی ۴.۸ روز است (۳.۰ تا ۷.۲ روز) که بر اساس آمارگیری از ۸،۸۶۶ مورد است.
It is very important for health authorities to adjust the effective quarantine time based on the most accurate incubation period, thus preventing infected but symptomless people from transmitting the virus to others.
این موضوع برای مقامات بهداشتی بسیار مهم است تا بتوانند زمان قرنطینه موثر را بر اساس دقیقترین دوره نهفتگی تعیین کنند، در نتیجه موجب جلوگیری از انتقال ویروس از افراد آلوده که علائم بیماری را ندارند به دیگران شوند.
As a common practice, individuals exposed to, or infected by, the virus are usually required to be quarantined for 14 days.
یک روش متداول این است که افراد در معرض ویروس یا آلوده به ویروس معمولا باید ۱۴ روز قرنطینه شوند.
Should the quarantine time be extended to 24 days?
آیا باید زمان قرنطینه تا ۲۴ روز تمدید شود؟
Fever is often the major and initial symptom of COVID-19, which can be accompanied by no symptom or other symptoms such as dry cough, shortness of breath, muscle ache, dizziness, headache, sore throat, rhinorrhea, chest pain, diarrhea, nausea, and vomiting.
تب در اغلب موارد علامت اصلی و اولیه کووید-19 است که می‌تواند بدون علامت یا با علائم دیگر مانند سرفه خشک، تنگی نفس، درد عضلانی، سرگیجه، سردرد، گلو درد، آبریزش بینی، درد قفسه سینه، اسهال، حالت تهوع و استفراغ همراه باشد.
Some patients experienced dyspnea and/or hypoxemia one week after the onset of the disease.
برخی بیماران یک هفته پس از شروع بیماری دچار تنگی نفس یا کاهش اکسیژن در بافت‌ها می‌شدند.
In severe cases, patients quickly progressed to develop acute respiratory syndrome, septic shock, metabolic acidosis, and coagulopathy.
در موارد شدید، بیماری به سرعت به سمت ایجاد سندرم حاد تنفسی، شوک سپتیک، اسیدی شدن متابولیک و اختلال انعقاد خون پیش می‌رود.
Patients with fever and/or respiratory symptoms and acute fever, even without pulmonary imaging abnormalities, should be screened for the virus for early diagnosis.
بیماران مبتلا به تب و یا علائم تنفسی و تب شدید، حتی بدون ناهنجاری‌های ریوی در تصاویر رادیولوژی باید برای تشخیص زودهنگام ویروس غربالگری شوند.
A demographic study in late December of 2019 showed that the percentages of the symptoms were 98% for fever, 76% for dry cough, 55% for dyspnea, and 3% for diarrhea; 8% of the patients required ventilation support.
یک مطالعه جمعیتی در اواخر ماه دسامبر ۲۰۱۹ درصد علائم را به این صورت نشان می‌دهد: ۹۸٪ تب، ۷۶٪ سرفه خشک، ۵۵٪ تنگی نفس و ۳٪ اسهال؛ ۸٪ بیماران نیاز به دستگاه ونتیلاتور داشتند.
Similar findings were reported in two recent studies of a family cluster and a cluster caused by transmission from an asymptomatic individual.
یافته‌های مشابهی در دو مطالعه اخیر از یک خوشه خانوادگی و یک خوشه ناشی از انتقال از یک فرد بدون علامت گزارش شد.
Comparably, a demographic study in 2012 showed that MERS-CoV patients also had fever (98%), dry cough (47%), and dyspnea (55%) as their main symptoms.
در مطالعه جمعیتی انجام شده در سال ۲۰۱۲ نشان داده شد که در بیماران مبتلا به MERS-CoV نیز تب (۹۸ درصد)، سرفه خشک (۴۷ درصد) و تنگی نفس (۵۵ درصد) به عنوان علائم اصلی دیده می‌شود.
However, 80% of them required ventilation support, much more than COVID-19 patients and consistent with the higher lethality of MERS than of COVID-19.
با این حال، ۸۰% آنها نیاز به دستگاه ونتیلاتور داشتند که خیلی بیشتر از بیماران کووید-19 است که نشان دهنده کشنده‌تر بودن MERS نسبت به کووید-19 است.
Diarrhea (26%) and sore throat (21%) were also observed with MERS patients.
اسهال (۲۶٪) و گلو درد (۲۱٪) نیز در بیماران MERS مشاهده شد.
In SARS patients, it has been demonstrated that fever (99%-100%), dry cough (29%-75%), dyspnea (40%-42%), diarrhea (20-25%), and sore throat (13-25%) were the major symptoms and ventilation support was required for approximately 14%-20% of the patients.
در بیماران مبتلا به SARS، نشان داده شده است که تب (۹۹ تا۱۰۰ درصد) ، سرفه خشک (۲۹ تا ۷۵ درصد) ، تنگی نفس (۴۰ تا ۴۲ درصد)، اسهال (۲۰ تا ۲۵ درصد) و گلودرد (۱۳ تا ۲۵ درصد) به عنوان علائم اصلی بودند و در حدود 20%-14%بيماران به دستگاه ونتیلاتور نیاز داشتند.
By February 14, the mortality of COVID-19 was 2% when the confirmed cases reached 66,576 globally.
تا ۱۴ فوریه و زمانی که موارد تاییدشده ابتلا در سطح جهان به ۶۶،۵۷۶ مورد رسید، درصد مرگ و میر کووید-19 حدود ۲ درصد بود.
Comparably, the mortality of SARS by November 2002 was 10% of 8,096 confirmed cases.
در مقایسه، میزان مرگ و میر SARS تا نوامبر سال ۲۰۰۲ حدود ۱۰ درصد از ۸،۰۹۶ مورد تایید شده بود.
For MERS, based on a demographic study in June 2012, the mortality was 37% of 2,494 confirmed cases.
بر اساس یک مطالعه جمعیتی در ژوئن سال ۲۰۱۲، درصد مرگ و میر برایMERS ۳۷٪ از ۲،۴۹۴ مورد تأیید شده محاسبه شد.
An earlier study reported that the R0 of SARS-CoV-2 was as high as 6.47 with a 95% confidence interval (CI) of 5.71-7.23, whereas the R0 of SARS-CoV only ranged from 2 to 4.
یکی از مطالعات قبلی پیش از این نشان می‌دهد که R0 مربوط به SARS-CoV-2 تا ۶.۴۷ می‌رسد و فاصله اطمینان ۹۵ درصد آن (CI) حدود 5.71 تا 7.23 است، در حالی که محدوده R0 برای SARS-CoV تنها از ۲ تا ۴ است.
A comparison of SARS-CoV-2 with MERS-CoV and SARA-CoV regarding their symptoms, mortality, and R0 is presented in Table ​Table1.1.
مقايسه SARS-CoV-2 با MERS-CoV و SARA-CoV از نظر علائم، میزان مرگ و مير و R0 در جدول ۱.۱ ارائه شده است.
The above figures suggest that SARS-CoV-2 has a higher ability to spread than MERS-CoV and SARS-CoV, but it is less lethal than the latter two.
تصاویر فوق نشان می‌دهد که SARS-CoV-2 از نظر شیوع، توانایی بیشتری نسبت به MERS-CoV و SARS-CoV دارد اما کشندگی SARS-CoV-2 نسبت به MERS-CoV و SARS-CoV کمتر است.
Thus, it is much more challenging to control the epidemic of SARS-CoV-2 than those of MERS-CoV and SARS-CoV.
به اين ترتيب کنترل همه‌گیری SARS-CoV-2 نسبت به MERS-CoV و SARS-CoV بسیار سخت تر است.
Clustered onset often happens in the same family or from the same gathering or vehicle such as a cruise ship.
شروع خوشه‌ای اغلب در یک خانواده یا از یک مکان تجمع یا وسیله نقلیه مانند کشتی کروز اتفاق می افتد.
Patients often have a history of travel or residence in Wuhan or other affected areas or contact with infected individuals or patients in the recent two weeks before the onset.
بیماران اغلب دو هفته قبل از شروع بیماری، سابقه سفر یا اقامت در ووهان یا سایر مناطق آلوده یا تماس با افراد آلوده یا بیماران را داشته‌اند.
However, it has been reported that people can carry the virus without symptoms longer than two weeks and cured patients discharged from hospitals can carry the virus again, which sends out an alarm to increase the time for quarantine.
با این حال، گزارش شده است که افراد می‌توانند بدون داشتن علائم، بیش از دو هفته ناقل ویروس باشند و بیماران بهبود یافته و مرخص شده از بیمارستان نیز می‌توانند دوباره این ویروس را منتقل کنند که هشداری است برای افزایش زمان قرنطینه.
Patients have normal or reduced number of peripheral white blood cells (especially lymphocytes) at the early stage.
در مراحل اولیه بیماری، تعداد گلبول‌های سفید خون (به ویژه لنفوسیت‌ها) در بیماران، در حد طبیعی یا کم است.
For example, lymphopenia with white blood cell count < 4×109/L including lymphocyte count < 1×109/L, and elevated aspartate aminotransferase levels and viremia were found in 1,099 COVID-19 patients.
به عنوان مثال، حالت لیمپوفنیا با تعداد گلبول سفید خون کمتر از 4×109/L شامل تعداد لنفوسیت کمتر از 1×109/L، و سطح آسپارتات آمینوترانسفراز افزایش یافته و وجود ویروس در خون در ۱،۰۹۹ بیمار مبتلا به کووید-19 دیده شد.
The levels of liver and muscle enzymes and myoglobin were increased in the blood of some patients, and C-reactive protein and erythrocyte sedimentation were increased in the blood of most patients.
سطوح آنزیمهای کبدی و عضلانی و میوگلوبین در خون برخی از بیماران افزایش می‌یافت و پروتئین واکنشی C و رسوب گلبول قرمز در خون اغلب بیماران زیاد می‌شد.
In patients with severe cases, the level of D-dimer, a fibrin degradation product present in the blood, was elevated, and lymphocyte count was progressively reduced.
در بیماران با موارد شدید، سطح دیمر D، که حاصل تخریب فیبرین موجود در خون است افزایش یافته و تعداد لنفوسیت‌ها به تدریج کاهش می‌یافت.
Abnormalities in chest radiography are found in most COVID-19 patients and featured by bilateral patchy shadows or ground glass opacity in the lungs.
ناهنجاری مشهود در تصاویر رادیوگرافی قفسه سینه در اکثر بیماران کووید-19 دیده می‌شود و ویژگی آن سایه‌های تکه‌تکه دوطرفه یا کدورت شیشه مات در ریه‌ها است.
Patients often develop an atypical pneumonia, acute lung injury, and acute respiratory distress syndrome (ARDS).
در اغلب بیماران، ذات‌الریه غیر طبیعی، آسیب حاد ریه و سندرم دیسترس تنفسی حاد (ARDS) ایجاد می‌شود.
When ARDS happens, uncontrolled inflammation, fluid accumulation, and progressive fibrosis severely compromise the gas exchange.
هنگامی که ARDS اتفاق می‌افتد، التهاب کنترل نشده، تجمع مایع و فیبروز پیشرفته به شدت تبادل هوایی فرد را به خطر می اندازد.
Dysfunction of type-I and type-II pneumocytes decreases the surfactant level and increases surface tension, thus reducing the ability of the lungs to expand and heightening the risk of lung collapse.
اختلال عملکرد نوع I و II در پنوموسیتها باعث کاهش سطح سورفاکتانت و افزایش کشش سطحی می‌شود در نتیجه توانایی ریه‌ها برای انبساط کاهش یافته و خطر از کار افتادن ریه افزایش می‌یابد.
Therefore, the worst chest radiographic findings often parallel the most severe extent of the disease.
بنابراین هر چه یافته‌های رادیوگرافی قفسه سینه بدتر باشد وسعت بیماری شدیدتر است.
On February 18, 2020, the first pathological analysis of COVID-19 demonstrated the desquamation of pneumocytes, hyaline membrane formation, and interstitial lymphocyte infiltration, and multinucleated syncytial cells in the lungs of a patient who died of the disease, consistent with the pathology of viral infection and ARDS and similar to that of SARS and MERS patients.
در ۱۸ فوریه سال ۲۰۲۰، اولین تجزیه و تحلیل پاتولوژیک کووید-19 نشان داد پوسته‌ریزی پنوموسیت‌ها، تشکیل غشای شیشه‌ای و نفوذ لنفوسیت بینابینی و سلول‌های سین سیشیال چندهسته‌ای در ریه‌های بیماری که به دلیل بیماری درگذشته است با آسیب‌شناسی عفونت ویروسی و ARDS سازگار بوده و شبیه به بیماران SARS و MERS است.
The detection of SARS-CoV-2 RNA via reverse-transcriptase polymerase chain reaction (RT-PCR) was used as the major criteria for the diagnosis of COVID-19.
تشخیص RNA مربوط به SARS-CoV-2 از طریق واکنش زنجیره‌ای پلیمراز-رونویسی معکوس (RT-PCR) به عنوان معیار اصلی تشخیص کووید-19 مورد استفاده قرار گرفت.
However, due to the high false-negative rate, which may accelerate the epidemic, clinical manifestations started to be used for diagnosis (which no longer solely relied on RT-PCR) in China on February 13, 2020.
با این حال ، با توجه به نرخ منفی کاذب بالای این روش، که ممکن است اپیدمی را تسریع کند، در تاریخ ۱۳ فوریه سال ۲۰۲۰ استفاده از علائم بالینی (که دیگر فقط به RT-PCR متکی نبودند) برای تشخیص بیماری در چین آغاز شد.
A similar situation also occurred with the diagnosis of SARS.
برای تشخیص SARS نیز وضعیت مشابهی رخ داده بود.
Therefore, a combination of disease history, clinical manifestations, laboratory tests, and radiological findings is essential and imperative for making an effective diagnosis.
بنابراین، ترکیبی از سابقه بیماری، علائم بالینی، تستهای آزمایشگاهی و یافته‌های رادیولوژیک برای داشتن یک تشخیص موثر، ضروری و الزامی است.
On February 14, 2020, the Feng Zhang group described a protocol of using the CRISPR-based SHERLOCK technique to detect SARS-CoV-2, which detects synthetic SARS-CoV-2 RNA fragments at 20 × 10-18 mol/L to 200 × 10-18 mol/L (10-100 copies per microliter of input) using a dipstick in less than an hour without requiring elaborate instrumentation.
در تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۲۰، گروه فنگ ژانگ پروتکلی با استفاده از روشهای شرلوک مبتنی بر CRISPR برای شناسایی SARS-CoV-2 پیشنهاد دادند، که موجب تشخیص قطعات RNA ترکیبی مربوط به SARS-CoV-2 در 20 × 10-18 mol/L تا 200 × 10-18 mol/L ‌شود (۱۰ تا ۱۰۰ کپی در هر میکرولیتر از موارد ورودی) که این کار با استفاده از یک نوار در کمتر از یک ساعت بدون نیاز به ابزارهای دقیق گران‌قیمت انجام می‌گیرد.
Hopefully, the new technique can dramatically enhance the sensitivity and convenience if verified in clinical samples.
این امیدواری وجود دارد که روش جدید اگر در نمونه های بالینی تایید شود بتواند به طرز چشمگیری موجب افزایش دقت و راحتی در آزمایش شود.
Due to the lack of experience with the novel CoV, physicians can mainly provide supportive care to COVID-19 patients, while attempting a variety of therapies that have been used or proposed before for the treatment of other CoVs such as SARS-CoV and MERS-CoV and other viral diseases (Table ​(Table2).2).
با توجه به عدم تجربه در خصوص این نوع CoV جدید، پزشکان به طور عمده می‌توانند مراقبت‌های حمایتی به بیماران کووید-19 ارائه دهند، در حالی که درمان‌های مختلفی که برای بهبود سایر CoVها مانند SARS-CoV و MERS-CoV و سایر بیماریهای ویروسی استفاده می شود، پیشنهاد شده است (جدول ۲).۲).
These therapies include current and potential treatments with antiviral drugs, immunosuppressants, steroids, plasma from recovered patients, Chinese medicine, and psychological support.
این درمان‌ها عبارتند از درمان‌های فعلی و بالقوه با داروهای ضد ویروس، داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی، استروئیدها، پلاسمای دریافتی از بیماران بهبود یافته، طب چینی و حمایت روانی.
Even plasma from recovered patients was proposed to be used for treatment.
حتی پلاسمای دریافتی از بیماران بهبود یافته برای استفاده در درمان پیشنهاد شد.
Pharmaceutical companies are racing to develop antibodies and vaccines against the virus.
شرکت‌های دارویی در حال رقابت برای تولید پادتن و واکسن در برابر ویروس هستند.
SARS-CoV-2 mainly attacks the lungs in the beginning and probably also attacks, to a lesser degree, other organs that express ACE2, such as the gastrointestinal system and the kidneys.
SARS-CoV-2 عمدتاً در آغاز به ریه‌ها حمله می‌کند و احتمالا حملات ضعیف‌تری به سایر اعضا که دارای ACE2 هستند، مانند سیستم گوارش و کلیه‌ها داشته باشد.
Nevertheless, respiratory dysfunction and failure are the major threat to the patients and the major cause of death.
با این اوصاف، اختلال عملکرد و از کار افتادن سیستم تنفسی مهمترین خطر در کمین بیماران و علت اصلی مرگ افراد است.
Thus, respiratory support is critical to relieve the symptoms and save lives and includes general oxygen therapy, high-flow oxygen, noninvasive ventilation, and invasive mechanical ventilation depending on the severity of the disease.
بنابراین، حمایت تنفسی برای تسکین علائم بیماری، حیاتی است و زندگی فرد را نجات می دهد که بسته به شدت بیماری می‌تواند شامل اکسیژن درمانی عمومی، اکسیژن با جریان بالا، ونتیلاتور غیر تهاجمی و ونتیلاتور مکانیکی تهاجمی باشد.
Patients with severe respiratory symptoms have to be supported by extracorporeal membrane oxygenation (ECMO), a modified cardiopulmonary bypass technique used for the treatment of life-threatening cardiac or respiratory failure.
بیمارانی که علائم تنفسی شدید دارند باید توسط اکسیژناسیون غشایی برون‌پیکری (ECMO) حمایت شوند، این روش یک تکنیک بای‌پس ریوی قلبی اصلاح شده است که برای درمان نارسایی قلبی یا تنفسی مورد استفاده قرار می گیرد.
In addition, the maintenance of electrolyte balance, the prevention and treatment of secondary infection and septic shock, and the protection of the functions of the vital organs are also essential for SARS-CoV-2 patients.
علاوه بر این، حفظ تعادل الکترولیت، پیشگیری و درمان عفونت ثانویه و شوک سپتیک و حفاظت از عملکرد اعضای حیاتی نیز در بیماران مبتلا به SARS-CoV-2 ضروری است.
It has been known that a cytokine storm results from an overreaction of the immune system in SARS and MERS patients.
مشخص شده است که طوفان سیتوکین از واکنش بیش از حد سیستم ایمنی بدن در بیماران مبتلا به SARS و MERS حاصل می‌شود.
Cytokine storm is a form of systemic inflammatory response featured by the release of a series of cytokines including TNFα, IL-1β, IL-2, IL-6, IFNα, IFNβ, IFNγ, and MCP-1.
طوفان سیتوکین نوعی پاسخ التهابی سیستمیک است که ویژگی آن انتشار یک سری سیتوکین شامل TNFα ،IL-1β ،IL-2 ،IL-6 ،IFNα ،IFNβ ،IFNγ و MCP-1 می‌باشد.
These cytokines induce immune cells to release a vast number of free radicals which are the major cause of ARDS and multiple organ failure.
این سیتوکین به سلول‌های ایمنی القاء می‌کند که به انتشار تعداد زیادی رادیکال‌های آزاد بپردازند که علت اصلی ARDS و نارسایی چندعضوی است.
Immunosuppression is essential in the treatment of cytokine storms, especially in severe patients.
سرکوب سیستم ایمنی در درمان طوفانهای سیتوکین به ویژه در بیمارانی که وضعیت وخیمی دارند ضروری است.
Corticosteroids and tocilizumab, an anti-IL6 monoclonal antibody, have been used to treat cytokine storm.
کورتیکواستروئیدها و tocilizumab که یک آنتی‌بادی مونوکلونال ضد IL6 است برای درمان طوفان سیتوکین استفاده شده است.
Other immunosuppression treatments for cytokine storm include the modulation of T cell-directed immune response; the blockade of IFN-γ, IL-1, and TNF; JAK inhibition; blinatumomab; suppressor of cytokine signaling 4; and HDAC inhibitors.
سایر درمان‌ها برای سرکوب سیستم ایمنی به منظور جلوگیری از طوفان سیتوکین عبارتند از مدولاسیون پاسخ ایمنی هدایت شده با سلول‌های T؛ انسداد IFN-γ، IL-1 و TNF؛ مهار JAK؛ بلیناتومومب؛ سرکوبگر ارسال علائم سیتوکین ۴ و مهارکننده‌های HDAC.
Steroids, as immunosuppressants, were widely used in the treatment of SARS to reduce the severity of inflammatory damage.
استروئیدها به عنوان داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی به طور گسترده‌ای در درمان SARS به منظور کاهش شدت آسیب التهابی استفاده می‌شد.
However, steroids at high dosages were not beneficial to severe lung injury in SARS and COVID-19 patients.
با این حال استفاده از استروئیدها در دوزهای بالا در حالت آسیب شدید به ریه در بیماران مبتلا به SARS و کووید-19 مفید نبود.
Instead, they may cause severe side effects, especially avascular osteonecrosis, dramatically affecting the prognosis.
بلکه ممکن است باعث عوارض جانبی شدید، به خصوص آواسکولار استئونکروز شده و به طور چشمگیری بر بهبود بیماری تاثیر منفی داشته باشد.
Nevertheless, short courses of corticosteroids at low-to-moderate doses have been recommended to be used prudently for critically ill COVID-19 patients.
با این اوصاف، دوره های کوتاه استفاده از کورتیکواستروئیدها در دوزهای کم تا متوسط توصیه شده است که با احتیاط برای بیماران مبتلا به کووید-19 که در وضعیت بحرانی هستند مورد استفاده قرار گیرد.
At the time of writing, no effective antiviral therapy has been confirmed.
در زمان نگارش این مطلب، هیچ درمان موثر ضد ویروسی برای این بیماری تایید نشده است.
However, intravenous administration with remdesivir, a nucleotide analog, has been found to be efficacious in an American patient with COVID-19.
با این حال، مشخص شده که دخالت داخل وریدی با remdesivir که یک آنالوگ نوکلئوتیدی است، در یک بیمار آمریکایی مبتلا به کووید-19 موثر واقع شده است.
Remdesivir is a novel antiviral drug developed by Gilead initially for the treatment of diseases caused by Ebola and Marlburg viruses.
Remdesivir یک داروی ضد ویروس جدید است که توسط Gilead در ابتدا برای درمان بیماری‌های ناشی از ویروس‌های ابولا و Marlburg تولید شد.
Later, remdesivir also demonstrated possible inhibition of other single stranded RNA viruses including MERS and SARS viruses.
بعدها مهار احتمالی سایر ویروس‌های RNA تک رشته‌ای از جمله ویروس‌های MERS و SARS توسط remdesivir نشان داده شد.
Based on these, Gilead has provided the compound to China to conduct a pair of trials on SARS-CoV-2-infected individuals, and the results are highly anticipated.
بر این اساس، Gilead ترکیب را به چین ارسال کرده است تا یک سری آزمایشات در افراد آلوده به SARS-CoV-2 انجام گیرد و نتایج بسیار امیدوار کننده بود.
In addition, baricitinb, interferon-α, lopinavir/ritonavir, and ribavirin have been suggested as potential therapies for patients with acute respiratory symptoms.
علاوه بر این baricitinb، interferon-α، lopinavir/ritonavir و ribavirin به عنوان درمان بالقوه برای بیماران مبتلا به علائم حاد تنفسی پیشنهاد شده است.
Diarrhea, nausea, vomiting, liver damage, and other adverse reactions can occur following combined therapy with lopinavir/ritonavir.
اسهال، حالت تهوع، استفراغ، آسیب کبدی و دیگر واکنش‌های جانبی می‌توانند پس از درمان ترکیبی با lopinavir/ritonavir رخ دهند.
The interaction of these treatments with other drugs used in the patients should be monitored carefully.
تداخل این درمان با سایر داروهای مورد استفاده در بیماران باید به دقت تحت نظارت قرار گیرد.
Plasma from recovered patients and antibody generation
پلاسمای دریافتی از بیماران بهبود یافته و تولید ﺁنتی‌بادی
The collection of the blood from patients who recovered from a contagious disease to treat other patients suffering from the same disease or to protect healthy individuals from catching the disease has a long history.
گرفتن خون از بیمارانی که از یک بیماری واگیردار بهبود یافته‌اند تا با استفاده از آن به درمان سایر بیمارانی که از بیماری مشابهی رنج می‌برند کمک کنند یا از افراد سالم در برابر ابتلا به آن بیماری محافظت کنند، سابقه‌ای طولانی دارد.
Indeed, recovered patients often have a relatively high level of antibodies against the pathogen in their blood.
در واقع، بیمارانی که بهبود یافته‌اند اغلب در خون خود ﺁنتی‌بادی نسبتاً زیادی برای مقابله با عامل بیماری‌زا دارند.
Antibodies are an immunoglobulin (Ig) produced by B lymphocytes to fight pathogens and other foreign objects and they recognize unique molecules in the pathogens and neutralize them directly.
ﺁنتی‌بادی‌ها ایمونوگلوبولینی (Ig) هستند که توسط لنفوسیت‌های B برای مبارزه با عوامل بیماری‌زا و سایر اشیا خارجی تولید می‌شوند و مولکول‌های منحصر به فرد را در پاتوژن‌ها تشخیص داده و ﺁنها را به طور مستقیم خنثی می‌کنند.
Based on this, plasma was collected from the blood of a group of patients who recovered from COVID-19 and was injected into 10 seriously ill patients.
بر این اساس، پلاسما از خون گروهی از بیماران که از کووید-19 بهبود یافته بودند دریافت و به ۱۰ بیمار بدحال تزریق شد.
Their symptoms improved within 24 hours, accompanied by reduced inflammation and viral loads and improved oxygen saturation in the blood.
علائم بیماری ﺁنها در عرض ۲۴ ساعت بهبود یافت که با کاهش التهاب و بار ویروسی و بهبود اشباع اکسیژن در خون همراه بود.
However, verification and clarification are necessary to propose the method for large-scale use before specific therapies are not yet developed.
با این حال قبل از اینکه درمان‌های مشخصی ارائه شود، استفاده از این روش در مقیاس بزرگ نیاز به تأیید و شفاف‌سازی دارد.
In addition, given the therapeutic effects, some disadvantages associated with the plasma should be considered carefully.
علاوه بر این، با توجه به اثرات درمانی، برخی معایب مرتبط با پلاسما باید به دقت در نظر گرفته شود.
For example, antibodies can overstimulate the immune response and cause cytokine release syndrome, which is potentially a life-threatening toxicity.
به عنوان مثال، ﺁنتی‌بادی‌ها می‌توانند پاسخ ایمنی را بیش‌ از حد تحریک کنند و سندرم آزادسازی سیتوکین ایجاد کنند که به‌طور بالقوه یک سم تهدیدکننده حیات است.
The concentration of antibodies in the blood is usually low, and the demand for the plasma is large to treat critically ill patients.
غلظت پادتن در خون معمولا کم بوده و تقاضا برای پلاسما برای درمان بیماران بسیار زیاد است.
It is difficult to develop and produce specific antibodies rapidly enough to fight against a global epidemic.
تهیه و تولید سریع پادتن مخصوص که برای مبارزه با اپیدمی جهانی کافی باشد دشوار است.
Thus, it is more critical and practical to isolate B cells from recovered patients and identify the genetic codes encoding effective antibodies or screen for effective antibodies against essential proteins of the virus.
بنابراین، جداسازی سلول‌های B از بیماران بهبودیافته و شناسایی کد‌های ژنتیکی کدکننده پادتن‌ها یا غربال پادتن‌‌های موثر در برابر پروتئین‌های اصلی ویروس، مهم تر و کاربردی تر است.
This way, we can readily scale up the production of the antibodies.
به این ترتیب، می‌توانیم تولید پادتن‌ها را به سرعت افزایش دهیم.
TCM has been used to treat a variety of diseases in China for thousands of years.
TCM هزاران سال است که برای درمان انواع بیماری‌ها در چین استفاده می‌شود.
However, its effects largely rely on a combination of multiple components in a formula that varies depending on the diagnosis of a disease based on the theories of TCM.
با این حال، اثرات ﺁن تا حد زیادی به ترکیب اجزای مختلف در فرمول وابسته است که بسته به تشخیص بیماری بر اساس تئوری‌های TCM با هم فرق دارد.
Most of the effective components remain unknown or are vague as it is difficult to extract and verify such components or their optimal combinations.
اکثر اجزای مؤثر آن هنوز ناشناخته یا مبهم هستند، زیرا استخراج و تأیید این اجزاء یا ترکیب بهینه ﺁنها دشوار است.
Currently, due to the lack of effective and specific therapy for COVID-19, TCM has become one of the major alternative treatments for patients with light to moderate symptoms or for those who have recovered from severe stages.
در حال حاضر، TCM به دلیل نبود درمان موثر و مشخص برای کووید-19، به یکی از روش‌های درمانی مهم برای بیماران دارای علائم خفیف یا بیماران با علائم متوسط یا کسانی که از مراحل سخت بهبود یافته‌اند، تبدیل شده است.
For example, Shu Feng Jie Du capsules and Lian Hua Qing Wen capsules were found to be effective for COVID-19 treatment.
به عنوان مثال کپسول‌های Shu Feng Jie Du و Lian Hua Qing Wen در درمان کووید-19 موثر تشخیص داده شدند.
Top cure rates in the treatment of COVID-19 patients were observed in several provinces in China that used TCM in 87% of their patients, including Gansu (63.7%), Ningxia (50%), and Hunan (50%), whereas Hubei province, which used TCM in only approximately 30% of its COVID-19 patients, had the lowest cure rate (13%).
بیشترین میزان درمان در بیماران کووید-19 در چند استان چین مشاهده شد که در آنها برای ۸۷٪ بیماران از TCM استفاده ‌کردند، از جمله در گانسو (۶۳.۷٪)، نینگشیا (۵۰٪) و هونان (۵۰٪). در استان هوبی که تنها ۳۰ درصد از بیماران کووید-19 از TCM استفاده می‌کردند، کمترین میزان درمان (۱۳٪) مشاهده شد.
However, this is quite a rough comparison as many other impact factors such as the number and severity of the patients should be included in the evaluation.
با این حال، این مقایسه کاملاً درستی نیست، زیرا عوامل بسیاری مانند تعداد و شدت بیماران باید در ارزیابی لحاظ شوند.
On February 18, 2020, Boli Zhang and coworkers published a study to compare western medicine (WM) treatment alone with combined treatment of WM and TCM.
در ۱۸ فوریه سال ۲۰۲۰، Boli Zhang و همکارانش مطالعه‌ای برای مقایسه درمان غربی (WM) به تنهایی و درمان ترکیبی WM و TCM منتشر کردند.
They found that the times needed for body temperature recovery, symptom disappearance, and hospitalization were remarkably shorter in the WM+TCM group than in the WM only group.
آنها دریافتند که زمان مورد نیاز برای بازیابی دمای بدن، ناپدید شدن علائم و بستری بودن در گروهی که با WM+TCM درمان شدند، بطور قابل ملاحظه‌ای کوتاهتر از گروهی بود که فقط با WM تحت درمان قرار گرفتند.
Most impressively, the rate for symptomatic worsening (from light to severe) was remarkably lower for the WM+TCM group than for the WM only group (7.4% versus 46.2%) and the mortality was lower in the WM+TCM group than WM only group (8.8% versus 39%).
شگفت‌آورتر اینکه سرعت وخیم تر شدن نشانه‌های بیماری (از خفیف به شدید) در گروه WM+TCM نسبت به گروه WM کمتر بود (۷.۴٪ در مقابل ۴۶.۲٪) و میزان مرگ و میر در گروه WM+TCM نسبت به گروه WM کمتر بود (۸.۸٪ در مقابل ۳۹٪).
Nevertheless, the efficacy and safety of TCM still await more well-controlled trials at larger scales and in more centers.
با این وجود، کارایی و ایمنی TCM هنوز در انتظار آزمایشات بهتر کنترل شده در مقیاس‌های بزرگتر و مراکز بیشتر است.
It would also be intriguing to characterize the mechanism of actions and clarify the effective components of TCM treatments or their combinations if possible.
همچنین تعیین سازوکار عمل و مشخص کردن اجزای موثر روش درمان TCM یا ترکیبات ﺁنها در صورت امکان، موضوعی است که کنجکاوی دانشمندان را برانگیخته است.
Patients with suspected or confirmed COVID-19 mostly experience great fear of the highly contagious and even fatal disease, and quarantined people also experience boredom, loneliness, and anger.
بیماران مشکوک یا مبتلایان تأیید شده کووید-19 اغلب ترس زیادی از این بیماری بسیار واگیردار و حتی کشنده دارند و افراد قرنطینه شده نیز دچار کسلی، تنهایی و عصبانیت می‌شوند.
Furthermore, symptoms of the infection such as fever, hypoxia, and cough as well as adverse effects of the treatments such as insomnia caused by corticosteroids can lead to more anxiety and mental distress.
علاوه بر این، نشانه‌های این عفونت نظیر تب، هیپوکسی (کمبود اکسيژن در بافت‌هاى بدن)، سرفه و عوارض جانبی درمان مانند بی خوابی ناشی از کورتیکواستروئید می‌تواند منجر به تشویش و اضطراب ذهنی بیشتر شود.
In the early phase of the SARS outbreak, a range of psychiatric morbidities including persistent depression, anxiety, panic attacks, psychomotor excitement, psychotic symptoms, delirium, and even suicidality were reported.
در مرحله اول شیوع SARS، انواع عوارض روانپزشکی شامل افسردگی شدید، اضطراب، حملات عصبی، هیجانات روانی- حرکتی، علائم روانی، هذیان و حتی خودکشی گزارش شده است.
Mandatory contact tracing and quarantine, as a part of the public health responses to the COVID-19 outbreak, can make people more anxious and guilty about the effects of the contagion, quarantine, and stigma on their families and friends.
ردیابی تماس بصورت الزامی و قرنطینه، به عنوان بخشی از روش سیستم سلامت عمومی برای مقابله با شیوع ویروس کووید-19، می‌تواند افراد را نسبت به اثرات سرایت، قرنطینه و بدنام شدن در میان خانواده و دوستانشان مضطرب و مقصر سازد.
Thus, mental health care should be provided to COVID-19 patients, suspected individuals, and people in contact with them as well as the general public who are in need.
از این رو، مراقبت‌های روان درمانی باید برای بیماران کووید-19، افراد مشکوک، افراد در تماس با ﺁنها و همچنین عموم مردم نیازمند مهیا شود.
The psychological support should include the establishment of multidisciplinary mental health teams, clear communications with regular and accurate updates about the SARS-CoV-2 outbreak and treatment plans and the use of professional electronic devices and applications to avoid close contact with each other.
حمایت روانی باید شامل ایجاد تیم‌های بهداشت روانی از رشته‌های مختلف، ارتباطات شفاف با به‌روزرسانی‌های منظم و دقیق درباره شیوع SARS-CoV-2 و طرحهای درمانی و استفاده از وسایل الکترونیکی حرفه‌ای و برنامه‌های کاربردی برای جلوگیری از تماس نزدیک با یکدیگر باشد.
Effective vaccines are essential for interrupting the chain of transmission from animal reservoirs and infected humans to susceptible hosts and are often complementary to antiviral treatment in the control of epidemics caused by emerging viruses.
واکسنهای اثربخش برای قطع زنجیره انتقال از جمعیت دامها و انسانهای ﺁلوده به میزبانهای مستعد لازم هستند و غالباً به عنوان روش مکمل برای درمان ضد ویروسی در کنترل بیماریهای واگیردار ناشی از ویروسهای در حال ظهور مورد استفاده قرار می‌گیرند.
Efforts have been made to develop S protein-based vaccines to generate long-term and potent neutralizing antibodies and/or protective immunity against SARS-CoV.
تلاش‌هایی برای ساخت واکسن‌ها بر پایه پروتئین S برای تولید پادتن‌های خنثی‌کننده قوی و ماندگار و یا ایمنی حفاظتی علیه SARS-CoV انجام شده است.
Live-attenuated vaccines have been evaluated in animal models for SARS.
واکسن‌های زنده تضعیف شده در مدل‌های حیوانی برای SARS مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند.
However, the in vivo efficacy of these vaccine candidates in elderly individuals and lethal-challenge models and their protection against zoonotic virus infection have yet to be determined before a clinical study is initiated.
با این حال، تاثیر این واکسن‌ها در افراد سالمند و مدل‌های سخت مهلک و حفاظت ﺁنها در برابر عفونت‌های ویروسی مشترک بین انسان و حیوان باید قبل از شروع مطالعه بالینی تعیین شود.
This is probably because SARS died down 17 years ago and no new case has been reported since.
این موضوع احتمالاً به این دلیل است که سارس ۱۷ سال پیش ریشه‌کن شده و از ﺁن زمان تاکنون هیچ مورد جدیدی گزارش نشده است.
In contrast, sporadic cases and clusters of MERS continue to occur in the Middle East and spread to other regions owing to the persistence of zoonotic sources in endemic areas.
در مقابل، موارد و خوشه‌های پراکنده MERS در خاورمیانه همچنان دیده می‌شوند و به دلیل وجود منابع انتقال از حیوان به انسان در مناطق بومی، به سایر مناطق گسترش می‌یابند.
Vaccination strategies have been developed for MERS by using inactivated virus, DNA plasmids, viral vectors, nanoparticles, virus-like particles and recombinant protein subunits and some have been evaluated in animal models.
راهبردهای واکسیناسیون برای MERS با استفاده از ویروس غیرفعال، پلاسمید DNA، ناقل‌های ویروسی، نانوذرات، ذرات شبه ویروس و زیرواحدهای پروتئین نوترکیب ارائه شده و برخی از ﺁنها در مدل‌های حیوانی ارزیابی شده است.
The development of a safe and effective vaccine against SARS-CoV-2 for non-immune individuals is an urgent and critical task for controlling the ongoing epidemic.
تولید واکسنی ایمن و مؤثر علیه SARS-CoV-2 برای افراد غیرایمن، وظیفه‌ای ضروری و حیاتی برای کنترل اپیدمی است.
However, it is challenging to overcome the difficulty because of the long period of time (averaged 18 months) needed for vaccine development and the dynamic variations of CoVs.
با این حال، غلبه بر این مشکل به دلیل دوره طولانی که برای تولید واکسن لازم است (بطور میانگین ۱۸ ماه) و تغییرات دینامیک گونه‌های مختلف CoV دشوار است.
As a novel disease, COVID-19 has just started to manifest its full clinical course throughout thousands of patients.
کووید-19 به عنوان یک بیماری جدید، نشان دادن دوره کامل بالینی را در بین هزاران بیمار تازه شروع کرده است.
In most cases, patients can recover gradually without sequelae.
در اکثر موارد، بیماران به تدریج و بدون بروز عوارض بهبود می‌یابند.
However, similar to SARS and MERS, COVID-19 is also associated with high morbidity and mortality in patients with severe cases.
با این حال، همانند SARS و MERS، ویروس کووید-19 نیز با عوارض و مرگ و میر بالا در بیماران مبتلا به موارد حاد مرتبط است.
Therefore, building a prognosis model for the disease is essential for health-care agencies to prioritize their services, especially in resource-constrained areas.
از این رو، ایجاد یک مدل پیش‌‌بینی کننده جریان بیماری، برای سازمان‌های بهداشتی و درمانی ضروری است تا خدمات خود را به ‌ویژه در مناطق دارای محدودیت امکانات، اولویت‌بندی کنند.
Based on clinical studies reported thus far, the following factors may affect or be associated with the prognosis of COVID-19 patients (Table ​(Table33):
بر اساس مطالعات کلینیکی که تاکنون گزارش شده است، عوامل زیر می‌توانند بر پیش‌بینی جریان بیماران کووید-19 اثر بگذارند (جدول ​۳۳):
Age: Age was the most important factor for the prognosis of SARS, which is also true for COVID-19.
سن: سن مهمترین عامل پیش‌بینی جریان SARS بود که برای کووید-19 نیز صادق است.
COVID-19 mainly happened at the age of 30-65 with 47.7% of those patients being over 50 in a study of 8,866 cases as described above.
کووید-19 بطور عمده در سنین ۳۰ تا ۶۵ سالگی رخ می‌دهد؛ در مطالعه‌ای که بر روی ۸،۸۶۶ مورد انجام گرفت مشخص شد ۴۷.۴٪ بیماران بالای ۵۰ سال سن داشتند.
Patients who required intensive care were more likely to have underlying comorbidities and complications and were significantly older than those who did not (at the median age of 66 versus 51), suggesting age as a prognostic factor for the outcome of COVID-19 patients.
بیمارانی که نیاز به مراقبت‌های ویژه داشتند، بیشتر دارای عوارض و ناهنجاری‌های زمینه‌ای بودند و سن ﺁنها بیش از کسانی بود که به مراقبت‌های ویژه نیاز نداشتند (سن متوسط گروه اول ۶۶ و سن متوسط گروه دوم۵۱ سال بود). این امر نشان می دهد که سن به عنوان یک عامل پیش‌بینی کننده در جریان بیماری و تعیین نتیجه در بیماران کووید-19 است.
Sex: SARS-CoV-2 has infected more men than women (0.31/100,000 versus 0.27/100,000), as described above.
جنسیت: SARS-CoV-2 بیشتر مردان را مبتلا می‌کند تا زنان را (0.31/100،000 در مقابل 0.27/100،000)، همانطور که در بالا توضیح داده شد.
Comorbidities and complications: Patients with COVID-19 who require intensive care are more likely to suffer from acute cardiac injury and arrhythmia.
بیماریهای قبلی و عوارض: بیماران مبتلا به کووید-19 که نیاز به مراقبت‌های ویژه دارند با احتمال بیشتری دچار ﺁسیب حاد قلبی و ﺁریتمی بودند.
Cardiac events were also the main reason for death in SARS patients.
رویدادهای قلبی دلیل اصلی مرگ بیماران SARS نیز بود.
It has been reported that SARS-CoV-2 can also bind to ACE2-positive cholangiocytes, which might lead to liver dysfunctions in COVID-19 patients.
گزارش شده است که SARS-CoV-2 می‌تواند به کولانژیوسیت‌های ACE۲-مثبت نیز متصل شود و منجر به اختلال کبدی در بیماران کووید-19 شود.
It is worth noting that age and underlying disease are strongly correlated and might interfere with each other.
لازم به ذکر است که سن و بیماری‌های زمینه‌ای به‌شدت با یکدیگر همبسته‌اند و ممکن است با یکدیگر تداخل داشته باشند.
Abnormal laboratory findings: The C-reactive protein (CRP) level in blood reflects the severity of inflammation or tissue injury and has been proposed to be a potential prognostic factor for disease, response to therapy, and ultimate recovery.
یافته‌های ﺁزمایشگاهی غیرطبیعی: سطح پروتئین واکنشی C در خون نشان‌دهنده شدت التهاب یا ﺁسیب در بافت است و پیشنهاد شده است که به عنوان یک فاکتور بالقوه برای بیماری، پاسخ به درمان و بهبودی نهایی باشد.
The correlation of CRP level to the severity and prognosis of COVID-19 has also been proposed.
همچنین همبستگی میزان CRP با شدت و پیش‌بینی جریان بیماری کووید-19 پیشنهاد شده است.
In addition, elevated lactate dehydrogenase (LDH), aspartate aminotransferase (AST), alanine aminotransferase (ALT), and creatine kinase (CK) may also help predict the outcome.
علاوه بر این افزایش میزان لاکتات دهیدروژناز (LDH)، ﺁسپارتات ﺁمینوترانسفراز (AST)، ﺁلانین ﺁمینوترانسفراز (ALT) و کراتین کیناز (CK) نیز می‌توانند در پیش‌بینی نتایج کمک کنند.
These enzymes are expressed extensively in multiple organs, especially in the heart and liver, and are released during tissue damage.
این ﺁنزیم‌ها به طور گسترده‌ای در چندین اندام، به‌ویژه در قلب و کبد خود را نشان می‌دهند و در اثر ﺁسیب‌ به بافت ﺁزاد می‌شوند.
Thus, they are traditional markers for heart or liver dysfunctions.
از این رو، به عنوان نشانه‌های سنتی اختلال‌های قلبی یا کبدی می‌باشند.
Major clinical symptoms: Chest radiography and temporal progression of clinical symptoms should be considered together with the other issues for the prediction of outcomes and complications of COVID-19.
علائم بالینی اصلی: برای پیش‌بینی نتایج و عوارض کووید-19، رادیوگرافی قفسه سینه و پیشرفت زمانی علائم بالینی بایستی همراه با سایر مسائل در نظر گرفته شود.
Use of steroids: As described above, steroids are immunosuppressant commonly used as an adjunctive therapy for infectious diseases to reduce the severity of inflammatory damage.
استفاده از استروئید: همان طور که در بالا گفته شد، استروئیدها، سرکوب کننده سیستم ایمنی هستند که معمولا به‌عنوان یک روش درمانی برای بیماری‌های عفونی به‌منظور کاهش شدت ﺁسیب التهابی مورد استفاده قرار می‌گیرند.
Since a high dosage of corticosteroids was widely used in severe SARS patients, many survivors suffered from avascular osteonecrosis with life-long disability and poor life quality.
از ﺁنجا که دوز بالای کورتیکواستروئیدها بطور گسترده در بیماران مبتلا به SARS استفاده می‌شد، بسیاری از افراد بهبود یافته از بیماری استئونکروز عروقی با ناتوانی مادام العمر و کاهش کیفیت زندگی رنج می‌برند.
Thus, if needed, steroids should be used at low dosage and for a short time in COVID-19 patients.
بنابراین در صورت نیاز، استروئید باید با دوز پایین و به مدت کوتاه در بیماران کووید-19 مورد استفاده قرار گیرد.
Mental stress: As described above, during the COVID-19 outbreak many patients have suffered from extraordinary stress as they often endured long periods of quarantine and extreme uncertainty and witnessed the death of close family members and fellow patients.
استرس روانی: همانطور که در بالا توضیح داده شد، از زمان شیوع کووید-19 بسیاری از بیماران از استرس فوق‌العاده رنج می‌برند، چرا که اغلب مدت زمان طولانی قرنطینه هستند و دچار عدم اطمینان شدید شده‌اند و شاهد مرگ اعضای نزدیک خانواده و بیماران هم‌اتاقی خود بوده‌اند.
It is imperative to provide psychological counseling and long-term support to help these patients recover from the stress and return to normal life.
ارائه مشاوره روانی و حمایت دراز مدت برای کمک به بهبود این بیماران و رهایی از استرس و بازگشت به زندگی عادی ضروری است.
According to demographic studies so far, COVID-19 seems to have different epidemiological features from SARS.
با توجه به مطالعات جمعیت شناختی که تاکنون صورت گرفته، به نظر می‌رسد که ویژگی های اپیدمیولوژیک کووید-19 با SARS فرق داشته باشد.
In addition to replicating in the lower respiratory tract, SARS-CoV-2 can efficiently replicate in the upper respiratory tract and causes mild or no symptoms in the early phase of infection, similar to other CoVs that cause common colds.
SARS-CoV-2 علاوه بر تکثیر در دستگاه تنفسی پایینی می‌تواند به طور موثری در دستگاه تنفسی فوقانی تکثیر شده و در مرحله اول عفونت، علایم خفیف یا ناچیزی داشته باشد و مشابه سایر CoVها که باعث سرماخوردگی معمولی می‌شوند باشد.
Therefore, infected patients at the early phase or incubation period can produce a large amount of virus during daily activities, causing great difficulty for the control of the epidemic.
از این رو، بیماران مبتلا در مرحله اول یا دوره نهفتگی می‌توانند در طی فعالیت‌های روزانه ویروس‌های فراوانی تولید کنند که این موضوع می‌تواند کنترل این اپیدمی را سخت کند.
However, the transmission of SARS-CoV was considered to occur when the patients are severely ill, while most transmission did not happen at the early phase.
با این حال، انتقال SARS-CoV هنگامی که بیماران به شدت بیمار بودند رخ می‌داد و در مرحله اولیه بیماری، انتقال رخ نمی‌داد.
Thus, the current outbreak of COVID-19 is much more severe and difficult to control than the outbreak of SARS.
از این رو، شیوع کووید-19 بسیار شدیدتر از شیوع SARS است و کنترل آن مشکل‌تر است.
Great efforts are currently underway in China including the lockdown of Wuhan and surrounding cities and continuous quarantine of almost the entire population in hopes of interrupting the transmission of SARS-CoV-2.
در حال حاضر تلاش‌های زیادی در چین در جریان است، از جمله ممنوعیت خروج از منازل در شهر ووهان و شهرهای اطراف و قرنطینه کردن مداوم تقریباً کل جمعیت به امید قطع زنجیره انتقال SARS-CoV-2.
Although these actions have been dramatically damaging the economy and other sectors of the country, the number of new patients is declining, indicating the slowdown of the epidemic.
گرچه این اقدامات به شدت به اقتصاد و سایر بخش‌های کشور ﺁسیب رسانده است، اما شمار بیماران جدید رو به کاهش است و این نشان دهنده کند شدن روند این بیماری است.
The most optimistic estimate is that the outbreak will end by March and the downswing phase will last for 3-4 months.
خوش‌بینانه‌ترین برﺁورد این است که شیوع بیماری تا ماه مارس به پایان خواهد رسید و مرحله روند نزولی ویروس به مدت ۳ تا ۴ ماه ادامه خواهد داشت.
However, some other experts are not that optimistic.
با این وجود، برخی دیگر از کارشناسان چندان خوش‌بین نیستند.
Paul Hunter, et al., estimated that COVID-19, which seems substantially more infectious than SARS, will not end in 2020.
Paul Hunter و همکاران تخمین زده‌اند کووید-19 که به نظر می رسد اساساً مسری‌تر از SARS باشد، در سال ۲۰۲۰ پایان نخواهد یافت.
Ira Longini, et al., established a model to predict the outcome of the epidemic and suggested that SARS-CoV-2 could infect two-thirds of the global population.
Ira Longini و همکاران، مدلی برای پیش‌بینی نتیجه این اپیدمی پایه‌گذاری کردند و معتقدند که SARS-CoV-2 می‌تواند دو سوم جمعیت جهان را ﺁلوده کند.
A Canadian group reported that SARS-CoV-2 was detected in both mid-turbinate and throat swabs of patients who recovered and left the hospital 2 weeks earlier, which indicates that the newly identified virus could become a cyclical episode similar to influenza.
یک گروه کانادایی گزارش دادند که SARS-CoV-2 را می‌توان در سواب شاخک میانی بینی و سواب گلوی بیمارانی که دو هفته قبل‌تر بیمارستان را ترک کرده و بهبود یافته بودند تشخیص داد، که این موضوع نشان می‌دهد ویروس تازه شناسایی شده می‌تواند به یک بیماری چرخه‌ای مشابه با ﺁنفولانزا تبدیل شود.
However, promising signs have occurred in China based on the declining number of new cases, indicating the current strategies might have been working.
با این وجود، نشانه‌های امیدوارکننده‌ای در چین بر اساس کاهش تعداد ابتلای موارد جدید وجود داشته است که نشان می‌دهد استراتژی‌های کنونی ممکن است کارساز باشند.
Ebola was originally predicted to cause up to a million cases with half a million deaths.
در ابتدا پیش‌بینی شده بود که ابولا باعث ابتلای یک میلیون نفر و مرگ نیم میلیون نفر شود.
However, via strict quarantine and isolation, the disease has eventually been put under control.
با این وجود، از طریق قرنطینه و جداسازی شدید، این بیماری در نهایت تحت کنترل قرار گرفت.
It is possible, similar to SARS-CoV, that SARS-CoV-2 might become weaker in infectivity and eventually die down or become a less pathogenic virus co-existent with humans.
این امکان وجود دارد که همانند SARS-CoV، SARS-CoV-۲ از نظر بیماری‌زایی ضعیف‌تر شود و در نهایت از بین برود و یا به یک ویروس با بیماری‌زایی کم که در کنار انسان‌ها زندگی می‌کند تبدیل شود.
A comparison of the epidemic of COVID-19 with that of SARS and MERS is provided below (Fig. ​(Fig.55).
مقایسه همه‌گیری کووید-19 با SARS و MERS در زیر نشان داده شده است ​(شکل ۵۵).
SARS-CoV-2 is highly transmittable through coughing or sneezing, and possibly also through direct contact with materials contaminated by the virus.
SARS-CoV-۲ از طریق سرفه یا عطسه بسیار قابل انتقال است و احتمالاً از طریق تماس مستقیم با مواد ﺁلوده به ویروس منتقل می‌شود.
The virus was also found in feces, which raises a new possibility of feces-to-mouth transmission.
این ویروس همچنین در مدفوع یافت شده که امکان انتقال از مدفوع به دهان را فراهم می‌کند.
A recent study on 138 cases reported that 41% of the cases were possibly caused by nosocomial infections, including 17 patients with other prior diseases and 40 health-care providers.
در یک مطالعه جدید بر روی ۱۳۸ مورد گزارش شده است که ۴۱ درصد از موارد ابتلا در اثر عفونت بیمارستانی رخ داده است که شامل ۱۷ بیمار مبتلا به بیماری‌های قبلی و ۴۰ نفر از کادر خدمات درمانی بوده است.
Thus, great precaution should be used to protect humans, especially health-care providers, social workers, family members, colleagues, and even bystanders in contact with patients or infected people.
از این رو، باید در حفاظت از انسان‌ها، به‌ویژه کادر مراقبت‌های درمانی، امدادگران اجتماعی، اعضای خانواده، همکاران و حتی عابرانی که در تماس با بیماران یا افراد مبتلا به این بیماری هستند بسیار احتیاط به خرج داد.
The first line of defense that could be used to lower the risk of infection is through wearing face masks; both the use of surgical masks and N95 respirator masks (series # 1860s) helps control the spread of viruses.
اولین خط دفاعی که می‌تواند برای کاهش خطر ﺁلودگی استفاده شود زدن ماسک به صورت است؛ که هم می‌تواند از طریق استفاده از ماسک‌های جراحی باشد و هم ماسک‌های تنفسی N۹۵ (سری ۱۸۶۰) که به کنترل گسترش ویروس‌ها کمک می‌کند.
Surgical face masks prevent liquid droplets from a potentially infected individual from traveling through the air or sticking onto surfaces of materials, where they could be passed on to others.
ماسک جراحی مانع از عبور قطرات مایع پخش شده توسط افراد بالقوه مبتلا از طریق هوا یا چسبیدن به سطح مواد در جایی که می توانند به دیگران منتقل شوند، می‌شود.
However, only N95 (series # 1860s) masks can protect against the inhalation of virions as small as 10 to 80 nm, with only 5% of the virions being able to penetrate completely; SARS-CoV-2 is similar to SARS-CoV in size and both are approximately 85 nm.
با این وجود، تنها ماسک‌های N۹۵ (سری ۱۸۶۰) می‌توانند فرد را در برابر استنشاق ذرات ویروسی به اندازه ۱۰ تا ۸۰ نانومتر محافظت کنند و تنها ۵ درصد از ذرات ویروسی می‌توانند به طور کامل از آن عبور کنند؛ SARS-CoV-2 از نظر اندازه شبیه SARS-CoV است و هر دو تقریبا ۸۵ نانومتر هستند.