Skuldabréf

Skuldabréf er skrifleg yfirlýsing þar sem útgefandi viðurkennir einhliða og skilyrðislaust skyldu sína til að greiða ákveðna

peningagreiðslu. Þeir sem gefa út skuldabréf eru yfirleitt fyrirtæki og opinberir aðilar og eru skilmálar skuldabréfa ætíð ákveðnir fyrirfram með tilliti til endurgreiðslu og vaxta, sem annaðhvort eru fastir eða breytilegir. Ýmsar leiðir eru farnar til að tryggja að skuldari gangi ekki á bak orða sinna og ýmist eru fasteignir lagðar að veði eða ábyrgðarmenn tilgreindir. Skuldabréf eru skuldbinding til endurgreiðslu höfuðstóls

ásamt ákveðnum vöxtum á tilgreindum tíma.

Ríkisskuldabréf.

"Sjá einnig grein: ríkisskuldabréf og verðbréf"

Ríkisskuldabréf gefur ríkið út til að fjármagna rekstur sinn að hluta, sem er einn af þeim tekjustofnum sem hægt er að grípa til, auk skattstofna og annara tekjuliða. Þessi verðbréf eru í dag kölluð ríkisbréf, sem ætluð eru til langs tíma og ríkisvíxlar, sem ætlaðir eru til skemmri tíma en eins árs. Þessi bréf eru óverðtryggð og bera ýmist fasta vexti á fyrirfram gefnu tímabili eða breytilega vexti, sem geta breyst á tímabilinu. Fyrirkomulag þessarar útgáfu hefur verið talinn góður kostur fyrir almenning sem sparnaðarleið, enda höfuðstóllinn ríkistryggður, en einnig hafa ríkisskuldabréf verið vænlegur kostur fyrir fjárfesta sem vilja ,geyma“ fé sitt þar sem áhætta telst minni en á almennum hlutabréfamarkaði, á bankabók osfrv.

Helstu tegundir skuldabréfa.

Ýmsar tegundir skuldabréfa eru í boði sem kveða á um mismunandi lánstíma og vaxtastig.

Víxlar.

Eru skammtímalán, ætluð til skemmri tíma en eins árs. Víxlar eru að jafnaði óverðtryggðir og algengt er að þeir séu til eins eða fárra manaða í senn. Vextir á víxlum eru greiddir í upphafi lánstímans vegna svokallaðra forvaxta, sem víxlar bera. Sú vaxtagreiðsla dregst frá upphaflegum höfuðstól og fær lánþeginn mismuninn. Miðað við 10% forvexti á 90 daga víxli, sem nemur 100.000 kr. yrði kaupverð hans 97.645 kr.

Skuldabréf með vaxtamiðum.

Algengustu skuldabréfin í heiminum eru skuldabréf með vaxtamiðum. Vextir þeirra eru greiddir reglulega út lánstímann. Á síðasta vaxtagjalddaga er upphaflega lánsfjárhæð að auki greidd.

Eingreiðslubréf.

Eru stundum nefnd kúlulán, greiðast að fullu í lok lánstímans með uppgreiðslu höfuðstóls og vaxta auk vaxtavaxta. Vaxtavextir greiðast af vöxtum, sem hafa lagst við höfuðstól.

Spariskírteini ríkissjóðs.

Spariskírteini ríkissjóðs eru dæmi um eingreiðslubréf, sem eru algengustu skuldabréfin á Íslandi.

Skuldabréf með jöfnum afborgunum.

Skuldabréf með jöfnum afborgunum eru greidd til baka með jöfnum greiðslum af upphaflegum höfuðstól. Vaxtagreiðslur á þannig skuldabréfi eru hæstar í upphafi endurgreiðslutímabilsins en lækka síðan samhliða lækkandi höfuðstól. Afborganir af þessum skuldabréfum geta bæði verið með reglulegu og óreglulegu tímabili.

Jafngreiðslubréf.

Jafngreiðslubréf með reglulegum afborgunum dreifa afborgunum höfuðstóls og vaxta jafnt út lánstímann. Í fyrstu eru vaxtagreiðslur hátt hlutfall endurgreiðslu af slíku bréfi en greiðsla af höfuðstól er lág. Hlutfall höfuðstóls í endurgreiðslu eykst þegar líður á lánstímann og vaxtahlutfall lækkar. Lán Byggingarsjóðs ríkisins eru dæmi um jafngreiðslubréf.

Víkjandi skuldabréf.

Víkjandi skuldabréf víkja þegar aðrar kröfur eru gerðar á útgefandann. Endurgreiðsla skuldabréfanna er oftast í formi eingreiðslu, en einnig með öðrum aðferðum.

Slíkar skuldir flokkast með eigin fé en ekki skuldum, þegar þær eru færðar í efnahagsreikning fyrirtækja.

Fasteignatryggð skuldabréf.

Fasteignatryggð skuldabréf eru tryggð með veði í fasteign. Nái útgefandinn ekki að greiða skuldina á réttum tíma getur eigandi skuldabréfsinsins gengið að fasteignaveðinu og er fasteignin þá selda á uppboði. Andvirðið gengur síðan upp í skuldina. Margar leiðir eru færar til þess að greiða fasteignatryggð skuldabréf.

Skuldabréf með breytilegum vöxtum.

Skuldabréf með breytilegum vöxtum hafa breytilega vexti sem taka mið af ákveðnum viðmiðum, meðalvexti Seðlabanka Íslands ofl. Eigandi skuldabréfsins getur því átt von á að vaxtagreiðslur geti breyst á milli gjalddaga. Flest skuldabréfalán einstaklinga bera breytilega vexti og eru oftast ekki fáanleg á almennum skuldabréfamarkaði.

Breytanleg skuldabréf.

Breytanleg skuldabréf

eru gefin út af hlutafélögum og þeim má breyta í hlutabréf á ákveðnu gengi. Það

gengi er í mörgum tilvikum nokkuð hærra en gengi hlutabréfs við útgáfu

skuldabréfsins. Vextir venjulegra skuldabréfa eru aftur á móti oft hærri en

vextir breytilegra skuldabréfa. Ef markaðsverð hlutabréfa viðkomandi fyrirtækis

hækkar umfram viðmiðunarverð, samkvæmt skilmálum skuldabréfsins, getur eigandi

skuldabréfsins ákveðið að breyta því í hlutabréf eða valið að eiga skuldabréfið

áfram til gjalddaga.

Eigandi skuldabréfsins fengi þannig hlutabréf á lægra verði

en á markaðsvirði, kysi hann svo, og getur innleyst gengishagnað strax, selji

hann hlutabréfin í kjölfarið.

Innkallanleg skuldabréf.

Slík bréf er hægt að innkalla fyrir endanlega

gjalddaga þess. Eigandi bréfsins hefur einnig rétt til þess að krefja

skuldarann um greiðslu áður en að endanlegum gjalddaga kemur. Innlausn eða

innköllun er heimil einu sinni á ári á ákveðinni dagsetningu. Nokkrir flokkar spariskírteina

ríkissjóðs eru dæmi um slíkt.

Helstu einkenni skuldabréfa.

Til eru allmargar tegundir af skuldabréfum og nýjar eru sífellt að verða til. Gefið yfirlit yfir þær og helstu og einkenni þeirra. All flestar eru þekktar á Íslandi en aðrar minna þekktar, en geta verið algengar erlendis.

Uppboð skuldabréfa.

Uppboð á

skuldabréfum fór fram á ríkisbréfum, ríkisvíxlum og spariskírteinu í fyrsta

skipti á Íslandi árið 1992 og hefur aukist jafnt og þétt síðan þá. Þetta

fyrirkomulag er í auknum mæli í takt við uppboðsleið á sölu á skuldabréfa

erlendis, sem er þar algengasti sölumátinn þegar skuldabréf eru gefin út.

Væntanlegir kaupendur skuldabréfanna leggja inn tilboð um magn og verð á

bréfunum. Útgefandinn fer yfir tilboðin, sem þarf að skila á réttum tíma, og

ákveður hvaða tilboðum skuli tekið. Það fer bæði eftir heildarupphæð tilboða og

því verði, sem boðið er. Uppboð ríkisverðbréfa árið 1993 fór fram á

miðvikudögum, fjögur í hverjum mánuði, samkvæmt dagskrá sem ríkissjóður gaf út.

Spariskírteini og ríkisskuldabréf voru boðin upp einu sinni í mánuði og

ríkisvíxlar tvisvar í mánuði. Árið 1994 breytti ríkissjóður dagskránni.

Þriggja, sex og tólf mánaða ríkisvíxlar voru boðnir upp í fyrstu viku hvers

mánaðar, fimm og tíu ára spariskírteini í annari viku hvers mánaðar og þriggja

mánaða ríkisvíxlar og tveggja ára ríkisbréf í þriðju viku.

Kaupendur

skuldabréfa erlendis eru helst tryggingafélög, fjárfestar, lífeyrissjóðir,

verðbréfasjóðir og aðrir, sem vilja ávaxta fé til langs tíma.

Heimildir.

VÍB - Eignarstýringarþjónusta Íslandsbanka sótt þann 12.05.2015