arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Dulspeki

Dulspeki er hugmynda- eða fræðikerfi um fyrirbæri sem virðast ekki vera skýranleg nema á yfirnáttúrlegan hátt.

Dulspeki var vinsæl á seinni hluta 19. aldar þegar fólk fór að hafa meiri áhuga á hinu yfirnáttúrulega og trúarhreyfingar á borð við spíritisma og guðspeki komu fram. Á Íslandi voru nokkur dulspekifélög stofnuð: Tilraunafélagið 1905, Guðspekifélagið 1912, og Sálarrannsóknafélagið 1918. Rithöfundurinn Einar H. Kvaran var mikill spíritisti og átti sinn þátt í að breiða út dulspeki hérlendis.

Frá 1970–2000 voru nýaldarhreyfingar "(New Age)" vinsælar í Bretlandi og Bandaríkjunum, sem trúðu á mátt andans.
Marhálmur

Marhálmur (fræðiheiti: "Zostera marina" eða "Zostera angustifolia") er graskennd jurt af marhálmsætt. Marhálmur finnst víða við vesturströnd Íslands. Hann vex út í sjó á grunnum leirkenndum botni.
Mið-Jótland

Mið-Jótland (danska: "Midtjylland") er lauslega tilgreint landssvæði í Danmörku. Til eru mismunandi afmarkanir af svæðinu en yfirleitt er það talið fela í sér Herning, Ikast, Brande, Bjerringbro, Viborg, Skive og oftast Silkeborg í austri, stundum ytri staði eins og Grindsted, Billund og Give í suðri, og Holstebro norðvestan til. Mið-Jótland skarast í miklum mæli á Vestur-Jótlandi, að hluta til á Austur-Jótlandi og á jaðarsvæðum Norðurvestur-Jótlands og Suður-Jótlands.
María de Jesús de León y Delgado

María de Jesús de León y Delgado (23. mars 1643 í El Sauzal, Tenerífe - 15. febrúar 1731 í San Cristóbal de La Laguna, Tenerífe) var spænsk klaustursystir og sjáandi. Hún er almennt þekkt sem "La Siervita" (Litli þjónninn) og er mjög dáð á Kanaríeyjum.

Hún kom frá fátækri fjölskyldu og var umkringd kraftaverkum. Í febrúar 1668 gerðist hún nunna í St. Catherine klaustrinu í Siena, San Cristóbal de La Laguna. Í klaustrinu héldu áfram kraftaverk. Hún var vinkona fyrrum sjóræningjans Amaro Pargo.

María de León lést 15. febrúar 1731. Þremur árum síðar var líkið grafið upp og fannst óskaddað. 15. febrúar hvers árs er lík hennar sýnt fylgjendum hennar. Tillaga um að útnefna hana sem dýrling hefur verið send páfagarði.

Meðal kraftaverka hennar eru: brennimörk, alsæla, lyfting, ofurhiti og skyggnigáfa, meðal annars.
Verbúðirnar við Grandagarð

Verbúðirnar við Grandagarð er samfelld röð skýla meðfram götunni Grandagarði í Reykjavík. Skýlin voru byggð með traustri norðvesturhlið til þess að verða varnarveggur eða brimbrjótur ef sjór gekk yfir Grandagarð. Skýlunum var ætlað að geyma það sem tengdist útgerð og hafnarstarfsemi og voru stórar dyr á þeim til að hægt væri að koma inn stórum nótabátum. Leyfi fékkst fyrir byggingu verbúðanna í júlí 1945 og árið 1949 var búið að taka í notkun 22 verbúðir. Seinna var verbúðaröðin lengd um 20 verbúðir og var hún fullbyggð um 1960 og myndaði þá óslitna röð eftir Grandagarði. Röðin var síðar rofin og verbúðir rifnar á tveimur stöðum vegna umferðartenginga. Lóð verbúðanna skiptist nú í tvennt Grandagarð 15-39 og Grandagarð 41-99. Milli lóðanna liggur gatan Grunnslóð.
Skipsfáni

Skipsfáni er fáni sem notaður er á skipum. Á skipum er sjófáni þess ríkis þar sem skipið er skráð hafður uppi á skut skipsins eða út frá aftasta mastri. Sum ríki hafa ekki sérstakan sjófána (t.d. Ísland) og er þá notast við þjóðfána í staðinn. Sú almenna regla að þjóðfánann skuli bera hæst þar sem margir fánar eru saman gildir ekki á skipum þar sem fáninn er oftast á skut skipsins. Talað er um að skip sigli undir hentifána þegar þau eru skráð í öðru landi en því sem þau eru gerð út frá. Sjófána á oftast að hafa uppi þegar siglt er inn og út úr höfn og þegar siglt er um landhelgi erlendra ríkja. Sum ríki hafa aðgreinda kaupskipafána, ríkisskipafána og herskipafána og jafnvel sérstaka skemmtiskipafána til að aðgreina ólíkar tegundir skipa. Oftast gilda strangar reglur um notkun ríkisfána og herfána. Á Íslandi er til dæmis tjúgufáninn aðeins notaður á skipum íslenska ríkisins, eins og varðskipum Landhelgisgæslunnar.

Á herskipum er auk sjófána notaður gunnfáni sem hafður er uppi í stafni skips. Einkennisfánar eru notaðir á sama stað til að aðgreina skip frá herskipum þar sem ástæða er til þess.

Félagsfáni eða fyrirtækisfáni er fáni þess skipafélags sem gerir skipið út. Áður fyrr voru slíkir fánar hafðir við hún á stórsiglu skips.

Klúbbfáni er fáni siglingafélags og er hafður uppi þegar skip siglir milli hafna eða úr og inn í höfn, en ekki í siglingakeppnum. Þegar félagar úr einu félagi heimsækja annað félag er hefð fyrir því að skiptast á klúbbfánum. Klúbbfáni er yfirleitt hafður á hliðarstagi stjórnborðsmegin, oftast á neðra hliðarstagi. Á vélbátum er klúbbfáninn hafður á lítilli stöng í stefni.

Merkjafánar eru fánar sem tákna stafi í stafrófinu og eru notaðir til að koma skilaboðum frá skipum. Dæmi um merkjafána eru H-fáninn (tvískiptur rauður og hvítur) sem er notaður á hafnsöguskipum og A-fáninn, tvískipt blátt og hvítt merki sem varar aðra báta við því að kafari er að störfum við skipið. Merkjafánar eru líka notaðir í siglingakeppnum.

Gistifáni er lítil veifa með sjófána þess ríkis sem erlent skip siglir við og er flaggað á hliðarstagi stjórnborðsmegin eða á stefni. Reglur um notkun slíkra fána eru mismunandi milli ríkja. Sum staðar er notkun þeirra bönnuð nema á fánadögum en annars staðar er hún skylda. Ekki á að flagga gistifána fyrr en búið er að tollskoða skip og hleypa því inn í landið. Þangað til á að flagga gulum Q-merkjafána til að sýna að skipið er óskoðað. Eins getur verið hefð fyrir því að flagga fána lands þeirra áhafnarmeðlima sem eru frá öðru landi en skipið sjálft á hliðarstagi.
Tvídepill

Tvídepill ( ¨ ) er stafmerki sem samanstendur af tveimur litlum punktum sem settir eru ofan á bókstaf, yfirleitt sérhljóð. Sé bókstafurinn "i" eða "j", kemur tvídepillinn í staðinn fyrir staki depilinn sem er venjulega fyrir ofan bókstafinn.

Tvídepillinn er heiti yfir tákn sem er notað í tvískiptum tilgangi: annars vegar til að tákna að tvö sérhljóð sem væru venjulega borin fram saman á að bera fram hvort fyrir sig, og hins vegar í þýsku til að tákna hljóðavíxl sem ríkir víðs vegar í málinu. Tvídepillinn er líka notaður á öðrum tungumálum til að tákna ákveðin sérhljóð, í sumum tilfellum þau hljóð sem hann táknar í þýsku. Sem dæmi má nefna bókstafina "ä" og "ö" á sænsku, sem eru bornir fram svipað og samsvarandi þýskur bókstafirnir; og íslenski stafurinn "ö", sem táknar kringt sérhljóð.
Upphandleggsbein

Upphandleggsbein (fræðiheiti: "humerus") er langt bein í beinagrind mannsins en það nær frá öxl að olnboga. Upphandleggsbein er lengsta og stærsta bein í efri útlimum. Það tengir herðablað við framhandlegginn, sem samanstendur af sveif og olnbogabeini.
Froskur útgáfa

Froskur útgáfa er íslenskt bókaforlag sem sérhæfir sig í útgáfu myndasagna. Það hefur frá árinu 2005 séð um útgáfu myndasögublaðsins "Neo-Blek", sem leysti af hólmi "Hasarblaðið Blek" sem hóf göngu sína árið 1996. Aðaleigandi og stjórnandi Frosks útgáfu er Jean Posocco, myndasöguhöfundur og teiknari sem fæddist í Frakklandi en hefur búið á Íslandi um langt árabil.

Útgáfa.

Bókaútgáfa Frosks hófst árið 1993 með íslenskri þýðingu á sögunni "Sam Pezzo" eftir "Vittorio Giradino". Í kjölfarið hafa fylgt tugir bóka. Fjölbreytileiki einkennir útgáfuna. Þannig inniheldur bókaskráin frumsamdar íslenskar myndasögur, bæði eftir Jean Posocco sjálfan og eftir aðra listamenn, þýðingar á nýlegum evrópskum myndasögum (s.s. Lóu-bækurnar), útgáfur á eldri og þekktari titlum (s.s. Ástríki, Sval &amp; Val, Strumpana, Lukku-Láka og Viggó viðutan) og fyrstu íslensku fræðibókina um myndasögur eftir Úlfhildi Dagsdóttur. Þá hefur Froskur gefið út tvær stuttar myndasögur um Múmínálfana og eina stærri bók.
Gljúfrasmiður

Gljúfrasmiður er foss í Jökulsá á Fjöllum skammt sunnan við ármót Kreppu og Jökulsár.
Fimm krydda blanda

Fimm krydda blanda er blanda kryddjurta sem algengt er að nota í kínverskri matargerð. Í blöndunni eru blandað saman í jöfnum hlutföllum kassíu/kanel, stjörnuanís, sichuanpipar, negul og fennikufræi. Í þessari kryddblöndu eru fimm bragðtegundir sætt, súrt og salt.
Sesamolía

Sesamolía er matarolía unnin úr sesamfræjum. Hún er notuð í matargerð í Suður-Indlandi en einnig mikið notuð til að bragðbæta mat í kínverskri, japanskri, miðausturlanda, kóreskri og Suðaustur-Asískri matargerð. Olían er einnig notuð til lækninga og sem nuddolía.
Yadollah Sharifirad

Yadollah Sharifierad er íranskur rithöfundur og var herinn attache og herflugmaður í stríðinu milli Íraks og Írans.Talið er farsælasta flugmaður Northrop F-5 á stríðinu Íran-Írak. Hann er sagður hafa skotið niður 5 óvinaflugvélar(4 MiG-21 og 1 Su-22). Árið 1978 var hann flugmaður flug hópsins gullna kórónu. Árið 2010 gaf hann út bók sem heitir Flight of a Patriot.
Broddgreni

Broddgreni (fræðiheiti "Picea pungens") er sígrænt hægvaxta barrtré sem verður allt að 15-23 metra hátt. Það vex í Klettafjöllum Norður-Ameríku en er einnig vinsælt garðtré. Tréð er fylkistré Colorado. Broddgreni líkist blágreni og er kallað "blue spruce" á ensku, það er hins vegar eins og íslenska heitið gefur til kynna með oddhvasst barr ólíkt blágreni.
Staðalímynd

Staðalmynd (stereótýpa eða stöðnuð ímynd) er hugtak sem haft er um fastmótaða eða rótgróna hugmynd eða sýn sem einhver hefur um annan einstakling sem tilheyrir öðrum hópi, ríki og svo framvegis. Staðalmyndir eru oft grundvöllur fordóma. Sem dæmi mætti nefna: "hinn feita Ameríkana, hinn iðjusama Þjóðverja, hina heimsku ljósku". Staðalmynd litast oft af alhæfingum og upphrópunum. Ekki má rugla staðalmynd saman við steglingu (ens. "stereotypy").
Nýr Tævandalur

Nýr Taívandalur er gjaldmiðill Lýðveldisins Kína frá 1949 þegar hann tók við af gömlum Taívandal. Hann var fyrst gefinn út af Taívanbanka en hefur verið gefinn út af Seðlabanka Lýðveldisins Kína frá 2000. Hann hefur skammstöfunina TWD og gjaldmiðlatáknið NT$. Hálfur dalur, einn, fimm, tíu, tuttugu og fimmtíu dalir eru gefnir út sem mynt en seðlar frá NT$ 100 til NT$ 2000. Gengið miðað við Bandaríkjadal hefur verið á bilinu frá 10 til yfir 40 Taívandalir á móti einum Bandaríkjadal. Árið 2013 var gengið um 30.
Skælingur (fjall)

Skælingur er kletta­fjall á milli Loðmundarfjarðar og Húsavíkur í Víkum. Skælingur stendur við hlið Nónfjalls með Nes­háls á milli. Fjallið er svip­mik­ið og sést langt af hafi. Það hefur stundum verið nefnt kínverska hofið þar sem klettaborgin efst minnir á steinrunnið kínverskt musteri.
Bardaginn við Bláfótunga

Bardaginn við Bláfótunga (franska: Alerte aux Pieds Bleus) eftir belgíska teiknarann Maurice de Bevere (Morris) er tíunda bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1958, en sagan sem hún hefur að geyma birtist í teiknimyndablaðinu Sval (f. Le Journal de Spirou) á árinu 1956.

Söguþráður.

Í byrjun bókarinnar lendir Lukku Láki í útistöðum við vafasaman náunga, Mexíkóann Pedró Pamfíl, sem féflettir menn með því að svindla í pókerspili í bænum Skröltormagili (e. Rattlesnake Valley) í Arísóna. Á flótta undan Lukku Láka lendir Pedró í klóm indíána (Bláfótunga). Höfðingja þeirra, Birninum síþyrsta, þykir sopinn góður og með því að lofa honum ómældum birgðum af wiskuvatni (viskíi) fær Pedró Bláfótungana til að ráðast á Skröltormagil. Bæjarbúar ("Skröltarar") búast til varnar undir forystu Lukku Láka og hins hjátrúarfulla skerfara Brynjólfs Brýna. Skyndiáhlaupi Bláfótunga er hrundið og aðrar tilraunir þeirra til að ná valdi á bænum, m.a. með því að senda Pedró Pamfíl í dulargervi til bæjarins, mistakast. Gamanið kárnar þegar Bláfótungum dettur í hug að svelta bæjarbúa til uppgjafar, en Lukku Láka tekst að útvega matvæli með því að fæla heila vísundahjörð rakleitt inn í bæinn. Þegar Bláfótungum berst liðsstyrkur frá fleiri indíánum ná þeir loks að rjúfa varnarmúr Skröltara, en á síðustu stundu berst hjálp frá riddaraliðinu og indíánarnir sjá þann kost einan að gefast upp og "rispa pappír með bleiknefjum" (undirrita friðarsamning). Lukku Láki klófestir síðan Pedró Pamfíl á flótta og kemur honum í hendur skerfarans.

Íslensk útgáfa.

Bardaginn við Bláfótunga var gefin út af Fjölva árið 1983 í íslenskri þýðingu Þorsteins Thorarensen. Þetta er 33. bókin í íslensku ritröðinni og sú síðasta sem Fjölvi gaf út.
Saskatchewan

Saskatchewan er fylki í Kanada. Það er á sléttunum miklu og á landamæri að Alberta í vestri, Manitóba í austri, Norðvesturhéruðunum í norðri og Núnavút í norðaustri. Í suðri á fylkið landamæri að Montana og Norður-Dakóta. Höfuðborgin er Regina en stærsta borgin er Saskatoon. Fylkið nær yfir 592.534 ferkílómetra og íbúar þess eru um 1,1 milljón (2018). Saskatchewan varð að kanadísku fylki árið 1905.

Hiti hefur mælst 45 gráður í fylkinu.
Gaulverjabæjarhreppur

Gaulverjabæjarhreppur eða Bæjarhreppur var hreppur í sunnanverðum Flóa í Árnessýslu sem markaðist af Atlantshafi í suðri, Villingaholtshreppi og Hraungerðishreppi í austri og norðri og Sveitarfélaginu Árborg í vestri. Landslag hreppsins markast af mýri Flóans og lítið er um hóla og hæðir. Í mýrlendinu eru mýradrög og flóar. Fólksfjöldi 1. desember 2005 var 141.

Hinn 10. júní 2006 sameinuðust Flóahrepparnir þrír; Gaulverjabæjarhreppur, Villingaholtshreppur og Hraungerðishreppur og mynduðu Flóahrepp.
Claudius Gothicus

Claudius Gothicus (10. maí 213 – janúar 270), einnig þekktur sem Claudius 2., var keisari Rómaveldis á árunum 268 til 270.

Claudius virðist hafa verið hermaður öll sín fullorðinsár og unnið sig statt og stöðugt upp metorðastigann innan hersins. Undir forvera sínum, Gallienusi, varð hann yfirmaður í riddaraliðssveit keisarans og tók þátt í umsátri keisarans um borgina Mediolanum (Mílanó) þegar hershöfðinginn Aureolus gerði uppreisn. Gallienus var myrtur meðan á umsátrinu stóð og var Claudius þá hylltur sem keisari.

Heimsveldinu var ógnað af germönum við Dóná þegar Claudius tók við völdum auk þess sem Gallienus hafði misst völd yfir stórum landssvæðum; Gallíska keisaradæminu í vestri og Palmyru í austri. Claudius einbeitti sér fyrst að því að mæta Gotum sem valdið höfðu glundroða í Anatólíu og á Grikklandi. Claudius vann stórsigur á þeim í orrustunni við Naissus og hlaut við það viðurnefnið Gothicus. Einnig vann hann orrustu við Alemanna, sem gert höfðu innrás í norður-Ítalíu. Þessu næst sneri Claudius sér að Postumusi, hershöfðingja sem tekið hafði völd í Gallíu, Hispaníu og Britanníu og lýst sjálfan sig keisara. Ríki Postumusar er nú þekkt sem Gallíska keisaradæmið. Claudius vann Hispaníu og hluta af Gallíu aftur undir vald Rómar en lést úr plágu (mögulega bólusótt) áður en honum tókst að eyða ríki Postumusar. Talið er að Claudius hafi útnefnt einn helsta hershöfðingja sinn, Aurelianus, sem eftirmann sinn, en áður en Aurelianus varð keisari náði bróðir Claudiusar, Quintillus, völdum í nokkra mánuði.
Snælenja

Snælenja ("Nothofagus antarctica") er lauftré frá suðurodda Suður-Ameríku af ættkvíslinni "Nothofagaceae." Telst það vera suðlægasta tré í heimi.

Lýsing.

Snælenja þekur hlíðar hátt í fjöll upp í Chile og Argentínu og vex í dölum Eldlandsins. Það er lítið, sumargrænt tré með flæktar greinar eða runni allt að 17 m hár í heimkynnum sínum. Krónan er óregluleg. Lauf haldast græn á trénu langt eftir hausti. Skyld tegund er hvítlenja ("Nothofagus pumilio").

Á Íslandi.

Snælenja virðist dafna við sömu skilyrði og birki, en þarf þó betra skjól og meiri framræslu. Vex oftast sem runni og er til í trjásöfnum og einstökum görðum.
Kalli og súkkulaðiverksmiðjan (kvikmynd 2005)

Kalli og súkkulaðiverksmiðjan ("Charlie and the Chocolate Factory")
Daldónar á ferð og flugi

Daldónar á ferð og flugi (franska: "Les Dalton courent toujours") eftir Maurice de Bevere (Morris) og René Goscinny er 23. bókin í bókaflokknum um Lukku Láka. Bókin kom út árið 1964 en sögurnar sem hún hefur að geyma birtust fyrst í dagblaðinu Le Parisien Libéré á árinu 1962.

Söguþráður.

Nýkjörinn forseti Bandaríkjanna hefur ákveðið almenna sakaruppgjöf og í kjölfarið er hinum alræmdu Daldónum sleppt lausum úr fangelsi. Eftir misheppnað bankarán í bænum Aumagili (e. Awful Gulch) tekst Daldónunum að ræna póstvagn og flýja til bæjarins Pokapókerpláss (spænska: Pocopoco pueblo). Á flótta undan Lukku Láka halda Daldónarnir vatnslausir út í brennandi heita eyðimörkina, en eru klófestir af Lukku Láka og stungið í steininn. Adam var þó ekki lengi í paradís og eftir að herskáir Apasa-indíánar ráðast á fangelsið tekst Daldónum að flýja á nýjan leik. Þeir eru gripnir af indíánunum, en örlögin grípa í taumana og Daldónarnir fá indíánana í lið með sér við banka- og póstvagnarán. Eru þá góð ráð dýr fyrir Lukku Láka og riddaraliðið.

Íslensk útgáfa.

Daldónar á ferð og flugi var gefin út af Fjölva árið 1978 í íslenskri þýðingu Þorsteins Thorarensen. Þetta er 11. bókin í íslensku ritröðinni.
Fjallaþöll

Fjallaþöll (fræðiheiti: "Tsuga mertensiana") er barrtré sem vex í vesturhluta Norður-Ameríku. Það er einstofna beinvaxið tré með keilulaga krónu og slútandi toppsprota. Vex hægt og er mjög skuggþolin. Útbreiðsla nær frá Alaska og suður til Kaliforníu. Fjallaþöll er skyld marþöll og hefur verið reynd á Íslandi með svipuðum árangri.
Sigríður Bogadóttir

Sigríður Bogadóttir (21. ágúst 1818 – 10. mars 1903) var leikskáld. Hún er talin hafa skrifað elsta leikritið sem hefur varðveist eftir íslenska konu.

Sigríður var dóttir Jarðþrúðar Jónsdóttur og Boga Benediktssonar á Staðarfelli. Hún sigldi til menntunar til Kaupmannahafnar en snéri aftur til Íslands og giftist Pétri Péturssyni árið 1841. Sama árið fæddist elsta dóttir þeirra, Elinborg. Þau hjónin fluttu til Reykjavíkur árið 1847 þegar Pétur var skipaður forstöðumaður Prestaskólans. Í Reykjavík fæddust dóttirin Þóra og sonurinn Bogi Pétur.

Sigríður skrifaði leikritið „Gleðilegur afmælisdagur" á tímabilinu 1873–1874. Leikritið gerist í Reykjavík og varpar ljós á stöðu kvenna í borginni. Aðalsögupersónur eru bláfátækar mæðgur úr sveitinni en karlmennirnir í fjölskyldunni kæra sig ekki um annað en brennivín og beita konurnar heimilisofbeldi. Allt fer þó vel að lokum þegar í ljós kemur að konurnar eru ríkar og af góðum ættum.

Heimildir.

Helga Kress, „Það er ekki ljósunum að því lýst": Um leikrit Sigríðar Bogadóttur, Gleðilegur afmælisdagur, fyrsta Reykjavíkurleikritið og elsta leikrit sem varðveist hefur eftir íslenska konu. "Skírnir" 189 (vor 2015): 218-248.
Bettý (Bók)

Bettý er sjöunda bók Arnaldar Indriðasonar. Hún kom út árið 2003.
Fritillaria eastwoodiae

Fritillaria eastwoodiae, er sjaldgæf tegund af liljuætt, ættuð frá lágfjöllum norður Sierra Nevada, og Cascade fjalla í Kaliforníu og suður Oregon (Jackson County).

Lýsing.

"Fritillaria eastwoodiae" verður frá 20 til 80 sm há, með mjólensulaga blöð upp eftir stönglinum. Blómin eru lútandi með krónublöð lítið eitt glennt í opinu. Liturinn er breytilegur; frá gulgrænu mynstri yfir í blöndu af rauðu, appelsínugulu og gulu mynstri.

Útbreiðsla.

"Fritillaria eastwoodiae" vex í opnu skóglendi og chaparral frá 500 til 1500 metrum yfir sjávarmáli, í Shasta County, Yuba County, Tehama County, Butte County og El Dorado County í Kalíforníu. Hún hefur einnig verið tilkynnt í Jackson County, Oregon. Hún finnst stundum í svipuðu búsvæði og "F. affinis", "F. micrantha", og "F. recurva", og blómstrar frá mars til í maí. Finnst stundum í serpentine jarðvegi.
Humat ad-Diyar

Ħumāt ad-Diyār (arabíska: حُمَاةَ الدِّيَار‎, „verðir heimalandsins“) er þjóðsöngur Sýrlands. Ljóðið er eftir sýrlenska skáldið Khalil Mardam Bey og lagið eftir líbanska tónskáldið Mohammed Flayfel. Hann var tekinn upp árið 1938 í kjölfar samkeppni um þjóðsöng handa hinu nýfrjálsa lýðveldi.
Ríkislaus þjóð

Ríkislaus þjóð er þjóðarbrot sem er ekki meirahlutahópur í neinu þjóðríki. Meðlimir í ríkilausri þjóð eru ekki endilega ríkisfangslausir—yfirleitt hafa þeir ríkisfang í ríkinu þar sem þeir búa. Stundum er þeim þó neitað ríkisfang í ríkinu þar sem þeir óska að búa, eða þar sem ættjörð þjóðarbrotsins er. Ríkislausar þjóðir eru ekki viðurkenndar á alþjóðlegum vettvangi, t.d. af íþróttasamtökum svo sem Alþjóðaknattspyrnusambandinu (FIFA) eða alþjóðasamtökum svo sem Sameinuðu þjóðunum.

Ríkislausum þjóðum er annaðhvort dreift yfir fjölda mismunandi ríkja, svo sem Kúrdar í Írak, Tyrklandi, Íran, Armeníu og Sýrlandi), eða eru minnihlutahópur í ákveðnu héraði í stærra ríki, svo sem Úýgúrar í Xinjiang í Kína. Í sumum tilfellum höfðu ríkislausar þjóðar eigin ríki sem var hernumið eða gerðist hluti af öðru ríki, svo sem Tíbet, sem lýsti yfir sjálfstæði sínu árið 1913. Yfirlýsing var ekki viðurkennd og landið var svo hernumið af Kína árið 1951. Kínverska ríkisstjórnin heldur því fram að Tíbet sé ókljúfanlegur hluti af Kína, þar sem tíbeska ríkisstjórnin í útlegð heldur fram að Tíbet sé sjálfstætt ríki undir ólöglegu hernámi.

Sumar þjóðir sem einu sinni voru ríkislausar urðu svo að þjóðríkjum, svo sem Balkanskagaþjóðir eins og Króatar, Serbar, Bosníumenn, Slóvenar, Svartfellingar, Kosóvar og Makedóníumenn. Rómafólk er kannski undantekning við þessa reglu, því það á enga skýra ættjörð og lífir hirðingjalífi, og hefur ekki lýst yfir vilja til að stofna sitt eigið ríki.

Fyrst ekki öll ríki eru þjóðríki er fjöldi þjóða sem búa í fjölþjóðaríki án þess að þær séu teldar ríkislausar.
Fritillaria glauca

Fritillaria glauca er tegund af liljuætt oft kennd við Siskiyou.

Tegundin er upprunnin í norður Kaliforníu og suður Oregon, þar sem hún finnst í í skriðum af serpentin á fjallshlíðu þar.

Lýsing.

Þetta sjaldgæfa blóm er með stuttan stöngul, 5 - 30 sm, með tvö til fjögur þykk sigðlaga blöð. Plantan er oft krangaleg með sveigðum eða bognum stöngli; hún vex oft á bersvæði á fjöllum. Blómið er lútandi og með sex þykkum krónublöðum 1-2 sm löng. Þau eru gul yfir í fjólublá og þétt dröfnótt. Fræin eru vængjuð.
Massachusettsflói

Massachusettsflói er flói við Atlantshafsströnd Norður-Ameríku. Strönd hans nær um 68km frá Önnuhöfða í norðri að Plymouth-höfn í suðri. Innst við flóann er bandaríska borgin Boston í fylkinu Massachusetts.

Norðurströnd flóans er klettótt en suðurströndin láglend og sendin. Fjöldi höfða og nesja liggja út í flóann auk lítilla eyja, sérstaklega utan við Bostonhöfn. Helstu víkur eru Gloucester-höfn, Nahantflói, Salemhöfn, Marblehead-höfn og Lynnhöfn norðan megin, Bostonhöfn, Dorchester-flói og Quincy-flói vestan megin og Hinghamflói sunnan megin. Stundum er Þorskhöfðaflói talinn með sem hluti af Massachusettsflóa.
Peter Minuit

Peter Minuit, Pieter Minuit, Pierre Minuit eða Peter Minnewit (milli 1580 og 1585 – 5. ágúst, 1638) var vallónskur landstjóri í Nýja Hollandi í Norður-Ameríku frá 1626 til 1631 og Nýju Svíþjóðar 1638. Honum er almennt eignaður heiðurinn af því að hafa keypt Manhattaneyju af Lenapeindíánum árið 1626.

Peter Minuit var frá Wesel þar sem nú er Norðurrín-Vestfalía í Þýskalandi en var þá hluti af hertogadæminu Kleve í Heilaga rómverska ríkinu. Hann hélt til Hollands árið 1625 og hóf störf fyrir Hollenska Vestur-Indíafélagið. Eftir fyrstu ferð sína til Nýja Hollands var hann skipaður þriðji landstjóri nýlendunnar. Árið 1631 var honum sagt upp af félaginu. Hann sneri þá aftur til Kleve. Nokkrum árum síðar samdi hann við sænsku stjórnina um stofnun sænskrar nýlendu, Nýju Svíþjóðar, við Delaware-fljót. Hann lést í hitabeltisstormi á eyjunni Saint Kitts þar sem hann var að kaupa tóbak til endursölu í Evrópu til að borga upp aðra ferð með sænska landnema til Nýja heimsins.