arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Hvenær kemur að skjaldborginni?

Nú þegar Icesave deilan er frá hlýtur að koma að heimilunum í landinu, hvernig verður ráðin bót á skuldavanda þeirra.

Pétur Blöndal, blaðamaður á Morgunblaðinu, skrifar pistil um þetta í blaðinu í dag:

Nú bregður svo við í þessu ferðalagi þjóðarinnar að margar fjölskyldur eru í óvissu um heimili sitt. Mér liggur við að segja að heil kynslóð hafi tapað húsnæðinu. Oft eru þetta barnafjölskyldur sem keyptu þak yfir höfuðið þegar íbúðaverð stóð sem hæst. Kaupin eru jafnvel fjármögnuð með erlendum lánum því þau báru lægri vexti og það var í samræmi við ráðgjöf bankanna. Lánin hafa rúmlega tvöfaldast með falli krónunnar en fasteignirnar lækkað í verði.

Lítið hefur farið fyrir skjaldborg um heimilin sem heitið var fyrir kosningar. Hafa þó lánin verið afskrifuð að hluta við yfirfærslu í nýju bankana. Í viðtali sem ég tók við Frederic S. Mishkin, prófessor í hagfræði, fyrir sunnudagsblaðið rifjaði hann upp að lán hefðu verið færð niður í Bandaríkjunum í kreppunni miklu með því að afnema tenginguna við gull en hún hafði svipaðar afleiðingar og erlendu gjaldeyrislánin fyrir íslenska lántakendur. Hann sagði jafnframt að vart yrði komist hjá því að færa niður húsnæðislánin vestra til að koma hjólum efnahagslífsins aftur á hreyfingu. Þó er kreppan hverfandi þar í samanburði við Ísland.

Því hefur verið fleygt að með því að koma til móts við þennan hóp hér á landi væri verið að mismuna fólki. Þó blasir við að mokað hefur verið undir fjármagnseigendur, hvort sem þeir áttu peninga á bankabók eða í peningamarkaðssjóðum.

Glöggur stjórnmálaskýrandi sem sendir stundum línu hér á síðuna setur fram þessa kenningu:

„Menn á stjórnarheimilin eru orðnir hræddir við uppreisn og ófrið

Ekki ósennilegt að nú bresti á með handtökum og eignafrystingu….

Ekki vegna þess að þeir vilji það heldur vegna þess að þeir eru hræddir við ástandið og að þeirra mati fyrirséða uppreisn/ólæti í haust

Og svo það að, EKKERT veldur þeim verri né þyngri áhyggjum en að XD komist aftur að kötlunum. ·

Einnig er talað um stórfeldar niðurfellingar skulda og afskriftir hjá almenningi og fyrirtækjum….Þar eru nefnd rök eins og rök eins og „sanngjarnt að skipta skaðanum“, „bankarnir og stjórnvöld brugðust og geta ekki ætlast til að fjölskyldur og atvinnulíf beri ein skaðann“ ofl.

Það er verið að reyna að semja um stórfeldar niðurfellingar hjá sjávarútveginum.

Ma. þess vegna eru þeir svo þögulir vegna ESB

Og að lokum…….

Ef ekki væri allt þetta rugl á netinu þá gengi þeim mikið betur að sjatla þetta allt

Samfylkingarmaður sem ég talaði við hélt því er virtist fram í fullri alvöru að umræðan á netinu væri einn aðalsökudólgurinn í því hve illa gengur að koma á úrbótum og lausnum

Allur tími ráðamanna færi í það að verjast þessu leiðindafyrirbæri sem netið er….“
Íslandsvinur í ham á Fox News

David Cameron, formaður Íhaldsflokksins, hefur sett ofan í við Íslandsvininn Daniel Hannan og segir að skoðanir hans á breska heilbrigðiskerfinu séu einkennilegar.

Hannan, sem er Evrópuþingmaður, fyrir Íhaldsflokkinn, hefur komið fram á Fox News í Bandaríkjunum og sagt hryllingssögur af breska heilbrigðiskerfinu, NHS. Hann telur kerfið vera argasta sósíalisma og vill að það verði lagt niður.

Þannig leggur Hannan lóð á vogarskálar bandarískra repúblikana sem berjast nú eins og óðir gegn hugmyndum Obamas forseta um almennar heilbrigðistryggingar. Hannan varar Bandaríkjamenn við að taka þær upp.

En NHS er Bretum mjög kært og enginn stóru flokkanna í Bretlandi vill hrófla við því. Cameron sjálfur segir að þetta sé merkasta stofnun í landinu.

Hannan hefur nokkrum sinnum komið til Íslands og lagt sitt af mörkum í umræðum um landið. Til skamms tíma leit hann á það sem einhvers konar thatcheríska frjálshyggjuparadís og talaði mikið um íslenska efnahagsundrið.

Hann mun hafa komið til álita sem ræðumaður á útifundi til að mótmæla Icesave, en frá því var horfið.

Hér er frétt Guardian um Hannan og Cameron.

Og hér má sjá Hannan á Fox News.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Hgt763qTrBo]
Öðruvísi ferðamenn

Það er varla um fjölgun ferðamanna að ræða á Íslandi, en hegðun þeirra er kannski öðruvísi.

Nú hafa þeir loks efni á því að drekka áfengi hér og borða á veitingahúsum.

Á Akureyri um daginn varð ég vitni að því sem ég hef ekki áður séð: Hóp ungra bakpokaferðalanga þamba bjór eftir bjór á frekar dýru veitingahúsi.

Norður í landi var varla hægt að fá borð á veitingahúsum nú í ágúst. Það voru biðraðir fyrir utan Greifann og Bautann og Hótel Reynihlíð.

Þegar ég var í Grikklandi í sumar kom það mörgum á óvart að ekki varð jafnmikið hrun í ferðamennsku og spáð hafði verið.

Ferðamennirnir komu, en þeir voru seinni til að bóka. Bretar fóru að hugsa sér til hreyfings þegar leið á sumarið; þar hefur verið með eindæmum rigningasamt.

Og eins og venjulega berast fréttir af Bretum sem eru að skandalísera og fara sér að voða á Krít, Rhodos og Kos. Þar hefur ástandið verið skárra en búist var við.

En dýru staðirnir hafa orðið verr úti, eyjar eins og Santorini og Mykonos þar sem þykir sjálfsagt að okra á fólki.
Hugarleikfimisfótbolti

Nú erum við Kári komnir með lið í Fantasy Football. Það heitir Reykjavík og spilar í svart/hvítum búningum.

Liðið er svona skipað.

Markvörður: Foster.

Varnarmenn: Upson, Gallas, OShea og Skrtel.

Miðja: Essien, Arshavin, Noble og Mascherano.

Framherjar: Drogba og Owen.

Varamenn: Sörensen, Distin, Gamst-Pedersen og Jo.

Ég veit ekki hvort það á eftir að koma í kollinn á okkur en við kláruðum alla peningana okkar við að kaupa þetta lið.
Soul Sacrifice

Ég minntist á Santana á Woodstock í pistli sem birtist í gærkvöldi.

Hér er atriðið með þeim úr Woodstock myndinni.

Trommuleikarinn heitir Michael Shrieve og var ekki nema fimmtán eða sextán ára þegar þetta var. Þetta var tími trommusólóanna.

Lagið heitir Soul Sacrifice. Hljómsveitin sló massíft í gegn þarna.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=XnamP4-M9ko]
Mynd ársins

Lára Hanna birtir fréttamynd ársins, af fyrrverandi forsætisráðherra og seðlabankastjóra að mótmæla fyrir utan alþingishúsið.

Og manni sem heldur á skilti fyrir aftan hann.

Myndin birtist fyrst í Morgunblaðinu í fyrradag. Það er eiginlega óskiljanlegt að hún hafi ekki verið sett á forsíðu.

En ljósmyndarinn getur beðið rólegur eftir því að taka við verðlaununum sínum. Þau ættu að vera í hendi.

Ein kenningin meðal stjórnmálaáhugamanna er reyndar sú að ein ástæðan fyrir því að sjálfstæðismenn samþykktu fyrirvarana fyrir helgi hafi verið sú að Davíð og Kjartan Gunnarsson voru mættir á vettvang til að mótmæla.

Þeir hafi óttast að lokast inni í pólitísku horni með þeim félögum.

Nema þeir hafi verið að flýta sér í brúðkaupið hjá Illuga á Flateyri.
Misskilningur Mishkins

Það er merkilegt að sjá hagfræðinginn Frederic Mishkin fjalla um mistök sín í viðtali við Morgunblaðið.

Hann segir að hann og Tryggvi Herbertsson hafi ofmetið eftirlitsstofnanirnar á Íslandi þegar þeir gerðu skýrslu sína.

Þeir skildu semsagt ekki að Fjármálaeftirlitið var ónýtt, Seðlabankinn í tómu rugli, og að búið var að leggja niður Þjóðhagsstofnun.

Í skýrslunni þeirra stóð líka að hér væri spilling í lágmarki.

Það var mikill misskilningur.
Ljót leyndarmál

Útlendingar furða sig á bönkunum á Íslandi, samanber þessa grein sem birtist á vef breska hægriblaðsins Daily Telegraph. Hún fjallar um nokkrar persónur og leikendur í bankahruninu – bönkunum er líkt við úldnandi lík.

Varaformanni stjórnar Landsbankans var mikið niðri fyrir vegna hryðjuverkalaganna svokölluðu sem bresk stjórnvöld settu á íslensku bankana í október í grein í Mogganum fyrr í vikunni.

Enn vitum við alltof lítið um þann gjörning. Nema hvað ljóst er að íslensku bankarnir störfuðu ekki eins og venjulegar bankastofnanir; Jón Baldvin líkir þeim við skuldapíramíða í anda Ponzis.

Telegraph spyr hvaða ljótu leyndarmál bíði þess að verða afhjúpuð um þessa banka. Kannski fáum við þá að vita hvers vegna Bretar beittu þessari löggjöf gegn Landsbanka og Kaupþingi.

Í því sambandi gæti verið mikilvægt að Serious Fraud Office í Bretlandi ætlar að taka þátt í rannsókninni.
Woodstock

Woodstock myndina sá maður í Austurbæjarbíói nokkrum árum eftir að hátíðin var haldin. Menn voru ekki að flýta sér að koma með erlendar myndir í bíó á þeim árum – það voru engar heimsfrumsýningar.

Kvikmyndin þótti mikil upplifun; þarna sá maður nokkur helstu goðin á breiðtjaldi. The Who, Janis Joplin, Jimi Hendrix, Santana, Sly & the Family Stone, Jefferson Airplane, Crosby, Stills & Nash. Það þótti smart hvernig myndfletinum var skipt í tvennt eða þrennt í sumum atriðum.

Tónlistarflutningurinn var ekki alltaf í hæsta klassa – Santana var líklega besta atriðið, en sumar hljómsveitir sungu og spiluðu ansi falskt mitt í öllum glundroðanum. Margir voru útúrskakkir. En það fór ekki á milli mála að þessi hátíð var hápunktur hippatímans, sannkallaður tímamótaviðburður.

Ég þekki tvo einstaklinga sem voru þarna, íslenska konu og bandarískan karl. Þau voru bæði kornung þá. Kaninn, vinur minn, er núorðið dálítið til hægri við Dick Cheney í pólitík.

Sjálfur hefði ég varla fengið að fara, enda bara níu ára.

Í dag eru liðin fjörutíu ár frá hátíðinni.

Hér er dálítið skemmtilegur vefur. Það er listi yfir listamenn sem komu fram á Woodstock í réttri tímaröð og lögin sem þeir spiluðu.

Svo er hérna fræg ljósmynd, hún var utan á þriggja platna albúminu með tónlist af Woodstock. Parið á myndinni er ennþá saman eins og sjá má á vef Guardian.
Pínu ruglingslegt

Ögmundur Jónasson fagnar þverpólitískri niðurstöðu um Icesave og segist ætla að greiða henni atkvæði – þótt nýjasti vinur hans, Sigmundur Davíð, sé reyndar alveg á móti. Þeir hafa keppst um að mæra hvorn annan síðustu daga.

Höskuldur Þórhallsson framsóknarmaður segir að þetta sé tóm sýndarmennska sem muni ekki hafa nein áhrif á viðsemjendur okkar.

„Þetta er eitthvað sem Hollendingar og Bretar geta að sjálfsögðu vel fellt sig við,“ segir hann.

Bjarni Benediktsson telur aftur á móti að fyrirvararnir séu svo strangir að þeir jafngildi því að samningurinn hafi verið felldur, því verði að semja upp á nýtt, en þó hafi Hollendingar og Bretar engin málefnaleg rök til að fallast ekki á fyrirvarana.
Er Icesavemálinu að ljúka?

Samkvæmt fréttum nú í morgun virðist Icesave málið loks vera að klárast.

Allir flokkar ætla að sameinast um afgreiðslu þess – með fyrirvörum – nema Framsóknarflokkurinn.

Nú er spurningin hvernig Bretar og Hollendingar bregðast við. Samþykkja þeir fyrirvarana, eða líta þeir á þá sem jafngildi þess að íslenska þingið hafni samningnum.

Þannig það er ekki víst að Icesavemálinu sé að ljúka. Alls ekki.

En þetta er búið að taka allt of langan tíma.

Guðbjörn, söngvari og tollvörður, hefur rétt fyrir sér þegar hann segir að nú þurfi menn að einhenda sér í kraftmikla uppbyggingu. Með brjóstið fullt af vonum heitir greinin hans.

Íslendingar hafa fullt af tækifærum í landbúnaði, ræktun, fiskeldi, jarðhita, raforkuorku, listum – við þurfum bara að látum kerfishugsunina, sérhagsmunina og þröngsýnina sem alltof mikið hefur einkennt atvinnulífið hér lönd og leið.

Og passa okkur á græðginni og þeim sem vilja eignast allt. Við höfum vonda reynslu af því liði.
Olíufélag með yfirgang

Um daginn skrifaði ég um sjoppuvæðingu fyrirtækisins N1 við þjóðvegi landsins. Margir höfðu samband við mig og lýstu sig sammála því hvílík ómenning þetta væri.

Ég vék líka að því að N1 neytti aflsmunar til að taka yfir rekstur smurstöðva og bílaverkstæða – væru mjög illa þokkaðir í bílabransanum vegna yfirgangsins.

Um þetta má einmitt lesa í þessari frétt á Vísi. Það er ljóst að þetta er fyrirtæki sem beitir viðskiptaaðferðum góðærisins – á tíma þegar þær ættu að vera endanlega dottnar úr tísku.
Mál blaðamanna til saksóknara

Ég hef ekkert annað frétt af þessu, en samkvæmt frétt Stöðvar 2 hefur mál fimm blaðamanna sem eru sakaðir um að hafa rofið bankaleynd verið sent áfram til saksóknara.

Ég var í þessum hópi, ásamt meðal annars Agnesi Bragadóttur og Kristni Hrafnssyni.

Agnes segir í viðtali við Vísi.is að þetta sé áfellisdómur yfir íslenska kerfinu, sönnun þess að það virki ekki:

„Ég hefði haldið að rannsóknaraðilar að bankahruni hefðu öðrum og þýðingarmeiri hlutum að sinna heldur en að reyna að koma í veg fyrir það að upplýsingum sem varða allan almenning kæmust á framfæri almennings.“

Ég var að vona að þetta yrði úr sögunni með nýjum forstjóra og nýrri stjórn FME, en svo virðist ekki vera.

Til upprifjunar má nefna að Agnesi og Kristni var gefið að sök að hafa birt upplýsingar um lánastarfsemi Kaupþings.

Mér var aftur á móti borið á brýn að hafa birt bréfaskipti úr stjórn Glitnis frá því á dögum hrunsins, en þar kom fram að Geir Haarde forsætisráðherra og Árni Mathiesen fjármálaráðherra lögðu hart að stjórninni að lagfæra stöðu peningamarkaðssjóða.

Þá grein má lesa hér.

En eins og ég segi, þá veit ég ekki hvort ég er enn í þessum hópi – en ég væri stoltur af því.
Góðærisfélagið Exista

Exista er félag sem lifir enn í góðærinu.

Það er með tvö forstjóra á góðum launum.

Skuldir Exista hafa verið sagðar nema 255 milljörðum króna.

Það er iðulega talað um fjárhagslega endurskipulagningu Exista.

Þetta þýðir í raun að félagið vill fá felldar niður skuldir. Því auðvitað stendur Exista ekki undir svona skuldum.

Til að geta haldið í dótturfélög sem eru verðmæt – því sjálft er móðurfélagið ónýtt.

Þetta eru Síminn, VÍS, Lífís og Lýsing.

Dettur einhverjum í hug að þessi fyrirtæki yrðu verr stödd ef Existabræðra og forstjóra þeirra nyti ekki við?
Skyttur

Bæjarslúðrið á Stöðvarfirði birtir skemmtilega ljósmynd af fræknum hreindýraveiðimönnum – vopnuðum hagfræðingum – með bráð sína.
Stelpurnar okkar

Þóra Tómasdóttir, vinkona mín og samstarfskona af RÚV, er að frumsýna myndina sína um íslenska kvennalandsliðið í fótbolta í Háskólabíói í kvöld.

Hérna er treilerinn úr myndinni.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=INxLhdiQsmI]
Hvað varð um gegnsæið?

Ég birti hér á síðunni í gærkvöldi fyrirvara við Icesave samninginn sem ræddir hafa verið í fjárlaganefnd Alþingis. Þetta birtist svo víðar í morgun, meðal annars í Morgunblaðinu.

Stjórnarliðar á Alþingi bregðast illa við þessu eins og sjá má á þessari frétt RÚV. Það var jafnvel rætt um að leki af þessu tagi varðaði við landráð:

„Ásta Ragnheiður Jóhannesdóttir, forseti Alþingis, sagði í samtali við fréttastofu að málið væri grafalvarlegt og verið sé að skoða það, það verði meðal annars rætt á fundi með lögfræðingi Alþingis, hvernig bregðast eigi við því. Fréttastofa hefur heimildir fyrir því að svo alvarlegt hafi þetta lekamál þótt, að í morgun var það nefnt í fullri alvöru að kannað yrði hvort lekinn varði við ákvæði 91. greinar almennra hegningarlaga um landráð. Þar segir að hver sem kunngeri, skýri frá eða láti á annan hátt uppi við óviðkomandi menn leynilega samninga, ráðagerðir eða ályktanir ríkisins um málefni, sem heill þess eða réttindi gagnvart öðrum ríkjum eru undir komin, eða hafa mikilvæga fjárhagsþýðingu eða viðskipta fyrir íslensku þjóðina gagnvart útlöndum, skuli sæta fangelsi allt að 16 árum.“

Hvað varð um allt talið um gegnsæi og um að allt skyldi vera uppi á borðum – ætluðum við ekki að stefna í áttina að nýrri og betri stjórnsýslu?
Sorgleg Borgarahreyfing

Þá er það orðið nánast formlegt, Borgarahreyfingin er búin að vera.

Þetta bréf þingkonunnar Margrétar Tryggvadóttur er síðasti naglinn í líkkistuna.

Svo er greinilegt að félagsmenn eru að tínast burt einn af öðrum.

Þingmenn mæta ekki á fundi.

Formaður hreyfingarinnar sagði af sér í nótt með harðorðu bréfi:

„ Draumurinn snérist upp í andhverfu sína og ég get ekki meir. Engin sáttavilji, engin samstarfsvilji, hugsjónin um lýðræði orðið fórnarlamb undirmálsfólks sem telur sig útvalið til að bjarga þjóðinni sinni. Flokksdindlar hrúgast um flokksfólkið, það tók ekki langan tíma. Kemur ekki maður í manns stað var svarið. Ég sat ágætis fund í kvöld í von um að finna neistann. Hann bara kom ekki.“

Aldrei hefur nýr flokkur á Alþingi verið jafn fljótur að missa tökin á tilverunni.

Sérstaklega er þetta sorglegt í ljósi þess hversu fyrirheitin við stofnun hreyfingarinnar voru góð.

Spurningin er hvort þingmenn hreyfingarinnar ættu að láta sig hverfa allir sem einn og kalla varamenn inn í staðin – að minnsta kosti næsta misserið.

En ég efast reyndar um að það sé heimilt.
Samdrætti lokið í Þýskalandi og Frakklandi

Því var haldið fram á Íslandi eftir hrun að landið yrði fyrst inn í kreppuna og fyrst út úr henni.

Þessu sama var haldið fram í Bretlandi, að það yrði framarlega inn í kreppu og kæmist fljótt út.

Fjármálakerfið þar væri svo sveigjanlegt.

Hagtölur bera þessu ekki vitni. Í Bretlandi valda samdráttur í ofvöxnu fjármálakerfi og sprungin húsnæðisbóla því að erfiðleikarnir dragast á langinn.

Um Ísland þarf ekki að fjölyrða. Hér er allt í kalda koli eftir áralanga óstjórn í efnahagsmálum.

Nú berast fréttir um að vöxtur mælist aftur í hagkerfum Þýskalands og Frakklands í fyrsta skipti síðan á fyrsta hluta síðasta árs – sem þýðir, samkvæmt BBC, að samdráttarskeiðinu er lokið í þessum helstu efnahagsveldum á meginlandi Evrópu.
Hvar var Kjartan?

Ég spurði í bloggfærslu fyrr í dag hvort það yrði ekki öðruvísi hópur en síðast sem myndi mótmæla á Austurvelli.

Og jú, það kom í ljós.

Davíð Oddsson var þarna.

En var Kjartan Gunnarsson nokkuð með honum?
Ysta hægrið

Tímaritið Time fjallar um uppgang öfgahægrimanna á samdráttartímum í Evrópu.

Þeir nærast á óánægjunni.

Getum við átt von á svona hópum hérna – eða láta þeir sér nægja bloggið?
Bjartur og sjálfstæðið

Mér var bent á ummæli eftir kunnan bónda og sveitarstjórnarmann úr VG, Þorgrím E. Guðbjartsson, en þau birtust í viðtali við hann í Morgunblaðinu um helgina. Þorgrímur segir að staða bændastéttarinnar sé slæm, bændur geti eiginlega ekki lifað af búskap sínum, en samt sé hann „sjálfstæður maður“ eins og Guðbjartur Jónsson í Sumarhúsum, sögupersóna Halldórs Laxness.

„ Ég held að fáum dyljist að ég er Bjartur í Sumarhúsum. Ég fer mínar eigin leiðir bæði í búskap og lífinu sjálfu…Ég veit að það eru ekki margir bændur sem hafa það gott af búskapnum eingöngu.“

Nú held ég að sumir þurfi að fara að lesa Sjálfstætt fólk betur. Hún er tragísk saga um mann sem lifir í blekkingu, samfélag sem viðheldur þeirri blekkingu, fjölskyldu mannsins sem tortímist vegna þessarar blekkingar.

Í bókinni skrifar Halldór Laxness:

„ Það er til í útlendum bókum ein heilög saga af manni sem varð fullkominn af því að sá í akur óvinar síns eina nótt. Sagan af Bjarti í Sumarhúsum er saga mannsins, sem sáði í akur óvinar síns alt sitt líf, dag og nótt. Slík er saga sjálfstæðasta mannsins í landinu.”

Misskilningurinn er ansi útbreiddur. Hann mátti líka lesa í grein sem birtist í tímaritinu Spectator fyrir nokkrum árum. Þar skrifaði höfundurinn, Daniel Hannan – og hefur líklega ekki lesið Sjálfstætt fólk, bara séð titilinn, því bókin fjallar akkúrat ekki um það sem Hannan segir, heldur frjálsræðishugsjón sem er byggð á lygi og endar með skelfingu:

„ Icelands most famous novelist, Halldór Laxness, won the Nobel Prize with a book called Independent People. That phrase - Sjalfstætt Folk - has a resonance on the island that is difficult for foreigners to grasp. Icelanders believe that self-government is the natural condition for a sturdy, free-standing citizenry. They understand that there is a connection between living in an independent state and living independently from the state. They have no more desire to submit to international than to national regulation. That attitude has made them the happiest, freest and wealthiest people on earth. Long may they remain so.“

Bjartur hefur kannski sinn sjarma þar sem hann hokrar með rollurnar sínar uppi í heiði, en um leið er hann lítill einræðisherra, stórhættulegur sér og sínu fólki. Enda gat Jónas frá Hriflu, hugmyndafræðingur smábýlastefnunnar, ekki fyrirgefið Halldóri að hafa skrifað þessa bók.

Áfram heldur Þorgrímur E. Guðbjartsson í viðtalinu við Morgunblaðið og er nú kominn út í aðra gatslitna klisju.

„ Við Íslendingar erum ekki sambandssinnar, við fórnuðum meira að segja Samvinnuhreyfingunni. Við erum einyrkjar og viljum fá að vera í friði með okkar…Við flúðum hingað út á ballarhaf til að fá frið og geta verið kóngar, hver í sínu horni.“

Jæja. Hvenær var það aftur sem við flúðum?

Jónas Kristjánsson hefur oft notað orðið þrælaþjóð yfir Íslendinga. Það er að minnsta kosti víst að Íslendingar láta margt yfir sig ganga án þess að mögla. Er eitthvað sem bendir til þess að við séum meiri kóngar í okkur en aðrar þjóðir – eða minna þýlynd?

Því ef við værum eins og Þorgrímur lýsir, þá værum við löngu farin héðan.
Allt annar hópur?

Boðað er til mótmælafundar vegna Icesave á Austurvelli síðdegis í dag.

Sjálfur verð ég staddur á Hólum á þessum tíma, og mun ekki geta kannað þetta sjálfur.

En það væri forvitnilegt að sjá hvernig samsetning hópsins er önnur en í „búsáhaldabyltingunni“ í vetur.

Annars er hérna ansi góð skopmynd eftir Halldór Baldursson, úr Mogganum, sem lýsir ástandinu ágætlega.
Ísland á ekki tilkall til Norðurheimskautsins

Siglingaleiðir framhjá Íslandi kunna að verða mikilvægari en nú er ef heimskautaísinn í norðri minnkar svo mikið að þar opnast fyrir siglingar norður með Rússlandi og Síberíu eða norður

Við munum þó ekki gegna neinu lykilhlutverki þar – auk þess sem er óljóst hversu traustar þessar siglingaleiðir verða. Varla verða það heldur Íslendingar sem munu halda uppi siglingum á þessum leiðum; í mesta lagi gæti orðið aukin starfsemi í einhverjum höfnum landsins.

En þess er nokkuð langt að bíða.

Svo er einhver misskilningur í umræðunni hérna að Íslendingar eigi eitthvert tilkall til heimskautasvæðanna eða auðlinda í Norður-Íshafi.

Svo er ekki eins og sérfræðingur í hafréttarmálum útskýrir í þessari frétt.

Nyrsti oddi Íslands liggur miklu sunnar en nyrstu svæði þessara landa eins og sjá má á meðfylgjandi korti og ekki nær landgrunn okkar svo langt norður.

Það eru Rússar, Norðmenn, Kanadamenn, Bandaríkjamenn og Danir/Grænlendingar sem eiga land að þessu hafsvæði og geta gert tilkall til auðlindanna þar.

Suðurskautið heyrir undir alþjóðlegan sáttmála sem kveður á um að það sé alþjóðlegt friðland. Kannski væri heppilegast að um Norðurskautið ríkti svipaður sáttmáli sem verndaði náttúru þess og lífríki, en það er fjarlægur draumur þegar stórar þjóðir sjá von um að geta dælt upp olíu og gasi.
Allir þurfa að vera með

Þetta er alveg rétt hjá Bjarna Ben og Birki Jóni. Ríkisstjórnin þarf kannski ekki á stjórnarandstöðunni að halda í viðræðum um Icesave samninginn. Ekki í þröngum skilningi.

En meðferð málsins síðan í október kennir okkur þá lexíu að það þurfa allir að vera með í þessu máli. Það er merkilegt hvernig viðhorf manna gagnvart því breytast eftir því hvort þeir eru í stjórn eða stjórnarandstöðu.

Það er sjálfsagt að allir séu með í þessu – og gæfi þá vonandi fyrirheit um að flokksgarrinn og -þvergirðingurinn verði í lágmarki í þinginu næsta vetur.

Þjóðin þolir ekki heldur miklu fleiri vikur af þessu Icesave-þrátefli.
Ber vel í veiði

Pressan greinir frá því að félagarnir Tryggvi Þór Herbertsson og Frederic Mishkin séu saman á hreindýraveiðum á Íslandi.

Mishkin skrifaði undir fræga skýrslu þar sem efnahagslífið íslenska var lofað og prísað. Þessari skýrslu var mikið flaggað sem sönnun þess að hér væri allt í sómanum. Sagan segir að Viðskiptaráð hafi greitt Mishkin 135 þúsund dollara fyrir skýrsluna.

Því hefur verið haldið fram að þessi skýrsla hafi átt mikinn þátt í því að yfirvöld hér flutu sofandi að feigðarósi. Heimsfrægur hagfræðingur hafði gefið okkur gæðastimpil.

Nú ber vel í veiði.

Það þyrfti að sækja Mishkin austur á land, setja hann fyrir rannsóknarnefnd þingsins og láta hann skýra frá því hvað vakti fyrir honum þegar hann samdi þessa skýrslu.

Hvort honum skjöplaðist bara svona illilega – eða hvort hann lét bara kaupa sig?
Íslamskur sundfatnaður

Í Frakklandi er deilt um burkini sundföt.

Sundbúning fyrir konur sem hylur allan líkamann, einkum ætlaður konum sem aðhyllast íslamstrú.

Í Frakklandi er þetta partur af deilum sem hafa geisað um árabil; sjálfur Sarkozy forseti hefur sagt að klæðnaður af þessu tagi sé lítillækkandi fyrir konur.

En á Íslandi er framfylgt ströngu eftirliti með hreinlæti í sundlaugum svo burkiniið yrði varla vel séð.

Og reyndar hafa yfirvöld í borginni Emerainville þar sem konu var meinað að fara í laug í svona baðfötum sagt að hann brjóti í bága við hreinlætisreglur – og að það sé heldur ekki neitt til sem kallist íslamskur sundfatnaður.