Bréf um skuldaafskriftir, bókhaldslegan hagnað og hrikalegt gengisfall

Lög gegn fjármálaníðingum og spilltum stjórnmálamönnum

Brennt barn forðast eldinn… er það ekki annars? Við höfum öll undanfarið verið á hraðnámskeiði í því hvernig við í sakleysi okkar létum glepjast af fagurgala og skýjaborgum. Við trúðum því að með auknu frelsi kæmu ný tækifæri og glöddumst yfir velgengni landa okkar í útlöndum. Þangað til að við áttuðum okkur á því að allan tímann var þetta byggt á sandi. Sandurinn reyndist samanstanda af lélegri löggjöf, blekkingum og sýndarmennsku. Núna er svo komið að fólk tortryggir allt og alla og ekki að ástæðulausu.

Er þá ekki upplagt að setja lög sem koma í veg fyrir þá þætti sem brugðust? Sambærileg lög fyrirfinnast nú þegar í nágrannalöndunum sem eiga að koma í veg fyrir krosseignatengsl, kennitöluflakk og óábyrgar lánveitingar. Það er ekki eins og við þurfum að finna upp hjólið, þetta er allt nú þegar vel þekkt.

Svo þarf að rannsaka hvort lög hafi verið brotin og dæma eftir því sem við á, óháð því hver á í hlut. En allra mikilvægasta verkefnið er að skapa hér nýja löggjöf sem verndar borgara þessa lands fyrir fjármálaníðingum og spilltum stjórnmálamönnum. Ef ekki verður tekið á því máli af skörungsskap, þá er hætt við að lítið eigi eftir að breytast í framtíðinni.

- - -

Sanngjarnara og ódýrara?

Ég er bara venjulegur almúgamaður og hef verið að velta fyrir mér ástandinu hérna eins og svo margir aðrir. Þar sem ég á heimili hefur verið efst á baugi hjá mér vandi heimilanna. Menn tala um 20% flatan niðurskurð þvert á lánin og svo hversu dýr aðgerð það væri.

En er þetta ekki einmitt vandinn? Hversvegna á ríkisbubbi sem á hús sem kostar á við 20 íbúðir venjulegs fólks að fá 20% líka? Væri ekki nær að fara aðra leið? T.d. að smella 10 millj inná hvert húsnæðislán, sama hvort höfuðsstóllinn sé 10 millj (t.d. blokkaríbúð í Breiðholti) eða 100 millj?

Þegar það er búið að skera burt fitu aðalsins með þessum hætti, verður þetta ekki strax mun sanngjarnara og um leið ódýrara ?

- - -

Þvílíkur hagnaður!

Eins öllum er kunnugt fengu æðstu stjórnendur íslenska bankakerfisins bónusgreiðslur

vegna frábærar afkomu hvers árs. Þ.e. hagnaður Kaupþings, Landsbankans og Glitnis var alltaf svo „mikill“.

Ef málið er skoðar nánar að þá er það minnsta mál að mynda mikinn hagnað á ári hverju í takmarkaðan tíma samkvæmt því viðskiptamódeli sem þessir bankar voru reknir.

Reyndar er nú komið í ljós að þetta voru eiginlega ekki bankar heldur í raun fjárfestingarfélög með innlánastarfssemi.

Bara lítið dæmi:

Bankinn kaupir hlutabréf á kr. 1.000.000.000 og selur aftur til þriðja aðila á kr. 2.000.000.000

þá hefur myndast kr. 1.000.000.000 hagnaður í bankanum. Bankinn lánar fyrir öllu söluverðinu og fær vaxtatekjur líka á móti dragast frá vaxtagjöld hjá bankanum.

Viðkomandi sem keypti bréfin er nú kominn í vesen og sami banki leysir nú til sín bréfin

á kr. 2.500.000.000 og nær þá vöxtum inn líka, selur síðan bréfin aftur til vildarvinar síns í krít á 3.500.000.000 og hver verður svo hin skammtíma bókhaldsleg niðurstaða í ársreikningi bankans ?

Bókhaldslegur hagnaður bankans af þessum „viðskiptum“ er kr. 2.000.000.000 fyrir utan vaxtamismun á innlánum og útlánum vegna þessara viðskipta.

Það er ekkert mál að búa til bókhaldslegan hagnað í svona bönkum í skamman tíma eins og fyrir hvert ár í örfá ár og greiða bónusa út frá því eins og dæmin sanna.

Niðurstaðan er sú að bankarnir sitja nú uppi með handónýt eignarsöfn, þar sem stærsti hluti útlána þessara banka hafa verið gerð með „vildarvinum“ sem ekki fást greidd.

Bókhaldslegur skammtímahagnaður var látinn ganga fyrir arðsemi til lengri tíma, jú allir þurftu að fá sína árlegu bónusa og eftir örfá ár voru allir bankarnir komnir á endastöð.

Aldrei í sögu lýðveldisins hafa þrjú fyrirtæki eins og Kaupþing, Glitnir og Landsbankinn „sýnt“

annan eins „hagnað“. Þvílíkur hagnaður!

- - -

Krónan, vannýttar auðlindir og gervihagvöxtur

Sú skoðun margra vinstri og þjóðernissinnaðra hægrimanna að krónan hafi hjálpað til við að halda niðri atvinnuleysi er svo mikið kjaftæði að það hálfa væri nóg. Á Íslandi eru ekki nema rétt um 200 þús. manns á vinnumarkaði. Auðlindir eru hins vegar gríðarlegar og flestar vannýttar. Staða Íslands er því allt önnur en flestra annara landa sem þrurfa að treysta á hugvit. Hér ætti ekki að vera neitt atvinnuleysi og í raun er það ekki meira en eðlilegt getur talist. Ef fólk lærir eitthvað sem eftirspurn er ekki fyrir þá einfaldlega fær það ekki vinnu við hæfi. Krónan, ofþanið ríkisbákn og háir vextir hafa haldið niðri möguleiku til raunverulegs hagvextar. Hagvöxtur síðustu misseri með gríðarlegum erlendum lántökum var bara plat. Þegar ráðist hefur verið í stórframkvæmdir hefur alltaf þurft að flytja inn vinnuafl. Nú er mál að linni, burt með þessa handónýtu krónu, hættið þessu rugli með að hún haldi niðri atvinnuleysi, hættið að trúa á álfa.

- - -

Hrikalegt gengisfall

Það vissu allir um áhættuna af að taka gjaldeyrislán enda til mikils að vinna að losna við verðtrygginguna og fá skaplega vexti. Í versta falli gæti krónan sveiflast um 20-30%. Hvernig í ósköpunum átti fólk að gera ráð fyrir 100% lækkun á gengi? Datt einhverjum í hug að íslenskt efnahagslíf myndi hrynja í okt. 2008? Sjórnvöld og bankar kepptust við að lofa kerfið og sögðu að allt væri í góðu lagi. Bankastjórar, ráðherrar m.a forsætisráðherra, forseti lýðveldisins., þingmenn, allir fjölmiðlar. Við héldum að við gætum trúað þessu fólki en það reyndist því miður óprúttnir ósannindamenn. Það er kreppa í Lettlandi. Farið hefur verið fram á að gengið verði fellt um 50% m.a ráðgjafi ríkisstjórnarinnar, fyrrverandi seðlabankastóri sænska seðlabankans. Stjórnvöld þar hafa sagt NEI. Þjóðin ber ekki 50% gengisfall. Á Íslandi er okkur gert að taka á okkur 100% gengisfall og lýðurinn á að borga sín lán og standa í skilum. Að fólk sætti sig við þetta sýnir þrælsótta íslendinga.