arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Bankar í rugli

How the Icelandic banks got it all wrong – grein í Financial Times.

Þessi kafli er eiginlega merkilegastur. Hollendingur sem var í viðtali hjá mér um daginn talað um að tengslin í þjóðfélaginu hér væru nánast incestuous. Þetta eru semsagt ekki bara krosseignatengsl, heldur frænd-, vináttu- og klíkuvensl sem eru að reynast okkur býsna dýrkeypt.

A week later, in an upstairs room of the Ministers Residence in Reykjavik, Geir Haarde the prime minister looked weary but unruffled as he shook my hand and poured out coffee. „We spoke before didnt we, earlier this year? As I remember you were very aggressive.“

His special adviser had called me out of the blue in March. She had heard I was writing a story about fears the government was not strong enough to underwrite the banks if they ran into trouble. Would I like to speak to the prime minister about it? I would.

In the interview, he seemed perplexed about the stratospheric cost of insuring against a default by Icelands banks on their debts. „If youre worried about not being repaid, which is what the creditworthiness is about, you shouldnt be worried when it comes to the Icelandic banks, let alone the Icelandic government,“ he said.

But would the government be capable of supporting the banks, given that their foreign currency liabilities dwarfed the countrys ability to generate cash? He didnt give a clear answer.

It was an odd episode, and highlights the other, deeper problem at the heart of Icelands banking system. How did the prime ministers office know that a junior journalist in London was writing a story about Iceland? Presumably because someone from one of the banks told them. If so, why are they in such close contact? Because the whole system is run by a small group of men who go back a long way and, in the words of one businessman, „sit in the same hot tub three times a week“.
Stærstu afglöp Íslandssögunnar

Ég man ekki hvar ég rakst á þessi orð.

En einhvers staðar las ég að það væru stærstu afglöp Íslandssögunnar að hafa ekki aðhafst síðasta árið þegar ótal teikn voru á lofti um að hagkerfið væri í bráðri hættu.

Því það er til fólk sem á að vita betur en sauðsvartur almúginn. Til dæmis ráðherrar. Og stofnanir eins og Seðlabanki og Fjármálaeftirlit sem eiga beinlínis að passa upp á að allt fari ekki í vitleysu.

Þetta er einmitt málið.

Svo stór afglöp að mann sundlar.
Ritstjóra snýst hugur

Í dag skrifar annar ritstjóri Fréttablaðsins þetta í leiðara:

„ Að næra reiðina innra með sér er ekki uppbyggilegt athæfi. Ef við ætlum að ná fram einhverjum breytingum til batnaðar er hins vegar algjörlega nauðsynlegt að þjóðin festi í hug sér þær tilfinningar sem bulla nú innra með henni.“

Fyrir mánuði skrifaði sami ritstjóri þetta:

„ Það er ekki fallegt útsýnið út um glugga bloggheima inn í þjóðarsálina þessa dagana. Ef eitthvað er að marka stemninguna má búast við fólki með heykvíslar við dyr Seðlabankans, Alþingis, bankanna, og ekki síst útrásarvíkinganna svokölluðu, sem fyrir svo stuttu voru í svo miklum metum meðal þjóðarinnar.

Það eina jákvæða við fúkyrðaflauminn er að vonandi ná einhverjir að fá útrás fyrir reiði sína og líður fyrir vikið betur á eftir. En mikið skelfing er þetta ófrjó, ótímabær og niðurdrepandi umræða.“

Eitthvað hefur breyst.

Kannski eru fjölmiðlamenn farnir að þekkja sinn vitjunartíma, að tími er til að standa með fólkinu, ekki með auðjöfrum, ráðherrum eða pólitíkusum?
Herdís

Ég veit um fólk sem er þakklátt fyrir það allt sitt líf að hafa notið kennslu hjá Herdísi Egilsdóttir í barnæsku.

Ég veit um börn sem grétu þegar þau þurftu að hætta hjá Herdísi.

Hún er verðugur og frábær verðlaunahafi.
Fékk senda þessa mynd, með eftirfarandi texta

Bein útsending af mótmælafundi Íslendinga gegn frjálshyggju brjálæðinu ( sjá mynd).

Hann dó ekki ráðalaus Hollendingurinn sem rændur var af frjálshyggju trúvillingum frá Íslandi.

Hélt uppi beinni útsendingu til landa sinna í gegnum símann sinn.

Á sama tíma erum við að tryggja okkur 1000 milljarða, eða þaðan af meir, að láni úr ýmsum áttum til að borga

eftir þessa frjálshyggju glæframenn þ.e ráðherra, alþingismenn, embættismenn og aðra

útrásar frjálshyggju fíkla allt á kostnað þjóðarinnar.

ÞÁ ER ÞAÐ SPURNINGIN ; DETTUR ÞESSUM ÁÐUR UPPTÖLDU FRJÁLHYGGJU TRÚVILLINGUM

Í HUG AÐ ÍSLENSK ALÞÝÐA ÆTLI AÐ BORGA ÞESSI LÁN FYRIR ÞÁ ????????????????

Með kvótakerfinu og Frjálshyggju Dabba og Dóra er búið að ræna þjóðina og færa úr landi hundruð og þess vegna

þúsundir milljarða. Enn þjóðin skal borga aftur og aftur, og hún skal mulin mélinu smærra.
Góður sonur

Við Kári vorum að horfa á James Bond mynd þar sem aðalskúrkurinn var kraftakarinn sem kallaður var Jaws.

Jaws datt í tjörn með hákarli.

Kári sneri sér undan í ofboði og hrópaði:

„Ekki horfa, þetta er líka of ljótt fyrir þig!“

En reyndar var það Jaws sem beit hákarlinn, ekki öfugt.
Komið aftur eftir hreinsun

Þetta er athyglisverð grein á Nei-inu.
Er Hannes the fall guy?

Ég velti því fyrir mér eftir umfjöllun í helgarblaði DV um Hannes Smárason hvort búið sé að ákveða að hann sé það sem kallast á mafíumáli the fall guy.

Sá sem er látinn taka á sig sökina fyrir hina.

Og svo er spurning hvort Hannes sé tilbúinn að gegna þessu hlutverki. Í mafíunni er nefnilega stundum samið við the fall guy – hann eða fjölskylda hans fær eitthvað í staðinn?

Svo má vera að hann sé ekki sáttur við þetta, að aðrir hafi ákveðið að hann skuli falla og að hann fari sjálfur að leysa frá skjóðunni.

Í heimi útrásarvíkinganna ríkti nefnilega einhvers konar omerta – eins og það heitir líka á mafíumáli. Þeir voru kannski að keppa um bitana, en þeir ljóstruðu ekki upp um leyndarmál hinna, allavega ekki leyndarmálin sem skiptu máli.

Nú gæti verið að kæmu sprungur í þögnina. Það væri dásamlegt að sjá þessa náunga takast á í allsherjar leðjuslag.

Því þeir þekkja nefnilega skítinn hverjir um aðra.
FT um ESB

Financial Times segir að Ísland gæti verið komið inn í ESB árið 2011.
Dabbi kóngur

Baldur McQueen birtir þessa þýðingu á grein úr hinu virta stórblaði Frankfurter Allgemeine.
Sjálfstæðisflokkurinn, Framsókn og ESB

Þau tíðindi hafa gerst að flokkarnir tveir sem sátu saman í ríkisstjórn í tólf ár hafa snúið við blaðinu í Evrópumálum. Í þessi tólf ár mátti helst ekki nefna Evrópu.

Aðild að Evrópusambandinu verður tekin fyrir á landsfundum beggja flokkanna í janúar.

Eða það virðist manni.

Þetta gerist undir miklum þrýstingi og getur varla talist mjög traustvekjandi.

Frekar eins og foringjar flokkanna séu fullir örvæntingar að berjast fyrir pólitísku lífi sínu.

Maður veit heldur ekki alveg hvað þetta þýðir, sérstaklega þegar Sjálfstæðisflokkurinn á í hlut.

Hatur Davíðs Oddssonar á ESB hefur í raun gilt sem Evrópustefna hans síðustu árin.

Á fyrstu árum Silfurs Egils, fyrir tíu árum, voru enn til sjálfstæðismenn sem komu í þættina og vildu aðild að ESB.

Nokkrum árum síðar þorði enginn sjálfstæðismaður að tala svoleiðis. Óttinn við Davíð var of mikill.

Nú á að freista þess að snúa skipinu. Er ekki nokkuð öruggt að nefndin undir forystu Kristjáns Þórs Júlíussonar mun mæla með aðild að Evrópusambandinu?

Og að landsfundurinn mun samþykkja stefnubreytinguna?

Sjálfstæðisflokkurinn gæti þá verið orðinn Evrópuflokkur í byrjun næsta árs; rétt eins og langflestir stórir hægriflokkar í Evrópu.

Umsókn um ESB-aðild gæti verið komin til Brussel fyrir vorið.

Kannski verða Vinstri grænir einir á móti?

Svo er reyndar spurning hvernig þetta blandast inn í vangaveltur um kosningar.

Vona sjálfstæðismenn að með þessu takist þeim að koma í veg fyrir kosningar?

Því þrátt fyrir það sem Geir Haarde segir, þá er víst að Sjálfstæðisflokkurinn og formaður hans óttast kosningar í þessu ástandi.
Tómir kassar

Hér er gamla góða Þokkabót með nýja útgáfu af laginu sínu Litlir kassar.

Heitir nú Tómir kassar.

Ingólfur Steinsson úr Þokkabót sendi mér slóðina með þessum orðum.

- - -

Blessaður Egill.

Hérna fyrir neðan er slóð inn á nýja útgáfu af LItlum kössum.

Þetta lá e-n veginn beint við í þessu fjarstæðukennda ástandi sem við lifum núna.

Það er bæði mp3 og wav sem er í fullum gæðum.

Þetta er gamla Þokkabótin: IS, Halldór Gunnarsson, Gylfi Gunnarsson, Magnús Einarsson og svo Árni Áskelsson á trommum.

Lagið er eftir Malvinu Reynolds en nýi textinn eftir IS og Halldór G.

Hann er þó byggður á texta Þórarins Guðnasonar.

Tekið upp í Upptekið hljóðveri hjá Gunnari Árnasyni.

Ef þú vilt gera e-ð við þetta, koma þessu e-s staðar á framfæri þá er það frjálst.

Við erum ekki að gefa þetta út, bara dreifa á netinu.

Bestu kveðjur, Ingólfur
Skrípó

Henry Þór birtir þetta á blogginu hjá sér. Einhvern veginn er þetta ekki alveg fjarri lagi.
Að segja ekki neitt…

…í mörgum orðum.

Þetta er snilldarfærsla hjá vélstýrunni Önnu.
Sjálfstæðisflokkurinn í nútíð og framtíð

Lára Hanna tók saman þetta myndband.
Alvarlegt ástand á Íslandi

Hér er forseti Íslands, Ólafur Ragnarok Helgrimsson, í viðtali við netútgáfu Politiken.

Hann segir meðal annars að mikill voði steðji að Íslendingum vegna þess að jepparnir þeirra standi óhreyfðir.

En að við munum ná okkur niður á Dönum með því að hætta að reka fyrir þá stórverslanir, hótelkeðjur og fríblöð.

Ber reyndar að taka fram að það er þekktur grínisti sem þetta skrifar.
Upprisa þjóðarinnar

Af Nei-inu, grein eftir rithöfundinn Steinar Braga.
Sjálfstæðisflokkurinn þokast í átt til ESB

Manni finnst mjög líklegt að Sjálfstæðisflokkurinn breyti Evrópustefnu sinni á landsfundinum sem halda á í lok janúar.

Það er núorðið lítill sannfæringarkraftur í þingmönnum Sjálfstæðisflokksins þegar þeir tala gegn ESB.

Eins og þeir nenni ekki lengur þeim málstað.

Heimastjórnarflokkurinn verður væntanlega á móti. En málið er að hann nýtur einskis álits innan flokksins lengur.

Landsfundurinn verður því sögulegur. Hann verður haldinn á tíma þegar fylgi flokksins er í algjöru lágmarki. Það er varla líklegt að það breytist á næstu mánuðum.

Það er varla neitt sjálfgefið að Geir Haarde sitji áfram sem formaður. Í flestum löndum væri ferill forsætisráðherra sem hefur átt þátt í að leiða slíkar efnahagshörmungar yfir þjóð nánast sjálfkrafa á enda.

Hver á þá að taka við?

Bæði Þorgerður Katrín og Illugi Gunnarsson eru í vandræðum vegna mála sem tengjast bönkunum. Koma tæplega til greina af þeim sökum.

Líklegastur er þá Bjarni Benediktsson sem er vinsæll innan þings og utan. Bjarni er þó kannski ekki týpa sem fer gegn sitjandi formanni.

Tímasetning landsfundarins er líka athyglisverð. Bendir til að sjálfstæðismenn telji að kosningar verði í vor.
Að þrífa óhroðann

Baldur McQueen í Bretlandi er að skoða merkilega hluti á bloggsíðu sinni, hluti sem íslenskir fjölmiðlar ættu með réttu að sinna.

Hér fjallar hann um IMF og Ísland, vitnar í grein sem birtist í stórblaðinu Daily Telegraph í apríl á þessu ári þar sem talað er um að Ísland sé svo skuldsett að Seðlabankinn muni ekki geta þrifið upp óhroðann.

Eins og það er orðað. Mop up the mess.

Baldur vitnar í grein sem Þorvaldur Gylfason skrifaði í Fréttablaðið í gær en þar spurði hann hvenær aðstoð frá IMF hefði fyrst borið á góma:

„ Ríkisstjórnin heldur áfram að vanrækja upplýsingaskyldu sína. Stjórnin hefur ekki enn greint frá því, hvenær aðstoð gjaldeyrissjóðsins við Ísland í aðdraganda kreppunnar nú bar fyrst á góma. Þetta skiptir máli, þar eð tímabær aðstoð sjóðsins strax í vor eða sumar kynni að hafa dugað til að endurskipuleggja bankana og forða þeim frá hruni, enda lágu þá fyrir skriflegar tillögur um færar leiðir að því marki. Frá því var skýrt nýlega í brezkum blöðum, að Gordon Brown forsætisráðherra Bretlands, hafi ráðlagt Geir Haarde forsætisráðherra strax í apríl að leita til sjóðsins. Um sama leyti var lögð fram skýrsla tveggja brezkra prófessora um viðsjárverða stöðu bankanna. Henni var stungið undir stól. Næst leitaði ríkisstjórnin ásjár í seðlabönkum Danmerkur, Noregs og Svíþjóðar, en frændur okkar virðast einnig hafa bent á sjóðinn og heitið Íslendingum fulltingi í tengslum við samkomulag við hann. Enda er skilyrðunum, sem fylgja gjaldeyrisláni úr sjóðnum, ætlað að tryggja, að lántakandinn geti á tilskildum tíma staðið skil á skuldinni. Þessu næst leitaði ríkisstjórnin til Evrópska seðlabankans og síðan til Seðlabanka Bandaríkjanna, en fékk þar að því er virðist sömu svör og annars staðar. Hér er trúlega að finna skýringuna á því, hvers vegna Seðlabanki Bandaríkjanna gerði um mitt sumar gjaldeyrisskiptasamninga við seðlabanka Danmerkur, Finnlands, Noregs og Svíþjóðar án þess að hafa Ísland með. Sá, sem neitar að leggjast inn á Vog, fær ekki leyfi fjölskyldunnar til að leigja sér herbergi á Hotel dAngleterre.“
Blaðamannafundir og mótmæli

Ríkisstjórnin er búin að boða blaðmannafund klukkan fjögur í dag.

Hún hélt reyndar líka blaðamannafund síðasta föstudag á svipuðum tíma.

Skyldi þetta eitthvað tengjast því að boðað er til mótmæla á laugardegi?

Sem eru að verða fjölmennari með hverri vikunni sem líður.
Bragð er að þá barnið finnur

Jón Steinsson, einn helsti efnahagsráðgjafi Geirs Haarde, skrifar þessa grein í Deigluna.

„ Í síðustu viku voru ný bankaráð skipuð yfir nýju ríkisbönkunum. Svo virðist sem nýju bankaráðin hafi verið skipuð á pólitískum en ekki faglegum forsendum. Með fullri virðingu fyrir því fólki sem er í þessum nýju bankaráðum þá held ég að enginn telji að þarna fari þegar á heildina er litið þeir aðilar sem eru best til þess fallnir að gæta þeirra gríðarlegu hagsmuna sem skattgreiðendur hafa af rekstri nýju bankanna. Margt af þessu fólki virðist ekki hafa nokkra einustu reynslu af bankastarfsemi.

Það er vitaskuld engin nýlunda á Íslandi að fagleg sjónarmið víki fyrir flokkspólitík þegar ráðið er í stöður hjá ríkinu. Á undanförnum vikum höfum við byrjað að súpa seyðið af þessu svo um munar. Er nema von að allt sé að fara til fjandans á Íslandi þegar trekk í trekk er gengið fram hjá hæfasta fólki landsins og afdankaðir stjórnmálamenn, skyldmenni þeirra og aðrir flokkshestar eru ráðnir í margar helstu stöður innan ríkisins.

Ráðning Davíðs Oddssonar í stöðu Seðlabankastjóra er gott dæmi. Aðgerðir hans og ummæli á síðustu vikum og mánuðum hafa gert það að verkum að fjöldi erlendra stórblaða hefur birt greinar sem hæðast að honum og hæðast í leiðinni að íslensku þjóðinni.

Við þurfum að lifa með afleiðingum pólitískra ráðninga ekki bara í Seðlabankanum heldur einnig í dómskerfinu, lögreglunni, utanríkisþjónustunni, heilbrigðiskerfinu, ráðuneytunum, ríkisstofnunum, ríkisfyrirtækjum og víða annars staðar. Við líðum öll fyrir þessar ráðningar á hverjum degi þótt það sé ekki augljóst nema þegar allt ef komið í óefni.
Gift

Þarna er hópur manna sem hefur eytt peningum sem þeir áttu ekki sjálfir.

Hlýtur að verðskulda smá rannsókn.
Fyrirhyggjulausir menn

Stundum er talað um að lifa þannig að maður taki einn dag í einu.

Þetta getur verið gott í sumum tilvikum.

En sem algild lífsregla er þetta ómögulegt.

Nú hafa bæði Björgólfur Guðmundsson og Jón Ásgeir Jóhannesson stigið fram og sagt að eignir þeirra séu nægar fyrir skuldum. Eða hafi verið það meðan allt lék í lyndi.

Við eigum eftir að sjá með það.

Jón mætti til Íslands með Philip Greene sem bauðst til að kaupa skuldirnar á fimm prósent af verði þeirra og sagði af því tilefni að sá sem ætti skuldir Baugs ætti fyrirtækið.

En þetta eru klárir bisnessmenn, eða það skyldi maður halda.

Hugleiddu þeir aldrei að hlutirnir kynnu að fara á verri veg, að gengi verðbréfa, húseigna og annars sem var í þessum „eignasöfnum“ kynni að lækka og að það gæti gerst ansi hratt?

Að sumt yrði beinlínis óseljanlegt og annað myndi seljast á brot af því verði sem var þegar eignirnar voru metnar hvað hæst.

Maður skyldi halda að það hefði verið eðlilegt, ekki síst í ljósi þess að váboðar hafa lengi verið á lofti í efnahagslífi heimsins.

En nú verður ekki undan því vikist að fá yfirlit yfir skuldirnar og eignirnar – svona fyrst þeir hafa báðir stigið fram með þessum hætti.

Í viðskiptalífinu er talað um að gíra sig alltof hátt, og það var nákvæmlega það sem þessir menn gerðu.

Eins og það væri enginn morgundagur.

Vince Cable, þingmaður Frjálslynda flokksins í Bretlandi, er orðin þjóðhetja þar í landi vegna þess að hann sá fyrir kreppuna sem nú ríður yfir.

Cable var í viðtali við sjónvarpið í gær og sagði um íslensku bankana að þeir hefðu verið stjórnlausir.

Out of control.
Úr síðustu kosningabaráttu

Þessi mynd gengur manna meðal á netinu – undir yfirskriftinni „skopmynd“.
Afsögn

Ég er að bíða eftir því að heyra fréttir af því að formaður VR hafi sagt af sér á fundinum í kvöld.

En kannski eru ekki líkur á að það gerist.
Fréttir dagsins

Dominiqe Strauss Khan, formaður IMF, segir að íslenska fjármálakerfið hafi verið orðið fáránlega stórt og það sé viðvörun fyrir aðrar þjóðir, hagfræðiprófessorinn Robert Aliber segir að hvergi hafi verð hlutabréfa verið jafn ofmetið og á Íslandi, Vince Cable, sem þykir gleggstur breskra þingmanna í efnahagsmálum, segir að íslensku bankarnir hafi verið stjórnlausir (out of control).

En að sögn Björgólfs Guðmundssonar var þetta allt í lagi og reksturinn góður – nema hvað Seðlabankinn átti ekki fé til að lána bönkunum.

Í lok viðtalsins var Björgólfur orðinn nánast eins og kærulaus og fór að tala um þau fyrirtæki sem hann hefði veðjað á hér heima. Eimskip, Sölumiðstöð hraðfrystihúsanna (Icelandic) og Mál & menningu (Eddu)

Er tilviljun að þetta er allt komið á hausinn?
Upplýsingar sem vantar

Það er borið við bankaleynd, en ég veit ekki hvað hún á við lengur.

Forvitnilegt væri að fá að vita skuldir bankanna, sundurliðaðar á hvern banka.

Og gott væri að vita hvert þetta fé hefur farið.

Hverjir hafa fengið lánað hjá bönkunum?

Og þá er ég ekki að meina litla fólkið sem fékk húsnæðislán.

Heldur stóru skuldarana – sem í mörgum tilvikum voru líka eigendur banka.

Og geta alveg ábyggilega ekki staðið í skilum.

En komast kannski upp með það – ólíkt litla fólkinu sem fékk húsnæðislánin.

Vegna þess hvað skuldirnar eru ofsalega miklar.
Gerðadómurinn

Hvernig í ósköpunum stendur á því að ráðamenn gátu ekki stunið neinu upp úr sér um þennan gerðadóm fyrr en núna, mörgum dögum síðar?

Málið er alvarlegt.

En maður spyr sig, hvaða spuni er núna í gangi hjá ráðherraliðinu?

Einhvern veginn held ég að sé þörf á að íslenskir fjölmiðlar sendi nú fólk til Brussel að spyrja spurninga.

Við þurfum að fara að vita eitthvað konkret.

Allt nema þetta ráðleysi.
Jimi Hendrix Experience

Þá eru allir dánir sem voru í þessari merku hljómsveit.

Jimi, Noel Redding og síðast Mitch Mitchell.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=5hSW67ySCio]
Að kasta skuldunum bak við sig

Málið við að losna við að borga skuldir sínar er að skulda bara nógu andskoti mikið.

Jón Ásgeir er sagður skulda 1000 milljarða. Hversu mikið af því fær hann fellt niður?

Karl Wernerson hjá fjárfestingarfélaginu Milestone vill líka losna undan skuldunum sem var stofnað til á tíma óráðsíunnar, samanber þessa grein í Morgunblaðinu.

„ Íslensk fjárfestingarfélög, eins og Milestone, hafa átt viðræður við lánveitendur sína um lausnir á núverandi vanda, en mörg þeirra skulda nýju ríkisbönkunum mikla fjármuni. Búast má við þó nokkrum afföllum á lánasöfnum hinna nýju banka vegna rekstrarerfiðleika skuldunauta þeirra. Niðurfelling lána mun vera ein lausn út úr vandanum fyrir félög eins og Milestone, en aðrar hugmyndir eru að breyta skuldum í hlutafé og að lánadrottnar taki eignir sem greiðslu upp í skuldir.

Karl Wernersson er meðal þeirra fjárfesta sem hafa viðrað hugmyndir um niðurfellingu skulda nýju ríkisbankana við innlenda lántakendur, samkvæmt upplýsingum Morgunblaðsins. Guðmundur Ólason vildi ekki staðfesta að Karl hefði sérstaklega léð máls á þessari lausn eða barist fyrir henni á annað borð.„
Jón í FT

Jón Daníelsson skrifar grein í Financial Times í dag.

Segir meðal annars að þjóðargjaldþrot blasi við ef gengið verður að kröfum Breta og Hollendinga.

„ The ability of Iceland to make good on its obligations is dependent on the strength of its economy. Since international aid, from the International Monetary Fund and other government bodies, appears to be conditional on settlement with the UK and the Netherlands, it is likely that Iceland will be forced to accept those demands, even if the legal issues are unclear. Unfortunately, a settlement along the lines demanded by the creditors would likely lead to a national bankruptcy.“
Fjárglæframenn kallaðir fyrir þingið

Stjórnendur fimm vogunarsjóða, allir margfaldir milljarðamæringar, mæta fyrir þingnefnd í Bandaríkjunum í dag og þurfa líklega að gangast undir harða yfirheyrslu.

Eitthvað sem við gætum lært af?
Mokið ykkar flór

Komið á YouTube. Lokaatriði Spaugstofunnar á laugardaginn.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=9tFa70nuNw0]
Þinghelgi

Ágúst Ólafur Ágústsson nýtur þinghelgi og henni verður ekki aflétt nema að þingið samþykki það.

Hótun Jóns Ásgeirs um lögsókn ef fjallað verður um lán til hans upp á 1,5 milljarð verður að skoðast í því ljósi.
Ekkert til að verja

Utanríkisráðherra segir að Bretum sé frjálst að koma eða koma ekki í loftrýmiseftirlitið svokallað.

Þarf frekari vitnanna við.

Um að þetta skiptir nákvæmlega engu máli.

Það er ekkert hérna sem þarf að verja.
Tiltekt

Manni heyrist að margir séu á þeirri skoðun að ríkisstjórnin þurfi öll að fara frá. Aðgerðaleysi hennar, ráðleysi og dáðleysi er með ólíkindum.

Enn dinglum við í lausu lofti mörgum vikum eftir bankahrunið. Við finnum engan botn, enga viðspyrnu. Inn- og útflutningur er að stöðvast. Traust okkar á alþjóðavettvangi minnkar með hverjum deginum.

Spurning er hvort ekki þurfi að setja hér á laggirnar starfstjórn þangað til hægt er að kjósa. Sú stjórn þarf ekki endilega að vera skipuð stjórnmálamönnum.

Ríkisstjórnin þarf að senda frá sér einhver teikn um að hún sé með lífsmarki. Að hún viti hversu alvarlegt ástandið er, að hún sé tilbúin að axla ábyrgð, að ráðherrarnir séu ekki bara að hugsa um eigin hag og flokka sinna.

Þetta þarf helst að gerast fyrir helgi og þá duga ekki smáskammtalækningar eins og smá niðurskurður í utanríkisráðuneytinu.

Ég tala við mikið af erlendum blaðamönnum. Þeir segja allir það sama.

Af hverju sitja allir sem fastast í stólunum sínum, allir sem bera sök á ástandinu? Af hverju er enginn búinn að segja af sér, af hverju er ekki búið að reka neinn?

Þeir segja að þetta væri óhugsandi í heimalöndum sínum.

Hvernig getum við tekið ykkur alvarlega meðan þetta er svona? spyrja þeir.

En ríkisstjórnin gæti reynt að gera smá tiltekt.

Það mætti hugsa sér að viðskiptaráðherra léti stjórn Fjármálaeftirlitsins fara og sömuleiðis forstjóra þess. Hann er algjörlega rúinn trausti. Í stað þess að rannsaka bankana var hann vinur og klappstýra fyrir bankastjóra.

Fjármálaráðherra rekur ráðuneytisstjóra sinn sem hefur gerst sekur um innherjaviðskipti sem byggðu á upplýsingum sem hann hafði einn fárra manna.

Eftir þetta mætti hugsa sér að viðskiptaráðherrann og fjármálaráðherrann segðu af sér, jafnvel af sjálfsdáðum.

Forsætisráðherra tekur síðan af skarið og víkur stjórn Seðlabankans og bankaráði frá.

Í staðinn eru skipaðir fagmenn á hvern einasta póst, í Fjármálaeftirlitið og Seðlabankann. Þeir bestu sem hægt er að finna, innan lands eða utan.

Ég ætla ekki að leggja þetta til, maður vonar að stjórnmálamennirnir fari að skilja þetta sjálfir. En það mætti hugsa sér að þetta gerðist einhvern veginn svona.
Meira um niðurskurð í utanríkisráðuneytinu

Mér er bent á að til standi að flytja Albert Jónsson, sendiherra í Washington, til Færeyja og gera hann að ræðismanni þar.

Albert var sérlegur ráðgjafi Davíðs Oddssonar á sínum tíma (og er að mörgum talinn stórlega ábyrgur fyrir klúðri í samskiptum við Bandaríkin). Hann var einn úr stórum hópi vildarvina sem Davíð gerði að sendiherrum á stuttum tíma í utanríkisráðuneytinu.

Maður veltir fyrir sér hvort þetta sé eina höggið sem Ingibjörg Sólrún nær á Davíð.

Frá Washington til Þórshafnar….