arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Rétt eða rangt

Kjartan Jóhannsson, fyrrverandi formaður Alþýðublaðsins, skrifaði þessa hugvekju í Morgunblaðið í gær.

- - -

„ÞAÐ VAR hrollvekjandi að fá fréttir af því að stjórn eins af bönkunum hér á landi hefði tekið ákvörðun um það skömmu fyrir fall bankans að afskrifa skuldir yfirmanna og helstu stjórnenda bankans vegna hlutabréfakaupa. Í forundran spurði maður sig hvernig má þetta vera og hvernig má þetta gerast. Nú hljóta viðkomandi stjórnendur að stíga fram, afsaka gjörðir sínar og draga þær til baka, hugsaði ég, því að svona lagað gera menn auðvitað ekki. En viti menn, næsti kapítuli felst í því að verkalýðsleiðtogi úr stjórn bankans kemur fram í sjónvarpi, iðrunarlaust, og mælir bót framgöngu sinni í samþykkt skuldaafskriftarinnar. Hann hafi talið sig vera að bjarga bankanum með því að hygla yfirstéttinni en reyndar skilja almenning, þar á meðal fólk úr eigin stéttarfélagi, eftir í áhættunni. Og þessir almennu hluthafar innan sem utan stéttarfélags verkalýðsleiðtogans hafa svo fengið að blæða. Það snertir ekki snillingana í stjórn bankans.

Ekki bætti svo úr skák að aðrir tilkvaddir til að fjalla um málið, tveir alþingismenn, annar stjórnarþingmaður og hinn úr stjórnarandstöðu, reyndust þokukenndir í umfjöllun sinni. Vöfruðu þeir ýmist um í tæknilegu rausi eða lagaflækjum um hvað kynni að vera lagalega leyfilegt. Málið er einfalt. Þetta er spurningin um rétt og rangt. Enginn maður með heilbrigða skynsemi og óbrenglaða réttlætiskennd tekur ákvörðun af því tagi sem hér var tekin. Enginn – og allra síst verkalýðsleiðtogi – á að láta sér detta í hug að firra sérhagsmunahóp áhættu en láta hinn óbreytta um að mæta tapi.

Þjóðkjörnir leiðtogar, alþingismenn, verða að sjá aðalatriðin. Þeir þurfa að kunna skil á réttu og röngu og segja sína skoðun á því afdráttarlaust. Þjóðin sér þetta, fólkið í landinu sér þetta og veit hvað er rétt og hvað er rangt. Það er réttmæt krafa fólksins í landinu, að yfirgæslumenn sparnaðar þess, bankastjórnendurnir, leiðtogar þess í launþegahreyfingu og síðast en ekki síst stýrimenn þjóðarskútunnar á Alþingi kunni skil á réttu og röngu og breyti samkvæmt því. Skuldaafskrift toppanna á að ógilda, afsökun væri vel þegin og þingmennirnir ættu að taka sig á. Menn verða að kunna skil á réttu og röngu.“
Sigurræða Obama

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=69JeattgAqI&feature=iv&annotation_id=event_462463]

Barack Obama þótti flytja frábæra sigurræðu.

Þetta er sá hluti hennar sem þykir bestur, segja margir.

En Guðmundur Magnússon hefur lýst eftir íslenskum Obama.
Önnur tilvitnun úr Halldóri

Halldór Laxness lýsir íslenskum athafnamönnum í Kristnihaldi undir jökli.

Spurt er: Hvað er hraðfrystihús?

Og svarað:

„Það eru íslensk fyrirtæki. Spaugararnir reisa þau fyrir

styrk frá ríkinu, síðan fá þeir styrk af ríkinu til að reka þau,

þvínæst láta þeir ríkið borga allar skuldir en verða seinast

gjaldþrota og láta ríkið bera gjaldþrotið. Ef svo slysalega vill til

að einhverntíma kemur eyrir í kassann þá fara þessir grínistar út að

skemmta sér“
Silly Money

Þetta gæti alveg eins verið viðtal við einn af okkar góðu bankamönnum.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=lWDdcD-1xoo]
Eins og kálfar á vordegi

Hér er grein eftir Rögnvald Hannesson, prófessor í Noregi. Hann segir að efnahagskreppan hafi ekki komið á óvart – og að íslenskir bankamenn hafi verið eins og kálfar á vordegi.
Tryggvi í bankanum

Ég sá Tryggva Jónsson blaðskellandi með nokkrum Landsbankamönnum í Hafnarstrætinu í vikunni.

Var að pæla í hvað hann væri að gera þarna.

Svo gleymdi ég því.

En nú er skýringin fundin.

Og þetta segir Litla fréttastofan.
Búið að loka Bánkanum

Halldór Laxness á tilvitnun við hvert tækifæri. Þessi er úr Heimsljósi. Orðin sjötíu ára gömul en hittir beint í mark.

„Vinur, sagði Annar Heldrimaður og faðmaði skáldið. Það er búið að loka

Bánkanum. Einglendíngar hafa lokað Bánkanum. Það var og, sagði skáldið. Og

hvernig stendur á því að einglendíngar hafa lokað Bánkanum, sagði Annar

Heldrimaður. Það er af því að það eru aungvir peníngar leingur í Bánkanum.

Júel er búinn að tæma Bánkann. Júel er búinn að sólunda öllu því fé sem

einglendíngar lánuðu þessari ógæfusömu þjóð af hjartagæsku. Júel hefur

sökt öllu fé einglendínga útí hafsauga. Þessvegna er búið að loka

Bánkanum.“

Er þetta ekki snilld?
Blöðin

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=cxdMFRwztl4]

Agnar Freyr Helgason bendir á þessa klippu á bloggi sínu.

Snilld.
Evrópa

Philip Lane, írskur hagfræðingur og prófessor við Trinity College, skrifar að framtíð Íslands sé í Evrópusambandinu og evrunni.

Lesa hér.

Og var ég ekki búinn að benda á þessa grein Buiters og Sibert um fyrirsjáanlegt fall íslensku bankanna og margvísleg hagstjórnarmistök stjórnvalda hér.
Alvarleg staða fyrirtækja

Þetta bréf barst mér frá Gunnlaugi Kristinssyni endurskoðanda á Akureyri:

- - -

Ágætu þingmenn og ráðherrar,

Gunnlaugur Kristinsson heiti ég og er löggiltur endurskoðandi. Ég er endurskoðandi fjölda lítilla og meðalstórra fyrirtækja og þá sérstaklega á Norðurlandi. Staða flestra þeirra er orðin verulega alvarleg og einsýnt að mörg þeirra fara í þrot innan mjög skamms tíma. Tel ég þar niður í vikum frekar en mánuðum. Stærsta bráðavandamálið er alger lausfjárskortur þannig að fyrirtækin geta ekki lengur greitt fyrir vörur og nauðsynlega þjónustu, hvað þá skatta og laun til að reka sig. Í mörgum tilfellum er um að ræða fyrirtæki sem ég hef hingað til talið vera lífvænleg og eiga framtíð fyrir sér. Í ljósi þeirrar stöðu hafði ég samband við Viðskiptaráðuneytið til að lýsa áhyggjum mínum og krefjast svara um það hvaða vinna væri í gangi til að koma í veg fyrir þau hörmulegu áhrif sem væntanleg gjaldþrotahrina fyrirtækja hefði í för með sér. Þá krafðist ég einnig svara um það hvers vegna auglýst fyrirmæli frá ráðuneytinu um frystingu erlendra lána stæðust ekki (a.m.k. gagnvart fyrirtækjum). Við hinum auglýstu fyrirmælum fékk ég ekkert svar en á móti fékk ég neðangreindan tölvupóst um þær “björgunaraðgerðir” sem eru í gangi. Því miður verð ég að lýsa miklum vonbrigðum með þessar aðgerðir og eru þær ekki til þess fallnar að minnka þær áhyggjur sem ég ber í brjósti. Því beini ég eftirfarandi spurningu til ykkar: Eru einhverjar aðgerðir í gangi til að verjast fyrirsjáanlegri gjaldþrotahrinu fyrirtækja í landinu? Þeirri spruningu verður að svara strax þannig að hægt sé að fara í nauðsynlegar aðgerðir til að mæta aðsteðjandi vanda og lágmarka það tjón sem þegar hefur orðið og framundan er við óbreytt ástand.

Virðingarfyllst,

Gunnlaugur Kristinsson

Löggiltur endurskoðandi

GK endurskoðun ehf.

Hafnarstræti 97

600 Akureyri

www.samvirkni.is

Sent: 4. nóvember 2008 12:56

To: Gunnlaugur Kristinsson

Subject: Fyrirtækin

Sæll Gunnlaugur

Til þess að fylgja samtali okkar áðan eftir þá á sér stað margvísleg vinna varðandi fjármálaerfiðleika fyrirtækja. Þannig er verið að skoða gjaldeyrismálin hjá Seðlabankanum, Samkeppniseftirlitið hefur breytt um áherslur og leggur mikla áherslu á ráðgjöf og að forða samkeppnislegum neikvæðum áhrifum. Það hefur verið fundað með bönkunum um málið þannig að víða er unnið að úrbótum. Einnig er margvíslegt starf í gangi á vegum Samtaka atvinnulífsins, www.sa.is
Framtíðarsýn Seðlabanka

10 prósenta atvinnuleysi í lok árs 2009.

20 prósenta verðbólga á næsta ári.

46 prósenta lækkun á húsnæðisverði til ársins 2010.

Eigum við að ræða um hvernig efnahagsstjórnin hérna hefur verið?
Nóvemberáskorunin

Hér er sagt frá nóvemberáskoruninni sem málsmetandi fólk hefur lagt fram – að sögn Moggans.

Það er gefin upp vefslóð.

En ég sé hvergi að komi fram hvaða fólk þetta er.

Langar samt að vita það.
10 sem spáðu kreppunni

Frá Vince Cable, til Dr. Doom og Kondratévs.

Sjá hér.
Björgun peningamarkaðssjóðanna

Ég hef mikla samúð með því fólki sem átti fé í peningamarkaðssjóðum.

En það er samt spurning með aðferðina sem er lýst í Mogganum í dag.

Að nýju ríkisbankarnir hafi keypt skuldabréf bréf út úr peningamarkaðssjóðunum fyrir 200 milljarða króna.

Mogginn segir að þetta hafi að miklu leyti verið verðlítil bréf, keypt á yfirverði?

Samt rýrnuðu sjóðirnir heilmikið.

Hver hefði verið staða þeirra ef þetta hefði ekki verið gert?
Minning um útrás

Minning um útrásina á Picadilly Circus.

Myndin er tekin í ágúst.
IMF aðstoðin

Stóra spurningin í dag er IMF aðstoðin.

Því var frestað að samþykkja hana í stjórn IMF fyrr í vikunni.

Nú skilst manni að málið verði tekið fyrir á morgun.

Er það rétt að uppi séu kröfur um að Ísland greiði ábyrgðirnar vegna Icesave?

Sem eru hvað?

800 milljarðar króna er tala sem maður hefur heyrt. Upphæðin sveiflast reyndar eftir gengi krónunnar.

Ég veit ekki. Kannski er engin leið til að komast undan þessu.

En Ísland hefur hvort sem er beðið mikinn hnekki á alþjóðavettvangi.

Eitt af því sem útlendingar furða sig á er að hér skuli sama fólkið sitja áfram og ætlar helst engu að breyta. Enginn virðist ætla að víkja úr sæti sínu eða taka ábyrgð. Allir ætla að reyna að lafa áfram. Ekkert bólar heldur á því að mótuð sé stefna til framtíðar.

Þetta er ekki beint traustvekjandi.

Kannski ekki furða þótt erlendir aðilar hiki við að láta svona fólk fá meiri peninga til að brenna.
Brennuvargur í rústabjörgun

Hvaða ráð þiggja menn hjá Sigurjóni Árnasyni?

Hvernig á að koma banka á hausinn?

Hvernig á að koma heilu hagkerfi á vonarvöl?

Nei, hann er að gæta hagsmuna stórfyrirtækja í tengslum við Landsbankann enda setti hann öll þessi viðskipti saman á sínum tíma, eins og segir hér.

En viðskiptaráðuneytið segir að hann hafi ekki formlegt hlutverk í bankanum.

Hér er ein af bjartari stundum Sigurjóns, í júní, þegar hann sagði að gagnrýni hollenskra bankamanna á Icesave væri ekki svaraverð.

Svörin fengust síðar.
Þráinn Bertelsson sendi þetta bréf

Ágætu viðtakendur.

DV og Silfur Egils eru fjölmiðlar sem mér sýnist hafa áhuga á að gagnrýna spillingu.

Hér fyrir neðan er er skeyti sem ég sendi áðan til stjórnar V.R. Ég er ekki mikill félagsmálamaður en mér finnst skörin vera farin að færast upp í bekkinn þegar forystumenn í samtökum launafólks taka fjárhagslega hagsmuni braskara fram yfir hagsmuni umbjóðenda sinna.

Bestu kveðjur,

Þráinn Bertelsson

-– Áframsent skeyti -–

Frá: nyttlif@simnet.is

Til: vr@vr.is

Sent: Miðvikudagur, 5 nóvember, 2008 20:46:49 GMT +00:00 Casablanca / Monrovia

Efni: Þráinn Bertelsson: Afsögn eða úrsögn

Til stjórnar VR.

Frá mínum bæjardyrum séð hefur Gunnar Páll Pálsson, formaður VR, orðið uppvís að siðblindu í stjórnarstörfum sínum hjá Kaupþingi. Það má einu gilda hvort þessi siðblinda er tímabundin eða varanleg ástand; maður sem á vanda til að vera sleginn svona blindu á ekki að koma nálægt peningum almennings – og allrasíst að vera foringi í samtökum launafólks.

Þessi maður hefur nú beðið um ráðrúm til að „endurvinna traust“. Það ráðrúm vil ég umfram allt að hann fái og sömuleiðis varanlega hvíld frá ábyrgðarstörfum á vegum V.R. eða lífeyrissjóðs félagsins.

Jafnframt tilkynni ég stjórn V.R. að ég mun segja mig úr V.R. nema Gunnar Páll Pálsson annaðhvort taki sjálfur pokann sinn eða stjórnin segi honum að hypja sig.

Ég vona að stjórn V.R. geri sér grein fyrir því hversu alvarlegt mál hér er um að ræða.

Þessi tilkynning mín er ekki trúnaðarmál.

Virðingarfyllst,

Þráinn Bertelsson

Fischerssundi 3

101 Reykjavík

Kt. 3011443859
4. nóvember 2008

Það verður ekki síst merkilegt að sjá hvaða áhrif Obama hefur á álit umheimsins á Bandaríkjunum.
Nýir bankastjórabílar

Þessi bloggari er með nýja módelið af bankastjórabílunum.
Zeppelin, Óli Gunn, Einar Ben og Arnaldur í Kiljunni

Í Kiljunni í kvöld verður fjallað um nýja skáldsögu Ólafs Gunnarssonar sem nefnist Dimmar rósir. Þetta er saga af tveimur fjölskyldum, gerist í Reykjavík í kringum 1970 og inn í hana er fléttað komu hljómsveitarinnar frægu, Led Zeppelin, til Íslands.

Skoðaðar verða æskustöðvar Einars Benediktssonar við Elliðavatn í fylgd Unnar Jökulsdóttur og Andra Snæs Magnasonar.

Þorgeir Kjartansson var tónlistarmaður og skáld, vinsæll maður sem margir sakna. Hann gaf aðeins út eina ljóðabók meðan hann lifði en nú er að koma út heildarsafn ljóða sem hann lét eftir sig. Þorgeir lést úr krabbameini fyrir tíu árum – við minnumst hans í þættinum.

Kolbrún og Páll fjalla um nýjar bækur eftir Arnald Indriðason, Auði Jónsdóttur og Gerði Kristnýju.

Og við Bragi skoðum myndir sem prýða veggi verslunar hans á horni Klapparstígs og Hverfisgötu.
Var kominn tími til

Eftir að framkvæmdavaldið hefur vaðið yfir þingmenn um langt árabil – ja, þá virðast þingmenn loks vera búnir að fá nóg.
Jónína Ben úr Sjálfstæðisflokknum

Eins og sjá má í athugasemd hér á síðunni hefur Jónína Benediktsdóttir sagt sig úr Sjálfstæðisflokknum.

Jónína skrifar:

„Eg sagdi mig ur Sjalfstaedisflokknum. Thad er ekki haegt ad horfa upp a thennan hrylling i tengslum vid spillta stjornmalamenn sem bara sja ekki hvad their eru ad gera. Their sja thad ekki.

Frystid eigur landradsmanna nuna!! Nei nei thad eiga allir ad vera svo godir og allir ad fyrirgefa og allir ad hugsa fram i taimann. Thad hefur verid vitad i 8 ara ad their ljuga svikja og stela og thad virdist hafa verid allt i lagi. Enginn thorad ad segja nokkud af otta vid ofbeldi i fjolmidlum thessara manna. Nu hefur komid i ljos ad ofbeldid hafdi tilgang.

Eg hef mottekid svarbref Sjalfstaedisflokksins vegna ursagnar minnar. Eg var ekki einu sinni spurd um astaedu ursagnarinnar. Semsagt thar a bae kunna menn ekki grunnatridi i almannatengslum.

VG thurfa ad na meirihluta thannig ad their geti stjornar einir thessari uppbyggingu.“
Sendum bankamennina til Afganistan

Lesandi síðunnar sendi mér þennan póst. Hann hafði samband við Uwe Reinhardt, höfund þessarar greinar um Ísland, og fékk eftirfarandi svör:

By all means, circulate my stuff.

In the US, these bank executives would be the same people who routinely rail against the entitlements mentality of the lower income classes and against social spending. In fact, theirs is the only class with a true entitlements mentality.

If any one in Icelands still considers these people salonfaehing (as the German word goes) and dines with them, they must have strong stomachs.

Best,

Uwe
Maður vonar

Ég heyrði Silju Báru Ómarsdóttur stjórnmálafræðing staðhæfa í sjónvarpinu í gærkvöldi að sá sem yrði kosinn forseti myndi bara sitja eitt kjörtímabil, þetta yrði fjögurra ára forseti.

Mér finnst þetta ansi djörf staðhæfing.

Það er ekkert sem segir að leiðtogi sem leiðir þjóð sína í gegnum erfiða tíma, þorir að takast á við vandamál, talar hreint út og opinskátt við fólkið, geti ekki verið vinsæll og jafnvel náð endurkjöri.

Eða hvað með Franklin D. Roosevelt?

Ég geri mér grein fyrir að það eru miklar kröfur gerðar til Baracks Obama – kannski of miklar – en það er langt síðan hefur sést önnur eins vonarstjarna í stjórnmálunum, ungur maður, þeldökkur, nánast óþekktur fyrir fáum árum.

Stærsta verkefni hans er að gera eitthvað fyrir allt það fólk sem býr við fátækt og óréttlæti í Bandaríkjunum, fólkið sem hefur ekki aðgang að heilsugæslu. Og svo þarf náttúrlega að ráða niðurlögum eins og einnar kreppu.
Existabréfið

Svona lítur það út Existabréfið sem Vilhjálmur Bjarnason ræddi um í mjög svo áhugaverðu viðtali í Kastljósinu í gærkvöldi. Bréfið barst mér í gær, um miðjan daginn:

- - -

Kæra samstarfsfólk

Við skráningu Exista í kauphöll haustið 2006 var starfsfólki innan vébanda samstæðunnar boðið að eignast hlut í félaginu með sérstakri lánafyrirgreiðslu. Það er kunnara en frá þarf að segja að með falli íslensks fjármálakerfis og yfirtöku ríkisins á Kaupþingi hefur staða Exista gjörbreyst til hins verra. Við erum þó staðráðin í því að nýta sameiginlegan styrk okkar til að sigrast á aðsteðjandi vanda. Til þess að geta teflt vörnina sem best hyggst stjórn Exista leggja til við hluthafafund í vikunni að félagið verði tekið úr viðskiptum í kauphöllinni til þess að auka sveigjanleika til aðgerða við gjörbreyttar aðstæður.

Af því tilefni er rétt að taka eftirfarandi fram:

1 Lán til starfsmanna sem tóku þátt í starfsmannaútboði í september 2006 eru tryggð með veði í Exista bréfunum. Starfsmenn bera því ekki persónulega ábyrgð á greiðslu lánsins. Hrökkvi andvirði Exista bréfanna ekki fyrir eftirstöðvum þegar lánið fellur á gjalddaga í september 2009 verða engar frekari kröfur gerðar á hendur starfsmönnum og eftirstöðvar lánsins felldar niður. Er það í fullu samræmi við það sem fram kom á starfsmannafundum í september 2006.

2. Eins og nú er ástatt má því miður búast við því að starfsmenn glati að mestu því fé sem þeir lögðu sjálfir fram til hlutabréfakaupanna, hvort heldur sem það var lagt út í upphafi eða til niðurgreiðslu lána á síðari stigum.

Rétt er að taka fram að þótt hlutabréf séu tekin úr viðskiptum í kauphöll felur það ekki í sér að þau missi verðgildi sitt, þótt verðmyndun og viðskipti með þau verði ekki eins sýnileg og í tilviki skráðra félaga.

Þótt þróun mála undanfarnar vikur sé okkur öllum geysileg vonbrigði, þá búum samt vel að því að innan samstæðunnar eru framúrskarandi fyrirtæki, svo sem VÍS, Lýsing, Síminn og fleiri félög. Allt eru þetta fyrirtæki sem hafa burði til þess að standa af sér erfiðleika í íslensku efnahagslífi og rísa upp sterkari eftir. Við skulum því standa saman og halda ótrauð áfram því frábæra starfi sem unnið hefur verið undanfarnar vikur og mánuði.

Baráttukveðjur,

Sigurður og Erlendur
Föttuðu Finnar Kaupþing

Spyr Baldur McQueen í þessari bloggfærslu og minnir á að Finnar hafi lokað á Kaupþing þegar 6. október.
Í háttinn

Ég er farinn að sofa.

Ég vona að Obama verði forseti þegar ég vakna á morgun.
Lán til eigenda og stjórnenda

Um hrikalegt umfang lána bankanna til eigenda sinna, stjórnenda og yfirmanna er fjallað í bréfi sem ég birti hér á síðunni snemma í dag.

Svo er málið komið í fréttirnar í kvöld.

Í Glitni eru skuldirnar 34 milljarðar.

Í Kaupþingi 37 milljarðar.

Einhvern veginn finnst manni þetta ansi bíræfið.
Orðhengilsháttur

Í yfirlýsingu Nýja Kaupþings segir að lán til bankastjórnenda hafi ekki verið afskrifuð, en hins vegar hafi verið felldar niður persónulegar ábyrgðir vegna lánanna í lok september

Þetta þýðir að ekki voru önnur veð fyrir lánunum en hlutabréfin – sem var lánað fyrir. Og nú eru þau verðlaus.

Þessa athugasemd er finna hér á vefnum:

„ Venjulegt ehf fær engin lán í banka nema það hafi gott sjóðsstreymi og pottþétt veð. Ljóst er að skúffufyrirtæki hafa ekkert sjóðsstreymi og hlutabréf hafa hingað til ekki verið tekin gild sem veð nema með stýrðum hætti – þ.e.a.s. veðkall löngu áður en áhætta bankans er orðin of mikil.

Hafi aðrar reglur gilt um einkahlutafélög starfsmanna Kaupþings, þá er um augljóst brot á reglum að ræða og ber að taka á því í samræmi við það.“

Svo er náttúrlega spurning hvort fleiri geti fengið felldar niður „persónulegar ábyrgðir“ vegna lána?

Þá meina ég hvort okkur hinum standi þetta til boða?
Hugsanlegir kaupendur að 365 fengu lítil viðbrögð

Hópur af fjárfestum hafði samband við Landsbankann í síðustu viku og vildi fá að athuga með kaup á 365. Í hópnum voru bæði innlendir og erlendir fjárfestar, þar á meðal erlent fjölmiðlafélag segja heimildir mínar. Þeir höfu unnið áætlun um framtíð fyrirtækisins. Ræddu við Elínu bankastjóra og sérfræðing úr bankanum.

Á sunnudag frétta þessir menn svo að kvöldið áður – á laugardagskvöldi – hafi verið gengið frá sölu á bestu bitunum úr 365 til Rauðsólar Jóns Ásgeirs.

Hví var ekki kannað betur hvað aðrir hefðu verið til í að greiða fyrir þetta? Hefði verið hægt að halda uppboð? Hefði verið hægt að selja þetta í fleiri hlutum?

Eins og innanbúðarmaður sagði við mig: Vandamálið er að fólkið sem lánaði er að vinna með þeim sem tóku lánin við að hreinsa til.
Litlir landsímamenn

Þetta er merkilegur tími.

Sumir eru að fárast yfir sögum sem ganga á blogginu.

Málið er samt að mikið af þessum sögum hafa reynst vera sannar – þegar nánar er að gáð.

Til dæmis sagan sem gekk í gær um afskriftir skulda hjá útvöldum bankamönnum.

Ein ástæða þessa er að kerfið míglekur allt.

Mikið af þessum upplýsingum kemur frá fólki innan bankanna, eða fólki sem var þar innan dyra – og jafnvel frá fólki innan stofnana og ráðuneyta.

Því ofbýður nefnilega líka.

Og það er tilbúið að leka.

Það eru semsagt „litlir landsímamenn“ úti um allan bæ.

En þeir eru ekki endilega tilbúnir að fara með upplýsingarnar í stóru fjölmiðlana – enda ekki víst að þeir teysti eigendum þeirra.
Traustið þverr

Stjórnvöld á Íslandi verða að fara að gæta sín dálítið. Traustið í samfélaginu fer óðum þverrandi.

Það minnkaði enn í gær þegar fréttist af afskriftum skulda útvalinna bankamanna og kennitöluflakki Jóns Ásgeirs.

Hvaða fleiri svona fréttir bíða okkar – hvað til dæmis með alla leynireikningana í bönkunum í Lúxemborg?

Hvað kemur þar upp úr kafinu?

Ráðherrar, Fjármálaeftirlitið og stjórnendur nýju bankanna eru hvað eftir annað uppvísir að hálfsannleik – og jafnvel lygum.

Sannleikurinn er allavega ekki hátt skrifaður. Það er frekar eins og ráðamenn séu sífellt að finna ný undanbrögð, nýjar aðferðir til að fara undan í flæmingi.

Yfirleitt kemst upp um þetta stuttu síðar – svo why bother?

Traustið í samfélaginu kemst varla mikið neðar. Eða það vonar maður.
Sigurjón með Baug á sinni könnu

Þetta var ég að heyra úr mörgum áttum í gær.

Að það væri sjálfur Sigurjón Árnason sem væri að vinna í því að greiða úr skuldaflækjum Baugsveldisins inni í Nýja Landsbankanum.

Hann náttúrlega þekkir þetta best, því hann var maðurinn sem lánaði þeim peningana.

Veit samt ekki hvort þetta er sniðugt?
Hver sprengdi Ísland?

Hér er merkileg grein eftir hagfræðinginn Uwe E. Reinhardt, birtist í The Daily Princetonian.

Segir meðal annars:

„Students interested in economics and finance should closely follow this new Iceland saga, for it is the most dramatic story yet to illustrate how reckless bankers let loose in a free market can destroy entire economies.“
Það hefði átt að vera búið að stoppa ykkur

Þessi frétt úr Morgunblaðinu er athyglisverð.

Hagfræðingurinn norski segir:

„Ábyrgðin vegna íslenska efnahagshrunsins liggur fyrst og fremst hjá bönkunum, ríkisstjórn, Seðlabanka, Fjármálaeftirliti og Alþingi. Þetta segir norski hagfræðingurinn Harald Magnus Andreassen, hagfræðingur hjá norska verðbréfafyrirtækinu First Securites, en hann hefur kynnt sér íslensk efnahagsmál.

„Þessar stofnanir samfélagsins eru ábyrgar með einum eða öðrum hætti. En ekki venjulegt fólk, Jón og Gunna,“ segir Andreassen.

Andressen segist ekki skilja hvers vegna ekki var gripið í taumana áður en í óefni kom á Íslandi. „Það er ekki hægt að kenna alþjóðlegu fjármálakreppunni um ófarir Íslands. Það eru tvö og halft ár síðan ég skrifaði um stöðuna á Íslandi og benti þar á að eitthvað undarlegt ætti sér stað. Ég hef fengið margs konar viðbrögð frá hagfræðingum og bankamönnum víða að. Þar hefur verið bent á að það sem væri að gerast á Íslandi, bæði í efnahagslífinu og hvað varðaði vöxt bankanna, gæti ekki byggst á góðri hagfræði. Og sú reyndist raunin.“

„Að vissu leyti má segja að það hafi verið gott að þessi spilaborg hrundi núna en ekki eftir tvö til þrjú ár. Þá hefði þetta orðið ykkur enn dýrkeyptara. Það hefði átt að vera búið að stoppa ykkur fyrir löngu, en þið voruð heppin að hrunið varð núna.“ segir hann.

Andreassen kveðst telja að Norðmenn hafa takmarkaðan áhuga á að taka á sig byrðar vegna íslenska efnahagshrunsins. „Ég á ekki von á því að Norðmenn séu reiðubúnir að leggja háar fjárhæðir í að greiða niður skuldir Íslendinga. Þið skuldið miklu meira en þið getið greitt þjáningalaust. Ég býst við að flestir Norðmenn myndu segja – látum þá þjást um tíma. Þetta er ekki okkar vandamál. En við myndum ekki láta ykkur svelta.“