arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Batman (mælieining)

Dom Pedro 2. (2. desember 1825 – 5. desember 1891), kallaður „hinn hugprúði“ var annar og síðasti keisari Brasilíu og gegndi þeirri stöðu í 58 ár. Pedro fæddist í Rio de Janeiro, sjöunda barn Pedro 1. Brasilíukeisara og Maríu Leópoldínu og var því meðlimur Brasilíukvíslar Braganza-ættarinnar. Skyndileg afsögn föður hans og brottför til Evrópu árið 1831 gerði Pedro að keisara þegar hann var fimm ára og átti hann því einmanalega æsku og uppvaxtarár. Pedro var skyldugur til að eyða öllum sínum tíma í nám og undirbúning fyrir keisaratíð sína og fékk fá tækifæri til að skemmta sér eða kynnast jafnöldrum sínum. Reynsla Pedros af valdaspilinu innan hirðarinnar og stjórnmáladeilum á þessu tímabili mótuðu persónu hans mjög; hann varð á fullorðinsárum sínum skyldurækinn maður og trúr þjóð sinni en þó í sífellt auknum mæli gramur gagnvart einvaldsembætti sínu.

Þegar Pedro komst til valda var keisaradæmið við það að liðast í sundur en honum tókst sem keisara að gera Brasilíu að efnilegu alþjóðaveldi. Þjóðin skar sig brátt úr hópi nágranna sinna í rómönsku Ameríku vegna stjórmálalegs stöðugleika, málfrelsis, virðingu við mannréttindi, kröftugs efnahags og sérstaklega vegna stjórnarfyrirkomulagsins: Skilvirks þing- og stjórnarskrárbundins keisaraveldis. Brasilía bar einnig sigur úr býtum í þremur stríðum (gegn Argentínu, Úrúgvæ og Paragvæ) og í ýmsum öðrum milliríkjadeilum. Pedro 2. barðist af hörku fyrir því að þrælahald yrði bannað í Brasilíu þrátt fyrir andóf áhrifamikilla stjórnmála- og efnahahagsvalda. Pedro var sjálfur fræðimaður og gat sér góðan orðstír sem ákafur stuðningsmaður bættrar menntunar, menningarstarfsemi og vísinda. Hann vann sér inn virðingu og aðdáun fræðimanna á borð við Charles Darwin, Victor Hugo og Friedrich Nietzsche og var sjálfur vinur Richards Wagner, Louis Pasteur og Henry Wadsworth Longfellow meðal annarra merkismanna.

Þrátt fyrir að flestir Brasilíumenn hafi ekki sóst eftir breyttu stjórnskipulagi var keisaranum steypt af stóli í valdaráni árið 1889. Valdaránið naut nánast einskis stuðnings annarra en fáeinna hernaðarleiðtoga sem vildu koma á lýðveldi undir stjórn einræðisherra. Pedro var þá orðinn lúinn á keisarastólnum og vonlítill um framtíð keisaraembættisins þrátt fyrir víðtækan stuðning almennings. Hann leyfði valdaræningjunum að hafa sína hentisemi og reyndi ekki að endurreisa einveldið. Hann eyddi síðustu tveimur árum ævi sinnar í útlegð í Evrópu og bjó einn við fremur fátæklegar aðstæður.

Valdatíð Pedros lauk því á óvenjulegan máta: Honum var steypt af stóli á hátindi vinsælda sinna og mörg helstu afrek hans voru fljótt gerð að engu á meðan við tók löng röð veikburða ríkisstjórna og hrina stjórnsýslu- og efnahagskreppna. Mennirnir sem höfðu gert Pedro útlægan fóru fljótt að líta á hann sem fyrirmynd sem brasilíska lýðveldið ætti að tileinka sér. Fáeinum áratugum eftir andlát hans var orðstír hans enn haldið hátt á lofti og mikill fögnuður braust út um land allt þegar líki hans var skilað til Brasilíu. Sagnfræðingar hafa ætíð haft mikið mat á keisaranum og jafnvel talið hann einn merkasta Brasilíumann fyrr og síðar.
Fuglasöngur

Fuglasöngur er í dýratónfræði hljóð, venjulega hljómfagurt í eyrum manna sem margir fuglar af spörfuglaættbálknum gefa frá sér í þeim tilgangi að eiga samskipti við aðra fugla af sömu tegund.
Ljóð námu menn

Ljóð námu menn er fimmta ljóðabók Sigurðar Pálssonar. Bókin kom út hjá Forlaginu árið 1988.
Án tilefnis

Án tilefnis (undirtitill Tækifærisljóð) er fjórða ljóðabók Geirlaugs Magnússonar. Bókin kom út árið 1982 og gaf höfundurinn hana út sjálfur.
Endir og upphaf

Endir og upphaf er ljóðabók eftir pólsku skáldkonuna Wislöwu Szymborska í þýðingu Geirlaugs Magnússonar en hann ritaði einnig formála.

Wislawa Szymborska hlaut Nóbelsverðlaunin í bókmenntum árið 1996. Bókin kom út árið 1999 og var gefin út af Bjarti. Þýðingarsjóður styrkti útgáfuna. Hönnun kápu var í höndum Snæbjörns Arngrímssonar.
Kyrrahafslax

Kyrrahafslax (fræðiheiti "Oncorhynchus") er ættkvísl laxfiska sem eiga náttúruleg heimkynni í Kyrrahafinu. Til sömu ættkvíslar telst einnig regnbogasilungur.

Tegundir kyrrahafslaxa.

Það eru alls 16 tegundir í Kyrrahafslaxaættkvísl:
Puyi

Puyi (溥儀 á kínversku) (7. febrúar 1906 – 17. október 1967) eða Pu Yi var síðasti keisari Kína, næstsíðasti Kan Mongólíu og síðasti þjóðhöfðingi Tjingveldisins. Puyi var krýndur sem barn undir nafninu Xuantong-keisarinn (宣統帝) í Kína og Khevt Yos Khaan í Mongólíu og ríkti sem slíkur frá árinu 1908 þar til hann var settur af í kjölfar Xinhai-byltingarinnar þann 12. febrúar 1912. Frá 1. til 12. júlí 1917 var hann settur aftur á keisarastól af stríðsherranum Zhang Xun en þetta entist ekki.

Þegar Japanir hertóku Mansjúríu árið 1932 stofnuðu þeir leppríkið Mandsjúkó og gerðu Puyi að keisara yfir því. Árið 1934 var Puyi lýstur Kangde-keisarinn (eða Kang-te-keisarinn) og ríkti sem slíkur til loka seinni heimsstyrjaldarinnar árið 1945. Þegar Alþýðulýðveldið Kína var stofnað árið 1949 var Puyi handtekinn fyrir stríðsglæpi og fékk að dúsa í fangelsi í tíu ár. Á þeim tíma skrifaði hann endurminningar sínar og fór í gegnum endurhæfingu svo hann gæti lifað sem almennur borgari í kommúnistaríkinu sem Kína var orðið.
Napóleon 2.

Napoléon François Charles Joseph Bonaparte (20. mars 1811 – 22. júlí 1832) var sonur og arftaki Napóleons Bónaparte Frakkakeisara og annarrar konu hans, Marie-Louise af Austurríki. Sem keisaralegur krónprins hlaut hann heiðurstitilinn konungur Rómar við fæðingu.

Þegar Napóleon keisari sagði af sér í fyrsta sinn vegna hrakfara sinna í Napóleonsstyrjöldunum árið 1814 fór hann fram á að sonur sinn yrði settur á keisarastól í sinn stað. Ekki var hlustað á þessa kröfu keisarans og bandamennirnir sigursælu settu þess í stað Loðvík 18. af gömlu Bourbon-valdaættinni á konungsstól í Frakklandi. Napóleon var rekinn í útlegð til Elbu en sonur hans, konungur Rómar, varð eftir með móður sinni. Árið 1815, þegar Napóleon sneri aftur á keisarastól í hundrað daga, var sonur hans lýstur ríkiserfingi á ný uns Napóleon sagði aftur af sér eftir orrustuna við Waterloo. Á milli seinni afsagnar Napóleons og endurreisnar Loðvíks 18. á konungsstól ríkti hinn fjögurra ára sonur Napóleons að nafninu til yfir Frakklandi í fimmtán daga sem Napóleon II Frakkakeisari. Franska þjóðþingið lýsti Napóleon II aldrei formlega keisara og hann réð því aldrei formlega yfir Frakklandi. Eftir að Napóleon var sendur í útlegð í annað sinn var sonur hans sendur til Austurríkis. Reynt var að þurrka út tengsl hans við Napóleon og gera hann þýskan fremur en franskan. Hann hlaut titilinn fursti af Parma og hertogi af Reichstadt frá móðurafa sínum, Frans 1. Austurríkiskeisara.

Napóleon II eyddi því sem hann átti eftir ólifað í Austurríki. Það varð mjög kalt á milli Napóleons II og móður hans, Marie-Louise, þegar uppgötvaðist að Marie-Louise hafði gifst og eignast tvö börn með austurríska herforingjanum Adam Albert von Neipperg á meðan Napóleon eldri var enn á lífi. Napóleon II fyrirgaf móður sinni aldrei og lét þau orð falla að „Ef Jósefína hefði verið móðir mín hefði faðir minn ekki verið jarðsettur á Sankti Helenu“. Þar til hann lést úr berklum, þá 21 árs að aldri, var hann viðurkenndur meðal stuðningsmanna Bonaparte-ættarinnar sem réttmætur erfingi krúnunnar í Frakklandi.

Eftir dauða sinn fékk Napóleon II gælunafnið "l'Aiglon" eða „arnarunginn“. Viðurnefnið varð vinsælt vegna leikritsins "L'Aiglon" eftir Edmond Rostant. Þegar Louis-Napóleon Bonaparte varð keisari árið 1852 tók hann sér titilinn Napóleon III til að viðurkenna stutta valdatíð frænda síns.

Árið 1940 lét Adolf Hitler flytja kistu Napóleons II til Frakklands sem vináttuvott við Vichy-stjórnina sem þá var tekin við völdum. Hann var jarðsettur í Invalide-hvelfingunni ásamt föður sínum og öðrum meðlimum Bonaparte-ættar árið 1969.
Cytisus

Cytisus er ættkvísl um 50 tegunda blómstrandi plantna í Fabaceae, ættaðar úr opnum svæðum (oft runna og heiðarsvæði) í Evrópu, vestur Asíu og N-Afríku. Þeir tilheyra undirættinni Faboideae, og eru ein nokkurra ættkvísla í ættflokknum Genisteae sem eru almennt kallaðir sópar. Þetta eru runnar sem koma með fjölda skærlitra blóma, oft mjög ilmandi. Tegundir ættkvíslanna, "Calicotome" og "Lembotropis" eru stundum taldar með "Cytisus".

Tegundir.

"Cytisus" samanstendur af eftirfarandi tegundum:

Tegundanöfn með óljósri flokkunarstöðu.

Staða eftirfarandi tegunda er ófrágengin:

Blendingar og afbrigði.

Eftirfarandi blendingum hefur verið lýst:

Tegundir hafa verið víða ræktaðar og blandað, og eftirfarandi afbrigði hafa fengið Royal Horticultural Societys Award of Garden Merit:
Félagsvísindi

Félagsvísindi er flokkur vísindagreina sem fást við rannsóknir á samfélagi manna. Innan félagsvísinda eru þannig jafnan taldar greinar á borð við félagsfræði og mannfræði og eftir atvikum aðrar greinar eins og stjórnmálafræði, kynjafræði, sálfræði, lögfræði, viðskiptafræði, hagfræði, sagnfræði, landfræði og samskiptafræði. Stundum eru þessar síðarnefndu greinar þó taldar til annarra flokka eins og hugvísinda (t.d. sagnfræði) eða heilbrigðisvísinda (t.d. sálfræði). Félagsvísindi eru því regnhlífarhugtak yfir ýmsar greinar sem ekki teljast til náttúruvísinda og eiga það sameiginlegt að fjalla um manninn og mannleg samfélög. Upphaf félagsvísinda má rekja til félagsfræðinga 19. aldar eins og Auguste Comte, Émile Durkheim, Karl Marx og Max Weber.

Saga félagsvísinda.

Félagsvísindi spruttu upp úr heimspeki upplýsingarinnar (einkum siðfræði manna á borð við Jean-Jacques Rousseau og Charles Fourier) eins og hún þróaðist á 19. öld undir áhrifum frá Frönsku byltingunni og iðnbyltingunni sem hvort tveggja hafði mikil áhrif á samfélags- og stjórnmálaþróun tímabilsins. Annar fyrirrennari félagsvísinda voru rannsóknir á lýðfræði og landfræði ríkja Evrópu og Norður-Ameríku í þágu stjórnsýslunnar á 18. og 19. öld. Fyrstu félagsvísindamennirnir hugðust beita vísindalegum aðferðum til að greina og leysa samfélagsvandamál í þágu framfara. Franski heimspekingurinn Auguste Comte var þannig bæði höfundur hugtaksins "sociologie" og pósitívismans. Það var þó einkum Durkheim sem gerði félagsfræði að formlegri vísindagrein, aðgreindri frá heimspeki, og skilgreindi hvað fælist í félagsfræðilegri aðferð.

Fljótlega greindust félagsvísindi í tvær meginstefnur: annars vegar rannsóknir á stórum heildum með aðferðum tölfræði í anda pósitívisma Comtes og Durkheims (megindlegar rannsóknir), og hins vegar rannsóknir á félagslegum fyrirbærum með túlkun og gagnrýni í anda Webers (eigindlegar rannsóknir).
Alnus cremastogyne

Alnus cremastogyne er elritegund frá Kína.
Blæölur

Blæölur (Alnus incana ssp. tenuifolia) er undirtegund Gráelris og er meðalstórt tré af birkiætt.

Lýsing.

Lauffellandi, lítið tré eða stór runni (margstofna) með með hvelfda krónu, 7-10 m hátt. Ungar greinar lítið eitt hærðar í fyrstu, verða seinna hárlausar. Vetrarbrum rauð og með legg, hærð. Börkur grár til dökkgrár, verður rauðgrár með aldrinum og flagnar. Börkur og reklar eru uppspretta tanníns. Líkist vætuöl sem þó má þekkja á þykkari og hrukkóttari laufum með inngreyptum æðum.

Dökkur litur fæst úr berkinum og liturinn getur verið frá appelsínugulu yfir í rautt og brúnt. Viðurinn er sums staðar notaður sem eldiviður.

Útbreiðsla.

Það vex í vesturhluta Bandaríkjanna..

Á Íslandi.

Finnst hérlendis og eru eintök í Grasagarði Reykjavíkur og Lystigarði Akureyrar.
Park Chung-hee

Park Chung-hee (14. nóvember 1917 – 26. október 1979) var suðurkóreskur stjórnmálamaður sem var forseti Suður-Kóreu frá árinu 1963 þar til hann var ráðinn af dögum árið 1979. Hann tók við embætti forseta eftir að hafa í fyrstu ráðið yfir herstjórn landsins eftir valdarán þann 16. maí 1961. Fyrir forsetatíð sína var hann formaður Hæstaráðs þjóðarviðreisnar frá 1961 til 1963 og hafði þar áður verið herforingi í suðurkóreska hernum.

Valdarán Parks batt enda á bráðabirgðaríkisstjórn annars Kóreulýðveldisins og kjör hans til forseta árið 1963 kom á fót þriðja Kóreulýðveldinu. Árið 1972 kom Park á herlögum og umbreytti stjórnarskránni til að gera hana mun gerræðislegri. Þar með var stofnað fjórða Kóreulýðveldið.

Eftir að hafa lifað af margar morðtilraunir, þar af tvær af hálfu Norður-Kóreumanna, var Park ráðinn af dögum þann 26. október 1979 af návini sínum og bandamanni, Kim Jae-gyu, formanni suðurkóresku leyniþjónustunnar. Kim myrti einnig Cha Ji-chul, foringja öryggisþjónustu forsetans. Eftir morðið var hann handtekinn ásamt vitorðsmönnum sínum, pyntaður, sakfelldur og tekinn af lífi á meðan Choi Kyu-hah forsætisráðherra gerðist bráðabirgðaforseti. Hershöfðinginn Chun Doo-hwan var fljótur að ná völdum eftir að öryggismálastjórn hans var falið að rannsaka óvænt morðið á forsetanum. Enn er óvíst hvort morðið var skyndiákvörðun, stundarbrjálæði eða undirbúið með fyrirvara og deilt er um ásetning Kims Jae-gyu.

Hagvöxtur hélt áfram eftir dauða Parks og lýðræði var að endingu komið á. Sumir síðari forsetar voru fyrrverandi andófsmenn sem höfðu verið handteknir í stjórnartíð Parks. Almenningur Suður-Kóreu hefur talið Park besta forseta landsins en hann er þó umdeildur í stjórnmálaumræðu. Aðdáendur hans þakka honum fyrir að viðhalda hagvexti eftir Kóreustríðið sem nútímavæddi Suður-Kóreu en gagnrýnendur líta á hann sem einræðisherra sem kramdi alla andstöðu og lagði of mikla áherslu á efnahaginn og samfélagsstöðugleika á kostnað mannréttinda.

Forsetabókasafn Parks Chung-hee var opnað árið 2012. Þann 25. febrúar árið eftir var dóttir Parks, Park Geun-hye, kjörin fyrsti kvenforseti Suður-Kóreu og gegndi því embætti þar til hún neyddist til að segja af sér í kjölfar hneykslismála árið 2017.
Katalónska lýðveldið (2017)

Katalónska lýðveldið (katalónska: "República Catalana") var stuttlíft, óviðurkennt ríki á Íberíuskaga. Katalónska þingið lýsti yfir sjálfstæði frá Spáni í stjórnarkreppu sem varð til í kjölfar atkvæðagreiðslu um sjálfstæði Katalóníu. Eftir að katalónska þingið lýsti yfir sjálfstæði beitti spænska þingið 155. grein stjórnaskrá Spánar til að taka yfir stjórn Katalóníu. Stuttu seinna leysti forsætisráðherra Spánar Mariano Rajoy katalónska þingið upp og boðaði til stjórnarkosninga í Katalóníu þann 21. desember 2017.

Frá og með 27. október 2017 hefur ekkert ríki viðurkennt sjálfstæðisyfirlýsingu Katalóníu. Þann 30. október höfðu spænsk yfirvöld endurheimt yfirráð í Katalóníu án þess að mæta verulegri mótspyrnu aðskilnaðarsinna.
Trifolium alexandrinum

Trifolium alexandrinum

er einær smári ræktaður á hitabeltissvæðum, og notaður sem fóður, aðallega fyrir nautgripi og buffalóa. Þetta var mikilvæg vetraruppskera í forn Egyptalandi, og var innleidd til norður Indlands í byrjun nítjándu aldar.Hann var nýttur sem áburðarplanta með bómull. Hann er einnig ræktaður í Bandaríkjunum og Evrópu.

Plantan verður 30 til 60 sm há með upréttum eða uppsveigðum stönglum.

Litningatalan er 2n = 16.
Alnus jorullensis

Alnus jorullensis er sígræn elritegund, ættuð frá austur og suður Mexíkó, Guatemala og Hondúras.

"Alnus jorullensis" er meðalstórt tré, að 20 til 25 m hátt. Blöðin eru egglaga til sporöskjulaga, 5–12 sm löng, nokkuð leðurkennd, með tenntum jaðri og með kirtlum að neðan. Blómin eru vindfrjóvgaðir reklar, og koma að vori.
Nýja Ísland (vefmiðill)

Nýja Ísland er íslenskur vefmiðill. Nýja Ísland út er gefið út daglega sem fréttatímarit á vefnum. Runarsson Konsultasjon rekur Nýja Ísland og ritstjóri er Sigurður Rúnarsson. "Nýja Ísland" var fyrsti íslenski óháði fjölmiðillinn í Noregi sem gefinn er út á Íslensku.

"Nýja Ísland" kom fyrst út 24. október 2017 á vefslóðinni www.nyjaisland.no. Ritstjórnarstefna Nýja Íslands byggist á sjálfstæðum fréttaflutningi, gagnrýni, fróðleik og skemmtilegheitum tengdum Íslendingum, íslenskri menningu og málefnum í Noregi og á Íslandi.

Nafn fjölmiðilsins.

Um tilkomu nafns fjölmiðilsins stendur á ritstjórnarsíðu Nafn fjölmiðilsins, Nýja Ísland, er dregið af líkindum með þeim fólksflutningum sem áttu sér stað meðal Íslendinga á seinnihluta 19. aldarinnar og fram á fyrrihluta þeirrar 20. og þeim fólksflutningum sem áttu sér stað frá Íslandi til Noregs frá hrun árinu 2008.Á tímabilinu 1846 – 1914 fluttu um 52 milljónir Evrópubúa til Ameríku. Um 5% af þeim voru Norðurlandabúar og þar af voru um 15 þúsund Íslendingar eða fimmtungur þjóðarinnar á þeim tíma.Kanadastjórn úthlutaði íslendingum nýtt og óbyggt landsvæði sem var nefnt Nýja Ísland og skiftist í fjögur byggðarlög er nefndust Víðirnesbyggð, Árnesbyggð, Fljótsbyggð og Mikleyjarbyggð. Ísafoldarbyggð tilheyrði strangt til tekið ekki nýlendunni en þar var samt sem áður allnokkur byggð; Árborg tilheyrði ekki upphaflega landnáminu en er nú eitt helsta þéttbýlið eftir að lestarsamgöngur hófust; Íslendingafljót og Gimli urðu fljótlega tveir helstu pólar byggðarinnar og Gimli höfuðstaðurinn. *Framan af stóð til að þeir Íslendingar sem fluttu til svæðisins, sem Kanadísk stjórnvöld höfðu úthlutað þeim, myndu stofna nýtt sjálfstætt lýðveldi og gefa því nafnið Nýja Ísland á svipaðan hátt og var að gerast meðal aðfluttra Evrópubúa um alla Norður Ameríku eins og sjá má á þeim gríðarmörgu nöfnum svæða og borga sem endurnýta nafn upprunalands eða borgar aðfluttra en bæta Nýja (en. New) fyrir framan s.s. New England, New York, New Brunswick, New Hampshire, Nova Scotia (Nýja Skotland) og New Jersey.Hér má einnig geta þess að í sumum tilvikum voru nöfn tekin án forskeytisin Nýja og notað með beinum hætti ss, í Oslo (borg), Marshall sýslu, Minnesota, BNAÞess má til gamans geta að langalangafi ritstjóra fjölmiðilsins Nýja Íslands flutti frá Íslandi 1901 og settist að í Swan River, Manitoba. En atvik urðu þess valdandi að hann skildi eftir tvö af börnum sínum á Íslandi sem áttu að koma síðar til Kanada. Af því varð aldrei og uxu þau og döfnuðu á Íslandi og er ritsjórinn því afkomandi einnar dóttur hans. Það má því segja að aðstæður á Íslandi á seinni hluta 19. aldar og aðstæður árin eftir hrun 2008 hafi endurspeglast í einni og sömu fjölskyldu við það að ritsjóri Nýja Íslands flutti búsetu til Noregs árið 2012 til að hefja nýtt líf í nýju landi þegar kreppti að í heimalandinu.Þannig er hugmyndin um nafn fjölmiðilsins Nýja Ísland tilkomin hjá eiganda og ritstjóra fjölmiðilsins.

Eignarhald.

Eigandi "Nýja Íslands" er Runarsson Konsultasjon
Artúr konungur

Artúr konungur er, í breskri þjóðtrú, leiðtogi Fornbreta sem er sagður hafa barist gegn saxneskum innrásarmönnum á seinni hluta fimmtu aldar og byrjun þeirrar sjöttu. Flestar frásagnir af Artúr konungi koma úr þjóðsögum og rómantískum skáldskap og deilt er um hvort hann hafi verið til í alvöru. Fáeinar sögulegar heimildir eru til sem gætu bent til þess að til hafi verið konungur eða höfðingi að nafni Artúr, þ. á m. "Annales Cambriae", "Historia Brittonum" og sagnverk eftir Gildas. Minnst er á nafn Artúrs í miðaldaskáldskap á borð við "Y Gododdin".

Artúr er mikilvæg persóna í breskri sagnahefð. Hinn þjóðsögulegi Artúr varð vinsæl persóna á alþjóðavísu með sagnaritinu "Historia Regum Britanniae" eftir Geoffrey frá Monmouth. Artúr birtist einnig í eldri þjóðsögum og ljóðum af velskum og fornbreskum uppruna þar sem hann er ýmist mikill stríðsmaður sem ver Bretland gegn jarðneskum og yfirnáttúrulegum ógnum, eða kynngimögnuð vera úr handanheimi velskrar þjóðrúar, Annwn. Óvíst er hve mikið Geoffrey fékk úr slíkum heimildum og hve mikið hann fann upp sjálfur.

Efni, atburðir og persónur Artúrsgoðsagnarinnar voru mjög margbreytileg eftir textum og engin ein frásögn þykir réttari en önnur. Í frásögn Geoffrey er Artúr konungur Bretlands sem sigraði Saxana og stofnaði mikið veldi sem spannaði Bretland, Írland, Ísland, Noreg og Gallíu. Mörg atriði sem urðu síðar mikilvæg einkenni Artúrssagnanna birtast fyrst í "Historiu" Geoffrey, þ. á m. galdrakarlinn Merlin; faðir Artúrs, Uther Pendragon, eiginkona hans Guinevere, sverðið Excalibur, getnaður Artúrs í kastalanum Tintagel, lokaorrusta Artúrs við illmennið Mordred og hinsta hvíld hans á galdraeyjunni Avalon. Á 12. öld bætti franski rithöfundurinn Chrétien de Troyes persónunni Lancelot og leitinni að hinum heilaga gral við sagnahefðina. Með honum hófust Artúrssögur sem sérstakur sagnageiri ævintýra á miðöldum. Í þessum frönsku sögum er oft einblínt á aðrar persónur en Artúr sjálfan, eins og hina ýmsu riddara hringborðsins. Blómaskeið Artúrssagna var á miðöldum en á seinni öldum döluðu vinsældir þeirra. Þær urðu aftur vinsælar á 19. öld og lifa enn góðu lífi á 21. öldinni í kvikmyndum, leikhúsi, sjónvarpi, myndasögum og ýmsum öðrum sagnamiðlum.
Alnus henryi

Alnus henryi er elritegund sem var lýst af Camillo Karl Schneider.

Útbreiðslusvæði tegundarinnar er í Taiwan. Engar undirtegundir eru skráðar.
Alnus × fallacina

Alnus × fallacina er elriblendingur sem var fyrst lýst af Alfons S. Callier. Þetta er náttúrulegur blendingur A. incana subsp. rugosa × A. serrulata.
Alexander I

Alexander I getur átt við eftirfarandi:
Johann Martin Schleyer

Johann Martin Schleyer (18. júlí 1831 Oberlauda – 16. ágúst 1912 Konstanz) var þýskur kaþólskur prestur, einkum þekktur fyrir að hafa búið til volapük.
Paleósíberísk tungumál

Paleósíberísk tungumál er orð sem notað er í málvísindum til að flokka saman hóp lítilla tungumálaætta og óskýldra stakmála sem töluð eru í Norðaustur-Síberíu og Austur-Rússlandi. Paleósíberísk mál eru ekki skyld en þau eru flokkuð saman því talið er að þau hafa verið töluð á þessu svæði fyrr en núráðandi mál eins og tyrkísk mál og rússneska bárust þangað.

Helst þessara mála er tjúktsí sem á sér um 12.000 mælendur í því ýtarlegasta Norðaustri-Síberíu þar sem skemmst er til Alaska. Skylt tjúktsí er korjak, talað af um 6.000 á innri hluta Kamsjatkaskaga. Á svipuðum slóðum er að finna þriðja málið skylt þessum—ítelmen—sem aðeins á sér nú um 500 mælendur.

Óskyldu málin sem þó eru sett þar í hóp eru gjiljak, ket og júkagír.
Þjóðleikhúskjallarinn

Þjóðleikhúskjallarinn er skemmtistaður í kjallara Þjóðleikhússins við Hverfisgötu í Reykjavík. Kjallarinn var fyrst opnaður fyrir kaffisölu á sýningarkvöldum á frumsýningu óperunnar "Rigoletto" 3. júní árið 1951. Fljótlega varð staðurinn vinsæll fyrir alls kyns sýningar, uppákomur, fundi, ráðstefnur og mannamót. Frá því skömmu eftir 1970 fram á miðjan 10. áratug 20. aldar var þar rekinn vinsæll dans- og tónleikastaður.

Búsáhaldabyltingin náði hápunkti sínum með mótmælasamkomu fyrir utan Þjóðleikhúskjallarann kvöldið 22. janúar 2009 þegar Samfylkingarfélagið í Reykjavík hélt þar fund. Á fundinum var samþykkt ályktun um að flokkurinn ætti að slíta stjórnarsamstarfi við Sjálfstæðisflokkinn. Fjórum dögum síðar ákváðu Ingibjörg Sólrún Gísladóttir og Geir H. Haarde að slíta stjórnarsamstarfinu.
Lavandula stoechas

Lavandula stoechas eða spænskt lofnarblóm er blómjurt af ættinni Lamiaceae sem vex í Miðjarðarhafslöndum. Spænskt lofnarblóm hefur verið flutt til Ástralíu og breiðst þar út og er talið þar til ágengra tegunda.
Ilmvatn

Ilmvatn er blanda ilmolía, ilmefna og leysiefna sem notað er til að gefa mannslíkamanum, dýrum, hlutum eða herbergjum notalegan ilm. Ilmefnin í ilmvatni geta ýmist verið náttúruleg, t.d. úr jurtum eða dýrum, eða manngerð.

Heimildir eru til um að ilmvatn hafi verið notað frá fornum tíma. Nútímailmvatnagerð hófst á 19. öld þegar fyrstu manngerðu ilmefnin voru fundin upp, m.a. vanillín og kúmarín.
Diskur

Diskur er breiður, íhvolfur og að mestu leyti flatur hlutur sem setja má mat á. Diskar eru yfirleitt kringlóttir en þeir geta reyndar verið á hvaða formi sem er. Margnota diskar eru yfirleitt úr einhvers konar vatnsþolnu efni eins og postulíni, málmi eða vörnu tré. Einnota diskar eru oftast úr pappa eða plasti. Diskar eru yfirleitt hannaðir þannig að brúnirnar eru örlítið hækkaðar svo vökvar renni ekki af þeim. Mjög djúpir diskar kallast skálar.