TÜRKİYE CUMHURİYETİ
ANAYASA MAHKEMESİ
İKİNCİ BÖLÜM
KARAR
GÜNAY OZAL VE DİĞERLERİ
  BAŞVURUSU
(Başvuru Numarası: 2013/1281)
Karar Tarihi: 16/5/2013
İKİNCİ BÖLÜM
KARAR
Başkan : Alparslan ALTAN
Üyeler : Serdar ÖZGÜLDÜR
Osman Alifeyyaz PAKSÜT
Recep KÖMÜRCÜ
Engin YILDIRIM
Raportör : Recep ÜNAL
Başvurucular : Günay OZAL
Ahmet Hakan OZAL
Ayşe OZAL
Vekili : Av. Hacı Verdi KANKILIÇ
I. BAŞVURUNUN
KONUSU
1. Başvurucular, hakaret suçunu
işledikleri iddiası ile yargılandıkları Halfeti Sulh Ceza Mahkemesinin hukukun
uygulanmasında ve delillerin takdirinde hata yaparak mahkûmiyetlerine karar
verdiğini ileri sürmüşlerdir.
II. BAŞVURU
SÜRECİ
2. Başvurular, 17/1/2013 tarihinde Halfeti Sulh Ceza Mahkemesi vasıtasıyla
yapılmıştır. Dilekçeler ve eklerinin idari yönden yapılan ön incelemesi
neticesinde belirlenen eksiklikler tamamlatılmış ve Komisyona sunulmasına engel
bir eksikliğin bulunmadığı tespit edilmiştir.
3. İkinci Bölüm Birinci
Komisyonunca, 25/3/2013 tarihinde başvuruların karara
bağlanması için Bölüm tarafından ilke kararı alınması gerekli görüldüğünden,
Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü’nün 33. maddesinin (3)
numaralı fıkrası uyarınca, kabul edilebilirlik incelemesinin Bölüm tarafından
yapılmasına, dosyanın Bölüme gönderilmesine karar verilmiştir.
III. OLAY VE
OLGULAR
A. Olaylar
4. Başvuru dilekçelerindeki
ilgili olaylar özetle şöyledir:
5. Halfeti Cumhuriyet
Başsavcılığının 22/4/2011 tarih ve E.2011/52 sayılı
iddianamesi ile başvurucular hakkında hakaret suçunu işledikleri iddiası ile
Halfeti Sulh Ceza Mahkemesinde kamu davası açılmıştır.
6. Yargılama sonucunda Halfeti
Sulh Ceza Mahkemesince, “… katılanın
hazırlıktaki ve duruşmadaki tutarlı ve ısrarlı beyanları, katılan beyanını
doğrular nitelikteki tanıklar … beyanları ile tüm
dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde … hakaret suçunu işlediklerinin sabit olduğu … ”
gerekçeleri ile başvurucuların adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar
verilmiştir.
7. Mahkeme kararı, hükmedilen
cezanın miktar ve niteliği gereği temyiz yolu kapalı olduğundan, verildiği
tarih olan 10/12/2012 tarihinde kesinleşmiş ve bu
şekilde başvuru yolları tüketilmiştir. Bu karar, başvuruculara 2/1/2013 tarihinde tebliğ edilmiştir.
B. İlgili
Hukuk
8. 26/9/2004 tarih ve 5237 sayılı Türk
Ceza Kanunu’nun “ Hakaret ” kenar
başlıklı 125. maddesi şöyledir:
“(1) Bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını rencide
edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden veya sövmek suretiyle
bir kimsenin onur, şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar
hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır. Mağdurun gıyabında hakaretin
cezalandırılabilmesi için fiilin en az üç kişiyle ihtilat ederek işlenmesi
gerekir.
…
(4) Hakaretin alenen işlenmesi halinde ceza altıda biri
oranında artırılır.
...”
9. 23/3/2005 tarih ve 5320 sayılı Ceza
Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un geçici 2.
maddesi şöyledir:
“Bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis
cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet
hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamaz.”
IV. İNCELEME VE
GEREKÇE
10. Mahkemenin 16/5/2013 tarihinde yapmış olduğu toplantıda, başvurucuların
17/1/2013 tarih ve 2013/1281 numaralı bireysel başvurusu incelenip gereği
düşünüldü:
A. Başvurucuların
İddiaları
11. Başvurucular, sabıkalarının
olmamasına rağmen haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı
verilmediğini ve esas itibariyle haklarında beraat kararı verilmesinin
gerektiğini, aralarında önceden husumet bulunan katılanın kendilerine iftirada
bulunduğunu ve bunun için “ yalancı şahit ”ler bulduğunu, Mahkemenin bu durumu anlamadığını belirterek kararın bozulması
talebinde bulunmuşlardır.
B. Değerlendirme
12. Anayasa’nın 148. maddesinin
üçüncü ve dördüncü fıkraları şöyledir:
“Herkes, Anayasada güvence altına alınmış temel hak ve
özgürlüklerinden, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamındaki herhangi birinin
kamu gücü tarafından, ihlal edildiği iddiasıyla Anayasa Mahkemesine
başvurabilir. Başvuruda bulunabilmek için olağan kanun yollarının tüketilmiş
olması şarttır.
Bireysel başvuruda, kanun yolunda gözetilmesi gereken
hususlarda inceleme yapılamaz”
13. 30/3/2011 tarih ve 6216 sayılı
Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un “Bireysel başvuruların kabul edilebilirlik şartları
ve incelenmesi” kenar başlıklı 48. maddesinin (2) numaralı fıkrası
şöyledir:
“Mahkeme, Anayasanın uygulanması ve yorumlanması veya temel
hakların kapsamının ve sınırlarının belirlenmesi açısından önem taşımayan ve
başvurucunun önemli bir zarara uğramadığı başvurular ile açıkça dayanaktan
yoksun başvuruların kabul edilemezliğine karar verebilir.”
14. 6216 sayılı Kanun’un “Esas
hakkındaki inceleme” kenar başlıklı 49. maddesinin (6) numaralı
fıkrası şöyledir:
“Bölümlerin, bir mahkeme kararına karşı yapılan bireysel
başvurulara ilişkin incelemeleri, bir temel hakkın ihlal edilip edilmediği ve
bu ihlalin nasıl ortadan kaldırılacağının belirlenmesi ile sınırlıdır.
Bölümlerce kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlarda inceleme yapılamaz.”
15. Anılan Anayasa ve Kanun
hükümleri ile kanun yolunda gözetilmesi gereken hususların bireysel başvuruda
incelenemeyeceği ve bu çerçevede Mahkemece açıkça dayanaktan yoksun
başvuruların kabul edilemezliğine karar verilebileceği hükme bağlanmaktadır.
16. Bir anayasal hakkın ihlali
iddiası içermeyen, yalnızca derece mahkemelerinin kararlarının yeniden
incelenmesi talep edilen başvuruların açıkça dayanaktan yoksun ve Anayasa ve
Kanun tarafından Mahkemenin yetkisi kapsamı dışında bırakılan hususlara ilişkin
olduğu açıktır (B. No: 2012/1027, § 25, 12/2/2013 ).
17. Bu kapsamda, bireysel
başvuruya konu davadaki olayların kanıtlanması, hukuk kurallarının yorumlanması
ve uygulanması, yargılama sırasında delillerin kabul edilebilirliği ve
değerlendirilmesi, hâkimin takdir yetkisini kullanması, bireysel başvuru
incelemesinde değerlendirmeye tabi tutulamaz. Anayasa’da yer alan hak ve
özgürlükler ihlal edilmediği sürece ya da açıkça keyfilik içermedikçe derece
mahkemelerinin kararlarındaki maddi ve hukuki hatalar bireysel başvuru
incelemesinde ele alınamaz. Bu çerçevede, derece mahkemelerinin delilleri
takdirinde açıkça keyfilik bulunmadıkça Anayasa Mahkemesinin bu takdire
müdahalesi söz konusu olamaz (B. No: 2012/1027, § 26, 12/2/2013 ).
18. Başvurucular, herhangi bir
anayasal haklarının ihlal edildiğini ileri sürmeksizin, derece mahkemesince
delillerin takdirinde hataya düşüldüğünü ve daha önce suç işlememiş olmalarına
rağmen haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğini
iddia etmişlerdir. Anayasa Mahkemesinin bireysel başvurulara ilişkin incelemesi
başvuru kapsamıyla sınırlı olduğundan, başvurucular tarafından ileri sürülmeyen
herhangi bir hak ihlalinin resen incelenmesi mümkün değildir.
19. Başvurucuların iddialarının,
derece mahkemesince delillerin değerlendirilmesinde ve yorumlanmasında isabet
olup olmadığına, dolayısıyla yargılamanın sonucuna ilişkin olduğu ve başvurunun
bu haliyle temyiz incelemesi talebi niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.
20. Açıklanan nedenlerle,
başvurucuların iddialarının kanun yolunda gözetilmesi gereken hususlara ilişkin
olduğu ve derece mahkemesi kararının açıkça keyfilik de içermediği
anlaşıldığından, başvurunun diğer kabul edilebilirlik şartları yönünden incelenmeksizin
“ açıkça dayanaktan yoksun olması ”
nedeniyle kabul edilemez olduğuna karar verilmesi gerekir.
V. HÜKÜM
Başvurunun, “açıkça dayanaktan yoksun olması” nedeniyle KABUL EDİLEMEZ OLDUĞUNA , yargılama giderlerinin başvurucu üzerinde
bırakılmasına, 16/5/2013 tarihinde OY BİRLİĞİYLE karar verildi.