Sikileyjarvörn, klassískt afbrigði

Klassíska afbrigði sikileyjarvarnar er með vinsælustu afbrigðum sikileyjarvarnar. Afbrigðið er mjög vinsælt meðal stórmeistara og meðal þeirra sem hafa notað það oft eru: Kasparov, Anand, Kramnik, Karpov og lengi mætti áfram telja. Hugmyndin á bak við afbrigðið er að svartur kemur riddaranum sínum strax á sinn náttúrulega stað og bíður með að koma svartreita biskupnum sínum í spil.

Afbrigðið getur komið upp með tveim leikjaröðum. Þær eru:

eða

Hér hefur hvítur nokkra möguleika og þá helst 6.Bg5 (Richter-Rauzer árás), 6.Bc4 (Velimirovic/Sozin árás) eða 6.Be2 (Boleslavsky afbrigði).

Afbrigði.

Richter-Rauzer árás (6.Bg5).

Richter-Rauzer árásin er algengasta afbrigðið af klassískri sikileyjarvörn. Árásin einkennist af sjötta leik hvíts, 6.Bg5.

Leikurinn 6.Bg5 er eignaður Kurt Richter. Samkvæmt ChessBase kom afbrigðið þó fyrst fram árið 1905 í skákinni Mueller - Gregory sem tefld var í Barmen. Skákin er þó viðvaningsleg og ómarktæk. Tuttuguogsjö ár liðu þar til Richter beitti afbrigðini sjálfur en það var árið 1932 gegn Ludwig Roedl í Świnoujście og lauk þeirri skák með jafntefli. Richter lék afbrigðinu fimm sinnum á hvítt með árangrinum 40% (2 jafntefli, 2 töp og 1 sigur).

Vsevolod Rauzer kynnti til sögunnar áætlun sem enn er stuðst við í dag. Áætlunin gengur út á að koma drottningunni fyrir á d2 og hrókera langt. Þetta er sú hugmynd sem liggur að baki afbrigðinu enn þann dag í dag þó svo að hugmynd Rauzers sé frá fjórða áratug tuttugustu aldar.

Hugmyndin á bak við 6.Bg5 er að takmarka spil svarts á miðborðinu en einnig kemur leikurinn í veg fyrir að svartur skipti úr klassíska afbrigðinu í drekaafbrigði (...g6) vegna þess að eftir 6.Bg5 g6?! 7.Bxf6 dxf6. Hér er peðastaða svarts í rúst og hafa ber í huga að peðastaðan getur verið mikill áhrifsvaldur í endataflinu. Eins og flestar opnar sikileyjarvarnir einkennist Richter-Rauzer árásin af pressu hvíts eftir d-línunni og svartur spilar eftir hálfopnu c-línunni.

Eftir 6.Bg5 er lang algengast að leika 6...e6 7.Dd2 til þess að undirbúa langhrókeringu og þar með byggja upp þrýsting eftir d-línunni. Hér hefur svartur tvo helstu möguleika: 7...a6 þar sem hugmyndin er að leika ...Bd7 og þar með undirbúa ...b5. Hinn möguleikinn er að leika 7...0-0 þar sem oft myndast einskonar "kapphlaup" þar sem markmiðið er að láta peðastorm skella á kóngsstöðu andstæðingsins.

Velimirović/Sozin árás (6.Bc4).

Eftir 6.Bc4 leikur hvítur yfirleitt 6...e6 og eftir 7.Be3 Be7 hefur hvítur það val að hrókera kóngsmegin en það afbrigði kallast Sozin árás eftir rússneska meistaranum Veniamin Sozin. Hins vegar getur hvítur hrókerað drottningarmegin þar sem yfirleitt er leikið De2 og svo 0-0-0. Þessi aðferð kallast Velimirović árás eftir hinum serbneska Dragoljub Velimirović. Velimirović árásin er flugbeitt byrjun og svartur reynir oft að komast hjá henni með því að leika 6...Db6 í stað 6...e6.

Boleslavsky afbrigðið (6.Be2).

Boleslavsky afbrigðið heitir eftir Isaac Boleslavsky og er að nokkru leyti ólíkt 6.Bg5 og 6.Bc4 afbrigðunum. Þar sem leikurinn 6.Be2 gerir ekki neinskonar tilkall til d5-reitsins er svörtum frjálst að leika 6...e5! Þá er leikið 7.Rb3 eða 7.Rf3 en svartur þarf ekki að óttast 7.Rdb5 þar sem nú þegar er búið að leika d6.

Helsta áætlanir hvíts er að leika f4 og/eða Bf3 og reyna þannig að spila á kóngsvængnum. Svartur getur aftur á móti nýtt sér það að 6.Be2 gerir ekkert sérstakt við d5-reitinn og stefnt að miðborðssprengingunni ...d5.