arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Rokk gegn her

Rokk gegn her, einnig kynnt undir slagorðinu „Við krefjumst framtíðar“, voru rokktónleikar í Laugardalshöll haldnir þann 13. september 1980 á vegum Samtaka herstöðvaandstæðinga. Tónleikarnir áttu sér erlendar fyrirmyndir og var til að mynda horft til breskra tónleikaraða með yfirskriftinni Rock Against Racism.

Myndlistar- og tónlistarmaðurinn Tolli var framkvæmdastjóri tónleikanna, sem voru í raun alhliða listasamkoma. Til að mynda voru tveir veggir Laugardalshallar þaktir gríðarstórum myndverkum sem fólu í sér friðarboðskap. Dagana fyrir Rokk gegn her birtust leikarar út um alla Reykjavík íklæddir hermannabúningum og komið var fyrir sandpokabyrgjum á fjölförnum gatnamótum. Þar var á ferðinni leikhópurinn Táragas sem tróð upp á tónleikunum og flutti ásamt Karli Sighvatssyni tónverk meðan kvikmynd frá inngöngu Íslands í Atlantshafsbandalagið var sýnd á skjá.

Hljómsveitirnar Mezzoforte, Þursaflokkurinn og Utangarðsmenn spiluðu. Um 3000 manns sóttu tónleikanna að sögn skipuleggjenda.
Alí Baba

Alí Baba og ræningjarnir fjörutíu er ævintýri sem er þekktast sem hluti af sagnabálkinum "Þúsund og ein nótt". Elsta útgáfa sögunnar er frönsk þýðing Antoine Galland á "Þúsund og einni nótt" frá 1704-1717. Galland kann að hafa heyrt söguna frá sagnamanni frá Sýrlandi og bætti sögunni við safnið. Richard Francis Burton gaf út enska þýðingu hennar sem viðauka við þýðingu sína og taldi hana vera upprunna á Kýpur.

Sagan segir frá Alí Baba, fátækum viðarhöggsmanni, sem uppgötvar leynilegan felustað þjófagengis í helli sem opnast þegar töfraorðin „sesam, opnist þú“ eru höfð yfir. Kassím, bróðir hans neyðir hann til að segja sér frá leyndarmálinu, fer síðan í hellinn og reynir að taka eins mikið af fjársjóðnum og hann getur en kemst ekki út. Þjófarnir snúa aftur, drepa hann, búta lík hans niður og skilja eftir við hellinn. Alí Baba sækir líkamshlutana og tekst, með aðstoð ambáttarinnar Morgíönu, að sauma líkið saman og telja öllum trú um að Kassím hafi dáið eðlilegum dauðdaga. Þjófarnir komast að því að Alí Baba þekkir leyndarmál þeirra og reyna að drepa hann en Morgíana kemur í veg fyrir fyrirætlanir þeirra og drepur þá alla. Í þakklætisskyni gefur Alí Baba henni hönd sonar síns.

Mikill fjöldi ópera, söngleikja, teiknimynda og leikinna mynda hefur verið gerður eftir sögunni.
Svartskeggur

Edward Teach eða Edward Thatch (f. í kring um 1680 – 22. nóvember 1718), betur þekktur sem Svartskeggur (Blackbeard á ensku) var enskur sjóræningi sem var virkur í Vestur-Indíum og við austurströnd Norður-Ameríku. Lítið er vitað með vissu um uppvöxt hans en líklega fæddist hann í Bristol á Englandi. Nýlegar ættfræðirannsóknir gefa til kynna að fjölskylda hans hafi flutt til Jamaíku, þar sem Edward Thatch yngri var skráður sem sjóliði um borð í breska herskipinu "HMS Windsor" árið 1706.

Hugsanlegt er að hann hafi verið sjómaður og fríbýtari á meðan stríð Önnu drottningar geisaði en hafi síðan sest að á Bahamaeynni New Providence. Þar var búsettur Benjamin Hornigold skipstjóri, sem réð Teach til vinnu einhvern tímann fyrir árið 1716. Hornigold gaf Teach til umráða slúppu sem hann hafði lagt hald á og saman rændu þeir fjölmörg kaupskip. Sjóræningjunum óx fiskur um hrygg þegar þeir bættu við sig tveimur skipum í flotann, einu þeirra undir stjórn sjóræningjans Stede Bonnet. Árið 1717 settist Hornigold hins vegar í helgan stein og tók tvö skipanna með sér.

Teach lagði hald á franskt kaupskip, gaf því nafnið "Hefnd Önnu drottningar" ("Queen Anne's Revenge") og vopnvæddi hana með fjörutíu fallbyssum. Hann varð alræmdur sjóræningi og fékk sitt fræga gælunafn vegna þykks svarts skeggs síns og ógurlegrar ásýndar. Sögur fóru af því að Svartskeggur hefði bundið glóandi púðurstrengi undir hatt sér til þess að skelfa óvini sína. Hann myndaði bandalag með öðrum sjóræningjum og sat með þeim um höfnina Charles Town í Suður-Karólínu. Hann sagði skilið við Bonnet og settist að í Bath Town, þar sem hann þáði náðun konungsins. Brátt var hann þó kominn aftur til sjávar og vakti athygli Alexanders Spotswood, ríkisstjóra Virginíu. Spotswood safnaði liði sjómanna og hermanna til að handsama sjóræningjann, sem þeir og gerðu þann 22. nóvember 1718. Eftir heiftarlegan bardaga voru Teach og áhöfn hans ráðin af dögum af hóp sjómanna undir stjórn Roberts Maynard liðsforingja.

Á ferli sínum forðaðist Teach að grípa til ofbeldis þegar mögulegt var og notaði þess í stað ógurlegt orðspor sitt og útlit til að hræða fram þau viðbrögð sem hann ásældist frá fórnarlömbum sínum. Þvert á nútímaímynd sjóræningjaskipstjórans sem ógnvalds og harðstjóra stýrði Svartskeggur skipum sínum með leyfi skipverjanna og engar heimildir eru um að hann hafi nokkurn tímann drepið gísla sína eða gert þeim mein. Svartskeggur var litinn rómantískum augum eftir dauða sinn og varð fyrirmyndin fyrir fjölda skáldverka um sjóræningja.
Goðaland

Goðaland er landsvæði norður af Fimmvörðuhálsi sem afmarkast af Merkurtungum og Múlatungum í vestri og austri en af Krossá í norðri. Kirkjan á Breiðabólstað í Fljótshlíð var lengi eigandi Goðalands og var þar einhver vetrarbeit. Hlíðar og dalir eru vaxnir aðallega birki og kjarri og eru stikaðar gönguleiðir um svæðið. Fjallið Útigönguhöfði (805 metrar) eru meðal áberandi kennileita. Af Morinsheiði og Heiðarhorni sem skagar af henni er mikið útsýni yfir svæðið. Strákagil að austan og Hvannárgil að vestan eru fremur brött gil en þar eru göngustígar.

Í Goðalandi er aðstaða fyrir ferðamenn í Básum sem ferðafélagið Útivist hefur byggt upp. Norður af Krossánni er Þórsmörk en Goðaland er stundum kallað Þórsmörk af misgáningi.
Pedro 2. Brasilíukeisari

Dom Pedro 2. (2. desember 1825 – 5. desember 1891), kallaður „hinn hugprúði“ var annar og síðasti keisari Brasilíu og gegndi þeirri stöðu í 58 ár. Pedro fæddist í Rio de Janeiro, sjöunda barn Pedro 1. Brasilíukeisara og Maríu Leópoldínu og var því meðlimur Brasilíukvíslar Braganza-ættarinnar. Skyndileg afsögn föður hans og brottför til Evrópu árið 1831 gerði Pedro að keisara þegar hann var fimm ára og átti hann því einmanalega æsku og uppvaxtarár. Pedro var skyldugur til að eyða öllum sínum tíma í nám og undirbúning fyrir keisaratíð sína og fékk fá tækifæri til að skemmta sér eða kynnast jafnöldrum sínum. Reynsla Pedros af valdaspilinu innan hirðarinnar og stjórnmáladeilum á þessu tímabili mótuðu persónu hans mjög; hann varð á fullorðinsárum sínum skyldurækinn maður og trúr þjóð sinni en þó í sífellt auknum mæli gramur gagnvart einvaldsembætti sínu.

Þegar Pedro komst til valda var keisaradæmið við það að liðast í sundur en honum tókst sem keisara að gera Brasilíu að efnilegu alþjóðaveldi. Þjóðin skar sig brátt úr hópi nágranna sinna í rómönsku Ameríku vegna stjórmálalegs stöðugleika, málfrelsis, virðingu við mannréttindi, kröftugs efnahags og sérstaklega vegna stjórnarfyrirkomulagsins: Skilvirks þing- og stjórnarskrárbundins keisaraveldis. Brasilía bar einnig sigur úr býtum í þremur stríðum (gegn Argentínu, Úrúgvæ og Paragvæ) og í ýmsum öðrum milliríkjadeilum. Pedro 2. barðist af hörku fyrir því að þrælahald yrði bannað í Brasilíu þrátt fyrir andóf áhrifamikilla stjórnmála- og efnahahagsvalda. Pedro var sjálfur fræðimaður og gat sér góðan orðstír sem ákafur stuðningsmaður bættrar menntunar, menningarstarfsemi og vísinda. Hann vann sér inn virðingu og aðdáun fræðimanna á borð við Charles Darwin, Victor Hugo og Friedrich Nietzsche og var sjálfur vinur Richards Wagner, Louis Pasteur og Henry Wadsworth Longfellow meðal annarra merkismanna.

Þrátt fyrir að flestir Brasilíumenn hafi ekki sóst eftir breyttu stjórnskipulagi var keisaranum steypt af stóli í valdaráni árið 1889. Valdaránið naut nánast einskis stuðnings annarra en fáeinna hernaðarleiðtoga sem vildu koma á lýðveldi undir stjórn einræðisherra. Pedro var þá orðinn lúinn á keisarastólnum og vonlítill um framtíð keisaraembættisins þrátt fyrir víðtækan stuðning almennings. Hann leyfði valdaræningjunum að hafa sína hentisemi og reyndi ekki að endurreisa einveldið. Hann eyddi síðustu tveimur árum ævi sinnar í útlegð í Evrópu og bjó einn við fremur fátæklegar aðstæður.

Valdatíð Pedros lauk því á óvenjulegan máta: Honum var steypt af stóli á hátindi vinsælda sinna og mörg helstu afrek hans voru fljótt gerð að engu á meðan við tók löng röð veikburða ríkisstjórna og hrina stjórnsýslu- og efnahagskreppna. Mennirnir sem höfðu gert Pedro útlægan fóru fljótt að líta á hann sem fyrirmynd sem brasilíska lýðveldið ætti að tileinka sér. Fáeinum áratugum eftir andlát hans var orðstír hans enn haldið hátt á lofti og mikill fögnuður braust út um land allt þegar líki hans var skilað til Brasilíu. Sagnfræðingar hafa ætíð haft mikið mat á keisaranum og jafnvel talið hann einn merkasta Brasilíumann fyrr og síðar.
Ljóðtímaskyn

Ljóðtímaskyn er tíunda ljóðabók Sigurðar Pálssonar. Bókin kom út hjá Forlaginu árið 1999. Hönnun kápu: Hunang.
Safnborg

Safnborg er tíunda ljóðabók Geirlaugs Magnússonar. Bókin kom út árið 1993 og var gefin út af Máli og menningu. Mynd á kápu gerði Sigurlaugur Elíasson.
My Little Pony: Bíómyndin

Eigindleg rannsóknaraðferð vísar til annarrar af meginaðferðum félagsvísinda við rannsóknir. Hin aðferðin er megindleg aðferð. Þeir sem nota

eigindlega aðferð eru einnig kallaðir "túlkunarsinnar" þar sem þeir beita því sem kallað er félagsfræðilegt innsæi til þess að skilja orsök og afleiðingu. Í því felst meðal annars að horfa á einstaklinga og samfélag í víðu samhengi, setja sig í spor annarra og öðlast þar með frekari skilning á aðstæðum þeirra.

Í bókinni Félagsfræði 2 - Kenningar og samfélag eftir Garðar Gíslason segir um hina eigindlegu aðferð: ,Túlkunarsinnar beita ýmsum aðferðum við að afla frumgagna, svo sem viðtölum, athugunum og vettvangsrannsóknum. Allar þessar rannsóknir eiga það sameiginlegt að rannsakandinn á samskipti við viðfangsefnin og kannar reynsluheim þeirra." (Garðar Gíslason, 2016, bls. 53).

Dæmi um eigindlega rannsókn er rannsókn sem félagsfræðingurinn Jón Gunnar Bernburg birti árið 2005 og bar titilinn ,Aðstæðubundin brennimerking og brothætt sjálfsmynd: Nokkur grunduð hugtök um reynslu brotamanna af stimplun," en í þeirri rannsókn var rætt við 25 einstaklinga sem höfðu allir verið vistaðir í fangelsi eða á stofnun fyrir afbrotaunglinga. Síðan túlkaði og rýndi höfundurinn þau gögn sem hann fékk í viðtölunum.
Lögbann

Lögbann er aðgerð til að stöðva byrjaða eða yfirvofandi athöfn. Sá sem óskar eftir lögbanni hjá yfirvaldi (sýslumanni) þarf að sanna eða sýna fram á að mjög líklegt sé að athöfnin sem hann vill stöðva brjóti eða muni brjóta gegn lögvörðum rétti hans og að þegar hafi verið hafist handa við að gera það sem lögbannið á að stöðva eða það muni vera gert og ekki sé tími til að bíða dóms, réttindi hans muni fara forgörðum eða verða fyrir teljandi spjöllum verði hann knúinn til að bíða dóms um þau. Lögbann er neyðarráðstöfun til að hindra tafarlaust einhvera athöfn en sá sem biður um lögbann þarf að höfða staðfestingarmál fyrir héraðsdómi innan viku frá því lögbann var lagt á. Annars fellur lögbannið niður. Lögbann getur verið sett á athafnir eins og niðurrif húss eða byggingu mannvirkis en einnig á notkun á vörumerki. Nokkur mál hafa komið upp þar sem lögbann hefur verið sett á birtingu upplýsinga. Í október 2017 var sett lögbann á birtingu upplýsinga um bankaviðskipti í Glitni fyrir Hrun en fjölmiðillinn Stundin hafði birt greinaflokk sem rakti fjármálaferil forsætisráðherra.
Suharto

Suharto (einnig ritað Soeharto eða Muhammad Soeharto; ꦩꦸꦲꦩ꧀ꦩꦢ꧀ꦯꦸꦲꦂꦠ á javönsku) (8. júní 1921 – 27. janúar 2008) var annar forseti Indónesíu. Hann gegndi því embætti í 31 ár eftir að hafa steypt Sukarno af stóli árið 1967 þar til hann sagði af sér árið 1998.

Suharto fæddist í smáþorpinu Kemusuk nærri borginni Yogykarta á tíma hollenskra nýlenduyfirráða í Indónesíu. Hann ólst upp við fátæklegar aðstæður. Foreldrar hans skildu stuttu eftir að hann fæddist og hann var sendur á milli ýmissa fósturforeldra mestan hluta barnæsku sinnar. Á meðan á hernámi Japana stóð í seinni heimsstyrjöldinni gekk Suharto í varnarlið Indónesíumanna undir stjórn Japana. Í sjálfstæðisbaráttu Indónesíumanna gekk Suharto í hinn nýstofnaða Indónesíuher. Eftir sjálfstæði Indónesíu varð Suharto yfirhershöfðingi. Hermenn undir stjórn Suhartos kváðu þann 30. september 1965 niður valdaránstilraun af hálfu indónesíska kommúnistaflokksins. Herinn stóð síðan fyrir andkommúnískum hreinsunum sem bandaríska leyniþjónustan lýsti sem „einu versta fjöldamorði tuttugustu aldarinnar“. Í kjölfarið hrifsaði Suharto til sín völd frá fyrsta forseta Indónesíu, Sukarno. Hann gerðist bráðabirgðaforseti árið 1967 og var kjörinn forseti næsta ár. Hann stóð fyrir samfélagsherferð sem kölluð var „af-Sukarnovæðing“ til þess að má út orðspor forvera síns. Stuðningur við stjórn Suhartos var mikill á áttunda og níunda áratugnum. Á tíunda áratugnum ollu alræðistilburðir og spilling ríkisstjórnarinnar óánægju og efnahagskreppa árið 1997 leiddi til mikilla óeirða og afsagnar Suhartos árið 1998. Suharto lést árið 2008 og fékk ríkisútför.

Deilt er um 31 árs valdatíð Suhartos bæði í Indónesíu og erlendis. Á valdatíð sinni byggði Suharto upp sterka, miðstýrða herstjórn. Geta hans til að viðhalda stöðugleika í hinni stóru og fjölbreyttu Indónesíu ásamt andkommúnískum sjónarmiðum sínum gerði honum kleift að stofna til efnahags- og hernaðarbandalaga við vesturveldin í kalda stríðinu. Mestalla forsetatíð hans var mikill hagvöxtur í Indónesíu og hröð iðnvæðing

Ríkisstjórn Indónesíu er nú að velta fyrir sér hvort hún ætti að veita Suharto þjóðhetjutitil en þessar áætlanir eru mjög umdeildar. Samkvæmt spillingarvísitölu Transparency International er Suharto spilltasti leiðtogi nútímasögunnar og dró sér um 15–35 milljarða Bandaríkjadollara úr ríkissjóði á valdatíð sinni.
Hænir

Hænir er einn ása í norrænni goðafræði. Á hann er minnst í ýmsum goðsögum en sjaldan er hann þar í aðalhlutverki.

Í Völuspá birtist Hænir ásamt Óðni og Lóði sem einn af sköpurum mannanna. Þar er kveðið á um að Hænir hafi gefið mönnunum „óð“. Óvíst er hver merking þessa orðs er í þessu samhengi en líklega er átt við að Hænir hafi gefið mönnunum lífsanda. Aðrar frásagnir af sköpun fyrstu mannanna í norrænum kveðskap nefna bræður Óðins, Vilja og Vé í þessu samhengi fremur en Hæni og Lóð og má því vera að Hænir sé annað nafn á Vilja. Aftur er minnst á Hæni í lok Völuspár og þar virðist gefið í skyn að Hænir sé einn fárra ása sem lifa af Ragnarök.

Í Skáldskaparmálum Snorra-Eddu er nokkrum sinnum minnst á Hæni. Hann er nefndur sem einn tólf ása sem taka á móti Ægi konungi í veislu í Valhöll. Hænir birtist síðan í aðgerðarlausum aukahlutverkum í tveimur sögum sem fylgja, í bæði skiptin í fylgd með Óðni og Loka. Í þeim hluta Skáldskaparmála sem víkur að Skáldskaparkenningum eru gefnar upp kenningar sem vísa að Hæni. Stendur þar um hann: „Hvernig skal kenna Hæni? Svá, at kalla hann sessa eða sinna eða mála Óðins ok inn skjóta ás ok inn langa fót ok aurkonung.“

Í Ynglingasögu gegnir Hænir stærra hlutverki. Þar er þess getið að eftir stríð ása við vani hafi Hænir ásamt Mími verið gefinn í gíslaskiptum til vana á móti Nirði og Frey. Vanir hafi síðan gert Hæni að höfðingja en hann hafi verið illa fallinn í það hlutverk og ráðfært sig við Mími í sífellu. Þegar Mímis naut ekki við hafi Hænir alltaf vísað frá öllum ákvörðunum með því að segja: „Ráði aðrir“. Vanir hafi því talið sig svikna í gíslaskiptunum og hálshjuggu því Mími. Ekki er frekar minnst á afdrif Hænis.

Túlkanir.

Kenningar hafa verið lagðar fram um að Hænir tengist dýrkun á storknum sem lífgjafa, sem hafi síðar gefið af sér goðsögnina um að storkurinn beri út nýfædd börn í foreldrahús. Þá er Hænir talinn birtast í líki storks eða sem guð storkanna. Kenningin beitir þeirri röksemdafærslu að nafnið Hænir gæti verið komið af forngermanska orðinu "*hehōniaz" sem þýðir storkur.

Tengsl Hænis við storkinn gætu einnig útskýrt kenninguna „hinn langi fótur“.

Önnur kenning er að nafn Hænis sé dregið af gríska orðinu "χυχνος" („svanur“) í gegn um forngermanska orðið "*hohnijas" („svanslegur“) og að þar með tengist Hænir á einhvern hátt álftinni.
Alnus × elliptica

Alnus x elliptica er elri sem var lýst Esprit Requien. Það er upprunnin frá Korsíku og er blendingur tegundanna Alnus cordata og Alnus glutinosa.
Alnus nitida

Alnus nitida er elritegund sem var fyrst lýst af Édouard Spach, og fékk sitt núverandi nafn af Stephan Ladislaus Endlicher. Engar undirtegundir eru skráðar.

Alnus nitida er upprunninn úr tempruðu belti Himalajafjalla.
Arthur Wellesley, hertogi af Wellington

Arthur Wellesley, fyrsti hertoginn af Wellington (1. maí 1769 – 14. september 1852) var ensk-írskur herforingi og stjórnmálamaður sem var einn helsti hernaðar- og stjórnmálaleiðtogi Breta á 19. öld. Sigur hans gegn Napóleon Bónaparte í orrustunni við Waterloo árið 1815 gerði hann að einni af helstu stríðshetjum Bretlands.

Wellesley fæddist í Dublin inn í ríka landeignarætt af mótmælendatrú. Hann gekk í breska herinn árið 1787 og var aðstoðarmaður tveggja landstjóra Írlands í röð. Hann varð einnig þingmaður á neðri deild írska þingsins. Hann varð ofursti árið 1796 og tók þátt í herferð Breta til Hollands og Indlands, þar sem hann barðist í umsátri Breta við Seringapatam árið 1799. Hann varð landstjóri Seringapatam og Mysore sama ár og vann fullnaðarsigur gegn Marattaveldinu í orrustu við Assaye árið 1803.

Wellesley reis til hæstu metorða í stríði Breta við Frakka á Íberíuskaga í Napóleonsstyrjöldunum og varð hermarskálkur eftir að hafa leitt Breta og bandamenn þeirra til sigurs gegn Frökkum í orrustu við Vitoria árið 1813. Eftir að Napóleon var sendur í útlegð árið 1814 varð Wellesley sendiherra Breta í Frakklandi og var gerður að hertoga. Þegar Napóleon sneri aftur til valda árið eftir tók Wellesley við stjórn bandamannahersins sem, ásamt Prússaher undir stjórn Blüchers herforingja, sigraði Napóleon við Waterloo. Wellesley tók þátt í um sextíu orrustum á hernaðarferli sínum.

Wellington er frægur fyrir varnarhertækni sína en með henni tókst honum að vinna marga sigra gegn fjölmennari andstæðingum. Hann er talinn með bestu herforingjum allra tíma og herbrögð hans og áætlanir eru enn kennd í herskólum um allan heim.

Eftir að herferli hans lauk sneri Wellington sér aftur að stjórnmálum. Hann var tvisvar forsætisráðherra Bretlands fyrir Íhaldsflokkinn: Frá 1828 til 1830 og í tæpan mánuð árið 1834. Á ráðherratíð hans var breskum kaþólikkum veitt aukin réttindi en Wellington barðist hins vegar gegn því að umbótum yrði komið á í kosningakerfi Englands og Wales. Wellington varð áfram einn mikilvægasti meðlimur lávarðadeildar þingsins þar til hann settist í helgan stein og var áfram æðsti herforingi breska hersins til dauðadags.
Alnus glutipes

Alnus glutipes er elritegund sem var fyrst lýst af Alexander Viktorovich Jarmolenko og Czerpek, og fékk sitt núverandi nafn af Vladimir Nikolaevich Voroschilov. Engar undirtegundir eru skráðar.
Klemens von Metternich

Klemens Wenzel Nepomuk Lothar, fursti af Metternich-Winneburg zu Beilstein (15. maí 1773 – 11. júní 1859) var þýskur stjórnmálamaður og ríkiserindreki sem var utanríkisráðherra austurríska keisaradæmisins frá 1809 og kanslari frá 1821 þar til hann neyddist til að segja af sér í kjölfar byltinga ársins 1848.

Eitt fyrsta verkefni hans sem utanríkisráðherra var að semja um vopnahlé við Frakka gegn því að Marie-Louise erkihertogaynja yrði gift Napóleon Bónaparte. Stuttu síðar stóð hann fyrir því að Austurríki gekk inn í sjötta bandalagsstríðið með bandamönnum gegn Frakklandi, undirritaði Fontainbleau-sáttmálann sem neyddi Napóleon í útlegð og gerðist fulltrúi Austurríkismanna á Vínarfundinum þar sem Evrópu var skipt milli sigurvegara Napóleonsstyrjaldanna. Fyrir þjónustu sína í þágu austurríska keisaradæmisins fékk Metternich furstatign í október 1813. Undir leiðsögn hans gekk Austurríki í bandalag við Rússland og, í minni mæli, Prússland. „Metternich-kerfið“, þar sem alþjóðafundir á borð við Vínarfundinn voru haldnir reglulega, var sett á fót. Þetta var hápunktur austurrískra áhrifa á alþjóðasviðinu en áhrif Metternich döluðu smám saman eftir þetta. Heima við var Metternich ríkiskanslari frá 1821 til 1848 á valdatíðum Frans 1. og Ferdinands 1. keisara. Eftir stutta útlegð til London, Brighton og Brussel sneri Metternich aftur til hirðarinnar í Vín árið 1851 og gerðist ráðgjafi Frans Jósefs keisara. Metternich hafði þá lifað lengur en flestir aðrir stjórnmálamenn sinnar kynslóðar og lést árið 1859, þá 86 ára.

Metternich hefur bæði verið gagnrýndur og lofsamaður fyrir stefnumál sín. Aðdáendur hans benda á að hann hafi verið við stjórn „evrópsku hljómkviðunnar“ þar sem alþjóðasamskipti komu í veg fyrir meiriháttar stríð í Evrópu. Bent er á hæfileika hans sem ríkiserindreka og á hve miklu hann náði fram þrátt fyrir lélega samningsstöðu. Gagnrýnendur Metternich líta frekar á hann sem þrjóskan afturhaldssegg sem hafi ríghaldið í illa ígrundaða íhaldsstefnu vegna hégómleika síns og oflætis. Hann hafi ekki gert nóg til að tryggja framtíð Austurríkis og andóf hans gegn þýskri þjóðernishyggju hafi leitt til þess að Þýskaland sameinaðist að endingu í kringum Prússland en ekki Austurríki. Aðrir sagnfræðingar hafa bent á að hann hafi ekki haft svo mikil völd og að hann hafi aðeins getað komið sínum stefnumálum í framkvæmd þegar þau geðjuðust einveldi Habsborgara.
Fulvia

Fúlvía (83 F.kr. – 40 F.kr.) var rómversk yfirstéttarkona sem var uppi á tímum seinna rómverska lýðveldisins. Hún hafði lítil formleg völd en beitti áhrifum sínum á eiginmenn sína sem voru allir valdamiklir. Fulvia giftist fyrst Publius Clodius Pulcher og síðar Gaius Scribonius Curio sem voru rómverskir stjórnmálamenn, en þriðji eiginmaður hennar Marcus Antonius. Fræðimenn telja að hún hafi haft mikil áhrif á stjórnmálaferil allra eiginmanna sinna.
Ókapi

Ókapi er klaufdýr skylt gíröffum. Kjörsvæði ókapans er norðausturhluti Austur-Kongó í Mið-Afríku. Þótt ókapar líkist sebrahestum mest í útliti er hann náskyldari gíröffum. Ókapar geta náð allt að 1,5 m hæð og 2 – 2,2 m lengd. Þyngd ókapans er frá 200–350 kg en hali hans er 30–42 cm.

Ókapi var ekki greindur sem sérstök dýrategund fyrr en 1900–1901. Áður hafði hann stöku sinnum sést en aðallega aftan frá. Hann er styggur og hafði því þotið burt frá mönnum inn í þéttan skóginn. Örfáar gamlar húðir styrktu menn þeirri trú að ókapinn væri sebradýr sem hefðist við í skógi.

Útlit.

Feldur ókapa er snöggur og gljáandi. Dekkri hlutinn eru dökkrauðr, fjólublár, rauðbrúnn, brúnn eða svartur, allt eftir því hvernig ljósið fellur á hann.

Kýrin er hærri en tarfurinn og 25–50 kg þyngri. Kynin eru lík í útliti, með langan haus og háls, dökka snoppu og bol (sem hallar niður á við frá hálsi), stór eyru sem sitja aftarlega og rendur sem minna á sebradýr aftan á lend og lærum. Ókapinn er líka með hvíta eða gula flekki í andlitinu.

Hegðun.

Ókapinn fer um þéttan regnskóginn á daginn og étur lauf, mjúka sprota, brum, aldin og aðra plöntuhluta. Hann treystir fyrst og fremst á heyrnina í þéttum skóginum og blæs snöggt þegar hann rekst á aðra ókapa. Keppinautar fara í "hálsaslag" eins og gíraffar, að viðstaddri eðlunarfúsri kú, og gefa frá sér lágar stunur meðan á biðlun stendur. Kýrin gefur til kynna áhuga sinn með sams konar hljóðum og lyktarmerkjum á óðalinu.

Ókapi vefur langri, svartri griptungu um lauf, brumhnappa og litlar greinar til að draga ætið upp í munninn. Hann snyrtir sig líka með tungunni og móðirin karar kálfinn með henni.

Kýrin ber einum kálfi í ágúst-október, eftir 425–491 dags meðgöngu. Hún ver kálfinn fyrir rándýrum en tengsl móður og afkvæmis eru ekki jafnsterk og hjá mörgum öðrum klaufdýrum. Á törfum eru hnúðar á höfðinu sem líkjast stuttum hornum.
Porterhouse

Porterhouse er íslensk hljómsveit/studióverkefni. stofnandi Porterhouse er Finnur Bjarki, laga og textahöfundur og með honum voru þau Þorbjörg Tryggva söngkona og Hilmar Tryggvi söngvari og gítarleikari um tíma.

Meðal annars þegar gefinn var út geislaplatan Spinal Chords árið 2010 til styrktar Mænuskaðastofnunar Íslands.

Fjöldi þekktra tónlistarmanna kom fram á þessari plötu m.a. söngararnir Eyþór Ingi, Pétur Örn Guðmundsson, Einar Ágúst, Shay Dillon. Stjórn upptöku og hljóðblöndun var í höndum Örlygs Smára og mastering af Bjarni Braga.