arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Vegklæðing

Vegklæðing eða klæðing (oft einnig kallað klæðning) er gerð af bundnu slitlagi sem lagt er á vegi.

Hún er frábrugðin malbiki að því leyti að hún er svo að segja eins og samþjappað malarslitlag sem er bundið með olíublönduðu asfalti. Klæðing er mikið notuð á þjóðvegum á Íslandi en hlutfall hennar er um 90% af öllu bundnu slitlagi á íslenskum þjóðvegum. Klæðing er upprunin í Noregi á 7. áratug 20. aldar og er þar kölluð Ottadekke þar sem fyrsti vegarkaflinn sem lagður var klæðingu er að finna í Ottadalnum í Noregi.

Útlögn klæðingar.

Venjan er að þegar klæðing er lögð út er hún lögð með lausamöl í efsta lagi sem haft er á veginum í 3-4 vikur. Á því tímabili er umferðarhraði tekinn niður á kaflanum sem nýlögnin nær yfir vegna hættu á steinkasti sem getur skemmt bílrúður. Að því loknu er lausamölin fjarlægð og eftir stendur fast slitlag sem minnir á malbik en er hrjúfara á yfirborðinu.

Kostnaður og viðhald.

Sá kostnaður sem fer í útlögn á klæðingu er langt um lægri samanborið við útlögn á malbiki. Sú staðreynd hafði mikið um það að segja að farið var að leggja út klæðingar á Íslandi. Þegar kemur að viðhaldi er ending klæðingar þó um helmingi styttri en endingartími malbiks þannig að nýja klæðingu þarf að að leggja út með jöfnu millibili. Annað vandamál við klæðingar eru tjörublæðingar sem koma fram í snöggum hitabreytingum á vegyfirborði en slíkt getur skemmt bíla sem aka um veginn.

Klæðingar á Íslandi.

Klæðing var fyrst lögð á íslenskan veg í tilraunarskyni árið 1978. Lagðir voru þrír kaflar: Á Þingvallaveg í og við þjóðgarðinn á Þingvöllum og Hringveginn annars vegar undir Hafnarfjalli og hins vegar rétt sunnan Blönduóss. Fram að því hafði verið notuð svokölluð olíumöl í sparnaðarskyni í stað malbiks en viðhaldskostnaður hennar var svipaður og á malbiki. Þótti tilraunin takast vel og næstu árin á eftir var fyrir alvöru farið að leggja klæðingar á Íslandi. Var það upphafið að mikilli útbreiðslu bundins slitlags á vegum en fyrir 1980 voru innan við 300 kílómetrar vega lagðir bundnu slitlagi á Íslandi. Það jókst upp í yfir 2.000 kílómetra 10 árum síðar. Gerðar voru nokkrar tilraunir með útlögn einbreiðs lags af klæðingu í sparnaðarskyni en þeir kaflar voru taldir varasamir og voru smám saman lagðir tvíbreiðri klæðingu þegar fram liðu stundir.
Max Frisch

Max Frisch (f. 15. maí 1911 d. 4. apríl 1991) var svissneskur rithöfundur. Meðal verka hans eru "Andorra", "Biedermann og brennuvargarnir" og "Homo Faber".
Kanadaösp

Kanadaösp (fræðiheiti: "Populus" × "canadensis", er náttúrulegur blendingur "Populus nigra" og "Populus deltoides".
Misodendron angulatum

Misodendron angulatum er viðarkennd jurt sem var fyrst lýst af Rodolfo Amando Philippi. "Misodendron angulatum" er í ættkvíslinni "Misodendron" og ættbálkinum Misodendraceae. Engar undirtegundir eru skráðar í Catalogue of Life.
Santalum

Santalum er ætt sandeltrjáa sem eru ýmist tré eða runnar. Þekktast er indverska tegundin "Santalum album". Hún og nokkrar aðrar eru með mjög ilmríkan við sem er notaður í smíði eða ilmefnin einöngruð og notuð í ýmsan iðnað og snyrtivörur. Flestar tegundirnar eru hálfsníkjujurtir sem ljóstillífa, en draga úr rótum annarra trjáa vatn og steinefni.

Ættartré samkvæmt Catalogue of Life:
Textaland

ICAN eða International Campaign to Abolish Nuclear Weapons (Alþjóðleg her­ferð til af­náms kjarna­vopna á íslensku) eru alþjóðleg regnhlífarsamtök friðar- og afvopnunarsinna sem stofnuð voru árið 2007 til að beita sér fyrir banni við kjarnorkuvopnum á vettvangi Sameinuðu þjóðanna. Baráttan skilaði sér með samþykkt sáttmálans um bann við kjarnavopnum sumarið 2017. Fyrir þátt sinn í því máli hlutu samtökin Friðarverðlaun Nóbels sama ár.

Upphafið.

Árið 2006 samþykktu Alþjóðasamtök lækna gegn kjarnorkuvá, handhafar friðarverðlaunahafa Nóbels árið 1985, tillögu á þingi sínu í Helsinki, sem haldið er annað hvort ár, þess efnis að alþjóðlegu átaki gegn kjarnorkuvopnum yrði hrundið af stað. Hin nýja hreyfing hlaut heitið "ICAN" og voru haldir tveir stofnfundir á árinu 2007, annar í Melbourne í Ástralíu, þar sem fyrir var öflugt samfélag kjarnorkuvopnaandstæðinga en hinn í Vínarborg þar sem fram fór fundur aðildarríkja samningsins gegn dreifingu kjarnorkuvopna. Niðurstaða skipuleggjenda ICAN var sú að sá samningur muni ekki duga til að útrýma kjarnorkuvopnum, heldur þyrfti að vinna að banni á vegum Sameinuðu þjóðanna í sama anda og efnavopnasamningurinn og bann við jarðsprengjum.
Fyrra franska keisaraveldið

Franska keisaraveldið, síðar kallað fyrra keisaraveldið ("l'Empire français" eða "le Premier Empire"), var stjórnarfyrirkomulag Frakklands frá 18. maí 1804, þegar Napóleon Bónaparte var lýstur Frakkakeisari, til 14. apríl 1814 þegar hann sagði af sér, og síðan aftur í tæpa hundrað daga árið 1815. Keisaraveldið tók við af konsúlaveldi fyrsta franska lýðveldisins og á eftir því kom endurreisn franska konungdæmisins undir stjórn Búrbónanna.

Fyrra keisaraveldið var óvenjulegt meðal annarra ríkja Frakklands að því leyti að keisari hafði aldrei ríkt í Frakklandi áður og vegna herskárrar utanríkisstefnu þess. Napóleonsstyrjaldirnar voru háðar í nafni Frakklands gegn fimm bandalögum óvina þess frá 1805 til 1815. Í þessum stríðum lagði Napóleon undir sig meirihluta evrópska meginlandsins fyrir utan Norðurlöndin og Balkanskaga. Áhrifasvæði keisaraveldisins varð stærst árið 1812 og náði þá frá Lissabon til Moskvu. Þegar flatarmál ríkisins var mest spannaði keisaraveldið 860.000 ferkílómetra og Frakkland taldi heilar 135 sýslur. Stórborgir eins og Róm, Hamborg, Barselóna, Amsterdam og Dubrovnik urðu franskar stjórnsýslueiningar.

Frakkar unnu marga stórsigra á meginlandinu (þ.á.m. í Austerlitz, Iéna, Auerstadt, Eylau, Friedland og Wagram), en þessir sigrar kostuðu fjölmörg mannslíf (um 800.000 menn af hálfu Frakka). Auk þess leiddi stríðsástandið til aukinnar hófsemi Frakka í nýlendumálum og til þess að Frakkar seldu Bandaríkjunum Louisiana árið 1803 eftir að þeir höfðu glatað Martinique til Breta og Saint Domingue í haítísku byltingunni. Fjölmargar áætlanir Frakka um að gera innrás í Bretland voru kæfðar í fæðingu og sigrar Breta á sjó eins og í orrustunni við Trafalgar gerðu þeim kleift að fjármagna hernaðarbandalög gegn Frökkum. Árið 1814 unnu bandalagsherirnir loks bug á Frökkum eftir herfilegan ósigur þeirra í Rússlandsherför Napóleons, sem keisaraherinn náði aldrei að jafna sig á.

Þetta var annað tveggja franskra keisaravelda sem lutu stjórn keisara af Bónaparte-ætt, hið seinna var stofnað árið 1852. Fyrra keisaraveldið var við lýði frá 18. maí 1804, þegar Napóleon var lýstur Frakkakeisari. Þjóðaratkvæðagreiðsla þann 6. nóvember 1804 staðfesti þessa stjórnskipulagsbreytingu. Keisaraveldið var lagt niður þann 6. apríl 1814 með afsögn Napóleons í Fontainebleau og útlegð hans til Elbu. Það gekk í endurnýjun lífdaga frá 20. mars til 7. júlí 1815, þegar Napóleon sneri aftur úr útlegð, en var svo endanlega leyst upp eftir ósigur Napóleons í orrustunni við Waterloo.
Crocus versicolor

Crocus versicolor er tegund blómplantna af sverðliljuætt, sem finnst í suðaustur Frakklandi, Mónakó og norðvestur Ítalíu.
Alexandre Millerand

Alexandre Millerand (10. febrúar 1859 – 7. apríl 1943) var franskur stjórnmálamaður sem var forseti Frakklands frá 1920 til 1924 og þar áður forsætisráðherra árið 1920. Hann er þekktur fyrir að vera fyrsti sósíalistinn sem tók þátt í ríkisstjórn Frakklands en Millerand færði sig talsvert til hægri á ráðherraferli sínum.

Þegar Paul Deschanel forseti sagði af sér af heilsufarsástæðum tók Millerand, sem var þá forsætisráðherra, við af honum og náði 695 atkvæðum af 892 í forsetakjöri á franska þinginu. Sem forseti átti Millerand í stormasömu sambandi við forsætisráðherra sína þar sem hann vildi túlka frönsku stjórnarskrána bókstaflega og fara með veruleg völd sem þjóðhöfðingi Frakklands. Millerand átti sér í lagi í deilum við Aristide Briand forsætisráðherra þar sem Briand vildi bæta samskipti Frakka við Þjóðverja í kjölfar fyrri heimsstyrjaldarinnar en Millerand vildi taka hart á þeim, sérstaklega þegar kom að greiðslu stríðsskaðabóta.

Millerand blandaði sér í innanríkisstjórnmál Frakklands og braut í bága við hefðbundið stjórnmálahlutleysi forsetans, sérstaklega með ræðu sem hann flutti í Évreux árið 1923 þar sem hann lýsti yfir stuðningi við fráfarandi þingmeirihluta. Vinstribandalagið sem vann þingkosningarnar árið 1924 heimtaði í kjölfarið afsögn hans en Millerand neitaði og storkaði þinginu með því að fela fjármálaráðherra fráfarandi hægristjórnar, Frédéric François-Marsal, að mynda ríkisstjórn. Þingið lýsti umsvifalaust yfir vantrausti á fyrirhugaða ríkisstjórn François-Marsal.

Þjóðernissinnaðir hægrimenn hvöttu Millerand til að fremja „valdarán“ en hann neitaði og sendi þinginu loks uppsagnarbréf sitt þann 11. júní 1924.

Tíu mánuðum síðar, í apríl 1925, var Millerand kjörinn á efri deild franska þingsins fyrir Signukjördæmi. Hann sat á þinginu til ársins 1927 en þá tapaði hann endurkjöri á þing fyrir Pierre Laval. Hann settist aftur á þing sem fulltrúi Orne-kjördæmis eftir andlát fyrri fulltrúans og sat þar til dauðadags. Sökum aldurs og veikinda tók Millerand ekki þátt í atkvæðagreiðslunni þann 10. júlí 1940 þar sem ákveðið var að veita Philippe Pétain neyðarvöld.
Elias Lönnrot

Elias Lönnrot (9. apríl 1802 – 19. mars 1884) var finnskur læknir, textafræðingur og safnari gamalla finnskra sögukvæða. Hann er þekktastur fyrir að hafa safnað saman og skapað goðsagnakvæðið, "Kalevala", (1835, aukið 1849), úr styttri kvæðum og danslögum sem hann safnaði úr finnskri sagnahefð í nokkrum ferðum sínum um Finnland, Lappland, Rússnesku Karelíu, Kólaskaga og Eystrasaltslöndin.

Hann setti einnig saman fyrstu finnsk-sænsku orðabókina og setti hana upp í stafrófsröð en ekki eftir orðsifjum eins og hafði verið venjan áður.

Að auki samdi hann fyrstu flóruna á finnsku máli: "Flora Fennica – Suomen Kasvisto" 1860 í stað latínu. Hún var svo endurútgefin og aukin með aðstoð Th. Saelan 1866
Fáni Skotlands

Fáni Skotlands (skosk gelíska: "bratach na h-Alba", skoska: "Banner o Scotland"), einnig kallaður Andrésarkrossinn eða Saltire, er blár með hvítum skákrossi. Fáninn er dreginn að húni við öll hús skosku ríkisstjórnarinnar á hverjum degi, frá kl. 8.00 að morgni til sólseturs, en á þeirri reglu eru þó nokkrar undantekningar.

Samkvæmt þjóðsögu var heilagur Andrés, kristinn postuli, píslarvottur og verndardýrlingur Skotlands, festur á X-laga kross. Elstu merki um að krossinn hafi verið notaður í konungsríkinu Skotlandi sem tákn fyrir dauða hans eru frá árinu 1180. Fram á 14. öld var einfaldur kross notaður, en í júní 1385 lýsti skoska þingið yfir því að skoskir hermenn í Frakklandi skyldu hafa hvítan kross bæði framan og aftan á búningi sínum til auðkenningar.
Bólga

Bólga er ónæmisviðbragð við líkamslegum skaða, sýkli eða ertandi efni. Bólga ver vefi líkamans með því að einangra skemmda vefi og koma í veg fyrir að frekari vefjaskemmdir eigi sér stað, að vinna á móti orsök bólgunnar, að hreinsa upp dauðar frumur og loks skapa æskilegar aðstæður fyrir vefina að gróa.

Merki um bólgu eru hiti, verkir, roði og þroti. Bólga er oftast fyrsta viðbragð líkamans við skaða, ekki eins og sérhæft varnarsvar sem verkar á tiltekinn sýkil. Of lítil bólga getur valdið frekari vefjaskemmdum því þá skapast tækifæri fyrir sýkla að fjölga sér. Hins vegar getur of mikil bólga valdið sjúkdómum svo sem frjókornaofnæmi, tannvegsbólgu, fituhrörnun, liðagigt og jafnvel krabbameini. Því er mikilvægt að líkaminn haldi bólgu í jafnvægi.

Bólga getur verið einkenni sýkingar en sýking er ekki eina orsök bólgu.
Ulrike Meinhof

Ulrike Marie Meinhof (7. október 1934 – 9. maí 1976) var þýskur hryðjuverkamaður og einn stofnmeðlima kommúniska hryðjuverkahópsins "Rote Armee Fraktion" ("RAF" eða „rauða herdeildin“). Hópurinn var einnig oft kallaður „Baader-Meinhof-hópurinn“ í höfuðið á Meinhof og meðstofnanda hópsins, Andreas Baader. Samtökin frömdu ýmis ódæðisverk í Vestur-Þýskalandi á sjöunda og áttunda áratugnum og voru um hríð stimpluð sem „þjóðfélagsóvinur númer eitt“ af stjórnvöldum og fjölmiðlum.

Áður en hún snerist til hryðjuverka var Meinhof blaðamaður í vinstrisinnaða stúdentablaðinu "Konkret" og hafði þar vakið athygli fyrir ofstækisfullar og byltingarsinnaðar skoðanir sínar. Meinhof tók árið 1969 þátt í að skipuleggja flótta Andreasar Baader úr fangelsi eftir að hann hafði verið handtekinn fyrir að kveikja í tveimur verslunarhúsum í mótmælaskyni gegn Víetnamstríðinu og stofnaði síðan með honum og kærustu hans, Gudrun Ensslin, samtökin RAF. Samtökin frömdu meðal annars bankarán upp á um eina milljón þýskra marka, komust í skotbardaga við lögreglumenn og sprengdu sprengjur við bandaríska sendiráðið í Frankfurt am Main.

Baader og Meinhof voru handsömuð af vestur-þýskum stjórnvöldum árið 1972; Meinhof nokkuð síðar en Baader. Réttarhöldum yfir Meinhof var enn ekki lokið árið 1976, en þá fannst hún látin í fangaklefa sínum. Opinber skýring var sú að Meinhof hefði framið sjálfsmorð en margir drógu þessa skýringu í efa og dauði hennar vakti því talsverðar deilur í Vestur-Þýskalandi.
Sangó

Sangó er blendingsmál talað af um 3 milljónum einkum í Mið-Afríkulýðveldinu þar sem það hefur opinbera stöðu ásamt frönsku. Sangó grundvallast á ngbandí sem er nígerkongómál á adamava-austurgreininni sem orðið hefur fyrir miklum áhrifum frá frönsku. Sangó er ritað með latneska stafrófinu.
Marcos Alonso

Marcos Alonso Mendoza (fæddur 28. desember árið 1990) er spænskur knattspyrnumaður sem spilar með Chelsea FC. Hann spilar sem bakvörður en tekur oft aukaspyrnur af löngu færi.

Alonso hóf ferilinn með Real Madrid en hélt svo til Englands; Bolton Wanderers árið 2010. Árið 2013 fór hann til Fiorentina á Ítalíu og var þar í 3 ár (stuttlega lánaður til Sunderland á Englandi árið 2014) en árið 2016 hann gerði 5 ára samning við Chelsea.

Faðir Alonso spilaði með Atlético Madrid and FC Barcelona og afi hans með Real Madrid. Báðir léku með landsliði Spánar.
Val d'Isère

Val d'Isère er sveitarfélag, bær og vetraríþróttastaður í Tarentaise-dal (sem áin Isère rennur í gegnum) í Savoie-héraði í suðausturhluta Frakklands. Bærinn liggur 5 km frá landamærunum við Ítalíu. Sveitarfélagið hefur legið við Vanoise-þjóðgarð frá stofnun þess árið 1963. Á Vetrarólympíuleikunum 1992 var vetraríþróttaaðstaðan í Val d'Isère valin fyrir alla keppni karlmanna í alpagrein (nema svigkeppnina). Brunkeppnin fór fram á "Face de Bellevarde". Aðstaðan í Val d'Isère er yfirleitt notuð fyrir heimsmeistaramótið í alpagrein, oftast í móti karlmanna, en líka í kvennamótinu í desember 2009.

Sveitarfélagið er 94,39 km² en íbúar þess voru 1.753 árið 2006. Góð samgöngutenging er til Lyon, Genf og Chambery.
Jóhann Jóhannsson

Jóhann Gunnar Jóhannsson (19. september 1969 – 9. febrúar 2018) var íslenskur tónlistarmaður og tónskáld. Hann var meðal annars í hljómsveitunum Daisy Hill Puppy Farm, HAM og Apparat Organ Quartet og gaf út níu sólóplötur.

Hann varð heimsþekktur fyrir kvikmyndatónlistina sína. Jóhann samdi tónlistina fyrir kvikmyndirnar "Prisoners", "Sicario" og "Arrival" eftir Denis Villeneuve og "The Theory of Everything" eftir James Marsh.

Einkalíf.

Jóhann lést á heimili sínu í Berlín, 48 ára gamall. Hann var ókvæntur og lét eftir sig eina uppkomna dóttur.
Seduction of the Innocent

Seduction of the Innocent er bók eftir bandaríska sálfræðinginn Fredric Wertham. Bókin kom út í Bandaríkjunum árið 1954 og hafði mikil áhrif á teiknimyndasöguframleiðslu og mótaði almenningsálit varðandi teiknimyndasögur. Bókatitillinn Seduction of the Innocent merkir á íslensku „Spjöllun hinna saklausu“ en Wertham taldi teiknimyndasögur stuðla að afbrotum og glæpum ungmenna og vera oft hættulegt og siðspillandi ofbeldisefni. Hann gagnrýndi ofbeldi, eiturlyfjaneyslu, glæpi og óeðli (svo sem samkynhneigð) í teiknimyndum og taldi að lestur slíks efnis kynti undir sams konar breytni hjá börnum sem læsu slíkar sögur. Bók hans varð metsölubók, foreldrar urðu skelkaðir og samtök foreldra börðust fyrir ritskoðun á teiknimyndasögum. Bandaríska þingið rannsakaði á þessum tíma teiknimyndasöguframleiðslu. Í kjölfarið ákváðu teiknamyndasöguútgefendur að taka sjálfir upp viðmið og ritskoðun.
Jacqueline Kennedy Onassis

Jacqueline Lee „Jackie“ Kennedy Onassis (fædd undir nafninu Bouvier) (28. júlí 1929 – 19. maí 1994) var eiginkona 35. forseta Bandaríkjanna, John F. Kennedy, og forsetafrú Bandaríkjanna frá árinu 1961 þar til Kennedy var myrtur árið 1963.

Jacqueline Bouvier var eldri dóttir verðbréfamiðlarans John Vernou Bouvier III og Janet Lee Bouvier. Árið 1951 útskrifaðist hún með bakkalársgráðu í frönskum bókmenntum í George Washington-háskóla og hóf vinnu hjá dagblaðinu "Washington Times-Herald" sem ljósmyndari.

Árið 1952 kynntist Bouvier þingfulltrúanum John F. Kennedy í kvöldverðarboði. Í nóvember sama ár var hann kosinn á öldungadeild bandaríska þingsins fyrir Massachusetts og parið gekk í hjónaband árið 1953. Þau eignuðust fjögur börn en tvö þeirra létust sem ungbörn. Sem forsetafrú varð hún þekkt fyrir að endurnýja hvíta húsið og fyrir að leggja áherslu á listir og menningu. Þann 22. nóvember 1963 var Jacqueline Kennedy í glæsibifreið ásamt forsetanum í Dallas, Texas, þegar hann var skotinn til bana við hlið hennar. Eftir útför John F. Kennedy drógu Jacqueline og börn hennar sig úr sviðsljósinu. Hún giftist Aristóteles Onassis, einum ríkasta og frægasta manni heims á þeim tíma, árið 1968.

Eftir að seinni eiginmaður hennar lést árið 1975 átti Jacqueline fyrir sér feril sem ritstjóri og prófarkalesari bóka síðustu tvo áratugi ævi hennar. Hennar er minnst fyrir að vinna ævilangt að menningu og varðveislu sögulegra mannvirkja, auk þess sem hún var rómuð fyrir þokka sinn og smekkvísi. Jacqueline Kennedy var jafnframt tískutákn og fötin sem hún klæddist þegar eiginmaður hennar var myrtur – bleik kápa og hattur í stíl – eru afar fræg og tengd við morðið. Hún er ein vinsælasta forsetafrú Bandaríkjanna og var árið 1999 kosin dáðasta kona 20. aldarinnar í Bandaríkjunum í skoðanakönnun Gallup.
Roberto Firmino

Roberto Firmino Barbosa de Oliveira (fæddur 2. október 1991) er brasilískur knattspyrnumaður sem spilar með Liverpool FC og brasilíska landsliðinu. Staða hans er framherji, framsækinn miðherji eða vængmaður.

Firmino hóf ferilinn með Figueirense í Brasilíu. Tveimur árum síðar var hann með þýska liðinu TSG 1899 Hoffenheim þar sem hann var til ársins 2015 þegar hann gerði samning við Liverpool. Firmino hefur spilað með brasilíska landsliðinu síðan 2014. Hann er kallaður "Bobby" af stuðningsmönnum Liverpool.
Myndbandstæki

Myndbandstæki eða vídeótæki er raftæki til að spila og taka upp á myndbandsspólu. Myndbandstæki voru algengt heimilistæki á 9. og 10. áratug 20. aldar en liðu smám saman undir lok eftir að DVD-spilarinn varð algengari upp úr aldamótunum 2000.

Fyrstu myndbandstækin fyrir almennan markað komu fram á 7. áratugnum en náðu ekki almennri hylli fyrr en um 1975. Á 9. áratugnum slógu tækin í gegn. Þá voru tveir myndbandsspólustaðlar sem tókust á um markaðinn; Betamax frá Sony og VHS frá JVC. VHS varð ofaná undir lok 9. áratugarins þar sem tækin voru mun ódýrari. Úrval mynda á myndbandaleigum hafði líka áhrif á val á tegund tækis. Myndbandsvélar sem gátu tekið beint upp á myndbandsspólur náðu líka nokkrum vinsældum meðal almennings.

Kvikmyndaframleiðendur börðust gegn myndbandstækjamarkaðnum í upphafi 9. áratugarins þar sem hann gerði fólki kleyft að afrita kvikmyndir bæði af öðrum myndbandsspólum og úr sjónvarpi. Árið 1984 vann Sony málið "Sony gegn Universal City Studios" fyrir hæstarétti sem úrskurðaði að tækið væri löglegt til afnota á heimilum. Á sama tíma varð ljóst að framleiðsla og sala á kvikmyndum á myndböndum var orðin mikilvæg tekjulind fyrir kvikmyndafyrirtækin.
Játvarður 6.

Játvarður 6. (12. október 1537 – 6. júlí 1553) var konungur Englands og Írlands frá 1547 til dauðadags. Hann var krýndur þann 20. febrúar 1547 þegar hann var níu ára og varð þar með einn yngsti einvaldur Englands. Játvarður var sonur Hinriks 8. og Jane Seymour og varð þriðji enski einvaldurinn af Tudor-ætt.

Á valdatíð Játvarðar fór ráð ríkisstjóra með öll völd þar sem Játvarður náði aldrei lögaldri. Fyrir ráðinu fór móðurbróðir Játvarðar, Edward Seymour hertogi af Somerset, og síðan John Dudley, greifi af Warwick og síðar hertogi af Norðymbralandi.

Valdatíð Játvarðar einkenndist einnig af lélegum efnahagi og samfélagsóeirðum sem leiddu til uppreisnar árið 1549. Árið 1546 barðist England í stríði gegn Skotlandi til þess að neyða Skota til að fallast á giftingu Játvarðar og Maríu Skotadrottningar. Englendingar unnu sigur í orrustunni við Pinkie Cleugh en neyddust til að hörfa aftur til Englands þegar Frakkar réðust á bæinn Boulogne-sur-Mer á meginlandinu. Á valdatíð Játvarðar breyttist enska biskupakirkjan jafnframt og varð að skipulegri kirkjustofnun. Játvarður hafði mikinn áhuga á guðfræðilegum málefnum á meðan hann sat á konungsstól. Þótt Hinrik 8. hefði rofið tengsl ensku biskupakirkjunnar við páfann í Róm hafði hann aldrei afneitað kaþólskum sið og hefðum hans alveg. Það var í konungstíð Játvarðar sem róttækum siðbreytingum var komið á í ensku biskupakirkjunni; þ.á.m. afnám á skírlífi presta, notkun enskrar tungu í kirkjumálum og brotthvarf helgilíkneskja úr kirkjum. Skipuleggjandi þessara umbóta var Thomas Cranmer, erkibiskup af Kantaraborg.

Játvarður veiktist í janúar árið 1553 og þegar hirð hans gerði sér grein fyrir því að hann ætti skammt eftir ólifað skrifuðu ríkisstjórarnir upp erfðaskrá til þess að koma í veg fyrir að kaþólskur konungur kæmist aftur til valda eftir dauða hans. Játvarður útnefndi frænku sína, Lafði Jane Grey, arftaka sinn, og fór framhjá hálfsystrum sínum, Maríu (dóttur Katrínar af Aragóníu) og Elísabetu (dóttur Önnu Boleyn). Erfðaskrá Játvarðar var véfengd strax eftir dauða hans og Jane Grey varð ekki drottning nema í níu daga þar til María var krýnd drottning í hennar stað. María sneri við ýmsum kirkjuumbótum sem hafði verið komið á í valdatíð Játvarðar, en í síðari valdatíð Elísabetar var þó séð til þess að England varð aldrei aftur kaþólskt.