arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Viðhorf til olíuvinnslu

Kolbrún Halldórsdóttir er á móti olíuvinnslu á Drekasvæðinu.

Ég geri ráð fyrir að Vinstri græn verði upptekin við að eyða skaðanum af þessari yfirlýsingu næstu dagana.

En það má kannski segja Kolbrúnu til málsbóta að það er eiginlega í verkahring umhverfisráðherra að vera krítískur á svona framkvæmdir.

Ég velti hins vegar fyrir mér viðhorfi þessa hóps til olíunnar á Drekanum.

Líklega telja þeir að ekki megi bíða með að koma henni í hendurnar á sérvöldum hópi einkaaðila.
Fyrirgreiðsla

Alltaf skulu sömu andlitin birtast þegar fjallað er um fyrirgreiðslu til stjórnmálamanna frá bönkum eða stórfyrirtækjum.

En það vantar upplýsingar úr Landsbankanum.

Heimildir mínar herma að þar hafi verið ríflega fyrirgreiðslu að fá fyrir stjórnmálamenn í sóknarhug.

Meira en hjá Baugi og FL.
Auglýsingarnar virka öfugt

Ég er að velta fyrir mér hvort það væri betra fyrir flokkana að auglýsa mjög lítið – eða alls ekki.

Maður er að velta því fyrir sér að kjósa einhvern flokk, er næstum kominn að niðurstöðu.

Svo sér maður auglýsingu frá honum og þá hættir maður snarlega við.

Þannig virka auglýsingarnar á mann þessa dagana.
Launaskerðingin

Andri Geir Arinbjarnarson er einn besti bloggarinn um þessar mundir.

Vel menntaður maður, skarpur, óhræddur.

Hér skrifar hann um lækkun launa á Íslandi. Hún er allsvakaleg – og ljóst að við hættum brátt að geta borið okkur saman við nágrannaþjóðir í því efni.
Guðjón, sögupersónur Halldórs, Breiðfjörð og Bangsímon í Kiljunni

Í Kiljunni í kvöld verður seinni hluti gönguferðarinnar um gamla kirkjugarðinn með Guðjóni Friðrikssyni.

Í þetta sinn skoðum við leiði persóna sem tengjast verkum Halldórs Laxness, þar ber náttúrlega hæst Sigurð Breiðfjörð – jú, og Erlend í Unuhúsi – en einnig skoðum við legstaði ýmissa höfunda sem störfuðu við upphaf tuttugustu aldar og alveg fram undir lok hennar. Þar má til dæmis nefna Guðmund Guðmundsson skólaskáld, Jón Trausta, Sigurð Nordal og Snorra Hjartarson.

Kolbrún og Páll fjalla um íslenska útgáfu á verkum Agöthu Christie og tvær klassískar barnabækur, Bangsímon og Kardimommubæinn.

En Bragi er á sínum stað í bókabúðinni.
Veruleikinn

Ein leið út úr kreppu er reyna að auka umsvif í hagkerfinu með framkvæmdum. Þetta var til dæmis gert í Bandaríkjunum í kreppunni miklu, frægasta dæmið eru virkjanirnar miklu sem kenndar eru við Tennessee Valley Authority.

Við Íslendingar höfum ekki þennan möguleika, einfaldlega vegna þess að við höfum ekki aðgang að fjármagni til að ráðast í framkvæmdir af þessu tagi.

Önnur leið er að prenta peninga.

Við eigum heldur ekki möguleika á því. Það er heldur enginn skortur á íslenskum krónum, bankarnir eru fullir af þeim. Það er erlendur gjaldeyrir sem okkur vantar og hann prentum við ekki.

Því miður höfum við aðeins eina leið út úr kreppunni. Það sem blasir við er niðurskurður – og hugsanlega skattahækkanir.
Meiri Dylan

Svona fyrst ég var að nefna Dylan. Lag frá tíma sem almennt þótti heldur slakur í ferli hans, af Knocked Out Loaded frá 1986. Textann samdi hann í félagi við leikarann og leikskáldið Sam Shepard. Þetta er eitt af hinum löngu lögum Dylans sem krítíkerar hafa kallað epísk – og tær snilld.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=RjYb__HQHQw]
Nýtt frá Dylan

Nýtt lag eftir Bob Dylan, Beyond Here Lies Nothin af nýrri plötu sem heitir Together Through Life – smellið á myndbandið neðarlega í vinstra horninu.
Prófkjörspeningar og vildarkjör

Ég hef nokkrum sinnum skrifað um peninga sem runnu til stjórnmálamanna sem lögðu út í dýra prófkjörsbaráttu.

Til dæmis hér.

Ég hef haft góðar heimildir fyrir því að ýmsir prófkjörskandídatar hafi þegið stórar fjárhæðir frá bönkum og stórfyrirtækjum.

Svo stórar að þessu fólki væri nánast ómögulegt að gagnrýna fjármálamennina sem gáfu þeim peninga.

Hér er frétt um þátttakendur í prófkjörum sem þáðu styrki frá Baugi og FL-Group.

Samkvæmt mínum heimildum voru þær ekki minni fjárhæðirnar sem komu frá Landsbankanum.

Og svo er hér líka frétt um stjórnmálamenn sem fengu fyrirgreiðslu á vildarkjörum hjá bönkunum, special deals er það kallað.

Hver er munurinn á því og mútum?

Marinó Gunnar Njálsson skrifar ágætis pistil um styrkjamálin hér.
Ísrael er rasistaríki

Þetta er utanríkisráðherra Ísraels og varaforsætisráðherra.

Avigdor Liberman.

Svo strunsa diplómatar út af fundi þar sem forseti Írans segir Ísrael sé rasískt ríki.

Hvílík hræsni.

Ahmadinejad – sem vissulega er hálf galinn – hefði varla getað mælt sannari orð.

Íransforseti er reyndar ekki engu verri en Liberman eða Netanyahu. Allt eru þetta ofstækismenn sem eru fullir af hatri.

Í Ísrael er stundað skipulagt og kerfisbundið kynþátattamisrétti, mjög svipað því sem var í Suður-Afríku á tíma apartheid.
Sprakk stjórnin?

Er þetta rétt greining hjá Guðna Ágústssyni, að ríkisstjórnin hafi sprungið á stjórnmálafundinum á Selfossi í gærkvöldi.

Þegar þeir tókust á um ESB Björgvin G. Sigurðsson og Atli Gíslason.

Annars finnst manni að það hljóti að vera að Jóhanna Sigurðardóttir og Steingrímur J. hafi rætt hvernig þau ætli að ná málamiðlun í Evrópumálum.

Ef svo er væri auðvitað réttast að þau skýrðu frá því.

Ætla Vinstri græn að halda áfram andstöðu sinni við aðildarviðræður?

Ætlar Samfylkingin að standa föst á því að aðildarumsókn sé forsenda stjórnarsamstarfs?

Eða er annar flokkurinn að blöffa – og þá hvor þeirra?

Nema þá að Guðni hafi rétt fyrir sér – stjórnin starfi ekki áfram?

Ef svo er hlýtur stefna í stjórnarsamstarf annað hvort Vinstri grænna og Sjálfstæðisflokks (því varla samþykkir Sjálfstæðsflokkurinn aðildarviðræður heldur), stjórn Samfylkingar, Framsóknar og Borgarahreyfingarinnar sem gæti hugsanlega náð naumum meirihluta eða einhvers konar minnihlutastjórn…
Sirtaki

Ég sé að smyglskútan sem verið er að færa til hafnar heitir Sirtaki.

Sirtaki (συρτάκι) er annars nafnið á grískum dansi.

Þeim sama og Zorbas dansar í frægri bíómynd.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=IeBxzpwGh_A&feature=related]
Ekki traustvekjandi

Í frétt á Vísi í gær kemur fram að Atlantsolía hafi styrkt Samfylkinguna um tvær milljónir. Þessi styrkur var veittur til fulltrúaráðs flokksins, kom semsagt ekki fram í yfirliti yfir styrki til flokksins árið 2006 sem birt var fyrir stuttu.

Framkvæmdastjóri flokksins segir í fréttinni að það taki tíma að fá upplýsingar frá „fjölmörgum félögum og kjördæmisráðum flokksins“.

Ekki er það beinlínis traustvekjandi – að hinir og þessir aðilar innan flokksins hafi staðið í því að safna fé frá fyrirtækjum, og að það svo djúpt á þessum upplýsingum að það sé ekki hægt að safna þeim saman á tveimur vikum.

Hvað eru þetta eiginlega mörg félög?
Fáum dögum fyrir kosningar

Er möguleiki á að Vinstri græn verði stærri en Samfylkingin? Og Steingrímur geti þá gert kröfu til að verða forsætisráðherra?

Það virðist ekki vera óhugsandi – fjöldamargir kjósendur eiga eftir að gera upp hug sinn. Flestir sem ég hitti segjast ekki vita hvað þeir ætla að kjósa.

Samfylkingin kýlir allt í einu á mjög harða afstöðu í Evrópumálum. Þetta er greinilega flokkslínan síðustu dagana fyrir kosningar, þá væntanlega til að reyna að trekkja evrópusinnaða kjósendur frá Sjálfstæðisflokknum.

Þetta virkar óneitanlega ansi tækifærissinað, sérstaklega þegar bankamálaráðherra síðustu ríkisstjórnar fer að setja Evrópu sem skilyrði um stjórnarsamstarf við VG.

Hvað ætlar flokkurinn að standa fast á því?

Sjálfstæðisflokkurinn er í sífelldu tjóni. Forysta flokksins virðist vera mjög óviss um hvaða skilaboð hún eigi að senda frá sér. Þau breytast frá degi til dags. Það þýðir lítið að ráðast á sendiherra ESB sem segir að ekki sé hægt að taka upp evruna í gegnum Alþjóða gjaldeyrissjóðinn.

Það er spurning hvar botn Sjálfstæðisflokksins liggur – er hann 30 prósent, 25 prósent, eða jafnvel ennþá lægri?
Sverrir

Sverrir Hermannsson var gestur í Silfri Egils í gær eins og lesa má í þessari frétt.

Sverrir hefur líka opnað vef með greinum eftir sig.
Hví lá svona mikið á?

Hér kemur fram að þrír erlendir fjárfestingarsjóðir höfðu áhuga á REI. Í fréttinni segir að fulltrúar þeirra hafi verið á leið til Íslands.

En þeim var ekki svarað. Það þurfti að keyra í gegn samrunan – „flottasta díl“ sem íslenskir stjórnmálamenn hafa gert eins og einn útrásarvíkingurinn kallaði það.

Hvers vegna lá svona mikið á að koma þessu í hendurnar á víkingunum?
Eftir kosningar

Allt stefnir í kosningasigur ríkisstjórnarinnar sem nú situr – og framhald á stjórnarsamstarfinu. Það verður fyrsta meirihlutastjórn vinstri flokka í sögu Íslands.

Það er þó allsendis óvíst að stjórnin lafi næstu fjögur árin. Til þess er ástandið alltof ótryggt – og einnig er á það bent að ef gera þarf stjórnarskrárbreytingar, til dæmis vegna aðildar að ESB, verði að rjúfa þing og boða til kosninga.

En það hlýtur að teljast ólíklegt að haldið verði áfram með sömu ráðherraskipan. Varla ætlar Steingrímur J. Sigfússon að halda áfram að vera sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra meðfram því að vera fjármálaráðherra? Kolbrún Halldórsdóttir virðist ekki njóta mikils stuðnings í sitt embætti. Og það var fullyrt að Ragna Árnadóttir og Gylfi Magnússon yrðu ekki ráðherrar nema í fáa mánuði.

Nýtt fólk hlýtur líka að gera tilkall til ráðherrastóla á tíma þegar er mikil krafa um endurnýjun. Samfylkingin er enn með þrjá af sömu ráðherrunum og í stjórninni með Sjálfstæðisflokknum, Jóhönnu, Össur og Kristján Möller. Össur hlaut afleita kosningu í prófkjöri í Reykjavík, en Kristján ætlar ekki að gefast upp og notar hvert tækifæri til að boða jarðgöng í kjördæmi sínu. Þau hafa löngum verið helsta erindi hans í pólitík.

Sjálfstæðisflokkurinn verður í stjórnarandstöðu, líklega eftir stærsta kosningaósigur í sögu flokksins. En kannski þarf hann ekki að örvænta. Það er ekki útilokað að flokkurinn nái sínu aftur á nokkrum misserum ef ástandið batnar ekki. Ríkisstjórn sem situr í svona efnahagsástandi þarf að vanda sig mikið ef hún á ekki að verða óvinsæl – hún þarf að vera skipuð miklu hæfileikafólki.

Það er ekki víst að sú verði raunin.

Framsókn hafði vonast til að komast í þriggja flokka vinstri stjórn. Það virðist nánast útilokað eins og staðan er. Flokksins bíður það hlutskipti að vera lítill flokkur í stjórnarandstöðu við hliðina á stórum flokki. Þá getur reynst erfitt að halda sérstöðunni og týnast ekki.
Susan Boyle

Ég er ekki mikill aðdáandi svona þátta. En þetta kemur manni í gott skap. Konan vinnur frábæran sigur – fyrir framan hina ofurkýnísku Piers Morgan og Simon Cowell.
Að þora ekki að standa við sannfæringuna

Rögnvaldur körfuboltadómari spyr hvort ekki megi heyja kosningabaráttu?

Svarið er jú, auðvitað. Um að gera.

En það er skrítið ef þeir sem eru í kosningabaráttu vilja ekki láta nafns síns getið.

Gera reyndar allt til að leyna því.

Það heitir að þora ekki að standa við sannfæringu sína.
Að kjósa gegn valdhöfunum

Á Íslandi hrynjur fjármálakerfið og kjósendur kjósa til vinstri, móti þeim sem hafa verið við völd – hægrimönnunum.

Í Bretlandi er þessu öfugt farið. Þar hafa vinstrimenn verið við völd, kerfið er við hrunmörk, og kjósendur ætla að kjósa þá sem hafa ekki verið við völd.

Hægrimennina.

Dálkahöfundurinn snjalli, Nick Cohen, bendir á að þetta séu fyrrum nemendur í mesta elítuskóla í heimi, Eton.

Í marga áratugi hefur verið algjör bannhelgi á því að breskir forsætisráðherrar komi úr Eton. Sá síðasti sem gekk í þann skóla var Alec-Douglas Home. Skammlíf ríkisstjórn hans árin 1963 til 1964 var full af Eton mönnum. Á undan honum var Harold Macmillan forsætisráðherra, hann nam líka í Eton.

Margaret Thatcher var hins vegar dóttir smákaupmanns og John Major var sonur sirkuslistamanns. Það er sagt að hann sé eina dæmið um mann sem strauk úr sirkus til að fara í pólitík.

David Cameron er yfirstéttarmaður sem gekk í Eton og í kringum hann eru fyrrum skólapiltar úr þessari menntastofnun.

Eftir tólf ár undir New Labor eru Bretar svo langt leiddir að þeir eru til í að kjósa yfir sig gömlu aristókratíuna.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=ocMUBZ8elDs]
Moggaauglýsing um skatta

Á næstöftustu síðu Morgunblaðsins í dag er brit auglýsing frá nafn- og andlitslausum hópi sem kallar sig Áhugafólk um endurreisn Íslands.

Hópurinn hefur einkunnarorðið Við viljum ekki skattpint þjóðfélag.

Í auglýsingunni er fjallað um meint áform Samfylkingar og Vinstri grænna um skattahækkanir.

Þar eru birt reikningsdæmi um hátekjuskatt, eignaskatt, hækkun fjármagnstekjuskatts og hækkun skatta á fyrirtæki.

Þessu er öllu mótmælt harðlega.

Allt er það mjög athyglisvert.

Hins vegar er spurningin hvort Samfylkingin og VG kannist við forsendur þessa útreikninga – hvort þetta séu hinar eiginlegu tillögur flokkanna?

Eða hvort þetta er meira svona let them deny it?
Ránstilraun á björtum vordegi

Jón Gerald Sullenberger bloggar um Exista og Bakkabræður.

„Verðmat úr 457 milljörðum það eru 457 þúsund milljónir í 1,3 milljarða. Ætli þeim eigi eftir að takast þetta?

Félagið BBR, sem er einkahlutafélag bræðranna Lýðs og Ágústs Guðmundssonar, eignaðist 78% í Exista með hlutafjáraukningu í desember( hvaðan ætli þeir aurar hafi komið). Nú hefur BBR gert yfirtökutilboð í þann fimmtung hlutafjár sem ekki er í bræðranna. Kaupverðið hefur vakið athygli því BBR býðst til að kaupa hlutina á genginu 0,02.“

Lesa meira hér.
Að endurtaka mistökin

Grínistinn Peter Cook var forðum talinn vera fyndnasti maður á Bretlandi. Hann gerði meðal annars fræga grínsketsa með Dudley Moore.

Dudley Moore: Do you feel youve learnt by your mistakes?

Peter Cook: I think I have, yes, and I think I can probably repeat them almost perfectly.
Hvort er það?

Hvers vegna getur fólk sem setur svonalagað á netið ekki komið fram undir nafni?

Er það hrætt?

Eða skammast það sín?
Viðbótarlífeyrir og gjaldeyrissamningar

Þetta bréf barst síðuhaldara.

- - -

Ég er með viðbótarlífeyri í Kaupþingi og var ekkert mikið að spá í hvernig

þetta færi fram allt saman, vissi bara að leiðin sem ég valdi var erlend

hlutabréf. Ég kíkti samt á þetta við og við og það voru engar rosalegar

hreyfingar á þessu, þó jákvæð ávöxtun.

Í haust hrundu svo bankarnir og samvæmt yfirliti tapaði ég 38% (þetta

hefur eitthvað lagast aftur) svo ég hafði samband við bankann minn og

spurði hvort fall krónunnar vægi ekki upp á móti lækkun hlutabréfa og mér

var svarað að vegna gjaldeyrissamninga sem voru gerðir til að minnka

áhættu þá hefði ég tapað þessu fé.

Bað um að fá sjá samningana, ekki hægt. Bað um eitthvað þar sem stæði svart

á hvítu að ég mætti ekki sjá þetta, ekki svarað.

Sendi póst á FME og spurði hvort bankanum væri stætt á þessu, þeir hlytu

að verða að sýna fram á að þessir samningar væru til, svarið var:

„Það er hvergi í lögum kveðið skýrt á um það að viðskiptavinir skuli eiga

rétt á að sjá alla þá fjármálagerninga sem eru undir liggjandi í sjóðum

sem þeir eiga í, þannig að hér er augljóslega vandi á höndum“

Ég bað hann þá að vísa mér á þessi lög sem hann var að tala um, ekkert svar.

Ef þessir samningar voru gerðir, sem ég er farinn að efast um þá voru þeir

að reikna með styrkingu krónunnar á meðan Bakkabræður og fleiri eigendur

voru að veðja veikingu.
Höldum með West Ham!

Nú verða allir þjóðhollir Íslendingar að halda með West Ham.

Það er nefnilega komið í eigu íslenska ríkisins, og verður það næstu þrjú árin samkvæmt þessari frétt.
Kosningapróf

Ég bendi á þetta skemmtilega kosningapróf Morgunblaðsins.
Hlýtur að vera grín

Þeir eru ekki bara Bakkabræður, heldur líka miklir grínistar.

Maður nokkur keypti hlutabréf í Exista í fyrra fyrir 236 þúsund krónur, honum bjóðast nú 230 krónur fyrir hlutina.

Bakkabræður ætla að fjármagna kaup í Exista með láni frá Lýsingu – sem er dótturfélag Exista. Þeir vilja eignast restina af Exista og hyggjast greiða fyrir 228 milljónir.

Þegar best lét var Exista metið á 447 milljarða. Samkvæmt verðtilboði Bakkabræðra er virði þess nú 1,3 milljarðar.

Meðal eigna Exista eru Síminn og VÍS, auk Lýsingar.

Það er talið að skuldir Exista nemi 255 milljörðum. Á móti gerir Exista kröfu á hendur Kaupþingi upp á 120-140 milljarða króna – vegna gjaldeyrisbrasks.
Bjarni kýs ekki flokkinn

Hinn gallharði sjálfstæðismaður Bjarni Kjartansson hefur oft lagt orð í belg á þessum vef.

Nú ber svo við að Bjarni hefur lýst því yfir að hann ætli ekki að kjósa Sjálfstæðisflokkinn í þessum kosningum.

Hann skrifar um þetta á blogg sitt – og ítrekar það reyndar í athugasemdum hér á vefnum.

Ástæðan er afstaðan sem tekin var til fiskveiðistjórnunarkerfisins á nýafstöðnum landsfundi.
ESB aftur á kreik

Allt í einu virðist vera kominn einhver vindur í Evrópuumræðuna, viku fyrir kosningar.

Menn héldu lengi vel að þetta yrði eitt aðalkosningamálið.

Nú hefur tvíhöfða nefndin, undir forystu Illuga Gunnarssonar og Ágústs Ólafs Ágústssonar. skilað áliti sínu.

Hún klofnar í fimm hluta.

Það sætir mestum tíðindum að Samfylkingin skilar sameiginlegu áliti með nokkru helstu samtökum atvinnulífsins – SI, SVÞ, SAF, VÍ og ASÍ.

Samhliða er að magnast upp umræðan um að Ísland eigi engan annan kost en að leita skjóls hjá ESB.
Léttum lundina

Hér er frábært sjónvarpsefni frá árinu 1975, úr þættinum Anna í Hlíð.

Viðtal Helga Péturssonar við Gunnlaug Guðmundsson, mikinn dansherra og einkar skemmtilega viðmælanda.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=ZlUIcdeY2cs]
Er þjóðareign ekki til?

Einhver furðulegasta staðhæfing í stjórnmálaumræðum hérlendis er sú fullyrðing að ekkert geti verið í þjóðareign

Þetta er notað í umræðum um sjávarauðlindina – sem fyrir nokkrum áratugum var afhent fámennum hópi fólks, nánast til eignar.

Nokkrir lögfræðingar hafa komist upp með að halda því fram að þjóðareign sé ekki til – og þetta hefur jafnvel orðið sjónarmið heils stjórnmálaflokks.

Venjulegt fólki, sem þekkir ekki lagakróka, skilur þetta ekki. Við höfum reyndar lifað í samfélagi þar sem lögfræðingar hafa alltof lengi komist upp með að teygja og toga hlutina – þar sem lagakrókar hafa fengið hærri sess en heilbrigð skynsemi.

Hvað með handritin fornu, Þingvelli og aðra þjóðgarða, stofna hreindýra og rjúpu sem eru nytjaðir, þjóðvegina – sem beinlínis heita því nafni?

Er þetta ekki þjóðareign?

Og ef finnst til dæmis olía undan ströndum Íslands, verður hún þá ekki þjóðareign?

Eða ætlum við að afhenda hana útvöldum?
Afmæli Silfursins

Silfursþátturinn á sunnudag er eins konar afmælisþáttur.

Ég er ekki með dagsetningarnar alveg á hreinu, en það var um miðjan apríl 1999 að þessi þáttur fór fyrst í loftið á Skjá einum.

Þá var Skjárinn í eigu Hólmgeirs Baldurssonar, við vorum þarna tvö, ég og Vala Matt, en annars endursýndi stöðin aðallega gamla Dallasþætti. Annars voru það Guðbergur Davíðsson Sonja B. Jónsdóttir og Guðmundur Kristjánsson, sem þá starfræktu kvikmyndafélagið Nýja bíó, sem áttu hugmyndina.

Þeim fannst pólitíska umræðan á þessum tíma dauf.

Það var stillt upp nokkrum stólum og pottablómi og svo byrjaði þetta – það var fyrir kosningarnar þá um vorið.

Þátturinn hélt svo áfram um haustið og hafði þá fengið heitið Silfur Egils. Þá var Skjárinn kominn í hendur nýrra og metnaðarfullra eigenda og mikið fjör.

Nafnið hafði ég reyndar notað áður sem yfirskrift pistla sem ég skrifaði eitt sinn í Alþýðublaðið.

Silfrið var fjögur ár á Skjá einum, fjögur ár á Stöð 2 og er nú að ljúka öðrum vetrinum á Ríkisútvarpinu.

Þátturinn á sunnudag verður með hefðbundnu sniði, þ.e. ég á ekki von á að það verði neitt sérstakt til hátíðarbrigða.
Ekki endilega highbrow

Látinn er í hárri elli Peter Rogers. Það eru kannski ekki margir sem kannast við hann, en Rogers var maðurinn á bak við Carry On myndirnar sem voru vinsælar þegar ég var drengur. Þær voru sýndar í Háskólabíói. Með aukamynd frá Movietone á undan; þar voru yfirleitt myndir af móður drottingarinnar að opna blómasýningar.

Carry On myndirnar urðu alls þrjátíu talsins. Með hinu ógleymanlega leikarastóði sem kom fram í mynd eftir mynd: Mjói karlinn með hornspangargleraugun (hann hét Charles Hawtrey og kemur fyrir í texta á Bítlaplötu), Sid James með dónalega glottið og andlit eins og það hafi lent í hakkavél, Barbara Windsor, pínulítil, flissandi og brjóstastór, Joan Sims sem leikur skapstyggar eiginkonur og Kenneth Williams, einkennilegur snillingur sem rambar á mörkum þess að vera hómósexúal, stendur nokkur stuggur af konum, sérstaklega hinni matrónulegu Hattie Jacques sem ber ástarhug til hans.

Williams skrifaði dagbækur, fullar af slúðri, skemmtilegheitum – og líka óhamingju – sem taldar eru til bestu verka þeirrar bókmenntagreinar.

Myndirnar eru eiginlega ekkert annað en þessi frábæri leikarahópur. Hann ber þær uppi með endalausum tilbrigðum við kunnuglegar týpur og stef. Umgjörðin er svosem ekki neitt neitt. Þetta er low budget – og varla neitt high brow heldur.

Húmorinn er mestanpart tvíræður – en afskaplega saklaus. Gamanið algjörlega græskulaust. Þetta er hið gamla, siðavanda, teprulega England þar sem góður hitapoki þótti ekki síðri en kynlíf.

Hér eru nokkrar úrvalssenur úr Carry on up the Khyber:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=i8atKXFZefA&feature=related]
Óákveðnir vilja ekki Bjarna

Þetta er merkileg niðurstaða úr skoðanakönnun:

„ Af þeim sem ekki gefa upp stuðning við stjórnmálaflokk segjast 63,9% vilja að Jóhanna haldi áfram, 9,6% vilja Steingrím, 7,2% vilja að Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, formaður Framsóknarflokksins, verði forsætisráðherra og 6% vilja að Bjarni Benediktsson verði næsti forsætisráðherra.„
Hin sérstaka fyrirgreiðsla VBS

Mér voru sendar nokkrar áleitnar spurningar vegna fyrirgreiðslu fjármálaráðherra við VBS.

- - -

Ég var að renna yfir ársreikning VBS og sá þá að þeir núvirða lánið frá Ríkinu (ríkisstuðninginn) og færa það til tekna í RR. Er þetta gert í samráði við FME ?

Er önnur fjármögnun VBS yfir 12% markaðsvöxtum einnig núvirt og færð til gjalda í RR?

Án þessara tekjufærslu væri eigið fé VBS neikvætt.

Er jafnræðis gætt þegar Ríkið veitir tveimur fjármálafyrirtækjum í einkaeigu ríkisstuðning ?

Ég get ekki lesið út úr reikningnum að VBS hafi tapið krónu á REPO lánunum við Seðlabankann þar sem skuldabréfin frá Kaupþing og LÍ (tryggingarbréf v/REPO) voru skuldajöfnuð.

Úr fréttatilkynningu frá VBS: “Með samkomulaginu er tryggt að Ríkissjóður og þar með skattgreiðendur fái að fullu greiddar skuldbindingar þær sem VBS fjárfestingarbanki tókst á hendur vegna viðskiptanna” Hvernig í ósköpunum er hægt að setja fram svona fullyrðingu ???

Er verið að verðlauna VBS fyrir áhættusækna útlánastefnu ? Í þenslunni á byggingamarkaðnum þá gekk sú saga að ef menn fengu ekki fjármögnun hjá stóru bönkunum þremur þá var leitað til VBS og Frjálsa.
Enginn sótti um

Jónas Kristjánsson skrifar pistil undir yfirskriftinni Feitir tímar framundan hjá lögmönnum. Þar segir:

„Stormurinn í vatnsglasinu vegna meintrar vanhæfni Evu Joly er fyrirboði þess, sem verður í lagakrókabransanum. Til að verja bankastjórnendur og útrásarvíkinga munu rísa fjölmennar sveitir lögmanna. Þær teygja mál og toga og tefja, svo að dómar verði ekki felldir. Svo að glæpamenn verði ekki sakfelldir. Lögmenn munu reyna að fá nýjar og nýjar hringferðir um málin á tæknilegum forsendum. Upp og niður í Hæstarétt og úr Hæstarétti. Við höfum séð það allt áður í Baugsmálunum. Það sjónarspil var þó bara forleikur að stærra leikriti komandi málaferla. Feitir tímar eru framundan hjá lögmönnum.“

Það er allt í lagi að minna á að þegar embætti sérstaks saksóknara var auglýst sótti enginn um.

Enginn.

Manndómur íslenskra lögmanna var ekki meiri en svo.
Veskú

Það hefur verið talað um að byggja eigi glæsihús á Vatnsstígnum þar sem hústökufólkið settist að.

Hér eru teikningar af byggingum sem hafa verið fyrirhugaðar á svæðinu.

Veskú.
Til Brussel

Hér er óvenju hreinskilin grein um ástæður þess að sumir þrá að ganga í Evrópusambandið.

Öll góðu störfin í Brussel.