arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Slæm tímasetning

Menn spyrja af hverju utanríkisþjónustan geri ekki eitthvað til að laga orðspor Íslendinga í útlöndum.

Svarið er einfalt:

Utanríkisþjónustan er of upptekin af framboðinu til Öryggisráðsins til að geta það.
Þeir halda hlífiskildi yfir Davíð

Það er áberandi að Guðni Ágústsson og Steingrímur J. Sigfússon leggja lykkju á leið sína til að gagnrýna ekki seðlabankastjóra, Davíð Oddsson.

Friðrik Jónsson fjallar um hlut Guðna í pistli hér á Eyjunni.

Steingrímur J. sagði í viðtali í Kastljósi að allir ættu að víkja, ekkert endilega seðlabankastjórinn.

Nú er alveg ljóst að Seðlabankinn er búinn að klúðra big time.

En einhvern veginn finnst manni að Guðni og Steingrímur vilji halda opnum möguleikanum á að komast í ríkisstjórn með Sjálfstæðisflokknum.
Óhófslíf

Á Íslandi er allt í rjúkandi rúst.

Á sama tíma finnst manni snekkjudæmi er frekar yfirgengilegt.

En Sigurður Einarsson Kaupþingsgreifi er nýbúinn að kaupa sér 10 milljón punda hús í Lundúnum.
Þögn sama og samþykki

DV spyr bankastjóra Landsbankans hvort þeir hafi fengið feitar bónusgreiðslur nokkrum dögum áður en ríkið yfirtók bankann.

Þeir neita að svara.

„Ég vil ekki tala um þessa hluti,“ segir Sigurjón Árnason.

„Ég get ekki svarað þessu,“ segir Halldór J. Kristjánsson.

Eigum við ekki að telja að þögn sé sama og samþykki í þessu tilfelli.
Hafa samband

Ég vil biðja þann sem sendi mér eftirfarandi póst að hafa samband við mig. Ég virðist hafa týnt netfanginu í ógáti. Kv. Egill

Ég horfði á Silfur Egils í kvöld og fanst það athiglisverður þáttur og var alveg yfir mig hrifinn hvað Egill þjarmaði að Jóni Ásgeiri Jóhannessyni. Egill minntist einhverntíman á að allir þessir sjóðir sem bankarnir voru með skipulögðum hætti að ota fólki í (svo ég noti nú hans orð) væru mesta svikamylla sem um getur hér á landi þetta eru stór orð en kanski eru þau bara sönn.

Mig langar að segja þér Egill smá sögu af mér og mínum viðskiptum við minn viðskiptabanka Kaupþing rétt áður en Landsbankinn fór yfirum.

Miðvikudaginn 1 Október hringi ég í Kaupþing og tala þar við starfsmann sem titlar sig sérfræðing, miðlara og eignastýring. Ég spurði hann um þetta ástand og óvissu sem var uppi í öllu þeessu peningakjaftæði og þá sérstaklega hvað varðaði öryggi minnar eignar í Peningamarkaðssjóði og Skammtímasjóði hjá Kaupþingi. Hann fullyrti við mig að þessir sjóðir væru ríkistryggðir upp að 20,000 evrum.

Ég spurði hann hvort hann gæfi mér það skriflegt og hann svaraði því til að lögfræðisvið Kaupþings væri búin að skoða málið og hann skyldii senda mér það álit og það er ég með í höndunum.

Ég þóttist hinsvegar sjá í gegnum það enda að mínu mati bara bull og hver veit hvort þeir hafi vinkað þessu framan í fleira fólk og það látist glepjast og talið sig vera öruggt.

Fimmtudaginn 2. október kl. 3,20 hringdi ég í Kaupþing og vildi ég losa mína peninga út úr Peningamarkaðssjóði og Skammtímasjóði og það strax. Miðlarinn sem ég talaði við reyndi lengi að draga úr mér en ég hélt mig við ákvörðun mína.

Salan á peningamarkaðssjóðnum gekk vel og var komin daginn eftir. Hinsvegar kom ekki peningurinn úr skammtímasjóðnum fyr en á mánudagsmorgunin 6 október. Ef þig langar að sjá þetta plagg hafðu samband og ég sendi þér það um hæl.
Sparisjóður S-Þingeyinga

Nú vildu allir Lilju kveðið hafa.

Sparisjóð Suður-Þingeyinga er hampað sem dæmi um gamla og góða siði.

Svona auglýsti Sparisjóðurinn sá þegar mest gekk á.
Verjendur hins hrunda kerfis

Þeir sem ganga harðast fram í að verja samfélagið sem fjárplógsmenn byggðu hér upp – þessa verjendur er helst að finna á Fréttablaðinu – hafa nú samræmt frásögn sína.

Hún gengur út á að þetta sé allt því að kenna að ríkið tók yfir Glitni í stað þess að lána bankanum peninga.

Nú má vera að það hafi ekki verið að öllu leyti heppileg aðgerð að yfirtaka bankann með þessum hætti. En það var varla forsvaranlegt heldur að lána banka sem var kominn í þrot stórar fjárhæðir. Sagt er að annað stórlán sé að falla á Glitni á næstu dögum. Hefði bankinn getað staðið skil á því?

Í þessum málflutningi er skautað létt yfir. Það er alltaf eitthvað sem hrindir atburðarás af stað, en undir niðri er einhver kerfisvandi, einhver sjúkleiki sem er hin raunverulega orsök.

Það var ekki morðið á Franz Ferdinand sem var orsök fyrri heimstyrjaldarinnar, það var einungis atburðurinn sem olli því að menn drógu fram byssurnar. Vandamálin höfðu verið að grafa um sig um árabil.

Ljóst er að skuldir íslenskra banka og ýmsar fyrirtækja – sem voru flest í eigu sömu manna og áttu bankana – voru orðnar svo miklar að dæmið stóðst ekki. Eimskip skuldar 192 milljarða króna, rætt er um að gjaldþrot Stoða gæti orðið upp á 260 milljarða, Baugur skuldar íslenskum bönkum að minnsta kosti 300 milljarða. Ég veit ekki hverjar heildarskuldir bankanna voru orðnar, en það er geðveikisleg upphæð.

Kerfið var helsjúkt vegna þessarar skuldsetningar, vegna ofurlauna, vegna krosseignatengsla, vegna óeðlilegrar lánafyrirgreiðslu – til marks um það er að skuldatryggingaálag bankanna íslensku var fyrir löngu orðið svo hátt að þeir voru í raun álitnir gjaldþrota.

Við tókum bara ekki mark á því.

Þannig er ekki rangt að að segja að yfirtaka ríkisins á Glitni hafi verið örlagaríkur atburður. En það er hins vegar bara brot af heildarmyndinni.

Það var búið að breyta Íslandi í vogunarsjóð eins og mátti lesa í erlendum fjölmiðlum.
Hnakkus

Hér er kraftmikill skríbent sem er ekkert að pakka hlutunum inn.

En þetta er mestanpart rétt hjá honum, það má hann eiga.
Umhyggjusamur sonur

Hér á heimilinu hefur komið í ljós að Kári, sex ára, hefur nánast kerfisbundið komið undan gluggapósti til föður síns. Falið hann eða jafnvel rifið.

Honum finnst nefnilega að pabbi sinn sé búinn að borga nóg.

Í gær var hann líka búinn að finna sígarettupakka úr eigu móður sinnar og hafði hringt í símanúmer sem stóð á pakkanum þar sem hægt er að fá ráðgjöf um að hætta að reykja.
Illa farið með Eimskip

Gengi Eimskipafélagsins er hætt að mælast í krónum, nú mælist það í aurum. Hluturinn kostar 50 aura. Hæst fór hluturinn í 43 krónur í fyrra.

Skuldir félagsins nema 192 milljörðum króna.

192 milljörðum!?

Hvað voru menn að gera? Hvernig er hægt að skuldsetja eitt fyrirtæki svona?

Og þetta er ekki einsdæmi. Þau eru fleiri fyrirtækin sem hafa sætt svona meðferð af hendi eigenda sinna.

Eimskip er gjaldþrota. Það er bara ekki sagt upphátt, því við verðum að halda uppi samgöngum.
Ísland eftir hrun

Ég fór á landsleikinn áðan, horfði á Ísland vinna Makedóníu.

Ég er ekki frá því að ég hafi haldið meira með Íslandi en áður.

Semsagt að ég haldi meira með Íslandi eftir hrun en fyrir hrun.
Hvernig kreppa?

Guardian spáir í hvernig kreppa er í vændum.

Mikla kreppu eins og eftir 1929, vel heppnaðar björgunaraðgerðir eins og í Svíþjóð 1991 eða langt skeið verðhjöðnunar eins og í Japan á síðasta áratug.
Ríkissaksóknari rannsakar

Björn felur ríkissaksóknara að rannsaka bankana.

Það er gott skref.
Ímynd Íslands

Maður er pínulítið hugsi yfir ímynd Íslands í útlöndum.

Í gær heyrði ég Kristin R. Ólafsson flytja pistil á Rás 2. Hann lýsti því hvernig ókunnugur maður á götu í Granada á Spáni hrópaði „þjóðargjaldþrot, þjóðargjaldþrot“ þegar Kristin bar þar að með hópi íslenskra ferðamanna.

Ég hef fengið boð um aðstoð frá vinum í Grikklandi, Frakklandi, Tyrklandi og Ítalíu. Þetta fólk er, skildist mér, reiðubúið að senda peninga eða mat.

Ég kann afskaplega vel að meta þetta. En þetta er kannski ekki alveg málið núna.

En lýsir því hvað umheimurinn heldur um okkur.
Margeir

Nú koma fram alvöru skákmenn sem vita að það er ekki nóg að sækja bara villt og galið, heldur að menn þurfa líka að huga að vörninni.

Ég á við MP fjárfestingarbanka sem nú ætlar að starfa sem viðskiptabanki.

Og stórmeistarann Margeir Pétursson.
Stefán Máni, Claudel, Pamuk og Ármann í Kiljunni

Í Kiljunni í kvöld verður fjallað um Ódáðahraun, nýja skáldsögu Stefáns Mána, en hún fjallar einmitt um tengsl og samsvörun milli undirheima og heims hlutabréfaviðskipta. Franski rithöfundurinn Philippe Claudel kemur fram í þættinum, en hann hefur skrifað frábæra bók sem nefnist Í þokunni á íslensku, en einnig kvikmynd sem hefur slegið í gegn um víða veröld.

Af öðrum bókum sem er fjallað um má nefna Vonarstræti eftir Ármann Jakobsson og Nafn mitt er Rauður eftir Orhan Pamuk.
Vextirnir lækkaðir

Já, það er búið að lækka þá um 3,5 prósentustig, niður í 12 prósent.

En hví svona seint?

Já hví?
Passið ykkur á Rússum

Velkomin í Evrópusambandið segir þingmaðurinn Carl Hamilton í viðtali Sænska dagblaðið.

Hann segir að Norðurlöndin eigi að hjálpa okkur. Og varar okkur við Rússum.
Margboðaður dauði

Við viljum náttúrlega vita hver stakk skýrslu Buiters undir stól.

Þar sem sagði að íslenska efnahagskerfið var á leiðinni til hruns.

Skýrslan var gerð fyrir Landsbankann, en kynnt ráðherrum.

Svo var ákveðið að hún væri of eldfim.

En það má reyndar bæta því við að frá þessari skýrslu var sagt hér á síðunni þegar 10. október.

Buiter sagði sjálfur að það sem kom fyrir Ísland hafi verið dæmi um margboðaðan dauða.
Eins og hjónaband með óreglumanni

Þegar banki eða stórt fyrirtæki fer á hausinn er það ekki óheppni. Það getur ekki verið óheppni.

Ekki frekar en það er óheppni ef ég set fjölskyldu mína á hausinn.

Þjóðinni líður dálítið eins og konu sem hefur búið með óreglumanni – eða kannski spilafíkli – í nokkurn tíma. Hann hefur skuldsett heimilið í botn, fjölskyldan er í raun gjaldþrota, hrædd og ráðvillt.

En óreglumaðurinn hefur látið sig hverfa að heiman. Hann ætlar ekki að taka neina ábyrgð á óreglunni. Finnst það ekki vera í sínum verkahring. Hann kennir öllum öðrum um.

Konan og börnin eiga að sjá um að borga.
Markaðurinn

Hlutabréfamarkaðurinn íslenski var alltaf einhvers konar óraunveruleikaheimur.

Einhvers konar fantasíuland.

Hann fór hæst í 9040 stig í júlí 2007.

Í dag er hann 716 stig.
Skuldir

Eitt viðkvæði Geirs Haarde í gegnum tíðina hefur verið að við þyrftum ekki að hafa svo miklar áhyggjur af skuldum þjóðarinnar.

Ríkissjóður væri skuldlaus. Það væru bara fólkið og fyrirtækin sem skulduðu.
Magga komin í ruslið

Með augum snillingsins Steve Bell.
Sumarhallir

Kjartan Pétur leiðsögumaður hefur tekið saman þessa myndasýningu þar sem má sjá sumarhallirnar sem íslensku auðkýfingarnir hafa verið að reisa sér.

Hér er ein myndin. Þessi bústaður er reyndar við Þingvallavatn, á stað þar sem maður hélt að væri bannað að ráðast í svona framkvæmdir.
Byr

Það er svo mikið af upplýsingum sem flæða yfir mann þessa dagana að það er eins og maður sé að drukkna.

Hér er til dæmis athyglisverð bloggfærsla Gunnars Axels um Byr.
RRR

Þetta er dálítið skemmtilegt.

Reykjavik Range Rovers.

Má kannski líka fá þessa bíla á 5 prósent?
5 prósent maðurinn

Ég spurði í viðtalinu við Jón Ásgeir hvort koma Philips Greene hingað væri ekki bara enn einn snúningurinn á þjóðinni. Greene kom hingað í einkaþotu Jóns.

Mogginn skýrir frá því í dag að Greene hafi boðið 5 prósent í skuldir Baugs.

5 prósent af raunvirði! Hann vildi semsagt fá 95 prósenta afslátt!

Það er móðgun við þjóðina að síðustu helgi hafi verið eytt í svona leikrit.

Það er nánast allt til sölu á Íslandi og kostar lítið fyrir þá sem eiga gjaldeyri því krónan er verðlaus.

Við verðum að passa okkur á því.
Allt í lagi, þeir eru að djóka

Stundum heldur maður að sjálfstæðismenn hafi öðruvísi kímnigáfu en við hin, að þeir séu í raun að gera stólpagrín þegar óinnvígðir og óinnmúraðir halda að þeir séu að tala í alvöru.

Það er til dæmis þessi grein eftir Kjartan Gunnarsson sem birtist í Morgunblaðinu í morgun:

„ Mér til sárrar raunar eru til menn, sem kosið hafa að afflytja ræðu mína á flokksráðsfundinum sem einhvers konar ádeilu á Davíð Oddsson seðlabankastjóra. En sem betur fer er eindreginn stuðningur við Geir H. Haarde ekki andstaða við Davíð Oddsson. Þeir hafa verið samherjar í stjórnmálum, vinir og samverkamenn í nær fjörutíu ár. Það er þjóðinni mikil gæfa, að svo reyndur og hygginn forystumaður sem Davíð skuli hafa valist í stöðu seðlabankastjóra við þessar erfiðu aðstæður. Hann er eins og Geir hafinn yfir sérhagsmuni. Í frábærum sjónvarpsþætti síðastliðið þriðjudagskvöld skýrði Davíð út, hvað hefur gerst og hver leiðin út úr ógöngunum er. Þar nutu bestu kostir hans sín. Hann er ekki aðeins vígfimur, heldur manna úrræðabestur og kjarkaðastur, heilsteyptur og hreinskilinn. Svik eru ekki til í hans munni, eins og ég get borið vitni um eftir löng og góð kynni af honum. Þeir Geir og Davíð hafa staðið þétt saman síðustu daga og vikur og munu gera það áfram. Þeir hafa hvergi látið bilbug á sér finna. Ef við njótum áfram forystu og starfskrafta þessara tveggja manna, er ég ekki í neinum vafa um, að okkur tekst að komast klakklaust úr aðsteðjandi erfiðleikum.“

Eða hugvekja eftir Baldur Hermannsson sem birtist í Mogganum á laugardaginn og ætti að vera endalaus uppspretta kátínu – vegna þess að auðvitað er hann að djóka:

„En sveinninn Davíð stendur ennþá keikur. Eins og bjarndýr slær hann þungum hrammi og hrindir af sér linnulausum atlögum glefsandi rakkanna. Þegar árin líða og sagan verður sögð í dumbrauðum bjarma tímans, þá verður Davíðs Oddssonar minnst sem eins stórbrotnasta manns Íslandssögunnar. Hans verður getið með Jóni Sigurðssyni, Skapta Þóroddssyni, Snorra Sturlusyni og Jóni Arasyni.

Það er einn af leyndardómum tilverunnar að okkur skuli auðnast að eignast slíka menn þegar mest ríður á.

Megi hollar vættir landsins okkar fylgja góðum dreng.„
Ódauðleg Abba

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=WauFkb4jmCI]

Ég fór á Mamma Mia í dag. Ætlaði í gær, en þá var bara ein sýning klukkan 17.30 og ég komst ekki vegna fjölskylduboðs.

Og – þetta er bara fín mynd, glöð og kæruleysisleg.

Það vantar samt uppáhalds Abbalagið mitt, þetta sem er hér fyrir ofan.

Ég er ekkert ofsalega vel að mér um tónfræði, en er ekki einn galdurinn við Abba harmóníurnar sem Agnete og Annifrid syngja?

Sú fyrrnefnda fer reyndar á kostum í þessu lagi. Frábær söngkona.

Svo er það furðulegt með svona menn eins og Björn og Benny (og Lennon/McCartney). Á stuttu árabili dæla þeir út úr sér dásamlegum lagasmíðum. Eins og einhver andi hafi komið yfir þá. Svo hættir það bara.

Það er eiginlega ráðgáta.

En hér er annað Abbalag sem er æði. Þarna heyrist vel hvernig stöllurnar syngja saman.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=A-sOPgaztjI&feature=related]
Bankar eiga að vera boring

Nú hefur Royal Bank of Scotland, helsti banki Baugs og íslenskra útrásarvíkinga, í Bretlandi er farinn á hausinn. Hinn áhrifamikli viðskiptaritstjóri BBC, Robert Preston, skrifar um þetta á vef BBC:

Hann segir að bankar eigi að þekkja viðskiptavini sína, aldrei lána þeim meira en öruggt er að þeir hafi efni á að borga aftur– og að þeir eigi að vera leiðinlegir.

Þetta er eins og var í gamla daga – jæja, þegar ég var að alast upp. Bankar og bankamenn þóttu leiðinlegir. Ekki efni í sjónvarpsþætti. Og þannig átti það að vera.

„ Till just a few weeks ago, the City and our banks – the financial services industry – swaggered that they were the great British success in a country with few other world-beating industries.

But as boom year followed boom year, and fat bonus followed fat bonus, many banks and bankers became over-confident, arrogant.

They forgot the essence of good banking, which is to know your customer, to measure the risks when lending or investing, and to never lend more than the customer can afford.

A great and enduring bank is almost invisible, a dull and self-deprecating provider of basic services – not the puffed up, too-clever-by-half firms that many big banks became over the past few years.“
Fólkið getur ráðið miklu

Ég held að einmitt nú sé tími þegar fólkið getur ráðið ansi miklu, bara ef það lætur í sér heyra.

Og það verður það að gera, því nú koma gráðugir menn úr öllum áttum og vilja sölsa undir sig ýmislegt úr þrotabúinu Íslandi.

Vegna reiðibylgju sem gekk yfir samfélagið heyktist Samfylkingin á því að skipa aðstoðarmann viðskiptaráðherra sem formann bankaráðs Glitnis, og meðan stemmingin er svona verður varla neinn díll milli íslenskra stjórnvalda, Jóns Ásgeirs og Philips Greene.

Í dag fann maður líka reiði vegna þess að Brynjólfur Helgason, maðurinn sem hafði yfirumsjón með Icesave reikningunum, skuli hafa verið settur yfir innri endurskoðun Landsbankans.

Ég veit ekki, kannski er hægt að setja menn af þessu tagi í svona djobb, en fyrst þurfa þeir kannski að ganga í gegnum smá endurmenntun.
Samfélagslegt réttlæti

Ég hef orðið var við að einhverjum þykir skrítið að ég hafi spurt Jón Ásgeir í gær hvort hann teldi eðlilegt að hann og hinir útrásarvíkingarnir seldu eigur sínar í útlöndum, kæmu heim og legðu þær inn í samfélagið.

Og að hann færi kannski að vinna í t.d. Bónus?

Það er eins og sumum þyki fábjánalegt að spyrja svona spurninga.

En þetta snýst um samfélagslegt réttlæti, ekki um bókhald. Það er sagt að við séum öll á sama báti. Ég er ekki að segja að útrásarmennirnir eigi að fara í verkamannavinnu, en þeir eiga að hjálpa okkur við að byggja nýtt samfélag.

Öðruvísi held ég ekki að þeim verði fyrirgefið að hafa sett Ísland á hausinn.

Eða ætla þeir að lifa munaðarlífi í útlöndum meðan fólkið hér heima gengur gegnum svartnættið.

En kannski telja þeir sig ekki bera neina ábyrgð?

Mér skildist það helst þarna í gær.

Með þessu er ég ekki að segja að þeir séu einir ábyrgir. Við getum líka fjallað um lítilsiglda stjórnmálamenn, óhæfa seðlabankastjóra, lélegar eftirlitsstofnanir, fjölmiðla sem sváfu á verðinum.

En það breytir því ekki að þeir eru aðalgerendurnir í málinu og hjóta að horfast í augu við það.

Um leið og þeir skoða aðeins inn í sál sína.

Eitt enn:

Það þykir sjálfsagt að auðmenn séu með mörg fyrirtæki utan um starfsemi sína. Sum eru opinber og auglýsa í fjölmiðlum, önnur eru falin. Þetta virkar eins og völundarhús, eða kannski frekar eins og laukur sem þar sem nýtt og nýtt lag kemur alltaf í ljós.

Venjulegt fólk á ekki möguleika á að haga heimilisbókhaldi sínu svona. Við höfum eina kennitölu, og ef málin klúðrast fáum við ekki aðra.

Er óeðlilegt að ætlast til þess að eins sé háttað um auðmenn?

Reyndar er tillaga Hallgríms Thorsteinssonar geysilega góð, að birtur verði listi yfir skuldir, eignir og kröfur allra helstu útrásarvíkinganna.

Bara svona til þess að við getum áttað okkur á þessu. Til dæmis má geta þess, eins og ég sagði í Silfrinu, að talið er að gjaldþrot Stoða/FL verði upp á 260 miljarða, fyrir utan þá 150 milljarða sem félagið er þegar búið að tapa. En skuldir Baugs við íslensku bankana séu a.m.k. 300 milljarðar.

Það er ótrúlegt að fámennur hópur manna skuli hafa fengið svona ofsaleg lán. En það skýrist auðvitað aðallega af því að þeir og vinir þeirra í klíkunni áttu bæði fyrirtækin og bankana.

En svona eru fjárhæðirnar sem almenningur á Íslandi mun þurfa að borga.
Fyrirspurn frá Ómari

Ómar Valdimarsson sendi fyrirspurn til mín. Og ég svaraði.

Allt í lagi að þetta sé á hreinu.
Krugman fær Nóbelinn

Paul Krugman er einn af þeim sem Bush og Fox News álíta helstu óvini sína.

Hann er reyndar líka vinur Þorvaldar Gylfasonar.

Hann er hagfræðingur sem skrifar á mannamáli, bloggar og ritar greinar í New York Times.

Gaman að hann skuli fá Nóbelsverðlaun.
Almenningur borgar

Svona skýrir Þórólfur Matthíasson prófessor ástandið. Það er almenningur á Íslandi sem mun fá að blæða næstu árin og áratugina með hærri sköttum og skertri velferðarþjónustu og heilsugæslu.

Að maður nefni ekki atvinnuleysi og tekjumissi, sparnað sem tapast og lífeyrissjóði sem rýrna.

„Í efnahagslegum skilningi er „þjóðargjaldþrot“ því ekki til. Gjaldþrot er úrræði til að setja strik undir rekstur sem er kominn í þrot,“ segir hann. „En þjóðin er ekki komin í þrot því hún heldur áfram að lifa og getur ekki hlaupið frá skuldum sem ríkissjóður hefur stofnað til. Í Hollandi eru komnar fram kröfur á við þriðjung þjóðarframleiðslu Íslendinga og í Bretlandi slagar krafan hátt í alla þjóðarframleiðsluna. Allar tekjur Íslendingar á heilu ári myndu sennilega ekki duga til að greiða þessar kröfur. Sem þjóð geta Íslendingar ekki lýst sig gjaldþrota og leyst sig undan þessu. Og að því leytinu er ástandið verra en „þjóðargjaldþrot“. Skuldin lifir og það sem er alvarlegt við það er að hækka þarf skatta eða draga saman opinbera þjónustu til að mæta þessum kröfum – því það er ekki hægt öðruvísi. Slíkar skattahækkanir yrðu ennfremur af allt öðrum toga en við eigum að venjast. Oftast er með skattahækkunum verið að færa skattpeninga úr einum vasa í annan og þeir lenda ýmist hjá eldri eða yngri kynslóðum skattgreiðenda innan sama ríkis. En það blasir við að skattahækkanir vegna kreppunnar færu í að greiða skuldir hjá óskyldum aðilum erlendis vegna þess að íslenskir bankar fengu lán hjá þessum aðilum á sínum tíma með ríkisábyrgð. Því er ástandið verra en gjaldþrot. Með gjaldþroti byrjar einstaklingur með hreint borð eftir tæpan áratug en það er ekki svo einfalt nú.“
McCain er sómamaður

Það er sagt að John McCain sé kominn með upp í kok af ruglinu í Söru Palin og hennar liði.

McCain er ágætis maður, séntilmaður, það verður að segjast eins og er.

Til dæmis er hrikalega flott hvernig hann sneri þessa kerlingu niður.

Þetta er manninum til algjörs sóma.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=0YIq5Q15L1o]
Róar mann og gleður

Þetta fann ég að síðunni hjá Dr. Gunna. Hann segir að það sé komið úr fjölpósti frá Ellenu Kristjánsdóttur.

Mjög góður samkvæmisleikur á þessum sunnudegi. Og merkilegt nokk, þetta bæði róar mann og gleður.

Þú þarft ekki að svara spurningunum.

Lestu verkefnið og þér mun verða þetta ljóst:

1. Nefndu fimm auðugustu einstaklingana í heiminum.

2. Nefndu fimm síðustu sigurvegara í fegurðarsamkeppni Evrópu.

3. Nefndu tíu einstaklinga, sem hafa unnið Nobels verðlaunin.

4. Nefndu sex leikara og leikkonur, sem unnu Óskars verðlaunin á síðasta ári.

Hvernig gekk þér?

Niðurstaðan er, að enginn okkar man fyrirsagnir gærdagsins. Þetta eru ekki

annars flokks afreksmenn. Þeir eru þeir bestu á sínu sviði. En klappið deyr

út. Verðlaunin missa ljómann. Afrekin eru gleymd. Viðurkenningarnar og

skírteinin eru grafin með eigendum sínum.

Hér eru nokkrar aðrar spurningar. Sjáðu hvernig þér gengur með þær:

1. Skrifaðu nöfnin á fimm kennurum sem hjálpuðu þér á þinni skólagöngu.

2. Nefndu þrjá vini, sem hafa hjálpað þér á erfiðum stundum.

3. Nefndu fimm einstaklinga, sem hafa kennt þér eitthvað mikilvægt.

4. Hugsaðu um fimm einstaklinga, sem kunnu að meta þig að verðleikum.

5. Hugsaðu um fimm einstaklinga, sem þér þykir gott að umgangast.

Auðveldara?

Lexían: Fólkið sem skiptir þig mestu máli í lífinu eru ekki þeir, sem hafa bestu meðmælabréfin, mestu peningana eða flestu verðlaunin. Heldur þeir, sem finnst þú skipta mestu máli.
Lag fyrir þennan tíma

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=wgECKj9LSH4]

Hlustið á orðin, við ættum að tileinka okkur þetta, í alvörunni.
Síðasta partíið

Þetta er nokkuð krassandi lýsing á útrásarvíkingum í breska blaðinu Daily Mail.

Og svo er þetta dálítið merkileg frétt þar sem Icesave er lýst sem svindilbraski.
Fjölmiðlarnir á sömu hendur

Það er talað um að fjölmiðlar á Íslandi riði til falls vegna skulda. Það er spurning hverjir lifa þetta af.

Nú hafa Morgunblaðið og Fréttablaðið, tvö langstærstu blöðin, gengið í eina sæng.

Þetta er merkileg þróun. Þýðir að allir fjölmiðlar á Íslandi, utan Ríkisútvarpið, Viðskiptablaðið og Skjár einn, eru í eigu sömu manna.

Mogginn, Fréttablaðið, DV, Stöð 2, já og vísir.is og mbl.is. Alls staðar eru þarna eignatengsl.

Teljast varla góðar fréttir.
Faðmlag

Það eru ýmsir vinklar á hinum tárvota fundi Sjálfstæðisflokksins í gær.

Kjartan hélt ræðu, það er sagt að ekki hafi verið þurr hvarmur í salnum,

Að lokinni ræðunni er sagt að Geir Haarde og Kjartan hafi faðmast.

Kjartan er einn af stjórnendum Landsbankans, einn þeirra sem kom bankanum í þrot og ber ábyrgð á stórkostlegu fjárhagstjóni bæði einstaklinga og þjóðarbúsins.

Er þetta faðmlag þá alveg viðeigandi fyrir forsætisráðherra Íslands?

Kjartan segist hafa tapað miklu, en samt eru kannski einhverjir aðrir sem Geir ætti að faðma þessa dagana fremur en gamlir klíkubræður sem hafa flotið ofan á í skjóli flokkshagsmuna og enginn treystir lengur.