Taflfélag Vestmannaeyja

Taflfélag Vestmannaeyja var stofnað árið 1926.

Stofnun félagsins.

Stofnfundur Taflfélags Vestmannaeyja var haldinn sunnudaginn 29. ágúst 1926, en um þetta segir í Skeggja 4. september 1926: "Taflfélag var stofnað hér s.l. sunnudag. Meðlimir eru þegar orðnir allmargir." Hermann var formaður, en Kristinn Ólafsson, Reyni, bæjarstjóri var ritari og Magnús Bergsson, Tungu, gjaldkeri. Stofnendur félagsins voru níu einstaklingar:

Ólafur og Kristinn á Reyni, sem þá var hér bæjarstjóri, munu hafa verið frumkvöðlar að stofnun félagsins.

Fyrsti formaður félagsins var kosinn Hermann Benediktsson.

Fljótlega bættust fleiri í félagið og 2. september 1926 voru neðangreindir ellefu einstaklingar teknir inn í félagið:

Á fyrsta mótinu, þar sem átta félagsmenn tefldu, urðu Ólafur Magnússon og Halldór Guðjónsson efstir og jafnir með 6 vinninga af 7 mögulegum. Á fundi hinn 13. október 1926 voru samþykkt lög fyrir félagið og er hér til gamans úrdráttur úr þeim: 1. gr. Nafn félagsins er Taflfélag Vestmannaeyja 2. gr. Tilgangur félagsins er að auka og efla útbreiðslu tafllistarinnar í Vestmannaeyjum 13. gr. Ef veðjað er um skákir í félaginu, skal helmingur af veðfénu renna í verðlaunasjóð 15. gr. Um hver áramót skal félagið halda Skákþing Vestmannaeyja. Er taflfélagsmönnum og öllum öðrum búsettum mönnum í Vestmannaeyjum heimil þátttaka. Skulu verðlaun veitt og hlýtur sigurvegarinn nafnbótina Skákkonungur Vestmannaeyja.

Fljótlega komst tala félaga í 44.

Á aðalfundi í febrúar 1929 er valin sveit í símakappskák sem háð var við Taflfélag Reykjavíkur 24. febrúar. Þessir tefldu fyrir TV í þeirri keppni:

Stóð skákin frá laugardagskvöldi til kl. 10 á sunnudagsmorgni og unnu Reykvíkingar með 4,5 v á móti 3,5 v., en tvær skákir voru óútkljáðar.

2. febrúar 1930 var haldinn aðalfundur í félaginu og var stjórnin endurkjörin í einu hljóði en einnig kom fram að stjórnin hefði farið fram á það við TR að 12 menn úr 2. flokki tefldu næstu laugardagsnótt en tekið var fram að ekki væri enn komið svar frá Reykvíkingunum. Þá var samþykkt hverjir myndu tefla í þessari keppni og voru það allir sömu menn og tefldu árinu áður nema Magnús Bergsson en þessir bættust við hópinn:

Upp úr þessu virðist svo sem starf félagsins hafi dalað og margar ástæður sagðar fyrir því, m.a. húsnæðisvandamál, kreppan, útbreiðsla bridge íþróttarinnar, flutningur félagsmanna (Stórhöfðabræðra) upp á land og fleira. Varð nú fimm til sex ára hlé á starfsemi félagsins og það var ekki fyrr en 1936, hinn 3. september sem félagið virðist lifna við að nýju, þegar boðað er til fundar að Hótel Berg fyrir það fólk sem áhuga hefði fyrir skáklist.

Blómaskeiðið eftir 1936.

Hinn 11. október 1936 var síðan haldinn aðalfundur TV og Karl Sigurhansson, Brimnesi kosinn formaður félagsins, en aðrir í stjórn Hjálmar Theódórsson ritari og Gísli Finnsson gjaldkeri. Segir í frétt í Víði 27. febrúar 1937 um endurreisn félagsins haustið 1936, "sem búið er að liggja niðri og ekkert hafði starfað síðan árið 1930".

Taflfélagið var lífgað við á aðalfundinum haustið 1936 og þá voru líka ýmis framfaramál á dagskrá t.d. var samþykkt að senda Skákfélagi Keflavíkur áskorun í keppni og koma á bréfaskákum við önnur skákfélög inn- og útlend. Þá var bókað um að fengist hafi innflutningsleyfi á skákritum fyrir allt að 100 krónur og gilti leyfið til áramóta. Loks var samþykkt að sækja um í Skáksamband Íslands. Heiðursfélagi var kosinn Sigurbjörn Sveinsson, Sólbergi. Sunnudaginn 15. nóvember 1936 tefldi Hjálmar Theódórsson frá Húsavík samtímaskák við 13 menn úr Taflfélagi Vestmannaeyja og vann 9 en tapaði 4 skákum.

Af minnistæðum mönnum sem tefldu með félaginu á árunum eftir 1936 voru nefndir Karl Sigurhansson, sem tefldi skák á vetrum og var einn besti langhlaupari landsins. Hjálmar Theódórsson frá Húsavík var aðaldriffjöðurin í félaginu og hafði, þegar þarna var, gerst ársmaður hjá Helga Ben., hann var mikill félagsmálamaður og kappsamur og varð síðar skákmeistari Norðurlands og komst í landsliðsflokk. Þá er Björn Kalman lögfræðingur minnisstæður en hann hafði teflt í Ameríku um aldamótin og var á fyrstu árum aldarinnar einn af sterkustu skákmönnum þjóðarinnar. Hjalti í Vitanum hafði góðan stíl og Rafn Árnason frá Gröf var mikið efni. Hann gerðist farmaður og féll frá fyrir aldur fram.

Í þessa tíð tíðkuðust símskákir, sem stóðu frá kl. 21 að kvöldi til 8 að morgni eða þegar símstöðin var lokuð og var þá oft glatt á hjalla og Loftur kennari, sem var símstjóri félagsins, lét marga vísuna fljúga eftir línunni. Á þessum árum hafði félagið um tíma aðsetur í herbergi á Vesturhúsum til æfinga.

Símskákin við Keflvíkingana fór fram nóttina 17. október og unnu Eyjamenn með 7,5 á móti hálfum vinningi Keflvíkinganna. Viku seinna var háð símskák við Taflfélag Hafnarfjarðar og unnu TV menn þá viðureign einnig 5,5 á móti 2,5 vinningi.

Sveit TV á móti Keflvíkingum var skipuð eftirtöldum:

En á móti Hafnfirðingum tefldu sömu menn með þessum breytingum:

En þeir Sigurður og Þorgrímur tefldu ekki.

Það sýnir best eldhug manna um þetta leyti að á árinu 1937 var lagt í það stórvirki að fá þýska skákmeistarann Ludvik Engels, sem staddur var í Reykjavík, hingað til þess að kenna skák í tvær vikur. Hann varð frægur er hann vann skák af heimsmeistaranum Aljekín. Til þess að fá hann hingað var leitað til ýmissa velunnara í bænum og safnað fé til greiðslu kostnaðar af komu Engels og gekk sú söfnun framar öllum vonum. Engels tefldi hér nokkur fjöltefli og það fyrsta við 23 menn úr félaginu, þar sem hann vann 16 skákir, tapaði 5 og gerði 2 jafntefli. Þegar Engels fór, var hann leystur út með gjöfum og borð, Loftur Guðmundsson, rithöfundur, flutti þakkarávarp bæði á íslensku og þýsku.

Þannig var mikill uppgangur í félaginu allt þar til 1939, þegar svo virðist sem starfið hafi lagst niður á nýjan leik, því ekkert er skráð í fundargerðarbækur þar til 8. október 1944, þegar félagið er endurvakið enn á ný.

Í lok stríðsins.

Á fundinum er kosinn stjórn félagsins og kemur þá formannsstarfið í hlut Halldórs Ó. Ólafssonar, en fyrrverandi formaður, Karl Sigurhansson, er gjaldkeri og Vigfús Ólafsson ritari. Á fundinum skýrði Ragnar Halldórsson, tollvörður frá því að hann hafi góða von með að hægt verði að fá skákklukkur frá Akureyri.

Þótt eyður komi í skráða starfsemi félagsins, bæði hluta ársins 1937 og allt árið 1938 og aftur 1940 allt fram í október 1944, þá var vitað að alltaf öðru hvoru var verið að tefla á þessum árum. Þó er unnt að ímynda sér að stríðsárin hafi breytt ansi miklu í sambandi við allt félagslíf, því nú verður atvinna það mikil að allir hafa meira en nóg að starfa.

Skömmu eftir fundinn 1944 er byrjað að heyja kappskákir milli austur- og vesturbæjar og er þá teflt á 10 borðum, en ekki er getið um úrslit. Þá er byrjað að skipta mönnum í flokka, í fyrsta flokki eru 9 menn, þá er í öðrum flokki A og B sveit með 8 menn og í þriðja flokki eru 6 menn. Þarna er að myndast sterkur kjarni góðra skákmanna og úr þessum kjarna verður til eitt sterkasta lið, sem Eyjamenn hafa eignast um áraraðir.

Hinn 2. júní 1945 fer héðan fríður flokkur skákmanna til að keppa við skákmenn á Suðvesturlandinu. Farið var með m/b Gísla Johnsen VE 100 og lagt af stað kl. 7 um morguninn til Stokkseyrar og var komið þangað kl. 12 á hádegi. Daginn eftir var keppt við sameinað lið Selfoss og Stokkseyrar og unnu Eyjamenn með 3,5 á móti 2,5 vinningum. Um kvöldið var haldið til Reykjavíkur og 4. júní keppt við Taflfélag Hafnarfjarðar og fóru leikar 4:4. Hinn 5. júní var teflt við vistmenn á Vífilsstöðum og þar vannst sigur með 5,5 vinningum gegn 2,5. Þann 6. júní var teflt við Taflfélag Keflavíkur og vann TV með 9 vinningum á móti 4 og loks var sest hinn 7. júní á móti liði Reykvíkinga og gert jafntefli 4-4. Árangurinn var því stórkostlegur, en liðið var skipað eftirtöldum :

Hingað komu 10 menn úr Taflfélagi Reykjavíkur 1. september 1945 og meðal þeirra Eggert Gilfer sem var einn sterkasti skákmaður landsins þá og tefldi hann m.a. fjöltefli á 17 borðum, vann 12 skákir og tapaði 5. Sveitakeppni sem fór fram milli bæjanna fór þannig að Reykvíkingar sigruðu með 6,5 vinningi á móti 2,5.

Eftir þetta fellur úr heill áratugur, þar sem ekkert er skráð í bækur en hinn 15. september 1957 er skráður stofnfundur Taflfélags Vestmannaeyja haldinn í Breiðabliki.

Þá var það á þjóðhátíðinni 1950 sem fór fram keppni í skák milli íþróttafélaganna Þórs og Týs með lifandi mönnum við mikla hrifningu áhorfenda.

Konungur og drottning fyrir Þór voru Bjarni Eyjólfsson, Austurvegi og Svanhildur Guðmundsdóttir, Heimagötu 29, en fyrir Tý voru þau Sigurjón Ingvarsson, Vallargötu 4 og Margrét Ólafsdóttir, Flötum 14.

Þegar Svana var drepin sem drottning í þessari skák þá sagði einhver henni að koma, því nú væri hún úr leik. "Nei, það má ég ekki, hann Bjarni þarf kannski að nota mig aftur", ansaði Svana.

Skákin stóð í 45 mínútur og endaði með jafntefli, fyrir Þór stýrði Árni Stefánsson hvítu mönnunum en Vigfús Ólafsson fyrir Tý.

Endurreisn félagsins 1957.

Taflfélag Vestmannaeyja var endurvakið um miðjan september 1957 eftir 12 ára svefn. Það var strax frá upphafi heilmikill kraftur í félaginu. Fyrsti formaður þess var Kristján Tryggvi Jónasson, rennismiður Hásteinsvegi 56. Félagið fékk aðstöðu fyrir skákæfingar og skákmót voru haldin í Breiðabliki. Það hús byggði Gísli J. Johnsen, kaupmaður og konsúl árið 1908, en hann flutti frá Eyjum í heimskreppunni á fjórða áratug síðustu aldar. Þá var teflt í eldri og yngri flokkum og voru í félaginu nokkrir peyjar við fermingaraldur og yngri. Þar voru t.d. þeir Árni Óli Ólafsson, í Suðurgarði, Sigurgeir Jónsson í Þorlaugargerði, þeir bræður Óli Árni Vilhjálmsson og Þór Í Vilhjálmsson á Burstafelli, Andri Valur Hrólfsson á Landagötunni, Arnar Einarsson á Helgafellsbraut Björn Ívar Karlsson (eldri) sem þá var fluttur í Heiðarhvamm við Helgafellsbraut. Nokkru síðar bættust í hópinn þeir Páll Árnason síðar múrari, Guðmundur Pálsson í Héðinshöfða, Guðni Guðmundsson frá Landlyst, þeir bræður Jóhann Pétur, Þorkell og Valur í Sandprýði og Einar B. Guðlaugsson Hásteinsvegi 20.

Öflugt starf fram að gosi.

Mikill kraftur var í félaginu á þessum tíma og t.d. var á árinu 1958 boðið upp á fjöltefli við Vigfús Ólafsson á Hótel HB, sunnudaginn 26. október 1958 og var þátttökugjaldið 10. kr. samkvæmt auglýsingu í Fylki 24 s.m.

Á Haustmóti félagsins 1958 sigraði Gísli Stefánsson í I flokki og færðist upp í meistaraflokk, 2 sæti varð Jón Hermundsson og í 3 sæti Björn Ívar Karlsson (eldri). Í II flokki sigraði Richard Þorgeirsson, í öðru sæti varð Gústaf Finnbogason og í 3 sæti Herbert Sveinbjörnsson. Í unglingaflokki urðu hlutskarpastir Arnar Sigurmundsson og Árni Ólafsson og í einvígi þeirra á milli sigraði Arnar og fluttist upp í II flokk.

Símskák fór fram á milli Taflfélaganna í Vestmannaeyjum og Akranesi 11. janúar 1959 og unnu Eyjamenn með 7,5 vinningum gegn 3,5. Þeir sem tefldu fyrir TV voru þeir Árni Stefánsson (1) (þáv. skákmeistari), Vigfús Ólafsson (0,5) Karl Sigurhansson (0,5) Jón Hermundsson Gísli Stefánsson (1)Gústaf Finnbogason (0,5) (þáv. formaður) Ríkharð Þorgeirsson (1) Arnar Sigurmundsson Björn Ívar Karlsson (eldri) (1) Guðmundur Stefánsson (1) og Borgþór Árnason.

Frá starfi Taflfélagsins segir í Fylki 1. desember 1961 að félagið hafi hafið starfsemi sína í Breiðabliki, 6. október með Haustmóti og hafi þátttakendur verið 20 og tefldar 8 umferðir. Efstu menn voru þeir Gísli Stefánsson 7 vinninga, Jón Hermundsson 6,5 vinninga Gústaf Finnbogason 5 vinninga og Bjarni Helgason með 5 vinninga. Skákþingið hófst 3. desember, en handhafi bikarsins var þá Karl Ólafsson.

Unglingaverðlaun 1963 Einar Óttó Högnason.

Í júní 1968 stóð félagið fyrir komu rússneska stórmeistarans Vasjukow, sem þá sigraði á Reykjavíkurskákmótinu og var boðið upp á fjöltefli, í matstofunni í Drífanda, og kostaði þáttakan 100 kr samkvæmt frétt í Fylki. Sagan um skák Einars Sigurfinnssonar og Vasjukow er skemmtileg þar sem meistarinn drap mann með framhjáhlaupi og Einar hafði aldrei séð þetta áður, en Helgi Ólafsson horfði á undrun hans vegna þessa.

Í viðtali við Einar B. Guðlaugsson formann félagsins í Fylki í febrúar 1969 segir hann frá starfi félagsins. Á meistaramótinu það ár voru 17 þáttakendur í I og II flokki. Í 2 flokki sigraði Friðrik Guðlaugsson með 6 vinninga, í 2-3 sæti voru þeir Helgi Ólafsson og Guðmundur Guðmundsson með 5 vinninga. Í I flokki urðu þeir Arnar Sigurmundsson og Sigurjón Jónsson með 6 vinninga af 8 og í einvígi þeirra sigraði Arnar. Á hraðskákmóti það ár sigraði Einar B. Guðlaugsson í öðru sæti varð Andri Valur Hrólfsson og þriðji Sigurjón Jónsson. Á þessum tíma tefldu félagsmenn í matstofunni hjá honum Sigurjóni. Spurður um áhugann sagði Einar að áhuginn væri mun minni nú (1969) heldur en þegar félagið var endurreist 1957, en þá voru 25-30 virkir, en nú mun færri og alltof fáir bætist í hópinn.

Starfið eftir gos.

Hinn 16. september 1976 stóð félagið fyrir fjöltefli stórmeistarans J. Timman á 37 borðum. Timman vann 35 skákir, en gerði jafntefli við þá Jón Sveinsson og Össur Kristinsson formann félagsins.

Frá árinu 1975 hafa félagsmenn TV teflt við skákmenn Flugleiða vor og haust. 16 og 17. október 1976 fór keppni við Flugleiðamenn fram í Reykjavík og var teflt á 10 borðum og sigruðu Flugleiðamenn í "rólegri skák 12-8 og í hraðskák 106,5 - 93,5.

Haustmót TV 1976, keppendur 18, sigurvegari var Björn Ívar Karlsson (eldri) með 7,5 vinn., 2. Össur Kristinsson og í 3 sæti varð Ólafur Hermannsson.

Fyrsta þátttaka í deildakeppni Skáksambandsins var 1976 og tefldi sveit félagsins í 2 deild og varð neðst í þeirri deild.

Skákþing Vestmannaeyja 1977; 1. Kári Sólmundarson 8,5 vinn. 2. Björn Ívar Karlsson (eldri) 8 vinn. 3. Össur Kristinsson 7,5 vinn. Unglingameistari Vestmannaeyja 1977 varð Ólafur Hermannsson.

Jólahraðskákmót 30. des. 1977, 18 keppendur.

Hraðskákmeistaramót Vestmannaeyja 1977, 18 keppendur. 1. Kári Sólmundarson 16,5 vinn. 2. Arnar Sigurmundsson 11,5 vinn. 3-4. Þórarinn Ingi Ólafsson og Ólafur Hermannsson 11 vinn.

Í lok mars 1977 stóð félagið fyrir klukkufjöltefli við tékkneska skákmeistarann dr. Alster á 10 borðum. Alster tapaði einni skák fyrir Birni Ívari Karlssyni. Leiðrétting. Dr. Alster tapaði einnig fyrir Jóni Sveinsyni í Kóngsgambit í 24.leikjum

Húsnæðismál 1957-1982.

Í september 1957 hóf félagið starfsemi sína að Breiðabliki og var yfirleitt teflt á efri hæð sunnanmegin, en þar var áður kennslustofa. Ef mikil þátttaka var á skákmótum, var brugðið á það ráð að fara með yngri flokka í önnur herbergi í húsinu. Í Breiðabliki var verið í mörg ár. Skákþing Vestmannaeyja 1959 var þó haldið í mötuneyti Vinnslustöðvarinnar að Strandvegi 50, jarðhæð.

Árið 1965 fór starfsemin úr Breiðabliki niður á 2 hæð hússins Gefjun við Strandveg. Sá hluti hússins var rifinn 1980. Í Gefjun var verið til 1966 en þá var flutt í matstofuna í hússins Drífanda að Bárustíg 2 og verið þar þar til farið var í félagsheimilið við Heiðarveg 1969 og fékk félagið aðstöðu á gangi hússins til að byrja með, þ.e. á ganginum beint á móti innganginum í bæjarleikhúsið á 2. hæð hússins. Árið eftir lá leiðin niður í sal undir leikssviðinu. Léleg loftræsting var í þessum sal og hann var gluggalaus. Kunnu menn því aldrei almennilega við sig í þessu húsnæði. En 1972 fékk Taflfélagið ágætis aðstöðu í sal á efstu hæð Félagsheimilisins, ýmist í minni salnum eða þeim stærri og fór það eftir þátttöku. Skákkennsla barna og unglinga fór fram í þessum sölum, en á þessum tíma þ.e. 1972 var starfsemi félagsins í miklum blóma. Þegar eldgosið kom upp í Heimaey 23. janúar 1973 var skákþing Vestmannaeyja 1973 rétt að ljúka. Eins og gefur að skilja hafði eldgosið mjög slæm áhrif á starfsemi félagsins. Áhöld félagsins, þ.e. töfl og klukkur voru tekin í notkun af björgunarmönnum og var víða teflt á svefnstöðum björgunarmanna. Týndist meirihluti áhalda félagsins í gosinu, þó ekki fundargerðarbækur o.þ.h. En félagið fékk tjónið bætt úr Viðlagasjóði eftir gosið.

Þegar félagið hóf aftur starfsemi eftir gos um áramótin 1973-74 var farið rólega af stað. Mikið vantaði af gömlum félögum og skiluðu margir sér ekki til Eyja eftir gosið. Þeir sem komu til baka fóru af stað og var fengið húsnæði í Eyverjasalnum í Samkomuhúsinu 1974. Þessi salur var nýinnréttaður og aðstaða góð, en ekki hugsuð til frambúðar, þar sem salurinn var ætlaður undir aðra starfsemi. Þá var starfsemin flutt í Alþýðuhúsið í lítinn en góðan sal á 2. hæð hússins. Í þeim sal var félagið þar til flutt var að nýju í Félagsheimilið við Heiðarveg 1982.

Tíundi áratugurinn.

Hér á eftir að koma eitthvað frá Stebba Gilla, Sigurjóni og fleirum.

Á landsmótinu í skólaskák vorið 2001 varð Björn Ívar Karlsson (yngri) í öðru sæti í eldri flokki. Þá lenti Björn Ívar Karlsson (yngri) í öðru sæti á unglingameistaramóti Íslands sem haldið var á Akureyri í byrjun nóvember 2001.

Haustmót 2001: Sigurvegari varð Sverrir Unnarsson, en í öðru sæti urðu þeir Sigurjón Þorkelsson og Ágúst Örn Gíslason jafnir. Á Skákþingi Akureyrar 2002 sigraði Björn Ívar Karlsson (yngri). Í október 2002 kom bandaríski skákmaðurinn og pókerspilarinn Ylon Schwartz til Eyja og sigraði á hraðmóti sem sett var upp í tilefni af komu hans. 31. ágúst 2003 varð Björn Ívar Karlsson (yngri) Norðurlandameistari með Menntaskólanum á Akureyri. Hinn 2. nóvember 2003 Björn Ívar Karlsson (yngri) tók þátt á HM ungmenna.

Húsnæðiskaup 2004.

Hinn 17. september 2004 festi Taflfélagið kaup á neðri hæð hússins að Heiðarvegi 9A, af Hvassafelli ehf., en þar hafði áður verið til húsa verslun. Ekki þarf að taka fram að þetta var í fyrsta skipti sem félagið var í eigin húsnæði og þarna var því unnt að geyma gögn félagsins og tól. Þessi gjörningur átti sinn þátt í stöðugleika félagsins næstu ár á eftir. Hæðin er 113,5 fermetrar og tók félagið lán kr. 6.260.000 frá Sparisjóð Vestmannaeyja fyrir kaupunum, sem endurgreiðast eiga á 25 árum. Jafnframt þessu þá gerði félagið samning við Vestmannaeyjabæ þar sem bærinn mun styrkja félagið en það annast kennslu grunnskólabarna og í því sambandi var þinglýst kvöð á húsnæðið varandi bann við frekari veðsetningum og sölu eignarinnar.

Blómaskeið 2003-11.

Á árunum eftir 2003 reis upp mikill áhugi á skák hjá yngri aldurshópum í Vestmannaeyjum og á næstu árum urðu krakkar úr félaginu fremstir á landsvísu ár eftir ár. Reyndar var haldið svokallað sýsluskákmót hér 10. maí 2001 af frumkvæði sýslumannsins. Það má einnig segja að á Jólamóti 2002 hafi margir af þessum strákum mætt á eitt af sínum fyrstu mótum, en á því móti sigraði Alexander Gautason í öðru sæti var Nökkvi Sverrisson í þriðja sæti Sindri Freyr Guðjónsson, í fjórða sæti varð Hallgrímur Júlíusson og í fimmta sæti varð Kristófer Gautason sem reyndar var skráður á leikskólanum Sóla. Þarna voru einnig mættir bræðurnir Bjartur Týr Ólafsson og Ólafur Freyr Ólafsson. Þarna sáust því nöfn þessara sem mest voru áberandi á næstu árum og héldu uppi árangri í barnaflokkum félagsins næstu 7-9 árin.

En það sem mætti segja að hafi markað upphafið af þessum mikla uppgangi er líklega svokallaða skákævintýri, sem haldið var í Eyjum tvö ár í röð; 2004 og 2005 með þátttöku mikils fjölda krakka úr Eyjum og ofan af landi. Frumkvöðlar af þessu öllu saman sem með góðri samvinnu gerðu allt þetta mögulegt voru þeir þrír sem skipuðu stjórn TV á þessum tíma; Magnús Matthíasson, Karl Gauti Hjaltason og Sverrir Unnarsson, sem hver um sig sinnti afmörkuðu sviði uppbyggingarinnar. Árangurinn lét ekki á sér standa, krakkar í Eyjum hópuðust í skák og það var "inn" að rústa skákmótum og má segja að krakkar úr Eyjum hafi um tíma verið skelfingaralda í augum skákkrakka á höfuðborgarsvæðinu, þegar þau mættu á mótin og tóku með sér alla góðmálma sem voru í boði. Hér skal stiklað á nokkrum mótum og viðburðum á þessu tímabili og tekur e.t.v. nokkur tíma að safna þessum upplýsingum saman:

Félagið og skólarnir í Eyjum náðu um árabil flestum þeim titlum sem unnt var að vinna, m.a. Suðurlandsmeistaratitlum, Íslandsmeistaratitlum og tvisvar urðu sveitir héðan í 2 sæti á Norðurlandamótum og náðu að auki 2007 fimmta sætinu á EM í Varna í Búlgaríu.

Íslandsmeistaratitlar í barnaflokkum:

Þátttaka ungmenna frá Vestmannaeyjum á NM, EM og HM

Eins og áður sagði var upphafið af blómaskeiði í unglingastarfinu 2003-2010 án nokkurs vafa þegar forsvarsmenn TV ákváðu snemma árs 2004 að blása til stórmóts fyrir börn og unglinga á grunnskólaaldri. Undirbúningur fór strax á fullt skrið. Meðal annars var gerður sérhannaður verðlaunapeningur fyrir mótið og fengju allir þátttakendur pening til minningar, sem var algjör nýjung á skákmótum og átti vafalítið þátt í vinsældum mótsins. Þá var gefið út sérstakt skákblað sem einnig var einstakt á barnaskákmótum. Mótið hófst á fjöltefli við Helga Ólafsson stórmeistara.

Fyrsta skákævintýrið fór fram vorið 2004 og var keppt í 5 flokkum einstaklinga auk þess sem sá keppandi sem fékk hæst vinningshlutfall var útnefndur Ævintýrakóngur. Þá var keppni í teikningum sem tengdust mótinu og Eyjum, pílukasti og spurningakeppni á lokahófinu samanstóð af glæsilegri verðlaunaafhendingu með mikilli viðhöfn. Keppendur voru 88 sem var framar öllum vonum og mikill fjöldi krakka úr Eyjum tók þátt. Hingað komu allir sterkustu skákkrakkar á landinu og fengu krakkarnir í Eyjum verðugt verkefni, sem þurfti og átti auðvitað að leysa. TV hlaut þó aðeins tvenn verðlaun, silfur og brons í yngsta flokknum, en það snérist heldur betur við næsta ár, enda uppsveiflan rétt að hefjast.

Árið eftir var mótið stækkað enn frekar, bætt við einum einstaklingsflokki, sveitakeppni í tveimur flokkum og bætt við leikjakeppnum s.s. boltakasti, skákþrautakeppni og skákorðakeppni og ýmislegt annað útfært nánar. Mótið hófst á fjöltefli við Henrik Danielsen stórmeistara í TV.

Og það var eins og við manninn mælt; mótið 2005 var risamót með 110 keppendum og það sem meira var að Eyjamenn sigruðu eftirminnilega í yngstu aldursflokkunum og hlutu 3 gull, 2 silfur og 2 brons og unnu sveitakeppni yngri liða sem og brons í þeim flokki. Þetta var byrjunin á uppgangi þeirra krakka sem áttu eftir að láta mikið að sér kveða næstu árin í barnaskákmótum.

Skákævintýri 2004:

Skákævintýri 2005:

Íslandsmót skákfélaga.

Skáksamband Íslands stendur fyrir Íslandsmóti skákfélaga í tveimur hlutum yfir veturinn þar sem skákfélög senda sveitir sínar til keppni. Um nokkurt skeið hefur verið teflt í 4 deildum og hefur Taflfélag Vestmannaeyja yfirleitt teflt fram 3-4 sveitum. A sveitin, sem skipuð er 8 mönnum, hefur um nokkurt skeið keppt í 1 deild og náð þar góðum árangri. Helsti burðarás sveitarinnar um langt skeið hefur verið stórmeistarinn Helgi Ólafsson, en einnig Björn Ívar Karlsson (yngri), Þorsteinn Þorsteinsson sem hefur verið liðsstjóri sveitarinnar frá því haustið 2008, Páll Agnar Þórarinsson og Henrik Daníelsen stórmeistari auk þess sem félagið hefur á stundum styrkt liðið með erlendum stórmeisturum.

Árangur A sveitar á Íslandsmótinu

Formannatal T.V..

Félagið hefur starfað óslitið frá árinu 1957, en fyrir þann tíma komu nokkur ár þar sem starfið lagðist alveg niður í nokkur ár í senn.

Formannstíð Karls Gauta frá 2007 til 2013 eða í 6 heil ár er lengsta samfellda formannstíð í sögu félagsins, en Sigurjón Þorkelsson gegndi embættinu í rúm 5 ár (frá 1990) og bæði Össur Kristinsson (frá 1974) og Einar B. Guðlaugsson (frá 1967) gegndu því í tæp 5 ár. Sá sem hefur gegnt embættinu lengst allra er Sigurjón Þorkelsson eða í 12 ár samanlagt á fjórum aðskildum tímabilum. Bæði Stefán Gíslason (samtals 3 ár) og Sævar Halldórsson (samtals 2 1/2 ár) hafa einnig gegnt embættinu tvisvar hvor.

Skákmeistari Vestmannaeyja.

Í upphafi var sá sem sigraði í Skákmeistaramóti Vestmannaeyja, kallaður Taflkonungur Vestmannaeyja eins og greindi í fyrstu lögum félagsins frá 1926. Þannig segir í grein í Skeggja, 23. desember 1926 (bls. 103): "Kappskák var háð hér nýlega og fóru leikar svo, að stud. med. Ólafur Magnússon varð hlutskarpastur og hlaut, auk verðlauna, nafnið "Taflkóngur Vestmannaeyja", hafði hann 14 vinninga, næstur var Daníel Sigurðsson 10 vinninga og 3 Guðni Jónsson, Vegamótum („Guðni í Ólafshúsum“) stud. theol. 9,5 vinn".

Þá segir í minningargrein um Ólaf Magnússon, Sólvangi að hann hafi oftast verið Taflkonungur Vestmannaeyja frá stofnun félagsins til andláts síns 1930. Vitað er að hann sigraði 1926, en ekki hafa fundist óyggjandi heimildir um árin 1927, 28, 29 og engar um sigurvegara 1930, sem hefur þá varla verið Ólafur.

Sá sem oftast hefur orðið meistari er Sigurjón Þorkelsson, eða 11 sinnum, en næstir koma þeir Kári Sólmundarson, 9 sinnum, Björn Ívar Karlsson, 5 sinnum, en þeir Einar B. Guðlaugsson, Sverrir Unnarsson, og Arnar Sigurmundsson, hafa unnið titilinn 4 sinnum hver. Lengstur tími frá því sami maður vann titilinn fyrst og síðan aftur er hjá Sigurjóni Þorkelssyni, eða fyrst 1986 og síðast 2006 eða 20 ár, næstur kemur Arnar Sigurmundsson, (fyrst 1964 og síðast 1979) eða 15 ár) síðan kom tveir sem hafa gert þetta á áratug, þeir Kári Sólmundarson (1975 og 1985) og Björn Ívar Karlsson (2001 og 2011). Þá er gaman að segja frá því að meðal meistara má sjá nokkur skyldmenni, t.d. Björn Ívar yngri og eldri, en sá yngri er sonarsonur þess eldri, einnig má finna þarna feðgana Sverri Unnarsson og Nökkva Sverrisson.

Hafrenningur.

Á sjómannadaginn hefur skapast sú hefð að Landmenn og Sjómenn tefli sveitakeppni í skák og hefur keppnin hlotið nafnið Hafrenningur. Yfirleitt hefur verið teflt á 10 borðum, en það hefur reyndar farið svolítið eftir þátttöku. Þessi siður var fyrst tekin upp 1986 og hefur haldist allt fram á þennan dag, nema hvað keppnin féll niður árið 1987 og 2011.

Sigurvegarar í keppninni hafa verið þessir: