arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sóðafjölmiðlar í eigu hættulegs manns

Í James Bond myndinni Tomorrow Never Dies segir frá fjölmiðlakóngi með mikilmennskubrjálæði, leiknum af Jonathan Pryce, sem hyggur á einhvers konar heimsyfirráð – líkt og títt er um vondu karlana í Bondmyndum. Hann ætlar að setja heiminn á annan endann – til að ná betri áhorfstölum fyrir fjölmiðla sína.

Líkindin við fjölmiðlakónginn Rupert Murdoch duldust engum sem horfði á myndina. Murdoch er einn voldugasti maður í heimi. Ríkisstjórnir eru lafhræddar við hann, ekki síst sú breska sem til dæmis þorir ekki að sýna Evrópusambandinu nein í líkingu við vinarhót – af ótta við hatursáróðurinn sem streymir úr fjölmiðlum Murdochs, ekki síst dagblaðinu The Sun.

Í Bandaríkjunum á hann meðal annars sjónvarpsstöðina Fox þar sem er hefur verið dælt út áróðri fyrir Bush, Íraksstríðið og stríðið gegn hryðjuverkum. Í Bretlandi á hann Sky sem er – já segjum hlutina eins og þeir eru – hreinræktað drasl.

Nú er komið upp í Bretlandi hneykslismál þar sem kemur í ljós að News of the World, fjölmiðill í eigu Murdochs, hefur stundað símahleranir. Viðriðinn við málið er meðal annars fyrrverandi ritstjóri blaðsins, Andy Coulson, sem er núverandi fjölmiðlaráðgjafi Davids Cameron, formanns Íhaldsflokksins, og Rebekah Wade, fyrrverandi ritstjóri News of the World og The Sun, en hún er nú yfirmaður dagblaða Murcochs í Bretlandi.

Meðal þeirra sem hafa verið fórnarlömb þessara njósna Murcochs-fjölmiðlanna eru John Prescott, fyrrverandi vara-forsætisráðherra, Gordon Taylor, framkvæmdastjóri samtaka atvinnufótboltamanna (Mudoch hafi borgað honum 700 þúsund pund í skaðabætur til að reyna að eyða málinu), Boris Johnson, núverandi borgarstjóri í London, leikkonan Gwyneth Paltrow, sjonvarpskokkurinn Nigella Lawson og söngvarinn George Michael.
Álitsgjafi að handan?

Vísir.is birtir endursögn á grein eftir Ludwig von Mises um hrunið á Íslandi undir yfirskriftinni „Rótin að efnahagsvanda Íslendinga“. Mises er þar sagður vera „virtur austurrískur hagfræðingur“ og birtist greinin á „heimasíðu hans“.

Ludwig Van Mises var sannarlega virtur og austurrískur – og hann var einn af höfundum nútíma frjálshyggju.

En hann lést 1973.
Veruleikinn er verri

Síðan í haust hefur verið skrifað ýmislegt á þessum vef um meðferðina á íslenskum bönkum, fjármálastofnunum og fyrirtækjum.

Fyrst var þetta að miklu leyti í getgátustíl, upplýsingar lágu ekki fyrir. Svo fóru að berast upplýsingar innan úr fyrirtækjunum.

Ýmsir hneyksluðust á þessu, sögðu að hér væru stunduð óábyrg skrif.

En þegar staðreyndir mála birtast kemur yfirleitt í ljós að þær eru miklu verri en nokkuð sem maður ímyndaði sér.

Sjáið til dæmis hvernig er komið fyrir því gamla og fyrrum virðulega félagi Sjóvá sem ríkið þarf nú að bjarga með 16 milljarða meðgjöf eftir að fjárglæframenn hafa pönkast á því.

Og sjáið fréttirnar um hvernig staðið var að einkavæðingu bankanna. Það verður ekki betur séð en að allt einkavæðingarferlið hafi verið byggt á lygum og blekkingum.
Spilling

Þetta sýnir enn og aftur hvílíkt reginhneyksli einkavæðing Landsbankans og Búnaðarbankans var.

Það var talað um dreifða eignaraðild og jafnvel um aðkomu erlendra fjárfesta að bönkunum.

Í staðinn voru veitt lán úr íslenskum bönkum til að vildar- og einkavinir Davíðs Oddssonar og Halldórs Ásgrímssonar gætu keypt bankana með sem þægilegustum hætti.

Það þarf að skoða allt þetta ferli vandlega, þátt þeirra sem sátu í einkavæðingarnefnd á þessum tíma, og þó ekki síst ráðherranna tveggja sem stjórnuðu nánast einvaldir á Íslandi á þessum tíma.
Ofbeldi gegn Uighurum

Fréttir herma að fjögur hundruð manns hafi fallið í átökum í borginni Urumqui síðustu daga.

Stjórnin í Peking hefur beitt Uighura stórfelldri kúgun og ofbeldi í gegnum árin. Mesta ofbeldið felst í að flytja fjölda Kínverja inn á svæði Uighura í Xinjang (sem er kínverskt nafn fyrir svæðið sem er líka kallað Austur-Turkestan) og í borgina Urumqui, þar sem þeir taka yfir hús, verslanir og viðskipti, í þeim tilgangi að leggja undir sig byggðir Uighura.

Uighurar eru múslimar, skyldari Mið-Asíuþjóðunum í Kazhakstan, Úsbekistan og Kirgistan en Han-Kínverjum og er tungumál þeirra tyrkneskrar ættar. Kínverjar notuðu voðaverkin 11. september 2001 til að herða tökin á Uighurum og í áróðri sínum gegn frelsishreyfingum þeirra tala þeir gjarnan um hryðjuverkamenn.
Einkavinavæðing með endemum

Alltaf var manni sagt að Bjöggar hefðu staðgreitt Landsbankann vegna hins skjóta ríkidæmis síns í Rússlandi, en Ólafur Ólafsson og Finnur hefðu þurft að slá lán fyrir Búnaðarbankanum í Landsbankanum.

En svo kemur í ljós að Bjöggar fengu lánað í Kaupþingi fyrir Landsbankanum.

Alltaf kemur betur og betur í ljós að einkavæðingin sem Davíð Oddsson og Halldór Ásgrímsson stóðu fyrir var með eindæmum.

Tilgangurinn var aldrei annar en sá að koma dýrmætum eignum ríkissins í hendur einkavina.

Vonandi skoðar rannsóknarnefnd um bankahrunið þetta ferli, og ef ekki hún – þá þyrfti að setja sérstakan hóp rannsakenda í málið.
Bótasjóðir

Í dag var gerð húsleit hjá Sjóvá, gömlu fyrirtæki sem komst í hendur óvandaðra manna.

Í færslu hér á vefnum 17. nóvember síðastliðinn var minnst á bótasjóði tryggingafélaganna. Þeir voru þá ekki enn komnir í umræðuna.

Þar stóð:

„Það vantaði alveg í upptalninguna hjá þér í þættinum í dag um það sem ætti að skoða sérstaklega væru einnig bótasjóðir Tryggingafélaganna.

Það er ekki tilviljun að eftirfarandi sé staðreynd

Sjóvá = Milstone

Vís = Exista

TM = Stoðir

Vörður = Baugur

Þessi áhugi á tryggingarfélögum skal vera vegna þess að þessir aðlar sáu fyrir sér að gott aðgengi að bótasjóðum væri forenda þess að hægt væri að kaupa tryggingarfélög á háu verði. Fróðlegt væri að sjá hversu mikið af skuldabréfum þessi tryggingarfélög eigi í eiganda sínum og hver raunveruleg staða þessara bótasjóða sé í dag.“
Gengi krónunnar

Kári: Hvað er ein evra margar íslenskar krónur?

Mamma hans: Hættu Kári, við erum að borða.
Stórkostleg vanræksla

Seðlabankinn og Fjármálaeftirlitið gerðu sér grein fyrir því snemma árs 2008 að Icesave stofnaði íslensku þjóðinni í stórhættu.

Maður spyr: Af hverju í ósköpunum gerðu þessir aðilar ekki neitt?
Aðstoð að utan

Samkvæmt Morgunblaðinu eru þetta menn sem Eva Joly hefur fengið til að aðstoða við rannsókn hrunsins. Það er ljóst að það er algjörlega nauðsynlegt að nota erlenda sérfræðinga í þessu risavaxna máli.

„Berg er menntaður lögfræðingur og löggiltur endurskoðandi og hefur unnið við nokkur stærstu skatta- og efnahagsbrotamál í Noregi undanfarin ár auk rannsóknar á eftirlaunamálum norskra stjórnmálamanna, sem voru mjög til umfjöllunar síðastliðinn vetur. Hann starfaði um tíma hjá norsku efnahagsbrotadeildinni (Økokrim) en rekur nú eigin lögfræðistofu (LYNX) ásamt fleirum. Auk Bergs hefur Joly fengið franska endurskoðandann Jean-Michel Matt til rannsóknarinnar, en hann er þekktur fyrir aðkomu sína að rannsóknum mála á borð við Credit Lyonnais og Elf-rannsóknirnar.„

Berg heitir fullu nafni Helge Skogseth Berg og hann segir að hrun íslensku bankanna sé stærra mál en Enron og World.com.

Ég veit að fyrr á árinu var rætt um aðkomu konu sem heitir Helen Garlick að málinu. Hún er fyrrverandi aðstoðarforstjóri Serious Fraud Office í London. Garlick fór með eitt stærsta fjársvikamál Bretlands, mál British Aerospace, sem var Tony Blair stöðvaði vegna „þjóðarhagsmuna“.
Ekki kreppuklám?

Í febrúar talaði hagfræðingurinn Tryggvi Þór Herbertsson um kreppuklám þegar rætt var um skuldastöðu íslenska ríkisins.

Hann sagði að skuldirnar væru vel viðráðanlegar, það væri ekki verið að hneppa Ísland í skuldaklafa.

Nú eru í umræðunni allsvakalegar tölur um skuldastöðu þjóðarinnar.

Það er talað um að erlendar skuldir nemi 250 prósent af landsframleiðslu.

Hvað er klám í þessu og hvað ekki?
Greiðsluþrot?

Gunnar Tómasson hagfræðingur sendi mér þennan póst.

- - -

S æll Egill.

Þann 7. febrúar sl. flutti ég fyrirlestur í Reykjavíkur Akademíunni um kollsteypu íslenzks efnahagskerfisins í byrjun október 2008 og lýsti m.a. þeirri skoðun minni að framundan væri greiðsluþrot þjóðarbúsins. Í þessu sambandi spurði einn áheyrenda lykilspurningar:

Ef greiðsluþrot verður ekki umflúið, er betra að horfast í augu við vandann strax eða eftir nokkur ár?

Svar mitt var:

Strax.

„Eins og fréttastofa sagði frá í gærkvöldi,” segir í frétt á netinu í dag, „eru erlendar skuldir Íslands mun hærri en upphaflega var gert ráð fyrir þegar Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn kom hingað til lands í nóvember síðastliðnum. Franck Rozwadowski, sendifulltrúi sjóðsins hér á landi, staðfesti þetta í fréttum Stöðvar tvö í gærkvöldi.

„Samkvæmt útreikningum fréttastofu eru erlendar skuldir Íslands nú um 250% af landsframleiðslu, en þetta hlutfall er það sem Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn horfir hvað mest til. Þess ber að geta að útreikningarnir eru byggðir á tölum um erlendar skuldir frá því í lok mars á þessu ári. Staðan hefur ekki verið birt opinberlega, hvorki af stjórnvöldum né Alþjóðagjaldeyrissjóðnum.”

Þetta kemur mér ekki á óvart – aðgerðaáætlun stjórnvalda og Alþjóðagjaldeyrissjóðsins frá því í október 2008 var samin á grundvelli mikillar óvissu um lykilstærðir, þar á meðal erlenda skuldastöðu þjóðarbúsins á komandi tíð. (Ég benti sérstaklega á hið síðastnefnda í tölvupósti til aðila heima á sínum tíma.)

Í greinargerð starfsmanna Alþjóðagjaldeyrissjóðsins um lánaumsókn Íslands sl. nóvember segir m.a. um horfur varðandi skuldastöðu þjóðarbúsins á komandi tíð:

- The external debt ratio is estimated at 160 percent of GDP in 2009 as the public sector takes on loans to finance reimbursement of foreign deposit insurance, and new loans to fill the financing gap. Thereafter some net debt repayments are made and external debt falls back as a percent of GDP.

- While the external debt ratio falls back significantly over the forecast horizon, it remains very high at 101 percent of GDP by 2013.

- Within the total, public sector external debt declines to 49 percent of GDP by 2013 from 100 percent in 2008, as a result of debt repayments and a resumption in GDP growth over the medium term.

External debt remains extremely vulnerable to shocks-most notably the exchange rate. A further depreciation of the exchange rate of 30 percent would cause a further precipitous rise in the debt ratio (to 240 percent of GDP in 2009) and would clearly be unsustainable

Með öðrum orðum, aðgerðaáætlun stjórnvalda og Alþjóðagjaldeyrissjóðsins byggði á því að hlutfall erlendra skulda þjóðarbúsins væri um 160% af landsframleiðslu við árslok 2009. Eins var það mat Alþjóðagjaldeyrissjóðsins að hlutfall af stærðargráðunni 240% „væri augljóslega óviðráðanlegt”.

Í ICESAVE samningum stjórnvalda við Breta og Hollendinga er sérstaklega vísað til umsagnar Alþjóðagjaldeyrissjóðsins sl. nóvember um skuldastöðu þjóðarbúsins næstu árin og kveðið á um frekari viðræður ef hún reynist lakari en ráð var fyrir gert.
Samsæriskenningar um Michael

Það er sagt að aðdáendur Michaels Jackson hafi fyrirfarið sér unnvörpum.

Og ein kenningin er sú að Íransforseti standi á bak við hið óvænta dauðsfall.

Þetta á eftir að vera verra en þegar Elvis geispaði golunni. Miklu.

Við höfðum ekki internetið í ágúst 1977.
Ekki eftirsjá að Markaðnum

Markaðarins, fylgirits Fréttablaðsins, verður minnst sem snepils þar sem útrásin var mærð undir drep.

Þar sem helstu grúpíur útrásarinnar mærðu skuldakóngana.

Nú er Markaðurinn hættur að koma út. Það er nákvæmlega engin eftirsjá að honum.
Ótrúlegar fjárhæðir lánaðar til yfirmanna Kaupþings

Bank corruption as bad as it gets.

Mass grave of skeletons spewing forth from Kaupthing's closet.

Annars er gott að vita að einhverjir eru á verði.

Barbabrella Bakkabræðra frá því um áramótin hefur verið úrskurðuð ólögleg.
Skattamódel Kaupþings

Hér er merkileg skýringamynd sem birtist í Ekstrablaðinu danska árið 2006.

Sýnir „skattamódel Kaupþings“, bankans sem vildi verða einn hinn stærsti í heimi – og var það um tíma.

Smellið hér fyrir neðan.

skattamodel_kaupthings.pdf
Kvótaflækjur í Kastljósi

Helgi Seljan flutti mjög merkilega fréttaskýringu í Kastljósi gærkvöldsins um alvarlega brotalöm í kvótakerfinu.

Eða eigum við að kalla það fyrirkomulag sem býður upp á óeðlilega viðskiptahætti og mjög sérkennilegar veiðar – kvóti er til dæmis færður á skip sem hafa enga möguleika til að veiða hann, enda er það ekki ætlunin.

Fréttaskýringin byggir á ítarlegum rannsóknum tveggja háskólanema við Háskólann á Bifröst, Þórðar Más Jónssonar og Finnboga Vikars.

Í innganginum segir:

„Þessar tilfæringar hafa einkennilegar birtingarmyndir; á smátrillu í Eyjum er skráður kvóti á alþjóðlegu hafsvæði, línubátur er er skráður með heljarinnar rækjukvóta og lög sem skylda menn til að veiða eru auðveldlega sniðgengin með vitund yfirvalda. Svo er komið að kvóti í sumum tegundum virðist varla þjóna öðrum tilgangi en að auðvelda mönnum að leigja meira frá sér af öðrum tegundum. Erfitt er að fá þennan óveidda kvóta til sækja aflann á sjó – það er meiri hagur í því að höndla með hann óveiddan.“

Smellið hér til að horfa.
Samgönguráðherra kemur ekki á óvart

Samgönguráðherra er við sama heygarðshornið, enda lítur hann á það sem hlutverk sitt að standa vörð um þrönga hagsmuni heimabyggðar sinnar.

Vaðlaheiðargöng og flugstöð í Reykjavík eru í forgangi.

Meðan endurbætur á Suðurlandsvegi og Sundabraut bíða.

Þar sem umferðarþunginn er mestur og fólkið er flest.
Andleg vanlíðan er vandamál

Lesandi síðunnar sendi þennan póst.

- - -

Takk fyrir „Erfitt að vera með eða móti…“

Þar setur þú tón sem hugnast mér og ég hvet þig til að halda áfram á þessari braut

Stöðugar upphrópanir eru engum til góðs

Mér finnst andleg vanlíðan fólks vera að verða stærsta vandamálið.

Hvert einasta vandmál verður að upphrópun í bergmálsblaðamennskunni.

Framsóknarmenn algerir hælbítar.

Allt snýst í deilur um keisarans skegg.

Fólk er reitt yfir sköttum, samt er ekki hægt annað.

Hvert einasta atriði sem kemur fram um niðurskurð kallar á hörð viðbrögð.

Osfrv.

Er ekki kominn tími til að málin séu afgreidd?

Er ekki kominn tími á sjálfstæðismenn að taka því að atvinnulífið er hrunið og ríkið situr uppi með það.

Það vantar allt efni í tillögur þeirra og umræðu.

Ef rifist er um hvert smáatriði verður aldrei neitt gert og við sitjum föst í eilífu rifrildi og nöldri engum til gagns.

Er ekki bara ágætt að fara að viðurkenna staðreyndir.

Við sitjum uppi með háa skatta næstu árin.

Við munum búa við atvinnuleysi af stærðargráðunni 10%.

Skuldir ríkisins verða miklar.

Ríkið verður að draga saman starfsemi.

Fjöldi fyrirtækja verður afgreiddur með gjaldþrotameðferð/niðurfellingu skulda.

Það þarf að „einkavæða“ bankana og stóran hluta atvinnulífisins á næstu árum.

VIÐURKENNUM STAÐREYNDIR og hættum að röfla yfir þeim.

Við höfum Rannsóknarnefndina um orsakir fallsins.

Við höfum sérstakan saksóknara sem nú hefur fengið starfsgrundvöll.

Ég treysti á þessa aðila.

Umræðan um Hannes Smárason sýnir að það verður tekið á málum.

Þar eru upplýsingar komnar á það stig að augljóst er hvert stefnir.

Ég get sleppt því að hanga yfir þessum málum, við höfum mannskap í þeim sem ég treysti.

Ég vil að við sleppum við kreppukvíðann og snúum okkur að fyrirliggjandi verkefnum

Ég óska mér málefnalegrar umræðu.

Menn eiga að hætta að gera út á kvíðann.
Kaupþing í Lúx

Magnús Gunnarsson, einn nánasti samstarfsmaður Sigurðar Einarssonar, situr áfram.

Og af því maður hefur voða lítið traust þessa dagana, þá spyr maður, hver er aðkoma Kaupþingsmanna að þessum viðskiptum?
Ófyrirséðar afleiðingar

Hvernig íslenska bankahrunið rústar humarveiðum við Nýja England.
Fellur stjórnin, hvað þá?

Það eru vangaveltur í ummælakerfinu hér á vefnum um hvað verði ef Alþingi fellir Icesave-samninginn.

Þýðir það fall ríkisstjórnarinnar?

Steingrímur J. er að leggja undir pólitískan feril sinn í þessu máli. Það verður að segjast eins og er að þegar hann kemst loks til valda skortir hann ekki hugrekkið.

En ef ríkisstjórnin fellur þá gætu eftirfarandi kostir verið í stöðunni:

Stjórn Samfylkingar og Sjálfstæðisflokks. Semsagt sama stjórnarmunstur og var við lýði í hruninu?

Stjórn Sjálfstæðisflokks, Framsóknar og Vinstri gænna? (Þá hugsanlega án Steingríms.)

Stjórn Sjálfstæðisflokks, Framsóknarflokks, Borgarahreyfingar og þeirra þingmanna VG sem eru á móti Icesave?

Einhvers konar minnihlutastjórn, til dæmis Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks?

Jú, svo má auðvitað hugsa sér einhvers konar þjóðstjórn eða utanþingsstjórn.

Eða þá að boðað verði til nýrra kosninga sem myndu fara fram síðsumars?
365 í þrot með skuldabagga upp á fimm milljarða

Þetta ber keim af klassísku kennitöluflakki. Skuldirnar eru skildar eftir í fyrirtæki, það sett í þrot, og nýtt stofnað – af sömu eigendunum.

Og enn hefur ekki verið svarað hvar Jón Ásgeir fékk aurana sem hann þurfti til viðbótar – til að halda Fréttablaðinu og Stöð 2 í eigu sinni.

Það er eins og þekktur álitsgjafi segir oft:

Þetta er ekki traustvekjandi.
Athyglisverð grein um lögmenn

Ingi F. Vilhjálmsson, blaðamaður á DV, ritar athyglisverða grein um hrunið, störf lögmanna og ályktanir félags þeirra.

Ingi er heimspeki og sagnfræði, en það er ekki síður áhugavert við bakgrunn hans að hann er kominn af mikilli fjölskyldu lögmanna.

Faðir hans er Vilhjálmur H. Vilhjálmsson hæstaréttarlögmaður, og tveir bræður hans, Vilhjálmur og Finnur, eru líka lögfræðimenntaðir.

Ég mæli með því að menn lesi alla grein Inga, en niðurlag hennar er svohljóðandi:

- - -

„Ég held að um aðild ýmissa lögmanna í íslenska bankahruninu megi segja að þeir hafi teygt og togað mottó lögmanna nær og fjær: Að starf þeirra gangi út á gæta hagsmuna umbjóðandans til hins ýtrasta, það langt að farið hafi verið fram yfir mörk hins siðlega og að öllum líkindum fram yfir mörk hins löglega líkt og rannsókn eftirlitsaðila bendir til. Segja má að margir lögfræðingar hafi að öllum líkindum fallið í sömu gryfju og þeir sem stjórnuðu íslensku bönkunum fyrir efnhagshrunið sem létu mottóið: Hámarka ber hagnað (stærstu) hluthafanna, leiða sig á villigötur sem síðar leiddi til hrunsins meðal annars.

Út af því að eðli starfs lögmannsins gengur ekki út á sannleiksleit heldur hagsmunagæslu fyrir þá aðila sem leita til þeirra, er mjög mikilvægt að gleyma því ekki að lögmenn eru sjaldnast hlutlausir þegar þeir tjá sig um mál á opinberum vettvangi; þeir gera það yfirleitt vegna þess að þeir eru að verja hagsmuni umbjóðenda sinna á einhverrn hátt eða annan. Það er það sem þeir vinna við að gera: Sannleikurinn kemur þar hvergi nærri líkt og í öðrum starfsgreinum þar sem markmiðið er sannleikurinn ef vel er unnið og heiðarlega. Sumir geta unnið við slíkt; aðrir ekki. Einhverjir þurfa vissulega að gera það en alltaf ber að hafa í huga að lögmaðurinn er ekki sannleiksleitandi heldur reynir hann að hámarka hagsmuni umbjóðandans sama hver sannleikurinn er. Oft á tíðum eru ummæli lögmanna í fjölmiðlum sama merki brennd.

Um þetta eðli lögmennskunnar sagði gríski heimspekingurinn Platón í samræðunni Þeætetusi að munurinn á starfa lögfræðingsins og heimspekingsins væri sá að lögfræðingar framkalli sannfæringu á meðan heimspekingar komast að sannleika, eða þekkingu. Svo segir Platón: ,,,Þessir menn (lögfræðingar og mælskulistamenn), að mínu mati, nota list sína til að búa til sannfæringu, ekki með því að kenna fólki, heldur með því að láta fólk dæma eins og þeir sjálfir vilja.“

Gleymum þessu nú ekki þegar við lesum næstu ályktun Lögmannafélagsins sem samin verður undir rós í annarlegum tilgangi og sem ætlað er leggja stein í götu sannleikans: rannsóknarinnar á íslenska efnhagshruninu. Hið sama á við um orð lögmanna almennt séð; oftast eru þeir að verja einhverja hagsmuni þeirra sem þeir vinna fyrir þegar þeir tjá sig. Tökum orðum þeirra með fyrirvara og á gagnrýninn hátt. Þessu hefur verið ábótavant hér á landi á liðnum árum.“
Svindl sem þarf að stöðva

Þetta er af síðu Sigurjóns M. Egilssonar.

Maður sem ég treysti vel og þekkir byggingabransann út og inn segir mér að mikið sé um svona svindl, en um leið eru fjölmargir einyrkjar og lítil fyrirtæki í vandræðum.

Auðvitað verður að stoppa siðleysingjana.
Skrítin tík pólitíkin

Ýmsu er nú viðsnúið.

Tryggvi Þór er á móti ríkisábyrgð, en Steingrímur J. styður hana.

Síðastliðið haust var það alveg öfugt. Enda annar þá stjórnarliði og hinn í stjórnarandstöðu.
Blame it on the Boogie

Það gleymist vonandi ekki hvað Michael Jackson var ótrúlega frábær poppstjarna, svona áður en hann varð skrítnasti maður í heimi, blessaður drengurinn.

Glataður snillingur.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=vjW1iq4IO2k]
Ekki kreppa, eða hvað?

Ég man ekki til þess að neinn hafi líkt kreppunni á Íslandi við hryllinginn í gettóum Austur-Evrópu á nasistatímanum eins og Vilhjálmur Vilhjálmsson skrifar.

En það er kreppa á Íslandi. Alvöru kreppa. Við erum með hruninn gjaldmiðil, gjaldeyrishöft, atvinnuleysi sem hefur margfaldast, landflótta, skuldir sem hrúgast upp og mikinn samdrátt í kaupmætti og þjóðarframleiðslu.

Það er líka kreppa í Lettlandi. Ég hitti konu þaðan sem lýsti ástandinu eystra. Það er vont.

Hins vegar er varla hægt að segja að sé alvöru kreppa í flestum Evrópulöndum. Frekar nokkuð snarpur samdráttur. Ég hef komið til Frakklands, Finnlands og Grikklands í sumar og fólk þar skynjar ekki að sé kreppa.

Í Grikklandi óttuðust menn að ferðamannaiðnaðurinn myndi hrynja; það virðist ekki ætla að verða. Almenningur þar er meira að segja orðinn þreyttur á dómsdagsspám fjölmiðla sem honum finnst ekki vera í samræmi við veruleikann. Efnahagsástandið er ekki gott miðað við það sem hefur verið undanfarin ár, en þetta er fjandakornið ekki kreppa segir fólk.

OECD skýrsla sem var birt í gær spáir efnahagsbata í Evrópu, hann verður ekki sérlega hraður og kerfið verður áfram viðkvæmt, en mikilvægast er að því stóra hruni sem virtist vera í uppsiglingu hefur verið afstýrt. Hið sama má lesa út úr skýrslu Federal Reserve í Bandaríkjunum.

Það er afar mikilvægt fyrir Íslendinga. Ef ástandið batnar í viðskiptalöndum okkar verðum við fljótari að ná okkur á strik.
Stöðugleikasáttmálinn og kvótinn

Felur stöðugleikasáttmálinn í sér að ríkisstjórnin heykist á að fara fyrningarleiðina?
Ómenguð nýlendustefna

Sagnfræðingurinn Tony Judt skrifar afar upplýsandi grein í New York Times um byggðir landtökumanna í Palestínu, lygina og hræsnina í kringum þær, sem enn er reynt að fegra með tilvísun í gömlu kibbutzim.

Hið hið hátæknivædda kjarnorkuveldi Ísrael er komið býsna langt frá hugmyndum kibbutzhreyfingarinnar með sínar vinnuskyrtur, stuttbuxur og sósíalisma.

Byggðir landtökumanna eru hátt í tvö hundruð talsins á Vesturbakkanum segir Judt, Ísraelsríki viðurkennir flestar þeirra, þó ekki allar. En þær brjóta allar gegn sáttmála Sameinuðu þjóðanna.

Í þessum byggðum býr hálf milljón manna og það fjölgar um fimm prósent árlega. Það hefur aðgang að betra vatni og frjósamara landi en Palestínumennirnir sem búa allt umhverfis. Vegna kosningakerfisins í Ísrael hefur þetta fólk mikil áhrif í kosningum.

En fólk flytur ekki þangað af hugsjónaástæðum endlilega, ekki vegna draumsins um Stór-Ísrael, heldur er húsnæði þarna ódýrt og niðurgreitt af Ísraelsstjórn – og óbeint af Bandaríkjamönnum segir Judt.

Í raun er þetta ekki annað en gamaldags ómenguð nýlendustefna. Og nú er spurningin hvort Obama ætlar að standa við stóru orðin gagnvart Ísrael eða hvort Bandaríkjastjórn lætur Ísrael enn einu sinni teyma sig á asnaeyrunum í þessu grundvallarmáli?
Að leysa Icesave

Þetta er nokkuð glúrin hugmynd hjá Jóni Baldri Lorange.

Samninganefnd hinna ósnertanlegu.