Fleiri bréf

Ég held áfram að birta bréf úr öllum þeim hellingi sem mér hefur borist:

Peningamarkaðssjóðir, milli vonar og ótta

Einsog þú veist bíður stór hópur fólks í samfélaginu enn milli vonar og ótta um

sparifé sitt í þessum fjármálahamförum sem nú ríða yfir. Þetta er það fólk sem

bankarnir hvöttu með öllum ráðum til að leggja fé sitt inní hina „öruggu“

peningamarkaðssjóði, sem mér skilst að hafi verið meginpeningauppspretta

atvinnulífsins hérlendis síðustu árin og fært bönkunum ófá hundruð milljóna í

aðra hönd. Því miður má búast við að hluti af þessu fé sé glataður en vonandi

ekki allt. Ég og kona mín erum illu heilli í þessum hópi fólks sem verður að

gera sér að góðu að bíða nú dögum saman í fullkominni óvissu um fjárhagslega

framtíð sína. Og skiljanlega veltir maður ýmsu fyrir sér þegar svona staða

kemur upp og eina hugmynd fékk ég, sem mig langar að koma á framfæri við þig,

og snýr að hugsanlegri úrlausn mála fyrir að minnsta kosti einhvern hluta þessa

hóps. Ljóst er að fjöldamargir í þessum hópi fólks er með húsnæðislán hjá

bönkunum. Hugmynd mín gengur útá það að fari svo að þetta fólk tapi stórum eða

smáum hluta þess fjár sem það var með í peningamarkaðssjóðum, að þá afskrifi

bankinn húsnæðislánið sem nemur þeirri upphæð sem tapaðist. Í mínum huga er

þetta ekkert nema sanngjörn leið til að bæta það tjón sem fólk verður

hugsanlega fyrir.

Ég ræddi þessa hugmynd mína við starfsmann eins bankans í gær og hann sagði að

menn innan bankans gerðu sér grein fyrir því að hugsanlega þyrfti bankinn og

bankarnir að afskrifa fjölda húsnæðislána til að bæta viðskiptavinum sínum það

tjón sem bankinn hefur bakað þeim. En um leið sagði hann að nú væru öll þessi

mál úr höndum bankanna; nú væru það stjórnvöld sem hefðu öll ráð bankanna og

viðskiptavina þeirra í hendi sér. Og ég vona að afskriftir húsnæðislána verði

ein þeirra hugmynda sem stjórnvöld íhugi til að koma til móts við hugsanlegt

fjárhagstjón þess stóra hóps fólks sem hafði engar forsendur til annars en að

trúa bankanum sínum þegar hann hvatti það til að leggja fé sitt í

peningamarkaðssjóði.

- - -

Fjárfestingarsjóðurinn Ísland

Stofnum sjóð, fjárfestingasjóð í anda olíusjóðs Norðmanna. Stofnum sjóð sem hefur takmarkaða ríkisábyrgð. Ekki meiri ábyrgð en við erum nú þegar í. Markmið er síðan að minnka þær ábyrgðir þar til að þær hverfi. Markmið númer tvö er að vernda orðspor okkar sem lands og auka þannig möguleika okkar í viðskiptum næstu árin á erlendri grundu. Markmið númer þrjú er að skapa vinnu fyrir allt viðskiptalífið sem er að verða atvinnulaust upp til hópa. Markmið númer fjögur er að hagnast til framtíðar.

– Leggjum inn í þennan sjóð öll stórfyrirtæki sem bankarnir okkar eru í þann mund að yfirtaka. Verslunarfyrirtæki Baugs, öll fasteignarfélögin á Norðurlöndum, tryggingarfélög, hlut í erlendum bönkum, skipa- og flugfélög um allan heim o.s.fr.

– Stefnum á að reka þessi fyrirtæki í mis langan tíma og seljum síðan 80% af þessu félögum þegar hagstætt verð fæst.

– Eigum áfram um 20% í öllum þeim fyrirtækjum sem við teljum vera vel rekin og eiga möguleika á að skila okkur arði til framtíðar.

– Tilgangurinn með stofnun sjóðsins er að vernda viðskiptavild og verðmæti og ekki síst viðskiptasambönd.

– Stofnum sjóðinn í staðinn fyrir að selja öll þessi fyrirtæki á lágmarksverði þessa dagana.

- - -

Óeðlilegir fjármagnsflutningar

Hvet þig til þess að skoða nýjustu hluthafalista í Landsbanka og í Kaupþingi. Á síðasta degi eru bréf flutt yfir í eitt félag, m.a. frá Samson – menn að reyna að bjarga verðmætum. Jafnframt ganga sögur um að yfirmenn í Landsbankanum (sem ekki sjást á hluthafalista) hafi jafnframt selt á síðustu dögum, allt saman innherjar.

Einnig eru tilfærslur á milli kennitalna, væntanlega gerðar til þess að forðast of mikinn persónulegan skaða.

Þetta þarf að rannsaka gaumgæfilega.

- - -

Á að bjarga þeim sem tóku gjaldeyrislán?

Annað sem orkar mjög tvímælis og verðskuldar hið minnsta umræðu er björgunaraðgerðir vegna fólks sem er illa statt sökum lána í erlendum gjaldeyrir.

Mér þykir fráleitt að leggja þetta að jöfnu við stöðu fólks sem bankar stálu af peningum. Það var t.a.m. gert í peningamarkaðssjóðum – einkum peningabréfum Landsbankans. Hvet þig enn til að halda því máli gangandi.

Raunar sýnist mér allt benda til þess að Landsbankinn hafi gengið fram af mestri græðgi og siðleysi. Er það ekki rétt? Það mætti þá halda því til skila.

Þessir feðgar lögðust alltaf sérlega illa í mig.

En þeir sem tóku lán í erlendri mynt gerðu það til að hagnast á því. Þeir tóku því þátt í gamblinu. Þetta gildir um bílalán og húsnæðislán. Raunar kann staða þessa fólks að vera svo hrikaleg að það borgi sig – hirði ekki um nánari rökstuðning en hann er til – að skera það niður úr snörunni.

En þá munu allir borga.

Og það er ekki sanngjarnt.

Það þarf að koma fram að mjög margir hér á landi tóku ekki þátt í þessu brjálæði. Eldra fólk gerði það t.a.m. ekki. Ég les að ekki gerðir þú það. Ekki ég heldur. Ég yfirtók mín húsnæðislán, keypti mér bíl sem ég skulda lítið í og breytti ekki lífsmynstri mínu að neinu leyti. En Björgólfur stal af mér 60% sparnaðar míns sem ég hafði ekki hreyft og því síður gamblað með. Sparnaðurinn byrjaði sem spariskírteini ríkissjóðs og einn daginn var hann kominn inn í Landsbankann.

Makalaust!

Það er ekki hægt að leggja alla að jöfnu í þessum efnum. Ef íslenskir sósíalistar ætlar að skera fólk niður úr snörunni sem reyndi að græða með því að gambla verður ekki búandi í þessu landi vegna skattheimtu.

Stóra málið er að tryggja að tvíflokkar geti ekki skipt þjóðfélaginu upp á nýtt. En um leið þarf að tryggja að hér verði ekki komið á kommúnísku þjóðfélagi.

Það eru margir sem vilja það þessa dagana.

Og niður með forsetann!

- - -

Glundroði á gjaldeyrismarkaði

Nú er mér gjörsamlega misboðið eftir að hafa hlustað á viðtal við háttvirtan forsætisráðherra nú í hádeginu á RUV. Þar skorar hann á útflytjendur að flytja erlendar tekjur sínar til landsins! Ég stend í því ásamt fleirum að rekja sjávarútvegsfyrirtæki, sem hefur gengið ágætlega, og 99% tekna fyrirtækisins koma erlendis frá. Vegna ástandsins á gjaldeyrismarkaði hér á landi þá hefur fyrirtækið ekki fengið eina einustu greiðslu inn á reikning sinn vegna afurðasölu síðan í þar síðustu viku. Ég veit þó að kaupendur okkar hafa greitt eða reynt að greiða okkur en það skilar sér ekki áfram inná reikninga fyrirtækisins hér á landi. Mér finnst því erfitt að sitja undir því að ég og mitt fyrirtæki séum að halda tekjum okkar erlendis og viljum ekki flytja þær inn til landsins. Fyrirtækið þarf á þessum peningum að halda til að geta greitt það sem því ber fyrir hráefni, rekstrarvörur og síðast en ekki síst laun. Nú stend ég frammi fyrir því bráðlega ef ekki fer að rætast úr að biðja viðskiptabanka fyrirtækisins um yfidráttarlán á 26% vöxtum til að geta staðið skil á því sem fyrirtækinu ber að standa skil á. Svo koma fram aðilar sem segja að það sé allt í góðum farvegi og gjaldeyrisviðskipti gangi „eðlilega“ fyrir sig. Svo á að minnsta kosti ekki við um mitt fyrirtæki né heldur mörg önnur útflutningsfyrirtæki.

Svo situr fyrirtækið uppi með það að borga vexti af yfirdráttarheimildinni og dráttarvexti af þeim reikningum sem þurfa að bíða greiðslu meðan allt situr fast!!

Rétt skal vera rétt og því langaði mig að koma þessari skoðun minni á framfæri og lýsa yfir óánægju minni, því þetta er ekki eins klippt og skorið og sumir vilja halda. Ráðamenn ættu að kynna sér málin aðeins betur áður en farið er að tala um eitthvað sem ekki stenst.