atepeq/tico19 huggingface dataset:
The partners further announced plans for preclinical testing and a Phase I clinical trial by July 2020.
این شرکا بعداً اعلام کردند که قرار است آزمایش پیش‌بالینی و آزمایش بالینی فاز I را تا جولای 2020 به انجام برسانند.
On 12 March 2020, India's Health Ministry announced they are working with 11 isolates, and that even on a fast track it would take at least around one-and-a-half to two years to develop a vaccine.
در 12 مارس 2020، وزارت بهداشت هند اعلام کرد که در حال آزمایش بر روی 11 فرد در قرنطینه هستند و توسعه واکسن در کوتاه‌ترین حالت، حداقل یک و نیم تا دو سال زمان خواهد برد.
On 12 March 2020, Medicago, a biotechnology company in Quebec City, Quebec, reported development of a coronavirus-like particle under partial funding from the Canadian Institutes for Health Research.
در 12 مارس 2020، Medicago، شرکت فعال در حوزه زیست‌فناوری در شهر کبک، استان کبک، از توسعه یک ذره شبیه کروناویروس با بودجه جزیی موسسه پژوهش‌های بهداشتی کانادا خبر داد.
The vaccine candidate is in laboratory research, with human testing planned for July or August 2020.
این واکسن پیشنهادی در مرحله پژوهش آزمایشگاهی است و آزمایش‌های انسانی آن قرار است در جولای یا آگوست 2020 اجرا شود.
Earlier that week, The Guardian reported that the US President Donald Trump had offered CureVac "'large sums of money' for exclusive access to a Covid-19 vaccine", against which the German government protested.
قبلاً در همان هفته، گاردین گزارش داد که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری ایالات متحده، به CureVac پیشنهاد کرده بود که «در ازای پرداخت 'مبلغ هنگفتی پول' امکان دسترسی انحصاری به واکسن کووید-19 را فراهم کند» که دولت آلمان با آن مخالفت کرده است.
On 17 March 2020, American pharmaceutical company Pfizer announced a partnership with German company BioNTech to jointly develop a mRNA-based vaccine.
در 17 مارس 2020، شرکت داروسازی آمریکایی Pfizer، از همکاری با شرکت آلمانی BioNTech برای توسعه مشترک واکسن مبتنی بر mRNA خبر داد.
mRNA-based vaccine candidate BNT162, currently in pre-clinical testing with clinical trials expected to begin in April 2020.
واکسن پیشنهادی مبتنی بر mRNA، با نام BNT162، هم‌اکنون در مرحله آزمایش پیش‌بالینی است و کارآزمایی‌های بالینی آن قرار است در آوریل 2020 آغاز شود.
In Italy on 17 March 2020, Takis Biotech, an Italian biotech company announced they will have pre-clinical testing results in April 2020 and their final vaccine candidate could begin human testing by fall.
در ایتالیا، در 17 مارس 2020، Takis Biotech، از شرکت‌های ایتالیایی فعال در حوزه زیست‌فناوری، اعلام کرد که نتایج آزمایش‌های پیش‌بالینی آنها در آوریل 2020 آماده خواهد شد و واکسن نهایی پیشنهادی آنها ممکن است تا پیش از پاییز بر روی انسان آزمایش شود.
In France on 19 March 2020, the Coalition for Epidemic Preparedness Innovations (CEPI) announced a US$4.9 million investment in a COVID-19 vaccine research consortium involving the Institut Pasteur, Themis Bioscience (Vienna, Austria), and the University of Pittsburgh, bringing CEPI's total investment in COVID-19 vaccine development to US$29 million.
در فرانسه، در 19 مارس 2020، «ائتلاف نوآوری‌های مقابله با همه‌گیری» (CEPI)، از سرمایه‌گذاری 4.9 میلیون دلاری در یک کنسرسیوم پژوهشی واکسن کووید-19، شامل موسسه پاستور، Themis Bioscience (وین، اتریش) و دانشگاه پیتسبورگ خبر داد. با این سرمایه‌گذاری، کل سرمایه توسعه واکسن کووید-19 به 29 میلیون دلار رسید.
CEPI's other investment partners for COVID-19 vaccine development are Moderna, Curevac, Inovio, Novavax, the University of Hong Kong, the University of Oxford, and the University of Queensland.
دیگر شرکای سرمایه‌گذاری CEPI در حوزه توسعه واکسن کووید-19 عبارت‌اند از Moderna، Curevac، Inovio، Novavax، دانشگاه هنگ‌کنگ، دانشگاه آکسفورد و دانشگاه کویینزلند.
On 20 March 2020, Russian health officials announced that scientists have begun animal testing of six different vaccine candidates.
در 20 مارس 2020، مقامات بهداشتی روسیه اعلام کردند که دانشمندان آزمایش شش واکسن پیشنهادی مختلف بر روی حیوانات را آغاز کرده‌اند.
Imperial College London researchers announced on 20 March 2020 that they are developing a self-amplifying RNA vaccine for COVID-19.
پژوهشگران کالج سلطنتی لندن در 20 مارس 2020 اعلام کردند که در حال توسعه یک واکسن RNA خود-تقویت‌کننده برای مقابله با کووید-19 هستند.
The vaccine candidate was developed within 14 days of receiving the sequence from China.
این واکسن پیشنهادی ظرف 14 روز از دریافت اطلاعات توالی از چین توسعه یافت.
In late March, the Canadian government announced C$275 million in funding for 96 research projects on medical countermeasures against COVID-19, including numerous vaccine candidates at Canadian companies and universities, such as the Medicago and University of Saskatchewan initiatives.
در اواخر مارس، دولت کانادا اعلام کرد که 275 میلیون دلار کانادا برای تامین مالی 96 طرح پژوهشی در حوزه اقدامات مقابله‌ای با کووید-19، شامل چندین واکسن پیشنهادی در شرکت‌ها و دانشگاه‌های کانادا، مانند طرحهای Medicago و دانشگاه ساسکاچوان، در نظر گرفته است.
Around the same time, the Canadian government announced C$192 million specifically for developing a COVID-19 vaccine, with plans to establish a national "vaccine bank" of several new vaccines that could be used if another coronavirus outbreak occurs.
در حدود همان زمان، دولت کانادا اعلام کرد که 192 میلیون دلار کانادا به طور خاص برای توسعه واکسن کووید-19 در نظر گرفته است و برنامه‌هایی برای ایجاد «بانک واکسن» ملی متشکل از چندین واکسن جدید، با قابلیت استفاده در صورت بروز دیگر موارد شیوع کروناویروس، در دست اجرا دارد.
On 2 April 2020, researchers at the University of Pittsburgh School of Medicine reported on testing of PittCoVacc, a possible COVID-19 vaccine in mice, stating that "MNA delivered SARS-CoV-2 S1 subunit vaccines elicited potent antigen-specific antibody responses [in the mice] that were evident beginning 2 weeks after immunization."
در 2 آوریل 2020، پژوهشگران دانشکده پزشکی دانشگاه پیتسبورگ از آزمایش PittCoVacc، واکسن پیشنهادی کووید-19، بر روی موش ها خبر دادند و اعلام کردند که «واکسن‌های واحد فرعی SARS-CoV-2 S1 دارای MNA واکنش‌های قوی پادتنی خاص آنتی‌ژن [در موشها] را که از 2 هفته پس از ایمن‌سازی آشکار شده بود، از بین بردند.»
In Canada on 16 April 2020, the University of Waterloo School of Pharmacy announced design of a DNA-based vaccine candidate as a possible nasal spray.
در کانادا، در 16 آوریل 2020، دانشکده داروسازی دانشگاه واترلو از طراحی واکسن پیشنهادی مبتنی بر DNA، احتمالاً به صورت افشانه بینی، خبر داد.
Using bacteriophages, the DNA will be designed to replicate inside human bacteria to produce harmless virus-like particles, which may stimulate the immune system to produce antibodies against the SARS-CoV-2 virus.
با استفاده از عوامل باکتری‌خوار، این DNA طوری طراحی خواهد شد که درون باکتری انسانی تکثیر شود و ذرات بی‌ضرر ویروس-مانند تولید کند. این فرآیند سیستم ایمنی را برای تولید پادتن علیه ویروس SARS-CoV-2 تحریک می‌کند.
In March 2020, the US government, industry, and three universities pooled resources to access supercomputers from IBM, combined with cloud computing resources from Hewlett Packard Enterprise, Amazon, Microsoft, and Google.
در مارس 2020، دولت، بخش صنعت و سه دانشگاه ایالات متحده منابع خود را برای دسترسی به ابررایانه‌های IBM و نیز منابع رایانش ابری شرکت Hewlett Packard، آمازون، مایکروسافت و گوگل ادغام کردند.
Some vaccines have heterologous effects, also called non-specific effects.
برخی واکسن‌ها آثار ناهمگون‌زاد یا آثار غیرویژه دارند.
That means they can have benefits beyond the disease they prevent.
یعنی ممکن است مزایایی فراتر از پیشگیری از بیماری داشته باشند.
A further randomized trial in Australia is seeking to enrol 4,170 healthcare workers.
کارآزمایی تصادفی دیگری در استرالیا قرار است از 4,170 فعال حوزه خدمات درمانی ثبت نام کند.
It is possible vaccines in development will not be safe or effective.
ممکن است واکسن‌های در مرحله تولید ایمن یا موثر نباشند.
Early research to assess vaccine efficacy using COVID-19-specific animal models, such as ACE2-transgenic mice, other laboratory animals, and non-human primates, indicate a need for biosafety-level 3 containment measures for handling live viruses, and international coordination to ensure standardized safety procedures.
پژوهش‌های اولیه برای ارزیابی اثربخشی واکسن با استفاده از الگوهای حیوانی مختص کووید-19، مانند موشهای تراژنی ACE2، دیگر حیوانات آزمایشگاهی و نخستیان غیرانسان، لزوم اقدامات پیشگیری از آلودگی زیست‌ایمنی سطح 3 برای کار با ویروس‌های زنده و هماهنگی بین‌المللی برای تضمین روال‌های ایمنی استاندارد را نشان می‌دهد.
Vaccines against SARS and MERS have been tested in non-human animal models.
واکسن‌های SARS و MERS در الگوهای حیوانی غیرانسان آزمایش شده‌اند.
As of 2020, there is no cure or protective vaccine for SARS that has been shown to be both safe and effective in humans.
تا سال 2020، واکسنی برای درمان یا پیشگیری از سارس که ایمنی و اثربخشی آن در انسان ثابت شده باشد، وجود ندارد.
According to research papers published in 2005 and 2006, the identification and development of novel vaccines and medicines to treat SARS was a priority for governments and public health agencies around the world.There is also no proven vaccine against MERS.
بر اساس مقالات پژوهشی منتشرشده در سالهای 2005 و 2006، شناسایی و توسعه واکسن‌ها و داروهای جدید برای درمان سارس اولویت دولت‌ها و نهادهای بهداشت عمومی در سراسر جهان بوده است. واکسن موثری علیه مرس وجود ندارد.
When MERS became prevalent, it was believed that existing SARS research may provide a useful template for developing vaccines and therapeutics against a MERS-CoV infection.
در دوران شیوع مرس، تصور این بود که پژوهش‌های جاری درباره مرس احتمالاً قالب سودمندی برای توسعه واکسن و دارو علیه عفونت MERS-CoV فراهم خواهد کرد.
As of March 2020, there was one (DNA based) MERS vaccine which completed phase I clinical trials in humans, and three others in progress, all of which are viral-vectored vaccines, two adenoviral-vectored (ChAdOx1-MERS, BVRS-GamVac), and one MVA-vectored (MVA-MERS-S).
تا مارس 2020، یک واکسن مرس (مبتنی بر DNA) وجود داشت که کارآزمایی‌های بالینی فاز I در انسان را گذرانده بود و سه واکسن دیگر نیز وجود داشت که همگی ناقل ویروس بودند. دو واکسن ناقل آدنوویروس (ChAdOx1-MERS، BVRS-GamVac) و یک واکسن ناقل MVA (MVA-MERS-S) نیز وجود داشت.
Social media posts have promoted a conspiracy theory claiming the virus behind COVID-19 was known and that a vaccine was already available.
دیدگاه‌های منتشرشده در رسانه‌های اجتماعی سبب ترویج نظریه توطئه درباره شناخته شده بودن ویروس کووید-19 و وجود واکسن برای آن شده است.
The patents cited by various social media posts reference existing patents for genetic sequences and vaccines for other strains of coronavirus such as the SARS coronavirus.
اختراعاتی که در رسانه‌های اجتماعی مختلف ذکر می‌شود، به اختراعات قبلی مربوط به توالی‌های ژنتیکی و واکسن‌های مربوط به دیگر انواع کروناویروس مانند کروناویروس سارس اشاره دارد.
b'Coronaviruses are a group of related viruses that cause diseases in mammals and birds.
b'کروناویروس‌ها گروهی از ویروس‌های مرتبط هستند که سبب بیماری در پستانداران و پرندگان می‌شوند.
In humans, coronaviruses cause respiratory tract infections that can range from mild to lethal.
در انسان، کروناویروس سبب عفونت مجاری تنفسی، از درجه خفیف تا کشنده، می‌شود.
Mild illnesses include some cases of the common cold (which has other possible causes, predominantly rhinoviruses), while more lethal varieties can cause SARS, MERS, and COVID-19.
از بیماری‌های خفیف می‌توان به برخی موارد سرماخوردگی معمولی (که دلایل احتمالی دیگری، عمدتاً رینوویروس، دارد) اشاره کرد در‌حالی‌که موارد کشنده ممکن است سبب سارس، مرس و کووید-19 شوند.
Symptoms in other species vary: in chickens, they cause an upper respiratory tract disease, while in cows and pigs they cause diarrhea.
نشانه‌ها در گونه‌های دیگر فرق می‌کند: در پرندگان سبب عفونت مجرای تنفسی بالایی می‌شود و در گاوها و خوکها باعث اسهال می‌گردد.
There are yet to be vaccines or antiviral drugs to prevent or treat human coronavirus infections.
هنوز واکسن یا داروی ضدویروس برای درمان عفونت‌های کروناویروسی انسانی وجود ندارد.
Coronaviruses constitute the subfamily Orthocoronavirinae, in the family Coronaviridae, order Nidovirales, and realm Riboviria.
کروناویروس‌ها زیرخانواده Orthocoronavirinae از خانواده Coronaviridae، گونه Nidovirales و حوزه Riboviria را تشکیل می‌دهند.
They are enveloped viruses with a positive-sense single-stranded RNA genome and a nucleocapsid of helical symmetry.
اینها ویروس‌های پوشش‌دار با ژنوم RNA تک-رشته‌ای جهت-مثبت با تقارن حلزونی نوکلئوکاپسید هستند.
The genome size of coronaviruses ranges from approximately 26 to 32 kilobases, one of the largest among RNA viruses.
اندازه ژنوم کروناویروس از حدود 26 تا 32 کیلوبیس متغیر است که در بین ویروس‌های RNA یکی از بزرگترین‌ها محسوب می‌شود.
They have characteristic club-shaped spikes that project from their surface, which in electron micrographs create an image reminiscent of the solar corona from which their name derives.
اسپایک باتون-مانند آنها از سطحشان بیرون زده است و در میکروگراف‌های الکترونی تصویری شبیه هاله خورشید ایجاد می‌کنند و نامشان از همین شکل گرفته شده است.
Coronaviruses were first discovered in the 1930s when an acute respiratory infection of domesticated chickens was shown to be caused by infectious bronchitis virus (IBV).
کروناویروس‌ها نخستین بار در دهه 30 میلادی و در پی شیوع عفونت تنفسی حاد در مرغهای خانگی که منشاء آن نوعی ویروس تنفسی عفونت‌زا (IBV) بود، شناسایی شدند.
In the 1940s, two more animal coronaviruses, mouse hepatitis virus (MHV) and transmissible gastroenteritis virus (TGEV), were isolated.Human coronaviruses were discovered in the 1960s.
در دهه 40، دو کروناویروس حیوانی دیگر، ویروس هپاتیت موش (MHV) و ویروس ورم مسری معده-روده (TGEV)، شناسایی شدند. کروناویروس‌های انسانی در دهه 60 کشف شدند.
The earliest ones studied were from human patients with the common cold, which were later named human coronavirus 229E and human coronavirus OC43.
نخستین موارد مطالعه‌شده مربوط به بیماران مبتلا به سرماخوردگی معمولی بودند که بعداً کروناویروس انسانی 229E و کروناویروس انسانی OC43 نام گرفتند.
They were first imaged by Scottish virologist June Almeida at St. Thomas Hospital in London.
June Almeida، ویروس‌شناس اسکاتلندی، نخستین تصاویر این ویروس‌ها را در بیمارستان سنت‌توماس لندن ثبت کرد.
Other human coronaviruses have since been identified, including SARS-CoV in 2003, HCoV NL63 in 2004, HKU1 in 2005, MERS-CoV in 2012, and SARS-CoV-2 in 2019.
از آن پس کروناویروس‌های انسانی دیگری شناسایی شده‌اند که از آنها می‌توان به SARS-CoV در 2003، HCoV NL63 در 2004، HKU1 در 2005، MERS-CoV در 2012 و SARS-CoV-2 در 2019 اشاره کرد.
Most of these have involved serious respiratory tract infections.
بیشتر اینها شامل عفونت‌های حاد مجرای تنفسی بوده‌اند.
The name was first used in 1968 by an informal group of virologists in the journal Nature to designate the new family of viruses.
نخستین بار در 1968 یک گروه ویروس‌شناس غیررسمی این نام را در مجله Nature برای معرفی خانواده جدیدی از ویروس‌ها به کار برد.
The name refers to the characteristic appearance of virions (the infective form of the virus) by electron microscopy, which have a fringe of large, bulbous surface projections creating an image reminiscent of a crown or of a solar corona.
این نام به ظاهر خاص ویشه‌ها (شکل واگیردار ویروس) از نمای میکروسکوپ الکترونی اشاره دارد که دارای حاشیه‌ای با برآمدگی‌های سطحی بزرگ و پیاز-شکل است و تصویری شبیه تاج یا هاله خورشیدی ایجاد می‌کند.
This morphology is created by the viral spike peplomers, which are proteins on the surface of the virus.
این ساختار به وسیله پپلومرهای اسپایک ویروس، که همان پروتئین‌های سطح ویروس هستند، ایجاد می‌شود.
Coronaviruses are large pleomorphic spherical particles with bulbous surface projections.
کروناویروس‌ها ذرات کره‌ای بزرگ و چند-ریختی با برآمدگی‌های سطحی پیاز-شکل هستند.
The envelope of the virus in electron micrographs appears as a distinct pair of electron dense shells.The viral envelope consists of a lipid bilayer where the membrane (M), envelope (E) and spike (S) structural proteins are anchored.
پوشش ویروس زیر میکروسکوپ الکترونی شبیه یک جفت پوسته متراکم الکترونی متمایز دیده می‌شود. این پوشش ویروسی شامل یک دولایه چربی است که پروتئین‌های ساختاری غشا (M)، پوشش (E) و اسپایک (S) به آن متصل می‌شوند.
The lipid bilayer envelope, membrane proteins, and nucleocapsid protect the virus when it is outside the host cell.
پوشش دولایه چربی، پروتئین‌های غشا و نوکلئوکاسپید از ویروس در خارج از سلول میزبان محافظت می‌کنند.
Coronaviruses contain a positive-sense, single-stranded RNA genome.
کروناویروس‌ها دارای یک ژنوم RNA تک-رشته‌ای جهت-مثبت هستند.
The genome size for coronaviruses ranges from 26.4 to 31.7 kilobases.
اندازه ژنوم کروناویروس از 26.4 تا 31.7 کیلوبیس متغیر است.
The genome size is one of the largest among RNA viruses.
این اندازه ژنوم در میان ویروس‌های RNA از بزرگترین‌ها محسوب می‌شود.
The open reading frames 1a and 1b, which occupy the first two-thirds of the genome, encode the replicase/transcriptase polyprotein.
چارچوب‌های خوانش باز 1a و 1b، که دو-سوم نخست ژنوم را اشغال می‌کنند، رپلیکاز/ترانسکریپتاز پلی‌پروتئین را رمزگذاری می‌کنند.
The replicase/transcriptase polyprotein self cleaves to form nonstructural proteins.The later reading frames encode the four major structural proteins: spike, envelope, membrane, and nucleocapsid.
سوراخ شدن رپلیکاز/ترانسکریپتاز پلی‌پروتئین باعث تشکیل پروتئین‌های غیرساختاری می‌شود. چارچوب‌های خوانش بعدی چهار پروتئین ساختاری اصلی را رمزگذاری می‌کنند: اسپایک، پوشش، غشا و نوکلئوکاسپید.
Interspersed between these reading frames are the reading frames for the accessory proteins.
چارچوب‌های خوانش پروتئین‌های فرعی در بین این چارچوب‌های خوانش پراکنده شده‌اند.
The number of accessory proteins and their function is unique depending on the specific coronavirus.
تعداد پروتئین‌های فرعی و کارکرد آنها، بسته به نوع کروناویروس، منحصر‌به‌فرد است.
Infection begins when the viral spike (S) glycoprotein attaches to its complementary host cell receptor.
عفونت زمانی آغاز می‌شود که گلیکوپروتئین اسپایک ویروس (S) به گیرنده سلول میزبان مکمل آن بچسبد.
After attachment, a protease of the host cell cleaves and activates the receptor-attached spike protein.
پس از چسبیدن، پروتئاز سلول میزبان سوراخ می‌شود و پروتئین اسپایک متصل به گیرنده را فعال می‌کند.
Depending on the host cell protease available, cleavage and activation allows the virus to enter the host cell by endocytosis or direct fusion of the viral envelop with the host membrane.On entry into the host cell, the virus particle is uncoated, and its genome enters the cell cytoplasm.
بسته به پروئتاز سلول میزبان، شکافت و فعال شدن امکان ورود ویروس به سلول میزبان از طریق درون‌یاختگی یا همجوشی پوشش ویروس با غشای میزبان را فراهم می‌کند. ذره ویروس پس از ورود به سلول میزبان بدون پوشش می‌شود و ژنوم آن وارد سیتوپلاسم سلول می‌شود.
The host ribosome translates the initial overlapping open reading frame of the virus genome and forms a long polyprotein.
ریبوزوم میزبان چارچوب خوانش باز همپوشان اولیه ژنوم ویروس را ترجمه می‌کند و یک پلی‌پروتئین بلند می‌سازد.
The polyprotein has its own proteases which cleave the polyprotein into multiple nonstructural proteins.
این پلی‌پروتئین پروتئازهای خود را دارد که پلی‌پروتئین را به چندین پروتئین غیرساختاری تقسیم می‌کنند.
A number of the nonstructural proteins coalesce to form a multi-protein replicase-transcriptase complex (RTC).
تعدادی از پروتئین‌های غیرساختاری با هم ادغام می‌شوند و یک مجموعه رپلیکاز-ترانس‌کریپتاز (RTC) چند-پروتئینی شکل می‌دهند.
The main replicase-transcriptase protein is the RNA-dependent RNA polymerase (RdRp).
پروتئین اصلی رپلیکاز-ترانس‌کریپتاز همان پلیمراز RNA وابسته به RNA (RdRp) است.
It is directly involved in the replication and transcription of RNA from an RNA strand.
این مستقیماً در تکثیر و نسخه‌برداری RNA از رشته RNA دخالت دارد.
The other nonstructural proteins in the complex assist in the replication and transcription process.
دیگر پروتئین‌های غیرساختاری در این مجموعه در فرآیند تکثیر و نسخه‌برداری نقش دارند.
The exoribonuclease nonstructural protein, for instance, provides extra fidelity to replication by providing a proofreading function which the RNA-dependent RNA polymerase lacks.One of the main functions of the complex is to replicate the viral genome.
مثلاً پروتئین غیرساختاری اگزوریبونوکلئاز، اعتبار تکثیر را با عملکرد تصحیح که پلیمراز RNA وابسته به RNA فاقد آن است، افزایش می‌دهد. یکی از کارکردهای اصلی این مجموعه تکثیر ژنوم ویروس است.
RdRp directly mediates the synthesis of negative-sense genomic RNA from the positive-sense genomic RNA.
RdRp مستقیماً ساخت RNA ژنومیک جهت-منفی از RNA ژنومیک جهت-مثبت را تسهیل می‌کند.
This is followed by the replication of positive-sense genomic RNA from the negative-sense genomic RNA.
سپس RNA ژنومیک جهت-منفی از روی RNA ژنومیک جهت-مثبت ساخته می‌شود.
The other important function of the complex is to transcribe the viral genome.
عملکرد مهم دیگر این مجموعه، رونویسی ژنوم ویروس است.
RdRp directly mediates the synthesis of negative-sense subgenomic RNA molecules from the positive-sense genomic RNA.
RdRp مستقیماً ساخت مولکول‌های RNA ساب‌ژنومیک جهت-منفی از RNA ژنومیک جهت-مثبت را تسهیل می‌کند.
This is followed by the transcription of these negative-sense subgenomic RNA molecules to their corresponding positive-sense mRNAs.
سپس این مولکول‌های RNA ساب‌ژنومیک جهت-منفی به mRNA های جهت-مثبت متناظر آنها رونویسی می‌شوند.
The replicated positive-sense genomic RNA becomes the genome of the progeny viruses.
RNA ژنومیک جهت-مثبت تکثیرشده به ژنوم ویروس‌های فرزند تبدیل می‌شوند.
The mRNAs are gene transcripts of the last third of the virus genome after the initial overlapping reading frame.
mRNA ها رونوشت ژنی آخرین یک سوم ژنوم ویروس پس از چارچوب خوانش اولیه همپوشان هستند.
These mRNAs are translated by the host's ribosomes into the structural proteins and a number of accessory proteins.
این mRNA ها را ریبوزوم‌های میزبان به پروتئین‌های ساختاری و تعدادی پروتئین فرعی ترجمه می‌کنند.
RNA translation occurs inside the endoplasmic reticulum.
ترجمه RNA در داخل شبکه اندوپلاسمیک صورت می‌گیرد.
The viral structural proteins S, E, and M move along the secretory pathway into the Golgi intermediate compartment.
پروتئین‌های ساختاری S ،E و M در مسیر ترشحی حرکت می‌کنند و وارد بخش میانی گلژی می‌شوند.
There, the M proteins direct most protein-protein interactions required for assembly of viruses following its binding to the nucleocapsid.
در آنجا، پروتئین‌های M بیشتر تعاملات پروتئین-پروتئین لازم برای ساخت ویروس‌ها، پس از چسبیدن آن به نوکلئوکاسپید، را هدایت می‌کنند.
Progeny viruses are then released from the host cell by exocytosis through secretory vesicles.
ویروس‌های فرزند سپس از طریق برون‌یاختگی در حبابچه‌ها از سلول میزبان آزاد می‌شوند.
The interaction of the coronavirus spike protein with its complement host cell receptor is central in determining the tissue tropism, infectivity, and species range of the virus.
این تعامل پروتئین اسپایک کروناویروس با گیرنده مکمل سلول میزبان آن در تعیین گرایش بافت، واگیری و دامنه گونه‌های ویروس نقش دارد.
The SARS coronavirus, for example, infects human cells by attaching to the angiotensin-converting enzyme 2 (ACE2) receptor.
مثلاً کروناویروس سارس، سلول انسانی را با چسبیدن به گیرنده آنزیم 2 مبدل آنژیوتانسین (ACE2) آلوده می‌کند.
The scientific name for coronavirus is Orthocoronavirinae or Coronavirinae.
نام علمی کروناویروس Orthocoronavirinae یا Coronavirinae است.
Coronaviruses belong to the family of Coronaviridae, order Nidovirales, and realm Riboviria.
کروناویروس‌ها به خانواده Coronaviridae، گونه Nidovirales و حوزه Riboviria تعلق دارند.
Genus Betacoronavirus; type species: Murine coronavirus
سرده بتاکروناویروس؛ گونه نوع: کرناویروس موشی
Species: Betacoronavirus 1 (Bovine Coronavirus, Human coronavirus OC43), Human coronavirus HKU1, Murine coronavirus, Pipistrellus bat coronavirus HKU5, Rousettus bat coronavirus HKU9, Severe acute respiratory syndrome-related coronavirus (SARS-CoV, SARS-CoV-2), Tylonycteris bat coronavirus HKU4, Middle East respiratory syndrome-related coronavirus, Hedgehog coronavirus 1 (EriCoV)
گونه: بتاکروناویروس 1 (کروناویروس گاوی، کروناویروس انسانی OC43)، کروناویروس انسانی HKU1، کروناویروس موشی، کروناویروس خفاشی پیپیسترلوس HKU5، کروناویروس خفاشی روزتوس HKU9، کروناویروس مرتبط با سندروم تنفسی حاد (SARS-CoV، SARS-CoV-2)، کروناویروس خفاشی تیلونیستریس HKU4، کروناویروس مرتبط با سندروم تنفسی خاورمیانه، کروناویروس جوجه‌تیغی 1 (EriCoV)
Species: Beluga whale coronavirus SW1, Infectious bronchitis virus
گونه: کروناویروس وال بلوگا SW1، ویروس برونشیت عفونی
The most recent common ancestor (MRCA) of all coronaviruses is estimated to have existed as recently as 8000 BCE, although some models place the common ancestor as far back as 55 million years or more, implying long term coevolution with bat and avian species.
برآورد می‌شود که جدیدترین پیشگونه رایج (MRCA) همه کروناویروس‌ها از 8000 سال پیش از میلاد مسیح وجود داشته است؛ البته برخی الگوها سابقه وجود پیشگونه رایج را به حداقل 55 میلیون سال قبل نسبت می‌دهند که این حاکی از فرگشت مشترک خفاش و گونه پرندگان است.
The most recent common ancestor of the alphacoronavirus line has been placed at about 2400 BCE, the betacoronavirus line at 3300 BCE, the gammacoronavirus line at 2800 BCE, and the deltacoronavirus line at about 3000 BCE.
سابقه وجود جدیدترین پیش‌گونه رایج نسل آلفاکروناویروس به حدود 2400 سال، نسل بتاکروناویروس به 3300 سال، نسل گاماکروناویروس به 2800 سال و نسل دلتاکروناویروس به حدود 3000 سال پیش از میلاد مسیح می‌رسد.
The large number of host bat and avian species, and their global range, has enabled extensive evolution and dissemination of coronaviruses.Many human coronavirus have their origin in bats.
فراوانی گونه‌های میزبان خفاشی و پرنده‌ای و دامنه جهانی آنها، امکان فرگشت و انتشار گسترده کروناویروس‌ها را فراهم کرده است. منشاء بسیاری از کروناویروس‌های انسانی به خفاش بازمی‌گردد.
More recently, alpaca coronavirus and human coronavirus 229E diverged sometime before 1960.
اخیراً، کروناویروس آلپاکا و کروناویروس انسانی 229E پیش از 1960 از یکدیگر متمایز شده‌اند.
MERS-CoV emerged in humans from bats through the intermediate host of camels.
MERS-CoV از طریق میزبان واسطه شتر از خفاش به انسان منتقل شده است.
MERS-CoV, although related to several bat coronavirus species, appears to have diverged from these several centuries ago.
MERS-CoV، با این که به چندین گونه کروناویروس خفاشی مرتبط است، ظاهراً چند قرن پیش از اینها منشعب شده است.
The most closely related bat coronavirus and SARS-CoV diverged in 1986.
مرتبط‌ترین کروناویروس خفاشی و SARS-CoV در 1986 از یکدیگر متمایز شدند.
A possible path of evolution, of SARS coronavirus and keen bat coronaviruses, suggests that SARS related coronaviruses coevolved in bats for a long time.
مسیر احتمالی فرگشت کروناویروس سارس و کروناویروس‌های خفاشی هم خانواده، حاکی از آن است که کروناویروس‌های مرتبط با سارس در بازه‌ای طولانی در خفاش‌ها فرگشت یافته‌اند.
In the 1790s, equine coronavirus diverged from the bovine coronavirus after a cross-species jump.
در حدود 1790، کروناویروس اسبی بر اثر جهش بین گونه‌ای از کروناویروس گاوی جدا شد.
Later in the 1890s, human coronavirus OC43 diverged from bovine coronavirus after another cross-species spillover event.
بعداً در 1890، کروناویروس انسانی OC43 پس از یک رویداد سرریز بین گونه‌ای از کروناویروس گاوی جدا شد.
It is speculated that the flu pandemic of 1890 may have been caused by this spillover event, and not by the influenza virus, because of the related timing, neurological symptoms, and unknown causative agent of the pandemic.
چنین فرض می‌شود که فراگیری آنفولانزا در 1890 بر اثر این رویداد سرریز و نه ویروس آنفولانزا، رخ داده است که زمان‌بندی مرتبط، نشانه‌های عصب‌شناختی و عامل علّی ناشناخته این فراگیری این فرض را حمایت می‌کند.
Human coronavirus OC43 besides causing respiratory infections is also suspected of playing a role in neurological diseases.
کروناویروس انسانی OC43 که سبب عفونت تنفسی می‌شود، ظاهراً در بروز بیماری‌های عصبی نیز نقش دارد.
In the 1950s, the human coronavirus OC43 began to diverge into its present genotypes.
در دهه 50 میلادی، کروناویروس انسانی OC43 به‌تدریج به ژنوتیپ کنونی خود تبدیل شد.
Phylogentically, mouse hepatitis virus (Murine coronavirus), which infects the mouse's liver and the central nervous system, is related to human coronavirus OC43 and bovine coronavirus.
از دیدگاه فیلوژنتیکی، ویروس هپاتیت موشی (کروناویروس موشی) که کبد و سیستم عصبی مرکزی موش را آلوده می‌کند، با کروناویروس انسانی OC43 و کروناویروس گاوی ارتباط دارد.
Human coronavirus HKU1, like the aforementioned viruses, also has its origins in rodents.
منشاء کروناویروس انسانی HKU1 نیز، مانند ویروس‌های پیش‌گفته، در جوندگان است.
Coronaviruses vary significantly in risk factor.
کروناویروس‌ها از نظر عامل ریسک بسیار متفاوت هستند.
Some can kill more than 30% of those infected, such as MERS-CoV, and some are relatively harmless, such as the common cold.
برخی، مانند MERS-CoV، می‌توانند بیش از 30% افراد آلوده را از بین ببرند و برخی، مانند سرماخوردگی معمولی، نسبتاً بی‌خطر هستند.
Coronaviruses can cause colds with major symptoms, such as fever, and a sore throat from swollen adenoids.
کروناویروس‌ها می‌توانند سبب سرماخوردگی با نشانه‌های عمده، مانند تب و گلودرد ناشی از لوزه‌های حلقی، شوند.
Coronaviruses can cause pneumonia (either direct viral pneumonia or secondary bacterial pneumonia) and bronchitis (either direct viral bronchitis or secondary bacterial bronchitis).
کروناویروس‌ها می‌توانند سبب ذات الریه (ذات الریه ویروسی مستقیم یا ذات الریه باکتریایی ثانویه) و برونشیت (برونشیت ویروسی مستقیم یا برونشیت باکتریایی فرعی) شوند.
The human coronavirus discovered in 2003, SARS-CoV, which causes severe acute respiratory syndrome (SARS), has a unique pathogenesis because it causes both upper and lower respiratory tract infections.Six species of human coronaviruses are known, with one species subdivided into two different strains, making seven strains of human coronaviruses altogether.
کروناویروس انسانی کشف‌شده در 2003، SARS-CoV، که سبب سندروم تنفسی حاد شدید (SARS) می‌شود، بیماری‌زایی خاصی دارد زیرا سبب عفونت‌ مجرای تنفسی فوقانی و تحتانی می‌شود. شش گونه از کروناویروس‌های انسانی شناخته شده‌اند و یکی از آنها به دو نوع مختلف تقسیم می‌شود و بدین ترتیب مجموعاً هفت نوع کروناویروس انسانی پدید می‌آید.
Four of these coronaviruses continually circulate in the human population and produce the generally mild symptoms of the common cold in adults and children worldwide: -OC43, -HKU1, HCoV-229E, -NL63.
چهار نوع از این کروناویروس‌ها پیوسته در جمعیت انسانی منتشر می‌شود و سبب بروز نشانه‌های عمومی خفیف از نوع نشانه‌های سرماخوردگی در بزرگسالان و کودکان سراسر دنیا می‌شود: -OC43، -HKU1، HCoV-229E، -NL63.
Coronaviruses cause about 15% of commons colds.
کروناویروس‌ها عامل حدود 15% سرماخوردگی‌ها هستند.
The majority of colds are caused by rhinoviruses.
رینوویروس عامل بیشتر موارد سرماخوردگی است.
The four mild coronaviruses have a seasonal incidence occurring in the winter months in temperate climates.
چهار کروناویروس خفیف در ماه‌های سرد در مناطق معتدل ظاهر می‌شوند.
There is no preference towards a particular season in tropical climates.
ترجیحی بین فصول مختلف در مناطق گرمسیری وجود ندارد.
Four human coronaviruses produce symptoms that are generally mild:
چهار کروناویروس انسانی نشانه‌های نسبتاً خفیفی ایجاد می‌کنند:
The virus was officially named the SARS coronavirus (SARS-CoV).
این ویروس رسماً کروناویروس سارس (SARS-CoV) نام گرفت.
More than 8,000 people were infected, about ten percent of whom died.
بیش از 8,000 تن آلوده شدند و حدود ده درصد آنها جان باختند.
In September 2012, a new type of coronavirus was identified, initially called Novel Coronavirus 2012, and now officially named Middle East respiratory syndrome coronavirus (MERS-CoV).
در سپتامبر 2012، نوع جدیدی از کروناویروس شناخته شد که در ابتدا آن را «کروناویروس جدید 2012» نامیدند و اکنون رسماً کروناویروس سندروم تنفسی خاورمیانه (MERS-CoV) نام دارد.
The World Health Organization issued a global alert soon after.
سازمان بهداشت جهانی بلافاصله هشدار جهانی صادر کرد.
The WHO update on 28 September 2012 said the virus did not seem to pass easily from person to person.
WHO در 28 سپتامبر 2012 با انتشار اطلاعیه‌ای اعلام کرد که این ویروس ظاهراً به‌آسانی از فردی به فرد دیگر منتقل نمی‌شود.
However, on 12 May 2013, a case of human-to-human transmission in France was confirmed by the French Ministry of Social Affairs and Health.
البته، در 12 می 2013، وزارت امور اجتماعی و بهداشت فرانسه یک مورد از انتقال انسان-به-انسان در این کشور را اعلام کرد.
In addition, cases of human-to-human transmission were reported by the Ministry of Health in Tunisia.
در ضمن، وزارت بهداشت تونس مواردی از انتقال انسان-به-انسان را گزارش کرده است.
Two confirmed cases involved people who seemed to have caught the disease from their late father, who became ill after a visit to Qatar and Saudi Arabia.
دو مورد تاییدشده مربوط به افرادی بود که ظاهراً این بیماری را از پدر مرحوم خود، که پس از سفر به قطر و عربستان سعودی بیمار شده بود، گرفته بودند.
Despite this, it appears the virus had trouble spreading from human to human, as most individuals who are infected do not transmit the virus.
با وجود این، ظاهراً این ویروس به‌آسانی بین انسان‌ها منتقل نمی‌شود زیرا بیشتر افراد آلوده ناقل ویروس نبوده‌اند.
The final name for the virus is Middle East respiratory syndrome coronavirus (MERS-CoV).
نام نهایی ویروس، کروناویروس سندروم تنفسی خاورمیانه (MERS-CoV) است.
The only U.S. cases (both survived) were recorded in May 2014.In May 2015, an outbreak of MERS-CoV occurred in the Republic of Korea, when a man who had traveled to the Middle East, visited four hospitals in the Seoul area to treat his illness.
موارد محدود مربوط به ایالات متحده (هر دو زنده ماندند) در می 2014 ثبت شدند. در می 2015، MERS-CoV در کره‌جنوبی شایع شد. در آن ماه مردی که به خاورمیانه سفر کرده بود، برای درمان بیماری خود به چهار بیمارستان در منطقه سئول مراجعه کرده بود.
This caused one of the largest outbreaks of MERS-CoV outside the Middle East.
این رویداد سبب شد که یکی از گسترده‌ترین همه‌گیری‌های MERS-CoV در خارج از خاورمیانه رخ دهد.
As of December 2019, 2,468 cases of MERS-CoV infection had been confirmed by laboratory tests, 851 of which were fatal, a mortality rate of approximately 34.5%.
تا دسامبر 2019، 2,468 مورد عفونت MERS-CoV بر اساس تستهای آزمایشگاهی تایید شده بود که 851 مورد از آنها کشنده بود و بدین ترتیب باعث ثبت نرخ مرگ‌ومیر 34.5% شد.
In December 2019, a pneumonia outbreak was reported in Wuhan, China.
در دسامبر 2019، شیوع ذات الریه در ووهان چین گزارش شد.
On 31 December 2019, the outbreak was traced to a novel strain of coronavirus, which was given the interim name 2019-nCoV by the World Health Organization (WHO), later renamed SARS-CoV-2 by the International Committee on Taxonomy of Viruses.
در 31 دسامبر 2019، این همه‌گیری به گونه جدیدی از کروناویروس نسبت داده شد که سازمان بهداشت جهانی (WHO) نام موقت 2019-nCoV را برای آن در نظر گرفت. بعداً، کمیته بین‌المللی رده‌بندی ویروس‌ها، نام آن را به SARS-CoV-2 تغییر داد.
Some researchers have suggested the Huanan Seafood Wholesale Market may not be the original source of viral transmission to humans.As of 17 April 2020, there have been at least 153,822 confirmed deaths and more than 2,240,191 confirmed cases in the coronavirus pneumonia pandemic.
برخی پژوهشگران بر این باورند که بازار عمده‌فروشی غذای دریایی هوانان احتمالاً منشاء انتقال ویروس به انسان‌ها نیست. تا 17 آوریل 2020، حداقل 153,822 مورد مرگ تاییدشده و بیش از 2,240,191 مورد ابتلای تاییدشده به پاندمی ذات الریه کروناویروسی گزارش شده بود.
The Wuhan strain has been identified as a new strain of Betacoronavirus from group 2B with approximately 70% genetic similarity to the SARS-CoV.
گونه ووهان به عنوان گونه جدیدی از بتاکروناویروس از گروه 2B با شباهت ژنتیکی حدود 70% به SARS-CoV مطرح شد.
The virus has a 96% similarity to a bat coronavirus, so it is widely suspected to originate from bats as well.
شباهت این ویروس به کروناویروس خفاشی 96% است. بنابراین، احتمال این که منشاء خفاشی داشته باشد، بسیار بالاست.
The pandemic has resulted in travel restrictions and nationwide lockdowns in several countries.
این پاندمی باعث اعمال محدودیت‌های سفر و تعطیلی‌های گسترده در چندین کشور شده است.
Coronaviruses have been recognized as causing pathological conditions in veterinary medicine since the 1930s.
کروناویروس‌ها را از دهه 30 میلادی عامل بیماری‌های پاتولوژیکی در حوزه دامپزشکی می‌دانستند.
Except for avian infectious bronchitis, the major related diseases have mainly an intestinal location.
به‌جز برونشیت عفونی پرندگان، بیشتر بیماری‌های مرتبط عمدتاً در ناحیه روده بوده‌اند.
Coronaviruses primarily infect the upper respiratory and gastrointestinal tract of mammals and birds.
کروناویروس‌ها معمولاً مجرای تنفسی فوقانی و مجرای معده-روده پستانداران و پرندگان را آلوده می‌کنند.
They also cause a range of diseases in farm animals and domesticated pets, some of which can be serious and are a threat to the farming industry.
آنها همچنین سبب بیماری‌های گوناگون در حیوانات مزرعه و حیوانات خانگی می‌شوند که برخی از آنها ممکن است خطرناک و تهدیدی برای صنعت دامداری باشد.
In chickens, the infectious bronchitis virus (IBV), a coronavirus, targets not only the respiratory tract but also the urogenital tract.
در پرندگان، ویروس برونشیت عفونی (IBV)، که نوعی کروناویروس است، مجرای تناسلی-ادراری را نیز علاوه بر مجرای تنفسی آلوده می‌کند.
The virus can spread to different organs throughout the chicken.
این ویروس می‌تواند به اندام‌های مختلف پرندگان حمله کند.
Economically significant coronaviruses of farm animals include porcine coronavirus (transmissible gastroenteritis coronavirus, TGE) and bovine coronavirus, which both result in diarrhea in young animals.
از کروناویروس‌های ویژه حیوانات مزرعه که اهمیت اقتصادی دارند، می‌توان به کروناویروس خوکی (کروناویروس مسری معده-روده، TGE) و کروناویروس گاوی اشاره کرد که هر دو سبب اسهال در حیوانات جوان می‌شوند.
Feline coronavirus: two forms, feline enteric coronavirus is a pathogen of minor clinical significance, but spontaneous mutation of this virus can result in feline infectious peritonitis (FIP), a disease associated with high mortality.
کروناویروس گربه‌ای: دو شکل دارد. کروناویروس روده‌ای گربه پاتوژنی با اهمیت بالینی اندک است، ولی جهش خودجوش این ویروس ممکن است به پریتونیت عفونی گربه (FIP)، که بسیار کشنده است، منجر شود.
Similarly, there are two types of coronavirus that infect ferrets: Ferret enteric coronavirus causes a gastrointestinal syndrome known as epizootic catarrhal enteritis (ECE), and a more lethal systemic version of the virus (like FIP in cats) known as ferret systemic coronavirus (FSC).
همچنین، دو نوع کروناویروس وجود دارند که راسوها را آلوده می‌کنند: کروناویروس روده‌ای راسو سبب سندروم معده‌ای-روده‌ای خاصی به نام التهاب روده ترشحی زیاگیر (ECE) می‌شود و یک نوع کشنده‌تر سیستمیک از ویروس (مانند FIP در گربه‌ها) که کروناویروس سیستمیک راسویی نام دارد.
There are two types of canine coronavirus (CCoV), one that causes mild gastrointestinal disease and one that has been found to cause respiratory disease.
دو نوع کروناویروس سگی (CCoV) وجود دارد که یکی سبب بیماری خفیف معده-روده می‌شود و دیگری عامل بیماری تنفسی شناخته شده است.
Mouse hepatitis virus (MHV) is a coronavirus that causes an epidemic murine illness with high mortality, especially among colonies of laboratory mice.
ویروس هپاتیت موشی (MHV) کروناویروسی است که سبب بیماری موشی همه‌گیر با نرخ تلفات بالا، به‌ویژه در بین گروه موشهای آزمایشگاهی، می‌شود.
Sialodacryoadenitis virus (SDAV) is highly infectious coronavirus of laboratory rats, which can be transmitted between individuals by direct contact and indirectly by aerosol.
ویروس Sialodacryoadenitis (SDAV) نوعی کروناویروس بسیار عفونی است که بین موشهای آزمایشگاهی رایج است و از طریق تماس مستقیم و با جریان غیرمستقیم افشانه‌ای بین افراد منتقل می‌شود.
Some strains of MHV cause a progressive demyelinating encephalitis in mice which has been used as a murine model for multiple sclerosis.
برخی گونه‌های MHV سبب انسفالیت پیش‌رونده و از‌بین‌برنده میلین در موشها می‌شود که از آن به عنوان الگوی موشی برای فلج چندگانه استفاده شده است.
Significant research efforts have been focused on elucidating the viral pathogenesis of these animal coronaviruses, especially by virologists interested in veterinary and zoonotic diseases.
تلاش‌های پژوهشی گسترده‌ای صرف توصیف پاتوژن‌های ویروسی این کروناویروس‌های حیوانی، به‌ویژه از سوی ویروس‌شناس‌های علاقه‌مند به دامپزشکی و بیماری‌های مشترک انسان و حیوان شده است.
Porcine coronavirus (transmissible gastroenteritis coronavirus of pigs, TGEV).
کروناویروس خوکی (کروناویروس مسری معده‌ای-روده‌ای خوکها، TGEV).
Bovine coronavirus (BCV), responsible for severe profuse enteritis in of young calves.
کروناویروس گاوی (BCV)، مسئول التهاب شدید روده در گاوهای جوان.
Feline coronavirus (FCoV) causes mild enteritis in cats as well as severe Feline infectious peritonitis (other variants of the same virus).
کروناویروس گربه‌ای (FCoV) سبب التهاب روده خفیف در گربه‌ها و نیز پریتونیت عفونی گربه‌ای (دیگر گونه‌های همان ویروس) می‌شود.
the two types of canine coronavirus (CCoV) (one causing enteritis, the other found in respiratory diseases).
دو نوع کروناویروس سگی (CCoV) (یکی سبب التهاب روده، دیگری عامل بیماری‌های تنفسی).
Turkey coronavirus (TCV) causes enteritis in turkeys.
کروناویروس بوقلمون (TCV) سبب التهاب روده در بوقلمون می‌شود.
Ferret enteric coronavirus causes epizootic catarrhal enteritis in ferrets.
کروناویروس روده‌ای راسو سبب التهاب روده ترشحی زیاگیر در راسو می‌شود.
Ferret systemic coronavirus causes FIP-like systemic syndrome in ferrets.
کروناویروس سیستمیک راسو سبب سندروم سیستمیک شبیه FIP در راسو می‌شود.
Rabbit enteric coronavirus causes acute gastrointestinal disease and diarrhea in young European rabbits.
کروناویروس روده‌ای خرگوش سبب بیماری معده‌ای-روده‌ای حاد و اسهال در خرگوش‌های جوان اروپایی می‌شود.
Porcine epidemic diarrhea virus (PED or PEDV), has emerged around the world.
ویروس اسهال مسری خوکی (PED یا PEDV) در سراسر دنیا منتشر شده است.
b'Coronavirus disease 2019 (COVID-19) is an infectious disease caused by severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2).
b'بیماری کروناویروس 2019 (کووید-19) نوعی بیماری عفونی است که کروناویروس سندروم تنفسی حاد 2 (SARS-CoV-2) عامل آن شناخته می‌شود.
Common symptoms include fever, cough, and shortness of breath.
نشانه‌های عمومی آن تب، سرفه و تنگی نفس است.
Other symptoms may include fatigue, muscle pain, diarrhea, sore throat, loss of smell, and abdominal pain.
از دیگر نشانه‌ها می‌توان به خستگی، درد عضلانی، اسهال، گلودرد، افت حس شنوایی و درد شکم اشاره کرد.
The time from exposure to onset of symptoms is typically around five days but may range from two to fourteen days.
فاصله زمانی مواجهه با عامل بیماری‌زا تا بروز نشانه‌ها معمولاً حدود پنج روز است ولی ممکن است از دو تا چهارده روز متغیر باشد.
While the majority of cases result in mild symptoms, some progress to viral pneumonia and multi-organ failure.
با این که بیشتر موارد به بروز نشانه‌های خفیف منجر می‌شود، برخی موارد به ذات الریه ویروسی و نقص چند-عضوی می‌انجامد.
As of 17 April 2020, more than 2.24 million cases have been reported across 210 countries and territories, resulting in more than 153,000 deaths.
تا 17 آوریل 2020، بیش از 2.24 میلیون مورد ابتلا در سراسر دنیا از 210 کشور و سرزمین گزارش شده بود که 153,000 مورد آنها به مرگ منجر شده است.
More than 568,000 people have recovered.The virus is primarily spread between people during close contact, often via small droplets produced by coughing, sneezing, or talking.
بیش از 568,000 نفر بهبود یافته‌اند. این ویروس عمدتاً بر اثر تماس نزدیک، اغلب از طریق قطرات ریز ناشی از سرفه، عطسه یا صحبت کردن، منتقل می‌شود.
While these droplets are produced when breathing out, they usually fall to the ground or onto surfaces rather than being infectious over long distances.
با این که بازدم باعث انتشار این قطرات می‌شود، معمولاً قطرات به جای انتقال در مسافت طولانی روی زمین یا روی سطوح می‌افتد.
People may also become infected by touching a contaminated surface and then touching their eyes, nose, or mouth.
افراد ممکن است بر اثر دست زدن به سطوح آلوده و سپس لمس کردن چشم، بینی و دهان، مبتلا شوند.
The virus can survive on surfaces up to 72 hours.
این ویروس می‌تواند تا 72 ساعت روی سطوح زنده بماند.
It is most contagious during the first three days after the onset of symptoms, although spread may be possible before symptoms appear and in later stages of the disease.The standard method of diagnosis is by real-time reverse transcription polymerase chain reaction (rRT-PCR) from a nasopharyngeal swab.
احتمال سرایت در سه روز نخست پس از ظهور نشانه‌ها بالاتر است. البته امکان انتشار ویروس پیش از ظهور نشانه‌ها و در مراحل بعدی بیماری نیز وجود دارد. روش استاندارد تشخیص، واکنش زنجیره‌ای پلیمراز رونویسی معکوس لحظه‌ای (rRT-PCR) از سواب نازوفارنکس است.
The use of masks is recommended for those who suspect they have the virus and their caregivers.
استفاده از ماسک برای افراد مشکوک به ابتلا به ویروس و اطرافیان آنها پیشنهاد می‌شود.
Recommendations for mask use by the general public vary, with some authorities recommending against their use, some recommending their use, and others requiring their use.
توصیه به استفاده از ماسک برای عموم مردم متفاوت است؛ برخی مسئولان مخالف استفاده از ماسک و برخی موافق آن هستند و برخی پوشیدن ماسک را اجباری می‌دانند.
Currently, there is no vaccine or specific antiviral treatment for COVID-19.
در حال حاضر، واکسن یا درمان ضدویروس خاصی برای کووید-19 وجود ندارد.
Local transmission of the disease has been recorded in most countries across all six WHO regions.
انتقال محلی بیماری در بیشتر کشورهای هر شش ناحیه تحت پوشش WHO ثبت شده است.
Those infected with the virus may be asymptomatic or develop flu-like symptoms such as fever, cough, fatigue, and shortness of breath.
افراد مبتلا به این ویروس ممکن است بدون نشانه باشند یا نشانه‌های شبیه آنفولانزا مانند تب، سرفه، خستگی و تنگی نفس داشته باشند.
Emergency symptoms include difficulty breathing, persistent chest pain or pressure, confusion, difficulty waking, and bluish face or lips; immediate medical attention is advised if these symptoms are present.
از نشانه‌های اضطراری می‌توان به دشواری تنفس، درد یا فشار مستمر در ناحیه سینه، سرگیجه، دشواری راه رفتن و کبودی صورت یا لبها اشاره کرد. در صورت برطرف نشدن این نشانه‌ها، باید فوری به پزشک مراجعه کنید.
Less commonly, upper respiratory symptoms such as sneezing, runny nose or sore throat may be seen.
نشانه‌های مربوط به مجرای تنفسی فوقانی، مانند خس‌خس، آبریزش بینی یا گلودرد نیز با شیوع کمتر دیده شده است.
Gastrointestinal symptoms such as nausea, vomiting and diarrhoea have been observed in varying percentages.
نشانه‌های معده‌ای-روده‌ای مانند تهوع، استفراغ و اسهال در درصدهای متغیر مشاهده شده است.
Some cases in China initially presented only with chest tightness and palpitations.
برخی موارد مبتلا در چین در مرحله اولیه فقط به تنگی نفس و تپش شدید قلب دچار شده بودند.
In some, the disease may progress to pneumonia, multi-organ failure, and death.
در برخی دیگر، بیماری ممکن است تا مرحله ابتلا به ذات الریه، نقص چند-عضوی و حتی مرگ ادامه یابد.
This is called the incubation period.
این دوره را دوره نهفتگی می‌نامند.
The incubation period for COVID-19 is typically five to six days but may range from two to 14 days.
دوره نهفتگی کووید-19 معمولاً پنج تا شش روز است ولی ممکن است از دو تا 14 روز متغیر باشد.
97.5% of people who develop symptoms will do so within 11.5 days of infection.Reports indicate that not all who are infected develop symptoms.
در 97.5% از افراد، نشانه‌ها ظرف 11.5 روز از لحظه آلوده شدن آشکار می‌شود. گزارش‌ها نشان می‌دهد که همه افراد آلوده لزوماً دارای نشانه نیستند.
The role of these asymptomatic carriers in transmission is not yet fully known; however, preliminary evidence suggests that they may contribute to the spread of the disease.
نقش این حامل‌های بدون نشانه در روند انتقال هنوز به‌درستی مشخص نیست. البته، شواهد مقدماتی حاکی از آن است که این افراد می‌توانند عامل شیوع بیماری باشند.
The proportion of infected people who do not display symptoms is currently unknown and being studied, with the Korea Centers for Disease Control and Prevention (KCDC) reporting that 20% of all confirmed cases remained asymptomatic during their hospital stay.
نسبت افراد بدون نشانه فعلاً مشخص نیست و در دست بررسی است. «مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری کره» (KCDC) اعلام کرده‌اند که 20% همه موارد تاییدشده در مدت بستری در بیمارستان بدون نشانه باقی‌ مانده‌اند.
China's National Health Commission began including asymptomatic cases in its daily cases on 1 April; of the 166 infections on that day, 130 (78%) were asymptomatic at the time of testing.
«کمیسیون ملی بهداشت چین» از 1 آوریل شروع به گنجاندن موارد بدون نشانه در آمار خود کرد. از 166 مورد عفونت آن روز، 130 (78%) در زمان آزمایش بدون نشانه بودند.
Both sputum and saliva can carry large viral loads.
هم خلط و هم بزاق ممکن است حامل ویروس باشند.
Loud talking releases more droplets than normal talking.
صحبت کردن با صدای بلند ذرات بیشتری در مقایسه با صحبت کردن آهسته پراکنده می‌کند.
A study in Singapore found that an uncovered cough can lead to droplets travelling up to 4.5 meters (15 feet).
پژوهشگران سنگاپوری ثابت کردند که نپوشاندن دهان و بینی در هنگام سرفه ممکن است باعث انتشار قطرات ریز تا فاصله 4.5 متری (15 فوتی) شود.
Though the virus is not generally airborne, the National Academy of Science has suggested that bioaerosol transmission may be possible and air collectors positioned in the hallway outside of people's rooms yielded samples positive for viral RNA.
با این که این ویروس معمولاً هوازی نیست، آکادمی ملی علوم اعلام کرده است که احتمال انتقال از طریق هوا وجود دارد و در کولکتورهای هوا که در راهرو خارج از اتاق افراد نصب می‌شود، آثار نمونه مثبت مربوط به RNA ویروس دیده شده است.
Some medical procedures such as intubation and cardiopulmonary resuscitation (CPR) may cause respiratory secretions to be aerosolised and thus result in airborne spread.
برخی روال‌های پزشکی مانند لوله‌گذاری و احیای قلبی-تنفسی (CPR) ممکن است باعث انتشار ترشحات تنفسی و گسترش ویروس از طریق هوا شوند.