arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord

Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord (2. febrúar 1754 – 17. maí 1838), yfirleitt kallaður Talleyrand, var franskur stjórnmálamaður og ríkiserindreki. Hann var af aðalsættum en var hvattur af fjölskyldu sinni til að gerast prestur í þeirri von að hann gæti tekið við af frænda sínum sem erkibiskup af Reims. Talleyrand var vígður sem prestur árið 1779 og gerður að biskupi Autun árið 1788. Hann sagði af sér sem prestur og lét skilið við guðfræðistörf á meðan á frönsku byltingunni stóð og hóf veraldlegan stjórnmálaferil.

Talleyrand gegndi áhrifastöðum í frönskum stjórnmálum mestalla ævi sína í mörgum mismunandi ríkisstjórnum sem komust til valda á þessum tíma. Hann var fulltrúi klerkastéttarinnar á stéttaþinginu sem kallað var saman á lokaárum Búrbónaveldisins; forseti stjórnlagaþingsins og sendiherra í frönsku byltingunni; utanríkisráðherra í þjóðstjóraveldinu, konsúlaveldinu og fyrsta keisaraveldinu; forseti bráðabirgðastjórnar eftir fall Napóleons; utanríkis- og forsætisráðherra í hinu endurreista franska konungdæmi; og loks sendiherra á dögum júlíríkisins. Hann var viðstaddur krýningarathafnir Loðvíks 16. (1775), Napóleons 1. (1804) og Karls 10. (1825). Þjóðhöfðingjarnir sem Talleyrand vann fyrir treystu honum jafnan ekki en þótti hann þó afar gagnlegur.

Talleyrand var helsti erindreki Napóleons á árunum sem hernaðarsigrar keisarans þöndu ört út landamæri og áhrifasvæði Frakklands. Hann beitti sér þó helst fyrir friði svo Frakkland gæti tryggt sér stjórn á landvinningum sínum. Talleyrand tókst að semja um frið við Austurríki árið 1801 með Lunesville-sáttmálanum og við Bretland árið 1802 með Amiens-sáttmálanum. Honum tókst ekki að koma í veg fyrir að stríð brytist út á ný árið 1803 en var þó á móti átökum keisarans við Austurríki, Prússland og Rússland. Talleyrand sagði af sér sem utanríkisráðherra en var áfram í innsta hring Napóleons og vann að því að grafa undan áætlunum keisarans með leynilegum bréfaskiptum við Alexander 1. Rússakeisara og kanslara Austurríkis, Klemens von Metternich. Talleyrand vildi semja um frið svo hægt væri að tryggja að framförunum sem franska byltingin hafði náð fram yrði ekki snúið við. Napóleon hafnaði tillögum um friðarviðræður og eftir fall keisarans árið 1814 tók Talleyrand að sér endurreisn Búrbónaveldisins.

Talleyrand hafði mikil afskipti af efnahagsmálum og átti meðal annars frumkvæði að þjóðnýtingu kirkjueigna í Frakklandi. Hann er þó helst þekktur fyrir starf sitt sem ríkiserindreki og hlutverk sitt á Vínarfundinum, þar sem hann samdi um hagstæða skilmála fyrir hið sigraða Frakkland þótt landvinningar Napóleons væru hafðir af því. Talleyrand var maður Upplýsingarinnar, aðhylltist efnahagslega og samfélagslega frjálslyndishyggju og sóttist eftir því að koma á valdajafnvægi stóru Evrópuveldanna. Hann var rómaður fyrir greind sína og samningasnilli og fékk á sig viðurnefnið „halti djöfullinn“ ("le diable boiteux"). Talleyrand er umdeildur meðal fræðimanna og er ýmist sakaður um að hafa verið gerspilltur svikahrappur sem gróf undan hverri ríkisstjórninni á fætur annarri eða hugsjónamaður sem þjónaði Frakklandi á bak við hverja ríkisstjórn.
Hleðslustöð

Hleðslustöð, jafnframt kölluð hlaða, er stöð þar sem hlaða má rafbíla eða önnur rafknúin ökutæki. Hleðslustöðvum fer fjölgandi í mörgum löndum vegna innleiðingar rafbíla. Hleðslustöðvar má finna á ólíkum stöðum, svo sem í götunni, á bílaplönum við skrifstofur og verslunarmiðstöðvar og við stofnbrautir.

Tíðkast hefur að bjóða rafmagn til hleðslu rafbíla gjaldfrjálst en gjaldtaka er hafin í nokkrum löndum eftir því sem markaðshlutdeild virkra rafbíla eyskt. Til er fjöldi mismunandi tengja en til að mæta þörfum eigenda bíla frá ólíkum framleiðendum er boðið upp á breytistykki. Sumar hleðslustöðvar eru þó reknar af bílaframleiðendum, svo sem Tesla, sem einskorða notkun hleðsustöðva við sína eigin bíla.
Haukabergsvaðall

La Grosse tête ("Stórhöfði") er áttunda bókin í ritröðinni Sérstakt ævintýri um Sval... (franska "Série Le Spirou de…") þar sem ýmsir listamenn fá að spreyta sig á að semja ævintýri um Sval og Val, sem þó teljast ekki hluti hinnar opinberu ritraðar. Bókin kom út árið 2015. Höfundar sögunnar eru Makyo og Toldac en listamaðurinn Tehem teiknaði.

Söguþráður.

Valur sendir frá sér bók um ævintýri þeirra Svals, en gerir sinn hlut í atburðarásinni stærri en efni stóðu til, sem veldur togstreitu þeirra á milli. Ekki bætir úr skák að bókin selst lítið sem ekkert, sem veldur Val sárum vonbrigðum.

Meðan á þessu stendur rænir herinn völdum í Bretzelburg og "Lárus konungur" og "Bogga prinsessa", þjóðhöfðingi grannríkisins "Makabasta" (sjá: Neyðarkall frá Bretzelborg) eru sett af. Blaðakonan Bitla ákveður að efna til fjársöfnunar fyrir flóttamenn frá Bretzelborg. Svalur og Valur setja upp leikritog fá góða dóma. Í kjölfarið heimsækja þeir flóttamannabúðir Bretzelborgara og heyra um kúgunina í landinu, sem einkum felst í skefjalausu pylsuáti.

Kvikmyndaframleiðandi ákveður að koma á hvíta tjaldið bók Vals, sem byggð er á ævintýrinu úr La mauvaise tête og eru félagarnir ráðnir sem leikarar. Handritinu er þó breytt á þann hátt að Svalur verður aðalstjarnan og öðlast heimsfrægð og lifir í vellystingum en Valur verður sífellt bitrari.

Ákveðið er að ráðast í gerð framhaldsmyndar eftir sögunni Fanginn í styttunni, en af fjárhagslegum ástæðum er ákveðið að taka hana upp í Bretzelborg. Uppreisnarmenn ræna Sval og Val meðan á tökum stendur og þeir ákveða að ganga til liðs við uppreisnina með aðstoð Bitlu. Þeim tekst að brjóta herinn á bak aftur með hjálp töfralyfs frá Sveppagreifanum sem þeir byrla í matarskammt hermannanna og Lárus og Bogga taka aftur við valdataumunum.
Kenyu Sugimoto

Kenyu Sugimoto (fæddur 18. nóvember 1992) er japanskur knattspyrnumaður. Hann spilaði 5 leiki og skoraði 1 mörk með landsliðinu.
Edu Coimbra

Edu Coimbra (fæddur 5. febrúar 1947) er brasilískur knattspyrnumaður. Hann spilaði 2 leiki með landsliðinu.
Sigfried Held

Sigfried Held (fæddur 7. ágúst 1942) er þýskur knattspyrnumaður. Hann spilaði 41 leiki og skoraði 5 mörk með landsliðinu.
Alfred Jermaniš

Alfred Jermaniš (fæddur 21. janúar 1967) er slóvenskur knattspyrnumaður. Hann spilaði 29 leiki og skoraði 1 mörk með landsliðinu.
Wan Zack Haikal

Wan Zack Haikal (fæddur 28. janúar 1991) er knattspyrnumaður. Hann spilaði 25 leiki og skoraði 3 mörk með landsliðinu.
Tsai Ing-wen

Tsai Ing-wen (蔡英文 á kínversku) (f. 31. ágúst 1956) er taívanskur stjórnmálamaður og núverandi forseti Lýðveldisins Kína (中華民國總統) eða Taívan. Tsai er annar forsetinn úr Lýðræðislega framfaraflokknum (DPP) og fyrsta konan sem gegnir embættinu. Hún er einnig fyrsti forsetinn sem er bæði komin af fólki af Hakka-þjóðerni og af taívönskum frumbyggjum, fyrsti ógifti forsetinn og fyrsti forsetinn sem hefur náð lýðræðislegu kjöri án þess að hafa fyrst verið borgarstjóri Taípei. Hún var formaður Lýðræðislega framfaraflokksins frá 2008 til 2012 og frá 2014 til 2018 og var forsetaframbjóðandi hans árin 2012 og 2016.

Tsai er menntuð í lögfræði og utanríkisverslun og var lögfræðiprófessor í Soochow-lögfræðiháskólanum og Chenchi-háskólanum eftir að hún útskrifaðist með bakkalárgráðu úr Taívansháskóla, mastersgráðu úr Cornell-lögfræðiskóla og doktorsgráðu úr Hagfræði- og stjórnmálavísindaskóla Lundúna. Árið 1993 var Tsai útnefnd til ýmissa ríkisstjórnarembætta og varð þar á meðal samningasmiður fyrir Taívan við Alþjóðaviðskiptastofnunina og einn höfunda héraðssambandsstefnu Lee Teng-hui forseta.

Þegar Chen Shui-bian gerðist forseti fyrir Lýðræðislega framfaraflokkinn árið 2000 varð Tsai ráðherra meginlandsmálefna utan flokks. Hún gekk í Lýðræðislega framfaraflokkinn árið 2004 og var í stuttan tíma meðlimur í löggjafarþingi Taívan. Eftir það varð hún varaforsætisráðherra þar til meðlimir ríkisstjórnarinnar sögðu af sér árið 2007. Hún var kjörin formaður DPP árið 2008 eftir að flokkurinn bað ósigur í forsetakosningunum það ár. Hún sagði síðan af sér sem formaður eftir að hún tapaði kjöri til forseta árið 2012.

Tsai bauð sig fram sem borgarstjóri Nýju-Taípei árið 2010 en tapaði fyrir öðrum fyrrverandi varaforsætisráðherra, Eric Chu. Í apríl 2011 varð Tsai fyrsti kvenkyns forsetaframbjóðandi úr stórum stjórnmálaflokk í sögu Taívan eftir að hafa unnið nauman sigur í undankjöri flokksins. Hún var sigruð af frambjóðanda Kuomintang, Ma Ying-jeou, en vann stórsigur er hún bauð sig fram á ný fjórum árum síðar, árið 2016.

Tsai vann endurkjör í forsetakosningum sem haldnar voru þann 11. janúar árið 2020 með rúmum 57 prósentum atkvæða gegn Han Kuo-yu, frambjóðanda Kuomintang. Han Kuo-yu hafði lagt áherslu á nánara samstarf við meginlandsstjórn Alþýðulýðveldisins Kína en Tsai hafði lagt áherslu á áframhaldandi sjálfstæði Taívans og hafnað möguleikanum á því að Taívan geti sameinast meginlandsstjórn Alþýðulýðveldisins líkt og Kínverjar vilja. Sigur Tsai og Lýðræðislega framfaraflokksins þótti merki um talsverð umskipti í taívönskum stjórnmálum þar sem stuðningur við hana hafði áður verið farinn að dala og flokkurinn hafði beðið ósigur í héraðskosningum árið 2018. Talið er að batnandi efnahagur hafi aukið stuðning við Tsai og að fjöldamótmælin í Hong Kong hafi gert marga Taívanbúa afhuga möguleikanum á því að gangast undir stjórn Alþýðulýðveldisins undir formerkjum „eins lands, tveggja kerfa“ líkt og gert er í Hong Kong.
Kólombó

Kólombó (කොළඹ eða "Kolamba" á singalísku; கொழும்பு eða Koḻumpu á tamílsku) er efnahagsleg höfuðborg og stærsta borg Srí Lanka. Samkvæmt Brookings-stofnuninni búa um 5,6 milljónir manna á stórborgarsvæðinu. og 752.993 manns í borginni sjálfri. Borgin er efnahagskjarni eyjunnar og vinsæll ferðamannastaður. Borgin er staðsett á vesturströnd eyjunnar og er nærri stærra Kólombó-svæðinu þar sem Srí Jajevardenepúra, stjórnsýsluleg höfuðborg landsins, er einnig staðsett. Oft er talað um Kólombó sem höfuðborg landsins þar sem Srí Jajevardenepúra er innan stórborgarsvæðisins og í reynd úthverfi Kólombó. Kólombó er einnig stjórnsýsluhöfuðborg vesturhéraðs Srí Lanka og höfuðborg Kólombó-héraðs. Kólombó er lifandi borg þar sem finna má blöndu af nútímalífi, byggingum frá nýlendutímanum og eldri rústir. Kólombó var talin stjórsýsluleg höfuðborg Srí Lanka til ársins 1982.

Vegna mikillar hafnar borgarinnar og hentugrar staðsetningar hennar þekktu fornir kaupmenn Kólombó fyrir 2.000 árum. Kólombó varð höfuðborg eyjunnar þegar Srí Lanka féll undir stjórn breska heimsveldisins árið 1815 og varð áfram höfuðborg landsins þegar Srí Lanka hlaut sjálfstæði árið 1948. Árið 1978 var Srí Jajevardenepúra gerð að stjórnsýslulegri höfuðborg en Kólombó var áfram talin efnahagsleg höfuðborg landsins.
Ulster

Ulster (írska: "Ulaidh" eða "Cúige Uladh", ulsterskoska: "Ulstèr") er hérað í norðurhluta Írlands. Í Ulster eru níu sýslur og eru sex þeirra innan Norður-Írlands og þrjár innan Írska lýðveldisins. Ulster er næststærsta og næstfjölmennasta af fjórum héruðum Írlands. Belfast er stærsta borgin í Ulster. Í Ulster eru mótmælendur 43% hluti mannfjöldans en kaþólskir 51%.
Father of the Pride

Father of the Pride eru bandarískir teiknimyndaþættir. Þættirnir eru sköpunarverk Jeffrey Katzenberg og byrjaði framleiðsla á þáttunum árið 2004. Þeir eru gerðir fyrir NBC sjónvarpsstöðina.
Misodendron quadriflorum

Misodendron quadriflorum er viðarkennd jurt sem var fyrst lýst af Augustin Pyrame de Candolle. "Misodendron quadriflorum" er í ættkvíslinni "Misodendron" og ættbálkinum Misodendraceae. Engar undirtegundir eru skráðar í Catalogue of Life.
Mistilteinn

Viscum album er tegund í Santalaceae, almennt þekkt sem mistilteinn. Hann er innfæddur í Evrópu og vestur og suður Asíu.

Undirtegundir.

Nokkrar undirtegundir eru almennt viðurkenndar. Þær eru mismunandi í lit berja, stærð og lögun blaða, og sérstaklega hýsiltegundum.
Duus Safnahús

Duus Safnahús eru lista- og menningarmiðstöð Reykjanesbæjar og hýsa aðal sýningarsali Lista- og Byggðasafns Reykjanesbæjar. Bæði söfnin hafa hlotið viðurkenningu Safnaráðs. Þar er einnig Gestastofa Reykjaness jarðvangs (Geopark), Bátasafn Gríms Karlssonar og fleiri sýningar.

Fjölbreytt menningarstarf er rekið í þessum gömlu verslunar- og fiskvinnsluhúsum. Saga þeirra nær aftur á 19. öld en elsta húsið, Bryggjuhúsið, var reist árið 1877 af Duus-verslun. Byggingarsaga húsalengjunnar er því vel yfir aldarlöng. Byggt var við húsin eftir þörfum hverju sinni. Um miðja 20. öld hætti verslunin rekstri og voru húsin þá notuð í tengslum við útgerð. Undir lok síðustu aldar keypti bærinn húsin fyrir safna- og menningarstarf. Nú hefur öll lengjan verið endurbyggð en því verki lauk árið 2014.

Í húsinu eru sjö sýningarsalir af misjafnri stærð. Byggðasafnið er meðal annars með sýninguna Fast þeir sóttu sjóinn - Bátasafn Gríms Karlssonar sem opnuð var fyrst árið 2002 í Bátasal sem nú hýsir sýningar Listasafns Reykjanesbæjar og síðar árið 2021 á Miðloftinu í Bryggjuhúsinu. Sýningunni er ætlað að gefa gestum innsýn í þennan mikilvæga þátt í atvinnulífi Suðurnesjamanna þar sem allt snerist í aldir og áratugi um fiskveiðar. Listasafnið stendur fyrir fjölbreyttu sýningahaldi í Listasölum hússins árið um kring og hafa salirnir hýst afar ólíka listsköpun bæði heimamanna og annarra.

Efstu húsin: Anddyri, Bátasalur og Listasalur

Milli húsin: Gryfja, Bíósalur

Neðsta húsið, Bryggjuhús: Gestastofa, Stofa, Miðloft og Ris.

Hægt er að ganga inn í húsin um anddyri og Bryggjuhús.

Duus Safnahús eru í hjarta gamla bæjarins. Fyrir framan þau má enn sjá leifar af Keflavíkurbænum og þar sem hringtorgið er staðsett var Stokkavörin, aðal lendingarstaður báta fram á 19. öld og eitthvað lengur. Til vinstri má sjá leifar af Dráttarbraut Keflavíkur og smábátahöfnin í Gróf er í næsta nágrenni ásamt Skessunni í hellinum. Þægilegar gönguleiðir eru bæði út á Berg til vinstri og til hægri hefst göngubrautin, Strandleiðin, sem er 10 km stígur meðfram sjónum og nær inn að Vogastapa í Innri-Njarðvík. Meðfram leiðinni eru upplýsingaskilti um sögu og náttúrufar svæðisins.
Geislakrókus

Geislakrókus (fræðiheiti: "Crocus angustifolius") er tegund af blómstrandi plöntum í sverðliljuætt, upprunninn frá suður Úkraínu og Armeníu. Mjó graslík blöðin með silfraðri miðrönd koma síðla vetrar eða snemma vor. Fljótlega á eftir þeim koma limandi gul blóm með dökk-rauðbrúnum blettum utan á krónublöðunum.

"C. angustifolius" er víða ræktaður og hefur fengið „Award of Garden Merit“ frá Royal Horticultural Society.
Stokksnesganga

Stokksnesganga eða Friðargangan Stokksnes-Höfn var fundur og mótmælaganga gegn kjarnorkuvopnum sem haldin var dagana áttunda og níunda ágúst árið 1981 í og við Höfn í Hornafirði. Aðgerðirnar voru á vegum Austurlandsdeildar Samtaka herstöðvaandstæðinga.

Aðdragandi.

Frá árinu 1955 rak Bandaríkjaher ratsjárstöð á Stokksnesi við Hornafjörð. Þar sem stöðin var hluti af vígbúnaðarkerfi Bandaríkjanna á Íslandi var hún þyrnir í augum íslenskra friðarsinna.

Sumarið 1981 voru fjölmennar mótmælagöngur haldnar víða um Evrópu til að mótmæla áformum um uppsetningu skamm- og meðaldrægra kjarnaflauga. Voru aðgerðir þessar kallaðar "friðargöngur" og bar áttunda Keflavíkurgangan fyrr um sumarið sama heiti. Innblásin af þessari bylgju efndu herstöðvaandstæðingar á Austurlandi til fundar og mótmælagöngu í samvinnu við móðursamtökin í Reykjavík. Allnokkur hópur friðarsinna af höfuðborgarsvæðinu lagði leið sína austur til að taka þátt í aðgerðunum.

Dagskrá og ræðumenn.

Laugardagskvöldið 8. ágúst var kvöldvaka í Mánagarði í Nesjum. Þar var m.a. haldinn fundur um hlutverk og eðli ratstjárstöðvarinnar á Stokksnesi. Frummælendur voru: Guðmundur Georgsson læknir, Jón Ásgeir Sigurðsson blaðamaður og Ólafur Ragnar Grímsson alþingsmaður.

Sunnudaginn 9. ágúst var safnast saman að morgni í Stokksnesi þar sem Sævar Kristinn Jónsson frá Rauðabergi flutti ávarp. Því næst var gengin um 20 kílómetra leið til Hafnar. Á leiðinni var stoppað við Hellnanes, þar sem Sigurður Ó. Pálsson á Eiðum flutti ræðu. Í göngulok var útifundur með ræðum frá Torfa Steinþórssyni frá Hala í Suðursveit og rithöfundinum Pétri Gunnarssyni. Að sögn dagblaða tóku um 250 manns þátt í göngunni.
Blágúmmítré

Blágúmmítré (fræðiheiti: "Eucalyptus globulus)", einnig kallað fenjagleypir og sóttvarnartré, er hraðvaxta tré af brúðarlaufætt ("Myrtacee"). Það er upprunnið í Ástralíu og Tasmaníu en ræktað víða meðal annars í Portúgal, Brasilíu og Kaliforníu. Tréð er nytjaviður og er viðurinn gulleitur og þéttur og hentar til pappírsgerðar og úr honum er eimuð olía. Tréð þarf mikið vatn til vaxtar og hefur verið notað á heittempruðum svæðum til að þurrka upp mýrar en við það hverfa að miklu leyti moskítóflugur og aðrar flugur sem valda sjúkdómum.
Litli prinsinn

Litli prinsinn (franska: "Le Petit Prince") er bók eftir franska flugmanninn Antoine de Saint-Exupéry sem kom út árið 1943. Bókin hefur verið þýdd á fleiri en 190 tungumál og selst í yfir 80 milljónum eintaka. Hún kom út á íslensku árið 1961 í þýðingu Þórarins Björnssonar.

Sagan segir frá Iitlum prinsi sem sögumaður hittir. Litli prinsinn á sér þá mikilvægu lífsreglu, að svara ekki spurningum eða gefa skýringar, hann spyr í sífellu og hann þráast við að spyrja þar til hann fær svar sem hann er ánægður með. Hann ferðast um himingeiminn, og alls staðar

hittir hann fyrir einhvern eða eitthvað sem vert er að kynnast nánar. Hann hittir konung, monthana, drykkjumann, kaupsýslumann, landkönnuð og ljósamann, og loks kemur hann til jarðarinnar. Hann dáir sólsetur, blóm og fiðrildi, hann kynnist eyðimörkinni, bergmálinu og fjallatindunum, en allan tímann er hann að leita að blóminu sem hann yfirgaf til að fara að kanna heiminn.

Tenglar.

erlendir
Gran hotel

Gran Hotel eru spænskir sjónvarpsþættir sem hófu göngu sína haustið 2011. Þættirnir gerast í upphafi 20. aldar og segja frá Alarcán fjölskyldunni, sem eru eigendur lúxushótels. Þar starfar fjöldi þjónustufólks sem einnig er fjallað um. Þættirnir hafa notið gífurlegra vinsælda, sérstaklega eftir að þeim var streymt inn á Netflix.

Söguþráður.

Verkalýðspilturinn Julio Olmero kemur til hótelsins til að heimsækja systur sína Cristinu sem er þerna þar. Þegar þangað er komið kemst hann að því hún hafi verið rekin mánuði áður fyrir þjófnað. Julio trúir því ekki að systir hans sé þjófur og er sannfærður um að eitthvað slæmt hafi hent hana. Hann ræður sig sem þjón á hótelinu til að komst til botns í málinu. Fljótlega kynnist hann Aliciu Alarcán, dóttur eigenda hótelsins, sem hjálpar honum við leit að systur sinni. Saman vinna þau að því að ljóstra upp um alls kyns leyndarmál hótelsins.
Sumarólympíuleikarnir 2021

Sumarólympíuleikarnir 2020 eða 32. Ólympíuleikarnir (japanska: 第三十二回オリンピック競技大会 Hepburn: "Dai Sanjūni-kai Orinpikku Kyōgi Taikai") voru alþjóðlegt íþróttamót sem upphaflega stóð til að halda í Tókýó í Japan 24. júlí til 9. ágúst árið 2020. Vegna COVID-19-faraldursins var ákveðið að flytja leikana til 2021. Þrátt fyrir frestunina var nafnið Tókýó 2020 engu að síður formlega notað yfir Ólympíuleikana í auglýsingum og skipulagningu þeirra. Leikarnir hófust 23. júlí og lauk 8. ágúst.

Tókýó var valin á 125. fundi Alþjóðaólympíunefndarinnar í Buenos Aires 7. september 2013. Þetta var í annað skiptið frá leikunum 1964 sem Ólympíuleikarnir voru haldnir í Tókýó sem varð þar með fyrsta borgin í Asíu sem hýsir leikana tvisvar. Þetta var í fjórða skiptið sem Ólympíuleikarnir voru haldnir í Japan, á eftir Vetrarólympíuleikunum 1972 í Sapporo og Vetrarólympíuleikunum 1998 í Nagano. Þetta voru auk þess aðrir Ólympíuleikarnir í röð þriggja leika sem haldnir eru í Austur-Asíu á eftir Vetrarólympíuleikunum 2018 í Suður-Kóreu og fyrir Vetrarólympíuleikana 2022 í Kína.

Á þessum Ólympíuleikum var keppt í nokkrum nýjum íþróttagreinum, þar á meðal 3x3-körfubolta, Freestyle BMX-hjólreiðum og Madison-boðhjólreiðum. Samkvæmt nýjum reglum Alþjóðaólympíunefndarinnar gat ólympíunefndin sem heldur leikana leyft keppnir í öðrum greinum en kjarnagreinum Ólympíuleikanna. Þannig var keppt í karate, sportklifri, brimbrettasiglingum og hjólabrettum á leikunum í Tókýó. Að auki var keppt í hafnarbolta og mjúkbolta sem duttu út eftir 2008. Alls voru 339 keppnir í 33 greinum. Engir áhorfendur voru vegna aukningar kórónaveirusmita í Japan.

Greinar.

Opinbera dagskráin fyrir Ólympíuleikana var samþykkt af Framkvæmdaráði Alþjóðlegu Ólympíunefndarinnar þann 9. júní 2017. Forseti nefndarinnar, Thomas Bach, lýsti því yfir að takmarkið væri að gefa leikunum „yngra“ og „borgaralegra“ yfirbragð, og að auka þátttöku kvenna.

Á leikunum voru 339 keppnir í 33 íþróttum, eða yfir 50 greinum.
The Pogues

The Pogues voru bresk-írsk keltnesk pönkhljómsveit sem var stofnuð í London árið 1982. Nafnið er dregið úr írsku, "póg mo thóin" eða „kysstu á mér rassgatið“. Söngvari hljómsveitarinnar var Shane MacGowan en hann hætti árið 1991 vegna áfengisvandamála. Þá tóku fyrst Joe Strummer og síðan Spider Stacy við sem söngvarar þar til hljómsveitin hætti árið 1996. MacGowan hóf aftur störf sem söngvari sveitarinnar þegar hún kom saman aftur árið 2001. Hljómsveitin kom síðast saman á tónleikum árið 2014.

Hljómsveitin náði fyrst almennum vinsældum árið 1988 með breiðskífunni "If I Should Fall from Grace with God". Platan innihélt smellinn „Fairytale of New York“ sem MacGowan söng með Kirsty MacColl.
Édouard Philippe

Édouard Philippe (f. 28. nóvember 1970) er franskur stjórnmálamaður. Hann er fyrrverandi forsætisráðherra Frakklands, í embætti frá 15. maí 2017 til 3. júlí 2020.

Philippe er gamall nemandi úr Stjórnmálafræðiháskóla Parísar ("Institut d'études politiques de Paris") og Þjóðlega stjórnarháskólanum ("École nationale d'administration"). Á tíunda áratugnum var hann meðlimur í franska Sósíalistaflokknum en hann sneri sér nokkuð til hægri á síðari árum.

Árið 2002 tók Philippe þátt í stofnun miðhægriflokksins Union pour un mouvement populaire (UMP) að áeggjan Alain Juppé fyrrverandi forsætisráðherra. Hann var starfaði í umhverfis- og orkumálaráðuneyti undir stjórn Juppé frá maí árið 2007 en hætti þegar Juppé tapaði endurkjöri í þingkosningum í júní sama ár.

Philippe sneri sér að héraðsstjórnmálum og var kjörinn borgarstjóri Le Havre árið 2010. Hann varð síðan þingfulltrúi borgarkjördæmisins árið 2012.

Philippe studdi Alain Juppé í forkjöri hægriflokkanna fyrir frönsku forsetakosningarnar árið 2016. Eftir að Juppé beið ósigur fyrir François Fillon í forkosningunum studdi Philippe Fillon en dró stuðning sinn til baka eftir að Fillon var ásakaður um að hafa misnotað almannafé til að hygla eigin fjölskyldu. Eftir að Emmanuel Macron vann kosningarnar árið 2017 útnefndi hann Philippe forsætisráðherra sinn og bauð honum að mynda ríkisstjórn.

Philippe sagði af sér ásamt ríkisstjórn sinni þann 3. júlí árið 2020. Macron hafði þá tapað umtalsverðu fylgi í skoðanakönnunum og hafði því lýst yfir vilja til að breyta stefnu á síðustu tveimur árum kjörtímabils síns. Jean Castex var skipaður nýr forsætisráðherra sama dag.
Utanríkismál

Utanríkismál er stefna tiltekins ríkis á alþjóðlegum vettvangi. Þau snúast fyrst og fremst um að verja hagsmuni viðkomandi ríkis í samskiptum við önnur ríki. Nú á dögum eru mörg alþjóðleg samtök sem leika hlutverki í samskiptum ríkja, svo sem Sameinuðu þjóðirnar, Efnahags- og framfarastofnunin og Evrópusambandið. Í flestum löndum sér utanríkisráðuneyti um að móta og fylgja eftir utanríkisstefnu. Utanríkisstefna tiltekins ríkis getur haft veruleg og varandi áhrif á önnur ríki.