arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Björn hallast að valgerðarismanum

Ég hef verið að halda því fram hér á síðunni að sjálfstæðismenn séu smátt og smátt að gera sér grein fyrir því að krónan sé ekki lengur nothæf – að það sé að verða viðhorfsbreyting í flokknum. Í þessu tilliti var ráðstefna Rannsóknarstofnunar um efnahagsmál sem haldin var nýskeð mjög mikilvæg. Þar hlustuðu hugmyndafræðingar úr Sjálfstæðisflokknum á erindi þar sem því var haldið fram að Íslendingar gætu tekið upp evruna án þess að ganga í Evrópubandalagið.

Margt bendir til þess að þessi stefna verði lendingin innan Sjálfstæðisflokksins – að minnsta kosti tímabundið. Ég skemmti mér við að kalla þetta valgerðarisma – Valgerður Sverrisdóttir setti fram svona hugmyndir en þá heyrðust miklar hneykslunarraddir úr Sjálfstæðisflokknum.

Í grein sem birtist í nýjasta hefti hins merka tímarits Þjóðmála má sjá að Björn Bjarnason er alvarlega að spekúlera í þessum hugmyndum. Hann segir:

„Eftir að hafa hlustað á erindi þessara þriggja erlendu ræðumanna, var öllum áheyrendum þeirra ljóst, að ekkert væri, að þeirra mati, því til fyrirstöðu, að íslenska krónan hyrfi úr umferð og Íslendingar tækju upp aðra mynt, ef þeir sjálfir kysu – í raun þyrfti hvorki að spyrja kóng né prest utan Íslands.“

Og ennfremur segir Björn – og virðist bara vera furðu sammála því sem Björgvin G. Sigurðarson viðskiptaráðherra hefur verið að segja:

„Fyrir stjórnvöld er spurningin þessi: Ætla þau að láta viðskiptalífið og fyrirtæki, sem starfa að mestu erlendis leiða umræðuna um gjaldmiðilinn eða hafa þar sjálf forystu? Því má ekki gleyma, að þessi fyrirtæki uxu úr grasi í skjóli krónunnar.

Inntak umræðna um evru mun breytast eftir ráðstefnu RSE. Nýjasta goðsögnin um nauðsyn aðildar aðildar að Evrópusambandinu er horfin. Málsvarar ESB-aðildar geta ekki lengur notað evruna sem gulrót.“
Er krónan tákn um sjálfstæði þjóðarinnar?

Meira um gjaldmiðlismál. Þurfum við líka að velta þessum rökum fyrir okkur eins og VG-arinn Drífa Snædal gerir í grein á heimasíðu Ögmundar Jónassonar? Er krónan sjálfstæðismál líkt og sjálf tungan?

„Flestir ráðherrar Samfylkingarinnar nota tungutak markaðshyggjunnar en félagshyggjan er víðs fjarri. Þetta er mjög ljóst í umræðunni um hvort krónan sé gengin sér til húðar. Einungis efnahagsleg rök eru notuð til að reka áróður fyrir evrunni sem gjaldmiðli fyrir Ísland en það gleymist iðulega í umræðunni að það kostar að halda úti fullvalda þjóð í sjálfstæðu ríki. Á mælikvarða peninganna er engin skynsemi í því að halda úti íslenskunni. Það kostar ógrynni fjár að gefa út orðabækur, túlkaþjónusta er dýr, útgáfa skáldsagna væri miklu hagkvæmari á öðrum tungumálum, fjölmiðlarnir okkar gætu farið í útrás á ensku og svo mætti lengi telja. Það eru nefnilega önnur gild rök fyrir tilveru okkar en efnahagsleg. Þau rök verða líka að heyrast í umræðunni og það er ekki mörgum til að dreifa að halda þeim til haga.“
Hress fress

Ég held að sé rétt að auka frelsi í orkugeiranum svo að opinber fyrirtæki geti í auknum mæli unnið með einkafyrirtækjum. Auðvitað dreymir kapítalinu um að komast í orkuna – geta sett hana á hlutabréfamarkað.

Það þarf heldur ekki að vera slæmt. Í orkulindunum og þekkinguni á þeim geta falist glæsileg tækifæri sem verða ekki leyst úr læðingi nema með einkaframtakinu. Þetta vita peningamennirnir og eru því í óða önn að stofna fyrirtæki með fínum nöfnum eins og Geysir.

Þetta mun líka leiða til þess að verður settur verðmiði á auðlindirnar. Við horfum þá ekki framar upp á að verðmat á vatnsréttindum við nokkrar ár rokki á verðbilinu 350 milljónir til 96 milljarðar. Í þessu felst ákveðin markaðsvæðing.

Hins vegar skulu menn passa sig á því að fara ekki að einkavæða einokun. Almenningur hefur engan hag af því að starfsemi eins og raforkusala, hiti, vatn og almenningssamgöngur sé einkavætt. Yfirleitt verður engri samkeppni komið við á þessum sviðum. Þeir einu sem græða er sú manntegund sem hefur verið kölluð fat cats – hress fress.

Svolítið finnst mér Guðmundur Þóroddsson líta út eins og eitt hinna hressu fressa. Einhvern veginn skynjar maður að einn tilgangurinn með þessu einkavæðingarstandi sé að tryggja að brátt verði hann með sirka tuttugu milljónir á mánuði.
Stórmerkileg umræða

Pétur Gunnarsson birtir hér á Eyjunni ágrip úr stórmerkilegri umræðu sem á sér stað á póstlista femínista. Þar standa upp úr eftirfarandi ummæli frá Þórarni Hjartarsyni og Sóleyju Tómasdóttur. Þórarinn er formaður Samtaka hernaðarandstæðinga á Norðurlandi en Sóley er ritari VG.

Þórarinn er þeirrar skoðunar að femínistum beri að taka afstöðu með róttæku íslam – og þá væntanlega Bin Laden – gegn heimsvaldastefnunni:

„Nú er í gangi stórsókn heimsvaldasinna gegn múslimalöndum undir yfirskriftinni „stríð gegn hryðjuverkum.“ Það er ekki tilviljun; af því þetta eru olíuauðug lönd og í öðru lagi af því pólitískt íslam er í sókn og er um þessar mundir öflugasta skipulega aflið gegn yfirgangi heimsvaldasinna (og á lítið skylt við hryðjuverk). Nauðug eða viljum þurfum við að taka afstöðu í því stríði. Ef vestrænir femínistar taka ekki skýra afstöðu gegn heimsvaldastefnunni lenda þeir óhjákvæmilega í gíslingu hjá henni.”

En þetta segir Sóley og er greinilega ekki þeirrar skoðunar að mannréttindi – eða kvenréttindi – séu algild:

„Þetta er áhugaverð umræða. Dáldið sérstakt að karlar, sem alla jafna hafa ekki mikinn áhuga fyrir femínisma skuli taka eftir baráttu þessara kvenna og sjálfsagt er það bæði gott og slæmt.

Það hlýtur að vera lykilatriði svo umræðan sé konum í hag og heimsvaldastefnunni síður, að ræða um stöðu kvenna út frá samfélögum og hugmyndakerfum þeirra. Alveg er það fráleitt að ætla einhverjum að kúga aðra af mannvonsku einni saman (nema kannski heimsvaldarsinnunum sjálfum :o/ ). Þetta kom t.a.m. skýrt fram þegar Egill Helgason fullyrti fyrir fullum sal af fólki að fjölskylda Hirsi Ali hefði gert henni hræðilega hluti. Hún þvertók fyrir það, enda gerði fjölskylda hennar það sem hún taldi vera henni fyrir bestu. Vegna ríkjandi hugmyndafræði samfélags þeirra.

Lykillinn að almennilegri umfjöllun um þetta mál sem önnur hlýtur að vera sá að fjölga konum í áhrifastöðum á fjölmiðlum. Karllæg sýn á heiminn er allt of dómínerandi.“

Varðandi hræðilegu hlutina sem fjölskyldan gerði Ayaan þá má nefna að hún var umskorin og síðar gefin gömlum karli sem hún kærði sig ekkert um.

Að öðru leyti má nota um þessi skoðanaskipti frasa sem ég lærði eitt sinn í dönsku.

Þetta er den totale forvirring.
Tull

Það er greinilegt að maður er farinn að vinna á alvöru sjónvarpsstöð.

Þegar ég kom í vinnuna í morgun var Jethro Tull að spila í stúdíóinu hér niðri.

Ian Anderson stóð á öðrum fæti, blés í flautuna og renndi sér í gegnum syrpu af lögum hljómsveitarinnar.

Ég heyrði Bourrée, Living in the Past og Locomotive Breath. Skilst að þetta verði í Kastljósinu í kvöld.

Ungri stúlku sem vinnur hér fannst þeir hallærslegir. Jú kannski. Þeir eru svolítið gamlir.

Sjálfur er ég að fara á tónleika með Van Morrison í Albert Hall annað kvöld og Brian Wilson í Royal Festival Hall á laugardagskvöld.

Þeir eru líka gamlir.
Laxness á Angleterre

Það var frægt á Íslandi að Halldór Laxness gisti alltaf á Hótel Angleterre við Kóngsins Nýjatorg. Íslendingar sem komu til Kaupmannahafnar mændu upp í glugga hótelsins í lotningu af því þeir vissu að nóbelskáldið hafði sofið þar.

Fyrir nokkrum árum gisti ég þrjár nætur á Angleterre. Í anddyri hótelsins hangir uppi tafla með nöfnum frægs fólks sem hefur gist á hótelinu. Mér fannst þetta hálf plebbalegt. Þarna voru einhverjir þjóðhöfðingjar en líka fólk í ætt við Liberace, Barböru Streisand og Michael Jackson. Svoleiðis týpur.

En nafn Halldórs Laxness var hvergi að sjá. Samt er hann frægasti gestur hótelsins í huga okkar Íslendinga.

Nú þegar Íslendingar hafa eignast Angleterre verður örugglega úr þessu bætt.
Kiljan á vefnum

Þeir sem vilja sjá fyrsta þátt Kiljunnar frá því í kvöld geta smellt á þennan tengil

http://dagskra.ruv.is/streaming/clip/?file=4355329
Zawinul

Joe Zawinul sem nú er látinn er náttúrlega þekktastur fyrir ópusinn hér að neðan. Það eru heldur ekki smámennin sem leika með honum, Wayne Shorter á saxófón og Jaco Pastorius á bassa:

[youtube=http://youtube.com/watch?v=pqashW66D7o&mode=related&search=]

En þetta lag með Weather Report finnst mér reyndar ekki síðra:

[youtube=http://youtube.com/watch?v=InZq9TR6SKQ]
Leikurinn

Væri ekki ráð að taka strax þá ákvörðun að flytja landsleikinn í kvöld í Laugardalslaugina?

Vatnið þar er allavega hlýrra.
Fjöldi fattlausra

Jæja, það eru fleiri en ég sem misskildu.

Meira að segja konan sem ekki var rætt um misskildi og hélt að væri verið að tala um sig.

Og svo eru aðrir sem skildu þetta nokkurn veginn sama skilningi og ég – þ.e. hvað varðar togstreituna milli femínista í VG og Samfylkingunni.
Fyrsta Kiljan í kvöld

Svona er þátturinn kynntur á vef Ríkisútvarpsins. Hann er á dagskrá eftir seinni fréttir í kvöld, kl. 22.20:

„Á miðvikudagskvöldum í vetur verður á dagskrá nýr bókmenntaþáttur í umsjón Egils Helgasonar. Þar verður fjallað um bækur úr ýmsum áttum og af öllum toga. Kolbrún Bergþórsdóttir og Páll Baldvin Baldvinsson eru álitsgjafar þáttarins og svo ætlar Bragi Kristjónsson fornbókasali að stinga inn nefinu endrum og sinnum.

Ragnheiður Thorsteinsson sér um dagskrárgerð.

Þættirnir eru endursýndir síðdegis á fimmtudögum og klukkan ellefu á laugardagsmorgnum.

1. þáttur

Fyrsti þátturinn ber merki þess að nú stendur yfir bókmenntahátíð í Reykjavík. Meðal gesta verða Ayaan Hirsi Ali, Tracy Chevalier, Yasmin Crowther, Marina Lewycka, Kári Stefánsson, Vilborg Dagbjartsdóttir og Bragi Kristjónsson.“
Gefur auga leið

Þessi ummæli Geirs Jóns hafa aldeilis vakið mikinn hita á Moggablogginu. Skömmunum rignir yfir lögregluþjóninn hávaxna.

En auðvitað er þetta rétt hjá honum eins langt og það nær. Ef fólk tæki trú myndi það sjálfsagt drekka og dópa minna og þarafleiðandi gera minna af því að slást, brjóta flöskur eða pissa utan í hús.

Það gefur auga leið.

Er ekki um það bil það eina sem heittrúuðum múslimum er hrósað fyrir hvað þeir reyna að vera ónæmir fyrir neyslusamfélaginu og ruglinu í því?
Wagner frá Kúbu

Er hér að hlusta á einhvern einkennilegasta disk sem ég hef heyrt, man varla eftir að hafa keypt hann, fann þetta í diskasafninu við flutninga – þetta er Wagner með kúbversku ívafi.

Semsé verk eftir Wagner – Hollendingurinn, Lohengrin, Parsifal og allt það – leikið af sinfóníuhljómsveit en með kúbverskum takti.

Það sem er kannski verst er að mér finnst þetta alveg ágætt.

Á vefnum hans Jakobs bassaleikara finnur fólk útrás fyrir meinfýsni sína með því að nefna ofmetna tónlistarmenn.

Má ég bæta við: Sting, Peter Gabriel, Lou Reed, Bono, Iggy Pop og Tom Waits.

Annars hallast ég á að vera sammála Miles Davis sem sagði eitthvað á þessa leið:

Ef tónlist er góð þá er hún góð, en ef hún er vond þá er hún vond.

Óháð því hverrar tegundar hún er.
Svona breytast tímarnir nú samt

Það er lagt upp sem mikið sjálfstæðismál fyrir Englendinga að halda í þessar gömlu mælieiningar, mílu, pund, pint.

Þegar ég keypti kirsuber hjá ávaxtasala í miðborg Lundúna í sumar fór ég eitthvað að babbla um pund. Hann leiðrétti mig – spurði hvort ég vildi fá kíló.

Ég leigði bíl í Somerset. Þar reyndi ég að nota mælieininguna mílur. Konan í bílaleigunni svaraði og talaði um kílómetra.

Flestir þjónar á Englandi eru núorðið pólskir. Þeim er ekki eiginlegt að tala um pint.

Bjórinn sem er hellt í glösin er evrópskur. Englendingar drekka fæstir enskan bjór. Núorðið hafa þeir smekk fyrir ljósu lageröli af meginlandinu.

Iðnaðarmennirnir eru líka frá Austur-Evrópu. Þeir hafa lært að mæla í metrum og gera það sjálfsagt áfram.

Englendingar aka líka vinstra megin á veginum. Getur einhver útskýrt fyrir mér hvað er sjarmerandi eða skemmtilegt við þann sið?

Nema manni þyki gaman að lenda í bílslysi.
Úbbs, mannavillt geri ég ráð fyrir

Er ekki óhætt að segja að maður hafi verið heldur fljótur á sér – sbr. þetta.

Getur maður sagt að restin af greininni standi fyrir sínu – fyrir utan þvæluna?

Hugsanlega? Eða eigum við að segja að þetta sé alveg fallið?
Lélegt úthald flokks og forystukonu

Sóley Tómasdóttir skrifar um framboð Önnu Pálu Sverrisdóttur til formennsku í Félagi ungra jafnaðarmanna á bloggi sínu og kemst að þeirri niðurstöðu að hvorki sé hægt að taka hana né flokk hennar alvarlega. Það vanti úthaldið. Þetta sé eiginlega bara tómt grín. Stjórnmálaskýring Sóleyjar er kostuleg – en felur meðal annars í sér að í Samfylkingunni séu ekki alvöru femínistar.

Úr því mun seint fást skorið hvor vinstri flokkanna sé sönn höfuðkirkja femínismans. Stór hluti kvennanna í Samfylkingunni var reyndar búinn að starfa árum saman í Kvennalistanum, en Vinstri grænir voru óneitanlega fyrri til að lýsa því yfir að þeir séu „femínískur flokkur“:

„Pála frænka mín er ekkert sérstaklega virk í pólítík. Þess vegna er kannski skrítið að líkja heilum stjórnmálaflokki við hana, en samlíkingin er þó augljós þegar betur er að gáð.

Þegar við vorum litlar æfðum við Pála skíði. Eða þannig. Pála mætti reyndar bara ef eitthvað skemmtilegt var á döfinni. Æfði jafnvel heilu vikurnar fyrir Andrésar Andarleikana. Lítið þess á milli. Það var útpælt og skynsamlegt hjá henni, sér í lagi þar sem hún ætlaði sér aldrei stóra hluti í íþróttinni. Bara hafa gaman á meðan á gamninu stóð.

Hvað stjórnmálaflokkinn varðar, þá hlýtur hann að ætla sér eitthvað meira en að hafa gaman. Eðlilegt væri að álykta að stjórnmálaflokkur ætlaði sér að ná árangri og hafa áhrif á samfélagið. Til þess þarf þor, vilja og getu – í aðeins lengri tíma en einhverjar vikur.“
Hverjir eru titrandi?

Það væri forvitnilegt að vita hvaða sjálfstæðismenn titra vegna orða viðskiptaráðherrans um krónuna – það er eiginlega nauðsynlegt að komast að því til að fréttin verði skiljanleg.

Umræðan er komin býsna víða. Hún er ekki bara í viðskiptalífinu, heldur líka hér og hér á vef sem er ritstýrt af tilvonandi formanni SUS en stofnaður af núverandi formanni og fóstursyni Geirs Haarde.

Þetta er nefnilega orðið mainstream – ekki bara út í einhverjum jaðri stjórnmálanna.
Áfram Fjölnir

Þarna datt botninn úr fótboltasumrinu hjá FH. Þá er eiginlega skárra að falla í aðra deild eins og blasir við okkur í KR. Okkur ætti þó að takast að falla með sæmilegri reisn. En sigur er einskis virði nema hann sé unninn með reisn. Annars er bara óbragð af honum.
Landslag

Við Íslendingar eigum þrjá stórkostlega málara – jú, þeir eru ábyggilega fleiri en ég nefni þessa þrjá sem eru framúrskarandi. Þeir eiga það sammerkt að fást við landslagsmálverk. Það er ekki svo langt síðan að ekkert þótti hallærislegra en að mála landslag, en nú er biðröð eftir verkum þessara manna. Ég hitti konu sem mér skilst að sé númer sextíu og sjö í röðinni eftir málverki hjá einum þeirra.

En af því þetta eru alvöru listamenn þá framleiða þeir ekki mikið. Og þess vegna eru verkin þeirra dýr og eftirsótt – ég held að sé helst að fara á skrifstofur banka eða fjárfestingarfélaga til að sjá þau.

Eggert Pétursson er að sýna á Kjarvalsstöðum og mun sjálfsagt slá aðsóknarmet með sínum frábæru myndum af smáblómum og mosa.

Georg Guðni hefur sinn stíl – sem margir hafa reynt að stæla.

Og mig dreymir um að eignast mynd eftir vin minn Húbert Nóa.
Grimm veröld

Er ekki Britney að gera nákvæmlega það sem hún hefur alltaf gert?

Striplast svolítið, dansa og syngja?

Málið er bara að hún er orðin áratug eldri og búin að eignast tvö börn.

Og þá horfa menn á í skelfingu í stað hrifningarinnar áður.
Meiri lestrarkennsla

Kári horfir á mynd af hanska í lestrarbókinni.

„Kári hvað stendur þarna?“

Undirfurðulegt bros.

„Eigum við að stafa það?“

„H – a – n – s – k – i.“

„Hvað stendur þá?“

„Vettlingur!“
Ayaan Hirsi Ali

Ég hef umgengist Hirsi Ali nokkuð mikið síðustu tvo dagana.

Hún á erfitt með að trúa því að í litlu og friðsælu landi eins og okkar sé mikil pólitík.

Ég reyndi að segja henni frá helstu ágreiningsefnunum. Nú er ég ekki viss um að ég trúi því heldur að hér sé alvöru pólitík.
Sykursætt skyr

Ef Íslendingar ætla að fá upprunarvernd á skyri, þá þurfa þeir um leið að hætta að framleiða osta undir nafninu camenbert eða feta.

Skyr er ágætt en nokkuð súrt á bragðið. Frakkar framleiða ekki ósvipaða vöru sem nefnist hvítur ostur (fromage blanc) og hún er bragðbetri.

Af þessum sökum dælir Mjólkursamsalan sykri í skyrvörurnar (líkt og jógúrtið sem þetta einokunarbatterí framleiðir). Fyrir vikið verður skyrið óhollt og líka vont fyrir næma bragðlauka. Sykurmagnið er slíkt að maður getur eins gefið börnum sælgæti á morgnana og skyr.
Kiljan á miðvikudag

Þeir eru farnir að auglýsa Kiljuna í sjónvarpinu. Meðal gesta í fyrsta þættinum á ég von á að verði Ayaan Hirsi Ali, Tracy Chevalier, Yasmin Crowther, Marina Lewycka Kári Stefánsson, Vilborg Dagbjartsdóttir og Bragi Kristjónsson.

Þeim síðasttalda er reyndar ætlaður fastur staður í þáttunum – ásamt Páli Baldvini Baldvinssyni og Kolbrúnu Bergþórsdóttur.

Annars mun fyrsti þátturinn bera merki þess að hér er bókmenntahátíð. Svo kemur jólabókaflóðið og tekur yfir – ásamt tvöhundruð ára afmæli Jónasar í nóvember. Svo á ég bráðlega von á Einari Má Jónssyni, höfundi hinnar óvæntu metsölubókar, Bréfs til Maríu.
Maddaman í þröngri stöðu

Ég er ekki viss um að Framsókn kunni að vera í stjórnarandstöðu. En kannski lærir hún það með tíð og tíma – ef flokkurinn hefur þá yfir slíku að ráða.
Ísraelskir nasistar

Manni finnst ísraelskir nasistar vera algjör þversögn en þá er þess að gæta að Ísrael hefur boðið velkomna meira en milljón Rússa til að hafa við í fólksfjöldakapphlaupinu við Palestínumenn.

Rússnesku innflytjendurnir hafa gerbreytt ásýnd Ísraels.

Rasistaríkið gerir allt fremur en að reyna að lifa í sátt og samlyndi við fólkið sem var fyrir í landinu – frekar flytja þeir inn svona bullur.
Önnur hlið

Það sem maður heyrir um mál McCann fjölskyldunnar er allt komið úr bresku pressunni og einkennist af því viðhorfi að lögreglan í Portúgal sé samansafn af illgjörnum vanvitum.

Það er makalaust hvað áhuginn á þessu máli er þrálátur – kannski vegna þess að það snýst um það sem fólk óttast mest í lífinu, að glata barninu sínu, en auðvitað líka vegna þess að þetta er orðið ansi magnað sakamál. Almenningur er búinn að sjá svo marga þætti af CSI að hann lifir sig inn í þetta. Slúðurblöðin og sjónvarpsstöðvarnar kynda undir með linnulausum fréttaflutningi.

En sem ég segi – fréttaflutningurinn í gegnum Bretland er einhliða. Hérna getum við séð aðra hlið á málinu, á bloggsíðu Sigurðar Hr. Sigurðssonar, en hann er eiginmaður hámenntaðs lögfræðings frá Spáni, Elviru Méndez Pinedo...
Þeir sem segja nei við fjölmiðlana

Það er nú svo að blaðamenn bera sérkennilega virðingu fyrir þeim sem fara aldrei í viðtöl. Eins og þessi fótboltamaður hér. Skilaboðin eru: Ég er sjálfum mér nógur og þarf ekkert á ykkur að halda.

Í svipinn man ég eftir Gísla Halldórssyni leikara. Ég held hann hafi aldrei farið í viðtal. Samt var hann ábyggilega beðinn mjög oft.

Hann þurfti heldur nákvæmlega ekkert á því að halda. List hans var nógu stór til að standa sjálf.
Kári lærir að lesa

„Kári, geturðu sagt orð sem byrjar á o?“

„Sushi!“

„Nei.“

„Spínat!“
Samgönguráðuneytið missir kúlið

Róbert Marshall, aðstoðarmaður samgönguráðherra, um Bjarna Harðarson:

„Það má því líka segja að Bjarna Harðarsyni hafi tekist á ótrúlega stuttum tíma að afhjúpa sig sem ómarktækan og óvandaðan rudda í íslenskri pólitík.“

Í dag birtir Mogginn líka níu blaðsíðna úttekt á Grímseyjarferjumálinu. Það er kannski einhver til í að lesa þetta og segja mér svo hvað stendur í greininni?
Lagstúfur

Bókmenntaþátturinn Kiljan fer í loftið á miðvikudagskvöldið.

Stefið sem er leikið í þættinum er tilvitnun. En í hvað?
Flytjum Moggahúsið í Árbæ

Síðunni hefur borist svohljóðandi bréf:

„Fín hugmynd að færa hús úr Árbæjarsafni. Færsla timburhúsa er reyndar ekkert nýtt á Íslandi. Fyrir öld síðan fluttu menn búslóðina þannig að húsið fylgdi gjarnan með! Gæti talið upp heilan haug af slíkum dæmum.

En af hverju erum við að horfa svo neikvæðum augum á húsaflutninga til Árbæjarsafns? Er spurningin ekki sú hvaða hús við viljum flytja?

Hvernig væri að Moggahúsið, Almennutryggingahúsið, Austurstræti 17 væru flutt? Það má ekki binda þetta fast við einhverja timburkofa!“
Svindl í strætó

Nemendur fá ókeypis í strætó og nú hafa þeir samkvæmt fréttum ekki undan að hemja þá sem svindla og vilja líka fá ókeypis í strætó. Það á að fara að setja eftirlitsmenn um borð í vagnana til að klófesta svindlarana.

Þangað til fyrir nokkrum vikum vildi enginn fara í strætó.

Væri ekki langsniðugast að allir fengju ókeypis?
Aftur úr Árbænum

Borgarminjavörður mun sjálfsagt berjast gegn því að hús verði flutt úr Árbæjarsafni. En þá er á það að líta að þegar húsin voru flutt þangað uppeftir voru aðrir tímar og önnur viðhorf.

Nú myndi vonandi enginn láta sér detta í hug að flytja hús eins og Lækjargötu 4 upp í Árbæ. Svona hús eiga heldur ekki heima þar. Í Árbæjarsafni er um að litast eins og maður sé kominn upp í sveit – gamli bærinn í Árbæ er þar hið eðlilega byggingarform.

Húsin sem voru flutt þangað síðar – eins og Lækjargata 4 – eru hins vegar borgarhús og eiga heima í borgarumhverfi. Þegar ég var strákur var Hagkaupsverslun í húsinu – þar voru meðal annars seldir hinir frægu Hagkaupssloppar.

Árbæjarsafn er fallegt og skemmtilegt, en því miður varð það eins og ruslakista fyrir hús sem borgaryfirvöld kærðu sig ekki um að hafa í bænum. Nú dauðsjá menn eftir því að hafa látið þessi hús fara.
Komið á dagskrá

Niðurstöður Gallups í skoðanakönnun um evruna eru sláandi. Mikill meirihluti þjóðarinnar er búinn að gefast upp á krónunni. Viðtal Viðskiptablaðsins við Sigurð Einarsson kemur líka á merkilegum tímapunkti – daginn eftir að Davíð Oddsson gaf umræðu um evruna þá einkunn að hún sé sprenghlægileg.

Umræðan getur hins vegar orðið villandi. Það er alveg rétt hjá framkvæmdastjóra ASÍ sem sagði í fréttum í dag að það sé ekki patentlausn að taka upp evruna undireins. Hann ætti reyndar að vita að það er varla neinn að tala um það.

Fyrst þarf auðvitað að koma á nokkrum stöðugleika í hagkerfinu – og síðan þarf að íhuga hvaða krónugengi er heppilegt að skiptin fari fram. Þetta mun alls ekki leysa allan vanda í hagkerfinu. En umræða um að hægt sé að taka upp evruna án þess að ganga í ESB mun færast í vöxt – ég veit að merkileg grein um þetta er væntanleg í næsta hefti Þjóðmála – en um leið munu þær raddir hækka að best sé að ganga bara í Evrópusambandið. Aðalmálið er auðvitað á þegar landið er opið upp á gátt á tíma alþjóðavæðingar er erfitt að nota einhvern minnsta gjaldmiðil í heimi.

Þetta er mál sem er aldeilis komið á dagskrá, hvað sem Davíð og Geir segja.
Misjöfn þörf á löggæslu

Í fyrradag birti ég bréf frá vini síðunnar í París, nú kemur bréf frá vini í Lundúnum. Fróðlegt er að lesa þetta saman við bloggfærslu dómsmálaráðherra frá því í vikunni. Það er auðvelt að vera sammála honum um að eigendur skemmtistaða þurfa að taka meiri ábyrgð en hins vegar virðist ráðherrann eitthvað efins um að raunveruleg þörf sé á aukinni löggæslu.

En hér er semsagt bréfið frá London:

„Vegna miðborgarmála vil ég deila með þér reynslu minni frá því sl. sunnudag.

Ég var staddur á klassískum útitónleikum í Newham borgarhlutanum í London. Þeir fóru fram í almenningsgarði og hófust um kl. 19 og þeim lauk fyrir kl. 22. Búist var við að gestir yrðu allt að 10 þúsund en þeir urðu um 7 þúsund. Inngangur í garðinn var vel skilgreindur og þá var svæði það sem gestir voru á vel afmarkað. Því var auðvelt að fylgjast með fólki og hafa “kontrol” á því fjölskyldufólki sem þarna var saman komið. Engu að síður mátu lögregluyfirvöld þörfina fyrir löggæslu slíka að innan svæðis og við inngang voru líklega nærri 80 – 100 lögreglumenn sem höfðu þægilega nærveru og voru augljósleg hluti hópsins. Nærvera þeirra skapaði ró og veitti öllum notalega öryggstilfinningu.

Mér skilst að um helgar í Reykjavík þegar saman koma um miðja nótt 6 – 14 þúsund ölvuð ungmenni sem þvælast um stræti, torg, skuggasund og þröngar götur í nálægð íbúðabyggða þá telji lögregluyfirvöld nægjanlegt að hafa aðeins um 20 lögreglumenn á vakt ( og svo á nú að bæta við 4 hermönnum úr víkingasveitinni ).

Ég held að það sé ljóst að þörfin fyrir löggæslu er metin misjafnlega í London og Reykjavík.“