arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Lukku-Láki og Langi Láki

Lukku Láki og Langi Láki (franska: "Lucky Luke et Phil Defer") eftir belgíska teiknarann Maurice de Bevere (Morris) er áttunda bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1956, en sögurnar sem hún hefur að geyma birtust í tímaritinu Moskítóflugunni (f. Le Moustique) árið 1954.

Söguþráður.

Aðalsaga bókarinnar gerist í bænum Bokkugili (e. Bottleneck gulch) þar sem veitingamaðurinn Ó´lafur, eigandi krárinnar Spaðaássins, ræður ríkjum. Ó´lafur þolir enga samkeppni og þegar gamall vinur Lukku Láka, Ó´rækja, opnar nýja krá við hlið Spaðaássins fær Ó´lafur frægasta leigumorðingja landsins, hinn hávaxna og hjátrúarfulla Langa Láka, til að ráða niðurlögum Ó´rækju. Fyrir tilviljun kemst Lukku Láki á snoðir um fyrirætlanir Ó´lafs og tekur höndum saman með Ó´rækju að standa vörð um samkeppnina. Eftir ýmsar skærur, þar sem beitt er dulargervum, dýnamíti og mexíkóskum stökkbaunum, setur Langi Láki nafna sínum úrslitakosti og þeir félagar mætast í lokauppgjöri sem fram fer á aðalstræti bæjarins. Þegar Langi Láki heldur að Lukku Láki hafi tæmt magasínið í byssu sinni með sex skotum kemur hann úr felum og gerir sig líklegan til að plaffa Lukku Láka niður í rólegheitum. En byssa Lukku Láka er eina sjöhleypan í villta vestrinu og hann sendir byssukúlu í öxl Langa Láka sem liggur óvígur eftir. Læknir kveður upp þann úrskurð að ferli hans sem byssubófa sé lokið. Ó´lafur er rekinn burt úr bænum og Ó´rækja sameinar krárnar í nýja krá, Tvo Ása.

Aukasaga bókarinnar nefnist Lukku Láki og aumingja Pilli. Þar er Lukku Láki aðeins í hlutverki sögumanns og segir ferðafélögum sínum sögu af nærsýnum skerfara sem var sýnd veiði en ekki gefin. Sagan er líklega sú ofbeldisfyllsta í öllum bókaflokknum um Lukku Láka, en hvorki fleiri né færri en sex byssubófar falla þar fyrir hendi Pilla.

Íslensk útgáfa.

Lukku Láki og Langi Láki var gefin út af Fjölva árið 1980 í íslenskri þýðingu Þorsteins Thorarensen. Þetta er 24. bókin í íslensku ritröðinni.
Hallmundarkviða

Hallmundarkviða er eitt af fornkvæðum Íslendinga. Kvæðið er fellt inn í svokallaðan Bergbúaþátt, sem er einn af stystu þáttum fornbókmenntanna.

Kvæðið sjálft er tólf vísna flokkur undir dróttkvæðum hætti. Það er æði torskilið og mikið skreytt með kenningum og heitum hins gamla skáldamáls. Kviðan er lögð í munn Hallmundi jötni, þ.e. hann er ljóðmælandinn. Í fyrri hluta kviðunnar er lýst eldsumbrotum og hraunrennsli. Í seinni hlutanum er eldgosið sett í goðsögulegt samhengi. Þar er lýst átökum jötna við Þór, guð elds og eldinga. Eldsumbrotin virðast vera afleiðing þessara átaka. Rannsóknir hafa leitt í ljós að eldsumbrotin sem um ræðir er gosið sem varð þegar Hallmundarhraun í Borgarfirði rann. Flest bendir til að kviðan sé ort skömmu eftir gosið og hugsanlega af manni sem varð vitni að atburðunum eða hafði góðar heimildir um þá. Allur hugmyndaheimur kviðunnar er heiðinn, hvergi vottar fyrir kristnum áhrifum. Skáldamálið, goðafræðin og öll hugsun verksins bendir til heiðins tíma.

Settar hafa verið fram tilgátur um að kviðan sé ort á tímabilinu 940-950 og að höfundur hennar sé Þorvaldur holbarki.

Þorvaldar er getið í Landnámu og um hann er sagt að hann hafi farið upp til hellisins Surts og flutt jötninum sem þar bjó drápu.
Rangláti dómarinn

Rangláti dómarinn (franska: Le Juge) eftir Maurice de Bevere og René Goscinny er 13. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1959, en sagan sem hún hefur að geyma birtist fyrst í teiknimyndablaðinu Sval (f. Le Journal de Spirou) á árunum 1957-58.

Söguþráður.

Lukku Láki tekur að sér að reka kúahjörð frá Ástarborg (e. Austin) í Texas til Silfurtúns (e. Silver city) í Nýju Mexíkó. Verkefnið er hættuspil þar sem siðmenningin hefur ekki hafið innreið sína vestan Pjakkár (e. Pecos river). Þegar Lukku Láki og félagar fara með hjörðina yfir ána og nálgast bæinn Langtré (e. Langtry) birtist dómari bæjarins, Hrói grænbaun, vopnaður riffli og handtekur Lukku Láka vegna gruns um nautaþjófnað. Eftir sérkennileg réttarhöld í krá dómarans er Lukku Láki fundinn sekur, hjörðin gerð upptæk og Láki dæmdur til að greiða 50 dollara sekt. Um sama leyti kemur til bæjarins lögfræðingurinn Snúður Snepill sem kemur á fót nýjum dómstól í samkeppni við Hróa grænbaun. Ófremdarástand skapast í bænum vegna réttaróvissu sem af þessu hlýst, en þegar Hrói grænbaun yfirgefur bæinn kemur í ljós að Snúður Snepill er síst skárri en gamli dómarinn og féflettir bæjarbúa í krafti embættisins og með aðstoð hins hengingarfúsa útfararstjóra Langtrés. Lukku Láki og Hrói grænbaun snúa þá bökum saman og bæjarbúar, sem halda að Snepill hafi myrt þá báða, taka Snepil og útfararstjórann höndum. Hrói grænbaun snýr aftur til Langtrés og dæmir Snepil og útfararstjórann í útlegð frá bænum. Lukku Láki kallar hins vegar riddaraliðið á vettvang til að velta Hróa dómara úr sessi og Hrói er tilneyddur til að dæma um eigin sök í furðulegustu réttarhöldum villta vestursins.

Íslensk útgáfa.

Rangláti dómarinn var gefin út af Fjölva árið 1979 í íslenskri þýðingu Þorsteins Thorarensen. Þetta er 18. bókin í íslensku ritröðinni.
Glóbrystingslilja

Fritillaria pudica er smávaxin planta sem finnst í vestari hluta Bandaríkjanna (Idaho, Montana, Oregon, Washingtonríki, Wyoming, nyrst í Kaliforníu, Nevada, norðvestur Colorado, Norður Dakota og Utah) og Kanada (Alberta og Bresku Kólumbíu). Það er jurt af liljuætt sem fyrst var lýst af Frederick Traugott Pursh, og fékk sitt núverandi nafn af Kurt Sprengel (1766-1833). Blómið er gult og bjöllulaga. Hún vex í þurrum, lausum jarðvegi; hún er með fyrstu plöntum til að blómstra eftir að snjóa leysir, en blómið endist ekki lengi; eftir því sem krónublöðin eldast, verða þau múrsteinsrauð og sveigjast út.

"Fritillaria pudica" myndar smáa lauka, sem hægt er að grafa upp og éta hráa eða eldaða; hún þjónaði indíánum vel sem fæði fyrrum, og er stundum étin enn. Nútildags er jurtin ekki svo algeng svo að grafa upp lauka og éta er frekar gert í neyð. Jurtin er kölluð á Sahaptin.
Constantius 2.

Constantius 2. (7. ágúst 317 – 3. nóvember 361) var keisari Rómaveldis á árunum 337 til 361.

Constantius 2. var sonur keisarans Konstantínusar mikla og Faustu, dóttur Maximianusar. Constantius varð keisari árið 337, að föður sínum látnum, ásamt bræðrum sínum Constantinusi 2. og Constansi. Rómaveldi var þá skipt í þrennt á milli þeirra og stjórnaði Constantius austasta hluta ríkisins með Konstantínópel sem höfuðborg. Bræður hans hófu fljótlega að deila sín á milli sem endaði með því að Constantinus var drepinn árið 340 og Constans tók við stjórn allra þeirra landsvæða sem Constantinus hafði stjórnað. Þessi skipting milli Constantiusar og Constans, þar sem Constantius stjórnaði þriðjungi ríkisins og Constans tveimur þriðju, hélst til ársins 350 þegar Constans var myrtur af liðsmönnum hershöfðingjans Magnentiusar, sem í kjölfarið lýsti sjálfan sig keisara. Constantius var á þessum tíma upptekinn við að verjast árásum Sassanída úr Persíu, en ákvað engu að síður að halda vestur á bóginn og mæta Magnentiusi. Það tók Constantius þrjú ár að ráða niðurlögum Magnentiusar sem, eftir að hafa tapað tveimur stórum orrustum, framdi sjálfsmorð í ágúst 353. Þó Constantius hafi eftir þetta verið einn keisari yfir öllu heimsveldinu þurfti hann að berjast gegn nokkrum fleiri valdaræningjum auk þess sem hann þurfti að verjast árásum germana. Þetta varð til þess að hann skipaði frænda sinn Julianus sem undirkeisara ("caesar") og fól honum að stjórna vesturhluta Rómaveldis. Constantius sneri sér þá aftur að því að halda Sassanídum í skefjum en Julianus varðist árásum Alemanna í Gallíu. Árið 360 var Julianus hylltur sem keisari ("augustus") af herdeildum sínum í Lutetiu (París). Constantius leit á þetta sem valdarán og hugðist halda vestur á bóginn til að takast á við frænda sinn, en á leiðinni, árið 361, veiktist Constantius og lést. Á dánarbeðinu viðurkenndi hann Julianus sem réttmætan erfingja sinn.

Constantius 2. var kristinn eins og faðir hans, en virðist hafa aðhyllst einhverja útgáfu af Aríanisma. Constantius gerði kristnu klerkastéttinni hátt undir höfði og gaf út tilskipanir henni í hag; til dæmis þurftu kristnir klerkar ekki að greiða skatta eða gegna samfélagsþjónustu eins og aðrir þegnar ríkisins. Constantius var þó ekki sérstaklega harður adstæðingur hinna hefðbundnu grísk-rómversku trúarbragða og hélt titlinum "pontifex maximus" sem þýddi að hann var, að minnsta kosti að nafninu til, æðsti yfirmaður gömlu trúarbragðanna.
Fritillaria bucharica

Lýsing.

"Fritillaria bucharica" er jurt af liljuætt (Liliaceae). 15 til 30 sm. Blöðin eru grágræn. Neðstu blöðin verða um það bil 8 sm löng og 4 sm breið, þau neðri lensulaga og gagnstæð. Lútandi blómin eru hvít eða daufbleik (lilla), með grænum æðum.

Blómgun er í April til Mai.

Útbreiðsla.

"Fritillaria bucharica" kemur frá vesturhluta Mið-Asíu og í Norður-Afghanistan í grýttum brekkum, milli kletta og runna frá 900 til 2400 metrum yfir sjávarmáli.

Nytjar.

"Fritillaria bucharica" er stundum höfð í steinhæðum.
Valentinianus 1.

Valentinianus 1. (321 – 17. nóvember 375) var keisari Rómaveldis frá 364 til dauðadags árið 375.

Valentinianus var valinn til að verða næsti keisari Rómaveldis, árið 364, á samkomu í borginni Nikeu í Anatólíu, eftir að Jovianus keisari hafði látist á leið sinni frá vigstöðvum í Mesopotamiu. Á samkomunni voru hátt settir aðilar úr hernum og úr embættismannakerfinu og var Valentinianus valinn vegna reynslu sinnar í herstjórn undir fyrri keisurum. Um mánuði eftir að Valentinianus tók við keisaraembættinu skipaði hann bróður sinn, Valens, sem með-keisara sinn. Valens tók þá við stjórn austurhluta ríkisins, með höfuðborg í Konstantínópel, en Valentinianus stjórnaði vesturhlutanum og hafði aðsetur í Mediolanum (Mílanó). Árið 367 veiktist Valentinianus illa og brutust þá út átök á milli helstu aðstoðarmanna hans um það hver ætti að taka við keisaratigninni að honum látnum. Valentinianus jafnaði sig þó fljótlega af veikindunum og til þess að koma í veg fyrir frekari átök skipaði hann átta ára son sinn, Gratianus, sem með-keisara og þar með arftaka sinn.

Valentinianus 1. átti í stöðugum átökum við germanska þjóðflokka (aðallega Alemanna) á valdatíma sínum en hafði yfirleitt yfirhöndina í þeim átökum og var í raun síðasti keisarinn sem hélt Germönum almennilega í skefjum í vesturhluta Rómaveldis. Þessi árangur hans var ekki síst að þakka herforingjanum Theodosiusi eldri, föður Theodosiusar 1. sem síðar varð keisari. Ástandið á Bretlandi var einnig slæmt og um tíma virtist eyjan vera að renna Rómverjum úr greipum en Theodosiusi tókst að koma svæðinu aftur undir vald keisarans. Ekki liðu þó margir áratugir þar til Rómverjar yfirgáfu Bretland fyrir fullt og allt. Einnig braust út uppreisn í Africu og enn og aftur sendi Valentinianus Theodosius til þess að bæta ástandið, sem hann gerði, árið 375, þegar hann tók valdaræningjann Firmus af lífi. Valentinianus 1. lést 17. nóvember árið 375. Valentinianus var þekktur fyrir skapofsa sinn og að sögn sprakk æð í höfði hans í reiðiskasti og leiddi það til dauða hans. Gratianus tók við völdum í vesturhluta Rómaveldis að föður sínum látnum og nokkrum dögum síðar var yngri sonur Valentinianusar, Valentinianus 2., sem þá var fjögurra ára, einnig hylltur sem keisari.
Washington Irving

Washington Irving (3. apríl 1783 – 28. nóvember 1859) var bandarískur rithöfundur, sagnaritari og sendiherra. Hann er þekktastur fyrir smásögurnar „Rip van Winkle“ og „The Legend of Sleepy Hollow“ sem báðar komu út í ritsafninu "The Sketch Book of Geoffrey Crayon, Gent." árið 1819. Hann var sendiherra Bandaríkjanna á Spáni frá 1842 til 1846. Hann var, ásamt James Fenimore Cooper, einn af fyrstu bandarísku rithöfundunum sem varð frægur í Evrópu.
Fastgengi

Fastgengi er gengisstefna þar sem gengi gjaldmiðils er ákveðið af einhverjum, oftast seðlabanka viðkomandi ríkis. Gengið er þá oftast miðað við gengi annars gjaldmiðils, gengi nokkra gjaldmiðla eða við einhvað verðmæti, oftast gull.

Fastgengi var ríkjandi gengisstefna heimsins árin 1870-1914, en kerfið brotnaði niður við byrjun fyrri heimsstyrjaldarinnar. Eftir Seinni heimsstyrjöldina var reynt að koma kerfinu aftur á fót, en eftir að Bandaríkin gáfust upp á gullfótnum árið 1971, liðaðist nýa Fastgengiskerfið smám saman í sundur. Í dag fylgja flestir gjaldmiðlar flotgengi, sem er andstæða fastgengis.
Breytilegir vextir

Breytilegir vextir eru vextir af peningaláni eða sambærilegri fjárskuldbindingu, sem í stað þess að vera föst prósenta á ári eða vaxtatímabili, tekur breytingum eftir fyrirfram umsömdu viðmiði, til dæmis vísitölu, mælingum á vaxtakjörum sem bjóðast á tilteknum markaði eða opinberum viðmiðunarvöxtum sem gilda á sama tímabili. Þegar samið er um breytilega vexti er algengt að heildarvextir samanstandi af grunnvöxtum samkvæmt hinu breytilega viðmiði, að viðbættu vaxtaálagi sem breytist sjaldnar eða er föst prósenta.
Salómon konungur

Salómon (hebreska שְׁלֹמֹה) var konungur Ísraelsríkis á 10. öld f.Kr. Hann ríkti á eftir föður sínum, Davíð. Um ævi Salómons er fjallað í Biblíunni og í Kóraninum. Frægastur er Salómon fyrir visku og skáldskapargáfur. Honum er m.a. eignað Orðskviðirnir, Prédikarinn og Ljóðaljóðin.

Salómon í Biblíunni.

Foreldrar Salómons voru Davíð og Batseba Elíamsdóttir (líka skrifað Batsúa Ammíelsdóttir). Batseba var kona Úría Hetíta en varð þunguð af völdum Davíðs. Úría þjónaði í her Davíðs og Davíð skipaði herforingjanum sínum Jóab Serújusyni með launung að senda Úría í fremstu víglínu. Úría lét lífið í bardaga við Ammóníta og Davíð tók Batsebu síðan heim til sín. Davíð iðraðist ekki fyrr en Natan spámaður álasaði Davíð fyrir morðið. Elsti sonur þeirra Batsebu dó en þau átti fjóra aðra syni: Símea, Sóbab, Natan og Salómon. Annað nafn Salómons var Jedídjah.

Salómon átti fjölda hálfsystkina. Ósætti ríkti gjarnan meðal sona Davíðs og þegar Davíð varð ellihniginn gerði Adónía Davíðsson tilraun til að ná völdum. Jóab Serjúson og Abjatar prestur studdu Adónía. Salómon naut þó stuðnings Batsebu, Natans spámanns og fleiri í Jerúsalem. Batseba og Natan fóru á fund Davíðs og fengu hann til að staðfesta að Salómon skyldi verða næsti konungur Ísraelsríkis. Salómon var smurður til konungs í opinberri athöfn ekki löngu áður en Davíð dó. Adónía sótti eftir að fá fyrir konu Abísag frá Súnem sem hafði þjónað Davíð í elli konungsins og taldi Salómon það merki um að Adónía vildi ná af honum konungsríkinu. Salómon lét drepa Adónía og Jóab og senda Abjatar í útlegð.

Ríkisárum Salómons er lýst sem trúarlegu og menningarlegu blómaskeiði. Salómon á að hafa reist musteri í Jerúsalem og konungshöll. Eftir dauða Salómons klofnaði ríkið í norður (Ísreal) og suður (Júda).
Fritillaria rhodia

Fritillaria rhodia, nefnd Rhodos-Vepjulilja er Grísk tegund plantna í liljuætt. Hún finnst aðeins vilt á Rhódos í gríska eyjahafinu, þó hefur hún verið ræktuð annarsstaðar.
Einvígið

Einvígið er fimmtánda bók Arnaldar Indriðasonar. Bókin kom út árið 2011.
Samtök um íslamska samvinnu

Samtök um íslamska samvinnu (enska: "Organisation of Islamic Cooperation", OIC; arabíska: منظمة التعاون الإسلامي‎; franska: "Organisation de la coopération islamique", OCI) eru alþjóðasamtök 57 aðildarríkja stofnuð árið 1969. Samtökin koma fram sem „rödd hins íslamska heims“ og vinna að hagsmunum múslimaríkja í anda alþjóðlegrar samvinnu og friðar.

Samtökin eru með fastafulltrúa hjá Sameinuðu þjóðunum og Evrópusambandinu. Opinber tungumál samtakanna eru enska, franska og arabíska.

Aðildarríki.

Aðildarríki Samtaka um íslamska samvinnu eru 57 talsins. Þar af eru 56 líka aðildarríki Sameinuðu þjóðanna. Íbúar þessara landa voru 1,4 milljarðar árið 2008.
Fáni Sýrlands

Fáni Sýrlands er umdeildur vegna sýrlensku borgarastyrjaldarinnar. Opinber fáni Sýrlandsstjórnar er fáni Sameinaða arabíska lýðveldisins með rauðri, hvítri og svartri þverrönd og tveimur grænum stjörnum sem upphaflega stóðu fyrir Sýrland og Egyptaland. Bráðabirgðastjórn Sýrlands sem er mynduð úr Þjóðarbandalagi sýrlenskra byltingar- og stjórnarandstöðuafla og nýtur víðtækrar alþjóðlegrar viðurkenningar, hefur tekið upp eldri fána með grænni, hvítri og svartri þverrönd og þremur rauðum stjörnum sem upphaflega stóðu fyrir þrjú umdæmi Sýrlands, Aleppó, Damaskus og Deir ez-Zor. Báðir fánarnir eru samsettir úr fjórum arabískum litum: rauðum (fyrir Khawarij-múslima), svörtum (fyrir Múhameð spámann og Rasída), hvítum (fyrir Úmajada) og grænum (fyrir Fatímída).
Krákulilja

Fritillaria montana er fjölær jurt af liljuætt, upprunnin í suður og austur Evrópu: Frakklandi, Ítalíu, Grikklandi, Austurríki, Ungverjalandi, Júgóslavíu (öllum 7 hlutunum), Albaníu, Búlgaríu, Rúmeníu, Úkraínu og evrópuhluta Rússlands.
Portúgalska heimsveldið

Portúgalska heimsveldið var langlífast evrópsku nýlenduveldanna. Upphaf þess má rekja til ársins 1415 þegar Hinrik sæfari lagði borgina Ceuta undir sig en endalok þess miðast annað hvort við afhendingu Maká til Kína árið 1999 eða sjálfstæði Austur-Tímor 2002. Heimsveldið varð í upphafi til vegna landkönnunar Portúgala á 15. og 16. öld. Bartolomeu Dias fór fyrir Góðravonahöfða 1488, Vasco da Gama kom til Indlands 1498 og Pedro Álvares Cabral kom að strönd Brasilíu árið 1500.

Lönd sem áður voru portúgalskar nýlendur eru meðal annars Angóla, Mósambík, Saó Tóme og Prinsípe, Brasilía og borgirnar Diu og Góa á Indlandi.
Fritillaria maximowiczii

Fritillaria maximowiczii er jurtategund af liljuætt frá norðaustur Kína (Hebei, Heilongjiang, Jilin, Liaoning) og austur Rússlandii (Zabaykalsky Krai, Amurhéraði, Khabarovsk, Primorye).

Lýsing.

"Fritillaria maximowiczii" er laukmyndandi fjölæringur allt að 60 sm há. Laufin eru í hvirfingum, lensulaga, allt að 10 sm löng. Blómin eru lútandi, rauðfjólublá með gulum blettum.
Fritillaria przewalskii

Fritillaria przewalskii er Kínversk jurt af liljuætt, sem var fyrst lýst af Carl Maximowicz og Batalin. Hún finnst aðeins í Kína, í héruðunum Gansu, Qinghai, og Sichuan.

"Fritillaria przewalskii" myndar lauka sem verða að 15 mm í ummál. Stöngullinn verður um 50 sm hár. Blómin eru lútandi, gul með dökkfjólubláum blettum.

Tegundin er nefnd eftir Pólsk-Rússneska landkönnuðinum Nikolai Przhevalsky, 1839-1888.
Homshérað

Homshérað er eitt af fjórtán héruðum Sýrlands. Það er rúmlega 40.000 ferkílómetrar að stærð. Höfuðstaður héraðsins er borgin Homs. Íbúar voru 1,8 milljónir árið 2011.

Héraðið skiptist í sjö umdæmi:
Fritillaria thunbergii

Fritillaria thunbergii er jurt af liljuætt. Hún er upprunnin frá Kazakhstan og Xinjiang héraði í Kína, en ræktuð víðar og orðin ílend í Japan og öðrum hlutum Kína.

"Fritillaria thunbergii" myndar lauka allt að 30 mm í ummál. stöngullinn er 80 sm hár. Blómin eru fölgul, stundum með fjólubláum blæ eða blettum.
Úkraínsk hrinja

Úkraínsk hrinja (úkraínska: гривня) er gjaldmiðill Úkraínu og hefur verið það frá 2. september 1996. Ein hrinja skiptist í 100 "kopjok". Hrinjan dregur nafn sitt af þyngdarmælieiningu sem var notuð í Garðaríki til forna.
Fritillaria tokushimensis

Fritillaria tokushimensis er jurt af liljuætt (Liliaceae), sem var fyrst lýst af Akasawa, Katayama och T.Naito.. Engar undirtegundir finnast skráðar.
Söngvírinn

Söngvírinn (franska: Le Fil qui chante) eftir Morris (Maurice de Bevere) og René Goscinny er 46. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1977, en sagan sem hún hefur að geyma birtist fyrst í fréttablaðinu Paris Match sama ár. Söngvírinn er síðasta Lukku Láka bókin sem Rene Goscinny samdi, en hann lést stuttu áður en bókin kom út.

Söguþráður.

Bandaríkjaforseti vill ljúka við lagningu ritsímalínu milli austur- og vesturstrandar Bandaríkjanna, þ.e. frá Omaha í Nebraska í austri til Carson City í Nevada í vestri. Tveir vinnuflokkar eru fengnir til verksins, annar undir stjórn Togga Tóls sem skal leggja línuna frá vestri og hinn undir stjórn Malla Magnara frá austri. Síblautur forstjóri símafélagsins tilkynnir að sá flokkur sem fyrri verður til að leggja línuna til Salt Lake City í Utah muni hljóta 100.000 dollara verðlaun. Lukku Láki ræðst til starfa sem símritari hjá Togga Tól og hópurinn leggur af stað frá Carson City. Þeir vita hins vegar ekki að óheiðarlegur verkstjóri hjá Malla Magnara, Beggi Brallari, hefur ráðið svikara til að spilla fyrir verkefni Togga Tóls til þess að tryggja að Malli Magnari hreppi verðlaunin. Var þó verkefnið ærið krefjandi fyrir þar sem leggja þarf símalínuna yfir land indíána og ýmsa náttúrulega farartálma eins og stórfljót, fjallgarða og salteyðimörkina miklu.

Íslensk útgáfa.

Söngvírinn var gefin út af Fjölva árið 1979 í íslenskri þýðingu Þorsteins Thorarensen. Þetta er 21. bókin í íslensku ritröðinni.
Muhammad Ali

Muhammad Ali (fæddur Cassius Marcellus Clay, Jr.; 17. janúar 1942, dáinn 3. júní 2016) var bandarískur hnefaleikamaður.

Ali náði fyrst athygli íþróttaheimsins þegar hann varð ólympíumeistari í hnefaleikum í Róm árið 1960, þá í léttþungavigt, og hét enn Cassius Clay. Fjórum árum síðar vann hann fyrsta heimsmeistaratitilinn af þremur sem atvinnumaður, og þá í þungavigt, er hann lagði Sonny Liston að velli. Þá var hann aðeins 22 ára gamall og fáir höfðu trú á að honum tækist að leggja Liston að velli, sem ekki hafði tapað atvinnubardaga fram að því. Alli snerist til íslamstrúar og breytti nafni sínu.

1971 tapaði Ali sínum fyrsta bardaga á atvinnuferlinum gegn Joe Frazier. Þremur árum síðar heimti hann titlinn aftur úr hnefum George Foremans í frægum bardaga í Kinshasa í Zaíre, sem nú heitir Lýðveldið Kongó.

Ali vann 56 af 61 bardaga á atvinnumannaferlinum. Hann var útnefndur íþróttamaður aldarinnar af BBC og bandaríska tímaritinu Sports Illustrated.

Ali var friðarsinni og árið 1967 gagnrýndi hann Víetnamstríðið og neitaði að gegna herþjónustu og var af þeim sökum sviptur keppnisleyfi og heimsmeistaratitlinum.

Hann lést eftir stutta sjúkrahúslegu vegna veikinda í öndunarfærum árið 2016. Hafði hann árið 1984 greinst með Parkinsonsveiki.

Ali kvæntist í fjórgang og lét eftir sig sjö dætur og tvo syni. Laila Ali, dóttir hans, gerðist hnefaleikakona þrátt fyrir mótmæli Ali.
Rafmagnsinnstunga

Rafmagnsinnstunga (eða rafmagnstengill) er tengi, yfirleitt fest á veggi, sem tengja má við snúru með tilheyrandi kló. Mismunandi spennur eru notaðar á heimsvísu og form innstungna og klóa er líka breytileg eftir löndum. Í flestum löndum er 230 V straumur leiddur til heimila en spennan getur verið svo lítil sem 100 V. Tíðni straumsins er oftast annaðhvort 50 eða 60 Hz. Víða er krafið um að nýjar raflagnir séu jarðtengdar öryggisins vegna. Á Íslandi eru notaðar Schuko innstungur.

Klær.

Einfasa rafföng, allt að 16A, sem markaðssett eru á Íslandi og eiga reglum samkvæmt að vera búin klóm til tengingar við raflagnir almennra neysluveitna, skulu búin klóm sem uppfylla öryggiskröfur staðalsins eða staðalsins (flatar 2,5A klær af flokki II). Sama á við um klær sem settar eru á rafföng, t.d. eldri rafföng, sem ætluð eru til tengingar við tengla sbr. gr. 4 í þessari verklagsreglu. Séu rafföng markaðssett með klóm sem uppfylla öryggiskröfur annarra staðla eða tæknigagna skulu þeir sem það gera geta sýnt fram á með skjalfestum hætti að sambærilegu öryggi sé náð. Auk ofangreindra öryggiskrafna skulu einfasa klær til heimilis- og ámóta nota standast mál skv. málblöðum IV, VII, eða XVII í staðlinum IECEE CEE-7:1963 eða málblaði I í staðlinum , eftir því sem við á

Schukoklær.

Eru algengustu klær í Evrópu og þar með Íslandi líka. En það voru ekki allar klær sem komu með tækjum til Íslands með þessari útfærslu í upphafi. Slíkar innstungur taka klóm bæði af týpu C (flötum) og F (kringlóttum með jarðtengingu).

Ticinoklær.

Þó að flest raflagnakerfi Íslands séu sambærileg þeim sem tíðkast á meginlandi Evrópu þá má finna í mörgum húsum það sem hefur verið kallað „ítalska kerfið“. Kerfið, sem heitir , náði útbreiðslu hér á landi á sjöunda og áttunda áratugnum en síðar fór það úr almennri notkun. Margir hafa þó furðað sig á því af hverju kerfið er enn svo útbreitt en það þekkist varla í nágrannalöndunum í dag.

Franskar klær.

Frakkar hafa tvær tegundur af klóm, þær eru týpa E og C. Þar er sama spennukerfi og á Íslandi 230V / 50 Hz
Raining Blood (smáskífa)

Raining Blood er smáskífa með Slayer sem kom út árið 7. Október 1986.