arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Saga Borgarættarinnar

Saga Borgarættarinnar er skáldsaga eftir Gunnar Gunnarsson. Sagan kom upprunalega út á dönsku í fjórum bindum sem komu út á þremur árum.

Fyrsta bindi er Ormarr Örlygsson og kom það fyrst út á dönsku árið 1912. Annað og þriðja bindið eru Den danske frue på Hof og Gæst den enøjede komu út árið 1913 og fjórða bindið Den unge Ørn kom út árið 1914. Fyrstu tvö bindin seldust í fyrstu lítið en með þriðja bindinu, Gesti eineygða (Gæst den enöjede) sló Gunnar í gegn. Sagan var gefin út í endurskoðaðri heildarútgáfu árið 1915 og varð vinsæl í Danmörku og Gunnar varð mikils metinn rithöfundur. Í bókunum er sögð saga tveggja sona. Árið 1919 er gerð kvikmyndin Saga Borgarættarinnar og er það fyrsta íslenska skáldsagan sem var kvikmynduð.
Norður-þýska ríkjasambandið

Norður-þýska ríkjasambandið (Norddeutscher Bund á þýsku) var sambandsríki tuttugu og tveggja þýskra ríkja norðan við Main-fljót sem til var frá 1867 til 1871. Norður-þýska ríkjasambandið var stofnað að undirlagi forsætisráðherra Prússlands, Otto von Bismarcks, í kjölfar stríðs Prússlands og Austurríkis árið 1866 og upplausnar þýska ríkjasambandsins.

Eftir að Prússar sigruðu Austurríkismenn í orrustunni við Königgrätz þann 3. júlí 1866 innlimaði Vilhjálmur 1. Prússakonungur flest ríkin sem höfðu stutt Austurríki: Konungsríkið Hanover, Slésvík-Holtsetaland, hertogadæmið Nassá, kjörfurstadæmið Hesse-Kassel og borgríkið Frankfurt. Hluti stórhertogadæmisins Hesse-Darmstadt norðan við Main-fljót varð einnig hluti af ríkjasambandinu. Austurríkismönnum var haldið utan við sameiningu Þýskalands og neyddust þeir til að samþykkja útþenslu Prússa og upplausn gamla þýska ríkjasambandsins í friðarsáttmála í Prag þann 23. ágúst 1866.

Norður-þýska ríkjasambandið varð til sem hernaðarbandalag þann 18. ágúst 1866 og var þá kallað ágústbandalagið ("August-Bündnis" á þýsku). Í fyrstu voru aðildarríkin sextán: Prússland, hertogadæmin Saxe-Weimar-Eisenach, Oldenburg, Brúnsvík, Saxe-Altenborg, Saxe-Coburg og Gotha og Anhalt, furstadæmin Schwarzbourg-Sondernshausen, Schwarzbourg-Rudolstadt, Waldeck, Reuss-Gera, Schaumbourg-Lippe og Lippe-Detmold og borgríkin Hamborg, Lübeck og Brimaborg. Á næstu mánuðum bættust við stórhertogadæmin Mecklembourg-Schwerin og Mecklembourg-Strelitz þann 21. ágúst, héröðin Efra-Hessen og stórhertogadæmið Hessen þann 3. september, hertogadæmið Sachsen-Meiningen þann 8. október og konungsríkið Saxland þann 21. október.

Til þess að styggja ekki Napóleon III. Frakkakeisara forðaðist Bismarck að innlima ríkin í suðurhluta Þýskalands (konungsríkin Bæjaraland og Württemberg, stórhertogadæmið Baden og suðurhluta Hesse-Darmstadt) í norður-þýska ríkjasambandið. Vegna þrýstings frá Bismarck samþykktu þessi fjögur ríki þó að gera hernaðarbandalag við Prússland, bæði í varnar- og sóknarskyni. Stjórnarskrá norður-þýska ríkjasambandsins gerði því ráð fyrir að þessi ríki gengju í sambandið þegar fram liðu stundir.

Stjórnarskrá ríkjasambandsins var samþykkt þann 16. apríl 1867 og tók gildi þann 1. júlí sama ár. Konungur Prússlands varð jafnframt forseti norður-þýska ríkjasambandsins og þing sambandsins var sett með tveimur deildum: Sambandsþinginu ("Bundesrat") og ríkisþinginu ("Reichstag"). Konunginum var jafnframt falið að útnefna kanslara sem yrði ábyrgur gagnvart honum einum. Kosið var til ríkisþingsins í einum almennum kosningum en þetta þing hafði í raun lítil völd. Mest völd hafði efri deild þingsins, þar sem Prússland réð lögum og lofum.

Stjórnarskráin var hugarsmíð Bismarcks, sem keyrði sín stefnumál í gegn þar, jafnvel þótt þau væru á öndverðum meiði við skoðanir Vilhjálms Prússakonungs. Stjórnarskráin tryggði yfirburði Prússa innan sambandsins. Með sambandinu tókst Bismarck að stíga fyrsta skrefið í átt að sameiningu Þýskalands árið 1871. Þýska keisaraveldið, sem stofnað var árið 1871, setti sér stjórnarskrá sem var að miklu leyti byggð á stjórnarskrá norður-þýska sambandsins.
Fáni Bútan

&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt;

&lt;revision&gt;

&lt;parentid&gt;1603539&lt;/parentid&gt;

&lt;timestamp&gt;2018-09-25T12:31:27Z&lt;/timestamp&gt;

&lt;contributor&gt;

&lt;username&gt;TKSnaevarr&lt;/username&gt;

&lt;/contributor&gt;

&lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt;

&lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;

Fáni Bútan er uppskiptur í tvennt frá neðra vinstri horni til efra hægri horns í tvo þríhyrnda fleti með þeim gula fyrir ofan og appelsínuleitan fyrir neðan. Hvítur dreki er um miðjan fánann. Hlutföll eru 2:3. Guli liturinn vísar til konungsins en appelsínuliturinn vísar til búddatrúarinnar.

Skipting fánans táknar skiptingu hins andlega og veraldlega máttar í landinu. Drekinn um miðjan fánann táknar nafn landsins á máli heimamanna dzongkha: Bútanbúar kalla landið ekki Bútan heldur "Druk" sem merkir „dreki“. Hvíti litur drekans táknar hreinleika.

Fánar Bútan og Wales eru einu tveir þjóðarfánarnir í heiminum með dreka. Fáninn hefur verið í notkun, með nokkrum minni breytingum, frá 19. öld.
Hin ótrúlegu 2

Hin ótrúlegu 2 (enska: "Incredibles 2") er bandarísk teiknimynd frá árinu 2018.
Gilbertseyjar

Gilbertseyjar (gilbertíska: "Tungaru"; áður "Kingsmill" eða "King's-Mill-eyjar") eru sextán hringeyjar og kóraleyjar í Kyrrahafi, um það bil miðja vegu milli Papúu Nýju-Gíneu og Hawaii. Þær eru meginhluti ríkisins Kíribatí, en heitið Kíribatí er dregið af heiti eyjanna.

Eyjarnar liggja í röð frá norðri til suðurs. Um 780 km eru í beina loftlínu milli nyrstu eyjarinnar, Makin, og þeirrar syðstu, Arorae. Eyjarnar skiptast við Miðbaug í syðri og nyrðri hluta.
Orrustan við Bannockburn

Orrustan við Bannockburn (enska: "Battle of Bannockburn", skosk gelíska: "Blàr Allt nam Bànag" eða "Blàr Allt a' Bhonnaich") átti sér stað þann 24. júní 1314 og var stór sigur Skota í fyrsta skoska sjálfstæðisstríðinu. Orrustan þykir einn markverðasti atburður í sögu Skotlands.

Stirlingkastali, skoskt konunglegt borgarvirki, var þá undir umráð Englendinga. Kastalinn varð stöðugt undir umsátri af Skotum og því ákvað Játvarður 2. Englandskonungur að koma miklum herafla saman til að endurheimta stjórn á kastalanum. Tilraun hans til þess misheppnaðist og var herafli hans sigraður af minni heri undir forystu Róberts 1. Skotakonungs.

Aðdragandi.

Skosku sjálfstæðisstríðin milli Englands og Skotlands hófust árið 1296. Í upphafi náðu Englendingar góðum árangri undir foryrstu Játvarðs 1. Englandskonungs en þeir sigruðu Skota í orrustunni við Dunbar (1296) og umsátrinu um Berwick (1296). Brottrekstur Jóhanns Balliol úr hásæti var einnig Englendingum í hag. Skotar sigruðu Englendinga í Stirling Bridge árið 1297. Á móti kom sigur Játvarðs 1. Englandskonungs í orrustunni við Falkirk árið 1298. Fyrir árið 1304 höfðu Englendingar lagt Skotland undir sig en árið 1306 tók Róbert 1. Skotakonungur við skosku krúnuna og stríðin hófust á ný.

Játvarður 2. Englandskonungur tók við veldisstólinn árið 1307 en náði ekki að halda sömu öflugri forystu og faðir sinn Játvarður 1. Þetta veikti stöðu Englendinga. Stirlingkastali var einn mikilvægasti kastali í valdi Englendinga enda úr honum var aðalleið á Skosku hálöndin stýrt. Árið 1314 leiddi Játvarður Bruce, yngri bróðir Róberts Bruce, umsátur um kastalann. Samið var um að kastalinn yrði afhentur Skotum ef umsátrinu lyki ekki fyrir sumar. Englendingar gátu ekki litið framhjá þessari áskorun og byrjuðu að búa sig undir stóra herferð. Riddaraliðið var um það bil 2.000 manns en fótgönguliðið 15.000 manns. Margir þeirra voru með langboga. Skotarnir voru ekki fleiri en 7.000–10.000 manns en eingöngu 250 þeirra hefðu verið riddarar. Skoska fótgönguliðið hefði verið með axir, sverð og spjót en örfáir með boga.
Spánarsnigill

Spánarsnigill ("Arion vulgaris") er af "Arionidae"-ætt snigla sem ekki bera kuðung. Hann er rauður, rauðbrúnn eða rauðgulur að lit og getur náð 15 cm lengd. Snigillinn er upprunninn á Íberíuskaga og barst þaðan til annarra svæða í Mið- og Vestur-Evrópu upp úr 1960, líklega af mannavöldum. Vegna þurrs loftslags á Íberíuskaga hefur hann aldrei verið sérstaklega fyrirferðarmikill sem tegund þar, en þegar hann barst til rakari svæða í Norður-Evrópu fjölgaði honum hratt og er almennt talinn til meindýra. Snigillinn gefur frá sér mikið slím, gult að lit, og á sér fáa náttúrulega óvini. Þó er vitað að broddgeltir, greifingjar, villigeltir og einhverjar tegundir anda éta hann. Hann étur flest sem hann kemst í, allt frá matjurtum, kryddjurtum, laukum og skrautblómum til hundaskíts, hræja og annarra snigla. Spánarsnigils varð vart á Skáni í Svíþjóð árið 1975 og hefur smám saman orðið landlægur á Norðurlöndum síðan, fannst í Noregi 1988, Danmörku 1991, Færeyjum 1996 og á Íslandi fannst hann fyrst í vesturbæ Reykjavíkur í ágústmánuði árið 2003, á Ólafsfirði 2004 og á hverju ári síðan. Spánarsnigill breiðist smám saman um Ísland og fannst fyrst á Vestfjörðum í júlí 2008.

Spánarsniglar eru tvíkynja og geta, hvort heldur eð er, frjóvgað sjálfa sig eða frjóvgað hvor annan þegar tveir hittast. Þeir grafa sig niður í jörðina og leggjast í dvala yfir veturinn, og þar sem þeir þola frost ekki vel, þá eru snjóþungir vetur hentugri fyrir þá en snjóléttir. Snigillinn verður kynþroska um fimm vikna gamall, verpir nokkrum tugum eggja í einu og þau klekjast á 3,5-5 vikum. Þeir eru því fljótir að fjölga sér þegar aðstæður eru þeim hagstæðar. Í Danmörku verða þeir stundum svo margir að menn telja 50 stykki á fermetra.
Olympique Lillois

Olympique Lillois var fótboltalið frá Lille í Frakklandi. Það var stofnað árið 1902 og lagt niður árið 1944 þegar það sameinaðist Sporting Club Fivois undir merkjum Lille OSC.

Árið 1933 varð Olympique Lillois fyrsta félagið til að vinna Frakklandsmeistaratitilinn í knattspyrnu þegar það varð sigurvegari í Ligue 1.
Putasnigill

Putasnigill (fræðiheiti: "Arion intermedius") er tegund af landsniglum. Hann er ættaður frá Vestur-Evrópu og er innflutt tegund annarsstaðar, þar á meðal Norður-Ameríku, Ástralíu, Nýja-Sjálandi, Norður-Afríku, Suður-Afríku og Kyrrahafseyjum. Líklegt er að hann finnist á Íslandi.
Skjaldarmerki Lettlands

Skjaldarmerki Lettlands var tekið í notkun út 18. nóvember 1918. Í miðjunni er skjöldur sem er deilt upp í þrennt, með rísandi sól í efri hlutanum, ljóni í því neðra til vinstri og þjóðsagnadýri (griffín) í því neðra til hægri. Neðri tveir hlutarnir eru aftur skjaldarmerki Kúrlands og Lívlands.
1984

Árið 1984 (MCMLXXXIV í rómverskum tölum) var 84. ár 20. aldar og hlaupár sem hófst á sunnudegi samkvæmt gregoríska tímatalinu.
Alfreð Gíslason (stjórnmálamaður)

Alfreð Gíslason (fæddur á Reykjavík 12. desember 1905, lést 13. október 1990) var íslenskur læknir og stjórnmálamaður. Hann sat í borgarstjórn Reykjavíkur fyrir Alþýðuflokkinn, Sósíalistaflokkinn og Alþýðubandalagið sem og á Alþingi fyrir Alþýðubandalagið.

Ævi.

Alfreð lauk prófi í læknisfræði frá Háskóla Íslands árið 1932 og stundaði næstu árin framhaldsnám á sjúkrahúsum í Danmörku með áherslu á tauga- og geðsjúkdóma. Hann varð starfandi læknir í Reykjavík árið 1936 og sinnti margvíslegum læknisstörfum næstu áratugina, þar á meðal sem geðlæknir á Grund. Hann starfaði talsvert að áfengisvörnum og var í hópi stofnenda Krabbameinsfélagsins og formaður þess um hríð.

Hann gekk til liðs við Alþýðuflokkinn en fylgdi Hannibal Valdimarssyni að málum í pólitík og var formaður Málfundafélags jafnaðarmanna frá stofnun þess 1954 til 1967. Árið 1954 var hann kjörinn bæjarfulltrúi í Reykjavík og átti þar sæti í þrjú kjörtímabil, til ársins 1966. Hann var sömuleiðis þingmaður Reykvíkinga frá 1956 til 1967.
Mýrabobbi

Mýrabobbi (fræðiheiti: "Oxyloma elegans") er tegund af smávöxnum evrópskum landsniglum. Hann finnst einnig á Íslandi og Grænlandi.
Hans Luther

Hans Luther (10. mars 1879 – 11. maí 1962) var þýskur stjórnmálamaður sem var kanslari Þýskalands í 482 daga, frá 1925 til 1926. Sem fjármálaráðherra Þýskalands hafði Luther átt þátt í því að koma stöðugleika á þýska markið eftir óðaverðbólguna árið 1923. Frá 1930 til 1933 var Luther bankastjóri þýska ríkisbankans og frá 1933 til 1937 var hann sendiherra Þjóðverja í Washington.

Æviágrip.

Hans Luther fæddist til ríkrar, lúterskrar kaupmannsfjölskyldu í Berlín árið 1879.

Luther var kjörinn í borgarráð Magdeburg árið 1907. Hann varð borgarstjóri Essen sumarið 1918. Í byltingunum sem brutust út í lok ársins 1918 tókst honum að telja byltingarmennina á að viðurkenna stöðu hans og vinna með stjórn sinni. Árið 1922 þáði Luther boð um að gerast matvæla- og landbúnaðarráðherra í ríkisstjórn Wilhelms Cuno. Honum hafði áður verið boðið að gerast innanríkisráðherra og fjármálaráðherra en hafði afþakkað þau ráðuneyti. Luther gerðist fjármálaráðherra þegar Gustav Stresemann tók við kanslaraembættinu árið 1923 og sat áfram í því embætti í ríkisstjórnum Wilhelms Marx. Sem fjármálaráðherra tókst Luther að koma stöðugleika á þýska markið eftir mikla verðbólgu með því að lækka laun ríkisstarfsmanna og hækka skatta.

Eftir þingkosningar sem haldnar voru í desember 1924 kom stjórnarflokkunum ekki saman um hvort þeir ættu að hleypa vinstri- eða hægriflokkum inn í stjórnarsamstarfið til að styrkja minnihlutastjórn Marx. Friedrich Ebert forseti Þýskalands bað því hinn óflokksbundna Luther að mynda ríkisstjórn og gerast kanslari. Luther stofnaði stjórn með aðkomu fjögurra hægri- og miðhægriflokka en skipaði hana að mestu óflokksbundnum stjórnsýslumönnum. Ebert forseti lést þann 28. febrúar 1926 og Luther tók því við skyldum þjóðhöfðingja til bráðabirgða. Í forsetakosningunum sem haldnar voru í kjölfarið vann hershöfðinginn rómaði Paul von Hindenburg sigur.

Luther bauðst til að segja af sér í maí sama ár vegna ágreinings um fána Þýskalands. Luther hafði beðið Hindenburg að undirrita tilskipun sem skyldaði þýskar ríkisstofnanir til að flagga þýska verslunarfánanum auk þjóðfána lýðveldisins. Verslunarfáninn var áþekkur hinum rauða, hvíta og svarta fána þýska keisaraveldisins og því litu lýðveldissinnar á þingi á fánamálið sem árás á lýðveldið, sérstaklega í ljósi þess að Hindenburg var kunnur einveldissinni af gamla skólanum. Málið leiddi til þess að Luther féll fyrir vantrauststillögu á þinginu og Marx varð kanslari á ný.

Eftir kanslaratíð sína varð Luther bankastjóri þýska ríkisbankans árið 1930. Hann sagði af sér að tilskipan Adolfs Hitler árið 1933 eftir valdatöku nasista í Þýskalandi. Hitler bauð Luther þess í stað að gerast sendiherra til Bandaríkjanna. Luther þáði boðið og gegndi sendiherraembættinu til ársins 1937.
Spitsbergen

Spitsbergen er stærsta eyja Noregs og eyjaklasans Svalbarða með flatarmál upp á 37.673 km². Fjórir lengstu firðir Svalbarða eru á Spitsbergen og allar byggðir. Ennfremur eru allir 7 þjóðgarðar Svalbarða á eynni.

Í Longyearbyen búa 2.075 manns (2013) en aðrir bæir eru sá rússneski Barentsburg, Nýja-Álasund og Sveagruva, auk 10–12 pólskra vísindamanna í Isbjørnhamna og 4–5 hótelrekanda á svæði sem nefnist Pyramiden.

Erfiðleikar vegna hafíss og fjarskipta hafa gert það að verkum að aldrei hefur verið fiskvinnsla á Svalbarða heldur hefur öllum afla verið landað í Evrópu.

Saga.

Spitsbergen var gefið nafn af norðurheimskautalandkönnuðinum hollenska Willem Barents, sem sigldi um hana 1596. Hann kallaði það sem nú er almennt kallað Spitsbergen "West-Spitsbergen" en Svalbarða í heild sinni Spitsbergen og er skýringin að honum þótti eyja þessi hafa tindótt fjöll.

Aðflutningur til Spitsbergen var einkum sökum veiði 1600–1850, rannsókna 1880–1928 og námuvinnslu 1906–2000. Frá 1601 voru breskar og hollenskar hvalveiðistöðvar á eyjunum í norðvestri, seinna ennfremur lengra suður. Rússneskir veiðimenn voru þar einkum á 19. öld. Í seinni tíð hafa rannsóknir og ferðamennska haft sterkastan vöxt.

Landafræði.

Leifar af golfstrauminum færa varman sjó á vestur- og norðurströnd Spitsbergen sem er fyrir vikið minna ísilagt en austurstrendur eyjaklasans.

Hæsti tindur Spitsbergen er Newton-tindur sem er 1.713 metra hár.
Sjóarakræða

Sjóarakræða (fræðiheiti: "Mastocarpus stellatus") er rauðþörungur sem er náskyldur fjörugrösum ("Chondrus crispus"). Sjóarakræðu og fjörugrösum hefur öldum saman verið safnað við stendur Írlands og Skotlands, þurrkaðir og notaðir til manneldis og sem grunnur í heilsubætandi drykki. Þessir þörungar kallast á ensku "Irish moss" eða „írskur mosi“.

Sjóarakræða og fjörugrös vaxa sums staðar á sömu stöðum. Fjörugrös eru þá ráðandi nema þar sem er mjög kalt því sjóarakræða þolir betur frost. Sjóarakræða er algeng við strendur Írlands og Bretlandseyja og við Ísland, Færeyjar, Norður-Rússland, Kanada, Nýfundnaland að Bandaríkjum Norður-Ameríku.
Kalkbobbi

Kalkbobbi (fræðiheiti: "Cernuella virgata"), einnig skráður sem "Helicella virgata", er tegund smárra landsnigla í loðbobbaætt ("Hygromiidae").

Hann er frá Miðjarðarhafssvæðinu og Vestur-Evrópu. Hann er sjaldgæfur slæðingur á Íslandi.

Samanburður á skeljum kalkbobba og sandhólabobba ("Theba pisana"):

Kalkbobba, ásamt sandhólabobba, er neytt í Spáni sem "tapa" á börum, sérstaklega í Andalúsíu þar sem sniglarnir eru þekktir undir heitinu "chichos".
Listi yfir kaupfélög

Listi yfir kaupfélög.
Hammersmith-brúin

Hammersmith-brúin er hengibrú yfir ána Thames í borgarhlutanum Hammersmith og Fulham í London. Brúin var fyrsta hengibrúin yfir Thames. Upphaflega brúin var byggð árið 1827 en var svo endurbyggð árið 1887. Árið 1973 var hún styrkt með stálbitum og hefur þurft reglulegt viðhald síðan. Um brúna fer akandi og gangandi umferð. Hammersmith-brúin er skreytt með ýmsum skjaldarmerkjum.
Enigma

Enigma getur átt við eftirfarandi:
Tsetse-fluga

Tsetse-flugur (fræðiheiti: "Glossinidae") eru ætt flugna sem finnast í skógivöxnum hitabeltissvæðum í Afríku. Þær nærast á blóði manna og dýra og flytja smitsjúkdóma milli þeirra, einkum svefnsýki. Allt að 34 tegundir og undirtegundir tsetse-flugna finnast.

Útlit.

Tsetse-flugur eru brúnar eða gráar. Búklengd er 6–14 mm. Vængirnir eru í hvíldarstöður krossaðir á bakinu. Flugurnar hafa nálarformaða munnhluta til að stinga með.
Louise Michel

Clémence-Louise Michel (29. maí 1830 – 9. janúar 1905), yfirleitt kölluð Louise Michel og stundum þekkt undir viðurnefninu „Enjolras“, var franskur skólakennari, stjórnleysingi og femínískur hugsuður sem lék lykilhlutverk í Parísarkommúnunni árið 1871. Hún var sú fyrsta sem dró hinn svarta fána anarkismans að húni og gerði hann að vinsælli táknmynd stjórnleysisstefnunnar. Í íslenskum samtímaheimildum var henni líkt við „eins konar Hervör eða valkyrju byltingarinnar“.

Michel hafði mikinn áhuga á menntun frá unga aldri og hafði unnið sem kennari í nokkur ár áður en hún flutti til Parísar árið 1856. Hún var farin að láta á sér bera á bókmennta- og stjórnmálasviðinu þegar hún var 26 ára og hafði kynnst mörgum helstu byltingarsinnum Parísar þegar kom á sjöunda áratuginn. Árið 1871 tók hún virkan þátt í Parísarkommúnunni, bæði í stofnun og vörn hennar. Stuttu eftir að uppreisn kommúnumannanna hófst í París bauðst hún til að ferðast til Versala og myrða Adolphe Thiers, nýkjörinn leiðtoga þriðja franska lýðveldisins, en áætlun hennar var ekki fylgt eftir.

Frönsk stjórnvöld handsömuðu Michel í maí við endurheimt höfuðborgarinnar og sendu hana síðan í útlegð til Nýju-Kaledóníu. Í útlegðinni snerist Michel til stjórnleysishyggju og tók árið 1878 þátt í uppreisn frumbyggja eyjanna gegn frönskum nýlenduyfirráðum. Hún sneri aftur til Frakklands árið 1880 og tók þátt í fjölmörgum mótmælum og fjöldasamkomum verkamannastéttanna. Yfirvöld fylgdust grannt með henni og fangelsuðu hana mörgum sinnum en hún hélt áfram pólitískum baráttum sínum allt fram til dauðadags árið 1905.

Hún er enn vel þekkt meðal byltingarsinna og stjórnleysingja. Íslensk-franski kvikmyndaleikstjórinn Sólveig Anspach leikstýrði sjónvarpsmynd um Michel árið 2010.
Leikni framar líkamsburðum

Leikni framar líkamsburðum er bók um sögu körfuboltans á Íslandi, skráð af Skapta Hallgrímssyni blaðamanni og gefin út af Körfuknattleikssambandi Íslands árið 2001. Nafn bókarinnar er tilvísun til hugmyndafræði Dr. James Naismith sem fann upp körfuknattleikinn í Springfield í Massachusetts í Bandaríkjunum í lok 19. aldar. Tilefni útgáfu bókarinnar var 40 ára afmæli Körfuknattleikssambandsins 29. janúar 2001 og rúmlega 50 ára saga körfuknattleiks á Íslandi. Í bókinni er þessi saga rakin á rúmlega 400 blaðsíðum.
Herman Van Rompuy

Herman Achille, greifi af Rompuy (f. 31. október 1947), er belgískur stjórnmálamaður sem var áður forsætisráðherra Belgíu (2008-2009) og fyrsti fastkjörni forseti evrópska ráðsins (2009-2014).

Van Rompuy er meðlimur í belgíska Kristilega demókratíska og flæmska flokknum. Hann var forsætisráðherra Belgíu frá 30. desember 2008 þar til Yves Leterme (sem var einnig forveri hans) leysti hann af hólmi þann 25. nóvember 2009. Meðlimir evrópska leiðtogaráðsins kusu Van Rompuy í lok ársins 2009 til þess að gerast fyrsti fastráðni forseti ráðsins í samræmi við umbætur Lissabon-sáttmálans. Van Rompuy var útnefndur í embættið frá 1. desember 2009 til 31. maí 2012 en tók ekki formlega við embættinu fyrr en 1. janúar 2010. Van Rompuy var endurkjörinn þann 1. mars 2012 og gegndi forsetaembættinu til 30. nóvember 2014.

Gordon Brown sagði um Van Rompuy við embættistöku hans að hann væri „sáttagerðamaður“ sem hefði „komið á pólitískum stöðugleika í landi sínu eftir marga mánuði af óvissu“. Í grein dagblaðsins "Le Figaro" var Van Rompuy lýst á svipaðan máta og hann kallaður „vandvirkur hönnuður ómögulegra málamiðlana“ ("l'horloger des compromis impossibles") Í yfirlýsingu á blaðamannafundi í kjölfar embættistöku sinnar lýsti Van Rompuy nálgun sinni á forsetaembættið á eftirfarandi máta:

„Sérhvert land ætti að koma sigursælt úr samningaviðræðum. Samningaviðræður sem enda með tapliði er aldrei góð samningaviðræða. Ég mun taka hagsmuni og gildi allra til greina. Þótt samheldni okkar sé enn styrkur okkar er fjölbreytni okkar enn auður okkar.“

Ekki voru allir eins ánægðir með valið á Van Rompuy. Þegar Van Rompuy birtist í fyrsta sinn á Evrópuþinginu vandaði Nigel Farage, formaður breska Sjálfstæðisflokksins, honum ekki kveðjurnar og sagði um hann: „Ég vil ekki vera ókurteis, en satt að segja hefur þú persónutöfra rakrar mottu og útlit lítilfjörlegs bankastarfsmanns [...] Hver ert þú? Ég hafði aldrei heyrt um þig, enginn í Evrópu hafði heyrt þín getið [...] Þú ert frá Belgíu, sem er ekki einu sinni land.“
Agnbeyki

Agnbeyki (fræðiheiti: "Carpinus betulus"), er tré sem vex í vestur Asíu og mið, austur og suður Evrópu, þar á meðal suður Englandi. Það þarf hlýtt loftslag til að þrífast, og finnst í að 600m yfir sjávarmáli á útbreiðslusvæðinu. Þar vex það í bland við eik og sumsstaðar beyki.