arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sveitarfélögin sjö

Nú þegar sveitarfélög um allt land eru á hvínandi kúpunni hljóta menn að reyna að leita nýrra leiða til að ráða málum á þessu stjórnsýslustigi.

Á höfuðbogarsvæðinu svokallaða búa um 180 þúsund manns. Þetta er þéttbýlasta svæði landsins. Samt er þetta enginn óskaplegur fjöldi.

En á þessu svæði eru sjö sveitarfélög. Ég endurtek: sjö.

Reykjavík, Kópavogur, Hafnarfjörður, Garðabær, Seltjarnarnes, Mosfellsbær og Álftanes.

Sjö bæjarstjórar, sjö bæjarstjórnir, sjö bæjarkerfi.

Álftanes er komið í þrot, sum önnur sveitarfélögin eru verulega illa stödd.

Það er talað um að Álftanes muni vilja sameignast Reykjavík – ég þekki ekki pólitíkina þar nógu vel til að skilja hvers vegna ekki er vilji til að sameinast Garðabæ eða Hafnarfirði sem þó liggja við hliðina á Álftanesi.

Út úr þessum fjölda sveitarfélaga á þessum litla bletti hefur lítið komið annað en vont skipulag, fáránlega dreifð byggð, margfalt stjórnkerfi, fjáraustur og óhagkvæmni.

Í síðasta góðæri fríkuðu sum sveitarfélögin út. Kópavogur kláraði allt byggingaland sitt, í Hafnarfirði standa heilu hverfin auð. Í Reykjavík var hita- og rafmangnsveitan skuldsett til andskotans, á Álftanesi var byggð ein fínasta sundlaug landsins.

Það var látið eins og það væri sérlega mikilvægt að í öllum þessum sveitarfélögum væru bullandi framkvæmdir, að þau ættu að standa í harðri samkeppni um að fjölga íbúum.

Að lokum: Íbúar Álftaness verða sjálfsagt skelkaðir, en ég hef verið hallur undir hugmyndir um að byggja brú yfir Skerjafjörðinn þannig að hægt sé að komast á fimm mínútum þaðan inn í Reykjavík. Svo væri þjóðráð taka hið feikistóra Bessastaðanes og leggja flugvöll þar.

Þess má geta að Ómar Ragnarsson lagði eitt sinn fram tillögur um flugvöll á nesinu – sem væri þó ekki nær setri forseta Íslands en Hótel Saga er frá Reykjavíkurflugvelli.
Afgerandi andstaða við Icesave – hvað gerir forsetinn?

Þjóðarkosning Eyjunar bendir í sömu átt og skoðanakannanir – að um 70 prósent landsmanna séu mótfallnir Icesave- samningnum.

Þetta er slíkur afgerandi meirihluti þjóðarinnar að varla er hægt að horfa framhjá því.

Það er svosem ekki öruggt að málið fái endanlegt brautargengi á Alþingi, en ef svo verður – þá á forseti Íslands eftir að skrifa undir lögin.

Ólafur Ragnar hefur áður talað um gjá milli þings og þjóðar – og synjað lögum samþykkis.

Nú er gjáin síst minni. Ef hann vill vera samkvæmur sjálfum sér hlýtur hann að neita að skrifa undir lögin, og vísa þeim þar með til þjóðaratkvæðis.

Síðast þegar slíkt gerðist kom ríkisstjórn Íslands sér reyndar undan því að halda þjóðaratkvæðagreiðslu, hún vildi ekki hætta á að vera niðurlægð. Beint lýðræði var eitur í beinum ráðamanna þess tíma.

Þannig er fordæmi fyrir því að ríkisstjórnin hætti einfaldlega við Icesave ábyrgðina ef forsetinn neitar að skrifa undir. Sitji áfram og reyni að koma málinu í höfn með öðrum hætti.

Eftir hinn langa aðdraganda málsins hlýtur það þó að teljast ólíklegt.

Tveir möguleikar eru líklegri: Annars vegar að atkvæðagreiðslan verði haldin, stjórnin falli eftir hana – og ný ríkisstjórn taki við – hins vegar að stjórnin einfaldlega segi af sér jafnóðum og forsetinn neitar að samþykkja lögin.
Brasilískt draumalið, brútal markmaður og fleiri fótboltapunktar

Á sjónvarpsstöðinni ESPN eru þeir að rifja upp heimsmeistarakeppnir í fótbolta. Maður fær að sjá gömul uppáhaldslið, sum sá maður reyndar eiginlega ekki. Ég fylgdist af ákafa með heimsmeistarakeppninni 1970, en ekki sá maður mikið af henni í sjónvarpi. (Brot úr HM 1966 voru sýnd í Nýja bíói, ég man eftir að hafa farið þangað sem smástrákur – og svo var þetta líka sýnt á tjaldi í KR-húsinu.)

Maður heyrði bara nöfn eins og Pelé, Jairzinho, Tostao, Rivelino, Gerson og Carlos Alberto – þóttist vera þeir uppi á Landakotstúni. Sumir segja að þetta brasilíska lið sé hið besta í sögunni.

Nú sér maður í sjónvarpi að þeir voru dásamlegir – en þeir nenntu ekki að verjast fyrir sitt litla líf. Framfarir í varnarleik hafa ekki endilega gert íþróttina skemmtilegri.

Áðan voru þeir svo að sýna frá keppninni 1982, þeirri fyrstu sem við fengum að fylgjast með í íslensku sjónvarpi. Eitt skemmtilegasta liðið í keppninni var hið franska með miðjumennina Platini, Tigana og Giresse í fararbroddi, stórkostlega leikna menn. Örlagaríkasti leikur þessa liðs var gegn Þýskalandi. Frakkarnir töpuðu í vítaspyrnukeppni eftir að hafa komist 3-1 yfir í framlengingu. Það voru mikil vonbrigði, Frakkarnir voru litlir og nettir, Þjóðverjarnir voru stórir og sterkir, höfðu leikmenn eins og Klaus Augenthaler, Horst Hrubesh og tugþrautarmanninn Hans Petter Briegel.

Frægt atvik í leiknum var þegar þýski markmaðurinn Harald Schumacher stökk af öllu afli á franska sóknarmanninn Patrick Battiston. Battiston var borinn af velli meðvitundarlaus, með brákaðan hryggjarlið og tveimur tönnum fátækari. Brotið var fullkomlega brútalt, líkamsárás – en Schumacher var ekki rekinn af velli.

En hann varð ekki vinsæll fyrir þetta. Í skoðanakönnun sem var gerð í Frakklandi eftir keppnina kom í ljós að aðeins einn Þjóðverji var óvinsælli en Schumacher – sjálfur Adolf Hitler. Hans er fyrst og fremst minnst fyrir þetta brot; kemst þannig í söguna sem einn af hötuðustu fótboltamönnum allra tíma.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=tGq7VcaHoqo&feature=related]

Það er svo saga að segja frá því að árið eftir þetta gerðist náði ég að hitta Schumacher stuttlega. Þá fór ég í eina skiptið á ævinni á fótboltaleik í Þýskalandi, í Köln. Schumacher lék þá með liðinu. Eftir leikinn fórum ég og vinir mínir á krá félagsins, mig minnir að hún hafi heitað Zum Geisbock. Þar var Schumacher – ég náði að segja halló við hann. Það var svosem ekki meira.

Og það má svo alveg rifja það upp líka að þetta sumar, 1983, var umtalaðasti fótboltamaður í Þýskalandi Íslendingurinn Atli Eðvaldsson. Hann hafði þá unnið það afrek að skora fimm mörk í leik með liði sínu Fortuna Düsseldorf og þótti einstakt.
Má ekki segja sannleikann í þinginu

Af hverju ætti Birgitta Jónsdóttir að þurfa að gjalda þeirra orða sinna að Björgólfur Thor ætti að skila þýfinu sem hvarf af Icesave reikningunum?

Jafnvel þótt hún hafi sagt þetta í þinginu?

Því hvað var Icesave annað en þjófnaður af breskum og hollenskum sparifjáreigendum sem íslenska þjóðin þarf nú að greiða?
Sigurbjörg: Hverjr gáfu út veiðileyfin?

Sigurbjörg Sigurgeirsdóttir skrifar athyglisverða grein sem hún nefnir Hverjir gáfu út skuldaveiðileyfin?

Svo hljómar brot úr henni:

„Þegar litið er yfir veiðislóðina og skoðað hvernig þar er nú umhorfs eftir atgang veiðimannanna og veiðarfæri þeirra, má alls ekki gleyma því hverjir það voru sem gáfu út veiðileyfin? Hverjir gáfu út skuldaveiðileyfi á almenning heima og heiman og hverjir áttu að hafa eftirlit með veiðunum?

Á dögunum mátti sjá í Silfri Egils útlendinga segja sína sögu af íslenskum veiðimönnum. Þetta voru þeir Roger Boyes, blaðamaður Sunday Times og höfundur bókarinnar Meltdown Iceland, og Tony Shearer, fyrrverandi forstjóri Singer & Friedlander, banka Kaupþings í Bretlandi. Að hlusta á þessa menn vakti með mér tregablandinn létti. Ekki það að þessir menn væru að segja mér eitthvað nýtt, ekki það að þeir væru að næra hjá mér réttlætiskennd eða refsiþörf. – Nei, heldur það hversu frjálsir þeir voru um leið og þeir tjáðu hug sinn, og það óttaleysi sem einkenndi frásögn þeirra. Þarna töluðu frjálsir menn, menn sem áttu greinilega ekkert undir íslenskum ráðamönnum. Það er í mínum huga þetta sem stendur upp úr í þessum viðtölum og áhrifin hafa óneitanlega vakið upp hjá mér löngunina til að flytja aftur til London þar sem frelsi og svigrúm umræðunnar er á háu stigi.“
Flokkur án sjálfsgagnrýni

Iðnaðarráðherra finnst ógeðfellt að spurt sé um hlut fjárglæframannsins Björgólfs Thors Björgólfssonar í gagnaveri á Suðurnesjum.

Í gær skrifaði aðstoðarmaður forsætisráðherra um sama mál að það væri sama hvaðan gott kæmi.

Sjálfsskoðun Sjálfstæðisflokksins var stöðvuð miðja vegu, þegar flokkurinn var kominn nokkuð áleiðis í henni.

En er Samfylkingin kannski flokkurinn sem sleppti því barasta alveg að skoða sjálfan sig eftir hrun íslenska hagkerfisins, skilur fátt og veit mest lítið?
Andri Geir: Sagan um bankann sem gleymdist

Andri Geir Arinbjarnarson segir merkilega sögu af Banque Invik, mistökum sem voru gerð hér fyrir og eftir hrun og Svíum sem græddu heil ósköp.

Hann endar greinina með eftirfarandi spurningum:

Hvers vegna var Banque Invik ekki settur í opið söluferli?

Þekkti skilanefnd til persónulegra tengsla Anders Fallman og David Marcus?

Hvers vegna samþykkti skilanefnd Glitnis söluferli fyrri eigenda og tímasetningu?

Hverra hagsmuna var skilanefnd að gæta hér?

Er kröfuhöfum Glitnis ljós að skilanefnd Glitnis hefur líklega tapað um 4-6 ma ISK á þessari sölu?

Voru aðrar eignir Moderna Finance seldar á þennan hátt?

Hver hefur eftirlit með störfum skilanefnda?
Lögmenn og hvítflibbaglæpir

Nú er það svo að fólk á almennt að þurfa að fara eftir lögunum. Hvort sem það brýtur af sér í umferðinni, stelur, svíkur undan skatti eða beitir ofbeldi. Um þetta er rík sátt í samfélaginu. Sem betur fer, annars ríkti glundroði.

En þegar rannsaka á svokölluð hvítflibbabrot upphefst ógurlegt væl.

Þá er talað um að réttarkerfið sjálft sé í hættu, nornaveiðar og grimmd. Ástæðan er aðallega sú að þá er reynt að koma lögum yfir manntegund sem er ekki venja að sæti refsingu eða fari í fangelsi.

Góðborgara. Menn sem hafa gengið í sömu skóla og lögmennirnir sem verja þá. Eru í sömu stjórnmálaflokkum og þeir. Menn sem eiga peninga og búa í fínum hverfum.

Þess vegna rennur lögmönnunum til rifja ómennskan – þeir geta nefnilega séð sjálfa sig í sakborningunum. Um það er ekki að ræða þegar eiga í hlut venjulegir krimmar.

Þetta gæti jafnvel náð til dómaranna sjálfra. Þeir voru líka í sömu skólum – og jafnvel í sömu stjórnmálaflokkum.
Sama hvaðan gott kemur?

Aðstoðarmaður forsætisráðherra tjáir sig gjarnan á Facebook. Í kvöld stendur hann þar í umræðum um ívilnanir sem fyrirtæki í eigu Icesave-víkingsins Björgólfs Thors Björgólfssonar fær frá ríkisstjórninni til að setja upp gagnaver á Keflavíkurflugvelli:

Hrannar spyr í þessum umræðum:

„Er ekki sama hvaðan gott kemur?“
Verne Holdings, Björgólfur og ívilnanir

Þennan pistil setti ég á netið 23. október síðastliðinn, ég birti hann aftur að gefnu tilefni. Ummælin við greinina eru síðan þá.

- - -

Nú er um að gera að efla hér atvinnulíf. En það er að ýmsu að hyggja.

Félag sem nefnist Verne Holdings fær sérstaka ívilnun hjá ráðuneyti iðnaðarmála vegna uppbyggingar gagnavers á Reykjanesi.

Verne Holdings er, eða ég veit ekki betur, að stærstum hluta í eigu Björgólfs Thors Björgólfssonar.

Björgólfur er einn aðalmaðurinn í einhverjum stærsta fjáhagsskaða sem íslensk þjóð hefur orðið fyrir, Icesave.

Hann fékk á sínum tíma að kaupa Landsbankann ásamt föður sínum, en hefur reynt að koma sér undan því að greiða lán sem þeir fengu vegna þess.

Því miður virðast lög ekki ná yfir þá sem bera ábyrgð á Icesave og því að íslensk þjóð þarf nú að borga reikninginn fyrir hroka þeirra og græðgi – það væri ekki óeðlilegt að leita leiða til að gera eigur þeirra upptækar.

Sé það ekki hægt er kannski í lagi, milli þess að menn fagna uppbyggingu atvinnulífs á Íslandi, að velta aðeins fyrir sér siðferðinu á bak við þetta.

Eftirmáli:

Þessi mál hafa verið höndluð í ráðuneyti sem er undir stjórn Samfylkingarinnar. Samfylkingin er sannarlega einn af hrunflokkunum, þótt hún láti eins og svo sé ekki. Flokkurinn hefur komið sér upp því furðulega vinnulagi á þessu ári að láta lítið fyrir sér fara. Og er ekki dálítið merkilegt að sama fólk er í forystu flokksins og fyrir hrun, að enginn hefur látið sig hverfa úr pólitíkinni nema Ingibjörg Sólrún?
Mikki skrifaði víst undir

Sjá harðorða yfirlýsingu á vef Baggalúts.
Síðasta Kiljan fyrir jól

Í Kiljunni í kvöld förum við suður í Grindavík og heimsækjum hjónin Birnu Óladóttur og Dagbjart Einarsson. Jónas Jónasson útvarpsmaður hefur skráð sögu þeirra.

Við skoðum sýningu í Þjóðminjasafninu sem helguð er Ásu Wright. Bók Ingu Dóru Björnsdóttur um Ásu nefnist Kona þriggja heima, og segir frá lífi hennar á Íslandi, meðal yfirstéttar í Englandi og við búskap á Trinidad.

Bubbi Morthens segir hugljúfa ástarsögu úr bók sinni sem nefnist Áin.

Við fáum nokkra bókmenntagagnrýnendur til að nefna bækur sem þeir telja að standi upp úr fyrir jólin.

Og hljómsveit undir stjórn Gunnars Bjarna kemur í þáttinn og flytur lag eftir hann við ljóð eftir Einar Má Guðmundsson – sem tekur sjálfur þátt í flutningnum.

Kolbrún og Páll ræða nýútkomnar bækur, í þetta sinn Bankster eftir Guðmund Óskarsson, Hjá brúnni eftir Kristínu Ómarsdóttur, Síðustu daga móður minnar eftir Sölva Björn Sigurðsson og ÞÞ – Í forheimskunarlandi eftir Pétur Gunnarsson.

Bragi gerir sitt besta til að vera jólalegur. Þetta er síðasta Kiljan fyrir jól.
Kyrrsetning á eignum íslensku bankanna fyrir hryðjuverkalög

Stundum hefur manni fundist að Sigrún Davíðsdóttir hafi rödd hrópanda í fjölmiðlaflórunni íslensku. Hún hefur grafið upp alls kyns upplýsingar, en það er eins og þær hafi ekki náð að rata inn í umræðuna hér heima. Það er stundum líkt og hún sé eini íslenski fjölmiðlamaðurinn sem kann að afla upplýsinga í útlöndum.

Hún hefur til dæmis margsinnis fjallað um aðgerðir breska seðlabankans gegn íslensku bönkunum í byrjun október í fyrra – áður en hinum svokölluðu hryðjuverkalögum var beitt.

Það var 3. október að beski seðlabankinnleggur þá kvöð á Landsbankann og Kaupþing í Bretlandi að innlagnir í bankana færu ekki þangað inn heldur á sérstakan reikning í seðlabankanum breska. Tilskipunin var afturvirk um einn dag, átti að taka gildi 2. október.

Eitt sem hefur vakið furðu í þessu er að Seðlabankinn á Íslandi skuli hafa lánað Kaupþingi fé eftir að Bretar gripu til þessara aðgerða. Má spyrja hvort Seðlabankanum hafi verið ókunnugt um þessa atburðarás?

Sigrún skrifaði 26. júní síðastliðinn:

„ En já, bresku aðgerðirnar komu ekki eins og þruma úr heiðskíru lofti – þær voru saga í nokkrum köflum. Aðgerðir breska fjármálaeftirlitið hófust ekki 8. október, heldur 3. október. Þær aðgerðir voru leynilegar – innstæðueigendur hefðu auðvitað gert áhlaup á bankana ef þetta hefði frést en skilanefndir bankanna hér opinberuðu þetta í apríl. Það væri þó afar undarlegt ef stjórnendur bankanna hefðu ekki upplýst Seðlabankann um þessar aðgerðir. Og einkum undarlegt ef Kaupþing hefur ekki gert það þegar samið var um 80 milljarða króna lánið.

Það dugir ekki að halda því fram að þessi aðgerð FSA gegn bönkunum tveimur hafi bara verið einhvers konar aðvörun. Þetta var engin aðvörun – það var blóðug alvara. Aðgerðirnar voru rökstuddar með því að viðkomandi bankar uppfylltu ekki lengur skilyrði fyrir starfsleyfi og verið væri að vernda fjármálastöðugleika landsins og innistæðueigendur. Út úr þessari klemmu gátu bankarnir ekki smeygt sér nema að komast í pening – og hvar áttu þeir að gera það eins og ástandið var?“

Morgunblaðið er með frétt í anda þessara upplýsinga Sigrúnar í dag. Þar segir að í raun hafi eignir Landsbankans í Bretlandi verið kyrrsettar fimm dögum áður en hryðjuverkalögunum svonefndu var beitt gegn bankanum.
Krugman um Gauta: Ný þversögn

Paul Krugman vitnar aftur í Gauta Eggertsson og helgar honum nú heilan pistil undir heitinu A New Paradox.

Nóbelsverðlaunahafinn telur að Gauti hafi rétt fyrir sér en ekki Mankiw, höfundur einhverrar frægustu hagfræðikennslubókar í heimi.
Maður skyldi halda að þetta væri grín en…

Þá hafa forsvarsmenn Indefence skýrt frá því að þrjár til fjórar bullundirskriftir hafi komið inn í undirskriftasöfnun samtakanna frá IP tölu RÚV. Ein undirskrift mun hafa komið frá Fréttablaðinu.

Þess er rétt að geta að undirskiftasöfnun Indefence er þeirrar gerðar að hver sem er getur skráð sig þar inn, undir hvaða nafni sem er.

Í tilefni af þessu máli fór fyrrverandi menntamálaráðherra, Þorgerður Katín Gunnarsdóttir í pontu á Alþngi í gær og heimtaði að málið yrði tekið fyrir í ríkisstjórn:

“Þá hlýt ég að spyrja ráðherra upplýsingamála og fjölmiðlamála hver skoðun hennar er á þessu máli, hvort hún ætli að beita sér fyrir því að þetta mál verði tekið upp bæði innan ríkisstjórnar og í þeirri undirstofnun sem Ríkisútvarpið er gagnvart ráðherra. Ég tel mikilvægt að fá fram hvort hún muni beita sér sérstaklega fyrir því að fram fari rannsókn á þessu máli því að ég er ekki bara að hugsa um þetta mál. Ég tel að það séu yfirgnæfandi líkur að í framtíðinni muni aukin krafa verða gerð í þá veru að það verði þjóðaratkvæðagreiðsla um margvísleg málefni. Þá ber ríkisvaldinu skylda til að tryggja að framgangur undirskriftalista, eins þess sem Indefence-hópurinn er með, sé ekki truflaður eða reynt að menga hann í Stjórnarráðinu, sérstaklega þegar um óþægileg mál er að ræða gagnvart ríkisstjórninni. Ég vil því spyrja hæstv. ráðherra: Hvað ætlar hún að gera í þessu máli sem ég lít mjög alvarlegum augum?”

En í Morgunblaðinu var krafist opinberrar lögreglurannsóknar á spellivirkjunum.
Undiskriftasöfnun, Mikki mús og lögreglan

Einu sinni voru sagðar sögur af íslenskum athafnamanni sem brá sér stundum á Sögu eins og þótti fínt í þá daga. Þar drakk hann og gladdist, mesta skemmtun hans var að skrifa undir ávísanir sem hann borgaði veitingarnar með. Þar ritaði hann nöfn eins og Andrés Önd, Mikki Mús eða Adolf Hitler.

Mánudaginn eftir var þessu kippt í liðinn. Maðurinn skrifaði ávísun með réttri undirskrift, en ávísanirnar með skrítnu nöfnunum voru látnar hverfa. Málinu var reddað.

Hópur fólks sem kallar sig Indefence hefur staðið fyrir undirskriftasöfnun til að mótmæla ríkisábygð vegna Icesave. Allt gott um það að segja, en það hafa verið einhver brögð að því að fólk skrifi röng nöfn á listann.

Þetta er varla neitt nýtt – ég get ekki ímyndað mér að nokkurn tíma hafi verið haldin sú undiskriftasöfnun að einhver skrifi ekki Mikki Mús, Hitler eða Fjalla-Eyvindur.

Og eftir því sem fleiri taka þátt, þá aukast líkurnar á slíku athæfi.

Þetta liggur einfaldlega í eðli hlutarins – og þess vegna er farið yfir svona lista til að athuga hvort þeir stemmi til dæmis við þjóðskrá.

Einhverjir sem hafa skrifað röng nöfn á listann reynast hafa aðgang að tölvukerfum RÚV og Stjórnarráðsins. Við vitum ekki hvort þetta sé mikill fjöldi eða kannski bara einn eða tveir – hjá báðum þessum aðilum starfar mikill fjöldi fólks.

En sumir telja þetta svo alvarlegt mál að þeir álíta að þeir telja ástæðu til efna til opinberrar lögreglurannsóknar. Það er þá væntanlega ríkislögreglustjóri sem á að taka að sér þetta mál.

Það verður þá ákveðin tilbreyting frá því sem var í söfnun Varins lands hér um árið. Þá voru þeir rannsakaðir sem vildu ekki skrifa undir.
Áfellisdómur yfir íslenskri ráðastétt

Nýtt hefti Sögu er komið út. Þar er meðal annars að finna merkilega grein eftir Guðna Elísson um íslenska efnahagsvandamálið.

Í niðurlagi greinarinnar segir:

„Þótt ýmislegt eigi eftir að koma í ljós, nú rúmlega ári eftir að hrunið varð að veruleika, liggja grundvallarorsakirnar flestar fyrir og færa má gild rök fyrir mörgum þeirra skýringa sem hér hafa verið reifaðar. Og þótt hætt sé við að svo margbrotið samhengi drepi málum á dreif og byrgi túlkendum skýra sýn, dregur sá langi en engan veginn tæmandi listi orsakavalda sem hér hefur verið rakinn glöggt fram það algjöra stjórnleysi sem ríkti á íslenskum fjármálamarkaði á fyrsta áratug þessarar aldar. Sem slíkur er listinn þyngri áfellisdómur yfir íslenskri ráðastétt en nokkur einstök mistök.“
Alternatíf veruleiki

Stundum verða menn alveg rökþrota. Eru komnir alveg út í horn.

Þá má reyna að búa til nýjan veruleika.

Svona til að prófa hvort hann virkar. Ef það er svo endurtekið nógu oft má fara að vitna í þetta – líkt og það sé veruleikinn sjálfur.

Til dæmis kenningu eins og að Össur Skarphéðinsson, Ögmundur Jónasson og Álfheiður Ingadóttir hafi stjórnað búsáhaldabyltingunni.
Skattareiknir Sjalla

Það hafa verið deilur um framsetningu Sjálfstæðisflokksins á skattahækkunum.

Hjálmar Gíslason hjá DataMarket, sem setti upp reiknivélina, skýrir hvernig er í pottinn búið.
Forsendur Alþjóða gjaldeyrissjóðsins

Elías Pétursson sendi þessi stöplarit. Þið getið stækkað þau með því að smella á myndirnar:
Framganga dönsku lögreglunnar

Lesandi síðunnar sendi þessar línur:

- - -

Ég er nú staddur í Köben og get sagt það að hér hefur lögreglan gert hvert glappaskotið á fætur öðru.

Þetta hófst nú allt á fyrsta degi Loftlagsráðstefnunnar þegar þeir ruddust inn í skemmu þar sem u.þ.b 300 anarkista (samkv. fréttum) höfðu komið sér fyrir, tóku í járn… svo hringdu þeir sigri hrósandi í eiganda skemmunnar og sögðust hafa svælt liðið út.

Eigandinn kom af fjöllum, því hann hafði gefið þeim leyfi til að koma sér fyrir í skemmunni.

Svo handtóku þeir u.þ.b 1000 manns og í fjölmiðlum kom fram að minnsta kosti einum steini hafi verið kastað, það þarf ekki að taka það fram að 987 mótmælendur fengu svo að fara frjálsir á meðan 13 verða kærðir fyrir að kasta steinum.

Í dag voru svo friðsamleg mótmæli við DONG energy, þar sem mótmælendur gáfu DONG talsmanni gullhúðaða vindmyllu í kjölfarið á því að DONG ákvað að hætta við að byggja mengandi orkuverksmiðju í norður Þýskalandi, tekið var fram að fleirri lögreglumenn voru á staðnum heldur en mótmælendur.

Nú er svo komið að pólitíkusar eru farnir að gagnrýna lögregluna fyrir starfsaðferðir og hörku því að landið er jú lýðræðisland, en svo virðist vera að ekki sé öllum frjálst að koma á framfæri sínum skoðunum þó svo að það sé gert friðsamlega.

Sjálfsögðu hafa verið minniháttar óeirðir en ekkert í samanburði við hegðun lögreglunnar. Og eru yfirvöld að verða hrædd um að þessi ofsfulla hegðun lögreglunnar gætir komið á stað mun verri óeirðum heldur en ef þeir hefðu hagað sér í samræmi við brotin.

Þetta er nú ekki í fyrsta skipti sem lögreglan í Kaupmannarhöfn er gagnrýn fyrir harkalegar aðgerðir gegn mótmælendum en tvímælalaust verður merkilegt að fylgjast með þróun mála næstu daga.

Og svo virðist sem þessi ráðstefna stefni hraðbyr í upplausn og Kaupmannarhafnar ráðstefnan mun mjög líklega verða þekkt fyrir hroka vestrænna þjóða gagnvart þróunarlöndunum og misbeitingu valdhafa í lýðræðisríki
Hólf

Merkileg er hún hólfaskptingin í heila sumra fjármálamanna. Það þarf líklega að leita í smiðju sálfræðinnar til að skilja svonalagað. Venjulegt fólk hefur ekki svona hólf.

Samkvæmt þessari frétt tengist heimili Björgólfs Thors Björgólfssonar í Lundúnum bankakerfinu eða hruni þess ekki neitt.

Það tengist þá væntanlega ekki heldur Landsbankanum eða Icesave eða Straumi eða annarri starfsemi þessa manns sem hvarvetna skilur eftir sig sviðna jörð á Íslandi.

En nýtur þó enn þeirrar stöðu að stjórnvöld hér veita honum sérstaka fyrirgreiðslu til að setja á stofn ný fyrirtæki á Íslandi.
Danir klúðra loftslagsráðstefnu

Naomi Klein skrifar um loftslagsráðstefnuna í Kaupmannahöfn og segir að frændur okkar Danir séu góðir í að hanna stóla en lélegir í að halda stóratburði sem þessa.

Þeir hagi sér eins og kontrólfrík. Hafi eytt miklu fé í að markaðsetja ímynd höfuðborgar sinnar sem Hopenhagen en beiti svo lögregluvaldi til að handtaka þúsund mestanpart friðsama mótmælendur.

Sjálfur kom ég til Kaupmannahafnar nokkru áður en ráðstefnan hófst. Leið eins og ég væri að stíga inn í einhvers konar sirkus.
Flanagan og erfiðu spurningarnar

Maður spyr sig.

Fékk Mark Flanagan, útsendari Alþjóða gjaldeyrissjóðsins, einhverjar erfiðar spurningar á blaðamannafundi í dag?

Ég bauð honum að koma í Silfur Egils en hann þáði það ekki.

Tilgangurinn var meðal annars sá að spyrja hann út í álitsgerð hópsins sem fór á fund hans í þarsíðustu viku. Sá hópur var vel undirbúinn og spurði erfiðra spurninga. Til dæmis um tekjuafganginn, hvernig yrði hægt að skila nægum afgangi af viðskiptum Íslands til að borga hinar miklu erlendu skuldir. Og hvað með skatttekjur ríkisins – hvernig eiga þær að ná þeim hæðum sem AGS gerir ráð fyrir?

Í áltsgerð hópsins segir að Flanagan hafi kveðið svo að orði að Ísland verði framleiðsluhagkerfi – og að hann sjálfur myndi flytja úr landi ef hann byggi hérna.

Flanagan kaus að halda blaðamannafund í öruggu umhverfi upp í Seðlabanka – af þessu myndskeiði að dæma hefur hann ekki verið spurður erfiðu spurninganna.

Hann lítur frekar út eins og sölumaður – er ekki talað um snákaolíusölumenn í Bandaríkjunum?