Bílaborgin

Flestir sem taka til máls um skipulag Reykjavíkur láta eins og þeir vilji efla byggðina í miðbænum og þar í grennd, draga úr bílaumferð, þétta borgina. Í raun virðist þó vera stefnt í alveg þveröfuga átt. Verkin tala. Borgin færist óðfluga norður inn með sundunum og lengra upp í hæðirnar hér í kring. Enn sem komið er hefur þétting byggðarinnar verið óveruleg.

Það er eins og dropi í hafið að fylla upp í einhver smágöt í borgarmyndinni fyrir vestan Kringlumýri. Sé mönnum einhver alvara með þéttingu verður að taka Vatnsmýrina undir byggð – það er eina leiðin.

Þaðan mætti hugsa sér að byggðin færi að ná út á Álftanes – með brú yfir Skerjafjörðinn. Og þá er komin tenging yfir í Hafnarfjörð sem gerir samgöngur á svæðinu miklu betri.

Þótt samþykkt verið í atkvæðagreiðslu fyrir nokkrum árum að flugvöllurinn skuli vera á bak og burt eftir 2016, hangir framtíð hans í lausu lofti. Í staðinn fór í gang kapall þar sem stefnt er að því að styrkja flugvöllinn í sessi – tryggja að hann verði þarna til eilífðarnóns.

Það er verið að taka smábletti kringum Vatnsmýrina og skipuleggja þá alveg úr samhengi við alla heildarhugsun – en svo er reyndar haldin alþjóðleg skipulagssamkeppni sem stangast á við gerðir borgarstjórnarinnar; háskólabyggingar í Nauthólsvík, samgöngumiðstöð, nýju Hringbrautina.

Meðan smávægilega hefur verið fyllt upp í borgarmyndina vestan Elliðaáa, hafa heilu hverfin verið að rísa í Grafarvogi, Grafarholti og Norðlingaholti. Næst er Úlfarsfell, Geldinganes, Blikastaðaland og Gufunes. Nema efnahagskreppa og hátt eldsneytisverð breyti hugmyndum manna um borgarskipulag snögglega.

Fyrir eru á svæðinu 40 þúsund manns – Mosfellsbær og Árbær þá taldir með. Samkvæmt skipulagi er gert ráð fyrir að önnur 40 þúsund geti bæst við á næstu áratugum. Samanlagt 80 þúsund.

Þannig erum við að horfa á byggðir með tugþúsundum íbúa norður með ströndinni – á sama tíma og íbúum í gamla bænum fjölgar kannski örlítið. Hápunkturinn í þessari þróun yrði líklega bygging verslunarkringlu í grennd við Korpúlfsstaði. Þar yrði til vísir að nýjum miðbæ fyrir allan þennan fjölda – sem yrði enn til að draga lífið úr gamla miðbænum. Engin ástæða er til að ætla að verslunarmiðstöðin verði minni í sniðum en Smáralind.

Flest fólk mun áfram sækja vinnu fyrir vestan Elliðaár. Þar eru stærstu vinnustaðirnir og þeir eru ekkert á förum. Það þýðir mikla þjóðflutninga á hverjum degi, fram og til baka, með tiheyrandi skutli og tímasóun.

Þannig eykst bílaumferðin stöðugt um borgina á tíma hækkaðs eldsneytisverðs, þvert ofan í markmiðin sem voru sett í svokallaðri Staðardagskrá 21. Henni var mikið flaggað af sveitarstjórnarmönnum á sínum tíma – átti að vera eins konar stefnuskrá fyrir umhverfisvæna og vel skipulagða borg.

Þar voru fögur fyrirheit um minni akstur og bætta nýtingu lands. Veruleikinn verður líklega þveröfugur. Bílaumferðin eykst, byggðin verður áfram strjál og miklu landi er sólundað. Almenningssamgöngur þrífast tæplega í svona borg.

Innan tíðar gætum við átt á hættu að almennilegt byggingaland verði uppurið á svæðinu – það er nefnilega ekki ótakmarkað líkt og margir virðast halda. Vegna vinds er Kjalarnesið nánast óbyggilegt. Það vorar seint upp í Heiðmörk.

Nú þegar er Reykjavík farin að líkjast verstu bílaborgunum í Ameríku – enginn kemst leiðar sinnar nema akandi. Það er ekki einu sinni haft fyrir því að leggja gangstéttir. Gangandi fólk er einhvers konar frík. Það er tómt mál að tala um að hjóla í vinnuna.

You can start editing here. If comments are open, but there are no comments.