TÜRKİYE CUMHURİYETİ
ANAYASA MAHKEMESİ
BİRİNCİ BÖLÜM
KARAR
SİNAN İYİT BAŞVURUSU
(Başvuru Numarası: 2014/292)
Karar Tarihi: 19/7/2017
BİRİNCİ BÖLÜM
KARAR
Başkan : Burhan ÜSTÜN
Üyeler : Serruh KALELİ
Hicabi DURSUN
Kadir ÖZKAYA
Rıdvan GÜLEÇ
Raportör Yrd. : Fatih ALKAN
Başvurucu : Sinan İYİT
I. BAŞVURUNUN KONUSU
1. Başvuru, ceza infaz kurumunda ziyarete gelen aile fertlerinin
hükümlü olan başvurucu ile teker teker görüştürülmesinin görüşme süresini
kısaltması nedeniyle aile hayatına saygı hakkının ihlal edildiği iddiasına
ilişkindir.
II. BAŞVURU SÜRECİ
2. Başvuru 7/1/2014 tarihinde yapılmıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesinden
sonra Komisyona sunulmuştur.
4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm
tarafından yapılmasına karar verilmiştir.
5. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet Bakanlığına
(Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık, görüşünü 15/10/2016 tarihinde Anayasa
Mahkemesine sunmuştur.
6. Bakanlık tarafından Anayasa Mahkemesine sunulan görüş
23/10/2014 tarihinde başvurucuya tebliğ edilmiştir. Başvurucu, Bakanlığın
görüşüne karşı beyanlarını 6/11/2014 tarihinde ibraz etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
7. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle ve Ulusal
Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden erişilen bilgi ve belgeler çerçevesinde
ilgili olaylar özetle şöyledir:
8. Başvurucu, devletin egemenliği altında bulunan topraklardan
bir kısmını devlet idaresinden ayırmaya çalışmak suçundan Diyarbakır
(Kapatılan) 3. Devlet Güvenlik Mahkemesinin 9/10/2002 tarihli ilamıyla
ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına çarptırılmıştır. Başvurucu, hükümlü
olarak hâlen Kocaeli 1 No.lu F Tipi Yüksek Güvenlikli Kapalı Ceza İnfaz
Kurumunda (Ceza İnfaz Kurumu) bulunmaktadır.
9. Başvurucu, Ceza İnfaz Kurumuna gelen ziyaretçileri ile teker
teker görüştürülmesi nedeniyle bir saatlik görüş süresinin fiili olarak
kısaldığını belirterek görüş süresi içerisinde ziyaretçileri ile toplu olarak
görüşebilmesine izin verilmesi talebiyle 3/9/2013 tarihinde Kocaeli İnfaz
Hâkimliğine (İnfaz Hâkimliği) başvurmuştur.
10. İnfaz Hâkimliği 11/10/2013 tarihli kararıyla Ceza İnfaz
Kurumu idaresinin uygulamasının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle başvurucunun
talebini reddetmiştir. Söz konusu karara karşı yapılan itiraz, Kocaeli 2. Ağır
Ceza Mahkemesinin 25/11/2013 tarihli kararıyla reddedilmiş ve karar
kesinleşmiştir.
11. Nihai karar 9/12/2013 tarihinde başvurucuya tebliğ edilmiş
ve 7/1/2014 tarihinde bireysel başvuruda bulunulmuştur.
12. Başvurucu, 18/5/2017 tarihinde Anayasa Mahkemesine sunduğu
dilekçe ile bireysel başvurusundan feragat ettiğini beyan etmiştir.
IV. İNCELEME VE GEREKÇE
13. Mahkemenin 19/7/2017 tarihinde yapmış olduğu toplantıda
başvuru incelenip gereği düşünüldü:
A. Başvurucunun İddiaları
14. Başvurucu, hükümlü olarak bulunduğu önceki Ceza İnfaz
Kurumunda ziyaretçileriyle toplu şekilde görüşebilmesine rağmen hâlen bulunduğu
Ceza İnfaz Kurumunda teker teker görüştürüldüğünü, ziyaretçileriyle
görüşebilmek için görüşme süresini bölmek zorunda bırakılması nedeniyle yasal
görüş süresinin fiili olarak kısaldığını ileri sürmüştür. Başvurucu, söz konusu
haksız uygulama nedeniyle aile fertleriyle yeterli ve uygun koşullar altında
görüştürülmediğini belirterek kötü muamelede bulunma yasağının, özel hayata ve
aile hayatına saygı hakkının ve ayrımcılık yasağının ihlal edildiğini iddia
etmiştir.
B. Değerlendirme
15. 30/3/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu
ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 50. maddesinin (5) numaralı fıkrası ile
Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü'nün (İçtüzük) 80. maddesinin (1) numaralı fıkrasının
(a) bendi gereği başvurudan feragat edilmesi hâlinde düşme kararı verilmesi
gerektiği öngörülmüştür. Ancak İçtüzük'ün 80.
maddesinin (2) numaralı fıkrası gereği Anayasa'nın uygulanması ve yorumlanması
veya temel hakların kapsamının ve sınırlarının belirlenmesi ya da insan
haklarına saygının gerekli kıldığı hâllerde, feragat hâllerinde de başvurunun
incelenmesine devam edilebilir ( İrfan
Akkaya, B. No: 2012/69, 12/2/2013, §§ 16-17).
16. Somut olayda başvurucunun sunduğu 18/5/2017 tarihli ek beyan
dilekçesi ile bireysel başvurusundan feragat ettiği, başvurunun incelenmesine
devam edilmesini gerektiren bir hususun da bulunmadığı anlaşılmaktadır.
17. Açıklanan nedenlerle başvurunun düşmesine karar verilmesi gerekir.
V. HÜKÜM
Açıklanan gerekçeyle;
A. Başvurunun feragat nedeniyle DÜŞMESİNE,
B. 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri
Kanunu’nun 339. maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca tahsil edilmesi
mağduriyetine neden olacağından başvurucunun yargılama giderlerini ödemekten
TAMAMEN MUAF TUTULMASINA 19/7/2017 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.