Bréf um hinn fullkomna glæp, styrkingu krónunnar, peningaþvottastöð og Gartner fjölskylduna

Höldum vöku okkar

Hvað var ekki stundað af fjármálalífinu hér á landi. Það sem var allavega stundað er eftirfarandi.

Markaðsblekkingar og sýndarviðskipti með hlutabréf í eigin félögum, dæmi um það eru Stím og Glitnir og niðurfelling persónulegra ábyrgða á lánum lykilstarfsmanna Kaupþings.

Almenningur féflettur og blekktur til að leggja sparifé sitt í peningamarkaðssjóði bankanna sem síðan fjárfestu í “djunk bonds” tengdra félaga.

Seðlabankinn rændur í endurhverfum viðskiptum með skuldabréf stóru bankanna. Icebank var stór í þessum “viðskiptum” og þeir sem stunduðu þetta vissu að verið var að ná í fé fyrir stóru bankanna með sviksamlegum hætti.

Sala stjórnar Spron og annara innherja Spron á stofnfjárhlutum. Þarna voru litlir fjárfestar blekktir til að kaupa af innherjum Spron og dæmi um að menn sem voru tvístígandi voru beitir þrýstingi til að láta verða af kaupunum. Valtýr ríkissaksóknari og FME hafa allavega einu sinni vísað frá kæru vegna þessa máls.

Viðskipti með hlutabréf Landsbankans degi fyrir hrun er rannsakað sem tilraun til að hafa áhrif á gengi hlutabréfa Landsbankans, en í raun voru einhverjir að selja verðlausu bréfin sín og Landsbankinn “lánaði” fyrir 80% af kaupunum. Þessi bréf urðu verðlaus nokkrum klukkustundum seinna. Hverjir seldu og hvaða áhrif gátu þeir haft á ákvörðun bankans um að lána til kaupana?

Bótasjóðir tryggingafélaga gróflega misnotaðir af eigendum félagana.

Ráðuneytisstjórar stunda hlutabréfaviðskipi á sama tíma og þeir hafa vegna stöðu sinnar upplýsingar sem hinn almenni fjárfestir hefur ekki. Þeir falla undir skilgreiningu um innherja samkvæmt lögum.

Innherjasvik embættismanna.

Langar einhvern að ræða Icesave svikamylluna og hvers vegna engin hefur verið handtekin vegna hennar.

Útlán bankana mánuðina fyrir hrun er skipulagður fjárdráttur og fé úr Seðlabankanum icesaveinnlánum og peningamarkaðssjóðum notað meðal annars.

Fréttir í vikunni um millifærslur voru settar fram aðeins til að slá ryki í augu almennings og til að gefa auðmönnunum tækifæri til að mótmæla þessum “lygum” hástöfum og hóta málsóknum, sem þeir og gerðu.

Skapa ringulreið og óvissu, leika fórnarlömb ofsókna og lyga, verður ein strategían af mörgum sem verða notaðar.

Þetta lið berst fyrir lífi sínu og það “á” meira en nóg til að fjármagna baráttuna. Höldum vöku okkar.

- - -

Hinn fullkomni glæpur

Þetta fer að líta út sem hinn fullkomni glæpur.

Eigendurnir stela mestu, láta vitorðsmenn sína þ.e. starfsmenn þar með talið forstjórana, skattakónga Íslands líka hafa hluta af ránsfengnum og múta stjórnmálamönnum, embættismenn og eftirlitsaðilum. Síðan til að kóróna þetta, þá velja þeir fyrirtæki þar sem sérstök leynd á að ríkja.

Þá sem sé á að vera ólöglegt að greina frá þessu.

Núna reyna umsjónaraðilarnir að koma í veg fyrir að greint verði frá því hvað fór fram á þessum degi þegar bæði lán uppá tæpan miljarð á mann til starfsmanna voru niðurfelld og á sama tíma eigendurnir fengu stórar summur niðurfelldar eða “lánað” án veða.

Það hefur verið sagt að hér á Íslandi sé bananalýðveldi og að fyrir innvígða og innmúraða gildi ekki sömu lög og réttur og fyrir aðra.

Erum við að sjá eina birtingarmynd þess með þessu lögbanni?

Á núna að vera ólöglegt að greina frá glæpum gegn þjóðinni sem framdir voru í Kaupthingi á þessum degi?

Er ekki almannahagur að koma upp upp glæpina sterkari en hagur glæpamannanna?

Eins og Egill hefur bent á þá voru ákveðnum hópi fólks tengdum stærstu eigendum og hrossakaupum eigendanna beinlínis gefnir peningar. Og það frá fyrirtæki sem átti að heita almenningshlutafélag og var í Kauphöllinni. Réttur almennings og þeirra sem að lögsækja geta þessa glæpamenn er fyrir borð borinn með lögbanni.

Allt er gert til að vernda glæpamennina og stuðla að því að þeir komist upp með ránið.

Þeir eru meira að segja svo bífræfnir að ræna ekki bera eigin banka, heldur gera bankaræningjarnir samkomulag sín á milli að þeir fái að ræna banka hvers annars líka.

Það er ljóst að reglum um hámarkslán til tengdra aðila voru margbrotin bæði innan banka eigendanna og líka með því að stunda svona hrossakaup með að eigendur banka láni hvorum öðrum.

Við með hverjum stjórnmálamenn standa. Þeim var mútað og þess vegna hafa þeir ekki gert neitt í hálft ár þrátt fyrir að vita allt um ránin.

http://silfuregils.eyjan.is/2009/07/26/hagfrdingar-svara-spurningum-um-icesave/

Gylfi Zoega: “…Icesave-samningurinn er erfiður en rétti lærdómurinn af honum er sá að rekstur banka er þess eðlis að hagnaður kemur til eigenda en tap til skattgreiðenda…”

Viljum við almenningur að þeir komist upp með þetta? Afturvirk lög sem að skila ránsfengnum til réttmætra eigenda hans, okkar almennings og setja glæpamennina og vitorðsmenn þeirra á bak við lás og slá STRAX!

- - -

Gartner fjölskyldan

Það er með ólíkindum jafnaðargeð þeirra sem tapa milljörðum á milljarða ofan rétt fyrir hrun. Þau virðast bera harm sinn í hljóði ólíkt peningamarkaðseigendum sem hafa reitt hár sitt og skegg. ;)

Kaup Gartner fjölskylduna frá Venúsela á hlutabréfum í Kaupþingi fyrir 14,5 milljarða um mitt ár 2008. Kaupin hafa án efa verið fjármögnuð að mestu ef ekki öllu leyti með lánsfé, hvort sem lánað er öðru félagi sem svo áframlánar líkt og í tilviki Al thani. Fjölskyldan virðist ekki vera kúnnar Kaupþings að öðru leyti og því víst að þetta voru en ein viðskiptin sem gerð voru í þeim tilgangi að sannfæra almenna fjárfesta um að Kaupþingi gengi vel.

Styrking krónunnar

Það sem alveg virðist gleymast í umræðunni er að krónan þyrfti helst að veikjast töluvert meira en hún hefur gert til þessa því eins og staðan er í dag er hún enn of hátt skráð, m.a. til þess að laða erlenda fjárfestingu inn í landið. Vegna verðtryggingarinnar er það hins vegar ekki hægt enda myndi aukin veiking krónunnar skila sér beint á verðtryggðu lánin og sömuleiðis myndi höfuðstóll gengistryggðra lána hækka umtalsvert við veikingu. Þar sem ég er búsettur erlendis get ég alveg viðurkennt að ég hef ekki getað fylgst með öllum viðtölum við seðlabankastjórann norska en ég las þó ítarlegt viðtal Viðskiptablaðsins við hann og þar sagði hann það forgangsverkefni að afnema gjaldeyrishöftin, sem er ekki það sama og að styrkja krónuna en felur þó í sér að helst þurfi botninum að vera náð þannig að afnám haftanna leiði ekki til frekari veikingar. Ég get ekki útilokað að hann hafi sagt það forgangsverkefni að styrkja krónuna en minnist þess þó ekki að hafa séð þau ummæli höfð eftir honum.

Hafa ber í huga að Seðlabankinn var undir mikilli pressu, frá ríkisstjórn og öðrum, að lækka vexti og segja má að vaxtalækkun hafi orðið forgangsverkefnið. Ég tjái mig ekki um hvort það hafi verið rétt eða rangt að lækka vexti en mikilvægt er að muna að alla jafna veikir vaxtalækkun gengi gjaldmiðla.

Öllum ætti svo að vera ljóst að ESB-umsókn ein og sér mun ekki styrkja krónuna á meðan Icesave-málið er óleyst og erlendar lánveitingar dragast.

Skilanefndir

Ég hef enga trú á að þessir erlendu samningamenn hafi farið í burt í fússi. Það var að koma löng helgi hér heima og það er Bankahelgi í Bretlandi. Samningana á að klára á næstu tveim vikum. Þessir menn verða starfandi í nefndinni þann tíma. Síðan er það náttúrulega þannig að þessir menn deyja ekki og verða jarðaðir sama dag í Gufuneskirkjugarði þó þeir hætti í skilanefndunum. Það verður hægt að ná í þá verði þess þörf.

Mér þykir líklegara að næsta aðkoma þessara manna að þessum bönkum verði vegna þess að þeir verða teknir í yfirheyrslur frekar en þeir verði að gefa ráð.

Mín tilgáta er sú að skilanefndarmönnum hefur brugðið mjög við þessar uppsagnir. Þeir eru að átta sig á því að sömu örlög bíða þeirra hugsanlega líka. Nú eru þeir að reyna að slá skjaldborg hver um annan. Reyna að selja þjóðinni og stjórnvöldum þá hugmyndi að þeir séu allir sem einn ómissandi.

Og hvenær hefur það nokkurntíma verið þannig að einhver sé ómissandi? Aldrei.

Það á að henda umsvifalaust öllum þeim sem áður störfuðu í bönkum úr skilanefndunum. Það á að vera skýlaus krafa. Trúverðuleiki skilanefndanna með þessa menn þarna inni er engin. Þess vegna er trúverðugleiki bankanna heldur enginn.

Forstjóri FME á heiður skilið fyrir þetta fyrsta skref. Það kemur seint og hreinsanirnar ná til fárra en fram kom í viðtali við hann í kvöld að vel mætti búast við frekari hreinsunum.

Lítil von vaknar að það eigi eftir allt að taka til einhverju spilltasta umhverfi sem nokkurntíma hefur sést á Íslandi.

- - -

Peningaþvottastöð

Stjórnvöld lögðu drög að því að gera Ísland að peningaþvottastöð. Almenningur þarf að taka höndum saman og krefjast utanþingsstjórnar. Samfélagið er að kikna undan spillingu í stjórnmálum og viðskiptum. Stjórnmálastéttin að víkja til hliðar eins og hún leggur sig. Utanþingsstjórn, neyðarstjórn, þarf að koma hér á hið snarasta.

Þann 7. apríl árið 1998 birtist grein í Financial Times undir fyrirsögninni:

“ Iceland warms to merits of offshore banking – Prime minister keen to follow Luxembourg and Switzerland in providing a safe haven for depositors.”

Í greininni – þar sem er rætt við þáverandi forsætisráðherra – segir:

„ David Oddsson has a grand plan for Iceland. If the prime minister of Europes most sparsely populated country gets his way, the volcanic North Atlantic island would become a centre for offshore banking.”

Úr bókardómi á vef Seðlabanka Íslands (hver er höfundur bókarinnar?):

“Fordæmi fjárhælisstefnu

Næstsíðustu tveimur köflum bókarinnar er varið til þess að skoða annars vegar fordæmi Lúxemborgar og Írlands og hins vegar sjö lítilla eylanda, en öll hafa þau tekið sér fram um að opna fyrir erlent fjármagn og fyrirtæki og stofna til fjárhælis fyrir eigendur hvaðanæva að úr heiminum. Slík fjárhæli hafa verið fjáreigendum til margra hluta nytsamleg: til að firra þá opinberum afskiptum og tryggja hámarks arðsemi, komast hjá skattbyrði heimalands og jafnvel til að koma illa fengnu fé undan armi laganna.”

Spurning til Samfylkingar og VG

Mér verður oft hugsað til Júgóslavíu sem Slobodan Milosevics og einkavinir hans kjöldrógu og gerðu útlæga úr alþjóðlegu samfélagi eftir að hafa skilið eftir sviðna jörð hjá frændþjóðum sínum á Balkanskaganum. Yfirgangurinn er vitanlega annars eðlis en hugarfarið, spillingin, meðvirknin og yfirhylmingin með glæpamönnunum sú sama hjá stjórnvöldum þessa lands. Að sjálfsögðu voru félagar Milosevics ekki hæfir til að dæma í eigin sök enda þeirra menn á öllum póstum og mál þeirra því send til stríðsglæpadómstólsins í Haag og þeir leitaðir uppi hvar sem til þeirra næst. Skýlaus krafa til endurreisnar á Íslandi hlýtur að felast í umfangsmestu glæparannsókn síðari tíma.

Því spyr ég Samspillinguna og Vgungurnar sem kosnar voru til að færa þjóðinni réttlæti:

Af hverju er ekki búið að ráða þrjá nýja saksóknara? Af hverju er ekki búið að frysta eignir bankaræningjanna og haldleggja vegabréf þeirra? Af hverju er ekki búið skikka gömlu bankana til að leggja 500 m.kr. á ári í rannsókn glæpanna? Af hverju er Alþingi ekki að vinna að þyngingu refsirammans fyrir augljósa glæpi? Af hverju er ekki verið vinna að stofnun sérsdómstóls vegna bankaglæpa? Af hverju er Europol ekki beinn þátttakandi rannsókninni? Af hverju er ekki búið að afnema bankaleyndina – sönnunargögnin?

(Og af hverju er ekki búið að fyrna kvótann – einokunarverslun örfárra íslenskra sægreifa á lífsbjörg og gjaldeyri fjöldans?)

- - -

Tálsýnir

Forkólfar Landsvirkjunar og álfursta hafa reynt að telja okkur trú um að við séum að græða á raforkusölu. Á lægsta verði í vestrænum heimi og þótt víða væri leitað. Verðlag og verðbólga hefur slegið öll Evrópumet og hér hefur verið íþrótt að flækja og leyna réttu verð á raforku. Blekkingarvef sem haldið er utan við lög og rétt.

Ríkisstjórnin lofaði að aflétta leyndinni á verðinu. Í þess stað er haldið áfram að spinna vefinn. Varla líður sá dagur að ekki sé hrópað á lán til raforkuframkvæmda. Til að halda áfram tálsýn um falska fjárfestingu og vinnu eru forystumenn í samtökum atvinnulífsins að vaða áfram í moðreyk. Sama gerir Landsvirkjun og ákveðnir stjórnmálamenn sem ekki vilja breyta um stefnu.

Í mörg ár hefur það verið vitað að álfyrirtækin skila litlum arði inn í þjóðarbúið miðað við hverja fjárfesta krónu. Ferðamannaiðnaðurinn sem ekki er stór eða burðugur skilar mun meiru og skapar varanlegri störf. Skattar álveranna týnast vegna kænskubragða í hafi eða vaxta sem eru í engu samræmi við það sem gerist á erlendum markaði. Þeim er og veitt ýmis fríðindi sem innlend fyrirtæki hafa ekki. Íslendingar hefðu getað eignast álverin sjálfir eins og Norðmenn hefðu menn farið sér ögn hægar. Á sama tíma höfum við selt veiðifæraiðnað, áburðarverksmiðju og járnblendi úr landi eða til útlendinga.

Vegna þess að álver greiða ekki eðlilega skatta í landi með lægsta raforkuverðið er böðlast á almenning og fyrirtækjum með hærri sköttum. Sjálfstæðismenn og Framsókn bera höfuðábyrgð á þessum gjörningum, því ekki má sannleikurinn koma í ljós.

Uppgjörið við frjálshyggjudrauginn og fjármálamennina er ótrúverðugt. Vinsamleg tilmæli fyrirmanna frá Evrópu um að láta af villutrú og spákaupmennsku stoða lítt. Ef lánin koma ekki strax er því tekið með ónotum og óþolinmæði. Fylgt er fordæmi forsetans frá því í haust, sem sagði að hann talaði frá hjörtum fólksins. Vinaþjóðir jafnvel ásakaðar komi lánin ekki strax.

Gerjuninni vegna hrunsins er ekki lokið, né sannfærandi stefna framundan. Á Alþingi eru menn sammála um að vera ósammála, sem býður upp á hrossakaup. Í raun eru menn ráðalausir og bíða eftir að stokkað verði upp á nýtt.

Almenningur hrópar á uppgjör og endurmat. Að þeir sem mesta sök eiga á eftirlitsleysinu svari fyrir sín embætti. Afglöp verði gerð lýðnum ljós til að ná áttum. Ný búsáhaldabylting er skammt undan. Í raun á hún sér stað í fjölmiðlum og á netinu.

Eva Joly spratt upp af netinu. Kvótamálin fyrir byggðirnar eru óleyst. Tilfærsla kvóta á úthafskipin er unnið verk, en íbúar án kvóta sem voru sendir bótalaust suður eins og hvert annað gámagóss hafa ekki sagt sitt síðasta orð.

Ögmundur virðist einn vera meðvitaður um að það getur brugðið til beggja átta. Ef til vill verðum við að ganga með honum fimbulvetur, þar sem enginn veit hver lifir af.