arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Judah Löw

Judah Löw (f. um 1520, d. 17. september 1609 í Prag) er þekktur meðal fræðimanna um gyðingdóm sem Löw rabbíni eða „Maharal af Prag“ (eða einfaldlega „Maharal“), en það er skammstöfun fyrir „Moreinu ha-Rav Löw“ (ísl. „kennari okkar, Löw rabbíni“).

Ævi og ætt.

Jehuda ben Bezal’el Löw var næst elsti sonur Bezal'el ben Chajjim, sem var bróðir ríkisrabbínans Jacob Löw. Í höfundarverki Löws er hvergi fjallað um bernsku hans, uppeldi né kennara úr æsku og því eru yngri ár ævi hans með öllu hulin myrkri. Hvorki eru til neinar öruggar heimildir um fæðingardag né fæðingarstað hans. Þó er hann talinn koma af frægri og menntaðri fjölskyldu rabbína — líklega með rætur í Worms. Algengast er að telja hann fæddan 1512 — sennilega í Poznań — en margir vísindamenn telja hann hafa fæðst þónokkru síðar (allt til 1525).

Afkomendur Judah Löw voru ungverski rabbíninn Leopold Löw og sonur hans Immanuel Löw.

Störf.

Um starfsævi Löws eru aðeins til skrár yfir árin 1553-1573, þegar hann þjónaði sem rabbíni og síðar yfirrabbíni í móravíska bænum Nikolsburg (Mikulov). Þar hafði hann einnig umdæmi sem skipuleggjandi í stjórnsýslumálum og sem sérfræðingur um réttarkerfið. Þekktastur var Löw þó fyrir að vera áhrifamikill guðfræðingur, sérhæfður í gyðinglegri dul- og heimspeki. Túlkanir á tveimur höfuðritum gyðinga, " Torah " og " Talmud", eru stærsta viðfangsefni Löws sem fræðimanns. Umfangsmesta rit hans er "Gur Aryeh al HaTorah", sem er ítarlegt skýrringarrit yfir athugasemdir Rashi um Torah. Um Löw rabbína er ótal rita til, þar sem frásagnir úr raunveruleikanum og skáldskapur renna mögulega saman í eitt og því eru þær ekki allar sannar.

Golemið í Prag.

Golem (hebreska: גולם‎‎, ísl. „hið óorðna“) er dulmagn úr þjóðsögum gyðinga — goðsagnakennd vera sem er eins konar kvikur manngervingur, mótaður úr lífvana efni á borð við mold eða leir. Mörgum sögum fer af því hvernig golemið var vakið til lífsins og hvernig því var síðar stýrt. Til þess að geta hleypt lífi í leirinn þurftu gyðingarnir að hafa á valdi sínu sömu dulrænu krafta og Jahve beitir til að skapa fyrsta manninn, Adam. Áður en lífinu var blásið í Adam hafði Guð hnoðað hann úr hans eigin mold og ösku.

Skv. einni frásögn af góleminu í Prag hafði það þegar verið uppi í 400 ár þegar Löw rabbíni tók það í þjónustu sína. Í annarri og kunnari frásögn er Löw sjálfur sagður hafa hnoðað golemið úr leir, sungið í það líf með eins atkvæðis töfraþulunni „"schem"“ og síðan gert að þjóni sínum. Sagan þarf að skoðast með þeim fyrirvara að fyrsta frásögnin af Löw rabbína og góleminu í Prag leit ekki dagsins ljós fyrr en 200 árum eftir dauða hans, en það er algengur misskilningur að hann hafi skrifað hana sjálfur.
Melanotaenia monticola

Melanotaenia monticola er tegund af regnbogafiskum sem er frá Nýju-Gíneu.
Melanotaenia irianjaya

Melanotaenia irianjaya er tegund af regnbogafiskum sem er frá norðvestur Nýju-Gíneu.
Melanotaenia rubripinnis

Melanotaenia rubripinnis er tegund af regnbogafiskum sem er frá norðvestur Nýju-Gíneu.
Melanotaenia splendida inornata

Melanotaenia splendida inornata er undirtegund af regnbogafiskum sem er einlend á Ástralíu.
Melanotaenia rubrivittata

Melanotaenia rubrivittata er tegund af regnbogafiskum sem er frá Nýju-Gíneu.
Nicoline Weywadt

Nicoline Marie Elise Weywadt (5. febrúar 1848 – 20. febrúar 1921) var fyrsta konan á Íslandi sem lærði og vann við ljósmyndun. Eftir að hafa lokið námi í Kaupmannahöfn tók hún við rekstri bóndabæjar föður síns á Djúpavogshreppi. Hún byggði sína eigin ljósmyndastofu og vann þar í mörg ár.

Æviágrip.

Nicole Marie Elise Weywadt fæddist þann 5. febrúar árið 1848 á Djúpavogi og var næstelst 14 barna Niels Peters Emils Weywadt (1814–1883), forstöðumanns hjá versluninni Ørum &amp; Wulff, og eiginkonu hans, Sophie Brochdorf (1826–1902). Árið 1880 flutti fjölskyldan í hús sem Niels Weywadt hafði byggt á Teigarhorni.

Nicoline Weywadt lærði ljósmyndun og steindafræði í Kaupmannahöfn, útskrifaðist árið 1872 og varð fyrsta íslenska konan sem lagði fyrir sig ljósmyndun. Þegar hún sneri heim til Íslands stofnaði hún ljósmyndastofu á Djúpavogi, þá fyrstu í austurhluta Íslands. Eftir að faðir hennar lést árið 1883 tók Nicoline yfir rekstur Teigarhornsbæjarins og setti þar upp vinnustofu fyrir ljósmyndunarstörf sín. Nicoline vann alls við ljósmyndun í um 30 ár. Hún tók bæði mannamyndir og landslagsmyndir og seldi einnig skrautsteina. Hún þjálfaði systurdóttur sína, Hansínu Regínu Björnsdóttur (1884–1973), sem aðstoðarmann sinn. Árið 1888 fór Nicoline aftur til Kaupmannahöfnar til að öðlast reynslu í ljósmyndun með þurrplötum. Í kringum árið 1903 eftirlét hún Hansínu, sem hafði útskrifast úr ljósmyndun í Kaupmannahöfn árið 1902, stjórn á ljósmyndastofunni.

Nicoline Weywadt lést þann 20. febrúar árið 1921. Hún er jörðuð í Hálskirkjugarði.
Actinidia fasciculoides

Actinidia fasciculoides er klifurrunni í Actinidiaceae ætt. Hún er einlend í Kína (Guangxi og Yunnan.).
Lichfield

Lichfield er borg og sókn í Staffordshire í Englandi. Borgin liggur um það bil 26 km norðan við Birmingham, 14 km frá Walsall og 21 km frá Burton upon Trent. Árið 2011 voru íbúar borgarinnar 32.219 en íbúar sveitarfélagsins voru 100.700.

Miðaldadómkirkja með þremur turnspírum einkennir borgina. Samuel Johnson, höfundur fyrstu ensku orðabókarinnar, fæddist í borginni. Sögu Lichfield má rekja til ársins 669, þegar Chad af Mersíu stofnaði sókn á svæðinu. Sóknin varð kirkulegi miðpunktur Mersíu. Árið 2009 fannst Staffordskírissjóðurinn, stærsti sjóður engilsaxneskra gull- og silfurgripa sem fundist hefur, nálægt borginni.

Þróun borgarinnar hélt áfram á 12. öld. Roger de Clinton víggirti dómkirkjuna og dróg upp götuskipulag að miðbænum sem lifir af ennþá daginn í dag. Blómaskeið Lichfield var á 18. öld þegar hún varð vinsæll áningarstaður meðal vagnstjóra. Á þessum tíma blómstraði menning í borginni, en þar bjuggu fræðimenn svo sem Samuel Johnson, David Garrick, Erasmus Darwin og Anna Seward. Í orðum Johnsons var Lichfield „borg heimspekinga“.
Actinidia henryi

Actinidia henryi er klifurrunni í Actinidiaceae ætt. Hún er einlend í Kína (Guangdong, Guangxi, Guizhou, Hunan og Yunnan).
Actinidia lijiangensis

Actinidia lijiangensis er klifurrunni í Actinidiaceae ætt. Hún er ættuð frá Kína (Guangxi).
Fósturvísir

Fósturvísir er frumstig þroskans í sumum lífverum. Í lífverum sem fjölga sér með kynæxlun verður fósturvísir til út frá okfrumunni, þeirri frumu sem verður til við frjóvgun þegar eggfruma konu og sæðisfruma karls sameinast. Okfruman skiptir sér í fleiri frumur með frumuskiptingu, og fósturvísir verður til.

Í meðgöngu mannsins kallast barn fósturvísir þar til á 9. viku eftir frjóvgun (sem er 11. vika meðgöngu), eftir það kallast það fóstur.
Brighton og Hove

Brighton og Hove er borg í Austur-Sussex á suðausturhluta Englands. Borgin liggur um það bil 70 km frá London. Bæirnir Brighton og Hove sameinuðust í eitt sveitarfélag árið 1997 og voru viðurkenndir sem ein borg árið 2001. Íbúar borgarinnar voru um 291.000 árið 2019.

Bærinn Shoreham-by-Sea liggur vestan við borgina, en Peacehaven och Newhaven liggja til austurs.

Brighton &amp; Hove Albion er knattspyrnulið borgarinnar.
Klettaglæða

Klettaglæða (fræðiheiti: "Rusavskia elegans") er fléttutegund af glæðuætt. Klettaglæða tilheyrði áður ættkvísl glæða ("Xanthoria") en var færð í ættkvíslina "Rusavskia" árið 2003 í ljósi nýrra rannsókna.

Útlit og búsvæði.

Klettaglæða skærappelsínugult eða rauðgult þal en neðra borðið er hvítt eða gulleitt. Askhirslur eru algengar, appelsínugular að lit með örlítið ljósari þalrönd. Klettaglæða vex á klettum og mannvirkjum og er sérstaklega algeng á norðausturlandi. Klettaglæða líkist veggjaglæðu í útliti en þekkist best á mjórri og kúptum randbleðlumsem liggja þéttar að undirlaginu en á veggjaglæðu. Einnig hefur hún yfirleitt dekkri lit.

Efnafræði.

Klettaglæða inniheldur þekkta fléttuefnið parietín sem gefur henni gulan eða appelsínugulan lit. Parietín er tilheyrir flokki anthrakínón-efna og var klettaglæða fyrsta íslenska fléttan sem anthrakínón-efni var einangrað úr.

Þalsvörun klettaglæðu er K+ vínrauð, C-, KC- og P-.
Hinsegin dagar

Hinsegin dagar (enska: "Reykjavik Pride") er hinsegin menningar-, mannréttinda- og marbreytileikahátíð sem haldin hefur verið í Reykjavík árlega frá árinu 1999.

Sagan.

Fyrstu hinsegin hátíðahöldin í Reykjavík, Hinsegin helgi, voru haldin árið 1999 með dagskrá á Ingólfstorgi, af Samtökunum 78. Þangað komu um 1.500 gestir til að minnast uppreisnarinnar á Stonewall 30 árum áður. Heimir Már Pétursson hafði síðan forgöngu um að ári síðar í ágúst 2000 var farið í fyrstu Pride Parade gönguna í Reykjavík, sem hlaut hið íslenska nafn gleðiganga og var hluti af þriggja daga hátíðarhöldum Hinsegin daga í Reykjavík. Hinsegin dagar höfðu þá verið stofnaðir sem sjálfstætt óháð félag undir forystu Heimis og Þorvaldar Kristinssonar. Áður höfðu þó verið farnar göngur í Reykjavík þar sem krafist var janfréttis, svokallaðar frelsisgöngur hommar og lesbía árin 1993 og 1994. Hin fyrsta gleðiganga í Reykjavík gekk vonum framar en Heimir og Þorvaldur hafa líst því í viðtölum að allt að 12.000 gestir hafi þá mætt í miðborgina. Frá þeim tíma hafa Hinsegin dagar í Reykjavík verið haldnir árlega í borginni, dagskrá hátíðarinnar lengst og viðburðum fjölgað en Hinsegin dagar eru í dag stærsta árlega hátíð landsins en um og yfir 100.000 gestir hafa sótt miðborgina á undanförnum árum þegar gleðigangan fer fram og Hinsegin dagar ná hámarki.
Omar al-Bashir

Omar Hassan Ahmad al-Bashir (fæddur 1. janúar 1944) var 7. forseti Súdans. Hann komst til valda í valdaráni hersins árið 1989 en hann var liðsforingi þar. Áður hafði hann verið í egypska hernum og tók þátt í stríðinu árið 1973 gegn Ísrael. Al-Bashir var kosinn þrisvar til embættis forseta en grunsemdir hafa verið um kosningasvindl.

Alþjóðlegi sakamáladómstóllinn hefur sakað al-Bashir um stríðsglæpi og glæpi gegn mannkyni, þar á meðal í Darfúr.

Í febrúar árið 2019 lýsti al-Bashir yfir neyðarástandi en mótmæli gegn honum stigmögnuðust. Í byrjun apríl tók herinn við völdum og setti al-Bashir í stofufangelsi. Þann 14. desember sama ár var al-Bashir dæmdur í tveggja ára stofufangelsi í betrunarmiðstöð.
Kyngervi

Kyngervi er hið félagslega mótaða kyn en ekki hið líffræðilega kyn.

Þessi mótun tekur til dæmis til þeirra væntinga sem samfélagið gerir til karla og kvenna, þeirra verksviða sem hvort kyn er talið geta eða eiga að tileinka sér og þess hvaða áhugamál og klæðaburður er talinn við hæfi.

Þau skilaboð sem karlar og konur fá geta verið mótsagnakennd og tekið breytingum, bæði á mismunandi tímum og milli menningarsvæða. Þau eru einnig ólík eftir aldri, stétt, stöðu, kynhneigð, kynvitund, kyneinkennum, holdafari, fötlun og annarri stöðu viðkomandi. Það er þessi mótun sem átt er við þegar rætt er um kyngervi.

Kyn og kyngervi eru lykilhugtök bæði innan hinseginfræða og kynjafræða. Í þessum fræðum þykir oft gagnlegt að greina á milli líffræðilegs kyns annars vegar, sem þá er einfaldlega nefnt kyn, og hins vegar félagslega mótað kyns, sem þá er nefnt kyngervi.

Í almennu talmáli vísar þó kyn oftast bæði til kyns og kyngervis.
Hinsegin

Hinsegin er regnhlífarhugtak yfir ýmsa minnihlutahópa hvað varðar kynhneigð og kynferði. Orðið nær þá m.a. yfir samkynhneigða, tvíkynhneigða, eikynhneigða, transfólk og í sumum tilfellum intersex fólk.

Orðið hefur verið notað í þessari merkingu síðan um það bil árið 2000. Q - Félag hinsegin stúdenta var fyrsta félagið til þess að opinberlega taka orðið hinseign inn í nafnið sitt, en það bar áður heitið Félag samkynhneigðra stúdenta, FSS. Samtökin '78 fylgdu fljótt á eftir og var undirskrift félagsins breytt úr "Félag lesbía og homma á Íslandi" í "Félag hinsegin fólks á Íslandi".

Áður fyrr hafði orðið stundum verið notað um hinsegin fólk (einkum samkynhneigða) í niðrandi tilgangi og vísaði þá til þess að viðkomandi væri öðruvísi.
Taphrina betulae

Taphrina betulae er sveppur sem var fyrst lýst af Karl Wilhelm Gottlieb Leopold Fuckel.
Fáfnir

Fáfnir er dvergur í norrænni goðafræði sem breytist í dreka eftir hafa orðið fyrir bölvun sem lá á gulli og hring dvergsins Andvara. Hann er síðar drepinn af Sigurði Fáfnisbana.
Elatobium trochodendri

Elatobium trochodendri er skordýrategund í ættinni "Aphididae". Hún hefur fundist á trjátegundinni "Trochodendron aralioides" í Japan.
Jarþrúður Jónsdóttir

Jarþrúður Jónsdóttir (28. september 1851 – 16. apríl 1924) var íslensk kvenréttindakona og blaðamaður. Hún var um hríð ritstjóri kvenréttindablaðsins "Framsóknar" auk þess sem hún var fyrsta konan sem vann við þingskriftir á Alþingi.

Æviágrip.

Jarþrúður var dóttir háyfirdómarans Jóns Péturssonar og fyrri konu hans, Jóhönnu Bogadóttur. Móðir Jarþrúðar lést þegar Jarþrúður var ung og hún ólst upp með föður sínum og stjúpmóður.

Jarþrúður gekk í skóla fyrir stúlkur í Reykjavík og dvaldi síðar við nám í Danmörku og Skotlandi. Þegar hún sneri heim til Íslands gerðist hún kennari við Kvennaskólann í Reykjavík og varð þar fyrsta konan sem kenndi bóklegar námsgreinar. Auk kennslunnar í skólanum kenndi hún í heimahúsum frönsku, þýsku og ensku.

Árið 1889 vann Jarþrúður við þingskriftir hjá Alþingi og var fyrsta konan sem starfaði hjá þinginu. Jarþrúður var ritstjóri kvenréttindablaðsins "Framsóknar" frá 1899 til 1901 ásamt Ólafíu Jóhannsdóttur. Hún skrifaði á sama tíma og þýddi greinar í dagblaðið "Þjóðólf". Jarþrúður var stofnmeðlimur og lengi ritari Hins íslenska kvenfélags og var auk þess lengi virk í Thorvaldsensfélaginu.

Jarþrúður var gift Hannesi Þorsteinssyni þjóðskjalaverði. Hún gaf árið 1886 út "Leiðarvísi til að nema ýmsar kvennlegar hannyrðir" ásamt Þóru Pétursdóttur og Þóru Jónsdóttur og naut bókinn mikilla vinsælda.
WBA

WBA getur m.a. átt við:
Phyllostachys propinqua

Phyllostachys propinqua er bambustegund sem var lýst af Mcclure. Hann verður 5 til 9 m hár og eru leggirnir nýttir eins og timbur (mest 5 sm gildir). Þetta er ein af aðaltegundunum sem er nýtt í framleiðslu á bambussprotum í Kína.
Jöklamerla

Jöklamerla (fræðiheiti: "Caloplaca nivalis") er tegund fléttna af glæðuætt ("Teloschistaceae"). Jöklamerla finnst meðal annars á Íslandi þar sem hún vex nær alltaf á mosum yfir klettum, sérstaklega á sótmosa.

Útlit og búsvæði.

Jöklamerla er hrúðurflétta með hvítleitt eða grátt þal og gular askhirslur sem eru 0,3-0,8 mm í þvermál.

Átta gró eru í hverjum aski. Gróin eru glær, einhólfa eða tvíhólfa og sérstaklega mjó, 23-34 x 4-6,5 µm að stærð. Jöklamerla líkist þúfumerlu og tírólamerlu í útliti en öruggast er að greina hana frá þeim á gróunum.

Efnafræði.

Fléttur af glæðuætt innihalda yfirleitt gula litarefnið parietín en þó eru ekki þekkt nein fléttuefni í jöklamerlu.

Þalsvörun jöklamerlu er K- fyrir þalið en askhirslur eru K+ vínrauðar, C-, KC- og P-.
Sasa bitchuensis

Sasa bitchuensis er lágvaxin bambustegund (um 1 m), ættuð frá Japan. Hún var nefnd af Tomitaro Makino.
James Webb-geimsjónaukinn

James Webb-geimsjónaukinn er sjónauki sem var skotið á loft þann 25. desember 2021. Hann á að skoða myndun fyrstu vetrarbrautanna, læra meira um myndun stjarna og sólkerfa og greina andrúmsloft fjarplánetna. Hann getur skoðað ljós frá rauðu til mið-innrauðs ljóss (0,6–28,5 μm). Sjónaukinn er kældur niður í 50 K (-220 °C) til að tryggja bestu mögulegu gæði og verður staðsettur á L2 punktinum (stöðugt svæði þar sem þyngdarafl Jarðar og Sólar núllast út) í u.þ.b. 1.500.000 km fjarlægð. Sjónaukinn er samstarfsverkefni á milli NASA, ESA og CSA (kanadíska geimferðastofnunin).

Koltvísýringur, CO2, hefur fundist í andrúmslofti á reikistjörnu utan okkar sólkerfis, þ.e. á fjarreikistjörnu, í fyrsta skipti með hjálp James Webb.

James Webb tók mynd af stjörnuþokunum og síðar , sem er með þeim lengstu í burtu sam náðst hafa á mynd. Ef mælingarnar eru staðfestar, þá er sú síðarnefnda lengst í burtu, og er þar með elsta efni sem sést hefur (eða elsta ljós frá því), þ.e. frá aðeins 235.8 milljónum ára eftir miklahvelli (e. big bang).

Sjónaukanum var skotið á loft 25. desember 2021 með Ariane 5 eldflaug frá Kouru, í Frönsku Gvæjönu, og hann komst á áfangastað í janúar 2022. Fyrstu myndir úr sjónaukanum voru birtar almenningi 11. júlí 2022.

Sjónaukinn samanstendur af 18 sexhyrndum speglum gerðir út gull-húðuðu beryllíum, sem samanlagt mynda spegil sem er 6,5 metrar í þvermál, samanborið við 2,4 metra hjá Hubble sjónaukanum. Þetta gefur 25 fermetra svæði til að safna ljósi, eða sex sinnum stærra en hjá Hubble. Ólíkt Hubble, sem sér nær-útfjólublátt- og sýnilegt ljós (0,1 to 0,8 μm), og nær-innrautt (0,8–2,5 μm), notar James Webb lægri tíðnissvið, frá langbylgju sýnilegu ljósi (rauðu) upp í mið-innrautt (0,6–28,3 μm). Það þarf að halda sjónaukanum mjög köldum, undir 50 K (−223 °C), svo að innrauða ljósið sem sjónaukinn sjálfur gefur frá sér trufli ekki ljósið sem sem hann á að safna.

Til samanburðar er stærsti sjónauki í heiminum 2022, því sjónaukar á jörðu niðri eru almennt séð stærri (eða auðveldara að gera stærri, og þurfa líka að vera það út af verri aðstæðum á jörðu niðri), 10.4 m í þvermál með 36 sexhyrndum spegla-hlutum (aðrar sjónaukar fara t.d. upp í 91 speglahluti). Það eru þó líka til sjónaukar sem eru tveir-í-einum, þar sem hver er minni, en virka sem einn enn stærri, t.d. , sem virkar eins og einn 11.8 m kringlóttur, eða sem 22.8 m breiður.

Aðrar tegundir af sjónaukum eru t.d. (og ), en sjónaukar gerðir úr speglum með fljótandi málmi, kvikasilfri, hafa ákv. kosti. Lagt hefur verið til að skjóta þannig sjónauka út í geim, og jafnvel staðsetja á tunglinu, og myndi geta séð hluti 100 sinnum daufari en James Webb.
Sasa hibaconuca

Sasa hibaconuca er lágvaxin bambustegund (60 til 80sm), ættuð frá austur Asíu. Hún var nefnd af Gen-Iti Koidzumi.
Sasa miakeana

Sasa miakeana er lágvaxin bambustegund (60 til 90 sm), ættuð frá austur Asíu. Hún var nefnd af Sadao Suzuki.
Sasa suzukii

Sasa suzukii er lágvaxin bambustegund (um 2 m), ættuð frá austur Asíu. Hún var nefnd af Takenoshin Nakai.
Phyllostachys dulcis

Phyllostachys dulcis er bambustegund sem var lýst af C.Y.Yao og Shao Yun Chen. Hún getur orðið 10 m há og stönglarnir 57 til 60 mm í þvermál. Ættuð frá Kína (Fujian, Jiangsu og Zhejiang).
Guðrún Erlendsdóttir

Guðrún Erlendsdóttir (f. 1. maí 1936) er íslenskur lögfræðingur og fyrrverandi hæstaréttardómari við Hæstarétt Íslands. Árið 1986 var Guðrún skipuð dómari við Hæstarétt Íslands og varð þar með fyrsta konan á Íslandi sem skipuð var hæstaréttardómari.

Menntun.

Guðrún lauk stúdentsprófi frá Menntaskólanum í Reykjavík árið 1956 og lögfræðiprófi frá Háskóla Íslands árið 1961. Hún hlaut réttindi sem héraðsdómslögmaður árið 1962 og réttindi sem hæstaréttarlögmaður árið 1967.

Starfsferill.

Guðrún rak lögmannsstofu ásamt eiginmanni sínum Erni Clausen frá 1961-1978, var aðjúnkt við lagadeild Háskóla Íslands 1970-1976, lektor 1976-1979 og dósent 1979-1986. Settur hæstaréttardómari 1982-1983 en var skipuð hæstaréttardómari árið 1986 og gegndi embættinu til ársins 2006. Forseti Hæstaréttar 1991-1992 og 2002-2003. Formaður Jafnlaunaráðs 1973-1976, formaður Jafnréttisráðs 1976-1979.

Annað.

Guðrún var fundarstjóri og flutti ávarp á baráttufundi kvenna á Lækjartorgi sem haldinn var á Kvennafrídaginn 24. október 1975.
Jafnaætt

Jafnaætt (Fræðiheiti: "Lycopodiaceae") forn ætt plantna af jafnabálki sem inniheldur 16 viðurkenndar ættkvíslir og um 400 þekktar tegundir. Ættin kom fram fyrir um 380 milljón árum síðan snemma í devontímabilinu. Þær blómstra ekki og mynda ekki fræ, heldur spora.

Á grísku þýðir "Lyco-"; "úlfur/úlfs," og "podo" þýðir; "fótur," sem er annað hvort vísun í líkindi rótar eða greina við úlfsloppu.

Flokkun.

Jafnaætt inniheldur 16 viðurkenndar ættkvíslir og um 400 tegundir. Þessi greining er byggð á nýjustu sameindagreiningum. Ættkvíslirnar "Huperzia", "Phlegmariurus" og "Phylloglossum", sem voru áður undir "Lycopodium" í eldri flokkun, eru nú allar settar í "Huperzia" þó að sumir grasafræðingar vilji halda þeim í ættinni Huperziaceae. Enn er engin eining um viðurkenningu á Huperziaceae sem sjálfstæðri ætt; útvíkkuð Lycopodiaceae, að meðtöldum þessum ættkvíslum er enn sú sem helst er notuð.

Tegundir innan ættarinnar hafa almennt litningatöluna "n"=34. Undantekning eru tegundir í undirættinni "Diphasiastrum" í "Lycopodium", sem eru með litningatöluna "n"=23.

Ættartré.

Subfamily Lycopodielloideae

Subfamily Lycopodioideae

Subfamily Huperzioideae
Alexander 3.

Alexander 3. getur átt við:
Equisetum ramosissimum

Equisetum ramosissimum er elfting sem er frá Evrasíu og Afríku. Þetta er ekki sama og "Equisetum ramosissimum" , sem er samnefni af "Equisetum giganteum".

Tvær undirtegundir eru viðurkenndar. Einkennisundirtegundin, "E. ramosissimum" subsp. "ramosissimum", er um mestalla Asíu, Evrópu og Afríku og ílend í suðaustur Bandaríkjunum. "E. ramosissimum" subsp."debile", sem er stundum talin sjálfstæð tegund "E. debile", finnst í suðaustur Asíu og nokkrum Kyrrahafseyjum.
Equisetum thermale

"Hveraelfting, Equisetum thermale" er útdauð tegund af elftingarætt þekkt af heilum steingervingum af jarðstönglum, stilkum og laufum. Tegundin fannst í mið- til síð-júrajarðlögum í Santa Cruz ríki í Argentínu. Hún er ein af mörgum útdauðum tegundum í núlifandi ættkvísl elftinga.

Saga og flokkun.

Steingervingar "Equisetum thermale" fundust í jarðlögum sem einkenna hitasvæði á Júratímabilinu.
Isoetes appalachiana

Isoetes appalachiana er tegund af álftalaukum sem var lýst af D.F.Brunton &amp; D.M.Britton 1997. Hún er ættuð frá Appalasíafjöllum í Pennsylvaníu, en finnst einnig suður til Flórída og Alabama.
Brauðterta

Brauðterta er brauðréttur sem búinn er til úr mörgum lögum af hvítu eða ljósu hveitibrauði með fyllingu á milli laga og skreytingu á yfirborði. Fylling og skreytingar eru mismunandi en oftast úr eggjum og majónesi.

Brauðterta er oft borin fram í veislum og kemur þá í staðinn fyrir heita máltíð. Algengt er að brauðtertur séu bornar fram í erfidrykkjum, útskriftarveislum, fermingarveislum, afmælum og skírnarveislum og öðrum veislum þar sem ekki er vitað nákvæmlega um fjölda gesta fyrirfram.
Isoetes duriaei

Isoetes duriaei er tegund af álftalaukum sem var lýst af Bory. Hún er ættuð frá suðvestur Evrópu og í kring um Miðjarðarhaf. Hún líkist mjög "Isoetes histrix".
Flugfélag Austurlands (2015-)

Flugfélag Austurlands er flugfélag stofnað af þremur bræðrum frá Neskaupstað sem sjá um útsýnisflug frá Egilsstaðaflugvelli. Flugfélagið var stofnað árið 2015 og fékk flugrekstrarleyfi árið 2019.
Isoetes riparia

Isoetes riparia er tegund af álftalaukum sem var lýst af Georg George Engelmann og Addison Brown. Hún er frá austurhluta Norður-Ameríku.

Undirtegundir.

Tegundin skiftist í eftirfarandi undirtegundir:
Sigríður Hagalín

Sigríður Hagalín (fædd 7. desember 1926, dáin 26. desember 1992) var íslensk leikkona. Foreldrar Sigríðar voru Guðmundur Gíslason Hagalín rithöfundur og fyrri kona hans Kristín Jónsdóttir. Sigríður eignaðist tvær dætur, Kristínu Ólafsdóttur bókasafnsfræðing með fyrri eiginmanni sínum og Hrafnhildi Hagalín Guðmundsdóttur leikskáld með seinni eignmanni sínum Guðmundi Pálssyni framkvæmdastjóra Leikfélags Reykjavíkur.

Sigríður fæddist í Voss í Noregi en ólst upp á Ísafirði og þaðan lauk hún gagnfræðaprófi árið 1941. Hún stundaði síðar nám við Samvinnuskólann frá 1941-1942, Leiklistarskóla Lárusar Pálssonar 1945-1946 og Leiklistarskóla Þjóðleikhússins 1951-1953. Sigríður starfaði sem leikkona hjá Þjóðleikhúsinu og Leikfélagi Reykjavíkur frá 1953-1963 og síðar sem fastráðin leikkona hjá Leikfélagi Reykjavíkur frá 1964.

Sigríður var um árabil ein þekktasta leikkona landsins og lék mörg eftirminnileg hlutverk, einkum á sviði en einnig lék hún í fjölda útvarps- og sjónvarpsleikrita og í kvikmyndum. Eitt þekktasta hlutverk hennar var annað aðalhlutverkið, hlutverk Stellu í kvikmyndinni Börn náttúrunnar árið 1991 en myndin var tilnefnd til Óskarsverðlauna sem besta erlenda kvikmyndin árið 1992 auk þess sem Sigríður var tilnefnd til evrópsku Felix kvimyndaverðlaunanna sem besta leikkona í aðalhlutverki árið 1991 fyrir hlutverk sitt í myndinni. Sama ár var Sigríður kosin af Alþingi í heiðurslaunaflokk listamanna.

Árið 1970 hlaut Sigríður íslensku leiklistarverðlaunin, Silfurlampann fyrir leik sinn í hlutverki Nell í leikritinu Hitabylgju og þann 1. janúar 1992 var hún sæmd riddarakrossi hinnar íslensku fálkaorðu fyrir framlag sitt til leiklistar.