Bréf um Davíð, Geir, ofurlaun og valdaskipti

Davíð eyðilagði pláss sitt í sögubókinni

Dálítið merkilegur maður þessi Davíð og fer að verða dálítið sorglegur líka. Við hefðum sennilega leyft honum að fljúga með okkur í 747, af því að honum hefði alltaf dreymt um fljúga sjálfur, frá því hann var barn. Ég er samt eiginlega dálítið feginn að við leyfðum honum að gerast seðlabankastjóri, hefði hann haft annan metnað til t.d. lögverndaðra starfa, hefði sennilega bara verið samþykkt sérstök undanþágulög á Alþingi, þar sem nafn Davíðs og kennitala kæmi fram. Annað eins hefur nú gerst á Alþingi. Lengstan hluta lífs síns hefur hann verið stjórnmálaskörungur og hefði hann þekkt sinn vitjunartíma, þá hefði hann átt víst pláss í sögubókum sem mikilmenni í Íslandssögunni. Þorri heimsbyggðarinnar hefur bæði hryllt sig og hent gaman af Bush jr í bland, vini Davíðs – að sögn vinar hans Hólmsteins. Nú er það þannig að hlegið er að Davíð utan og innan landsteinanna, en sumir Íslendingar hrylla sig og er ekki hlátur í hug. Mikið afskaplega á hann slæma vini, vinur er sá er til vamms segir. Skammist ykkar, vinir Davíðs! E.t.v. ættu sumir núverandi stjórnmálaleiðtogar okkar að spá betur í hlátur viðhlæjenda sinna í dag. Er hláturinn kanski dálítið holur?

- - -

Geir segir og ákveður

Það er eitt sem ég hef verið að velta fyrir mér og það er þetta:

Geir ákveður að við ætlum ekki að borga skuldir vegna Icesave – segir “látum ekki kúga okkur”

Umheimurinn segir Geir og Íslendinga vera að mismuna fólki eftir þjóðerni og þar með að brjóta á mannréttindum fólks og úthýsir okkur

Bretar frysta eigur Íslendinga þ.á. eigur Seðlabankans og pólitískt stríð hefst, það versta síðan í Þorskastríði

Heimurinn telur Íslendinga óreiðumenn og að þeim er gert gys

Orðspor Íslands er ónýtt

Geir lúffar og ákveður að greiða Icesave

Því spyr ég: Gerði hann mistök þegar hann lýsti því yfir að við ætluðum ekki að greiða þessa reikninga? Ef svo, eru það þá ekki stærstu mistök sem nokkur stjórnmálamaður hefur gert á lýðveldistímum Íslands?

Ef það voru ekki mistök, hví lúffar hann þá?

Laug hann að þjóðinni þegar hann sagði málið lagalegs eðlis?

Ætlaði hann bara að komast upp með að hirða aleigu fjölskyldufólks í útlöndum? Hvers vegna samþykkti Sjálfstæðisflokkurinn lög EES og síðan opnun útibúa Landsbankans í Bretlandi og Hollandi ef aldrei stóð til að standa að baki þeim?

Er ekki alveg klárt að Geir á að segja af sér? Endurheimtum við nokkurn tímann æruna nema hann geri það?

Hvaða orðspor mun nú fara af okkur erlendis?

Orðstír deyr aldreigi var kveðið í den

Verður ekki Geir að bjarga æru Íslands, segjast hafa gert mistök þegar hann sagðist ekki ætla að borga fyrir Icesave og segja af sér?

Er það ekki eina von okkar?

- - -

17. mars 2008

Árni Mathiesen í viðtali við Ingu Lind Karlsdóttur í Íslandi í dag á Stöð 2

þann 17. mars 2008:

„Ég held að staða íslensku bankanna sé talsvert önnur heldur en þessara banka

sem við erum að sjá að eru í mestu erfiðleikum erlendis. Okkar bankar voru

nánast ekkert inní þessum undirmálslánum, þannig að þeir eru ekki að taka á sig

töp þess vegna. Þeir eru tiltölulega nýbúnir að gera miklar breytingar hjá sér,

þannig að þeir eru allir með góða lausafjárstöðu, þannig að það er ekkert

fyrirséð að eitthvað slíkt gerist í bönkunum hér hjá okkur sem við höfum verið

að sjá í bönkum erlendis, þannig að ég á ekkert von á einhverjum gríðarlega

hröðum breytingum hvað þeirra stöðu varðar á næstunni.“

Maður hlýtur að spyrja sig hvað hafi orðið til þess að góð lausafjárstaða

bankanna breyttist á tiltölulega skömmum tíma.

- - -

Flokkshestar

Mjög fínn pistill hjá Jóni á Deiglunni. En það er kannski rétt að benda á að þetta á ekki einungis við stöður hjá hinu opinbera. Fólki tengt Deiglunni og núverandi forystu Sjálfstæðisflokksins var raðað á stóla í Landsbankanum. Það væri fróðlegt að fá að vita hversu margir úr þeim hópi voru reknir við ríkisvæðingu bankans. Heldur formaður Heimdallar og varaþingmaður flokksins sínu starfi? Eða formaður SUS? Og hvað var Illugi Gunnarsson, einn af ungu mönnunum í Sjálfstæðisflokknum, að gera í stjórn sjóða Glitnis?

Ég tek heilshugar undir með Jóni þegar hann skrifar:,,afdankaðir stjórnmálamenn, skyldmenni þeirra og aðrir flokkshestar eru ráðnir í margar helstu stöður innan ríkisins“. En það má ekki gleyma því að þetta tíðkast líka hjá einkafyrirtækjum.

Og er búið að rannsaka þetta mál: http://www.ruv.is/heim/frettir/frett/store64/item214882/

Áhugaverður pistill um tengsl Landsbankans og ungra Sjálfstæðismanna: http://ordid.blog.is/blog/ordid/entry/22591/.

Áhugavert viðtal við formann SUS um starf hans við erlenda markaðssetningu Landsbankans og samskipti við dótturfélög og erlendar starfsstöðvar: http://www.heimur.is/heimur/leit/frettir/Default.asp?ew_1_a_id=190831.

- - -

Við verðum að fá svör

Egill – þjóðin verður að fá svör við eftirfarandi:

1. Hverjir (nöfn og starfsheiti) ákváðu að Glitni yrði að yfirtaka?

2. Hvað möguleika aðra lögðu þeir á borðið?

3. Af hverju var þessi ákvörðun tekin ÞESSA helgi en ekki

freistast til að nýta þá daga sem eftir voru að gjalddaga lánsins

til að skoða aðra möguleika.

4. Var leitað til einhverra aðila sem hefðu hugsanlega viljað kaupa

bankann? td., erlendra?

5. Af hverju var Landsbankanum ekki sýnd sú sjálfsagða kurteisi að svara

þeim eða leggja fram gagntilboð?

6. Af hverju erum við ekki upplýst um neina framvindu í þessu máli öllu.

Fer fram á að þar sem forsætisráðherra er nú komin með blaðafulltrúa að

hann láti hann vinna fyrir kaupinu sínu, sem ég og við öll greiðum, og

svari þessum spurningum, Tel við Íslendingar eigum skýlausan rétt á því.

Bestu kveðjur og hafðu þökk fyrir þitt stórkostlega framlag til

umræðunnar.

- - -

Virkjum öryggisventilinn

Það er flestum orðið ljóst að fljótlega muni sjóða upp úr ef ekkert er

aðhafst. Ef ekki næsta laugardag þá á næstu vikum. Þjóðin sættir sig

ekki lengur við hroka og yfirgang ríkisstjórnarinnar. Ráðamenn neita að

axla ábyrgð og víkja. Þeir kunna ekki að skammast sín og sýna enga

auðmýkt. Framkoma þeirra sýnir það hversu lítill og ómerkilegur

almúgurinn er. Almúgurinn á engan rétt – hann á að taka því sem honum er

rétt og þegja. Mér hefur aldrei fundist ég jafn lítill og ómerkilegur.

Ég ætla að mótmæla í fyrsta sinn á ævinni á laugardaginn. Ég kem að vísu

ekki vopnaður með egg eða skyr en ég hef skilningá þeim sem vilja fá

útrás á reiðinni á friðsaman hátt. Að kasta eggjum á Alþingi við

núverandi aðstæður eru táknræn en friðsamleg mótmæli.

En það er ekki nóg að mótmæla við þurfum líka að hugsa í lausnum og sýna

samstöðu. Ég bið þig því hér með að efna til samstöðugöngu að Bessastöðum

eftir Silfrið n.k. sunnudag. Þar sem þjóðin biður forsetann að rjúfa þing

og efna til kosninga. Forseti skipar ríkisstjórn með besta fáanlega

fagfólki sem nýtur trausts.

Það þarf róttækar aðgerðir til að endurheimta bæði traust þjóðarinnar og

alþjóðasamfélgsins og vinna okkur úr þeim vanda sem búið er að koma okkur

í. Núverandi stjórn nýtur ekki trausts og er því ekki fær um að leysa

núverandi vanda. Hún mun láta þjóðina fylgja flokkunum í gröfina.

Gott fólk þarf síðan að gefa kost á sér til að stofna nýtt afl til að

hreinsa til og bæta stjórnsýsluna. Það þarf afl sem er tilbúið að breyta

Stjórnarskránni og setja í hana að alþingismenn geta ekki verið ráðherrar

heldur beri Alþingi að kjósa aðila sem uppfylla hæfisreglur stjórnarskrár

til að gegna viðkomandi embætti. Sama á við um Seðlabankann og

Fjármálaeftirlitið. Þetta nýja afl myndi ekki raða sér í ráðherrastóla

heldur láta fagstjórnina halda áfram sínu starfi eða að fá nýja fagmenn eftir þörfum.

Einnig þarf að hefja samningaviðræður um aðild að ESB og óska eftir því að

fá að taka upp Evru. Þegar samningur liggur fyrir þá á að leggja hann í

dóm þjóðarinnar og kjósa um aðild.

Þetta ferli þarf ekki að taka langan tíma og þegar því er lokið þá er hægt

að kjósa aftur eftir eitt eða tvö ár.

Við getum unnið okkur úr þessum vanda en það tekst aðeins ef venjulegir

Íslendingar eru tilbúnir til að grípa til róttækra aðgerða og láta í sér

heyra.

- - -

Ofurlaun og réttlæting fyrir þeim

Ég var að horfa á viðtalið við Sigurð Einarsson sem Björn Ingi tók í Markaðinum síðustu helgi. Þar fer Björn að tala um þann strúktúr sem Sigurður og aðrir stjórnendur bankana byggðu upp kringum launakjör og réttindi starfsmanna til hlutabréfakaupa, að starfsmenn bankans hafi lifað hátt út á þá miklu ábyrgð sem fylgdi þeirra störfum, sem erfitt er síðan að sjá í dag hver var í raun. Sigurður kemur þá með sama svar og ávallt, hann réttlætir þessi launakjör þannig að laun í alþjóðafjármálageiranum séu það há að íslensku bankarnir hafi þurft að vera algjörelga á skjön við íslenskan raunveruleika til að standast samkeppni um starfsfólk. Svipuð rök hafa verið notuð fyrir ofur ofurlaun æðstu stjórnenda bankana eins Siguðar sjálfs. Ekki er gengið á Sigurð að svara spurningunni um hvort hann telji þessi launakjör eðlileg og réttlát, burtséð frá samkeppnisumhverfi bankana.

Mér finnst skrýtið að fjölmiðlamenn skuli alltaf láta gott heita þegar alþjóðaumhverfið er notað launamisrétti til stuðnings. Umræðan er jú í gangi um allan hin vestræna heim og hefur farið vaxandi þar síðustu ár, líkt og hér á klakanum, enda munurinn alltaf að aukast. Obama notaði það til rökstuðnings sinni áætlun í skattamálum að nú væri sennilega komið nóg, það yrði að skattleggja þá 5% tekjuhæstu aukalega til að ná einhverju smá réttlæti til baka. Þessi auglýsing er eitt dæmi um þennan málflutning:

http://www.youtube.com/watch?v=yT1_keb5M2I

Grundvallarspurningin er kannski óþægilega barnaleg en nauðsynlegt að við förum að glíma við hana. Eru launakjör mismunandi starfsstétta í dag í samræmi við þau verðmæti sem viðkomandi einstaklingur er að gefa af sér til samfélagsins? Við vitum að kapítalisminn getur ekki metið þetta þegar kemur að lágmarkslaunum, enda eru þau lögbundin. Ef einstaklingu vinnur á færibandi og framlag hans til fyrirtækisins eru einhverjir hundraðþúsundkallar á mánuði þá meta viðkomandi fjármagnseigendur framlag viðkomandi langt undir lágmarkslaunum af því að það væri alveg hægt að fá einhvern annan til að standa við bandið. Ekki algilt en nokkuð nærri sanni.

En hvað með getu kapítalsins til að meta réttlát laun á hinum endanum. Viljum við ekki vita hvernig menn nota ágyrgð á fjármagni annarra og þátttöku í árangri og arðsemi til að reikna út að millistjórnandi í banka eigi að vera með tíu sinnum hærri laun en gjaldkerinn, eða er það hundrað sinnum? Hver er þessi ábyrgð í raun og veru? Hvernig vita menn að þessi einstaklingur lagði svona og svona mikið af mörkum í að skapa arðinn sem hundruðir eða þúsundir annarra starfsmanna tóku líka þátt í að mynda? Við viljum að það sé samfélagslegur hvati til þess að einstaklingar keppist við að standa sig vel í sínu hlutverki en setjum við engin mörk á það hversu langt út úr kortinu umbunin getur farið? Eða erum við bara sátt við svarið „við verðum að haga okkur svona vegna þess að lítill minnihluti erlendis gerir það líka“?

Síðan hefur lýðræðið gjörsamlega sofið á verðinum síðustu tíu, fimmtán ár hvað þetta varðar. Þegar svallveislan hjá einvaldinu í frakklandi stóð sem hæst á sínum tíma mættu bændur með heykvísla og bakarar með kökukeflin á staðinn og sögðu „heyrðu krakkar mínir, þetta er orðið ágætt hjá ykkur“.

- - -

Valdaskipti strax

„Ríkið lagði peningamarkaðssjóði 9 í Glitni til ellefu milljarða króna

eftir að honum hafði verið lokað vegna þess að Illugi Gunnarsson,

þingmaður Sjálfstæðisflokksins, var stjórnarmaður í sjóðnum. Þetta

fullyrti Sigurður G. Guðjónsson, fyrrverandi stjórnarmaður í Glitni, í

Íslandi í dag.“

http://www.visir.is/article/20081112/FRETTIR01/441518758

Maður veltir fyrir sér hvaða fleiri leikir séu í gangi með fjármagnið

í bönkunum?

Hér þurfa að verða valdaskipti í landinu – og það strax!

Úkraína þurfti appelsínugula byltingu.

Hvað með Ísland…?

Hér heldur fólk áfram að keyra Miklubrautina á hverjum morgni, borandi

í nefið og bölvandi bílstjóranum við hliðina. Þjóðinni er ekki við

bjargandi.