arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Decode og braskið

Decode Genetics var fyrsta svikamylla Hannesar Smárasonar.

Að mörgu leyti er þetta frábært fyrirtæki, og það er mjög mikilvægt að starfsemi þess haldi áfram – á Íslandi. Helst á að innlima það í háskólasamfélagið.

En þegar reynt var að selja Íslendingum þá hugmynd að þarna væri ofboðslegur gróðavegur – á gráa markaðnum – þá brast siðferðið meðal þjóðarinnar; það var eins og ávísun á lóðbeint hrun.

Þetta var prófsteinn á hversu miklu væri hægt að ljúga. Og upptakturinn að því sem síðar kom: Algjörri braskvæðingu íslensks samfélags – tónninn hafði áður verið gefinn í afhendingu kvótans til útvalinnar aðalstéttar.

Ég man sumardag árið 2000 þegar maður uppskar vorkunnsöm augnaráð vegna þess að maður var ekki að kaupa bréf í Decode.

Ábyrgð þeirra sem stóðu í þessu er mikil: Helstu sölumennirnir voru Hannes, Kári Stefánsson og Davíð Oddsson.

Hér er komin út bók um þetta brask. Kynningin á henni er svohljóðandi:

„ Part detective story, part exposé, and part travelogue, Promising Genomics investigates one of the signature biotech stories of our time and, in so doing, opens a window onto the high-speed, high-tech, and high-finance world of genome science. In a luminous account, Mike Fortun investigates how deCODE Genetics, in Iceland, became one of the wealthiest companies of its kind, as well as one of the most scandalous, with its plan to use the genes and medical records of the entire Icelandic population for scientific research. Delving into the poetry of W. H. Auden, the novels of Halldór Laxness, and the perils of Keiko the killer whale, Fortun maps the contemporary genomics landscape at a time when we must begin to ask questions about what „life“ is made of in the age of DNA, databases, and derivatives trading.„
Lénskerfi

Elliði Vignisson, bæjarstjóri í Vestmannaeyjum, segist ekki ganga erinda sérhagsmuna. Hann um það.

Vandinn við kvótakerfið er ekki bara að aðferðin við úthlutunina var óréttlát, að búið er að færa hann í bækur sem eign þótt lögin segi að hann sé sameign þjóðarinnar, að búið er að veðsetja fiskinn í sjónum mörg ár fram í tímann í mjög vafasömum viðskiptum, á idjótísku verði – og meira að segja selja áfram til erlendra banka.

Heldur líka að þetta er nokkurs konar lénskerfi, þar sem fámennum aðli hafa verið afhent gæði sem hann leigir út frá sér og hirðir rentuna. Í skjóli þessa leigukerfis hefur tíðkast mikið brask – en í raun eru lénsherrarnir algjörlega óþarfur milliliður í því.

Maggi B. skrifar um þetta á blogginu sínu.
Vanmáttur gegn hvítflibbabrotum

Í grein á vefnum Global Research er vitnað í William K. Black sem var gestur í Silfrinu fyrir stuttu. Hann talar um aðgerðaleysi og vanmátt yfirvalda gegn hvítflibbaglæpum:

Criminologist William K Black, a former bank regulator and expert on crimes committed by the men at the top-so-called “control frauds” referencing the practices of CEOS in control at big corporations-studied these reports pointing out that by 2008, there were only 62,000 “criminal referrals” in this industry with only agencies reporting crimes “mandated” by law to do so.Only 1/3 of these illegal practices were even reported and, then, hardly any, in unregulated sectors which, in turn, dispensed 80% of them. These were the mortgages Wall Street bought, securitized, sliced and diced, borrowed against, and resold under false pretenses. Did they know? You bet they did.

He estimates there have been ½ million Fraudulent mortgage cases annually that should have been prosecuted but the FBI only has the capacity to handle 500 per annum because most of its white collar crime fighters were reassigned to the war on terror.

This is common saysSam Antar, a former, or maybe not so former admitted white collar criminal who laughs at government attempts to control the crimes:

“ Because the government doesnt have the resources to do it, and the white-collared criminals know it. The government basically ceded complicated crimes right after Enron. They ceded prosecuting complicated crimes. You see today, like the AIG thing, uh, Andrew Cuomo gets up there in front of the microphone and says, „Were gonna get those bonuses back!!“ Any schmuck prosecutor couldve gotten those bonuses back. Where are the complicated crimes that are being investigated? All were getting today is small dinky guys getting prosecuted here and there for relatively easy crimes to investigate.”
Tunnuspyrna

Góður maður benti á að umræðan um ESB á Íslandi væri svona:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Yth124e4d2A]

Og Jónas hittir beint í mark.
Kristján í Últímu og Farsældarríkið

Kristján Friðriksson í Últímu var einn af mínum uppáhaldsmönnum á unglingsárum. Dóttir hans, Sigrún, var bekkjarsystir mín og vinkona, og í gegnum hana kynntist ég Kristjáni og fjölskyldunni, syninum Friðriki sem spilaði listavel á píanó og átti gott plötusafn, og þremur bráðskemmtilegum systrum, Guðrúnu, Ásrúnu og Heiðrúnu. Að ónefndri móðurinni á heimilinu, Oddnýju. Heimili þeirra í Garðastrætinu var einstaklega skemmtilegt.

Kristján var mikill hugsjónamaður sem vildi vinna landi og þjóð gagn – og fór sínar eigin leiðir. Hann skrifaði meðal annars bókina Farsældarríkið og manngildisstefnan – hún hefur nú verið sett á netið eins og sjá má hér.
Gengið fellur stöðugt

Evran 178, pundið 202, dollarinn 127 – gengisvísitalan 231 stig.

Hvar endar þetta?

Í mars var gengisvísitalan komin niður í 185 stig – evran komin niður í 140 krónur.

Samt eru ströng gjaldeyrishöft. Á Seðlabankinn að grípa inn í þetta – eða er það vitandi vits að gengið er látið falla?
Innlánsvextir lækkaðir

Bankarnir standa ekki undir sér og því eru innlánsvextir keyrðir niður samkvæmt tilskipun meðan útlánsvöxtum er haldið háum.

Andri Geir Arinbjarnarson skrifar um þetta og nefnir það dulbúinn fjármagnstekjuskatt.
Gjaldeyrisbrask í ár og í fyrra

Félagsmálaráðherra segir að brask með gjaldeyri sé ábatasamasti atvinnuvegurinn.

Þetta virðist samt ekki vera mjög stórt, viðskiptin snúast um nokkra hundrað þúsund kalla.

En það má setja þetta í samhengi.

Á sama tíma í fyrra var bask með gjaldeyri nefnilega stærsta atvinnugrein á Íslandi, raunar sú langstærsta.

Enginn annar atvinnuvegur velti slíkum upphæðum. Hundruðum milljarða.

Þetta var þegar bankar og eignarhaldsfélög lögðust á eitt um að taka stöður gegn krónunni.

Sem sökk eins og steinn fyrir vikið.

Hvað sagði Árni Páll þá?
Þegar þingmenn breytast í hænsn

Ef það er eitthvað sem fólk meikar ekki núna þá er það gamaldags stjórnar/stjórnarandstöðu þvergirðingur.

Í stjórnmálum á Íslandi hefur löngum tíðkast það viðhorf að allt sem kemur frá andstæðingnum sé vitleysa.

Sem ekki eigi að hlusta á – og alls ekki samþykkja.

Borgarahreyfingin er í þeirri skemmtilegu stöðu á þingi að hún getur gert grín að þessu kerfi og afglapahættinum í kringum það.

Afhjúpað hvernig sumir þingmenn breytast í hænsn.

Birgitta Jónsdóttir skrifar pistil um þetta í DV í dag – um innhaldslausar ræður sem hún þurfti að hlusta á fyrstu daga þingsins. Lítinn bút af honum má lesa hér.

En hún er ekki bara neikvæð. Hún hrósar Tryggva Herbertssyni fyrir að vera málefnalegur.

Og það má Tryggvi eiga, hann kemur með hugmyndir og vel rökstuddar ábendingar – sem stjórnarflokkarnir verða að hlusta á.
Úr fórum Hagstofunnar

Útflutningurinn dregst harkalega saman, en innflutningurinn hrynjur samkvæmt þessum tölum Hagstofunnar. Ekki uppörvandi lestur.
Hústökumenn í þinginu

Framsókn situr sem fastast.
Samfélagið og lögmálin

Athyglisverð grein frá Stefáni Snævarr um tíma markaðshyggju og ríkisafskipta.

Stendur meðal annars:

„Tryggva Þór láist líka að nefna þá staðreynd að þjóðarframleiðslan í BNA og hugsanlega heimsins alls jókst meira á ári á ríkisafskiptaskeiðinu á fyrstu áratugunum eftir stríð en á markaðsvæðingaskeiðinu mikla 1980-2007. Í ofan á lag þénar meðalkaninn minna nú á unna klukkustund en fyrir þrjátíu árum þrátt fyrir um 3% hagvöxt á ári að meðaltali. Hinir ríku eru orðnir miklu ríkari, þeir fátæku jafnvel fátækari og millistéttin stendur í stað, verður að puða myrkranna á milli og taka stór lán til að geta aukið kaupgetu sína. Um þetta geta menn fræðst í bókum á borð við The Conscience of a Liberal eftir Paul Krugman og America: Who stole the Dream? eftir þá Steele og Bartlett. Auk þess er fjöldinn alllur af stuttum pistlum á Netinu þar sem þetta er staðhæft, t.d. í nýlegum pistli hagfræðingsins Robert Reich sem sat í stjórn Bill Clintons.“

Og:

„En ég er mjög efins um að samfélagið lúti lögmálum, kannski er hægt að framkvæma lýðræðislegan sósíalisma eða frjálst markaðskerfi undir einhverjum mér óþekktum kringumstæður. Viðurkennt skal þó að kenningar kommúnista er enn vitlausari en kenningar frjálshyggjumanna, það er þrátt fyrir allt vit í sumu sem þeir síðarnefndu segja.“
Varúð, æsingur og ofstopi

Ég held að menn verði að anda djúpt.

Ég skrifaði litla færslu um Írland í gærkvöldi, varð það á að tengja framfarir á Írlandi við Evrópusambandið.

Sem vissulega breytti miklu á eyjunni grænu.

Eftir þetta dundi á mér póstur frá æstu fólki. Anna Sigrún Baldursdóttir skrifar um þetta pistil.

Ég held þetta sýni:

1. Það er bilun að halda þjóðaratkvæðagreiðslu um hvort Ísland eigi að fara í aðildarviðræður. Þar er enginn umræðugrundvöllur nema getgátur og gróusögur.

2. Það er hætta á að umræðan hérna verði óbærileg.

Við ættum að reyna að hlífa þjóðinni við því. Gæta okkur á liðinu sem er þegar komið ofan í skotgrafirnar.

Flestir Íslendingar eru ekki í neinni fylkingu hvað varðar ESB aðild. Þetta fólk má þola að það verður æpt og orgað á það af handhöfum stórasannleiks í málinu – við ættum að virða rétt þess til að umræðan sé þolanlega siðmenntuð.
Fleiri fréttir úr spilavítinu

Hjá Saga Capital, fjárfestingarbankanum akureyrska sem Steingrímur J. hyglaði með svo eftirminnilegum hætti, felldu þeir líka niður ábyrgðir „lykilstarfsmanna“. Það átti semsagt enginn að tapa – bara græða og græða.

Steingrímur veitti bankanum lánafyrirgreiðslu á 2 prósenta vöxtum, muninn á þessu og því sem teljast eðlilegir vextir (12 prósent), færir bankinn í bækur sínar sem „tekjur“.
Fríkirkjuvegur 11

Það voru afglöp á sínum tíma að selja Fríkirkjuveg 11 til Bjögganna. Fyrir þeim var þetta aldrei neitt annað en monthús; það tókst með naumindum að koma í veg fyrir áform um að breyta Hallargarðinum í akbraut og bílastæði. Þetta átti að undirstrika að þeir væru einhvers konar Thor Jensenar nútímans. Björgólfur yngri lætur meira að segja kalla sig Thor í útlöndum.

Nú hafa þeir feðgar skilið eftir sviðna jörð á Íslandi. Fyrirtæki þeirra hér eru komin í þrot og skuldirnar ógurlegar.

Fríkirkjuvegur 11 stendur auður og engum til gagns.

Samt hefur borgarstjórn ekki manndóm til að taka undir tillögu Ólafs F. Magnússonar um að Bjöggar skili húsinu.

Sem er það eina sem vit væri í – fyrir alla aðila.
Huguð kona

Þegar Sinéad O'Connor reif myndina af páfanum. Og eyðilagði poppstjörnuferil sinn.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Is8bUujGvLg]
Kirkja formyrkvunar

Kirkjan kúgaði írska þjóð, hélt henni í greipum ofstækis, fáfræði og formyrkvunar. Það er hryllingur að sjá hvernig börn og ungmenni voru leikin af prestum og nunnum – það er varla hægt að orða það öðruvísi en að kirkjan hafi svikið æskuna.

Ekki var það fyrr en Írland fór að efnast að ráði, eftir að það gekk í Evrópusambandið og opnaðist, að tök kirkjunnar fóru að linast.

Og þá laukst upp Pandóruaskjan: sagan um endalausa misnotkun.

Sekt þessarar stofnunar er mikil. Það er skrítnast að Írar skuli ekki einfaldlega henda henni út í sjó.
Skilvirkt dómskerfi

Það er auðvelt að dæma menn eins og Agnar Víði. Hann var með tuttugu ljósritaða tvö þúsundkróna seðla.

Hann var ekki einu sinni búinn að nota þá, heldur telst sannað að hann hafi ætlað að gera það.

En hverjir ganga lausir á meðan?
Næsta bylting?

Það er nokkur ró á hinu pólitíska sviði.

Búið að skipta um ríkisstjórn.

Ætli megi ekki gera ráð fyrir að stór hluti þeirra sem tók þátt í búsáhaldsabyltingunni séu hallir undir hana?

Að hún þurfi að gera stór axarsköft til að það mæti aftur út á göturnar með potta sína og sleifar?

En þá gæti önnur bylting verið í sjónmáli. Bylting millistéttarinnar, þá frekar hinnar efri en hinnar neðri.

Sem myndi þá mæta og hrista skartgripi sína.
Gamalkunnug andlit

Sigrún Davíðsdóttir flutti pistil í Speglinum um mannaráðningar í eignaumsýslufélögum nýju bankanna. Þar má sjá gamalkunnug andlit frá tíma útrásarinnar.

Pistillinn endar á svofelldum orðum:

- - -

„Ríkisbankarnir þrír eiga eftir að véla með óhemju verðmæti sem verða seld með tímanum. Enginn efi er á að bankarnir halda á lofti að það verði gert á gagnsæjan hátt. Þetta er ekki spurning um andlit og ábyrgð heldur um að eyða tortryggni, ýta undir nýjan þankagang og skapa þá tilfinningu að verið sé að ná í aðra menn en þá sem eru tengdir rekstri og eigendum gömlu bankanna. Það er ekkert rangt við þessar stöðuveitingar – en menn geta spurt sig hvort forráðamenn ríkisbankanna stefni á ekki örugglega á nýjar brautir með nýjum kröftum. Eins og er virðast margir kvíða því að verið sé að búa til skjól fyrir fyrri eigendur og ráðamenn í viðskiptalífinu sem var.“
Költ?

AMX skrifar um sjálfstæðismenn sem víkja af flokkslínunni.

Er þetta pólitík – eða myndbirting einhvers konar költs?
Sameign þjóðarinnar

Kristinn Pétursson skrifar á bloggsíðu sína:

I. kafli. Almenn ákvæði.

1. gr. Nytjastofnar á Íslandsmiðum eru sameign íslensku þjóðarinnar. Markmið laga þessara er að stuðla að verndun og hagkvæmri nýtingu þeirra og tryggja með því trausta atvinnu og byggð í landinu. Úthlutun veiðiheimilda samkvæmt lögum þessum myndar ekki eignarrétt eða óafturkallanlegt forræði einstakra aðila yfir veiðiheimildum.

1. gr. laga er yfirleitt talin skýra meginmarkmið viðkomandi laga.

Í þessari fyrstu grein eru tvær setningar – af þremur – sem taka fram að nytjastofnar á Íslandsmiðum séu ekki eign útgerðarfyrirtækja

Nytjastofnar á Íslandsmiðum eru sameign íslensku þjóðarinnar.

Úthlutun veiðiheimilda samkvæmt lögum þessum myndar ekki eignarrétt eða óafturkallanlegt forræði einstakra aðila yfir veiðiheimildum.

Öllum endurskoðendum átti að vera ljóst – að aflaheimildir voru aldrei bein eign útgerða og því er það „þeirra eigið klúður“ að hafa skrifað upp á ársreikninga með eignfærða kvóta – hafi þeir gert slíkt – án fyrirvara.
Bókin sem setti Ísland á hausinn

Lesandi sendi þetta bréf.

- - -

Eitt sem rifjaðist upp fyrir mér í dag; Biblía Baugsveldisins. Bókin sem var í meiri metum en nokkur önnur innan Baugs. Allir starfsmenn fengu hana gefins og hélt höfundurinn fyrirlestur á Baugsdeginum í Mónakó árið 2007. Bókin heitir „Blink“ og er eftir Malcolm Gladwell.

Meginkenningin í bókinni er sú að þegar fólk er orðið vel þjálfað og með yfirburðaþekkingu á sínu sviði þá séu bestu ákvarðanir þær sem fólki dettur fyrst í hug (within a blink of an eye). Hann tekur sem dæmi skurðlækni á bráðamóttöku sem fær deyjandi sjúkling inn á borð til sín. Hann hefur engan tíma til að spá í hlutina heldur þarf að taka ákvörðun á nokkrum sekúndum. Og það séu yfirleitt bestu ákvarðanirnar sem þú gerir. Semsagt, þú átt að treysta þínu „gut instinct.“

Samkvæmt Gladwell er hægt að heimfæra þessi „sannindi“ á öll önnur svið lífsins – ekki síst heim viðskiptanna. Og þar sem Jón Ásgeir taldi sig hafa náðargáfu þegar kæmi að viðskiptum þá hljómaði þetta vel í eyrum. Inntak bókarinnar féll vel að möntrunni um að Íslendingar væru kvikari en aðrir. Fljótir að hugsa, fljótir að bregðast við og grípa tækifærin. Miklu fljótari en hinir svifaseinu Danir og Bretar.

Maður sér fyrir sér fundi þar sem fjárfestingabankadrengir báru dílana á borð fyrir Jón Ásgeir sem síðan „blink-aði“ þá. Nyhedsavisen? – blink – „Því ekki það.“ FL Group? – blink – „Auðvitað.“ Wyndham Press Group? – blink – „Prentsmiðja í Englandi hljómar gríðarlega vel.“ Ekki skrýtið að bankarnir hafi elskað kauða.

Segi ekki að þetta fái mann til að skilja hvernig Jón Ásgeir gat safnað skuldum langt yfir þúsund milljarða – en þetta gæti útskýrt það að hluta. Og þetta ætti að gera „Blink“ eftir Malcolm Gladwell að einni dýrustu bók sögunnar.
Mamma, pabbi og börn

Steingrímur J: „Við erum sem mamman og pabbinn.“
Gamlir kommar á móti ESB

Hér á landi hafa gamlir kommar haft sig mjög í frammi í baráttunni gegn ESB. Raunar er mjög merkilegt að sjá hvernig þeir ná saman við nýja félaga utarlega af hægrivængnum.

Og nú er farið að flytja inn gamla komma frá Noregi.

Dag Seierstad hefur verið áhrifamaður í pólitíkinni yst í vinstrinu í Noregi álíka lengi og Hjörleifur Guttormsson og Ragnar Arnalds á Íslandi. Raunar hefur hann ekki náð svo langt að verða ráðherra eins og þeir, en hann er sprottin upp úr svipuðum jarðvegi – dvaldi til dæmis mikið í sæluríkjunum í Austur-Evrópu á árunum á sjötta og sjöunda áratugnum.

Sjálfur skrifar hann reyndar aðallega greinar í Klassekampen, blað norskra marx-lenínista, meðan Hjörleifur og Ragnar skrifa í Moggann.
Enginn fyrirvari

Hluthafafundur hjá Exista er auglýstur í Morgunblaðinu í dag, hjá bíóauglýsingunum, á blaðsíðu 34.

Fundurinn verður haldinn þriðjudaginn 26. maí, eftir rétta viku, í höfuðstöðvum félagsins í Ármúla, klukkan 10.

Í auglýsingunni segir að tillögur frá hluthöfum sem bera eigi upp á hluthafafundi skuli vera „komnar í hendur stjórnarinnar eigi síðar en sjö dögum fyrir fundinn“.

Það er í dag.

Sama dag og auglýsingin birtist.
Við eigum hann

Helgi Seljan var með þessa úttekt fyrningarleiðinni í Kastljósi. Þarna er talað við Sigurgeir Brynjar Kristjánsson og Þórólf Matthíasson.

Hápunkturinn er án efa þar sem útgerðarmaðurinn Sigurgeir Brynjar segir um þorskinn í sjónum: „Við eigum hann.“

Það er í lok umfjöllunarinnar.
Jens

Við Lára Hanna komumst að því að við hefðum bæði verið hjá sama kennaranum, Jens Hallgrímssyni í Vesturbæjarskóla.

Hann var þá í húsi gamla Stýrimannaskólans við Öldugötu, var oft kallaður Öldugötuskóli.

Við spjölluðum saman í blíðunni á Austurvelli og vorum sammála um að Jens hefði verið besti kennari í heimi. Hann kenndi í Vesturbæjarskóla í fjörutíu ár. Lét af störfum fyrir nokkrum árum. Ég hef áður skrifað um hann hérna.

Þessi mynd var tekin af honum í fögnuði þegar bekkur Láru Hönnu kom saman 1997.
Afvegaleiddir kapítalistar

DV er með frétt á forsíðu um hvernig Einar Sveinsson og Karl Wernersson lánuðu sjálfum sér miljarða til að kaupa hluti í Icelandair þegar þeir voru eigendur Íslandsbanka/Glitnis. Samkvæmt fréttinni ganga þeir reyndar skuldlausir frá borði þegar bankarnir leysa til sín hlutabréf þeirra. Einar var stjórnarformaður Glitis fram á mitt ár 2007.

Á forsíðu Morgunblaðsins er hinn sami Einar að væla um að hér sé „einn allsherjar ríkissósíalismi tekinn við“.

Nei, ríkissósíalismi er ekki góður, en hverjir bjuggu svo um hnútana að hvert fyrirtækið af öðru er að detta í fang bankanna sem ríkið neyddist til að taka yfir?

Voru það sósíalistar?
Fellur ríkisstjórnin?

Maður spyr sig eftir þessa ræðu Guðfríðar Lilju hvort Samfylkingin sé ekki örugg á því að tryggja ESB umsókninni þingmeirihluta.

Ef ekki – ef þingsályktunin verður felld – ja, þá hlýtur fall ríkisstjórnarinnar að blasa við.

Eða mun Samfylkingin taka þeirri niðurstöðu – og halda áfram?
Ríkið gaf og ríkið tók

Gunnlaugur Sigmundsson er einn af spillingarmönnunum sem auðguðust á gráa svæðinu milli stjórnmála og viðskipta.

Kögunarhneykslinu var sópað undir teppi – en það er ekki gleymt.

Gunnlaugur naut þess að tengjast Framsóknarflokknum. Flokkurinn gerði hann ríkari, nánast gaf honum fyrirtæki sem hann stórauðgaðist á. Í reynd má segja að hann hafi verið í þeirri stöðu að selja sjálfum sér fyrirtækið.

Hið sama má segja um annan gosa, Finn Ingólfsson, sem nú virðist vera um það bil að tapa hlut sínum í Icelandair. Hann varð ríkur af þátttöku sinni í stjórnmálum – á þessu sama gráa svæði.

Það er ankanalegt – og ámáttlegt – að heyra mann eins og Gunnlaug kvarta undan því viðskiptalífið að færast í hendur ríkisins. Hann er vond heimild um það.

Í frétt AMX sem er vísað í hér stendur orðrétt að Finnur Ingólfsson hafi verið „ráðherra Framsóknarflokksins og Giftar“.

Þetta er freudískt mismæli – en auðvitað alveg hárrétt.

Svo má nefna að ef gegnsæið fer ekki að aukast í skilanefndum bankanna, og ef ekki verða settar almennar og skýrar reglur um útdeilingu verðmæta úr þeim, þá er hætt við að við sitjum uppi með ansi mikið af mönnum af sauðahúsi Gunnlaugs og Finns næstu áratugina.
Aðlögunarhæfni

Ég veit ekki hver er að gefa erlendum fjölmiðlum þá sérstæðu sögu að Auður Capital muni bjarga Íslandi úr kreppunni. Nú síðast birtir BBC þessa þvælu, áður hefur hún birst í breska blaðinu Independent, minnir mig.

Eigendur fyrirtækisins voru stórir leikendur í banka- og útrásarruglinu eins og hefur margsinnis komið fram.

Fræg er þessi skýrsla sem annar helsti talsmaður Auðar kynnti þegar hún var framkvæmdastjóri Viðskiptaráðs.

Gekk út á að höftum og íþyngjandi reglum yrði aflétt af viðskiptalífinu, því yrði í auknum mæli leyft að setja sér sínar eigin reglur, eins og það var kallað, heilbrigðiskerfið yrði einkavætt, sem og menntakerfið og enska tekin upp sem annað tungumál.

Öll framsetningin er eins og blautur nýfrjálshyggjudraumur. Manni verður eiginlega bumbult.

Merkilegt fólk sem á auðvelt með að færa sig úr einni lygasögu yfir í aðra lygasögu. En það kallast víst aðlögunarhæfni.
Rotnandi hræ

Madeleine Bunting skrifar í Guardian og segir okkur hafa verið að lifa skeið sem hún kallar The Age of Entitlement. Það hafi einkennt bæði viðskiptalíf og stjórnmál, tíma þeirra sem voru nógu klárir, heppnir eða ósvífnir til að sveigja fram hjá reglunum. Nú segir hún að þessi tími sé eins og rotnandi hræ.

„ This has been the Age of Entitlement in which those lucky or ingenious enough to find a way round the rules have richly rewarded themselves while the rest of us looked on, powerless and humiliated.„
Vaxtabreytingar hjá bönkunum

Már Mixa skrifar um vaxtabreytingar hjá Íslandsbanka og segir að þær felist í þessu:

vextir útlána lækka lítið

vextir óverðtryggðra innlána lækka mikið, líklegast allt að 6,4%!
Silfrið hjá Láru Hönnu

Silfrið í gær hefur sjálfsagt farið fyrir ofan garð og neðan hjá mörgum vegna góða veðursins. Endursýningin var líka venju fremur seint. Sjálfur var ég frekar ánægður með þáttinn.

Lára Hanna hefur bútað hann niður eins og áður – ég kann henni sérlega góðar þakkir fyrir.

Smellið hér.
Efnismikill kjóll

Jóhanna okkar var björt yfirlitum, heilbrigð og falleg að sjá í gær.

Og hún þurfti ekki að hrista sig og skaka eins og t.d. keppendur frá Rúmeníu, Tyrklandi og Úkraínu – síðastnefnda atriðið sló langt út klámið.

Guardian notaði orðin wholesome niceness um hana.

Þar var líka verið að setja út á bláa kjólinn hennar. Að hann væri tuskulegur eða eitthvað.

Nú ætla ég að hafa skoðun á því máli:

Mér fannst kjóllinn fallegur!

Og hann var efnismikill, ólíkt flestum öðrum kjólum í keppninni.

Svo má auðvitað geta þess að Jóhanna er ljóshærð í alvörunni – það er líka ólíkt hinum fjölmörgu óvæntu ljóskum frá Suður-Evrópu.
Silfrið í dag

Líkt og áður er komið fram verður Jóhannes Björn gestur í Silfri Egils í dag.

Af öðrum gestum má nefna breska ofurhönnuðinn Paul Bennett en hann hefur verið að kynna sér þá möguleika sem Ísland á eftir hrun og kreppu. Bennett er aðalsprautan í fyrirtæki sem nefnist Ideo.

Sigrún Davíðsdóttir kemur í þáttinn sem og Sveinn Aðalsteinsson, Eiríkur Stefánsson – og fleiri.
Karen Millen og Byr

Tískudrottning sem ljær tuskubúðum í Bretlandi nafn sitt dúkkar upp sem stofnfjáreigandi í fyrrverandi Sparisjóði Hafnarfjarðar – nú Byr.

Reyndar vill svo til að Baugur var eigandi tuskubúðanna.

Trúverðugt?

Eða er að koma í ljós að útrásarvíkingar munu berjast með kjafti og klóm – og alls kyns klækjum – fyrir því að verja stöður sínar.

Hvað annað?
387 stig Norðmanna

Nú springa Norðmennirnir.

Og það er líka 17. maí á morgun.

Þjóðhátíðardagurinn þeirra.

(En við fyrirgefum þeim allt fyrir 12 stigin þarna í lokin og samgleðjumst.)

Ég gengst við því á þessu kvöldi að ég er 1/4 Norðmaður.