arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ignatius Loyola

Ignatius Loyola (baskneska: "Ignazio Loiolakoa", spænska: "Ignacio de Loyola"; um 23. október, 1491 – 31. júlí, 1556) var spænskur riddari af baskneskum uppruna, einbúi, prestur frá 1537 og guðfræðingur sem stofnaði Jesúítaregluna og varð fyrsti yfirmaður hennar 19. apríl 1541.

Loyola særðist í orrustunni um Pamplona í Ítalíustríðunum árið 1521 og gerðist trúaður í kjölfarið. Sagt er að bókin "De Vita Christi" eftir Ludolf von Sachsen hafi sannfært hann um að snúa baki við hermennsku og helga sig trúarlegu starfi á sama hátt og aðrir andlegir leiðtogar eins og Frans frá Assísí. Hann fékk sýn við helgidóm mærinnar frá Montsterrat í mars árið 1522 og fór þá til Manresa þar sem hann baðst fyrir í sjö tíma á dag, oft í nærliggjandi helli. Þar lagði hann grunninn að andlegum æfingum, "Exercitia spiritualia", sem urðu síðar grundvöllur fyrir þjálfun nýliða í Jesúítareglunni. Í september árið 1523 kom hann til Landsins helga og hugðist setjast þar að en var sendur aftur til Evrópu af fransiskumunkum.

Frá 1524 til 1527 lagði hann stund á guðfræði við Háskólann í Alcalá. Árið 1534 kom hann til Parísar á tíma þegar uppþot og árásir á mótmælendur stóðu sem hæst. Þar tóku Loyola og nokkrir vinir hans eiða um að lifa við fátækt, hreinlífi og hlýðni. Árið 1539 mynduðu þeir reglu Jesú Krists sem Páll 3. páfi samþykkti árið eftir. Andlegu æfingarnar fengu viðurkenningu árið 1548. Loyola samdi einnig stofnskrá reglunnar. Hann lést árið 1556. Árið 1609 var hann lýstur sæll af Páli 5. og tekinn í heilagra manna tölu af Gregoríusi 15. árið 1622. Messudagur hans er 31. júlí. Hann er verndardýrlingur hermanna, Jesúítareglunnar, Baskalands og basknesku héraðanna Gipuzkoa og Bizkaia.
Allt í sóma í Oklahóma

Allt í sóma í Oklahóma (franska: Ruée sur l´Oklahoma) eftir Maurice de Bevere (Morris) og René Goscinny er 14. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1960, en sagan sem hún hefur að geyma birtist fyrst í teiknimyndablaðinu Sval (f. Le Journal de Spirou) á árinu 1958. Sagan er að hluta byggð á raunverulegum atburðum, þ.e. landnámi Oklahóma árið 1889.

Söguþráður.

Ríkisstjórn Bandaríkjanna hefur keypt land í Oklahóma af indíánum og hyggst opna héraðið fyrir landnám hvítra manna. Lukku Láki er ráðinn til að hafa eftirlit með framkvæmdinni og tryggja að allir landnemar sitji við sama borð. Skrautleg flóra ævintýramanna flykkist til Oklahóma til að taka þátt í kapphlaupinu um lönd og lóðir, þar á meðal þremenningarnir Tóti Tófa, Bíssi Bulla og einfeldningurinn Slubbi Slen. Landnemarnir koma sér fyrir við rásmark og á hádegi þann 22. apríl 1889 eru þeir ræstir af stað með fallbyssuskoti og upphefst þá æðisgengið kapphlaup um bestu löndin þar sem ýmsum brögðum er beitt. Í kjölfarið rís á methraða borg í sandauðninni, Hvellborg (e. Boomville), og vegna stöðugrar óaldar neyðist Lukku Láki til að banna vopnaburð, áfengissölu og fjárhættuspil í borginni. Þremenningarnir Tóti, Bíssi og Slubbi sjá sér leik á borði með rekstri ólöglegs spilavítis sem Lukku Láka tekst þó að uppræta. Í hönd fara borgarstjórakosningar í Hvellborg með metfjölda frambjóðenda, en öllum að óvörum er Slubbi Slen kosinn borgarstjóri með yfirgnæfandi meirihluta atkvæða. Slubbi reynist fyrirmyndar borgarstjóri og segir skilið við félagana Tóta og Bíssa. Þegar matvæla- og vatnsskortur fer að gera vart við sig í Hvellborg tekst Tóta og Bíssa þó að ala á vaxandi óánægju borgarbúa með ástand mála. Eftir að mikill sandbylur eyðir ræktarlandi og fyllir vatnsból verður ljóst að borgin er dauðadæmd og hún hverfur með sama hraða og hún reis. Ríkisstjórnin selur indíánunum aftur landið fyrir eina hálsfesti.

Íslensk útgáfa.

Allt í sóma í Oklahóma var gefin út af Fjölva árið 1977 í íslenskri þýðingu Þórs Stefánssonar. Þetta er þriðja bókin í íslensku ritröðinni.
Fritillaria atropurpurea

Fritillaria atropurpurea er jurt af liljuætt sem fyrst var lýst af Thomas Nuttall

Útbreiðsla.

"Fritillaria atropurpurea" vex í vestari hluta Bandaríkjanna, þar sem hún finnst oft undir trjám í laufblönduðum moldarjarðvegi á milli 1000-3200 metrum yfir sjávarmáli. Þessi tegund hefur víðasta útbreiðslu vepjulila í Norður Ameríku, frá Kaliforníu, Arizona og Nýju Mexíkó norður til Oregon og Norður Dakota.

Lýsing.

"Fritillaria atropurpurea" verður frá 10 til allt að 60 sm á hæð með mjó, ydd blöð. Lútandi blómin eru með gleiðum krónublöðum, hvert 1-2 sm langt, gulleit með dökk brúnfjólubláum flekkjum..

Tegundin líkist "Fritillaria pinetorum", en hefur lútandi blóm þar sem hin hefur upprétt.
Steponas Kairys

Steponas Kairys (fæddur 3. janúar 1879 í Užnevėžiai, Rússneska heimsveldinu, látinn 16. desember 1964 í Brooklyn, Bandaríkjunum) var litháískur verkfræðingur, stjórnmálamaður og aktívisti. Hann fékk orðuna "Righteous Among the Nations" fyrir að lifa af helförina.
Billi Barnungi

Billi barnungi (franska: Billy the kid) eftir Maurice de Bevere (Morris) og René Goscinny er 20. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1962, en sagan sem hún hefur að geyma birtist fyrst í teiknimyndablaðinu Sval (f. Le Journal de Spirou) árið 1961.

Söguþráður.

Byssubófinn og óknyttastrákurinn Billi barnungi heldur bænum Lumputanga (e. Fort Weakling) í heljargreipum og hvorki skerfarinn né aðrir í bænum þora að hreyfa legg né lið til að koma Billa í hendur réttvísinnar. Þegar Lukku Láki birtist í Lumputanga í atvinnuleit og lætur sér fátt um finnast fær Valli Vamban, ritstjóri Lumpulúðursins og eini bæjarbúinn sem skelfur ekki eins og lauf í vindi fyrir Billa, Láka til aðstoðar við að losna við óbótamanninn. Fljótt kemur í ljós að helsta hindrunin í vegi þess að koma lögum yfir Billa er að fá einhvern bæjarbúa til að þora að bera vitni gegn honum. Lukku Láka tekst með miklum harmkvælum að fá einn bæjarbúa, Hróa nýlendukaupmann, til að bera vitni gegn Billa vegna þjófnaðar á rauðum brjósygg. Þegar Billi er sýknaður af lafhræddum kviðdómi grípa Lukku Láki og Valli til örþrifaráða til að koma bæjarbúum í skilning um að enginn bófi er eins ægilegur og orðspor hans.

Íslensk útgáfa.

Billi barnungi var gefin út af Fjölva árið 1978 í íslenskri þýðingu Þorsteins Thorarensen. Þetta er 12. bókin í íslensku ritröðinni. Íslenska útgáfan er styttri (ritskoðaða) útgáfa bókarinnar.
Almennir vextir

Almennir vextir eru vextir sem skal greiða af af peningaláni eða sambærilegri fjárskuldbindingu. Á Íslandi ríkir almennt samningsfrelsi um vexti en að meginreglu er aðeins heimilt að innheimta fyrirfram umsamda vexti og geta samningsákvæði þar að lútandi verið með margvíslegu móti. Hafi hinsvegar verið samið um vexti en vaxtaviðmiðun eða prósenta þeirra ekki tilgreind, skulu vextir vera á hverjum tíma jafnháir vöxtum sem Seðlabanki Íslands ákveður með hliðsjón af lægstu vöxtum á nýjum almennum útlánum hjá lánastofnunum.

Samkvæmt lögum um vexti og verðtryggingu nr. 38/2001 ber lánastofnunum að tilkynna Seðlabanka Íslands um öll vaxtakjör og breytingar á þeim, jafnt verðtryggðum sem óverðtryggðum, og eru þær upplýsingar lagðar til grundvallar ákvörðunum um almenna vexti til viðmiðunar. Þannig er bæði um að ræða mælikvarða á vaxtakjör á lánamarkaði, og í senn opinbera viðmiðunarvexti. Vegna hlutverks seðlabankans í ákvörðun þeirra vaxta hafa þeir stundum verið kallaðir "seðlabankavextir" í daglegu tali.

Í kjölfar dóma Hæstaréttar Íslands í júní 2010 þess efnis að óheimilt væri að tengja fjárskuldbindingar við gengi erlendra gjaldmiðla með svokallaðri gengistryggingu, var lögum um vexti og verðtryggingu breytt með lögum nr. 151/2010. Var þá meðal annars kveðið á um að í slíkum tilvikum skyldi endurreikna lán eins og ef það hefði borið almenna vexti Seðlabanka Íslands frá upphafi og skyldi það jafnframt bera þá vexti til framtíðar, en þeir vextir höfðu sögulega verið talsvert hærri en hinir umsömdu vextir slíkra lána í flestum tilvikum. Var breytingin því mjög umdeild og meðal annars gagnrýnd fyrir inngrip í áður gerða samninga. Auk þess færi hún gegn 1. mgr. 14. laga um neytendalán nr. 121/1994 og 36. gr. c. laga um samningsgerð, umboð og ógilda löggerninga nr. 7/1936, sem væru sérákvæði á sviði neytendaréttar og ættu því að ganga framar almennum vaxtalögum þegar um neytendalán væri að ræða. Með dómi Hæstaréttar Íslands í máli nr. 600/2011 var komist að þeirri niðurstöðu að það færi gegn eignarréttarákvæði 72. gr. stjórnarskrár að beita lögunum með afturvirkum hætti sem væri íþyngjandi fyrir skuldara, enda hefði hann fengið ígildi fullnaðarkvittunar fyrir greiðslu vaxta fyrir liðna tíð í hvert sinn sem greitt var af láninu. Þessi sjónarmið hafa síðan verið staðfest í fleiri dómum.
Jón Magnússon í Laufási

Jón Magnússon í Laufási (1601 – 1675) var prestur og skáld.

Foreldrar Jóns voru séra Magnús Eiríksson prestur á Auðkúlu í Svínadal og kona hans Steinvör Pétursdóttir. Yngri bróðir og alnafni Jóns var Jón Magnússon þumlungur.

Jón eldri var vígður til prests í Möðruvallaklaustri í Hörgárdal árið 1632 en fékk síðan Laufás árið 1637. Föðursystir Jóns var Agnes Eiríksdóttir en hún var kona séra Magnúsar Ólafssonar í Laufási (d. 1636). Jón lauk við ritun eða hreinritun orðasafns Magnúsar í Laufási ("Specimen Lexici Runici") og sendi danska fræðimanninum Ole Worm. Hann var afkastamikið skáld og orti margar rímur, m.a. "Bíleams rímur" (um Bíleam) og "Rímur af Salómon konungi hinum ríka" (um Salómon konung).

Kona Jóns hét Guðrún Jónsdóttir, dóttir prestshjónanna í Miklagarð í Eyjafirði.

Ytri tenglar.

Kveðskapur Jóns Magnússonar í Laufási á óðfræðivefnum Braga

&lt;br&gt;

Jón Magnússon í Laufási á Ísmús vefnum

&lt;br&gt;

Anthony Faulkes. The Sources of Specimen Lexici Runici. "Íslensk tunga" 5 (1964): 30-138.
Batnandi englar

Batnandi englar (franska: "Les Dalton se rachètent") eftir Maurice de Bevere (Morris) og René Goscinny er 26. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1965, en sagan sem hún hefur að geyma birtist fyrst í teiknimyndablaðinu Sval á árunum 1963-64.

Söguþráður.

Hæstiréttur Bandaríkjanna með dómarann Jónka Jóns í fararbroddi hyggst beita sér fyrir umbótum á refsilöggjöf með því að gefa afbrotamönnum frelsi til reynslu. Lukku Láki er boðaður á fund réttarins í höfuðborginni Vostúni (e. Washington) og honum gert að sleppa verstu afbrotamönnum landsins, hinum illræmdu Daldónum, lausum úr fangelsi til reynslu í einn mánuð. Brjóti Daldónarnir af sér á reynslutímanum verða þeir lokaðir inni um aldur og ævi, en ella verða þeir frjálsir menn. Daldónum er gefinn kostur á að hefja nýtt líf í bænum Skorpugili (e. Tortilla Gulch) undir vökulu auka Lukku Láka, en fljótlega kemur í ljós að þeir eiga erfitt með að öðlast traust bæjarbúa, ekki síst þegar bófar í héraðinu taka upp á því að ræna banka og járnbrautir í nafni Daldóna. Eftir að Lukku Láki hefur hendur í hári hinna seku taka bæjarbúar Daldónana loks í sátt og allt virðist benda til þess að tilraun Jónka Jóns muni heppnast með glæsibrag.

Íslensk útgáfa.

Batnandi englar var gefin út af Fjölva árið 1978 í íslenskri þýðingu Þorsteins Thorarensen. Þetta er 13. bókin í íslensku ritröðinni.
Himalaja-einir

Himalajaeinir (fræðiheiti: "Juniperus squamata") er sígrænn runni af einisætt sem uppruninn er í Himalajafjöllum og öðru fjallendi suður-Asíu. Hann kýs sól og framræstan jarðveg og verður nokkurra metra hár. Hann er vinsæl garðplanta á Íslandi og hefur reynst vel bæði sunnanlands og norðan. Ýmis undiryrki eru til af honum.
Skuggasund

Skuggasund er sautjánda bók Arnalds Indriðasonar. Bókin kom út árið 2013. Hún kom út á íslensku og spænsku samtímis. Hlaut hún meðal annars spænsku bókmenntaverðlaunin Premio RBA de Novela Negra árið 2013.
Samanburðarmálvísindi

Samanburðarmálvísindi er undirgrein sögulegra málvísinda þar sem einbeint er að samanburði á tungumálum í því skyni að fræðast meira um tengsl milli þeirra og uppruna. Skyld tungumál hafa sameiginlegan uppruna í frummáli, en skyldleiki þeirra getur verið notaður til þess að endurbyggja frummálið. Dæmi um frummál er frumgermanska, sem er sem er forfaðir allra germanskra mála.

Helsta aðferðin sem er notuð í samanburðarmálvísindum heitir samanburðaraðferðin. Hljóð- og beygingarkerfi, orðaröð og orðaforði tveggja eða fleiri mála eru borin saman. Gert er ráð fyrir að breytingar sem hafa orðið í málunum verði reglulegar, og að hægt sé að útskýra muninn á hverju atriði málanna. Í reynd er yfirleitt aðeins einn þáttur málanna borinn saman, svo sem orðaforði eða hljóð.

Ef nægileg gögn eru til staðar um viðeigandi mál gæti það verið hægt að endurbyggja frummálið. Þó að öll form endurbyggðs máls séu tilbúin og fræðileg geta komið að gagni við að að reikna út form sem engar heimildir eru til um. Frægt dæmi um þetta er tilvera barkaopshljóða í frumindóevrópsku, sem Ferdinand de Saussure málfræðingur spáði þó að þau væru ekki til í neinu frumindóevrópsku máli sem þekkt var á tímanum. Kenningin var staðfest þegar heimildir um hittitísku voru uppgötvaðar með merki um barkaopshljóð.

Samanburðaraðferðin hentar ekki til að endurbyggja mjög fornt upprunamál því tengslin milli þeirra eru ekki eins sterk. Til dæmis ekki hefur tekist að endurbyggja frummál með því að bera saman tvö upprunamál.
Skúli Guðmundsson (ráðherra)

Skúli Guðmundsson (fæddur 10. október 1900, látinn 5. október 1969) var íslenskur stjórnmálamaður.

Skúli var alþingismaður Framsóknarflokksins frá 1937-1969. Hann gegndi embætti atvinnumálaráðherra frá 1938-1939 og var fjármálaráðherra um skeið árið 1954.
Skjaldarmerki Sýrlands

Skjaldarmerki Sýrlands er Quraish-fálkinn með fána Sýrlands, lóðréttan, sem skjöld á bringunni og sem heldur á borða þar sem á stendur „sýrlenska arabíska lýðveldið“ (arabíska: الجمهورية العربية السورية). Bráðabirgðastjórn Sýrlands notast við breytta útgáfu þess með „sjálfstæðisfánanum“ og orðunum „þjóðarbandalag sýrlenskra byltingar- og stjórnarandstöðuafla“ á borðanum.

Skjaldarmerkið var tekið upp árið 1980.
Fritillaria dajinensis

Fritillaria dajinensis Er Asísk tegund laukplantna af liljuætt, upprunnin úr Sichuan héraði í Kína.

"Fritillaria dajinensis" verður allt að 50 sm há. Blómin eru lútandi, grængul, með fjólubláum blettum.
Vísnavinir

Vísnavinir var félag um flutning og sköpun alþýðutónlistar sem var stofnað í Reykjavík haustið 1976. Stofnfundur var haldinn þann 25. október 1976 en félagið var þá stofnað með tónleikum i Norræna húsinu sem haldnir voru af dönsku vísnasöngkonunni , Hjalti Jón Sveinsson, Stefáni Andréssyni og Gísla Helgasyni. Markmið félagsins var skilgreint í lögum félagsins sem samþykkt voru á endanlegum stofnfundi þess 5. febrúar 1979. Félagið var stofnað að norrænni fyrirmynd og er uppruni slíkra félaga í Svíþjóð og kölluðust þau Visans vänner. Norrænu vísnafélögin mynduðu með sér samband og voru Vísnavinir aðili að því.

Vísnavinir héldu í nokkur ár úti mánaðarlegum vísnakvöldum á Hótel Borg og í Þjóðleikhúskjallaranum. Síðustu árin sem félagið starfaði urðu tónleikar á vegum þess færri en stærri og voru haldnir „Norrænir vísnadagar“ 1992, 1994 og 1996, viðburðurinn „Á Landinu bláa“ í tilefni af 70 ára afmæli Jónasar Árnasonar og „Franskt vísnakvöld“ 1994.

Félagið var lagt niður árið 2006.
Inúktitút

Inúktitút (ᐃᓄᒃᑎᑐᑦ) er eitt stærsta inúítamál sem er talað í Kanada. Það er talað í Nýfundnalandi og Labrador, Quebec, norðurausturhluta Manitoba og Núnavút. Inúktitút er skrifað með kanadíska atkvæðatáknrófinu.

Tungumálið er opinberlega viðurkennt í Núnavút ásamt inuinnaqtun, en saman eru þessi tungumál kölluð "inuktut". Það er lögfræðilega viðurkennt í Nunavik—hluta af Quebec—og er opinbert kennslumál í skólum þar. Það er líka að hluta viðurkennt á Nunatsiavut—inuítasvæði í Labrador í kjölfar samnings við kanadísku rikísstjórninni. Samkvæmt kanadíska manntalinu eru talendur inúktitút um það bil 35.000 í Kanada, þar með talið 200 talendur sem búa ekki á hefðbundnu heimaslóðum Inúíta.
Karnak

Karnak eru miklar hofrústir frá tíma Egyptalands hins forna á austurbakka Nílar 2,5km norðan við Lúxor. Þekktust eru Karnakhofið og Lúxorhofið. Upphaf hofbygginga á þessum stað má rekja til valdatíma Senúsret 1. á tíma Miðríkisins (1971-1926 f.Kr.). Byggingu svæðisins lauk að mestu á tíma 18. konungsættarinnar, en yngstu byggingarnar eru frá 30. konungsættinni.
Bílsprengja

Bílsprengja er heimatilbúin sprengja sem komið er fyrir í bíl eða öðru farartæki og sprengd. Bílsprengjur eru notaðar við morð, hryðjuverk og í skæruhernaði til að drepa farþega í bílnum, fólk í nágrenni bílsins eða til að valda skemmdum á byggingum. Hægt er að fela mikið magn af sprengiefni í bílum og koma fyrir án þess að það veki grunsemdir. Bílsprengjur eru sprengdar með ýmsum hætti, til dæmis þegar hurðin er opnuð, bíllinn settur í gang, stigið á eða af bensíngjöf eða bremsu, eða einfaldlega með kveikiþræði eða tímastilltri hvellhettu. Eldsneyti í eldsneytistanki bílsins getur aukið við sprengikraft sprengjunnar sjálfrar.
Vallónska

Vallónska ("Walon") er rómanskt mál sem var aðalmál í meirihluta Vallóníu í Belgíu og nokkrum þorpum í norðurhluta Frakklands (í kringum Givet) til miðrar 20. aldar. Það tilheyrir ættini "langues d'oïl", en franska er mest talaða málið í ættinni. Vallónska varð til þegar furstadæmið Liège var stækkað í suður- og vesturátt árið 980.

Þrátt fyrir ríku bókmenntasögu vallónsku hefur notkun tungumálsins dregst saman töluvert frá því að Frakkland innlimaði Vallóníu árið 1795. Á þessu tímabili var franska gerð að tungumáli daglegra samskipta og var í miklu meir áberandi stöðu en áður fyrr. Eftir fyrri heimsstyrjöldina varð franska kennslumálið í skólum og frá 1952 var börnum var refsað með lögum fyrir að nota vallónsku. Í kjölfar þess hefur dregið úr miðlun málsins til næstu kynslóðanna, með þeim afleiðingum að málið er næstum orðið útdautt. Í dag hafa flestir unglingar litla sem enga kunnáttu í vallónsku.

Ýmis samtök og hópar eru að vinna í að halda tungumálinu lifandi. Vallónska var formlega viðurkennd sem „innfætt svæðisbundið tungumál“ í Belgíu árið 1990. Auk þess hefur verið unnið að stöðlun málsins, til dæmis voru staðlaðar sameiginlegar stafsetningarreglur teknar upp árið 2003. Áður fyrr var kerfi frá 1900 notað til að rita mismunandi mállýskur, en engar staðlaðar stafsetningarreglur voru til staðar. Nýju reglurnar hafa gert það hægt að gefa út stór ritverk, svo sem vallónska útgáfu Wikipedia, sem var sett á laggirnar árið 2003. Árið 2004 var teiknimyndablað í "Tintin"-seríunni gefið út á vallónsku.

Vallónska er ólíkari staðalfrönsku en belgísk franska, sem hefur svolítið öðruvísi orðaforða og framburð miðað við staðalfrönsku.
Fritillaria gussichiae

Fritillaria gussichiae er Evrópsk tegund af liljuætt, upprunnin frá Búlgaríu, Makedóníu, Serbía, Albanía, og Grikkland.

Tegundin var áður talin til "F. graeca" en nýlegar rannsóknir benda til að þetta sé sér tegund meir í ætt við "F. pontica."
Afgangsþingið

Afgangsþingið var þing þeirra sem héldu stöðu sinni á Langa þinginu eftir hreinsanir Prides ofursta 6. desember 1648. Þingherinn í Ensku borgarastyrjöldinni undir stjórn Prides ofursta varnaði þá þingmönnum inngöngu og handtók fjölda þeirra. Tæplega helmingur þingmanna Enska þingsins sat eftir í afgangsþinginu. Þar var þá kominn meirihluti fyrir stofnun lýðveldis og síðar fyrir því að dæma Karl 1. til dauða fyrir landráð.

Árið 1653 rak Oliver Cromwell afgangsþingið úr þingsalnum og skipaði sjálfur nýtt þing, þing Barebones, byggt á tilnefningum frá safnaðarkirkjum hverrar sýslu.

Við lát Cromwells 1658 tók sonur hans, Richard Cromwell, við stöðu lávarðar Englands. Hann kallaði þriðja verndarþingið saman árið 1659 en tókst ekki að mynda ríkisstjórn og herinn setti hann því af eftir sjö mánuði í embætti. Þann 6. maí 1659 kallaði herinn því afgangsþingið saman aftur. Vegna átaka um skipan yfirmanna hersins tók herforinginn John Lambert sig til og útilokaði þingið frá Westminsterhöll 13. október. Yfirmaður heraflans í Skotlandi, George Monck, lýsti þá yfir stuðningi við þingið og hélt suður með her sinn. Lambert hélt til móts við hann en her hans leystist smám saman upp á leiðinni vegna liðhlaups og hann neyddist til að snúa aftur til London. Herforinginn Charles Fleetwood neyddist því til að láta kalla þingið saman aftur. Þingið skipaði þá Monck yfirmann hersins í Englandi og Skotlandi. Monck kallaði þá þingmenn Langa þingsins sem Pride hafði útilokað aftur í þingsalinn með því skilyrði að þingið samþykkti að leysa sjálft sig upp eftir almennar kosningar. Langa þingið var síðan leyst upp 16. mars 1660 eftir að hafa undirbúið löggjöf um endurreisn konungdæmis í Englandi.
Tortímandinn 2: Dómsdagur

Tortímandinn (e.The Terminator) er bandarísk kvikmynd frá árinu 1984 sem bæði er leikstýrt af og skrifuð af leikstjóranum og handritshöfundinum James Cameron. Með aðalhlutverk í myndinni fara þau Linda Hamilton, Arnold Schwarzenegger og Michael Biehn. Kvikmyndin er sú fyrsta í því sem seinna varð sería framhaldsmynda sem allar snúast um uppreisnarsinnann og skæruliðann John Connor, móður hans Söru Connor og baráttu síðustu manna jarðar við Skynet, vélrænan ógnvald sem hefur öðlast sjálfsvitund sökum framúrskarandi gervigreindar og hefur tekið þá ákvörðun að þurka mannkynið út.
Quneitra

Quneitra (arabíska: القنيطرة‎ "al-Qunayṭrah") er yfirgefinn höfuðstaður Quneitra-héraðs í Gólanhæðum í suðvesturhluta Sýrlands. Borgin stendur í 1.010 metra hæð yfir sjávarmáli.

Ísrael hertók borgina á síðasta degi Sex daga stríðsins 1967. Sýrland náði borginni aftur í upphafi Jom kippúr-stríðsins 1973 en Ísrael náði borginni brátt aftur. Ísraelsher hvarf frá borginni í júní 1974 en lagði hana áður nær alveg í rúst. Nú stendur borgin á vopnahlésbelti milli hernámssvæða Ísraels og Sýrlands.
Fritillaria sororum

Fritillaria sororum er fjölær planta af liljuætt, sem eingöngu hefur fundist í Taurus fjöllum í suður Tyrklandi.

Sumar heimildir telja þetta sömu tegund "Fritillaria acmopetala."
Aldamótagarðarnir

Aldamótagarðarnir voru fyrstu garðlönd Reykvíkinga þar sem fólk fékk úthlutað reitum til að rækta kartöflur og kál. Þeir voru í Vatnsmýri fyrir sunnan gróðrarstöð sem þar var þar sem nú er Einarsgarður. Aldamótagarðarnir voru nokkuð austan við Umferðarmiðstöðina og beint suður af húsi Fæðingardeildar Landspítalans.

Aldamótagarðarnir voru stofnaðir árið 1901 að frumkvæði Einars Helgasonar garðyrkjumanns. Árið 1938 eru Aldamótagarðarnir 63 að tölu, Melagarðarnir við Sandvíkurveg 65, Sauðagerðisgarðar fyrir sunnan Verkamannabústaðina 18, Gróðrarstöðvargarðarnir um 70 og Kringlumýrargarðarnir 421. Aldamótagarðarnir stóðu fram yfir seinni heimsstyrjöld. Árið 1959 voru skólagarðarnir fluttir þangað en þeir þurftu þá að víkja af Klambratúni og árið 1960 veitti bæjarráð leyfi fyrir umferðarmiðstöð á svæði þar sem Aldamótagarðarnir voru.
Kenai-skagi

Kenaiskagi er landsvæði í suðurhluta Alaska fylkis Bandaríkjanna. Skaginn er einnig mestur hluti sveitarfélagsins Kenai Peninsula Borough sem er 64,110 km2 að stærð. Íbúar eru um 59.000 (2017). Stærsta borg Alaska, Anchorage er rétt norður af skaganum.

Þjóðgarðurinn Kenai Fjords National Park er innan skagans. Einnig eru önnur vernduð svæði þar; óbyggðir, fjöll, jöklar og skógar.

Helstu þéttbýlisstaðir eru Kenai, Homer, Soldotna og Seward. Lest liggur frá Anchorage að Seward.

Íslendingar hafa sótt tré til ræktunar frá Kenaiskaga. Meðal þeirra eru Hákon Bjarnason skógræktarstjóri og Jón H. Björnsson garðyrkjumaður. Þar má helst nefna sitkagreni og alaskaösp.,
Ljósmóðurfræði

Ljósmóðurfræði er starfsgrein heilbrigðisvísinda sem snýst um umönnun á meðan meðgöngu og fæðingu stendur og á tímabilinu eftir fæðingu, þar með talið umönnun nýbura. Hún snýst líka um kynferðis- og kynheilbrigði kvenna á öllum stigum lífsins.
Lilieae

Lilieae er ættflokkur einkímblöðunga fjölærar, jurtkenndar, aðallega laukmyndandi blómstrandi plantna í liljuætt.

Ættflokkurinn hefur breyst í gegn um tíðina, en í nútíma flokkun inniheldur fleiri þttkvíslir en áður (Lilieae "sensu lato") með átta ættkvíslir, settar í undirættina Lilioideae. Eldri flokkun notaði þrengri flokkun með sex ættkvíslum (Lilieae "sensu stricto"), undanskildu "Tulipa" (sem nú inniheldur "Amana") og "Erythronium" sem voru talin til sér ættflokks, Tulipeae. Innan Lilieae s.s., "Gagea" inniheldur nú "Lloydia".
Poppkorn

Poppkorn (eða popp) er afbrigði af maískorni sem blæs út þegar það er hitað, t.d. í olíu, smjöri eða í örbylgjuofni og er það kallað að poppa poppið. Í 14-20% raka hitnar maískornið og brotnar þá skelin utan um maískornið og verður að poppi. Poppkorn var fyrst poppað af frumbyggjum Ameríku fyrir þúsundum ára, og er í dag vinsælt snarl.