Bréf um kvótann, fé án hirðis, niðurfellingu skulda og töframann í viðskiptum

Bann við setu í stjórn fyrirtækja

Ég hef heyrt það að í mörgum svo kölluðu samanburðarlöndum okkar, sem sagt löndum sem við berum okkur við þegar okkur þykir það henta, séu lög um það að þegar viðkomandi hefur setið í stjórn fyrirtækja sem hafa farið á hausinn, að hafi þetta skeð við fleiri fyrirtæki en þrjú þá getur hann ekki sest í stjórn fyrirtækis aftur. Semsagt hafi hann verið við stjórn þriggja fyrirtækja sem hafa farið í þrot þá sé það fullreynt að viðkomandi geti ekki stjórnað fyrirtæki. Þetta á að vera svona í Noregi, Svíþjóð og Þyskalandi. Það tæki nú varla nema kvöldstund að þýða svona lög og staðfæra, og svo daginn eftir að samþykkja þau. Það vantar lög sem banna þeim sem komu okkur á þann stað sem við erum núna að koma nálægt viðskiptum.

- - -

Þingmenn og hagsmunatengsl

Í framhaldi af þessum miklu umræðum um þingmenn og meinta þátttöku þeirra í spillingunni í kringum bankanna þá veltir maður því fyrir sér hvort ekki sé eðlilegt að þeir verði beðnir um að gera hreint fyrir sínum dyrum. Er það ekki þannig t.d. í Bandaríkjunum að kjörnir fulltrúar verða að gera grein fyrir öllum sínum fjármálum, stuðningsaðilum, eignum, skuldum og slíku? Væri óeðlilegt að einhver fjölmiðill spyrði alla þingmenn:

Hverjar eru skuldir þínar og við hverja?

Hvaða fyrirgreiðslu hefur þú fengið í íslenskum eða erlendum bankastofnunum á undanförnum fimm árum?

Hverjar eru eignir þínar?

Hvaða fjárframlög hefur þú fengið einkaaðilum í tengslum við störf þín? Og hvaða gjafir og fyrirgreiðslu hefur þú þegið af fyrirtækjum á undanförnum fimm árum ?

Hefur þú fengið lán til hlutafjárkaupa?

Sömu spurningum mætti raunar beina til fleiri aðila. Eiga t.d. forstjórar eða yfirmenn lykilstofnana varðandi bankahrunið eignarhaldsfélög eða fjárfestingafélög? Eða aðilar þeim tengdir?

- - -

Fjárhættuspilið með kvótann

Ég tel þetta fullreynt hjá þessari ríkisstjórn!!! Hún ræður ekki við þetta.

Við sitjum uppi með þjóðarhrun vegna spilafíknar áhættufjárfesta. Það er ljóst að það hefur runnið á mörg útgerðarfyrirtæki áhættuæði. Í stað þess að einbeita sér að því sem þau kunnu létu þau glepjast í græðgi og fóru að stunda fjárhættuspil með kvótann. Mörg þessara fyrirtækja eru yfirskuldsett og eiga ekkert lengur í kvótanum.

Við erum að setja fáránleg gjaldeyrishöft á alla þjóðinna vegna hræðslu við að útflutningsfyrirtækin (t.d. sjávarútvegsfyrirtæki) muni ekki annars skilja gjaldeyrinum heim og skipta þeim í krónur. Á sama tíma erum við komin með kvótann í fangið með því að eiga þessi fyrirtæki. Af hverju eru þau látin rúlla og við sleppum við þessi gjaldeyrishöft. Ef ríkið á í raun t.d. annað hvert sjávarútvegsfyrirtæki þá eru það óþarfa áhyggjur að við fáum ekki gjaldeyri fyrir nauðsynjum.

- - -

Fé án hirðis

Þetta var fé án hirðis.

Mörgum stjórnmálamönnum þykir það mjög óásættanlegt ástand. Þeir hafa því ákveðið að bæta úr málinu og hirða féð.

- - -

Spillingin heldur áfram

Jæja góðir Íslendingar. Það er nokkuð ljóst að spillingin heldur bara áfram.

Ríkisstjórnin situr öll enn. Og bar ekki ábyrgð á neinu.

Þingið situr alt enn. Og bar ekki ábyrgð á neinu.

Seðlabankastjórn situr enn. Og bar ekki ábyrgð á neinu

.

Bankaeftirlitið situr enn. Og bar ekki ábyrgð á neinu.

Gömlu bankarnir fóru ekki í gjaldþrot, og klíkurnar sem þar stjórnuðu virðast ráða öllu enn. Þrátt fyrir nýjar skiptastjórnir. Og báru ekki ábyrgð á neinu.

Gömlu útrásarvíkingarnir versla enn sem aldrei fyrr. Og báru ekki ábyrgð á neinu.

Og fjölmiðlarnir eru geldir sem aldrei fyrr. Og báru ekki ábyrgð á neinu.

Og hvað er það nýasta? Kvótagreifarnir sem sukkuðu og svínuðu með eignir þjóðarinnar og tóku lán sem óðir. Geta nú ekki borgað og við almenningur eigum að borga það líka. Eftir að þeir fengu kvótann gefins.

Og þetta ætla skiptastjórnir að skrifa uppá ásamt niðurfellingu skulda starfsmanna banka. :-( Nú er nóg komið af spillingunni!

Nei Íslendingar. Neitum að versla við svona þjófa, og flytjum bankaviðskipti okkar annað. Það eru fleiri lánastofnanir hér en þessir 3 bankar.

- - -

Hverjir fá niðurfellingu skulda?

Ja hvað skal segja.

Mér finnst nú eðlilegt að nöfn þeirra sem fengu niðurfellingu skulda séu birt.

Það verður nú almenningur sem borgar þetta á endanum og mér finnst sjálfsagt að ég viti fyrir hverja ég er að borga.

Síðan vil ég fá niðurfellingu skulda líka!!! Jafnræðisreglan.

- - -

Fjármál flokkanna

Í framhaldi af fréttum af niðurskurði í efnahagsbrotadeild ríkislögreglustjóra, þá hefði maður haldið að þarna væri eitt það síðasta sem skera þyrfti niður. Það er athyglisvert, en kemur ekki á óvart, að þegar ríkisendurskoðun er farin að kalla eftir upplýsingum um fjárstuðning við þingmenn í prófkjörum þá stendur aðallega á útskýringum frá framsóknar- og sjálfstæðismönnum. Þeim sem setið hafa að kjötkötlunum hvað lengst. Mér finnst það einhvern vegin hafa gleymst í umræðunni að stjórnmálaflokkunum er í sjálfsvald sett hvort að bókhald þeirra sé opinbert eða ekki, það er að segja hverjir veiti fé til flokkanna. Gegn því að gera bókhald flokkanna opinbert hefur Sjálfstæðisflokkurinn barist mjög hart og borið fyrir sig afar einkennilegum rökum. Mér hefur lengi fundist þetta algerlega ótækt sem ætti að skýrast þegar maður fer að líta nánar á þá staðreynd að sumir þingmenn flokksins hafa haft fulla vinnu hjá stórfyrirtækjum með, að því er virðist, þingmennsku að aukastarfi. Nægir þar að nefna störf Bjarna Benediktssonar sem stjórnarformaður BNT /N1, störf Illuga Gunnarssonar í stjórn sjóða Glitnis hf. og tengsl fjármálaráðherra við milljarðaviðskipti bróður síns og forkólfa í Sjálfstæðisflokknum á Suðurnesjum í gegn um Þróunarfélagið. Og svo kýs Björn Bjarnason að skera niður í efnahagsbrotadeild ríkislögreglustjóra. Í ljósi alls þess sem hér hefur gengið á, þá gríðarlegu spillingu sem hefur heltekið landið, er þá ekki augljóst mál að stjórnmálaflokkarnir eiga að opna sitt bókhald, og það aftur í tímann, þannig að almenningur sjái betur þá þræði sem legið hafa um samfélagið? Þó er auðvitað ekki víst hvort að þessi gögn verði til þegar til kastanna kemur en maður hefur lengi spurt sig af hverju Sjálfstæðisflokkurinn hefur alfarið hafnað allri umræðu um Evrópusambandið, umræðunni sjálfri, taktu eftir. Skyldi það nokkuð vera vegna sterkra tengsla flokksins við LÍÚ? Hvað skyldi nú hafa verið látið af hendi til flokksins í gegn um tíðina? Af hverju er það leyndarmál? Það eru engin rök sem geta réttlætt þetta og trompa mótrökin en þau eru að í lýðræðislegu samfélagi þá eiga menn aldrei að geta keypt sér aðgang að stjórnkerfi og löggjafarvaldi. Það er óeðlilegt að gegna trúnaðarstörfum fyrir almenning og sitja í stjórn stórfyrirtækis á sama tíma, það gengur bara ekki upp. Af hverju eiga þá íslenskir þingmenn að geta gengt öðrum störfum samhliða þingmennsku? Hvar annarsstaðar í Evrópu, nema þá helst á Ítalíu, skyldu viðskiptaleg tengsl alþingismanna og stórfyrirtækja geta viðgengist eins og hér? Hvar annarsstaðar en hér, ekki einu sinni á Ítalíu, skyldi þetta gerast nær athugasemdalaust?

- - -

Jafnræði?

Ég átti um kr. 4.000.000.- í Kaupþingi

Þetta var að fullu greitt og frágengið, en ég tapaði því.

Ef ég hefði verið starfsmaður Kaupþings og “átt” kr. 4.000,000,- sem Kaupþing hefði lánað mér fyrir.

Þá hefði ég engu tapað.

Ég spyr: Er eitthvað jafnræði í þessu?

Er eitthvað vit í þessu?

- - -

Töframaður í viðskiptum

Hver á 30 milljarða sjóð Samvinnutrygginga GT?

Ég hef auðvitað ekki lagst í mikla rannsóknarvinnu í kringum þetta mál en við lestur frétta og blaðagreina hafa vaknað margar spurningar sem ég tel að hafi ekki verið svarað með neinum hætti í umfjöllun fjölmiðla.

Það er ljóst að málið er flókið og tengist mörgum hlutafélögum og mörgum einstaklingum. Þar á meðal eru núverandi og fyrrverandi seðlabankastjórar, ráðherrar, núverandi og fyrrverandi kaupfélagsstjórar og forstjórar stórfyrirtækja á Íslandi. Í fljótu bragði gæti málið hjómað eins og ein stór samsæriskenning en mér þykir líklegra að það sé í raun orðið svo stórt og viðamikið að fáir treysti sér til þess að skoða það ofan í kjölinn. Því loki menn bara augunum fyrir því og afgreiði það sem öfund eða pólitískar ofsóknir á hendur einstaklingum. Tilhlýðileg umfjöllun krefst líka greinilega töluverðar rannsóknarvinnu og þekkingar á lögum og viðskiptum.

Það sem olli því að ég fór að velta þessu fyrir mér núna er frétt sem ég sá á vef Kauphallarinnar nýlega. Með fréttinni, sem fjallaði um sölu Finns Ingólfssonar á persónulegum hlut hans í Icelandair, voru áhugaverðar athugasemdir frá Kauphöllinni. Þar stendur orðrétt:

Langflug ehf. gerði makaskiptasamning við FS7 ehf., félags í eigu Finns Ingólfssonar, stjórnarformanns ICEAIR og Langflugs ehf., um skipti á hlutabréfum í ICEAIR og Langflugi ehf. Að auki var gerður kaupsamningur um lítinn hluta af hlutum Langflugs ehf. í ICEAIR við FS7 ehf. Allir stjórnarmenn Langflugs eru annað tveggja stjórnarmenn eða varastjórnarmenn í ICEAIR. Eigendur Lagflugs ehf er GIFT fjárfestingafélag ehf með 75% eignarhlutm FS7 ehf á 0,01% og Langflug ehf. á 24,9% í sjálfu sér. GIFT fjárfestingafélag er í eigu Samvinnutrygginga. FS7 er í eigu Finns Ingólfssonar.

Þegar ég fór að rifja upp forsögu þess að Finnur Ingólfsson kom að rekstri Icelandair á sínum tíma þá mundi ég ekki til þess að hann hafi persónulega verið tilgreindur sem kaupandi að félaginu, heldur fyrirtæki sem heitir Langflug ehf. Við söluna á Icelandair velti ég því svo sem ekkert sérstaklega fyrir mér hver stæði á bak við Langflug ehf en við nánari skoðun á fréttum frá þeim tíma kemur þó margt fróðlegt í ljós. Nafn Finns Ingólfssonar kemur þar aldrei við sögu, ekki fyrr en nokkru eftir kaupin þegar hann er kosinn stjórnarformaður félagsins.

Í fréttum af sölu Finns á hlutabréfum í Icelandair kemur fram að hann selji 15,5% hlut í félaginu, sem sé hans persónulegi hlutur. Þegar skoðaðar eru tilkynningar um stærstu eigendur félagsins á umliðnum tíma er þar hvergi að finna nafn Finns. Ef hinsvegar er rýnt í ofangreinda athugasemd kauphallarinnar þá skýrist málið að einhverju leyti. Samskvæmt mínum skilningi á athugasemdinni þá er Finnur eigandi að félagi sem ber heitið FS7 ehf. Það félag á 0,01% í Langflugi ehf, sem var upprunalegi kaupandinn að 32% hlut í Icelandair.

Langflug var á þeim tíma kynnt sem dótturfélag í eigu Samvinnutrygginga. Aðrir eigendur að Langflugi eru ekki tilgreindir í þessari athugasemd en þó er tekið fram að félagið eigi 24,9% í sjálfu sér. Eitthvað vantar þó þarna uppá svo að 100% hlutafé sé náð, eða 0,09%. Líklegast er að það sé vegna þess að menn hafa ekki birt stærri hlutina með fleiri aukastöfum. Gef ég mér að svo sé. Erfitt er að sjá hvernig finnur geti selt 15% hlut sinn í félagi sem hann í gegnum 0,01% hlut sinni í öðrum félagi sem á samtals 32% hlut í félaginu sem viðskipti eru gerð með. Fyrir hinn venjulega borgara eru slík viðskipti óskiljanleg. Ef við gerum ráð fyrir að Langflug hafi átt 24,99% í sjálfu sér, þá var þessi eignarghlutur Finns uppá 0,01% að jafngildi um 0,012%. Af 32% hlut í Icelandair hefði maður því ætlað að Finnur ætti með óbeinum hætti 0,004% hlut í Icelandair.

Kannski ekki skrítið að hann hafi aldrei komist á blað yfir stærstu eigendur félagsins. Þegar hann selur er hluturinn þó sagður vera 15,5%. Skyldi maðurinn vera töframaður í viðskiptum?

- - -

Tryggvi í Landsbankanum

Tryggvi er inni í bankanum af sömu ástæðu og Sigurjón. Það er búin að fara fram mikil vinna þar – sem er hvergi nærri lokið – sem snýst um að bjarga fyrirtækjum Jón Ásgeirs. Eða semsagt að skipuleggja hvernig er hægt að losa hann við þau eða selja þau leppum hans og taka yfir skuldirnar þannig að skattborgarar þurfi að borga þær í framtíðinni. Sama vinna fer fram í hinum bönkunum. Það er búið að ganga frá a.m.k. tveim málum nú þegar; 365 hjá Landsbanka og HUMAC hjá Glitni. Tökum dæmi af HUMAC – en það er dæmigert fyrir hvernig þessi mál eru unnin:

(Einfölduð versjón)

– JÁJ kaupir HUMAC á milljarð með fullri skuldsetningu

– JÁJ skuldsetur fyrirtækið enn meira

– JÁJ strípar fyrirtækið enn frekar

– Fyrirtækið fer á hausinn

– Skattborgar borga alla skuldsetningu – ca 1,4 ma

– JÁJ borgaði semsagt aldrei fyrir fyrirtækið – skuldsetti það bara og tók úr úr -því pening – skattborgarar borga það allt

– Glitnir selur fyrirtækið á 50 millj til fyrri eigenda án þess að leita betri tilboða

Fylgist bara með því sem gerist á næstunni. Við eigum eftir að sjá hvert Baugsfyrirtækið af öðru afgreitt á þennan hátt. Skuldir settar yfir á skattborgara og hræin seld leppum. Þetta er í gangi hjá fleirum en Baugi auðvitað. Nú er t.d. Karl Wernersson að sleikja sig upp við Birnu vinkonu sína í Glitni með sitt gjaldþrota Milestone.

Í stuttu máli: Útrásarkrimmarnir stýra bönkunum ennþá að því marki að þeir eru að komast upp með að “afskrifa” skuldir fyrirtækja sinna – eða réttara sagt færa þær yfir til skattborgara.

- - -

Að spara á röngum stað

Þegar maður er blankur,þá dregur maður úr eyðslu og reynir að selja eignir. Svo einfalt er það.

Það er byrjað að skera niður,gott og vel.En að láta sjúklinga borga meiri aðgangseyri að heilbrigðiskerfinu, til að spara skitnar 300 milljónir, er í hróplegu ósamræmi við það, að eiga rándýrar húseignir í dýrustu borgum heims, og halda þeim í rekstri. Má þar nefna Tokyo, Paris, London(Mayfair, Wimbledon) og margar aðrar heimsborgir.

Hvernig væri, að reyna að fá svör við þessu augljósa atriði um forgangsröðun?

Ég þakka þér annars fyrir góða og fróðlega þætti.

- - -

Reiði

Það eru margir til sölu fyrir nógu hátt verð en sem betur fer er til fólk sem er ekki þannig. Ég hef tekið eftir því að þeir sem hafa selt sig verða alltaf reiðari og reiðari út í þá sem seldu sig ekki. Það er örugglega eitthvað til í sálfræðinni um þetta.

- - -

Atvinnulausir vegna Íslendinga

Takk fyrir frábæran vef og þátt. Mig langaði að benda á að í Danmörku eru 19000 manns atvinnulausir vegna gjaldþrota fyrirtækja á árinu 2008. Það er athyglisvert að stærstu gjaldþrotin hérna í Danmörku eru Sterling og Nyhedsavisen með samanlagt um 1900 manns sem misstu vinnuna! Það er 10% af þeim sem misstu vinnuna í Danmörku vegna gjaldþrota í ár. Ábyrgð þessara ágætu útrásarvíkinga er mikil og nær út fyrir landsteinana.

- - -

Fyndin yfirlýsing

1.

DV lúffar fyrir auðmönnum

2.

DV lýgur að þjóðinni með tilkynningu ritstjóra

3.

DV tekur lítinn strákpjakk af lífi sem vann sem blaðamaður þar og rústar starfsheiðri hans

4.

DV hótar að taka auðmann „niður“ og kallar hann „djöful“

Þetta er því fyndnasta orðalag ever.

Lokaorð yfirlýsingar Reynis Traustasonar í yfirlýsingu í dag sem birtist á öllum miðlum (amx.is er með hana í heild sinni):

„Að lokum er komið þökkum til þeirra fjölmörgu sem undanfarinn sólarhring hafa séð ástæðu til að gerast áskrifendur blaðsins og munu fá að njóta þeirrar upplýsandi umfjöllunar sem DV hefur leitt að undanförnu.“

- - -

Óðaverðbólga

Ég og samstarfsfólk höfum mikið verið að velta fyrir okkur verðlagi á íslenskum vörum.

Verðhækkanir á íslenskum vörum er undravert nú upp á síðkastið. Við tökum eftir að

t.d. ostur virðist hafa hækkað frá kr. 450.- (svona venjulegt stykki eins of vanalega) frá því

í haust upp í kr 650 – 700,- . Eins er með annað. t.d. ætlaði ég að kaupa léttreykt lambakjöt

(fæst bara núna í léttreyktum hryggjum, áður var hægt að fá léttreykt læri líka, þetta er hefðbundið

hjá minni fjöldskyldu sem jólamatur, við viljum ekki svínakjöt). Þessi léttreykti lambahryggur

var ódýrastur á kr. 5.500.- (ég era ð tala um í Nettó, ég fór sérstaklega þangað, af því að það

var búið að segja mér að það væri svo ódýr búð).

Mér blöskraði og hætti við, keypti útbeinað léttreykt Londonlamb frá KEA á kr. 2.700.- .

Af hverju hafa íslenskar vörur allt í einu hækkað svona mikið ?

Við skiljum öll að útlenskar vörur eru að hækka vegna gengislækkunar krónunnar.

Maður skilur á hinn bóginn ekki af hverju íslenskar vörur hækka svona, það er ekki hægt að bera

við hækkun á erlendum fóðurkostnaði á t.d. þessum léttreykta lambahrygg sem ég ætlaði að kaupa.

Þú værir nú virkilega vænn ef þú hjálpaðir okkur hinum íslendingunum í því að fá skilning á þessu.

Öll vitum við að launin okkar hækka ekki og erlendar neysluvörur hækka vegna gengislækkunar íslensku krónunnar en

af hverju innlendar neysluvörur eru að hækka svona sérstaklega mikið skiljum við ekki.

Það virðist einhvern veginn fokið í flest skjól varðandi svo margt, ef við ekki getum treyst á íslenskra matvælaframleiðslu,

þ.e. að ekki einu sinni verðlag á okkur eigin landbúnaðarvörum sé sanngjarnt og réttlát.