Björt framtíð og Besti flokkurinn – Jón Gnarr sem forsætisráðherra?

Össur Skarphéðinsson skrifar pistil á Facebook þar sem hann segir að Jón Gnarr gæti orðið næsti forsætisráðherra, fyrst hann kærir sig ekki um að vera forseti.

Stundum veit maður ekki hvort Össur skrifar í gamni eða alvöru, eða jafnvel til að reyna að hanna atburðarás, en kenningarnar sem hann setur fram eru skemmtilegar.

Hann segir að Píratar gætu haldið því fram að næstu kosningum að vera stærsti stjórnarandstöðuflokkurinn. Ríkisstjórnin sem nú situr verði trauðla endurkjörin. Píratar gætu því átt næsta forsætisráðherra og þá kæmi til greina að leita til „reynslubolta“ utan flokksins. Semsé Jóns Gnarr.

Píratar hafa margsinnis sagt að þeir vilji fara ótroðnar slóðir, og að það kæmi vel til greina að sækja ráðherraefni út fyrir raðir þingflokksins. Enginn í seilingarfjarlægð við Pírata hefur meiri reynslu til að stýra landinu en sá sem hefur stýrt höfuðborg með farsælum hætti. Það tókst Jóni Gnarr sannarlega. Passi hann að fara ekki í framboð til þings yrði hann nánast sjálfkjörinn sem reynslubolti utan þings til að fara með aðalhlutverkið á stóra sviðinu í Stjórnarráðinu. Honum mun örugglega ekki takast það verr en þeim sem stjórna landinu í dag. Ákvörðun hans um að skera á tengslin við Bjarta framtíð skilur vafalítið eftir súrt bragð í munni margra þar á bæ – en tímasetningin virtist ekki falla af himnum ofan.

Í dag á því enginn maður jafn mikla möguleika á að verða næsti forsætisráðherra og Jón Gnarr – svo fremi hann kæri sig um.

Össur vitnar í grein sem Jón Gnarr skrifaði þar sem hann tekur skýrt fram að Björt framtíð sé ekki Besti flokkurinn. Össur virðist ekki telja að Bjartrar framtíðar búi björt framtíð – fylgið hefur skroppið saman í skoðanakönnunum.

Það þurfti kannski ekki húmorista til því þó flokkurinn hafi sannarlega bjarta fortíð er framtíðin heldur dekkri. Björt framtíð hefur í undangengnum könnunum verið minnsti flokkur landsins – hvað sem síðar verður.

Kannski er þó smá oftúlkun þarna á ferðinni – Jón Gnarr hefur lengstum haldið ákveðinni fjarlægð milli sín og Bjartrar framtíðar. Eðli Besta flokksins var líka dálítið sérkennilegt. Það sem var áhugavert við Besta flokkinn var að þarna bauð sig fram hópur af fólki sem hafði ekki haft nein afskipti af stjórnmálum og sigraði. Náði völdum.

Það sem var hins vegar hæpið við Besta flokkinn var að hann var eins ólýðræðislegur og hugsast getur. Þetta var klúbbur, vinahópur, fremur en stjórnmálaflokkur. Kjósendur gátu ekki gengið í þetta stjórnmálafl. Ákvarðanir voru teknar í lokuðu rými. Þær voru alls ekki verri en aðrir flokkar hefðu tekið – en þetta er ekki sérstaklega til eftirbreytni og getur ekki varað nema skamma stund. Það var mjög áberandi hversu Besti flokkurinn var háður embættismannakerfi borgarinnar og við hlið sér hafði hann Samfylkinguna, stjórnmálaflokkar gerast varla hefðbundnari en hún.

Af þessum ástæðum var heldur ekki hægt að halda áfram með Besta flokkinn. Björt framtíð er hins vegar stjórnmálaflokkur sem starfar á hefðbundnari nótum, hefur fulltrúa í sveitarstjórnum út um land, þarf að halda landsfundi, móta alvöru stefnu, hafa visst gagnsæi í starfi sínu og hleypa kjósendum að sér.

Jón Gnarr segir að Besti flokkurinn hafi verið:

frumkvæði byggt á stragedískri heimspeki

Þetta muni jafnvel leysa hefðbundin stjórnmál af hólmi. Það er erfitt að sjá. Gömlum stjórnmálaflokkum er ógnað úr ýmum áttum í Evrópu. Í upplausnarástandi eins og ríkir nú koma að flokkar og einstaklingar komi utan í frá og sprengi upp hefðbundin viðmið og aðferðir. Nú eru Píratarnir í þessu hlutverki á Íslandi. Þeir hafa lýðræðislega aðferðafræði og gegnsæi umfram Besta flokkinn. Í Grikklandi er það Syriza – sem komst í ríkisstjórn og er að bíða skipbrot þar. Á Spáni Podemos – fjöldahreyfing. Í Bretlandi UKIP – kemur frá hægri. Á Ítalíu flokkur hins öldungis ófyndna grínara Beppe Grillo.

Jón Gnarr má eiga að hann er miklu fyndnari og klárari en Beppe – kostur hans er mannúðin og mildin, ákveðinn vilji til að bæta sig sífellt, sem maður greinir í fari hans. Það var þetta sem heillaði borgarbúa – miklu fremur en hugmyndin bak við Besta flokkinn.