atepeq/tico19 huggingface dataset:
Since particles can penetrate even five surgical masks stacked together, health-care providers in direct contact with patients must wear N95 (series # 1860s) masks but not surgical masks.
از آنجا که ذرات می‌توانند حتی از میان پنج ماسک جراحی که روی هم قرار گرفته بگذرند، لذا کادر مراقبت‌های بهداشتی که در تماس مستقیم با بیماران هستند باید از ماسک N۹۵ (سری ۱۸۶۰)استفاده کنند، نه ماسک جراحی.
In addition to masks, health-care providers should wear fitted isolation gowns in order to further reduce contact with viruses.
علاوه بر ماسک، کادر مراقبت‌های بهداشتی باید گانهای ایزولاسیون بپوشند تا تماس با ویروس‌ها را بیشتر کاهش دهند.
Viruses can also infect an individual through the eyes.
ویروس‌ها می‌توانند فرد را از طریق چشم‌ها نیز آلوده کنند.
On January 22, 2020, a doctor was infected with SARS-CoV-2 although he wore an N95 mask; the virus might have entered his body through his inflammatory eyes.
در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۰، یک پزشک با اینکه ماسک N95 زده بود به ویروس SARS-CoV-2 آلوده شد؛ ممکن است ویروس از طریق چشمان ملتهب او وارد بدن وی شده باشد.
Thus, health-care providers should also wear transparent face shields or goggles while working with patients.
بنابراین، کادر بهداشت و درمان نیز باید در هنگام کار با بیماران، از شیلد شفاف و عینک استفاده کنند.
For the general public in affected or potentially affected areas, it is highly suggested that everybody wash their hands with disinfectant soaps more often than usual, try to stay indoors for self-quarantine and limit contact with potentially infected individuals.
برای عموم مردم در مناطق آلوده یا به طور بالقوه آلوده، بسیار پیشنهاد شده‌است که افراد دست خود را بیش از حد معمول با صابون‌های ضد عفونی‌کننده بشویند و سعی کنند در خانه بماند و ارتباط با افراد بالقوه مبتلا را محدود کنند.
Three feet is considered an appropriate distance for people to stay away from a patient.
فاصله سه فوت (یک متر) به عنوان فاصله مناسب برای مردم که از بیمار دور بمانند در نظر گرفته می‌شود.
These actions are effective methods to lower the risk of infection as well as prevent the spread of the virus.
این کارها، روش‌هایی موثر برای کاهش خطر عفونت و نیز جلوگیری از شیوع ویروس هستند.
Although SARS-CoV-2 came as a new virus to the human world, its high homology to SARS-CoV as reported on 7 January 2020 should have caused high alert to China based on her deep memory of the SARS outbreak in 2003.
اگرچه SARS-CoV-2 به عنوان یک ویروس جدید وارد دنیای انسانی شد، اما همسانی زیاد آن با SARS - CoV که در ۷ ژانویه ۲۰۲۰ گزارش شد براساس خاطرات عمیقی که شیوع SARS در سال ۲۰۰۳ وجود داشت، هشدار مهمی برای چین داشت.
However, not until 19 January 2020 did the director of the Center of Disease Control of Wuhan comfort the citizens by saying that the novel virus has low contagiousness and limited reproductivity from human to human and that it is not a problem to prevent and contain the disease.
با این حال، تا ۱۹ ژانویه ۲۰۲۰، مدیر مرکز کنترل بیماری ووهان، با گفتن این جمله که مسری بودن ویروس جدید کم است و انتقال آن از انسان به انسان محدود می‌باشد و اینکه مشکلی برای جلوگیری و مهار این بیماری وجود ندارد، به شهروندان دلداری می‌داد.
This message remarkably relaxed the alarm of the public, especially when the entire country was preparing for the Spring Festival, and the critical time was missed to contain the disease at its minimal scale in Wuhan.
این پیام به طور قابل‌توجهی آگاهی از خطر را در بین عموم مردم کاهش داد، به خصوص زمانی که کل کشور در حال آماده شدن برای فستیوال بهاره بود و زمان حیاتی برای مهار این بیماری در مقیاس حداقلی در ووهان از دست رفت.
The disease control agencies in China may take this hard lesson and make critical improvements in the future.
آژانس‌های کنترل بیماری در چین ممکن است درس سختی از این موضوع گرفته باشند و بهبودهای اساسی در آینده انجام دهند.
For example, these agencies should be (1) more careful when making public announcements as every word counts to citizens and can change their attitude and decisions; (2) more sensitive and reactive to unusual information from clinics rather than waiting for formal reports from doctors or officials; (3) more restrictive to contain a potential epidemic at its early stage rather than attempting to comfort the public; and (4) more often to issue targeted and effective drills to increase the public's awareness about epidemic diseases and to test and improve the response system of the society periodically.
به عنوان مثال، این سازمان‌ها باید (۱) با توجه به اینکه هر کلمه که از سوی سازمان‌های بهداشتی گفته می‌شود برای شهروندان اهمیت دارد و می‌تواند نگرش و تصمیمات مردم را تغییر دهد، باید بیشتر مراقب باشند؛ (۲) به جای اینکه منتظر گزارش‌های رسمی از سوی پزشکان و مقامات باشد، نسبت به اطلاعات غیر معمول که از کلینیک‌ها دریافت می‌شود بسیار حساس‌تر بوده و به آنها واکنش نشان دهند؛ (3) به جای تلاش برای دلداری دادن مردم، اقدامات محدود کننده بیشتری را برای مهار یک اپیدمی بالقوه در مراحل اولیه آن انجام دهند و (۴)به منظور افزایش آگاهی عمومی در مورد بیماری‌های همه‌گیر و آزمایش و بهبود سیستم پاسخ جامعه به صورت دوره‌ای، صدور دستورالعملهای هدفمند و موثر را مکرر انجام دهند.
The outbreak of COVID-19 caused by the novel virus SARS-CoV-2 started in the end of December 2019.
شیوع بیماری کووید-19 توسط ویروس جدید SARS-CoV-2 در اواخر دسامبر سال ۲۰۱۹ آغاز شد.
In less than two months, it has spread all over China and near 50 other countries globally at the time of this writing.
در کم‌تر از دو ماه و زمان نگارش این مطلب، این ویروس در سراسر چین و نزدیک به ۵۰ کشور دیگر در سطح جهان گسترش ‌یافته است.
Since the virus is very similar to SARS-CoV and the symptoms are also similar between COVID-19 and SARS, the outbreak of COVID-19 has created a sense of SARS recurring.
از آنجا که این ویروس بسیار شبیه به SARS-CoV است و علائم مشابهی بین کووید-19 و SARS وجود دارد، لذا شیوع کووید-19 حس بازگشت SARS را ایجاد کرده‌است.
However, there are some remarkable differences between COVID-19 and SARS, which are essential for containing the epidemic and treating the patients.
با این حال، تفاوت‌های قابل‌توجهی بین کووید-19 و SARS وجود دارد که دانستن آنها برای مهار این اپیدمی و درمان بیماران ضروری است.
COVID-19 affects more elderly individuals than youth and more men than women, and the severity and death rate are also higher in elderly individual than in youth.
کووید-19 بر افراد مسن بیشتر از جوانان و بر مردان بیشتر از زنان تاثیر می‌گذارد و شدت و میزان مرگ و میر آن نیز در افراد مسن بیشتر از جوانان است.
SARS has higher mortality than COVID-19 (10.91% versus 1.44%).
کشندگی SARS نسبت به کووید-19 بیشتر بود (۱۰.۹۱% در برابر ۱.۴۴%).
COVID-19 patients transmit the virus even when they are symptomless whereas SARS patients do so usually when they are severely ill, which causes much greater difficulty to contain the spread of COVID-19 than SARS.
بیماران مبتلا به کووید-19 حتی هنگامی که علائمی ندارند ویروس را منتقل می‌کنند در حالی که بیماران مبتلا به بیماری SARS وقتی به شدت بیمار می‌شدند ویروس را منتقل می‌کردند، که باعث شد مهار کووید-19 نسبت به SARS سختتر ‌شود.
This partially explains why SARS-CoV-2 spread much faster and broader than SARS-CoV.
این موضوع تا حدی توضیح می‌دهد که چرا SARS-CoV-2 بیشتر و وسیع‌تر از SARS-CoV گسترش یافت.
The regular RNA assay for SARS-CoV-2 can be negative in some COVID-19 patients.
آزمایش عادی RNA در SARS-CoV-2 ممکن است در برخی از بیماران کووید-19 منفی باشد.
On the other hand, cured patients can be positive for the virus again.
از طرف دیگر، بیماران درمان شده می‌توانند دوباره به ویروس مبتلا شده و نتیجه آزمایش آنها مثبت باشد.
These findings dramatically increase the risk of virus spreading.
این یافته‌ها به طور چشمگیری خطر گسترش ویروس را افزایش می‌دهند.
Given such rapid progress in research on COVID-19, several critical issues remain to be solved, as follows:
با توجه به چنین پیشرفت سریعی در تحقیقات مربوط به کووید-19، چندین مساله مهم همچنان حل نشده باق مانده‌اند که به شرح زیر است:
Where did SARS-CoV-2 come from?
SARS-CoV-2 از کجا آمد؟
Although 96% genetic homolog was found between SARS-CoV-2 and two bat SARS-like CoVs, we still cannot conclude that SARS-CoV-2 is from bats.
اگرچه بین SARS-CoV-2 و دو CoV سارس‌مانند خفاشی حدود ۹۶ % همسانی ژنتیکی دیده می‌شود، اما هنوز نمی‌توانیم نتیجه بگیریم که SARS-CoV-2 از خفاش‌ها است.
What animal was the intermediate species to transmit the virus from the original host, say bats, to humans?
کدام حیوان به عنوان واسط، ویروس را از میزبان اصلی مثلا خفاش‌ها، به انسان‌ها انتقال داد؟
Without knowing answers to #1 and 2, we cannot efficiently cut the transmission, and the outbreak can relapse at any time.
بدون دانستن پاسخ سوالات ۱ و ۲، نمی‌توانیم انتقال را به طور موثر قطع کنیم و شیوع بیماری در هر زمانی ممکن است عود کند.
Although molecular modeling and biochemical assays have demonstrated that SARS-CoV-2 binds to ACE2, how exactly does the virus enter the airway cells and cause subsequent pathological changes?
اگرچه مدل‌سازی مولکولی و سنجش‌های بیوشیمیایی مشخص کرده‌اند که SARS-CoV-2 به ACE۲ متصل می‌شود، اما ویروس چگونه وارد سلول‌های راه تنفسی شده و موجب تغییرات بعدی وابسته به بیماری می‌شود؟
Does the virus also bind ACE2-expressing cells in other organs?
آیا این ویروس به سلول‌های دارای ACE۲ در اندام‌های دیگر هم متصل می‌شود؟
Without clear answers to these questions, we cannot achieve fast and accurate diagnosis and effective treatment.
بدون پاسخ صریح به این سوالات، نمی‌توانیم به تشخیص سریع و دقیق و درمان موثر دست یابیم.
How long will the epidemic last?
تا چه زمانی شیوع ادامه دارد؟
How is the virus genetically evolving during transmission among humans?
ویروس در طی انتقال بین انسان‌ها، چگونه به طور ژنتیکی متحول می‌شود؟
Will it become a pandemic worldwide, die down like SARS or relapse periodically like the flu?
آیا این بیماری در سراسر جهان تبدیل به یک بیماری همه‌گیر خواهد شد، مانند سارس کم‌ کم از بین می‌رود یا به صورت دوره‌ای مانند آنفلوآنزا باز می‌گردد؟
It is essential but may take some time to search for answers to the above and many other questions.
پاسخ سوالات بالا ضروری است اما ممکن است مدتی طول بکشد تا به جواب سوالات فوق و بسیاری سوالات دیگر برسیم.
However, with whatever expense it may demand, we have no other choice but to stop the epidemic as soon as possible and bring our life back to normal.
با این حال، با هر هزینه‌ای که ممکن است لازم باشد، چاره‌ای نداریم جز اینکه هرچه زودتر این همه‌گیری را متوقف کنیم و زندگی خود را به حالت عادی برگردانیم.
Zoonotic origins of human coronaviruses
منشاء حیوانی ویروس کرونای انسانی
Mutation and adaptation have driven the co-evolution of coronaviruses (CoVs) and their hosts, including human beings, for thousands of years.
هزاران سال است که سازگاری و انطباق، باعث تکامل همزمان ویروس کرونا (CoVها) و میزبان آنها از جمله انسان‌ها شده است.
Before 2003, two human CoVs (HCoVs) were known to cause mild illness, such as common cold.
قبل از سال ۲۰۰۳، دو CoV انسانی (HCoV) شناخته شده بودند که علت بیماری خفیف مانند سرماخوردگی بودند.
The outbreaks of severe acute respiratory syndrome (SARS) and the Middle East respiratory syndrome (MERS) have flipped the coin to reveal how devastating and life-threatening an HCoV infection could be.
ظهور سندرم حاد تنفسی (SARS) و سندرم تنفسی خاورمیانه (MERS)، آن روی سکه را نشان داد که عفونت HCoV تا چه حد می‌تواند ویرانگر و خطرناک باشد.
The emergence of SARS-CoV-2 in central China at the end of 2019 has thrusted CoVs into the spotlight again and surprised us with its high transmissibility but reduced pathogenicity compared to its sister SARS-CoV.
ظهور SARS-CoV-2 در مرکز چین در اواخر سال ۲۰۱۹ ، CoVها را دوباره در کانون توجه قرار داد و ما را با سرایت بالای خود شگفت‌زده کرد، اما علائم این بیماری در مقایسه با خواهرش SARS - CoV کمتر بود.
HCoV infection is a zoonosis and understanding the zoonotic origins of HCoVs would serve us well.
عفونت HCoV یک نوع بیماری مشترک بین انسان و حیوان است و شناخت منشاء حیوانی HCoVها کمک خوبی به ما می‌کند.
Most HCoVs originated from bats where they are non-pathogenic.
منشاء بیشتر HCoVها، خفاش‌ها هستند که در بدن آنها بیماری ایجاد نمی‌کنند.
The intermediate reservoir hosts of some HCoVs are also known.
میزبانهایی که به عنوان مخزن میانی برخی از HCoVها عمل می‌کنند نیز شناخته شده‌اند.
Identifying the animal hosts has direct implications in the prevention of human diseases.
شناسایی میزبان‌های حیوانی، تاثیر مستقیمی در پیشگیری از بیماری‌ در انسان دارد.
Investigating CoV-host interactions in animals might also derive important insight on CoV pathogenesis in humans.
بررسی تعاملات میزبان CoV در حیوانات همچنین می‌تواند بینش مهمی در مورد بیماری‌زایی CoV در انسان‌ها به دست دهد.
In this review, we present an overview of the existing knowledge about the seven HCoVs, with a focus on the history of their discovery as well as their zoonotic origins and interspecies transmission.
در این بررسی، مروری بر دانش موجود در مورد هفت HCoV، با تمرکز بر تاریخچه کشف آنها و نیز منشا حیوانی و انتقال بین گونه‌ای ارائه می‌دهیم.
Importantly, we compare and contrast the different HCoVs from a perspective of virus evolution and genome recombination.
موضوع مهمی که به آن می‌پردازیم مقایسه HCoVهای مختلف از دیدگاه تکامل ویروس و نوترکیبی ژنتیکی است.
The current CoV disease 2019 (COVID-19) epidemic is discussed in this context.
همه‌گیری کنونی بیماری کرونا ویروس ۲۰۱۹ (کووید-19) در این زمینه مورد بحث قرار می‌گیرد.
In addition, the requirements for successful host switches and the implications of virus evolution on disease severity are also highlighted.
علاوه بر این، لزوم تغییر موفق میزبان و تکامل ویروس برای شدت بیماری در این مقاله بررسی می‌شود.
Coronaviruses (CoVs) belong to the family Coronaviridae, which comprises a group of enveloped, positive-sensed, single-stranded RNA viruses.
ویروسهای کرونا (CoVها) متعلق به خانواده Coronaviridae هستند که متشکل از گروهی از ویروس‌های لفاف‌دار، با پلاریته مثبت و RNA تک رشته‌ای است.
These viruses harbouring the largest genome of 26 to 32 kilobases amongst RNA viruses were termed “CoVs” because of their crown-like morphology under electron microscope.
این ویروس‌ها که بزرگ‌ترین ژنوم را از ۲۶ تا ۳۲ کیلوبیس در بین ویروس‌های RNA دارند "CoV" نامیده شدند، که به دلیل مورفولوژی تاج مانند آنها زیر میکروسکوپ الکترونی است.
Structurally, CoVs have non-segmented genomes that share a similar organization.
از لحاظ ساختاری، CoVها دارای ژنوم یکپارچه هستند که یک ساختار مشابه مشترک دارند.
Approximately two thirds of the genome contain two large overlapping open reading frames (ORF1a and ORF1b), which are translated into the pp1a and pp1ab replicase polyproteins.
تقریبا دو سوم ژنوم شامل دو چارچوب خوانش بازهم‌پوشان بزرگ (ORF۱a و ORF۱b) هستند که به پلی‌پروتئین رپلیکاز pp1a و pp1ab تبدیل می‌شوند.
The polyproteins are further processed to generate 16 non-structural proteins, designated nsp1~16.
پلی‌پروتئین تحت فرآوری بیشتر قرار گرفته و موجب تولید ۱۶ پروتئین غیر ساختاری می‌شود که nsp۱ تا ۱۶ نامگذاری می‌شوند.
The remaining portion of the genome contains ORFs for the structural proteins, including spike (S), envelope (E), membrane (M) and nucleoprotein (N).
بخش باقیمانده ژنوم شامل ORFهاست که برای پروتئین‌های ساختاری مانند اسپایک (S)، لفاف (E)، غشا (M)و نوکلئوپرونئین (N) استفاده می‌شود.
A number of lineage-specific accessory proteins are also encoded by different lineages of CoVs.
تعدادی از پروتئین‌های جانبی که خاص اجداد هستند توسط اجداد مختلف CoVها کدگذاری شده‌اند.
Based on the difference in protein sequences, CoVs are classified into four genera (alpha-CoV, beta-CoV, gamma-CoV and delta-CoV), among which the beta-CoV genera contains most HCoVs and is subdivided into four lineages (A, B, C and D).
براساس تفاوت در توالی‌های پروتئینی، CoVs به چهار جنس طبقه‌بندی می‌شوند (alpha-CoV، beta-CoV، gamma-CoV و delta-CoV)، که در بین آنها جنس beta-CoV بیشتر HCoVها را شامل می‌شود و به چهار نژاد تقسیم می‌شود (A، B، C و D).
Phylogenetic evidence has shown that bats and rodents serve as the gene source of most alpha-CoVs and beta-CoVs, while birds are the main reservoir of gamma-CoVs and delta-CoVs.
شواهد فیلوژنتیک نشان داده که خفاش‌ها و جوندگان به عنوان منبع ژن alpha-CoVها و beta-CoVها عمل می‌کنند در حالی که پرندگان مخزن اصلی gamma-CoVها و delta-CoVها هستند.
For thousands of years, CoVs have constantly crossed species barriers and some have emerged as important human pathogens.
طی هزاران سال، CoVها به طور مداوم از موانع گونه‌ای عبور کرده‌اند و برخی از آنها به عنوان عوامل بیماری‌زای مهم برای انسان ظهور کرده‌اند.
To date, seven human CoVs (HCoVs) are known.
تا به امروز، هفت CoV انسانی (HCoV) شناخته شده است.
Among them HCoV-229E and HCoV-NL63 are alpha-CoVs.
در بین آنها HCoV-229E و HCoV-NL63 ار نوع alpha-CoV هستند.
The other five beta-CoVs include HCoV-OC43, HCoV-HKU1, severe acute respiratory syndrome coronavirus (SARS-CoV), Middle East respiratory syndrome coronavirus (MERS-CoV) and SARS-CoV-2.
پنج beta-CoV دیگر عبارتند از HCoV-HKU1، HCoV-OC43، کروناویروس سندرم حاد تنفسی (SARS-CoV)، کروناویروس سندروم تنفسی خاورمیانه (MERS-CoV) و SARS-CoV-2.
HCoV-229E, HCoV-OC43, HCoV-HKU1 and HCoV-NL63 usually cause mild symptoms, like common cold and/or diarrhea.
HCoV-229E، HCoV-OC43، HCoV-HKU1 و HCoV-NL6 معمولا علائم خفیف مثل سرماخوردگی و یا اسهال ایجاد می‌کنند.
In contrast, SARS-CoV, MERS-CoV and the newly-identified SARS-CoV-2 are highly pathogenic, causing severe lower respiratory tract infection in relatively more patients with a higher chance to develop acute respiratory distress syndrome (ARDS) and extrapulmonary manifestations.
در مقابل، MERS-CoV ،SARS - CoV و ویروس جدید SARS-CoV-2 به شدت بیماری‌زا هستند که باعث عفونت دستگاه تنفسی تحتانی در بیشتر بیماران شده و به احتمال زیاد باعث بروز سندروم دیسترس تنفسی حاد (ARDS) و ظهور علائم خارج از ریه می‌شوند.
The first HCoV-229E strain, B814, was isolated from the nasal discharge of patients with common cold in mid-1960s.
اولین نژاد HCoV-229E با نام B814، از ترشحات بینی بیماران مبتلا به سرماخوردگی شایع در اواسط دهه ۱۹۶۰ جدا شد.
Since then, more knowledge was accumulated through extensive studies on HCoV-229E and HCoV-OC43, both of which cause self-limiting symptoms.
از آن زمان به بعد، از طریق مطالعات گسترده بر روی HCoV-229E و HCoV-OC43 که هر دوی آنها علائم خود محدود شونده ایجاد می‌کنند دانش ما بیشتر شد.
Indeed, the concept had been widely accepted that infection with HCoVs is generally harmless until the outbreak of SARS.
در واقع، این مفهوم به طور گسترده‌ای مورد پذیرش بود که ابتلا به HCoVها بطور کلی بی‌ضرر است تا اینکه SARS شیوع پیدا کرد.
The SARS outbreak occurred in 2003 is one of the most devastating in current history, infecting over 8,000 people with a crude case fatality of approximately 10%.
شیوع SARS در سال ۲۰۰۳ رخ داد، که یکی از مخرب‌ترین شیوع‌ها در زمان کنونی است، بیش از ۸۰۰۰ نفر را مبتلا کرد و تلفات خام آن تقریباً ۱۰ درصد بود.
Ten years later, the Middle East respiratory syndrome (MERS) outbreak resulted in a persistent epidemic in the Arabian Peninsula with sporadic spreading to the rest of the world.
ده سال بعد، شیوع سندروم تنفسی خاورمیانه (MERS) باعث شیوع یک بیماری همه‌گیر در شبه‌جزیره عربستان شد که گسترش پراکنده‌ای در سایر نقاط جهان داشت.
The 2019 novel HCoV (2019-nCoV), which has subsequently been renamed SARS-CoV-2, is the causative agent of the ongoing epidemic of coronavirus disease 2019 (COVID-19), which has claimed more than 3,120 lives and infected more than 91,000 people as of March 3, 2020.
در سال ۲۰۱۹، HCoV جدید (2019-nCoV) که پس از آن به SARS-CoV-2 تغییر نام یافت، عامل همه‌گیری بیماری کرونا در سال ۲۰۱۹ شد که تا ۳ مارس ۲۰۲۰ بیش از ۳،۱۲۰ نفر را کشته و بیش از ۹۱،۰۰۰ نفر را آلوده کرده ‌است.
The alarm has been ringing and the world has to prepare for the coming pandemic of SARS-CoV-2.
زنگ خطر در حال نواخته شدن است و دنیا باید خود را برای بیماری همه‌گیر SARS-CoV-2 آماده کند.
All seven HCoVs have a zoonotic origin from bats, mice or domestic animals.
هر هفت HCoV دارای منشاء حیوانی هستند که شامل خفاش‌ها، موش یا حیوانات خانگی می‌شود.
Multiple lines of evidence support an evolutionary origin of all HCoVs from bats, where viruses are well adapted and non-pathogenic but show great genetic diversity.
شواهد متعددی وجود دارد که منشا تکاملی همه HCoVها را از خفاش‌ها می‌دانند، در این موجودات ویروس‌ها به خوبی تطبیق یافته‌اند و بدون علامت بیماری حضور دارند و تنوع ژنتیکی زیادی نشان می‌دهند.
The COVID-19 epidemic has presented enormous medical, scientific, social and moral challenges to China and the world.
همه‌گیری کووید-19 چالش‌های پزشکی، علمی، اجتماعی و اخلاقی عظیمی را برای چین و جهان ایجاد کرده‌ است.
Tracing the zoonotic origins of HCoVs provides a framework to understand the natural history, driving force and restriction factors of species jumping.
ردیابی منشا حیوانی بیماری، چارچوبی برای درک تاریخچه طبیعی، عوامل محرک و محدود کننده جهش گونه‌ها فراهم می‌کند.
This might also guide or facilitate the search for the reservoir, intermediate and amplifying animal host(s) of SARS-CoV-2, with important implications in the prevention of future spillovers.
همچنین ممکن است این کار، جستجوی مخزن، میزبان میانی و میزبانان حیوانی تقویت کننده SARS-CoV-2 را تسهیل کند و پیامدهای مهمی در جلوگیری از همه‌گیری‌ آینده داشته باشد.
In this review we present an overview of the zoonotic origins, interspecies transmission and pathogenesis of HCoVs.
در این بررسی، مروری خواهیم داشت بر منشا حیوانی، انتقال بین‌گونه‌ای و بیماری‌زایی HCoVها.
Particularly, we highlight and discuss the common theme that parental viruses of HCoVs are typically non-pathogenic in their natural reservoir hosts but become pathogenic after interspecies transmission to a new host.
به خصوص، این موضوع مشترک را برجسته و مورد بحث قرار می‌دهیم که در آن ویروس‌های والد HCoV در محل زیست طبیعی خود به طور معمول بیماری‌زا نیستند، اما بعد از انتقال بین گونه‌ای به میزبان جدید، بیماری‌زا می‌شوند.
We also review the trend of HCoV evolution in which the increase in transmissibility often comes with the decrease in pathogenicity.
همچنین روند تکامل HCoV را مورد بررسی قرار می‌دهیم که در آن افزایش سرایت ویروس اغلب با کاهش بیماری‌زایی همراه است.
The outcome of the ongoing SARS-CoV-2 outbreak is also discussed in this context.
پیامدهای شیوع حال حاضر SARS-CoV-2 در این زمینه نیز مورد بحث قرار گرفته است.
Animal CoVs have been known since late 1930s.
CoVهای حیوانی از اواخر دهه ۱۹۳۰ برای ما شناخته شده بودند.
Before the first isolation of HCoV-229E strain B814 from the nasal discharge of patients who had contracted common cold, different CoVs had been isolated in various infected animals, including turkey, mouse, cow, pig, cat and dog.
قبل از جداسازی اولیه HCoV-229E سویه B814، از ترشحات بینی بیماران مبتلا به سرماخوردگی معمولی، CoVهای مختلف در انواع مختلف حیوانات از جمله بوقلمون، موش، گاو، خوک، گربه و سگ جدا شده بودند.
In the past decades, seven HCoVs have been identified.
در دهه‌های گذشته، هفت HCoV شناسایی شده‌اند.
A brief summary of the history of HCoV discovery in chronological order (Table ​1) would be informative and instructive.
خلاصه مختصری از تاریخ کشف HCoV به ترتیب زمانی (جدول ۱) می‌تواند آموزنده و حاوی اطلاعات خوبی باشد.
The first HCoV-229E strain was isolated from the respiratory tract of patients with upper respiratory tract infection in the year of 1966, and was subsequently adapted to grow in WI-38 lung cell lines.
در سال ۱۹۶۶اولین توالی ویروس HCoV-229E از دستگاه تنفسی بیماران مبتلا به عفونت دستگاه تنفسی فوقانی نمونه‌گیری شد و پس از آن برای رشد در کشت سلولی WI - ۳۸ ریه سازگار شد.
Patients infected with HCoV-229E presented with common cold symptoms, including headache, sneezing, malaise and sore-throat, with fever and cough seen in 10~20% cases.
بیماران مبتلا به HCoV-229E علائم سرماخوردگی عادی، از جمله سردرد، عطسه، ضعف و گلو درد داشتند و تب و سرفه در ۱۰ تا ۲۰ درصد آنها دیده می‌شد.
Later in 1967, HCoV-OC43 was isolated from organ culture and subsequent serial passage in brains of suckling mice.
بعدتر در سال ۱۹۶۷، HCoV - OC۴۳ از کشت عضو در آزمایشگاه جدا شد و به تدریج وارد مغز موش‌های کوچک شد.
The clinical features of HCoV-OC43 infection appear to be similar to those caused by HCoV-229E, which are symptomatically indistinguishable from infection with other respiratory tract pathogens such as influenza A viruses and rhinoviruses.
به نظر می‌رسد که ویژگی‌های بالینی عفونت HCoV - OC۴۳ مشابه ویژگیهایی باشد که توسط HCoV - ۲۲۹ E ایجاد شده‌اند که از نظر علائم از عفونتهای دیگر تنفسی مانند آنفولانزای A و رینوویروس‌ها قابل‌تشخیص نیستند.
Both HCoV-229E and HCoV-OC43 are distributed globally, and they tend to be predominantly transmitted during the season of winter in temperate climate.
HCoV - ۲۲۹ و HCoV - OC۴۳ هر دو در سطح جهانی پخش شده‌اند و عمدتاً در طی فصل زمستان در آب و هوای معتدل منتقل می‌شوند.
Generally, the incubation time of these two viruses is less than one week, followed by an approximately 2-week illness.
به طور کلی، زمان نهفتگی این دو ویروس کمتر از یک هفته است و پس از آن، بیماری تقریباً ۲ هفته‌ طول می‌کشد.
According to a human volunteer study, healthy individuals infected with HCoV-229E developed mild common cold.
طبق مطالعات انجام شده بر روی داوطلبان انسانی، افراد سالمی که به HCoV-229E آلوده شدند، دچار سرماخوردگی خفیف شدند.
Only a few immunocompromised patients exhibited severe lower respiratory tract infection.
فقط در چند بیمار دارای نقص ایمنی، عفونت شدید دستگاه تنفسی تحتانی مشاهده شد.
SARS, also known as “atypical pneumonia”, was the first well documented HCoV-caused pandemic in human history and the etiological agent is SARS-CoV, the third HCoV discovered.
بیماری SARS، که به عنوان "ذات‌الریه آتی‌پیک" نیز شناخته می‌شود، اولین بیماری همه‌گیر در تاریخ بشر است که عامل آن SARS-CoV است و سومین HCoV کشف شده می‌باشد.
The first case of SARS can be traced back to late 2002 in Guangdong Province of China.
اولین مورد SARS را می‌توان در اواخر سال ۲۰۰۲ در استان گوانگدونگ چین ردیابی کرد.
The SARS epidemic resulted in 8,096 reported cases with 774 deaths, spreading across many countries and continents.
شیوع SARS موجب بیماری ۸،۰۹۶ تن شد و ۷۷۴ کشته بر جای گذاشت و در بسیاری از کشورها و قاره‌ها شیوع پیدا کرد.
Apart from the super-spreaders, it was estimated that each case could give rise to approximately two secondary cases, with an incubation period of 4 to 7 days and the peak of viral load appearing on the 10th day of illness.
بجز حالت‌های فوق‌العاده انتشار، تخمین زده شده که هر مورد ابتلا می‌تواند تقریباً دو مورد دیگر را مبتلا کند، دوره نهفتگی ۴ تا ۷ روز و اوج بار ویروسی در روز دهم بیماری ظاهر می‌شود.
Patients infected with SARS-CoV initially present with myalgia, headache, fever, malaise and chills, followed by dyspnea, cough and respiratory distress as late symptoms.
بیماران مبتلا به SARS - CoV در ابتدا دچار درد عضلانی، سردرد، تب، ضعف و لرز می‌شدند و پس از آن تنگی نفس، سرفه و دیسترس تنفسی به عنوان نشانه‌های بعدی ظاهر می‌شد.
Lymphopenia, deranged liver function tests, and elevated creatine kinase are common laboratory abnormalities of SARS.
لنفوپنی، آزمایش کارکرد کبد معیوب و کیناز سراتین افزایش یافته، ناهنجاری‌های آزمایشگاهی معمول SARS هستند.
Diffuse alveolar damage, epithelial cell proliferation and an increase of macrophages are also observed in SARS patients.
تخریب گسترده آلوئولی، تکثیر سلول‌های اپیتلیال و افزایش ماکروفاژها نیز در بیماران سارس مشاهده شده ‌است.
Approximately 20-30% of patients subsequently require intensive care and mechanical ventilation.
متعاقباً حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد از بیماران نیاز به مراقبت ویژه و ونتیلاتور مکانیکی داشتند.
In addition to lower respiratory tract, multiple organs including gastrointestinal tract, liver and kidney can also be infected in these severe cases, usually accompanied with a cytokine storm, which might be lethal particularly in immunocompromised patients.
علاوه بر دستگاه تنفسی تحتانی، اندام‌های متعددی از جمله دستگاه گوارش، کبد و کلیه در موارد حاد مبتلا می‌شد که معمولا همراه با یک طوفان سیتوکین بود که می توانست به ویژه در بیماران دارای نقص ایمنی کشنده باشد.
The virus was first isolated from the open lung biopsy of a relative of the index patient who travelled to Hong Kong from Guangzhou.
این ویروس اولین بار طی عملیات بافت‌برداری ریه باز یکی از بستگان بیمار شاخص که از گوانگ‌ژو به هنگ‌کنگ سفر کرده بود، نمونه‌برداری شد.
Since then, tremendous efforts have been dedicated to HCoV research.
از آن زمان به بعد تلاش‌های زیادی برای تحقیقات بر روی HCoV صورت گرفته است.
HCoV-NL63 was isolated from a 7-month-old child from the Netherlands during late 2004.
HCoV - NL۶۳ در اواخر سال ۲۰۰۴ از یک کودک ۷ ماهه از هلند جدا شد.
It was initially found to be prevalent in young children, the elderly and immunocompromised patients with respiratory illnesses.
در ابتدا مشخص شد که این بیماری در کودکان خردسال، بیماران مسن و افراد دارای نقص ایمنی مبتلا به بیماری‌های تنفسی شایع است.
Presentation of coryza, conjunctivitis, fever, and bronchiolitis is common in the disease caused by HCoV-NL63.
زکام، ورم ملتحمه، تب و برونشیت در بیماری ایجاد شده توسط HCoV - NL۶۳ شایع است.
Another independent study described the isolation of the same virus from a nasal specimen from an 8-month-old boy suffering from pneumonia in the Netherlands.
در یک مطالعه مستقل دیگر، جداسازی همان ویروس از نمونه بینی یک پسر ۸ ماهه که از ذات‌الریه در هلند رنج می‌برد شرح داده شده است.
Although it was identified in Netherlands, it is actually distributed globally.
اگرچه این ویروس در هلند شناسایی شد، اما در واقع در سطح جهانی پخش شد.
It has been estimated that HCoV-NL63 accounts for approximately 4.7% of common respiratory diseases, and its peak incidence occurs during early summer, spring and winter.
تخمین زده شده‌است که HCoV - NL۶۳ عامل حدود ۴.۷ درصد از بیماری‌های مزمن تنفسی است و اوج شیوع آن در اوایل تابستان، بهار و زمستان رخ می‌دهد.
HCoV-NL63 is associated with obstructive laryngitis, also known as croup.
HCoV-NL۶۳ با التهاب حنجره انسدادی همراه است که به نام کروپ نیز شناخته می‌شود.
In the same year, HCoV-HKU1 was isolated from a 71-year-old man who had been hospitalized with pneumonia and bronchiolitis in Hong Kong.
در همان سال، HCoV-HKU1 از یک مرد ۷۱ ساله جدا شد که در هنگ‌کنگ در اثر ذات‌الریه و برونشیت بستری شده‌ بود.
Besides community-acquired pneumonia and bronchiolitis, HCoV-HKU1 was reported to be associated with acute asthmatic exacerbation.
علاوه بر ابتلا به ذات‌الریه و برونشیت، گزارش شده ‌است که HCoV - HKU۱ با تشدید بیماری آسم از نوع حاد در ارتباط است.
Similar to HCoV-NL63, HCoV-229E and HCoV-OC43, HCoV-HKU1 was found worldwide, causing mild respiratory diseases.
همانند HCoV-NL63، HCoV-229E و HCoV-229E ویروس HCoV-HKU1 در سراسر جهان یافت شده و موجب بیماریهای تنفسی خفیف می‌شود.
All these four community-acquired HCoVs have been well adapted to humans and are generally less likely to mutate to cause highly pathogenic diseases, though accidents did occur for unknown reasons as in the rare case of a more virulent subtype of HCoV-NL63, which has recently been reported to cause severe lower respiratory tract infection in China.
این چهار خانواده منتقل شده از طریق جامعه، به خوبی با انسان‌ها سازگار شده‌اند و به طور کلی کمتر مستعد بیماری‌هایی شدید هستند، هر چند مواردی به دلایل نامعلومی به وقوع می‌پیوست، مثلاً در موردی نادر به تازگی گزارش شده‌است، نوع بدخیم HCoV-NL63 موجب عفونت دستگاه تنفسی پایینی در چین شده ‌است.
Generally, when these HCoVs acquire the abilities to transmit efficiently and to maintain themselves continuously within humans, they also become less virulent or pathogenic.
به طور کلی، زمانی که این HCoVها توانایی انتقال موثر و حفظ مداوم خود را در انسان‌ها بدست می‌آورند، شدت ویرولانس یا بیماری‌زایش کاهش می‌یابد.
MERS-CoV was first isolated in 2012 from the lung of a 60-year-old patient who developed acute pneumonia and renal failure in Saudi Arabia.
MERS - CoV در سال ۲۰۱۲ از ریه یک بیمار ۶۰ ساله که مبتلا به ذات‌الریه حاد و نارسایی کلیوی در عربستان‌سعودی بود جدا شد.
Whereas most of the laboratory-confirmed cases originate from the Middle East, imported cases with occasional secondary spreads to close contacts have been reported in various European countries and Tunisia.
در حالی که اکثر موارد تایید شده آزمایشگاهی این ویروس از خاورمیانه نشأت می‌گیرند، اما موارد وارداتی با انتشار ثانویه بدلیل تماس‌های نزدیک در کشورهای مختلف اروپایی و تونس گزارش شده‌ است.
Another secondary outbreak occurred in South Korea in 2015 with 186 confirmed cases.
شیوع دوم دیگر در کره‌جنوبی در سال ۲۰۱۵ با ۱۸۶ مورد تایید شد.
Clinical manifestations of MERS resemble those of SARS, characterized by progressive acute pneumonia.
ظهور بالینی MERS مشابه بیماری SARS است، که با ذات‌الریه حاد پیش رونده شناخته می‌شود.
Unlike SARS, many patients with MERS also developed acute renal failure, which is thus far unique for MERS among HCoV-caused diseases.
بر خلاف SARS، بسیاری از بیماران مبتلا به MERS دچار نارسایی حاد کلیوی نیز می‌شدند که در میان بیماری‌های ناشی از HCoV مختص MERS می‌باشد.
More than 30% of patients present with gastrointestinal symptoms, such as diarrhea and vomiting.
بیش از ۳۰ درصد از بیماران دارای علائم گوارشی مانند اسهال و استفراغ بودند.
As of February 14, 2020, over 2500 laboratory confirmed cases were reported with a high case fatality of 34.4%, making MERS-CoV one of the most devastating viruses known to humans.
تا ۱۴ فوریه ۲۰۲۰ بیش از ۲۵۰۰ مورد تایید شده آزمایشگاهی با تلفات زیاد در حد ۳۴.۴ درصد گزارش شد که باعث شد MERS - CoV یکی از خطرناک ترین ویروس‌های شناخته‌شده برای انسان‌ها باشد.
During middle to late December 2019, clusters of pneumonia patients retrospectively known to be associated with SARS-CoV-2 infection were detected in Wuhan, Hubei Province, China.
از اواسط تا اواخر دسامبر ۲۰۱۹، خوشه‌های بیمارانی که به بیماری‌های عفونی مرتبط با SARS-CoV-2 مبتلا بودند، در ووهان استان هوبی چین شناسایی شدند.
World Health Organization declared the ongoing outbreak of lower respiratory tract infection caused by SARS-CoV-2 a Public Health Emergency of International Concern and also named the disease COVID-19.
سازمان بهداشت جهانی آغاز شیوع عفونت دستگاه تنفسی تحتانی را که بدلیل SARS-CoV-2 بود وضعیت اضطراری سلامت عمومی در سطح جهان اعلام کرد و این بیماری را کووید-19 نامید.
As of March 3, 2020, 90,053 cases have been confirmed worldwide, with a crude case fatality of 3.4%.
تا سوم مارس ۲۰۲۰، تعداد موارد تایید شده در سراسر جهان به ۹۰،۰۵۳ رسید و درصد تلفات خام آن ۳.۴ درصد شد.
Notably, the case fatality in Hubei, China is 4.2%, whereas the one outside of it is 1.2%.
قابل ‌ذکر است که موارد مرگ در هوبی چین ۴.۲% بود در حالی که در خارج از آن ۱.۲% بود.
SARS-CoV-2 causes severe respiratory infection like SARS-CoV and MERS-CoV, presented as fever, cough and dyspnea.
SARS-CoV-2 مانند SARS - CoV و MERS - CoV باعث عفونت تنفسی شدید می‌شود که به صورت تب، سرفه و تنگی نفس دیده می‌شود.
Diarrhea is also seen in some patients.
اسهال نیز در برخی از بیماران دیده می‌شود.
Pneumonia is one of the most severe symptoms and can progress rapidly to acute respiratory distress syndrome.
ذات‌الریه یکی از شدیدترین علائم است و به سرعت می‌تواند به سندروم دیسترس تنفسی حاد تبدیل شود.
Although SARS-CoV and SARS-CoV-2 are very similar due to high nucleotide sequence homology of 82%, they cluster into different branches in the phylogenetic tree.
اگرچه SARS-CoV و SARS-CoV-2 خیلی شبیه هستند که به دلیل ۸۲٪ همولوگی بالای توالی نوکلئوتید است، اما به شاخه‌های مختلفی در درخت فیلوژنتیک خوشه‌بندی می‌شوند.
SARS-CoV-2 is apparently less pathogenic but more transmissible compared to SARS-CoV and MERS-CoV.
ظاهرا SARS-CoV-2 در مقایسه با SARS - CoV و MERS- CoV، بیماری‌زایی کمتری دارد اما قابلیت انتقال آن بیشتر است.
Asymptomatic subjects infected with SARS-CoV-2 have been reported and might contribute to its rapid spreading around the world.
گزارش شده برخی افراد مبتلا شده به SARS-CoV-2 دارای هیچ علائمی نبودند که این موضوع می‌تواند به گسترش سریع آن در سراسر جهان کمک کند.
Comparing and contrasting SARS-CoV-2 with the other six HCoVs reveal similarities and differences of great interest.
مقایسه و تقابل SARS-CoV-2 با شش HCoV دیگر شباهت‌ها و تفاوت‌های قابل‌توجهی را نشان می‌دهد.
First, the incubation period and the duration of the course of HCoV disease are very similar.
اولین مورد اینکه دوره نهفتگی و مدت زمان دوره بیماریهای HCoV بسیار مشابه هم هستند.
In this regard, SARS-CoV-2 follows the general trend of the other six HCoVs.
در این رابطه SARS-CoV-2 از روند کلی شش HCoV دیگر تبعیت می‌کند.
Second, the severity of symptoms of COVID-19 lies between SARS-CoV and the four community-acquired HCoVs (i.e. HCoV-229E, HCoV-OC43, HCoV-HKU1 and HCoV-NL63).
ثانیاً، شدت علائم کووید-19 حد وسط SARS-CoV و چهار HCoV منتقل شده از جامعه است (یعنی HCoV-229E، HCoV-OC43، HCoV-HKU1 و HCoV-NL63).
On one hand, SARS-CoV-2 infection exhibits features that are more commonly seen during infection with community-acquired HCoVs, including the presentation of non-specific, mild or even no symptoms.
از یک سو عفونت SARS-CoV-2 ویژگیهایی را نشان می‌دهد که معمولا در عفونتهای HCoVهای منتقل شده از جامعه دیده می‌شود، از جمله علائم غیر ویژه، ملایم یا حتی در برخی موارد بدون علائم.
On the other hand, a small subset of severe cases of COVID-19 can also be seen as in the case of SARS-CoV infection, although the ratio is a bit lower.
از طرف دیگر، زیر مجموعه کوچکی از موارد حاد کووید-19 نیز می‌تواند در مورد عفونت SARS - CoV دیده شود، اگر چه نسبت آن کمی پایین‌تر است.
Third, the transmission of SARS-CoV-2 also shows interesting patterns characteristic of both community-acquired HCoVs and SARS-CoV.
ثالثاً، انتقال SARS-CoV-2 الگوهای جالبی از HCoVها و SARS - CoV منتقل شده از جامعه را نشان می‌دهد.
On one hand, the transmissibility of SARS-CoV-2 is at least as high as that of community-acquired HCoVs.
از یک طرف، قابلیت انتقال SARS-CoV-2 حداقل به اندازه HCoVهای منتقل شده از جامعه است.
On the other hand, it remains to be verified whether the transmissibility of SARS-CoV-2 decreases after passages in humans as in the cases of SARS-CoV and MERS-CoV.
از طرف دیگر، باید تایید شود که آیا قابلیت انتقال SARS-CoV-2 همانند SARS-CoV و MERS-CoV پس از چند بار انتقال بین انسانها کاهش می‌یابد یا خیر.
Finally, same as the other HCoVs, SARS-CoV-2 can be detected in fecal samples.
در نهایت، همانند دیگر HCoVها، SARS-CoV-2 را می‌توان در نمونه‌های مدفوع تشخیص داد.
Whether fecal-oral transmission of SARS-CoV-2 plays an important role as in the case of SARS-CoV at least under some circumstance remains to be clarified by future studies.
این که انتقال SARS-CoV-2 از طریق مدفوع یا ادرار همانند SARS - CoV نقش مهمی در مورد انتقال ایفا می‌کند حداقل در برخی شرایط، باید توسط مطالعات آینده روشن شود.
It is also of particularly great interest to see whether SARS-CoV-2 might exhibit seasonality as in the cases of community-acquired HCoVs.
همچنین جالب توجه است که ببینیم آیا SARS-CoV-2 همانند HCoVهای منتقل شده از جامعه، ممکن است فصلی باشد یا خیر.
Nevertheless, the features of SARS-CoV-2 including its transmissibility, pathogenicity and sustainable spreading after passages in humans will be influential on the ultimate fate of the ongoing outbreak of COVID-19.
با این حال، ویژگی‌های SARS-CoV-2 شامل قابلیت انتقال، بیماری‌زایی و گسترش پایدار بعد از انتقال از فردی به فرد دیگر بر سرنوشت نهایی شیوع حال حاضر کووید-19 تاثیر خواهند گذاشت.
All four community-acquired HCoVs causing mild symptoms have been well adapted to humans.
هر چهار HCoV منتقل شده از جامعه که علائم خفیف بیماری را بوجود می‌آورند، به خوبی با انسان‌ها سازگار شده‌اند.
From another perspective, it might also be true that humans have been well adapted to these four HCoVs.
از دیدگاه دیگر ممکن است این موضوع درست باشد که انسان‌ها به خوبی با این چهار HCoV سازگار شده‌اند.
In other words, both could be the survivors of ancient HCoV pandemics.
به عبارت دیگر، هر دو می‌توانند بازماندگان همه‌گیری HCoV باستانی باشند.
HCoVs that cause severe diseases in humans and humans who developed severe HCoV diseases have been eliminated.
HCoVهایی که بیماری‌های شدیدی را در انسان‌ها ایجاد می‌کردند و انسان‌هایی که به بیماری‌های HCoV شدید مبتلا شدند اکنون از بین رفته‌اند.
For this to happen, HCoVs have to replicate in humans to sufficient extent to allow the accumulation of adaptive mutations that counteract host restriction factors.
برای این منظور، HCoVها باید در انسان‌ها به حد کافی تکثیر شوند تا اجازه تجمع جهش‌های انطباقی را بدهند که عوامل محدودکننده میزبان را خنثی ‌کند.
In this sense, the longer the SARS-CoV-2 outbreak persists and the more people that it infects, the greater chance that it will fully adapt to humans.
در این حالت، هرچه شیوع SARS-CoV-2 بیشتر ادامه یابد و افراد بیشتری به این بیماری مبتلا شوند، شانس بیشتری برای سازگاری کامل این ویروس با انسان‌ وجود خواهد داشت.
If it adapts well, its transmission in humans would be difficult to stop by quarantine or other infection control measures.
ویروس اگر به خوبی سازگار شود، جلوگیری از انتقال آن در انسان‌ توسط قرنطینه یا دیگر اقدامات کنترل عفونت، دشوار خواهد شد.
For many years, the four community-acquired CoVs circulate in human populations, triggering common cold in immunocompetent subjects.
چندین سال است که چهار CoV اکتسابی از جامعه در جوامع انسانی گردش می‌کنند و باعث بروز سرماخوردگی معمولی در افرادی با سیستم ایمنی سالم می‌شوند.
These viruses do not need an animal reservoir.
این ویروس‌ها به منبع حیوانی نیاز ندارند.
In contrast, highly pathogenic SARS-CoV and MERS-CoV have not adapted to humans well and their transmission within humans cannot be sustained.
در مقابل، SARS-CoV و MERS-CoV با انسان‌ها سازگار نشده‌اند و انتقال آنها بین انسان‌ها نمی‌تواند پایدار باشد.
They need to maintain and propagate in their zoonotic reservoirs and seek the chance to spillover to susceptible human targets, possibly via one or more intermediate and amplifying hosts.
این ویروسها نیاز به حفظ و انتشار در مخازن حیوانی خود دارند و به دنبال فرصت برای مبتلا کردن اهداف انسانی مستعد هستند، که احتمالا از طریق یک یا چند میزبان میانی و تقویت کننده انجام می‌شود.
SARS-CoV-2 has features that are similar to both SARS-CoV/MERS-CoV and the four community-acquired HCoVs.
SARS-CoV-2 ویژگی‌هایی دارد که با SARS - CoV یا MERS- CoV و چهار HCoV بدست آمده از جامعه مشابه است.
It is highly transmissible like community-acquired HCoVs, at least for the time being.
این ویروس همانند HCoVهای منتقل شده از جامعه، قابلیت انتقال بالایی دارد حداقل برای زمان حاضر.
However, it is more pathogenic than community-acquired HCoVs and less pathogenic than SARS-CoV or MERS-CoV.
با این حال، بیماری‌زایی آن از HCoVهای منتقل شده از جامعه کمتر و از SARS - CoV یا MERS - CoV بیشتر است.
It remains to be seen whether it will adapt fully to humans and circulate within humans without a reservoir or intermediate animal host.
باید منتظر ماند و دید که آیا این ویروس به طور کامل با انسان‌ سازگار می‌شود و بین انسان‌ها‌ بدون رزروار (مخزن) واسط یا میزبان حیوانی منتقل می‌شود یا خیر.
Before discussing the animal origins of HCoVs, it will serve us well to discuss the definitions and characteristics of evolutionary, natural, reservoir, intermediate and amplifying hosts of HCoVs.
قبل از بحث در مورد منشا حیوانی HCoVها، بررسی تعاریف و ویژگی‌های میزبانان تکاملی، طبیعی، مخازن، میزبانان واسطه‌ و تکثیردهنده HCoVها مفید خواهد بود.
An animal serves as the evolutionary host of an HCoV if it harbours a closely related ancestor sharing high homology at the level of nucleotide sequence.
اگر حیوانی پناهگاه یک جد نزدیک ویروسی باشد که همسانی بالایی در سطح توالی نوکلیوتیدی داشته باشد، آن حیوان به عنوان میزبان تکاملی HCoV عمل می‌کند.
The ancestral virus is usually well adapted and non-pathogenic in this host.
ویروس اجدادی معمولا در میزبان به خوبی سازگار شده و برای آن بیماری‌زا نیست.
Likewise, a reservoir host harbours HCoV continuously and for long term.
به همین ترتیب، یک میزبان مخزن، بی وقفه و برای مدت طولانی به HCoV پناه می‌دهد.
In both cases, the hosts are naturally infected and are the natural hosts of HCoV or its parental virus.
در هر دو حالت، میزبان به طور طبیعی آلوده شده و میزبان طبیعی HCoV یا ویروس‌های والدش است.
In contrast, if the HCoV is newly introduced to an intermediate host right before or around its introduction to humans, it is not well adapted to the new host and is often pathogenic.
در مقابل، اگر HCoV قبل از آلوده کردن انسان‌، یا حدودا همان زمان میزبان واسط داشته باشد، به خوبی با میزبان جدید سازگار نشده و اغلب بیماری‌زا است.
This intermediate host can serve as the zoonotic source of human infection and play the role of an amplifying host by allowing the virus to replicate transiently and then transmitting it to humans to amplify the scale of human infection.
این میزبان واسط می‌تواند به عنوان مخزن حیوانی عفونت انسان عمل کرده، و در نقش میزبان تکثیردهنده با فراهم کردن امکان تکثیر موقت ویروس و سپس انتقال آن به انسان، سطح عفونت را در انسان افزایش دهد.
An HCoV can undergo a dead-end infection if it cannot sustain its transmission within the intermediate host.
HCoV اگر نتواند انتقال خود را در میزبان میانی پایدار نگه دارد، می‌تواند عفونتهای مرگبار ایجاد کند.
On the contrary, HCoVs can also adapt to the intermediate host and even establish long-term endemicity.
برعکس، HCoVها می‌توانند با میزبان میانی سازگار شوند و حتی بصورت بلند مدت در گروه میزبان حضور داشته باشد.
In this case, the intermediate host becomes a natural reservoir host.
در این حالت، میزبان میانی به عنوان یک میزبان مخزن طبیعی عمل می‌کند.
Epidemiological data revealed retrospectively that the index case of SARS had a contact history with game animals.
داده‌های اپیدمیولوژی نشان می‌دهند که نخستین فرد مبتلا شده به SARS با حیوانات شکاری سروکار داشته است.
Subsequent seroprevalence investigations indicated that animal traders had a higher prevalence of anti-SARS-CoV IgG compared with that of the general population.
بررسی‌های بعدی شیوع سرمی نشان می‌دهد که سطح ایمنوگلوبین G ضد ویروس سارس در فروشندگان محصولات حیوانی نسبت به مردم عادی بیشتر است.
Masked palm civets (Paguma larvata) and a racoon dog in live animal markets were first identified to carry SARS-CoV-like viruses that are almost identical to SARS-CoV.
برای اولین بار تعدادی زباد نخلی نقاب‌دار (Paguma larvata) و یک سگ راکون در بازار حیوانات زنده حامل ویروس‌های شبه SARS - CoV تشخیص داده شدند که تقریبا با SARS-CoV یکی بودند.
This was indirectly supported by the fact that no further SARS was reported after killing all civets in the markets.
یک مشخصه حذف ۲۹ - نوکلیوتیدی برای SARS-CoV در نژادهای گرفته شده در آغاز اپیدمی انسانی یافت شده ‌است.
However, it has been reported that masked palm civets from the wild or farms without exposure to the live animal markets were largely negative for SARS-CoV, suggesting that masked palm civets might only serve as the intermediate amplifying host but not the natural reservoir of SARS-CoV.
در عین حال، گزارش شده‌ است که زبادهای نخلی نقاب‌دار ساکن جنگل یا مزارع که در بازار حیوانات زنده عرضه نشده بودند عمدتا از نظر وجود ویروس SARS - CoV منفی بودند. این موضوع نشان می‌دهد که زباد نخلی نقاب‌دار احتمالا فقط میزبان واسط و تکثیردهنده است، نه مخزن طبیعی SARS - CoV.
Notably, since 80% of the different animals in the markets in Guangzhou have anti-SARS-CoV antibodies, the possibilities that multiple species of small mammals might also serve as intermediate amplifying hosts of SARS-CoV cannot be excluded.
نکته قابل‌ذکر اینکه ۸۰ % حیوانات مختلف در بازارهای گوانگژو دارای پادتن ضد SARS - CoV هستند، لذا احتمال این که گونه‌های متعدد از پستانداران کوچک نیز ممکن است به عنوان میزبان‌های تقویت‌کننده میانی برای SARS - CoV عمل کنند را نمی‌توان کنار گذاشت.
All of these appear to be dead-end hosts of SARS-CoV.
همه اینها ظاهرا میزبان‌های نهایی SARS - CoV هستند.
Subsequent search for the natural animal host of SARS-CoV unveiled a closely related bat CoV, termed SARS-related Rhinolophus bat CoV HKU3 (SARSr-Rh-BatCoV HKU3), which exists in Chinese horseshoe bats.
در جستجوی بعدی بدنبال میزبان حیوانی طبیعی SARS - CoV ، یک نوع کرونا ویروس که قرابت زیادی با CoV خفاشی داشت و بنام کرونا ویروس HKU3 مرتبط با سارس، خفاش نعل اسبی (SARSr-Rh-BatCoV HKU3) خوانده می‌شد پیدا شد که در خفاش نعل اسبی چینی زندگی می‌کرد.
These bats are positive for anti-SARS-CoV antibodies and genome sequence of SARSr-Rh-BatCoV HKU3.
این خفاش‌ها از نظر پادتن ضد SARS-CoV و توالی ژنوم SARSr-Rh-BatCoV HKU3 مثبت هستند.
This and other bat CoVs share 88-92% nucleotide sequence homology with SARS-CoV.
این ویروس و سایر CoVهای خفاشی، ۸۸ تا ۹۲ درصد شباهت توالی نوکلئوتیدی با SARS-CoV دارند.
These studies have laid the foundation for the new concept that bats host emerging human pathogens.
این مطالعات، زمینه‌ای شد برای نظریه‌‌ای جدید که می‌گوید خفاش میزبان ویروس‌‌های جدید بیماری‌زای انسانی است.
Several SARS-like CoVs (SL-CoVs) have also been identified from bats, but none except for one designated WIV1 can be isolated as live virus.
تعدادی کرونا ویروس شبه سارس (SL-CoVs) نیز در خفاش‌ شناسایی شد، اما بجز WIV1 هیچ‌ کدام را نتوانستند به صورت ویروس زنده جدا کنند.
Human angiotensin converting enzyme 2 (ACE2) is known to be the receptor of SARS-CoV.
آنزیم مبدل آنژیوتانسین انسانی 2 (ACE2) بعنوان گیرنده SARS - CoV شناسایی شد.
WIV1 derived from fecal sample of bats was demonstrated to use bat, civet and human ACE2 as receptor for cell entry.
WIV1 که از مدفوع خفاش به دست آمده بود نشان‌داد که از ACE۲ خفاش، سیوت و انسان به عنوان گیرنده برای ورود به سلول ‌استفاده می‌شود.
Intriguingly, sera of convalescent SARS patients were capable of neutralizing WIV1.
نکته جالب اینکه سرم بیماران بهبودیافته سارس، توانایی خنثی‌سازی WIV1 را داشت.
Thus far, WIV1 represents the most closely related ancestor of SARS-CoV in bats, sharing 95% nucleotide sequence homology.
تا کنون، WIV1 با ۹۵ درصد شباهت توالی نوکلئونیدی، نزدیک‌ترین جد SARS - CoV در خفاش‌ بوده است.
Albeit the high homology between these two viruses, it is generally believed that WIV1 is not the immediate parental virus of SARS-CoV and bats are not the immediate reservoir host of SARS-CoV.
اگرچه همسانی زیادی بین این دو نوع ویروس وجود دارد، اما به طور کلی اعتقاد بر این است که ویروس WIV۱ والدین بلافصل SARS - CoV و خفاش‌ها، میزبان مخزن بلافصل SARS - CoV نیستند.