arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Merkilegt fólk úr Eyjum

Í dag var Sigfús Johnsen borinn til grafar. Hann var bróðir Önnu Svölu og Ingibjargar Johnsen, af þeirri fjölskyldu sem mér hefur þótt hvað stórbrotnust í lífinu. Ein systirin til, Áslaug, var gift Jóhannesi Ólafssyni, kristniboða og lækni, móðurbróður mínum.

Allt þetta fólk voru fastir gestir heima hjá mér á Ásvallagötunni þegar ég var strákur. Það kom að heimsækja afa minn, Ólaf kristniboða, ég sniglaðist í kring. Þegar gaus í Eyjum flutti hluti af fjölskyldunni á Ásvallagötuna, Svala eins og hún var kölluð og maður hennar Óli – Ólafur Þórðarson – bjuggu þar nokkra hríð. Það var stöðugur gestagangur; þetta var ein af félagsmiðstöðvum Vestmannaeyinga sem þurftu að flýja gosið. Maður er stoltur að hugsa til þess eftir á. Samstaðan sem ríkti vikurnar eftir Vestmanaeyjagosið er bjartur kafli í sögu þjóðarinnar.

Árið eftir fór ég til Eyja að vinna í fiski – í Fiskiðjunni þar sem sjálfur Stebbi Run var verkstjóri. Ég var sem betur fer ekki í verbúðinni, þar réð Bubbi Morthens ríkjum, heldur fékk að búa í Suðurgarði hjá Svölu og Óla. Þar var einnig til heimilis gömul kona, kölluð Nýja, sem hafði líka verið á Ásvallagötunni. Einhvern veginn hafði hún dagað þarna uppi, var afskaplega góð sál en gat stundum verið skapstygg.

Allur er þessi tími ógleymanlegur. Ég hef ekki í aðra tíð borið jafn mikla virðingu fyrir fólki. Óli var alvöru karlmenni með ráma rödd, hafði slarkað á fyrri tíð. Þegar ég heyrði hann fara á fætur á morgnana fyrir allar aldir spratt ég upp – ætlaði ekki að láta hann taka mig í bólinu. Óli var vinstrisinnaður en annars voru held ég allir í fjölskyldunni sjálfstæðisfólk. Þegar Árni, sonur Ingibjargar, kom í heimsókn fóru þeir Óli að kýta um pólitík – en ég held það hafi verið allt í góðu.

Þetta var alvöru líf. Maður byrjaði að vinna klukkan sjö á flökunarvélunum. Það voru góðar pásur en vinnudagurinn var langur. Undir lokin hafði ég unnið mig upp úr roðflettingum yfir í að stjórna lyftunni sem flutti aflann neðan úr aðgerð. Það var þægilegt djobb. Á morgnana fór ég niðureftir á skítugum vörubílspallinum hjá Stebba Ungverja sem svo var kallaður – hann var frekar fáskiptinn en ég held hann hafi verið flóttamaður frá Ungó.

Ég fór í sölvafjöru, reytti lunda, sigldi um eyjarnar í gúmmítuðru með einhverju gjörvilegasta ungmenni sem ég hef kynnst, Árna, syni Sigfúsar, nú bæjarstjóra í Reykjanesbæ. Árni var nokkrum árum eldri en ég og ég dáði hann fjarskalega.

Í kaffitímum eða í hádeginu fór ég oft til Imbu sem rak sína frægu blómabúð í kjallaranum.

Þetta var fræg fjölskylda í Eyjum og þegar ég sagðist búa hjá henni fóru margir að spyrja mig út úr. Og vissulega var þetta stórbrotið fólk og ábyggilega ekki gallalaust. En það hafði gott hjartalag, stóra lund og gestristni þess var einstök.

Nú telst mér til að öll systkinin séu dáin. Sigfús var þeirra yngstur. Velgjörðarkona mín, Imba Johnsen, dó í sumar. Svala andaðist 1995 og Óli 1996. Áslaug dó 1986. Annar bróðir var Hlöðver Johnsen, kallaður Súlli, sem dó 1997, en hann var landskunnur úteyjamaður, veiðimaður og áhugamaður um náttúrufar og ýmis vísindi.

Um þetta fólk og fleira merkilegt úr Vestmannaeyjum má fræðast á prýðilegum vef sem nefnist
Breytingar

Eins og menn sjá hafa orðið miklar breytingar hér á Vísi. Ég tel að þetta muni vera til bóta, gamla útlitið var þunglamalegt og með því fylgdi talsvert af efni sem var orðið úrelt, efnisþættir sem ég nennti ekki að uppfæra. Nú held ég einungis eftir dálknum sem hefur yfirskriftina Pistlar, en þá mun ég að vanda setja inn svo gott sem daglega.

Brotasilfur fær einnig að lifa áfram en þar skrifa ég væntanlega stuttar greinar um bækur, tónlist og annað menningartengt.

Hið vinsæla tenglasafn verður áfram hér á síðunni þótt það hafi dottið út í morgun. Ég hef orðið var við að margir nota það á ferð sinni um vefinn. Reyni líka að uppfæra það eins samviskusamlega og ég get, taka út dauða tengla og bæta inn nýjum, sérstaklega nú í prófkjörsvertíðinni.

Silfrið verður svo auðvitað áfram í Veftívíinu. Unnið er í að gera það þægilegra í notkun. Margir eru steinhættir að horfa á svona þætti í sjónvarpi. Fjölmiðlanotkunin er að breytast verulega. Samt halda menn áfram að mæla sjónvarpsáhorf með gamla laginu.

Mér finnst mikilvægt að eldra efni sé aðgengilegt hér. Þó ekki sé nema til þess að hægt sé að reka mig á gat með einhverju sem ég skrifaði fyrir mörgum árum og er í algjöru ósamræmi við það sem ég er að segja núna. Best væri náttúrlega ef hægt væri að nálgast greinar frá þesssum rúmlega þremur árum sem ég hef verið hér á Vísi – gamla efnið frá árum mínum á Strikinu er víst kirfilega lokað og læst.

Njótið vel.
Hugarórar Samfylkingarinnar

Róbert Marshall er kokhraustur og talar um að hann sé að fara á þing til að fella ríkisstjórn. Dream on segir maður bara. Sjálfstæðisflokkurinn er með 42 prósent í skoðanakönnunum, Samfylkingin með 25. Það er eru engin teikn á lofti um að fylgi Samfylkingarinnar sé að aukast. Framboðslistar sem koma úr prófkjörum sæta ekki stórkostlegum tíðindum, formaðurinn virðist eiga í mestu erfiðleikum með að ná tengslum við kjósendur, boðskapur flokksins er ruglingslegur. Það er merkilegt að sjá virkjanasinna sigra í prófkjörum flokksins út um allt land.

Þessi bloggfærsla Sigurjóns Magnúsar Egilssonar bendir reyndar til þess að einhverjir séu að fara á taugum í Samfylkingunni.

- - -

Fylgi vinstri flokkanna tveggja, Samfylkingar og Vinstri grænna, er samanlagt á bilinu 43-45 prósent. Það færist eitthvað milli flokkanna, en þetta er nokkurn veginn það sem kemur upp úr kjörkössunum. Þá vantar talsvert upp á að mynda ríkisstjórn. Frjálslyndir gætu verið með ef þeim tekst að bjarga sér frá útrýmingu. Útspilið í innflytjendamálum gæti þó sett strik í reikninginn – í Evrópu hefur verið samkomulag að flokkar sem gera út á andúð gegn útlendingum séu ekki tækir í ríkisstjórnir.

Framsókn þykir varla mjög girnilegur kostur, enda varla neitt nema afhroð í spilunum hjá flokknum. Það gæti jafnvel farið svo að ráðherrarnir Jón Sigurðsson, Siv Friðleifsdóttir og Jónína Bjartmarz næðu ekki einu sinni kjöri. Fari svo hlýtur flokkurinn að taka sér frí frá ríkisstjórnarsetu.

Það yrði náttúrlega í hæsta máta óeðlilegt er ekki í stjórn eftir kosningar- það er að segja ef hann vinnur sigurinn sem skoðanakannanir boða. Almennt er það góð regla að sigurvegarar kosninga myndi ríkisstjórnir – því hefur barasta ekki alltaf verið fylgt hér á landi.

Jú, ríkisstjórnin gæti fallið. Það veltur á Framsóknarflokknum fremur en Róberti Marshall og Samfylkingunni. En hvað tekur þá við?

Má maður spá að Sjálfstæðisflokkur og Vinstri grænir myndi næstu ríkisstjórn?

- - -

Björn Ingi Hrafnsson leggur til í borgarstjórn að gamli Lækurinn verði opnaður. Gott hjá honum. Þetta er mál sem ég hef fjallað um nokkrum sinnum. Lækurinn myndi lífga mikið upp á miðbæinn. Rennandi vatn dregur að sér mannlíf. Við verðum bara að vona að fyllibyttur bæjarins láti vera að detta ofan í Lækinn.

- - -

Kristrún Heimisdóttir er einn áhugaverðasti þátttakandinn í prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík. Hún er vel menntuð, hefur ekki bara haldið sig á torfunni hérna heima, les bækur ólíkt flestum þingmönnum (eða hvað?) og pælir í alvörunni í pólitík. Nú veit ég að ég er kominn hættulega nálægt því að lýsa yfir stuðningi við Kristrúnu – það var ekki ætlunin – heldur langaði mig að benda á pólitískt manífestó hennar sem hún birtir á heimasíðu sinni. Kristrún er býsna langt frá skelfilegu innihaldsleysi sem einkennir prófkjörsbaráttu sumra.

Menn þurfa ekki að vera sammála öllu sem Kristrún segir, en þetta er athyglisverður texti þar sem er meðal annars lagt út frá kenningum hins merka stjórnmálaheimspekings John Rawls.

- - -

Ég finn ekki úrið mitt. Það er nokkuð sérstakt, með blárri emalíeraðri skífu – af gerðinni Ulysse Nardin. Fundarlaunum er heitið.
Klofnar Frjálslyndi flokkurinn?

Er hugsanlegt að Frjálslyndi flokkurinn klofni í kringum innflytjendamálin? Magnús Hafsteinsson, Sigurjón Þórðarson og hinn nýji liðsmaður, Jón Magnússon, taka mjög harða afstöðu gegn þeirri útlendingapólitík sem hér hefur verið við lýði – og varla nokkur hefur árætt að draga verulega í efa. Spurningin er hvort Frjálslyndi flokkurinn fylgir þeim þessa braut – hvað segir Margrét Sverrisdóttir, Guðjón Arnar Kristjánsson eða Ólafur F. Magnússon?

Það er ábyggilega eftirspurn eftir svona pólitík meðal nokkurs hóps kjósenda, kannski rífur hún Frjálslynda flokkinn upp úr fylgislægðinni, en hún á ábyggilega eftir að mæta harðri fordæmingu víða eins og mátti heyra í Silfri mínu í dag. Svo er spurning hversu sterk sannfæring liggur að baki hjá þremenningunum – vilja þeir stefna í áttina að einhvers konar þjóðarflokki eða eru þeir einungis að reyna að skapa sér vígstöðu fyrir kosningar?

En auðvitað á ekki að vera tabú að ræða þessi mál.

- - -

Jón Gunnarsson, framkvæmdastjóri slysavarnafélagsins Landsbjargar, er í framboði í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins í Suðvesturkjördæmi. Jón er búinn að vera í öllum fréttatímum í dag vegna óveðursins mikla. Það gat ekki komið á betri tíma fyrir hann. Meira að segja spurning hvort Jón pantaði veðrið?

- - -

Nú var alveg ljóst að óveðrið myndi bresta á í nótt. Þetta mátti heyra í öllum fréttatímum í gær. Samt gat Samfylkingin ekki komið kjörgögnum frá Vestmannaeyjum upp á land í tæka tíð í gærkvöldi. Talning í prófkjörinu í Suðurkjördæmi hefur tafist sem þessu nemur. Kannski verður ekki talið fyrr en eftir hádegi á morgun. Meira hvað þessi stjórnmálaflokkur er seinheppinn!

Hvað segja menn annars um framboðslista Samfylkingarinnar í Norðausturkjördæmi og í Kraganum? Listinn fyrir norðan er nákvæmlega eins og síðast – engar fréttir þar. Jú, Kristján Möller er sterkur. Í Kraganum virðist listinn frekar bragðdaufur. Gunnar Svavarsson virkar eins og kommissar, Katrín Júlíusdóttir og Þórunn Sveinbjarnardóttir eru ekki í hópi aðsópsmestu þingmanna.

Samfylkingin telur að fimmta sætið í Kraganum sé baráttusæti – þar situr Guðmundur Steingrímsson. Líklegra er þó að það sé fjórða sætið. Þar er Árni Páll Árnason og sennilegt að hann sé mjög tæpur.

Á móti þessu teflir Sjálfstæðisflokkurinn fram Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur og Bjarna Benediktssyni. Skoðanakannanir spá flokknum sjö þingmönnum í kjördæminu.

Ég hef spáð því að sama og engar breytingar verði á framboðslista Samfylkingarinnar í Reykjavík. Ég stend við það. En það eru ekki góð tíðindi fyrir flokkinn

- - -

Meira að segja erkihaukurinn Richard Perle segir að Bushstjórnin sé úti að aka. Hann segist hafa haldið að Bush hefði bestu sveit í utanríkismálum síðan Truman forseti var og hét. Nú hefur Perle komist að því að Rice, Rumsfeld og félagar séu þvert á móti óhæfasta lið sem nokkurn tíma hefur setið í Hvíta húsinu.

Perle er farinn að viðurkenna að innrásin í Írak hafi verið mistök. Núorðið er varla nema Sjálfstæðisflokkurinn hér heima sem telur að hún hafi verið í lagi.

Það er svo mjög sniðugt að ætla að hengja Saddam – og líka að dæma hann tveimur dögum fyrir kosningar í Bandaríkjunum.
Kjarnorka, fjölmiðlar, atvinnupólitíkusar, Ögmundur og Ármann

Ef mönnum er alvara með skelfileg áhrif loftslagsbreytinga er ekki nokkur leið að horfa fram hjá kjarnorku. Það getur ekki talist vera annað en hræsni. Staðreyndin er sú að afar fáir hafa látið lífið vegna friðsamlegrar notkunar kjarnorku – tölurnar um mannfall vegna Tsjernóbyl hafa til dæmis verið stórlega ofmetnar – og það að koma kjarnorkuúrgangi fyrir hlýtur að vera viðráðanlegt viðfangsefni á tækniöld, ekki síst ef blasir við heimskreppa og alls kyns hryllingur vegna loftslagsbreytinga.

Það eru Frakkar sem losa einna minnst af gróðurhúsalofttegundum – ástæðan er í meginatriðum sú að þeir eru eitt kjarnorkuvæddasta ríki í heimi.

- - -

Það er ekki furða að menn séu að pæla í um að sameina Skjá einn og Stöð 2. Í meginatriðum er betra að samkeppni komi úr þremur áttum eða fleiri en tveimur. Hins vegar er frumvarpið um Ríkisútvarpið ohf. þess eðlis að einkafjölmiðlarnir hljóta að bregðast við. Það er meiriháttar aumt að geta ekki tekið Rúv af auglýsingamarkaði á sama tíma og verið er að tryggja stofnuninni öruggar tekjur með skatti sem nemur tugum þúsunda á hvern fullveðja einstakling á ári – líka þá sem horfa ekki á sjónvarp.

Það hafa verið sett fram fjölmiðlalög á nýjan leik og nú ber svo við að enginn að ræða um þau. Kannski er skuggalegt þegar allir flokkar eru sammála um svona mál?

- - -

Valgerður Bjarnadóttir, einn áhugaverðasti frambjóðandinn í prófkjörum haustsins, gerir atvinnustjórnmálamenn að umtalsefni á heimasíðu sínni.

"Viðhorf mitt til verkefnisins – þ.e. viðhorf mitt til stjórnmála, sem ég tel ekki atvinnugrein heldur hlutverk eða verkefni. Eftirlaunaósóminn sem ég kalla svo er til marks um hvernig stjórnmálamenn hafa misskilið hlutverk sitt, haldið að þeir séu stéttarfélag og skammtað sér eftirlaunakjör sem ekki eru einu sinni fjarskyld eftirlaunakjörum annars fólks í landinu."

Við ættum að fara að hugsa þessi mál af alvöru. Stjórnarskrárnefndin sem nú situr hefur ekki sýnt fram á annað en að stjórnmálamenn eru ófærir um að setja reglur um sjálfa sig – enda í raun fáránlegt að þeir véli þar einir um.

Ég fjalla um þetta í pistli í þættinum mínum á morgun. Það mætti til dæmis takmarka verulega tímann sem ráðherrar og þingmenn sitja, stytta sjálfan þingtímann, gera ráð fyrir að þingmenns séu í öðru starfi, draga úr eilífum og óþörfum ferðalögum, fjölga þjóðaratkvæðagreiðslum, athuga með að taka upp einmenningskjördæmi – setja framkvæmdavaldinu skorður þannig að það sé þjónn en ekki drottnari.

- - -

Ég hef fjallað dálítið um gatslitin slagorð í prófkjörum. Sum eru góð og það besta er Ármann á Alþingi.

Fyrir þá sem ekki kunna Íslandsöguna sína, þá er skýringin hérna.

- - -

Er Ögmundur að meina það þegar hann segist vilja losna við bankana úr landinu til að jafna kjörin? Ég vissi að Vinstri grænir hölluðust til vinstri – en mér var ekki kunnugt að þeir væru svona miklir bolsévíkar.
Kall leiklistargyðjunnar

Leiklistin er heillandi. Þegar ég var unglingur var sagt að mjög spennandi væri að fara í Leiklistarskólann vegna þess að þar færu allir saman í sturtu, karlar og konur. Einnig var sagt að karlkyns nemendur í skólanum stunduðu reglulegar tippamælingar í búningsklefum.

Nú berast fréttir af því að fyrsta árs nemar í Listaháskólanum hafi tekið sig til og pissað á stúlku. Það var í námskeiði sem nefnist Fræði og framkvæmd. Það hefur greinilega ekkert breyst.

Skólinn segir að nemendur verði að fá listrænt svigrúm. Sem er ábyggilega rétt. Þjónustan við listagyðjuna tekur á sig margvíslegar myndir.

- - -

Þórunn Sveinbjarnardóttir skrifar á vef Samfylkingarinnar grein undir yfirskriftinni Takið ykkur á strákar. Hún beinir orðum sínum til okkar karlmanna – sem hóps – við verðum að taka okkur á varðandi nauðganir, segir hún.

Nú skil ég ekki alveg hvað þingkonan er að fara. Hvað á ég sammerkt með þeim mönnum sem nauðga annað en að ég er af sama kyni og þeir? Segjum nú að morðalda gangi yfir Reykjavík, myndi þá einhver hvetja mig til að "taka mig á"

Ég vil hafa skikkanlegt og friðsamlegt samfélag eins og flest fólk, karlar og konur. Ég þoli ekki ofbeldi. Ég beiti konur ekki ofbeldi. Og mér finnst hallærislegt að vera settur í sama flokk og ofbeldismenn, bara af því ég er karl.

- - -

Halda menn í alvörunni að Ekstrabladet sé að skrifa um íslenska kapítalista til að hefna fyrir Nyhedsavisen? Þetta mátti lesa í Viðskiptablaðinu í morgun. Ég hef starfað við fjölmiðla í aldarfjórðung og þykist vita að blaðamenn eru yfirleitt ekki í þessháttar pólitík. Staðreyndin er einfaldlega að þetta er það sem Danir vilja lesa, það er frjór jarðvegur fyrir þessari umfjöllun – og Ekstrablaðið útvegar stöffið.

Hún er algjörlega í stíl blaða af þessari sortinni hvers ær og kýr er að staðfesta ríkjandi fordóma fremur en ganga gegn þeim. Það er líka það sem lesendur vilja.

Kannski er greinarflokkurinn lélegur, kannski er ekkert nýtt í honum, kannski er verið að tengja saman hluti á hæpnum forsendum. En þetta er samt dúndurefni. Halda menn ekki að við Íslendingar hefðum áhuga á að lesa um hóp Grænlendinga sem kæmi hingað með svona bægslagangi – og drýldnum yfirlýsingum um að við kynnum ekkert í bisness?
Nauðsyn þess að endurnýja

Ekki verður annað séð en að niðurstöðurnar úr prófkjöri Sjálfstæðisflokksins séu stórkostleg áskorun til Samfylkingarinnar um að endurnýja á framboðslistum sínum. Því eins og gamall sjálfstæðismaður sagði við mig lýsir af Guðfinnu Bjarnadóttur á lista Sjálfstæðisflokksins og Illugi Gunnarsson er líka mikið efni, kannski mesti framtíðarmaðurinn í flokknum.

Andspænis þessu þarf Samfylkingin að hugsa sinn gang. Hún er langt á eftir Sjálfstæðisflokknum í könnunum þótt mjótt hafi verið á mununum í siðustu kosningum. Ef marka má síðustu Gallupkönnun fær Sjálfstæðisflokkurinn 27 þingmenn en Samfylkingin aðeins 16.

Í þingliði Samfylkingarinnar er furðu margt fólk sem má kalla farþega. Með nokkrum undantekningum er þetta frekar dauflegur hópur. Endurnýjunin hefur verið harla lítil síðan flokkurinn bauð fyrst fram 1999. Einhverjir hafa reyndar horfið burt, en í staðinn hafa komið fremur tilþrifalitlir varaþingmenn.

- - -

Ekki vantar svosem framboðið á nýju fólki í prófkjörunum sem eru framundan. Troðningurinn er raunar svo mikill að hætt er við að nýliðarnir taki aðallega atkvæði hverjir frá öðrum – og þannig sitji sömu þingmennirnir áfram í sama gamla stjórnarandstöðuþæfingnum. Það væri afar vont fyrir flokkinn. Þess vegna var svo skrítið að heyra formann Samfylkingarinnar lýsa yfir vonbrigðum þegar einhverjum atkvæðaminnsta þingmanni flokksins var hafnað í prófkjöri. Líklega hefði verið nær að fagna.

En það er semsagt nóg ágætu fólki sem vill setjast á þing fyrir Samfylkinguna, eiginlega furðulegt hversu margir hafa áhuga miðað við hvað prófkjör eru erfið fyrir almenna borgara: Árni Páll Árnason, Kristún Heimisdóttir, Jakob Frímann Magnússon, Guðmundur Steingrímsson, Glúmur Baldvinsson, Magnús Norðdahl, Ellert B. Schram, Anna Sigríður Guðnadóttir, Þórhildur Þorleifsdóttir, Gunnar Svavarsson, Byndís Ísfold, Steinunn Valdís Óskarsdóttir.

Um að gera að gefa gamla liðinu frí.

- - -

Sjálfstæðismenn alltaf að tala um andstæðinga. Björn Bjarnason notar þetta orð og Geir Haarde líka. Ef maður segir eitthvað um Sjálfstæðisflokkinn, fær maður einatt framan í sig að maður sé andstæðingur hans. Það á einhvern veginn að skýra allt.

Þetta er gamalt og púkalegt "við og hinir"-viðhorf. Ef þú ert ekki með okkur ertu á móti okkur.

Ég er ekki virkur í Sjálfstæðisflokknum en ég er samt ekki andstæðingur hans. Það er alveg hægt.

- - -

Sólveig Pálsdóttir á Svínafelli er látin, elsta kona Íslands. Það voru eiginlega merkilegustu fréttirnar í vikunni. Kristján Már Unnarsson sagði í fréttum að hún hefði verið síðasti Íslendingurinn sem var fæddur á 19. öld. Það er skrítin tilhugsun að allt fólkið frá því tímabili sé horfið. Móðurafi minn og amma voru bæði fædd á 19. öldinni. Æ, þetta er bara svona:

Bókfellið velkist, og stafirnir fyrnast og fúna

fellur í gleymsku það orð sem er lifandi núna.

legsteinninn springur, og letur hans máist í vindum,

losnar og raknar sá hnútur sem traustast vér bindum.
Þorir meðan aðrir þegja

Ég get ekki séð mikið óeðlilegt við að Ekstrablaðið danska fjalli um íslenska kapítalista. Má vera að þetta sé ekkert ofboðslega vandað – en þetta er jú blaðið sem bjó til slagorðið Þorir meðan aðrir þegja. Frekar að þetta afhjúpi ódöngun íslenskra fjölmiðla sem hafa mestanpart látið eiga sig að fjalla um nýja auðvaldið á gagnrýninn hátt. Til dæmis fannst mér ansi forvitnilegt að sjá hringrás fjármagnsins milli Íslands, Danmerkur, Lúxemborgar og Karíbahafsins. Kannski er ekkert ólöglegt við þetta, en það er ekkert tiltakanlega siðlegt heldur.

Nú hefur Vilhjálmur Örn Vilhjálmsson, sem býr í Danmörku, kært Ekstrablaðið fyrir þessa umfjöllun. Allt út af einhverjum stíltilþrifum í texta dönsku blaðamannanna. Vilhjálmur hefur áður gengið fram fyrir skjöldu með furðulegum hætti, til dæmis þegar hann hélt því fram fullum fetum í grein sem birtist í Jerúsalem að gyðingahatur væri vaxandi á Íslandi.

Þetta fann Vihjálmur út með því að leggja andstöðu við framferði Ísraelsmanna í Palestínu að jöfnu við hatur á gyðingum. Sagði hann að í landi þar sem búa svo fáir gyðingar sé viðhorfið til Ísraels líklega besta aðferðin til að "mæla antí-semitisma."

Annars kemur Árni Mathiesen einna verst út úr þessu. Það er náttúrlega rétt hjá ritstjóra Ekstrabladet að það var fáránlegt af íslenska fjármálaráðherranum að tjá sig um greinarflokkinn áður en birting hans hófst.

- - -

Skrítið af Ingibjörgu Sólrúnu að taka það fram sérstaklega að hún sé ekki ánægð vegna lélegs gengis Önnu Kristínar Gunnarsdóttir í prófkjöri Samfylkingar á Norðvesturlandi. Þykir Sólrúnu þá vont að fá Kalla Valla prest aftur á þing? Eftir fjögur ár á þingi fékk Anna Kristín fékk ekki nema 368 atkvæði í efstu sætin. Það ber ekki vott um miklar vinsældir. Hún hefur verið ein af ósýnilegu þingmönnunum sem Pétur Gunnarsson lýsir eftir í pistli.

Eitt sinn sátu miklir höfðingjar úr vestursýslum Norðurlands á þingi. Páll Pétursson, Björn Pálsson, Jón Pálmason, Pálmi Jónsson – en nú stefnir í að Húnvetningar og Skagfirðingar eigi engan þingmann. Þetta hefur verið nokkuð erfitt hjá þeim um nokkurt skeið. Til skamms tíma sat Vilhjálmur Egilsson á þingi fyrir kjördæmið, bjó í Reykjavík – en var eiginlega réttnefndur frjálshyggjumaður í bændagíslingu.

- - -

Úbbs. Halldór Ásgrímsson að verða framkvæmdastjóriráðherranefndarinnar norrænu og á sama tíma leggur Dagens Nyheter, virtasta blað Norðurlandanna, til að Norðurlandaráð verði lagt niður. Ef þetta er ekki aðför þá veit ég ekki hvað.