შევეცადე ორიოდე აგური მაინც დამედო იმ წმინდა საძირკველზე, რომელიც მეცხრამეტე საუკუნის მეორე ნახევრის განმავლობაში ჩაყარეს ჩემი ქვეყნის საუკეთესო შვილთ - ამ სიტყვებით მიესალმა ეკატერინე გაბაშვილი თავის მეგობრებს, რომლებიც მისი მოღვაწეობის 40 წლის იუბილეზე შეიკრიბნენ"