arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
William Ewart Gladstone

William Ewart Gladstone (29. desember 1809 – 29. maí 1898) var breskur stjórnmálamaður í Frjálslynda flokknum og þar áður í Íhaldsflokknum. Á sextíu ára stjórnmálaferli sínum var hann forsætisráðherra Bretlands fjórum sinnum (1868–74, 1880–85, febrúar–júlí 1886 og 1892–94), oftar en nokkur annar. Auk þess var hann fjármálaráðherra fjórum sinnum. Gladstone var jafnframt elsti forsætisráðherra Bretlands, en hann var 84 ára undir lok síðustu ráðherratíðar sinnar.

Gladstone gekk fyrst á breska þingið árið 1832. Í upphafi var hann á sveif með gamaldags Íhaldsmönnum og vann í ríkisstjórn Sir Roberts Peel. Eftir klofning innan Íhaldsflokksins gekk Gladstone ásamt skoðanabræðrum sínum í lið með Viggum og Róttæklingum til að stofna Frjálslynda flokkinn. Sem fjármálaráðherra beitti Gladstone sér fyrir lágum ríkisstjórnarútgjöldum og umbótum í kosningakerfinu.

Á fyrstu ráðherratíð sinni tók Gladstone að sér ýmsar umbætur, þar á meðal upplausn írsku þjóðkirjunnar og innleiðingu leynilegra kosninga. Eftir tap í þingkosningum árið 1874 sagði Gladstone af sér sem leiðtogi Frjálslynda flokksins en sneri aftur á stjórnmálasviðið árið 1876 með því að tala gegn viðbrögðum Tyrkjaveldis við búlgörsku apríluppreisninni. Kosningabarátta Gladstone árin 1879-80 er oft talin fyrsta nútímakosningaherferðin. Eftir þingkosningarnar árið 1880 varð Gladstone forsætisráðherra í annað sinn. Á annarri ráðherratíð sinni þurfti Gladstone að taka á deilumálum í Egyptalandi og á Írlandi, þar sem ríkisstjórn hans bældi niður andóf en bætti einnig lagaréttindi írskra leigubænda.

Þegar Gladstone varð ráðherra í þriðja sinn snemma árs 1886 stakk hann upp á því að Írland fengi heimastjórn en frumvarpi hans þess efnis var hafnað á neðri deild þingsins. Úr málinu varð klofningur innan Frjálslynda flokksins sem átti eftir að halda þeim frá ríkisstjórnartaumunum nær samfellt í tuttugu ár. Árið 1892 myndaði Gladstone sína síðustu ríkisstjórn, þá 82 ára. Hann kom nýju frumvarpi um írska heimastjórn í gegn um neðri deild þingsins en henni var hafnað í lávarðadeildinni árið 1893. Gladstone sagði af sér árið 1894 til að mótmæla auknum útgjöldum til breska sjóhersins. Hann lét einnig af þingstörfum árið 1895 og lést þremur árum síðar, þá 88 ára.

Stuðningsmenn Gladstone kölluðu hann gjarnan William alþýðunnar (The People's William) eða „G.O.M.“ („"Grand Old Man"“ eða, samkvæmt Benjamin Disraeli, „"God's Only Mistake"“). Gladstone er gjarnan talinn einn besti forsætisráðherra Bretlands.
Íris (blóm)

Iris er ættkvísl um 260–300, tegunda blómstrandi plantna með skrautlegum blómum. Nafnið kemur úr grísku orðinu yfir regnboga, sem er einnig nafnið á Grísku gyðju regnbogans , Íris. Sumir höfundar telja að nafnið vísi til fjölda blómlita í ættkvíslinni. Auk þess að vera fræðiheitið, er "íris" almennt heiti yfir allar tegundir ættkvíslarinnar auk nokkurra náskyldra ættkvísla. Hún er vinsælt garðblóm.
Friðrik 3. (HRR)

Friðrik 3. (21. september 1415 – 19. ágúst 1493), kallaður Friðrik friðsæli eða Friðrik digri var keisari hins Heilaga rómverska ríkis frá 1452 til dauðadags. Hann var fyrsti keisarinn af ætt Habsborgara, næstsíðasti keisarinn krýndur af páfanum og sá síðasti sem var krýndur í Róm.

Áður en hann var krýndur keisari var hann hertogi Steiermark, Kärntens og Krein frá 1424 og einnig ríkisstjóri austurríska hertogadæmisins (sem Friðrik 5.) frá 1439. Hann var kjörinn og krýndur konungur Þýskalands (sem Friðrik 4.) árið 1440. Hann hafði ráðið lengst allra þýskra einvalda þegar sonur hans, Maximilian 1. tók við af honum eftir 53 ára valdatíð árið 1493.

Á valdatíð sinni einbeitti Friðrik sér að því að sameina erfðalönd Habsborgara í Austurríki og skipti sér minna að málefnum keisaraveldisins. Með tilkalli sínu til ungverska konungdæmisins og hertogadæmisins Búrgúnd lagði hann þó grundvöll að stórveldi Habsborgara. Á meðan hann lifði var gert grín að Friðrik og hann kallaður „erkisvefnpurka Heilaga rómverska ríkisins“ en í dag er litið á hann sem skilvirkan stjórnanda.
Stjörnulíffræði

Stjörnulíffræði (eða útlífsfræði) er undirgrein stjörnufræðinnar og líffræðinnar sem fæst við rannsóknir á því hvort lífverur megi finna utan jarðar og ef svo er hver sé uppruni þeirra, dreifing og þróunarferli. Þeir sem leggja stund á greinina kallast "stjörnulíffræðingar" eða "útlífsfræðingar".
Maya Angelou

Marguerite Annie Johnson (4. apríl 1928 – 28. maí 2014) var bandarískur rithöfundur, ljóðskáld og aktvívisti.
Alnus alnobetula

Alnus alnobetula er algengt tré víða í Evrópu, Asíu, og Norður Ameríku. Margar heimildir flokka hann sem "Alnus viridis", en flokkunarfræðilega er það talið ógilt samnefni af "Alnus alnobetula" subsp. "fruticosa".
Filip Bandžak

Filip Bandžak (á tékknesku: [fɪˈlɪp banˈdʒak]) (fæddur 10. september 1983 í Pardubice, í Tékklandi) er tékkneskur óperusöngvari og bariton-söngvari.

Ævi.

Filip Bandžak fæddist 10. september 1983 í Pardubice, í Tékklandi. Hann hóf feril sinn í Þjóðleikhúsinu í Prag í Rigoletto eftir Giuseppe Verdi árið 1995.
Ginseng

Ginseng (fræðiheiti: "Panax") er ættkvísl um fimm eða sex hægvaxta fjölærra plantna með matmiklum rótum, af ætt bergfléttna. Ræturnar eru þekktar fyrir að vera heilsubætandi með ýmsum hætti en hvort rótin er raunverulega heilsubætandi er umdeilt.
Einfrumungur

Einfrumungur er lífvera sem samanstendur af aðeins einni heilkjarna frumu allan lífsferilinn. Ekki eru þó allir einfrumungar skyldari innbyrðis en við aðrar lífverur, heldur er heitið "einfrumungar" notað sem safnheiti ýmissa oft fjarskyldra tegundahópa. Þó eru bakteríur, fornbakteríur og sveppir ekki talin til einfrumunga.

Nokkrar tegundir einfrumunga mynda sambýli þar sem margir þeirra lifa saman án þess þó að mynda sérhæfða frumuvefi eða frumulíffæri. Flestir fjölfrumungar mynda kynfrumur og lifa því hluta æviskeiðsins sem einfrumungar.
Alnus sieboldiana

Alnus sieboldiana (オオバヤシャブシ á Japönsku) er elritegund frá Japan (Honshū, Shikoku, og Suwanose-jima) sem var lýst af Jinzô Matsumura.

"A. sieboldiana" inniheldur ellagitannínin; alnusiin, tellimagrandin I, pedunculagin, casuarinin, casuariin og 2,3-O-(S)-hexahydroxydiphenoyl-D-glucose.

Latínuheitið "sieboldiana" vísar til þýska læknisins læknisins og grasafræðingsins Philipp Franz von Siebold (1796-1866).
Guy Fawkes

Guy Fawkes (13. apríl 1570 – 31. janúar 1606) eða Guido Fawkes var enskur kaþólikki sem tók þátt í hinu misheppnaða púðursamsæri árið 1605.

Fawkes fæddist og stundaði nám í York. Faðir hans dó þegar Fawkes var átta ára gamall og móðir hans giftist í kjölfarið kaþólskum manni sem hafnaði valdi ensku biskupakirkjunnar. Fawkes tók kaþólska trú og flutti á meginlandið, þar sem hann barðist í áttatíu ára stríðinu með kaþólskum Spánverjum gegn siðbótarsinnuðum Hollendingum. Hann ferðaðist til Spánar og reyndi að afla stuðnings fyrir kaþólskri uppreisn í Englandi en án árangurs. Hann hitti síðar Thomas Wintour og sneri með honum aftur til Englands.

Wintour kynnti Fawkes fyrir Robert Catesby, sem lagði á ráðin um að koma Jakob 1. Englandskonungi fyrir kattarnef og reisa kaþólskan einvald á konungsstól. Samsærismennirnir nýttu sér hvelfingu undir lávarðadeild breska þingsins og Fawkes var falið að sjá um byssupúður sem þeir komu þar fyrir. Eftir nafnlausa ábendingu gerðu yfirvöld húsleit í Westminsterhöll snemma dags þann 5. nóvember og fundu Fawkes í kjallaranum með sprengiefnið. Næstu daga var Fawkes yfirheyrður og pyntaður þar til hann viðurkenndi allt. Þegar taka átti Fawkes af lífi þann 31. janúar árið eftir hrasaði hann af pallinum þar sem átti að hengja hann og hálsbrotnaði, og slapp þar með við grimmilegar limlestingar sem hann hefði annars mátt sæta.

Fawkes er vel þekktur fyrir tengsl sín við púðursamsærið. Afstýringu samsærisins er fagnað á Guy Fawkes-nótt þann 5. nóvember á ári hverju. Þar er brúða í líki Guy Fawkes brennd á báli, oft ásamt flugeldasýningu.

Stundum er skálað fyrir Guy Fawkes og hann kallaður „síðasti maðurinn sem gekk inn á þingið með heiðarlegan ásetning“.
Bústaðir

Bústaðir var bóndabær sem stóð í Bústaðaholti, þar sem nú er Smáíbúðahverfið í Reykjavík, en hverfið er einnig í daglegu tali Reykvíkinga þekkt sem Bústaðahverfið.

Bústaðir stóðu ofan við Elliðaár

Réttarholt stendur rétt við Bústaði og dregur nafn sitt af réttinni þar sem Reykvíkingar áður smöluðu fé sínu.
Augntönn

Augntönn er í tannlækningum löng oddhvöss tönn sem hefur þróast til að halda í og rífa matinn. Í flestum tegundum eru fjórar slíkar í hverju dýri, tvær í efri tanngarðinum og tvær í neðri. Augntennur eru stundum einnig nefndar vígtennur. Tennurnar milli augntannanna nefnast framtennur. Samsvarandi orð í ensku 'eyetooth' er haft einungis yfir tennurnar tvær í efri tanngarð.
Serbneskur dínar

Serbneskur dínar er gjaldmiðill Serbíu. Dínarar hafa verið notaðir í landinu frá 1214 en fyrsti nútímadínarinn var sleginn af Mihailo Obrenović fursta árið 1868. Árið 1920 tók júgóslavneskur dínar við af serbneskum dínar á sama verðgildi en 2003 tók serbneskur dínar aftur við á sama verðgildi.
Sauðburður

Sauðburður vísar til þess þegar sauðkindur fæða lömb á vorin. Talað er um að kindurnar beri, oftast bera þær tveimur lömbum og er þá talað um að þær séu tvílembdar. Sumar bera einungis einu lambi en til er dæmi um að kind hafi borið fimm lömb . Það gerðist til dæmis árið 2002 á bænum Hjarðarfelli í Miklaholtshreppi. Fyrstu lömbin sem fæðast ár hvert eru gjarnan kölluð lambadrottingin og lambakóngur. Þegar ær ber mörgum lömbum getur orðið erfitt fyrir hana að hafa öll lömbin á spena því hún er einungis með tvo. Ef aðstæður eru þannig að t.d. ær ber einungis einu lambi á svipuðum tíma þá er gjarnan reynt að venja eitt af þrílembingunum undir hana.

Fjöldi kinda er mjög misjafn eftir bæjum. Á stórum fjárbýlum er mikil vinna þegar sauðburðartíðin stendur yfir. Ef fjöldi kinda á sama búinu er um 1000 þá telst það mjög stórt fjárbú. Sauðburður er mjög annasamur tími hjá sauðfjárbændum. Þeir þurfa að vera á vakt allan sólarhringinn því stundum eru margar kindur að bera í einu og kindur eiga það til að stela lömbum frá hvor annari. Einnig er nauðsynlegt í flestum tilfellum að setja kindur í stíu fyrstu daganna til að tryggja að lömbin komist á spena. Ef kindin drepst frá lömbunum þá verða lömbin móðurlaus og ef ekki tekst að venja þau undir aðra á, þá verða bændurnir að sjá um að gefa þeim mjólk úr pela. Móðurlaus lömb kallast gjarnan heimalningar. Öll lömb sem komast á legg eru merkt svo hægt sé að vita undan hvaða kind þau eru ef þau verða viðskila við móður sína. Einnig halda bændur bókhald um hversu mörg lömb hver kind bar. Lömb geta verið allaveganna á litinn, en algengast er að þau séu hvít, svört, en þau geta líka verið mórauð, gul eða rauðgul.

Heimildaskrá.

Stefán Aðalsteinsson. (1. des.2004) Hverjir eru íslensku sauðalitirnir og hversu margir eru þeir? Sótt af: https://www.visindavefur.is/svar.php?id=4638

Ær bar fimm lömbum sem öll lifðu.  (11. Maí 2002) sótt af: http://www.mbl.is/greinasafn/grein/666825/
Calpurnia

Calpurnia Pisone (75 f.Kr. – 44 f.Kr.) var síðasta eiginkona Júlíusar Sesar.

Æviágrip.

Calpurnia var dóttir þingmannsins Lucio Calpurnio Pisone Cesonino. Hún giftist Sesar 59 f.Kr..

Áður hafði Sesar verið giftur Pompeu, en sleit við hana samvistum 62 f.Kr., og enn áður Corneliu Cinnu yngri, sem lést við barnsburð 68 f.Kr. Í sínu ungdæmi ennfremur hafði Sesar verið trúlofaður Cossuzia til ársins 84 f.Kr.

Plútarkos segir frá því að Calpurnia hefði haft vitrun morguninn sem Sesar var myrtur (15 mars 44 f.Kr.) og reynt árangurslaust að telja Sesar frá því að fara til þingsins, þar sem setið var um hann. Það var Decimus Junius Brutus Albinus, einn af samsærismönnunum, sem sagði Sesari að hlusta ekki á konuna, segjandi honum að hann myndi tapa áliti í augum þingsins ef enhver hefði tilkynnt að hann gæti ekki mætt til þingsins því hann biði skárri draumfara konu sinnar.

Hún eignaðist engin börn ásamt Sesari. Eftir því sem haft er eftir Plútarkosi lét Calpurnia eftir morð eiginmanns síns Markús Antóníus hafa allt sem Sesar hafði skrifað í bækur og lista og alla hans peninga sem alls vógu 300 talentur.
Rjómabúið á Baugsstöðum

Rjómabúið á Baugsstöðum er rjómabú sem var stofnað af 48 bændum úr Stokkseyrarhreppi og öðrum nágrannahreppum árið 1904 en var tekið í notkun árið 1905. Rjómabúið stendur við Þórðarker við Baugsstaðaá og var það Jón Gestsson sem að smíðaði húsið. Rjómabúið var síðast í notkun árið 1952 og er það lengst starfandi rjómabú sem uppi hefur verið á Íslandi en þegar mest var um rjómabú á hér á landi voru þau um 30 starfandi.

Stofnað var varðveislufélag um rjómabúið árið 1971 en fjórum árum seinna árið 1975 var rjómabúinu breytt í safn sem að nú er opið almenningi, á safninu er hægt að finna allan þann búnað sem að notaður var þegar rjómabúið var enþá starfandi og svo eru upprunalegar vélar rjómabúsinns settar í gang fyriri gesti. Vélarnar í rjómabúinu gengu fyrir vatni frá vatnshjóli en það var grafinn 1500 metra langur skurður úr Hólavatni svo hægt væri að setja vélarnar í gang. Í rjómabúinu var framleitt smjör, ostur og fleira sem gert var úr rjóma, flest þess sem framleitt var í rjómabúinu var selt til Englands undir nafninu “Danish butter”.

Heimildaskrá.

Byggðarsafn Árnesinga. Rjómabúið á Baugsstöðum. Skoðað 28. nóvember, 2017, http://www.husid.com/onnur-sofn/rjomabuid-a-baugsstodum/
Dalaköttur

Heimkynni: Suður-Ameríka sunnanverð. Lengd: 42-66 cm. Rófa: 24-36 cm. Þyngd: 2-6 kg.

Dalaköttur er flokkaður sem kattardýr. Hann kann best við sig í runnagróðri, trjám og á graslendi. Hann veiðir uppi í trjánum, á jörðu niðri og í vatni, bæði froska og fisk, engu síður en nagdýr, eðlur, fugla og nýbúann gráhéra. Dalaköttur er nú friðaður en var áður mikið veiddur vegna gulbrúns eða silfurgrás feldarins, eftir að sala parduskattarfelda var bönnuð um 1980. Dalaköttur er friðaður líka vegna hversu viðkvæm staða hans er.

Tilvísun.

Dalaköttur úr DÝRIN, LEIÐSÖGN Í MÁLI OG MYNDUM
Orrustan við Austerlitz

Orrustan við Austerlitz, einnig þekkt sem orrusta keisaranna þriggja var ein mikilvægasta orrusta Napóleonsstyrjaldanna og er oft talin mesti sigur Napóleons Bónaparte. Þann 2. desember 1805 sigraði franski keisaraherinn fjölmennari herafla Rússa og Austurríkismanna undir stjórn Alexanders 1. Rússakeisara og Frans 2. keisara Heilaga rómverska ríkisins. Orrustan átti sér stað nærri bænum Austerlitz í austurríska keisaradæminu (sem í dag er Slavkov u Brna í Tékklandi). Sigur Frakka við Austerlitz batt snaran enda á þriðja bandalagsstríðið og Austurríkismenn neyddust til að undirrita friðarsáttmála í Pressburg seinna sama mánuð. Orrustan þykir gott dæmi um hernaðarsnilld Napóleons og er nefnd í sömu andrá og fræknir hernaðarsigrar á borð við orrustuna við Cannae og við Gaugamela.

Frakkar höfðu sigrað einn her Austurríkismanna í herför við Ulm og síðan hertekið Vínarborg í nóvember 1805. Austurríkismenn forðuðust her Frakka þar til liðsauki barst frá Rússum. Napóleon sendi her sinn norður á eftir bandamönnunum en skipaði honum síðan að hörfa til þess að virðast veikari en hann var í raun. Napóleon vildi ólmur lokka bandamenninna til orrustu við her sinn og lét því líta út fyrir að franski herinn væri illa staddur, og hörfaði jafnvel frá Pratzenhlíðum við Austerlitz. Hann staðsetti franska herinn fyrir neðan Pratzenhæðir og gerði hægri væng hersins vísvitandi berskjaldaðan til þess að fá bandamennina til að gera árás þar. Liðsauki frá Vínarborg undir stjórn þriðju herdeildar franska hersins kom hervængnum síðan til varnar á síðustu stundu. Á meðan bandamenn fleygðu mestum sínum herafla án árangurs á hægri væng franska hersins var miðvængur bandamannahersins berskjaldaður og varð fyrir árás frá fjórðu deild franska hersins undir stjórn Soults marskálks. Eftir að hafa gereytt miðvæng bandamannahersins ruddust Frakkar í gegnum báða hliðarvængi óvinanna og ráku bandamennina á flótta. Frakkar tóku þúsundir herfanga.

Þetta afhroð bandamannanna tók allan vind úr Frans keisara og neyddi hann til að gefast upp á hernað sínum gegn Frökkum. Frakkland og Austurríki sömdu strax um vopnahlé og friðarsáttmálinn við Pressburg fylgdi í kjölfarið þann 26. desember. Friðarsáttmálinn lögfesti landvinninga Napóleons í Ítalíu og Bæjaralandi á kostnað Austurríkismanna. Habsborgaraveldið neyddist jafnframt til að greiða 40 milljónir franka í stríðsskaðabætur. Sigurinn við Austerlitz leiddi einnig til stofnunar Rínarbandalagsins sem átti að vera eins konar höggpúði á milli Frakklands og Mið-Evrópu. Hið Heilaga rómverska ríki var því úrelt og var lagt niður árið 1806 eftir að Frans sagði af sér sem keisari þess og varð eingöngu keisari Austurríkis. Sigurinn leiddi þó ekki til langvarandi friðar í Evrópu. Áhyggjur Prússa af síauknum áhrifum Frakka leiddi til fjórða bandalagsstríðsins árið 1806.
Maratí

Maratí (मराठी "Marāṭhī") telst til suðvesturgreinar indó-arískra mála. Talað af um 50 milljónum, einkum í Maharastra. Helsta mállýska "konkaní". Ritað með devanagarí-stafrófi. Elstu textar frá 12. öld.

Maratí er opinbert tungumál í fylkjunum Maharashtra og Góa á Vestur-Indlandi, og er eitt 22 opinberra mála Indlands. Talendur málsins voru 73 milljónir frá og með 2001, og er 19. stærsta málið í heimi eftir fjölda talenda. Maratí er fjórða stærsta innfædda málið á Indlandi. Bókmenntasögu maratí má rekja til 900 f.Kr. og er hún lengst allra lifandi indóarískra mála. Það eru tvær aðalmállýskur marathí: staðalmarathí og varhadí. Maratí er náskylt öðrum málum svo sem khandeshí, dangí, vadvalí og samavedí. Árið 2015 var unnið að þýðingu á Brennu-Njáls sögu úr ensku á Maratí.
Forskeyti

Forskeyti er í málvísindum orðhluti sem nefnist aðskeyti sem skeytt er fyrir framan þau morfem sem hægt er að festa við þau, forskeyti er bundið morfem. Andstæður forskeytis eru viðskeyti og innskeyti.
Volgaísk mál

Volgaísk mál eða volgísk mál eru undirflokkur finnskra-úgrískra mála. Til þessa flokks teljast marí, mordva, tjeremis og mordvínska. Volgaísk mál eru töluð á svonefndu Volgasvæði suðvestur af Úralfjöllum.
Júkagír

Júkagír er ætt tveggja náskýldra paleósíberískra mála töluð í kringum Kolyma-fljót í Austur-Rússlandi. Samkvæmt manntalinu 2002 töluðu 604 manns þessi tvö mál en talið er að fjöldi málhafa hafi verið ofmetinn enda sýna gögn frá 2009 að málhafar málanna tveggja eru í kringum 75 manns. Ættin er því talin í bráðri útrýmingarhættu.
Lavandula dentata

Lavandula dentata eða franskur lavendill er blómjurt af varablómaætt (Lamiaceae).
Corleone

Corleone (/korleˈoːne/, "Cunigghiuni" eða "Curliùni" á sikileysku) er bær, 54 km suður af Palermó, með rúmlega 11.000 íbúa. Helst er talið að nafn bæjarins merki hjarta ljónsins og er einmitt ljón að finna í skjaldarmerki hans.

Núverandi bæjarstjórar eru þrír, Maria Cacciola, Giovanna Termini og Rosanna Mallemi og voru þeir skipaðir af sérstakri nefnd eftir að bæjarstjórnin var leyst upp vegna gruns um samstarf við mafíuna.

Bærinn er um 55 km. frá sjó og er í um 550 metra hæð yfir sjávarmáli.
Kynferðisleg áreitni

Kynferðisleg áreitni er kynferðisleg hegðun, líkamleg eða munnleg (/rituð), jafnvel táknræn, sem er í óþökk þess sem fyrir henni verður og hefur möguleg áhrif á sjálfsvirðingu viðkomandi og er jafnvel síendurtekin þrátt fyrir að tekið sé skýrt fram að hennar sé alls ekki óskað. Kynferðisleg áreitni getur verið líkamleg snerting, óskir um kynferðislegar athafnir, svívirðileg svipbrigði og/eða óviðurkvæmilegt orðbragð.
Francisco Hernández de Toledo

Francisco Hernández de Toledo (La Pueblo de Montalbán, Toledo 1514 - Madrid 28. janúar 1587) var náttúrufræðingur og hirðlæknir Spánarkonungs.

Hernández var einn af spænsku endurreisnarlæknunum sem störfuðu í samræmi við endurskoðaðar meginreglur Hippocratesar, Galens og Avicennas. Hernández stundaði nám í lækningum við Háskólann í Alcalá og ferðaðist líklega milli borga á Spáni, þar sem það var algengt meðal lækna sem leituðust við að skapa sér frægð. Þegar Hernández flutti frá Sevilla með eiginkonu sinni og börnum, starfaði hann í skamman tíma á klaustursjúkrahúsi og á sjúkrahúsi í borginni í Toledo. Í Toledo vakti hann athygli fyrir rannsóknir sínar í lyfjafræði og þýðingu á verkum í náttúrufræði. Árið 1567 varð Hernández einkalæknir Filippusar II kóngs.

Vísindaleiðingur til Ameríku.

Árið 1570 var Hernández sendur í vísindaleiðangur til Ameríku til að rannsaka plöntur og dýr með tilliti til lækningamátts. Í för með honum var sonur hans Juan og tók leiðangurinn sjö ár. Þeir söfnuðu sýnum og flokkuðu tegundir, tóku viðtöl við frumbyggja með hjálp túlka og stunduðu læknarannsóknir í Mexíkó. Hann fékk aðstoð þriggja innfæddra málara Antón, Baltazar Elías og Pedro Vázquez við að teikna myndir af viðfangsefnum sínum.

Þegar Aztecar hrundu niður vegna smitsjúkdóma frá Evrópu árið 1576, framkvæmdi Hernández krufningar á Real de San José de los Naturales spítalanum í samstarfi við skurðlæknin Alonso López de Hinojosos og læknin Juan de la Fuente. Hernández lýsti einkenum faraldursins með vísindalegri nákvæmni.

Hernández skráði meira en 3 þúsund mexíkóskar plöntur, sem var mikilvægt þar sem ekki var mikið til af fræðum um fjölbreytileika plantna. Ástríða hans á málefninu flýtti fyrir að plöntur frá Ameríku væru teknar til notkunar í Evrópu.

Sem dæmi um plöntur sem hann flokkaði og skilgreindi eru vanilla, mais, fjórar tegundir af kakói, tóbak, chilli og tómatar.
Ævintýri Alexar

Ævintýri Alexar "(franska: Alix)" er heiti á vinsælum fransk-belgískum teiknimyndasögum eftir teiknarann Jacques Martin sem komu fyrst fram á sjónarsviðið árið 1948. Sögurnar fjalla um ungan, gallverskan pilt, Alex, á dögum Júlíusar Sesars í Rómarveldi á 1. öld fyrir Krist. Ungur að árum er Alex hnepptur í þrældóm í fjarlægum hluta Rómaveldis, en tekst að ávinna sér frelsi og er síðan ættleiddur af rómverskum aðalsmanni. Ýmsar sögufrægar persónur frá tíma Rómaveldis koma við sögu í bókaflokknum, svo sem Pompeius, Kleópatra drottning Egyptalands og Júlíus Sesar. Bækurnar um Alex hafa víða hlotið lof fyrir vandvirkni og nákvæmni í endursköpun á hinum rómverska heimi og fyrir uppeldis- og fræðslugildi sitt. Höfundurinn Jaques Martin var mikill áhugamaður um sögu fornaldar og lagði mikið á sig til að tryggja raunsannar lýsingar á lífinu í Rómarveldi á 1. öld fyrir Krist. Hann leyfði sér þó nokkurt svigrúm í tíma: þannig gerast sumar sögurnar nokkrum öldum síðar. Bækurnar um Alex hafa verið þýddar á fjölmörg önnur tungumál, þar með talið á þýsku, spönsku, grísku, dönsku og sænsku. Sex bækur í bókaflokknum komu út á íslensku á vegum Fjölva-útgáfu á áttunda og níunda áratugnum.

Fyrsta ævintýri Alexar birtist upprunalega í fransk-belgíska teiknimyndablaðinu Tintin þann 16. september 1948. Höfundurinn Jacques Martin samdi sjálfur og teiknaði allar sögurnar í um 50 ár eða allt þar til hann þurfti að leggja teikniblýantinn á hilluna vegna aldurs árið 1998. Hann hélt þó áfram að semja sögurnar allt til ársins 2006 þegar aðrir tóku við keflinu. Hafa nú komið út samtals 36 bækur í bókaflokknum.

Titlar.

Eftirfarandi er listi yfir Alex-bækurnar sem Jacques Martin samdi og teiknaði. Sýnir listinn nöfn og útgáfuár bókanna á frönsku og íslenskt heiti og útgáfuár þar sem við á.
Alexander 2.

Alexander 2. getur átt við eftirfarandi:
Henry Selick

Henry Selick (fæddur 30. nóvember 1952) er bandarískur leikstjóri og stopmotion teiknari. Hann þekktur fyrir að leikstýra "Martröð á jólanótt", "Jói og risaferskjan" og "Coraline".
Gervihjarta

Gervihjarta er tæki sem er notað í stað hjartans. Gervihjörtu eru notuð meðan á beðið er eftir nýju hjarta til ígræðslu eða þar sem líffæraflutningur er ómögulegur. Fyrsta ígrædda gervihjartað fékk Bandaríkjamaður árið 1982 en hann lifði í 112 daga eftir aðgerðina.
Klapparmáfur

Klapparmáfur (fræðiheiti "Larus cachinnans") er máfategund. Hún þekkist á gulgrænum löppum, sterklegum goggi, dökkgráu baki, svörtum vængendum, litlum hvítum blettum og rauðum hring kringum augu. Klapparmáfur sást fyrst á Íslandi í Arnarnesvogi árið 1995. Sitjandi klapparmáfur líkist sílamáfi en fætur sílamáfs eru appelsínugulari og bak hans dekkra. Á flugi líkist klapparmáfur silfurmáfi en bak silfurmáfs er ljósara og hvítir blettir stærri.