arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Íslendingar vilja Norðmanninn burt

Segir í frétt NRK, norska ríkisútvarpsins. Björn Richard Johansen segir þetta um starfskyldur sínar hér í fréttinni:

„Eg vart spurd for nokre veker sidan om eg kunne hjelpe til med å byggje opp ei krise og beredskapsavdeling på Island. Eg har møtt Haarde ved fleire høve, sidan eg har arbeida i Glitnir i tre og. Når eg vart spurd om å trå til, synst eg at eg måtte setje mi ære i å prøve å hjelpe til.“
Hvað er Johansen að gera hér?

Geir Haarde sagði á borgarafundinum í gær að norski hernaðarráðgjafinn, Björn Richard Johansen, væri bara hér til að hjálpa honum að eiga við erlenda fréttamenn.

En þetta var alls ekki það sem Björn sagði í viðtali við sjónvarpið 7. nóvember. Þá var hann að tala um viðbragðsáætlun Nató

Hver er að plata, forsætisráðherrann eða hernaðarráðgjafinn? Er sá síðarnefndi kannski í einhverjum ímyndunarheimi?

Og þurfum við þá á honum að halda?
Allt á suðupunkti

Ómar Valdimarsson skrifar grein í dagblaðið The Scotsman þar sem segir að allt sé á suðupunkti á Íslandi.

Það eru ummælin í athugasemdakerfinu sem eru ekki síst athyglisverð. Sumir segja Bretland sé næst, aðrir dást að Íslendingum fyrir að mótmæla.
Geir á hálum ís

Þetta er tæplega rétt hjá Geir. Fyrirgreiðsla IMF er ekki bundin við að sama ríkisstjórn sitji áfram. Sjóðurinn skiptir sér varla af lýðræðisþróun á Íslandi. Það getur ekki staðist. En ef það er svo – þá er það mjög alvarlegt mál.

Hins vegar vantrausttillaga stjórnarandstöðunnar misráðin. Það er augljóslega lítill vilji til að ganga til kosninga rétt eftir jólin. Flestir telja að apríl eða maí sé heppilegri tími. Þessum válegustu atburðum í sögu lýðveldisins hlýtur að fylgja pólitískt uppgjör.

Ríkisstjórnin getur hins vegar gripið til ýmissa ráða. Það er ekki eins og þetta sé allir fyrir einn, einn fyrir allra.

Til dæmis að skipta út í Seðlabankanum og Fjármálaeftirlitinu.

Og gera breytingar í ríkisstjórn. Láta nokkra ráðherra taka pokann sinn og fá nýtt fólk í staðinn, jafnvel fólk sem stendur fyrir utan flokkana, fagmenn sem njóta trausts.

Utanþingsstjórn er svo annar möguleiki. Vissulega.
Bankablekkingar

Eigendur bankanna skulduðu bönkunum – sem þeir áttu sjálfir eða klíkubræður þeirra – 275 milljarða um mitt þetta ár. Þetta segir Fréttablaðið.

Það er kemur líka fram að Kaupþings, Glitnis og Landsbankans jukust um 3.616 milljarða króna milli annars ársfjórðungs í fyrra og annars fjórðungs þessa árs.

Og það er líka komið fram að alsiða var í bönkunum að stofna „loftbólufélög“ sem voru notuð til að hækka gengi bankanna.

Þessi félög voru semsagt notuð til að blekkja almenning.

Er hægt að segja núorðið að eitthvað annað hafi verið í gangi í bönkunum en skipulagt, kerfisbundið misferli?
Hver hefði getað spáð byltingu á Íslandi?

Og blekkingin um kraftaverkahagkerfið. Sjá Max Keiser í Huffington Post.
Bjóðið útrásarvíkingunum næst

Ég er sammála Friðriki Þór Guðmundssyni að rétt sé að bjóða útrásarvíkingunum á næsta borgarafund.

Hafa merkta stóla fyrir Jón Ásgeir, Hannes Smárason, Björgólf Guðmundsson, Björgólf Thor, Bjarna Ármannsson, Sigurð Einarsson, Hreiðar Má Sigurðsson, Sigurjón Árnason, Lárus Welding, Lýð og Ágúst Guðmundssyni – er ég að gleyma einhverjum?

Gæti orðið góður fundur.
Spurningar og svör um aðstoð AG

Hér er merkileg yfirheyrsla yfir Poul Thomsen sem sér um mál Alþjóða gjaldeyrissjóðsins gagnvart Íslandi. Þarna er rætt um fall bankanna, stærð þeirra, fjármálakreppuna, krónuna, þörf Íslands fyrir lánsfé og fleira.
Býr við hliðina á Bjarna

Magnús Þór Hafsteinsson upplýsir að norski hernaðarráðgjafinn sem er ríkisstjórninni til halds og trausts – og er orðinn grínfígúra á Íslandi – býr við hliðina á Bjarna Ármannssyni í milljónerahverfi í Osló.

Norðmaðurinn er fyrrverandi Glitnismaður – og úr þeim hópi, frá FL-group, kemur líka nýr blaðafulltrúi forsætisráðherra, Kristján Kristjánsson.
Ræða Þorvaldar

Ræða Þorvaldar Gylfasonar á fundinum í Háskólabíói í kvöld var einhver sú besta sem maður hefur heyrt.
Bankaskrímslið

Þessa skýringamynd er að finna á bloggi Viðars Guðjohnsen.
Stím

Betur sjá augu en auga. Þessi komment sem birtast í athugasemdakerfinu hér á vefnum eru athyglisverð. Er ekki einhver þversögn þarna?

- - -

„Samkvæmt upplýsingum Jóns Ásgeirs um að allt sem kemur fram um hann og STÍM sé rangt, sem og ekkert óeðlilegt hafi verið með afgreiðslu mála Glitnis til STÍMS.

Sem er að vísu undarlegt að hann geti fullyrt um vegna þess að hann veit ekkert um hvaða fyrirtæki STÍM er né hverjir standa að því???? Og sama fullyrðir fyrrum bankastjórinn Lárus Welding varðandi hvort eitthvað óeðlilegt hafi verið gert í þeim viðskiptum. Allt tóm vitleysa og rangt sem kemur fram í grein Agnesar,

Hvað er þá vandamálið? Er þá ekki augljóst að enginn leki hafi orðið, ef að Agnes hefur verið að flagga vitlausum upplýsingum sem enginn fótur er fyrir?

Hvað er það þá sem Jón Ásgeir er að fara fram á að verði rannsakað innan bankans?“

- - -

„Ég tek undir það að það var með eindæmum merkilegt að JÁJ gat fullyrt að um fullkomlega eðlilegar lánveitingar hafi verið að ræða til Stím, vissi meira að segja að þarna var um skuldbreytingar að hluta.

En hann hvorki þekkir félagið né aðstandendur þeirra. Hvernig veit JÁJ þetta þá? Hver braut bankaleynd til að upplýsa hann um það? Er Lárus Welding að diskútera málefni annarra skuldara við JÁJ?

Það skyldi þó ekki vera að Agnes hafi 100% rétt fyrir sér.

… og hvernig stendur á að Birna er hér að ganga erinda Jóns Ásgeirs? Er þessi kona í vinnu hjá honum?

Það má ekki bíða lengur að fengin verði rannsóknaraðili til að fara í gegnum bankana. Þessir íslensku endurskoðendur, sem meira og minna allir hafa unnið fyrir bankana, eru vita gagnslausir sem rannsóknaraðilar. Þeir geta í hæsta falli verið til stuðnings.“
Fólkið í bönkunum er reitt

Birna Einarsdóttir áminnir starfsmenn í Glitni um bankaleynd.

Vandinn er bara sá að í bönkunum þremur er mikið af starfsfólki sem er mjög reitt og svekkt.

Það horfir upp á sömu yfirmennina halda áfram í nánast sömu störfum og áður.

Að þjónusta sömu viðskiptavinina og áður – þessa sem komu Íslandi á hausinn.
Lítil uppreisn gegn Ingibjörgu Sólrúnu

Það er merkilegt að sjá hverjir stíga fram gegn Ingibjörgu Sólrúnu eftir flokkstjórnarfund Samfylkingarinnar á laugardag.

Þetta er fólk úr hópi nánustu stuðningsmanna hennar.

Oddný Sturludóttir, Kjartan Valgarðsson, Sigríður Ingibjörg Ingadóttir.

Sú síðarnefnda var í Silfri Egils í gær og sagði að fólk þyrfti að fara að segja af sér, meðal annars viðskiptaráðherra, Björgvin G. Sigurðsson.

Afstaða Ingibjargar Sólrúnar hefur verið að ekki eigi að kjósa og enginn þurfi að víkja.

Nema kannski einn af seðlabankastjórunum.
Christian Klar látinn laus

Þetta eru allmikil tíðindi fyrir þá sem á sínum tíma fylgdust með Rauðu herdeildunum í Þýskalandi.

Ég kom til Þýskalands 1978 og þá ríkti þar mjög skrítið ástand. Mikil ókyrrð, vænisýki í loftinu.

Allt lagðist þetta mjög þungt á Þjóðverja. Þær eru óteljandi bækurnar og tímaritsgreinarnar sem hafa verið skrifaðar um þessa atburði.

Og nú síðast kom út kvikmynd sem hefur verið umdeild.

Klar var kaldrifjaður morðingi. Merkilegt að hann eigi nú að ganga laus.
Nauðgun á réttlætiskennd

Þetta er mjög athyglisverð samantekt hjá Láru Hönnu.
Lagið

Björgvin Halldórsson sendi mér slóðina á lagið Ég er afi minn sem Laddi söng inn á plötuna Of feit fyrir mig, en Björgvin sá um upptökustjórn.

http://www.tonlist.is/Music/Album/6229/laddi/of_feit_fyrir_mig/
Ég er afi minn

Einhver skrifaði hér á vefinn í gær að tengslin milli fjárglæframannanna minntu helst á þetta lag, Ég er afi minn með Ladda. Væri reyndar gaman að hafa þetta með músík, en ég ræð ekki við það:

Já þú trúir ei glatt,

en ég segi það satt

að ég er afi minn.

Ég er afi minn,

ég er afi minn.

Já þú trúir ei glatt,

en ég segi það satt

að ég er afi minn.

Fyrir ótal mörgum árum þegar ég var tuttugu og eins

ég var giftur ungri ekkju sem var kölluð Lilla Sveins,

hún átti unga dóttur sem var alls ekki svo ljót

og pabbi minn varð ástfanginn og giftist þeirri snót.

Þetta varð til þess að nú er pabbi tengdasonur minn

og dóttir mín varð konan hans og var því móðir mín

þetta var nú orðið nokkuð flókið sem er von

og ekki var það betra er ég eignaðist svo son.

Því litli snáðinn var nú orðinn mágur pabba míns

og var því orðinn nokkurs konar frændi pabba síns

en þar sem hann var frændi minn þá var hann líka bróðir minn

og frænka hans sem var dóttir mín var orðin tengdamóðir mín.

Ég er afi minn,

ég er afi minn.

Já þú trúir ei glatt,

en ég segi það satt

að ég er afi minn.

Svo eignuðust þau son einn daginn pabbi og dóttir mín

sem gerir það að verkum að ég er afi bróður míns

og konan mín er orðin núna móður móðir mín

sem leiðir það af sér að hún er orðin amma mín.

Ég er afi minn,

ég er afi minn.

Já þú trúir ei glatt,

en ég segi það satt

að ég er afi minn.

Ef konan mín er amma mín þá er ég barna barn

og ég get ekkert gert af því þó ég sé eigingjarn

en ég er sennilega alveg einstakt tilfelli

að vera giftur ömmu sinni er merki um elli.

Ég er afi minn,

ég er afi minn.

Já þú trúir ei glatt,

en ég segi það satt

að ég er afi minn.
FT um ræðu Davíðs

Financial Times skrifar um ræðu Davíðs Oddssonar hjá Viðskiptaráði og telur að hún muni styrkja málstað Breta í deilunum um innlánsreikningana og hryðjuverkalögin sem var beitt gegn eignum íslenskra banka.

Davíð verður náttúrlega að segja hvað hann átti við þegar hann vissi hvað olli þessum aðgerðum Bretanna. Leysir hann ekki frá skjóðunni á fundi þingnefndar á næstu dögum? Það verður áhugavert að fylgjast með þeim fundi sem hlýtur, nota bene, að verða í beinni útsendingu.

„ Secret talks between the UK and Iceland governments may strengthen Londons case in the dispute over its use of anti-terror legislation to freeze Icelandic assets, according to the chairman of the board of governors of the central bank in Reykjavik.

“Not all conversations concerning this matter have been made public . . . When the matter is investigated, other conversations will have to be made public. I am aware of what they are about and I am aware of what in fact determined the position of the UK authorities,” said David Oddsson, former prime minister and one of Icelands most influential power brokers.

It is the first time a leading member of the islands close-knit financial community has indicated Iceland may be to blame for the UKs controversial move. Mr Oddsson is closely affiliated to Geir Haarde, the prime minister, who was previously his finance minister. Together they oversaw the implementation of free market reform in Iceland.„
Ekki sambærileg störf í þrjú ár

Eitt af skilyrðum Alþjóða gjaldeyrissjóðsins er að fyrrum yfirstjórnendur í bönkunum og helstu hluthafar eigi ekki að gegna sambærilegum störfum næstu árin ef þeir hafa gerst sekir um afglöp eða misnotkun. Svo segir í frásögn Morgunblaðsins:

„ Einnig á að láta reyndan bankaeftirlitsmann fara yfir allt regluverk og starfshætti við bankaeftirlit og leggja til nauðsynlegar breytingar. „Þessi ráðgjafi mun einkum beina sjónum að reglum um lausafjárstýringu, lán til tengdra aðila, stórar einstakar áhættur, krosseignartengsl og hagsmunalegt sjálfstæði eigenda og stjórnenda.“ Síðan segir að fyrrum yfirstjórnendur og helstu hluthafar í bönkunum eigi ekki að genga sambærilegum störfum næstu þrjú árin ef upp komist að þeir hafi gerst sekir um afglöp í starfi eða misnotkun á bönkunum. Mat á þessu á að liggja fyrir í lok mars á næsta ári.„
Með beinagrindum og öllu

Nú vill Sigurður Einarsson, fyrrverandi bankastjóri, kaupa Kaupþing í Lúxemborg.

Er það ekki einmitt þar sem mörg leyndarmálin eru geymd?

Ég geri ráð fyrir að Sigurður vilji kaupa hann með beinagrindum og öllu.
Silfrið hjá Láru Hönnu

Lára Hanna er með Silfrið í dag á sínum góða vef. Fyrir þá sem hafa átt í erfiðleikum með að horfa.
Innvensl

Kaldbakur vill kaupa Tryggingamiðstöðina út úr Stoðum, fyrrverandi FL Group.

Stærsti hluthafi fjárfestingarfélagsins Kaldbaks er Þorsteinn Már Baldursson, fyrrverandi stjórnarformaður Glitnis.

Stoðir (FL-Group) voru stærsti hluthafinn í Glitni.

Kaldbakur er stærsti hluthafinn í Styrk Invest.

Sem er hluthafi í Stoðum.

Aðrir hluthafar í Styrk eru Gaumur og Hagar, félög Jons Ásgeirs, og Ingibjörg Pálmadóttir, eiginkona hans.

Tryggingamiðstöðin er sögð vera langverðmætasti bitinn í eignasafni Stoða.

Sem nú er í greiðslustöðvun. En samt á að selja hana.

Tilsjónarmaður Stoða í greiðslustöðvun er Jakob Möller lögmaður.

Hann var einn af verjendum Baugsmanna í réttarhöldunum miklu.

Skýringarmyndin hér að ofan birtist á Vísi í apríl á þessu ári.

Það sem er að gerast er að sömu menn hafa verið að selja eignir sín á milli og ætla að halda áfram að gera það þótt allt sé komið í þrot.
Hljóðið lagað

Upp á Rúv er mér tjáð að verið sé að laga hljóðið á netútsendingunni.

Vona að þetta verði komið í lag sem fyrst – ef það hefur ekki verið lagað nú þegar.
Tíðindin í könnuninni

Einar Sveinbjörnsson setti inn þetta um könnun Fréttablaðsins hér í athugasemdakerfið:

- - -

Stærstu tíðindi þessarar könnunar eru þessi:

1. Engin ríkisstjórn hefur notið jafn lítils stuðnings í áraraðir

2. Allir flokkar, nema kannki VG tapa miklu fylgi ef litið er til þess að helmingur er óákveðinn.

3. Fastfylgi D er komið undir 15%, en sá harði kjarni stendur vel með sínu fólki (styður stjórnina).

4. Af 17% úrtaks sem segist kjósa S er helmingur þeirra ósáttur við störf flokksins og ríkisstjórnarþáttöku.

Annars eu niðurstöðurnar þessar ef úrtakið er klofið í réttar fylkingar:

29,4 % Óákveðnir

16,8% Samfylking

15 % Skila auðu

13,9% Vinstri grænir

12,4 % Sjálfstæðisflokkur

5,5 % Kjósa ekki

3,2 % Framasókn

2,1% Frjálslyndir

1,7% Aðrir

“Flokkur” óákveðinna er því langstærstur um þessar mundir. Í því felast líka mikil tíðindi.
Að segja út af

„Af hverju þurfa svona margir að segja út af sér?“ spurði Kári í morgun.

Á máli skólabarna þýðir „að segja út af“ það sama og að klaga.

„Ég vil ekki segja út af mér,“ bætti Kári við.

Ég skýrði fyrir honum að þess væri krafist að margir segðu af sér.

En kannski væri ekki vanþörf á að þeir segðu líka út af sér?
Óvinsæl ríkisstjórn, flokkar sem njóta ekki trausts

Merkilegasta niðurstaða skoðanakönnunar sem Fréttablaðið birtir í morgun er 50 prósent aðspurðra vilja ekki taka afstöðu til flokka.

Það sýnir glöggt hversu traustið á þeim er lítið.

Ríkisstjórnin nýtur 32 prósenta stuðnings. Hún er að verða sú óvinsælasta sem um getur.

Ef fer sem horfir verða Vinstri grænir bráðum orðnir stærsti flokkur Íslands. Þeir bæta stöðugt við sig og eru nú með 28 prósenta fylgi.

Samfylkingin dalar frá síðustu könnun þar sem hún toppaði, er með 33,6 prósent.

Og Sjálfstæðisflokkurinn fellur enn, er með 24,8 prósent. Hefur varla mælst lægri hjá Fréttablaðinu. Í byrjun árs var hann með í kringum 40 prósent.
Ha?

Ég hélt það væri Icesave sem Íslendingar þyrftu að borga.

En þarna stendur að við séum líka að borga fyrir Kaupþing í Þýskalandi.

54 milljarða.

Er það líka með í pakkanum?

Og þá kannski eitthvað fleira sem ekki er búið að segja frá?
Gestir í Silfri

Meðal gesta í Silfrinu á morgun eru: Vilhjálmur Bjarnason aðjúnkt, Sigríður Ingibjörg Ingadóttir hagfræðingur, Þorvaldur Gylfason prófessor, Gunnar Páll Tryggvason bankamaður í London, Margrét Pétursdóttir verkakona, Gunnar Sigurðsson leikari og fundaboðandi, Sigríður Þorgeirsdóttir heimspekingur, Gunnar Axel Axelsson bloggari og Hallbjörn Karlsson fjárfestir.
Ingibjörg Sólrún missir jarðsambandið

Nú sýnist manni að Ingibjörg Sólrún hafi endanlega misst sambandið.

Hún segir að fólkið eigi að koma fyrst og svo flokkarnir.

En í raun sýnist manni að hún hugsi þveröfugt, fyrst um flokkinn sinn. Og sig.

Ingibjörg Sólrún telur sig og hópinn í kringum sig vera ómissandi í endurreisn Íslands. Það er varla gefið að svo sé. Þau sváfu á verðinum í aðdragandanum; þá var hún á ferð og flugi um heiminn til að lappa upp á ímynd íslenska fjármálakerfisins – þegar það hefði í rauninni þurft að vera á skurðarborðinu hér heima.

Allar líkur benda til að fylgistoppur Samfylkingarinnar frá því í lok síðasta mánaðar muni hjaðna allverulega og að flokkurinn fari nú að tapa fylgi, enda virðist eina aðferð flokksins til að díla við hrunið vera sú að benda bara nógu oft á Davíð Oddsson.

Sem hún þó í raun stendur vörð um.

Annars er flokkurinn bara kominn í hið gamla íslenska pólitíska far: Að sitja af sér hlutina.

Allmargir frammámenn í Samfylkingunni hafa sagt að þeir vilji kosningar í vor. Voru þeir í hópnum sem klappaði ákaft fyrir ræðu formannsins í dag?

Annars skjóta líka upp kollinum dásamlegar samsæriskenningar – jæja, dásamlega vitlausar. Eins og til dæmis þessi.

Svona kemur upp í þröngum hugarheimi fólks sem sér allt í ljósi flokkapólitíkur. Það er lekið fáránlegu plaggi um norskan offíser sem er hér í einhverjum furðulegum leiðangri á vegum ríkisstjórnarinnar, gamall fréttamaður setur myndband á YouTube – það hlýtur þá að vera í flokkspólitískum tilgangi.

Þeir sem hugsa svona skilja ekki að hér er allt opið upp á gátt, flokkarnir ráða ekki yfir fólkinu lengur.

Traustið til þeirra er nánast ekki neitt.
Linkindin

Hér má finna greinina Ætlar linkindin aldrei að líða hjá? eftir Þorvald Gylfason. Greinin birtist í Skírni. Niðurlag hennar er svohljóðandi.

- - -

Það hefði átt að blasa við hverjum heilvita manni, að umsvif útrásarvíkinganna og vina þeirra

í bönkunum og stjórnmálaheiminum náðu engri átt. Enginn atvinnurekstur stendur undir svo

augljósri vitleysu. Tökum kvótakónginn, sem keypti sér þyrlu, af því að honum hentaði ekki

stundatafla áætlunarflugsins milli lands og eyja. Tökum bankaeigandann, sem byggði sér hús

í Reykjavík með skotheldum rúðum í gluggum og fullbúinni skurðstofu inni í íbúðinni. Tökum

allt fólkið, sem keypti sér rándýr hús til þess eins að sprengja þau í loft upp og byggja enn

dýrari hús á lóðunum. Tökum bankastjórana og starfsmenn þeirra, sem tóku sér laun, sem

stóðu bersýnilega í engu samhengi við vinnuframlag þeirra, eins og kom á daginn. Tökum

nýbyggingarnar í þjóðgarðinum á Þingvöllum, sem á þó að heita friðlýst land. Ekkert af þessu

náði nokkurri átt, og mætti þó hafa listann miklu lengri.

Taumlaus græðgin í bönkunum tók út yfir allan þjófabálk. Eigendur bankanna röðuðu

stjórnmálamönnum í kringum sig öðrum þræði að því er virðist til að kaupa sér frið. Illugi

Gunnarsson þingmaður Sjálfstæðisflokksins og fyrrum aðstoðarmaður forsætisráðherra sat

til dæmis í stjórn sjóða Glitnis þar til bankinn hrundi. Hvað var hann að gera þar? Eigendur

bankanna notuðu þá til að lána sjálfum sér og fyrirtækjum sínum til vafasamra fjárfestinga og

fólu stjórnendum og starfsmönnum bankanna að ráðleggja viðskiptavinum að flytja sparifé af

tryggðum innlánsreikningum yfir í ótryggða sjóði, sem voru hálffullir af verðlitlum eða

verðlausum pappírum eigendanna. Þessi háttsemi bankanna varðar við lög og hefur rænt

mikinn fjölda sparifjáreigenda miklu fé. Það ýtir undir gamla tortryggni, að ákæruvaldið skuli

ekki hafa látið strax til skarar skríða gegn bönkunum eftir hrunið frekar en að boða mörgum

vikum síðar til veiklulegrar athugunar á því, hvort lög kunni kannski að hafa verið brotin.

Silagangur ríkisstjórnarinnar síðan bankarnir hrundu vekur ekki heldur traust. Eina færa leiðin

til að endurreisa nauðsynlegt traust milli manna inn á við og álit Íslands út á við er að spúla

dekkið. Stjórnmálastéttin hefur brugðizt, big time. Hún þarf að draga sig möglunarlaust í hlé,

víkja fyrir nýju fólki og veita því frið til að leggja grunninn að endurreisn efnahagslífsins og

réttarkerfisins með góðra manna hjálp utan úr heimi.
Íslensk eignarhaldsfélög, rússneskir ólígarkar og skattaparadísin

Vefritið Nei skrifar um eignarhaldsfélög, „off-shore félög“, sem tengjast hinni dularfullu eyju Tortola, og hið dularfulla félag Quenon og Shapburg, Gaum Holding og Meið Holding, rússneska olígarka og stórar peningafærslur.
Ábyrgðin á hruninu

Eftir Henrý Þór Baldursson.
Reikningsskil

Guðlaugur Þór Þórðarson segir að kosningar væru glapræði á þessum tímapunkti.

Guðlaugur segir að stjórnmálamennirnir séu kosnir til að takast á við verkefni.

Líka á erfiðum tímum.

En voru þeir kosnir til að setja íslenskt samfélag í þrot?

Annars held ég varla að margir séu að tala um kosningar á morgun eða á jólunum.

Menn hafa einblínt á mars eða apríl – það er eðlilegur tími til að fólk nái að skipuleggja sig, hugsanlega taka yfir gömlu flokkana og jafnvel skipuleggja nýja.

Ég er ekki viss um að svo margir stjórnmálamenn sem nú sitja muni lifa af þau reikningsskil.

En það er ljóst að sjálfstæðismenn munu ekki vilja kosningar. Þeir sjá fram á algjört hrun. Þess vegna munu þeir breyta Evrópustefnunni í janúar.

Og kannski ekki Samfylkingin heldur.

Einhvern veginn hefur maður á tilfinningunni að fylgistoppurinn sem hún náði í byrjun mánaðarins sé ört að fjara út.
Til forystu fallnir?

Hér eru tvö nýleg ummæli eftir bandaríska hagfræðiprófessorinn Robert S. Aliber um ástandið á Íslandi:

„Það er ólíklegt að nýir leiðtogar sem væru valdir af handahófi í símaskrá gætu valdið jafnmiklum efnahagslegum glundroða og núverandi stjórnvöld.“

„Það er makalaust hversu oft fólk sem veldur kreppum heldur að það sé rétta fólkið til að leiða þjóðir út úr þeim.“

Og hér er það sem Birgir Ármannsson alþingismaður hefur um málið að segja.

Hann telur sig augljóslega vera í þeim hópi sem er best fallinn til að leiða þjóðina út úr ógöngunum – þrátt fyrir að þessi hópur hafi verið blindur eins og kettlingur á það sem orsakaði hrunið hér.

Svo aftur sé vitnað í Aliber:

„Hann segir að ríkisstjórn Íslands og Seðlabanki séu engu hæfari sem stjórnendur nútíma hagkerfis en þau væru sem stjarnvísindamenn. Þau skildu ekki að uppsveifla íslenska hagkerfisins árin 2005 – 2006 byggðist á skuldasöfnun – lán hafi verið tekin til þess að standa í skilum með önnur lán – og nú viti þau ekki hvernig unnt sé að ná jafnvægi aftur eftir að pappírsauðurinn er horfinn.„
Réttlæti

Ég er ekki viss um að stjórnmálamennirnir séu að skilja þetta. Geir og Ingibjörg Sólrun vilja ekki að efnt sé til kosninga.

Jón Gunnarsson – áður óþekktur þingmaður Sjálfstæðisflokksins – telur að samfylkingarþingmenn sem tala um kosningar séu að svíkja.

Katrín Júlíusdóttir talar um að þurfi að endurnýja umboð þingmanna.

En í raun snýst málið um allt annað.

Að sama fólkið og kom okkur í vandræðin, setti Ísland á hausinn, sitji ekki áfram.

Að almenningur sjái að hér sé eitthvað réttlæti.

Annars er hætt við að grafi um sig tilfinning fyrir svikum og órétti. Það gæti alið á vonbrigðum, hatri og kaldhæðni. Gæti eitrað þjóðfélagið í ár og áratugi.

Þetta á líka við um bankamennina og fjárglæframennina. Ef fólk sér að sama fólkið á að sitja í bönkunum og að auðmennirnir fá sérstaka fyrirgreiðslu – til dæmis með afskriftum skulda og kennitöluflakki – þá mun ágerast sú tilfinning að hér hafi verið framið skelfilegt óréttlæti.

Og það mun reynast dýrkeypt fyrir íslenskt samfélag.