Bréf um skúffufyrirtæki, endurrán, ný fyrirtæki og skuldir sjávarútvegs

Að búa til skúffufyrirtæki

Ég er með spurningu sem ég vona að einhver geti svarað:

Ef ég á bíl og/eða hús með myntkörfuláni, get ég (svipað eins og

starfsmenn bankanna hafa verið að gera) flutt þetta lán+eign mína í

einhverskonar skúffufyrirtæki og síðan í framhaldinu einfaldlega sett það

fyrirtæki í gjaldþrotaferli.

Það væri hægt að skilgreina slíkt fyrirtæki sem fjárfestingar- og

fasteignafélag, bara svona vegna þess að ég held að það sé skylda að

skilgreina starfsemi félaga.

Er þetta ekki nákvæmlega eins og topparnir í bönkunum hafa verið að gera,

þ.e. stofna fyrirtæki í kringum eign (nema hvað að í þessu tilviki er ekki

um að ræða veðsetta hlutabréfaeign heldur myndkörfukeyptar

íbúða+bifreiðaeign) sem sú ábyrgð sem áður var persónuleg er færð yfir í?

Er tæknilega hægt að búa til svona skúffufyrirtæki utan um myntkörfueign?

Svar óskast…

- - -Peningamarkaðssjóðir

Mér er það gjörsamlega hulin ráðgáta hvers vegna ríkið tók þátt í þeim leik með þjófunum í bönkunum að laga peningamarkaðssjóðina í staðinn fyrir að fólkið sem átti í þeim sæi hvað var búið að gera við peninga þess. Með þessari aðgerð varð ríkið samsekt bankamönnunum. Íslendingseðlið er þannig að fólk bíður nú bara þakklátt hvað verður hent í það af þessum þjófum.

Í nóvember 2007 fór FME inn í Glitni og sá að þeir voru komnir 43% af peningamarkaðssjóðnum inn í FL group. Í stað þess að henda þeim í tugthúsið eins og hefði verið gert við alla gjaldkera þá voru þeir beðnir um að laga sjóðinn. Þetta aðgerðarleysi af hálfu FME gerði það að verkum að þeir eru samsekir brotamönnunum.

Þetta voru ekki mistök heldur ásetningsbrot. Það kann að vera að einhverjir þjónustufulltrúar hafi ekki vitað hvað þeir voru að gera en yfirstjórn bankanna var með það á tæru. Útaf cad hlutfalli innlána þá var fylgst vel því að þeir ráðstöfuðu ekki nema broti af innlánum til fyrirtækja sinna. Þá kom ásetningurinn hjá þeim þegar halla tók undan í nóvember 2007 og þeir beindu fólki í peningamarkaðssjóðina (auglýstir áhættulitlir) því þar máttu þeir taka 35% af sjóðnum og setja í þessi hryllingsfélög sín.

Ef við tökum dæmi um sjóð 9 hjá Glitni þá sagði fjárfestingastefnan þeirra að þeir skyldu vera alla jafna 20% í ríkisbréfum en máttu ef þannig háttaði fara upp í 100% í ríkisbréfum. Merkilegt nokk þar sem ríkisbréf voru á fljúgandi ferð í ávöxtun þá kusu þeir með sjóð 9 að setja ekkert í ríkisbréf , ekki 1%. Ef þetta er ékki ásetningur þá veit ég ekki hvað það er.

- - -

Endurrán

Þegar róni stelur vodkapela eða lambalæri þá ratar það yfirleitt í fréttir allra miðla. Kannski er honum dæmd sekt, kannski er hann settur í steininn til nokkurra mánaða.

Ef “hvítt hyski” setur upp svikamyllu og rænir sparifjáreigendur á öllum aldri, lífssparnaði þess þá gerist ekki neitt.

Jú kannski eitt; “Hvíta hyskið” setur upp fyrirtæki við hliðina á gamla bankanum til þess að endurræna fjármununum.

- - -

Að fella niður skuldir hjá vinumÞessi menn virðast komast upp með að þvinga lánveitendur í niðurskrift lána með yfirskuldsetningu og síðan greiðsluþroti.

Fengu leyfi til að skuldsetja félög með neikvæðu rekstrarhæfi gegn teiknuðu eigin fé í formi rugl upphæða í óefnislegum eignum, þ.e. teiknuðum efnahag sem aldrei átti við rök að styðjast.

Þegar greiðsluþrot verður finnst þessum bönkum bara í lagi að fella niður skuldir sem gert er nú í milljarðatuga mæli og verður enn verra fyrir áramót, það er það eina sem bankarnir þora að taka ákvarðanir um. Fella niður skuldir hjá vinum sínum.

ERGO: Með greiðsluþroti neyða spirivippafélögin bankana í niðurfellingu. Þessi fyrirmynd er höfð uppi á borðinu fyrir almenning sem svíður í dag fyrir bullið fyrr og nú. Er þá ekki eina leið almennings til að fá sömu “réttlátu” meðferðina að neyða bankana til samninga með greiðslufalli af öllum lánum í stórum stíl ?

Ég get ekki sé annað en það sé það eina sem virki á þessa menn.

-- - -

Lífeyrirsjóðir og Endurreisnarsjóður atvinnulífsins

Nokkrir stórir lífeyrissjóðir vinna nú að stofnun sérstaks fjárfestingasjóðs í samstarfi við aðila vinnumarkaðarins. Sjóðurinn, sem hefur verið nefndur Endurreisnarsjóður atvinnulífsins, verður stofnaður þannig að lífeyrissjóðirnir leggja honum til fjármagn sem fjárfestar. Endanleg upphæð liggur ekki fyrir en stofnféð gæti numið tugum milljarða króna.

Hlutverk sjóðsins verður að taka þátt í og móta fjárhagslega og rekstrarlega endurreisn íslensks atvinnulífs,“ segir Þorgeir Eyjólfsson, forstjóri Lífeyrissjóðs verslunarmanna, sem hefur unnið að framgangi málsins fyrir hönd lífeyrissjóðanna. Líkast til verður sjóðurinn rekinn sem hlutafélag en samlagsfélagaformið hefur ekki verið útilokað. Honum er ekki ætlað að vera „björgunarsjóður“ heldur sjóður sem fjárfestir í fyrirtækjum með góða möguleika á ávöxtun.

Gylfi Arnbjörnsson, forseti ASÍ, segir að mörg fyrirtæki séu umkomulaus og hafi tapað eigin fé sínu. ASÍ hafi talið mikilvægt að hafin yrði vinna til að endurfjármagna lífvænleg og arðbær fyrirtæki.

Þetta var á mbl.is 2.12.2008

Aðalsteinn Hákonarson sýndi þjóðinni í Kastljósi 18. des. '08 hvernig íslensk fyrirtæki léku þann leik að eyða upp því sem var eigið fé og lánsfé í fyrirtækinu. Það var gert með yfirtöku á öðru félagi. Eigendur gátu eftir það tekið gífurlega stórar upphæðir út úr fyrirtækjunum. Þannig hafa sum umkomulaus fyrirtæki tapað eigin fé sínu. Þessar upphæðir voru að mestu lán frá bönkum og lífeyrissjóðum.

Eiga sem sé lífeyrissjóðsfélagar að fara að bjarga þessum fyrirtækjum? Ég bara spyr.

Ný fyrirtæki með nýjum stjórnendum er það ekki framtíðin? Væri ekki nær að stofna sjóð til þess að lána nýjum fyrirtækjum?

Ég skil ekki hvernig fyrirtæki sem eru ekki með jákvætt eigið fé núna eftir alla þennsluna og uppganginn, ætla að breyta því þegar kreppir að. Ég vil gjarnan að þeir sem ætla að lána þeim úr sjóðum almennings, geri grein fyrir því.

Ekki vilja lífeyrisjóðir að sett verði lög, sem heimila lífeyriseigendum að taka út séreignarsparnaðinn núna, þegar árferðið er erfitt. Ekki einu sinni í neyðartilfellum.

Þurfum við ekki að fá lýðræðið inn í lífeyrissjóðina? Þarf ekki að setja ný lög og nýjar reglur um hvernig kosið er í stjórn lífeyrissjóða?

- - -

Skuldir sjávarútvegsins

Þessa dagana er rætt mikið um skuldir sjávarútvegsins og þá sérstaklega skuldir í Landsbankanum, sem komnar eru til vegna gjaldeyrisskiptasamninga. Er frjálslega talað um væntanlega niðurfellingu þessara skulda, eins og þær séu aukaatriði.

Mergurinn málsins er sá að flestar þessara skulda eru komnar til vegna óásættanlegrar áhættu sem stjórnendur margra þessara fyrirtækja tóku og áttu ekkert skilt við grunnrekstur fyrirtækjanna. Forráðamenn þeirra tóku í raun áhættu, sem þeir þurftu ekki að taka. Annað en sauðsvartur almúginn sem þurfti að taka lán til kaupa á íbúðarhúsnæði og tók erlend lán vegna lágra vaxta.

Víða um land eru sjávarútvegsfyrirtæki komin að þrotum vegna þessarar áhættufíknar stjórnenda þeirra og svo virðist sem almenningur eigi að borga brúsann.

Þá er komið að aðalerindi mínu. Stærstur hluti þessara skulda er við gamla Landsbankann og viðræður standa yfir. Formaður skilanefnar bankans hefur ekki tekið því ólíklega að stór hluti þessara skulda verði felldur niður án þess að gengið verði að fyrirtækjunum. Þessi maður er Lárus Finnbogason endurskoðandi. Hver er þessi Lárus? Jú, hann er einn af eigendum endurskoðunarfyrirtækisins Deloitte og er yfirmaður endurskoðunarsviðs fyrirtækisins. Fyrirtækið hefur starfsstöðvar á 10 stöðum á landinu auk starfseminnar á höfuðborgarsvæðinu. Meðal þessara staða eru öll helstu sjávarútvegsstaðir landsins. Nægir þar að nefna Akureyri, Grundarfjörð, Neskaupstað, Reykjanesbæ, Sauðárkrók, Snæfellsbæ, Vestmannaeyjar, Ísafjörð og Bolungarvík.

Sjálfur hefur Lárus verið endurskoðandi hjá mörgum af helstu forkólfum í sjávarútvegi á undanförnum áratugum. Nægir þar að nefna einn þeirra, Guðmund Kristjánsson frá Rifi og eiganda Brims, sem er eitt af stærstu fyrirtækjum í sjávarútvegi. Leiða má að því líkum að mjög stór hluti sjávarútvegsfyrirækja sé endurskoðað af starfsmönnum Deloitte. Lárus og sameigendur hans eiga því ríkulega hagsmuni af því að umrædd fyrirtæki fari ekki í þrot.

Í ljósi þess er hér hefur komið fram er þá ekki rétt að fram komi fyrir hvaða sjávarútvegsfyrirtæki Lárus og félagar vinna? Er ástæða til að ætla að Lárus geti talist hæfur til þess að fjalla um hugsanlega niðurfellingu skulda til viðskiptavina sinna og stofu sinnar?

- - -

Lífeyrisauki 1

Þetta er séreignasjóður hjá Kaupþingi.

Sem fjárfestir 80% í erlendum hlutabréfum.

Dollarinn og Evran eru nú tvöfalt meira virði í kr. en í upphafi árs.

Hvernig getur sjóðurinn erlendi skilað rúmmi 34% lækkun á árinu.

Búinn að ræða við Kauþing, Séreignasjóðurinn kaupir í sjóði sem Kaupþing á í Lux sem síðan fjárfestir í bréfum, í hvaða bréfum var þessi sjóður að fjárfesta í? Bakkavarbræðra og Baugs fyrirtækja erlendis til að halda genginu uppi og taka þátt í yfirtökum með þeim á m.a. breskum félögum? Voru þessir séreignasjóðir sem Kaupþing stjórnaði ekki í þessu braski, er hægt að fá svör við því?

Ég búinn að biðja um upplýsingar um í hverju sjóðurinn var að fjárfesta enn fátt um svör.

Hvers vegna skilar sambærilegur sjóður hjá Landsbankanum +15% ávöxtun?

ps. Verðmæti hlutabréfanna í ískr ætti að hafa tvöfaldast miðað við ástand krónunnar í dag.

Gengisvísitalan var 120 í upphafi árs en er nú 220.

Samt sem áður tekst þeim að koma með niðurstöðu -34-35% ávöxtun.

Þannig að ávöxtunin hjá þeim á bréfunum sjálfum hefur þá verið -120%????