arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Helliskvísl

Helliskvísl er á á Landmannaafrétti upp af Rangárvallasýslu. Helliskvísl kemur upp á þeim hluta Landmannaafréttar, sem nefnist Kringla. Kringla er er lukin háum fjöllum á alla vegu. Á norðurhelmingi fjallahringsins eru í röð frá vestri til

austurs þessi fjöll sem öll eru úr móbergi: Sauðleysur, Herbjarnarfell, Löðmundur, Lifrafjöll og Dómadalsháls.

Kringlan er vatnasvið Hellis­kvíslar og rennur áin fram hjá Landmannahelli og vestur um Svalaskarð sunnan undir Sauðleysum, yfir Lambafitarhraun og hverfur oft ofan í Tungnaárhraun norður af Valafelli. Á móts við Sauðleysur rennur Rauðfossakvísl sem kemur úr Rauðfossafjöllum í Helliskvísl.
Grand Teton-þjóðgarðurinn

Grand Teton-þjóðgarðurinn (enska: Grand Teton National Park) er bandarískur þjóðgarður í norður-Wyoming. Hann er 1300 ferkílómetrar og samanstendur af Teton-fjallgarðinum (sem er hluti af Klettafjöllum) og Jackson Hole-dalnum. Grand Teton-þjóðgarðurinn er aðeins 16 kílómetra suður af Yellowstoneþjóðgarðinum.

Á 19. öld var svæðið viðkomustaður evrópskra dýraskinnskaupmanna og í lok aldarinnar var varanleg búseta þeirra í Jackson Hole-dalnum. Fyrir hittu þeir Shoshone-frumbyggja svæðisins. 1929 var þjóðgarðurinn stofnaður en Jackson Hole bættist seinna við hann. John D. Rockefeller keypti jarðir í Jackson Hole í þeim tilgangi að þeim yrði bætt við þjóðgarðinn. Þjóðgarðurinn heitir eftir Grand Teton (4199 metrar), hæsta fjalli Teton-fjalla. Stærsta stöðuvatnið heitir Jackson Lake.

Af barrtrjám í þjóðgarðinum eru meðal annarra: Blágreni, fjallaþinur og klettafura sem vaxa hærra uppi en stafafura er fremur á láglendi. Degli og broddgreni vaxa aðallaga á þurrari svæðum. Klettafuran hefur orðið illa úti í bjöllurfaraldri. 61 tegund af spendýrum lifir á svæðinu t.d.: Svartbjörn, brúnbjörn, úlfur, gaupa, fjallaljón, otur, múrmeldýr, múshéri, vapítihjörtur, vísundur, héri og leðurblaka. Leyft er að veiða vapítihirti en oft er veiði bönnuð í þjóðgörðum. Um 300 fuglategundir lifa þar.

Fjöldi tjaldsvæða er í Grand Teton-þjóðgarðinum en opin eldur er ekki leyfður vegna bjarndýra. Svæðið er vinsælt meðal fjallgöngumanna. Snjósleðar eru eingöngu leyfðir við Jackson Lake.
Carassius gibelio

"Carassius gibelio", stundum nefndur "Carassius gibelio gibelio" og fyrir 2003, "Carassius auratus gibelio"), meðlimur ættarinnar Cyprinidae, sem telur allnokkrar aðrar þekktar tegundir fiska eins og vatnakarpa, og hinn smávaxna grunnungur. Þetta er meðalstór vatnakarpi, og verður ekki yfir 3 kg (6.6 pund) og 45 sm. Hann er yfirleitt silfurlitaður, þó að aðrir litir þekkist. Þeir eru alætur og nærast á svifi, hryggleysingjum, plöntum og lífrænum leifum. Upprunalega frá Asíu (Síberíu), hafa þeir verið fluttir út og eru í vötnum og tjörnum og hægstreymandi ám víða um Evrópu, Norður Ameríku og Asíu.

Lýsing.

Hann er kröftugur fiskur sem líkist ("Carassius carassius") og verður um 10 til 35 sm langur. Hreistur hans er stærra en á C. carassius, og eru yfirleitt 27 til 32 hreisturflögur eftir hliðarrákinni, þar sem C. carassius hefur á milli 31 til 35. . Sporðurinn á C. gibelo er dýpra sýldur en á C. carassius.

Ræktun í gullfisk.

Gullfiskar voru upphaflega ræktaðir út frá C. gibelo í Kína fyrir yfir 1000 árum síðan, þar sem þeir voru ræktaðir fyrir lit til að lífga upp á skrauttjarnir og vatnagarða.
Krufning

Krufning er uppskurður á venjulega dáinni manneskju til að skera úr um orsök dauða til dæmis. Krufning samsvarar fremur enska autopsy heldur en dissection.
Dóttir sækonungsins

Dóttir sækonungsins (enska: "Neptune's Daughter") er bandarísk rómantísk söngvamynd frá 1949 með Esther Williams, Ricardo Montalbán, Red Skelton og Betty Garrett í aðalhlutverkum. Leikstjóri var Edward Buzzell og myndin kom út hjá Metro-Goldwyn-Mayer. Óskarsverðlaunalag Frank Loesser, „Baby, It's Cold Outside“, var frumflutt í myndinni.

Þetta var þriðja myndin þar sem Williams og Montalbán léku á móti hvert öðru, á eftir "Fiesta" (1947) og "Hawaii-nætur" (1948), og önnur mynd Williams með Red Skelton á eftir "Sundmærin" (1944). Myndin var ein af þeim fyrstu sem sýnir sjónvarp.
Pöddulíf

Pöddulíf (enska: "A Bug's Life") er bandarísk Disney-kvikmynd frá árinu 1998.
Hólmar Örn Eyjólfsson

Hólmar Örn Eyjólfsson (fæddur 6. ágúst 1990 á Sauðárkróki) er íslenskur knattspyrnumaður. Hann spilar sem miðvörður og bakvörður. Hólmar er nú hjá Rosenborg í Noregi. Hólmar hefur spilað með ungmennalandsliðum Íslands og frá 2012 hefur hann leikið 5 A-landsleiki með Íslenska karlalandsliðinu í knattspyrnu. Hólmar er sonur Eyjólfs Sverrissonar, knattspyrnumanns og þjálfara.
Astacidea

&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt;

&lt;revision&gt;

&lt;parentid&gt;1703537&lt;/parentid&gt;

&lt;timestamp&gt;2021-12-20T10:09:00Z&lt;/timestamp&gt;

&lt;contributor&gt;

&lt;username&gt;InternetArchiveBot&lt;/username&gt;

&lt;/contributor&gt;

&lt;comment&gt;Bjarga 1 heimildum og merki 0 sem dauðar.) #IABot (v2.0.8.5&lt;/comment&gt;

&lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt;

&lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;

Astacidea er flokkur skjaldkrabba (krabbadýr) að meðtöldum humrum, vatnakrabbar þeirra nánustu ættingjar.

Meðlimir.

Innættkvíslin Astacidea inniheldur fimm yfirættir, tvær af vastnakröbbum (Astacoidea og Parastacoidea), eina af humrum (Nephropoidea), einni af kóralrifjahumrum (genus "Enoplometopus"), og nokkrar útdauðar ættkvíslir. síðan 2009, hafa 782 viðurkenndar tegundir verið taldar til þeirra, þar af yfir 400 sem teljast til Cambaridae. Meðlimir ættbálksins Glypheidea (með fjölda útdauðra (steingerðra) tegunda og tveggja núlifandi; "Neoglyphea inopinata" og "Laurentaeglyphea neocaledonica") voru áður taldar hér til.

Lýsing.

Meðlimir innættbálksins Astacidea þekkjast frá öðrum krabbadýrum á klóm á fyrstu þremur framfótunum (pereiopod), og sú fremsta er mun stærri en seinni tvö pörin. Síðustu tvö pör framfótanna eru einföld (án klóa), nema hjá "Thaumastocheles", þar sem fimmta parið gæti verið með smávaxnar klær.

Útbreiðsla.

Meðlimir innættbálksins Astacidea finnast um allan heim - bæði í hafi og ferskvatni - nema á meginlandi Afríku og hlutum Asíu.
Krav Maga

Krav Maga (hebreska: קרב מגע) er sjálfsvarnaraðferð sem þróuð var fyrir Ísraelsher af ungversk-ísraelska hnefaleikaranum Imi Lichtenfeld í Slóvakíu.
Flauelsbyltingin

Flauelsbyltingin (tékkneska: "sametová revoluce") er heiti á röð friðsamlegra mótmæla sem leiddu til afnáms flokksræðis kommúnista í Tékkóslóvakíu árið 1989. Mótmælin hófust í Bratislava 16. nóvember á minningarathöfn um háskólanemann Jan Opletal sem hafði verið drepinn af nasistum 50 árum fyrr. Daginn eftir var alþjóðadagur stúdenta haldinn hátíðlegur sem endaði með því að þúsundir mótmælenda héldu inn í miðborg Prag. Óeirðalögregla brást við um kvöldið og dreifði hópnum. Fljótlega tók orðrómur að berast um að einhverjir mótmælendur hefðu verið drepnir af lögreglu. 17. nóvember markar formlega upphaf mótmælanna. Næstu daga breiddust mótmælin út og almennt verkfall hófst. Mótmælendur hringluðu lyklakippum sem tákni um að þeir vildu losna við stjórn kommúnista. 29. nóvember ákvað sambandsþing Tékkóslóvakíu að afnema setningu í stjórnarskrá Tékkóslóvakíu sem kvað á um leiðtogahlutverk kommúnistaflokksins. Þar með lauk flokksræði kommúnistaflokksins í Tékkóslóvakíu formlega. Í desember var Václav Havel kjörinn forseti landsins og í júní árið eftir voru fyrstu frjálsu þingkosningarnar haldnar.
Kanaríeyja-einir

Juniperus cedrus (Kanaríeyja einir) er tegund af eini, upprunnin frá vesturhluta Kanaríeyja (Tenerife, La Palma, Gran Canaria, Gomera) og Madeira ("J. cedrus" Webb &amp; Berthel. subsp. "maderensis" (Menezes) Rivas Mart "et al."), þar sem hann kemur fyrir í 500 til 2400m hæð yfir sjávarmáli. Hann er náskyldur "Juniperus oxycedrus" af Miðjarðarhafssvæðinu og "Juniperus brevifolia" (Azoreyja eini) frá Azoreyjum.

Þetta er stór runni eða tré sem verður 5 til 20 metra hár (sjaldan 25. Nálarnar eru sígrænar, þrjár í hvirfingu, græn til vaxgræn, 8 til 23 mm langar og 1 til 2 mm breiðar, með tvöfaldri hvítri loftaugarák ofan til. Hann er yfirleitt einkynja, með plöntur annaðhvort karlkyns eða kvenkyns. Berkönglarnir eru grænir fyrir þroska, og verða rauðgulir til rauðir við þroska, með breytilegri vaxhúð, 18 mánuðum eftir frjóvgun; þeir eru kúlulaga, og eru úr sex samvöxnum hreisturskeljum í tvemur hvirfingum af þremur; þrjár stærstu skeljarnar eru með stakt fræ. Fræin dreifast þegar fuglar borða berin. Karlreklarnir eru gulir, 2 til 3 mm langir, og falla fljótlega eftir að frjóunum hefur verið dreift í Febrúar - Mars.

Þetta er viðkvæm tegund í heimkynnum sínum vegna fellingar vegna verðmæts viðar, og ofbeitar geita. Hann hefur verið verndaður síðan 1953 og hafa stofnar hans verið smám saman að ná sér. Sögulegar heimildir herma að tré allt að 30m hafi komið fyrir áður fyrr; tré yfir 10 m eru sjaldgæf nú og finnast helst í ógengum klettum.

Hann er öðru hverju ræktaður sem skrauttré í heittempruðum svæðum, svo sem Nýja Sjálandi, Bretlandseyjum og Kaliforníu, en er ekki algengur í ræktun. Það eru einnig nokkrar tilraunaútplantanir á Kanaríeyjum, þar sem hann hefur sýnt góðan vöxt við góð skilyrði, náð 14 til 15 m hæð á 40 árum.

Útdráttur úr viðinum með acetone, sem var svo greindur, bendir til að "essential oil" úr "Juniperus cedrus" sé sérstaklega rík af thujopsene.
Jijé

Jijé eða Joseph Gillain (13. janúar 1914 – 19. júní 1980) var belgískur myndasöguhöfundur. Hann starfaði lengst af hjá Teiknimyndablaðinu Sval og ritaði um tíma sögurnar um titilpersónu þess. Hann hafði öðrum fremur mótandi áhrif á stíl fransk-belgísku myndasögunnar. Ein kunnasta persónan úr penna Jijé var hugdjarfi kúrekinn "Jerry Spring".

Æviágrip.

Joseph Gillain fæddist í Gedinne í borginni Namur og nam ungur ýmsar listgreinar, þar á meðal útskurð, gullsmíði og myndlist. Rúmlega tvítugur að aldri skapaði hann sína fyrstu myndasögupersónu, "Jojo", fyrir kaþólskt tímarit, Jojo var undir sterkum áhrifum frá Tinna-sögunum, en fljótlega skóp Jijé sinn eigin stíl. Nýjar sögur fylgdu í kjölfarið og árið 1939 var listamaðurinn ráðinn til starfa við myndasögublaðið Sval, þar sem hann átti eftir að verja mestallri starfsævinni.

Þegar seinni heimsstyrjöldin braust út átti tímaritið ekki lengur kost á fá erlendar myndasögur til birtingar. Því kom í hlut Jijé að teikna velflestar sögur blaðsins, þar á meðal ævintýri Svals og Vals sem Frakkinn Rob-Vel hafði áður haft á sinni könnu. Jijé þróaði áfram persónu Svals og skóp félaga hans Val eftir hvatningu frá Jean Doisy. Meðal viðfangsefna hans á stríðsárunum var að teikna ævintýri um kunnar bandarískar myndasögupersónur á borð við "Red Ryder" og "Superman".

Jijé var alla tíð trúaður kaþólikki og sér þess stað í sumum verka hans, svo sem í sögum hans um Kristófer Kólumbus og ítalska prestinn "Don Bosco". Þá samdi hann ævisögu skátaforingjans Roberts Baden-Powell. Seint á fimmta áratugnum fól hann lærisveini sínum André Franquin að taka við sögunum um Sval og Val, en sneri sér sjálfur að gerð nýrra sagna um kúrekann "Jerry Spring". Þau ævintýri ruddu brautina fyrir fjölda fransk-belgískra sagna sem gerðust í villta-vestrinu.

Teiknistíll og áhrif.

Jijé er einn fárra evrópskra myndasöguhöfunda sem var jafnvígur á raunsæislegan teiknistíl og skrípó. Hann hóf ferilinn í anda Hergé og hins svokallaða "ligne claire"-stíls, en skapaði fljótlega sinn eigin stíl sem ýmist var kallaður "ligne atome" ("atóm-stíllinn") eða Marcinelle-skólinn, en höfuðstöðvar Dupius-fyrirtækisins voru í Marcinelle. Nýi stíllinn blandaði saman einkennum úr Ligne Claire og Art Déco-listastefnunni, sem fól í sér miklu meiri áherslu á spennu og hreyfingu í stað raunsærri og kyrrstæðari mynda í sögum eins og um Tinna blaðamann. Jijé safnaði í kringum sig hópi ungra lærisveina, sem tileinkuðu sér þennan stíl.

Jijé varð jafnframt brautryðjandi í gerð fransk-belgísku raunsæismyndasögunnar, ekki hvað síst með kúrekaævintýrunum um Jerry Spring. Meðal lærisveina frá þeim hluta ferils hans má nefna Jean Giraud eða "Mœbius", höfund sagnanna um Blástakk og Inkal.

Áhrif Jijé birtust ekki aðeins í teiknistíl heldur einnig í efnistökum. Á meðan heimsmynd myndsagna hafði löngum þótt svart/hvít með björtum hetjum og hreinræktuðum illmennum, var persónusköpun hans flóknari. Þannig voru frumbyggjar Ameríku ekki sýndir sem blóðþyrstir villimenn í sögum hans um Jerry Spring. Þá voru hvítar og þeldökkar sögupersónur hans jafningjar í sögum, sem var fjarri því alsiða.
Balsamþinur

Balsamþinur (Fræðiheiti: Abies balsamea) er norður-amerísk þintegund sem er með útbreiðslu frá Bresku Kólumbíu til Nýfundnalands í Kanada og frá Minnesota til Maine í Bandaríkjunum. Einnig er útbreiðsla í Appalasíufjöllum. Tréð er vinsælt sem jólatré í austurhluta álfunnar. Glæsiþinur er skyld tegund.

Balsamþinur verður 14 til 20 metra hátt tré og er með mjóa krónu. Það er fylkistré Nýju-Brúnsvíkur í Kanada.

Á Íslandi.

Balsamþinur hefur almennt þrifist illa á Íslandi vegna hafræns loftlags. Þó finnst vöxtulegur reitur í Vaglaskógi.
Pain of Salvation

Pain of Salvation er sænsk framsækin þungarokkssveit, stofnuð í Eskilstuna. Uppruna hljómsveitarinnar má rekja til ársins 1984 þegar Daniel Gildenlöw stofnaði hljómsveitina "Reality", 11 ára gamall. En árið 1991 breytti hann nafninu á hljómsveitinni í "Pain of Salvation". Daniel hefur verið aðallagahöfundur og söngvari hljómsveitarinnar frá upphafi.

Árið 1994 gekk bróðir hans, Kristoffer, til liðs við hljómsveitina á bassa. Árið 1997 fór Pain of Salvation í hljóðver til að taka upp sína fyrstu plötu; "Entropia". Árið 1999 gerði sveitin samning við InsideOut plötuforlagið og hlutu verk þeirra þar með meiri dreifingu. Árið 2000 kom út platan, "The Perfect Element", og fjallaði hún um umskipti unglinga í fullorðinsár.

Eftr aldamót fór sveitin að spila á stærri tónleikahátíðum eins og Progpower og spilaði á tónleikaferðalagi með hljómsveitum eins og Evergrey, Symphony X og Dream Theater. Árin 2011-2012 urðu mannabreytingar í hljómsveitinni: Johan Hallgren og Fredrik Hermansson hættu. Ragnar Sólberg Rafnsson gekk til liðs við sveitina og Gustaf Hielm sem hafði áður spilað á bassa. Árið 2010 tók sveitin þátt í forkeppni Eurovision í Svíþjóð, Melodifestivalen, með laginu "Roadsalt". Sveitin komst í undanúrslit. Árið 2017 var Ragnar beðinn um að yfirgefa sveitina.

Tónlist hljómsveitarinnar hefur einkennst af mismunandi töktum, rólegum og þungum köflum og ýmissi raddbeitingu. Hljómsveitin hefur oft þema í verkum sínum og hefur fjallað meðal annars um: Umhverfismál, trúmál, þroskaferli, mannkynið og tilvist.
Anthony Eden

Auyuittuq-þjóðgarðurinn (inúktitút: ᐊᐅᔪᐃᑦᑐᖅ „eyjan sem bráðnar aldrei“, enska: "Auyuittuq National Park") er þjóðgarður á Cumberland-skaga á austur-Baffinslandi í Núnavút í Kanada. Þjóðgarðurinn var stofnaður árið 1976 sem verndarsvæði en varð þjóðgarður árið 2000. Hann er rúmir 19.000 ferkílómetrar.

Í náttúru svæðisins eru miklar freðmýrar, firðir og jöklar. Tólf tegundir spendýra finnast á svæðinu, t.d. ísbirnir, selir, refir, snæhérar, hreindýr, úlfar og læmingjar. Þórsfjall, Óðinsfjall og Ásgarðsfjall eru þverhnípt fjöll á svæðinu. Þeir sem vilja heimsækja svæðið þurfa að fara í gegnum bæina Qikiqtarjuaq eða Pangnirtung og sækja um leyfi.
Babor-fjallgarðurinn

Babor fjallgarðurinn (á arabísku جبل البابور; frönsku; Monts des Babors) er fjallgarður í Tell Atlas í Alsír. Hæsti hluti hans er 2,004 metra hár Mount Babor.

Baborfjallgarðurinn, ásamt nálægum Bibans, er hluti af fjallasvæði Petite Kabylie.

Vistfræði.

Það er verndarsvæði í fjallgarðinum, Djebel Babor Nature Reserve, þekkt fyrir fuglaskoðun. Þetta er einnig eitt af fáum eftirstandandi búsvæðum Stökkapategundar, "Macaca sylvanus" sem er í útrýmingarhættu.
Lepisosteidae

Lepisosteiformes (eða Semionotiformes), er forn ætt af geisluggum; steingerfingar af þessum ættbálk þekkjast frá síðari hluta Cretaceous og framvegis. Ættin Lepisosteidae inniheldur sjö núlifandi tegundir sem dvelja í fersku og ísöltu vatni, og einstöku sinnum sjó í austur Norður-Ameríka, Mið-Ameríka og Karíbahafseyjar.

Orðsifjar.

Ættkvíslarnafnið "Lepisosteus" kemur úr Grísku "lepis" í merkingunni "hreistur" og "osteon" í merkingunni "bein". "Atractosteus" er sömuleiðis komið úr Grísku, í þessu tilfelli úr "atraktos", í merkingunni "ör (smbr. bogi og ör)."

Útbreiðsla.

Steingerfðir Lepisosteidae hafa fundist í Evrópu, Indlandi, Suður Ameríku, og Norður Ameríku, sem bendir til að áður hafi þeir verið útbreiddari en þeir eru nú.

Tegundir.

Lepisosteidae er með sjö núlifandi tegundir, í tvem ættkvíslum:

Family Lepisosteidae

Mikilvægi fyrir menn.

Hold fiskanna er ætt, og stundum til sölu, en ólíkt styrjum sem þeir líkjast eru hrogn þeirra mjög eitruð mönnum. Nokkrar tegundir eru seldar sem búrfiskar.

Hörð húð og hreistur fisksins voru nýtt af mönnum. Indíánar notuðu hreistrið sem örvarodda, Caríba-indíánar notuðu húðina sem brynju, fyrstu landnemar Ameríku vöfðu plógsblöðin í skinnin.
Abies milleri

Abies milleri, er útdauð tegund af þin, þekkt af steingervingum frá Washington ríki. Og eru þeir úr jarðlögum sem eru um 49.5 milljóna ára gömul, og eru þá elstu staðfestu eintök ættkvíslarinnar. Tegundinni var lýst af 81 steingervingisem safnað var á stað númer A0307 í Ferry County, Washington. Tegundarheitið "milleri", var til heiðurs Charles N. Miller Jr fyrir framlög hans til rannsókna og skilnings á Þallarætt Pinaceae.

"A. milleri" sýnir líkindi við "A. kawakamii" og "A. chensiensis" frá Asíu og "A. concolor" og "A. lasiocarpa" frá Norður Ameríku. "A. milleri" sýnir ekki einkenni sem geta staðsett hann í eina deild "Abies" frekar en aðra.

Þau 81 eintök sem voru rannsökuð fyrir lýsinguna á "A. milleri" voru með samanlagt 40 köngulhreistur, 21 frævængi, 10 laufgaðar greinar, og tvær stakar nálar.
Abies fanjingshanensis

Abies fanjingshanensis er sígrænt tré í þallarætt. Hann verður um 20 metra hár og nær 65 sentimetrum í þvermál. Börkurinn er dökkgrár. Árssprotar eru með rauðbrúnan börk sem verður dekkri á öðru eða þriðja ári. Barrið er beinra og ósamhverfar nálar 1.4 til 3 cm langar og 2 til 3 mm á breidd. Undir barrnálunum eru tvær loftaugarásir. Könglarnir eru stuttar sívalur keilur, 5 til 6 cm langar og um 4 sm þykkar. Fjólublát-brúntar að lit óþroskaður, þroskaðar verða þær dökkbrúnar. Egglaga fræin eru um það bil 8 mm löng, með 7 mm langa þríhyrningslaga vængi.

Hann finnst eingöngu í Kína, á Fanjing Shan í Guizhou héraði,þar sem hann vex í 2100 til 2350 metra hæð yfir sjó. Hann myndar blandskóga með "Acer flabellatum", "Enkianthus chinensis", "Prunus serrulata", "Rhododendron hypoglaucum" og einnig með "Tsuga chinensis".

Honum er ógnað af tapi búsvæða.
Salisýlsýra

Salisýlsýra (enska: salicylic acid) er lífræn sýra með efnaformúluna C7H6O3. Salisýlsýra var mikið notuð sem lyf seint á 19. öld og í byrjun 20. aldar en hún ertir yfirborð magans og því er acetýlsalisýlsýra, betur þekkt sem aspirín, nú notuð í stað hennar.

Saga.

Ítalskur efnafræðingur, Raffaele Piria, sýndi fram á að hægt er að vinna salisýlsýru úr salisíni árið 1838. Efnið var komið í verksmiðjuframleiðslu í Dresden árið 1874. Í ágústmánuði 1897 tókst Felix Hoffmann, efnafræðingi hjá Bayer, að hengja acetýl-hóp á salisýlsýru og nýsmíða þannig asetýlsalisýlsýru. Salisýlsýra var upphaflega einangruð úr mjaðjurt.
Abies × vilmorinii

Abies × vilmorinii er tilbúinn blendingur af grikkjaþin og spánarþin. Hann kom fyrst fram um 1901 í Frakklandi.Hann var nefndur til heiðurs Pierre Louis François Lévêque de Vilmorin.
OpenCourseWare

OCW - Opencourseware er verkefni á vegum MIT tækniháskólans, sem er einkarekinn háskóli í Cambridge í Massachusetts í Bandaríkjunum. Þar er almenningi boðið upp á að sækja heilu fyrirlestrana og námskeiðin á internetinu. OCW er netlæg útgáfa af námi sem er opin almenningi. Námsefnið er frítt og þurfa notendur ekki að skrá sig sérstaklega á hvert námskeið auk þess sem hægt er að taka námskeiðin og fyrirlestrana hvenær sem er. Hinsvegar fást engar prófgráður eða skírteini fyrir þáttöku í MIT OCW. Boðið er upp á nánast allar námsgreinar sem kenndar eru í MIT á 11 mismunandi sviðum með yfir 110 námsgreinum. Þáttakendur í MIT OCW heimsækja kerfið í um tvær milljónir skipta í hverjum mánuði og kemur 56% prósent þessara heimsókna frá öðrum löndum en Bandaríkjunum. Árið 2016 voru heimsóknir tæplega 226 milljónir.

Árið 1999 hófu starfsmenn MIT að skoða hvernig hægt væri að nýta internetið til að miðla þekkingu og fróðleik til nemenda. Ári síðar komu þeir niðrá OCW og í apríl 2001 var það kynnt í New York Times og opnað fyrir almenningi. Árið 2002 var búið að opna 50 námskeið, ári seinna voru þau orðin 500 og í árslok 2016 voru þau tæplega 2.400, þar af var búið að þýða rúmlega 1.000 á um 10 önnur tungumál. Meðal tungumála sem OCW hefur verið þýtt á eru spænska, portúgalska, kínverska, franska, þýska, víetnamska, úkraínska, tyrkneska, persneska og kóreska.

MIT OCW inniheldur mjög breiða línu af efni, allt frá því að vera takmarkaðir listar af lesefni og prófum yfir í söfn af fyrirlestrarupptökum, gagnvirku námsefni og ókeypis kennslubókum. Rannsóknir MIT sýna að bæði kennarar og almennir námsmenn nota vefinn til að auka við þekkingu sína og bæta frammistöðu sína í námi eða kennslu.
Óperudraugurinn (söngleikur frá 1986)

Óperudraugurinn er söngleikur með lögum eftir Andrew Lloyd Webber og texta eftir Charles Hart með viðbótum frá Richard Stilgoe. Lloyd Webber og Stilgoe sömdu líbrettó söngleiksins saman. Söngleikurinn er byggður á skáldsögunni "Le Fantôme de l'Opéra" eftir Gaston Leroux frá 1909. Sagan snýst um að dularfullur grímuklæddur tónlistarsnillingur verður ástfanginn af ungri sópransöngkonu. Sögusviðið er óperuhús og leynileg bækistöð óperudraugsins undir húsinu.

Söngleikurinn var frumsýndur á West End í London 9. október 1986 og á Broadway 26. janúar 1988. Hann hlaut Olivier-verðlaunin 1986 og Tony-verðlaunin 1988 sem besti söngleikurinn. Michael Crawford og Sarah Brightman léku aðalhlutverkin í fyrstu uppsetningunni í Her Majesty's Theatre. Söngleikurinn er nú annar langlífasti söngleikur sögunnar á eftir "Les Misérables" og þriðja langlífasta leikrit sögunnar á eftir "Músagildrunni".