arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Viðskiptaráð fjallar um endurreisn

Þegar verður farið yfir sögu íslensku útrásarinnar verður nokkuð stór kafli helgaður Exista. Gengi þessa félags var um tíma 40 en síðustu viðskipti – þegar aðaleigendur fyrirtækisins, Bakkabræður – náðu leifunum af því undir sig var gengið 0,02.

Exista var stærsti eigandi Kaupþings, Bakkabræður áttu bankanum sem á móti fjármagnaði útrásarævintýri þeirra. Aðförinni gegn íslensku krónunni var stjórnað af Kaupþingi, Exista og Kjalari – öðrum stóreigenda í bankanum.

Þetta þótti svo frábært að margir sparisjóðir fjárfestu í stórum stíl í Exista. Þegar félagið hrundi fór grundvöllurinn undan sparisjóðunum líka. Eftir stendur stórkostleg skuldasúpa.

En það er svo merkilegt að á viðskiptaþingi sem haldinn verður á vegum Viðskiptaráðs í næsta mánuði er einn af aðalræðumönnunum forstjóri Exista.

Fundurinn á að fjalla um endurreisn íslenska hagkerfisins.

Á sama tíma hefur viðskiptaráðherra talað um að nauðsynlegt sé að leysa upp stóru eignarhaldsfélögin, enda hafi þau verið „meinsemd“ í íslensku viðskiptalífi.

Og reyndar er líklegt að eitthvað af fyrirtækjum sem heyra undir Exista verði komin í hendurnar á eignaumsýslufélagi ríkisins – eða hvað verður til dæmis með Símann?
Hafnfirðingar

Sko, þarna spáði ég rétt um stólaskipti Hafnfirðinganna Lúðvíks Geirssonar og Gunnars Svavarssonar.

Eða ég geng út frá því að Gunnar verði bæjarstjóri – eða snúi sér allavega að stjórn bæjarins.

Þeir verða hins vegar báðir í vandræðum ef þeir þurfa að svara spurningum um skuldastöðu Hafnarfjarðarbæjar og hina fáránlega hröðu uppbyggingu í bæjarfélaginu – sem nú er að koma rækilega í hausinn á þeim.
Davíð í framboð?

Það væri forvitnilegt ef Davíð byði sig fram á Suðurlandi.

Búið er að loka fyrir framboð í prófkjörinu í Reykjavík þannig að þar kemst hann ekki inn.

En Suðurlandið er enn galopið.

Davíð liggur mikið á hjarta, hann var ábyggilega ekki á réttum stað í Seðlabankanum – en er hann búinn með kvótann sinn í pólitík?

Nógu virðist honum a.m.k. vera heitt í hamsi vegna spillingarinnar sem hér hefur grasserað og seinagangsins við að rannsaka hana.
Norrænu forsætisráðherrarnir og gjaldmiðlarnir

Bæði Anders Fogh Rasmussen og Fredrik Reinfeldt vilja stefna að því að þjóðir þeirra taki upp evru. Það má jafnvel búast við ákvörðun þjóðaratkvæðagreiðslu um evruna í Danmörku síðar á þessu ári.

Norðmenn eru ekki á þeim buxunum með sinn gjaldmiðil eins og lesa má hérna. Það stendur reyndar líka að evran sé einn versti gjaldmiðill í heimi.

Jens Stoltenberg segir hins vegar að ekki komi til greina að Íslendingar fái að taka upp hina frábæru norsku krónu.

Við því var svosem ekki að búast heldur. Kristin Halvorsen fjármálaráðherra var líka búin að segja nei, bara ekki með jafn afgerandi hætti.

Stoltenberg virðist líka benda Íslendingum í átt að evrunni, eða þannig skil ég hann.

Á næstunni þurfa Íslendingar að gera upp við sig hvernig þeir vilja haga gjaldmiðilsmálum og peningastjórnun. Það væri kannski ágætt að krefja frambjóðendur um hugmyndir þeirra fyrir kosningar – vonum samt að það leysist ekki upp í pólitískt þvarg.

Því auðvitað á ekkert að ráða í þessu máli nema ískalt hagsmunamat.
Dularfullar arðgreiðslur

Þessi frétt birtist í Morgunblaðinu 22. febrúar.
Ráðherrar hætta í pólitík

Árni Mathiesen er að hætta í stjórnmálum – rétt eins og Geir Haarde og Björn Bjarnason.

Árni hefur greinilega fengið lélegar undirtektir í kjördæmi sínu.

Er þetta kannski skriða sem er að fara af stað?

Hvað með Ingibjörgu Sólrúnu, Össur, Kristján Möller, já og Einar Kr. Guðfinnsson og Þorgerði Katrínu – svo maður nefni fleiri ráðherra úr síðustu ríkisstjórn?
Sumarhús Sigurðar

Frásagnir af hinu yfirgefna og hálfbyggða sumarhúsi Sigurðar Einarssonar minna á eitthvað úr Edgar Allen Poe.

Maður veit ekki hvað gæti verið á kreiki þarna í myrkrinu.

Eða jafnvel á þetta úr The Waste Land eftir Eliot:

In this decayed hole among the mountains

In the faint moonlight, the grass is singing

Over the tumbled graves, about the chapel

There is the empty chapel, only the winds home.

It has no windows, and the door swings,

Dry bones can harm no one.

Only a cock stood on the rooftree

Co co rico co co rico

In a flash of lightning. Then a damp gust

Bringing rain
Úr lausu lofti

Þór Sigfússon, formaður Samtaka atvinnulífsins, segir að við eigum ekki að tala niður efnahagslífið. Það er rétt, of mikil bölsýni getur verið lamandi.

En við eigum samt að hugsa krítískt og passa upp á að það sem við byggjum upp úr rústunum verði ekki það sama gamla.

Því ég að fáir aðilar þurfi jafn mikið á tiltekt að halda í sínum ranni og einmitt Samtök atvinnulífsins. Það sést einfaldlega á því hvernig stjórnin þar er skipuð og þeirri stefnu sem samtökin hafa rekið. Ég er ekki frá því að þurfi einhvers konar menningarbyltingu þar innandyra og hjá Viðskiptaráði.

Jafnvel hjá Alþýðusambandinu líka.

Þór talar um þá sem spáðu 40 þúsund manns atvinnuleysi.

Og 100 eða jafnvel 1000 prósent verðbólgu.

En fyrst það hafi ekki gengið eftir, þá sé þetta bara nokkuð gott hjá okkur.

Ég man ekki eftir að hafa heyrt þessa spádóma og hef þó fylgst vel með. Þór segir að í þessum hópi séu „nokkrir“ hagfræðingar.

Hins vegar er staðreynd að atvinnuleysið nálgast óðfluga tíu prósentin – og að það eru í raun miklu fleiri störf sem eru að tapast því mikið af erlendu starfsfólki er horfið úr landi.

Og að krónan er í gjörgæslu strangra viðskiptahafta – sem er skýringin á því að hún hefur ekki fallið meira.

Svo tekur annar maður þessi orð Þórs upp og fer að tala um 40 þúsund atvinnulausa og 1000 prósenta verðbólgu – og þá er nánast búið að búa til staðreynd – úr lausu lofti.
Kafla um skattaskjól hafnað

Þetta er athyglisverð frétt.

Indriði H. Þorláksson vildi hafa kafla um skattaskjól og erlend eignatengsl í skýrslu um íslenska skattkerfið sem sérstök nefnd á vegum fjármálaráðuneytis samdi.

En aðrir nefndarmenn voru á móti. Fréttablaðið segir að þar hafi verið fremstir í flokki Vilhjálmur Egilsson og Tryggvi Þór Herbertsson.

Fannst þeim þetta ekki skipta máli eða – hvaða hagsmuna voru þeir að gæta?
Steingrímur þarf að vanda valið

Þessir menn áttu Bræðurna Omsson, þá miklu raftækjaverslun, árin 2004, 2005, 2006 og 2007, árin sem Íslendingar fríkuðu út í neyslu.

Árin þegar þjóðin keypti hina frægu flatskjái sem settu okkur á hausinn. (Í stofunni hjá mér er flatskjár frá Ormsson.)

Samt tókst þeim að safna skuldum á skuldir ofan – og þær þurfti að afskrifa.

Hvert fóru peningarnir? spyr maður um þetta fyrirtæki – og mörg önnur íslensk fyrirtæki.

En það var ansi mikið klúður hjá Steingrími J. að skipa Gunnar Örn sem stjórnarformann Nýja Kaupþings.

Stuttu eftir að þurfti að afskrifa 1.ooo.ooo.ooo vegna gjaldþrota fyrirtækis hans.

Næst verður Steingrímur að vanda valið betur.
Endurlífgun Kolkrabbans?

Ég hef sagt í gríni að hér sé í gangi plott þess efnis að endurvekja Kolkrabbann gamla.

Þannig standi til að einn af laukum gömlu fjölskyldanna (fjórtán) verði formaður Sjálfstæðisflokksins.

Valur Valsson og Magnús Gunnarsson voru orðnir formenn bankaráða (en eru reyndar farnir þaðan aftur).

Og svo er það Mogginn sem er kominn í hendurnar á útgerðar- og kvótaauðvaldi sem tengist inn í innsta kjarna Sjálfstæðisflokksins.

Maður vonar að þessi hópur hafi vit á að láta blaðið að mestu afskiptalaust.

En treystir því samt ekki sérlega vel.

Mogginn hefur staðið sig mjög vel undanfarna mánuði, eftir hrun bankanna, en það er auðvelt að rústa þeim túverðugleika.

Og drepa fjölmiðilinn endanlega í leiðinni.
Munurinn á fréttaflutningi blaðanna

Það er von að Guðbjörg Kolbeins spyrji.
Marklaust eignamat?

Það er ábyggilega mjög erfitt að meta eignir hruninna fjármálastofnana í miðri heimskreppu.

Matið hlýtur að verða nokkuð huglægt – það væri fróðlegt að vita betur hvaða aðferðum er beitt.

Í þessari frétt kemur fram að í mati á eignum Kaupþings hafi verið miðað við stöðuna í nóvember síðastliðnum, en Landsbankinn setji „verðmiða á eignir sínar þrjú til sjö ár fram í tímann“.

Er þá kannski rétt eins og segir í fyrirsögn fréttarinnar – sem er skringilega endaslepp – að eignamat gömlu bankanna sé næsta markaust?
Hætt við málsókn gegn Bretum

Þessi ákvörðun ríkisstjórnarinnar vekur spurningar um hvort við höfum kannski aldrei haft neitt mál í höndunum gegn bresku stjórninni.

Orð Davíðs Oddssonar, fyrr og nú, benda til þessa. Hann hefur talað um mikla fjármagnsflutninga frá Bretlandi í aðdraganda hrunsins.

Það er mál sem er nauðsynlegt að upplýsa sem fyrst. Hvað voru íslensku bankamennirnir að gera?

Af hverju fáum við ekkert að vita?
Ljósmyndir Kiljans, þýðingar Atla, Bangsímon og Yrsa

Í Kiljunni í kvöld verður fjallað um ljósmyndir sem Halldór Laxness tók á sjötta áratugnum, bæði hér heima og erlendis. Ljósmyndirnar eru til sýnis í Þjóðmenningarhúsinu, en bak við margar þeirra eru litlar sögur sem Halldór Guðmundsson hjálpar okkur að rekja.

Fjallað verður um mikið og merkilegt þýðingastarf Atla Magnússonar en hann hefur meðal annars íslenskað stórvirki á borð við Nostromo og Lord Jim eftir Joseph Conrad, The Great Gatsby og Tender is the Night eftir F. Scott Fitzgerald og Fall konungs eftir Johannes V. Jensen.

Guðmundur Andri Thorsson segir frá nýrri þýðingu sinni á hinni klassísku barnabók um Bangsímon og Yrsa Sigurðardóttir segir frá uppáhaldsbók sinni.

Kolbrún og Páll fjalla um Sólkross eftir Óttar M. Norðfjörð og Í húsi afa míns eftir Finnboga Hermannsson.

En Bragi segir frá Bríeti Bjarnhéðinsdóttum og afkomendum hennar.
Að borga ekki

Flestir munu vinna sig út úr þessu, segir hagfræðingur hjá ASÍ.

Jú, það er sjálfsagt rétt. En ég er ekki viss um að þetta sé boðskapurinn sem fólk vill heyra frá Alþýðusambandinu.

Mér er minnistætt viðtal sem var tekið í upphafi kreppunnar við bæjarstjóra úti á landi. Hann ráðlagði fólki sem er komið í skuldafen að skila lyklunum að húsum sínum. Sagði að sjálfur hefði hann eytt tuttugu árum í að borga húskofa eftir verðbólgufárið upp úr 1980.

Hann sæi eftir að hafa eytt tíma sínum og kröftum með þessum hætti.

Ævi sinni.

Guðmundur Ólafsson hagfræðingur talar um þetta í viðtali við DV.

Fréttin er svohljóðandi:

Guðmundur Ólafsson hagfræðingur segir að ríkisstjórnin hafi ekkert gert sem gefi fólki í fjárhagsvanda ástæðu til að borga áfram af lánum sínum. Hann segir nauðsynlegt að setja lög sem feli í sér að lánveitendur geti ekki rukkað fólk umfram þær eignir sem eigi að vera veð fyrir lánunum. Um 140 milljarða kostar að færa höfuðstól lána aftur um eitt ár.

„Það er fráleitt fyrir þá sem hafa fjárhagsstöðu í rúst að reyna að borga áfram af lánunum sínum. Það er bara vitleysa,“ segir Guðmundur. Við myndun nýrrar ríkisstjórnar voru þau fyrirheit gefin að slá ætti skjaldborg um heimilin. Frumvörp um greiðsluaðlögun og greiðslujöfnun hafa litið dagsins ljós en nú síðast frumvarp um breytingu á lögum um aðför. Í því frumvarpi er aðfararfrestur framlengdur úr fimmtán dögum í fjörutíu auk þess sem nauðungarsölum einstaklinga hefur verið frestað fram í september.

Fólki verður heimilað að búa áfram í húsnæði sínu í allt að eitt ár eftir að bankinn hefur tekið húsið, gegn leigugreiðslum. Ef frumvarpið verður samþykkt tekur einnig gildi sú breyting að nýr fyrningarfrestur kröfu, sem lýst er í þrotabú, verði tvö ár. Það þýðir að missi fólk húsið sitt verður ekki hægt að sækja eftirstöðvar skuldarinnar lengur en í tvö ár.

Lánveitandinn taki einnig áhættu

Guðmundur segist lengi hafa verið þeirrar skoðunar að setja eigi þær reglur að ekki sé hægt að innheimta meira af skuldaranum en sem nemur því sem fæst fyrir veðið. „Sá sem lánar verður að taka einhverja áhættu á veðinu. Þannig er málum háttað í Bandaríkjunum, að því er ég best veit,“ segir hann. Gumundur segir núverandi fyrirkomulag afleitt. „Menn taka kannski veð í tíu milljóna króna bíl en leysa hann svo til sín og selja á eina milljón. Svo krefjast þeir níu milljóna af þeim sem ekki gat borgað,“ útskýrir hann og bætir því við að ríkisstjórnin þurfi einfaldlega að breyta þessum lögum. „Mér finnst sjálfsagt að láta þetta gilda um öll lán í framtíðinni þannig að lánveitendur beri hluta af ábyrgðinni og sjái hag sinn í því að fá sem mest fyrir eignirnar.“
3 L

Það er þrennt sem mér dettur í hug í sambandi við Steve Cosser, Ástralann sem er mættur hingað og vill kaupa Morgunblaðið, orkuauðlindir og fleira. Allt byrjar það með l-i.

Hann er lukkuriddari. Er að freista gæfunnar. Við höfum haft meira en nóg af lukkuriddurum á Íslandi.

Hann er leppur. Er að þessu fyrir einhverja íslenska auðmenn sem vilja ekki að nafn sitt komi fram.

Hann er leikari. Sérstaklega ráðinn í þetta hlutverk.
Auðmaður hefur í hótunum

Jón Þórisson sendir þetta bréf:

- - -

Í viðtali við Telmu Tómasdóttur í fréttum Stöðvar 2 í kvöld, lýsir Ástralski auðmaðurinn Steve Cosser því að hann hafi áhuga á að fjárfesta á Íslandi fyrir verulegar fjárhæðir í virkjunum, orkufyrirtækjum, fasteignum og ferðaþjónustu.

Fréttamaður segir:“Cosser hefur meðal annars gert tilboð í Árvakur, útgáfufélag Morgunblaðsins og vonast eftir jákvæðri niðurstöðu. Hann aftekur með öllu að hann sé leppur fyrir Íslenska auðmenn í þeirri fjárfestingu“.Cossner: „Satt best að segja þekki ég enga slíka. Ég hef heyrt þennan andstyggilega orðróm. Brátt komumst við að því hver ber ábyrgð á honum og þá verður gripið til viðeigandi ráðstafana gegn þeim einstaklingi eða einstaklingum. Þetta er algjör þvættingur“.

Á ensku er svar Cossers svona:

„I don't know any is the honest answer. I have heard this rumor relentlessly. We are getting pretty close to finding the source of these completely unfounded and malicious rumors and once that is confirmed, the necessary steps will be taken to deal with the individual or individuals concerned, but it is completely and utterly without foundation.“

Hvað er maðurinn að fara, er hann að láta rannsaka almannaróm?

Hvað eru viðeigandi ráðstafanir gegn þrálátum orðrómi að mati Cossers?

Hvað eru „necessary steps“ sem verða tekin gegn einum eða fleiri einstaklingum?

Hvað er maðurinn að fara?

Er hann að hóta okkur?

Er þetta maðurinn sem ætlar að fara að reka stræsta fjölmiðil landsins.

Steve Cosser! Ég heiti Jón Þórisson, þú getur flett mér upp í símaskránni ef þú átt eitthvað vantalað við mig!

Það sem ég vil fá að vita um þig, áður en þú kaupir ættargripina okkar á útsölu, er hvaðan peningarnir þínir koma!!
Kastljósviðtalið við Davíð

Davíð er þeirrar skoðunar að íslenskir fjármála- og bankamenn hafi gerst sekir um ýmis brot. En að rannsóknin hafi öll verið í skötulíki.

Í endursögn RÚV á viðtalinu við hann hljómar það svona:

Björn Bjarnason hafi ætlað að fækka í efnahagsbrotadeildinni um helming. Þá deild þyrfti að þrefalda eða fjórfalda.

Það hafi verið hann sem benti yfirvöldum á að katarinn væri í blekkingarviðskiptum með Kaupþing. Hann hafi sent lögreglunni bréf. Það hafi valdið breytingum í skilanefndum Kaupþings og víðar.

Orð Davíðs um stjórnmálamenn sem fengu sérstaka og óeðlilega fyrirgreiðslu hjá bönkunum eru líka athygli verð. Um þetta hafa gengið sögur, en í raun hefur ekki verið upplýst um nema eitt tilfelli.

Einhvern veginn finnst manni líka að hlutur síðustu ríkisstjórnar – aðgerðaleysisstjórnarinnar – versni enn.

Ætli Geir svari fyrir sig á morgun?
Gylfi gegn verslunareinokun

Það hefði fyrir löngu þurft að ráðast gegn verslunareinokuninni hér. Sjálfur Jóhannes í Bónus sagði eitt sinn að óæskilegt væri að matvöruverslanakeðja hefði meira en 10 prósenta markaðshlutdeild.

Við höfum búið við ónýtt samkeppniseftirlit og stjórnmálamenn sem ekki hafa þorað að leggja til atlögu við verslunarrisana.

Þess vegna sæta þessi orð Gylfa Magnússonar viðskiptaráðherra miklum tíðindum.

„ Við höfum um margt búið við mjög óeðlilega skipan mála hvað samkeppni í verslun og fleiri greinum varðar á síðustu árum. Í mörgum tilfellum hafa mjög mörg fyrirtæki eða verslunarkeðjur starfað undir hatti fárra eignarhaldsfélaga, sem nú standa mörg hver mjög illa,“ sagði Gylfi við umræður utan dagskrár um stöðu verslunarinnar, en málshefjandi var Ásta Möller, þingmaður Sjálfstæðisflokksins.

„Ég tel að þetta skapi ákveðin sóknarfæri í samkeppnismálum,“ sagði viðskiptaráðherra, „þannig að þegar kemur að því að greiða úr málum þessara eignarhaldsfélaga, þá verði þau ekki endurreist í fyrri mynd, heldur frekar seld í smærri einingum, sem vonandi eru þá rekstrarhæfar. Upp rísi verslunar sem verði með fleiri og smærri fyrirtækjum og þar af leiðandi meira svigrúm fyrir samkeppni. Það held ég að verði neytendum til góða og auk þess sé það sennilega besta leiðin fyrir kröfuhafana til þess að koma þessum eignum í verð, enda sennilega erfitt að fá kaupendur að einhverjum mjör stórum einingum um þessar mundir.„
Spaugilegar smáfréttir

AMX er fjölmiðill sem birtir ýmsa smámola, suma spaugilega, undir yfirskriftinni Fuglahvísl.

Um daginn var skrifað þarna að fólk innan Samfylkingarinnar væri að biðja mig að koma í framboð fyrir flokkinn. Ég ætti jafnvel að verða menntamálaráðherra (sic!).

Staðreyndin er auðvitað sú að enginn hafði samband við mig þaðan, enda hefur mér aldrei dottið í hug að á þeim bæ væri neinn áhugi á að fá mig í framboð.

Og í mola frá því í gær er talað um að ég sé orðinn stuðningsmaður Guðlaugs Þórs Þórðarsonar í prófkjöri í Sjálfstæðisflokknum.

(Guðlaugur Þór er sá stjórnmálamaður sem AMX er hvað mest í nöp við, ástæðan er meðal annars sú að hann lagði til atlögu við Björn Bjarnason í prófkjöri. Þetta var það sem heitir á frönsku faux pas.)

Ástæðan er sú að ég skrifaði litla grein þar sem ég lagði út af skoðanakönnunum sem koma sér ansi illa fyrir Guðlaug, en vel fyrir mótherja hans innan flokksins, Bjarna Ben og Illuga Gunnarsson.

Tíminn líður hratt – og kannski hefur þeim á AMX einfaldlega yfirsést greinin sem ég skrifaði um vini Guðlaugs innan Landsbankans undir yfirskriftinni Sjálfstæðisbankinn. Þessi grein birtist um áramótin.

Ég veit að ég á ekki að elta ólar við þetta, en æ, ég læt það samt flakka.

Annars segir DV þetta um baráttu þeirra Guðlaugs og Illuga, blaðið kallar það blóðugt stríð.
Stærsta bankaránið?

Þetta er áhugaverð lesning á The Icelandic Weather Report.
Tortola, Lúx og önnur vinsæl skattaskjól

Steingrímur J. og Skúli Eggert Þórðarsson ríkisskattstjóri ætla að rannsaka skattaskjól.

Það gæti hjálpað í þessari baráttu að almenningsálitið í heiminum hefur snúist öndvert gegn þessari starfsemi, ekki síst í Bandaríkjunum.

Obama hefur haft uppi stór orð um skattaskjólin. Meðal annars sagði hann um banka á Caymaneyjum sem hýsir 12 þúsund bandarísk fyrirtæki að annað hvort sé þetta stærsta bygging í heimi eða mesta skattasvindl í veröldinni.

„There is a building in the Cayman Islands that houses supposedly 12,000 US-based corporations. Thats either the biggest building in the world or the biggest tax scam in the world, and we know which one it is.“

Við á Íslandi þurfum líka að horfa til Lúxemborgar. Eins og kom fram í viðtali við Sigrúnu Davíðsdóttur í Silfri Egils á sunnudag var Lúxemborg þungamiðjan í peningaflutningum Íslendinga. Íslensk stjórnvöld þurfa að gera allt sem þau geta til að fá upplýsingar frá Lúxemborg.

Ég hef haft heimildir fyrir því að í því efni hafi Fjármálaeftirlitið reynst vera furðulega tregt.
Umhugsunarefni

Því var hvíslað að mér, sem pólitískum möguleika, að Framsókn kynni að fella ríkisstjórnina þegar í mars.

Ég trúði því ekki þá, en þetta er umhugsunarefni núna.

Annars stefnir í enn einar kosningar á Íslandi þar sem niðurstaðan gæti orðið sú að Framsóknarflokkurinn ráði hverjir stjórna landinu.

Gangi óbundinn til kosninga og verði í oddastöðu eftir þær.

Það er líka umhugsunarefni.
Þjóðnýting

Paul Krugman telur nauðsynlegt að þjóðnýta banka í Bandaríkjunum og vísar í – af öllum mönnum – Alan Greenspan máli sínu til stuðnings.

Sjálfur man ég hvað mér brá þegar Þorvaldur Gylfason fór að tala um að ef til vill yrðu allir íslensku bankarnir þjóðnýttir hjá mér í Silfrinu síðasta vetur.
Borgin og leigan í Höfða

Þessi leigusamningur var til umræðu í samtali mínu við Hjálmar Sveinsson í Silfrinu í gær.

Fyrst fá byggingaaðilar leyfi til að reisa þessi ógurlega stóru hús í Höfðahverfinu, alveg úr takt við byggðina í kring.

Þvínæst leigir borgin af þeim, dýru verði, stóran hluta af einu stórhýsinu.
Hafnarfjarðarkratar

Helga Vala kvartar undan því að talað sé um að finna verðugan fulltrúa Hafnfirðinga á framboðslista Samfylkingarinnar.

Gunnar Svavarsson er að hætta. Hann fann sig ekki á þingi, fékk heldur ekki að vera með í innstu klíkunum í flokknum.

En sagan er reyndar sú að Gunnar verði gerður að bæjarstjóra í Hafnarfirði, en þar hefur hann verið forseti bæjarstjórnar.

Lúðvík Geirsson muni svo tilkynna um framboð sitt til þings og sækjast eftir fyrsta sæti listans.

Þannig muni þeir félagarnir einfaldlega hafa stólaskipti.

Krötunum í Hafnarfirði finnst sjálfsagt að þeir eigi mann á þingi. Gunnar tók við af Guðmundi Árna Stefánssyni þegar hann fór í sendiherrann. Og áður voru þarna Kjartan Jóhannsson og Emil Jónsson.

Þó má setja spurningamerki við hvort Lúðvík sé alvöru hafnarfjarðarkrati. Pabbi hans var þingmaður Alþýðubandalagsins í kjördæminu og Lúðvík sleit barnsskónum í þeim flokki og svo á Þjóðviljanum þar sem hann var blaðamaður.
Forgangsmál

Bandaríska rannsóknarstofnunin Pew birti fyrir nokkru niðurstöður skoðanakönnunar um það sem er borgurum vestra efst í huga á þessu ári. Listinn lítur svona út.
Búið að loka á Baug

Þessi grein í Daily Telegraph er svosem ekki annað en staðfesting á því sem vitað hefur verið.

Það var búið að loka á Baug í útlendum fjármálastofnunnum árið 2007.

Eftir það var kom fjármögnunin frá Íslandi, með furðulega greiðum útlánum úr bönkum, í gegnum peningamarkaðssjóði og Icesave.

En fyrir manni rifjast upp grein eftir Jón Ásgeir frá því fyrir skemmstu þar sem hann talaði um Ebitda Baugsfyrirtækja og ágæta stöðu þeirra.

Og svo ummælin þegar hann nefndi það „pungspark“ að Landsbankinn vildi ekki lána honum meiri peninga.
Topp tíu fjárglæframenn

Björgólfsfeðgum tókst með einstökum viðskiptaháttum sínum að setja fjölda fyrirtækja í þrot. Meira að segja Andrés Önd er skuldum vafinn eftir þá feðga.

Mál sem tengjast þeim eru til skoðunar hjá rannsóknarnefndinni. Og manni finnst líklegt að einhver þeirra komi til athugunar hjá sérstökum saksóknara. Þingmaður sagði í Silfrinu í gær að setja ætti helstu fjárglæframennina á válista í bönkunum. Í þeim hópi eru Björgólfar ábyggilega í topp tíu.

Á sama tíma er enn verið að vinna í að koma upp gagnaveri Björgólfa á gamla varnarsvæðinu. Nú má vera að þarna skapist störf og myndist tekjur.

En hefur fólk í alvörunni lyst á að hafa þá með í þessari uppbyggingu?
Alþýðusambandið

Það er írska alþýðusambandið sem stendur fyrir fjölmennum mótmælum í Dublin.

En á Íslandi heyrist lítið sem ekkert frá ASÍ – nema helst þegar þeim finnst að lífeyrisjóðunum sé ógnað.
Handhæg skýring

Björn Bjarnason rekur hrun íslensks efnahagslífs til EES samningsins.

Samningurinn var samþykktur árið 1992. Fyrir sautján árum.

Hann felur í sér fjórfrelsið svokallaða. Þetta sama fjórfrelsi er í gildi í öllum löndum sem eiga aðild að ESB og EES.

Ég skil það svo Björn eigi við að rótin liggi í frjálsum frjármagnsflutningum.

En hann nefnir ekki einkavæðingu bankanna eða kvótakerfið.

Eða lélegt eftirlit eða lélegar ákvarðanir íslenskra stjórnvalda.

Eða síðustu ríkisstjórn sem kaus að gera ekki neitt þrátt fyrir ótal viðvaranir um hættuna sem bankarnir voru búnir að koma sér í.

Það er óþarfi að segja að þetta sé með öllu leyti ósatt hjá Birni.

En hins vegar má segja að þetta sé nokkuð handhæg skýring.
Skrítinn spuni í Observer

Hér er grein úr Observer þar sem því er haldið fram að konur séu að bjarga Íslandi út úr kreppunni.

Það er meðal annars talað við stöllurnar í Auði Capital – önnur þeirra var til skamms tíma framkvæmdastjóri Verslunarráðs en hin var lykilstjórnandi í Kaupþingi – og svo er talað við kvenkyns yfirmenn hjá Högum og Milestone!

Það eru aldeilis fyrirtæki hins nýja tíma á Íslandi!

Þvínæst er nefnt að bankastjórar Landsbanka og Glitnis séu konur, en reyndar á leiðinni út.

Maður spyr bara: Hver fóðraði Ruth Sunderland, blaðamann Observer, á þessum spuna?

Jú, reyndar er talað um Jóhönnu Sigurðardóttur.

En maður fær ekki séð að heilög Jóhanna eigi neitt sameiginlegt með ofannefndum konum – annað en kynferðið.