Bréf um jafnræði, reikninga Milestone, bændur og byrðar

Vá!

Reikningur Milestone frá síðasta ári er fróðlegur. Sjá:

https://newsclient.omxgroup.com/cdsPublic/viewDisclosure.action?disclosureId=287217&messageId=337693

Reikningurinn er þarna neðst í tengli.

Nokkrir áhugaverðir punktar:

bls4: endurskoðendur skrifa upp á þetta með fyrirvara. Ástæðan er sú að þeir hafa ekki séð dótturfyrirtækin. Einnig er ekki tekið á viðskiptavildinni (sem augljóslega þyrfti að skrifa niður).

bls6: heildareignir 512 milljarðar (maður þarf eiginlega að hvísla þessa tölu)

Óefnislegar eignir (viðskiptavild) 105 milljarðar.

Eigið fé 54 milljarðar.

Þar sem viðskiptavildin er 0 virði, er eigið fé mínus viðskiptavild mínus 50 milljarðar (hvísla).

Heildarskuldir 457 milljarðar. Vá.

bls7: greiddur út arður upp á 300 miljónir árið 2007 og 2 milljarðar í ár. Hmmm.

Hvað er Glitnir að pæla?

- - -

Hverjir eiga fyrirtækin?

Egill: “Er hægt að treysta fjármálastofnun sem maður veit ekki einu sinni hver á?”

Þetta er nákvæmlega málið. Í viðskiptum snýst all um traust og trúverðugleika – og þetta gamla úrelta hugtak “heiðarleika” sem hefur ekki þótt merkilegt á Íslandi undanfarin ár. Myndir þú fara í bisness með óheiðarlegum mönnum – sem gætu svikið þig ef þeim dettur það í hug? Nei, enginn heiðarlegur maður með fullu viti myndi gera það.

Það grátlegasta er að þetta gildir líka þó að þú sért bara lítill vísitölukarl í viðskiptum við banka. Íslendingar treystu óheiðarlegum mönnum fyrir peningunum sínum í bankakerfinu og núna eru þeir meira og minna tapaðir. Íslendingar keyptu nautahakkið og kókið af óheiðarlegum mönnum og núna hrynur allt í kringum þá því að peningarnir sem þeir borguðu fyrir hakkið voru notaðir til að veðsetja landið eins og það leggur sig í gríðarstóru Ponzi svindli.

Ef við vitum ekki hver á fyrirtækin sem við verslum við, þá vitum við ekki hvort við erum að versla við óheiðarlegt fólk eða ekki. Þetta er því miður ekkert séríslenskt fyrirbæri. Bankar eiga oft hluti í fyrirtækjum erlendis sem leppar fyrir hina og þessa. Það ætti að setja alþjóðleg lög sem banna að eignaraðild sé falin. Það er augljóst mál að það þarf að breyta alþjóðlegri lagasetningu til að koma í veg fyrir að þetta gerist aftur. Eignaraðild þarf að vera skýr, það þarf að banna skortsölur, setja lög um að uppruni bréfa sé skýr (sbr skuldavafninga) og þrengja skilyrði um skuldsettar yfirtökur og notun á viðskiptavild í bókum fyrirtækja. Það þarf einfaldlega að koma í veg fyrir að bisnessmenn geti blekkt fjárfesta og almenning – en því miður virðast nútíma viðskiptamódel byggja á því að geta blekkt.

Þó að við séum upptekin af Baugi og co í augnablikinu – og kannski ekki að ástæðulausu því að þeir eru akritektarnir á bakvið hrunið – þá má ekki gleyma öðrum. Pálmi í Fons er horfinn, líklega í sólbaði að hvíla sig eftir öll fjársvikin. Björgólfur setti ríkið á hausinn með hreinu svindli á meðan hann bjargaði obbanum af eignum sínum. Bakkabræður hafa ekki heldur setið aðgerðarlausir síðustu daga. Skósveinar allra þessara manna sitja ennþá við borðið, bæði inni í bönkunum og utan við þá og taka bestu bitana og færa skuldirnar yfir á almenning. Leikurinn heldur áfram og ríkisstjórnin leyfir því að gerast.

Ef við reynum að slumpa á skuldastöðu ríkisins eftir þessi ósköp, þá verður hún líklega svo slæm að skuldirnar myndu hugsanlega duga til að byggja allt húsnæði á landinu upp á nýtt, með atvinnuhúsnæði, virkjunum og öllu. Við þetta leggjast skuldir heimilanna og fyrirtækja sem eru líklega næstum því annað eins. Ef þetta verður eins slæmt og það gæti orðið, munum við skulda nóg til að byggja upp tvö Íslönd frá grunni. Öll sú vinna sem Íslendingar hafa lagt í að byggja upp verðmæti síðustu 100 árin er nú einskis virði. Minna en einskis virði.

- - -

Jafnræði

11. gr. stjórnsýslulaga:

Jafnræðisreglan.

Við úrlausn mála skulu stjórnvöld gæta samræmis og jafnræðis í lagalegu tilliti.

Óheimilt er að mismuna aðilum við úrlausn mála á grundvelli sjónarmiða, byggðum á kynferði þeirra, kynþætti, litarhætti, þjóðerni, trúarbrögðum, stjórnmálaskoðunum, þjóðfélagsstöðu, ætterni eða öðrum sambærilegum ástæðum.

Ég lít svo á að ég eigi rétt á að fá mína skuld við Glitni fellda niður í ljósi þessara afskrifta hjá Milestone.

- - -

Að blóðmjólka bændur

Þetta með bændurna er auðvelt Egill, þeir vilja selja beint til neytenda en regluverkið er hannað þannig af stjórnvöldum að það er ólöglegt. Hinsvegar auglýsa keðjur eins og Nóatún “beint frá bónda” vörur sem eiga þá að vera ferskari og betri. Ég held að rétt sé hjá mér að bóndinn þarf að sjá um allt, pökkun merkingar ofl, búðin gerir ekkert nema skaffa hillu undir dótið. Svo ef einhver hluti selst ekki má bóndinn hirða það sjálfur.

Skiptingin í þessum business er bóndinn 10 / búðin 90.

Ég mæli með að íslenskir bændur taki sig saman og hætti að selja matvörukeðju um vörur en opni þess í stað einhverskonar markað þar sem þeir selja sínar vörur beint til neytanda.

Líklega yrðu bændasamtök og verslunaraðilar gramir en þessi samtök hafa blóðmjólkað bændur svo lengi að nóg er komið. Þetta lið getur farið að finna sér einhverja heiðarlega vinnu í stað þess að drottna yfir venjulegu vinnandi fólki í skjóli stjórnvalda og kúga allt sem á landinu hreyfist.

- - -

Milestone og Jóna Jóns

Af hverju geta menn ekki skilið ósanngirnina sem fellst í því að sömu menn og koma fyrirtækjum í þrot fá síðan að hirða mögulegan gróða sem kann að myndast einhverntíman í framtíðinni. Væri ekki eðlilegast að þeir færu frá borði og yrðu síðan rukkaðir um þessa 55 milljarða og eltir yfir gröf og dauða til að ná þeim af þeim líkt og er gert við gjaldþrota einstaklinga.

Hver er sanngirnin í því að ef Jóna Jóns á Stöðvarfirði fer í þrot er hús hennar selt, bíllinn, innbúið og nánast allt nema hugsanlega örfáir persónulegir munir hæstbjóðanda. Það sem uppá vantar til að greiða kröfurnar er svo innheimt með enn harkalegri hætti næstu 10 árin. Skuldir Jónu fyrnast eftir 10 ár. Ef skuldareigandinn hinsvegar ákveður að halda skuldinni vakandi getur hann gert það. Ef Jóna var t.d. svo vitlaus að reyna að borga upp skuldina eftir hótanir lögfræðinga byrjaði fyrningarfresturinn uppá nýtt.

Niðurstaðan, Jóna er gjaldþrota og fær ekki einusinni að vera með vísakort hvað þá að eiga nokkuð. Werners fólkið hinsvegar, já það er önnur saga. Skattgreiðendur eiga að hreinsa upp 55 milljarða skuldir þeirra og ennfremur er þessu mæta fólki gefið tækifæri á að hagast á fyrirtækinu í framtíðinni. Ég þarf ekki að taka fram að ekki verður hróflað við einni einustu eigu þessa fólks. Það heldur öllu sínu og rúmlega það.

Djöfulsins ósvífni.

- - -

Það eru að koma jól

Til hvers að æsa sig út af þessu öllu.

Múgurinn mun áfram borga skuldirnar.

Millistéttin æsir sig eftir áramót þegar hún fer að borga skuldirnar.

Elítan fær allt niðurfelt og æsir sig ekki neitt.

Til hvers að berjast á móti þessu.

Bara synda með straumnum og reyna gleyma þessu.

það eru að koma jól

- - -

Byrðarnar

Það fyrsta sem þarf að gera er að stöðva hrægammana sem eru núna að róta í eigum ríkisins.

Mér finnst þetta einfalt reikningsdæmi. Við metum skuldurnir blákalt og við viljum fá sjokkið. Þegar talan liggur fyrir þá lækkum við skuldina með því að sækja eignir sjálftökulðsins. þessi liður gæti tekið nokkurn tíma vegna dómsmála en við höfum nægan tíma. Á meðan á þessu stendur þá gerum við eins og stór og góð fjölskylda við hjálpust að. Við afsölum okkur ekki auðlindunum vegna þess að við erum svo tímabundið nísk hvort við annað. Ég mæli með eins og Steingrímur Joð hefur bent á að við hækkum fjármagnstekjuskatt. Ég legg til að fjárlaganefnd dröslist niður í ríkisbókhald og skoði hvernig stofnanir ríkisins sóa fé og yfirheyri starfsmenn ríkisbókhalds og ríkisendurskoðunar hvar hægt sé að lækka kostnaðarliði á stofnanir. Þetta fólk sér og veit ýmislegt. Síðan legg ég til að við almenningur séu á vaktinni og bendum á óráðsíu.

Annað: Ég myndi vilja að þeir sem eru í útflutningi verði gert hátt undir höfðu með frjálsum aðgangi að gjaldeyri, og jafnvel tímabundinni skattalækkun.

Ég lít svo á að við eigum langt og strangt ferðalag fyrir höndum en það er ekki óyfirstíganlegt. Við sigrum ekki nema að við pössum upp á að allur leiðangurinn skili sér. Það gerum við með því að þeir sem að geta borið þyngri byrðar geri það fyrir þá sem geta það ekki.

- - -

Viðskiptajöfurinn Ólafur

Ólafur Ólafsson er ekki hálfviti. Hann er bráðgáfaður og snillingur í að koma ár sinni vel fyrir borð og myndi því frekar teljast til heilvita og rúmlega það. Samverkamenn hans úr S-hópnum fræga, Finnur Ingólfsson og Þórólfur Gíslason, eru af sama sauðahúsi en komast þó ekki með tærnar þar sem Ólafur hefur hælana. Ólafur er framúrskarandi leikbrúðustjórnandi á sviði viðskiptalífsins með alla þræði allra brúðanna í eigin höndum.

Skoðið þau félög sem eru til húsa á Suðurlandsbraut 18 á vef Ríkisskattstjóra. Lögfræðistofa Ólafs, Fulltingi, er þar til húsa og þar eru einnig öll þeirra skúffufélög enda ágætt að nota eitt fundarborð þegar stýra þarf mörgum leikbrúðum.

Slóðin er:

http://rsk.is/fyrirtaekjaskra/thjonusta/leit?LeitarordNafn=&LeitarordKennitala=

Hér eru nokkur dæmi um félög sem með einum eða öðrum hætti tengjast fyrrgreindum mönnum og eru öll skráð til húsa á sama heimilisfanginu.

Fulltingi

GIft fjárfestingarfélag

Eingnarhaldsfélagið Samvinnutryggingar

EIgnarhaldsfélagið Andvaka gt

Egla

Ker

Kjalar

FS7

Langflug

Frumherji invest ehf.

Festing

Festing Invest

AB101

AB124

AB179

AB180

AB25

AB88

Gilding

Q Iceland Finance

Þetta eru allt félög sem komið hafa við sögu í umdeildum viðskiptum undanfarinnar ára.

- - -

Gott á mig

Sindri Sindrason, fréttamaður á Stöð 2 tók viðtal við eiganda sinn, Jóhannes Jónsson kenndur við Bónus, á föstudagskvöldið 19. des. en þann dag voru Hagar (eigendur Bónus) sektaðir um 315 milljónir af Samkeppniseftirlitinu vegna markaðsmisnotkunar. Tónn fréttarinnar var “sektaður fyrir lágt verð”. Húsbóndahollur fréttamaður með afbrigðum. Ég hélt í einfeldni minni að íslenskir fréttamenn hefðu lært eitthvað af bankahruni, þjóðargjaldþroti, hlutabréfasvikum og ritskoðun auðmanna á fjölmiðlum sbr. afhjúpun Reynis Traustasonar. Nei, hreint ekki. Rýnum í fréttina:

Inngangur fréttarinnar hjá Sindra er svona og segir hann orðrétt: “Rannsóknin beindist í upphafi að of hárri álagningu á matvörumarkaði að kröfu ýmissa aðila. Niðurstaðan er ákvörðun um samkeppnislagabrot vegna þess að verðið er of lágt í bónus.”

Það er með ólíkindum rangfærslurnar í þessum tveimur setningum. Ef Sindri hefði farið á vefinn hjá Samkeppniseftirlitinu, www.samkeppni.is, (hefði tekið 5 mínútur) þá hefði hann getað lesið að verið er að sakfella fyrir brot á 11. gr. samkeppnislaga sem fjallar um undirverðlagningu. Hefur ekkert með of háa álagningu að gera og þetta má lesa strax í upphafi á vefnum. Það er samt svo merkilegt, kaldhæðnir myndu kalla það tilviljun, að vörn Haga byggir einmitt á því að reyna að spyrða saman annað mál sem Samkeppniseftirlitið er að skoða sem hefst þó ekki fyrr en árið 2007 þar sem rannsakað er hvort Hagar og fleiri hafi haft með sér ólögmætt verðsamráð (enn í gangi). Það er því líklegt að Sindri hafi fengið þessar upplýsingar beint frá viðmælanda sínum en gerir þau að sínum í fréttinni. Alvarleg afglöp fréttamanns og sérstaklega í ljósi þess að mjög einfalt var að afla réttra upplýsinga.

Síðan segir Sindri í seinni setningunni að ákvörðunin sé “vegna samkeppnislagabrots vegna þess að verðið er of lágt í Bónus”. Er maðurinn að djóka? Það er alveg ljóst skv. vef Samkeppniseftirlitsins að verið er að sekta fyrir undirboð árið 2005 í verðstríðinu fræga en ekki fyrir það að verð sé of lágt. Ég spyr hverra hagsmuna er Sindri að gæta. Baugsfeðga eða almennings?

Síðar í fréttinni hefur SIndri síðan eftir Jóhannesi að þeir séu ekki markaðsráðandi og kemur síðan með algera þvælu um skilgreiningu á markaði þeim sem Hagar keppa á. Ef Sindri hefði unnið fréttina með heill almennings í huga þá hefði hann átt að lesa á fyrrgreindum vef Samkeppniseftirlitsins skilgreiningu á markaðnum sem Hagar starfa á og tengist þessu máli. En hann nennti þvi ekki eða hvað? Þar er þetta mjög vel skilgreint og fer ekkert á milli mála að Hagar eru með markaðsráðandi stöðu. 50% á landinu öllu og 60% á höfuðborgarsvæðinu.

Það er búið að beita svona fréttamennsku á okkur Íslendinga núna í næstum áratug með skelfilegum afleiðingum. Og við höldum enn áfram að kokgleypa. Auðvitað voru Hagar ekki sektaðir fyrir að bjóða lágt verð eins og Stöð 2 reyndi lymskulega að lauma að okkur áhorfendum. Það er alkunna í lögum flestra siðaðra landa að markaðsráðandi fyrirtækjum er óheimilt að bjóða verð undir kostnaðarverði. Þetta er í lögum á Íslandi og víðar. Og eftir þeim lögum voru þeir sektaðir. Ástæðan er einföld. Markaðsráðandi fyrirtæki mega ekki hindra að nýir aðilar komist inn á markaðinn eða reyna að bola keppinautum af markaði í skjóli markaðsráðandi stöðu.

Það er síðan alveg frábært þegar Íslendingar mæra Jóhannes og Jón Ásgeir fyrir að hafa lækkað vöruverð. Jú, þeir gerðu það á sínum tíma (fyrir 20 árum) en verja nú stöðu sína með undirverðlagningu svo aðrir geri ekki það sama. Og hafa tekið allan sparnaðinn til baka og og rúmlega það. Núna síðast með því að taka þátt í svikamillum sem skuldsettu Íslendinga um þúsundir milljarða en arðurinn sat eftir í vasa þeirra. Hversu einfaldir geta Íslendingar verið?

Og alltaf dubba þeir Jóhannes upp í píslarvottahlutverkið þegar slæmar fréttir berast. Þar grenjar hann yfir því hvað allir eru vondir við fjölskylduna. Síðan kastar hann einhverjum milljónum til hjartveikra barna sem hann fær úr pokasjóði sem btw fær sína peninga frá kaupum okkar allra á pokum úr hinum ýmsu verslunum (ekki bara Baugsbúðum). Og alltaf kaupir landinn þvæluna og heldur áfram að styrkja hyskið. Íslendingum er ekki viðbjargandi.

Ég hætti endanlega að versla við Bónus þegar framkvæmdastjóri félagsins, Guðmundur Marteinsson, kom fram í fréttum fljótlega eftir bankahrunið og lýsti því yfir að fólk ætti að hamstra vörur því vöruskortur væri yfirvofandi. Þetta var á föstudegi í október síðastliðnum. Á laugardeginum, daginn eftir, voru sömu skilaboð í auglýsingum frá Bónus. Þetta var því úthugsað trikk til að plata almenning. Búðirnar fylltust af örvæntingarfullu fólki og tæmdust af vörum. Á sama tíma hækkuðu þeir verð og tóku af tilboð eins og þeir gera alltaf á föstudögum. Siðlaust.

Enn hefur ekki orðið vart við vöruskort enda voru þeir fljótir að fylla búðirnar aftur af vörum. Nei, þetta var viðbjóðslegt og siðlaust trikk og markmiðið var að fá ódýra auglýsingu í ljósi ástandsins og seilast dýpra í vasa almennings og skapa óöryggi og ótta. Þetta siðlausa markaðstrikk gerði útslagið fyrir mig og síðan hef ég ekið marga kílómetra til að fara í aðra lágvöruverslun og lagt hart að stórfjölskyldunni að gera það sama með góðum árangri. Ég viðurkenni þó að hafa gleymt að kaupa gúrku um daginn og stalst til að kaupa hana í Bónus. Ég er enn með í maganum yfir því. Gott á mig.

- - -

Hugmyndafræði Viðskiptaráðs

Við getum tekið eitt batterí sem sérstaklega hefur verið notað af Sjálfstæðismönnum til þess að hafa áhrif á reglur og lagasetningi: Viðskiptaráð. Viðskiptaráð er umsagnaraðili varðandi alla lagasetningu á sviði efnahags og viðskiptamála. Viðskiptaráð stærir sig af því að 90% af þeirra tillögum hafi orðið að lögum um afnám allra hafta á markaðinn og viðskipti almennt. Þeirra skoðun var að markaðnum væri best treystandi til að setja sér reglur. Viðskiptaráð pantaði og greiddi The Internationalisation of Icelands Financial Sector,eftir Dr. Richard Portes og Dr. Friðrik Már Baldursson, en hún var unnin í samstarfi við Frosta Ólafsson, hagfræðing Viðskiptaráðs. Viðskiptaráð stóð fyrir sérstakri ímyndarherferð undir stjórn Höllu Tómasdóttur, sem nú þykist aldrei hafa verið fyrir viðskiptaaðferðir og hugmyndafræði stóru strákanna. Í þeirri ímyndarherferð, m.a. með 100 kynningarfundum með erlendum greiningardeildum, tók Jónas Fr. Jónsson þátt þó hann viðurkenni að það hafi tekið mikinn tíma frá þeim störfum sem hann fær greitt fyrir sem forstjóri fjármálaeftirlitsins og að það hafi beinlínis verið óskynsamlegt vegna nauðsynlegs hlutleysis hans sem eftirlitsaðila með fjármálamarkaðnum.

Það sem ég er að reyna að segja er: Sú hugmyndafræði sem runnin er frá Hannesi Hó sem settur var inn í Háskólann beinlínis til þess að vinna henni brautargengi, er hugmyndafræði Sjálfstæðisflokksins og algers skorts á reglum, eftirliti og stjórnun fjármálamarkaðarins.

Jónas Fr. er góður og gegn Sjálfstæðismaður og var ráðinn inn í Fjármálaeftirlitið beint út úr Heimdalli vegna þess að vitað var að hann myndi ekki trufla, bæði vegna þess að hann var hugmyndafræðilega rétt heilaþveginn og einnig vegna þess að hann skorti allt bein í nefinu og almenna greind til að vinna það sem honum var ætlað.

Það þarf ekki annað en að skoða hverjir hafa verið framkvæmdastjórar Verslunarráðs og stjórnarmenn þar til að skilja að skortur á regluverki er engin tilviljun. Verslunarráð hefur meira að segja það á sinni stefnuskrá að einkavæða heilbrigðiskerfið og koma náttúruauðlindum í einkaeigu. Þetta er batteríið sem hefur náð fram 90% (að eigin sögn:”Athugun Viðskiptaráðs sýnir að Alþingi fer í um 90% tilfella eftir umsögnum Viðskiptaráðs”.) af hugmyndum sínum um reglu- og skattaumhverfi á Íslandi.

Þetta er liðið sem bjó til markaðsumhverfið hvar óheiðarlegir fjárglæframenn fengu að steypa íslendingum í slíkar skuldir að engin von er til að takist að greiða og hverra sök er að allur almenningur á ‘Islandi mun búa við ótrúlega þröngan kost næstu ár.