Indítónlist

Indítónlist (oftast aðeins kölluð indí) er tónlistarstefn, sem á rætur að rekja til Englands á 9. áratugnum. Enska hugtakið „indie“, sem er stytting á orðinu „independent“, hefur verið notað í langan tíma til að lýsa tónlistarmönnum og hljómsveitum sem reiða sig á óháð plötufyrirtæki, oft sín eigin plötufyrirtæki. Á 9. áratugnum voru plötufyrirtæki að verða stærri og stærri og höfðu fyrirtækin svo mikil völd að þessi minni, sjálfreknu fyrirtæki áttu erfiðara fyrir.

Í daglegu tali er oft talað um fólk sem hlustar á indítónlist mjög útaf fyrir sig og má vitna í enska orðið „hipster“. Íslensk þýðing á þessu orði væri að vera manneskja sem er mjög hlynnt öðruvísi hlutum. Oft svo frábrugðnum hlutum að fólk skilur ekki fegurðina í þeim, líkt og indie tónlist getur hljómað í sérstökum eyrum.

Á árum áður var mun erfiðara fyrir hljómsveitir að koma sér á framfæri og plaköt, útvarpið og geisladiskar voru notað til auglýsinga og hlustunar. En nú reiða þessar indíhljómsveitir og sjálfreknu plötufyrirtækin mikið á internetið. Internetið er hagkvæm leið til að auglýsa hljómsveitirnar, tónlistarmennina, ný lög, nýjar plötur og svo framvegis. Helstu síður sem notaðar eru til að koma hljómsveitum á framfæri eru MySpace, Facebook, Soundcloud, Bandcamp.

Indírokk.

Indírokk er ekki með mjög hefðbundið hljóð. Textarnir eru oft á tíðum mjög tilfinninganæmir og þeir ná ekki alltaf til stórra hópa líkt og aðrar tónlistarstefnur. Indírokk og alternative-rokk eru tvær tónlistarstefnur sem eru með hvað líkasta hljóðið. En er Nirvana byrjuðu að slá í gegnum rétt eftir 1990 skiptust þessar tvær tónlistarstefnur í tvær greinar.

Indípopp.

Indípop er undirgrein indírokksins. Indípopp er hávaðaminna og auðveldara til hlustunar. Indírokkið og indípoppið eru bæði undir þessum D.I.Y-link stíl.

Orðið „indie“ hafði verið notað í nokkurn tíma áður en indie-poppið varð að ákveðinni stefnu. Árið 1986 kom út kasetta með samansafni af lögum sem voru vinsæl í þá tíð og var einkenni laganna gítarglamur og melódísk popp lög með miklum takti. Indie-poppið var þá skilgreint sem sú stefna sem hún er í dag.

Á þeim tímum sem indie-poppið náði fótfestu var áberandi hversu ólík stefna fólksins sem aðhylltist indípoppið var frá kynslóðinni áður, það er að segja rokkurum og pönkurum. Rokkið bjó yfir kynþokka og tísku en indípoppararnir skáru sig úr heildinni og voru einnig áberandi venjuleg þegar kom að klæðaburði. Hljóðfæri hvaðanæva voru notuð, svo lengi sem það kom ágætis tónn út úr glamrinu virkaði það. Hvítu miðstéttarkrakkarnir gátu nú notið sín með hvaða hljóðfæri sem þeim lysti. Tískan var einnig frábrugðin kynslóðarinnar á undan. Pönkararnir voru þekktir fyrir grimman og áberandi klæðnað en nú voru föt indípopparanna venjuleg, hversdagsleg, ekki með neinn sérstakan brag yfir sér. Þessir indípopparar voru klædd í fábrotin föt, með óáberandi sýningar og með krúttlegan stimpil á sér.

Indífolk.

Indífolk er lítil undirgrein indírokksins sem er undir miklum áhrifum folk tónlistarinnar, country og indírokksins. Indie-folkið er mun nýrra af nálinni heldur en hinar tvær gerðirnar, þ.e. indírokk og indípopp.

Ísland og indístefnan.

Margar misþekktar indíhljómsveitir hafa komið til landsins. Bæði hafa hljómsveitirnar komið fram á tónleikum einar og sér og einnig á tónlistarhátíðum. Allra frægasta tónlistarhátíðin kallast Iceland Airwaves. Þar koma árlega fram allskyns hljómsveitir og tónlistarmenn.

Mjög stór hluti tónlistarmannanna sem spila á hátíðinni eru íslenskar hljómsveitir, bæði frægar og einnig þær sem eru á uppleið. Erlendu hljómsveitirnar eru nánast allar þær sem eru á uppleið eða nokkuð óþekktar hljómsveitir. Á síðustu tveimur árum hafa þekktar indíhljómsveitir á borð við Bombay Bicycle Club, Everything Everything, Neon Indian, Think About Life og The Drums komið fram á hátíðinni.

Íslendingar eiga fjöldann allan af indíhljómsveitum, þó stefnan hefi enn ekki notið jafn mikils fylgis á Íslandi eins og á Bretlandi og löndum þar í kring.