arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Scotice

Scotice og Icecan voru sæsímastrengir milli Kanada, Íslands, Færeyja og Skotlands. Þeir náðu samanlagt frá Corner Brook á Nýfundnalandi til Stórhöfða í Vestmannaeyjum til Velbastaðar á Straumey til Gairloch á norðvesturströnd Skotlands, alls 4200km leið. Strengirnir voru lagðir að frumkvæði Stóra norræna ritsímafélagsins en þátttakendur voru ríkisstjórnir Danmerkur, Bretlands og Kanada auk Alþjóðaflugmálastofnunarinnar. Með lagningu strengjanna fékk Stóra norræna ritsímafélagið einkarétt á símasambandi við Ísland. Scotice, frá Íslandi til Færeyja og Skotlands, var tekinn í notkun 22. janúar 1962 en Icecan, frá Kanada til Íslands, 31. desember sama ár eftir nokkur vandræði með bilanir. Scotice var með 24 talsímarásir og Icecan með 20 og gerðu þessir strengir Íslendingum og Færeyingum í fyrsta sinn kleift að hringja og senda fax til útlanda. Þetta var helsta samskiptaleið Íslands við útlönd þar til Skyggnir var tekinn í notkun og símtöl fóru um gervihnött árið 1980. Strengirnir voru áfram notaðir sem varatenging til 1987.
Sveitarstjórn

Sveitarstjórn eða bæjarstjórn er stjórn sveitarfélags. Stjórnarmenn eru oftast kjörnir af íbúum sveitarfélagsins og geta síðan myndað meirihluta um stjórn þess. Talsmaður sveitarstjórnar er titlaður sveitarstjóri, stjórnarformaður eða bæjarstjóri eftir atvikum. Hann getur verið einn af sveitarstjórnarmönnum eða ráðinn sérstaklega í þetta embætti. Í sumum tilvikum er auk hans formaður eða forseti sveitar-/bæjarstjórnar. Í borgum eru sveitarstjórnir kallaðar borgarstjórnir.
Kaspíahaf

Kaspíahaf er salt stöðuvatn á mörkum Evrópu og Asíu og langstærsta stöðuvatn í heims. Það þekur 371 þúsund km² svæði. Lönd sem eiga strandlengju að Kaspíahafi eru Rússland að norðan og norðvestan, Aserbaídjan að vestan, Íran að suðvestan og sunnan og Túrkmenistan og Kasakstan að norðan og austan. Þjóðflokkur Kaspa sem eitt sinn réð ríki sem hét Kaspía gaf nafn sitt sævi þessum. Kaspar mæltu tungu sem talið er hafi verið utan indóevrópskra mála og annarra málafjölskyldna en þó telja sumir að mál þeirra hafi mátt teljast til íranskra mála innan indóevrópskra mála.

Helstu borgir við Kaspíahaf eru:
Eftirlitsstofnun EFTA

Eftirlitsstofnun EFTA (ESE eða ESA eftir ensku nafni stofnunarinnar "EFTA Surveillance Authority") er stofnun á vegum Fríverslunarsamtaka Evrópu (EFTA) sem staðsett er í Brussel í Belgíu og hefur það hlutverk að fylgjast með framkvæmd samningsins um evrópska efnahagssvæðið (EES) og tryggja fullnustu EFTA-ríkjanna á honum. Aðild að stofnuninni eiga nú þau þrjú EFTA-ríki sem sem jafnframt eru aðila að EES, Ísland, Liechtenstein og Noregur.

Stofnuninni var komið á með sérstökum samningi milli EFTA-ríkjanna um stofnun eftirlitsstofnunar og dómstóls. Í eftirlitsstofnuninni sitja þrír eftirlitsfulltrúar, einn frá hverju aðildarríki. Eftirlitsfulltrúunum er þó ekki ætlað að gæta sérstaklega hagsmuna hemaríkja sinna heldur ber þeim að vera algjörlega óháðir við sín störf og taka ekki við fyrirmælum frá ríkisstjórnum eða öðrum aðilum. Hlutverk stofnunarinnar er hliðstætt eftirlitshlutverki Framkvæmdastjórnar Evrópusambandsins gagnvart Evrópusambandsríkjum og hefur stofnunin því talsverða samvinnu við framkvæmdastjórnina.

Úrræði stofnunarinnar til þess að bregðast við því sem hún telur vera brot á skyldum aðildarríkjanna samkvæmt EES-samningnum er að höfða mál fyrir EFTA-dómstólnum.
Jake Wood

Jacob Dylan „Jake“ Wood (f. 1972) er breskur leikari.
Félagsauður

Félagsauður er verðmæti þeirra félagstengsla sem fólk myndar í ýmsum hópum svo sem í fjölskyldu, vinahópi, starfsfélagahópi, í ýmsum félagasamtökum og hópum sem tengjast nærumhverfi. Meðal fræðimanna sem hafa notað þetta hugtak eru James Samuel Coleman, Pierre Bourdieu og Robert Putnam. Bourdieu hefur fjallað um hvernig félagsauður getur búið til eða magnað mismunum þar sem fólk fær aðgang að góðum stöðum með því að nota félagstengsl.

Skilgreining á félagsauð byggir á tvenns konar hefðum, annars vegar að líta á félagsauð sem menningarlegt fyrirbæri og hins vegar að líta á félagsauð sem félagsgerðar (e. structural) fyrirbæri þar sem félagstengsl og félagsnet veita aðgengi að björgum.
Eyþór Ingi Gunnlaugsson

Eyþór Ingi Gunnlaugsson (f. 1989) er íslenskur söngvari, ættaður frá Dalvík og úr Svarfaðardal. Hann flytur lagið Ég á líf, sem var valið sem framlag Íslands til Söngvakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva 2013 í Málmey með lagið "Ég á líf".
Joel McHale

Joel Edward McHale (fæddur 1971) er bandarískur gamanleikari.
Harrison Fahn

Harrison Fahn (fæddur 1999) er bandarískur gamanleikari.
Georgia Engel

Georgia Bright Engel (fædd 28. juli 1948; d. 12. april 2019) var bandarísk gamanleikkona.
Kulborðseyjar

Kulborðseyjar (enska: "Windward Islands") eru syðstu eyjarnar í Antillaeyjaklasanum í Karíbahafi og draga nafn sitt af því að þær eru meira kulborðs en Hléborðseyjar (enska: "Leeward Islands"), þar sem ríkjandi vindátt er sunnanátt.

Nafnið var líka notað yfir breska nýlendu frá 1833 til 1960 sem náði yfir eyjarnar Grenada, Sankti Lúsíu, Sankti Vinsent, Grenadíneyjar, Barbados (til 1885 þegar hún varð sérstök nýlenda), Tóbagó (til 1889 þegar hún sameinaðist Trinídad) og Dóminíku (frá 1940, en áður tilheyrði hún Hléborðseyjum).

Kulborðseyjar eru:
Adam Garcia

Adam Gabriel Garcia (fæddur 1973) er ástralskur gamanleikari.
Ferðaskrifstofa

Ferðaskrifstofa er aðili, hvort sem er einstaklingur eða lögaðili, sem setur saman, býður fram og selur alferðir í atvinnuskyni. Hugtakið ferðaskrifstofa nær bæði til ferðaheildsala og ferðasmásala. Ferðaskrifstofur geta selt tilbúnar ferðir sem innihalda flug, siglingar, lestarferðir, gistingu og fæði. Einnig geta þær skipulagt ferðir að hluta eða haft milligöngu um að útvega ákveðna þjónustu. Auk þess að skipuleggja hefðbundnar ferðir þá bjóða margar ferðaskrifstofur upp á þjónustu við skipulagningu viðskiptaferða fyrir fyrirtæki.

Margar ferðaskrifstofur skipuleggja hópferðir. Til Íslands koma oft slíkir hópar ferðafólks og ferðast þeir gjarnan um á rútum.

Fyrirtækið Cox &amp; Kings í Bretlandi er talið vera elsta ferðaskrifstofan en það rekur sögu sína aftur til ársins 1758.
Míkhaíl Búlgakov

Mikhaíl Afanasjevits Búlgakov (rússneska: Михаи́л Афана́сьевич Булга́ков; (15. maí 1891 – 10. mars, 1940) var rússneskur rithöfundur og leikskáld. Þekktasta verk hans er skáldsagan "Meistarinn og Margaríta" sem ekkja hans lét gefa út árið 1966 en meðan hann lifði var hann fyrst og fremst þekktur sem leikskáld. Verk hans einkennast af gróteskri háðsádeilu þar sem furður blandast við raunsæi.
Juan Mata

Juan Manuel Mata García (fæddur 28. apríl 1988) er spænskur knattspyrnumaður sem spilar með Manchester United. Mata er fjölhæfur leikmaður, sem getur spilað sem leikstjórnandi á miðjunni, sem og á báðum vængjum vallarins.
Kvamál

Kvamál eru um 800 níger-kongó mál töluð í suðurhluta Vestur-Afríku í Nígeríu, Benín, Gana og Tógó. Mikilvægust þessara mála eru jarúba (17 m), igbó (15 m), akan (8 m), íví (3 m) og adjó (1-2 m).

Þessi mikla fjölbreytni tungumála á svo víðáttumiklu svæði hefur leitt til myndunar margra blendingsmála, auk þess sem enska og franska eru þar enn í dag opinber mál.
Walter Benjamin

Walter Benjamin (15. júlí 1892 - 26. september 1940) var þýskur heimspekingur, bókmenntagagnrýnandi, pistlahöfundur, þýðandi og listfræðingur af gyðingaættum. Fyrsta rit hans var um upphaf þýska sorgarleiksins (Ursprung des deutschen Trauersþiels) og kom út árið 1928 en um svipað leyti varð hann fyrir miklum áhrifum frá Bertolt Brecht og gerðist marxisti. Benjamin lauk ekki doktorsprófi og fékk því ekki fast starf við háskóla. Hann vann við skriftir og þýðingar og dvaldi oft í París.

Verk.

Benjamin er þekktur fyrir framlag sitt til menningarfræða og oft er vitnað í verk hans í fræðilegu og listfræðilegu samhengi og þá sérstaklega í verkin „"The Task of the Translator"“ (1923) and „"The Work of Art in the Age of Mechanical Reproduction"“ (1936) en það hefur komið út í íslenskri þýðingu undir titlinum "Listaverkið á tímum fjöldaframleiðslu sinnar". Þegar hann skrifaði þá bók þá var hann flóttamaður í París í Frakklandi á flótta undan ofsóknum nasista og hafði dvalið í París í þrjú ár. Árið 1927 hóf hann að rita verkið "Das Passagen-Werk" (e. "The Arcades Project") en það er ófullgert handrit sem var athugun hans á mannlífi í París á 20. öld. Hann hafði upphaflega ætlað að skrifa stóra bók um París á 20. öld en skildi eftir sig mikið magn af tilvitnunum tengt því verki. Þessar nótur hafði hann skrifað yfir 13 ára tímabil. Þessi drög voru fyrst gefin út árið 1982 og er yfir 1.000 blaðsíður. Hann taldi París bera merki hnignunar sem væri fyrir tilstuðlan mikilla þjóðfélagsbreytinga og hann skoðaði allt það smáa sem hafði breyst í mannlífinu á tímum nýrrar tækni, hann skoðaði götulíf, markaði og tívolí en hafði sérstaklega mikinn áhuga á "Les Passages" á vesturbakka Signu en það var verslunarmiðstöð þess tíma. Árið 1937 vann Benjamín að "Das Paris des Second Empire bei Baudelaire" og þá hitti hann franska rithöfundinn Georges Bataille sem hann fékk til að geyma handrit að "Das Passagen-Werk". Árið 1938 fór hann í síðasta skipti í heimsókn til Bertolt Brecht sem þá var í útlegð í Danmörku. Um þetta leyti svipti nasistastjórnin í Þýskalandi alla þýska gyðinga ríkisfangi sínu og Benjamin varð því ríkisfangslaus og var af þeim sökum fangelsaður af frönsku yfirvöldum og var um hríð í fangabúðum nærri Nevers í Burgundy. Hann kom til Parísar í janúar 1940 og þá skrifaði hann ritið "Über den Begriff der Geschichte" (e. "Theses on the Philosophy of History").

Benjamin reyndi að fá ríkisborgararétt í Frakklandi og innflytjendaleyfi til Bandaríkjanna en umsókn hans um ríkisfang var hafnað. Þegar Þjóðverjar hertóku París í byrjun ársins 1940 lagði hann á flótta. Hann fór fyrst Marseille og reyndi að komast þar á skip en það tókst ekki. Þá lagði hann á stað fótgangandi yfir Pýreneafjöllin til Spánar en þaðan átti að reyna að komast til Portúgals og þaðan í skip til Bandaríkjanna. Hann og samferðamenn hans voru handsamaðir á landamærum inn í Spáni og til stóð að senda þau aftur til Frakklands. Hann gafst upp og framdi skömmu síðar sjálfsmorð.
Góa (fylki)

Góa er minnsta fylki Indlands. Það er á miðvesturströnd Indlands.
Stafmerki

Stafmerki eða framburðartákn er lítið tákn sem ritað er fyrir ofan eða neðan bókstaf, á miðju hans eða til hliðar. Stafmerki eru mismunandi eftir tungumálum. Í latnesku stafrófi eru þau helst notuð til þess að tákna annan framburð eða frávik í framburði miðað við framburð stafs án stafmerkis. Þau eru þó ekki notuð í öllum tungumálum sem rituð eru með latnesku stafrófi, til dæmis eru þau aðeins notuð í tökuorðum í ensku. Í íslensku er broddurinn yfir staf helsta stafmerkið en bókstafir með broddi eru taldir sérstakir bókstafir í íslensku. Þessi hefð er ekki í öllum tungumálum, til dæmis eru bókstafir með stafmerkjum ekki taldir sérstakir bókstafir í frönsku og þeim má jafnvel sleppa þegar skrifað er í hástöfum.

Stafmerki eiga sér merkilega sögu. Þau eru upphaflega notuð til styttingar, til dæmis varð 'oe' að 'ö' eða 'ø', og 'aa' í dönsku varð 'å'. Broddur yfir sérhljóði í íslenskum handritum táknaði upphaflega lengd, og kom í staðinn fyrir tvíritaðan sérhljóða. Löng sérhljóð í íslensku þróuðust öðru vísi en stutt og síðar komu til aðrar reglur um lengd og þess vegna tákna broddstafir nú allt önnur hljóð en stafir án brodds. Í tékknesku er broddur yfir sérhljóða einungis notaður til að tákna lengd hljóðsins en í finnsku eru langir sérhljóðar tvíritaðir. Í þessum málum báðum breytir lengd sérhljóðs merkingu og því er nauðsynlegt að tákna hana undir öllum kringumstæðum.

Í öðrum ritunarkerfum gegna stafmerki ýmsum hlutverkum. Í bæði arabísku stafrófi ( ـَ, ـُ, ـُ,) og hebresku stafrófi ( ַ, ֶ, ִ, ֹ , ֻ,) tákna þau sérhljóð sem eru ekki merkt á annan hátt.

Tegundir.

Stafmerki geta verið yfirsett, miðsett, undirsett eða hliðsett. Miðsett stafmerki heita líka "strikanir".
Fjörukarl

Fjörukarl einnig nefndur Fjöruhrúðurkarl (fræðiheiti:"Semibalanus balanoides") er hrúðurkarl, krabbadýr sem tilheyra innflokkinum skelskúfar.

Útbreiðsla.

Hann er mjög algengur og útbreiddur í fjörum um alla Norð-Vestur-Evrópu og báðar strendur Norður-Ameríku. Til þess að ná eðlilegum þroska þarf sjávarhiti að vera 7,2 gráður á selsíus og af því markast útbreiðslusvæði hanns en það er til dæmis í Evrópu allt frá Finnmörk og Svalbarða í norðri suður til Spánar. Fjörukarlinn er algengasti hrúðurkarlin við strendur Íslands og eitt mest áberandi dýrið í fjörum landsinns. Í fjörum finnst hann helst í grýttum fjörum eins og klappar-og hnullungafjörum þar sem hann festir sig á grjótið og eru þeir oftast mjög margir þétt saman til að auðvelda frjóvgun hvors annars. Þeir eru yfirleitt alsráðandi í þeim fjörunni sem þeir lifa en fækkar oftast þegar neðar dregur uns niður undir neðri sjólínu eru vörtukarl ("Verruca stroemia") orðinn algengari. Eins festa þeir sig oft á skeljar, önnur krabbadýr, hvali, skipsskrokka og jafnvel sæskjaldbökur.

Útlit og lifnaðarhættir.

Fjörukarlinn getur orðið 3,5 til 7,5 sentimetrar á lengd og er með sex gráhvítar skelplötur. Hann er tvíkynja líkt og margir hrúðurkarlar en samt frjóvgar hann ekki sjálfan sig og því þarf tvo til til að frjóvga hvorn annan, svokölluð krossfrjóvgun, en til þess hafa þeir mjög langan getnaðarlim og búa þétt saman, svo þeir geti teygt getnaðarliminn út og ofan í skel hvors annars. Þeir geta orðið allt að átta ára en aldur þeirra fer mikið eftir því í fjörum sem dæmi hvar í fjörunni þeir hafa fest sig.

Fæða.

Fjörukarlinn lifir á örsmáum fæðuögnum sem hann síar úr svifi. Líkt og með aðra síara eru fæturnir ummyndaðir í einskonar sigti sem þeir skjóta út úr skelinni og veifa og sía þannig fæðuna úr sjónum. Fjörukarlinn er einnig fæða annarra dýra, einkum fjörusnigla og á Íslandi er það einkum nákuðungurinn sem étur hann.
Þorsteinn Helgason

Þorsteinn Helgason (fæddur 15. ágúst 1958 í Reykjavík) er íslenskur myndlistarmaður. Þorsteinn er menntaður arkitekt frá arkitektaskólanum í Kaupmannahöfn og er meðeigandi á arkitektastofunni Ask arkitektar. Einnig nam hann myndlist í Myndlistaskólanum í Reykjavík og í Myndlistar- og handíðaskóla Íslands.

Um listamanninn.

Hann hélt sínar fyrstu sýningar í Gallerí Borg í Reykjavík árið 1998 og hefur síðan sýnt jafnt og þétt á samsýningum og einkasýningum. Auk sýninga hér heima hafa verk hans verið sýnd í Lundúnum, Stokkhólmi og í New York. Málverk eftir Þorstein var eitt fimm íslenskra myndverka sem send voru í Winsor &amp; Newton Millennium Painting Competition eftir forkeppni hérlendis og komst þar í úrslit. Verkið var á sýningu fyrirtækisins í Lundúnum og Stokkhólmi og var síðan sýnt í New York.

Þorsteinn Helgason málar abstrakt málverk og það sem einkennir mörg þeirra eru fletir sem oftast eru í grunnlitunum, um er að ræða olíuverk á striga. Málverkin eru runnin af franska skólanum sem kom upp í París um 1950 og er stundum kenndur við tachisme eða art informel. Áherslan er á flæðið, bæði í pensilskrift og myndbyggingu. Þorsteinn hefur að mestu haldið sig við sama stílinn síðan hann sýndi fyrst árið 1988. „Þegar Þorsteinn hélt sínar fyrstu sýningar í Gallerí Borg árið 1998 mátti gjarnan lesa einhvers konar landslag í verkin, litirnir minntu oft á mold, gróður eða fjöll og sums staðar var jafnvel dreginn sjóndeildarhringur. Náttúran er enn einhvers staðar að baki í myndum hans en það varð þó fljótlega greinilegt að áhugi Þorsteins beinist fyrst og fremst að hinum innri lögmálum lita og forma, og hann beitir ýmsum aðferðum til að gæða þau lífi og leika við auga áhorfandans“ sagði Jón Proppé um verk Þorsteins árið 2009.

Í nýjustu verkum Þorsteins eru formin orðin fastari en áður og hrynjandin í þeim þyngri. Litirnir eru einnig hreinni og þéttari en áður og mögulegt er að tengja þessa breytingu við áhrif úr arkitektúrnum en verkin eru samt sem áður enn lifandi á sinn hátt. Verk eftir Þorstein eru í eigu ýmissa opinberra aðila og stærri fyrirtækja. Á meðal þeirra aðila og fyrirtækja eru: Umhverfisráðuneytið, Skýrr, Samband íslenskra sveitarfélaga, Arion banki, Baugur, Samskip og Skeljungur. Þau gallerí sem síðan versla með málverk eftir Þorstein Helgason eru: Gallery Fold, Reykjavík Art Gallery og Galleri Krepsen, Kaupmannahöfn.

Þetta hafði Þorsteinn að segja þegar hann var spurður út í verk sín sem sýnd voru í Gallerí Fold árið 2007 undir sýningarheitinu Frumvörp: „Ég nota svipaða aðferð við að mála málverkin og við að spila jazz. Ég læt tilfinninguna ráða, en í upphafi byrja ég með hvítan striga og enga ákveðna hugmynd um hvað ég vil mála. Frekar mála ég með tilfinningunum og gleymi mér í augnablikinu“. Öll verkin á sýningunni voru nafnlaus en Þorsteinn gerir það gjarnan til þess að leyfa áhorfandanum að túlka málverkið eftir sínum eigin tilfinningum án þess að láta nafngiftina hindra sig.
Helliseyjarslysið

Helliseyjarslysið var sjóslys sem varð árið 1984. Vélbáturinn Hellisey VE 503 fórst að kvöldi sunnudagsins 11. mars 1984 um kl. 23.00. Með Hellisey VE fórust: Hjörtur R. Jónsson skipstjóri, 25 ára, Pétur Sigurðsson, 1. vélstjóri, 21 árs, Engilbert Eiðsson, 2. vélstjóri, 19 ára, og Valur Smári Geirsson matsveinn, 26 ára. Guðlaugur Friðþórsson stýrimaður, sem var 22 ára gamall, komst einn lífs af.

Guðlaugur Friðþórsson synti 5-6 km í svartamyrkri og köldum sjó til lands, eftir að Hellisey VE 503 fórst. Hann náði landi á austanverðri Heimaey og braust um úfið hraun til byggða. Fjórir skipsfélagar Guðlaugs fórust.

Guðlaugssund.

Ár hvert mætir fjöldi fólks í Íþróttamiðstöðina í Vestmannaeyjum til að synda þessa vegalend, samanlagt í hóp eða í heilu lagi sem einstaklingar. Hefur slíkt sund verið haldið hvert ár frá árinu 1985 fyrir tilstuðlan Friðriks Ásmundssonar, fyrrverandi skólastjóra Stýrimannaskólans í Vestmannaeyjum. Hann hefur haldið utan um móthaldið allar götur síðan.

Meðal þeirra sem hafa þreytt sundið eru; Ólympíumeistarinn Jón Margeir Sverrisson

Minnisvarði.

Milli Páskahella og Helgafells, í nánd við þann stað er Guðlaugur skreið á land, er minnisvarði um slysið. Minnisvarðinn er táknrænn að því leyti að Guðlaugur braut ís á baðkeri og fékk sér þar sopa af vatni.

Djúpið.

Árið 2012 kom út kvikmynd úr smiðju Baltasar Kormáks sem bar nafnið Djúpið og byggir að hluta til á atburðinum.
Creation Festival

Creation Festival er kristin tónlistarhátíð sem er ein af þeim elstu sem til eru. Hún hefur verið haldin frá árinu 1979 og hefur hýst marga af þekktustu kristnu rokkhljómsveitunum. Fyrsta árið var hátíðin haldin í Lancester í Pennsylvaníu í Bandaríkjunum en þá kom Billy Graham sem er einn að meðlimum The Crusaders sem voru frumkvöðlar í kristilegu rokki.
Frans 1.

Frans 1. getur átt við eftirfarandi:
VR

VR er stærsta stéttarfélag Íslands með tæplega 29.000 félagsmenn á árinu 2011. Félagið var stofnað sem Verzlunarmannafélag Reykjavíkur árið 1891, þá sem félag bæði atvinnurekenda og launþega í verslunarstétt en frá árinu 1955 hafa einungis launþegar verið félagsmenn. Núverandi nafn félagsins var tekið upp árið 2006 eftir að félagið hafði sameinast fleiri stéttarfélögum utan Reykjavíkur.

Formaður VR er Ragnar Þór Ingólfsson.
Tvöfaldur vegur

Tvöfaldur vegur kallast vegur þar sem akstursáttir eru aðskildar með með umferðareyju. Slíkum vegum svipar oft til hraðbrauta en geta ólikt þeim notast við hefðbundin gatnamót og hafa því lægri hámarkshraða. Þar að auki gilda rýmri reglur um notkun vegriða og breidd vegaxla.

Tvöfaldir vegir eru yfirleitt með tvær akreinar í báðar áttir, en geta verið fleiri þar sem umferð er mikil. Vegur með eina akrein í aðra áttina telst einnig tvöfaldur svo fremi sem akstursáttir eru aðskildar.

Á Íslandi er venjan að tvær nýjar akreinar eru lagðar við hlið einfalds vegar. Oft er haft tvöfalt hringtorg á vegamótum þar til hægt er að ráðast í byggingu mislægra gatnamóta. Hámarkshraði er gjarnan 90 kílómetrar á klukkustund. Lengsti tvöfaldi vegkafli á Íslandi er Reykjanesbraut milli Straumsvíkur og Njarðvíkur, og er hann að öllu laus við hringtorg og umferðarljós. Vesturlandsvegur er nú að mestu tvöfaldur um Reykjavík og Mosfellsbæ. Unnið er að tvöföldun Suðurlandsvegar milli Reykjavíkur og Selfoss.
Eystrasalt

Eystrasalt er haf í Norður-Evrópu sem markast af Skandinavíuskaganum og dönsku eyjunum í vestri, vesturströnd Norður-Evrópu í austri og norðurströnd Mið-Evrópu í suðri. Hafið tengist við Norðursjó um Skagerrak og Kattegat, sem það tengist um Eyrarsund, Litla-Belti og Stóra-Belti við Danmörku. Hafið tengist auk þess Hvítahafi með Hvítahafsskurðinum og beint út í Norðursjó um Kílarskurðinn.

Úr norðanverðu Eystrasalti teygjast tveir langir flóar; Helsingjabotn og Kirjálabotn. Milli Eistlands og Lettlands er svo Rígaflói.

Eystrasalt er 415 þúsund ferkílómetrar að stærð og mjög grunnt (57 metra djúpt að meðaltali og 459 metrar þar sem það er dýpst). Margar og miklar ár renna í Eystrasalt og þess vegna er selta þess mjög lítil, sem veldur því að það leggur oft á vetrum.

Lönd við Eystrasalt.

Löndin sem eiga aðgang að Eystrasalti eiga með sér samstarf í Eystrasaltsráðinu, en auk þeirra eru Ísland, Noregur og Evrópusambandið aðilar að ráðinu.

Eyjar og eyjaklasar í Eystrasalti.

Helstu eyjar og eyjaklasar í Eystrasalti eru:
Brynhildur Þorgeirsdóttir

Brynhildur Þorgeirsdóttir (fædd 1. maí 1955) er íslensk myndlistarkona.

Brynhildur fæddist á Hrafnkelsstöðum í Hrunamannahreppi og ólst þar upp en býr nú og starfar í Reykjavík. Hún á fimm systkini, þar af þrjú tengjast myndlist með einhverjum hætti. Hún fór í Myndlista- og handíðaskólann í Reykjavík vegna áhrifa móður sinnar sem vildi að hún yrði kennari við teikningu og þaðan útskrifaðist hún 1978. Hún hefur stundað nám við margar virtar listastofnanir eins og Gerrit Rietveld Academie í Amsterdam frá 1970 – 1980, Orrefors Glass School í Svíþjóð 1980 og California College of Arts and Crafts 1980 – 1982. Einnig hefur hún starfað sem kennari í Myndlistarskóla Reykjavíkur.

Stíll Brynhildar tengist mikið skúlptúrum og braut hún blað í höggmyndarsögu Íslands með pönkuðum verkum sínum. Hún er þekkt fyrir að nota gadda mikið og hefur oft verið talin herská en segir sjálf „Ég er sveitastúlka. Þótt glerbroddar séu í myndunum eru þeir meinlausir eins og ég sjálf.“ Hún vinnur mikið með gler og sand og hannar ævintýranleg verk útfrá jarðbundnum hlutum eins og landslagi. Einn frægasti skúlptur hennar Landslagsmynd sem var gerður 1997 og stendur í Garðabæ „er dæmi um það hvernig hún notar iðnaðarefni til þess að bergmála náttúruleg form“. En verkið er sett saman til að kalla fram þrjú ákveðin náttúrufyrirbæri; klettavegg, fjallshrygg og fjallgarð. Verkið sjálft er gert úr steinsteypu, gleri og pottjárni.

Einnig hefur Brynhildur unnið með innsetningu en þá er átt við „sköpun verks sem áhorfandinn fer inn í. Í stað þess að standa fyrir framan málverk eða ganga kringum höggmynd gengur áhorfandinn inn í umhverfi þar sem líkami hans verður hluti af heildinni“. Árið 2005 gerði Brynhildur einn slíkan innsetning sem kallaðist Myndheimur en þar bjó hún til dularfullt frumlandslag um allt Listasafn Reykjavíkur í Hafnarhúsinu.

Brynhildur segir að það hafi aldrei þvælst neitt fyrir henni að vera kona en það er akkúrat það viðhorf sem sést í svo mörgum verkum hennar þar sem þau eru kvenleg en unnin útfrá mjög harðgerum, beittum efnum. Hún segir einnig að þegar kemur að kynlífshyggju verkanna er hellingur af „út og inn dæmum“ til dæmis kufungamyndirnar. Viðhorfið og lífstíllinn sem einkennir Brynhildi er mikil frumorka, sköpunargleði og sjálfstæði.