arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sigríður Ingibjörg Ingadóttir

Sigríður Ingibjörg Ingadóttir (f. 29. maí 1968) er íslenskur hagfræðingur og stjórnmálakona. Hún sat á Alþingi fyrir Samfylkinguna frá kosningunum 2009 til 2016.

Sigríður Ingibjörg var virk í starfi Kvennalistans undir lok tilvistar hans, sat í framkvæmdanefnd Reykjavíkuranga hans 1994-1996 og var fulltrúi flokksins í nefnd um endurskoðun kosningalaga 1994-1995.

Frá 2007 hefur Sigríður gegnt ýmum trúnaðarstörfum fyrir Samfylkinguna. Hún var m.a. varaformaður Samfylkingarfélagsins í Reykjavík 2007-2009 og sat í bankaráði Seðlabanka Íslands frá 3. október 2007 þangað til ári síðar þegar hún sagði sig úr ráðinu.
Nykur (aðgreining)

Nykur getur átt við:
Endarím

Endarím

Oft ríma frumlínur saman og síðlínur eru þá hafðar með öðru rími, þessi aðferð kallast víxlrím

Stundum eru allar línur ljóðsins látnar ríma saman og er þá talað um samrím

Þegar hins vegar fyrri hendingin rímar og síðari hendingin er höfð með öðru rími er ljóðið misrímað

Séu ljóðlínur fleiri og tvær og tvær ljóðlínur látnar ríma saman er talað um .runurím
Jimmy Pop

Jimmy Pop (fæddur James Moyer Franks 27. ágúst 1972, Trappe, Pennsylvaníu ) er bandarískur tónlistarmaður sem er þekktastur fyrir að vera söngvari hljómsveitarinnar Bloodhound gang.
Himmelblå

Himmelblå (á íslensku: Himinblámi) er norsk sjónvarpsþáttaröð sem sýnd er á NRK í Noregi, SVT í Svíþjóð og í Sjónvarpinu. Þættirnir eru byggðir á bresku drama þáttaröðinni "Two Thousand Acres of Sky".

Um þættina.

Þættirnir fjallar um lítið samfélag á eyjunni Ylvingen í norður Noregi.

Skólinn á eyjunni hefur fáa krakka á unglinsaldri og verður lokað ef að ekki fást tveir nemendur í viðbót. Framtíð samfélagsins er ótrygg. Fólkið í eyjunni auglýsir í dagblaði á landsvísu eftir fjölskyldu með tvö börn nógu gömul til að ganga í skólann, þau lofa starfi í ferðamannageiranum ef fjölskylda ákveður að búa á eyjunni.

&lt;br&gt;Marit (Line Verndal), einstæð móðir í Ósló, vinnur sem kokkur á kvöldin og finnst henni að hún sjái börnin sín ekki nógu mikið. Besti vinur hennar Kim (Edward Schultheiss) hjálpar henni að sjá um börnin, Robin og Iris, meðan hún vinnur. Kim sýnir Marit auglýsinguna og hún sér þar tækifæri til þess að byrja nýtt líf og reka sitt eigið gistiheimili með morgunmat á eyjunni. Af því að fólkið var að leita að fjölskyldu á eyjuna þykist Kim vera eiginmaður Maritar og eftir viðtal er þeim boðið að vera á eyjunni. Breytingin á því að búa í borg og á eyju langt frá öllu öðru tekur á hjá fjölskyldunni. En þetta er líka stór breyting fyrir eyjaskeggja.

Vinsældir.

Fyrstu tvær þáttaraðirnar voru teknar upp á 168 dögum árin 2007 til 2008, fyrsta þáttaröðin var frumsýnd 7. september 2008. Þættirnir náðu miklum vinsældum frá upphafi og hefur að meðaltali milljón áhorfendur í hverri viku, það jafngildir fjórðungi íbúa Noregs. Nokkrum mánuðum síðar hófst önnur þáttaröðin, á lokaþáttinn horfðu 1 309 000 manns, sem gerði þættina að mest séðu drama þáttaröð í norskri sjónvarpssögu. Þriðja og jafnframt síðasta þáttaröðin var kláruð í september árið 2009, og var byrjað að sýna hana 7. mars 2010. Síðasti þátturinn var sýndur 25 apríl 2010.

Útgáfa.

Fyrsta þáttaröðin var gefin út á DVD mynddisk stuttu eftir að sýningum lauk. Eftir aðra þáttaröðina var einnig gefinn út DVD mynddiskur ásamt kassa með báðum þáttaröðum. Ásamt DVD útgáfum er hægt að sjá þættina án gjalds á vefsíðu NRK í Noregi.
Íbúð

Íbúð er sjálfstætt heimili sem nær yfir hluta byggingar eins og til dæmis fjöleignarhúss eða blokkar. Íbúð getur verið í eigu íbúans eða húsráðanda sem leigir hana einhverjum öðrum. Kostur við að búa í íbúð er að það getur verið öruggara vegna þess að þarf að komast í gegnum tvennar eða fleiri dyr áður en komið er inn í íbúðina. Auk þess þurfa íbúar í íbúðum oftast ekki að halda görðum og sameignarsvæðum við, eigandi byggingarinnar ber þessa ábyrgð. Það eru líka kostir fyrir húsbyggjandann: byggingakostnaður á hverri íbúð í einhverri byggingu er ekki svo mikill miðaður við kostnað á að byggja einbýlishús, og landkostnaði er dreift á milli íbúðanna. Það eru einnig ókostir á íbúðum, til dæmis er orkunotkun þeirra sem búa í blokkum yfirleitt hærri en þeirra sem búa í eigin húsum, meðal annars vegna þess að í háhýsum eru oft lyftur.
Ungmennafélagið Óðinn

Ungmennafélagið Óðinn (UMFÓ) var stofnað 6. mars 1989. Félagið lagði stund á frjálsíþróttir, í september 2012 var nafni félagsins breytt í frjálsíþróttafélag ÍBV. Fyrir þann tíma var félagið engu að síður hluti af ÍBV-héraðssambandi.
Mýri (aðgreining)

Mýri getur átt við eftirfarandi:
Julia Gillard

Julia Gillard (fædd 29. september 1961) var 27. forsætisráðherra Ástralía.
Róbert 1. af Normandí

Róbert 1. af Normandí (22. júní 1000 – 3. júlí 1035), eða Róbert hinn stórkostlegi (franska: "le Magnifique", enska: "the Magnificent"), einnig kallaður Róbert djöfullinn (f. "Robert le Diable"), var hertogi af Normandí frá 1027 til dauðadags. Hann er oftast hafður sem Róbert 1. en stöku sinnum þó Róbert 2. en þá er forfaðir hans, Göngu-Hrólfur, kallaður Róbert 1.

Róbert 1. var sonur Ríkharðs 2. af Normandí og Júditar frá Bretagne. Hann tók við hertogadæminu þegar Ríkharður 3., eldri bróðir hans, dó skyndilega. Þá var Róbert sterklega grunaður um að hafa drepið hann á eitri og fékk viðurnefnið djöfullinn í tengslum við það.

Með hjákonu sinni, Herleifu, (Herleva), eignaðist hann soninn Vilhjálm, sem kallaður var bastarður af því að hann var ekki getinn í hjónabandi. Hann arfleiddi Vilhjálm son sinn áður en hann lagði upp í pílagrímsferð til Jerúsalem. Samkvæmt sagnfræðiritinu "Gesta Normannorum Ducum" fór hann um Konstantínópel, komst til Jerúsalem og var á heimleið, staddur í Níkeu, þegar hann dó, hugsanlega af eitri. Heimildum ber ekki saman um dánardaginn, 1., 2. eða 3. júlí 1035.

Sagnfræðingurinn William af Malmesbury segir frá því að Vilhjálmur sigursæli hafi gert sendinefnd út af örkinni til að sækja lík föður síns til Níkeu og skyldi hann jarðsettur í Normandí. Fóru sendiboðar og sóttu líkið og voru á heimleið með það, komnir til Apúlíu á Ítalíu, þegar þeir fréttu að Vilhjálmur sigursæli væri látinn. Jarðsettu þeir þá Róbert 1. á Ítalíu og héldu heim við svo búið.
Jóhanna af Auvergne, Frakklandsdrottning

Jóhanna 1. af Auvergne (8. maí 1326 – 29. september 1360) var drottning Frakklands frá 1350, seinni kona Jóhanns 2. Frakkakonungs, sem einnig var seinni maður hennar.

Jóhanna var dóttir Vilhjálms greifa af Auvergne og Boulogne og konu hans Marguerite d'Évreux, systur Filippusar 3., konungs Navarra. Hún erfði greifadæmi föður síns og þegar hún giftist fyrri manni sínum, Filippusi syni Ottós 4., hertoga af Búrgund, um árið 1338, tók hann titilinn greifi af Auvergne. Hann dó 1346 þegar hestur sparkaði í höfuð hans. Þau áttu dótturina Jóhönnu og soninn Filippus, sem fæddur var sama ár og faðir hans dó og erfði hertogadæmið Búrgund eftir afa sinn 1350, en bæði létust á unglingsárum.

Þann 13. febrúar 1349 gekk Jóhanna að eiga Jóhann krónprins Frakklands, sem hafði misst fyrri konu sína í Svarta dauða nokkrum mánuðum áður. Þau átu saman tvær dætur sem dóu ungar. Jóhanna dó 1360 og erfði Filippus sonur hennar hana en dó sjálfur ári síðar og Jóhann konungur, stjúpfaðir hans, erfði þá hertogadæmið Búrgund eftir hann.
Byggðasafn Skagfirðinga

Byggðasafn Skagfirðinga er byggðasafn sem stofnað var árið 1948 og fékk til afnota gamla bæinn í Glaumbæ á Langholti. Þar er miðstöð minjavörslunnar í Skagafirði.

Búið var í torfbænum í Glaumbæ til ársins 1947 en þá tók Þjóðminjasafnið við bænum. Byggðasafn Skagfirðinga sem stofnað var 29. maí 1948 fékk afnot af bænum og opnaði sýningu í honum 15. júní 1952. Á sýningunni í bænum er fjöldi muna sem flestir eru tengdir hemilishaldi og verklagi fyrri tíðar. Torfbærinn er samstæða þrettán húsa. Sex snúa burstum fram á hlaðið. Bærinn er sérstæður meðal íslenskra torfbæja að því leyti að mjög lítið grjót er notað í hleðslurnar, enda er það varla að finna í Glaumbæjarlandi.

Tvö gömul timburhús hafa verið flutt á safnlóðina í Glaumbæ. "Áshús" er frá Ási í Hegranesi, byggt 1884-1886 til að hýsa kvennaskóla fyrir Skagfirðinga. Aldrei varð af því og var það notað sem íbúðarhús til 1977, en reist í Glaumbæ 1991. Í húsinu er nú kaffistofa, sýning og geymsla.

"Gilsstofa" var upphaflega reist á Espihóli í Eyjafirði 1849. Hún var tekin niður 1861 og flutt til Akureyrar og þaðan með skipi til Kolkuóss, reist aftur á Hjaltastöðum í Blönduhlíð, flutt í Reynistað 1872, að Gili í Borgarsveit 1884, til Sauðárkróks 1891 og stóð þar til 1985 þegar hún var flutt að Kringlumýri í Blönduhlíð. Þar stóð hún þar til hún var flutt að Glaumbæ 1996 og endursmíðuð þar sem næst í upprunalegri mynd en lítið var eftir af upprunalegum viðum eftir alla flutningana. Þar er nú safnbúð og skrifstofa byggðasafnsins og aðstaða fyrir starfsfólk.

Árið 1998 fékk safnið Minjahúsið á Sauðárkróki til afnota. Þar er önnur fastasýning safnsins, á gömlum verkstæðum af Króknum, og sérsýningar. Þar eru einnig skrifstofur fyrir starfmenn sem annast rannsóknir, varðveislu og miðlun og þar er aðalgeymsla safnins. Glaumbæjarsafn hefur sett upp fjölda sýninga í Skagafirði, s.s. á Hólum og Hofsósi og gefið út margvíslegt efni um menningu skagfirskra byggða.

Tengill.

Byggðasafn Skagfirðinga
Þorleifur Árnason

Þorleifur Árnason (um 1370 – 1433) var íslenskur sýslumaður og höfðingi á 14. og 15. öld og bjó á Grenjaðarstað í Aðaldal, á Auðbrekku í Hörgárdal, í Glaumbæ í Skagafirði og í Vatnsfirði.

Faðir Þorleifs var Árni Einarsson (um 1340 – 1404), bóndi á Auðbrekku og síðar staðarhaldari á Grenjaðarstað, en alls óvíst er hver var kona hans og móðir Þorleifs þótt þess hafi verið getið til að það kunni að hafa verið Guðný Hákonardóttir frá Víðidalstungu en óvíst er hvort sú kona var yfirleitt til. Hún hefur þá verið systir Jóns Hákonarsonar í Víðidalstungu. Svo mikið er víst að Þorleifur keypti hálfa Víðidalstungu af Guðnýju dóttur Jóns skömmu fyrir 1416 og eignaðist síðar alla jörðina, sem afkomendur hans áttu síðan um langan aldur. Líklega hefur Flateyjarbók, sem Jón Hákonarson hafði látið skrifa, fylgt með í kaupunum því afkomendur Þorleifs áttu hana seinna, allt til 1647.

Þorleifur var um tíma staðarhaldari á Grenjaðarstað eins og faðir hans hafði verið og bjó þá þar en árið 1405 giftist hann Vatnsfjarðar-Kristínu Björnsdóttur, sem hafði misst fyrri mann sinn, Jón Guttormsson, í Svarta dauða, og bjuggu þau fyrst í Auðbrekku en síðar í Glaumbæ í Skagafirði og var Þorleifur orðinn sýslumaður í Hegranesþingi fyrir 1415. Þau hjónin voru stórauðug og áttu miklar jarðeignir víða um land. Þorleifur var líka einn helsti höfðingi landsins og var kjörinn af Alþingi til að fara á konungsfund og ganga erinda þingsins, líklega um 1420. Það ár segir "Nýi annáll": „Sigldi héðan Þorleifur Árnason og slóst við enska í hafi; tók hann Noreg með heilbrigðu.“

Þau hjónin bjuggu seinast á föðurleifð Kristínar, Vatnsfirði, og mun Þorleifur þá hafa haft sýslur á Vestfjörðum. Hann dó 1433 en Kristín bjó áfram í Vatnsfirði til hárrar elli.

Synir þeirra Kristínar og Þorleifs voru Einar hirðstjóri í Vatnsfirði, Björn ríki hirðstjóri á Skarði, maður Ólafar ríku Loftsdóttur, og Árni, sem giftist Soffíu Loftsdóttur. Dæturnar voru Helga eldri, kona Guðmundar Arasonar ríka á Reykhólum, Solveig húsfreyja í Víðidalstungu og á Breiðabólstað, kona Orms Loftssonar, Helga yngri húsfreyja í Garpsdal, kona Skúla Loftssonar, og Guðný í Auðbrekku, kona Eiríks slógnefs Loftssonar.
Múlahverfi

Múlahverfi, eða Múlakampur og Herskálakampur, var íbúðarhverfi í Reykjavík, á svæðinu frá Suðurlandsbraut upp að núverandi götustæði Ármúla og Síðumúla. Hverfið reis utan skipulags Reykjavíkurborgar á árunum fyrir síðari heimsstyrjöld. Hernámsliðið reisti fjölda bragga þarna á stríðsárunum og þegar það hvarf á brott tók fólk í húsnæðishraki sér búsetu þar, enda var mikill húsnæðisskortur í borginni. Fljótlega var farið að byggja við braggana og fólk reisti sér líka lítil timburhús í grennd við þá, oftast af miklum vanefnum, enda byggðu íbúarnir þau oftast sjálfir og fengu engin lán til þeirra.

Flest húsin voru reist í óleyfi en sumir gerðu þó samning við borgina um leigulóð til 10 ára og urðu húsin sem þeir reistu að vera úr timbri og ekki stærri en 48 fermetrar á einni hæð, svo unnt væri að flytja þau burt þegar hverfið yrði skipulagt. Ekki fóru þó allir eftir þessu og sum húsin urðu stærri og tvílyft. Þjónusta við íbúana var af mjög skornum skammti, vatnslagnir lélegar, frárennsli ekkert, heldur var skólpi veitt í rotþrær, og götulýsing lítil.

Hverfið var mjög þéttbýlt og þar voru margar barnafjölskyldur. Árið 1963 bjuggu þar um 800 manns, þar af 630 í húsum en aðrir í bröggum. Seint á 6. áratugnum hófst uppbygging hverfisins sem iðnaðar- og verslunarhverfis og voru fyrstu húsin reist upp úr 1957. Á næstu árum voru braggarnir og flest íbúðarhúsin rifin en hverfið var þó ekki að fullu uppbyggt fyrr en 1985 og stóðu nokkur íbúðarhús innan um iðnaðar- og skrifstofuhús allt fram undir það.

Bíbí Ólafsdóttir spákona ólst upp í Múlakampi og er uppvexti hennar þar og mannlífinu í hverfinu lýst vel í endurminningarbókinni "Bíbí" sem Vigdís Grímsdóttir skrásetti.
Ólífræn efnafræði

Ólífræn efnafræði er sú grein efnafræðinnar sem fjallar um ólífræn efnasambönd, það er öll efnasambönd sem innihalda ekki kolefni og nokkur efni til viðbótar eins og koltvísýring.

Nafnið.

Áður fyrr var talið að ómögulegt væri að mynda lífræn efnasambönd úr ólífrænum. Því var efnafræði skipt í lífræna og ólífræna efnafræði. Árið 1828 tókst Friedrich Wöhler að búa til þvagefni sem finnst í mörgum lífverum úr ólífræna efninu ammóníumsýanati og kollvarpaði þar með fyrri hugmyndum. Skiptingin er samt sem áður rökrétt þar sem bygging og efnahvörf þessara tveggja flokka eru ólík.

Ólífræn efnasambönd.

Öll efnasambönd sem innihalda ekki kolefni eru ólífræn. Auk þess eru nokkur sambönd kolefnis sem teljast ólífræn. Þar á meðal eru efnasambönd kolefnis sem innihalda ekki vetni, til dæmis koltvísýringur og kolmónoxíð. Auk þess má nefna kolsýru, karbónöt og karbíð. Blásýra telst til beggja flokka.
Þórarinn Sveinsson (ábóti)

Þórarinn Sveinsson (d. 1253) var ábóti í Þingeyraklaustri í nærri hálfa öld á 13. öld. Hann tók við þegar Karl Jónsson lét af embætti í annað sinn árið 1207 og gegndi embættinu til dauðadags, sem yfirleitt er talinn hafa verið sumarið 1253 en stundum þó 1255, eða í 46-48 ár. Hann hefur því verið fremur ungur þegar hann tók við embætti. Ekkert er vitað um uppruna hans.

Þótt Þórarinn væri svona lengi ábóti fer litlum sögum af embættisferli hans og hann kemur lítið við heimildir, að minnsta kosti þær sem varðveist hafa. Ef til vill hafa munkarnir í Þingeyraklaustri lítið skipt sér af veraldlegu vafstri um hans daga þótt þá væri mikil ófriðaröld á Norðurlandi, en einbeitt sér að fræðimennsku og sagnaritun auk bænahalds, að minnsta kosti voru ýmsir fræðimenn í klaustrinu, svo sem Styrmir fróði Kárason.

Þegar Þórarinn dó hafði Vermundur Halldórsson prestur fjárforráð á Þingeyrum og varð hann svo næsti ábóti klaustursins.
Skriðuklaustur (klaustur)

Skriðuklaustur var munkaklaustur af Ágústínusarreglu sem starfaði frá 1493 til 1552 og var það síðasta klaustrið sem stofnað var á Íslandi í kaþólskum sið. Talið er að Stefán Jónsson Skálholtsbiskup hafi stofnað klaustrið þegar hann var á ferð um Austurland 1493.

Hjónin Hallsteinn Þorsteinsson og Sesselja Þorsteinsdóttir á Víðivöllum í Fljótsdal gáfu klaustrinu jörðina Skriðu í Fljótsdal, þar sem það var síðan starfrækt. Gjafabréfið er undirritað árið 1500 en víst er að klaustrið hafði þá starfað um hríð. Fyrsti príorinn, Narfi Jónsson, var vígður árið 1496 en ári síðar var aðeins einn munkur í klaustrinu. Raunar er talið að munkarnir hafi aldrei orðið fleiri en sex talsins.

Við siðaskiptin í Skálholtsbiskupsdæmi 1542 voru fjórir munkar í klaustrinu auk príorsins. Konungur gaf út bréf um að haldinn skyldi lestrarskóli í klaustrinu en það bréf var síðan tekið aftur og árið 1552 runnu eignir klaustursins til Danakonungs en klaustrið átti þá um 40 jarðir víða um Austurland.
Jurtalitun

Jurtalitun er forn aðferð til að lita efni, aðallega ull. Sjálf jurtin sem notuð er til litunar nefnast "litgras" eða "litunargras". Jurtalitun tengist að sumu leyti fornri blekgerð, til dæmis á Íslandi, en sortulyng var bæði notað til blekgerðar og til að lita ull.

Fornleifafræðingar telja að jurtalitun til þess að lita efni hafi verið stunduð á Indlandi og Fönikíu í um það bil 5000 ár. Talið er að fólk hafi fyrst og fremst notað jurtalitun til þess að skreyta hús sín og föt.

Víða erlendis var silki og bómull lituð en á Íslandi var ull aðallega lituð.

Talið er að Íslendingar hafi notað jurtalitun síðan frá landnámi, því fólki fannst sauðalitirnir ekki endilega nógu skrautlegir. Húfur voru yfirleitt gráar, dökkbláar eða kolsvartar með gulum eða rauðum röndum, samt voru línurnar þá oftast örþunnar. Litirnir voru þó áberandi.  Skinn var líka litað og skór gerðir úr því.

Aðferð.

Það eru til margar ólíkar aðferðir til litunar. Fer það eftir því hvort plantan sem notuð er, er þurkkuð eða ný og hvaða lit á að ná fram. Flestum finnst best að nota nýtíndar jurtir.

Fyrst er efnið sem á að lita hitað í svokölluðum festilegi, svo að liturinn festist í efninu sem á að lita. Festilögurinn er gerður úr álún og vínsteini sem sýrir vatnið. Fyrir hver 100g af ull eru vigtuð 10g af álún og 5g af vínsteini. Síðan er festilögurinn með ullinni hitaður hægt upp í 90*C og haldið þannig í um það bil klukkustund, en suðan má alls ekki koma upp. Slökkt er síðan undir og látið kólna yfir nótt. Síðan er ullin skoluð og þá er hún tilbúin til litunar.

Ef blöðin sem notuð eru til litunar eru þurkuð þá þarf minna af þeim en ef þau eru ný. Ef blöðin eru nýtínd er gott að fylla næstum pottinn af laufum. Jurtirnar eru tættar eða brytjaðar niður og látnar í bleyti og soðnar í 40 mínútur til klukkustund. Eftir það eru þær látnar kólna. Síðan eru jurtirnar siktaðar frá og efnið sett ofan í vökvann.
Eiríkur Sumarliðason

Eiríkur Sumarliðason (f. um 1473, d. 1518) var prestur í Saurbæ í Eyjafirði og síðar ábóti í Þingeyraklaustri eftir lát Jóns Þorvaldssonar ábóta 1514 en kann þó að hafa farið með málefni klaustursins fyrir þann tíma í forföllum Jóns.

Eiríkur var af höfðingjaættum, sonur Sumarliða Eiríkssonar á Grund í Eyjafirði, sonar Eiríks slógnefs Loftssonar ríka Guttormssonar og konu Sumarliða, Guðrúnar Árnadóttur. Eiríkur var orðinn prestur í Saurbæ 1497 en var farinn þaðan árið 1507. Það ár var hann í Osló, þar sem hann fékk dæmt sér í vil í erfðadeilu sem hann átti í við Finnboga Jónsson lögmann og skotið hafði verið til konungs. Hann var einnig Hólaráðsmaður um tíma.

Eiríkur tók við ábótastarfinu á Þingeyrum eftir að Jón ábóti lést og var vígður á Hólum 28. janúar 1515 í brúðkaupi Kristínar Gottskálksdóttur og Jóns Einarssonar á Geitaskarði. Hann átti líka í jarðadeilum við Gottskálk Nikulásson biskup og hafði þar betur og má því ætla að hann hafi verið málafylgjumaður og mikill fyrir sér.

Hann sat hins vegar ekki lengi í embætti því hann dó 1518, sumar heimildir segja jafnvel 1516. Eftirmaður hans var Helgi Höskuldsson, síðasti ábóti Þingeyraklausturs.
Króklappa

Króklappa (krókalappa eða krókakollur) (fræðiheiti "Arctium lappa") er fjölær jurt af körfublómaætt. Hún er ræktuð í görðum og rótin notuð sem grænmeti. Hún er frekar stórvaxin, getur orðið allt að 2 m há. Blómin eru fjólublá. Króklappa vex mjög víða og sérstaklega í röskuðum svæðum þar sem niturinnihald jarðvegs er hátt. Hún er sérstaklega mikið ræktuð í Japan. Króklappa var algeng sem grænmeti á miðöldum en er núna sjaldan notuð til matar utan Japans en þar er hún kölluð "gobō". Króklappa er einnig notuð í náttúrulyf.
Kesha

Kesha Rose Sebert (fædd 1. mars 1987) er bandarískur poppsöngvari og lagahöfundur. Hún fæddist í Los Angeles, ólst upp í Nashville og flutti á unglingsaldri aftur til Los Angeles. 2009 söng hún inn á lögin "This love" með Veronicas, "Lace and Leather" með Britney Spears og "Right Round" með Flo Rida. Ári síðar gaf hún út fyrstu breiðskífu sína Animal.
Amazon

Amazon getur átt við:
Jón (ábóti í Munkaþverárklaustri)

Jón (d. 1496) var ábóti í Munkaþverárklaustri seint á 15. öld, næst á eftir Einari Ísleifssyni, sem dó um áramótin 1487-1488. Hann var vígður 1489 og var ábóti til dauðadags. Fátt er vitað um hann og föðurnafn hans er óþekkt.

Eiríkur Einarsson prestur á Grenjaðarstað 1480-1506 sóttist eftir ábótadæmi á Munkaþverá eftir að Einar Ísleifsson dó og lét Ólafur Rögnvaldsson Hólabiskup hann fá yfirráð klaustursins í eitt ár til reynslu en um veturinn næsta á eftir fæddist honum barn og varð það til þess að hann hlaut ekki vígslu sem ábóti. Hann fór svo úr landi, líklega í einhverja yfirbótarferð, en mun hafa komið aftur til Grenjaðarstaðar. Hugsanlegt er að Tómas Eiríksson ábóti á Munkaþverá hafi verið sonur hans en það er þó óvíst.

Einar Benediktsson varð ábóti á Munkaþverá eftir lát Jóns ábóta.
Rafbók

Rafbók er bók sem gerð er aðgengileg á stafrænu formi og samanstendur af texta og/eða myndum.

Rafbækur má lesa með meðal annars í borðtölvu, farsíma, snjalltöflu eða lestölvu. Rafbókum er hægt að hlaða niður frá rafbókaveitum á ýmsum vefsíðum og netverslunum eins og Amazon.com og iBookstore. Oftast eru rafbækur útgáfur prentaðra bóka, en rafbækur eru ekki endilega prentaðar líka. Helstu tæki sem eru notuð til að lesa rafbækur eru Amazon Kindle, Borders Kobo, Sony Reader og iPad.

Rafbækur geta verið með mismunandi skráarsniði; textaskrá, ritvinnsluskjal eða vefsíða. Algengustu skráarsnið rafbóka eru til PDF, ePub, Kindle og MobiPocket.

Rafbækur er hægt að fjölfalda, dæmi eru um þeim sé dreift án þess að rithöfundur eða útgefand fái greitt fyrir.

Saga.

Fyrstu rafbækur voru gefnar út árið 1971 í Gutenberg-verkefninu. Verkefnið samanstendur af verkum ekki lengur undir höfundarréttarvörn og gerir notendum kleift að hlaða bækurnar niður ókeypis. Bækurnar frá Gutenburg fást í mismunandi skráarsniðum og þannig er hægt að lesa þær með flestum tækjum.

Fyrstu bækur sem skrifaðar voru sérstaklega sem rafbækur voru fáar og snérust um takmörkuð efni fyrir sérstaka hópa, til dæmis voru margar þeirra tæknilegar handbækur sem fjölluðu um tölvunarfræði eða framleiðsluaðferðir. Við þróun internetsins á tíunda áratugnum varð miklu einfaldara að ná í rafbækur.

Rafbækur á Íslandi.

Fyrsta íslenska rafbókin sem kom út var bókin Zen og listin um viðhald vélhjóla í þýðingu Sigurðar A. Magnússonar á vegum Eddu útgáfu árið 2010. Árið 2011 var virðisaukaskattur á rafbækur lækkaður úr 25,5% í 7% og varð þar með sá sami og á venjulegum bókum. Ári seinna, 2012, var rafbókamarkaðurinn aðeins agnarögn af íslenskum bókamarkaði.
Miðbæjarskólinn

Miðbæjarskólinn er bygging í miðbæ Reykjavíkur við Fríkirkjuveg 1 við Tjörnina sem var upphaflega barnaskóli. Húsnæðið er nú notað á vegum Kvennaskólans. Á hundrað ára afmæli hússins árið 1998 var það sagt „eitt merkasta hús borgarinnar.“ Miðbæjarskólinn er friðað hús.

Miðbæjarskólinn var fullbyggður 1898 en formlega vígður þann 10. október 1908. Á fyrsta starfsári Miðbæjarskólans voru þar 285 börn, 304 árið eftir en eftir að lög um fræðsluskyldu barna tóku gildi 1907 jókst fjöldi nemenda úr 472 og í 772. Árið 1930 var nafni skólans breytt í Miðbæjarskólinn.

Upprunalega var byggingin L-laga en seinna var byggð suður-álma og síðan þá hefur húsið verið U-laga. Í portinu þar voru margar samkomur haldnar. Frá og með bæjarstjórnarkosningunum í Reykjavík 1908 var Miðbæjarskólinn aðalkjörstaðurinn til þing- og bæjarstjórnarkosninga og raunar eini kjörstaðurinn um árabil.

Reykjavíkurborg hefur fundið ýmis not fyrir Miðbæjarskólann og meðal annars hafa Fræðslumiðstöð Reykjavíkur og Námsflokkar Reykjavíkur verið með skrifstofuaðstöðu þar.