Úr bréfabunkanum

Fjárhagsleg tengsl

Tharf ekki lika ad kanna fjarhagsleg tengsl stjornmalamanna og

stjornmalaflokka vid thennan famenna hop sem setti landid a hausinn?

- - -

Nornaveiðar

Nokkrir menn hafa tekið sér í munn orðið „nornaveiðar“ uppá síðkastið, talað um að nú sé mikilvægt að hefja ekki nornaveiðar í miðri kreppunni. Þar á meðal eru Geir Haarde, Hannes Hólmsteinn og Vilhjálmur Egilsson. Mér vitanlega hefur enginn lagt neitt slíkt til en óhjákvæmilegt er að menn velti fyrir sér hverjir beri ábyrgð á ástandinu og spyrji: „Eiga þessir menn ekki að sæta þeirri ábyrgð sem þeir hafa þegið laun fyrir?“ – ekki eru það nornaveiðar. Nornaveiðar eru alveg sérstakt fyrirbæri, mjög alvarlegt, og það er alltaf leiðinlegt að heyra menn misnota orð tungunnar eins og gert hefur verið. Og þá spyr maður sig: Um hvað eru mennirnir að tala – vita þeir uppá sig einhverja skömm? Eru þeir hræddir?

Hins vegar gæti farið svo að hér á landi hefjist raunverulegar nornaveiðar eftir því sem meiri skítur kemur uppúr kafinu í sambandi við alla þá svikamyllu sem virðist hafa verið í gangi, ekki bara alla „verðmætasköpunina“ í kringum eignarhaldsfélagakapalinn, heldur líka alls konar hæpnar „lánveitingar“, svo ekki sé minnst á ofurlaun og „bónusgreiðslur“ til yfirmanna í bönkunum fyrir vel unnin störf og hvernig þær eru til komnar.

Eins og staðan er núna blasir við að sett verði lög, fjárlög eða önnur lög, sem munu auka álögur á allan almenning í landinu stórlega á næstu árum. Hins vegar virðast ekki vera í sjónmáli neinar aðgerðir eða lagasetning sem gerir kleift að ná til baka þeim eignum sem kaupsýslumenn og yfirmenn bankanna hafa rakað til sín á undanförnum árum með þeim merkilegu töfrabrögðum viðskiptalífsins sem tíðkast hafa og almenningur hefur horft á í forundran. Enginn hefur upplýst neitt um það hvað eignir þessara manna eru miklar né hvar þær eru niður komnar.

Þegar kreppan fer raunverulega að bíta á almenning í landinu og þegar atvinnuleysið er orðið fast í sessi er fyrst hætta á nornaveiðum.

Þess vegna er mikilvægt að koma í veg fyrir að svo verði meðan þjóðin er enn í áfalli og veit ekki sitt rjúkandi ráð. Ég óttast að ekki verði nein sátt í þjóðfélaginu nema gripið verði til aðgerða eða lagasetningar sem getur kyrrsett eða fryst eignir þeirra manna sem sannanlega drógu til sín margföld árslaun venjulegs fólks á mánuði og að þessar eignir verði notaðar uppí þær skuldir sem nú eru að falla á ríkið – og þar með almenning í landinu. Hætta er á að í landinu verði engin sátt meðan t.d. þekktasti nafngreindi erkibraskari síðustu ára, Hannes Smárason, heldur öllum sínum eignum og gengur laus, eða þekktustu nafngreindu ofurlaunaþegarnir, Sigurður Einarsson og Bjarni Ármannsson – svo dæmi séu tekin. Óhjákvæmilega verður að persónugera vandann að einhverju leyti vegna þess að núverandi skipbrot þjóðarskútunnar er í rauninni verk þeirra manna sem hafa haft völd og áhrif, eða aðstöðu til að stunda þessi stórfenglegu viðskipti í skjóli af því regluverki sem ríkjandi stjórnmálamenn settu. Því má ekki heldur gleyma stjórnmálamönnum og ýmsum meðreiðarsveinum þeirra sem bera ábyrgð á ástandinu og tala nú eins og „nornaveiðar“ séu þegar hafnar. Hvað mun gerast ef sömu menn verða enn við völd, sömu vina-, flokks- og hagsmunatengslin, og stefnan óbreytt þegar óveðrinu slotar og farið verður að byggja atvinnulífið og markaðina upp að nýju? Munu þá auðmennirnir koma aftur með sínar fúlgur fjár, kaupa ríkiseignir á slikk og byrja á nýjan leik? Kærum við okkur um það? Minnir það ekki óþægilega á efnahagskerfi bananlýðvelda eða ólígarka í Rússlandi?

En við skulum núna fylgjast vel með hverjir tala um nornaveiðar og að mikilvægt sé að forðast þær. Skyldi vera að það séu einmitt þeir menn sem nú ættu að sæta ábyrgð gjörða sinna? Er ekki betra að stjórnvöld dragi menn nú þegar til ábyrgðar skv. leikreglum lýðræðisins og réttarríkisins heldur en að almenningur taki réttlætið í sínar hendur – og hefji nornaveiðar í raunverulegri merkingu þess orðs?

- - -

Verðtryggingin

Ég undra mig oft á því að ekki skuli vera fjallað meira um það hrópandi misrétti sem við Íslendingar búum við í alþjóðlegum samanburði, verðtryggingu lána.

Nú er komin tími til að leggja niður verðtryggingu lána.

Verðtrygging húsnæðislána ein og sér mun ríða Íslenskum almenningi að fullu og verða aðal orsakavaldur þess að fók mun flýja land á næstu misserum.

Við hljótum að spyrja hvers vegna við hér á Íslandi getum ekki notast við samskonar útreikninga og aðrar þjóðir, sem nota vexti.

Margir stjórnmálamenn sjá því allt til foráttu að leggja af þetta óréttláta fyrirkomulag og er sú afstaða með öllu óskiljanleg.

Við þegnar þessa lands sitjum uppi með þessa endemis vitleysu sem fundin var upp seint á sjöunda áratug síðustu aldar, sjálfsagt af viðlíka fjármálasnillingum og nú ráða ríkjum. Til að svíkja þetta fyrirkomulag inn á fólk (Ólafslög) var verðtrygging launa höfð með til að byrja með, en sú sæla varði stutt, einn góðan veðurdag var launavísitölunni kippt úr sambandi, það var vandalaust að gera það. Það er deginum ljósara hvaða afleiðingar það hafði og síðan höfum við setið í súpunni og borgað, og borgað og borgað.

Hvers vegna opna menn ekki augun fyrir því að verðtrygging lána er eingöngu til tryggingar fyrir lánveitandann sem tekur enga áhættu, lánveitandinn er bæði með belti og axlabönd.

Eitt er víst að nú þegar 70-100% verðbólga fer í hönd munu vertryggð lán landsmanna tvöfaldast á stuttum tíma. 20 Mkr verða að 40 Mkr o.s.frv.

Það getur engin staðið undir slíku, það verður um stórfellda eignaupptöku að ræða og maður spyr sig hverra hagur það er. Það er komin tími til að hætt sé að níðast á almúga þessa lands, verðtryggingu lána verður því að leggja af og það strax.

- - -

Efnahagslegt hryðjuverk

Hvers vegna ætti ekki að setja neyðarlög til að frysta eignir þeirra

manna sem hugsanlega standa að tilræði við Ísland. Til þess eru jú

neyðarlög. til að nota í neyð.!

Það er engu líkara en efnahagslegt hryðjuverk hafi verið framið á

Íslandi. Í raun er þetta að valda þjóðinni meiri skaða en ef

sprengja hefði verið sprengd í tam Kringlunni.

Í hlutfalli við 11.sept.2001 hefðu þá látist um 20 manns. svipað og

í snjóflóðunum á Súðavík og Flateyri hvoru um sig. (með fullri

virðingu).

Það hefði auðvitað verið sjokk, harmur, þjóðarsorg, reiði og allt

það. En í kjölfarið hefðum við staðið saman og ráðist í

uppbyggingu. Og leitað allra leiða til að hafa upp á sökudólgunum.

Ljóst er að áhættan sem þeir tóku með þjóðarbúið var eins og

rússnesk rúlletta þar sem byssunni var beint að þjóðinni.

Siðferðibrot liggja í augum uppi og margt bendir til þess að lögbrot

hafi verið framin. Spilað með sjóði sem áttu að vera í almannaeigu,

peningaþvottur, Glitnismálið í Noregi.. Og þeir ganga lausir.

- - -

Að versla við fjárglæframenn

Veit fólk ekki hver á Bónus? Því er verið að versla við fólkið sem kom okkur á kaldan klaka?

Baugur (Jón Ásgeir) lagði áherslu á að vera með nánast ekkert eigið fé í þeim kaupum sem hann stóð fyrir. Þegar lánstraustið þraut erlendis sótti hann á bankana á Íslandi.

Nánast allt það fé sem Bretar lögðu inn á ICEsave fór í fyrirtæki Baugs í UK.

Síðan er þetta fólk fljúgandi um á þotu, býr í dýrastu hverfum NY og London.

Sýnir sig í bátablaði með lúxussnekkju sem aðeins olíufurstar hafa sést á.

Haft er fyrir satt að ástæðan þess að rekstrarfélag verslana þeirra feðga á Íslandi(Hagar) hafi ekki sýnt hagnað í mörg ár er sú að árlega sendir Baugur reikning fyrir einhverri ,,þjónustu“ og þar með tekið hagnaðinn til sín með reglulegu millibili. Hvernig má það annars vera að svona stórt fyrirtæki hafi ekki skilað hagnaði í allri neyslunni?

Síðan höfum við bara frétt af gífurlegum hagnaði verslana eins og ICELAND keðjunnni í Bretlandi. Arðgreiðslur til Baugs hafa síðan horfið til eigendanna en ekki til að greiða niður skuldir. Enda var það aldrei hugmyndin.

Árum saman hefur Jói í Bónus komið fram sem ,,vinur“ litla mannsins á Íslandi.

Gefið miljónir hægri og vinstri. Hann hefur toppað sjálfan Jólasveininn, slik hefur gjafmildin verið. Er ekki kominn tími til að segja STOP og hætta að versla við Jóa Jólasvein og son hans?

Nóg af öðrum búðum…Krónan-Netto-Samkaup og svo ekki sé minnst á hina prýðilegu eigendur Fjarðarkaups sem hafa staðist það árum saman að selja ekki til Jóa Jólasveins og sonar hans.

- - -

Meðvirkni stjórnvalda

Ég get ekki lengur orða bundist yfir meðvirkni stjórnvalda gagnvart þessum svokölluðu auðmönnum Íslands.

Þjóðin er hamslaus af reiði gagnvart þessum fjárglæframönnum eða öllu heldur föðurlandssvikurum sem settu þjóðarbúið nánast á hausinn með græðginni í sér.

Við viljum ekki láta þessa menn axla ábyrgð,(enda er það orðinn ansi þreyttur frasi ) heldur draga þá til ábyrgðar og ég vona svo sannarlega að það verði gert. En ég er hrædd um að stjórnmálamenn ætli sér að reyna að sópa afbrotum þeirra undir teppið og slétta yfir. Maður skilur ekki hvernig hagsmunir pólitíkusa og fjárglæframanna virðast vera á einhvern hátt samtvinnaðir ,en það hlýtur að vera vegna þess hversu dauflega pólitíkusarnir bregðast við þegar upp koma mál þar sem hægt hefði verið að festa hendur á glæpamennina.

Hér á eftir vil ég sérstaklega nefna tvö mál sem ég tel borðleggjandi að þurfi aðrannsaka sem hugsanlega sakamál. Í því efni er tíminn mikilvægur faktor þvi þessir menn eru snöggir og kunna til verka við að klóra yfir yfirsjónir sínar

Ég vil fyrst nefna að einhver aðili seldi 17% hlut í Landsbankanum síðasta daginn sem viðskipti voru með hlutabréf í bankanum.

Hér á eftir kemur bein tilvitnun í frétir á RUV rás 1 kl 18:00 þann 10 október 2008.

„Skyndilega undir lok dags voru seld hlutabréf fyrir 37 milljarða kóna á gengi sem var um 5% hærra en gengið var þá. Þetta var 17% hlutur í bankanum og viðskipti dagsins voru margfölld miðað við fjárhæðir viðskipta mánuðinn á undan. Í lok dagsins hafði gengið hækkað í 19,9 úr 18,9 sem það hafði verið í nokkrum mínútum áður. Ekki hefur náðst í talsmenn Kauphallarinnar eða Fjármálaeftirlitsins til að fá upplýsingar um hvort þessi viðskipti hafi verið með eðlilegum hætti eða hvort ástæða sé talin til að athuga hvort þau á einhvern hátt brjóti í bága við reglur Kauphallarinnar eða lög um fjármálafyrirtæki eða önnur lög.“

Átti ekki að fara fram rækileg rannsókn á þessum viðskiptum? Það heyrist ekki orð í fjölmiðlum um gang hennar. Ef viðkomandi aðili yrði uppvís að einhverskonar svikum varðandi þessa sölu væri hægt að nýta lagaheimildir til að frysta eigur hans og byrja að rekja ofna af eiginhagsmunasvikaferlinu. Þá gæti ýmislegt annað óhreint komið í ljós og ekki ólíklegt að fleiri fjárglæframenn geti dregist inn í þetta, sem væri hið besta mál. Því þeir voru allir meira og minna saman í svikakompaníinu.

Hitt málið er með norsku stofnunina sem lánaði þarlendum fyrirtækjum peninga til að styðja við bakið á útflutningu á norskum vörum. Hún lánaði peningana í gegnum Glitni í Noregi og þegar Glitnir varð gjaldþrota þá hafði stofnunin eðlilega samband beint við þessa skuldara sína þar sem Glitnir var úr sögunni sem milliliður. Þá kom í ljós að þrír af skuldurunum voru búnir að greiða upp lán sín, einn gerði það 2006 og hinir tveir í fyrra. Glitnir lét eins og lánin væru enn útistandandi, hirti höfuðstólinn sem lagði sig á 7 milljarða is.kr. og setti í sjóði sína en stóð stofnuninni einungis skil á afborgunum og vöxtum.

Samkvæmt kvöldfréttum Sjónvarpsins í gærkvöldi hefur stofnunin kært þetta til norsku lögreglunnar sem lítur á þetta sem fjárdráttarmál. Í þessum sama kvöldfréttatíma er vitnað í tilkynningu frá Árna Tómassyni formanni skilanefndar Glitnis. En hann hafði áður neitað að koma í viðtal vegna málsins.

„Við vinnum að lausn þessa máls með okkar lögfræðingum bæði á Íslandi og í Noregi. Það sem meðal annars er verið að skoða er hvort hægt sé að koma að fullu til móts við kröfu Export Finans án þess að fara á sveig við íslensk lög.“

Það er ekki annað að sjá en að nú gangi maður undir manns hönd hér heima (pólitíkusarnir allavega) við að virkja lögfræðingalið til að ná samkomulagi við stofnunina og eru jafnvel til í að láta ríkið greiða upp höfuðstól þessara lána til að þagga þetta niður.

Mér hefði fundist þetta kjörið tækifæri til að láta norsku lögregluna rannsaka þetta sem sakamál (norska lögreglan skilgreindi þetta sem fjárdráttarmál) og draga þá bankamenn til ábyrgðar sem tóku þátt í og leyfðu þetta athæfi. Það verður rannsaka þessi hugsanlegu sakamál af miklum þunga og krafti, það er eina leiðin til að ná tangarhaldi á þessum mönnum sem höfðu rangt við og láta þjóðina gjalda fyrir.