arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Morfísland

Hermann Stefánsson rithöfundur skrifar grein sem ber heitið Morfísland. Byrjar svona:

Það byrjar í Menntaskóla þar sem Morfís keppnin er einskonar for-þjálfunarskóli fyrir stjórnmálamenn framtíðarinnar. Þar er þeim kennt að færa rök en þó einkum ódýr æst mælskubrögð fyrir hipsumhaps málstað sem engin sannfæring er fyrir. Því fáránlegri sem málstaðurinn er, þeim mun betra. Innihaldsleysi er dyggð.

Síðan tekur við háskólapólitíkin, æfingabúðir fyrir stjórnmálin. Þar heldur fólkið sem sat í nemendaráði menntaskólana og hrópaði í Morfís uppteknum hætti og æfir sig í að verða stjórnmálamenn.

Þarnæst er gengið í ungliðasamtök flokkanna. Stundum er höfð viðdvöl í fjölmiðlum sem gerir viðkomandi þjóðþekktan. Borgarmálin taka þvínæst við. Þau eru ofurmenntaskóli atvinnupólitíkusana, líkt og að vera trésmiður í læri eða læknir í starfsnámi: Málaflokkarnir skipta ekki jafn miklu og í landsmálunum og vettvangurinn er góður stökkpallur yfir á þing.
Grikkland þá og nú

Hér er frétt frá því fyrir tíu árum, þegar Grikkjum var hleypt inn í evrusamstarfið. Margir telja nú að það hafi verið mistök.

Og hér er lýsing af vef Guardian á hettuklæddum hópum svokallaðra anarkista sem hafa farið um með ofbeldi í mótmælunum í Aþenu – þar sem bensínsprengjum var hent inn í útibú banka svo að þrír starfsmenn létu lífið:

The various TV correspondents in Greece are shocked at the extent of the violence and seem to be blaming far-left or anarchist protesters who, they say, went out intent on violence. Skys man in Athens says that even after reporting on regular demonstrations during his 13 years in the Greek capital hes shocked at the amount of damage. The BBCs Malcolm Brabant tells its website:

This demonstration… looks better organised… with clear „military“ objectives. But the deaths are going to make the protesters pause. And there is going to be a backlash against the anarchists who are going to be the main suspects in this…..

…..Hundreds of black-hooded anarchists roamed the streets, smashing store windows and hacking chunks of marble off buildings to throw at police.

Although they were behind the worst of the violence, other protesters joined them in pelting police with bottles and trying to storm parliament.

Presidential guards, who usually stand immobile in front of parliament, left their posts during the worst of the clashes.

Some of the marchers had dispersed by mid-afternoon, but many were still in the streets, which were littered with burning garbage containers. Police continued to fire tear gas, which rose in clouds above the centre of the capital.

A bookstore and a McDonalds restaurant were among businesses that had their wondows smashed on the central Stadiou Avenue, where the bank branch was set on fire.
Þeir sem valda hörmungum eiga að borga

Christoph Schwennicke skrifar í alþjóðaútgáfu Der Spiegel. Hann segir að vissulega sé landi eins og Grikklandi sjálfu um að kenna að hafa lifað svo mjög um efni fram, fyrir spillingu og vanhæfi sem hefur fengið að viðgangast hjá gríska ríkinu.

En hann beinir líka sjónum sínum að alþjóða fjármálakerfinu – spilavítiskapítalismanum – og spyr hvað hafi orðið um fyrirheit um að uppræta hann?

Hann segir að fjármálafurstar, bankar og spákaupmenn þurfi líka að bera ábyrgð, rétt eins og olíufélagið BP þarf að axla ábyrgð vegna olíulekans í Mexíkóflóa.
Mannfall í Aþenu

Ég er að reyna að fylgjast með ástandinu í Griklandi.

Nú virðist vera að þrír séu látnir og fimm særðir eftir eldsvoða í útibúi Marfin bankans í miðborg Aþenu.

Það virðist vera að hettuklædd ungmenni í hópi mótmælenda hafi brotið glugga í bankanum og hent þangað inn bensínsprengjum.

Spurning hvaða áhrif þetta hefur? Fólkið sem dó virðist hafa verið starfsmenn bankans eða viðskiptavinir – saklausir borgarar semsé.
Erindi marxismans – og Gúlagið

Það getur verið að Karl Marx eigi erindi við okkur eins og stendur hér.

En þó ekki fyrr en fólk er búið að lesa Eyjahafið Gúlag eftir Solzhenitsyn.

Fyrst Solshenitsyn – svo geta menn tékkað á Marx og athugað hvernig þeim líkar.

Í nafni marxismans hafa verið framin mörg hryllilegustu glæpaverk mannkynssögunnar. Það er skylt að athuga hvað það er í kenningunni sem kallar slíkt fram; í henni er sterkur hvati til ofbeldis, til að útrýma þeim sem eru ekki af sömu sort og maður sjálfur.

Þá má heldur ekki gleyma að Jósef Stalín var alla tíð sanntrúaður marxisti – jafnvel þótt reynt hafi verið að halda öðru fram – hann taldi hins vegar að Maó væri lélegur marxisti.

Og að jafnaðarstefna var til fyrir tíma Karls Marx.
Gústi bloggar: Að fleygja lífeyrinum á bálið

Ég hitti Ágúst Borgþór á kaffihúsinu inni í Eymundsson í Austurstræti. Ég var að kaupa bók eftir Sofie Oksanen og hann var að lesa DV og skrifa á tölvu. Lesturinn hefur skilað sér í þessum pistli sem hann setti inn á bloggsíðuna sína áðan – um menn sem vissu hvað íslenska fjármálakerfið stóð illa en voru samt til í að láta undan þrýstingi um að henda peningum lífeyrissjóðanna í hítina.

Gústi skrifar:

„Samkvæmt fréttaskýringu Jóhanns Haukssonar í DV í dag lagði Árni Matt. árið 2008 fram frumvarp sem átti að heimila lífeyrissjóðunum að nota einn fjórða af eign sinni í verðbréfabrask. Þetta var gert undir þrýstingi illa staddra banka og fjárfestingarfélaga sem vildu komast yfir fjármagn úr lífeyrissjóðunum. Ráðuneytistjóri í fjármálaráðuneytinu á þessum tíma var Baldur Guðlaugsson.

Fáir vissu betur en Árni og Baldur á þessum tíma hvað bankarnir stóðu illa. Meðal þeirra sem komu í veg fyrir að frumvarpið færi í gegn voru Pétur Blöndal sem þá sat í efnahags- og viðskiptanefnd.

Hvað höfum við fyrrverandi sjálfstæðismenn eiginlega verið að kjósa í gegnum árin?

Meðal annars menn sem voru til í að brenna lífeyrinum okkar.

Og hvert getum við snúið okkur núna? Frumvarpið mun hafa fengið blessun í Samfylkingunni – sem er næsti kostur fyrir flesta fyrrverandi sjálfstæðismenn.“
Vondir forsætisráðherrar

Það er reynt að halda því fram að Gordon Brown sé versti forsætisráðherra Breta. Jú, hvorki er hann góður stjórnmálamaður né aðlaðandi.

Þeir hafa reyndar margir verið slæmir – gleymum ekki aulanum Neville Chamberlain með regnhlífina og hinum amfetamínétandi Anthony Eden mitt í Súezdeilunni.

Tony Blair var ekki góður þegar hann var búinn að flækja sig í Íraksruglið – en þessi sem er hérna á myndinni hlýtur líka að koma til greina sem einn þeirra stjórnmálamanna sem hefur haft verst áhrif á Breta og Bretland.

Margaret Thatcher. Konan sem trúði því að það væri ekki til neitt samfélag og braut niður margt gamalt og gott sem hafði einkennt Bretland, samvinnu, samhjálp, æðruleysi, almenna kurteisi; peningar skyldu ríkja æðstir, það var útmálað sem dyggð að vera peningasjúkur einstaklingshyggjumaður.

David Cameron er á myndinni með henni – sem hann vill ábyggilega ekki flíka mikið. Cameron er að reyna að vera öðruvísi íhaldsmaður en hún; talar um samfélag, velferð, náttúruvernd. Hann er forréttindastrákur, menntaður í Eton, og það sama á við um félaga hans marga – að sumu leyti það sem kallast upper class twit. Nú er þeirra tími loks kominn aftur. Alec Douglas Home sem ríkti skamman tíma 1963 til 1964 er síðasti Eton drengurinn til að ríkja í Bretlandi. Menn sem þar eru menntaðir kunna latínusagnirnar sínar, en þeir eru sjaldnast fanatíkerar eins kaupmannsdóttirin Thatcher var sannarlega.

Cameron, sem líklega verður orðinn forsætisráðherra í Bretlandi eftir fáa daga, virkar eins og vel meinandi maður. Thatcher var skaðvaldur.
Sendiherrar

Markaðsátak til að laða hingað ferðamenn eftir hamfarirnar í Eyjafjallajökli er ábyggilega tímabært, líklega hið besta mál. Og eftir því sem ég hef heyrt stendur til að nota peningana skynsamlega, bjóða hingað blaðamönnum og nota nýmiðlana, Facebook og blogg. Þótt 700 milljónir virðist há fjárhæð brennur hún undireins upp ef farið er að auglýsa í stórum erlendum fjölmiðlum.

Hins vegar er óheppilegt hjá iðnaðarráðherranum að tala um að allir Íslendingar verði sendiherrar.

Það minnir aðeins of mikið á pólitíska spilingu, sérstaklega ráðherrann sem gerði fjölda klíkubræðra sinna og vina að sendiherrum á stuttum tíma sínum í utanríkisráðuneytinu.
Var þetta svona?

Ættar, vina- og kunningjasamfélagið. En eins og sagt var, menn áttu ekki að gjalda fyrir að vera skyldir einhverjum eða fyrir að vera í sama flokki og þeir – það voru bara þeir sem voru ekki í fjölskyldunni, klíkunni og flokknum sem þurftu að gjalda.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=E_nYf7esnvs]
Valkvæður veruleiki

Gauti B. Eggertsson skrifar pistil um ákveðna tegund af veilu, að neita staðreyndum ef þær eru óþægilegar, láta einfaldlega eins og þær séu ekki til – búa til annan veruleika.

Stundum er reyndar talað um að lemja höfðinu í steininn – en það nær þessu kannski ekki alveg.
Dýrt að hringja

Það er rætt um kostnað við prófkjör og auglýsingar.

Þeir sem þekkja til segja mér að lang dýrasti liðurinn í stóru prófkjörunum sé símkostnaður, útgjöld vegna úthringinga – þá hefur til dæmis verið hringt í alla sem eru á skrá hjá Sjálfstæðisflokknum í Reykjavík. Það eru hátt í tuttugu þúsund manns.

Kostnaðurinn við að hringja í allt þetta fólk og spjalla er mikill, enda hefur jafnvel verið tíðkað að hafa fólk á launum við það.

Um þetta var fjallað í frétt í DV í janúar. Þar kom í fram að Júlíus Vífill Ingvarsson hefði fyrir prófkjör nú í vetur látið hringja í alla kosningabæra sjálfstæðismenn í borginni, en aðrir frambjóðendur hefðu ekki gert þetta. Þeir hefðu jafnvel talið þetta vera brot á reglum um prófkjörið, enda var kveðið á um að kostnaður við það skyldi ekki vera meiri en ein og hálf milljón á frambjóðanda.
Fjárfestingar og lífskjör

Ögmundur Jónasson reiðist yfir þvi að Íslandsbanki skuli stofna skrifstofu í New York til að reyna laða erlenda fjárfesta að íslenskum auðlindum. Andri Geir Arinbjarnarson skrifar um þetta á bloggi sínu og kemst að annarri niðurstöðu en Ögmundur:

- - -

Enn hneykslast Ögmundur yfir tilraunum til að fá erlenda fjárfesta hingað til lands, nú síðast yfir áformum Íslandsbanka að setja upp söluskrifstofu í New York. Auðvitað væri æskilegt að Íslendingar gætu virkjað sína orku sjálfir og stýrt fjárfestingum af eigin raun. Til þess þurfum við gjaldeyri en nú fer allur gjaldeyrir okkar og gott betur í að borga erlend lán. Allir bankar eru fullir af íslenskum krónum, en þær vill enginn erlendis, þær er ekki hægt að nota til að kaupa efni, aðföng eða vélar.

Alla tíð frá upphafi lýðveldis til hruns stóðu erlendir lánamarkaðir okkur opnir. Við gátum fengið lán í erlendum gjaldeyri til uppbyggingar og haldið eignarhaldinu hér heima. Þetta er ekki hægt lengur. Allir erlendir fjármálamarkaðir eru lokaðir Íslendingum nema að til komi erlent eignarhald. Þetta er afleiðing hrunsins og er íslenskum einstaklingum að kenna en ekki útlendingum.

Ef við viljum ekki erlent fjármagn á þeim kjörum sem þau bjóðast okkur þá verðum við að lækka lífskjörin enn meir. Þá er nær að tala um að seðlabankastjóri sýni gott fordæmi og taki launalækkun um 400,000 kr.

Ef Ögmundur fær að ráða verður forsætisráðherra með 500,000 kr á mánuði eftir nokkur ár.
Dularfulla seðlabankamálið

Þetta mál varðandi launakjör Más Guðmundssonar verður sífellt skrítnara.

Fór ekki í gang mikið ráðningaferli þegar leitað var að nýjum bankastjóra, með viðtölum og alls kyns mati.

Eða var það bara fyrirsláttur, var þetta allt klæðskerasaumað til að Már gæti fengið embættið? Var ráðning hans þá bara flokkspólitísk?

Og launakjörin ákveðin í samræmi við það?

Það er erfitt að skilja annað af frétt Ríkisútvarpsins:

„Þegar lögum um Seðlabankann var breytt í ágúst í fyrra var lagt fram frumvarp með þessum texta: Kjararáð skal ákveða laun og önnur starfskjör bankastjóra, þ.m.t. rétt til biðlauna og eftirlauna og önnur atriði sem varða fjárhagslega hagsmuni hans.

Þessum texta var síðan breytt, án útskýringa, í meðförum efnahags og skattanefndar og lögin hljóða svona: Kjararáð ákveður laun og önnur starfskjör seðlabankastjóra önnur en rétt til biðlauna og eftirlauna og önnur atriði sem varða fjárhagslega hagsmuni hans sem bankaráðið ákveður.

og það er þetta orðalag „önnur atriði“ sem formaður bankaráðsins ber fyrir sig þegar rætt er um tillöguna sem lögð var fram á fimmtudaginn. En það er líka önnur hlið á þessu máli. Samkvæmt heimildum fréttastofu var gert samkomulag við Má í forsætisráðuneytinu áður en hann tók til starfa, um að hann fengi sambærileg laun og þau sem Sven Harald Oygard fékk þegar hann var bankastjóri Seðlabankans. Tillagan um hækkun launa Más var þannig lögð fram til að efna loforð forsætisráðuneytisins.“

Annars lýsir Jenný Anna Baldursdóttir þessu ágætlega á bloggsíðu sinni, hún segir að blakkát hafi færst yfir sig meðan Már var í viðtali í Kastljósi.
Hrikaleg skuldasöfnun

Der Spiegel birtir grein um skuldakreppuna á Evrusvæðinu sem er í raun partur af hinum ofboðslega vexti sem hefur hlaupið í skuldir ríkja út um allan heim, í Evrópu, Bandaríkjunum – já, og á Íslandi.

Grikkland er nú komið í gjörgæslu hjá ESB og AGS – kunningi okkar Íslendinga, Paul Thomsen er mættur þangað – en nú er spurt hvaða land falli næst. Meira að segja hin voldugu Bandaríki eru ekki óhult.

Ég mæli sterklega með þessari úttekt þýska blaðsins – besta fréttatímarits í heimi. Greinin er á ensku.
Hvað með önnur sveitarfélög?

Besti flokkurinn fær ótrúlega mikið fylgi í Reykjavík.

En hvað þá með hin sveitarfélögin? Hafnarfjörð, Kópavog, Akureyri, Keflavík, Ísafjörð?

Verða ekki Besta flokks framboð þar líka? Eða eitthvað í þeim dúr?

Það er ekki beint eins og gömlu flokkarnir séu traustari þar en í höfðuðborginni.

En maður býst kannski ekki við þessu á Seltjarnarnesi eða í Garðabæ, því eins og sagt hefur verið væri hægt að setja kartöflupoka í framboð fyrir Sjálfstæðisflokkinn þar og hann myndi samt vinna.
Ræða frá árinu 2000: Íslendingar hæddir?

Í viðtali mínu við Eirík Bergmann Einarsson í Silfrinu í gær, en þar fjölluðum við um íslenska þjóðernisorðræðu, var minnst á ræðu sem Ólafur Ragnar Grímsson forseti hélt í Los Angeles 5. maí árið 2000. Ræðuna birti ég í heild sinni á vef mínum sem þá var tiltölulega nýstofnaður, en Steingrímur Pálsson, fyrrverandi starfsmaður í fjármálaráðuneytinu, tók sig til og þýddi ræðuna og fékk hana birta í Morgunblaðinu. Svona leit hún út, smellið á myndina til að fá stærri útgáfu:
Fyrirlestrar Blacks

Þetta er auglýsingin um fyrirlestra Williams K. Black í Háskólanum á þriðjudag og miðvikudag.

Ég held reyndar að þeir ættu að taka sig til strax og flytja fyrirlestrana í stærra húsnæði. Það er einsýnt að í Öskju komast færri að en vilja.
Verðmætur seðlabankastjóri

Eitt það fyrsta sem Davíð Oddsson gerði þegar hann varð bankastjóri Seðlabankans var að láta hækka laun sín verulega, svo hann yrði til dæmis hærri en forseti Íslands.

Fordæmið er greinilega mjög sterkt, því nú vill bankaráð Seðlabankans láta hækka laun Más Guðmundssonar um 400 þúsund krónur á mánuði.

Á þeim forsendum að Már hafi þurft að hafna svo mörgum góðum störfum erlendis þegar hann kom hingað. Það er reyndar sama röksemdin og var notuð í bönkunum áður en þeir féllu, að annars myndu hinir frábæru bankastjórnarmenn bara fara eitthvað annað.

Starfsemi Seðlabankans er með þeim hætti að hér ríkja enn ströng gjaldeyrishöft, verðbólga er hér enn furðu mikil og vextir háir.
Vondur tími fyrir kosningabaráttu

Það er ljóst að stjórnmálaflokkarnir vita ekki sitt rjúkandi ráð.

Hvernig á að reka kosningabaráttu þegar kjósendur eru með ógeð að flokkunum?

Hvar á að byrja?

Þá er kannski þægilegast að halda grillpartí eða fara í sundferð í félagsskap annarra flokksmanna.

Hvernig er hægt að svara Besta flokknum? Sem er stærri en Samfylkingin, hérumbil jafn stór og Sjálfstæðisflokkurinn samkvæmt skoðanakönnunum.

Sjálfstæðismenn virðast ætla að keyra út í eitt á Hönnu Birnu og ímynd hennar sem leiðtoga – þjóðstjórnarútspilið virðist ekki ætla að virka – en Samfylkingin sér von í að tefla fram frambjóðendum sínum sem ekki hafa verið í flokkapólitík áður, þeim Hjálmari Sveinssyni útvarpsmanni og Bjarna Karlssyni presti.

En meðan flokkarnir eru í upplausn er voða erfitt að koma af stað umræðu um sveitarstjórnarmál. Frambjóðendur eru eins og álfar út úr hól í þessu ástandi.
Matargate

Á það er bent í athugasemdum að þetta nýja hneykslismál geti bara kallast eitt:

Matargate.
Pólitísk upplausn

Stjórnmálaflokkarnir vita ekki sitt rjúkandi ráð í því ástandi sem ríkir núna.

Einn flokkur lætur frambjóðenda sinn synda yfir Fossvog, annar gefur blöðrur og pylsur við sundlaugar, ég sá myndir frá þriðja flokknum þar sem frambjóðendur voru að grilla. Gerir ekkert annað en að staðfesta hvað þetta er æpandi innantómt.

Ótrúlega mörgu fólki virðist hrylla við að kjósa gömlu flokkanna. Fylgi Besta flokksins rýkur upp, ekki vegna þess að fólk langi endilega að kjósa Besta flokkinn, heldur vegna þess að ekkert annað er í boði.

Besti flokkurinn veit hins vegar ekki lengur hvort hann er grín eða alvara – það gæti gert honum dálítið erfitt fyrir.

Fjórflokkakerfið hefur staðið af sér mörg áhlaup á Íslandi. Sumir hafa haldið því fram að það sé nánast inngróið í þjóðarsálina. Samt er ljóst að flokkarnir endurspegla engan veginn málefnaátök í íslensku samfélagi.

En nú er það í mjög miklum vanda. Flokkarnir eru með fólk innanborðs sem eru hálfgerðar vofur – zombies – og vita ekki hvernig á að taka á því. Sumir hafa tekið upp á því á sitt eindæmi að láta sig hverfa tímabundið. Aðrir eru undir miklum þrýstingi, en forystumenn flokkanna vita ekkert hvernig á að bregðast við.

Maður spyr: Gæti hópur sæmilega skikkanlegs fólks sem tekur sig saman um framboð og skipuleggur sig vel ekki farið langleiðina með að ná völdum í Reykjavík – og jafnvel á landinu öllu? Og þá er ég ekki að meina byltingu, heldur einfaldlega sigur í kosningum.
Slökkviliðsmenn taka á ófriðarseggjum

Það eru alltaf einhverjir sem vilja snapa fæting.

Mótmælaaðgerðir virka eins og segull á svoleiðis fólk.

En þá er verra að vera í sömu mótmælagöngu og vaskir slökkviliðsmenn.
Lögregla rannsakar hlutabréfalán í Danmörku

Lesandi sendi þessar línur um Amagerbank í Danmörku, sjá nánar hérna.

- - -

Danskir bankar eru farnir að nota íslensku leiðina í örvæntingu sinni !

Eða lærðu Íslendingar aðferðina í Danmörku ?

Amagerbank bauð Per Siesbye fagfjárfesti 220 mil. ísl. kúlulán til að kaupa hlutabréf í Amagerbankanum.

Ath. með veð í sömu hlutabréfum.

Leikurinn auðvitað gerður til að styrkja hlutabréf bankans.

Hann segir nei takk við tilboðinu og kærir málið til FME í Danmörku,

FME sendir málið til lögregluyfirvalda og kalla gróft brot.

Hlutabréf í Amagerbank hafa snarhækkað undanfarna 6 mánuði, eftir að hafa verið á barmi gjaldþrots haust 2009.

Ástæðan fyrir þessari snarhækkun er nú augljós, fleiri en Per Siesbye hafa fengið kúlulán.

Kúlulán þvert á móti öllum siðareglum um bankastarfsemi í Danmörku,

og er nú bankinn undir rannsókn lögreglu.

Hefur banki á Íslandi verið kærður til lögreglu fyrir svona starfsemi?

Eða eru lög á Íslandi sem leyfa bönkum að veita kúlulán af þessu tagi?

Bankar í peningaframleiðslu = lána pening sem ekki er til.

Og líta á lán sem eign eftir lánveitinguna !

Og ranglega hækka hlutabréfin.

Þetta er að rústa fjármálakerfi alheimsins !
William K. Black í Silfrinu

Fyrir ári síðan var bandaríski fjármálaeftirlitsmaðurinn William K. Black gestur í Silfrinu. Viðtalið vakti mikla athygli, sem og fyrirlestur sem Black hélt við Háskóla Íslands. Hann er höfundur bókar sem nefnist The best way to rob a bank is to own one.

Black verður aftur gestur hjá mér í Silfrinu á morgun.

Hérna má sjá hluta af viðtalinu við William K. Black frá því í fyrra.

Meðal annarra gesta í þættinum verður Þorvaldur Gylfason prófessor.
Gáttir bresta

Stríð Baugsliðsins og Moggaflokksins er að komast á nýtt plan – heiftin er orðin slík að nú halda engin bönd. Grein sem Jón Ásgeir Jóhannesson skrifar á vef Pressunnar í dag (já, hann er líka kominn þangað) er það sem kalla má einstaklega djúsí. Það má segja að allar gáttir séu að bresta:

Um Einar Sigurðsson, starfsmann skilanefndar Glitnis, sem er almennt talinn maðurinn á bak við núverandi útgáfu Morgunblaðsins, og móður hans Guðbjörgu Matthíasdóttur:

„Við seldum ekki okkar hlut í Glitni rétt fyrir hrun eins og aðaleigandi Morgunblaðsins gerði. Voru það innherjasvik? Efast þú um að sonurinn hafi hringt í mömmu sína? Eins og hann virðist ekki víla fyrir sér þessa dagana til að gauka verðmætum að gildum sjóðum Eyjafjölskyldunnar. Væri ekki réttast að Eyjafjölskyldan skilaði þeim fjármunum sem hún fékk út úr Glitni og FL fyrir TM, skilaði þeim til þjóðarinnar? Eða líður henni vel með útrásarpeningana í veskinu? Þeir eru væntanlega nógu góðir til að reka Moggann?“

Um Óskar Magnússon, útgefanda Morgunblaðsins:

„Morgunblaðið hefur áhyggjur af því, hvort ég njóti hlunninda hjá Högum. Forstjóri Haga hefur svarað því í blaðinu. En ég ætla að upplýsa þig um, að útgefandi þinn fékk 40% afslátt af matarúttekt í 5 ár eftir að hann lét af störfum hjá Hagkaup. Ég veit ekki hvort hann greiddi skatta af þeim hlunnindum. Því verður hann sjálfur að svara.“

Um Agnesi Bragadóttur:

„Við skrif þessi rifjast upp sagan, sem þú sagðir mér einu sinni af leikaranum Davíð þegar hann fór á fjórar lappir í forsætisráðuneytinu, til að leika þig í umgengni við þann sem hann taldi þáverandi húsbónda þinn. Ljóst er að hundurinn hefur fengið nýjan húsbónda.„
Staksteinar um fyrirlestraröð HÍ

Staksteinar Moggans hafa komist að því að fundaröð Háskóla Íslands um rannsóknarskýrslu Alþingis sé einhvers konar samsæri Samfylkingarinnar. (Fyrir utan náttúrlega þá málsvörn að skýrslan sé samin af vanhæfu fólki.) Svona er hægt að afgreiða hlutina með einföldum hætti – þegar öll önnur rök þrýtur.

Þessu er haldið fram í Staksteinum í morgun og sjónum sérstaklega beint að fyrirlestri Stefáns Ólafssonar. Þar segir:

„Stefán Ólafsson sleppti að fjalla um uppákomur sínar fyrir hverjar kosningar til að sanna að Sjálfstæðisflokkurinn ofsækti gamalt fólk.

Stefán sleppti reyndar að gagnrýna rannsóknarnefndina sem gagnrýnt hafði skattalækkanir Sjálfstæðisflokksins, en Stefán hafði áður »sannað« að sami flokkur hefði þvert á móti hækkað skatta.“
Revolution

Samkvæmt því sem ég hef heyrt virðist lögreglan hafa verið óþarflega taugaveikluð í Héraðsdómi Reykjavíkur í morgun þar sem var tekið fyrir mál níumenninga sem eru ákærðir fyrir að hafa ráðist inn í Alþingishúsið. Löggan hafði mikinn viðbúnað og virðist hafa beitt óþarflega mikill hörku.

Að því sögðu er afstaða mín til þessa máls nokkuð tvíbent.

Það er vissulega óheppilegt að fyrstu dómsmál í tengslum við hrunið skuli tengjast þeim sem mótmæla, en ekki sjálfum sökudólgunum, hrunverjunum, þeim sem settu Ísland á hausinn.

Jú, það er eiginlega alveg glatað.

En um leið finnst mér ekki forsvaranlegt að ráðast með valdi inn í þinghúsið, slást við lögreglu og þingverði – eða bíta lögregluþjón eins og einn níumenninganna er ákærður fyrir.

Það er eiginlega ekki hægt annað en að ákæra fyrir slík brot.

Stundum verður mér hugsað til orða Johns Lennon úr laginu Revolution:

We all want to change the world

But when you talk about destruction

Dont you know that you can count me out

(en þetta er tvíbent – því svo heyrist Lennon líka hvísla lítið in – en seinna í laginu talar hann líka um fólk sem veifar myndum af Maó formanni og þá sem eru með hatur í huga – svoleiðis fólk var líka meðal mótmælendanna þessa vetrardaga)

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Imb4tYOk8GE]