arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þórlindur: Rógurinn gegn Þorgerði

Þórlindur Kjartansson, fyrrverandi formaður SUS, skrifar grein sem hann nefnir Aðförina að Þorgerði Katrínu.

Einn punktur vekur sérstaklega athygli. Það sem Þórlindur segir um rætnar kjaftasögur sem hefur verið dreift um Þorgerði Katrínu.

„ Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir sagði af sér varaformennsku í Sjálfstæðisflokknum um helgina. Afsögn hennar kom í kjölfar mikils þrýstings sem meðal annars birtist í formi rætinna skrifa á netinu, fjölda símtala til samherja hennar í flokknum og mótmælum nokkur kvöld fyrir utan heimili hennar. Þetta er ekki í fyrsta sinn sem mikið moldviðri geysar í kringum Þorgerði Katrínu. Í mörg ár hefur hún mátt þola að andstæðingar hennar hafi kynt undir tortryggni í hennar garð með ýmsum ráðum. Einkum hefur hún orðið fyrir barðinu á illskeyttum sögusögnum sem skáldaðar hafa verið upp til þess að draga úr trúverðugleika hennar en fyrst og fremst til þess að gera henni lífið erfiðara. Rætnar kjaftasögur virðast vera sérstakt uppáhaldsvopn margra sem tekið hafa þátt í stjórnmálum á umliðnum áratugum. Á þessu hefur Þorgerður Katrín fengið að kenna í mörg ár, enda ekki látið sér duga að vera sæt og prúð stúlka heldur staðið á sannfæringu sinni jafnvel þegar það hefur aflað henni óvinsælda. Það eru kannski svona hlutir sem Styrmir Gunnarsson átti við þegar hann sagði Rannsóknarnefnd Alþingis að þetta sé ógeðslegt samfélag sem við búum í.

Fram að þessu virðist Þorgerður Katrín hafa talið sig eiga nægilega marga og trausta stuðningsmenn til þess að halda ótrauð áfram. En dropinn holar steininn. Eftir margra ára álag virðist stuðningsnetið í kringum Þorgerði hafa brostið og hún sagði af sér embættinu, sem hún fékk yfirburðakosningu til fyrir tæpu ári. Hún tók sér tímabundið leyfi frá þingstörfum. Hvenær því leyfi lýkur er erfitt að segja til um. Ólíkt tímabundnum leyfum, Illuga Gunnarssonar og Björgvins G. Sigurðssonar, eru engin mál sem tengjast Þorgerði Katrínu óuppgerð. Ekkert nýtt mun koma fram sem mun sakfella hana eða hreinsa orðspor hennar. Hinir tveir þurfa einfaldlega að bíða eftir ákveðinni niðurstöðu og halda þá áfram eða hætta. “

Spurningin er: Hverjir hafa borið út róginn um Þorgerði Katrínu allan þennan tíma? Hverjir skálduðu upp hinar illskeyttu sögusagnir?

Ég er eiginlega alveg viss um að þarna á Þórlindur ekki við fólk úr öðrum flokkum, heldur þvert á móti samflokksmenn Þorgerðar úr Sjálfstæðisflokknum.
Háðungarverðlaun?

CCP fær útflutningsverðlaun forseta Íslands.

Einhvern veginn hélt maður að þetta væru háðungarverðlaun.

Fyrir tveimur árum, 23. apríl 2008 fékk Jón Ásgeir Jóhannesson þessi verðlaun vegna Baugs. Ólafur Ragnar Grímsson afhenti honum þau.

Enginn vissi þá að Baugur stæði í útflutningsstarfsemi.

Nema hugsanlega – eins og betur kom í ljós síðar – á illa fengnu fé.
Jónas Bjarnason: Hví er svo erfitt að koma á persónukjöri?

Ríkisstjórn norrænnar velferðar hefur gengið treglega að uppfylla loforð um stjórnlagaþing og persónukjör. Eða á kannski beinlínis að segja að hún sé í óða önn við að svíkja loforðin?

Jónas Bjarnason, bloggari hér á Eyjunni, fjallar um persónukjörið í nýjum pistli og segir meðal annars:

„ Ég skrifa þessar línur um Steinunni ekki beint vegna þessa sem að framan greinir heldur vegna annarra mála. Fyrir stuttu mátti heyra í Þór Saari þingmanni Hreytingarinnar í útvarpi, sennilega Útvarpi Sögu minnir mig, segja frá því, að frumvarp í þinginu um persónukjör standi fast í allsherjarnefnd, en þar er Steinunn formaður. Persónukjör er áhugamál mitt og margra annarra og er það ef til vill virkasta leiðin til að „hreinsa til“ í þinginu. Það sem ég á við er það sama og margir aðrir hafa sagt og skrifað, skipta um fólk í þinginu, og fá burt þingmenn, sem eru vanhæfir eða hafa valist eingöngu vegna flokkshollustu og fylgir þá aðallega málum, sem hrjóta af óskalistum flokkanna.

Þór Saari lét þess líka getið, að Steinunn liggi á málinu vegna þess að hún og einhverjir aðrir þingmenn, þingkonur væntanlega, í VG einnig, séu að reyna að tryggja sæti fyrir konur sérstaklega í væntanlegu frumvarpi um persónukjör. Ef þetta er rétt eftir haft, þá beinlínis treysta tilteknir þingmenn ekki persónukjöri, eða aðferðafræðinni sjálfri, til þess að ná fram réttum hlutföllum á milli karla og kvenna í þinginu. Og ef þessi háttur þeirra er í alvöru, þá eru þær hugsanlega tilbúnar til að fórna hugmyndinni um rétt kjósenda til að velja fólk á lista eða tryggja kjör fólks í samræmi við óskir þess. Þeirra eigin skoðanir eða óskir um hlutfallafræði eru þarmeð teknar fram yfir grundvallarrétt kjósenda til vals á persónum. – Já, það er allt í lagi með að leyfa fólki að velja fulltrúa á þing en þó þannig, að útkoman endurspegli það sem „við viljum.“
Skringileg tímasetning skoðanakönnunar

Fjölmiðlar eru að fjalla um skoðanakönnum um traust á fjölmiðlum sem birtist í dag, hún er gerð af fyrirtæki sem nefnir sig MMR.

Það er nauðsynlegt að geta þess að könnunin var gerð áður en rannsóknarskýrsla Alþingis birtist. Birting skýrslunnar var einn mesti tímamótaatburður í íslensku þjóðlífi á síðustu áratugum.

Að því leyti hlýtur skoðanakönnunin að teljast lítt marktæk.

Til dæmis kemur í ljós að vefmiðillinn Pressan nýtur nokkurs trausts í skoðanakönnuninni.

Undireins og skýrslan birtist vék ritstjóri Pressunnar og einn aðaleigandi úr starfi sínu, enda kom í ljós að hann hafði þegið stórkostlega og lítt skýranlega lánafyrirgreiðslu frá Kaupþingi.

Enn er mjög óljóst hvernig fjármögnun þessa vefsvæðis er háttað, en ljóst er að tala starfsmanna þar er margföld á við Eyjuna – og miklu meira fjármagn á bak við starfsemina. Tekjurnar eru þó varla mikið meiri.

Svo spyr maður sig: Hvernig stendur á því að fólk sem er spurt í svona könnunum ber enn svo mikið traust til blaða eins og Morgunblaðsins og Fréttablaðsins – fjölmiðla sem allir vita að eru í eigu auðmanna og hagsmunaaðila og eru í miklu basli með þau tengsl?
Vesúvíus er líka virkt eldfjall

Það er fleiri eldfjöll í Evrópu en þau íslensku sem geta gosið með dramatískum afleiðingum. Kvikmyndin hér að neðan er frá síðasta stórgosi í Vesúvíusi á Suður-Ítalíu, árið 1944, en málverkið sýnir gos árið 1822.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=w5tw59C7uiY&feature=PlayList&p=7629988438B9015A&playnext_from=PL&playnext=1&index=50]
Andri Geir: Einræðisstjórnskipulag

Andri Geir Arinbjarnarson skrifar á bloggsíðu sína um íslenska ráðherraræðið og nauðsyn þess að setja á alvöru stjórnlagaþing:

- - -

„Það er alltaf að koma betur í ljós hvers konar einræðisstjórnskipulag Ísland býr við. Foringjar stjórnarflokkanna eru eins konar einræðistvíburar. Oftast eru þetta „góðkynja“ stjórnir en með Davíð Oddsyni virðist kerfið hafa orðið illkynja, með hræðilegum afleiðingum sem eru gerð ýtarleg skil í Skýrslunni.

Spurning er hvað vannst með sjálfstæðisbaráttu Íslendinga? Innleiddum við hér opið og rökrétt lýðræði byggt á stjórnarskrá saminni af íslensku þjóðinni fyrir íslensku þjóðina? Svarið er nei.

Stjórnmálaflokkar og hagsmunahópar sáu sér færi að misnota gallaða stjórnarskrá Danakonungs sem var samin fyrir konungsveldi en ekki lýðveldi, til að koma sér og sínum í yfirburða áhrifastöður. Ráðherraveldið Ísland á sér enga lýðræðislega fyrirmynd en samt er það það eina sem kynslóðir Íslendinga þekkja.

Stjórnlagaþingi verður ekki lengur skotið á frest. Þetta er brýnasta verkið sem okkar bíður til að koma Íslandi loksins í hóp siðmenntaðra lýðræðisþjóðfélaga. Stjórnlagaþing þarf að vera skipað af þversniði þjóðarinnar, þar mega alls ekki sitja varðhundar spilltrar stjórnmálastéttar landsins.“
Hinn rauði þráður Ólafs Ragnars

Það er eiginlega alveg sama hvað Ólafur Ragnar talar um: Útrásina, Himalaya, Icesave, eldgos.

Alltaf er sama þemað:

You ain't seen nothing yet!
Viðtal við Steingrím Ara um einkavæðingu bankanna

Ekki að menn hafi ekki vitað það, en það er endanlega staðfest – eftir skýrslu rannsóknarnefndar og orð Steingríms Ara Arasonar í viðtali í útvarpinu í morgun.

Davið Oddsson og Halldór Ásgrímsson einkavæddu bankanna eftir geðþótta til vildarvina – og þá giltu almennar reglur og sjónarmið ekki lengur.

Við höfum lengi búið við kerfi sem getur ekki tekið á svona málum, en við hljótum að spyrja:

Er það hugsanlega saknæmt athæfi að ráðstafa eigum almennings með þessum hætti – til vina sinna og stuðningsmanna?

Steingrímur Ari sagði:

” Við vildum vinna eftir reglum, þannig að það yrði hafið yfir vafa hvað við værum að gera. Smám saman voru reglurnar svo settar til hliðar… Ég tel 99,9% líkur á því að þeir hafi verið búnir að ákveða að selja þessum tveimur aðilum bankana,” sagði Steingrímur Ari. “Það fór ekkert á milli mála að þeir höfðu ákveðnar skoðanir á þessum aðilum. Þetta var pólitísk ákvörðun hverjir fengu bankana.”
Regnboginn sem listabíó

Það yrði meiriháttar áfall fyrir bíómenninguna á Íslandi ef kvikmyndahúsið Regnboginn lokaði.

Jú, húsið er kannski ekki sérlega glæsilegt lengur, en þarna eru nokkrir bíósalir þar sem er rúm til að sýna kvikmyndir sem ella fengju varla inni í kvikmyndahúsunum hérna.

Því úrvalið í bíóunum í Reykjavík er vont og fer versnandi.

Stundum eru haldnar einhvers konar kvikmyndahátíðir og þá er dælt út á skömmum tíma myndum sem teljast hafa listrænt gildi. Maður þarf að vera á tánum til að missa ekki af myndunum sem sýndar eru á þessum hátíðum.

Kvikmyndasafn Íslands hefur aðsetur í Bæjarbíói í Hafnarfirði, það heldur uppi ágætri starfsemi, en staðsetningin er úr alfaraleið. Hafnarfjörður er ágætur bær, en þeir sem hafa sótt hann heim vita að í miðju bæjarins er aldrei neinn gangandi maður á ferli að kvöldlagi. Það er mikilvægur þáttur í menningarlífi þjóðar að hægt sé að sjá sígildar kvikmyndir í bíóhúsi.

Ari Kristinsson kvikmyndagerðarmaður varpar fram þeirri hugmynd að Regnboganum verði breytt í kvikmyndamiðstöð með listabíói og fleiru tilheyrandi. Hann segir í viðtali við Fréttablaðið:

„Þetta yrði miðstöð fyrir þessar óhefðbundnu kvikmyndir og ég tel að það sé alveg mögulegur rekstargrundvöllur fyrir slíkri kvikmyndamiðstöð. Þarna væri hægt að sýna gamlar íslenskar myndir, kvikmyndasögulegar myndir og svo þessar evrópsku myndir sem fá ekki alltaf brautargengi í hinum venjulegu kvikmyndahúsum. Þarna væri líka kominn kjörinn vettvangur fyrir kvikmyndahátíðir.“
Grænir blettir

Sums staðar í kringum mig þar sem ég bý í Miðbænum eru „græn“ svæði.

Það er til dæmis reiturinn hérna á Amtmannsstígnum. Þar er gamall sandkassi sem kettir míga í. Enginn með réttu ráði myndi láta barn leika í þessum sandkassa. Annars er þessi reitur aðallega notaður af fólki af vinnustöðum í grendinni sem fer út til að reykja. Hann er alltaf fullur af sígarettustubbum og öðru drasli, við förum reyndar að með mikilli gát þarna – það gæti alltaf leynst sprautunál í gróðrinum. Stundum lætur fólk hunda skíta þarna.

Þarna eru líka leifar af gömlum brunni. Hann er notaður sem geymsla fyrir sorp – er yfirleitt fullur af alls kyns hrati borgarsamfélagsins.

Fyrir neðan er Bakarabrekkan svokölluð. Svæðið fyrir neðan Bernhöftstorfuna. Þar er hið úrsérgegngna útitafl – sem svosem var aldrei mikil bæjarprýði. Eða það stóð allavega ekki lengi áður en það fór að dabbast niður.

Þar eru líka grasblettir, en þeir eru dálítið háskalegir að því leyti að þeir eru fullir af glerbrotum. Glerbrotin eru orðin líkt og samofin við grassvörðinn. Hið sama gildir um grasreit sem var settur upp á Lækjartorgi í fyrrasumar. Hann er útbíaður í glerbrotum og sóðaskap ótal fyllerísnátta.

Allt er þetta í skelfilegri vanhirðu. Ég hef reyndar látið mér detta í hug að fá að stækka lóðina hjá mér svo litli almenningsbletturinn á Amtmannsstígnum heyri undir mig. Taka hann í fóstur. Ég gæti þá kannski fjarlægt sandkassann og reynt að fegra blettinn dálítið.

Mér gæti ekki tekist verr upp en borgaryfirvöldum.
Icesave og aðgerðaleysi íslenskra stjórnvalda

Einar Karl Friðriksson efnafræðingur er með ágæta samantekt á því hvernig Icesave málið var höndlað árið 2008, fram að hruni, á bloggsíðu sinni. Einar byggir þetta á því sem stendur í skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis. Bretar þrýstu stöðugt á að eitthvað yrði gert, en ráðamenn á Íslandi héldu fast í aðgerðaleysisstefnu sína, virðast „meðvitað“ hafa forðast að horfa framan í afleiðingarnar sem málið gæti haft. Grein Einars endar á þessum orðum:

„ Svo héldu Landsbankamenn bara áfram, og settu á stofn Icesave reikninga í Hollandi. Skýrslan segir það með öllu óskiljanlegt. Og íslensk stjórnvöld gerðu ekki neitt. Og þegar endanlega var ljóst að Landsbankinn væri fallinn og áhlaup hafið í stórum stíl á Icesave, kokkuðu stjórnvöld upp neyðarlögin og ætluðu að reyna að koma sér undan allri ábyrgð á Icesave sorgarsögunni, samkvæmt “ Við borgum ekki skuldir óreiðumanna“-hugmynd DO, sem eins og ljós kemur í skýrslunni hafði eitthvert sjúklegt traustatak á þeim ráðherrum síns flokks, sem hér komu helst við sögu.

Er einhver hissa núna á fyrstu viðbrögðum Breta eftir hrun?„
Borgarfulltrúar og umhverfisspjöll

Borgarfulltrúar hamast vegna meintra umhverfisspjalla sem Hrafn Gunnlaugsson á að hafa valdið á Laugarnestanga.

Því verður samt ekki á móti mælt að svæðið þar sem Hrafn hefur athafnað sig er afar lítið í fermetrum talið.

Til dæmis ef miðað er við hin feiknarlegu bílastæði Háskólans í Reykjavík. Nýjustu bílabrautina í Vatnsmýri, sem allt í einu dúkkaði upp milli Hringbrautar og Loftleiðahótels. Eða samgöngumiðstöðina sem þar á að rísa. Að ekki sé talað um hinn feiknarstóra Landspítala sem þarna er áformaður.

Ekkert af þessu er nokkurn tíma rætt af borgarfulltrúm. Þá langar ekkert til þess. Hið ömurlega skipulag í borginni er nefnilega partur af samtryggingu fjórflokksins; þeir bera allir sök á því og þeir eru allir sammála um að svona skuli þetta vera áfram.
Ritstjóri snýr aftur eftir örstutt hlé

Sagt er frá því að einn helsti arkitekt hrunsins – einn þeirra sem er ásakaður fyrir vanrækslu í skýrslu rannsóknarnefndar (fyrir utan kaflann um einkavæðinguna og hagstjórnina) – ætli að halda áfram að ritstýra Morgunblaðinu frá og með morgundeginum, eftir örstutt hlé þar sem greint var frá helstu efnisatriðum í skýrslu rannsóknarnefndar Alþingis. Í gær fór konan mín í bakarí og keypti snúð – og viti menn henni var sagt að Morgunblaðið fylgdi snúðnum. Svo hún tók eitt eintak án þess að borga fyrir það.

Hér eru nokkur ummæli sem hafa birst í virtum erlendum fjölmiðlum um ritstjórann síðustu daga:

* (Reuters) – A former prime minister and central bank head and five other former officials acted with “gross negligence” in failing to prevent Icelands banking collapse in 2008, an official investigation found on Monday.

* (BBC) – Among those specifically criticised are the former Prime Minister Geir Haarde, the former finance and business ministers, as well as the head of the Icelandic central bank and the head of the financial services regulator.

* (DN.se) – Det kommande beslutet är ett resultat av den statliga utredning som presenterades i måndags och som riktade mycket allvarlig kritik mot sju ledande personer, bland dem förre statsministern Geir Haarde och förre centralbankschefen David Oddsson.

* (Berlinske) – Islands nationalbank under ledelse af den tidligere statsminister David Oddsson afviste i april 2008 et tilbud om hjælp fra Storbritannien. [..] Det afviste Mervyn King fra Bank of England, men tilbød i stedet at udenlandske nationalbanker kunne hjælpe Island med at mindske byrden af den overdimensionerede banksektor – hvilket David Oddsson afviste,

* (Le Monde) – Dimportants dirigeants islandais en place lors de leffondrement financier doctobre 2008, dont lex-premier ministre Geir Haarde et lex-gouverneur de la banque centrale David Oddsson, sont accusés d”extrême négligence” dans un rapport parlementaire publié lundi.
New York Times: Mestanpart hrein samviska Íslendinga

Sjá frétt um gosið í NYT: Iceland, mostly clear consciences.
Meðbyr Frjálslyndra

Einn stjórnmálaskýrandi orðaði það svo: Ef þið viljið endurhlaða breska kerfið þá kjósið þið Frjálslynda demókrata.

Það er stórkostlegt að sjá hvernig Nick Clegg hefur stolið senunni frá David Cameron og Gordon Brown.

Og nú eru stóru flokkarnir farnir að vera áhyggjufullir. Cameron heldur því fram í dag að atkvæði greitt Clegg sé óbeinn stuðningur við Verkamannaflokkinn. Hann talar eins og Clegg sé boðflenna.

En staðreyndin er sú að breskir kjósendur eru farnir að þrá alvöru breytingar – ekki bara hið staðlaða reiptog milli Íhalds og Verkamannaflokks og spunadeilda þessara flokka – svo nú er spurning hvort Frjálslyndir geti nýtt sér meðbyrinn til að vinna sögulegan kosningasigur.

Annars skrifar David Yelland í Guardian að atkvæði greitt Frjálslyndum sé atkvæði gegn Rupert Murdoch og fjölmiðlaveldi hans – og áhrifavaldi hans á stóru flokkana.

Það er ágætis bónus.
Fagurt sólarlag vegna goss

Guardian birtir myndir af fögru sólarlagi víða um Bretland – sem sagt er að stafi af öskunni frá Eyjafjallajökli. Þessi mynd er frá Edinborg:
Best fyrir flokkinn

Baldur Kristjánsson prestur í Þorlákshöfn – og fyrrverandi stjórnmálaskýrandi á Tímanum – skrifar um kúltúrinn sem ríkir hér í flokkunum og hefur verið svo átakanlega áberandi síðustu dagana:

„Gott hjá Margréti Tryggvadóttir í Silfrinu í dag að benda á flokkshugsunarháttinn. Fólk segir af sér af því að það er best fyrir flokkinn. Þetta er lærður hugsunarháttur innan flokkanna og gerir þá varhugaverða sem stofnanir eins og reynslan sýnir. Ég er fyrst og fremst Sjáfstæðismaður yst sem innst sagði brottrekinn sveitarstjóri nýlega. Þetta er voðalegt að heya þetta. Það versta er að flokksdýrin eru svona upp til hópa, forystumenn sem óbreyttir, og finnst það eðlilegt. Útkoman er sú að flokkarnir sjá okkurmeira og minna fyrir óhæfum stjórnendum sem eru ófærir um að stjórna með almannaheill í huga.“
Furðuleg flokksstemming

Margrét Tryggvadóttir benti á athyglisverðan hlut í Silfrinu í dag:

Nefnilega að þeir stjórnmálamenn sem eru að segja af sér (tímabundið) gera það með vísan til flokkshagsmuna. Þeir eru að gera þetta fyrir flokkinn.

En hvað með almenning? spurði Margrét.

Annað þessu tengt. Samfylkingin hélt fund í gær og þar flutti Jóhanna ræðu sem átti að vera einhvers konar uppgjör – niðurstaðan var reyndar að stofna nefnd.

Og síðan hélt Ingibjörg Sólrún óvænt tárþrungna ræðu.

Agnar Kristján Þorsteinsson skrifar um þetta á bloggi sínu:

„Svo stígur Sólrunin upp á svið og tekur ræðuna sem hinn Turninn í íslenskum stjórnmálum átti að taka fyrir ári síðan á sviði Laugardagshallar í stað þess að líkja sér við Krist og drepa einu tilraun þess flokks til iðrunar og uppgjörs með vel miðuðu hnútakasti. Tilfinningahitinn er keyrður upp, Ingibjrg klökk segist iðrast og bera einhverja ábyrgð, biður flokkinn og kjósendur hans afsökunar en virðist ekki hafa leitt hugann í ræðu sinni að hobbitunum sem almenningur kallast og mun þurfa að borga brúsann eftir aðgerðarleysi Turnanna tveggja í aðdraganda Hrunsins.

Svo þegar hún stígur af sviði þá upphefst velgjulegt táraflóð sem minnir mann meir á Opruh Winfrey-þátt heldur en samkomu stjórnmálaflokks.Standandi lófaklappið með tilheyrandi kjánahrolli yfir grátnum dró fram ekki bara fram minningar um Davíð á krossi Laugardagshallar heldur einnig það að sama vandamál foringjadýrkunnar hefur þjáð Samfylkingunna frá því að Sólrúnin lýsti upp með sólu sinni, liðleskjukór já-fólks sem flaut með henni inn í stjórnkerfið án þess að stoppa við á vinnumarkaði þegar útskrift úr háskólapólitíkinni lauk.“
Limbaugh: Refsing guðs

Rush Limbaugh er einn af hinum kexrugluðu en stórhættulegu hægriöfgamönnum sem vaða uppi í bandarískum fjölmiðlum – ásamt til dæmis Glenn Beck, Ann Coulter og Bill OReilly.

Limbaugh talaði í útvarpsþætti sínum um Ísland, eins og Magnús Sveinn Helgason nefnir á vefnum Freedom Fries.

Og karlinn er ekki í vafa um að sjálfur andskotinn sé á ferðinni á Íslandi – og tengir það náttúrlega hinum hræðilega manni Barack Obama, hvernig sem það má vera:

You know, a couple of days after the health care bill had been signed into law Obama ran around all over the country saying, “Hey, you know, Im looking around. The earth hadnt opened up. Theres no Armageddon out there. The birds are still chirping.” I think the earth has opened up. God may have replied. This volcano in Iceland has grounded more airplanes - airspace has more affected - than even after 9/11 because of this plume, because of this ash cloud over Northern and Western Europe. At the Paris airport theyre telling people to head to the train station to catch trains out of France, and when people get to the train station theyre telling people, “There arent any seats until at least April 22nd,” basically a week from now. Its got everybody in a shutdown. Earth has opened up. I dont know whether its a rebirth or Armageddon. Hopefully its a rebirth, God speaking.
Flott Spaugstofa

Að sumu leyti hefur Spaugstofan verið vanmetið fyrirbæri í íslensku þjóðlífi.

Spaugstofumenn eru til dæmis aldrei tilnefndir til Edduverðlauna.

Ég veit ekki hvort þeir eru að kveðja sjónvarpið, það kemur í ljós, en þáttur þeirra í kvöld var öldungis frábær.

Það er makalaust að fylgjast með framleiðslu þessara þátta – því sem kallast production value – þeir eru gerðir á fáum dögum fyrir afar lítið fé, en samt er umgjörðin svona flott eins og mátti sjá í kvöld, leikmynd, búningar, gervi. Ég held ekki að margir gætu leikið það eftir, það þarf allavega mikla æfingu.

Spaugstofumenn, Björn Emilsson upptökustjóri og aðrir sem vinna við þættina eiga heiður skilinn.
Flökkusaga

Kári og vinur hans voru að gæða sér á snúðum með karamelluglassúr í morgun.

Mamma Kára heyrði hann segja við vin sinn:

„Það var einu sinni bankastjóri sem reyndi að troða hálfum snúð upp í sig í einu.“

Vinur hans: „Vá!
Vandræði Sjálfstæðisflokks

Plottið er að Kristján Þór Júlíusson taki við varaformennsku í Sjálfstæðisflokknum af Þorgerði Katrínu. Áhöld eru reyndar um hvort leyfilegt sé samkvæmt reglum flokksins að leysa málið með þessum hætti eða hvort þarf að kalla saman landsfund til að kjósa nýjan varaformann.

Bjarni Ben segist vilja flýta landsfundi, en hann verður þó varla fyrr en í haust. Staða formannsins sjálfs er auðvitað tæp.

Ef Þorgerður Katrín hverfur af þingi virðist einboðið að Óli Björn Kárason taki sæti hennar.

En Sigurður Kári Kristjánsson tekur sæti Illuga Gunnarssonar sem sagðist í gær ætla að víkja af þingi meðan sakamálarannsókn á sjóðum Glitnis stendur yfir. Það gæti varað í nokkurn tíma.
Stórsókn Frjálslyndra

Stærstu flokkarnir í Bretlandi sameinast nú um að ráðast að Nick Clegg, formanni Frjálslynda flokksins. Sagt er að spunalæknar Íhaldsins og Verkamannaflokksins séu að brýna kutana.

Ástæðan er sú að Clegg malaði þá Gordon Brown og David Cameron í sjónvarpskappræðum og fylgi Frjálslyndra stórjókst í kjölfarið.

Í nýrri skoðanakönnun er Íhaldsflokkurinn með 33 prósent, Frjálslyndir með 28 prósent og Verkamannaflokkurinn með 28 prósent.

Hermt er að Íhaldsmenn sjái eftir því að hafa hleypt Clegg jafnfætis hinum leiðtogunum í kappræðunum.

Clegg nýtur þess að Frjálslyndi flokkurinn hefur ekki komið að stjórn Bretlands í marga áratugi – á tíma þegar kjósendur hafa lítið álit á pólitíkusum. Þannig virkar flokkurinn and-kerfislegur, laus við þá spillingu og þau tengsl við auðmagnið sem einkenna stóru flokkana tvo.

Gordon Brown er þreyttur og veiklaður og David Cameron virkar eins og hann sé búinn til á auglýsingastofu.

Frjálslyndir hafa líka í röðum sínum einn vinsælasta stjórnmálamann í Bretlandi, heilagan Vince svokallaðan, Vince Cable, sérfræðing flokksins í efnahagsmálum, sem varaði ákaft við efnahagshruninu 2008 og nýtur geysilegrar virðingar.

Frjálslyndir sem eru að stofni til flokkur Gladstones og Lloyd-Georges, en hafa ekki verið í ríkisstjórn síðan í þjóðstjórninni sem sett var á laggirnar í heimstyrjöldinni síðari. Flokknum fór að hnigna við ris Verkamannaflokksins á árunum í kringum 1930. Nú er talinn möguleiki á að úrslit kosninganna verði ekki afdráttarlaus og að hugsanlega þyrfti að mynda samsteypustjórn þar sem Frjálslyndir tækju þátt.