arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Það vantar heiðarlegar upplýsingar

Tryggvi Gunnarsson sendi mér þetta bréf.

- - -

Áskorun til fjölmiðlafólks

Þegar Alþingiskosningar nálgast, skríða lýðskrumarar fram úr skúmaskotunum. Hinir Framsæknu eru enn á ný komnir á kreik með stóran og verðbólginn kosningavíxil á ótrúlega hagstæðum kjörum fyrir kjósendur. En Sjálfstæða fólkið bíður spennt átekta bak við gisinn frjálshyggjurunna, reiðubúið að stökkva uppá þennan atkvæðavæna lýðskrumsvagn, sem nefnist 20% niðurfelling á skuldum húsnæðiskaupenda og fyrirtækja.

Margir af þeim, sem ekki tóku þátt í neyslubrjálæði undanfarinna ára, eiga nú í sárum vanda vegna húsnæðiskaupa. Þessu fólki verður hið opinbera að koma til aðstoðar til að létta því greiðslubyrðarnar, t.d. með einhverjum afskriftum af skuldum auk annarra aðgerða. Mun stjórnarfrumvarp vera á leiðinni, sem tekur vonandi á þessum málum venjulegs fólks af skynsemi og réttsýni.

En sú hugmynd, að fara að umbuna þeim sem óðast stunduðu hrunadansinn í kringum gullkálfinn á nýliðnum gróðærisárum, er gjörsamlega galin. Í mörgum tilvikum er um að ræða velefnaða einstaklinga, sem fengju þá felldar niður háar fjárhæðir og væru það þá eins konar verðlaun til þeirra fyrir gegndarlausa græðgi og flottræfilshátt. Það yrðu heldur slæm siðferðileg skilaboð út í samfélagið og engin sátt myndi nást um slíkan gjörning. Ennfremur má telja það nokkuð víst, að friðurinn í landinu yrði þá sundur slitinn, því að ekki er nú ástandið sérlega stöðugt fyrir.

Flokkssystkin Tryggva Þórs virðast vera hæstánægð með þessar tillögur um niðurfellingu skulda fyrir þá sem lifðu langt um efni fram á neyslufylleríi, sem og fyrir sterkefnaða óráðsíumenn, enda er sjálfgræðsla æðsta boðorðið í þessum Flokki.

En þó fyrirfinnast nokkrir í stjórnmálahreyfingunni, sem efast um að nægilega sé tekið tillit til réttlætissjónarmiða í þessu máli. En því er til að svara, að Frjálshyggjan spyr ekki um réttlæti, heldur ríkir þar auðræðið eitt, blátt og nákalt.

Þetta kosningamál er gríðarlega alvarlegt, því að illa gæti farið fyrir þjóðinni, ef þessar björgunaraðgerðir verða ekki framkvæmdar með skynsemi og réttlæti í huga. Ef slíkt gerðist þá gæti orðið algert siðrof í landinu, því að þeir sem ekki tóku þátt í kaupæðinu geta ekki horft uppá, að óráðsíufólki sé hyglað fyrir ábyrgðarleysi sitt. Þessu fólki finnst örugglega að það eigi frekar skilið að hljóta umbun fyrir sína ráðdeild og ábyrga hegðun á þessu geggjaða tímabili.

Það er búið að stórlaska ímynd okkar og orðspor á erlendri grundu. Ætlum við einnig að eyðileggja samkennd og samheldni þjóðarinnar?

Ég vona að þið takið þetta málefni til rækilegrar skoðunar og umfjöllunar og veitið almenningi heiðarlegar upplýsingar um það, því að mikið er í húfi.

Kveðja, Tryggvi Gunnarsson
Saga úr kreppunni

Kona sendi mér þetta bréf.

- - -

Sæl/Sæll

Langar að segja ykkur aðeins sögu okkar hjóna.

Við upphaf kreppunnar var um 1 ár síðan við keyptum íbúðina okkar, við vorum einnig með aðrar skuldir en þetta hafðist alveg.

Þegar bankarnir hrynja, þá hrapar maðurinn minn í launum um næstum 2/3.

Ég held sömu launum en það þýðir samt það að við getum ekki staðið í skilum.

Núna þessum mánuðum seinna vorum við á fundi bankastjóra útibús bankans okkar, hann var búinn að vera að stúdera stöðuna okkar og vildi hitta okkur áður en hann sendi allt í milli innheimtu og svo þaðan áfram gjaldþrotaleiðina.

Þar sem maðurinn minn hafði lækkað svo mikið í launum þá var ekki hægt að halda þessu áfram, bankastjórinn var búinn að setja upp plan, í því var meðal annars að við tækjum út lífeyrissjóðinn okkar upp í skuldir, sem mundi nú duga mjög skammt.

Það sem meðal annars fór okkar á milli….

ℵ Hún tjáði okkur það að bankinn myndi leysa til sín húsið þegar þar að kæmi.

ℵ Að við yrðum gjaldþrota, og kröfum okkar yrði haldið við hjá Intrum næstu 10 til 12 árin, það mundi engu breyta með gjaldþrotalögin nýju, við yrðum gjaldþrota í 2 ár, en svo mundi intrum sjá um að halda kröfunum við eftir það.

ℵ Hún spurði okkur hvort það væri ekki einhver í fjölskyldunni sem gæti hjálpað okkur fjárhagslega, eins og maður mundi vilja leggja þetta á einhvern annan.

ℵ Ég spurði hvort það væri ekki hægt að fella niður einhverjar skuldir vegna þess að lánin væru svo há, en vermæti eignarinnar færi hríðfallandi. Þá sagði bankastjórinn að það yrði aldrei gert.

ℵ Maðurinn minn starfar hjá félagi í eigu bankans, bankastjórinn sagði að ef við færum gjaldþrotaleiðina mundi bankinn sjá til þess að hann myndi missa vinnuna, vegna þess að gjaldþrota einstaklingar starfa ekki hjá bankanum.

Það er engan veginn eins og við getum gert eitthvað í stöðunni.

Samtali okkar lauk þannig að hann er að setja okkar mál í gjaldþrotafarveg.

Hvað er málið, á ekkert að hjálpa heimilunum? Það er gjörsamlega á öndverðu meiði það sem bankinn segir og ríkisstjórnin.

Mér finnst þetta út í hött! Hvað eru þið að gera fyrir heimilin annað en að tala þegar bankarnir og þeir sem eiga kröfurnar okkar eru að gera allt annað.
Tveir gulldrengir

Með falli Milestone, en eigur þess eru nú komnar endanlega í hendur skilanefndar Glitnis, hefur íslenska ríkið eignast fyrirtæki sem voru rekin af tveimur gulldrengjum íslenska efnahagsundursins. Báðum tókst að reka fyrirtæki sín þannig að nú hefur hið opinbera gert þau upptæk.

Sjóvá-Almennar – en þar hefur Þór Sigfússon verið forstjóri. Um bótasjóð Sjóvár hefur talsvert verið rætt. Eigendur félagsins virðast hafa gengið í hann, en jafnað svo út skuldirnar með fasteignum sem Milestone lagði í sjóðinn. Sagt er að talsvert af þessum fasteignum sé í Austur-Evrópu.

Og Askar Capital – en þar var Tryggvi Þór Herbertsson forstjóri. Askar undir hans stjórn voru eitt fárra íslenskra fjármálafyrirtækja sem fjárfesti í stórum stíl í bandarískum undirmálslánum.

Þór er stjórnarformaður Samtaka atvinnulífsins, en Tryggvi er í framboði fyrir Sjálfstæðisflokkinn.
Skjaldborg Þráins

Þráinn Bertelsson kemur með þessa útfærslu á hugmyndum Framsóknarmanna á skuldaniðurfellingu:

„Sú sjálfsagða lausn sem ég hef á því “að slá skjaldborg um heimilin” einsog Samfylkingin talaði um en þorir ekki að gera og gengur út á að taka „Þráins-tilbrigðið“ við gambít Framsóknarflokksins og Tryggva Þórs Herbertssonar um 20% flata niðurfellingu skulda.

Mín varíasjón við þessa hugmynd hljóðar upp á 25% flata niðurfellingu skulda af lánum vegna íbúðarhúsnæðis til hvers skuldara en niðurfelld upphæð skal aldrei nema hærri upphæð en 12,5 milljónum (sem eru fjórðungur af 50 milljón króna húsnæðisskuld).

Ég sé ekki ástæðu til að hafa fyrirtæki inn í þessu, þau eiga aðra fjármögnunarmöguleika en fjölskyldurnar í landinu, og allrasíst langar mig að gefa auðmönnum marga tugi milljóna í niðurfellingu á braski og bruðli með íbúðarhúsnæði. Þess vegna þetta hámark.“
Kári og hemúllinn

Í einni bókinni um múmínálfana kemur við sögu hemúllinn sem safnar frímerkjum og er í vandræðum vegna þess að hann er búinn að safna öllum frímerkjum í heiminum.

Hann er í öngum sínum vegna þessa, en tekur gleði sína þegar honum er bent á að hann geti farið að safna einhverju öðru.

Til dæmis blómum eða fiðrildum

Kári hefur verið að safna spjöldum með myndum af fótboltamönnum. Þetta er æði meðal strákanna í skólanum hjá honum.

Söfnunin hefur gengið mjög vel hjá Kára. Hann á möppu með fullt af fótboltaspjöldum.

En í síðdegis í gær varð hann mjög áhyggjufullur.

– En pabbi, ef ég er búinn að safna öllum fótboltamönnunum, hvað á ég þá að gera?

– Ja, þá verðurðu bara að skoða safnið þitt.

– En það er ekki eins gaman.

– Eða safna einhverju öðru.

– En hverju???
Við hefðum þurft miklu meiri leka

Lekar eru eitt af því sem fjórða valdið, fjölmiðlar, byggja helst á.

Stofnanir, stjórnkerfi og fyrirtæki vilja helst halda sem mestu leyndu. Það er í eðli þeirra.

Watergate er frægasta fjölmiðlamálið sem byggist á lekum. Það er enn talað um Deep Throat sem afhenti blaðamönnunum Woodward og Bernstein gögn um spillingu í stjórnkerfinu.

Annað dæmi er hið fræga mál sem snerist um Pentagon-skjölin.

Það eru meira að segja til lög sem vernda þá sem leka í fjölmiðla – svokölluð whistleblower lög.

Hér á Íslandi hefur alltaf verið mikil leynd um allla mögulega hluti, í raun algjörlega óþörf leynd í svo litlu og friðsömu samfélagi.

Eitt af boðorðum hins endurreista Íslands ætti að vera gagnsæi.

Því hvað ættu menn svosem að hafa að fela hér?

Við værum líklega í miklu betri stöðu ef meira hefði lekið út úr Fjármálaeftirlitinu, bönkunum, stóru eignarhaldsfélögunum og ráðuneytunum.
Sigurður staðfestir fréttir af Kaupþingi

Sigurður Einarson er ótrúlegur maður. Nú er hann að kvarta undan því að trúnaðargögnum hafi verið lekið út úr Kaupþingi.

Hingað til hefur hann mótmælt öllu og sagt það ósatt.

En fyrst hann segir að þetta sé byggt á trúnaðargögnum sem hann telur að leynd eigi að ríkja um – ja, þá hlýtur það að jafngilda staðfestingu hans á að þetta sé allt satt og rétt.

Þetta sem hefur verið í fréttum um óstjórnlega háu lánin til eigenda og vildarvina bankans, manna eins og Ólafs Ólafssonar, Roberts Tschenguiz og Lýðs og Ágúst Guðmundssona.

Og það sem hefur birst um sérkennilega fyrirgreiðslu til Björns Inga Hrafnssonar, Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur og Kristján Arason og Lúðvík Bergvinsson.

Sigurður staðfestir semsagt að þetta sé allt sannleikanum samkvæmt.

Í hans augum er glæpurinn bara að upplýsingarnar skuli hafa lekið út.
Þetta er í boði hjá íhaldinu og krötum

Um helgina voru haldin prófkjör hjá Samfylkingu og Sjálfstæðisflokki. Miðað við niðurstöðurnar ættu eftirtaldir frambjóðendur að hafa öruggar – eða mjög góðar – líkur á þingsæti eftir kosningarnar:

Samfylkingin

Gamlir þingmenn:

Jóhanna Sigurðardóttir

Össur Skarphéðinsson

Helgi Hjörvar

Steinunn Valdís Óskarsdóttir

Ásta Ragnheiður Jóhannesdóttir

Árni Páll Árnason

Katrín Júlíusdóttir

Guðbjartur Hannesson

Kristján Möller

Björgvin G. Sigurðsson

Þórunn Sveinbjarnardóttir

Nýir þingmenn:

Sigríður Ingibjörg Ingadóttir

Valgerður Bjarnadóttir

Skúli Helgason

Lúðvík Geirsson

Ólína Þorvarðardóttir

Sigmundur Ernir Rúnarsson

Oddný Guðbjörg Harðardóttir

Sjálfstæðisflokkurinn

Gamlir þingmenn:

Illugi Gunnarsson

Guðlaugur Þór Þórðarson

Pétur H. Blöndal

Ólöf Nordal

Sigurður Kári Kristjánsson

Birgir Ármannsson

Ásta Möller

Bjarni Benediktsson

Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir

Ragnheiður Ríkharðsdóttir

Jón Gunnarsson

Kristján Þór Júlíusson

Arnbjörg Sveinsdóttir

Ragnheiður Elín Árnadóttir

Árni Johnsen

Einar Kr. Guðfinnsson

Nýir þingmenn

Erla Ósk Ásgeirsdóttir

Óli Björn Kárason

Tryggvi Þór Herbertsson

(enn á eftir að kjósa í NV kjördæmi)
Fortölur og Tortúla

Ari Matthíasson sendi mér þessa grein.

- - -

Ég leyfi mér að efast um að auðmenn sem komið hafa peningum sínum til

Tortúlu muni með fortölum færa þá aftur inn í íslenskt hagkerfi.

Sérstaklega vegna þess að þá gætu þeir átt á hættu að þurfa að útskýra

tilvist auðsins og jafnvel gera hlut sem þeim er viðbjóðslegri en aðrir

hlutir: Taka þátt í að halda hér uppi velferðarkerfi. Sumir þessara

auðmanna eru meira að segja svo forhertir að þeir neita vitneskju um félög

í þessum skattaskjólum þó hægt sé að finna tengslin á 5 mínútum á netinu.

Samt er fortöluleiðin eina leiðin sem stjórnvöldum og eftirlitsstofnunum

dettur í hug að beita.

Kannski er ástæðan sú formyrkvun siðferðis sem birtist í því að banki

allra landsmanna, Landsbankinn, sem datt aftur í fang okkar með skuldum sem

okkur dugir ekki starfsævin til að greiða, skuli bjóða leiðsögn í hvernig

komast megi undan því að greiða hér skatta.

Kannski er skilningur minn og hugarfar eitthvað brenglað, en mér finnst

þetta tilboð ríkisbankans til auðmanna, því hér er sannarlega ekki verið

að tala til okkar sem erum venjulegir launþegar, vera algerlega út úr

öllu korti

( http://www.landsbanki.is/fyrirtaekjathjonusta/eignastyring/skattaradgjof/):

Skattaráðgjöf er hluti af þjónustu Landsbankans

Þar sem skattlagning tekna og eigna hefur áhrif á ávöxtun fjármuna, auk

þess sem skynsamlegt er að sýna fyrirhyggju í skattamálum, er

skattaráðgjöf hluti af sérbankaþjónustu Landsbankans. Sem dæmi má nefna að

mismunandi reglur gilda um skattlagningu söluhagnaðar eftir því um hvaða

eignir er að ræða, t.d. fyrnanlegar eignir eða hlutabréf og eftir því hver

skattaðilinn er, þ.e. einstaklingur utan rekstrar, einstaklingur í

rekstri, einkahlutafélag eða sameignarfélag. Einnig gilda sérstakar reglur

um frestun eða dreifingu söluhagnaðar sem vert er að skoða. Aðilar geta

lágmarkað skattlagningu innan marka skattalaga með réttri ráðgjöf í þessu

tilliti.

Skattaráðgjöf vegna fjárfestinga erlendis

Mikilvægt er að huga vel að skattlagningu áður en ráðist er í

fjárfestingar erlendis og getur það skipt miklu að rétt sé að verki staðið

með tilliti til eignarhaldsfélaga og staðsetningar þeirra, auk þess sem

kanna þarf hvort í gildi séu tvísköttunarsamningar og hvert efni þeirra

er.

Það var nefnilega svona sem unnið var inni í bönkunum. Þeir sem áttu

pening fengu aðstoð og ráðgjöf við að koma þeim undan skatti. Inni í

bönkunum voru sérfræðingar í að finna réttu staðsetninguna fyrir

eignarhaldsfélögin og auka flækjustigið svo erfiðara væri að henda reiður

á eignarhaldinu og koma peningunum út úr íslensku hagkerfi. Til þessa nutu

þeir aðstoðar og ráðgjafar stærstu endurskoðunarfyrirtækja landsins sem

nú eru önnum kafin við endurskipulagningu þrotabúsins.

Mér er alveg sama hvað menn kjósa að kalla þessa ráðgjöf og hversu miklar

réttlætingar veitendur hennar reyna að finna. Niðurstaðan er klár í mínum

huga: Það er búið að taka stórkostlega fjármuni innan úr öllu hagkerfinu á

Íslandi og skilja eftir skuldir. Einhvers staðar eru þessir fjármunir.

Þeir hafa ekki allir tapast við kaup á tuskubúðum í London eða gleðikonum

á Flórída.
Félagar ræða málin

Hér er merkileg frétt frá því 4. desember 2007.

Sýnir stjórnendur FL-Group funda – í húsnæði lögfræðistofunnar Logos.

Ljósmynd er tekin inn um gluggann. Þar sjást meðal annars Jón Ásgeir Jóhannesson, Hannes Smárason – og lögfræðingurinn Gunnar Sturluson, einn eigenda Logos.
Sannleikurinn er sagna bestur

Það skal ekki mælt með því að neinn ljúgi.

Sumar lygar eru reyndar svo flóknar eða vandlega úthugsaðar að þær komast aldrei upp.

Það er nóg af þeim. Við erum umkringd slíkum lygum.

Svo eru kjánalegar lygar sem komast upp hérumbil undireins.

Við höfum haft nokkur mjög áberandi dæmi um þetta í vetur.

Til dæmis þegar Tryggvi Jónsson, þáverandi starfsmaður Landsbankans, sagðist ekki hafa komið nálægt Baugi um langt árabil.

Nokkrum dögum síðar hvarf Tryggvi frá Landsbankanum. Það var ekki vegna þess að bankastjórninni þætti óeðlilegt að hann starfaði þar – þvert á móti – heldur vegna þess að upp komst um ósannindi hans í fjölmiðlum.

Nú erum við með svipað dæmi um lögfræðistofuna Logos og störf hennar fyrir Baug. Á föstudaginn fór talsmaður stofunnar á svig við sannleikann. Á mánudegi er þetta rekið ofan í hann í fjölmiðlum.

Spurning hvort einhver láti sér detta í hug að lögmenn hjá Logos geti haldið áfram að vera skiptastjórar í þrotabúi Baugs eftir þetta.

Varla.

Svo er spurning hversu mörg fjöldaframleidd skúffufyrirtæki hafa orðið til á Logos og sambærilegum lögfræðistofum.

Meðal annars til þess –

„að losna við opinbera skráningu á raunverulegum stofnendum félagsins, þar sem stofnendur og núverandi stjórnarmenn eru einu upplýsingarnar sem hlutafélagaskrá birtir“.
Léleg þátttaka er aðalfréttin

Ég verð að viðurkenna að stundum finnst mér skýringar stjórnmálafræðinga á pólitíkinni heldur flatneskjulegar. Sjónarhornið helsti þröngt.

Ólafur Þ. Harðarson talar um að hafi orðið kynslóðaskipti.

Jú, Geir Haarde, Björn Bjarnason og Ingibjörg Sólrún eru farin á braut.

Við það gerist að þeir sem vorum næstir í tröppunni færast upp.

Það eru nú öll tíðindin.

Aðalfréttin er dræm þátttaka í prófkjörunum. Það er bara harðasti kjarninn í flokkunum sem er að kjósa í þessum prófkjörum, og fólk sem var með einhverjum hætti dröslað á kjörstað (með rútum úr menntaskólum).

Þetta er sá hópur kjósenda sem hefur ekki hugmyndaflug til að gera breytingar.
Sigrún um Baug og skuldsettar yfirtökur

Það eru frábær tíðindi að Sigrún Davíðsdóttir skuli ætla að leggja okkur lið hér á Eyjunni.

Fyrsti pistill hennar sem birtist í dag er mjög upplýsandi, fjallar meðal annars um skuldsettar yfirtökur. Þeim er lýst svona:

„Fæstir áttuðu sig á því þá – en við vitum það núna – að líkt og á við um svo mörg önnur fyrirtæki á skuldsetta rólinu snerist gæfa Baugs sumarið 2007. Blekið var varla þornað á samningnum um kaup Baugs á Keops, danska fasteignafélaginu, þegar Evrópski seðlabankinn hóf að dæla fé út í fjármálakerfið til að hamla móti lausafjárkreppunni. Þetta var merki um að allar lánalindir voru að þorna – og eftir á að hyggja var þetta líka merki um að dagar skuldsettrar yfirtöku væru liðnir.

Keops-kaupin voru skólabókardæmi um viðskiptahætti sem þá þóttu – ja, ef ekki fínir þá alla vega viðunandi. Glitnir lánaði til að brúa yfirtökuna. Eigendur Keops fengu greitt með hlutabréfum í Stoðum sem formlega var kaupandinn – en saman áttu Fons, eignarhaldsfélag Pálma Haraldssonar, og Baugur þegar rúm 60 prósent í Keops sem hafði skilað eigendum háum arðgreiðslum. En undir nýjum kringumstæðum sem sköpuðust sumarið 2007 urðu engir peningar til að borga skuldina.

Skuldsett yfirtaka, eins og Baugsmenn, líkt og margir aðrir, hafa tíðkað hana, er í raun herleiðing fyrirtæksins sem tekið er yfir. Það er ekki verið að taka lán til að efla reksturinn heldur til að ná út fé í næstu aðgerð. Fyrirtækið er skuldsett upp í skorstein, skilið eftir riðandi undan skuldabagganum en peningarnir eru greiddir út í arð eða teknir út á annan hátt. Allt sem svona fyrirtæki selur þarf að hækka í verði til að standa undir skuldabagganum. Eins og einn endurskoðandi lýsti þessu: yfirteknu fyrirtækin eru stofnuð á barmi gjaldþrots.“

Pistilinn má lesa í heild sinni hér.
Húsleit hjá FME?

Sérstakur saksóknari fær ekki endurskoðunarskýrslur bankanna frá Fjármálaeftirlitinu.

Saksóknarinn hefur ýmsar valdheimildir.

Spurning er hvort hann geti gert húsleit hjá Fjármálaeftirlitinu?
Áhugavert sjónvarpseinvígi

Hér er sjónvarpsþáttur sem hefur vakið heimsathygli.

Þáttastjórnandinn Jon Stewart tekur í lurginn á Jim Cramer, öðrum þáttastjórnanda.

Cramer er úr stétt viðskiptafréttamanna, á viðskiptafréttastöðinni CNBC. Eins og svo margir viðskiptafréttanna voru þeir á bandi stórfyrirtækjanna – gegn almenningi.

Og Stewart er ofboðið.

Hér er lýsing á viðureign þeirra úr Guardian.
Erfitt hjá Sjálfstæðisflokknum

Loftur Altice Þorsteinsson, frambjóðandi til formennsku í Sjálfstæðisflokknum, bendir á að kjörsókn í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík hafi verið svo léleg að kosningin sé ekki bindandi.

Það er hætt við að róðurinn verði mjög þungur hjá Sjálfstæðisflokknum í Reykjavík með frambjóðendurna sem náðu efstu sætunum í prófkjörinu í gær.
Besti kennarinn minn

Í gær var haldin með glæsibrag 50 ára afmælishátíð Vesturbæjarskóla. Kári er í skólanum og líkar vel.

Skólinn er nú á horni Framnesvegs og Sólvallagötu, þar sem í eina tíð var hinn frægi Framnesvöllur.

Þar hófu margir knattspyrnugarpar feril sinn, sá stórkostlegasti var ábyggilega Þórólfur Beck.

En þegar ég var í Vesturbæjarskóla fyrir fjörutíu árum var hann til húsa í gamla Stýrimannaskólanum við Öldugötu.

Þetta var dásamlegur skóli.

Það voru einungis tveir bekkir í hverjum árgangi.

Í þessu fallega gamla timburhúsi sem var troðfullt af börnum. Bekkirnir voru stórir í þá daga. Hverfið var líka fjölbreytt, þarna voru börn af alls konar uppruna, úr öllum stéttum.

Hápunktar skólaársins voru hinar reglulegu brunaæfingar. Þá renndu börn og kennarar sér niður þartilgerðan segldúk af svölum á annarri hæð hússins.

Kennari minn þessi ár sem ég var í Vesturbæjarskóla var Jens Hallgrímsson.

Í minningunni er hann besti og ljúfasti kennarinn sem ég hafði. Það er ómetanlegt að eiga slíka kennara á lífsleiðinni. Þeir eru óhemju mikilvægir. Það finnur maður þegar maður eldist. Fá störf eru merkari en kennsla.

Þetta er svolítið skrítið – og ögn dapurt líka. Börn eru í nánum tengslum við kennara sinn í mörg ár. Svo fara þau úr skólanum og barnið og kennarinn hittast kannski aldrei framar.

Ég hitti Jens á afmælishátíðinni í gær í fyrsta skipti í marga áratugi.

Ég varð snortinn af þessum fundi. Held ég hafi þakkað honum að minnsta kosti fimm sinnum.

Vona að það sé nóg.

Svona leit Vesturbæjarskólinn út nokkrum árum áður en ég kom í hann. Var þá reyndar stýrimannaskóli.
Þunglyndisleg prófkjör

Ég hef ekki nennt að fylgjast mikið með þessum prófkjörum.

Hef reyndar ekki skynjað mikinn áhuga á þeim nema hjá hörðu flokksfólki.

En mér dettur fyrst í hug eitt orð um niðurstöðurnar:

Þunglyndislegt.
Portrettmyndir Jims Smart

Einn besti og eftirminnilegasti vinnufélagi sem ég hef haft á ævinni er Bretinn og ljósmyndarinn Jim Smart.

Og ekki bara af því að Jim er skemmtilegur og glaðvær félagi, drengur góður og sannur heiðursmaður.

Þau eru ófá helgarviðtölin sem við gerðum saman á sínum tíma – og birtust í Helgarpóstinum.

Helgarviðtölin voru nýung í íslenskri blaðamennsku. Þetta voru opnuviðtöl við fólk héðan og þaðan, textinn átti að vera góður, og ljósmyndir Jims fengu mikið rými. Stundum jafnvel heila síðu.

Enda eru þær það sem lifir af þessum viðtölum, portrettmyndir hans.

Hann hafði frábærlega næmt auga, gerði líka mikið fyrir myndirnar í eftirvinnslunni. Eins og Páll Baldvin bendir á í Fréttablaðinu í dag var hún meira handverk þá en nú. Það var ennþá tími myrkrakompunnar, en þar var Jim kóngur í sínu ríki.

Ég man þegar við fórum og tókum viðtöl að maður varð stundum óþolinmóður. Hann átti til að eyða löngum tíma í að ljósmynda viðmælandann. Sjálfur var maður á deadline og vildi flýta sér. Baunateljarar á blaðinu voru óánægðir með hvað hann notaði mikið af filmu.

En Jim hafði sína listrænu sýn og vissi hverju hann var að leita að. Portrettmyndir hans af Íslendingum eru sönn menningarverðmæti. Myndir hans af Laxness og Finni Jónssyni eru frægar, en mér er sérstaklega minnistætt þegar við fórum og heimsóttum Jóhann Hjálmarsson skáld og Jim tók mynd af honum úti í freðinni mýri með norpandi hross í bakgrunninum.

Því nefni ég þetta að á sýningu Blaðaljósmyndarafélagsins í Gerðarsafni í Kópavogi sem hefst í dag er sýnt úrval úr stóru safni Jims Smart. Hann mun vera einn af heiðursfélögum í félaginu.

Halldór Laxness, ár 1989. Ljósmynd: Jim Smart.
Eru dagar skattaskjólanna taldir?

Skjótt skipast veður í lofti.

Samkvæmt þessari grein í Der Spiegel eru skattaskjól í Evrópu brátt úr sögunni.

Vonandi er það satt.

Nú er tími til að fara að heimta upplýsingar.
Horfinn tími

Merkilegur sjónvarpsþáttur um útrásina anno 2004.
Grein eftir Andrés

Ég bendi á þessa grein á nýju bloggi Andrésar Magnússonar læknis sem hefur verið gestur í Silfri Egils. Hann hefur haft einstaklega glögga og krítíska sýn á útrásarbrjálæðið og bankahrunið:

„En þeir sem voru að stunda Carry Trade eru ekki á flæðiskeri staddir þótt að bankaviðskipti þeirra fari á hliðina með ómældum hörmungum fyrir þjóðfélagið. Lánsféð úr bönkunum eru flutt yfir í dótturfélög eigenda bankanna. Einnig eru búin til félög, verðinu komið upp með bókhalds- og viðskiptabrellum og þessi félög seld lífeyrissjóðum og almenningi í fjármálaráðgjöf hjá bönkunum. Þegar ljóst er orðið að allt er að fara á hausinn, og skrifað um það í öllum erlendum blöðum (íslenskur almenningur veit það þó ekki því að eigendur bankanna stjórna fjölmiðlunum hér) þá er áfram hægt að græða með því að taka skortstöðu gegn íslenska hagkerfinu. Þannig tapaði einn eigenda Kaupþings 50 miljarða á hlutabréfunum sínum í Kaupþingi en taldi sig samtímis hafa grætt 188 milljarða á skortstöðu gegn íslensku krónunni. M.ö.o., græddi vel á því að leggja allt í rúst. Að geta stundað Carry Trade krefst þess að men eigi eitthvað svolítið af peningum, hafi góða aðstöðu, þokkalega meðalgreind, en fyrst og fremst krefst það algers samviskuleysis yfir því hvað verið er að gera samlöndum sínum.„
Furðulegt verð á óveiddum fiski, eða bara kvótabrask

Þetta er áhugaverður pistill hjá Kristni Péturssyni, um það sem hann kallar Enron-verðmyndun aflaheimilda.

Hvernig verð á óveiddum fiski var blásið upp úr öllu valdi.

Ekki veit ég hvort þetta verður rannsakað hjá saksóknara, en það er ljóst að þetta er mál sem rannsóknarnefnd þingsins þarf að skoða.

Kristinn á að senda gögn sín þangað.