Fyrsta verk Davíðs; að ráðast á Ólaf Steph

Í heimsmynd Davíðs Oddssonar er yfirleitt allt öllum öðrum að kenna en honum sjálfum.

Hann átti stórt tækifæri til að að stíga fram af nokkurri reisn, biðjast afsökunar á þætti sínum í því samfélagi sem hrundi fyrir ári síðan – á einkavæðingu bankanna, á spillingunni sem grasseraði í kerfinu hvers höfundur hann er öðrum fremur

Þetta var á landsfundi Sjálfstæðisflokksins síðastliðinn vetur.

Í staðinn hraunaði hann yfir allt og alla, ekkert var honum sjálfum að kenna, nei, hann líkti sjálfum sér við Krist. Gerði lítið úr þeim sem voru að bisa við að endurnýja hugmyndagrundvöll flokksins.

Í dag er hann aftur kominn á stúfana. Nú er hann orðinn ritstjóri blaðs, en samt ætlar hann að halda áfram að senda eiturpillur í drottningarviðtölum.

Ólafur Stephensen, fráfarandi ritstjóri Moggans, lét sig hverfa þegjandi og hljóðalaust. Hann hefur ekkert rætt samskiptin við eigendur blaðsins.

Ég hef heimildir fyrir því að útgerðarmennirnir sem nú stjórna blaðinu hafi verið stöðugt að hringja í hann til að kvarta og skammast.

Ólafur hefur heldur ekki hallað orði á ritstjórana sem taka við af honum. Hann var spurður, en tjáði sig ekki.

Nýi aðalritstjórinn beið hins vegar ekki boðanna að skíta Ólaf út.

Í viðtalinu á Skjá einum segir hann að Ólafur hafi verið nátengdari útásarvíkingum en hann sjálfur.

Það er vegna þess að Ólafur var ráðinn af Björgólfi Guðmundssyni og starfaði með stjórnarformanninum Þór Sigfússyni.

En maðurin sem einkavæddi bankana í hendurnar á þessum klíkum og horfði svo upp á þær taka völdin í landinu (lét reyndar fara í taugarnar á sér að röng klíka eignaðist fjölmiðla) hann tengist þessu ekki neitt!

Siðblindan, sjálfsblekkingin og lítilmennskan ríður ekki við einteyming.

Ef Mogginn ætlar að feta þessa braut verður blaðið afskræming á því frjálslynda borgaralega blaði sem Matthías Johannessen bjó til. Það verður sérrit fyrir frekan sérhagsmunahóp – með nokkuð sterka tilhneigingu til költisma.

Hinn möguleikinn er auðvitað sá að ritstjórinn komi ekki nálægt skrifum um stærsta fréttamál þessarar aldar; og þá er þetta hlægilegt.

Sjálfstæðismaðurinn Guðbjörn Guðbjörnsson skrifar um þetta á vefsíðu sína og talar enga tæpitungu:

„ Staðreynd er hins vegar, að Sjálfstæðisflokkurinn mun ekki hagnast á ráðningu Davíðs, frekar en flokkurinn hagnaðist á sóðakjafti hans á síðasta landsfundi, undarlegum yfirlýsingum hans í kjölfar hrunsins eða ummælum, sem féllu þegar hann var rekinn úr Seðlabankanum. Vissulega megum við sjálfstæðismenn vera aðeins sýnilegri, en ekki á þann hátt sem Davíð hefur verið undanfarið ár.

Ég er ekki að sjá að við endurvinnum það traust, sem við höfum tapað með Davíð í bílstjórasætinu, í farþegasætinu að framan eða í aftursætinu. Tími þessa stóra foringja er einfaldlega liðinn og ég held að flestir hugsandi sjálfstæðismenn geri sér grein fyrir því. Það mun aðeins skaða flokkinn, þegar Davíð byrjar að blanda sér óbeint í pólitík að nýju, því það mun hann örugglega gera.

Ég myndi ekki vilja vera í sporum Bjarna Benediktssonar eða Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur núna. Það er eins gott fyrir forystumenn Sjálfstæðisflokksins að ráðfæra sig við Davíð Oddsson áður en yfirlýsingar eru gefnar. Annars getur sá hinn sami gert ráð fyrir að verða tekinn á beinið og það af Davíð Oddsyni, sem er á efa einn orðheppnasti maður landsins. Ég hef allavega lítinn áhuga á að verða fyrir barðinu á Davíð í háði eða að hann ausi úr skálum reiði sinnar yfir mér.

Núna heldur Davíð reyndar ekki lengur um valdataumana í Sjálfstæðisflokknum og forsætisráðuneytinu og situr ekki lengur í stóli stjórnarformanns Seðlabanka Íslands, en hann er á stað, þar sem hann getur haft gífurleg völd. Það sem ég óttast er að hann muni ekki fara vel með þau völd. Skaðinn sem trúverðugleiki Morgunblaðsins verður fyrir út af þessu er síðan kapítuli út af fyrir sig.

Hvernig eiga blaðamenn að skrifa á hlutlausan hátt um hrunið og þátttöku Davíðs og Sjálfstæðisflokksins í því. Hvernig eiga blaðamenn Morgunblaðsins að geta skrifað á hlutlausan hátt um kvótamálið eða ESB aðild Íslands? Óskar Magnússon er álíka lélegur „business“ maður og aðrir þeir sem hafa haft sig í frammi í viðskiptum eða hinni svokölluðu útrás undanfarin ár. Þessi gjörningur hans sannar þetta svo ekki verður um villst. Það er svo mikill fnykur af sérhagsmunagæslu í þessu máli, að mér verður hreint út sagt flökurt!„