arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Leiðarlok ríkisstjórnar?

Jóhanna Sigurðardóttir segist vænta formlegs svars frá Hollendingum og Bretum um Icesave fyrirvarana.

Í ræðu á laugardag var hún vondauf og viðurkenndi að Icesave væri í hnút.

Ef Hollendingar og Bretar segja nei er ljóst að málið er á byrjunarreit.

Því fyrirvararnir byggja á samþykkt Alþingis.

Þá verður að semja upp á nýtt – ef Hollendingar og Bretar fást til að setjast aftur að samningaborði – eða fara dómstólaleiðina sem margir óttast að muni reynast Íslendingum dýrkeypt.

Það mun þá væntanlega tefja endurskoðun á áætlun Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og lánafyrirgreiðslu ýmissa ríkja til Íslendinga.

Hvar stendur ríkisstjórnin þá? Á hún að játa sig sigraða?

Ragnheiður Ríkharðsdóttir, þingmaður Sjálfstæðisflokks, tók heldur ólíklega í það í Silfrinu að ríkisstjórnin færi frá.

Er Sjálfstæðisflokkurinn þá ekki tilbúinn að taka við stjórnartaumunum?

Hvað er þá til ráða?

Er þjóðstjórn ennþá möguleiki?
Málgagn breska Íhaldsflokksins hissa á ráðningu Davíðs

Meira að segja breska íhaldsblaðið Daily Telegraph er forviða á ráðningu Davíðs Oddssonar á Morgunblaðið, helsta dagblað Íslands.

Blaðið nefnir að Davíð Oddsson hafi í hinu víðlesna tímariti Time verið nefndur sem einn af 25 einstaklingum í heiminum sem beri mesta ábyrgð á efnahagskreppunni.

Hann hafi setið yfir ( presided over) hruni lands síns en eigi ekki í vandræðum með að fá vinnu.

Blaðið getur þess að fjölmiðlar á Íslandi séu í höndum peningaelítu landsins; þannig hafi Björgólfur Guðmundsson verið eigandi Morgunblaðsins en Jón Ásgeir Jóhannesson sé eigandi Fréttablaðsins og sjónvarpsstöðva.

Höfundur greinarinnar er Rowena Mason, blaðakona sem mikið hefur skrifað um íslensk málefni.

The Daily Telegraph er helsta málgagn Íhaldsflokksins breska.
Transparency

Ég sendi þennan tölvupóst til Transparency International:

- - -

Dear Sir/Madam

I am a senior journalist in Iceland.

I must say that your results on Iceland and corruption absolutely undermine the reputation of your organisation.

Are you aware that there is a huge investigation into financial misdoings in our country, headed by a special prosecutor with the aid of Eva Joly, the French/Norwegian investigation magistrate?

Your information is obviously wrong – or maybe your criteria is faulty.

Best regards

Egill Helgason

Reykjavik Iceland
Hverjir verða ofaná?

Í stuttri bloggfærslu nær séra Baldur Kristjánsson, prestur í Þorlákshöfn, að fanga kjarna máls um stöðuna í íslensku samfélagi.

- - -

Harðvítug átök standa nú yfir um völdin í íslensku samfélagi. Slík átök eru í öllum samfélögum en aldrei eins gróf og ofsafengin eins og í kreppu þegar allt hefur hrunið. Oftast ná þeir yfirhöndinni sem hafa fjármagnið sín megin. Á ófriðartímum ná karlar aftur vopnum sínum, hörkunaglar sem kalla ekki allt ömmu sína. Konum er hent út í horn.

Á Íslandi eru átökin rétt að byrja. Átökin verða áfram um fiskveiðiauðlindina, um landið sjálft og orkuauðlindirnar. Flest ræðst með sama hætti og á öllum öldum, í leyndum farvegum, samböndum og klíkum. Afbragðsmenn eru vegnir og léttvægir fundnir, foringjar búnir til úr öðrum. Foringjar verða þeir sem hafa vit á því að standa fyrir ákveðna hagsmuni. Lýðræðið er aðeins hluti af leiknum. Þeir sem læra á lýðræðið, leikreglur þess, verða ofaná ef allt hitt er í lagi.
Norðmenn og neyðaraðstoðin

Björn Pálsson og Drengur Óla Þorsteinsson eru höfundar þessarar greinar.

- - -

Eru Norðmenn vinir í raun?

Þann 13. maí 1945, örfáum dögum eftir að heimsstyrjöldinni síðari lauk í Evrópu, tilkynnti ríkisstjórn Íslands að hún hygðist standa fyrir söfnun meðal landsmanna til þess að koma stríðshrjáðum „bræðraþjóðum“ okkar Danmörku og Noregi til hjálpar. Söfnun þessi var nefnd Landssöfnun og stóð yfir í tvær vikur frá 14. maí til þess 26. Áður en til þessarar söfnunar var boðað höfðu þó þegar safnast á þriðju milljón króna, auk fatnaðar, til Norðmanna, Dana og Finna. Flokksritin gömlu voru nokkuð sammála, aldrei þessu vant, um að tilgangur söfnunarinnar væri að sýna í verki að Íslendingar teldu sig til bræðraþjóðar Norðmanna og Dana.

Viðbrögðin létu ekki á sér standa því strax fyrsta daginn höfðu safnast 385 þúsund krónur og voru þá eingöngu talin framlög 12 aðila; Bæjarsjóðs Reykjavíkur og 11 fyrirtækja. Almenningur átti síðar eftir að taka við sér og til marks um fórnfýsi alþýðunnar er haft eftir gamalli konu í dálkinum „Hannes á horninu“ í Alþýðublaðinu 7. júní 1945 að hún hafi gefið 30 krónur í söfnunina og ætli í staðinn ekki að kaupa neitt kjöt allan júnímánuð og nokkuð fram í júlí. Á meðan á söfnuninni stóð var ekkert lát á fréttum þess efnis að hún gengi með eindæmum vel um land allt og að þátttaka væri nokkuð almenn.

Þegar upp var staðið höfðu, samkvæmt Öldinni okkar, safnast í Landssöfnuninni tæpar 5 milljónir króna og alls gaf íslenska þjóðin allt að 7 milljónum króna til bræðraþjóða okkar á Norðurlöndum á stríðsárunum. Að núvirði væru 7 milljónir króna ríflega 453 milljónir króna. En þess bera að geta að á Íslandi bjuggu þá, skv. Hagstofunni, einungis rúmlega 127 þúsund manns.

Ekki er hægt að bera saman neyð Norðmanna og Dana á stríðsárunum og í stríðslok, annars vegar, og Íslendinga nú í bankahruninu, hins vegar, en þó verður ekki horft fram hjá þeirri staðreynd að vinaþelið var öllu meira 1945 en 2009 á milli þessara frændþjóða, eins og þær eru kallaðar nú. Þó deila megi um að hve miklu leyti orsakir hrunsins eru utanaðkomandi, er ljóst að afleiðingarnar fara ekki í manngreinarálit. Þó að vantrausts gæti til íslenskra yfirvalda er þá ástæða til að bræðralag þjóða gjaldi fyrir það?

Að þessu sögðu leggja höfundar til, við norsku þjóðina að hún láni þeirri íslensku það sem til þarf svo rétta megi af íslenskt efnahagslíf. Á milli vinaþjóða er óþarfi að Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn, með alla sína sögu, sé notaður til einhverskonar þvingana og setji nauðbeygðri þjóð afarkosti. Slíkan millilið hafa þjóðirnar aldrei þurft og þurfa ekki í dag.

Höfundar starfa við ferðaþjónustu,

Björn Pálsson

Drengur Óla Þorsteinsson
Slow Food

Í Silfrinu í gær fjallaði ég um samtök sem heita Slow Food. Þau eru upprunnin á Ítalíu, hafa breiðst út um heimsbyggðina – og starfa meðal annars á Íslandi.

Einn flottasti fulltrúi þeirra er eyfirski kokkurinn Friðrik V., en á veitingahúsi sínu á Akureyri leggur hann mikla áherslu á að elda úr háefni sem hann aflar í næsta nágrenni.

Mottó samtakanna er að matur eigi að vera góður, hreinn og sanngjarn.

Góður – af því það er nautn að borða.

Hreinn – til að eyðileggja ekki heilsu okkar sjálfra og umhverfið.

Sanngjarn – vegna þess að þeir sem framleiða matinn eiga að fá sanngjörn laun fyrir vinnu sína.

Þetta eru um margt frábærar hugmyndir, sem eiga mikið erindi við þjóð sem hefur lent í kreppu vegna græðgi og ofneyslu.

Hér er heimasíða samtakanna Slow Food.
Mjög skaðlegt

Eins og margoft hefur verið skrifað á þessum vef er fátt skaðlegra fyrir ungt fólk en starf í ungliðahreyfingum stjórnmálaflokka.
Polanski handtekinn

Það er skrítið að horfa upp á Roman Polanski handtekinn í Sviss vegna meira en þrjátíu ára gamals brots sem hann framdi í Bandaríkjunum.

Polanski hefur ekki getað snúið aftur til Bandaríkjanna, en hann hefur ferðast víða um heim án þess að vera handtekinn. Til Íslands kom hann að mig minnir 1987.

Engum datt í hug að handtaka hann.

Þótt hann líti ekki út fyrir það er Polanski orðinn 75 ára.

Líf hans hefur verið markað hryllingi – sem oft skín í gegn í myndum hans.

Hann var lítill gyðingadrengur í Póllandi á tímum nasista og þurfti að fara huldu höfði.

Lifði af, einn af fáum.

Hann þótti hálfgert undrabarn í kvikmyndum. Gerði frægar myndir þegar hann var kornungur, nýskriðinn úr kvikmyndaakaemíunni í Lodz þar sem Þrándur Thoroddsen stundaði líka nám.

Fór til Frakklands og svo til Bretlands og loks til Bandaríkjanna þar sem hann gerði Rosemarys Baby og Chinatown.

Kona hans og ófætt barn voru myrt af gengi Charles Manson í Beverly Hills árið 1969.

Og nú gæti hann átt fyrir höndum að eyða ellinni í fangelsi í Bandaríkjunum.
Blöðin, auðmennirnir og auglýsendurnir

Einu sinni voru dagblöð á Íslandi útibú frá stjórnmálaflokkum.

Nema kannski Mogginn; ritstjórar blaðsins í þá tíð litu á Sjálfstæðisflokkinn sem útibú frá Mogganum.

Sjálfur starfaði ég á Tímanum og Alþýðublaðinu; eftir á að hyggja er ég ánægður með að hafa hvorki verið á Morgunblaðinu né Þjóðviljanum.

Svo kom Matthías, einn merkasti blaðamaður á Íslandi. Hugmynd hans var að breyta Morgunblaðinu í breitt frjálslynt borgaralegt blað.

Þegar 21. öldin rann upp breyttist þetta.

Blöðin urðu eign ákveðinna hópa í viðskiptalífinu – hver grúppa þurfti að eiga sitt blað.

Jón Ásgeir og klíkan kringum hann eignaðist Fréttablaðið, Björgólfur eignaðist Moggann, Existabræður keyptu Viðskiptablaðið.

Og áfram halda blöðin að vera mörkuð af þessum flokkadráttum, ekki úr pólitíkinni, heldur viðskiptalífinu – þar sem er barist um auðinn í landinu. Þarna takast á sérhagsmunahópar sem ætla að koma sér í sem besta stöðu til að hirða reyturnar eftir hrunið.

Baugsfyrirtækin auglýsa í Baugsmiðlum. Þannig lafir Fréttablaðið. Ætli það lifi ef Baugsbúðirnar á Íslandi eru teknar af Jóni Ásgeiri?

Og til þess var tekið að fyrirtæki í eigu Jóns Helga Guðmundssonar í Byko voru með að minnsta kosti níu heilsíðuauglýsingar í Mogganum í gær.

Í Reykjavíkurbréfi Morgunblaðsins í dag er sagt að það séu áskrifendur sem veiti aðhald. Þar er greinilega verið að skjóta á Fréttablaðið.

En kannski eru einhverjir auglýsendur líka tilbúnir að hlaupa undir bagga með Mogganum, og ef til vill ekki bara vegna þess að það sé svo gott eða hagkvæmt að auglýsa í blaðinu?
Seníóríta píanósins

Látin er Alicia de Larrocha. Víkingur Heiðar Ólafsson kallar hana seníórítu píanósins á Facebook síðu sinni.

Hún var 86 ára þegar hún andaðist, en fimm ára kom hún fyrst fram á tónleikum. Það var árið 1929 í Barcelona. Hún var undrabarn sem heimtaði að fá að spila á píanó þegar hún var þriggja ára.

Ég sá hana spila eitt sinn í Háskólabíói, á frekar erfitt með tímasetja hvenær það var. Hún var smávaxin og hnellin, eins og oft er um spænskar konur, en hinar smáu hendur hennar gátu töfrað fram ótrúlega tóna úr slaghörpunni.

Hún var fremsti túlkandi spænskrar píanótónlistar, eftir Albinez og Granados.

Hér leikur Alicia de Larrocha frábært verk af hrífandi innlifun, Elddansinn úr El amor brujo eftir Manuel de Falla.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=unR6coI5rgI]
Ólafur Ragnar reynist (óvart) sannspár

Einar skrifar þessa grein.

- - -

Forseti vor, Ólafur Ragnar tiltók 13 ástæður , sbr. bls 11 á Grapvine ( http://www.grapevine.is/Media/PDF/grapevine_16_2008_online.pdf), fyrir hruninu.

Reyndar var hann að telja upp ástæðurnar fyrir Bólunni, en engu að síður þarf ekkert að endurskrifa þessa tilvitnuðu grein.

Bara breyta hausnum úr “HOW TO SUCCEED IN MODERN BUSINESS: Lessons From the Icelandic Voyage” í “HOW TO SCREW UP IN MODERN BUSINESS: Lessons From the Icelandic Voyage”.

En ástæður ÓRG fyrir hvoru sem er eru jafngildar í greininni (sem er í raun ræða ÓRG frá árinu 2005):

1. Strong work ethics.

2. Focus on results rather than process. As when it can be done rather than how.

3. Icelanders are risk takers.

4. Absence of bureaucracy.

5. Personal trust, “my word is my bond”.

6. Small group of operators, working closely and strategically together, creating fast-moving network …

7. The bosses stand in the front of the action.

8. Heritage of of discovery and exploration, fostered by the medieval Vikings.

9. Importance of personal reputation, or as stated in Edda “our wealth might wither away but our reputation will stay with us forever”.

10. The Icelandic market is an effective training ground.

11. No one is afraid of us, because we are small.

12. Can draw people into promising projects.

13. Our business model has roots in litterature – we are “a poet of enterprise” (read: “Athafnaskáld”)

ÓRG reyndist mjög sannspár í ræðu sinni árið 2005. Allir ofangreindir liðir eru í raun skýring á hruninu. Spurningin hvort lokaorðin í messu hans frá 2005: “You aint seen nothing yet” eiga enn eftir að rætast?
Hin frábæra verðtrygging

Páll Þór Jónsson er höfundur þessarar greinar.

- - -

Sæll Egill.

Mikill þrýstingur er trá hagsmunahópum tengdum verðtryggðri íslenskri krónu. Áhugavert er að fylgjast með skefjalausum áróðri einstakra hagsmunaafla eins og lífeyrissjóða, þingmanna eins og Péturs Blöndal og ýmissa hagfræðinga.

Rökin eru þau að verðtrygging sé einhverskonar guðlegur mælikvarði. Óhagganleg staðreynd í annars ótryggum heimi. En ýmsar staðhæfingar og forsendur verðtryggðu krónunnar eru byggðar á heldur vafasömum forsendum:

Verðtryggða íslenska krónan er að stórum hluta ótengd þeirri krónu sem við venjulega köllum íslenska krónu. Verðtryggða krónan er mæld með vísitölu á meðan íslenska krónan er mæld á markaðsverði í samanburði við aðrar myntir.

Verðtryggða krónan hefur nánast aldrei lækkað. Hún er mæld út frá verði neysluvara þar sem ákvörðun er að stórum hluta tekin í fákeppni eða af fáum heildsölum.

Verðtryggingin rauk til dæmis upp þegar húsnæðisverð snarhækkaði en þegar markaðsbrestur varð, var þess gætt að hægt væri að halda henni uppi með ”eignaskipasamningum” þar sem í raun er hægt að hækka húsnæðisverð enn frekar og þar með vísitölu án þess að nokkur raunveruleg markaðsviðskipti ættu sér stað.

Skattahækkanir hafa bein áhrif á verðtryggðu krónuna en hefur í raun ekkert með íslenska krónu að gera.

Skoðum að lokum samanburð á hækkun neysluvísitölu frá 1988 til desemberloka 2007 áður en hrunið átti sér stað:

Neysluvísitölukrónan hækkun 181,8%

Bandaríkjadollar hækkun 49,76%

Sterlingspund hækkun 62,28%

Dönsk króna hækkun 89,76%

Neysluvísitalan íslenska er því tvöfalt sterkari en dönsk króna, 265% sterkari en dollar og 192% sterkari en pund! Það vill segja að þennan mismun telja menn eðlilegt að íslenskir skuldarar greiði ofan á lánin sín.

Jafnvel í dag er staðan þannig að USD og GBP eiga langt í land með að ná hinni ofursterku íslensku verðtryggðu krónu en danska krónan hefur gefið sig. Hinsvegar á verðtryggingin enn inni miklar hækkanir út af gengissigi sem enn og aftur er undarlega laustengt verðtryggingu:

Hækkun frá maí 1988 til ágúst 2009:

Neysluvísitölukrónan hækkun 246,9%

Bandaríkjadollar hækkun 205,87%

Sterlingspund hækkun 170,59%

Dönsk króna hækkun 290,13%

Ég mun halda áfram að reikna. Enn vantar inn í megnið af níunda áratugnum en mig minnir að verðtryggða krónan hafi verið um 25% sterkari en þýska markið!! Gjaldmiðill sem þá var talinn einn sá öflugasti í heimi!

Með kveðju,

Páll Þór Jónsson
Óþolandi að borga sjálfur

Einn þeirra sem hefur haft hæst um hversu illa meðferð hann fái í fjölmiðlum og á internetinu er Lýður Guðmundsson, annar Bakkavarar/Existabræðra.

Samt er það einhvern veginn svo með þá bræður að veruleikinn er miklu brjálæðislegri en nokkuð sem bloggurum dettur í hug.

Þeir eru einhvern veginn langt á undan.

En kannski er hugsanlegt að réttvísin fari að ná í skottið á þeim:

Nýja Kaupþing er búið að kæra bræðurna Lýð og Ágúst til sérstaks saksóknara – ásamt starfsmönnum endurskoðunarfyrirtækisins Deloitte og lögmannsstofunnar Logos – fyrir að hafa látið Exista borga fyrir kaup þeirra sjálfra á hlut Exista í Bakkavör –ég veit að þetta er óskiljanlegt, en allavega borguðu þeir ekki krónu úr eigin vasa, ekki fremur en íslenskir útrásarvíkingar almennt.

Því fátt hafa þeir þolað verr í gegnum tíðina en að þurfa að borga sjálfir. Þá er betra að fá lán á lán ofan. Um Jón Ásgeir Jóhannesson er til dæmis sagt að fátt sé honum verr við í viðskiptum en að þurfa að taka upp veskið sjálfur.
Úr stjórn Lífeyrissjóðs verslunarmanna

Einhvern tíma hlýtur að renna upp sá dagur að atvinnurekendum verður sparkað úr stjórnum lífeyrissjóða.

Því þessir sjóðir eru partur af starfskjörum launafólks, eign launafólks, ekki atvinnurekenda.

Lítil frétt birtist á Moggavefnum í gær, þess efnis að Brynja Halldórsdóttir, hefði sagt sig úr stjórn Lífeyrissjóðs verslunarmanna.

Brynja var áður í stjórn Kaupþings, en samskipti LV við þann banka hafa valdið sjóðnum þungum búsifjum.

Skipan Brynju í sjóðsstjórnina vakti nokkra furðu, en það voru Samtök verslunar og þjónustu sem skipuðu Brynju í stjórnina. Fyrr í mánuðinum sagði Margrét Kristmannsdóttir, formaður samtakanna, ósatt í sjónvarpsfréttum þegar hún fullyrti að Fjármálaeftirlitið hefði ekkert við stjórnarsetu Brynju að athuga.

Þá var hún enn til skoðunar hjá FME – sem raunar hefur ekki ennþá tekið afstöðu til málsins.
Ástæður þess að fór sem fór

Marinó Gunnar Njálsson veltir fyrir sér ástæðum íslenska hrunsins á bloggi sínu, í tilefni af því að ár er liðið frá því Glitnir leitaði aðstoðar hjá Seðlabankanum.

Marinó nefnir eftirfarandi:

Mistök í peningamálastjórnun Seðlabanka Íslands allt frá því áður en krónan var sett á flot í mars 2001.

Mistök við einkavæðingu Búnaðarbanka Íslands og Landsbanka Íslands.

Meingallað regluverk fjármálakerfisins, þ.m.t. fyrirkomulag eftirlits með fjármálafyrirtækjum

Basel II regluverkið um eiginfjárhlutfall og áhættustjórnun fjármálafyrirtækja, röng innleiðing þess og framkvæmd bæði hér á landi og erlendis

Alvarlegar brotalamir í starfsemi matsfyrirtækjanna

Mistök í áhættustjórnun erlendra fjármálafyrirtækja sem veittu íslensku bönkunum aðgang að lánsfé

Mistök eða vanmat í áhættustjórnun íslensku fjármálafyrirtækjanna

Vöntun á verklagi við stjórnun rekstrarsamfellu hjá fjármálafyrirtækjum, fyrir utan kannski hjá upplýsingatæknisviðum fyrirtækjanna.

Djörfung og fífldirfska stjórnenda og eigenda (tengist 7 og 8 )

Hrein og klár fjársvik eigenda bankanna vegna þess að þeir voru jafnframt stærstu lántakendur

Vanhæfni íslenskra stjórnmálamanna (og embættismanna, þ.m.t. SÍ og FME) til að takast á við og halda utan um sístækkandi bankakerfi

Afneitun allra sem nefndir eru að ofan
Svik og prettir hf

Einn furðulegasti kaflinn í stjórnmálasögu Íslands er þegar feðgunum Björgólfi og Björgólfi Thor var afhentur Landsbankinn.

Annar var með langan braskferil að baki, hafði afrekað að setja heilan banka á hausinn og átti þátt í að sparisjóður í Danmörku rúllaði.

Saman höfðu þeir eignast bruggverksmiðju í Rússlandi og orðið ríkir.

Það var látið eins og þeir væru að koma með voða mikla peninga til Íslands. Þetta þótti svo mikilvægt að stefnumáli sem hafði verið flaggað óspart var kastað fyrir róða – dreifðri eignaraðild.

Seinna komst upp að þeir höfðu ekki komi með peningana til landsins, heldur slógu bara lán fyrir þessu hér heima.

Það voru kaup kaups, því annarri peningaklíku var lánað til að kaupa hinn ríkisbankann sem var til sölu.

Góður og grandvar maður sem átti að taka þátt í þessum gjörningum sagðist aldrei hafa séð önnur vinnubrögð og sagði sig frá málinu.

En besti vinur forsætisráðherra var gerður að varaformanni bankastjórnar – til að halda talsambandi, eins og það var orðað.

En því er þetta rifjað upp að Halldór Halldórsson, fyrrverandi ritstjóri Helgarpóstsins, hefur verið að skoða feril Bjögganna í Rússlandi og birtir um hann mikla grein í DV.

Það er athyglisverð lesning. Eins og svo víða þar sem þeir feðgar koma við virðist þetta vera saga um svik og pretti.
Bréf um gráðugar klíkur, Clint Eastwood og kerfisbundna markaðsmisnotkun

Hundleiðinlegt

Þetta er orðið alveg huuuuuundleiðinlegt og tekur engu tali, Jón Ásgeir og DO í 15 lotu í óheiðarlegustu og blóðugustu hnefaleikakeppni síðari tíma.

Með allt meðvirknisliðið á báða bóga, grenjandi kringum kaðlahringinn.

Myndin er svo fullkomnuð með lýðveldisforseta einhvers staðar álengdar hvers gengi er jafnvel fallið enn meira en íslensku krónunnar.

- - -

Gráðugar klíkur berjast

Ísland er eins og bærinn í kvikmynd Akira Kurosawa ‘ Yojimbo - Eastwood spagettívestranum ‘Fistful of Dollars - Willis bootleg myndinni ‘Last man Standing

Tvær gráðugar klíkur berjast um bæinn. Hverjir fara verst út úr því? Auðvitað almennir borgarar.

Spurningin er þá eftir…. Hver er sá óþekkti maður á Íslandi sem setur klíkurnar niður og býr til bjartari framtíð fyrir Ísland?

- - -

Eigendur Árvakurs

Eigendur Árvakur eða Morgunblaðsins er eignarhaldsfélagið Þórsmörk ehf. Það er þá þannig að það er alveg sama hvernig rekstur blaðsins fer, tapinu verður velt aftur yfir á okkur hin !

En það er áhugavert að sjá hverjir eru hluthafar í Þórsmörk ehf.

Þórsmörk ehf. er í eigu Óskars Magnússonar en hluthafar með honum verða Gísli Baldur Garðarsson, Guðbjörg Matthíasdóttir, Gunnar B. Dungal, Pétur H. Pálsson, Þorgeir Baldursson og Þorsteinn Már Baldvinsson.

Þorgeir Baldursson er einn af ICESAVE liðinu með hinum sem stjórnuðu Landsbankanum! Þetta er einn af aðalgæjunum í Sjálfstæðisflokknum! Ekki eru það hagsmunir flokksins sem ráða því að hann er ekki krafin gjalda fyrir ICESAVE ?

- - -

Forarpyttur svika og lyga

Ég fæ bara hnút í magann. Davíð Oddsyni fylgir ekkert annað en ófriður og sundrung. Allt bull um hægri-vinstri er fáránlegt núna og ömurlegt að láta draga sig æ lengra út í þennan forarpytt svika og lygi sem þetta lið í kringum Davíð, Jón Ásgeir og útrásarhyskið (forsetinn þar meðtalinn) veltir sér upp úr dagana langa. Hvers á alþýða þessa lands að gjalda?

- - -

Kerfisbundin markaðsmisnotkun bankanna

“Heimildarmaður” minn í einum bankanum fylgdist “real time” með bönkunum kaupa markvisst í sjálfum sér í gegnum sjóði erlendis árum saman. Ég vil líka benda á að kúlulánaproject bankanna hafði nánast eingöngu þann tilgang að halda uppi verðinu á bréfunum – hvert tilvik var í rauninni lítið Stím mál. Þetta fólk gengur laust og fær niðurfellingu skulda – enda voru þetta ekki “raunveruleg lán” heldur hluti af kerfisbundinni markaðsmisnotkun.

- - -

Hverjir stofnuðu félögin?

Í febrúar 2008 voru mikil fundahöld í landinu. Í Seðlabanka, ríkisstjórn

Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar, viðskiptaráðuneyti, Kaupþingi,

Landsbanka, Glitni.

Í febrúar 2008 voru stofnuð fleiri eignarhaldsfélög en dæmi eru um, fyrr og

síðar, hef ég fyrir satt. Upplýsingar virðast hafa lekið út. Hverjir

stofnuðu félögin? Í hvaða tilgangi? – Brennið þið vitar!
Sérstæð tilraun á Mogganum

Morgunblaðið er að gera mjög athyglisverða tilraun.

Að setja mann í ritstjórastól sem samkvæmt útgefanda blaðsins – sjá sjónvarpsfréttir– er óhæfur til að fjalla um helstu álitamál samtíðarinnar og mun ekki koma nálægt fréttum af þeim.

Svona líkt og Nixon hefði verið ráðinn ritstjóri Washington Post eftir Watergate.

Annars er hugsanlegt að fari að draga að lokum dagblaðaaldar á Íslandi.

Fullt af borgum í Bandaríkjunum eru til dæmis án dagblaða.

Blöðin sem hérna eru gefin út eru veikburða og því miður leiksoppar eigenda sem kunna illa með þau að fara.

Jón Ásgeir ætlar ekki að sleppa hendinni af sínum fjölmiðlum en á Mogganum er annar sérhagsmunahópur að ná vopnum sínum.

Því þetta er alls ekki spurning um vinstri eða hægri – bara grimm og grímulaus valdabarátta.

Það þyrfti í raun að stofna nýtt dagblað sem væri óháð flokkum, sérhagsmunahópum og peningaklíkum.

En ég þykist nánast viss um að enginn leggi í að stofna slíkt blað.
Jón í Kastljósinu

Jón Bjarnason landbúnaðar- og sjávarútvegsráðherra var í mjög sérstæðu viðtali í Kastljósinu í gær.

Áhorfendur störðu undrandi á skerminn.

Slóðin á viðtalið er hérna.