arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Grassía

Grassía eða medicamentum gratia probatum, einnig nefnt harlemolía var þykkur brúnleitur vökvi sem seldur var sem meðal. Þessi mixtúra var búin til árið 1696 af Claes Tilly frá Haarlem í Hollandi. Grassía var blanda af brennisteini, trjákvoðu (terpentínu úr furukvoðu) og línolíu. Hlutföllin eru þannig að þyngdin var 1 hluti af brennisteini á móti 5 hlutum af furukvoðu (16% brennisteinn, 80% terpentína úr furukvoðu og 4 % línolía). Virka efnið í grassíu er Anethole trithione.

Grassía varð vinsæl heilsumixtúra meðal hollenskra sjómanna og farmanna og barst þannig um heiminn. Grassía var fyrsta lífselixír kynjalyfið sem náði vinsældum á Íslandi. Grassíudropar áttu að vera allra meina bót og söluaðili á Íslandi fullyrti: „Gratia probatum læknar allan skjálfta og máttleysi i útlimum, alla blóðólgu, maga- og lifrarsjúkdóma, lungnaveiki, síðustingi, brjóstþyngsli, bæði innri og ytri meiðsli, kýli, móðursýki og tíðateppu. Það bætir og hægðir til baks og kviðar, hreinsar blóðið fyrir skaðlegum vessum og veitir andlitum heilbrigðislit. Þeir, sem veikir eru af skyrbjúg, vatnssýki eða beinkröm, skulu taka annan hvern dag fimmtán dropa, en börnum skal gefa það eftir aldri." Ennfremur var fullyrt að grassían læknaði gigt, hjartslátt, höfuðverk og beinskaða og augnveiki, linaði tannþrautir og læknaði eyrnaverk og læknaði steinsótt algjörlega á níu mánuðum.
Flauelsyllir

Flauelsyllir (fræðiheiti: "Sambucus velutina") er tiltölulega stór lauffellandi runni sem er einlendur í suðvesturhluta Bandaríkjanna. Þessi tegund er einkennandi fyrir mið Kaliforníu og vestur Nevada.

Einkenni.

Flauelsyllir er með græn fjaðurskift blöð sem eru áberandi hærð við snertingu. Vanalega eru 5 til 9 smáblöð, hvert um 5-30 sm langt. Runninn getur orðið um 3 til 8 metra hár, með stöngla sem eru oft um 30-60 sm í þvermál. Berin eru svarblá.
Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte

Napoléon Joseph Charles Paul Bonaparte einnig kallaður Prins Bonaparte og Prins Jérôme Napoléon (9. september 1822 – 17. mars 1891) var annar sonur Jérôme Bonaparte konungs Vestfalíu og konu hans Katarínu prinsessu af Württemberg. Faðir hans var bróðir Napóleons Bonaparte. Eftir frönsku byltinguna árið 1848 var hann kosinn í þjóðarráð Frakklands sem fulltrúi Korsíku.

Hann kom til Íslands árið 1856 í tengslum við málaleitan Frakka um að fá leyfi til að koma upp franskri nýlendu í Dýrafirði.
Acarapis externus

Acarapis externus er mítlategund sem var lýst af Morgenthaler í Morison 1931. Engin undirtegund er skráð í Catalogue of Life.
193

193 (CXCIII í rómverskum tölum) var almennt ár sem hófst á mánudegi samkvæmt júlíska tímatalinu. Í Rómaveldi var það þekkt sem ræðismannsár Sosíusar og Ericíusar, eða sem árið 946 ab urbe condita.
Coccinella

Coccinella er þekktasta ættkvíslin af Maríubjöllum. Hlífðarvængir flestra tegundanna eru rauðir eða appelsínugulir, með svörtum blettum eða rákum. Ættkvíslin er um mestallt norðurhvel, en flestar tegundirnar eru í Evrasíu.

Nafnið kemur úr latínu "coccineus", sem vísar í skarlatsrauðan lit.

Fullorðin dýr og lirfur eru stórtækar blaðlúsaætur, og sumar tegundirnar (t.d. "C. septempunctata") eru notaðar sem lífræn meindýravörn.
Bryngranar

Bryngranar (fræðiheiti: "Corydoras") eru ættkvísl ferskvatnsgrana af ætt Callichthyidae og undirætt Corydoradinae. Heitið Corydoras kemur úr grísku; "kory" (hjálmur) og "doras" (húð). Tegundir sem hafa verið flokkaðar eru um 160 talsins og eru litaafbrigði sem og útlit fjölbreytt. Stærð er frá 2.5 til 12 sentimetra.

Útbreiðslusvæði bryngrana er í Suður-Ameríku, austur af Andesfjöllum til Atlantshafs; frá Trínidad og Tóbagó til Norður-Argentínu. Þeir lifa í torfum í lækjum, meðfram stærri ám, í mýrum og tjörnum. Meginfæða eru smá skordýr, skordýralirfur, grot og plöntur sem þeir finna á botninum. Undirtegundir bryngrana eru vinsælar hjá gæludýrafiskaeigendum og hreinsa þeir upp leifar af botni búrsins.
Spilavíti

Spilavíti er bygging eða stofnun þar sem stundað er fjárhættuspil. Spilavíti eru oftast í nágrenni hótela, veitingastaða, verslunarmiðstaða, skemmtiferðaskipa og annarra staða þar sem ferðamenn leita eftir afþreyingu. Það er umdeilt hvort þær tekjur sem spilavíti skapa vegi á móti félagslegum og efnahagslegum áhrifum þeirra.

Lagt hefur verið til að leyfa spilavíti á Íslandi. Nokkrir þingmenn hafa lagt fram frumvarp þar að lútandi.

Tengill.

Umfjöllun RÚV í þættinum Kveikur 20. mars 2018
Charles Watson-Wentworth, markgreifi af Rockingham

Charles Watson-Wentworth, annar markgreifinn af Rockingham, (13. maí 1730 – 1. júlí 1782) kallaður hinn háttvirti Charles Watson-Wentworth til ársins 1733, Higham vísigreifi frá 1733 til 1746 og greifinn af Malton frá 1746 til 1750, var breskur stjórnmálamaður úr röðum Vigga sem var tvisvar forsætisráðherra Bretlands. Hann gegndi aðeins tveimur mikilvægum embættum á ferli sínum, embættum forsætisráðherra og leiðtoga lávarðadeildar breska þingsins, en hann naut þó mikilla áhrifa á seinni ráðherratíð sinni.

Æviágrip.

Rockingham var afkomandi fyrsta greifans af Strafford og ólst upp á fjölskyldusetrinu Wenworth Woodhouse nærri Rotherham í Suður-Yorkshire. Hann hlaut nám í Westminster-skóla og St John's-háskóla í Cambridge. Árið 1746 hélt hann til Carlisle til að ganga til liðs við hertogann af Cumberland í stríðinu gegn Karli Játvarði Stúart. Fjórum árum síðar var hann gerður greifi af Malton á Írlandi og bar þann titil þar til hann erfði markgreifatign föður síns.

Stjórnmálaferill.

Rockingham tók sæti á lávarðadeild breska þingsins næsta ár og varð riddari í reglu Sokkabandsorðunnar árið 1761. Árið 1762 útnefndi Georg 3. konungur læriföður og vin Rockinghams, Bute lávarð, forsætisráðherra. Bute gegndi embættinu í rúmt ár en sagði síðan af sér vegna aukinnar andstöðu. Við honum tók George Grenville, sem tókst ekki heldur að vinna stjórn sinni nægan stuðning. Þegar Grenville sagði af sér árið 1765 tók Rockingham við.

Rockingham útnefndi bandamenn sína, Henry Seymour Conway og Grafton lávarð, í ríkisstjórnina. Jafnframt gerðist írski stjórnmálamaðurinn og heimspekingurinn Edmund Burke einkaritari Rockinghams og var náinn vinur hans og samstarfsmaður alla tíð. Á fyrri ráðherratíð sinni nam Rockingham úr gildi Stamp-lögin árið 1765 og lækkaði með þeim skatta í bresku nýlendunum. Innanríkisvandamál ollu því að Rockingham neyddist til þess að segja af sér árið 1766 og William Pitt eldri tók við sem forsætisráðherra.

Sjálfstæði Bandaríkjanna.

Rockingham var í stjórnarandstöðu næstu sextán árin. Hann studdi stjórnarskrárbundin réttindi breskra nýlendubúa og studdi jafnframt viðurkenningu á sjálfstæði Bandaríkjanna. Árið 1782 varð hann forsætisráðherra í annað sinn og viðurkenndi sem slíkur sjálfstæði Bandaríkjamanna. Þannig batt hann enda á þátttöku Breta í bandaríska frelsisstríðinu. Ráðherratíð Rockinghams entist ekki lengi því hann lést 14 vikum síðar.

Í Bandaríkjunum eru sýslur í New Hampshire, Norður-Karólínu og Virginíu nefndar eftir Rockingham.
Nebria

Nebria er ættkvísl af járnsmiðsætt sem er ættuð frá palearktíska svæðinu, Austurlöndum nær og Norður-Afríku. Hún er með eftirfarandi tegundir:
Nóbelsverðlaunin í efnafræði

Listi yfir verðlaunahafa.
Taxus contorta

Taxus contorta er trjátegund í ættkvíslinni "Taxus". Hann er upprunninn í tempruðum skógum Afghanistan, norður Indlands, Tíbet og Pakistan.
Taishō keisari

Taishō keisari (大正天皇) (31. ágúst 1879 – 25. desember 1926) var 123. keisari Japans samkvæmt hefðbundinni talningu og ríkti frá 30. júlí 1912 til dauðadags árið 1926.

Einkanafn keisarans var Yoshihito (嘉仁). Í Japan er sitjandi keisari ávallt kallaður „keisarinn“ en látinn keisari fær annað nafn, sem er einnig nafn tímabilsins sem valdatíð hans spannaði. Þar sem Yoshihito réð á Taishō-tímabilinu er keisarinn eftir dauða sinn þekktur sem Taishō-keisarinn eða Taishō keisari.

Valdatíð.

Prinsinn Yoshihito settist á valdastól þann 30. júlí árið 1912 eftir dauða föður síns, Meiji keisara. Sem keisari kom hann sjaldan fyrir almenningsaugu og hélt sig út af fyrir sig. Yoshihito þjáðist af ýmsum taugasjúkdómum og á öðrum áratugnum hafði honum hrakað svo mjög að hann gat varla sinnt almennum skyldum sínum sem þjóðhöfðingi. Eitt af hinum fáu skiptum sem hann birtist opinberlega og átti að flytja ræðu, á opnun japanska þingsins árið 1913, rúllaði hann útprentaðri ræðunni upp í sívalning og horfði á mannfjöldann í gegnum hann eins og með sjónauka.

Skortur keisarans á persónutöfrum og ræðuhæfni auk geðkvilla hans og annarra bæklana leiddi til þess að virðing fyrir keisaraembættinu beið hnekki og fjöldi manns komst í kast við lögin fyrir að móðga keisarann. Eftir því sem heilsu hans hrakaði hafði keisarinn sífellt minni áhuga á stjórnmálum ríkisins og alkunna varð að embættismenn hans yrðu að taka mikilvægar ákvarðanir fyrir hann. Tveggjaflokkakerfið sem hafði verið að þróast í Japan frá aldamótum náði fullum þroska eftir fyrri heimsstyrjöldina og því var valdatíð Yoshihito stundum kallað „Taishō-lýðræðið“. Vegna óvirkni keisarans færðist pólitískt vald frá hernum til þingsins og borgaralegra stjórnmálaflokka á þessum tíma.

Eftir árið 1918 gat keisarinn ekki lengur birst opinberlega við athafnir hersins eða flotans, árlegar Sjintó-athafnir né jafnvel opnum japanska þingsins. Frá árinu 1919 gegndi keisarinn engu opinberu hlutverki og sonur hans, Hirohito prins, var útnefndur ríkisstjóri til að taka við skyldum hans.
Silakeppur

Silakeppur (fræðiheiti: "Otiorhynchus arcticus") er ranabjöllutegund sem var fyrst lýst af O. Fabricius 1780. Samkvæmt finnskum heimildum er tegundin viðkvæm í Finnlandi.

Útbreiðsla.

Silakeppur er á eyjum í N-Atlantshafi austur í N-Evrópu suður til Þýskalands og Póllands og austur til Rússlands. Á Íslandi er hann algengur um land allt, frá fjöru til hæstu fjalla.
Pineus

Pineus er ættkvísl skordýra sem var lýst af Shimer 1869. "Pineus" er í ættinni barrlýs.

Ættartré samkvæmt Catalogue of Life og Dyntaxa:
Gotfiskar

Gotfiskar eru fiskar sem halda eggjum í líkama sínum og gjóta kvikum, syndandi seiðum. Á meðal gæludýrafiska eru gotfiskar nær allir af ætt Poeciliidae ferskvatnsfiska: Gúppí, mollí, platy og sverðdragar. Auðveldara er að koma þessum seiðum á legg og útskýrir það vinsældir fiskana.

Sæhestar og sænálar eru óvenjulegir gotfiskar þar sem karlfiskarnir annast afkvæmin. Einnig eru til eru síklíður þar sem egg klekkjast í munnholi foreldris.
Adelges piceae

Adelges piceae er barrlús sem sníkir á og stundum drepur þini, sérstaklega balsamþin og Abies fraseri. Tegundin er upprunnin frá Evrópu og kom til Norður Ameríku um 1900.

Þinir í Norður ameríku hafa ekki myndað varnir gegn lúsinni og getur hún því valdið umtalsverðum skaða þar..

Hún er með tvær undirtegundir:
Cholodkovskya

Cholodkovskya er ættkvísl af skordýrum sem var lýst af Carl Julius Bernhard Börner 1909. "Cholodkovskya" er í ættinni Adelgidae.

Ættkvíslin inniheldur bara eina tegund; "Cholodkovskya viridana".
Allium materculae

Allium materculae er tegund af laukplöntum, ættuð frá Tyrklandi, Íran, og Rússlandi.
Konungsríkin þrjú

Konungsríkin þrjú var veldi sem náði yfir það svæði sem í dag er Kína þegar. Ríkinn þrjú voru Wei (魏), Shu (蜀), og Wu. Tími ríkjanna þriggja stóð frá um það bil 187 eða 220-280 e.kr. eftir að Han veldið leystist upp. Þessi tími er einn sá blóðugasti í sögu Kína. Höfuðborgir ríkjanna voru Luo Yang hjá Wei ríkinnu, Jian Ye hjá Wu og síðan Cheng Du hjá Shu.

Uppreisn gulu vefjahattanna.

Eftir andlát Hes keisara árið 105 lenti Han veldið í efnahagslegri og pólítískri kreppu. Arftakar Hes voru enn barnungir og hvíldu því völd heimsveldisins í höndum eldri frænda keisaranna. Siðan þegar keisararnir voru orðnir eldri var erfitt fyrir þá að ná aftur völdum og þurftu þeir því að treysta á embættismenn til að stjórna ríkinnu. Þetta voru stöðug vandamál í Kína.  Á valdatíma keisaranna Huan (146-168) og Ling (168-189) urðu margir óánægðir með stöðu ríkisins og mótmæli brutust út. Mótmælum var mætt með hörku og margir mótmælendur drepnir. Eftir það voru ekki margir sem þorðu að mótmæla. Í mars árið 184 leiddu bræðurnir Zhang Jiao, Zhang Liang og Zhang Bao, uppreisn gegn ríkisstjórninni sem hefur verið kölluð var kölluð uppreisn gulu vefjahattana. Fljótlega fjölgaði í hreyfingu þeirra og brátt gengu nokkur hundruð þúsund manna til liðs við þá. Þeir fengu stuðning frá mörgum hlutum Kína og höfðu 36 stórar bækistöðvar um allt land. Um 6.000 til 10.000 voru í hverri bækistöð. Ling keisari sendi hershöfðingjana Huangfu Song, Lu Zhi og Zhu Jun í herleiðangur geng uppreisnarmönnum til að leiða Han hersveitirnar gegn uppreisnarmönnum. Uppreisnarmenn voru að lokum sigraðir og þeir sem lifðu átökinn af  dreifðust um Kína.
Allium achaium

Allium achaium er tegund af laukplöntum, einlend í Grikklandi.

"Allium achaium" er með egglaga lauka að 25 mm langur. Blómstöngullinn er að 30 cm hár, rörlaga, um 5 mm í þvermál. Blöðin eru jafnlöng blómstönglinum, 3 mm í þvermál. Blómskipunin er með að 45 blóm, með mislanga blómleggi. Blómin eru bjöllulaga, fölgul með bleikum blæ. Fræflarnir eru gulir, frævan græn.
Allium acutiflorum

Allium acutiflorum er tegund af laukplöntum, ættuð frá norðvestur Ítalíu (Liguría) og suðaustur Frakklandi (Korsíka meðtalin).

"Allium acutiflorum" er með staka kúlulaga lauka. Blómstöngullinn er að 40 sm hár, rörlaga. Blöðin eru striklaga, mjókka í endann, allt að 15 sm löng. Blómskipunin er kúlulaga, með um 40 blómum. Krónublöðin eru fjólublá með dekkri miðstreng.
Holarktíska svæðið

Holarktíska svæðið er landfræðilegt lífsvæði sem spannar stóran hluta norðurhvels jarðar og sameinar nearktíska svæðið og palearktíska svæðið; mestalla Evrasíu (utan Indlands, Suðaustur-Asíu og Arabíuskaga), Norður-Ameríku og hluta Norður-Afríku. Vistkerfi á þessu svæði hafa þróast saman í gegnum sögu ísaldarjökulsins sem hörfaði af svæðinu. Þau er þó fjölbreytt; allt frá freðmýri til þurrari svæða sem eru í nálægð eyðimarka. Borealflóran samsvarar holarktíska svæðinu.

Brúnbjörn, úlfur, rauðrefur, elgur, hreindýr, gullörn og hrafn eru meðal algengra dýra á holarktíska svæðinu.

Sum spendýr og trjátegundir eru taldar í hættu vegna hlýnunar jarðar.
Carles Puigdemont

Carles Puigdemont i Casamajó (fæddur 29. desember 1962) er katalónskur stjórnmálamaður og fyrrum blaðamaður. Hann er fyrrum borgarstjóri borgarinnar Girona 2007-2016. Puigdemont var forseti sjálfstjórnarhéraðsins Katalóníu frá janúar 2016 til október 2017 þegar spænsk stjórnvöld hröktu hann frá völdum vegna þjóðaratkvæðagreiðslu um sjálfstæði sjálfstjórnarhéraðsins. Hann flýði til Belgíu ásamt fimm ráðherrum í ríkisstjórn Katalóníu og evrópskar handtökuskipanir (EAW) voru gefnar út til höfuðs þeirra. Í héraðskosningunum 21. desember 2017 var Puigdemont endurkosinn á þingið og flokkur hans hélt naumum meirihluta. Opinberar tölur sýna 47,6% stuðning við sjálfstæði, á móti 43,5% sem kusu gegn sjálfstæðis flokkum, rest atkvæðina kusu flokka sem eru ekki með stefnu á þessu sviði og tóm atkvæði. Puigdemont óskaði eftir nýjum viðræðum við þáverandi forsætisráðherra Spánar Mariano Rajoy, en þeim var hafnað.

Puigdemont varð áfram í Belgíu til að forðast handtöku við heimkomu til Spánar, sumir líta á þessa afstöðu sem útlegð, sjálfskipuð útlegð af öðrum og flóttamaður af enn öðrum. 25 mars 2018 var honum haldið af þýsku hraðbrautalögreglunni vegna evrópsku handtökuskipunarinnar í norðlenska þýska ríkinu Schleswig-Holstein. Hann var gefinn laus gegn tryggingu, og yfirdómur ríkisins ákvað að hann gæti ekki verið framseldur fyrir ,uppreisn" því þýsk lög eru ekki samsvaranleg spænskum hvað þetta varðar, en því atriði þarf að framfylgja við evrópsku handtökuskipunina (EAW). 10. júli 2018 afturkallaði spænskur dómari við hæstarétt hann sem fulltrúa á katalónska þinginu. 12. júlí 2018 ákvað þýskur dómstóll að hann gæti verið framseldur aftur til spánar fyrir misnotkun opinberra fjármuna, en ekki fyrir uppreisn sem er alvarlegri kæra. Lögfræðingar Puigdemont sögðu að þeir myndu áfrýja öllum ákvörðunum um að framselja hann. Eftir niðurstöðu þýska dómsins, 19. júlí 2018, lét Spánn fella niður evrópsku handtökuskipunina gegn Puigdemont og öðrum katalónskum embættismönnum í sjálfskipaðri útlegð.
Augustus FitzRoy, hertogi af Grafton

Augustus Henry FitzRoy, þriðji hertoginn af Grafton, (28. september 1735 – 14. mars 1811), kallaður jarlinn af Euston frá 1747 til 1757, var breskur stjórnmálamaður úr röðum Vigga. Hann er einn af fáum hertogum sem hafa verið forsætisráðherra Bretlands.

Grafton varð forsætisráðherra árið 1768 þegar hann var 33 ára. Hann fór fyrir stuðningsmönnum forvera síns, Williams Pitt eldri, og var yngsti forsætisráðherra Bretlands þar til William Pitt yngri tók við embættinu 15 árum síðar. Grafton var illa í stakk búinn til að vernda nýunna yfirburði breska heimsveldisins eftir sigur Breta í sjö ára stríðinu. Hann sætti harðri gagnrýni eftir að hann leyfði Frökkum að innlima Korsíku og sagði því af sér árið 1770.

Æviágrip.

Augustus Henry FitzRoy gekk á breska þingið árið 1756 fyrir Boroughbridge-kjördæmi. Boroughbridge var „vasahverfi“ ("pocket borough"), kjördæmi þar sem kjósendur voru svo fáir að auðvelt var að hafa áhrif á eða kaupa atkvæðin. Nokkrum mánuðum síðar skipti FitzRoy um kjördæmi og gekk á þing fyrir Bury St. Edmunds-kjördæmi, sem var undir stjórn fjölskyldu hans. Ári síðar lést afi hans og FitzRoy erfði jarlsnafnbót og gekk þar með á lávarðadeild breska þingsins sem hertogi af Grafton.

Grafton vakti fyrst athygli í bresku stjórnmálalífi sem andstæðingur Bute lávarðar, góðvinar Georgs 3. konungs. Grafton stóð með hertoganum af Newcastle gegn Bute lávarði. Forsætisráðherratíð Bute lávarðar varð stutt þar sem mörgum Bretum fannst hann ekki hafa knúið fram nógu hagstæða friðarskilmála eftir sigur Breta í sjö ára stríðinu.

Árið 1765 var Grafton útnefndur í breska leyndarráðið. Eftir viðræður við William Pitt eldri var hann svo útnefndur ríkisritari fyrir norðurdeildir Bretlands í fyrstu ríkisstjórn Rockingham lávarðar. Rockingham dró sig til hlés næsta ár og Grafton varð fyrsti lávarður fjárhirslunnar í ríkisstjórn Pitt.

Veikindi Pitt leiddu til þess að Grafton tók smám saman við stjórntaumunum og varð forsætisráðherra árið 1768. Grafton neyddist til að segja af sér eftir að Frakkar hertóku og innlimuðu Korsíku árið 1770. Grafton var ekki hrifinn af því að Korsíka yrði frönsk en honum fannst Bretland ekki geta gert neitt til að koma í veg fyrir það. Grafton gerðist síðar innsiglisstjóri í ríkisstjórn North lávarðar en hann sagði af sér árið 1775 þar sem hann, ólíkt North, vildi leita sætta við uppreisnarmenn í bresku Ameríku. Þegar Rockingham varð forsætisráðherra á ný árið 1782 varð Grafton innsiglisstjóri á ný.
Lúðvík prins af Cambridge

Prins Lúðvík af Cambridge ("Louis Arthur Charles", f. 23. apríl 2018) er sonur Vilhjálms Bretaprins og Katrínar, hertogaynju af Cambridge. Hann er fimmti í erfðaröðinni að bresku krúnunni á eftir afa sínum, föður og tveim eldri systkinum, Georg og Karlottu.
Alfred Dreyfus

Alfred Dreyfus (9. október 1859 – 12. júlí 1935) var franskur hermaður af gyðingaættum frá Elsass. Árið 1894 var hann ranglega dæmdur og fangelsaður fyrir landráð. Deilan um sekt eða sakleysi hans varð kveikjan að Dreyfus-málinu, sem setti svip sinn á franskt samfélag frá 1894 til 1906. Á þessum árum sköpuðust skarpar línur milli Frakka sem studdu náðun Dreyfusar og þeirra sem töldu hann sekan.

Æviágrip.

Dreyfus var handtekinn þann 15. október 1894 fyrir njósnir fyrir þýska keisaraveldið. Þann 5. janúar 1895 varð hann sakfelldur í leynilegum réttarhöldum og dæmdur til fangavistar á Djöflaeyjunni á ströndum frönsku Gvæjana í Suður-Ameríku. Það kom fljótt á daginn að Dreyfus væri saklaus af glæpnum og hefði í raun verið gerður að blóraböggli fyrir glæp sem herforingi að nafni Ferdinand Walsin Esterhazy hefði framið. Þegar í ljós kom að Esterhazy væri njósnarinn þaggaði stjórn hersins það niður til að breiða yfir mistök sín. Þegar almenningi bárust fréttir af þögguninni og sakleysi Dreyfusar hófust hatrammar deilur um gyðingahatur í Frakklandi og hvort Frakkland ætti að teljast kaþólsk þjóð eða lýðveldi byggt á jafnrétti allra borgara.

Þann 13. janúar 1898 birti Émile Zola greinina "J'accuse" („Ég ásaka“) í dagblaði Georges Clemenceau, "L'Aurore". Í greininni sakaði Zola herinn um að hafa sakfellt Dreyfus vegna þess að hann var gyðingur og um að hafa falsað sönnunargögn gegn honum. Stuttu áður hafði Zola einnig gefið út dreyfibréf þar sem hann varaði við því að komandi öld myndi verða öld gyðingahaturs.

Dreyfus-málið dróst frá 1894 til ársins 1904. Þann 19. september 1899 var herréttardómstóllinn kallaður saman og mál Dreyfusar tekið upp á ný. Hann var dæmdur sekur á ný en í kjölfarið náðaður af Émile Loubet forseta og látinn laus. Náðun Dreyfusar var málamiðlun svo hægt væri að veita Dreyfusi frelsi án þess að viðurkenna formlega að herinn hefði brotið á honum. Dreyfus þáði náðunina en var þó eðlilega ekki fullsáttur við niðurstöðuna og lét þau orð falla að frelsi hans væri „einskis virði án heiðurs“. Dreyfus hófst handa við að safna nýjum sönnunargögnum og fékk mál sitt tekið upp í þriðja sinn árið 1904. Þann 12. júlí var dómur felldur og Dreyfus var sýknaður af öllum ákæruatriðum. Í kjölfarið fékk Dreyfus uppreist æru og var hleypt inn í franska herinn á ný.

Saga Dreyfusar setti mark sitt á franskt þjóðfélag. Þegar Charles Maurras, rithöfundur og stuðningsmaður Vichy-stjórnarinnar, var handtekinn árið 1944 fyrir að styðja hernámslið nasista og tortímingu franskra gyðinga, á hann að hafa sagt: „Þetta er hefnd Dreyfusar.“

Sem frjáls maður var Dreyfus ekki eins hugsjónasamur og þeir sem höfðu barist fyrir frelsi hans. Þegar hann var beðinn um að sækja um að lífi anarkistanna Sacco og Vanzetti yrði þyrmt neitaði hann því hann hafði fengið nóg af sviðsljósinu.

Dreyfus barðist með franska hernum í fyrri heimsstyrjöldinni og var orðinn lautinant-ofursti í lok hennar. Eftir heimsstyrjöldina varð heimaland Dreyfusar, Elsass, hluti af Frakklandi á ný. Þann 9. júlí 1919 var Dreyfus veitt aðild að frönsku heiðursorðunni.
Black Mirror

Black Mirror er breskur vísindaskáldskapssjónvarpsþáttaröð búin til af Charlie Brooker, undir yfirumsjón Charlie Brooker og Annabel Jones. Þeir fjalla um nútíma samfélag, sérstaklega með tilliti til ófyrirsjáanlegt afleiðingar nýrri tækni. Hver þáttur er sjálfstæður og á sér stað í hliðstæðri nútíð eða náinni framtíð, oft með dökkum og kaldhæðnum tón, þó sumir eru meira tilraunakenndri og léttari.

Fyrstu tvær seríunar voru frumsýndar á bresku sjónvarpsstöðinni Channel 4 í desember 2011 og febrúar 2013. Í framhaldi af því voru þættirnir keyptir af Netflix í september 2015. Samið var um 12 þætti, sem var svo skipt niður í þriðju og fjórðu seríu, hver sería voru 6 þættir. Fyrri serían var sett í loftið 21. október 2016 og seinni serían 29. desember 2017. Tilkynnt var um fimmtu seríu þann 5. mars 2018.

"Black Mirror" fengu innblástur af sambærilegum þáttum sem hétu "The Twilight Zone", sem tókust á við umdeild samtíma mál, án þess að óttast ritskoðun. Brooker þróaði "Black Mirror" til að varpa ljósi á efni sem tengdist áræðni mannskynsins á tækni, með því að skapa sögur sem snérust um "hvernig við lifum nú - og hvernig við gætum lifað eftir 10 mínútur, ef við erum klaufar".

Þáttaröðin hefur fengið jákvæða dóma og hafa aukið áhuga á alþjóðavettvangi, sérstaklega í Bandaríkjunum eftir að þeir bættust við Netflix. Árið 2017, fékk þátturinn "San Junipero", úr seríu þrjú, sem var almennt vel tekið, fyrstu Primetime Emmy verðlaun, fyrir framúrskarandi sjónvarpsmynd og framúrskarandi handrit fyrir þætti, kvikmyndir eða drama fyrir Brooker.

Þáttur.

Þættirnir voru upphaflega á vegum Channel 4 í Stóra-Bretlandi og frumsýndir í desember árið 2011. Önnur þáttaröð var sýnd í febrúar 2013. Í september 2015 keypti Netflix þættina og framleiddi 12 þætti, sem síðar var skipt í tvær seríur, sex þætti hver. Fyrri serían var gefin út á Netflix um allan heim sem heild, þann 21. október 2016. Fjórða serían var gefin út 29. desember 2017.
Sósíalistaflokkur Íslands

Sósíalistaflokkur Íslands getur átt við:
12. öldin f.Kr.

12. öldin fyrir Krists burð eða 12. öldin fyrir okkar tímatal er tímabilið frá byrjun ársins 1200 f.Kr. til enda ársins 1101 f.Kr.