arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Lækjartorg fær nýtt líf

Það er góður möguleiki á að Lækjartorg gangi senn í endurnýjun lífdaga.

Nú er verið að endurreisa húsakostinn sem brann árið 2007 – það verður reyndar í nokkuð breyttri mynd. Einni hæð hefur verið bætt ofan á Lækjargötu 2 og fyrir aftan er verið að endurbyggja Nýja bíó eins og það leit út í gamla daga.

Jón Gnarr borgarstjóri segist vilja Héraðsdóm burt af torginu. Það er hugmynd sem hefur verið margoft rædd. Starfsemi dómsins er víst nauðsynleg – en hann getur að ósekju verið inni í Borgartúni þar sem er búið að byggja mikið af húsnæði. Gamla Útvegsbankahúsið er ansi dauðalegt eins og stendur.

Svo þyrfti auðvitað að standa við áform um að opna gamla lækinn milli Tjarnarinnar og sjávar. Það var reyndar gert ráð fyrir því í einhverjum teikningum. Læknum var lokað á sínum tíma vegna þess að það þótti vond lykt af honum. Hann var stundum uppnefndur Fúlilækur. Framfarir í holræsamálum ættu að koma í veg fyrir þetta – mesta hættan gæti kannski verið sú að fólk dytti í lækinn í ölæði.

En rennandi vatn dregur að fólk – það er þá kannski spurning á móti hvað á að gera við alla bílaumferðina.
Chris Martenson í Silfrinu

Meðal gesta í Silfri Egils á morgun verður bandaríski hagspekingurinn og fyrirlesarinn Chris Martenson – hann er fjarskalega áhugaverður viðmælandi.

Martenson hefur vakið heimsathygli fyrir efni sem hann hefur tekið saman um nútímahagkerfið undir nafninu The Crash Course. Í röð stuttra fyrirlestra útskýrir Martenson fyrirbæri eins og fjármálabólur, tilurð peninga, skuldasöfnun og hagvöxt.

Efnið setti Martenson á netið þar sem milljónir manna hafa horft á það, enda útlistanir hans fjarska greinargóðar – kannski ekki síst fyrir þá sem eiga erfitt með að ná endum saman og skilja ekki alveg hvernig hagkerfið virkar í alvörunni. Martenson talar mannamál – og lætur ekki glepjast af fagurgala stjórnmálamanna og bankamanna.

Martenson hefur meðal annars verið gestur í þætti Oprah Winfrey.

Vefsíðu Chris Martenson má finna með því að smella hér.
Borges

Við ræddum aðeins um Borges í síðustu Kilju, argentínska rithöfundinn og ást hans á íslenskum fornbókmenntum. Borges er einn undursamlegasti rithöfundur síðustu aldar – eins og sjá má í smásögum hans og ljóðum.

Eftir Kiljuþáttinn setti Hallgrímur Helgason þetta myndskeið á Facebook síðu sína. Þetta er fallegt.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=vo2Eo-G-1sE]
Gunnar Tómasson: Rökleysa

Gunnar Tómasson hagfræðingur sendir þetta bréf sem hann stílar á alþingismenn.

- - -

Ágætu alþingismenn.

Í dag, 16. september 2010, kvað Hæstiréttur upp dóm í máli nr. 471/2010 sem byggði á forsendu sem Seðlabanki Íslands setti fram í svarbréfi sínu til Umboðsmanns Alþingis dags. 23. júlí 2010 varðandi rökrétt samband samningsvaxta og gengisbindingar lána í íslenzkum krónum. Þar sem umrædd forsenda er rökleysa, þá er annað af tvennu rétt:

1. Dómarar Hæstaréttar hafa ekki hugsað málið.

2. Dómarar Hæstaréttar hafa hugsað málið.

Og er hvorugur kosturinn góður.

Í tölvupósti dags. 27. júlí 2010 vék ég að viðkomandi rökleysu sem hér segir:

Eftirfarandi málsgrein á bls. 2 í bréfi Seðlabanka Íslands til Umboðsmanns Alþingis felur í sér álit SÍ og FME sem er út í hött en er engu að síður forsenda allrar umfjöllunar SÍ og FME um vaxtaviðmið í bréfinu:

Því hefur verið haldið fram af hagsmunaaðilum að dómur Hæstaréttar feli í sér að hinir erlendu vextir sem upphaflega var samið um skuli haldast þrátt fyrir að tenging þess hluta höfuðstólsins sem slíka vexti bar við gengi viðkomandi erlends gjaldmiðils hafi verið rofin. Seðlabankinn og Fjármálaeftirlitið (FME) telja slíka túlkun órökrétta og að ósennilegt sé að Hæstiréttur muni komast að slíkri niðurstöðu í dómum sem líklegt er að falli á næstunni. Það gæti hins vegar valdið umtalsverðum óstöðugleika og skaðað almannahagsmuni ef látið yrði undan þrýstingi sérhagsmunaafla varðandi uppgjör skulda allra þeirra sem teldu sig eiga rétt á uppgjöri vegna meintra óskuldbindandi gengistryggingarákvæða í samræmi við upphaflega erlenda samningsvexti.

Gengisbinding höfuðstóls krónulána tryggir lánveitendur gegn hugsanlegu gengistapi á lánstímanum.

Vaxtaákvæði slíkra lána endurspegla því þá vexti sem lánveitendur sætta sig við að óbreyttu gengi.

Ef gengisbindingin er lögleg, þá er ekki meira um málið að segja.

Ef gengisbindingin er ólögleg – og lánveitendur komast ekki upp með hana – þá er heldur ekki meira um málið að segja að óbreyttu gengi.

Það er ljóst að SÍ og FME telja að Hæstiréttur eigi/hljóti að breyta samningsvöxtum lánveitendum í hag.

Eðli málsins samkvæmt byggist sú skoðun ekki á „rökum“ þannig að það sé „rökleysa“ að vera á annarri skoðun.

Virðingarfyllst,

Gunnar Tómasson, hagfræðingur
Á mannamáli, takk

Fréttir af gengislánadómnum eru óheyrilega tæknilegar og illskiljanlegar.

Er hægt að fá útskýrt á mannamáli hvaða áhrif þetta hefur á skuldara og greiðslubyrði þeirra?

Lækkar hún eða ekki? Og þá – hversu mikið?

Væri frábært ef þeir sem átta sig á þessu leggja hér orð í belg, okkur hinum til upplýsingar.
Voru hluthafar og kröfuhafar Landsbankans blekktir af Björgólfi Thor?

Ólafur Kristinsson, héraðsdómslögmaður og fyrrverandi hluthafi í Landsbanka Íslands, skrifar grein í Viðskiptablaðið í morgun. Greinin fjallar um eign Björgólfs Thors Björgólfssonar í Landsbanka Íslands og útlán bankans til hans. Svo hljómar niðurlag greinarinnar:

- - -

Ég tel mikilvægt að FME og slitastjórn LÍ stígi fram og gefi hluthöfum skýringar á því hvort umrætt eignarhald náinna samstarfsmanna Björgólfs teljist eðlilegt og hvort það brjóti í bága við lög, tilmæli FME og alþjóðlega reikningsskilastaðla. Ég byggi mat mitt einungis á opinberum upplýsingum og líklega er of snemmt að kveða upp um sekt eða sakleysi Björgólfs og LÍ í þessu máli. Hinsvegar tel ég líkur á því að Björgólfur Thor Björgólfsson og hugsanlega einnig stjórnendur LÍ hafi beitt hluthafa, endurskoðendur, matsfyrirtæki, skuldabréfaeigendur hér heima og erlendis, FME og Kauphöll Íslands blekkingum. Ef sýnt verður fram á að Björgólfur hafi í raun ráðið yfir 5% eignarhlut samstarfsmanna sinna með beinum eða óbeinum hætti má álykta sem svo að lán LÍ til hans hafi verið langt umfram lögbundnar heimildir og ársreikningar bankans ekki gefið rétta mynd af útlánaáhættu og lánum til tengdra aðila. Miðað við opinberar tölur má telja líklegt að áhættuskuldbindingar LÍ gagnvart Björgólfi hafi numið um eða yfir 50% af CAD eigin fé bankans sem er langt umfram heimildir. Ég tel óhætt að álykta að hagsmunaðilar bankans, þ.m.t. hluthafar og skuldabréfaeigendur hefðu ekki verðmetið bankann á sama hátt, hafandi þessar upplýsingar sem voru á þeim tíma ekki aðgengilegar almenningi. Ávinningur Björgólfs Thors er augljós. Umrædd skilgreining gaf honum aukið aðgengi að lánsfé fyrir fjárfestingar sínar og þá hugsanlega á kostnað hluthafa bankans.

Skaði hluthafa bankans af vafasamri útlánastefnu stjórnenda hans er mikill og um það verður ekki deilt. Um 27.000 hluthafar í bankanum töpuðu allri eign sinni við fall hans. Nú hljótum við hluthafar að krefjast skýringa frá Björgólfi Thor sjálfum, FME og slitastjórn LÍ. Skaðabótamál á hendur Björgólfi Thor Björgólfssyni hlýtur að koma til skoðunar.
Forsetinn sem smækkaði

Forsíður The Economist eru oft snilld, og í raun miklu fremri en blaðið sjálft og efni þess sem er oft frekar andlaust enda markhópurinn aðallega fólk í bönkum og stjórnsýslu. Blaðið er líka fjarska dogmatískt í markaðstrú sinni. En forsíðurnar eru góðar og þessi alveg sígild. Hún er komin nokkuð til ára sinna.

En þessi forsíða á næstnýjasta hefti Economist er líka afar góð. Skýrir vel hvað hefur orðið um Sarkozy Frakklandsforseta.
Gengislánadómur

Það er boðaður gengislánadómur í Hæstarétti á eftir.

Dómurinn getur náttúrlega orðið þess eðlis að samfélagið nötri – jú, hvort sem dæmt verður fjármálastofnunum eða skuldurum í hag.

Svo er líka annar möguleiki – að dómurinn taki ekki af öll tvímæli um hvernig skuli farið með gengislán. Að málin verði áfram í limbói.
Ómar og bítlaæðið

Dr. Gunni bloggar um Ómar Ragnarsson og Bítlana. Það vill nefnilega þannig til að Ómar og John Lennon eru jafnaldrar. Munar bara nokkrum vikum á þeim.

Ungur söng Ómar hið frábæra lag Bítilæði – hér er smá hljóðdæmi.

Fyrir mörgum árum skrifaði ég grein um ástæðu þess að fjórmenningarnir úr Liverpool voru kallaðir „Bítlarnir“ á íslensku en ekki „The Beatles“ upp á ensku eins og tíðkaðist annars staðar.

Þetta er náttúrlega mjög snjöll hljóðlíking, orðið smellpassar á íslenska tungu og hljómar vel í samsetningum eins og „bítlahár“, „bítlaskór“ og „bítlatíska“.

Eftir því sem ég komst næst í greininni þá var það hugsanlega Ómar sem ber ábyrgð á þessu orði – allavega spratt það upp mjög fljótlega eftir að Bítlarnir komust á sjónarsviðið og þá í skemmtiatriðum og Ómars. Hann kveikti snemma á „bítlaæðinu“.
Andri Geir: Lengi getur vont versnað

Andri Geir Arinbjarnarson lætur Ólaf Ragnar Grímsson forseta fá það óþvegið á bloggi sínu. Segir meðal annars:

„ Þegar forseti Íslands er farinn að gagnrýna ESB, samtök sem eru eitthvað sterkasta aflið í heiminum sem berjast fyrir mannréttindum, í landi eins og Kína þar sem mannréttindi eru fótum troðin hefur Lýðveldið Ísland ná enn einum lágpunkti. Lengi getur vont versnað, er það eina sem maður getur sagt.“
Baráttukona gegn sjálfsfróun á leið á Bandaríkjaþing

Christine O'Donnell, teboðskonan unga, sem verður frambjóðandi Repúblikana í öldungadeildarkosningum í Delaware – og er líkleg til að vinna sætið – er fyrrum eldheit baráttukona gegn….sjálfsfróun. Þetta má sjá á þessu myndbandi.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=RzHcqcXo_NA]

Teboðshreyfingunni vex sífellt ásmegin í bandarískum stjórnmálum. Það er spurning hvort afgangurinn af heiminum þurfi ekki að fara að gera einhvers konar viðbragðsáætlun um hvað gera skuli ef þetta lið kemst til valda.
Ólga vegna páfaheimsóknar

Ratzinger páfi er á leið í opinbera heimsókn til Bretlands og hún vekur ekki almenna hrifningu. Páfinn er að fá mjög vonda pressu eins og sagt er. Bæði er það að kirkja hans hefur staðið í ljótum og erfiðum málum og eins hitt að trúleysingjar eru herskáir á Bretlandi og eiga sér framúrskarandi snjalla málsvara eins og Richard Dawkins og Stephen Fry.

Þessir tveir eru í hópi tuttugu og fimm einstaklinga sem rita áskorun þar sem segir að ekki eigi að heiðra páfann með opinberri heimsókn. Er þar meðal annars vísað í afstöðu kirkjunnar til getnaðarvarna, samkynhneigðra og fóstureyðinga.

Meðal annarra sem skrifa undir þessa yfirlýsingu eru rithöfundarnir Philip Pullman, Terry Pratchett og Ken Follett.

Kardínálinn Walter Kasper svaraði í sömu mynt og sagði að stundum væri Bretland eins og ríki í þriðja heiminum. Þar ríkti árásargjarnt trúleysi – og stundum þyrftu jafnvel þeir sem flygju með British Airways að sæta misrétti vegna þess að þeir bæru krossa.

Nú hefur verið tilkynnt að Kasper kardínáli fari ekki með í Bretlandsheimsóknina eins og ætlað var og er borið við heilsufarsvandræðum.
Landsdómur að fara út um þúfur?

Nú er Ingibjörg Sólrún að ávarpa þingflokk Samfylkingarinnar í kvöld. Spurning hvort það ef við hæfi – og hvort Geir Haarde, Árni Mathiesen og Björgvin G. Sigurðarson eigi ekki að fá að gera að líka. Þingmenn Samfylkingarinnar munu þurfa að greiða atkvæði um hvort þeir fari fyrir landsdóminn.

Landsdómur á sér vissulega stoð í lögum og það er í raun eðlilegt að þingmannanefndin skuli leggja til að hann sé kvaddur saman, en eins og staðan er sýnist manni að þessi málatilbúnaður sé að fara út um þúfur. Alþingi er ekki að ráða við málið. Ef þetta heldur svona áfram er hætt við að landsdómurinn verði bastarður.

Margt hefur verið ágætlega rannsakað í tengslum við hrunið, skýrsla rannsóknarnefndar Alþingis var til fyrirmyndar – og þingmannanefndinni sem rýndi í hana tókst að draga margar skynsamlegar ályktanir af henni.

En það er líkt og það falli allt í skuggann af landsdóminum. Kannski hefði verið betra að þingið setti á stofn einhvers konar sannleiks- og sáttanefnd – sem myndi þá getað kallað fyrir aðalleikarana i hruninu í opinberar yfirheyrslur.

Og þá ekki bara þau fjögur, Ingibjörgu, Geir, Árna og Björgvin.
Frekar almælt tíðindi um íslenska byggingalist

Reykjavík er að sumu leyti óheppin borg. Hún byggðist á vondum tíma. Stór hluti bygginga í borginni er frá miklu niðurlægingarskeiði í sögu byggingalistar, frá síðari hluta tuttugustu aldar, tíma módernisma og fúnksjónalisma. Við höfum fáar byggingar frá því fyrir árið 1900. Þá var borgin líka byggð af vanefnum, það skorti byggingarefni.

Reykjavík einkennist líka af stórum bílagötum, svokölluðum stofnbrautum, skipulagið hefur miðast við bíla. Á síðustu áratugum hefur aðalforgangsmálið líka verið hröð uppbygging úthverfa. Hraðinn á þeim framkvæmdum náði hámarki í húsnæðisbólunni sem lauk með hruninu 2008.

Þegar svo var byggt heilt viðskiptahverfi í Borgartúni voru menn enn einu sinni að flýta sér – það var hrúgað upp húsum í tískustíl augnabliksins, maður hefur á tilfinningunni að það eldist ekki vel. Þar þræðir maður leiðina milli skrifstofa í gegnum bílastæði.

Reykjavík hefur hins vegar batnað að mörgu leyti. Hún er orðin grónari en áður og það eykur lífsgæðin mikið. Græn útivistarsvæði eru víða um borgina, mjög til yndisauka. Eftir langt skeið niðurlægingar er að færast meira líf í gamla bæinn – kannski ekki síst vegna aukins fjölda túrista. Hafnarsvæðið er að opnast, þar hefur skapast mjög skemmtilegt mannlíf. Stórkarlalegar framkvæmdir sem voru fyrirhugaðar í miðborginni á tíma útrásarinnar eru farnar út um þúfur og gleymast líklega.

Annars er Reykjavík yfirleitt falleg í tengslum við náttúruna sem umlykur hana, ekki vegna mannvirkjanna eða mannanna verka. Hún er fallegri þegar maður horfir út úr henni en inn í hana.

En formaður arkitektafélagsins þarf ekki að hafa áhyggjur af Merði – hann er varla að gera annað en að segja almælt tíðindi.
Fyrsta Kiljan í kvöld

Fyrsta Kilja vetrarins er í sjónvarpinu í kvöld.

Í þættinum göngum við um skáldaslóðir í Þingholtunum ásamt Guðjóni Friðrikssyni sagnfræðingi. Þetta er fyrri hluti gönguferðarinnar, en í þessum þætti skoðum meðal annars slóðir Hannesar Hafstein, Steins Steinarr, Benedikts Gröndal og Þorsteins Gíslasonar, en einnig kemur við sögu fólk eins og Bríet Bjarnhéðinsdóttir, Sigurður Þórarinsson jarðfræðingur, María Maack og Þórður Malakoff.

Halldór Guðmundsson er verkefnisstjóri vegna bókamessunnar í Frankfurt á næsta ári en þar verður Ísland í forgrunni. Hann kemur í þáttinn og segir meðal annars frá því að áttatíu íslenskar bækur koma út í Þýskalandi af þessu tilefni, þar á meðal heildarútgáfa á Íslendingasögunum.

Páll Baldvin og Kolbrún verða í þessum þætti, en eins og ég hef áður skýrt frá bætast brátt í hópinn þrír aðrir gagnrýnendur.

Bragi Kristjónsson segir meðal annars frá Patti Smith og Bobby Fischer.
Gott hjá Jóni

Húrra fyrir Jóni Gnarr.

Hann afhendir fyrrverandi borgarstjóra Peking mótmæli vegna handtöku skáldsins og mannréttindabaráttumannsins Liu Xiaobo.

Það kemur fát á borgarstjórann fyrrverandi og sendinefnd hans. Sendinefndin flýtir sér burt án þess að kveðja formlega.

Góð tilbreyting frá langvarandi sleikjugangi við harðstjóra.

Með þessu sýnir Besti flokkurinn að hann er hreyfing sem á erindi og er ekki búin að láta loka sig inni í gömlu girðingunni þar sem pólitík fer venjulega fram.

Dalai Lama, Vaclav Havel, André Glucksmann, Desmond Tutu og fleiri hafa lagt til að að Liu Xiaobo fái friðarverðlaun Nóbels.
Dularfullu minnisblöðin, Geir snýst gegn Davíð

Ein helsta málsvörn Davíðs Oddssonar eftir hrun voru minnisblöð sem eiga að hafa verið samin eftir fund hans með erlendum bankamönnum í London. Hann kom meðal annars í Kastljós og veifaði þessum pappírum.

Nú segir Geir Haarde að fundurinn þar sem rætt var um vanda bankakerfisins, 7. febrúar 2008, eftir Lundúnaferð Davíðs, hafi alls ekki markað nein þátttaskil. Hann hafi ekki orðið var við að yfirmenn í Seðlabanka teldu að svo hefði verið. Geir segir að það sé með ólíkindum að gera þennan fund að aðalatriði.

Geir nefnir að ríkisstjórninni hafi ekki verið sent nein skrifleg úttekt á fundi Davíðs með bankamönnunum í London. Umrædd minnisblöð voru semsagt ekki í umferð þá, ekkert skriflegt segir Geir – og þá má velta fyrir sér hvenær þau voru skráð á endanlegt form og af hvaða tilefni, í hvaða tilgangi og fyrir augu hverra?

Geir talar einnig um að síðari tíma varnir seðlabankastjóra um að bankinn hafi haft uppi munnlegar viðvaranir dugi ekki, enda eigi bankinn að bregðast við með aðgerðum en ekki orðum.

8. maí 2008 sagði í skýrslu Seðlabankans um fjármálastöðugleika að „íslenska fjármálakerfið sé í meginatriðum traust. Íslenska bankakerfið uppfyllir kröfur sem gerðar eru til þess og stenst álagspróf sem Fjármálaeftirlitið og Seðlabankinn hafa gert“.
Þau lög ein í gildi…

Einatt má finna tilvitnun í Halldór Laxness sem hittir í mark. Illugi gróf upp þennan texta úr Íslandsklukkunni:

„Hafi nokkur dæmt Íslendinga frá þeirra æru þá eru það þeir sjálfir, ma chére madame … Íslendingar láta aldrei steini óvelt til að sanna að sú lagagrein sem þeir eru dæmdir eftir sé úr bálki sem einhver norskur kóngsbjálfi nam úr gildi fyrir mörgum hundruðum ára; eða fari í bág við einhver gildi fyrirmæli úr þeirra gömlu hundheiðnu statútum Grágás. Þeir segja þau lög ein gildi hjá sér sem sýkna þá af öllum glæpum.“
Kiljan á nýjan leik

Kiljan hefur aftur göngu sína í sjónvarpinu annað kvöld klukkan.

Við höfum verið að safna efni síðsumars, bæði hér í Reykjavík og úti á landi. Fórum í mjög skemmtilega ferð um Skaftafellssýslur.

Bragi Kristjónsson, Páll Baldvin Baldvinsson og Kolbrún Bergþórsdóttir verða áfram í þáttunum, en í hópinn bætast líka Þorgerður E. Sigurðardóttir, Haukur Ingvarsson og Illugi Jökulsson.

Guðjón Friðriksson verður einnig með í nokkrum þáttum í vetur, þar á meðal í þættinum annað kvöld.
Ármann: Skortur á Þórðargleði

Ármann Jakobsson skrifar grein sem nefnist Átakanlegur skortur á Þórðargleði. Þetta er athyglisverð lýsing á íslenskum stjórnmálum í „landsdómsvikunni“, eiginlega skyldulesning dagsins. Þetta er brot út greininni:

- - -

„Og hvað ætlar þingheimur að gera? Kjósa eftir flokkslínum að senda gömlu stjórnina í djeilið? Það hljómar aldeilis vel. Láta Vilhjálm Egilsson hræða sig frá því? Úff, það hljómar ennþá betur. Sama hvað alþingi gerir, þá mun það aldrei koma vel frá því. Íslensk þjóð verður engu bættari. Réttlæti? Ég skal ekki segja. Er það réttlæti að einhver sé dæmdur þegar Finnur Ingólfsson gengur laus? Eða væri það réttlæti að þau væru sýknuð og geti þá farið beina leið að endurskrifa söguna í hinum óumflýjandi sjálfsréttlætingarstíl? Þetta eru kostirnir sem alþingi stendur fyrir í hinni miklu landsdómsviku. Já, landsdómsvikan er runnin upp. Enn ein fréttavika, enn eitt stórmálið sem verður gleymt í næstu viku.

Á endanum erum við engu bættari nema við breytumst. Það sem þarf að breyta er hugarfarið, því þarf að breyta á öllum sviðum. Örlög fv. ráðamanna skipta afar litlu máli í því samhengi. Það er þó hugsanlega þess virði að ræða þau í eina viku vegna þess að allur málflutningur dregur fram eitthvað áhugavert, í þessu tilviki vonandi áhugaverða sjálfsskoðun á íslensku samfélagi fyrir og eftir 2008. Maður getur leyft sér að vona, eða hvað?“
Einbeittur brotavilji

Fulltrúar Framsóknarflokksins í þingmannanefndinni vildu ekki rannsókn á einkavæðingu en þau lýsa hins vegar yfir „vanþóknun“ á því hvernig að henni var staðið. Þau segja einnig að ráðherrarnir sem stóðu að einkavæðingunni beri á henni fulla ábyrgð.

Það er nokkuð sterkt orðalag.

Úr ranni Sjálfstæðisflokksins er maður enn að heyra orðið „mistök“ þegar talað er um einkavæðinguna. Það er nokkuð langt til seilst að nota slíkt orð um þessa atburði sem einkenndust af því að eignum ríkisins var komið í hendur útvaldra vildarvina stjórnarflokka þess tíma.

Það geta varla talist vera mistök heldur virðist manni brotaviljinn vera ansi einbeittur.
Bjórskólinn

Í sjónvarpinu var auglýsing frá Bjórskólanum.

Maður fattar ekki alveg út á hvað hann gengur, yfirleitt þarf ekki mikla leikni til að þamba bjór –en jú, skólann er að finna á netinu.

Kári var ekki lengi að koma með nýtt slagorð fyrir skólann:

„Þar sem þú drekkur í þig námsefnið!“
Kókaín og efnahagsástandið

Það væri merkilegt að bera þetta línurit um kókaínneyslu á Íslandi saman við stærð efnahagsbólunnar hér. En kókaínnotkun hefur semsagt minnkað eftir hrun eftir að hafa náð hámarki 2006 til 2007.

Á einum stað sá ég reyndar spurt hvort hún hafi færst úr landi?
Jól hjá trúleysingjum

Áhugamenn um trúleysi hljóta að fagna þessa dagana, og ekki bara vegna þess að þjóðkirkjan er í vandræðum.

Út er komin í íslenskri þýðingu bókin The God Delusion eftir Richard Dawkins, eitt áhrifamesta rit síðustu ára, nefnist á íslensku Ranghugmyndin um guð.

Og svo er Úlfar Þormóðsson, eini núlifandi Íslendingurinn sem hefur verið dæmdur fyrir guðlast, búinn að gefa út bókina Þú sem ert á himnum, en þar rýnir hann í Biblíuna – og örugglega ekki með augum trúmanns.
Samstarf við Kína á hærra plan

Lesandi síðunnar sendi þessa grein:

- - -

Nú skýst upp enn eitt fréttaflóðið um mögulegt samstarf Íslands og Kína. Fréttir sem virðst að mestu samdar á skrifstofu forsetaembættisins. Stundum skiptir skrifstofan um gír og skellir á okkur mögulegum samstarfsfréttum við Indland. Lýsingar eru samdar um gríðarlegar fjárfestingar (í þessu tilfelli Kínverja) og ekkert sparað í gleðinni. Í dag skal setja samstarf okkar við Kína á annað plan.

Athyglivert er að fylgjast með viðbrögðum Íslendinga sjálfra. Ég þekki þá af því (giska 70% þeirra) að fjargviðrast yfir mögulegu samstarfi við ESB. Þar er fullveldið í stórkostlegri hættu, og mér skilst að ESB muni éta okkur með húð og hári.

En viðbrögð Íslendinga við mögulegu „samstarfi“ við Kína, einræðisríki með íbúafjölda sem er kannski milljónfaldur, eða Indverja sem eru kannski fimmhundruðþúsund sinnum stærri en við með stjórnkerfi og mannréttindi sem er ekki upp á marga fiska, ja okkur finnst þetta bara fínt! Bara assgoti flott! Engin umræða um fullveldið, eða að við verðum gleyptir með húð og hári af einhverjum útlendingum. Nei, þetta ógnar ekki hinni vitru íslensku þjóðarsál.

Við greiningu á hinni íslensku þjóðarsál er gott að hafa útlenskan frasa í huga: Stop making sense out of nonsense!
Ríkisstjórnin, þingmannanefndin og uppgjörsþreytan

Það er talað um að við höfum verklitla ríkisstjórn. Það er reyndar ekki alveg víst – þótt í mörgu séu henni mislagðar hendur. Hún hefur altént stór áform.

Stjórnin hefur það verkefni að endurreisa íslenska efnahagskerfið, hvorki meira né minna.

Hún ætlar sér að standa fyrir breytingum á stjórnarskrá lýðveldisins.

Hún hefur sett sér það markmið að breyta stjórnkerfi fiskveiða.

Á vakt þessarar ríkisstjórnar er verið að semja um aðild Íslands að Evrópusambandinu.

Og það er verið að gera upp mál tengd hruninu með ýmsum hætti: Hjá saksóknara sem er sérstaklega skipaður til þessa starfa og svo hjá rannsóknarnefnd Alþingis – og síðan hjá þingmannanefnd sem rýndi í skýrslu rannsóknarnefndar og dró af henni ályktanir.

Þingmannanefndin lagði til margvíslegar breytingar sem verður mikið verk að koma í framkvæmd, en flestar virðast þær tillögur vera mjög til bóta.

Athyglin beinist hins vegar mestöll að landsdómi og hvort eigi að draga nokkra ráðherra fyrir dóminn. Í þessari umræðu skynjar maður ákveðna uppgjörsþreytu. Það er mjög skiljanlegt. Slíkt gerist í samfélögum þar sem svona áföll verða – fólk verður leitt á að rýna í fortíðina, hið óstöðuga fjölmiðlaálit fer að snúast, úthaldið brestur. Eva Joly hefur talað um þetta sé eðlilegur gangur mála.

Maður hefur skynjað ýmsar tilfinningar frá því í hruninu, reiði, vonleysi, jafnvel bjartsýni um tíma, en svo fer lífið að ganga sinn vanagang – og það er mjög mannlegt.

Rannsóknin er hins vegar ferli sem var sett í gang stuttu eftir hrun og þingmannanefndin er í raun bara að halda henni áfram eins og fyrir hana var lagt – og auðvitað þarf að klára málið.