arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Giuseppe Garibaldi

Giuseppe Garibaldi, fæddur undir nafninu Joseph Marie Garibaldi þann 4. júlí 1807 í Nice og látinn þann 2. júní 1882 í Caprera, var ítalskur herforingi, stjórnmálamaður og þjóðernissinni. Ásamt Camillo Cavour, Viktor Emmanúel 2. og Giuseppe Mazzini er hann talinn einn stofnfeðra Ítalíu sem nútímaríkis.

Garibaldi er ein mikilvægasta persónan sem kom að sameiningu Ítalíu og leiddi persónulega fjölmargar herferðir sem gerðu kleift að sameina Ítalíu sem eitt ríki. Hann reyndi oftast að fara fram í umboði viðurkennds stjórnmálaafls til þess að vera ekki útmálaður sem byltingarmaður. Hann var útnefndur hershöfðingi bráðabirgðastjórnar Mílanó árið 1848, hershöfðingi rómverska lýðveldisins stuttlífa árið 1849 og vann í nafni Viktors Emmanúels 2. þegar hann leiddi her til að leggja undir sig Konungsríki Sikileyjanna tveggja.

Garibaldi var þekktur sem „hetja heimanna tveggja“ vegna hernaðaraðgerða sinna bæði í Evrópu og í Suður-Ameríku sem færðu honum mikla frægð bæði í Ítalíu og erlendis. Hann átti frægð sína að þakka afar jákvæðri umfjöllun sem hann fékk meðal fjölmiðla og rómantískra rithöfunda. Frægustu rithöfundar tímabilsins, sérstaklega í Frakklandi, þar á meðal Victor Hugo, Alexandre Dumas og George Sand, vottuðu honum aðdáun sína. Bretland og Bandaríkin komu Garibaldi oft til aðstoðar og veittu honum bæði fjár- og hernaðaraðstoð á erfiðustu köflum sjálfstæðisbaráttunnar.

Garibaldi var harður lýðveldissinni en þó fær um að miðla málum og viðurkenndi því konungsvald Viktors Emmanúels í því skyni að Ítalía gæti sameinast. Þúsundmannaleiðangurinn svokallaði var hápunktur baráttu Garibaldi, en þá hernam hann suðurhluta Appenínaskaga í nafni Viktors Emmanúels og gerði hann að konungi Ítalíu. Um þetta var Garibaldi ólíkur Mazzini, læriföður sínum, sem neitaði að selja tryggð sína konungsfjölskyldunni.

Garibaldi lét í lægri hlut í síðustu orrustum ítölsku sameiningarstríðanna sem hann tók þátt í og því eftirlét ítalska konungsvaldið öðrum að hertaka Róm.

Garibaldi er og var goðsagnakennd persóna sem átti þó einnig sína gagnrýnendur; sérstalega úr klerkastéttinni og meðal andstæðinga lýðveldishyggju og sósíalisma.
Judge Dredd

Judge Dredd er myndasögupersóna sem kom fyrst fram í breska myndasögutímaritinu "2000 AD" árið 1977. Sögurnar eru eftir John Wagner og Carlos Ezquerra. Nafnið er fengið frá breska tónlistarmanninum Judge Dread sem aftur fékk nafnið úr lagi eftir Prince Buster. Sögurnar eru framtíðardystópía. Þær snúast um ofurlögreglumanninn Judge Dredd sem starfar í borginni Mega-City One. Dredd er hörkutól sem dæmir glæpamenn og tekur af lífi á staðnum. Dredd er með hjálm sem hylur andlit hans sem sést aldrei bregða fyrir í myndasögunum.

Tvær kvikmyndir hafa verið gerðar eftir sögunum, "Judge Dredd" frá 1995 með Sylvester Stallone í aðalhlutverki, og "Dredd" frá 2012 með Karl Urban í aðalhlutverki.
Phragmites japonicus

Phragmites japonicus er sú tegund strandreyrs sem vex í austur Asíu; Japan, Kóreu, Ryukyu-eyjum og austast í Rússlandi.

Hann verður 1 til 2 metrar á hæð.

Honum var fyrst lýst af Ernst Gottlieb von Steudel.
Porfirio Díaz

José de la Cruz Porfirio Díaz Mori (15. september 1830 – 2. júlí 1915) var mexíkóskur hershöfðingi og stjórnmálamaður sem gegndi sjö kjörtímabilum sem forseti Mexíkó, alls þrjá og hálfan áratug frá 1876 til 1911. Hann hafði barist í umbótastríðinu (1858–60) og í innrás Frakka í Mexíkó (1862–67) og þar öðlast hershöfðingjatign í her lýðveldissinna gegn yfirráðum Maximilians keisara, sem Frakkar studdu. Árið 1876 framdi Díaz valdarán ásamt bandamönnum sínum, hóp tækniveldissinna sem kölluðu sig „Científicos“ og réð Mexíkó næstu þrjátíu og fimm árin á tímabili sem kallast hefur „Porfiriato.“

Díaz hefur ávallt verið umdeildur í sögu Mexíkó. Ríkisstjórn hans tókst að koma á stöðugleika eftir margra áratuga átök en vann sér jafnframt inn miklar óvinsældir fyrir harðstjórnartilburði og pólitíska stöðnun. Fjármálastefna Díazar var hönnuð til að hagnast bandamönnum hans ásamt erlendum fjárfestum og stuðlaði til þess að minnihluti ríkra landeigenda eignaðist mikil landflæmi. Þar með var erfitt fyrir fátæka bændur á landsbyggðinni að sjá fyrir sér. Margar landeignirnar voru auk þess hættulegar og leiddu til um 600,000 dauðsfalla frá árinu 1900 til loka valdatímabils Díazar. Seint á valdatíð sinni tilkynnti Díaz opinberlega að hann hygðist koma á lýðræði á ný og stíga frá völdum en braut síðan þau fyrirheit og bauð sig enn og aftur fram árið 1910. Þegar hann var orðinn áttræður hafði Díaz enn ekki tekist að sjá til þess að hægt yrði að láta völdin ganga friðsamlega til nýs forseta. Úr því varð stjórnmálakreppa milli tækniveldissinnanna og stuðningsmanna Bernando Reyes hershöfðingja, sem var studdur af hernum og héröðum á útjöðrum Mexíkó. Þegar Díaz lýsti sjálfan sig sigurvegara forsetakosninganna 1910 hvatti mótframbjóðandi hans, Francisco I. Madero, til vopnaðrar uppreisnar gegn Díaz. Eftir að ríkisherinn lét ítrekað í lægri hlut fyrir byltingarmönnunum neyddist Díaz til að segja af sér í maí árið 1911 og fór í útlegð til Frakklands, þar sem hann lést fjórum árum síðar.
Innrás Frakka í Mexíkó

Seinni innrás Frakka í Mexíkó (einnig þekkt sem Maximiliansdeilan, mexíkóska ævintýrið, fransk-mexíkóska stríðið eða annað fransk-mexíkóska stríðið) var innrás síðara franska keisaradæmisins í mexíkóska lýðveldið árið 1861, upphaflega með stuðningi Bretlands og Spánar. Kveikjan að innrásinni varð þegar Benito Juárez forseti neitaði að borga vexti af lánum sem fyrri ríkisstjórn Mexíkó hafði fengið frá erlendum ríkjum þann 17. júlí 1861 og reitti þar með þessa þrjá lánardrottna Mexíkó mjög til reiði.

Napóleon III Frakkakeisari átti frumkvæðið að stríðinu og réttlætti innrásina með því að vísa til fríverslunarstefnu Frakkaveldis. Hann taldi að ef hann kæmi á vinveittri stjórn í Mexíkó myndi það tryggja aðgang Evrópuveldanna að marköðum rómönsku Ameríku. Napóleon ásældist einnig silfrið sem hægt var að vinna í Mexíkó til að fjármagna heimsveldið sitt. Frakkakeisari stofnaði til herbandalags við Spán og Bretland á meðan Bandaríkin voru of upptekin við eigin borgarastyrjöld til að aðhafast neitt.

Evrópuveldin þrjú skrifuðu undir sáttmála í London þann 31. október þess efnis að þau skyldu vinna saman að því að knýja Mexíkó til að borga skuldir sínar. Þann 8. desember varpaði spænski herskipaflotinn akkerum við aðalhöfn Mexíkó, Veracruz. Þegar Bretar og Spánverjar gerðu sér grein fyrir því að Frakkar hygðust leggja gervalla Mexíkó undir sig drógu þeir sig umsvifalaust út úr hernaðarsamstarfinu.

Innrás Frakka leiddi til stofnunar mexíkósks keisaradæmis í bandalagi við Frakka. Í Mexíkó studdu kaþólska kirkjan, íhaldssamt yfirstéttarfólk og sum samfélög frumbyggja stofnun keisaraveldis í Mexíkó. Íhaldsmenn og aðalsmenn vildu endurvekja mexíkóskt einveldi í anda fyrsta mexíkóska keisaradæmisins, sem hafði verið við lýði frá 1821 til 1823. Þeir buðu því austurrískum erkihertoga af ætt Habsborgara, Maximilian Ferdinand, til Mexíkó í því skyni að fá Napóleon til að gera hann að keisara. Það varð úr að með boði Napóleons lýsti Maximilian Ferdinand sig Maximilian 1. Mexíkókeisara þegar hann kom til landsins þann 10. apríl 1964. Frakkar áttu ýmissa hagsmuna að gæta í deilunni: Þeir vildu koma á sáttum við austurríska keisaradæmið sem þeir höfðu sigrað í fransk-austurríska stríðinu 1859, vega á móti útbreiðslu mótmælendatrúar í Ameríku með því að stuðla að þróun voldugs kaþólsks ríkis í nágrenni við Bandaríkin og notfæra sér silfurnámurnar í norðvesturhluta Mexíkó.

Eftir hatramman skæruhernað lýðveldissinna undir stjórn Juárez sem hélt áfram jafnvel eftir að Mexíkóborg var hertekin árið 1863 drógu Frakkar sig að endingu út úr Mexíkó árið 1866 þegar auknar blikur voru á lofti um að Bandaríkin kynnu að berjast við hlið lýðveldissinna í stríðinu. Þetta leiddi fljótt til hruns mexíkóska keisaradæmisins og handtöku og aftöku Maximilians keisara þann 19. júní 1867.
Terra Nostra

Terra Nostra er brasilískur sjónvarpsþáttur.
Crocus vallicola

Crocus vallicola er tegund af sverðliljuætt sem var lýst af Herb.
Sellandafjall

Sellandafjall er móbergsstapi í fjallahring við suðurjaðar Mývatnssveitar. Fjallið er áberandi þegar horft er til suðurs frá Mývatni. Það nær 988 m.y.s.
Boxarauppreisnin

Boxarauppreisnin eða Yihetuan-hreyfingin var uppreisn sem átti sér stað í Kína á milli 1899 og 1901, undir lok Tjingveldisins, og var drifin áfram af útlendingahatri og andstöðu við útbreiðslu kristinnar trúar. Yihetuan-hópurinn („Skæruliðar sameinaðir í réttsýni“), sem fékk gælunafnið „boxararnir“ á vestrænum tungumálum, átti frumkvæði að uppreisninni og einkenndist mjög af kínverskri þjóðernishyggju og andstöðu við vestræna nýlenduvæðingu.

Uppreisnin átti sér stað samhliða alvarlegu þurrkatímabili og óreiðu vegna sívaxandi erlendra áhrifa í Kína. Eftir að ofbeldi gegn útlendingum og kristnum Kínverjum færðist í aukana í Sjandong og Norður-Kína í júní árið 1900 komu Boxararnir, sem héldu að þeir væru ónæmir fyrir erlendum vopnum, af stað uppþoti í Peking með slagorðinu „Styðjið Tjingstjórnina og útrýmið útlendingunum“. Útlendingar og kristnir Kínverjar leituðu skjóls í sendiráðahverfi borgarinnar. Þegar fréttir bárust af því vesturveldin hygðust gera innrás til að binda enda á umsátrið um sendiráðahverfið lýsti Cixi keisaraekkja yfir stuðningi við Boxarana og gaf auk þess út keisaralega stríðsyfirlýsingu á hendur erlendum veldum. Erindrekar, erlendir borgarar, hermenn og annað kristið fólk var umsetið í sendiráðahverfinu af kínverska keisarahernum og boxurunum í 55 daga.

Mikill ágreiningur var milli kínverskra ráðamanna um hvort rétt væri að styðja Boxarana eða ná fram sáttum. Yfirmaður kínverska hersins, Ronglu hershöfðingi, kvaðst seinna hafa reynt að halda hlífiskildi yfir umsetnu útlendingunum. Kína varð nú fyrir innrás átta þjóða bandalags Bretlands, Frakklands, Bandaríkjanna, Japans, Þýskalands, Rússlands, Ítalíu og Austurríki-Ungverjalands. Kínverjum tókst í fyrstu að hrekja her bandalagsins á bak aftur en voru fljótt sigraðir þegar 20.000 vopnaðir hermenn komu til Kína. Her bandalagsins kom til Peking þann 14. ágúst og rauf umsátrið um sendiráðahverfið. Herir vesturveldanna létu síðan greipar sópa um höfuðborgina og sveitina í kring og tóku af lífi alla þá sem grunaðir voru um að vera boxarar.

Árið 1901 voru sett lög sem kváðu á um að embættismenn sem hefðu stutt boxarana skyldu aflífaðir, erlendir hermenn skyldu staðsettir í Peking og Kína skyldi greiða þjóðunum í bandalaginu himinháar skaðabætur næstu 39 árin. Keisaraekkjan lýsti í kjölfarið yfir stuðningi við ýmsar kerfis- og efnahagsumbætur til þess að reyna að bjarga Tjingveldinu. Allt kom þó fyrir ekki og Tjingveldið hrundi árið 1912.
Dättlikon

Dättlikon er sveitarfélag í Sviss. Hún er í Zürich-fylkinu.
Króatíuher

Króatíuher er her Króatíu. Herinn skiptist í landher Króatíu, sjóher Króatíu og flugher Króatíu. Forseti Króatíu er yfirmaður heraflans en stjórn hersins heyrir undir varnarmálaráðuneyti Króatíu.

Fjöldi hermanna í Króatíuher er um 14.000 manns auk 6.000 manna varaliðs. Herskylda var afnumin 2008.

Herinn þróaðist út frá Króatíska þjóðverðinum sem var stofnaður í upphafi Borgarastyrjaldarinnar í Júgóslavíu 1991. Í september það ár, eftir Herskálaorrustuna, náði þjóðvörðurinn á sitt vald vopnageymslum Júgóslavneska alþýðuhersins. Í nóvember var hann gerður að Króatíuher en þá var þriggja mánaða töf á gildistöku sjálfstæðis Króatíu sem Króatíuþing samþykkti í júní liðin.
Mjúkvefjasarkmein

Mjúkvefjasarkmein er sarkmein sem myndast í tengivefjum líkamans.
Andri Rúnar Bjarnason

Andri Rúnar Bjarnason (fæddur 12. nóvember 1990) er íslenskur knattspyrnumaður sem spilar með Kaiserslautern FC í 3. Liga.

Grindavík.

Andri kom á láni til Grindavíkur í Inkasso deildinni frá Víking Reykjavík og hjálpaði liðinu upp í Úrvalsdeildina. Eftir tímabilið sagði hann upp samningi sínum við Víking og samdi við Grindavík. Hann tók Úrvalsdeildina með stormi sumarið 2017 og skoraði 19 mörk.Hann hirti gullskóinn eftirsóttarverða og jafnaði markamet í efstu deild og deilir því nú með Tryggva Guðmundssyni, Þórði Guðjónssyni, Pétri Péturssyni og Guðmundi Torfasyni.
Trifolium siskiyouense

Trifolium siskiyouense, er jurt af ertublómaætt, einlend í Klamathfjöllum í vesturhluta Bandaríkjanna.

Útbreiðsla.

Tegundin vex í norðvestur Kaliforníu og suðvestur Oregon, í Klamath fjöllum. Hún finnst í 5 sýslum: Shasta og Siskiyou Kaliforníu; og Josephine, Douglas og Jackson í Oregon.

Einkennis eintakinu var safnað 1904 nálægt Grants Pass í Josephine County, Oregon. Hluti af útbreiðslusvæðinu er friðaður innan Klamath National Forest.

Tegundin vex í rökum fjallaengjum í 800 til 1400 m. hæð yfir sjávarmáli.

Lýsing.

"Trifolium siskiyouense" er hárlaus, fjölær jurt með gildum rótum en engum jarðstönglum. Blöðin eru með þremur smáblöðum, 3sm löng. Blómin eru hvít til rjómalit.
Jóhannesarriddarar

Jóhannesarriddarar eða spítalariddarar (latína: "Ordo Fratrum Hospitalis Sancti Ioannis Hierosolymitani") er kaþólsk riddararegla sem síðar varð að reglu Mölturiddara. Reglan var stofnuð í kringum sjúkrahús í Muristan í Jerúsalem sem var helgað Jóhannesi skírara og sinnti kristnum pílagrímum til Landsins helga. Sjúkrahúsið var stofnað snemma á 11. öld en reglan var stofnuð af benediktínamunknum Gerard Thom á tímum Fyrstu krossferðarinnar. Stofnun hennar var staðfest með páfabullu árið 1113. Ásamt Musterisriddurum urðu Jóhannesarriddarar voldugasta riddarareglan í Landinu helga.

Eftir fall Konungsríkisins Jerúsalem árið 1291 hörfuðu riddararnir til greifadæmisins Trípólí og síðan til Kýpur. Þeir lögðu síðan Ródos undir sig með hervaldi 15. ágúst 1310. Árið 1494 reistu þeir virki í Bodrum á strönd Litlu-Asíu. Árið 1522 lagði Súleiman mikli eyjuna undir sig og riddararnir fengu að hörfa til Sikileyjar. Næstu ár fóru þeir milli staða í Evrópu en 1530 gaf Karli 1. Spánarkonungur þeim Möltu, Gozo og hafnarborgina Trípólí. Sumarið 1565 sendi Súleiman 40.000 manna lið til að hrekja riddarana frá eyjunni en þeim tókst að hrinda árásinni eftir margra mánaða umsátur.

Í siðbótinni missti reglan flest lén sín í Evrópu en var áfram með flota á Miðjarðarhafi sem tókst á við sjóræningja frá Barbaríinu. Í Frönsku byltingunni voru eigur reglunnar í Frakklandi gerðar upptækar. Napoléon Bonaparte lagði síðan Möltu undir sig í Egyptalandsför sinni 1798. Eftir það fengu riddararnir hæli í nokkrum Evrópulöndum, flestir í Sankti Pétursborg í Rússlandi. Árið 1834 kom reglan sér upp höfuðstöðvum í Róm.
Etten-Leur

Tjald er tímabundið skjól eða bústaður þakinn með ákveðnu efni, klæði eða dúk og er það notað í ýmsum tilgangi.

Tjöld hafa verið notuð síðan á forsögulegum tíma af veiðara og söfnurum í veiðiferðum. Minnst er á tjöld hirðingja í Biblíunni og Rómverjar notuðu leðurtjöld. Frumbyggjar og hirðingar víða um heim hafa notað og nota enn tjöld: Meðal annars frumbyggjar Ameríku, Mongólar, Tíbetar og Bedúínar. Tjöld hafa verið notuð fyrir fórnarlömb náttúruhamfara, flóttamenn og í hernaði. Vinsælt er að nota tjöld í útivist og á tónlistarhátíðum.

Lýsing.

Tjöld geta verið frá einmenningstjaldi og upp í stór samkvæmis- og sirkustjöld sem geta rúmað þúsundir. Göngutjöld (t.d. notuð í lengri útivistarferðum) eru létt og léttust 1-2 kíló. Í tjöldum sem taka eina til nokkrar manneskjur eru tjalddúkar strengdir á eða festir við tjaldstangir til að halda því uppi. Oft er tjaldklæðinu skipt í innra og ytra tjald. Ytra tjaldið er þá fest við það innra. Ennfremur er tjaldið fest með tjaldhælum og snæri við jörðina. Flestir tjalddúkar í nútímanum eru gerðir úr gerviefnum eins og pólýester og nylon, Tjaldstangirnar eru gerðar úr áli eða koltrefjum. Á sumum tjöldum getur verið fortjald þar sem er eins konar anddyri áður en komið er inn í tjaldið þar sem svefnstaðurinn. Fortjaldið er yfirleitt ekki með tjalddúk við jörð.

Vatnssúluþrýstingur (enska: "hydrostatic head") tjalda er mæld í millimetrum, þ.e. hvað tjalddúkurinn heldur miklu vatni án þess að það fari í gegn. Þá er í mælingu vatnssúla látin þétt upp að dúknum þar til drýpur í gegn. Tjald sem á að vera hægt að nota á öllum árstímum ætti að hafa meira en 2000mm vatnsþéttni.

Æskilegt er að lofti um tjald því annars getur raki sest í tjalddúkinn.

Á Íslandi.

Á Íslandi er fjöldi skipulagðra tjaldsvæða en utan þeirra eru takmarkanir. Árið 2015 tóku við ný náttúruverndarlög þar sem m.a. kom fram:

Ef tjalda á nærri mannabústöðum verður að leita leyfis landeiganda og ef næturnar eru fleiri en ein og tjöld eru fleiri en þrjú. Sama gildir um ræktað land. Ef náttúra er í hættu má meina um tjaldgistingu. Á friðlýstum svæðum eru takmarkanir á tjaldgistingu.

Tenglar.

Tjalda.is - Upplýsingar um tjaldsvæði
Sukarno

Sukarno (f. 6. júní 1901 – d. 21. júní 1970) var fyrsti forseti Indónesíu og gegndi því embætti á árunum 1945 til 1967.

Sukarno var leiðtogi sjálfstæðisbaráttu Indónesíu frá Hollandi. Hann var einn helsti leiðtogi þjóðernishreyfingar Indónesíumanna á hollensku nýlenduárunum og eyddi meira en áratug í fangelsi Hollendinga þar til hann var leystur úr haldi af innrásarmönnum japanska keisaraveldisins í seinni heimsstyrjöldinni. Sukarno og aðrir þjóðernissinnar unnu með innrásarhernum til þess að afla Japönum stuðning meðal Indónesíumanna í skiptum fyrir hjálp Japana við að breiða út þjóðernishyggju. Þegar Japanir gáfust upp fyrir Bandamönnum lýsti Sukarno ásamt Mohammad Hatta yfir sjálfstæði Indónesíu þann 17. ágúst 1945. Sukarno var útnefndur fyrsti forseti landsins. Hann fór fyrir andspyrnu Indónesíumanna gegn tilraunum Hollendinga til að ná aftur völdum yfir nýlendu sinni þar til Hollendingar viðurkenndu sjálfstæði Indónesíu árið 1949. Rithöfundurinn Pramoedya Ananta Oer skrifaði um Sukarno að hann hefði verið „eini asíski nútímaleiðtoginn sem tókst að sameina fólk með svo margvíslegan þjóðernis-, menningar- og trúarbakgrunn án þess að úthella einum blóðdropa.“

Eftir stormasamt tímabil þingbundins lýðræðis kom Sukarno á fót gerræðislegu stjórnarkerfi sem hann kallaði „leiðbeint lýðræði“ árið 1957 og tókst að binda enda á óstöðugleika og uppreisnaröldu sem ógnaði framtíð ríkisins. Á sjöunda áratugnum leiddi Sukarno Indónesíu talsvert til vinstri með því að veita indónesíska kommúnistaflokknum stuðning og vernd. Með þessu vann hann sér inn óvild bæði hersins og íslamista. Hann tók líka ýmsar róttækar ákvarðanir í utanríkismálum sem áttu að snúast gegn heimsvaldsstefnu með aðstoð Sovétríkjanna og Kína. 30. septemberhreyfingin árið 1965 leiddi til þess að indónesíski kommúnistaflokkurinn var lagður í rúst árið 1967 og Sukarno steypt af stóli. Hann eyddi því sem hann átti eftir ólifað í stofufangelsi.

Dóttir Sukarnos, Megawati Sukarnoputri, var forseti Indónesíu frá 2001 til 2004.
Dire Straits

Dire Straits var bresk rokkhljómsveit stofnuð árið 1977 af bræðrunum Mark Knopfler (sólógítar og söngur) og David Knopfler (ritmagítar) auk John Illsley (bassi) og Pick Withers (trommur). Lög sveitarinnar einkenndust af einföldum útsetningum og grípandi gítarstefum sem Mark Knopfler lék. Margir af textum sveitarinnar fjölluðu um eftirsjá. Fyrsta breiðskífa sveitarinnar, "Dire Straits", kom út 1978 og innihélt smellina „Down to the Waterline“ og „Sultans of Swing“. Næstu ár komu út breiðskífurnar "Communiqué", "Making Movies" og "Love Over Gold" með smellum á borð við „Romeo and Juliet“ og „Tunnel of Love“. Vinsældir sveitarinnar náðu hámarki með plötunni "Brothers in Arms" sem kom út 1985. Platan innihélt smellina „Money for Nothing“, „Brothers in Arms“ og „Walk of Life“. Hún fór beint í 1. sæti breska hljómplötulistans og var 228 vikur á listum. Þetta var ein af fyrstu plötunum sem var bæði unnin og gefin út á stafrænu formi. Geisladiskurinn með plötunni var sá fyrsti í heimi sem seldist í meira en milljón eintökum. Eftir þessar vinsældir og vel heppnað tónleikaferðalag hætti Mark Knopfler í hljómsveitinni og 1988 lýsti hann því yfir að hún væri hætt. Hljómsveitin kom þó saman nokkrum sinnum næstu ár og árið 1991 kom út ný stúdíóplata, "On Every Street". Platan hlaut dræmar viðtökur. Í kjölfarið fór hljómsveitin í tveggja ára tónleikaferðalag sem reyndist meðlimum mjög erfitt og varð til þess að Mark Knopfler hætti endanlega.
Tórsvöllur

Tórsvöllur er knattspyrnuvöllur í Gundadal í Þórshöfn, Færeyjum. Völlurinn var byggður árið 1999 sem þjóðarleikvangur Færeyja og tekur 6.040 í sæti. Árið 2011 voru flóðljós reist og árið 2017 var farið í umbætur. Áður hafði landsliðið spilað á Toftum á Svangaskarðvelli.

Tengt efni.

Færeyska knattspyrnulandsliðið
Patricia Highsmith

Patricia Highsmith (19. janúar, 1921 – 4. febrúar, 1995) var bandarískur rithöfundur sem er þekktust fyrir sálfræðitrylla. Bækur hennar hafa verið kvikmyndaðar yfir 20 sinnum. Þekktustu skáldsögur hennar eru "Strangers on a Train" frá 1950, "The Price of Salt" frá 1952 og "The Talented Mr. Ripley" frá 1955. Hún skrifaði síðar fjórar framhaldssögur um Tom Ripley.

Hún þjáðist af ýmsum kvillum um ævina, þar á meðal þunglyndi og alkóhólisma. Hún var lesbía en sambönd hennar entust aldrei nema stuttan tíma og hún var fræg fyrir að taka félagsskap dýra fram yfir fólk. Hún ólst upp í New York-borg en bjó lengst af í Evrópu, þar á meðal í Englandi og Frakklandi. Hún lést í Locarno í Sviss.
Kathryn Bigelow

Kathryn Ann Bigelow (f. 27. nóvember 1951) er bandarískur kvikmyndaleikstjóri, framleiðandi og handritshöfundur sem er þekkt fyrir óhefðbundnar spennumyndir. Þekktustu myndir hennar eru vampírumyndin "Near Dark" frá 1987, glæpatryllirinn "Þrumugnýr" ("Point Break") frá 1991, framtíðartryllirinn "Skrýtnir dagar" ("Strange Days") frá 1995, "Brimaldan stríða" ("The Weight of Water") frá 2000, og stríðsmyndirnar "" frá 2002, "Sprengjusveitin" ("The Hurt Locker") frá 2009 og "Zero Dark Thirty" frá 2012. Hún er fyrsta konan sem unnið hefur Óskarsverðlaun sem besti leikstjóri, en hún vann þau 2010 fyrir "Sprengjusveitina".
Bălțați

Bălțați er sveitarfélag í Iași-sýslu, Rúmeníu. Sjö þorp eru í sveitarfélaginu: Bălțați, Cotârgaci, Filiași, Mădârjești, Podișu, Sârca og Valea Oilor.
Dýratónfræði

Dýratónfræði er undirgrein dýrasamskiptafræðinnar og tónfræðinnar sem fæst við rannsóknir á þeim hljómfögru hljóðum sem sum dýr gefa frá sér. Þeir sem leggja stund á greinina kallast dýratónfræðingar.
Ljóð námu völd

Ljóð námu völd er sjötta ljóðabók Sigurðar Pálssonar. Bókin kom út hjá Forlaginu árið 1990 og var tilnefnd til Bókmenntaverðlauna Norðurlandaráðs árið 1993.
Fátt af einum

Fátt af einum er fimmta ljóðabók Geirlaugs Magnússonar. Bókin var gefin út af Skákprent árið 1982.
Lágmynd

Lágmynd er ljóðabók með þýðingum Geirlaugs Magnússonar á ljóðum pólska skáldsins Tadeusz Rozewicz og ritaði Geirlaugur einnig formálann. Bókin kom út árið 2004 hjá Uppheimum með styrk úr Þýðingarsjóði. Bókin var tilnefnd til Íslensku þýðingarverðlaunanna árið 2005.
Rauðlax

Rauðlax (fræðiheiti "Oncorhynchus nerka") er lax af ættkvísl kyrrahafslaxa. Nerka er rússneskt nafn á vatnagöngu-afbrigðinu (Anadromous form).
Fjölkvæni

Fjölkvæni er hugtak í félagsmannfræði um það þegar karlmaður á fleiri en eina konu samtímis, þegar kona á fleiri en einn karl samtímis er það kallað fjölveri.

Fjölkvæni hefur viðgengist í ýmsum menningarsamfélögum um tíðina, meðal annars hjá Hebreum og Kínverjum til forna og þekktist einnig hjá Forngrikkjum. Það hefur einnig lengi þekkst meðal þjóðbálka í Afríku og Pólýnesíu. Jola-fólkið sem býr á Casamance-landsvæðinu í Senegal stundar fjölkvæni að einhverju marki. Sumar kristnar kirkjudeildir heimila fjölkvæni en flestar banna það.

Algengur misskilningur á Íslandi og annnarsstaðar er að mormónar - Kirkja Jesú Krists hinna síðari daga heilögu - leyfi fjölkvæni. Það tíðkaðist milli 1852 og 1890 þegar það var afnumið af kirkjunni. Þó eru klofningshópar úr Mormónakirkjunni sem stunda fjölkvæni á laun.

Fjölkvæni er bannað á Íslandi.