atepeq/tico19 huggingface dataset:
While there are concerns it may spread via feces, this risk is believed to be low.The virus is most contagious when people are symptomatic; while spread may be possible before symptoms emerge, the risk is low.
با این که نگرانی‌هایی درباره انتقال ویروس از طریق مدفوع وجود دارد، این احتمال اندک فرض شده است. احتمال انتقال ویروس از طریق افراد دارای نشانه بیشتر است. احتمال انتقال ویروس پیش از ظهور نشانه‌ها پایین است.
The European Centre for Disease Prevention and Control (ECDC) says while it is not entirely clear how easily the disease spreads, one person generally infects two to three others.The virus survives for hours to days on surfaces.
«مرکز پیشگیری و کنترل بیماری اروپا» (ECDC) اعلام کرده است که با وجود نامشخص بودن سازوکار انتقال بیماری، هر نفر معمولاً دو تا سه نفر را آلوده می‌کند. مدت ماندگاری ویروس روی سطوح چند ساعت تا چند روز است.
Specifically, the virus was found to be detectable for one day on cardboard, for up to three days on plastic (polypropylene) and stainless steel (AISI 304), and for up to four hours on 99% copper.
به‌ویژه، ویروس روی مقوا به مدت یک روز، روی پلاستیک (پلی‌پروپیلن) و فولاد ضدزنگ (AISI 304) به مدت سه روز، و روی مس 99% به مدت حداکثر چهار ساعت زنده می‌ماند.
This, however, varies depending on the humidity and temperature.
البته، این مدت به رطوبت و دما بستگی دارد.
Soap and detergent are also effective if correctly used; soap products degrade the virus' fatty protective layer, deactivating it, as well as freeing them from skin and other surfaces.
استفاده درست از صابون و شوینده نیز موثر است. محصولات صابونی لایه محافظ چربی ویروس را از بین می‌برد، آن را غیرفعال می‌کند و از روی پوست و سطوح دیگر می‌زداید.
Other solutions, such as benzalkonium chloride and chlorhexidine gluconate (a surgical disinfectant), are less effective.In a Hong Kong study, saliva samples were taken a median of two days after the start of hospitalization.
محلول‌های دیگر، مانند کلرید بنزالکونیوم و گلوکونات کلرکسیدین (گندزدای جراحی)، تاثیر کمتری دارند. در مطالعه انجام‌گرفته در هنگ‌کنگ، نمونه‌های بزاق به طور میانگین دو روز پس از شروع بستری گرفته شدند.
In five of six patients, the first sample showed the highest viral load, and the sixth patient showed the highest viral load on the second day tested.
در پنج بیمار از شش بیمار، نخستین نمونه بار بالای ویروس را نشان داد و در ششمین بیمار، بالاترین بار ویروسی در آزمایش روز دوم دیده شد.
Severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2) is a novel severe acute respiratory syndrome coronavirus, first isolated from three people with pneumonia connected to the cluster of acute respiratory illness cases in Wuhan.
کروناویروس سندروم تنفسی حاد شدید 2 (SARS-CoV-2) نوعی کروناویروس جدید سندورم تنفسی حاد شدید است که ابتدا از سه نفر مبتلا به ذات الریه و مرتبط با گروه موارد بیماری تنفسی حاد در ووهان گرفته شد.
All features of the novel SARS-CoV-2 virus occur in related coronaviruses in nature.
همه نشانه‌های ویروس SARS-CoV-2 جدید در کروناویروس‌های دارای ماهیت مرتبط دیده می‌شود.
Outside the human body, the virus is killed by household soap, which bursts its protective bubble.SARS-CoV-2 is closely related to the original SARS-CoV.
این ویروس در خارج از بدن انسان با صابون خانگی از بین می‌رود. صابون حباب محافظ آن را از بین می‌برد. SARS-CoV-2 ارتباط نزدیکی با SARS-CoV اصلی دارد.
The lungs are the organs most affected by COVID-19 because the virus accesses host cells via the enzyme angiotensin-converting enzyme 2 (ACE2), which is most abundant in the type II alveolar cells of the lungs.
کووید-19 بیشترین تاثیر را بر روی ریه‌ها می‌گذارد زیرا ویروس از طریق آنزیم 2 مبدل آنژیوتانسین (ACE2) وارد سلول میزبان می‌شود که این آنزیم در سلول‌های حبابی نوع II ریه‌ها فراوان است.
The virus uses a special surface glycoprotein called a "spike" (peplomer) to connect to ACE2 and enter the host cell.
این ویروس از گلیکوپروتئین سطحی خاصی به نام «اسپایک» (پپلومر) برای متصل شدن به ACE2 و ورود به سلول میزبان استفاده می‌کند.
Acute cardiac injury was found in 12% of infected people admitted in hospital in Wuhan, China, and is more frequent in severe disease.
آسیب حاد قلبی در 12% افراد آلوده و بستری در بیمارستان ووهان چنین مشاهده شد. این مشکل در موارد شدید بیماری شایع‌تر است.
Rates of cardiovascular symptoms is high, owing to the systemic inflammatory response and immune system disorders during disease progression, but acute myocardial injury may also be related to ACE2 receptors in the heart.
نرخ بروز نشانه‌های قلبی-عروقی به دلیل واکنش التهابی سیتمیک و اختلالات سیستم ایمنی در روند پیشرفت بیماری بالاست ولی آسیب میوکاردیال حاد نیز ممکن است به گیرنده‌های ACE2 در قلب مربوط باشد.
ACE2 receptors are highly expressed in the heart and are involved in heart function.
گیرنده‌های ACE2 در قلب فراوان هستند و در فعالیت قلب نقش دارند.
A high incidence of thrombosis (31%) and venous thromboembolism (25%) have been found in ICU patients with COVID-19 infections and may be related to poor prognosis.Autopsies of people who died of COVID-19 have found diffuse alveolar damage (DAD), and lymphocyte-containing inflammatory infiltrates within the lung.
نرخ بالای بروز ترمبوز (31%) و ترمبوآمبولیسم وریدی (25%) در بیماران ICU مبتلا به عفونت کووید-19 دیده شده است و ممکن است به ضعف تشخیص مربوط باشد. کالبدشکافی افرادی که بر اثر کووید-19 درگذشته‌اند، حاکی از آسیب حبابی پراکنده (DAD) و نفوذ التهاب حاوی لنفوسیت در ریه‌ها بوده است.
Although SARS-COV-2 has a tropism for ACE2-expressing epithelial cells of the respiratory tract, patients with severe COVID-19 have symptoms of systemic hyperinflammation.
با این که SARS-COV-2 به سلول‌های روپوشه‌ای دارای ACE2 در مجرای تنفسی گرایش دارد، نشانه‌های التهاب شدید سیستمیک در بیماران دچار کووید-19 دیده شده است.
In particular, pathogenic GM-CSF-secreting T-cells were shown to correlate with the recruitment of inflammatory IL-6-secreting monocytes and severe lung pathology in COVID-19 patients.
به‌ویژه، ارتباط سلول‌های T سکرتینگ GM-CSF پاتوژنیک با جذب مونوسیت‌های سکرتینگ IL-6 التهابی و پاتولوژی شدید ریه در بیماران کووید-19 ثابت شده است.
Lymphocytic infiltrates have also been reported at autopsy.
نفوذ لنفوسیت نیز در جریان کالبدشکافی گزارش شده است.
The WHO has published several testing protocols for the disease.
WHO چندین پروتکل آزمایش برای این بیماری منتشر کرده است.
The standard method of testing is real-time reverse transcription polymerase chain reaction (rRT-PCR).
روش استاندارد تشخیص، واکنش زنجیره‌ای پلیمراز رونویسی معکوس لحظه‌ای (rRT-PCR) است.
The test is typically done on respiratory samples obtained by a nasopharyngeal swab; however, a nasal swab or sputum sample may also be used.
این آزمایش معمولاً بر روی نمونه‌های تنفسی که با سواب نازوفارنکس به دست می‌آید، انجام می‌گیرد. البته، سواب بینی یا نمونه خلط نیز کاربرد دارد.
Results are generally available within a few hours to two days.
نتایج معمولاً ظرف چند ساعت تا دو روز آماده می‌شود.
Blood tests can be used, but these require two blood samples taken two weeks apart and the results have little immediate value.
از آزمایش خون نیز می‌توان استفاده کرد ولی این کار مستلزم گرفتن دو نمونه خون با فاصله زمانی دو هفته‌ای است. در این نوع آزمایش نتیجه ارزش مستقیم چندانی ندارد.
Chinese scientists were able to isolate a strain of the coronavirus and publish the genetic sequence so laboratories across the world could independently develop polymerase chain reaction (PCR) tests to detect infection by the virus.
دانشمندان چینی توانستند یک گونه از کروناویروس را جداسازی و توالی ژنتیکی آن را منتشر کنند. بدین ترتیب آزمایشگاه‌های سراسر دنیا توانستند به اجرای آزمایش‌های مستقل واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) برای تشخیص عفونت ویروسی بپردازند.
As of 4 April 2020, antibody tests (which may detect active infections and whether a person had been infected in the past) were in development, but not yet widely used.
تا 4 آوریل 2020، آزمایش‌های پادتن (که قابلیت تشخیص عفونت‌های فعال و سابقه ابتلای فرد را دارد) در دست مطالعه بود ولی هنوز چندان به کار گرفته نمی‌شد.
The Chinese experience with testing has shown the accuracy is only 60 to 70%.
دقت این تجربه چین در زمینه آزمایش فقط 60 تا 70% است.
The FDA in the United States approved the first point-of-care test on 21 March 2020 for use at the end of that month.Diagnostic guidelines released by Zhongnan Hospital of Wuhan University suggested methods for detecting infections based upon clinical features and epidemiological risk.
FDA در ایالات متحده نخستین آزمایش نقطه مراقبت را در 21 مارس 2020 برای استفاده در پایان آن ماه تایید کرد. دستورالعمل‌های تشخیصی بیمارستان ژونگ‌نان از دانشگاه ووهان روش‌هایی را برای تشخیص عفونت بر مبنای ویژگی‌های بالینی و ریسک همه‌گیرشناسی پیشنهاد کرده است.
Bilateral multilobar ground-glass opacities with a peripheral, asymmetric and posterior distribution are common in early infection.
کدورت شیشه مات دوسویه چند-لوبوله با توزیع جانبی، غیرمتقارن و خلفی برای تشخیص در مراحل اولیه عفونت کاربرد دارد.
Subpleural dominance, crazy paving (lobular septal thickening with variable alveolar filling), and consolidation may appear as the disease progresses.
غلبه زیرجنبی، پوشش معیوب (ضخیم شدن تیغه‌ای لبوله با پرشدگی متغیر حبابی) و سفت‌شدگی ممکن است نشانه پیشرفت بیماری باشد.
Few data are available about microscopic lesions and the pathophysiology of COVID-19.
درباره آسیب‌های میکروسکوپی و پاتوفیزیولوژی کووید-19 اطلاعات چندانی در دست نیست.
The main pathological findings at autopsy are:
مهم‌ترین یافته‌های پاتولوژیکی در کالبدشکافی عبارت‌اند از:
Macroscopy: pleurisy, pericarditis, lung consolidation and pulmonary oedema
ماکروسکوپی: ذات‌الجنب، پریکارد، سفت‌شدگی قلب و ادم تنفسی
Four types of severity of viral pneumonia can be observed:
چهار سطح شدت ذات الریه ویروسی قابل مشاهده است:
mild pneumonia: pulmonary oedema, pneumocyte hyperplasia, large atypical pneumocytes, interstitial inflammation with lymphocytic infiltration and multinucleated giant cell formation
ذات الریه خفیف: ادم تنفسی، هایپرپلازی پنوموسیت، پنوموسیت بزرگ ناهنجار، التهاب روده با نفوذ لنفوسیت و تشکیل سلول بزرگ چند-هسته‌ای
severe pneumonia: diffuse alveolar damage (DAD) with diffuse alveolar exudates.
ذات الریه شدید: آسیب حبابی پراکنده (DAD) با ترشحات حبابی پراکنده.
DAD is the cause of acute respiratory distress syndrome (ARDS) and severe hypoxemia.
DAD عامل سندروم ناراحتی تنفسی حاد (ARDS) و هیپوکسمی شدید است.
healing pneumonia: organisation of exudates in alveolar cavities and pulmonary interstitial fibrosis
ذات الریه در حال بهبود: تشکیل ترشحات در حفره‌های حبابی و فیبروز شکافی تنفسی
Blood: disseminated intravascular coagulation (DIC); leukoerythroblastic reaction
خون: لخته‌شدگی درون‌رگی پراکنده (DIC)؛ واکنش لوکوریتروبلاستیک
Preventive measures to reduce the chances of infection include staying at home, avoiding crowded places, washing hands with soap and water often and for at least 20 seconds, practising good respiratory hygiene and avoiding touching the eyes, nose or mouth with unwashed hands.
از اقدامات پیشگیرانه برای کاهش احتمال بروز عفونت می‌توان به ماندن در منزل، خودداری از حضور در مکان‌های شلوغ، شستن دست با آب و صابون به مدت حداقل 20 ثانیه، رعایت بهداشت تنفسی و پرهیز از لمس کردن چشم، بینی یا دهان با دست شسته‌نشده اشاره کرد.
The CDC recommends covering the mouth and nose with a tissue when coughing or sneezing and recommends using the inside of the elbow if no tissue is available.
CDC پوشاندن دهان و بینی با دستمال کاغذی در هنگام سرفه و عطسه و استفاده از قسمت داخلی آرنج، در صورت فراهم نبودن دستمال را پیشنهاد می‌کند.
Proper hand hygiene after any cough or sneeze is encouraged.
رعایت بهداشت دست پس از سرفه یا عطسه اکیداً توصیه می‌شود.
The CDC has recommended the use of cloth face coverings in public settings, in part to limit transmission by asymptomatic individuals.Social distancing strategies aim to reduce contact of infected persons with large groups by closing schools and workplaces, restricting travel and cancelling large public gatherings.
CDC استفاده از ماسکهای پارچه‌ای در مکان‌های عمومی را تا حدی، برای جلوگیری از انتشار بیماری به وسیله افراد بدون نشانه، پیشنهاد کرده است. راهبردهای فاصله‌گذاری اجتماعی کاهش تماس افراد آلوده با گروه‌های بزرگ مردم را از طریق تعطیل کردن مدارس و محل‌های کار، محدود کردن سفر و لغو گردهمایی‌های بزرگ، دنبال می‌کنند.
Distancing guidelines also include that people stay at least 6 feet (1.8 m) apart.
دستورالعمل‌های فاصله‌گذاری همچنین رعایت فاصله حداقل 6 فوتی (1.8 متری) بین افراد را شامل می‌شود.
There is no medication known to be effective at preventing COVID-19.As a vaccine is not expected until 2021 at the earliest, a key part of managing COVID-19 is trying to decrease the epidemic peak, known as "flattening the curve".
هیچ داروی موثری برای پیشگیری از ابتلا به کووید-19 وجود ندارد. از آنجا که کشف واکسن حداقل تا 2021 متصور نیست، بخش مهمی از روند مدیریت کووید-19 تلاش برای کاهش پیک همه‌گیری، یا همان «مسطح کردن منحنی» است.
The CDC also recommends that individuals wash hands often with soap and water for at least 20 seconds, especially after going to the toilet or when hands are visibly dirty, before eating and after blowing one's nose, coughing or sneezing.
CDC همچنین پیشنهاد می‌کند که افراد دستهای خود را مرتباً و حداقل به مدت 20 ثانیه با آب و صابون بشویند. این شستشو به‌ویژه پس از خروج از توالت یا آلوده شدن آشکار دستها، پیش از خوردن غذا و پس از تخلیه بینی، سرفه یا عطسه ضرورت بیشتری می‌یابد.
It further recommends using an alcohol-based hand sanitiser with at least 60% alcohol, but only when soap and water are not readily available.For areas where commercial hand sanitisers are not readily available, the WHO provides two formulations for local production.
CDC همچنین استفاده از ضدعفونی‌کننده الکلی دست با محتوای الکل حداقل 60% را در صورت فراهم نبودن آب و صابون، پیشنهاد می‌کند. برای مناطقی که شوینده‌های معمولی دست در دسترس نیست، WHO دو فرمول برای تولید محلی ارائه کرده است.
In these formulations, the antimicrobial activity arises from ethanol or isopropanol.
در این فرمول‌ها، عامل ضدمیکروبی از اتانول یا ایزوپروپانول به دست می‌آید.
Hydrogen peroxide is used to help eliminate bacterial spores in the alcohol; it is "not an active substance for hand antisepsis".
برای حذف هاگهای میکروبی الکل از پروکسید هیدروژن استفاده می‌شود؛ «این ماده فعالی برای ضدعفونی کردن دست نیست».
Glycerol is added as a humectant.
گلیسرول به عنوان نگهدارنده رطوبت افزوده می‌شود.
People are managed with supportive care, which may include fluid therapy, oxygen support, and supporting other affected vital organs.
افراد با مراقبت حمایتی مدیریت می‌شوند که ممکن است شامل مایع-درمانی، حمایت با اکسیژن و حمایت از دیگر اندام‌های حیاتی آسیب‌دیده شود.
The CDC recommends that those who suspect they carry the virus wear a simple face mask.
CDC پیشنهاد می‌کند که افرادی که مشکوک به ابتلا هستند، از ماسک ساده استفاده کنند.
Extracorporeal membrane oxygenation (ECMO) has been used to address the issue of respiratory failure, but its benefits are still under consideration.
اکسیژناسیون غشایی برون‌پیکری (ECMO) برای رسیدگی به مشکل نارسایی تنفسی به کار گرفته شده است ولی مزایای آن همچنان در دست بررسی است.
Personal hygiene and a healthy lifestyle and diet have been recommended to improve immunity.
رعایت بهداشت فردی و تغییر سبک زندگی و رژیم غذایی خانواده برای تقویت ایمنی پیشنهاد شده است.
Supportive treatments may be useful in those with mild symptoms at the early stage of infection.The WHO and Chinese National Health Commission have published recommendations for taking care of people who are hospitalised with COVID-19.
درمان‌های حمایتی ممکن است برای افراد دچار نشانه‌های خفیف در مراحل اولیه عفونت سودمند باشد. WHO و «کمیسیون ملی بهداشت چین» پیشنهادهایی برای مراقبت از افرادی که به دلیل ابتلا به کووید-19 بستری می‌شوند، ارائه کرده‌اند.
Intensivists and pulmonologists in the U.S. have compiled treatment recommendations from various agencies into a free resource, the IBCC.
متخصصان مراقبت‌های ویژه و متخصصان ریه در ایالات متحده پیشنهادهای درمانی نهادهای مختلف را در قالب منبعی رایگان به نام IBCC گردآوری کرده‌اند.
As of April 2020, there is no specific treatment for COVID-19.
تا آوریل 2020، درمان خاصی برای کووید-19 وجود ندارد.
For symptoms, some medical professionals recommend paracetamol (acetaminophen) over ibuprofen for first-line use.
برای رفع نشانه‌ها، برخی متخصصان پزشکی استفاده از پاراستامول (استامینوفن) برای مصرف خط اول را بهتر از ایبوپروفن تشخیص داده‌اند.
Precautions must be taken to minimise the risk of virus transmission, especially in healthcare settings when performing procedures that can generate aerosols, such as intubation or hand ventilation.
برای کمینه کردن احتمال انتقال ویروس، رعایت اقدامات احتیاطی، به‌ویژه در مکان‌های درمانی که در آنها روال‌های ایجادکننده ذرات معلق، مانند لوله‌گذاری یا هوا رسانی دستی انجام می‌گیرد، ضروری است.
For healthcare professionals caring for people with COVID-19, the CDC recommends placing the person in an Airborne Infection Isolation Room (AIIR) in addition to using standard precautions, contact precautions and airborne precautions.The CDC outlines the guidelines for the use of personal protective equipment (PPE) during the pandemic.
برای متخصصان درمانی که از افراد مبتلا به کووید-19 مراقبت می‌کنند، CDC نگهداری فرد در «اتاق قرنطینه عفونت هوازی» (AIIR) و استفاده از اقدامات احتیاطی استاندارد، اقدامات پیشگیری از تماس و اقدامات احتیاطی هوازی را پیشنهاد می‌کند. CDC دستورالعمل‌های استفاده از تجهیزات محافظ شخصی (PPE) در دوران این پاندمی را منتشر کرده است.
The recommended gear is: PPE gown, respirator or facemask, eye protection, and medical gloves.When available, respirators (instead of facemasks) are preferred.
وسایل پیشنهادی عبارت‌اند از: گان PPE، ماسک تنفسی یا ماسک صورت، محافظ چشم و دستکش جراحی. در صورت وجود، استفاده از ماسک تنفسی (به جای ماسک صورت) اولویت دارد.
N95 respirators are approved for industrial settings but the FDA has authorised the masks for use under an Emergency Use Authorisation (EUA).
ماسک تنفسی N95 برای محیط‌های صنعتی تاییدشده است ولی FDA استفاده از این ماسک را با «مجوز مصرف اضطراری» (EUA) مجاز دانسته است.
They are designed to protect from airborne particles like dust but effectiveness against a specific biological agent is not guaranteed for off-label uses.
این ماسک برای محافظت در برابر ذرات هوازی مانند گردوغبار طراحی شده است ولی کارآیی آن در برابر عوامل زیستی خاص برای مصرف خارج از کاربرد اصلی تضمین نمی‌شود.
When masks are not available, the CDC recommends using face shields or, as a last resort, homemade masks.
اگر ماسک در دسترس نباشد، CDC استفاده از محافظ صورت یا به عنوان آخرین راهکار، ماسک دست‌ساز را پیشنهاد می‌کند.
Most cases of COVID-19 are not severe enough to require mechanical ventilation or alternatives, but a percentage of cases are.
بیشتر موارد کووید-19 چنان شدید نیست که مستلزم استفاده از هوارسانی مکانیکی یا روش‌های جایگزین باشد، ولی درصدی از آنها به این اقدامات نیاز دارد.
The type of respiratory support for individuals with COVID-19 related respiratory failure is being actively studied for people in hospital, with some evidence that intubation can be avoided with a high flow nasal cannula or bi-level positive airway pressure.
نوع حمایت تنفسی برای افراد مبتلا به نارسایی تنفسی ناشی از کووید-19 در مورد افراد بستری در دست بررسی است. برخی شواهد نشان می‌دهد که با کانولای جریان-بالا از راه بینی یا فشار مثبت دوسطحی در مجرای تنفسی می‌توان از لوله‌گذاری جلوگیری کرد.
Whether either of these two leads to the same benefit for people who are critically ill is not known.
این که آیا هریک از این دو روش منجر به دستیابی به مزایای مشابهی در بیماران بدحال می‌شود، هنوز مشخص نیست.
Some doctors prefer staying with invasive mechanical ventilation when available because this technique limits the spread of aerosol particles compared to a high flow nasal cannula.Severe cases are most common in older adults (those older than 60 years, and especially those older than 80 years).
برخی پزشکان ترجیح می‌دهند که در صورت وجود، از هوارسانی مکانیکی تهاجمی استفاده کنند زیرا این روش میزان پراکنش ذرات ریز را در مقایسه با کانولای بینی جریان-بالا محدود می‌کند. شیوع موارد شدید در سالخوردگان بیشتر است (افراد بالای 60 سال، و به‌ویژه افراد بالای 80 سال).
Many developed countries do not have enough hospital beds per capita, which limits a health system's capacity to handle a sudden spike in the number of COVID-19 cases severe enough to require hospitalisation.
در بسیاری از کشورهای توسعه‌یافته سرانه تخت بیمارستانی کافی نیست. در نتیجه، ظرفیت نظام سلامت برای مدیریت افزایش ناگهانی موارد ابتلای شدید به کووید-19 که نیازمند بستری هستند، محدود شده است.
One study in China found 5% were admitted to intensive care units, 2.3% needed mechanical support of ventilation, and 1.4% died.
در مطالعه‌ای که در چین صورت گرفت، مشخص شد که 5% مبتلایان در بخش مراقبت‌های ویژه بستری می‌شوند، 2.3% نیازمند هوارسانی مکانیکی می‌شوند و 1.4% جان می‌بازند.
In China, approximately 30% of people in hospital with COVID-19 are eventually admitted to ICU.
در چین، حدود 30% افرادی که به دلیل ابتلا به کووید-19 در بیمارستان بستری می‌شوند، نهایتاً در ICU تحت مراقبت قرار می‌گیرند.
Mechanical ventilation becomes more complex as acute respiratory distress syndrome (ARDS) develops in COVID-19 and oxygenation becomes increasingly difficult.
هوارسانی مکانیکی پیچیده‌تر می‌شود زیرا سندروم ناراحتی تنفسی حاد (ARDS) در کووید-19 شدت می‌یابد و اکسیژن‌رسانی به مراتب دشوارتر می‌شود.
Ventilators capable of pressure control modes and high PEEP are needed to maximise oxygen delivery while minimising the risk of ventilator-associated lung injury and pneumothorax.
برای بیشینه کردن میزان رسانش اکسیژن و کاستن از احتمال بروز آسیب ریوی مرتبط با دستگاه هوارسان و دم سینه، استفاده از دستگاه هوارسان با حالت‌های کنترل فشار و PPEP بالا ضروری است.
High PEEP may not be available on older ventilators.
دستگاه‌های هوارسان قدیمی ممکن است PEEP بالا نداشته باشند.
Research into potential treatments started in January 2020, and several antiviral drugs are in clinical trials.
تحقیق درباره درمان‌های احتمالی در ژانویه 2020 آغاز شد و چندین داروی ضدویروس در مرحله کارآزمایی بالینی هستند.
Remdesivir appears to be the most promising.
ظاهراً Remdesivir در بین داروها امیدبخش‌ترین است.
Although new medications may take until 2021 to develop, several of the medications being tested are already approved for other uses or are already in advanced testing.
با این که توسعه داروهای جدید تا 2021 زمان خواهد برد، چندین مورد از داروهای تحت آزمایش قبلاً برای مصارف دیگر تایید شده‌اند یا در مرحله آزمایش پیشرفته هستند.
Antiviral medication may be tried in people with severe disease.
داروی ضدویروس ممکن است در افراد دچار بیماری شدید امتحان شود.
The WHO recommended volunteers take part in trials of the effectiveness and safety of potential treatments.The FDA has granted temporary authorisation to convalescent plasma as an experimental treatment in cases where the person's life is seriously or immediately threatened.
WHO پیشنهاد کرده است که داوطلبان در آزمایش‌های مربوط به بررسی اثربخشی و ایمنی داروهای احتمالی شرکت کنند. FDA برای مصرف پلاسمای نقاهتی به عنوان درمان آزمایشی مجوز موقت صادر کرده است؛ البته در مواردی که جان فرد به‌شدت یا کاملاً در معرض خطر باشد.
It has not undergone the clinical studies needed to show it is safe and effective for the disease.
این دارو مطالعات بالینی لازم برای اثبات اثربخشی و ایمنی مرتبط با بیماری را نگذرانده است.
In February 2020, China launched a mobile app to deal with the disease outbreak.
در فوریه 2020، چین از یک برنامه تلفن همراه برای مدیریت روند شیوع بیماری رونمایی کرد.
Users are asked to enter their name and ID number.
از کاربران خواسته می‌شود که نام و شماره شناسایی خود را وارد کنند.
The app is able to detect 'close contact' using surveillance data and therefore a potential risk of infection.
این برنامه می‌تواند 'نزدیک‌ترین تماس' را به کمک داده‌های نظارتی شناسایی کند و احتمال ابتلا را تشخیص دهد.
Every user can also check the status of three other users.
هر کاربر نیز می‌تواند وضعیت سه کاربر دیگر را بررسی کند.
If a potential risk is detected, the app not only recommends self-quarantine, it also alerts local health officials.Big data analytics on cellphone data, facial recognition technology, mobile phone tracking and artificial intelligence are used to track infected people and people whom they contacted in South Korea, Taiwan and Singapore.
اگر خطر بالقوه شناسایی شود، برنامه علاوه بر ارائه پیشنهاد قرنطینه خانگی، موضوع را به مقامات بهداشتی محلی گزارش می‌کند. از تحلیل کلان-داده‌ها در تلفن همراه، فناوری تشخیص چهره، ردیابی تلفن همراه و هوش مصنوعی برای ردیابی افراد آلوده و افراد مرتبط با آنها در کره جنوبی، تایوان و سنگاپور استفاده شده است.
In March 2020, the Israeli government enabled security agencies to track mobile phone data of people supposed to have coronavirus.
در مارس 2020، دولت اسرائیل امکان رهگیری داده‌های تلفن همراه افراد مشکوک به ابتلا به کووید-19 را برای نهادهای امنیتی فراهم کرد.
The measure was taken to enforce quarantine and protect those who may come into contact with infected citizens.
این اقدام برای اعمال قرنطینه و محافظت از افرادی که احتمالاً با شهروندان آلوده تماس داشته‌اند، صورت گرفت.
Also in March 2020, Deutsche Telekom shared aggregated phone location data with the German federal government agency, Robert Koch Institute, in order to research and prevent the spread of the virus.
همچنین در مارس 2020، Deutsche Telekom داده‌های تجمعی مکان‌یابی تلفن را در اختیار موسسه رابرت کخ، از نهادهای دولتی فدرال آلمان، قرار داد تا امکان پژوهش درباره روند شیوع ویروس و جلوگیری از آن فراهم شود.
Russia deployed facial recognition technology to detect quarantine breakers.
روسیه برای شناسایی افراد ناقض قرنطینه از فناوری تشخیص چهره استفاده کرده است.
Italian regional health commissioner Giulio Gallera said he has been informed by mobile phone operators that "40% of people are continuing to move around anyway".
Giulio Gallera، مامور بهداشت منطقه‌ای ایتالیا، به وسیله اپراتورهای تلفن همراه مطلع شده است که «40% افراد همچنان آزادانه رفت‌وآمد می‌کنند».
German government conducted a 48 hours weekend hackathon with more than 42.000 participants.
دولت آلمان هکاتون آخر هفته‌ای 48 ساعته‌ای را با شرکت بیش از 42.000 نفر برگزار کرد.
Also the president of Estonia, Kersti Kaljulaid, made a global call for creative solutions against the spread of coronavirus.
همچنین، Kersti Kaljulaid، رئیس‌جمهوری استونی، برای جذب راهکارهای خلاقانه پیشگیری از شیوع کروناویروس فراخوان صادر کرد.
Individuals may experience distress from quarantine, travel restrictions, side effects of treatment or fear of the infection itself.
قرنطینه، محدودیت سفر، عوارض جانبی درمان یا ترس از عفونت ممکن است افراد را دچار تنش کند.
BBC quoted Rory O'Connor in saying, "Increased social isolation, loneliness, health anxiety, stress and an economic downturn are a perfect storm to harm people's mental health and wellbeing."
بی‌بی‌سی از قول Rory O'Connor نقل کرد که: «افزایش انزوای اجتماعی، تنهایی، نگرانی از سلامت، فشار روانی و مشکلات اقتصادی می‌تواند سلامت روانی و جسمی افراد را دگرگون کند.»
The disease may take a mild course with few or no symptoms, resembling other common upper respiratory diseases such as the common cold.
این بیماری ممکن است در برخی مراحل کم نشانه یا بی نشانه باشد و عوارضی مانند دیگر بیماری‌های رایج تاثیرگذار بر مجرای تنفسی فوقانی، مانند سرماخوردگی، از خود بروز دهد.
Mild cases typically recover within two weeks, while those with severe or critical diseases may take three to six weeks to recover.
موارد خفیف معمولاً ظرف دو هفته بهبود می‌یابد ولی بهبود افراد دچار بیماری‌های شدید یا حاد ممکن است سه تا شش هفته زمان ببرد.
Pregnant women may be at higher risk for severe infection with COVID-19 based on data from other similar viruses, like SARS and MERS, but data for COVID-19 is lacking.In some people, COVID-19 may affect the lungs causing pneumonia.
بر اساس داده‌های مربوط به ویروس‌های مشابه دیگر، مانند سارس و مرس، زنان باردار ممکن است جزو گروه‌های پرخطر ابتلا به کووید-19 باشند؛ البته درباره کووید-19 اطلاعات چندانی در دست نیست. در برخی افراد، کووید-19 ممکن است ریه‌ها را درگیر کند و سبب ذات الریه شود.
In those most severely affected, COVID-19 may rapidly progress to acute respiratory distress syndrome (ARDS) causing respiratory failure, septic shock or multi-organ failure.
در افراد بدحال، کووید-19 ممکن است به‌سرعت به سندروم دیسترس تنفسی حاد (ARDS) تبدیل شود و سبب نارسایی تنفسی، شوک عفونت یا نقص چند-عضوی شود.
Complications associated with COVID-19 include sepsis, abnormal clotting and damage to the heart, kidneys and liver.
از پیامدهای مربوط به کووید-19 می‌توان به عفونت، انعقاد غیرعادی خون و نارسایی قلبی، کلیوی و کبدی اشاره کرد.
Clotting abnormalities, specifically an increase in prothrombin time, have been described in 6% of those admitted to hospital with COVID-19, while abnormal kidney function is seen in 4% of this group.
ناهنجاری‌های انعقاد خون، به‌ویژه افزایش زمان پروترومبین، در 6% افرادی که به دلیل ابتلا به کووید-19 در بیمارستان بستری شده بودند، مشاهده شده است. شیوع نارسایی کلیه در بین این افراد 4% بوده است.
Approximately 20-30% of people who present with COVID-19 demonstrate elevated liver enzymes (transaminases).
در تقریباً 20-30% افراد مبتلا به کووید-19 نشانه‌های افزایش ترشح آنزیم کبد (ترانس‌آمیناز) دیده شده است.
According to the same report, the median time between onset of symptoms and death was ten days, with five being spent hospitalised.
طبق همین گزارش، میانگین فاصله زمانی بین ظهور نشانه‌ها و مرگ ده روز بوده است که پنج روز از آن به بستری مربوط می‌شود.
However, patients transferred to an ICU had a median time of seven days between hospitalisation and death.
البته، در بیماران منتقل‌شده به ICU میانگین فاصله زمانی بین بستری و مرگ هفت روز گزارش شده است.
In a study of early cases, the median time from exhibiting initial symptoms to death was 14 days, with a full range of six to 41 days.
بررسی موارد اخیر نشان می‌دهد که میانگین فاصله زمانی بین بروز نشانه‌های اولیه تا مرگ 14 روز بوده است که البته دامنه کامل شش تا 41 روز گزارش شده است.
In a study by the National Health Commission (NHC) of China, men had a death rate of 2.8% while women had a death rate of 1.7%.
مطالعات «کمیسیون ملی بهداشت» (NHC) چین نشان داد که نرخ مرگ مردان 2.8% و زنان 1.7% بوده است.
Histopathological examinations of post-mortem lung samples show diffuse alveolar damage with cellular fibromyxoid exudates in both lungs.
معاینات بافت-آسیب‌شناسی نمونه‌های ریه افراد مرده حاکی از آسیب حبابی پراکنده و ترشحات فیبرومیوکسید سلولی در هر دو ریه است.
Viral cytopathic changes were observed in the pneumocytes.
تغییرات سیتوپاتیک ویروسی در پنوموسیت‌ها دیده شده است.
The lung picture resembled acute respiratory distress syndrome (ARDS).
تصویر ریه مشابه تصویر ریه مبتلا به سندروم دیسترس تنفسی حاد (ARDS) بوده است.
In 11.8% of the deaths reported by the National Health Commission of China, heart damage was noted by elevated levels of troponin or cardiac arrest.
در 11.8% موارد مرگ که در گزارش «کمیسیون ملی بهداشت» چین ذکر شده است، افزایش میزان تروپونین یا بروز سکته قلبی سبب آسیب قلبی شده است.
According to March data from the United States, 89% of those hospitalised had preexisting conditions.Availability of medical resources and the socioeconomics of a region may also affect mortality.
بر اساس داده‌های ماه مارس ایالات متحده، 89% از افراد بستری از قبل دچار بیماری بوده‌اند. دسترسی‌پذیری منابع پزشکی و وضعیت اجتماعی-اقتصادی منطقه نیز بر نرخ تلفات تاثیر می‌گذارد.
Estimates of the mortality from the condition vary because of those regional differences, but also because of methodological difficulties.
برآورد آمار تلفات ناشی از این بیماری به دلیل تفاوت‌های منطقه‌ای و نیز دشواری‌های روش‌شناختی، متغیر است.
The under-counting of mild cases can cause the mortality rate to be overestimated.
کم شماری موارد خفیف ممکن است سبب برآورد بیش از حد نرخ تلفات شود.
However, the fact that deaths are the result of cases contracted in the past can mean the current mortality rate is underestimated.
البته، این واقعیت که موارد مرگ نتیجه موارد ابتلای قبلی بوده است، ممکن است به این معنا باشد که نرخ مرگ‌‌ومیر جاری دست‌کم گرفته شده است.
Smokers were 1.4 times more likely to have severe symptoms of COVID-19 and approximately 2.4 times more likely to require intensive care or die compared to non-smokers.Concerns have been raised about long-term sequelae of the disease.
افراد سیگاری، در مقایسه با افراد غیرسیگاری، با احتمال 1.4 برابر به نشانه‌های شدید کووید-19 دچار می‌شوند و با احتمال 2.4 برابر نیازمند مراقبت ویژه یا رژیم غذایی می‌شوند. پیامدهای بلند مدت این بیماری نگرانی‌هایی را به دنبال داشته است.
The Hong Kong Hospital Authority found a drop of 20% to 30% in lung capacity in some people who recovered from the disease, and lung scans suggested organ damage.
در گزارش «اداره بیمارستان‌های هنگ‌کنگ» به کاهش 20% تا 30% ظرفیت ریه در برخی افراد بهبودیافته از بیماری و وجود نشانه‌های آسیب اندام در اسکن ریه اشاره شده است.
This may also lead to post-intensive care syndrome following recovery.
این وضعیت ممکن است به سندروم پس-مراقبت ویژه پس از بهبود منجر شود.
As of March 2020, it was unknown if past infection provides effective and long-term immunity in people who recover from the disease.
تا مارس 2020، مشخص نبود که آیا سابقه ابتلا سبب مصونیت موثر و بلند مدت در افراد بهبودیافته از این بیماری می‌شود یا خیر.
Immunity is seen as likely, based on the behaviour of other coronaviruses, but cases in which recovery from COVID-19 have been followed by positive tests for coronavirus at a later date have been reported.
بروز مصونیت، بر اساس رفتار دیگر کروناویروس‌ها، متحمل است ولی در برخی موارد نتیجه آزمایش ابتلا به کروناویروس در افراد بهبودیافته از کووید-19 نیز مثبت بوده است.
These cases are believed to be worsening of a lingering infection rather than re-infection.
این باور وجود دارد که این موارد ناشی از وخامت عفونت نهفته و نه ابتلای دوباره به عفونت است.
The virus is thought to be natural and have an animal origin, through spillover infection.
تصور بر این است که این ویروس طبیعی و دارای منشاء حیوانی، از طریق عفونت سرریز است.
The actual origin is unknown, but by December 2019 the spread of infection was almost entirely driven by human-to-human transmission.
منشاء واقعی نامشخص است، ولی تا دسامبر 2019 شیوع این عفونت تقریباً به صورت کامل مبتنی بر انتقال انسان-به-انسان بود.
A study of the first 41 cases of confirmed COVID-19, published in January 2020 in The Lancet, revealed the earliest date of onset of symptoms as 1 December 2019.
با بررسی 41 مورد نخست کووید-19 تاییدشده، که در ژانویه 2020 در مجله The Lancet منتشر شد، نخستین مورد از بروز نشانه‌های آن به 1 دسامبر 2019 بازمی‌گردد.
Official publications from the WHO reported the earliest onset of symptoms as 8 December 2019.
نشریات رسمی WHO تاریخ نخستین موارد ظهور نشانه‌ها را 8 دسامبر 2019 اعلام کرده‌اند.
Several measures are commonly used to quantify mortality.
برای سنجش آمار مرگ‌ومیر، معمولاً از معیارهای مختلفی استفاده می‌شود.
These numbers vary by region and over time and are influenced by the volume of testing, healthcare system quality, treatment options, time since initial outbreak and population characteristics such as age, sex and overall health.
این ارقام بر حسب منطقه و با گذشت زمان تغییر می‌کند و از حجم آزمایش‌ها، کیفیت نظام سلامت، گزینه‌های درمان، زمان سپری‌شده از شیوع اولیه و ویژگی‌های جمعیتی مانند سن، جنسیت و سلامت کلی تاثیر می‌پذیرد.
In late 2019, WHO assigned the emergency ICD-10 disease codes U07.1 for deaths from lab-confirmed SARS-CoV-2 infection and U07.2 for deaths from clinically or epidemiologically diagnosed COVID-19 without lab-confirmed SARS-CoV-2 infection.The death-to-case ratio reflects the number of deaths divided by the number of diagnosed cases within a given time interval.
در اواخر 2019، WHO کدهای بیماری ICD-10 اضطراری U07.1 را برای مرگ ناشی از عفونت SARS-CoV-2 تاییدشده در آزمایشگاه و U07.2 را برای مرگ ناشی از کووید-19 مشمول تشخیص بالینی یا همه‌گیرشناختی بدون عفونت SARS-CoV-2 تاییدشده در آزمایشگاه اختصاص داد. نرخ تلفات با تقسیم تعداد موارد مرگ بر تعداد موارد تشخیص‌داده‌شده در بازه زمانی معین به دست می‌آید.
Based on Johns Hopkins University statistics, the global death-to-case ratio is 6.9% (153,822/2,240,191) as of 17 April 2020.
بر اساس آمار دانشگاه جان هاپکینز، تا 17 آوریل 2020 نرخ جهانی تلفات 6.9% (153,822/2,240,191) بوده است.
The number varies by region.Other measures include the case fatality rate (CFR), which reflects the percent of diagnosed individuals who die from a disease, and the infection fatality rate (IFR), which reflects the percent of infected individuals (diagnosed and undiagnosed) who die from a disease.
این رقم در هر منطقه فرق می‌کند. از دیگر مقیاس های سنجش می‌توان به نرخ مرگ‌ومیر موردی (CFR) اشاره کرد که درصد افراد تشخیص‌داده‌شده که بر اثر بیماری می‌میرند را مشخص می‌کند. نرخ مرگ‌ومیر عفونی (IFR) معیار دیگری است که درصد افراد آلوده (تشخیص‌داده‌شده و نشده) که بر اثر بیماری می‌میرند را مشخص می‌کند.
These statistics are not time bound and follow a specific population from infection through case resolution.
این آمار محدود به زمان نیست و جمعیت خاصی را از مرحله عفونت تا بسته شدن پرونده دنبال می‌کند.
While not all infected people develop antibodies, the presence of antibodies may provide information about how many people have been infected.
هرچند همه افراد آلوده لزوماً پادتن تولید نمی‌کنند، وجود پادتن ممکن است اطلاعاتی درباره تعداد افراد آلوده ارائه کند.
In the epicentre of the outbreak in Italy, Castiglione d'Adda, a small village of 4600, 80 (1.7%) are already dead.
در روستای کوچک 4600 نفره Castiglione d'Adda، کانون شیوع ویروس در ایتالیا، 80 تن (1.7%) جان سپرده‌اند.
In Gangelt, the disease was spread by Carnival festivals, and spread to younger people, causing a relatively lower mortality, and not all COVID-19 deaths may have been formally classified as such.
در Gangelt، این بیماری بر اثر جشنواره‌های Carnival شیوع یافت. آلوده شدن جوانان باعث شد که نرخ مرگ‌ومیر نسبتاً پایین‌تر باشد. البته برخی موارد مرگ ناشی از کووید-19 رسماً در دسته مرگ بر اثر این ویروس جای نگرفته‌اند.
Furthermore, the German health system has not been overwhelmed.
در ضمن، نظام سلامت آلمان کارآمدی خود را حفظ کرده است.
In the Netherlands, about 3% may have antibodies, as assessed from blood donors.
در هلند، حدود 3% افراد، بر اساس ارزیابی اهداکنندگان خون، ممکن است پادتن تولید کرده باشند.
69 (0.004% of the population) have been confirmed to have died from COVID-19.
69 مورد (0.004% جمعیت) مرگ تاییدشده بر اثر کووید-19 ثبت شده است.
The impact of the pandemic and its mortality rate are different for men and women.
اثر این پاندمی و نرخ تلفات آن در بین زنان و مردان متفاوت است.
Mortality is higher in men in studies conducted in China and Italy.
در مطالعات انجام‌گرفته در چین و ایتالیا، نرخ مرگ‌ومیر در مردان بالاتر اعلام شده است.
The highest risk for men is in their 50s, with the gap between men and women closing only at 90.
بالاترین احتمال ابتلا در مردان در سنین بالاتر از 50 است. این شکاف بین زنان و مردان در 90 سالگی از بین می‌رود.
In China, the death rate was 2.8 percent for men and 1.7 percent for women.
در چین، نرخ مرگ 2.8 درصد برای مردان و 1.7 درصد برای زنان بود.
The exact reasons for this sex-difference is not known, but genetic and behavioural factors could be a reason.
دلایل این تفاوت جنسی مشخص نیست ولی عوامل ژنتیکی و رفتاری ممکن است بر آن تاثیرگذار باشد.
Sex-based immunological differences, lesser prevalence of smoking in women and men developing co-morbid conditions such as hypertension at a younger age than women could have contributed to the higher mortality in men.
تفاوت‌های ایمنی‌شناختی مبتنی بر جنسیت، شیوع کمتر مصرف سیگار در بین زنان، و ابتلای بیشتر مردان به بیماری‌های همایند از قبیل پرفشاری خون، در سنین پایین تر نسبت به زنان ممکن است در بالا رفتن نرخ تلفات در مردان نقش داشته باشد.
In Europe, 57% of the infected individuals were men and 72% of those died with COVID-19 were men.
در اروپا، 57% افراد آلوده مرد و 72% آنهایی که بر اثر کووید-19 جان باخته‌اند، مرد بوده‌اند.
As of April 2020, the US government is not tracking sex-related data of COVID-19 infections.
تا آوریل 2020، دولت ایالات متحده اقدامی برای رهگیری داده‌های مرتبط به جنسیت در زمینه عفونت کووید-19 انجام نداده است.
Research has shown that viral illnesses like Ebola, HIV, influenza and SARS affect men and women differently.
تحقیقات نشان داده است که بیماری‌های ویروسی مانند ابولا، HIV، آنفولانزا و سارس تاثیر متفاوتی بر مردان و زنان می‌گذارد.
A higher percentage of health workers, particularly nurses, are women, and they have a higher chance of being exposed to the virus.
درصد بالاتری از کادر درمانی، به‌ویژه پرستاران، مونث هستند و احتمال قرار گرفتن آنها در معرض ویروس بالاتر است.
The World Health Organization announced on 11 February 2020 that the official name of the disease would be "COVID-19".
سازمان بهداشت جهانی در 11 فوریه 2020 اعلام کرد که «کووید-19» به عنوان نام رسمی این بیماری انتخاب شده است.
WHO chief Tedros Adhanom Ghebreyesus explained that CO stands for corona, VI for virus, D for disease, and 19 for when the outbreak was first identified: 31 December 2019.
Tedros Adhanom Ghebreyesus، رئیس WHO، اعلام کرد که CO سرنام کرونا، VI مربوط به ویروس، D مخفف بیماری و 19 مربوط به زمان نخستین مرتبه شناسایی آن است: 31 دسامبر 2019.
The name had been chosen to avoid references to a specific geographical location (e.g. China), animal species or group of people, in line with international recommendations for naming aimed at preventing stigmatisation.The virus that causes COVID-19 is named severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2).
این نام برای جلوگیری از ارجاع به مکان‌های جغرافیایی خاص (مانند چین)، گونه‌های حیوانی یا گروه افراد، بر اساس پیشنهادهای بین‌المللی نامگذاری و با هدف پیشگیری از برچسب‌زنی انتخاب شده است. ویروس عامل کووید-19، کروناویروس 2 سندروم تنفسی حاد شدید (SARS-CoV-2) نام دارد.
The WHO additionally uses "the COVID-19 virus" and "the virus responsible for COVID-19" in public communications.
WHO همچنین از عنوان «ویروس کووید-19» و «ویروس عامل کووید-19» در ارتباطات رسمی استفاده می‌کند.
Both the disease and virus are commonly referred to as "coronavirus".
این بیماری و ویروس عامل آن مشترکاً «کروناویروس» نام دارند.
During the initial outbreak in Wuhan, China, the virus and disease were commonly referred to as "coronavirus" and "Wuhan coronavirus".
در مراحل اولیه شیوع بیماری در ووهان، چین، نام «کروناویروس» و «کروناویروس ووهان» مشترکاً به ویروس و بیماری داده می‌شد.
In January 2020, WHO recommended 2019-nCov and 2019-nCoV acute respiratory disease as interim names for the virus and disease in accordance with 2015 guidance against using locations in disease and virus names.
در ژانویه 2020، سازمان بهداشت جهانی 2019-nCov و بیماری تنفسی حاد 2019-nCoV را به عنوان نامهای موقت این بیماری در نظر گرفت. این نامها بر اساس دستورالعمل 2015 درباره پرهیز از گنجاندن نام مکان‌ها برای نامگذاری ویروس و بیماری انتخاب شدند.
The official names COVID-19 and SARS-CoV-2 were issued on 11 February 2020.
نام های رسمی کووید-19 و SARS-CoV-2 در 11 فوریه 2020 منتشر شد.
Due to capacity limitations in the standard supply chains, some digital manufacturers are printing healthcare material such as nasal swabs and ventilator parts.
به دلیل محدویت‌های ظرفیت در زنجیره‌های تامین استاندارد، برخی تولیدکنندگان دیجیتال اقدام به تولید اقلام بهداشتی مانند سواب بینی و قطعات دستگاه هوارسان می‌کنند.
In one example, when an Italian hospital urgently required a ventilator valve, and the supplier was unable to deliver in the timescale required, a local startup reverse-engineered and printed the required 100 valves overnight.
مثلاً، در یک مورد، یک بیمارستان ایتالیایی به سوپاپ دستگاه هوارسان نیاز مبرم داشت و تامین‌کننده نمی‌توانست آن را به‌موقع تامین کند. در نتیجه یک استارت‌آپ محلی اقدام به مهندسی معکوس و تولید شبانه 100 سوپاپ مورد نیاز کرد.
After the initial outbreak of COVID-19, conspiracy theories, misinformation and disinformation emerged regarding the origin, scale, prevention, treatment and other aspects of the disease and rapidly spread online.
پس از مراحل اولیه شیوع کووید-19، نظریه‌های توطئه، اطلاعات نادرست و اطلاعات ناقص درباره منشاء، مقیاس، پیشگیری، درمان و دیگر جنبه‌های بیماری شکل گرفت و به سرعت در فضای آنلاین منتشر شد.
Humans appear to be capable of spreading the virus to some other animals.
ظاهراً این ویروس از انسان‌ها به برخی حیوانات منتقل می‌شود.
The study failed to find evidence of viral replication in pigs, ducks, and chickens.
مطالعات مربوط به یافتن شواهد تکثیر ویروس در خوک، اردک و مرغ نتیجه‌ای نداشته است.
No medications or vaccine is approved to treat the disease.
هیچ دارو یا واکسنی برای درمان این بیماری تایید نشده است.
International research on vaccines and medicines in COVID-19 are underway by government organisations, academic groups and industry researchers.
پژوهش‌های بین‌المللی درباره واکسن و داروهای کووید-19 در بین سازمان‌های دولتی، گروه‌های علمی و پژوهشگران صنعتی در جریان است.
In March, the World Health Organization initiated the "SOLIDARITY Trial" to assess treatment effects of four existing antiviral compounds with the most promise of efficacy.
در ماه مارس، سازمان بهداشت جهانی «کارآزمایی وحدت» را برای ارزیابی تاثیر درمانی چهار ترکیب موجود ضدویروس که بیشترین امیدبخشی را دارند، اجرا کرد.
There is no available vaccine, but various agencies are actively developing vaccine candidates.
هنوز واکسنی وجود ندارد ولی نهادهای مختلف فعالانه در حال بررسی واکسن‌های پیشنهادی هستند.
Previous work on SARS-CoV is being utilised because SARS-CoV and SARS-CoV-2 both use the ACE2 receptor to enter human cells.
از نتایج بررسی‌های قبلی مربوط به SARS-CoV استفاده می‌شود زیرا SARS-CoV و SARS-CoV-2 هر دو از گیرنده ACE2 برای ورود به سلول‌های انسانی استفاده می‌کنند.
There are three vaccination strategies being investigated.
سه راهبرد واکسیناسیون در دست تحقیق است.
First, researchers aim to build a whole virus vaccine.
نخست، پژوهشگران در پی ساخت واکسن ویروس کامل هستند.
The use of such a virus, be it inactive or dead, aims to elicit a prompt immune response of the human body to a new infection with COVID-19.
استفاده از ویروس، غیرفعال یا مرده، با هدف پیشگیری از بروز واکنش ایمنی در بدن انسان در مقابل عفونت جدید کووید-19 صورت می‌گیرد.
A second strategy, subunit vaccines, aims to create a vaccine that sensitises the immune system to certain subunits of the virus.
راهبرد دوم، واکسن‌های واحد فرعی، با هدف ساخت واکسنی که بتواند سیستم ایمنی را در مقابل برخی واحدهای فرعی ویروس حساس کند، دنبال می‌شود.
In the case of SARS-CoV-2, such research focuses on the S-spike protein that helps the virus intrude the ACE2 enzyme receptor.
در مورد SARS-CoV-2، این پژوهش مبتنی بر پروتئین اسپایک S است که به ویروس در ورود به گیرنده آنزیمی ACE2 کمک می‌کند.
A third strategy is that of the nucleic acid vaccines (DNA or RNA vaccines, a novel technique for creating a vaccination).
راهبرد سوم به واکسن‌های اسید نوکلئیک (واکسن‌های DNA یا RNA، روش جدید تهیه واکسن) مربوط می‌شود.
Experimental vaccines from any of these strategies would have to be tested for safety and efficacy.On 16 March 2020, the first clinical trial of a vaccine started with four volunteers in Seattle.
واکسن‌های آزمایشی هریک از این راهبردها باید از نظر ایمنی و اثربخشی بررسی شود. در 16 مارس 2020، نخستین کارآزمایی بالینی واکسن با حضور چهار داوطلب در سیاتل آغاز شد.
The vaccine contains a harmless genetic code copied from the virus that causes the disease.Antibody dependent enhancement has been suggested as a potential challenge for vaccine development for SARS-COV-2, but this is controversial.
این واکسن حاوی کد ژنتیکی بی‌ضرری است که از ویروس عامل بیماری کپی شده است. توسعه مبتنی بر پادتن به عنوان چالش بالقوه توسعه واکسن برای SARS-COV-2 مطرح شده است ولی در این زمینه جای بحث وجود دارد.
There are more than 300 active clinical trials underway as of April 2020.
تا آوریل 2020، بیش از 300 کارآزمایی بالینی فعال در جریان بوده است.
Seven trials were evaluating already approved treatments for malaria, including four studies on hydroxychloroquine or chloroquine.
هفت کارآزمایی بالینی درمان‌هایی را که قبلاً برای درمان مالاریا تایید شده بودند، ارزیابی کردند که از آنها می‌توان به چهار طرح پژوهشی درباره هیدروکسی‌کلروکین یا کلروکین اشاره کرد.
Repurposed antiviral drugs make up most of the Chinese research, with nine phase III trials on remdesivir across several countries due to report by the end of April.
داروهای ضدویروس مشمول تغییر کاربرد سوژه بیشتر پژوهش‌های چینی هستند که قرار است نتیجه نُه کارآزمایی فاز III درباره remdesivir در چندین کشور تا پایان آوریل اعلام شود.
A dynamic review of clinical development for COVID-19 vaccine and drug candidates was in place, as of April 2020.Several existing antiviral medications are being evaluated for treatment of COVID-19, including remdesivir, chloroquine and hydroxychloroquine, lopinavir/ritonavir and lopinavir/ritonavir combined with interferon beta.
تا آوریل 2020، بررسی دینامیک توسعه بالینی واکسن کووید-19 و داروهای پیشنهادی در جریان بوده است.چندین داروی ضدویروس موجود برای درمان کووید-19 در دست بررسی است که از آنها می‌توان به remdesivir، کلروکین و هیدروکسی‌کلروکین، lopinavir/ritonavir و lopinavir/ritonavir با ترکیب اینترفرون بتا اشاره کرد.
There is tentative evidence for efficacy by remdesivir, as of March 2020.
تا مارس 2020 شواهد غیرقطعی درباره اثربخشی remdesivir وجود داشت.
Clinical improvement was observed in patients treated with compassionate-use remdesivir.
بهبود بالینی در بیمارانی که با مصرف بدون مجوز remdesivir تحت درمان قرار گرفته بودند، مشاهده شد.
Phase III clinical trials are being conducted in the US, China and Italy.Chloroquine, previously used to treat malaria, was studied in China in February 2020, with preliminary results.
کارآزمایی‌های بالینی فاز III در ایالات متحده، چین و ایتالیا در جریان است. کلروکین، که قبلاً برای درمان مالاریا به کار می‌رفت، در فوریه 2020 در چین بررسی شد و نتایج مقدماتی آن منتشر شد.
However, there are calls for peer review of the research.
البته، از جامعه پژوهشگران برای نقد این نتایج دعوت شده است.