arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Neita að svara

Viðskiptaráðuneytið neitar að gefa svör við eftirfarandi spurningum alþingismannsins Ólínu Þorvarðardóttur um skuldir sjávarútvegsins, sjá pistil Ólínu um málið hér:

1. Para Num End WP Style End: System_53 Hve mikið af skuldum útgerðarfyrirtækja varð eftir í þrotabúum gömlu bankanna þriggja, sundurliðað eftir bönkum? WP Paired Style Off: System_53

WP Style End: System_53 WP Paired Style On: System_53 Tab Para Num 1 [2] 2. Para Num End WP Style End: System_53 Hve stór hluti skulda útgerðarfyrirtækja fluttist yfir í nýju bankana þrjá, sundurliðað eftir bönkum? WP Paired Style Off: System_53

WP Style End: System_53 WP Paired Style On: System_53 Tab Para Num 1 [3] 3. Para Num End WP Style End: System_53 Hvaða verklagsreglur voru viðhafðar við mat á yfirfærslu skulda sjávarútvegsfyrirtækja úr gömlu bönkunum í þá nýju? WP Paired Style Off: System_53

WP Style End: System_53 WP Paired Style On: System_53 Tab Para Num 1 [4] 4. Para Num End WP Style End: System_53 Hafa lán sjávarútvegsfyrirtækja verið afskrifuð eftir bankahrunið og ef svo er, í hve miklum mæli? WP Paired Style Off: System_53

WP Style End: System_53 WP Paired Style On: System_53 Tab Para Num 1 [5] 5. Para Num End WP Style End: System_53 Hafa lán sjávarútvegsfyrirtækja verið fryst eftir bankahrunið og ef svo er, hvaða upphæðir er um að ræða og til hve langs tíma?
Oddjob

Þetta má lesa í uppgjöri ársins hjá Daily Telegraph.

- - -

E is for Editor. David Oddsson, the former prime minister of Iceland, was offered the chance to rewrite history after being appointed editor of the countrys only broadsheet newspaper. Oddjob might be more appropriate.

His new employer didnt seem worried by Oddssons standing on the world stage. The politician was previously listed in Time magazines choice of 25 people to blame for the financial crisis.

Still, the Icelandic meltdown did offer opportunities for the bargain-hunters. Baugur boss Jon Asgeir Johannesson was forced to hold a car boot sale of the retailers office furniture after the business collapsed. Such was the Man In Blacks fall from grace that he was spotted flying economy on the way to London. A hack described him as “grumpy and bad tempered”. Poor lamb.
Sjálfsskipunarhefðin

Það má segja að Jón Sigurðsson hafi skapað athyglisvert fordæmi þegar hann hætti sem viðskiptaráðherra. Árið 1993 fór Jón beint úr ráðuneytinu yfir í Seðlabankann.

Má orða það svo að hann hafi skipað sjálfan sig.

Svo gengu fleiri á lagið.

Finnur Ingólfsson fór sömu leið úr viðskiptaráðuneytinu í Seðlabankann í lok árs 1999.

Skipaði sjálfan sig.

Og svo kom Davíð Oddsson beint úr utanríkisráðuneytinu í Seðlabankann 2005. Það þarf ekki að velkjast í vafa um hvort hann skipaði sjálfan sig.

Góður maður sem ég þekki kallar þetta „sjálfsskipunarhefðina“.
Þá er það komið á hreint

Í vefritinu Herðubreið mátti lesa um skipun Jóns Sigurðssonar sem stjórnarformanns Íslandsbanka, að það hafi gerst að hinir nýju eigendur bankans –

„þrautreyndir alþjóðlegir bankamenn allir saman – leituðu að stjórnarformanni fyrir bankann“.

Í fréttum Stöðvar 2 var hins vegar upplýst að erlendu eigendurnir komu hvergi nálægt þessu heldur hafi Jón skipað Árna sem síðan skipaði Jón og sjálfan sig að auki.
Ófriðnum á stjórnarheimilinu lýkur ekki með samþykki Icesave

Maður gerir ráð fyrir að Icesave fari loks í gegnum þingið á miðvikudag.

Og þá er hugsanlegt að einhverjir stjórnarliðar andi léttar. Telji að nú séu þeir komnir á lygnan sjó.

Mér finnst líklegt að ekki verið mikið talað um Icesave næstu misserin. Flestir eru búnir að fá alveg nóg af málinu. Og samkvæmt samningnum við Breta og Hollendinga hafa Íslendingar greiðslufrest í nokkur ár.

En það er svosem ekki víst að vandræðin á stjórnarheimilinu séu liðin hjá. Kannski eru þau rétt að byrja.

Steingrímur notaði viðtal fyrir jólin til að minna á að hann hefði ekki breytt um skoðun á Evrópusambandinu, hann væri enn á móti því, og að hann teldi að krónan væri góður gjaldmiðill sem nýttist hagkerfinu vel.

Strategía Samfylkingarinnar í ríkisstjórn – mótuð á vikulegum fundum Einars Karls Haraldssonar með aðstoðarmönnum ráðherra – hefur verið að láta lítið fyrir sér fara.

Láta Steingrím taka höggin.

En einhvern tíma verður Samfylkingin, stærsti flokkurinn á þingi, að stíga fram og skýra markmið sín – og jafnvel reyna að vinna Evrópustefnunni fylgi. Eins og staðan er virðist einsýnt að samningur við Evrópusambandið verði felldur.

En þá er hætt við að lýðum verði ljóst að himinn og haf er milli stjórnarflokkanna.
FME gat stöðvað Icesave

Víða bregður fyrir þeim misskilningi að Fjármálaeftirlitið hafi ekki getað stöðvað útbreiðslu Icesave reikninganna erlendis. Til dæmis í þessari varnargrein um fyrrverandi stjórnarformann FME sem birtist í vefritinu Herðubeið.

Í lögum um fjármálafyrirtæki frá árinu 2002 segir í 36. grein:

“Fjármálaeftirlitið getur bannað stofnun útibús erlendis ef það hefur réttmæta ástæðu til að ætla að stjórnun og fjárhagsstaða hlutaðeigandi fjármálafyrirtækis sé ekki nægilega traust.”
Tækni og óheft græðgi

Í Fréttablaðinu stendur að ég hafi eytt jólunum í ritdeilu við prófessor í Háskólanum vegna kvikmyndarinnar Avatar.

Ojæja.

Ég skrifaði litla grein, það tók mig svona kortér. Tókst samt að komast í fjögur jólaboð.

Prófessorinn setti saman texta þar sem hann komst að þeirri niðurstöðu að frumbyggjar plánetunnar Pandóru í mynd James Camerons hefðu verið betur settir ef þeir hefðu haft kvótakerfi að forskrift Ragnars Árnasonar.

Magnús Sveinn Helgason sem heldur úti bloggsíðunni Freedom Fries gerir þessu miklu betri skil í grein sem hann setti á vefinn hjá sér í gær.

Magnús segir meðal annars:

„Þetta er allt hið merkilegasta mál. Aðallega vegna þess að ég held að Egill hafi haft á réttu að standa: Hannes hefur misskilið kvikmyndina fullkomlega. Og það sem er eiginlega skríngilegra, þá virðist hann hafa misskilið eignarréttinn og hvað hann hefur með aðstæður á hinni ímynduðu plánetu Pandóru að gera.

Boðskapur kvikmyndarinnar er ekki að “tækni sé óvinur náttúrunnar, eyðingarafl.” Boðskapur kvikmyndarinnar er að óheft græðgi sé slæm, að það sé ljótt að ræna fólk og hrekja fólk frá heimilum sínum með vopnavaldi. Boðskapurinn er líka að heimurinn bjóði upp á fleira en peninga, að það sé einhver dýpri sannleikur sem tengi sköpunarverkið allt saman.

Málaliðaher námafyrirtækisins sem vill hrekja hina innfæddu á flótta og drepa þá, til þess eins að komast yfir náttúruauðlindir plánetunnar, er vissulega tæknivæddur. En það er ekki tæknin sem gerir málaliðaherinn vondan, heldur hitt, að málaliðarnir vilja drepa saklaust fólk. Það er ekkert í myndinni sem bendir beinlínis til þess að Cameron vilji einhvernveginn draga upp þá mynd að tækni í sjálfu sér, sé vond.“
Fyrningarfrestur þrjú ár

Maður les að fyrningarfrestur ráðherraábyrgðar sé þrjú ár.

Nú spyr maður:

Er yfirleitt nokkuð í kerfinu hjá okkur sem fyrnist á þremur árum – brot eða skuldir?
Að skilja ekki Jón

Herðubreið er eins konar svar Samfylkingarinnar við vefnum AMX sem ofstækisfyllsti hluti Sjálfstæðisflokksins heldur úti.

Á þessum vefsíðum birtast hugleiðingar dýpst innan úr myrkustu skúmaskotum flokkanna – og sýna hvernig fanatískustu flokksmenn hugsa – og kannski líka valdamenn í flokkunum, svona þegar almenningur heyrir ekki til.

Því að sumu leyti vantar ekki hreinskilnina í þessar vefsíður; það er bara svo ankanalegt að sjá hvernig útkoman verður þegar ræður ferðinni hreinræktuð flokkshugsun.

Í grein í Herðubreið er Jón Sigurðsson, fyrrverandi stjórnarformaður Fjármálaeftirlitsins, mærður út eitt. Niðurstaðan er að þetta sé stórkostlegur bankamaður sem lítilsigldir gagnrýnendur kunni ekki að meta, skilja einfaldlega ekki.

Skiptir þá engu að Jón var annar helsti valdamaðurinn í þeirri stofnun sem átti að hafa eftirlit með íslenska bankakerfinu á tímanum þegar það hrundi.

Þrátt fyrir það telur Herðubreið að hann njóti mikillar virðingar erlendis.

Rifjast þá upp að forstjóri FME hélt hundrað fundi á síðustu misserum bankakerfisins þar sem hann lýsti því hvað það væri frábært. Og að í ágúst 2008 stóðust íslensku bankarnir álagspróf FME með glans, það var innan við tveimur mánuðum fyrir hrun.

Og að sjálfur stjórnarformaðurinn kom fram í auglýsingapésa frá Landsbankanum þegar Icesave reikningarnir voru opnaðir í Hollandi – fyrripart árs 2008. Bæklingurinn bar yfirskriftina Icesave launched in the Netherlands en fyrirsögn viðtals við Jón Sigurðsson sem þar birtist var Finances of the Icelandic banks are basically sound.

Og að viðskiptaráðherrann sem nú situr, Gylfi Magnússon, hefur sagt að það sé líkast því að FME hafi spilað með hinu liðinu.
Skúffufyrirtæki fékk kúlulán

Kvöldið fyrir Þorláksmessu er kannski ekki góður tími fyrir fréttaskúbb.

En það er afar skrítið hvernig mál sem Helgi Seljan reifaði þetta kvöld hvarf barasta.

Þarna eru bisnessmenn sem eru búnir að keyra fyrirtæki í þrot að fá risastórt kúlulán í banka sem ríkið er búið að taka yfir, Landsbankanum – gegn engum veðum nema bréfum í fyrirtækinu sjálfu.

Fyrirtækið er Icelandic Group – gamla Sölumiðstöð hraðfrystihúsanna – það var í eignasafni Björgólfs Guðmundssonar, en meðal þeirra sem hér koma við sögu eru Guðmundur Kristjánsson í Brimi og Friðrik Jóhannsson, þá- og núverandi stjórnarformaður Icelandic Group. Báðir sátu í stjórn félagsins fyrir hrun.

Lánið var notað til að kaupa upp nær alla hluti í Icelandic Group.

Sjá umfjöllun Kastljóssins hérna.
Stjörnuflóð

Um jólin varð ógurlegt stjörnuflóð.

Fjölmiðlar kepptust við að gefa bókum og plötum stjörnur.

Stjörnurnar voru síðan óspart notaðar í auglýsingum, í blöðum og sjónvarpi.

Hvert sem maður leit í fjölmiðlunum var verið að flagga stjörnugjöfinni.

Ég held að þetta hafi keyrt úr hófi fram.

Í fyrsta lagi var maður hættur að taka mark á stjörnunum vegna þess að þær voru alltof margar og út um allt.

Í öðru lagi held ég að gagnrýnendur hafi að meðaltali gefið sirka einni stjörnu of mikið – margt er gott í íslenskum bókmenntum og tónlist, en það er eiginlega óhugsandi að svo mikið af frábærum hugverkum komi hér út eins og hefði mátt halda af stjörnuflóðinu.

Til dæmis sýnist mér að árið sé heldur veikt í skáldskapnum. Milli trjánna, smásagnasafn Gyrðis Elíassonar, ber af – það er eina prósaverkið sem ég myndi telja framúrskarandi.

Það má líka geta ljóðabókarinnar Rennur upp um nótt eftir Ísak Harðarson og svo einnar helstu uppgötvunar ársins, Bréfa til næturinnar, ljóðasafns eftir Kristínu Jónsdóttur frá Hlíð í Lóni. Það er óvenjulegt að slíkt öndvegisskáld stígi fram á fullorðinsaldri – með hreinan og persónulegan tón.

Bókmenntaárið var betra í ævisögum. Það er mikill fengur að ævisögum um margbrotna og skrítna menn sem settu svip á síðustu öld: Jóns Leifs, Ragnar í Smára og Þórberg Þórðarson.
Út í hött að skipa Jón

Jón Sigurðsson var stjórnarformaður Fjármálaeftirlitsins á tíma hrunsins.

Væntanlega verður stór kafli um FME í skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis sem á að birtast í febrúarbyrjun.

Hugsanlega finnur nefndin einhverjar málsbætur fyrir stofnunina og stjórnendur hennar – það er raunar erfitt að sjá hverjar þær ættu að vera.

Fjármálaeftirlitið íslenska virðist hafa brugðist hlutverki sínu gjörsamlega. Í staðinn fyrir að hafa eftirlit með bönkunum, virka eins og yfirvald, var stofnunin í því að þjóna þeim.

Því virkar út í hött að skipa Jón sem formann stjórnar Íslandsbanka – aðeins mánuði áður en þessi skýrsla birtist.
Þá skaltu lifa!

Ég man eftir nafni Guðmundar Sesars Magnússonar þegar hann var að berjast fyrir fjölskyldu sinni gegn sölumönnum dauðans. Hann skrifaði bók um fíkniefnabölið sem nefndist Sigur í hörðum heimi.

Svo hvarf hann af sjónarsviðinu.

Fyrir jólin frétti ég að hann hafi látist í sjóslysi á litlum báti fyrir austan land. Sjálfur missti Guðmundur Sesar föður sinn í hafið þegar hann var tveggja ára.

Svo les maður þessa mögnuðu frásögn af því hvernig hann fórnaði lífi sínu til að tengdasonur hans gæti lifað og séð konu sína og barn aftur.

Oddrún, kona Guðmundar Sesars, mun hafa sagt við klerk eftir þetta hörmulega slys:

„Við höfum nú frekar brotna geislabauga, prestur minn.“

Það höfum við fleiri. En þetta merkileg saga um fórnarlund og hetjuskap.
Prófessor heldur með vondu köllunum

Prófessor í stjórnmálafræði hefur komist að því að því að boðskapurinn í kvikmyndinni Avatar sé vondur. Þarna sé tekin afstaða gegn tækni og framförum.

Þá sé enn verið að mæra hinn göfuga villimann úr ritum Rousseaus – en hann hafi hins vegar aldrei verið til.

Avatar lýsir ákeðinni tegund af framförum, þar sem náttúra er eyðilögð og fólk lítilsvirt, rekið burt eða drepið – já, allt í nafni framfaratrúar.

Nýlendukúgun og ránykju.

Fólk er það ofsótt vegna verðmæta sem það kann að búa yfir, náttúran er eyðilögð í gróðaskyni.

Í þessu sambandi er miklu nær að hugsa til þeirra sem verða fyrir barðinu á græðgi og útþenslustefnu – hvort sem það fólk telst „göfugt“ eða ekki.

Kongóbúa á tíma Leópolds, frumbyggja Tasmaníu, indíána á landnámstímanum í Ameríku, þjóðir í Amazonskógi, Palestínumenn, Tíbeta, íbúa Suður-Súdan – dæmin eru svo ótalmörg.

Prófessorinn hefur misskilið myndina algjörlega – að líkindum eftir einhverju skema sem er í kollinum á honum og verður varla breytt úr þessu.

Og í leiðinni tekst honum halda með vondu köllunum.
Steingrímur og búskussarnir

Einhverjir hafa verið að hneykslast á því að Steingrímur J. hafi kallað þá sem stýrðu Íslandi inn í hrun „búskussa“.

Ég veit ekki, kannski á ekki að tala svona á jólunum.

En þegar öllu er á botninn hvolft er þetta frekar vægt tekið til orða.
Gull, reykelsi eða mirra

Samkvæmt þessari frétt hefur prestur í Arizona í Bandaríkjunum komist að því að asni hafi verið eins konar Cadillac í Gyðingalandi hinu forna.

Og því hafi Jósef og María alls ekki verið fátæk. Og ekki Jesú heldur.

Svo hafi þau fengið góðar gjafir frá vitringum sem fögnuðu fæðingu Jesúbarnsins – meira að segja gull. Það er ekki málmur fátæklinga.

Við höfum litla jötu hérna í stofunni, uppstillingu af fæðingu frelsarans, raunar með dálítið ofvöxnu barni. Upprunalega Jesúbarnið brotnaði af og ég útvegaði nýtt, sem er nokkrum númerum of stórt. Má segja að jatan hafi sinn karakter.

Áðan var Kári búinn að ná í vasaljósið sem hann fékk í jólagjöf frá afa sínum, lýsti inn í fjárhúsið og hélt einhvers konar helgileik.

Við heyrðum hann tísta fyrir fuglana, jarma fyrir lömbin. Svo upphófst nokkur hávaði.

Það voru vitringarnir að rífast um hvað væri flottast, gull, reykelsi eða mirra.
Péturskirkjan – og mafían í Nepal

Samkvæmt frétt á Vísi var ráðist á páfann í St. Peter's Basilica.

Þetta minnir mig dálítið á einn ágætan vinnufélaga minn. Við vorum saman í erlendum fréttum á dagblaði sem nú er horfið. Vinnufélaginn skrifaði upp eftir Reutersskeyti frétt um uppgang mafíunnar í Nepal.

Mér fannst þetta dálítið skrítið – hvað var mafían að gera í þessu fjöllótta og fátæka landi?

Svo kíkti ég á fréttaskeytið. Þar var talað um Naples – sem er enska heitið á þeirri borg sem við köllum Napolí.

Nóg af mafíu þar – og nóg af páfum í Péturskirkjunni.
Gleðileg jól

Ég sendi öllum lesendum síðunnar bestu jólakveðjur með þessu skemmtilega gamla jólakorti úr miðbæ Reykjavíkur.

Njótið hátíðarinnar.
Vafningar

Björn Þór Sigbjörnsson skrifar leiðara í Fréttablaðið og bendir á að það sé tuttugu félaga flækja milli íbúða sem Íslendingar keyptu í Kína og þeirra sem stóðu að kaupunum á þeim:

- - -

„Vafningur hét félag. Það keypti annað félag að nafni SJ Properties MacauOneCentral HoldCo ehf. af SJ-fasteignum. SJ Properties MacauOneCentral HoldCo ehf. átti Drakensberg Investment Ltd. sem átti fjárfestingarverkefnið One Central sem fólst í kaupum á 68 íbúðum í byggingunni Tower 4 í Makaó í Kína. Sjóvá átti SJ-fasteignir. Milestone átti Sjóvá. Eigendur Vafnings voru SJ2, Skeggi og Máttur. Sjóvá og bræðurnir Karl og Steingrímur Wernerssynir áttu SJ2. Bræðurnir áttu Sjóvá í gegnum félag sitt Milestone. Skeggi var í eigu SJ2, Hrómundar, Hafsilfurs, BNT og Sátts. Einar Sveinsson átti Hrómund, Benedikt Sveinsson átti Hafsilfur. Þeir Sveinssynir áttu bróðurpart BNT sem aftur átti N1. Guðmundur Ólason, forstjóri Milestone, átti Sáttan. Máttur var í eigu SJ2, Hrómundar og Hafsilfurs. Einar Sveinsson og Karl Wernersson voru stórir hluthafar og stjórnarmenn í Glitni: Karl í gegnum félagið Þátt International og Einar í gegnum Hrómund og í eigin nafni. Glitnir lánaði Milestone til að kaupa Sjóvá. Sjóvá lánaði Vafningi til að kaupa SJ Properties MacauOneCentral HoldCo ehf.“
Jólagræðgin

Það er ekki jólaskapinu fyrir að fara í Hagkaup þar sem verð eru hækkuð fyrirvaralaust tveimur dögum fyrir jól.

Má kannski frekar tala um jólagræðgina.
Jólapopp – og djass

Ég ætla að lauma hérna inn tveimur poppuðum jólalögum sem mér finnst frábær. Aðallega til að efla jólaskapið – og svo er aukabónus að ergja þá sem verða mjög fúlir ef maður setur inn eina og eina færslu sem ekki fjallar um Icesave.

Hér er George Michael með Last Christmas. Sérlega flott jólalegt bít í þessu lagi. Og Michael er frábær söngvari. Ég ætla ekki að skammast mín fyrir að finnast þetta ferlega skemmtilegt. Kemur mér í jólaskap, ef það er ekki spilað alltof snemma á árinu.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=3354flS1KJs]

Og svo er hérna stórgóður flutningur Pálma Gunnarssonar á lagi eftir Magnús Eiríksson, Gleði- og friðarjól. Í þessu lagi er að finna þennan galdur sem gerir Mannakorn að svo frábærri sveit hjá Magnúsi og Pálma, einhver innileiki og hlýja. Myndirnar við þessa YouTube útgáfu eru dálítið út úr kú, en ég fann ekki annað.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=bIHw2eYq6o0]

Svo er ég reyndar haldinn þeim misskilningi að Kind of Blue eftir Miles Davis sé jólaplata. Kannski af því hún er svona cool? Dreg hana alltaf fram á aðfangadag og spila, sérstaklega þennan ópus. Flamenco Sketches. Það eru John Coltrane og Cannonball Adderley sem leika á saxafónana, en ekki ómerkari maður en Bill Evans samdi lagið með Miles. Sá sem klippti saman þetta myndskeið setur lagið líka inn í vetrarumhverfi.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=4KJE3a0pR2w]
Þögn kiðlinganna

Strákar velta því mikið fyrir sér bönnuðum kvikmyndum. Ég man að ég nánast þjáðist í bernsku yfir því að komast ekki inn á Arnarborgina í Gamla bíói.

Kári fékk að fara á Avatar – sem er bönnuð innan tíu ára.

Vinur hans einn toppaði þetta alveg, sagðist hafa horft heima hjá sér á allar Aliens myndirnar og Terminator líka.

Ég sagðist eiga erfitt með að trúa því, mér hefði þótt fyrsta Aliens myndin svo hræðileg að ég lá á gólfinu í Nýja bíói með peysu yfir hausnum á mér.

Uss, strákarnir sögðust ekki trúa því.

Svo sagði ég frá því þegar komst upp um árið að öll börnin í heilli blokk í Hlíðunum hefðu séð Silence of the Lambs.

Þá sagði Kári:

„Var hún ekki um einhverjar vondar geitur, geitur sem breyttust í vondar geitur?“
Minni fjármálageiri

Viðskiptablaðið skýrir frá því að viðræður séu hafnar um samruna Íslandsbanka og Kaupþings/Arion. Eigendur bankanna, sem eru nú hinir erlendu kröfuhafar, sjái mikla hagræðingarmöguleika þarna.

Það má líka vera ljóst að bankakerfið hérna er of stórt – það hljóp í það mikill ofvöxtur – en það vantar mikið upp á að það umfangið hafi dregist í samræmi við minnkandi vægi þess.

En þetta er síður en svo bara íslenskt fyrirbæri.

Sigrún Davíðsdóttir flutti pistil í í útvarpið í gær, vitnaði meðal annars í Paul Krugman, og dregur þá ályktun að heimurinn væri betur settur með mun minni fjármálageira:

„ Bandaríski hagfræðingurinn Paul Krugman hefur bent á að í sögulegu samhengi sé bankageirinn í heiminum nú rúmlega helmingi stærri, miðað við heimsframleiðslu, en lengi áður. Það er ýmislegt sem bendir til að stækkun fjármálageirans hafi almennt ekki haft holl áhrif og dregið úr stöðugleika. Þó samdráttur sé alltaf sársaukafullur má álykta sem svo að heimurinn væri almennt betur settur með minni fjármálageira og færri bankamenn en verið hefur undanfarin ár.“
Gagnslaus lögfræðiálit

Steingrímur segir að lögfræðistofan Mischon de Reyes fari út í pólitískar vangaveltur um Icesave, hin stofan sem spurð var álits, Ashurst, sé líka miklu stærri og virtari

Birgir Ármannsson fullyrti að pólitík fremur en lögfræði réði för í áliti Ashurst þegar það birtist fyrir nokkrum dögum.

Þannig erum við nákvæmlega engu nær. Hver les þetta eftir sínu höfði – og það kemur ekkert nýtt fram.

Vitlaustust var þó hugmyndin um að fá gamla hæstaréttardómara til að gefa álit. Þeir voru varir um sig, vildu auðvitað ekki láta draga sig út í þennan pytt.

Rétt hjá Ögmundi að það verður að klára þetta mál – á hvorn veginn sem það fer.

Eins og hann segir: Frekari tafir þjóna engum tilgangi.
Pólitískur bókmenntasmekkur

Við getum sett upp jólagjafalista samfylkingarmannsins.

Hann vill fá Snorra eftir Óskar Guðmundsson, fósturföður Hrannars B. og fyrrum kosningastjóra Jóhönnu.

Ferðabókina Enginn ræður för eftir Runólf Ágústsson, fyrrverandi rektor á Bifröst.

Jöklabókina eftir Helga Björnsson – af því samfylkingarmaðurinn trúir á loftslagsbreytingar – og ef Hallgrímur Helgason væri með bók, þá myndi hann biðja um hana líka.

Hallgrímur er raunar höfundur barnasögunnar Konan sem kyssti of mikið. Hún gæti farið í jólapakka samfylkingarfólks.

Jólabókalisti sjálfstæðismannsins gæti litið svona út:

Þeirra eigin orð, bók með neyðarlegum tilvitnunum, tekin saman af Óla Birni Kárasyni.

Eldað af lífi og sál eftir Rósu Guðbjartsdóttur.

Svartbók kommúnismans, þýdd af Hannesi Hólmsteini.

Peningarnir sigra heiminn eftir Nial Ferguson, útgefin af Uglu, forlagi Jakobs F. Ásgeirssonar.

Úbbs, þetta er reyndar aðeins of raunverulegt.

Viðbót kl. 11.58:

Hér hefur verið bent á tvær góðar bækur fyrir framsóknarmenn:

Og svo kom Ferguson – um sögu Ferguson dráttarvélarinnar eftir Bjarna Guðmundsson.

Og Svínið Pétur eftir Guðmund Steingrímsson.
Leiðindi

Guardian velur íkon áratugarins.

David Beckham, konan úr Sex & the City, Britney Spears, Tony Blair, Jamie Oliver, Madeleine McCann, Obama hjónin, Harry Potter, stofnendur Google – jú, og Osama Bin Laden.

Var þetta svona leiðinlegt?
Frostið oss herði

Í frostinu var ég að reyna að rifja upp frægt kvæði eftir Bjarna Thorarensen, Þú nafnkunna landið. Bjarni var rómantíker, og setur í kvæðinu fram þá athyglisverðu kenningu að frostið og kuldinn herði Íslendinga, geri þá að mönnum, og forði þeim frá „læpuskaps ódyggðum“ eins og hann kallar það – þær sækja líklega fremur á þá sem alast upp við hlýrra loftslag.

Þetta hefur verið dálítið brött hugmynd þegar hún er sett fram. Þjóðin var hálfdauð úr hörmungum þegar þetta var ort, bjó í torfkofum, hafði lítið ljósmeti eða hita – kuldinn hlýtur að hafa verið hræðilegur, að maður tali ekki um myrkrið. Maður prísar sig eiginlega sælan að hafa ekki verið uppi á þeim tíma.

En svona er kvæðið, það er ágætt að hafa það yfir og ganga svo út í frostið – svona líkt og til dæmis Þorraþræl Kristjáns Jónssonar – herðir mann kannski aðeins: Þú nafnkunna landið sem lífið oss veittir, landið sem aldregi skemmdir þín börn, hvert þinnar fjærstöðu hingað til neyttir, hún sér þér ódugnaðs framvegis vörn. Undarlegt sambland af frosti og funa, fjöllum og sléttum og hraunum og sjá; fagurt og ógurlegt ertu þá brunar eldur að fótum þín jöklunum frá! Fjör kenni' oss eldurinn, frostið oss herði, fjöll sýni torsóttum gæðum að ná; bægi sem kerúb, með sveipanda sverði silfurblár Ægir oss kveifarskap frá. Þó vellyst í skipsförmum völskunum meður vafri að landi, eg skaða ei tel; því út fyrir kaupstaði íslenskt í veður ef hún sér vogar, þá frýs hún í hel. Ef læpuskaps ódyggðir eykjum með flæða út yfir haf vilja læðast þér að: með geigvænum logbröndum Heklu þær hræða hratt skalt þú aptur að snáfa af stað. En megnirðu' ei börn þín frá vondu að vara, og vesöld með ódyggðum þróast þeim hjá, aftur í legið þitt forna þá fara föðurland áttu, – og hníga í sjá.
Hreingerningafólk verðmætara en bankamenn

Þetta eru stórkostlegir útreikningar frá New Economic Forum sem birtast í Daily Telegraph.

Þeir sem þrífa á spítölum eru miklu verðmætari fyrr samfélagið en bankamenn og endurskoðendur.

í beinhörðum peningum talið.

Munum við kannski ekki framar þurfa að hlusta á möntruna um að „okkar besta fólk“ hafi verið í bönkunum?