TÜRKİYE CUMHURİYETİ
ANAYASA MAHKEMESİ
BİRİNCİ BÖLÜM
KARAR
ARAS KARGO YURTİÇİ YURTDIŞI TAŞIMACILIK A.Ş. BAŞVURUSU
  (3)
(Başvuru Numarası: 2017/6246)
Karar Tarihi: 15/12/2020
BİRİNCİ BÖLÜM
KARAR
Başkan : Hasan Tahsin GÖKCAN
Üyeler : Burhan ÜSTÜN
Hicabi DURSUN
Muammer TOPAL
Yusuf Şevki HAKYEMEZ
Raportör : Tuğba TUNA IŞIK
Başvurucu : Aras Kargo Yurtiçi Yurtdışı
  Taşımacılık A.Ş.
Vekili : Av. Vahide GÜZELCAN DERE
I. BAŞVURUNUN
KONUSU
1. Başvuru; işe iade talebiyle açılan davada verilen işe
iade kararında feshin geçersizliğine ilişkin herhangi bir gerekçeye yer
verilmemesi nedeniyle gerekçeli karar hakkının ihlal edildiği iddiasına
ilişkindir.
II. BAŞVURU
SÜRECİ
2. Başvuru 28/2/2017 tarihinde yapılmıştır.
3. Başvuru, başvuru formu ve eklerinin idari yönden
yapılan ön incelemesinden sonra Komisyona sunulmuştur.
4. Komisyonca başvurunun kabul edilebilirlik
incelemesinin Bölüm tarafından yapılmasına karar verilmiştir.
5. Bölüm Başkanı tarafından başvurunun kabul
edilebilirlik ve esas incelemesinin birlikte yapılmasına karar verilmiştir.
6. Başvuru belgelerinin bir örneği bilgi için Adalet
Bakanlığına (Bakanlık) gönderilmiştir. Bakanlık, görüş bildirilmesine gerek
görülmediğini belirtmiştir.
III. OLAY VE
OLGULAR
7. Başvuru formu ve eklerinde ifade edildiği şekliyle
ilgili olaylar özetle şöyledir:
A. Arka Plan
Bilgisi
8. B.E. 15/12/1998 tarihinden iş akdinin feshedildiği
2/3/2015 tarihine kadar başvurucu şirkette Ankara Bölge Müdürü ve Kuzey Anadolu
Bölge Müdürü olarak çalışmıştır.
9. Başvurucu Şirket, B.E.nin iş akdinin bazı görev
tanımlarının değiştirilmesi ve kaldırılması suretiyle gerekli organizasyon
değişiklikleri yapılarak verimliliğin, hizmet kalitesi ve etkinliğin sağlanması
amacıyla yönetim kurulu kararı ile feshedildiğini açıklamıştır.
B. Başvuruya
Konu Dava Süreci
10. B.E. tarafından iş akdinin feshinin geçersizliğinin
tespiti ve işe iade istemiyle başvurucu şirket aleyhine 31/3/2015 tarihinde
Ankara 14. İş Mahkemesinde (Mahkeme) dava açılmıştır. Mahkeme B.Enin işveren
vekili olması nedeni ile iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı
gerekçesiyle 9/12/2015 tarihinde davanın reddine karar vermiştir.
11. B.E. tarafından Mahkeme kararının temyiz edilmesi
üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesi (Daire) 14/3/2016 tarihli kararıyla temyiz
başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının bozulmasına karar vermiştir. Karar
gerekçesinde, B.E.nin işveren vekili olarak tanımlanabilmesi için işyerinin
bütününü sevk ve idare yetkisi ile birlikte işçiyi işe alma ve işten çıkarma
yetkisinin de olması gerektiği belirtilmiştir. Öncelikle B.E.nin işletmenin
bütününde değil belirli bir bölgede görevli olması sebebiyle işletmenin
bütününü sevk ve idare yetkisinin olmadığı tespit edilmiştir. Diğer yandan
B.E.nin bir kısım işçilere ikale sözleşmesi imzalattırılmasının yönetim
kurulunca alınan karar gereği B.E.ye verilen talimat üzerine yaptırıldığı ve
B.E.nin uzun süredir bölge koordinatörü olmasına rağmen dosya kapsamında işçi
alıp çıkardığına dair bir belge olmadığının tespit edildiği vurgulanmıştır.
Kararda, B.E.nin fesih tarihi itibarı ile işveren vekili yardımcısı olmaması
sebebiyle iş güvencesi hükümlerinden yararlanacağının anlaşılması nedeniyle
davanın esasına girilerek fesih iddiasının araştırılması gerekirken davanın
reddine karar verilmesinin hatalı olduğu ifade edilmiştir.
12. Başvurucu şirket tarafından tanık beyanlarına ve
davanın esasına ilişkin Mahkemeye sunulan dilekçede, uyuşmazlığın çözümü için
öncelikle feshin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı hususunun açıklığa
kavuşturulması gerektiği, sonrasında ise iş güvencesi şartlarının bulunup
bulunmadığının irdelenmesi gerektiği belirtilmiştir. Dilekçede, B.E.'nin iş
akdine koordinatörlük uygulamasının kaldırılması sebebiyle son verildiği,
koordinatör olarak görev yapan diğer çalışanlardan bir alt görev olan bölge
müdürlüğü kadrosunda çalışmaya devam edenlerin bulunduğu vurgulanmış, bu
nedenle başvurucunun işe iade talebinin samimi olmadığı ifade edilmiştir.
13. Dairenin bozma ilamına uyan Mahkeme 19/9/2016 tarihinde
davanın kabulüne karar vermiştir. Karar gerekçesi şöyledir:
" Tüm dosya kapsamı birlikte
değerlendirildiğinde; davacı vekili tarafından müvekkilinin iş akdinin
işverence haklı sebebe dayanılmaksızın feshedildiği ileri sürülerek, feshin
geçersizliğine, davacının işe iadesine, işe başlatmama halinde ödenmesi gereken
tazminat ile boşta geçen süre ücretinin ve diğer haklarının belirlenmesinin
talep olunduğu, davacının, davalı işverende Kuzey Anadolu Bölge Koordinatörü
olarak çalıştığı, davacının, işletmenin bütününde değil belirli bir bölgede
görevli olduğu, bu durumda; işletmenin bütününü sevk ve idare yetkisinin
bulunmadığı, davacının fesih tarihi itibariyle işveren vekili yardımcısı
olmadığı ve iş güvencesi hükümlerinden yararlanma hakkı bulunduğu anlaşılmakla,
Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda, davacının sübuta eren davasının kabulü
cihetine gidilmiş ve aşağıdaki şekilde hüküm tesis olunmuştur ."
14. Başvurucu şirket tarafından Mahkeme kararı temyiz
edilmiştir. Temyiz dilekçesinde, Mahkeme tarafından fesih iddiasının
araştırılmadığı, dinlenen tanıkların beyanlarına itibar edilmediği, davacının
işe iade talebinin samimi olmadığı, yerleşik içtihatlar doğrultusunda karar
verilmediği, davacının iş güvencesi kapsamında olmadığı, işletmenin kararının tutarlı
uygulanıp uygulanmadığının araştırılmadığı ve karada somut gerekçe bulunmadığı
ileri sürülmüştür.
15. Söz konusu karar Dairenin 26/12/2016 tarihli kararı
ile onanarak kesinleşmiştir.
16. Nihai karar 30/1/2017 tarihinde tebliğ edilmiş,
başvurucu 28/2/2017 tarihinde bireysel başvuruda bulunmuştur.
IV. İLGİLİ
HUKUK
17. 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.
maddesinin (1) numaralı fıkrası şöyledir:
"Otuz veya daha fazla işçi
çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş
sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya
da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe
dayanmak zorundadır. (Ek cümle: 10/09/2014-6552 S.K./2. md) Yer altı işlerinde
çalışan işçilerde kıdem şartı aranmaz.
Altı aylık kıdem hesabında bu Kanunun 66
ncı maddesindeki süreler dikkate alınır.
Özellikle aşağıdaki hususlar fesih için
geçerli bir sebep oluşturmaz:
a) Sendika üyeliği veya çalışma saatleri
dışında veya işverenin rızası ile çalışma saatleri içinde sendikal faaliyetlere
katılmak.
b) İşyeri sendika temsilciliği yapmak.
c) Mevzuattan veya sözleşmeden doğan
haklarını takip (Ek ibare: 18/02/2009-5838 S.K./32.mad) veya yükümlülüklerini
yerine getirmek
için işveren aleyhine idari veya adli
makamlara başvurmak veya bu hususta başlatılmış sürece katılmak.
d) Irk, renk, cinsiyet, medeni hal, aile
yükümlülükleri, hamilelik, doğum, din, siyasi görüş ve benzeri nedenler.
e) 74 üncü maddede öngörülen ve kadın
işçilerin çalıştırılmasının yasak olduğu sürelerde işe gelmemek.
f) Hastalık veya kaza nedeniyle 25 inci
maddenin (I) numaralı bendinin (b) alt bendinde öngörülen bekleme süresinde işe
geçici devamsızlık.
İşçinin altı aylık kıdemi, aynı
işverenin bir veya değişik işyerlerinde geçen süreler birleştirilerek hesap
edilir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde,
işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına
göre belirlenir.
İşletmenin bütününü sevk ve idare eden
işveren vekili ve yardımcıları ile işyerinin bütününü sevk ve idare eden ve
işçiyi işe alma ve işten çıkarma yetkisi bulunan işveren vekilleri hakkında bu
madde, 19 ve 21 inci maddeler ile 25 inci maddenin son fıkrası
uygulanmaz."
18. 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin ilgili kısmı
şöyledir:
" İş sözleşmesi feshedilen işçi,
fesih bildiriminde sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli bir
sebep olmadığı iddiası ile fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir
ay içinde işe iade talebiyle, İş Mahkemeleri Kanunu hükümleri uyarınca
arabulucuya başvurmak zorundadır. Arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya
varılamaması hâlinde, son tutanağın düzenlendiği tarihten itibaren, iki hafta
içinde iş mahkemesinde dava açılabilir. Taraflar anlaşırlarsa uyuşmazlık aynı
sürede iş mahkemesi yerine özel hakeme de götürülebilir. Arabulucuya
başvurmaksızın doğrudan dava açılması sebebiyle davanın usulden reddi hâlinde
ret kararı taraflara resen tebliğ edilir. Kesinleşen ret kararının da resen
tebliğinden itibaren iki hafta içinde arabulucuya başvurulabilir.
Feshin geçerli bir sebebe dayandığını
ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını
iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür."
V. İNCELEME VE
GEREKÇE
19. Mahkemenin 15/12/2020 tarihinde yapmış olduğu
toplantıda başvuru incelenip gereği düşünüldü:
A. Başvurucunun
İddiaları
20. Başvurucu; Mahkemenin Daire tarafından verilen
B.E.nin fesih tarihi itibarıyla iş güvencesi hükümlerinden yararlanacağı ve
davanın esasına girilerek fesih iddiasının araştırılması gerektiği yönündeki
bozma ilamına uyulmasına rağmen fesih iddiasına ilişkin bir gerekçe
açıklamaksızın davanın kabulüne karar vermesi sebebiyle gerekçeli karar
hakkının ve diğer anayasal haklarının ihlal edildiğini ileri sürmüştür.
B. Değerlendirme
21. Anayasa’nın 36. maddesinin birinci fıkrası şöyledir:
''Herkes, meşru vasıta ve yollardan
faydalanmak suretiyle yargı mercileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve
savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir.”
22. Anayasa Mahkemesi, olayların başvurucular tarafından
yapılan hukuki nitelendirmesi ile bağlı olmayıp olay ve olguların hukuki
tavsifini kendisi takdir eder ( Tahir Canan, B. No: 2012/969, 18/9/2013,
§ 16). Başvurucunun iddialarının özünün adil yargılanma hakkının
güvencelerinden biri olan gerekçeli karar hakkına ilişkin olduğu ve bu kapsamda
bir inceleme yapılması gerektiği değerlendirilmiştir.
1. Kabul
Edilebilirlik Yönünden
23. Açıkça dayanaktan yoksun olmadığı ve kabul
edilemezliğine karar verilmesini gerektirecek başka bir neden de bulunmadığı
anlaşılan gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul
edilebilir olduğuna karar verilmesi gerekir.
2. Esas
Yönünden
a. Genel
İlkeler
24. Anayasa'nın 36. maddesinin birinci fıkrasında
herkesin adil yargılanma hakkına sahip olduğu belirtilmiş ancak gerekçeli karar
hakkından açıkça söz edilmemiştir. Bununla birlikte Anayasa'nın 36. maddesine
" adil yargılanma " ibaresinin eklenmesine ilişkin gerekçede,
Türkiye'nin taraf olduğu uluslararası sözleşmelerce de güvence altına alınan
adil yargılama hakkının madde metnine dâhil edildiği vurgulanmıştır. Nitekim
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin (Sözleşme) 6. maddesinin (1) numaralı
fıkrasındaki hakkaniyete uygun yargılanma hakkının kapsamına gerekçeli karar
hakkının da dâhil olduğu Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin birçok kararında
vurgulanmıştır. Dolayısıyla Anayasa’nın 36. maddesinde düzenlenen adil
yargılanma hakkının gerekçeli karar hakkı güvencesini de kapsadığının kabul
edilmesi gerekir ( Abdullah Topçu , B. No: 2014/8868, 19/4/2017, § 75).
25. Anayasa'nın 141. maddesinin üçüncü fıkrasında da “ Bütün
mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. ” denilerek
mahkemelere kararlarını gerekçeli yazma yükümlülüğü yüklenmiştir. Anayasa’nın
bütünlüğü ilkesi gereği anılan Anayasa kuralı da gerekçeli karar hakkının
değerlendirilmesinde gözönünde bulundurulmalıdır ( Abdullah Topçu , § 76).
26. Gerekçeli karar hakkı, kişilerin adil bir şekilde
yargılanmalarını sağlamayı ve denetlemeyi amaçlamaktadır. Tarafların muhakeme
sırasında ileri sürdükleri iddialarının kurallara uygun biçimde incelenip
incelenmediğini bilmeleri ve ayrıca demokratik bir toplumda kendi adlarına
verilen yargı kararlarının sebeplerini toplumun öğrenmesinin sağlanması için de
gereklidir ( Sencer Başat ve diğerleri [GK], B. No: 2013/7800, 18/6/2014,
§§ 31, 34).
27. Mahkemelerin anılan yükümlülüğü, yargılamada ileri
sürülen her türlü iddia ve savunmaya karar gerekçesinde ayrıntılı şekilde yanıt
verilmesi gerektiği şeklinde anlaşılamaz. Ancak derece mahkemeleri, kendilerine
sunulan tüm iddialara yanıt vermek zorunda değilse de ( Yasemin Ekşi , B.
No: 2013/5486, 4/12/2013, § 56) davanın esas sorunlarının incelenmiş olduğu
gerekçeli karardan anlaşılmalıdır.
28. Bir kararda tam olarak hangi unsurların bulunması
gerektiği, davanın niteliğine ve koşullarına bağlıdır. Muhakeme sırasında açık
ve somut bir biçimde öne sürülen iddia ve savunmaların davanın sonucuna etkili
olması, başka bir deyişle davanın sonucunu değiştirebilecek nitelikte bulunması
hâlinde davayla doğrudan ilgili olan bu hususlara mahkemelerce makul bir
gerekçe ile yanıt verilmesi gerekir ( Sencer Başat ve diğerleri, § 35).
b. İlkelerin
Olaya Uygulanması
29. B.E. tarafından iş akdinin feshinin geçersizliğinin
tespiti ve işe iade istemiyle başvurucu şirket aleyhine açılan davada Mahkeme
9/12/2015 tarihli kararıyla B.E.nin işveren vekili olması nedeni ile iş
güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar
vermiştir. Söz konusu karar temyiz incelemesi sonucunda B.E.nin iş güvencesi
hükümlerinden yararlanması gerektiğinin tespit edilmesi üzerine davanın esasına
girilerek fesih iddialarının araştırılması gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur.
30. Başvurucu şirket tarafından Mahkemeye sunulan dilekçede
(bkz. § 12) ve yargılamanın çeşitli aşamalarında B.E.nin iş akdinin alınan
işletmesel karar doğrultusunda koordinatörlük uygulamasının kaldırılması
sebebiyle feshedildiği belirtilmiş ve bu nedenle iş akdinin feshinin haklı bir
nedene dayandığı ileri sürülmüştür.
31. Mahkeme tarafından bozma kararı üzerine yapılan
yargılama sonunda, bozma kararına uyulduğu belirtilerek B.E.nin iş güvencesi
hükümlerinden yararlanması gerektiği ifade edilmiş ve davanın kabulüne karar
verilmiştir.
32. Dairenin bozma kararında, B.E.nin iş güvencesi
hükümlerinden yararlanacağından davanın esasına girilerek fesih iddialarının
araştırılması gerektiğinin ifade edilmesine rağmen Mahkeme sadece Dairece
tespiti yapılan ve bozma kararında belirtilen B.E.nin iş güvencesi hükümlerinden
yararlanması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiş ancak davanın
esasına ilişkin fesih iddialarını değerlendirmemiş ve feshin geçersiz kabul
edilmesine dair gerekçelere yer vermemiştir.
33. Bu durumda başvurucunun iş akdinin ne sebeple, nasıl
feshedildiğine ilişkin iddialarına ayrı ve açık bir yanıt verilmesi ve feshin
geçerliliği hususunun tartışılması gerekirken Mahkeme tarafından bu hususlar
tartışılmamış, başvurucu şirket tarafından ileri sürülen iddialar
karşılanmamıştır. Diğer bir ifadeyle iş akdinin feshinin geçerli bir sebebe
dayanıp dayanmadığı, tarafların iddia ve savunmaları değerlendirilerek
gerekçelendirilmemiştir. Bu nedenle yargılama süreci bir bütün olarak
değerlendirildiğinde başvurucunun gerekçeli karar hakkının ihlal edildiği
sonucuna varılmıştır.
34. Açıklanan gerekçelerle başvurucunun Anayasa'nın 36.
maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki gerekçeli
karar hakkının ihlal edildiğine karar verilmesi gerekir.
C. 6216 Sayılı
Kanun'un 50. Maddesi Yönünden
35. 30/11/2011 tarihli ve 6216 sayılı Anayasa
Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 50. maddesinin
ilgili kısmı şöyledir:
“(1) Esas inceleme sonunda,
başvurucunun hakkının ihlal edildiğine ya da edilmediğine karar verilir. İhlal
kararı verilmesi hâlinde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için
yapılması gerekenlere hükmedilir…
(2) Tespit edilen ihlal bir mahkeme
kararından kaynaklanmışsa, ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldırmak için yeniden
yargılama yapmak üzere dosya ilgili mahkemeye gönderilir. Yeniden yargılama
yapılmasında hukuki yarar bulunmayan hâllerde başvurucu lehine tazminata
hükmedilebilir veya genel mahkemelerde dava açılması yolu gösterilebilir.
Yeniden yargılama yapmakla yükümlü mahkeme, Anayasa Mahkemesinin ihlal
kararında açıkladığı ihlali ve sonuçlarını ortadan kaldıracak şekilde mümkünse
dosya üzerinden karar verir.”
36. Başvurucu, ihlalin tespiti ve maddi tazminat
talebinde bulunmuştur.
37. Anayasa Mahkemesinin Mehmet Doğan ([GK], B.
No: 2014/8875, 7/6/2018) kararında ihlal sonucuna varıldığında ihlalin nasıl
ortadan kaldırılacağı hususunda genel ilkeler belirlenmiştir. Anayasa Mahkemesi
diğer bir kararında ise bu ilkelerle birlikte ihlal kararının yerine
getirilmemesinin sonuçlarına da değinmiş ve bu durumun ihlalin devamı anlamına
geleceği gibi ilgili hakkın ikinci kez ihlal edilmesiyle sonuçlanacağına da
işaret etmiştir ( Aligül Alkaya ve diğerleri (2) , B. No: 2016/12506,
7/11/2019).
38. Bireysel başvuru kapsamında bir temel hakkın ihlal edildiğine
karar verildiği takdirde ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırıldığından söz
edilebilmesi için temel kural mümkün olduğunca eski hâle getirmenin yani
ihlalden önceki duruma dönülmesinin sağlanmasıdır. Bunun için ise öncelikle
ihlalin kaynağı belirlenerek devam eden ihlalin durdurulması, ihlale neden olan
karar veya işlemin ve bunların yol açtığı sonuçların ortadan kaldırılması,
varsa ihlalin sebep olduğu maddi ve manevi zararların giderilmesi, ayrıca bu
bağlamda uygun görülen diğer tedbirlerin alınması gerekmektedir ( Mehmet
Doğan , §§ 55, 57).
39. İhlalin mahkeme kararından kaynaklandığı veya
mahkemenin ihlali gideremediği durumlarda Anayasa Mahkemesi, 6216 sayılı
Kanun'un 50. maddesinin (2) numaralı fıkrası ile Anayasa Mahkemesi İçtüzüğü’nün
79. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) bendi uyarınca ihlalin ve
sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak üzere kararın
bir örneğinin ilgili mahkemeye gönderilmesine hükmeder. Anılan yasal düzenleme,
usul hukukundaki benzer hukuki kurumlardan farklı olarak ihlali ortadan
kaldırmak amacıyla yeniden yargılama sonucunu doğuran ve bireysel başvuruya
özgülenen bir giderim yolunu öngörmektedir. Bu nedenle Anayasa Mahkemesi
tarafından ihlal kararına bağlı olarak yeniden yargılama kararı verildiğinde,
usul hukukundaki yargılamanın yenilenmesi kurumundan farklı olarak ilgili
mahkemenin yeniden yargılama sebebinin varlığını kabul hususunda herhangi bir
takdir yetkisi bulunmamaktadır. Dolayısıyla böyle bir kararın kendisine
ulaştığı mahkemenin yasal yükümlülüğü, ilgilinin talebini beklemeksizin Anayasa
Mahkemesinin ihlal kararı nedeniyle yeniden yargılama kararı vererek devam eden
ihlalin sonuçlarını gidermek üzere gereken işlemleri yerine getirmektir ( Mehmet
Doğan , §§ 58, 59; Aligül Alkaya ve diğerleri (2) , §§ 57-59, 66, 67).
40. İncelenen başvuruda, gerekçeli karar hakkının ihlal
edildiği sonucuna ulaşılmıştır. Dolayısıyla ihlalin mahkeme kararından
kaynaklandığı anlaşılmaktadır.
41. Bu durumda gerekçeli karar hakkının ihlalinin
sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmasında hukuki
yarar bulunmaktadır. Yapılacak yeniden yargılama ise bireysel başvuruya özgü
düzenleme içeren 6216 sayılı Kanun'un 50. maddesinin (2) numaralı fıkrasına
göre ihlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına yöneliktir. Bu kapsamda
yapılması gereken iş yeniden yargılama kararı verilerek Anayasa Mahkemesini
ihlal sonucuna ulaştıran nedenleri gideren, ihlal kararında belirtilen ilkelere
uygun yeni bir karar verilmesinden ibarettir. Bu sebeple kararın bir örneğinin
yeniden yargılama yapılmak üzere Ankara 14. İş Mahkemesine gönderilmesine karar
verilmesi gerekmektedir.
42. İhlalin ve sonuçlarının ortadan kaldırılması için
yeniden yargılamanın yeterli bir giderim sağlayacağı anlaşıldığından tazminat talebinin
reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
43. Dosyalardaki belgeden tespit edilen 257,50 TL harç ve
3.600 TL vekâlet ücretinden oluşan toplam 3.857,50 TL yargılama giderinin
başvurucu şirkete ödenmesine,
VI. HÜKÜM
Açıklanan gerekçelerle;
A. Gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine ilişkin
iddianın KABUL EDİLEBİLİR OLDUĞUNA,
B. Anayasa'nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil
yargılanma hakkı kapsamındaki gerekçeli karar hakkının İHLAL EDİLDİĞİNE,
C. Kararın bir örneğinin gerekçeli karar hakkının
ihlalinin sonuçlarının ortadan kaldırılması için yeniden yargılama yapılmak
üzere Ankara 14. İş Mahkemesine (E.2016/444, K.2016/580) GÖNDERİLMESİNE,
D. Kararın bir örneğinin bilgi için Yargıtay 22. Hukuk
Dairesine GÖNDERİLMESİNE,
E. Dosyalardaki belgeden tespit edilen 257,50 TL harç ve
3.600 TL vekâlet ücretinden oluşan toplam 3.857,50 TL yargılama giderinin
başvurucuya ÖDENMESİNE,
F. Ödemenin kararın tebliğini takiben başvurucunun Hazine
ve Maliye Bakanlığına başvuru tarihinden itibaren dört ay içinde yapılmasına,
ödemede gecikme olması hâlinde bu sürenin sona erdiği tarihten ödeme tarihine
kadar geçen süre için yasal FAİZ UYGULANMASINA,
G. Kararın bir örneğinin Adalet Bakanlığına
GÖNDERİLMESİNE 15/12/2020 tarihinde OYBİRLİĞİYLE karar verildi.