atepeq/tico19 huggingface dataset:
Phylogenetic analysis clusters MERS-CoV to the same group as bat CoV-HKU4 and bat CoV-HKU5.
آنالیز فیلوژنتیک، MERS-CoV را با گروه مشابهی مانند bat CoV-HKU4 و bat CoV-HKU5 خوشه‌بندی می کند.
Bat CoV-HKU4 and MERS-CoV utilize the same host receptor, dipeptidyl peptidase 4 (DPP4), for virus entry.
Bat CoV-HKU4 و MERS - CoV از گیرنده میزبان مشابهی با نام dipeptidyl peptidase 4 (DPP4) برای ورود ویروس استفاده می‌کنند.
RNA-dependent RNA polymerase sequences of MERS-CoV are phylogenetically closer to counterparts in bat beta-CoVs identified from Europe and Africa.
توالی‌های پلیمراز RNA وابسته به RNA مربوط به MERS - CoV از نظر فیلوژنی بیشتر به beta-CoVهای خفاشی که از اروپا و آفریقا شناسایی شده‌اند نزدیک‌ هستند.
Up to now, no live MERS-CoV can be found in wild bats.
تا به حال، هیچ MERS-CoV زنده‌ای در خفاش‌های وحشی یافت نشده است.
MERS-CoV and its closest relative bat CoV-HKU25 share only 87% nucleotide sequence homology.
ویروس MERS - CoV و نزدیک‌ترین خویشاوند آن یعنی ویروس CoV-HKU25 خفاشی، از نظر توالی نوکلئوتید فقط ۸۷ درصد شباهت دارند.
Thus, bats might not be the immediate reservoir host of MERS-CoV.
بنابراین خفاش‌ نمی‌تواند میزبان مخزن بلافصل MERS - CoV باشند.
On the other hand, studies in Middle East have shown that dromedary camels are seropositive for MERS-CoV-specific neutralizing antibodies, same as camels of Middle East origin in multiple African countries.
از سوی دیگر، مطالعات در خاورمیانه نشان داده‌ است که شترهای یک‌کوهانه از نظر پادتن خنثی کننده اختصاصی MERS-CoV مثبت هستند، این موضوع در مورد شترهای خاورمیانه‌ای که در کشور آفریقایی بسر می‌برند نیز صدق می‌کند
Live MERS-CoV identical to the virus found in humans was isolated from the nasal swabs of dromedary camels, further indicating that camels serve as the bona fide reservoir host of MERS-CoV.
MERS-CoV زنده مشابه ویروسی که در انسان‌ها یافت می‌شود، از بینی شتر یک‌کوهانه نمونه‌گیری شد و نشان داد که شترها میزبان مخزن واقعی MERS-CoV هستند.
It is also noteworthy that generally mild symptoms but massive virus shedding were observed in camels experimentally infected with MERS-CoV.
لازم به ذکر است که علائم عموما خفیف و دفع بسیار زیاد ویروس در شترهایی که به صورت تجربی به MERS - CoV آلوده شده بودند مشاهده شده‌ است.
Notably, infected camels shed viruses not only through respiratory route but also through fecal-oral route, which is also the main route for virus shedding from bats.
قابل‌ذکر است که شترهای آلوده نه فقط از طریق دستگاه تنفسی بلکه از طریق مدفوعی - دهانی که روش اصلی دفع ویروس در خفاش‌ نیز محسوب می‌شود، ویروس‌ را پخش می‌کنند.
However, questions still remain since many confirmed cases of MERS have no contact history with camels prior to symptom onset, plausibly ascribed to human-to-human transmission or unknown transmission routes involving unrecognized animal species that harbour MERS-CoV.
با این حال، یکی از سوالاتی که هنوز از آن زمان بی‌پاسخ باقی مانده‌است این است که در بسیاری از موارد تایید شده MERS هیچ سابقه تماسی با شتر قبل از بروز علائم وجود نداشته است، که احتمالا به انتقال انسان به انسان یا مسیرهای انتقال ناشناخته که شامل گونه‌های حیوانات ناشناخته است، نسبت داده می‌شود.
SARS-CoV-2 shares 96.2% nucleotide homology with a bat CoV RaTG13 isolated from Rhinolophus affinis bats.
ویروس SARS-CoV-2 حدود ۹۶.۲ درصد شباهت توالی نوکلئوتید با ویروس CoV RaTG13 خفاشی جدا شده از خفاش نعل بینی دارد.
As in the cases of SARS-CoV and MERS-CoV, the sequence divergence between SARS-CoV-2 and RaTG13 is too great to assign parental relationship.
مانند موارد SARS - CoV و MERS - CoV، واگرایی توالی بین SARS-CoV-2 و RaTG13 برای تعیین رابطه والدین بسیار عالی است.
That is to say, bats might not be the immediate reservoir host(s) of SARS-CoV-2 unless almost identical bat CoVs are found in future.
به عبارت دیگر، خفاش‌ نمی‌تواند میزبان مخزن بلافصل ویروس SARS-CoV-2 باشد مگر اینکه CoVهای خفاشی تقریباً یکسانی در آینده پیدا شوند.
Presumably, the intermediate animal hosts of SARS-CoV-2 should be among the wildlife species sold and killed at the Huanan Seafood Wholesale Market, with which many of the initial cases of COVID-19 were associated, indicative of a probable animal-to-human transmission event.
احتمالا، میزبان‌های حیوانی واسط ویروس SARS-CoV-2، که بسیاری از موارد اولیه کووید-19 در آنها دیده شده، باید بین حیوانات وحشی فروخته شده و کشته شده در بازار غذاهای دریایی هونانبوده باشند که نشان دهنده انتقال احتمالی ویروس از حیوان به انسان است.
Several recent studies based on metagenomic sequencing have suggested that a group of endangered small mammals known as pangolins (Manis javanica) could also harbour ancestral beta-CoVs related to SARS-CoV-2.
مطالعات اخیر مبتنی بر توالی متاژنومی نشان می‌دهد که گروهی از پستانداران کوچک در معرض خطر شناخته‌شده به نام پانگولین (Manis javanica) نیز می‌توانند پناهگاه beta-CoVهای اجدادی در ارتباط با SARS-CoV-2 باشند.
These novel pangolin CoV genomes share 85-92% nucleotide sequence homology with SARS-CoV-2.
این گونه ژنتیکی جدید ویروس CoV پانگولین حدود ۸۵ تا ۹۲ درصد شباهت توالی نوکلئوتید با ویروس SARS-CoV-2 دارد.
However, they are equally closely related to RaTG13 with about 90% identity at the level of nucleotide sequence.
با این حال، این ویروسها با حدود ۹۰٪ شباهت توالی نوکلئوتید به همان اندازه با RaTG13 مرتبط هستند.
They cluster into two sub-lineages of SARS-CoV-2-like viruses in the phylogenetic tree, one of which share a more similar receptor binding domain (RBD) with SARS-CoV-2, with 97.4% amino acid sequence identity.
این ویروسها به دو زیرتبار ویروس‌های شبه SARS-CoV-2 در درخت فیلوژنتیک خوشه‌بندی می‌شوند، که یکی از آنها دامنه اتصال گیرنده مشابهی با SARS-CoV-2 داشته و ۹۷.۴% یکسانی توالی اسید آمینه دارد.
In stark contrast, the RBDs of SARS-CoV-2 and RaTG13 are more divergent, albeit a higher degree of sequence homology genome-wide.
در مقابل، RBDهای SARS-CoV-2 و RaTG13 تفاوت بیشتری دارند، البته با درجه بالاتری از شباهت توالی در سراسر ژنوم.
An earlier study on diseased pangolins also reported the detection of viral contigs from lung samples, which turn out to be similarly related to SARS-CoV-2.
در یک مطالعه قبلی که روی پانگولینهای بیمار انجام گرفته، گزارش می شود که از نمونه‌های ریه، تکه‌‌های از دی ان ای ویروسی جدا شده که عیتا با SARS-CoV-2 مرتبط هستند.
This study adopted different assembly methods and manual curation to generate a partial genome sequence comprising about 86.3% of the full-length viral genome.
در این مطالعه از روش‌های مختلف بدست آوردن توالی‌ و اصلاح دستی برای ایجاد بخشی از توالی ژنوم که حدود ۸۶.۳% طول ژنوم ویروس را تشکیل می‌داد، استفاده شد.
We cannot exclude the possibility that pangolin is one of the intermediate animal hosts of SARS-CoV-2.
نمی‌توانیم این احتمال را رد کنیم که پانگولین یکی از میزبان‌های واسط حیوانی SARS-CoV-2 است.
However, currently there is no evidence in support of a direct pangolin origin of SARS-CoV-2 due to the sequence divergence between SARS-CoV-2 and pangolin SARS-CoV-2-related beta-CoVs.
با این حال، در حال حاضر هیچ مدرکی که موید وجود منشأ SARS-CoV-2 در پانگولین باشد وجود ندارد چراکه بین توالی SARS-CoV-2 و beta-CoVهای مرتبط با SARS-CoV-2 پانگولین واگرایی وجود دارد.
In addition, the distance between SARS-CoV-2 and RaTG13 is even shorter than that between SARS-CoV-2 and pangolin SARS-CoV-2-related beta-CoVs.
به علاوه فاصله بین SARS-CoV-2 و RaTG13 حتی کوتاه‌تر از فاصله بین SARS-CoV- و SARS-CoV-2 و beta-CoVهای مرتبط با SARS-CoV-2 پانگولین است.
The evolutionary pathway of SARS-CoV-2 in bats, pangolins and other mammals remains to be established.
مسیر تکاملی SARS-CoV-2 در خفاش، پانگولین‌ و سایر پستانداران هنوز بدست نیامده است.
Whereas the highest sequence homology has been found in the RBDs between SARS-CoV-2 and pangolin, SARS-CoV-2-related beta-CoVs, SARS-CoV-2 and RaTG13 share the highest genome-wide sequence homology.
در حالی که بیشترین همسانی توالی در RBDها بین SARS-CoV-2 و پانگولین دیده شده است، اما beta-CoVهای مرتبط با beta-CoV، SARS-CoV-2 و RaTG13 بالاترین همسانی توالی ژنومی را دارند.
It is highly speculative that the high degree of similarity between the RBDs of pangolin SARS-CoV-2-related beta-CoVs and SARS-CoV-2 is driven by selectivity-mediated convergent evolution.
حدس زده می‌شود که درجه بالایی از شباهت که بین RBDهای beta-CoVهای مرتبط با SARS-CoV-2 پانگولین و SARS-CoV-2 وجود دارد، ناشی از تکامل همگرا با واسطه انتخابی باشد.
A counter-proposal is in favour of a recombination between a pangolin SARS-CoV-2-related beta-CoV and RaTG13 in the third wild animal species.
پیشنهاد متفاوت از آن، طرفدار ترکیب مجدد beta-CoVهای مرتبط با SARS-CoV-2 پانگولین و RaTG۱۳ در سومین گونه حیوان وحشی است.
As a driving force in evolution, recombination is widespread among beta-CoVs.
نوترکیبی به عنوان یک نیروی محرک در تکامل، بین beta-CoVها شایع است.
The jury is still out on the immediate zoonotic origin of SARS-CoV-2.
قضاوتها در خصوص منشا حیوانی SARS-CoV-2 تمام نشده است.
Besides the highly pathogenic HCoVs, the zoonotic origin of HCoV-229E, HCoV-OC43, HCoV-NL63 and HCoV-HKU1 have also been studied.
در کنار HCoVهای بسیار بیماری‌زا، منشا حیوانی HCoV-229E، HCoV-OC43، HCoV-NL63 و HCoV-HKU1 همچنان تحت مطالعه است.
Phylogenetic evidence indicated that both HCoV-NL63 and HCoV-229E might have originated from bat CoVs, while the parental viruses of HCoV-OC43 and HCoV-HKU1 have been found in rodents.
شواهد فیلوژنتیک نشان می‌دهد که هر دو HCoV - NL۶۳ و HCoV - ۲۲۹ ممکن است از CoVهای خفاشی مشتق شده‌باشند، در حالی که ویروس‌های والدین HCoV-OC43 و HCoV - HKU۱ در جوندگان یافت می‌شوند.
It has been reported that a bat CoV termed ARCoV.2 (Appalachian Ridge CoV) detected in North American tricolored bat displayed close relationship with HCoV-NL63.
گزارش شده‌است که CoV خفاشی با نام .ARCoV2 (Appalachian Ridge CoV) که در خفاش سه‌رنگ آمریکای شمالی دیده شده رابطه نزدیکی با HCoV - NL۶۳ دارد.
On the other hand, HCoV-229E was genetically related to another bat CoV, termed Hipposideros/GhanaKwam/19/2008, which was detected in Ghana, while camelids have also been suspected as its intermediate host.
از سوی دیگر، HCoV - ۲۲۹ E به طور ژنتیکی مربوط به CoV خفاشی دیگری با نام Hipposideros / GhanaKwam / ۱۹ / ۲۰۰۸ است که در غنا کشف شد، در حالی که کاملیدها نیز به عنوان میزبان میانی این ویروس مظنون هستند.
For clarity, the current knowledge on animal origins of known HCoVs is summarized in Figure ​1 and Table 2.
برای روشن شدن مطلب، دانسته‌‌های موجود در خصوص منشا حیوانی HCoVهای شناخته‌شده در شکل ۱ و جدول ۲ بصورت خلاصه آمده ‌است.
Phylogenetic analysis has provided evidence for interspecies transmission events of HCoVs in the history.
آنالیز فیلوژنتیک، شواهدی برای انتقال بین‌گونه‌ای HCoVها در تاریخ ارائه کرده‌است.
When HCoV-OC43 crossed species to infect humans from domestic livestock around 1890, a pandemic of respiratory infection was recorded.
در سال ۱۸۹۰هنگامی که HCoV - OC۴۳ در بین گونه‌های جانوری مختلف انتقال پیدا کرد تا از طریق احشام، انسان‌ را آلوده کند، یک پاندمی عفونت تنفسی را رقم زد.
The interspecies transmission history of HCoV-229E is less clear.
تاریخچه انتقال بین گونه‌ای HCoV-229E خیلی مشخص نیست.
Bat alpha-CoVs closely related to HCoV-229E have been found.
alpha-CoVهای خفاشی که رابطه نزدیکی با HCoV-229E دارند، یافت شده است.
Between them there is an alpaca alpha-CoV.
در بین آنها یک alpha-CoV آلپاکایی وجود دارد.
Several lines of evidence support the transmission of virus from bats to humans directly.
شواهد متعددی از انتقال مستقیم ویروس توسط خفاش‌ها به انسان‌ها حمایت می‌کند.
First, humans but not alpacas might have contact with bats in a shared ecological niche.
اول اینکه، انسان‌ها نه آلپاکاها ممکن است با خفاش‌ها در یک محیط اکولوژیکی مشترک ارتباط برقرار کنند.
Instead, humans have close contact with alpacas.
در عوض، انسان‌ها ارتباط نزدیکی با آلکاپاها دارند.
Second, HCoV-229E-related bat alpha-CoVs are diverse and non-pathogenic in bats, whereas alpaca alpha-CoV caused an outbreak of respiratory disease in infected animals.
ثانیاً، alpha-CoVهای خفاشی مرتبط با HCoV-229E در خفاش‌ها متنوع و غیربیماری‌زا هستند در حالی که alpha-CoV آلپاکایی باعث شیوع بیماری تنفسی در حیوانات می‌شود.
Finally, alpaca alpha-CoV has not been found in feral animals.
در نهایت اینکه alpha-CoV آلپاکایی در حیوانات وحشی یافت نشده است.
Thus, the possibility cannot be excluded that alpacas obtain the HCoV-229E-related alpha-CoV from humans.
بنابراین، این احتمال را نمی‌توان حذف کرد که آلپاکاها alpha-CoVهای مرتبط با HCoV-229E را از انسان‌ها دریافت کرده باشند.
In fact, bats are the direct source of human pathogenic viruses including rabies virus, Ebola virus, Nipah virus and Hendra virus.
در حقیقت خفاش‌ها منبع مستقیم ویروس‌های بیماری‌زا در انسان از جمله ویروس هاری، ویروس ابولا، ویروس نیپا و ویروس هندرا هستند.
It is therefore not too surprising that bats might transmit HCoV-229E to humans directly.
بنابراین تعجب‌آور نیست که خفاش‌ها به طور مستقیم HCoV-229E را به انسان‌ها منتقل ‌کنند.
Alternatively, whereas bat alpha-CoVs serve as the gene pool of HCoV-229E, alpacas and dromedary camels might serve as intermediate hosts that transmit viruses to humans, exactly as in the case of MERS-CoV.
از سوی دیگر در حالی که alpha-CoVهای خفاشی به عنوان خزانه ژنی HCoV-229E عمل می‌کنند، آلپاکاها و شترهای یک‌کوهانه ممکن است به عنوان میزبان‌های واسط عمل ‌کنند که ویروس‌ها را به انسان‌ها منتقل می‌کنند، دقیقا همان طور که در مورد MERS - CoV دیده شد.
MERS-CoV serves as an excellent example of interspecies transmission from bats to dromedary camels and from dromedary camels to humans.
MERS-CoV به عنوان یک نمونه عالی از انتقال بین‌گونه‌ای از خفاش‌ها به شتر یک‌کوهانه و از شتر به انسان‌ها می‌باشد.
The evolutionary origin of MERS-CoV from bats is known at its initial identification and has also been strengthened by subsequent findings.
سرچشمه گرفتن منشا تکاملی MERS-CoV از خفاش‌ از همان ابتدای شناسایی ویروس مشهود بود و یافته‌های بعدی این نظریه را تقویت کرد.
It is obvious that bats provide a rich pool of virus species for interspecies exchange of genetic fragments and interspecies transmission.
واضح است که خفاش‌ها مخزنی غنی از گونه‌های ویروس را برای تبادل بین‌گونه‌ای قطعات ژنتیکی و انتقال بین‌گونه‌ای فراهم می‌کنند.
Longevity, densely packed colonies, close social interaction and strong ability to fly are all favourable conditions for bats to be an ideal 'virus spreader'.
عمر طولانی، کلونی‌های شلوغ، تعامل اجتماعی نزدیک و توانایی قوی برای پرواز، همگی شرایط مناسبی برای خفاش هستند که او را به یک پخش‌کننده ایده‌آل ویروس تبدیل می‌کند.
On the other hand, MERS-CoV has been introduced to dromedary camels for decades.
از آن طرف، MERS-CoV چندین دهه‌ است که به شتر یک‌کوهانه وارد شده است.
It is well adapted to these camels that have turned from an intermediate host to a stable and natural reservoir host.
این ویروس به خوبی با این شترها سازگار شده و این شتر از یک میزبان میانی به یک میزبان ثابت و طبیعی تبدیل شده است.
MERS-CoV causes very mild disease and maintains a relatively low mutation rate in these animals.
MERS-CoV باعث بیماری بسیار خفیفی می‌شوند و در این حیوانات، نرخ جهش نسبتا کمی دارند.
Its sporadic transmission to humans is an accident and humans remain a dead-end host of MERS-CoV as its transmission cannot be sustained.
انتقال گاه و بیگاه این ویروس به انسان یک اتفاق تصادفی است و انسان میزبان بن‌بست MERS-CoV است چرا که انتقال آن نمی‌تواند پایدار باشد.
In contrast to the role of camels in the transmission of MERS-CoV, the role of pangolins, if there is any, in the transmission of SARS-CoV-2 is different.
در مقایسه با نقش شترها در انتقال MERS-CoV، نقش پانگولین، البته در صورتی که در این قضیه نقش داشته باشد، در انتقال SARS-CoV-2 متفاوت است.
Particularly, pangolin beta-CoVs are highly pathogenic in pangolins.
بویژه اینکه pangolin beta-CoV در پانگولین بسیار بیماری‌زاست.
They might be a dead-end host for SARS-CoV-2-related beta-CoVs, similar to civets in the case of SARS-CoV.
این حیوانات ممکن است میزبان بن‌بست beta-CoVهای مرتبط با SARS-CoV-2 باشند، مشابه سیوتها در مورد SARS - CoV.
Several possibilities for interspecies transmission of SARS-CoV-2 from animals to humans have to be ruled in or ruled out in future studies.
چندین احتمال برای انتقال بین‌گونه‌ای SARS-CoV-2 از حیوانات به انسان‌ها وجود دارد که باید در مطالعات آینده پذیرفته یا رد شود.
First, bats could be the reservoir host of a SARS-CoV-2-related virus almost identical to SARS-CoV-2.
اول اینکه، خفاش می‌تواند میزبان ویروس مرتبط با SARS-CoV-2 باشد، تقریبا مشابه با SARS-CoV-2.
Humans might share the ecological niche with bats through butchering or coal mining.
انسان ممکن است از طریق قصابی یا استخراج زغال‌سنگ، جایگاه اکولوژیکی مشترکی با خفاش داشته باشد.
Second, pangolins could be one of intermediate amplifying host to which a SARS-CoV-2-related virus had been newly introduced.
دوم اینکه، پانگولین می‌تواند یکی از میزبانان میانی تقویت کننده باشد که در آن یک ویروس مرتبط با SARS-CoV-2 به تازگی وارد شده است.
Humans contract the virus through butchering and consumption of game meat.
انسان‌ از طریق قصابی و مصرف گوشت شکار به این ویروس مبتلا می‌شود.
It is possible that many mammals including domestic animals are susceptible to SARS-CoV-2.
این امکان وجود دارد که بسیاری از پستانداران از جمله حیوانات خانگی نسبت در معرض ابتلا به SARS-CoV-2 باشند.
A survey of domestic and wild animals for antibodies is warranted.
بررسی حیوانات اهلی و وحشی از نظر پادتن ضروری است.
Third, as mentioned above, recombination and adaptation of SARS-CoV-2 might have occurred in a third species that has contact with both bats and pangolins.
سوم اینکه، همانطور که در بالا گفته شد، نوترکیبی و سازگاری SARS-CoV-2 ممکن است در یک گونه سوم رخ داده باشند که هم با خفاش‌ها و هم پانگولینها در تماس بوده است.
The search for the animal origins of SARS-CoV-2 is still on.
جستجوی منشاء حیوانی SARS-CoV-2 هنوز ادامه دارد.
Apart from different types of the animal hosts, three major factors on the viral side are also important in facilitating CoVs to cross species barriers.
به غیر از انواع مختلف میزبان حیوانی، سه عامل دیگر از سمت ویروس هم برای تسهیل عبور CoVها از موانع موجود مهم هستند.
First of all, their relatively high mutation rates in RNA replication.
اول از همه، نرخ نسبتا بالای جهش در تکثیر RNA آنها است.
In comparison to other single-stranded RNA viruses, the estimated mutation rates of CoVs could be regarded as “moderate” to “high” with an average substitution rate being ~10-4 substitution per year per site 2, depending on the phase of CoV adaptation to novel hosts.
میزان جهش برآورد شده در ویروس CoV، با نرخ جایگزینی متوسط، معادل حدودا 10-4 جایگزینی در سال به ازای هر سایت ۲، بسته به مرحله سازگاری CoV با میزبان‌ جدید است که در مقایسه با سایر ویروس‌های RNA تک رشته‌ای، می‌توان آن را «متوسط» تا «زیاد» محسوب کرد.
CoVs have a proof-reading exoribonuclease, deletion of which results in exceedingly high mutability and attenuation or even inviability.
CoVها دارای یک اگزوریبونوکلئاز تصحیح خطا هستند که حذف آن می‌تواند منجر به جهش بسیار بالا، میرایی یا حتی عجز از ادامه بقا شود.
Interestingly, the nucleotide analogue Remdesivir is known to suppress CoV replication through inhibition of this exoribonuclease and the RNA-dependent RNA polymerase.
نکته جالب اینکه Remdesivir آنالوگ نوکلئوتیدی از طریق مهار این اگزوریبونوکلئاز و پلیمرازهای وابسته به RNA موجب جلوگیری از تکثیر CoV می‌شود.
Remdesivir is one of most promising anti-SARS-CoV-2 agents to be tested in clinical trials.
Remdesivir یکی از عوامل امیدوار کننده ضد SARS-CoV-2 است که باید در آزمایش‌های بالینی تست ‌شوند.
Nevertheless, mutation rates of CoVs are about a million times higher than those of their hosts.
با این وجود، نرخ جهش CoVها حدود یک میلیون برابر بیشتر از میزبان آنهاست.
In addition, mutation rate is often high when CoVs are not well adapted to the host.
علاوه بر این، نرخ جهش زمانی بالا است که CoVها به خوبی با میزبان سازگار نشده باشند.
Compared to SARS-CoV with a high mutation rate, the mutation rate of SARS-CoV-2 is apparently lower, suggestive of a higher level of adaptation to humans.
در مقایسه با SARS - CoV با نرخ جهش بالا، نرخ جهش SARS-CoV-2 ظاهرا کمتر است، که نشان‌دهنده سطح بالاتر سازگاری آن با انسان است.
Presumably, it has already been adapted to another host close to humans.
احتمالا، این ویروس هم اکنون با میزبان دیگری که نزدیک به انسان است سازگاری یافته است.
In addition to SARS-CoV-2, this also applies to MERS-CoV, which is well adapted to dromedary camels.
علاوه بر SARS-CoV-2، این موضوع برای MERS - CoV که بخوبی با شتر یک‌کوهانه سازگار است صدق می‌کند.
Theoretically, it is unlikely that genetic drift would render vaccines and antivirals against SARS-CoV-2 ineffective quickly.
به لحاظ تئوری، بعید است که تغییر ژنتیکی بتواند به سرعت واکسن‌ها و ضد ویروسها را بر ضد SARS-CoV-2 بی‌اثر کند.
Second, the large RNA genome in CoVs exerts extra plasticity in genome modification for mutations and recombination, thereby increasing the probability for interspecies co-evolution, which is advantageous for the emergence of novel CoVs when the conditions become appropriate.
دوم اینکه ژنوم بزرگ RNA درCoVها، باعث انعطاف پذیری مازاد در اصلاح ژنوم برای جهش‌های ژنتیکی و نوترکیبی می‌شود و در نتیجه احتمال تحول متقابل بین گونه‌ها را افزایش می‌دهد که در شرایط مناسب به ظهور CoV‌های جدید کمک می‌کند.
This is supported by the copious unique open reading frames and protein functions encoded towards the 3′ end of the genome.
این موضوع با میزان زیاد چارچوب‌های خوانش باز منحصر به فرد و کارکردهای پروتئین که به سمت انتهای ۳ ' ژنوم کدگذاری می‌شوند، پشتیبانی می‌شود.
Third, CoVs randomly and frequently switch templates during RNA replication through a unique “copy-choice” mechanism.
سوم اینکه، CoVها به طور تصادفی و مکرر، قالب‌ها را در زمان تکثیر RNA از طریق مکانیزم "کپی - انتخاب" منحصر به فرد تغییر می‌دهند.
In a host that serves as the mixing vessel, strand switching occurs frequently during CoV RNA transcription.
در میزبانی که به عنوان مخزن اختلاط عمل می‌کند، تعویض رشته به طور مکرر در زمان رونویسی CoV RNA رخ می‌دهد.
Highly homologous full-length and subgenomic RNAs could recombine to generate new CoVs.
RNAهای زیرژنومی و کاملا همسان با طول بلند، می‌توانند با هم مجدداً ترکیب ‌شوند تا CoVهای جدید تولید کنند.
Phylogenetic evidence of natural recombination has been found in both HCoV-HKU1 and HCoV-OC43, as well as animal CoVs such as bat SL-CoV and batCoV-HKU9.
در هر دوی HCoV - HKU۱ و HCoV - OC۴۳ و همچنین CoVهای حیوانی مانند bat - CoV و batCoV - HKU۹، شواهد فیلوژنتیک برای نوترکیبی طبیعی پیدا شده ‌است.
Virus-host interaction in relation to transmission
تعامل ویروس - میزبان در رابطه با انتقال
Besides three viral factors stated above, viral interaction with host receptor is another key factor influential on interspecies transmission.
علاوه بر سه عامل ویروسی که در بالا گفته شد، تعامل ویروس با گیرنده میزبان یکی دیگر از عوامل کلیدی تاثیرگذار بر انتقال بین‌گونه‌ای است.
Herein, recombination of SARS-CoV is taken as a typical example, which also showed evidence of positive selection during interspecies transmission events.
در اینجا، نوترکیب SARS - CoV به عنوان یک نمونه معمولی در نظر گرفته می‌شود، که شواهدی از انتخاب مثبت را در طول رویداد انتقال بین‌گونه‌ای نشان می‌دهد.
Based on the comparative analysis between isolates of human and civet SARS-CoVs, SARS-CoV is thought to undergo rapid adaptation in different hosts, particularly with mutations at the RBD of the S protein.
بر اساس آنالیز مقایسه‌ای بین نمونه‌های جداشده انسانی و SARS-CoVs سیوت تصور می‌شود که SARS-CoV در میزبان‌های مختلف تطبیق سریعی داشته باشد به ویژه با جهش در RBD پروتیین S.
Generally, the RBD in the S protein of a CoV interacts with the cellular receptor and is intensely selected by the host antibody response.
عموما، RBD در پروتیین S ویروس CoV، با گیرنده سلولی تعامل می‌کند و واکنش شدید آنتی بادی میزبان را برمی‌انگیزد.
In SARS-CoV, the RBD is in the 318th to 510th amino acids on the S1 fragment, which binds to the human ACE2 as well as its coreceptors for viral entry.
در ویروس SARS - CoV، در آمینو اسید ۳۱۸ تا ۵۱۰ و روی فرگمنتS۱ قرار دارد، که به ACE2 انسانی و گیرنده های مشترک ورود ویروس متصل می‌شود.
The RBD of SARS-CoV is capable of recognizing the ACE2 receptors of various animals, including bat, civet, mouse and raccoon dog, allowing interspecies transmission of the virus.
RBD ویروس SARS - CoV قادر به تشخیص گیرنده‌های ACE۲ حیوانات مختلف از جمله خفاش، سیوت، موش و سگ راکون است که امکان انتقال بین گونه‌ای برای ویروس را فراهم می‌کند.
In fact, only 6 amino acid residues were observed to be different from human and civet viral isolates in the RBD and 4 of them locate in the receptor-binding motif for interaction with the ACE2 receptor.
در واقع، مشاهده شد که تنها باقیمانده ۶ اسید آمینه با نمونه‌های ویروسی گرفته شده از انسان و سیوت در RBD متفاوت هستند و ۴ تای آن‌ها در موتیف اتصال - گیرنده برای برهمکنش با گیرنده ACE۲ قرار دارند.
Civet SARS-CoV has K479N and S487T mutations in its RBD, which might increase the affinity of the interaction of spike protein with human ACE2 receptor.
SARS - CoV سیوت دارای جهش K۴۷۹N و S۴۸۷T در RBD خود است که ممکن است میل تعامل پروتئین میخی را با گیرنده ACE۲ انسان افزایش دهد.
In other words, these two amino acid substitutions might be critical to viral adaption to humans.
به عبارت دیگر، این دو جانشین آمینو اسید ممکن است برای سازگاری ویروسی با انسان‌ها حیاتی باشند.
It is noteworthy that SARS-CoV-2 shares the same cellular receptor with SARS-CoV.
لازم به ذکر است که SARS-CoV-2 گیرنده سلولی مشابهی با SARS - CoV دارد.
A 30% difference between SARS-CoV-2 and SARS-CoV in the S1 unit of the S protein implicates that the binding affinity of its S protein with human ACE2 might have altered.
وجود اختلاف ۳۰% بین SARS-CoV-2 و SARS - CoV در واحد S۱ پروتیین S نشان می‌دهد که تمایل به اتصال پروتیین S با ACE۲ انسانی ممکن است تغییر کرده باشد.
Indeed, a cryo-EM study indicates a 10- to 20-fold higher affinity of this binding than that between human ACE2 and SARS-CoV S protein.
در واقع، یک مطالعه cryo - EM نشان می‌دهد که تمایل ۱۰ تا ۲۰ برابری برای این پیوند بین ACE۲ انسان و پروتئین SARS-CoV S وجود دارد.
It will also be of interest to determine whether any other coreceptor might be required for SARS-CoV-2 transmission.
همچنین تعیین اینکه آیا گیرنده مشترک دیگری برای انتقال SARS-CoV-2 مورد نیاز است یا خیر، جالب خواهد بود.
Intriguingly, HCoV-NL63 also binds to ACE2 but with a different part of S.
نکته جالب اینکه، HCoV - NL۶۳ نیز به ACE۲ متصل می‌شود ولی با بخش دیگری از S.
There exist many other HCoV receptors, such as aminopeptidase N for HCoV-229E, and 9-O-acetylated sialic acid for HCoV-OC43.
گیرنده‌های HCoV بسیاری وجود دارند، مانند aminopeptidase N برای HCoV-229E، و 9-O-acetylated sialic acid برای HCoV - OC۴۳.
They might also account for successful adaptation of these CoVs in humans after interspecies transmission from their animal hosts.
این گیرنده‌ها همچنین ممکن است توضیح دهنده سازگاری موفقیت‌آمیز این CoVها در انسان بعد از انتقال بین‌گونه‌ای از میزبان‌های حیوانی باشد.
In addition to cellular receptors, the outcome of interspecies transmission of HCoVs is also governed by other host dependency and restriction factors.
علاوه بر گیرنده‌های سلولی، نتیجه انتقال بین گونه‌ای HCoVها توسط سایر عوامل وابسته به میزبان و محدود کننده نیز کنترل ‌می‌شود.
The divergence of these host proteins between humans and natural reservoir hosts of HCoVs such as bats, dromedary camels and rodents might constitute a barrier to interspecies transmission.
واگرایی پروتئین‌های میزبان بین انسان و میزبان‌های طبیعی HCoVها مانند خفاش، شتر تک‌کوهانه و جوندگان ممکن است مانعی برای انتقال بین‌گونه‌ای ایجاد کند.
HCoVs have to usurp host dependency factors and subvert host restriction factors for a successful interspecies transmission.
برای یک انتقال بین گونه‌ای موفق، HCoV باید عوامل وابسته به میزبان را تحت کنترل درآورده و عوامل محدودکننده میزبان را از بین ببرد.
In this regard, molecular determinants in this important area of virus-host interaction remain to be identified and characterized.
در این رابطه، باید عوامل تعیین‌کننده مولکولی در این زمینه مهم از تعامل ویروس- میزبان شناسایی و مشخص شوند.
An unbiased genome-wide screening of host dependency and restriction factors for SARS-CoV-2 using the state-of-the-art technology of CRISPR might be fruitful.
غربالگری کاملا بی‌طرفانه در حد ژنوم از وابستگی میزبان و عوامل محدودکننده برای SARS-CoV-2 با استفاده از فن‌آوری پیشرفته CRISPR ممکن است مثمر ثمر باشد.
Emergence of novel HCoVs: back to ground zero
پیدایش HCoVهای جدید: از ابتدا
The diversity of bat CoVs provides ample opportunities for the emergence of novel HCoVs.
تنوع CoVهای خفاشی فرصت‌های فراوانی برای ظهور HCoVهای جدید فراهم کرده است.
In this sense, bat CoVs serve as the gene pool of HCoVs.
در این حالت، CoVهای خفاشی به عنوان مخزن ژن HCoVها عمل می‌کنند.
In addition, rapid mutation and genetic recombination also drive HCoV evolution and serve as two important steps in this process.
علاوه بر این، جهش سریع و نوترکیبی ژنتیکی نیز باعث پیشبرد سیر تکاملی HCoV می‌شوند و به عنوان دو مرحله مهم در این فرآیند عمل می‌کنند.
For example, the acquisition or loss of novel protein-coding genes has the potential to drastically modify viral phenotypes.
به عنوان مثال، بدست آوردن یا از دست دادن ژن‌های جدید کدگذاری پروتیین، پتانسیل تغییر شدید فنوتیپهای ویروس را دارد.
Among SARS-CoV accessory proteins, ORF8 has been thought to be important in adaptation to humans, as SARS-CoV-related bat viruses were isolated but found to encode divergent ORF8 proteins.
از میان پروتیین‌های جانبی SARS - CoV، تصور می‌شود که پروتئین ORF۸ در سازگاری با انسان‌ نقش مهمی داشته باشد، زیرا پس از جداسازی ویروس‌ خفاشی مرتبط با SARS - CoV، مشخص شد که این ویروس پروتئین‌های ORF۸ متفاوتی را کدگذاری می‌کند.
A 29-nucleotide deletion characteristic of SARS-CoVs has been found in strains isolated at the beginning of the human epidemic.
ویژگی حذف نوکلیوتید-۲۹ ویروس SARS-CoV در سویه‌های جدا شده در آغاز اپیدمی انسانی مشاهده شده ‌است.
This deletion splits ORF8 into ORF8a and ORF8b and is thought to be an adaptive mutation that promotes the switch of hosts.
این حذف، ORF۸ را به ORF۸a و ORF۸b تقسیم می‌کند و تصور می‌شود یک جهش تطبیقی باشد که به تغییر میزبان کمک می‌کند.
Besides, SARS-CoV has a possible recombination history with lineages of alpha- and gamma-CoVs, where a large number of smaller recombinant regions were identified in the RNA-dependent RNA polymerase.
علاوه بر این، SARS - CoV یک تاریخچه نوترکیبی محتمل با اجداد CoVهای آلفا و گاما دارد، که در آن تعداد زیادی از حوزه‌های نوترکیب کوچک‌تر در پلیمراز RNA وابسته به RNA شناسایی شدند.
Recombination locations were also identified in the nsp9, most of nsp10, and parts of nsp14.
محل‌های نوترکیبی در nsp9، قسمت اعظم nsp10 و بخش‌هایی از nsp14 شناسایی شدند.
Likewise, it has been shown that the epidemic MERS-CoV experienced recombination events between different lineages, which occurred in dromedary camels in Saudi Arabia.
همچنین نشان‌داده شده‌ که ویروس MERS-CoV عامل همه‌گیری، رویدادهای نوترکیبی بین اجداد مختلف را که در شتر تک‌کوهانه عربستان رخ داده، تجربه کرده ‌است.
Besides SARS-CoV and MERS-CoV, recombination events have also been observed in other HCoVs, in which the HCoVs recombine with other animal CoVs in their non-structural genes.
علاوه بر SARS - CoV و MERS-CoV، رویداده‌ای نوترکیبی در HCoVهای دیگر نیز مشاهده شده ‌است که در آن HCoVها با دیگر CoVهای حیوانی در ژن‌های غیر ساختاری خود ترکیب می‌شوند.
It should also be cautioned that artificial selection can contribute to unintended changes in viral genomes, most likely resulting from relieving viruses from selection pressures exerted, such as by the host immune system.
همچنین باید هشدار داد که انتخاب مصنوعی می‌تواند به تغییرات ناخواسته در ژنوم ویروسی کمک کند، که به احتمال زیاد ناشی از رهایی ویروس‌ها از فشار انتخابی اعمال شده، مثلاً توسط سیستم ایمنی میزبان است.
An example of these effects is the loss of a full-length ORF4 in the HCoV-229E prototype strain, owing to a two-nucleotide deletion.
نمونه‌ای از این اثرات، از دست دادن ORF4 با طول کامل در نژاد نمونه‌ای اولیه HCoV-229E به دلیل حذف دو نوکلئوتید است.
While intact ORF4 could be observed in bat and camel viruses related to HCoV-229E, the alpaca alpha-CoV displays a single nucleotide insertion, resulting in a frameshift.
با وجود این که ORF۴ دست نخورده و کامل می‌تواند در ویروس‌های مرتبط با HCoV - ۲۲۹ E خفاش و شتر مشاهده شود، alpha-CoV آلپاکا با یک تک نوکلیوتید اضافی منجر به تغییر چارچوب می‌شود.
Last but not least, the evolution of novel HCoVs is also driven by the selection pressure in their reservoir hosts.
نکته آخر البته نه کم اهمیت این است که تکامل HCoVهای جدید با فشار انتخابی در میزبان‌های مخزن آنها نیز هدایت می‌شود.
Asymptomatic or only mild symptoms were detected when bats were infected with CoVs, indicating the mutual adaptation between CoVs and bats.
نبود علائم یا علائم خفیف هنگامی تشخیص داده شدند که خفاش‌ها با CoVها آلوده شدند که نشان‌دهنده سازگاری متقابل بین CoV و خفاش‌ است.
It appeared that bats are well adapted to CoVs anatomically and physiologically.
به نظر می‌رسد خفاش‌ها از نظر آناتومی و فیزیولوژیکی به خوبی با CoVها سازگار شده‌اند.
For example, defects in the activation of pro-inflammatory response in bats efficiently reduce the pathology triggered by CoVs.
به عنوان مثال، نقص‌ در فعال‌سازی واکنش پیش التهابی در خفاش‌ها، آسیب‌ ایجاد شده توسط CoVها را به طور موثر کاهش می‌دهد.
Besides, the natural killer cell activity in bats is suppressed due to upregulation of inhibitory natural killer cell receptor NKG2/CD94 and low expression level of major histocompatibility complex class I molecules.
علاوه بر این، فعالیت سلول قاتل طبیعی در خفاش‌ها به دلیل تنظیم مجدد گیرنده سلول کشنده بازدارنده NKG2/CD94 و سطح پایین سازگاری بافتی مولکول‌های پیچیده بزرگ کلاس I سرکوب می‌شود.
Moreover, the high level of reactive oxygen species (ROS) generated from high metabolic activity of bats could both suppress CoV replication and affects proofreading by exoribonuclease, thus providing the selection pressure for the generation of virus strains highly pathogenic when introduced into a new host.
علاوه بر این، سطح بالایی از گونه‌های اکسیژن راکتیو (ROS) که ناشی از فعالیت متابولیک بالای خفاش‌هاست، هم می‌تواند تکثیر CoV را سرکوب کند و هم بر بازخوانی اثر اگزوریبونوکلئاز تاثیر گذارد، در نتیجه فشار انتخابی را برای تولید نژادهای بسیار بیماری‌زای ویروس در زمانی که وارد یک میزبان جدید می‌شود فراهم می‌کند.
More pathogenic CoV strains might also evolve by recombination, leading to the acquisition of novel proteins or protein features for host adaptation.
نژادهای CoV که بیشتر بیماری‌زا هستند ممکن است با نوترکیبی، منجر به کسب پروتئین جدید یا ویژگی‌های پروتئینی برای سازگاری میزبان شود.
Thus, it is not by chance that three novel HCoVs have emerged in the past two decades.
بنابراین، تصادفی نیست که سه HCoV جدید در دو دهه گذشته ظهور کرده‌اند.
CoVs are non-pathogenic or cause mild symptoms in their reservoir hosts such as bats and camels.
CoVها بیماری زا نیستند و یا علایم خفیفی را در میزبان‌های مخزنی نظیر خفاش‌ها و شترها ایجاد می‌کنند.
They replicate robustly without eliciting a strong host immune response.
این ویروسها بدون مواجه شدن با پاسخ ایمنی قوی میزبان، شدیداً تکثیر می‌کنند.
Herein lie the secrets of why asymptomatic carriers are seen and what causes the severe cases in human infection.
در اینجا اسراری نهفته است که چرا حاملهای بدون علامت بیماری دیده می‌شوند و چه چیزی باعث حالتهای شدید در ابتلای انسان می‌شود.
The severe symptoms are mainly due to the hyperactivation of immune response and the cytokine storm wherein the stronger the immune response, the more severe the lung damage.
علائم شدید عمدتا به خاطر فعالیت شدید سیستم ایمنی و طوفان سیتوکین است که در آن هرچه واکنش سیستم ایمنی قوی‌تر باشد، آسیب به ریه شدیدتر خواهد بود.
In contrast, in asymptomatic carriers, the immune response has been de-coupled from CoV replication.
در مقابل، در حامل‌های بدون علامت بیماری، پاسخ ایمنی از تکثیر CoV جداست.
The same strategy of delinking the immune response might have beneficial effects in anti-SARS-CoV-2 therapy.
استراتژی جداشدن ارتباط واکنش سیستم ایمنی ممکن است اثرات مفیدی در درمان با داروی ضد SARS-CoV-2 داشته باشد.
The interferon response is particularly strong in bats.
پاسخهای اینترفرون در خفاش‌ها به طور خاص قوی هستند.
Thus, administration of type I interferon at least in the early phase of SARS-CoV-2 infection in humans should be beneficial.
بنابراین، مدیریت اینترفرون نوع I، حداقل در مرحله اولیه عفونت SARS-CoV-2 در انسان‌ها باید مفید باشد.
In addition, NLRP3 inflammasome activation in bats is defective.
به علاوه، فعال‌سازی اینفلامازوم NLRP3 در خفاش‌ها معیوب است.
By this reasoning, inhibition of NLRP3 inflammasome with MCC950 might be useful in the treatment of COVID-19.
با این استدلال، مهار اینفلامازوم NLRP3 همراه با MCC۹۵۰ ممکن است در درمان کووید-19 مفید باشد.
The emergence of SARS-CoV-2 follows the general theme by which SARS-CoV and MERS-CoV arose.
ظهور SARS-CoV-2، از مضمون کلی رویداد SARS-CoV و MERS-CoV تبعیت می‌کنند.
Whereas a bat beta-CoV sharing 95% nucleotide homology with SARS-CoV has been found, there also exists a bat-CoV sharing 96% nucleotide homology with SARS-CoV-2.
در حالی که beta-CoV خفاشی با SARS - CoV به میزان ۹۵٪ همسانی نوکلئوتید دارد اما یک beta-CoV خفاشی هم وجود دارد که ۹۶٪ همسانی نوکلئوتید با SARS-CoV-2 دارد.
Whereas civets and other animals in the markets have been found to harbour viruses identical to SARS-CoV, immediate intermediate hosts for SARS-CoV-2 have not been identified.
در حالی که مشخص شده سیوتها و دیگر حیوانات بازار پناهگاه ویروس‌هایی همانند SARS - CoV بودند، اما میزبان‌های واسط بلافصل SARS-CoV-2 هنوز شناسایی نشدند.
Pangolin beta-CoVs strikingly homologous to SARS-CoV-2 have been found, indicating that pangolins might serve as one of intermediate hosts or pangolin beta-CoVs could contribute gene fragments to the final version of SARS-CoV-2.
beta-CoVهای پانگولینی که بسیار شبیه به SARS-CoV-2 هستند، یافت شده‌اند و نشان می‌دهند که پانگولینها ممکن است به عنوان یکی از میزبان‌های واسط عمل کنند یا beta-CoVهای پانگولینی می‌تواند به قطعه‌های ژن در نسخه نهایی SARS-CoV-2 کمک کند.
Although questions remain, there is no evidence that SARS-CoV-2 is man-made either deliberately or accidentally.
هنوز هیچ مدرکی وجود ندارد که SARS-CoV-2 توسط انسان بصورت عمدی یا تصادفی ساخته شده‌ است البته سؤالاتی در این زمینه وجود دارد.
CoVs have returned to the limelight due to the recent outbreak of SARS-CoV-2.
CoVها به دلیل شیوع اخیر SARS-CoV-2 به مرکز توجه بازگشته‌اند.
The study of CoVs in bats and other animals has drastically changed our perception of the importance of zoonotic origins and animal reservoirs of HCoVs in human transmission.
مطالعه CoVها در خفاش‌ها و دیگر حیوانات به شدت درک ما از اهمیت منشاء و مخازن حیوانی HCoV در انتقال به انسان را تغییر داده‌ است.
Pervasive evidence has shown that SARS-CoV, MERS-CoV and SARS-CoV-2 have a bat origin and are transmitted to humans via intermediate hosts.
شواهد جامع نشان داده‌اند که منشاء MERS- CoV، SARS - CoV و SARS-CoV-2 خفاشها هستند و از طریق میزبان‌های واسط به انسان‌ها منتقل می‌شوند.
Given that SARS-CoV infection originates from the contact between humans and civets in the markets, closing wet markets and killing civets therein could have effectively ended the SARS epidemic.
با توجه به اینکه عفونت SARS - CoV از تماس بین انسان‌ها و سیوتها در بازارها نشات می‌گیرد، بستن بازار حیوانات دریایی و کشتن سیوتها توانست به طور موثر بیماری سارس را پایان دهد.
By the same reasoning, pangolins should be removed from wet markets to prevent zoonotic transmission, in view of the discovery of multiple lineages of pangolin beta-CoVs closely related to SARS-CoV-2.
با همین استدلال، پانگولینها باید از بازار حیوانات دریایی حذف شود تا از انتقال حیوان به انسان جلوگیری شود، که دلیل آن کشف چندین مورد از اجداد beta-CoV پانگولینهاست که ارتباط نزدیکی با SARS-CoV-2 دارند.
However, whether and how SARS-CoV-2 is transmitted to humans through pangolins and other mammals remain to be clarified in future investigations.
با این حال، روشن شدن چگونگی انتقال SARS-CoV-2 از پانگولین و دیگر پستانداران به انسان‌ هنوز نیاز به تحقیقات آتی دارد.
On the other hand, MERS-CoV has existed in dromedary camels for a long time.
از طرف دیگر، MERS-CoV مدت طولانی‌ است که در شترهای یک‌کوهانه وجود داشته است.
These camels serve as an important tool for transportation as well as a main source of meat, milk, leather and wool products for the local people.
این شترها به عنوان یک وسیله مهم برای حمل و نقل و همچنین منبع اصلی گوشت، شیر، چرم و محصولات پشمی برای مردم محلی محسوب می‌شوند.
They are widely distributed across the Middle East and Africa.
این شترها به طور گسترده در خاورمیانه و آفریقا پخش شده‌اند.
It is therefore impossible to sacrifice all camels for the control of MERS, as what was done in wild animal markets in China to prevent the spreading of SARS-CoV and SARS-CoV-2.
بنابراین غیر ممکن است که همانند آنچه در بازار حیوانات وحشی در چین برای جلوگیری از گسترش SARS - CoV و SARS-CoV-2 انجام شد، برای کنترل MERS، تمام شترها را قربانی کنیم.
To stop the recurrent outbreaks of MERS, a comprehensive approach should be taken to develop effective vaccines against MERS-CoV for camels, in combination with other infection control measures.
برای جلوگیری از شیوع مکرر MERS، یک روش جامع باید برای تولید واکسن‌های موثر بر ضد MERS - CoV برای شترها همراه با سایر معیارهای کنترل آلودگی، اتخاذ شود.
As we are not able to eliminate these viruses, new genotypes might emerge to cause outbreaks.
چون ما قادر به حذف این ویروس‌ها نیستیم، لذا ممکن است ژنوتیپ‌های جدیدی ظهور کنند و موجب شیوع بیماری شوند.
A variety of zoonotic CoVs are circulating in the wild.
انواعی از CoVهای مشترک بین انسان و حیوان در حیات وحش در حال گردش هستند.
Particularly, bat CoVs with zoonotic potential are so diverse.
به خصوص، CoVهای خفاشی با پتانسیل انتقال از حیوان به انسان، بسیار متنوع هستند.
There are plenty of opportunities that these zoonotic CoVs evolve and recombine, resulting in the emergence of new CoVs that are more transmissible and/or deadly in humans in future.
فرصت‌های بسیاری وجود دارند که این CoVهای مشترک بین انسان و حیوان رشد کرده و مجدداً ترکیب شوند و منجر به ظهور CoVهای جدید ‌شوند که قابلیت انتقال بالایی داشته و مهلک باشند.
The culture of eating wild animals in some places of China should be abandoned to reduce unnecessary contact between humans and animals.
فرهنگ خوردن حیوانات وحشی در برخی مناطق چین باید کنار گذاشته شود تا ارتباط غیرضروری بین انسان‌ها و حیوانات کاهش یابد.
With the ordeals of SARS, MERS and COVID-19, a better preparedness and response plan should be in place.
با آزمون سختی که SARS، MERS و کووید-19 برای ما داشت، باید برنامه بهتری برای آمادگی و واکنش داشته باشیم.
In fact, many viruses have existed in the planet for a very long time.
در واقع، بسیاری از ویروس‌ها مدت طولانی است که در این سیاره وجود داشته‌اند.
They stay in their own natural reservoirs until there is a chance for spillover.
آن‌ها در مخازن طبیعی خود می‌مانند تا این که فرصتی برای سرریز شدن بوجود آید.
Although bats have many features that favours the spreading of viruses, the chance for humans to be in contact with bats and other wildlife species can be minimized if people are educated to stay away from them.
اگر چه خفاش‌ها ویژگی‌های زیادی دارند که به گسترش ویروس‌ها کمک می‌کند، اما اگر افراد آموزش ببینند که از آن‌ها دوری کنند، احتمال تماس انسان‌ها با خفاش‌ها و دیگر گونه‌های حیات وحش می‌تواند به حداقل برسد.
Continuous surveillance in mammals is necessary for better understanding of the ecology of CoVs and their natural hosts, which will prove useful in preventing animal-to-human transmission and future outbreaks.
نظارت مستمر بر پستانداران برای درک بهتر اکولوژی CoVها و میزبان‌های طبیعی آن‌ها ضروری است و در جلوگیری از سرایت حیوان به انسان و شیوع آن، مفید واقع خواهد شد.
To conclude, the most effective way to prevent viral zoonosis is for humans to stay away from the ecological niches of the natural reservoirs of the zoonotic viruses.
در نتیجه، موثرترین راه برای جلوگیری از ویروسهای مشترک بین انسان و حیوان، این است که انسان‌ها از کنام اکولوژیک مخازن طبیعی ویروس‌های مشترک بین انسان و حیوان دور بمانند.
Several pieces in the puzzle of the zoonotic origin of SARS-CoV-2 are still missing.
چندین قطعه از پازل منشاء حیوانی SARS-CoV-2 هنوز پیدا نشده‌اند.
First, if bats transmit an ancestral virus of SARS-CoV-2 to pangolins, it will be of interest to see under what circumstances bats and pangolins could share the same ecological niche.
اول اینکه اگر خفاش یک ویروس اجدادی SARS-CoV-2 را به پانگولین منتقل کرده است، جالب خواهد بود اگر ببینیم تحت چه شرایطی خفاش و پانگولین توانستند در یک موقعیت اکولوژیکی مشترک کنار هم باشند.
Second, if bats play a more direct role in human transmission, how humans get into contact with bats should be determined.
دوم اینکه اگر خفاش‌ نقش مستقیمی در انتقال به انسان بازی کنند، چگونه انسان‌ها با خفاش‌ها تماس برقرار کردند.
Third, if a third mammal acts as the true intermediate host, how it interacts with the different species including humans, bats and pangolins has to be clarified.
سوم اینکه اگر یک پستاندار ثالث به عنوان میزبان واسط واقعی عمل کرده است، چگونه با گونه‌های مختلف از جمله انسان‌، خفاش‌ و پانگولین تعامل دارد.
Finally, since many mammals including domestic animals might be susceptible to SARS-CoV-2, both surveillance and experimental infection should be conducted.
و در نهایت، از آنجایی که بسیاری از پستانداران از جمله حیوانات خانگی ممکن است مستعد ابتلا به SARS-CoV-2 باشند، هم مراقبت و هم سرایت تجربی باید انجام شود.
Should it be a bat, a pangolin or another mammal, it is expected that SARS-CoV-2 or its parental viruses that are almost identical will be identified in its natural hosts in future.
حیوان مورد نظر خفاش، پانگولین یا هر پستاندار دیگری که باشد، انتظار می‌رود SARS-CoV-2 یا ویروسهای والدینش که تقریبا یکسان هستند در میزبان‌های طبیعی خود در آینده شناسایی شوند.
Continued investigations in this area will elucidate the evolutionary pathway of SARS-CoV-2 in animals, with important implications in the prevention and control of COVID-19 in humans.
تحقیقات مداوم در این زمینه، مسیر تکاملی SARS-CoV-2 را در حیوانات روشن خواهد کرد و پیامدهای مهمی در پیشگیری و کنترل کووید-19 در انسان‌ها خواهد داشت.
Preliminary Estimates of the Prevalence of Selected Underlying Health Conditions Among Patients with Coronavirus Disease 2019 — United States, February 12–March 28, 2020
برآوردهای اولیه از شیوع بیماری‌های پایه منتخب در بین بیماران مبتلا به ویروس ۲۰۱۹ - ایالات‌متحده، ۱۲ فوریه تا ۲۸ مارس ۲۰۲۰
On March 11, 2020, the World Health Organization declared Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) a pandemic.
سازمان بهداشت جهانی در ۱۱ مارس ۲۰۲۰ بیماری ویروس کرونا (کووید-19) را یک پاندمی اعلام کرد.
As of March 28, 2020, a total of 571,678 confirmed COVID-19 cases and 26,494 deaths have been reported worldwide.
تا ۲۸ مارس ۲۰۲۰، مجموع موارد تایید شده کووید-19 در سراسر جهان ۵۷۱،۶۷۸ نفر و کشته شده‌ها ۲۶،۴۹۴ نفر گزارش شده ‌است.
Reports from China and Italy suggest that risk factors for severe disease include older age and the presence of at least one of several underlying health conditions.
گزارش‌ها از چین و ایتالیا حاکی از آن است که عوامل خطر برای ابتلای شدید این بیماری عبارتند از سن بالا و داشتن حداقل یک بیماری زمینه‌ای.
U.S. older adults, including those aged ≥65 years and particularly those aged ≥85 years, also appear to be at higher risk for severe COVID-19–associated outcomes; however, data describing underlying health conditions among U.S. COVID-19 patients have not yet been reported.
به نظر می‌رسد افراد بزرگسال مسن‌تر در ایالات‌متحده، از جمله افراد مسنی که بیش از ۶۵ سال سن دارند و به خصوص آن‌هایی که بیش از ۸۵ سال سن دارند، در معرض خطر بیشتری نسبت به کووید-19 قرار دارند؛ با این حال، داده‌های مربوط به افراد دارای بیماری زمینه‌ای در بین بیماران کووید-19 در آمریکا هنوز گزارش نشده است.
As of March 28, 2020, U.S. states and territories have reported 122,653 U.S. COVID-19 cases to CDC, including 7,162 (5.8%) for whom data on underlying health conditions and other known risk factors for severe outcomes from respiratory infections were reported.
تا ۲۸ مارس ۲۰۲۰، موارد ابتلا به کووید-19 در ایالات ‌متحده و سرزمین‌های وابسته که به CDC گزارش شد ۱۲۲،۶۵۳ مورد بود که برای ۷،۱۶۲ (۵.۸ %) مورد از آنها، اطلاعاتی در مورد بیماری زمینه‌ای و سایر عوامل خطر شناخته ‌شده برای پیامدهای شدید ناشی از عفونت‌های تنفسی گزارش شد.
Among these 7,162 cases, 2,692 (37.6%) patients had one or more underlying health condition or risk factor, and 4,470 (62.4%) had none of these conditions reported.
در بین این ۷،۱۶۲ مورد، ۲،۶۹۲ (۳۷.۶ %) بیمار یک یا چند بیماری زمینه‌ای یا عامل خطر داشتند و ۴،۴۷۰ (۶۲.۴ %) هیچ کدام از این بیماری‌ها را نداشتند.
The percentage of COVID-19 patients with at least one underlying health condition or risk factor was higher among those requiring intensive care unit (ICU) admission (358 of 457, 78%) and those requiring hospitalization without ICU admission (732 of 1,037, 71%) than that among those who were not hospitalized (1,388 of 5,143, 27%).
درصد بیماران کووید-19 با حداقل یک بیماری زمینه‌ای یا عامل خطر در بین کسانی که نیاز به مراقبت‌های ویژه (ICU ) داشتند بالا بود (۳۵۸ مورد از ۴۵۷ مورد یعنی ۷۸٪) و کسانی که نیاز به بستری شدن بدون ICU داشتند (۷۳۲ مورد از ۱،۰۳۷ مورد یا ۷۱٪) و کسانی که در بیمارستان بستری نشدند (۱،۳۸۸ مورد از ۵،۱۴۳ مورد یا ۲۷٪).
The most commonly reported conditions were diabetes mellitus, chronic lung disease, and cardiovascular disease.
رایج‌ترین بیمارهای زمینه‌ای گزارش‌شده دیابت، بیماری مزمن ریوی و بیماری‌های قلبی عروقی هستند.