arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Hver stjórnar?

Mætir seðlabankastjóri, Davíð Oddsson, á fund ríkisstjórnarinnar og stingur upp á því að hér sé mynduð þjóðstjórn?

Þetta staðhæfir Fréttablaðið.

Hver stjórnar eiginlega í þessu landi?

Annars skrifar Baldur McQueen ágæta grein um þá eldskírn sem bankastjóri Englandsbanka þurfti að ganga í gegnum eftir ríkisvæðingu Northern Rock – tveggja tíma yfirheyrslu frammi fyrir þingnefnd í beinni útsendingu á BBC.
Lurkur

Ólafur Ragnar talar um nauðsyn þess að hefja 1. desember til vegs og virðingar.

Það er einmitt það sem þjóðin er að pæla í þessa dagana. Þetta er alveg nauðsynlegt.

Svo talar hinn útrásarglaði forseti um að þjóðin hafi nú séð það svartara.

Jú, vissulega. Þetta var verra í móðuharðindunum, heimskreppunni og lurki.

Það var „lurkur“ sagði Gísli á Uppsölum þegar hann talaði um hörmungatímabil.

En það er samt ekkert sérlega mikil huggun mitt í glundroðakenndu ástandi þar sem efnahagskerfi heillar þjóðar virðist vera að bráðna niður vegna fyrirhyggjuleysis, græðgi og skorts á almennilegu regluverki sem hefði getað stöðvað æðið sem rann á fjármálamennina.

Því þjóðin þarf líka að horfast í augu við það sem hún trúði undanfarin ár voru falsvonir. Hún þarf að endurskoða verðmætamat sitt.

Og forseti Íslands þarf líka að raða upp á nýtt í kollinum á sér.

Lokaorð ræðu Ólafs Ragnars eru reyndar pínu áhugaverð:

„ En þessi saga kennir okkur líka að djúpstæð vissa um að réttlæti og hagur allra, sanngirni og samstaða séu höfð að leiðarljósi, að lýðræðisleg umfjöllun og aðhald ráði för, hafa verið og verða ávallt forsendur þess að gagnkvæmt traust myndist milli þings og þjóðar og landsmenn skipi sér

að baki stefnunni sem hér er mótuð.“

Eru þetta skilaboð til einhvers eða einhverra?
Nýtt merki

Á þessum vef má finna tillögu að nýju merki fyrir Glitni.
Kiljan í kvöld

Bókmenntirnar endast lengi, ólíkt peningum og hlutabréfum og í þeim er að finna gott skjól í hretum lífsins.

Í Kiljunni í kvöld verður meðal annars fjallað um bráðskemmtilega ljóðabók, Provence í endursýningu, eftir Ófeig Sigurðsson. Skoðaðar verða íslenskar kynjaskepnur í túlkun teiknarans Jóns Baldurs Hlíðberg. Páll Ólafsson var skáld ástar, sumars og unaðar – bók með ástarljóðum hans sló í gegn í sumar.

Einnig verður fjallað um Pálssögu eftir Ólaf Jóhann Sigurðsson, Glerkastalann eftir Janette Walls, Línu langsokk, Steinbeck og Albert Camus.
Gengisvísitalan yfir 200 stig

Hvað er nú til ráða?

Evran í 153 krónum, dollarinn í 108 krónum og pundið í 192 krónum.

Er ekki hægt að stöðva þetta?
Köld sól

Hér má sjá hvernig blettalaus sól lítur út.

Sólblettir hafa ekki verið minni síðan geimöld hófst árið 1954.

Þetta má lesa í frétt frá bandarísku geimferðastofnuninni NASA.

Virkni sólar er semsagt óvenju lítil. Og eins og stendur í fréttinni er eðlilegt að velta vöngum yfir því hvaða áhrif þetta hefur á loftslag á jörðinni.
Grein Péturs

Ég má til með að benda á þessa grein eftir gamla marxistann Pétur Tyrfingsson sem snýr aftur í bloggheima með kraft.
Krugman segir

Paul Krugman, einn þekktasti dálkahöfundur og hagfræðingur samtímans, skrifar um Glitni á bloggi sínu. Hann er jákvæður gagnvart þessum aðgerðum og hraða þeirra, líka því að ríkið komi inn með hlutafé í stað þess að yfirtaka vondar skuldir, en segir að miðað við höfðatölu jafnist þetta við 850 milljarða dollara björgunaraðgerð í BNA.
Þunglyndari en við

Í þunglyndinu ætluðum við hjónin að fara að horfa á mynd í sjónvarpinu.

Myndin sem við fundum fjallar um ungan dreng sem á einn vin í heiminum. Vinurinn er hæna. Svo deyr móðir drengsins og hann fer að hegða sér einkennilega, klæða sig í fötin hennar og svoleiðis, en aldraður og fámáll faðir hans er gjörsamlega ráðþrota.

Þeir eru þó allavega ekki að pæla í hlutabréfunum í Glitni.
Verkaskipting

Stundum er verkaskiptingin dálítið óljós innan Baugsveldisins. Nú er Sindri Sindrason, sem til skamms tíma var talsmaður Jóns Ásgeirs Jóhannssonar, að taka viðtal við Jón Ásgeir Jóhannsson – að þessu sinni í hlutverki fréttamanns á Stöð 2.
Sérfræðingar og rússneska aðferðin

Það er áhugavert að heyra hvað erlendir sérfræðingar segja um bankana á Íslandi, þ.e. þeir sem líklega hafa aldrei heyrt nafn Davíðs Oddssonar.

Þetta hefur Viðskiptablaðið eftir greinendum hjá Citibank. Þeir segja að áhlaup hafi verið gert á bankann.

Annars sýnist mér að rússneska aðferðin sé best. Rússarnir loka bara þegar illa gengur í kauphöllinni, en opna aftur þegar koma góðar fréttir.
Ærið verkefni

Það er sagt að meðal annars hafi verið ráðist í björgun Glitnis til að verja litla fólkið – sparifjáreigendur.

Það er lofsvert.

Þeir sem sýsla með hlutabréf vita að það er bransi sem er í ætt við spilavíti.

Eða ættu að minnsta kosti að vita það.

En dagurinn í gær er liðinn með sínum uppákomum og kominn nýr dagur.

Þá sjáum við að gengisvísitala íslensku krónunnar er komin yfir 190 stig og nálgast óðfluga 200 stiga múrinn.

Þetta þýðir að gengi dollarans er 101,50 krónur, pundið er 183,20 krónur og evran er 145,85 krónur.

Næsta verkefni hlýtur að vera að takast á við þetta.

Þó ekki væri nema vegna litla fólksins.
Áróðursstríð

Nú eru aðdáendur Davíðs búnir að taka myndina hans Golla úr Mogganum og setja hana í samhengi. Það er eins og ég spáði í gær að ríkisvæðing Glitnis myndi fara að snúast um Davíð og Baug. Það eru gamalkunnar skotgrafir. DV slær upp fyrirsögninni „Hefnd Davíðs“ á forsíðu og vitnar í Jóhannes í Bónus sem talar um framhald ofsókna gegn þeim feðgum.

Samúðin með útrásarvíkingunum hefur hins vegar fjarað snarlega út og spurning hvort aðrir séu til í að leggja sama skilning í björgun bankans.
Lífið verður einfaldara

Nú er sagt að Mogginn og Fréttablaðið gangi í eina sæng. Reksturinn á báðum blöðum gengur afleitlega.

Brátt verða bara tveir bankar – og tvö blöð.
Heimta að sautján ára stúlka gifti sig

Stundum er talað um talibana.

Ég held að þetta fólk sé í þeim hópi.
Letin og heimskan, leggjum rétt!

Að öðru ólöstuðu þá held ég að þetta sé fyndnasta blogg í netheimum um þessar myndir.

Myndir af bílum sem leggja ekki rétt.
Smá upprifjun

Í mars 2006 birti bankinn Merill Lynch fræga skýrslu um íslenska bankakerfið sem vakti mikla reiði á Íslandi. Reiðin beindist heldur ekki síst að Morgunblaðinu sem sló veikleikum íslenska efnahagslífsins upp á forsíðu. Var blaðið sakað um að stunda æsifréttamennsku.

Eftir á að hyggja var allt rétt sem erlendi bankinn sagði:

Í skýrslunni sagði að bankarnir væru of hátt metnir. Eignatengslin milli banka og stærri fyrirtækja á Íslandi væru mikið áhyggjuefni og gættu verið mikill áhættuþáttur í niðursveiflu. Miklar erlendar skuldir bankanna væru til skamms tíma sem gæti skapað vandræði hjá þeim við endurfjármögnun. Búast mætti við að kjör þeirra á alþjóðlegum skuldabréfamarkaði ættu eftir að versna til muna og vaxtaálag hækka.

Niðurstaðan var að bankarnir væru stórir, en ekki endilega sterkir.

En eins og áður segir brugðust menn illa við þessu og þóttu þessi varnaðarorð bera vott um fávisku og illkvittni. Og fjölmiðlarnir voru skammaðir fyrir að gera mikið úr þeim.
Ég sofnaði í lýðræðisríki

Svohljóðandi bréf frá Hallgrími Helgasyni fer eins og eldur um sinu um netheima:

„Kæru viðtakendur.

Atburðir morgunsins segja manni að hér starfi hvorki þing né ríkisstjórn. Eitt stærsta fyrirtæki landsins er þjóðnýtt í nafni ríkisstjórnar Íslands en forsætisráðherra er ekki í aðalhlutverki heldur situr í farþegasætinu og fjármálaráðherra í aftursætinu … Og Alþingi er einhverstaðar víðs fjarri. Bara hóað í nokkra þingmenn til að vera vitni að aðgerðinni.

Hver fer með æðsta vald á Íslandi?

Ein stærsta aðgerð okkar daga er framkvæmd án umræðu, án sýnilegrar aðildar annars ríkisstjórnarflokkanna. Hvar er Samfylkingin? Í Bandaríkjunum hefur umræða um svipaða aðgerð staðið látlaust í tíu daga. Fyrir opnum tjöldum. Hér er allt í leyni. Og svo er ákvörðuntekin af … já, af hverjum? – á lokuðum fundi seint um nótt. Minnir óneitanlega á aðra stóra ákvörðun, sem tveir menn tóku fyrir nokkrum árum.

Til hvers vorum við að kjósa fyrir rúmu ári síðan?

Geir gufaði endanlega upp sem forsætisráðherra um helgina. Hér er hvorki starfandi þing né ríkisstjórn. Við erum bara með Seðlabankastjóra, sem ræður, og Silfur Egils, fyrir umræðuna.

Svo bætast við sögur um að Glitnir hefði beðið um aðstoð Seðlabanka í síðustu viku en DO neitað honum um það, nema hann fengi að yfirtaka bankann. Davíð yfirtekur banka Baugs … Hversu traustvekjandi aðgerð er það? Ekki mjög, eftir að stjórnarformaður Glitnis talar í viðtali við Stöð 2 eins og bankanum hafi verið rænt af sér. Á meðan birtist viðskiptaráðherra dreyrrauður í viðtali við sömu stöð og talar eins og hlutlaus áhorfandi. „Með þessu er ríkisstjórnin að sýna að hún lætur ekki banka fara í þrot.“ Hann hefði fremur átt að segja: „Með þessu sjáum við að Samfylkingin hefur engin áhrif í ríkisstjórn sem að auki er í vasa Seðlabankastjóra.“

Í hádegisfréttum RUV sagði svo Davíð: „Seðlabankanum verður svo bætt þetta upp með ákvörðun Alþingis, væntanlega.“ Já, væntanlega. Hver ræður á Íslandi í dag?

Ég get ekki betur séð en að ríkisstjórnin sé ónýt. Seðlabankinn hefureignast 75% hlut í henni.

Ég sofnaði í lýðræðisríki í gærkvöldi en vaknaði í konungsríki í morgun.

Með kveðju – HH“
Óáran

Það eru ýmsir vinklar á ríkisvæðingu Glitnis. Nú eru skilaboðin sem berast frá eigendum bankans þau að þeir hafi mætt óbilgirni í Seðlabankanum. Bankanum hefði mátt bjarga með öðrum hætti.

Spyrja má hvað sé hæft í þessu og hvað sé spuni?

Stoðir og Baugur sigla óðfluga í þrot – munu eigendur fyrirtækjanna reyna að kenna Davíð Oddssyni kennt um það líkt og ýmsa aðra óáran?
Tímamót

Það ganga miklar sögur. Að Glitnir hafi verið í tímabundnum erfiðleikum með lánsfé og hafi viljað fá lánafyrirgreiðslu hjá Seðlabanka en ekki fengið. Að Glitnir hafi leitað til Landsbankans um hjálp. Að Davíð hafi ekki ljáð máls á að björgunaraðgerðin yrði með öðrum hætti en að ríkið tæki yfir bankann.

Stoðir – gamla FL-Group – átti 32 prósent í bankanum og stefnir í gjaldþrot. Baugur var búinn að setja mikið af eignasafni sínu þangað inn.

Þannig að maður sér ekki betur en að Baugur sé í vandræðum.

Þessir aðilar eiga mikið af skuldum inni í Landsbanka. Það gæti komið bankanum mjög illa. Sagan segir samt að líklegra sé að Björgólfur yngri komi Björgólfi eldri til aðstoðar en að ríkið taki yfir Landsbankann.

Þetta eru tímamót. Mikið af því sem þjóðin hefur trúað á lengst af á þessari öld reynist vera vitleysa. Það er mikið og verðugt rannsóknarefni að skoða allt ferlið frá því að bankarnir voru einkavæddir á sínum tíma.
Forvitnileg ráðstefna

Glitnir boðar til ráðstefnu á miðvikudag um áskoranir og lausnir í efnahagslífinu. Þangað er boðaður fræðimaðurinn Aldo Mussachio frá Harvard sem hefur gert case study um íslenskt efnahagslíf.

Fyrirlestur hans heitir: Reassessing Icelands Development Strategy in Turbulent Times.

Efnahagsráðgjafi ríkisstjórnarinnar, Tryggvi Þór Herbertsson, stjórnar umræðum.
Reynslunni ríkari

Svona læra menn.

Ehud Olmert segir að Ísraelar verði að láta af hendi Austur-Jerúsalem og Gólanhæðir.
Við stýrið

Kenningar eru uppi um að þessi ljósmynd úr Morgunblaðinu segi meira en þúsund orð. Davíð situr við stýrið, Geir fær að sitja frammí, en í aftursætinu er fjármálaráðherrann, Árni Matt.

En af hverju var enginn úr Samfylkingunni á þessum fundum? Er efnahagskreppan innanbúðarvandi Sjálfstæðisflokksins?

Og hvenær er svo tíðinda að vænta? Verður hrun krónunnar stöðvað?
Öðrum til viðvörunar

Lögreglustjórafélag Íslands sem ályktar um Jóhann Benediktsson virðist ekki vera sérlega virkur félagsskapur að jafnaði. Ef maður gúglar félagið fær maður upp örfá svör, öll nema svona fimm tengjast fréttum dagsins í dag.

Ég spurði í dag hvort Jóhann Benediktsson hefði verið flæmdur burt úr starfi pour encourager les autres, öðrum til viðvörunar.

Í því sambandi má benda á að Helga Sigrún framsóknarkona er með samantekt um embætti hjá ríkinu sem er skipað í til fimm ára.

Ég held reyndar að þetta sé ekki raunin. Þetta virðast fyrst og fremst vera harðvítug persónuleg átök.
Blogg um boltann

Maður er pínu leiður fyrir hönd Keflvíkinga sem voru svo nálægt því að verða Íslandsmeistarar í fótbolta, spiluðu skemmtilega í sumar, skoruðu fullt af mörkum, en misstu þetta frá sér á síðustu stundu. Þeir geta verið ánægðir með frammistöðuna, en þetta hlýtur að vera svolítið sárt.

Heimir Guðjónsson, þjálfari FH, er gamall KR-ingur, einn vinsælasti leikmaður sem hefur spilað með KR, drengur góður. Maður samgleðst með honum.

Það er eitthvað einkennilegt að sjá Akranes falla í aðra deild. Í heimi þar sem allt er í réttum skorðum er fótboltabærinn – staður sem hefur alið upp allan þennan sæg af fótboltasnillingum – með lið í hópi hinna bestu.

Og það er líka skrítið að sjá Fram í þriðja sæti. Maður var orðinn vanur því að Frammararnir væru karakterlausir og slappir. Þetta hefur ekki gerst síðan á tíma þess frábæra leikmanns Péturs Ormslev.

Sem var reyndar samtíða mér vestur í KR á sjöunda áratugnum þegar við vorum litlir drengir.

KRingar mega vel við una. Liðið hefur farið stöðugt batnandi í sumar og spilað skemmtilegan fótbolta. Nú á það eftir bikarúrslitaleik í Laugardalnum. Það er ágætt að vinna Val í síðasta leik.

Tveir vinir mínir gerðu með sér veðmál fyrir nærri tuttugu árum. Annar er Valsari, hinn KR-ingur. Hugmyndin var sú að ef KR væri fyrir ofan Val í deildinni skyldi Valsmaðurinn borga KR-ingnum viskíflösku.

Og öfugt, ef Valur væri fyrir ofan KR.

Þetta þróaðist reyndar svo að KR var alltaf fyrir ofan Val. Þannig að ég held að veðmálið hafi lognast út af. Þetta var ekkert gaman lengur.

Og svona var þetta þangað til í fyrra að Valur varð Íslandsmeistari. Þá varð Valur fyrir ofan KR.

En ekki núna í ár, nú er þetta sama gamla sagan. Þeir eru fyrir neðan okkur.

Annars bý ég núorðið í Miðbænum. Hinum megin við götuna er hús KFUM þar sem Séra Friðrik stofnaði Val. Og hér fyrir neðan er styttan af gamla klerkinum, æskulýðsleiðtoganum og latínumanninum góða.

Vegna þessa höfum við Kári ákveðið að okkur sé nákvæmlega ekkert illa við Valsmenn. Við búum eiginlega í hverfinu þeirra.

En það er samt betra að vinna þá.
Hvers vegna Palin er haldið frá fjölmiðlum

Jack Cafferty á CNN útskýrir það og sýnir brot úr viðtali við Palin.

Konan er alveg úti að aka. Nú þegar nýjabrumið er farið af henni spyr maður:

Hvernig datt þeim í hug að velja hana sem varaforsetaefni?

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=GM3iWlTiEGc]
Stál og hnífur

Ég er sammála Gústa.

Það er voða tilgangslaust að fetta fingur út í Stál og hníf, rétt eins og til dæmis Heim í Búðardal eða Ship o hoj.

Þetta eru textar og lög sem smellpössuðu á sínum tíma, það er einhvern veginn ekki málið hvort þeir eru vel eða illa ortir.

Og fyrst ég er að tala um efni sem birtist í Lesbók Morgunblaðsins, þá er ég alveg sammála Gunnari Stefánssyni sem segir að bókmenntafólk sem lýsir því í samtali við blaðið að sumar bækur eftir Halldór Laxness séu lélegar en þorir svo ekki að láta nafn síns getið – það fólk sé ekki sérlega hugað.

Og svo er ég ósammála Kolbrúnu Bergþórsdóttur um Brekkukotsannál.

Hún er meistaraverk.

En Kolla biður auðvitað aldrei um nafnleynd.
Útþensla

Í nýliðnu góðæri var það eins og markmið í sjálfu sér að hrúga upp sem mestu af húsnæði. Það var jafnvel eins og væri keppni milli bæjarfélaga að fá til sín sem flesta íbúa.

Harðast gengu fram Kópavogur og Hafnarfjörður. Í þessum bæjarfélögum hafa risið hverfi sem eru einstaklega óaðlaðandi. Hverfið sem Hafnfirðingar byggðu út við álver er sérstæður minnisvarði um ljótleika, skammsýni og vont skipulag.

Og þar sem úir og grúir af tómum, óseldum íbúðum.

Reykjavík tók líka þátt í þessu. Í borgarstjórninni létu reyndar sumir eins og borgin væri að missa af lestinni með því að hafa ekki óendanlegt framboð af lóðum. Það var hlaupið til og byggt upp í Grafarholti. Markmiðið verktakanna sem þar voru á ferð virðist hafa verið að byggja eins einfalt og ódýrt og hægt var.

Eins og Guðmundur Magnússon skrifar í ágætum pistli er þetta ekki góð stjórn á bæjarfélagi.

„ Hvað felst í því að vera í fremstu röð sveitarfélaga? Er það fjöldi bygginga á skömmum tíma? Er það útþensla byggingarlands, jafnvel á kostnað umhverfisins?

Er víst að það henti alltaf bæjarfélagi að taka ákvarðanir hratt? Þarf ekki fyrst og fremst að láta vandvirkni og samráð við íbúa ráða ferðinni?

Það held ég.

Bæjarfélag er samfélag, ekki fyrirtæki.„
Krónufall

Ívar Pálsson er með ágætt yfirlit yfir stöðu krónunnar í lok hvers ársfjórðungs.
Tveir Spánverjar

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=p1RbulP56ME&feature=related]

Hér er lítið stykki sem kemur manni í gott skap á föstudegi: Allegro di concierto eftir Spánverjann Enrique Granados.

Vinkona mín ein, píanóleikari, heyrði þetta stykki einu sinni hjá mér og varð svo hrifin að hún spilaði það á lokatónleikum.

Tvö tónskáld sem skrifuðu fyrir píanó, samtíðarmenn um aldamótin 1900, standa upp úr á Spáni, og eru báðir á mjög þjóðlegum nótum – Granados og Isaac Albéniz.

Helsta verk Albéniz er Chants d'Espagne, svíta með spænskum stemmingum, hér er kaflinn sem nefnist Asturias:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=1WWz1Abdwgk&feature=relate]

Til gamans má geta þess að Albéniz er langafi Céciliu Sarkozy, fyrrverandi eiginkonu Frakkandsforseta.
Hvers vegna heimssýning?

Vildarvinur síðunnar sendi þetta bréf:

„ Hvað er þetta með sjúklegan metnað utanríkisráðuneytisins til að taka þátt í heimssýningunni í Sjanghæ árið 2010? Komið hefur fram að kostnaðurinn verður 620 milljónir króna og þar af borga skattgreiðendur 450 milljónir. Þessi tala á pottþétt eftir að hækka.

Sagt er að um 70 milljón manns muni mæta á heimssýninguna. Mest auðvitað heimamenn, Kínverjar. Varla ná þeir allir að skoða íslenska sýningarsalinn. Til að ná t.d. einni milljón gesta þurfa 22 þúsund manns að koma daglega þessa sex mánuði sem heimssýningin stendur. En hvað höfum við upp úr því að fá eina milljón Kínverja til að skoða íslensku sýninguna? Þeir ferðast lítið til Íslands og þeir kaupa lítið af Íslendingum.

Þessir milljón gestir eru pottþétt ofáætlun, vegna þess að þegar heimssýningin í Japan var hálfnuð árið 2005, höfðu um milljón gestir skoðað sameiginlega skála ALLRA Norðurlandanna.

Þetta er auðvitað bara dæmigerðt ”að-vera-þjóð-á-meðal þjóða” snobb sem einkennir íslensku utanríkisþjónustuna. Það kristallast um þessar mundir í fársjúkri og rándýrri sókn hennar eftir sæti í öryggisráðinu, sem eingöngu skilar tímabundinni upphafningu í diplómataveislum.

Fyrir þessar 620 milljónir mætti fara í meiriháttar auglýsingaherferð fyrir Ísland í sjónvarpi á mikilvægustu markaðssvæðum okkar í Evrópu og Bandaríkjunum. Þar gætum við kynnt allt sem ætlað er að kynna á heimssýningunni og meira til. Mörg hundruð sinnum fleiri einstaklingar mundu sjá þessa kynningu en skoða skála okkar á heimssýningunni. Mikil fjölgun erlendra ferðamanna gæti orðið hreinn og klár ávinningur af slíkri auglýsingaherferð, strax á næsta ári, en aukin þekking á Íslandi yrði hinn óbeini ávinningur.
Enski

Ég hvet Íslendinga til að halda með Hull sem er mikið og gott heimalið og úr borg sem við eigum söguleg tengsl við vegna fiskveiða. Hull nýtur svo lítils fylgis utan heimabyggðar að einungis tólf prósent af stuðningsmönnum liðsins er að finna utan Humbersvæðisins.

Veitir því ekki af góðum stuðningi.

Ef ekki, þá er hægt að benda á West Ham sem líka stendur traustum fótum í heimabyggð sinni og er í eigu vinsæls íslensks auðjöfurs. Samkvæmt könnuninni sem ég vísa í hér að ofan virðast 66 prósent stuðningsmanna West Ham vera í Lundúnum – aðallega í austurbænum þar vænti ég.

Því hver vill halda með liðum sem eru í eigu peningafursta frá Rússlandi, Arabísku furstadæmunum eða BNA?

Maður gæti eins haldið með McDonalds, Esso eða Gazprom.
Flugvallarstæði

Hér á þessari síðu er að finna stóráhugaverðar pælingar um staðsetningu Reykjavíkurflugvallar. Þarna eru til dæmis skoðuð flugvallarstæði á Lönguskerjum, Engey, Akurey, í vesturey Viðeyjar, á Kársnesi og Álfsnesi.
Tvöfalda leiðin

Birkir Jón segist hafa sannfærst í Brusselferðinni með Evrópunefndinni.

Það sé ekki hægt að taka upp evru án þess að ganga í ESB.

Hann boðar að í haust leggi hann fram þingsályktunartillögu um að boðað verði til þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður við ESB.

Þetta er tvöfalda leiðin sem framsóknarmenn hafa mælt fyrir.

Fyrst atkvæðagreiðsla um aðildarviðræður og svo atkvæðagreiðsla um sjálfan aðildarsamninginn.

Manni finnst þetta óþarflega flókið. Það er ekki vitað til að nein önnur þjóð hafi farið svona að.

En samt er þetta tilraun til að brjóta málið út úr herkvínni sem það er nú í.
Heilræði fyrir stjórnmálamenn

Þegar óvinunum fer að fjölga mikið, þá er kannski kominn tími að hætta.
Að fresta kosningabaráttu

Þetta er það aumasta sem maður hefur séð.

Af því efnahagsmálin eru í brennidepli vill McCain fresta kosningabaráttunni.

Og hefja hana aftur hvenær?

Þegar verður enn á ný tækifæri til að ræða fjölskylduhagi Söruh Palin?
Ekki í vinsældakeppni

Björn Bjarnason er ekki vinsæll ráðherra.

Hann er kannski ekkert að sækjast eftir vinsældum heldur.

En það er ljóst að það mun ekki auka vinsældir hans að farsæll og vel virtur lögreglustjóri á Suðurnesjum kveður og kennir Birni um eins og má lesa hér.

Á sama degi kynnir Björn frumvarp um þjóðaröryggisdeild, eins konar leyniþjónustu.

Kannski er þörf á henni, en tímasetningin er ekki sérlega góð.
Fall gjaldmiðils

Í bloggi Marinós Gunnars Njálssonar er að finna greinargott yfirlit yfir fall krónunnar. Þar má meðal annars sjá að frá áramótum hefur krónan fallið um 52 prósent gagnvart evru og dollar, um 55 prósent gagnvart svissneskum franka, 47 prósent gagnvart norskri krónu en 57 prósent gagnvart japönsku jeni.

Marinó segir:

„ Svona með fullri virðingu fyrir því að ástandið á alþjóðafjármálamörkuðum sé skelfilegt, en sýnir þetta ekki augljóslega hvað peningamálastjórn Seðlabanka Íslands og hagstjórn ríkisstjórnar Íslands hafa gjörsamlega brugðist. Þetta er svo fáránlegt, að menn eru komnir yfir það að bölsótast út í fall krónunnar og eru komnir yfir í hysterískan hlátur.

Afleiðing af þessu, er að þeir sem skulduðu í upphafi árs kr. 10 milljónir í myntkröfu með blöndu af ofangreindum myntum, skulda núna kr. 15.054.000. Greiðslubyrði lánsins sem var segjum kr. 100.000 á mánuði í byrjun janúar er komin í kr. 150.000 að viðbættu því að vextir sem voru 6% í janúar eru komnir í 9 og upp í 12% núna.„
Hverjir eru að fella krónuna?

Síðunni hefur borist bréf frá gamalreyndum blaðamanni:

„Langar þig ekki að kalla eftir svörum við því hverjir það eru eiginlega sem veikja krónuna svona svakalega á gjaldeyrismarkaði dag eftir dag. 14% það sem af er september, tæp 50% frá áramótum. Vilhjálmur Bjarnason segir að einungis viðskiptabankarnir íslensku séu að spila með krónuna á gjaldeyrismarkaði. Þeir beri ábyrgðina. En svo þegar talsmenn bankanna eru spurðir, þá sverja þeir allt af sér og segja að það mundi bara koma þeim sjálfum illa ef þeir væru vísvitandi að veikja krónuna.

En hver er þá eiginlega að þessu ef ekki viðskiptabankarnir? Hvar fara þessi krónuviðskipti fram? Hvað heitir maðurinn sem situr sveittur við tölvuskjáinn og dömpar krónunni sem mest hann má? Hjá hverjum vinnur hann? Á hann viðskiptafélaga? Hvað rekur hann til þess að stuðla að því að hækka skuldir íslenskra heimila um 7,5 milljarða króna í þessum mánuði, bara með krónuviðskiptum?

Ef bankarnir standa alls ekki á bak við þetta, þá hver? Helgi í Góu? Benjamín handrukkari?

Þessi viðskipti hljóta að fara fram undir eftirliti Seðlabankans. Davíð Oddsson hlýtur að vita eitthvað um málið. Ef svo er, hvers vegna segir Seðlabankinn okkur Íslendingum þá ekki frá því hverjir standa að baki þessum viðskiptum, sem í augum leikmanns hafa það yfirbragð að rýra lífskjör almennings en styrkja stöðu bankanna.

Þú sérð bara til – mér finnst bara svo furðulegt að þetta skuli ekki vera á hreinu.

Hvers vegna er ekki hægt að sjá daglegar hreyfingar einstakra aðila á gjaldeyrismarkaði – hver er að dömpa krónunni og hver ekki? Hvar er aðhaldið?„
Að selja virkjanir

Þessi hugmynd, að selja virkjanirnar eða láta einkaaðila reka þær er áhugaverð. Það er ekkert sem segir að formúlan sem við höfum notað, ríkisfyrirtæki virkjar og á mannvirkin, en erlend fyrirtæki nota orkuna, sé hin eina rétta.

Fyrir utan að þetta gæti verið ráð fyrir þjóð sem horfir fram á erfiða kreppu til að laða hingað erlenda fjárfesta og fjármagn sem okkur sárvantar.