arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Fjölbrautaskóli Suðurlands

Fjölbrautaskóli Suðurlands (FSu) er íslenskur fjölbrautaskóli staðsettur á Selfossi. Hann var stofnaður árið 1981 og á rætur sínar að rekja til Iðnskólans á Selfossi, framhaldsdeildanna við Gagnfræðaskólann á Hvolsvelli, Selfossi, Skógum og í Hveragerði og til öldungadeildarinnar í Hveragerði. Núverandi skólameistari er Olga Lísa Garðarsdóttir.

Kennsluhúsnæði.

Kennsluhúsnæði skólans eru þrjú; Oddi, Hamar og Iða. Oddi er bóknámshús skólans og var tekinn í notkun 1987. Seinni hluti byggingarinnar var tekinn í notkun 1994. Hamar var tekið í notkun 1974 og hafði verið notað við Iðnskólann á Selfossi. Í Hamri eru kenndar húsasmíði, málmsmíði, raf- og bilvélavirkjanagrunnar. Iða er íþróttahús skólans og einnig eru nokkrar kennslustofur í henni. Iða var tekin í notkun haustið 2004 og var þá hætt að kenna íþróttir á framhaldsskólastigi í íþróttahúsi Árborgar við Sólvelli.

Skólinn var með nemendagarða við Eyrarveg sem hétu Fosstún en þeir voru teknir úr notkun 2016.

Körfubolta-akademía.

Haustið 2005 var sett á laggirnar körfuboltaakademía við skólann og keppir lið skólans í þremur aldursflokkum undir merkjum FSu.

Fótbolta-akademía.

Haustið 2006 var sett á laggirnar fótboltaakademía.

Handbolta-akademía.

Sömu önn og fótboltaakademáin var stofnuð, eða haustið 2006, þá var sett á laggirnar handboltaakademía.
Spilafanturinn

Spilafanturinn (franska: "Lucky Luke contre Pat Poker") eftir belgíska teiknarann Maurice de Bevere (Morris) er fimmta bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1953, en sögurnar sem hún hefur að geyma birtust fyrst í teiknimyndablaðinu Sval (f. Le Journal de Spirou) á árunum 1951-1952.

Söguþráður.

Bókin hefur að geyma tvær sögur, Rýkur enn á Rauðalæk (f. Nettoyage à Red City) og Róstur á Rambalda (f. Tumulte à Tumbleweed). Í fyrri sögunni hefur Lukku Láki verið skipaður skerfari í bænum Rauðalæk þar sem kráareigandinn og atvinnufjárhættuspilarinn Patti póker fer með öll völd og löggur hafa ekki orðið langlífar. Patti hefur litlar áhyggjur af nýja skerfaranum fyrst um sinn, en eftir að Lukku Láki vinnur Patta í pókerspili og kemur í veg fyrir bankarán að hans undirlagi lætur Patti sverfa til stáls. Eftir einvígi þeirra í kránni, þar sem Lukku Láki er sneggri að draga byssu úr slíðri, þykist Patti falla fyrir byssukúlu Láka og reynir að komast undan með aðstoð útfararstjóra bæjarins. Sú tilraun mistekst og í sögulok lýsir Patti yfir sekt fyrir dómara með táknrænum hætti.

Patti póker fer einnig með stórt hlutverk í seinni sögunni. Eftir margra daga hringsól í eyðimörk kemur Lukku Láki til bæjarins Rambalda og lendir fljótlega í útistöðum við fúlmennið Engilfés sem hrellt hefur íbúa bæjarins um skeið. Þegar Patti póker kemur til bæjarins eftir að hafa unnið lykla að fangaklefa sínum af fangaverði í rommý tekur hann höndum saman við Engilfés um að hefna sín á Lukku Láka. Tilraunir þeirra félaga til að ráða niðurlögum Láka mistakast og lokabardaga á kránni lýkur með því að Engilfés er sleginn í rot og Patti reynir að komast undan á flótta. Hann hrapar í bröttu gili, en er bjargað frá bráðum bana af Lukku Láka og komið fyrir bak við lás og slá.

Íslensk útgáfa.

Spilafanturinn var gefinn út af Fjölva árið 1981 í íslenskri þýðingu Þorsteins Thorarensen. Þetta er 28. bókin í íslensku ritröðinni.
Meðal róna og dóna í Arisóna og Gullnáman

Meðal dóna og róna í Arísóna og Gullnáman eftir belgíska teiknarann Maurice de Bevere (Morris) er 22. bókin í íslensku ritröðinni um Lukku Láka. Bókin var gefin út af Fjölva árið 1979 í íslenskri þýðingu Þorsteins Thorarensen. Sögurnar, sem bókin hefur að geyma, birtust fyrst í teiknimyndablaðinu Sval (franska: Le Journal de Spirou) á árunum 1946-1947, en voru gefnar út í bókarformi í Belgíu á árunum 1949 og 1951, þ.e. annars vegar í bókinni Gullnáman (f. La Mine d´or de Dick Digger) sem kom út árið 1949 og hins vegar í bókinni Arísóna (f. Arizona) sem kom út árið 1951.

Söguþráður.

Bókin hefur að geyma tvær sögur, Arísóna og Gullnámuna. Arísóna er fyrsta Lukku Láka sagan sem kom fyrir almenningssjónir í tímaritinu Sval á árinu 1946. Í sögunni reynir Lukku Láki að hafa hendur í hári nokkurra póstvagnaræningja. Í Gullnámunni hittir Lukku Láki gamlan vin, Grím gullgrafara, sem fundið hefur nýja gullæð í fjalllendi og er á leið til Nuggborgar að skrá fundarrétt sinn. Lukku Láki slæst í för með Grími, en á krá einni, þar sem þeir ætla að gista yfir nótt á leið sinni til Nuggborgar, fær Grímur sér helst til mikið neðan í því og segir öllum viðstöddum frá gullfundinum. Um nóttina ráðast tveir þrjótar á Grím í herbergi hans og ræna gullmolum og (óafvitandi) uppdrætti sem vísar veg að gullnámunni. Eru ræningjarnir hinir sömu og Lukku Láki þurfti að kljást við í fyrri sögunni (Arísóna). Næsta morgun lofar Lukku Láki eiginkonu Gríms að finna þrjótana og hefur eftirför. Eftir æsilegan eltingaleik, þar sem Lukku Láka er m.a. bjargað frá drukknun af indíánanum Úlfshaus, tekst honum að ná uppdrættinum af þjófunum tveimur og koma í hendur Gríms grafara, sem er minnislaus eftir árásina á kránni. Með því að koma fölskum uppdrætti til þjófanna leiðir Lukku Láki þá í gildru og kemur þeim í hendur réttvísinnar.
Nýja-Brúnsvík

Nýja-Brúnsvík (enska: "New Brunswick", franska: "Nouveau-Brunswick") er fylki í Austur-Kanada. Höfuðborgin heitir Fredericton en stærsta borgin er Moncton. Íbúafjöldi er u.þ.b. 773 þúsund (2019). Bæði enska og franska eru talaðar í fylkinu.

Saga.

Nýja-Brúnsvík var eitt fjögurra svæða sem áður var hluti af breska héraðinu Kanada. Þar áður var það hluti af bresku nýlendunni Nova Scotia. Árið 1867 varð það sérstakt fylki innan ríkjasambandsins Kanada.

Nafn.

Nafnið „Nýja-Brúnsvík“ má rekja til þýsku borgarinnar Brúnsvíkur í Saxlandi, Þýskalandi. Breski konungurinn Georg 1. rakti ættir sínar þangað.

Landafræði.

Nýja-Brúnsvík er 72.908 ferkílómetrar að stærð. Fylkið á landamæri að Quebec í norðri, bandaríska fylkinu Maine í vestri og Nýja-Skotlandi í austri. Austan við Nýju-Brúnsvík er einnig fylkið Eyja Játvarðar prins og brú sem reist var 1997 tengir fylkin tvö.

Nyrsti hluti Appalasíufjalla er í Nýju-Brúnsvík. Hæsti punktur þar er Carleton-fjall (817 m). Þjóðgarðarnir Fundy-þjóðgarðurinn og Kouchibouguac-þjóðgarðurinn eru í fylkinu. Fundy-flói (e. "Bay of Fundy") er við suðurströnd fylkisins en þar eru mestu sjávarföll í heimi.
Fritillaria anhuiensis

Fritillaria anhuiensis er Kínversk tegund plantna af liljuætt og var fyrst lýst af Sing Chi Chen og S.F.Yin. Hún er ættuð frá Anhui og Henan héröðum í Kína.

"Fritillaria anhuiensis" myndar lauka allt að 20mm að ummáli. Blómstöngullinn verður allt að 50 sm hár, yfirleitt með 1 eða 2 blóm en stöku sinnum 3, eða 4. Blómin eru lútandi, yfirleitt gulleit með fjólubláum blettum en stundum eru þau hvít eða fjólublá.
Orrustan um Karþagó

Orrustan um Karþagó getur átt við:
Liliuokalani

Lydia Liliʻu Loloku Walania Wewehi Kamakaʻeha eða Liliuokalani (2. september 1838 – 11. nóvember 1917) var síðasta drottning Konungsríkisins Hawaii. Hún tók við völdum eftir lát bróður síns Kalākaua árið 1891. Þegar hún hugðist afnema Byssustingjastjórnarskrána frá 1887 til að endurheimta neitunarvald konungs leiddu auðugir bandarískir og evrópskir íbúar uppreisn gegn henni og settu á fót bráðabirgðastjórn sem stefndi að sameiningu við Bandaríkin. Þeir stofnuðu síðan lýðveldi og steyptu Liliuokalani af stóli. Árið 1895 var gerð uppreisn gegn stjórn lýðveldisins til að endurreisa konungdæmið, sem mistókst. Í kjölfarið var Liliuokalani handtekin en árið eftir fékk hún fullt frelsi á ný eftir að hún hafði afsalað sér krúnunni formlega. Hún ferðaðist eftir það nokkrum sinnum til Bandaríkjanna til að mótmæla innlimum Hawaii sem fór fram árið 1898. Hún reyndi líka að sækja bætur fyrir landareignir konungdæmisins sem Bandaríkin höfðu tekið yfir.

Liliuokalani samdi fjölda vinsælla sönglaga, þar á meðal einn af þjóðsöngvum Hawaii, "He Mele Lahui Hawaii", og „Bæn drottningar“, "Ke Aloha O Ka Haku". Þekktasta lag hennar er "Aloha ʻOe" („Vertu sæll“ - íslensk útgáfa „Sestu hérna hjá mér ástin mín“) sem hún samdi árið 1878.
Karlarígur í Kveinabæli

Karlarígur í Kveinabæli (franska: Les Rivaux de Painful Gulch) eftir Maurice de Bevere (Morris) og René Goscinny er 19. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1962, en sagan sem hún hefur að geyma birtist fyrst í teiknimyndablaðinu Sval árið 1961.

Söguþráður.

Frá því elstu menn muna hafa ættir Nefjólfa og Eiríka eldað saman grátt silfur, þótt enginn muni lengur hvað olli þeim fjandskap til að byrja með. Er hatur Nefjólfa og Eiríka hvor á öðrum svo takmarkalaust að stöðugar illdeilur þeirra í millum spilla öllu sem til framfara horfir í bænum Kveinagili (e. Painful Gulch) og héraðinu í kring. Þegar Lukku Láki kemur til bæjarins leita bæjarbúar til hans um aðstoð og Lukku Láki er snarlega skipaður bæjarstjóri. Það reynist Lukku Láka þó þrautin þyngri að stilla til friðar í illdeilum Nefjólfa og Eiríka þrátt fyrir ýmsar tilraunir hans til að koma þeim í skilning um fáránleika deilunnar. Það er ekki fyrr en eiginkonur ættarhöfðingjanna fá sig fullsadda og grípa til sinna ráða að hjólin fara að snúast.

Íslensk útgáfa.

Karlarígur í Kveinabæli var gefin út af Fjölva árið 1978 í íslenskri þýðingu Þorsteins Thorarensen. Þetta er fimmta bókin í íslensku ritröðinni.
Raoul Cauvin

Raoul Cauvin (f. 26. september 1938, d. 19. ágúst 2021) var belgískur myndasöguhöfundur sem kom að fjölda vinsælla myndasagna, má þar nefna Bláfrakkana, Samma &amp; Kobba og Sval &amp; Val.

Ferill.

Raoul Cauvin fæddist í Antwerpen árið 1938 . Hann lauk námi í steinprenti en uppgötvaði fljótlega eftir útskrift að starfsmöguleikarnir í þeirri iðn voru litlir. Hann gekk til liðs við Dupuis-útgáfuna árið 1960 og vann að gerð teiknimyndaþátta fyrir sjónvarp um Strumpana. Með tímanum sneri hann sér að því að semja myndasögur fyrir ýmsa af teiknurum útgáfufélagsins og birtust þær í myndasögublaðinu Sval.

Árið 1967 flutti Morris, höfundur Lukku Láka sig um set frá Dupuis til franska samkeppnisblaðsins Pilote. Til að bregðast við brotthvarfi hinnar vinsælu söguhetju, skapaði Cauvin nýjan sagnaflokk, "Bláfrakkana", um sveit í riddaraliðinu á tímum bandaríska borgarastríðsins. Hefur bókaflokkurinn, sem fyrst var teiknaður af Louis Salvérius en síðar listamanninum Lambil verið einn sá vinsælasti í sögu fransk/belgísku myndasögunnar.

Árið 1972 hóf Cauvin ritun annars vinsæls sagnaflokks, um einkaspæjarana Samma og Kobba, sem teiknaðir voru af Berck. Sögurnar gerast í Chicago á bannárunum.

Snemma á níunda áratugnum samdi Cauvin í samstarfi við teiknarann Nic Broca þrjár sögur um Sval og Val: Kuldakastið, Svarta kassann og Hljóðsuguna. Þær sögur hafa þó almennt hlotið fremur rýr eftirmæli.

Af öðrum þekktum sögum eftir Cauvin mætti nefna bækurnar um barnunga prakkarann "Cedric", "Agent 212" sem fjallar um treggáfaðan lögregluþjón, "Les Femmes en Blanc" sem gerast á sjúkrahúsi og "Cupidon" um seinheppinn ástarengil.
Með víkingum

Með víkingum (franska: "Le Serment des Vikings") er fimmta bókin í sagnaflokknum um Hinrik og Hagbarð eftir belgíska myndasöguhöfundinn Peyo. Sagan birtist í myndasögublaðinu Sval á árunum 1955 til 1956 en kom út á bókarformi árið 1957.

Söguþráður.

Hinrik og Hagbarður eru á ferðalagi og kasta mæðinni hjá fátækum sjómanni. Meðan á dvöl þeirra stendur kemur hópur víkinga og rænir "Oddi litla", ungum pilti af bænum. Ræningjarnir sleppa naumlega undan Hinrik og Hagbarði, sem rekast á annan hóp víkinga sem leggja þeim lið í eftirförinni.

Í ljós kemur að félagarnir veðjuðu á rangan hest. Oddur litli reyndist konungssonur í felum og ferðafélagar Hinriks og Hagbarðs í raun útsendarar valdaræningjans Sigurðar. Hinrik og Hagbarður slást í lið með vinum Odds litla og hafa hendur í hári Sigurðar.

Íslensk útgáfa.

Með víkingum kom út hjá bókaútgáfunni Iðunni árið 1984 í þýðingu Bjarna Fr. Karlssonar. Hún var fimmta og síðasta Hinriks og Hagbarðs-bókin sem kom út á íslensku, en jafnframt sú elsta.
Fritillaria dagana

Fritillaria dagana er tegund af Liljuætt sem vex eingöngu í suður Síberíufjöllum. Henni var fyrst lýst af Nikolaj Stepanovitsj Toertsjaninov 1834.

Lýsing.

"Fritillaria dagana" verður á milli 20 og 35 sentimetrar. Blöðin eru lensulaga, 8 sm löng og 5 - 15 mm breið, 2 til 5 saman í krans. Blómin eru klukkulaga og lútandi. Krónublöðin eru um fjögurra sm löng og 10-13mm breið.Blómið að utan brúnfjólublátt með teningalaga mynstri, gulu.

Krómósóntala er 2n = 24

Útbreiðsla og kjörlendi.

"Fritillaria dagana" vex í suður Síberíu. Vex í Irkutskhéraði, Chita,Buryatia, Tuva og Jakutíu. Tegundin vex í fjallatúndrum, grasklæddum fjallaskógum, engjum og skógum.
Ilmreynir

Ilmreynir (fræðiheiti: "Sorbus aucuparia"), reynir eða reyniviður í daglegu tali er sumargrænt lauftré af rósaætt. Ilmreynir vex villtur um nær alla Evrópu, Mið-Asíu og Vestur-Síberíu.

Lýsing.

Laufblöð eru 10–20 cm löng með 12, 13 eða 15 smáblöðum. Börkur er grár til grágulur, þunnur og sléttur. Blóm eru hvít. Ber eru kúlulaga og litur þeirra er frá því að vera appelsínugulur yfir í dökk rauð. Haustlitur laufa er frá gulu yfir í rautt. Ilmreynir verður 10–15 metra hátt, oft margstofna tré og nær yfirleitt 80–100 ára aldri þó stöku tré verði eldri.

Á Íslandi.

Ilmreynir finnst villtur dreifður um birkiskóga á Íslandi. Tré af íslenskum uppruna eru að jafnaði með uppsveigðar greinar. Kvæmi hafa einnig verið fengin frá Skandinavíu. Blómgun verður yfirleitt í júní. Ilmreynir er eitt algengasta garðtré hérlendis og hefur verið í ræktun í tæp 200 ár. Hér nær hann 10-14 metra hæð.

Af innlendum stofni hafa helst verið fjórir algengir í ræktun. Það er reynir frá Nauthúsagili í Goðalandi undir Eyjafjöllum, Skaftafelli, Núpsstað og Skriðu í Hörgárdal (sem er afkomendi Möðruvallatrésins).

Stakstæður ilmreynir í Öræfasveit var valinn tré ársins 2015. Tréð var gróðursett árið 1923. . Einnig hefur ilmreynir verið valinn tré ársins 1995.

Samlífi.

Fléttur vaxa á berki ilmreynis, til dæmis birkidumba sem er algeng á Íslandi og reyniglæða sem er á válista yfir tegundir í útrýmingarhættu þar sem hún er flokkuð sem tegund við hættumörk.

Að minnsta kosti fjórtán tegundir smásveppa eru þekktar á ilmreyni á Íslandi: "Aposphaeria subtilis", "Coronophora gregaria", reyniáta ("Cytospora rubescens"), "Dothichiza sorbi", reyniflaga ("Dothiora pyrenophora"), hið sérkennilega hornryð ("Gymnosporangium cornutum"), "Myxosporium aucupariae", rifsvarta ("Nectria cinnabariana"), "Pleurotheciopsis bramleyi", barkflesja ("Propolis farinosa") sem vex á viði ilmreynis, "Rhabdospora inequalis", "Tubercularia vulgaris" og trjákylfa ("Xylaria polymorpha").
Álkulilja

Fritillaria ruthenica er jurt af liljuætt sem var lýst af Wikst.

Heimildir.

&lt;references&gt;
Hafnasamband Íslands

Hafnasamband Íslands er félag sveitarfélaga sem reka hafnir. Sambandið var stofnað árið 1969 að frumkvæði Sambands íslenskra sveitarfélaga. Aðild að samtökunum geta þau sveitarfélög átt sem reka höfn eða hafnasamlag.

Hafnir á Íslandi eru reknar sem sér rekstrareining innan sveitarfélaga, Hafnasambandið er málsvari þessara rekstareininga gagnvart ríkinu, hvort sem er vegna fjármála, reglugerða eða laga.
Furðustrandir

Furðustrandir er fimmtánda bók rithöfundarins Arnalds Indriðasonar. Bókin kom út árið 2010.
Ritgerð

Ritgerð er ritverk þar sem höfundur gefur röksemdir sínar um ákveðið málefni—skýringin er þó frekar ónákvæm og mismunandi eftir fræðigreinum og verkefnum. Ritgerð má líkjast grein, þar sem ákveðið fyrirbæri er rannsakað og greint, eða jafnvel smásögu, þar sem höfundur segir frá skoðunum sínum.

Ritgerðir eru til í mörgum myndum, en meðal þeirra helstu eru bókmenntagagnrýni, stefnuyfirlýsingar stjórnmálaflokka, röksemdir, athuganir um daglegt líf eða minningar og pælingar höfundarins. Í langflestum tilfellum eru ritgerðir skrifaðar á óbundnu máli, en til eru ljóð sem hafa talist til ritgerða. Víða í skólum og háskólum eru ritgerðir notaðar sem leið til að meta framgang nemenda og geta myndað stóran hluta af lokaeinkunn námsins. Lokaritgerð heitir það umfangsmikla verk sem er skilað í lok náms en hún er oftast lengri og ítarlegri en venjuleg ritgerð.
Spurningarmerki

Spurningarmerki (táknað ?) er í prentlist greinarmerki sem kemur í stað punkts í enda spurningar. Í ritaðri grísku er semíkomma (;) notuð sem spurningarmerki.
Inúítamál

Inúítamál eru ein af tveimur greinum í málættinni eskimóamál, sem tilheyra sjálf eskimó-aleútísk málum. Tungumálin í þessari ætt eru:

Inuítamál eru skyld júpikmálum, sem eru töluð í vestur- og suðurhluta Kanada og austurhluta Rússlands.
Fritillaria meleagroides

Fritillaria meleagroides er Evrasísk tegund laukplantna af liljuætt, upprunnin í Xinjiang, Rússlandi (Altay Krai, Vestur Síberíu Krai, Evrópuhluta Rússlands, Norður Kákasus), Kazakhstan, Úkraína, og Búlgaría.

"Fritillaria meleagroides" er fjölær laukplanta, allt að 40 sm há. Blöðin eru lensulaga stakstæð, að 15 sm löng. Blómin eru lútandi, bjöllulaga, dökkfjólublá eða brúnfjólublá.
Stríð Hollands og Portúgals

Stríð Hollands og Portúgals voru langvinn vopnuð átök hollensku verslunarfélaganna Austur-Indíafélagsins og Vestur-Indíafélagsins við Portúgalska heimsveldið. Þau fólust aðallega í árásum hollenskra skipa á nýlendur og verslunarstaði Portúgala. Á vissan hátt var þetta stríð útflutningur á Áttatíu ára stríðinu í Evrópu milli Hollands og Spánar, þar sem Portúgal var á þessum tíma í konungssambandi við Spán. Stríðið hafði þó í raun lítið með Evrópu að gera og snerist aðallega um tilraunir Hollendinga til að skapa nýlenduveldi og stjórna nýlenduversluninni. Stríðið hófst með orrustunni um Bantam í Indónesíu 27. desember 1601 og því lauk með Haagsáttmálanum árið 1661 þar sem Holland lét Portúgal eftir Hollensku Brasilíu.

Helsta niðurstaða stríðsins var að Portúgal hélt nýlendum sínum í Afríku og Suður-Ameríku en Holland náði að tryggja sér yfirráð yfir nýlendum í Austurlöndum fjær og Suður-Asíu. Englendingar, sem stundum studdu Hollendinga í stríðinu, högnuðust verulega á þessum átökum milli þessara keppinauta sinna.
Fritillaria ojaiensis

Fritillaria ojaiensis er sjaldgæf tegund vepjulilju af liljuætt frá N.- Ameríku.

Hún er einlend í Kaliforníu með óreglulega útbreiðslu í norðvestur og mið-vestur hluta ríkisins.. Einnig hefur hún fundist meðfram strönd Mendocino County um 650 km í norður

tegundin er nefnd eftir Ojaiborg í Ventura sýslu.

Lýsing.

"Fritillaria ojaiensis" er með uppréttan stöngul um 50 sm háan. Hin löngu, beinu og mjög grönnu blöð vaxa í hvirfingum neðst á stönglinum og í pörum ofar.

Blómin eru í hálfkvísl. Hvert blóm er með sex krónublöð, 1 - 3 sm löng og græn-gul/-fjólublá með fjólubláum dröfnum.

Tegundin líkist "Fritillaria affinis" og eru þær stundum taldar sama tegund.
Fritillaria macedonica

Fritillaria macedonica er evrópsk jurt af liljuætt, upprunnin frá Albaníu, Makedóníu, og Serbíu.
Skeena

Skeena var kanadískur tundurspillir sem fórst við Viðey 24. október 1944. HMCS Skeena var olíuknúið

gufuskip, smíðað árið 1930. Skipið tók þátt í innrásinni í Normandí og fleiri hernaðaraðgerðum.

Skipið losnaði frá akkeri en það var þá á milli Engeyjar og Viðeyjar. Skipið rak þá upp að vesturenda Viðeyjar og strandaði þar. Fimmtán áhafnarmeðlimir fórust en 198 var bjargað. Skipverjum var skipað að yfirgefa skipið og fóru 21 skipverjar þá á tveimur björgunarflekum en þá rak inn eftir Kollafirði og björguðust sex þeirra. Skipun um að yfirgefa skipið var afturkölluð og héldu skipverjar sem eftir voru kyrru fyrir þangað til þeim var bjargað. Einar Sigurðsson útgerðarmaður og skipstjóri á Aðalbjörgu RE 5 tókst að flytja erlent björgunarlið út í Viðey með því að brimlenda innrásarpramma frá bandaríska hernum í Sandvíkinni. Skipið var selt í brotajárn. Minnismerki um strandið er á vesturenda Viðeyjar en þar er minningarskjöldur og önnur skrúfa skipsins og upplýsingaskilti.

Bókin Útkall: Hernaðarleyndarmál í Viðey eftir Óttar Sveinsson fjallar um þetta strand og björgunina.
Innrásin í Normandí

Innrásin í Normandí var alsherjarárás sem gerð var 6. júní 1944 en þá hófu Bandamenn árás á meginland Evrópu á strönd Normandí. Orrustan um Normandí er enn stærsta innrás sögunnar af hafi þar sem nær þrjár milljónir hermanna fóru yfir Ermarsund.
Fritillaria unibracteata

Fritillaria unibracteata er jurt af liljuætt, upprunnin frá Kína (Gansu, Qinghai, Sichuan).

"Fritillaria unibracteata" er fjölær laukplanta allt að 40 sm há. Blómin eru lútandi, bjöllulaga, dökkfjólublá með gulbrúnum blettum.
Ríkisbubbinn Rattati

Ríkisbubbinn Rattati (franska: L´Héritage de Rantanplan) eftir Morris (Maurice de Bevere) og René Goscinny er 41. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1973, en sagan sem hún hefur að geyma birtist fyrst í teiknimyndablaðinu Pilote sama ár.

Söguþráður.

Þegar Uggi Sveins, vellauðugur fyrrverandi fangi, safnast til feðra sinna kemur í ljós að hann hefur arfleitt fangelsishundinn Rattata að öllum sínum eignum. Í erfðaskránni stendur jafnframt að ef Rattati falli frá muni öll auðæfin - fjöldi fasteigna í Vigguborg og silfurnáma í grennd við borgina - renna til Jobba Daldón. Lukku Láki er snarlega skipaður lögráðamaður erfingjans og heldur ásamt Rattata til borgarinnar til að hafa umsjón með eignunum og greiða starfsfólki laun. Á sama tíma tekst Daldónum að flýja úr fangelsinu og þeir elta Lukku Láka til borgarinnar með það fyrir augum að koma Rattata fyrir kattarnef og komast þannig yfir auðinn. Í Vigguborg lenda Daldónarnir í útistöðum við kínverska glæpaklíku í kínahverfi bæjarins, en þegar Kínverjarnir komast að því að Daldónarnir vilja Rattata feigan bjóðast þeir til að veita Daldónunum alla mögulega aðstoð, enda hafa eigendur fasteigna í kínahverfinu lengi okrað á leigu. Þegar Rattati hverfur sporlaust eru góð ráð dýr því skiptaráðendur neyðast þá til að stöðva allan rekstur námanna og fyrirtækja Rattata. Allt atvinnulíf borgarinnar lamast og framtíð hennar veltur á því að Lukku Láka takist að finna Rattata á lífi á undan Daldónunum.

Íslensk útgáfa.

Ríkisbubbinn Rattati var gefin út af Fjölva árið 1978 í íslenskri þýðingu Þorsteins Thorarensen. Þetta er 14. bókin í íslensku ritröðinni.
Fritillaria viridiflora

Fritillaria viridiflora er jurt af liljuætt, sem var fyrst lýst af George Edward Post. Engar undirtegundir finnast skráðar.
Vancouver-eyja

Vancouvereyja er í Bresku Kólumbíu í Kanada. Höfuðborgin heitir Victoria. Flatarmál Vancouvereyju er rúmlega 31.000 ferkílómetrar. Um 760.000 manns búa þar, flestir á stórborgarsvæði Victoriu.

Áður en Evrópubúar komu til eyjunnar höfðu frumbyggjar búið þar í þúsundir ára.

Eyjan er nefnd eftir George Vancouver, breskum flotaforingja. Hún hét áður "Quadra" "og" "Vancouvereyja" eftir að friður komst á milli flotaforingjans spænska Juan Francisco de la Bodega y Quadra og George Vancouver í deilum um landsvæði. Þegar spænsk áhrif dvínuðu varð Vancouver-nafnið ofan á.

Loftslagið á Vancouvereyju er eitt það mildasta í Kanada og þar er sjaldan frost. Staðurinn Henderson Lake á vesturströnd eyjunnar er úrkomusamasti staður Norður-Ameríku með 6650 millimetra árlega.

Á eyjunni eru tempraðir regnskógar með afar gömlum trjám. Meðal trjátegunda eru risalífviður, degli, marþöll og sitkagreni. Hæsti punktur Vancouvereyju er 2195 metrar.
Amara

Amara (skírð Tuwuhadijatitesih Amaranggana, fædd 8. júlí 1975 í Djakarta, Indónesíu) er indónesísk söngkona, leikkona og fyrirsæta.
Reign in Blood

Reign in Blood er fyrsta breiðskífa ensku þungarokkshljómsveitarinnar Slayer. Platan var gefin árið 1986 af Def Jam.