Bréf um gullgerð, froðusnakk, FME og veiðileyfi á almenning

Eyðum ekki lífinu í að borga fyrir aðra

Það sem er kannski verst við þetta allt er að það virðist ekki nokkur maður, þ.e. embættismaður eða stjórnendur í atvinnulífinu, gera sér grein fyrir því að örfáir aðilar hafa gert íslensku þjóðfélagi svo stórt sár að það er ekki víst að það grói.

Ég segi fyrir mitt leyti að ég er að nálgast þrítugt og er hluti af íslenskri meðalfjölskyldu. Húsnæðislánið hækkar og hækkar. Það mun ekki lækka aftur. Því sé ég hreinlega ekki annað en að vinna meira. Þ.e. ef verðbólgan verður 1-2% á mánuði þá þarf ég einfaldlega að þéna 1-2% meira hvern mánuð. Með þessu áframhaldi verður vinnudagurinn ansi langur. En látum það liggja milli hluta. Spurningin er hvort einhverjir axli ábyrgð – ef ekki þá förum við einfaldlega úr landi – við erum réttlætisfólk og staðreyndin einföld – við höfum bara eitt líf og við kærum okkur ekki að eyða því í að borga fyrir aðra til að þeir geti haft það einstaklega gott. Því eitthvert fóru allir þessir peningar – það gleymist oft í umræðunni.

Það versta við þetta allt er að það ætlar enginn að bera neina ábyrgð. Geir Haarde segist ekki bera neina ábyrgð. Samt er maðurinn forsætisráðherra þjóðar sem aldrei hefur lent í neinu viðlíka því sem nú er. Gott fyrir hann ef hann bar ekki ábyrgð – en hann átti sem stjórnandi að koma í veg fyrir þetta. Fyrir utan það að hann var fjármálaráðherra áður en hann var forsætisráðherra og þingmaður heillengi. En þingmenn virðast ekki bera ábyrgð.

Davíð, bankastjóri Seðlabankans, og fv. forsætisráðherra. Maðurinn situr enn. Það sem hann hefur nú gert þjóðinni er verra en flestir glæpir þar sem afleiðinga hans aðgerða munu íslendingar “njóta” um ókominn tíma.

Ingibjörg Sólrún er óvirk. Virðist ekki vera leiðtogi Samfylkingarinnar og ekki einu sinni hafa minnstu hugmynd hvernig við getum unnið okkur úr þessari krísu. Hennar framlag er ekkert og því er hennar ekki þörf.

Árni Matt. Hvað getur maður eiginlega sagt? Dýralæknirinn sem setti landið á annan endann af því að hann er lélegur í ensku. Dýralæknirinn sem hagnaðist um tugi milljóna með braski með stofnfé í SPH. Dýralæknirinn sem afhenti bróður sínum varnarsvæðið – fyrir ekkert. Nú er línumaðurinn að stórgræða á greiða bróðursins. Svo er fjármálaráðherra stór eigandi í BYR – sem er að sameinast SPRON og SPKef – og ríkið ætlar að leggja 20% inn í þá!! Hvað er í gangi?

Svo er það reyndar hitt – ef Björgvin er bankamálaráðherra – afhverju í veröldinni var Árni að ræða við Darling?

Baldur ráðuneytisstjóri. Seldi bréf rétt eftir fund um stöðu íslensku bankanna. Hversu vitfirrtur er maðurinn af græðgi? Afhverju segir hann ekki af sér?

Lúðvík Bergvinsson. Finnst þjóðinni í lagi að maður sem fór á Vikinginn með útrásarvíkingunum – sitji áfram á þingi. Hversu trúverðugur er málstaður mannsins? Hann einn og sér er ástæða til að kjósa ekki samfylkinguna framar.

Jónas forstjóri FME. Hann virðist bara hreinlega ekki átta sig almennilega á því hversu sofandi hann og hans stofnun var. Að hann sé ekki enn búinn að axla ábyrgð er eiginlega kjánalegt. Honum sé skömm af.

En þá er komið að meðvirka aðilanum. Íslenskum almenningi. Staðreyndin er sú að fólk er reitt. Eðlilega. Fólk er að missa vinnuna því aðilar sjá ekki fram á að geta haldið rekstri áfram. Af því óráðsmennirnir náðu peningunum frá þjóðinni. Almenningur heldur samt áfram viðskiptum við þessa menn. Fólk flykkist í að fá sér áskrift að Stöð2 sem rekin er á nýrri kt. hjá Jóni Ásgeiri, fer í Bónus og verslar – og umfram allt – heldur áfram viðskiptum við gömlu bankanna – sem þrátt fyrir að vera í eigu ríkisins – er stjórnað af sömu glæpamönnunum og fyrir hrunið. Nú er það bara í umboði okkar en ekki Jóns Ásgeirs og félaga.

Við verðum einfaldlega að segja stopp. Þessir menn geta ekki þurrausið þjóðina.

Einhversstaðar eru peningarnir sem við þurfum að borga til baka næstu árin. Þá verður einfaldlega að finna. Menn verða að axla ábyrgð – jafnt stjórnmálamenn sem og aðrir.

Svona að lokum: Í morgun voru 8.461 atvinnulausir íslendingar. Kl. 16 í dag verða þeir 8.721 m.v. meðalfjölgun seinustu vikna. Það þýðir að 260 íslendingar misstu vinnuna sína í dag. Held að fæstir geri sér grein fyrir því hvernig dagurinn í dag var fyrir þessa 260 – sérstaklega þá sem eiga fjölskyldur sem treysta á þá.

Íslenska þjóðin er sár. Íslenska ríkið hefur beðið stórskaða. Þjóðin er veikburða og milli heims og helju raunar. Þeir sem stjórna landinu virðast að mörgu leyti vera vitfirrtir og ekki líklegir til lausna. Þjóðin virðist ekki eiga bandamann neinstaðar og vonin um réttlæti og sanngjarnar málalyktir virðist engin.

Hver er sáttur við að greiða á raðgreiðslum næstu árin (með sköttum) lúxuslífstíl útrásarvíkinganna? Hver er sáttur við að nákvæmlega ekkert breytist og þetta haldi áfram? (sbr. Exista, Rauðsól ofl.) Þarf enginn að bera ábyrgð? Er einhver sem kærir sig um Davíð og Jónas áfram?

- - -

Gullgerð

Íslendingar voru teymdir á asnaeyrunum af stjórnvöldum,bönkunum og eftirlitsstofnunum.Ótrúlega margir spiluðu með og héldu að íslendingar væru búnir að finna uppskriftina að Gulli.

Þeir sem efuðust með réttu um að þetta fengist staðist og bendu á að þetta meinta góðæri væri allt fengið að láni og að lán þarf að borga til baka með vöxtum voru úthrópaðir sem hálfgeðveikir öfundarmenn sem gætu bara flutt frá landinu ef þeir væru ekki ánægðir.

Að mínu viti eru það stjórnvöld sem bera höfuðábyrðina á því hvernig komið er því það eru þau sem setja reglurnar og eiga að sjá til að þær séu haldnar.Til þess eru þau kosinn og þegar þau bregðast jafn hörmulega og þau hafa nú gert þá ættu þau að víkja ef þau hafa minnsta snefill af siðferði.

En af siðferði hafa íslensk stjórnvöld ekkert af og ætlar sama fólkið eftir því sem þau segja sjálf að koma okkur út úr vandræðunum sem þau komu okkur í.

Kannski þau trúi því að þau geti það en ég segi fyrir mig að ég hef enga trú á getu þeirra til eins eða neins og óttast að ef ekki tekst að koma þeim frá fljótlega þá eiga þau eftir að gera illt miklu vera.

Af fyrri verkum skal maður dæma þau og þeirra fyrri verk eru hörmung eins og allir ættu að sjá í dag og stjórnvöld líka ef þau væru ekki blind.

- - -

Endalaust froðusnakk

Sú þögn sem grúfir yfir stjórnvöldum er einfaldlega ekki einleikin. Það er

ekki hægt að lá almenningi fyrir að bera ekkert traust til ráðamanna sem

sýnast hvorki hafa vilja né þor til annars en að útdeila endalausu

froðusnakki sem enga þýðingu hefur lengur. Orð sem ekki er staðið við eru

marklaus og reyndar verra en það, þau missa vægi sitt til frambúðar. Hvað

veldur því að Ingibjörg Sólrún, Össur og Lúðvík treysta sér ekki til að

ganga jafn hart fram núna og þegar þau voru að verja Baug gegn „innrás“ og

„aðför“ lögreglunnar? Og drógu ekki af sér? Hvað veldur því að sömu aðilar

og ollu hruninu fá enn að leika lausum hala? Svo ótrúlegt sem það hljómar.

Mikið væri vel til fundið hjá stjórnarliðum að dusta rykið af gamalli

réttlætiskennd í þágu þjóðarinnar og vita hvort enn leynist eldsvottur í

þeim glæðum. Það væri svo óendanlega hressandi að sjá manndómsvott hjá

einhverjum þeirra þingmanna sem við borgum laun. Þráinn Bertelsson hitti

nefnilega naglann á höfuðið; allur þingheimur eins og hann leggur sig

kostar kapps að halda flokknum sínum til hlés og að verja hagsmuni

flokksins, en ekki þjóðarinnar sem kaus þá. Hagur hinna fáu er tryggður á

kostnað þjóðarinnar og þar stendur hnífurinn í kúnni.

Íslenskur almenningur fer hvorki fram á neitt voðalega mikið eða ógerlegt.

Bara að okkur sé sagt satt og rétt frá. Og að við fáum að sjá þingheim

grípa til úrræða sem einkenna réttlæti. Líklega er einn hluti

erfiðleikanna sá að þingmenn og stjórnaliðar sem segja satt og gera rétt

eru svo skelfilega vandfundnir.

- - -

Viðtalið við Indriða, veiðileyfi á almenning

„Nei, það er ekki hér. Nei, svoleiðis löggjöf er ekki hér á landi. Nei, stjórnvöld á Íslandi hafa ekki sett slík lög eins og stjórnvöld annarra ríkja.“

Þetta var viðkvæði fyrrum ríkisskattsstjóra, Indriða H. Þorlákssonar, í hvert sinn sem Egill spurði út í lagaramma um starfsemi fjármálafyrirtækja.

Íslensk stjórnvöld gáfu einkavinum sínum bankana. Síðan gáfu þeir sömu einkavinum sínum veiðileyfi á íslenskan almenning. Óreiðumennirnir höfðu af almenningi æru og eignir.

Þökk sé efnahagsundrabarninu í Seðlabankanum. Þökk sér fyrrum fjármálaráðherra og núverandi forsætisráðherra. Þökk sé utangáttastjórn Ingibjargar og Geirs. Þökk sé sjálfhverfum eftirlaunaskríl á Alþingi.

Af ávöxtunum skuluð þér þekkja þá.

- - -

Viðtalið við Jóhann, nóg til að verði skoðað betur

Það sem mér finnst standa upp úr í þessum þætti, er það sem Jóhann Ásgrímsson sagði. Hann vann sem tölvuendurskoðandi hjá Landsbankanum og þekkir því ágætlega til þess sem þar fór fram. Að hann skuli koma fram og gagnrýna skipun nýs innri endurskoðanda er nóg til að það mál verið skoðað betur. Ég þekki innri endurskoðanda NBI ekki neitt og efast ekkert um að hann gæti skilað þessu starfi vel hjá einhverju öðru fyrirtæki, en það er ekki við hæfi að skipaður sé innanbúðarmaður í þetta starf. Betra hefði verið að hrókera á milli bankanna.

- - -

Viðtalið við Jón Gerald, píramídastarfsemi

Jón Gerald var ansi góður í þættinum þínum í dag. Var að velta fyrir mér það sem hann sagði um fjárfestinn sem var handtekinn í USA og hvernig þetta væri líkt hér. Þá fór ég að hugsa um píramídastarfsemi.

Miðað við sveifluna sem þeir tóku á Sterling, þá er ansi stutt í það sem kallast High-Yield Investment Program (HYIP) ( http://en.wikipedia.org/wiki/High-yield_investment_program). Þetta er einskonar píramídafjárplott til að plata peninga af fólki með verðbréfasölu á meðan þú passar alltaf upp á verðið á bréfum í þínu eigin félagi hækka óeðlilega mikið þ.a. sama ástand og var í gangi í FL Group.

Þetta verður að skoða betur!!!

- - -

Stjórn peningamála

Það væri gaman að fá faglega umfjöllun á því hvers vegna íslensk stjórnvöld hafa aldrei getað stjórnað peningamálum á Íslandi.

Ég er ekki að tala um eitthvað almennt snakk heldur tölur á blaði og rök.

Og í framhaldi af því væri gaman að fá röksemdir fyrir því að stjórnvöld geti, eða geti ekki, stjórnað þessum málum í framtíðinni.

Ég sé ekkert sem segir mér að íslensk stjórnvöld geti, eða vilji hafa stjórn á peningamálum.

- - -

KPMG

Sagan segir að KPMG hafi fengið skipun að utan (frá aðalskrifstofunni) um að

segja sig frá Glitnis uppgjörinu.

Að skólabræður (Bandaríkjamenn) úr fínum skóla í USA hafi verið að ræða við

íslenskan skólabróður sinn sem hafi spurt annan þeirra sem vinnur hjá KPMG

hvort þetta væru eðlileg vinnubrögð og hvort KPMG myndi leggja blessun sína

yfir svona vinnubrögð.

- - -

Frétt á Vísi

Sæll,

ég dó næstum því úr hlátri þegar ég sá þessa frétt inni á Visir.is áðan

það er ótrúlegt að í ljósi umræðu um hlutdrægni fjölmiðla að þá skuli Hagkaup dirfast að láta svona auglýsingu frá sér og Vísir að birta hana

algjörlega til skammar, sérstaklega þar sem fjöldi fólks er í raun skammarlega lítill, eða 230 manns…. hvað fá sér margir Bæjarins Bestu á hverjum degi ?

hér er linkurinn á fréttina : http://visir.is/article/20081214/VIDSKIPTI06/905652253

- - --

Niðurfelling skulda útvegsmanna

Núna er LÍÚ farið að tala um að fella niður skuldir útvegsmanna við “gömlu”bankana. Ríkið á Nýju bankana og allar kröfurnar líka. Af hverju á að fella niður kröfur á sjávarútvegsfyrirtæki? Væri þá ekki eðlilegt að allir sætu við sama borð varðandi niðurfellingu á kröfum? Hvar væru bankarnir ef allir fengju niðurfelldar kröfur? Það er upplagt að ríkið fengi kvóta fyrir kröfur og stofnaði ríkisútgerð. Þá mundi allur hagnaðurinn renna beint í ríkissjóð okkur öllum til hagsbóta. Við værum þá að nýta sjávarútvegsauðlindina en ekki einhverjir kvótakóngar. Kvótakerfið hentar greinilega ekki fyrir óheft viðskipti með kvóta fyrst að útvegsmenn eru svona skuldugir. Upphaflega fengu þeir þó kvótans gefins.

Ríkisútgerð gæti orðið gott fyrirtæki. Það er örugglega hægt að fá frystitogara á hagstæðu verði og fullt er af hæfu starfsfólki á lausu. Hægt væri að setja í lög að þegar við værum búin að greiða upp lánin sem komu til vegna hruns bankanna, að þá yrði Ríkisútgerðin gerð upp eða seld.

- - -

FME: Að bæta ímynd fjármálafyrirtækja

Var eitthvað að þvælast á veraldarvefnum að leita að áliti Verslunarráðs á

áfengismálum og rakst þá á ársgamla ræðu Jónarsar Fr. um ímyndar- og

orðsporskrísur sem hann flutti á morgunverðarfundi.

Las hana og velti eftirfarandi fyrir mér:

Hvernig á forstjóri FME að geta verið eftirlitsaðili með

fjármálafyrirtækjum ef hann lítur á það sem hlutverk sitt að taka þátt í

fjölmörgum fundum sem ætlað er að bæta orðspor þeirra?

Er forstjóri fjármálaeftirlitsins trúverðugur eftirlitsaðili ef hann gerir

keypta niðurstöður Dr. Friðriks Más og Dr. Portes að sínum, sérstaklega í

ljósi sögunnar?

Mér sýnist Jónas segjast hafa haldið um 100 fundi með erlendum

matsfyrirtækjum. Þetta getur tæpast talist hlutverk FME enda viðurkennir

Jónas í ræðu sinni að slíkir fundir séu tímafrekir og taki frá öðrum

verkefnum!!! Kannski hér sé komin skýring á hvers vegna FME gat ekki haft

eftirlit með bönkunum! Jónas viðurkennir jafnframt að sambærilegar

stofnanir á Norðurlöndum sinni ekki PR fyrir banka þar.

Að lokum bein tilvitnun: „Vegna smæðar íslenska hagkerfisins má gera ráð

fyrir að eignarhald fyrirtækja sé þrengra og viðskiptatengsl meiri en í

stærri ríkjum. Til þess að lágmarka áhrifin af þeirri orðspors- og

ímyndaráhættu sem þröngt eignarhald hefur í för með sér þurfa íslensku

fyrirtækin að vera í fararbroddi hvað varðar skilvirka og skýra

upplýsingagjöf.“ Hér er greinilegt að Jónas Fr. Jónsson skilur ekki hvert

hlutverk FME er og að hann er heldur ekki fær um að greina vanda íslensk

efnhagaslífs og fjármálafyrirtækja: Það sem augljóslega var grasserandi

spilling og kerfislæg áhætta skilgreindi hann sem ímyndar- og

orðsporsáhættu!!

Bless, bless Jónas.

- - -

Lög um fjármál stjórnmálaflokka/fyrirgreiðsla hjá Kaupþingi

Tvennt sem ég vildi benda þér á – annars vegar lög um fjármál stjórnmálaflokka frá 2006, þar sem í raun er afgirt fyrir aðra en gömlu fjórflokkana, og þeim skammtaðar risafjárhæðir úr ríkissjóði. Algerlega með ólíkindum hversu „létt“ það rann í gegnum Alþingi.

Hitt er – varðandi fréttirnar frá því í október að felldar hefðu verið niður ábyrgðir lykilstjórnenda gamla Kaupþings. Um það mál hefur ekkert meir verið fjallað, er það virkilega rétt skilið hjá mér að það standi ennþá ??? Létu menn einfaldlega duga að segja að „slíkt mætti ekki gerast“, en síðan að láta það gerast ?

Þú kannski svarar því með umfjöllun einhvern tíma.

- - -

Að afhenda kvótann í annað sinn

Núna geta kvótakóngar ekki greitt skuldir sínar og þá þarf ríkið að greiða

skudlirnar fyrir þá.

Þessir framvirku samningar eru annað hvort varnir eða til spákaupmennsku.

en þetta eru bara skuldir, og ekkert nema skuldir.

Af hverju á að afskifa á þessa menn en ekki almenning?

Skuldirnar hafa orðið til við að kaupa kvóta á uppsprengdu verði.

Núna á Ríkið í gegnum bankana að skera þessa menn niður úr snörunni og

afhenda þeim kvótann í annað sinn á silfurfati.

- - -

Um ráðherraábyrgð

Mér langaði að gauka að þér mjög áhugaverðri lagagrein um ráðherraábyrgð.

Lög um ráðherraábyrgð

-

10. gr. Loks verður ráðherra sekur eftir lögum þessum:

a. ef hann misbeitir stórlega valdi sínu, enda þótt hann hafi ekki beinlínis farið út fyrir embættistakmörk sín;

b. ef hann framkvæmir nokkuð eða veldur því, að framkvæmt sé nokkuð, er stofnar heill ríkisins í fyrirsjáanlega hættu, þótt ekki sé framkvæmd þess sérstaklega bönnuð í lögum, svo og ef hann lætur farast fyrir að framkvæma nokkuð það, er afstýrt gat slíkri hættu, eða veldur því, að slík framkvæmd ferst fyrir.

- - -

Í nafni samkeppni

Nú liggja fyrir drög á Alþingi Íslendinga um að taka RÚV út af auglýsingamarkaði eða takmarka birtingar auglýsinga í sjónvarpi allra landsmanna. Ríkissjónvarpið hefur verið á auglýsingamarkaði síðan það hóf starfsemi sína.

Á síðustu tveimur áratugum hafa komið fram einstaklinga sem áhuga hafa til að keppa um hylli áhorfenda og hafa stofnað sjónvarpsstöðvar og keppa við RÚV. Ég efa ekki að allir þessir aðilar hafa gert sínar rekstraráætlanir þar sem þeir hafa gert ráð fyrir m.a. auglýsingatekjum vitandi um RÚV á markaðnum og þeir væru ekki á förum.

Eðli alls samkeppnisreksturs er að hann lifir eða deyr. Hvort RÚV sem ríkisfyrirtæki og nú hlutafélag í eigu ríkisins skiptir ekki máli. RÚV hlýtur alltaf að hafa sterkari stöðu á markaðnum en þar ræður einna helst dreifikerfið og lengri rekstrarhefð ásamt hóflegu afnotagjaldi. Veikleiki einkastöðva er hátt afnotagjald og dreifikerfið en það hefur þó tekið stakkaskiptum að liðnum árum. Þrátt fyrir að ná til fleiri áhorfenda þá hefur afnotagjaldið ekki lækkað. Ein stöðin hefur valdið að halda úti rekstri án þess að innheimta afnotagjald og byggt afkomu sína á kostun og auglýsingum. Allir aðilar sem vilja taka þátt í fjölmiðlarekstri vita og hafa vitað af RÚV á markað.

Hvað hefur breyst?

Það hefur ekkert breyst í samkeppnisumhverfinu. Það sem hefur breyst er að þessar frjálsu sjóvarpsstöðvar hafa gengið kaupum og sölum með gríðarlega skuldsetningu á bakinu fyrir vikið. Ég vona að ég fari ekki með rangt mál en þær voru ekki reknar með hagnaði þegar dollari var 70 krónur vegna skuldsetningar, vaxtabyrðin og reksturskostnaður er einfaldlega of hár. Jafnframt sem mjög dýrt sjónvarpsefni hefur verið keypt inn eftir útboð á markaði s.s. enski boltinn.

Grundvallaratriði er að frjálsir aðilar hafa kosið það sjálfir að vera í samkeppnisrekstri og það hefur engin neytt þá til þess. Þetta er hin frjálsa samkeppni í hnotskurn og er heilbrigð. Ef þeir geta ekki rekið stöðvar sínar eiga þeir að loka. Ef samkeppnin virkar þá koma einhverjir aðrir sem vilja spreyta sig.

Það vekur undrun mína þegar talsmenn frjálsræðis og óheftrar samkeppni sitja núna yfir því á Alþingi hvernig hægt er að taka RÚV út af markaðnum og þar með skekkja samkeppnina með því að færa þeim auglýsingar að andvirði 700 milljóna. Þetta á að gera með því að hækka áður ákveðinn nefskatt og velta því tekjumissi RÚV yfir á skattgreiðendur

Samkeppnin hefur skrýtnar birtingarmyndir ef skattgreiðendur þurfa að borga meira.