arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Meyhumar

Meyhumar (fræðiheiti: "Procambarus virginalis") einnig þekktur sem bláhumar eða marmarahumar, er vatnakrabbi sem fjölgar sér með geldæxlun og var uppgötvaður í fiskabúrarækt í Þýskalandi um 1990. "Procambarus fallax" forma "virginalis" er óformleg skráning í undirtegund fyrir hann, en aðrir dýrafræðingar vilja setja hann í eigin tegund; "Procambarus virginalis". Að minnsta kosti eru hann náskyldur tegundinni "Procambarus fallax". "P. fallax" er útbreiddur um Flórída, en hvergi hefur fundist náttúrulegur útbreiðslustaður meyhumars. Upplýsingar frá einum af upprunalegu gæludýraverslunum um uppruna meyhumarsins voru metnar "totally confusing and unreliable". "Marmorkrebs" þýðir marmarakrabbi á þýsku. Hann virðist harðgerðari en P. fallax.

Fjölgun og erfðir.

Meyhumar eru einu þekktu dýrin af skjaldkrabbaætt sem fjölga sér með geldæxlun. Allir einstaklingar eru kvenkyns, og afkvæmin erfðafræðilega eins og foreldrið. Meyhumrar eru þrílitna dýr, sem gæti verið meginástæða geldæxlunarinnar.

Vegna þess að meyhumar er erfðafræðilega eins, auðveldur í meðförum, og fjölgar sér ört, er þetta hugsanleg "model organism", sérstaklega til að rannsaka þróunarlíffræði. Verulegur galli er hinsvegar hvað hann er lengi að ná fullum þroska (nokkra mánuði) miðað við aðrar tilraunalífverur (ávaxtafluga er 7 daga).

Erfðamengi meyhumars var raðgreint 2018, og gefur það góða undirstöðu fyrir áframhaldandi rannsóknir.

Ágeng tegund.

Meyhumar hefur valdið áhyggjum vegna möguleika á að vera ágeng tegund vegna þess að aðeins einn einstakling þarf til að hefja dreifingu, og þeir fjölga sér mjög ört. Þeir hafa síðan sloppið í náttúruleg vistkerfi í þremur heimsálfum. Þeir hafa fundist villtir í eftirfarandi löndum:

líklega vegna sleppinga eða við að hafa sloppið úr fiskabúrum. Meyhumar er ein algengasta tegund vatnakrabba í heiminum í gæludýramarkaðinum.

Á meðan tilkynningar um meyhumar í Evrópu eru um stök dýr, þá er fjöldi landa í evrópu þar sem tilkynningar eru, að aukast. Evrópusambandið hefur sett algert bann á eign, verslun, flutningi og sleppingu tegundarinnar í náttúrunni ("a total ban on the possession, trade, transport, production and release of these species [including the marbled crayfish] in the wild").

Í Madagaskar fjölgar honum hratt, sem veldur yfirvöldum þar áhyggjum.

Þó að ekki hafi verið tilkynnt um villtan meyhumar í Norður Ameríku, er hann algengur sem gæludýr þar. Vegna áhyggna af hugsanlegum skaða af útbreiðslu hans, er hann bannaður í Missouri og Tennessee.
Skoppa gjörð

Skoppa gjörð er barnaleikur og íþrótt þar sem stórum hring er velt eftir jörðu og stýrt af hlut sem spilari heldur á. Leikurinn gengur út á að halda gjörð uppréttri sem lengst og gera ýmsar kúnstir. Oft er notuð felga af reiðhjóli og lítil spýta eða trépinni. Felgan rúllar á stað þegar slegið er í hana með spýtunni og hægt er að stýra henni með að slá í hana. Það var einnig algengt að nota tunnugjörð.

Afbrigði af þessum leik eru til meðal frumbyggja á ýmsum stöðum á jörðinni og það eru heimildir um að Grikkir til forna hafi spilað slíka leiki.
Kollsvík

Kollsvík er sunnarlega á Vestfjarðakjálkanum vestanverðum. Hún er nyrst svonefndra Útvíkna sem eru yst á skaganum milli Patreksfjarðar og Breiðafjarðar. Víkin veit móti norðvestri; skeljasandur er við ströndina en ofar mýrlendi, tún, móar og daladrög. Bílvegur liggur út með sunnanverðum Patreksfirði og endar í Kollsvík. Í Kollsvík hefur verið blómleg byggð frá fyrstu tíð, sem byggði jöfnum höndum á útræði og landbúnaði. Jarðir hafa einkum verið tvær; Láganúpur og Kollsvík, en einnig minni býli. Í Kollsvík var ein mesta verstöð Vestfjarða fyrrum, og stóð útræði frá Kollsvíkurveri framum 1930. Búskapur dróst saman í Kollsvík á 20. öld, líkt og annarsstaðar í Rauðasandshreppi, og lauk árið 2002. Þar er þó enn töluvert mannlíf, einkum á sumrin; bæði af heimamönnum og ferðafólki. Náttúrufegurð þykir einstaklega mikil í Kollsvík, og þar er að finna merkar minjar, t.d. elsta hús landsins til atvinnunota.
Crocus dalmaticus

Crocus dalmaticus er tegund af blómstrandi plöntum í sverðliljuætt, sem var lýst af Roberto de Visiani. Engar undirtegundir finnast skráðar í Catalogue of Life.
Fitusýra

Fitusýra er karboxylsýra sem hefur vatnssækinn „haus“ og vatnsfælna kolefniskeðju (eða „hala“) með jafnri tölu kolefnisfrumeinda, allt frá 4 að 28. Fitusýra getur ýmist verið mettuð eða ómettuð. Fitusýrur myndast úr þríglýseríðum eða fosfólípíðum.

Fitusýrur eru mikilvægar dýrum sem orkugjafi því þær gefa frá sér mikið magn af ATP þegar þær umbreytast. Margar gerðir frumna geta notað annaðhvort glúkósa eða fitusýrur sem orkugjafa. Fitusýrur með langri keðju geta ekki flust í gegnum heilatálmann og nýtast því ekki sem orkugafi í miðtaugakerfinu, en það á ekki við um fitusýrur með meðallangri eða stuttri keðju sem geta færst í gegnum heilatálmann.

Franski efnafræðingurinn Michel Eugène Chevreul var fyrsti vísindamaðurinn til að nota hugtakið „fitusýra“.
Upptrekkt leikfang

Upptrekkt leikfang er leikfang sem sem gengur fyrir upptrekktri fjöður og hreyfist þegar búið er að trekkja það upp. Árið 1509 bjó Leonardo da Vinci til upptrekkt ljón til að fagna Loðvík 12. konungi í Ítalíu. Upptrekkt leikföng voru í fyrstu aðeins fyrir hirð og aðal og voru stór flókin kerfi gíra og fjaðra. René Descartes reyndi að útbúa upptrekkt líkön til að styðja við kenningar sínar um að öll dýr væru flóknar vélar. Sagan segir að upptrekkt líkan af stúlku í fullri stærð hafi fundist í kistli hans á skipi þegar hann var á leið til Svíþjóðar en líkaninu verið fleygt fyrir borð að skipun skipstjórans.

Áhugi á stórum flóknum upptrekktum vélum minnkaði með tímanum en fjöldaframleidd lítil, ódýr, upptrekkt leikföng urðu útbreidd um 1800. Leikfangaframleiðendur í Evrópu fjöldaframleiddu fyrstu upptrekktu leikföngin í kringum 1880. Margs konar hönnun var þróuð. Nokkuð lát var á þróun upptrekkta leikfanga þegar fyrstu ódýru Alkaline rafhlöðurnar komu um 1960 en þá gátu vélar hreyfst án þess að fyrir hendi væri upptrekkibúnaður. Vinsældir upptrekktra fjöldaframleiddra leikfanga döluðu. Árið 1977 framleiddi japanska fyrirtækið Tomy vélmenni sem gat gengið og var gert alfarið úr plastefnum. Það gerði mögulegt að minnka stærð gírkassa sem geymir fjöður.
Adoxa

Adoxa er ættkvísl með tveim til þremur tegundum:
Spiladós

Spiladós er tæki sem spilar tónlist með því að nota pinna á sívalningi eða diski sem snýst til að ýta við einni tönn á stálgreiðu þannig að tónn heyrist.

Spiladósin gat verið stór málmsívalningur sem snerist þegar sveif til hliðar við dósina var snúið eða hún trekt upp. Sívalningurinn lék þá um greiðu og framkallaði hljóð. Spiladósir voru stundum þannig að hægt var að leika mismunandi lög eftir því hvernig spiladósin var stillt.

Spiladósir þóttu miklar gersemar og voru stundum flóknar að gerð. Þegar Jérôme-Napoléon bróðursonur Napóleons Bonaparte kom í heimsókn til Íslands árið 1856 þá færði hann Pétri Péturssyni biskupi Íslands spiladós sem er lýst sem stokk er spilar 8 lög. Stokkurinn var úr palisandertré og grópaðar rósir og myndir inn í lokið úr rósavið en spilverkið innan í var allt úr stáli og látúni.
Tropilaelaps

Tropilaelaps er mítlategund í ættinni Laelapidae.
Birkiblaðlús

Betulaphis quadrituberculata

er skordýrategund sem var fyrst lýst af Johann Heinrich Kaltenbach 1843. Tegundin fjölgar sér í Svíþjóð. Engar undirtegundir eru skráðar í Catalogue of Life.

Hún leggst á birki, en veldur litlum skaða.
Hammerfest

Hammerfest (norður-samíska: Hámmárfeasta) er bær í samnefndu sveitarfélagi í Finnmörku í Noregi íbúar eru tæplega 11448 (2020). Hammerfest er á eyjunni Kvaløya og á 70° breiddargráðu. Miðnætursólin sést þar frá 15 maí til 31. júlí og skammdegi er þar frá 23. nóvember til 19. janúar.

Bærinn var eyðilagður; sprengdur og brenndur af þýsku herliði í síðari heimsstyrjöld.
Sporðgranaætt

Sporðgranaætt (fræðiheiti: "Loricariidae") er stærsta ætt grana ("Siluriformes"). Ættkvíslir eru 92 og hafa yfir 680 tegundir hafa verið taldar. Lengd þeirra er frá um 2 sentimetrum til metra.

Sporðgranar eiga sér útbreiðslusvæði í ferskvatni í Mið-Ameríku (Kosta Ríka og Panama) og hitabeltissvæða Suður-Ameríku. Tegundir hafa fundist í allt að 3000 metra hæð.

Megineinkenni þeirra eru harðar plötur sem þekja búk þeirra, sogmunnur og par fálmara. Útlit getur verið fjölbreytt og litir fjölskrúðugir. Flestar tegundirnar eru virkari á nóttunni og dvelja undir til að mynda steinum eða trjárótum yfir hábjartan dag. Sumar tegundir geta lifað utan vatns í margar klukkustundir.

Aðalfæða sporðgrana eru þörungar, hryggleysingjar og rotnandi efni. Sumar tegundir bera egg á sér meðan aðrar verpa í fast undirlag, t.d. leðju.

Sporðgranar eru vinsælir gæludýrafiskar. Oft eru þeir seldir sem "pleco" en ein vinsælasta tegundin er Hypostomus plecostomus sem getur orðið allt að hálfur metri að lengd. Meðal vinsælla ættkvísla eru: Ancistrus, Hypostomus, Hypancistrus og Pterygoplichthys.
Chilocorinae

Chilocorinae er undirætt af ættinni "Coccinellidae".

Þær lisa á mismunandi skjaldlúsum. Þær eru með gljándi hlífðarvængi sem hafa yfirleitt enga bletti eða mynstur. Þær eru yfirleitt hjálmlaga.
Japansýr

Japansýr (fræðiheiti: "Taxus cuspidata") er tegund af ættkvíslinni "Taxus" sem vex í Japan, Kórea, norðaustur Kína og suðaustast í Rússlandi.

Þetta er stór sígrænn runni eða tré, að 10–18 m hátt, með stofn að 60 sm í þvermál. Barrið er lensulaga, flatt, 1 til 3 sm langt og 2 til 3 mm breitt, í spíral eða óreglulega út frá sprotunum, en sveigt svo það myndar þröngt v út frá þeim, nema á toppsprotanum þar sem spíralstaðan sést greinilega.

Blómin einkynja og plönturnar eru sérbýlisplöntur. Kvenblómið er eitt íhvolft fræblað, sem verður að rauðu aldini með einu fræi. Fræ egglaga, samþjöppuð, dálítið 3-4 köntuð. Frækápa rauð. Aldinin á Japansý eru oft nokkur saman í hóp, og því fleiri saman en hjá Taxus baccata.

Vitað er að stöku tré frá Sikhote-Alin séu meir en 1000 ára gömul.

Nytjar.

Hann er víða ræktaður í austur Asíu og austur Norður Ameríku sem skrautrunni.

Ræktun á Íslandi.

Hérlendis hefur hann verið ræktaður með góðum árangri.

Eitrun.

Allir hlutar runnans eru nægilega eitraðir til að drepa hest, að frátöldum berkönglinum (en fræið sjálft er mjög eitrað). Fyrir hunda eru 2.4g á kg banvæn . Það er þessvegna mælt með því að halda heimilisdýrum frá plöntunni. Villt dýr eins og elgur og vapitíhjörtur hafa einnig orðið fyrir eitrun af honum.
Rússneskur úlfhundur

Rússneskur úlfhundur (rússneska: Русская псовая борзая), oftast kallaður borzoi (/ˈbɔːrzɔɪ/ „fljótur“) er tegund af hundi ("Canis lupus familiaris"). Upprunalega voru þeir fluttir frá Mið-Asíu til Rússlands en þeir hafa svipað útlit og mjóhundar, og er hluti af undirtegund stefnuhunda (e. "sighthound").
Coccinella alta

Coccinella alta er bjalla af ætt maríubjalla sem var lýst af Brown 1962. Engar undirtegundir eru skráðar í Catalogue of Life.
Phylloxeroidea

Phylloxeridae er ætt skordýra. Samkvæmt Catalogue of Life eru um 77 tegundir í "Phylloxeridae".

Ættartré samkvæmt Catalogue of Life og Dyntaxa:
Krossanes

Krossanes er atvinnusvæði við höfn á Akureyri. Það var áður starfsemi tengd fiskveiðum og fiskvinnslu. Á fyrstu áratugum 20. aldar var þar síldarverksmiðja á vegum norskra aðila og var verksmiðjustjóri norskur maður að nafni Holdö. Ísfélags Vestmannaeyja reisti á Krossanesi byggingar árin 1987-1989. Nú er á Krossanesi verksmiðja sem framleiðir aflþynnur.

Aflþynnuverksmiðjan á Krossanesi.

Aflþynnuverksmiðjan var upphaflega í eigu ítalska félagins Becromal og íslenska félagsins Stokks ehf. Becromal tók yfir byggingar Ísfélags Vestmannaeyja reif flestar byggingar og byggði nýjar. Í verksmiðjunni fer fram rafgreining eða rafhúðum á völsuðum álþynnum með lífrænni sýru. Framleiðsla hófst í verksmiðjunni haustið 2009
Allium abramsii

Allium abramsii er tegund af laukplöntum, ættuð frá Bandaríkjunum.

Útbreiðsla.

"Allium abramsii" vex eingöngu í mið Sierra Nevada í Kaliforníu, Þar sem hann vex sem undirgróður í tempruðum barrskógum í granítsandjarðvegi. Hann finnst í Fresno County, Madera County og Tulare County í 1400 til 2000m hæð.

Lýsing.

"Allium abramsii" vex upp frá einum eða fleiri laukum. Hann verður að hámarki 15 sm hár með yfirleitt eitt sveigt rörlaga blað. Blómsveipurinn er með að 40 hvít eða fjóluleit blóm með nensulaga krónublöðum og gulum fræflum.
Agria

Agria getur átt við:
Jérôme Bonaparte

Jérôme Bonaparte (15. nóvember 1784 – 24. júní 1860) var yngsti bróðir Napóleons Bónaparte. Hann var konungur Vestfalíu (undir nafninu Hieronymus Napoleon) frá 1807 til 1813.

Jérôme fæddist undir nafninu Girolamo Napoleone de Buonaparte í Ajaccio á Korsíku og gegndi herþjónustu í franska flotanum þar til hann flutti til Bandaríkjanna. Þar giftist hann árið 1803 Bandaríkjakonunni Elizabeth Patterson, kaupmannsdóttur frá Baltimore. Napóleon lét síðar ógilda hjónaband þeirra, en þau eignuðust einn son, Jérôme-Napoléon Bonaparte, sem fæddist í Camberwell í Surrey á Englandi.

Árið 1807 útnefndi Napóleon, þá orðinn Frakkakeisari, Jérôme bróður sinn konung þýska ríkisins Vestfalíu. Jérôme fluttist þangað til höfuðborgarinnar Kassel og giftist Katrínu af Württemberg. Þau eignuðust saman soninn Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte og dótturina Mathilde Bonaparte. Eftir að konungsríki Jérôme var leyst upp í kjölfar ósigurs Napóleons gaf tengdafaðir Jérôme, konungurinn af Württemberg, honum aðalstitillinn fursti af Montfort.

Eftir að Napóleon sagði af sér og var sendur í útlegð flutti Jérôme til Ítalíu og kvæntist í þriðja sinn, nú aðalskonunni Giustinu Pecori-Suárez. Þegar bróðursonur Jérôme, Louis-Napoléon Bonaparte, varð forseti Frakklands árið 1848 og síðan Frakkakeisari árið 1852, var Jérôme útnefndur marskálkur Frakklands, forseti franska þingsins og fékk titilinn keisaralegur prins. Áður en Napóleon III fæddist sonur var Jérôme einnig um hríð erfingi að frönsku keisarakrúninni.

Núverandi meðlimir Bonaparte-ættar sem gera tilkall til frönsku keisarakrúnunnar eru afkomendur Jérôme þar sem hvorki Napóleon I né Napóleon III eiga skilgetna afkomendur á lífi.
Allium agrigentinum

Allium agrigentinum er tegund af laukplöntum, ættuð frá Sikiley í Miðjarðarhafi. Upphaflegur söfnunarstaður var á eða við Riserva naturale integrale Macalube di Aragona sem er griðarstaður fyrir villt dýr á Sikiley.

"Allium agrigentinum" er með ljósbrúnan lauk, að 20 mm langan. Blómstöngullinn er að 40 sm hár. Blómskipunin er hálfkúlulaga með mislöngum blómleggjum. Blómin eru mjóbjöllulaga með bleikfjólubláum krónublöðum.
Frumtala

Frumtala (eða prímtala) er náttúruleg tala, sem er stærri en 1 og er ekki margfeldi tveggja smærri náttúrulegra talna. Talan 1 er ekki skilgreind sem frumtala þar sem hún er eining og gengur því upp í sérhverja náttúrulega tölu. Samsettar tölur (eða þáttanlegar tölur) eru andstæður frumtalna en það eru tölur sem hafa jákvæðan deili annan en 1 og sjálfa sig.

Vöxtur frumtalna og umfang reikninga.

Talið er að zetufall Riemanns geti gefið mikilvægar upplýsingar um dreifingu frumtalna.
15. öldin f.Kr.

15. öldin fyrir Krists burð eða 15. öldin fyrir okkar tímatal er tímabilið frá byrjun ársins 1500 f.Kr. til enda ársins 1401 f.Kr.
Allium xiangchengense

Allium xiangchengense er tegund af laukætt frá Sichuan héraði í suður Kína. Hún vex þar upp í 3300 m hæð.

"Allium xiangchengense" er með þykkar og kjötkenndar rætur og myndar hnaus af mjóum laukum mjórri en 5 mm í þvermál. Blómstöngullinn er að 30 sm hár, rörlaga. Blöðin eru flöt, lensulaga og mjókka í endann, að 2 sm að breidd, styttri en blómstöngullinn. Blómskipunin er kúlulaga. Krónublöðin eru hvít, stundum tvíodda.
961–970

961-970 var 7. áratugur 10. aldar.
Ljósatvítönn

Ljósatvítönn (fræðiheiti: "Lamium album") er blómstrandi planta í varablómaætt (Lamiaceae), ættuð frá Evrópu og Asíu, og vex á ýmsum búsvæðum; frá opnu graslendi til skóglendis, yfirleitt á rökum, frjósömum jarðvegi.
Allium azutavicum

Allium azutavicum er sjaldgæf lauktegund sem er einlend í Kasakstan.
Allium yongdengense

Allium yongdengense er tegund af laukplöntum ættuð frá Gansu og Qinghai í Kína.

"Allium yongdengense" er með klasa af grönnum laukum 5 mm í þvermál. Blómstöngullinn er yfirleitt minna en 20 sm langur. Blöðin eru styttri en blómstöngullinn, um 1 mm í þvermál. Blómskipunin er með fá fjólulit blóm.
Hreinsanirnar miklu

Hreinsanirnar miklu (á rússnesku: "Большо́й терро́р / balsjoj teror, „ógnin mikla“") var skipuleg herför pólitískra ofsókna sem stóð í Sovétríkjunum frá 1936 til 1938. Í þeim var stór hluti af embættismönnum sovéska kommúnistaflokksins og ríkisstofnana „hreinsaður“ úr stöðum sínum og fjöldi almennra borgara og leiðtoga rauða hersins var handtekinn og tekinn af lífi fyrir meint „spellvirki“ eða „gagnbyltingarhyggju.“ Hreinsanirnar stóðu sem hæst frá 1937 til 1938 en sá tími er oft kallaður Jesjovstsjina ("Ежовщина"; bókstaflega „Jesjov-fyrirbærið“ eða „Jesjov-tíminn“) í höfuðið á Nikolaj Jesjov, þáverandi öryggisráðherra og formanni sovésku leyniþjónustunnar NKVD. Jesjov stóð fyrir mörgum helstu grimmdarverkum tímabilsins en var síðar sjálfur handtekinn og tekinn af lífi í hreinsununum. Í hreinsununum voru gasbílar notaðir til að taka fólk af lífi án dóms og laga. Talið er að um 600.000 manns hafi látið lífið af völdum sovéskra stjórnvalda á meðan á hreinsununum stóð.

Í vesturheimi varð algengt að tala um „ógnina miklu“ eftir að bókin "The Great Terror" eftir Robert Conquest kom út árið 1968. Titill bókarinnar var sjálfur skírskotun í Ógnarstjórn frönsku byltingarinnar.
Pedro 1. Brasilíukeisari

Dom Pedro 1. (12. október 1798 – 24. september 1834), kallaður „frelsarinn“, var stofnandi og fyrsti keisari brasilíska keisaradæmisins. Sem Pedro 4. var hann einnig konungur Portúgals í stuttan tíma en þar var hann einnig kallaður „frelsarinn“ og „dátakonungurinn“. Bæði viðurnefnin hlaut hann vegna stríðs síns gegn bróður sínum, Miguel 1. Portúgalskonungi. Pedro fæddist í Lissabon og var fjórða barn Jóhanns 6. Portúgalskonungs og drottningar hans, Karlottu, og þar með meðlimur Braganza-ættar. Þegar Frakkar réðust inn í Portúgal árið 1807 flúði Pedro ásamt fjölskyldu sinni til stærstu og ríkustu nýlendu Portúgals, Brasilíu.

Árið 1820 braust út bylting í Lissabon og faðir Pedros neyddist því til að snúa heim til Portúgals í apríl næsta ár. Á meðan var Pedro gerður að ríkisstjóra í Brasilíu og þurfti að kljást við byltingarsinna og óhlýðna portúgalska hermenn. Þegar portúgalska ríkisstjórnin gerði sig líklega til þess að svipta Brasilíu pólitísku sjálfstæði sem nýlendan hafði notið frá árinu 1808 óx óánægja meðal Brasilíumanna með samband ríkjanna. Pedro stóð með Brasilíumönnum og lýsti yfir sjálfstæði ríkisins frá Portúgal þann 7. september 1822. Þann 12. október var hann krýndur keisari Brasilíu og í mars 1824 hafði hann sigrað alla heri sem enn voru tryggir portúgölsku stjórninni. Fáeinum mánuðum síðar sigraði Pedro Miðbaugssambandið ("Confederação do Equador") svokallaða, uppreisn aðskilnaðarsinna í norðausturhluta Brasilíu.

Önnur uppreisn aðskilnaðarsinna braust út í suðurfylkinu Cisplatinu snemma árs 1825 og brasilíska keisaradæmið háði stríð til að koma í veg fyrir að hin nærliggjandi sameinuðu fylki Río de la Plata innlimuðu fylkið. Í mars árið 1826 varð Pedro konungur Portúgals í stuttan tíma en sagði síðan af sér og eftirlét elstu dóttur sinni, Maríu, portúgölsku krúnuna. Staða Pedros versnaði árið 1828 þegar stríðið í suðurhluta Brasilíu endaði með því að ríkið glataði Cisplatinu. Sama ár steypti yngri bróðir Pedros, Miguel, Maríu af stóli í Portúgal og lýsti sig Miguel 1. Portúgalskonung. Á sama tíma beið orðspor keisarans hnekki vegna ástarsambands hans við hirðkonu sína. Einnig komu ágreiningsmál upp á brasilíska þinginu varðandi það hvort keisarinn eða löggjafarþingið ætti að skipa ríkisstjórnina. Pedro sá sér ekki fært að huga að vandamálunum bæði í Brasilíu og Portúgal og því sagði hann af sér sem keisari Brasilíu þann 7. apríl 1831 og eftirlét krúnuna syni sínum, Pedro 2., og sigldi síðan til Evrópu.

Pedro gerði innrás í Portúgal ásamt her sínum í júlí árið 1832. Í fyrstu virtist Pedro standa frammi fyrir borgarastyrjöld en átökin flæktust brátt inn í baráttu á öllum Íberíuskaga milli frjálslyndismanna og stuðningsmanna óskoraðs einveldis. Pedro dó úr berklum þann 24. september árið 1834, aðeins fáeinum mánuðum eftir að hann hafði unnið sigur ásamt frjálslyndismönnunum. Bæði á ævi hans og á seinni tímum hefur honum verið hrósað fyrir að breiða út frjálslyndishugmyndir sem gerðu Brasilíu og Portúgal kleift að brjótast undan einveldisstjórnum.
Allium umbilicatum

Allium umbilicatum er tegund af laukætt ættuð frá Pakistan, Afghanistan, Túrkmenistan, Uzbekistan, Íran, og Tajikistan. Þetta er fjölær jurt sem verður að 40 sm há, með egglaga lauk að 15 mm langan. Blöðin eru rörlaga. Blómskipunin er hálfkúlulaga, þéttsetin bleikum blómum.
Allium tekesicola

Allium tekesicola er tegund af laukætt ættuð frá "Ili River Basin" í Xinjiang í Kína og Kazakhstan.

"Allium tekesicola" myndar einn eða stöku sinnum tvo lauka, um 10 mm í þvermál. Blómstöngullinn er um 60 sm hár, rörlaga. Blöðin eru styttri en blómstöngullinn, mjög grönn. Blómskipunin er með fáum rauðum blómum.
Sakalín

Sakalín (rússneska: Сахалин) er eyja í austur-Rússlandi og hluti af Sakalínfylki. Eyjan er rétt austur af meginlandi Rússlands og norður af Japan og er stærsta eyja Rússlands. Hún er 948 km löng frá norðri til suðurs og er breidd frá vestri til austurs 25 til 170 km. Stærð er 72.492 ferkílómetrar. Hæsti punkturinn er Lopatin-fjall; 1.609 metrar yfir sjávarmáli. Á eyjunni eru austur og vestur-Sakalínfjallgarðarnir. Milli þeirra er Tym-Porniskaya dalurinn. Íbúar eru um hálf milljón (2010) í Sakalín og búa um 175.000 í borginni Yuzhno-Sakhalinsk. Olíu- og gasiðnaður er mikilvægur iðnaður fyrir samfélagið.

Eyjan var bitbein Japana og Rússa á 19. og 20. öld. Eftir seinni heimsstyrjöld tóku Rússar yfir eyjuna og ráku þaðan 400.000 Japani.

Eyjan er skógi vaxin og meðal helstu tegunda trjá eru: Runnafura, dáríulerki, japansgreni, steinbjörk, mansjúríubjörk, heggur og eyjaþinur. Bjarndýr, refur og hreindýr eru meðal stærri spendýra.
Spacelab

Spacelab var endurnýtanleg geimrannsóknarstofa sem var flutt út í geim í 22 geimflugum Geimskutluáætlunarinnar frá 1983 til 1998. Rannsóknarstofan var gerð úr nokkrum hlutum sem voru settir saman á mismunandi hátt eftir markmiði hverrar ferðar. Meginhlutinn var röð af sívölum hólkum, 4,12 metrar í þvermál, sem var raðað saman aftast í geimskutlunni og tengdir við farþegarými hennar með göngum. Rannsóknarstofan var höfð í farmrými geimskutlunnar. Einhverjir hlutar úr henni voru notaðir í alls 32 geimflugum, síðast árið 2000. Spacelab var samstarfsverkefni Geimferðastofnunar Bandaríkjanna og Geimferðastofnunar Evrópu.
E.T.A.

E.T.A. (skammstöfun fyrir Euskadi Ta Askatasuna á basknesku eða "Baskneskt heimaland og frelsi")

voru róttæk vinstri þjóðernis- og aðskilnaðarsamtök frá Baskalandi sem voru starfandi á Spáni og Frakklandi frá árinu 1959 til 2018.

Markmið samtakanna var sjálfstæði Baskalands en þau þróuðust úr því að kynna baskneska menningu yfir í ofbeldisfullar aðgerðir eins og sprengingar, aftökur og mannrán. Frá 1968 til 2010 drápu samtökin 829 manns (þar af tæpur helmingur óbreyttir borgarar). Frá árinu 2010 lýstu samtökin yfir vopnahléi og árið 2017 ákváðu þau að losa sig við öll vopn og sprengiefni. Árið eftir, 2018, leystu samtökin sig upp.

Stjórnmálaflokkurinn Batasuna (2001-2013) var talinn tengdur ETA og var bannaður. Leiðtogar ETA dvöldu yfirleitt í Frakklandi en þar fóru þeir huldara höfði en á Spáni.

ETA voru skilgreind sem hryðjuverkasamtök af Evrópusambandinu, Bandaríkjunum og Kanada.
Allium tel-avivense

Allium tel-avivense er tegund af laukætt ættuð frá Ísrael, Palestínu, Jórdan og Egyptalandi, ásamt Síanískaga. Þetta er laukmyndandi fjölæringur með smárri blómskipan með fáum blómum. Krónublöðin eru bleik, og egglegið er stórt, grænt og áberandi.
Bollulaukur

Bollulaukur (fræðiheiti: "Allium caeruleum") er tegund af laukplöntum ættuð frá Mið-Asíu (Kasakstan, Kirgistan, Síberíu, Tadsikistan, Úsbekistan og Xinjiang).

Tegundin er nefnd í "Flore des Serres et des Jardins de l'Europe puis L'illustration horticole" eftir Charles Antoine Lemaire. Hann verður 80 sm hár, með beltislaga blöðum og litlum blómskipunum með bláum blómum snemmsumars.