arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Útstillingar í Reykjavík 1969

Hér neðar á síðunni má sjá elsta húsið í miðbæ Reykjavíkur, byggt árið 1762, var hluti af innréttingum Skúla Magnússonar, þeirri stórmerku tilraun til að koma á iðnaði á Íslandi. Þá var húsið nefnt „kontor og magazinhús“. Á fyrri hluta 19. aldar var þetta aðsetur biskups, var þá kallað Biskupsstofan. Síðar bjó þarna Jens Sigurðsson, bróðir Jóns Sigurðssonar – sjálfur Jón mun hafa gist í þessu húsi.

Núna er þarna ferðamannaverslun undir nafninu Cintamani – kemur ekki á óvart.

Myndin er tekin af Hjálmtý Heiðdal árið 1969. Hann gaf mér góðfúslegt leyfi til að birta hana. Hún er í röð mynda sem Hjálmtýr tók þegar hann var nemandi í Konstindustriskólanum í Gautaborg. Verkefnið var að taka myndir af skiltum og útstillingum – og nú eru þetta merkilegar heimildir.

Á þessum tíma var þarna verslun Silla og Valda, þessir þjóðkunnu kaupmenn keyptu húsið 1926 og ráku þar verslun í hálfa öld. Um þetta leyti stóð veldi Sigurliða Kristjánssonar og Valdimars Þórðarssonar víða um borg með fjölda verslana og hinu þekkta kjörorði búðanna – „af ávöxtunum skulið þið þekkja þá“ sem sjá má í auglýsingunni hér að neðan. Silli og Valdi áttu eignir um alla borg, létu til dæmis byggja stórhýsið í Austurstræti 17 og verslunarmiðstöðina í Glæsibæ.

Á mynd Hjálmtýs má einmitt sjá ávextina í glugganum hjá Silla og Valda. Mér er í barnsminni að manni fannst pínu ævintýralegt að koma inn í þessar búðir. Gæti verið að við þyrftum fleiri svona verslanir í bæinn – að tími þeirra komi aftur?

Við hliðina glittir svo í Fjalaköttinn sáluga sem stóð hinum megin við Brattagötuna sem liggur upp í Grjótaþorp. Hann var rifinn og byggður afar ljótur steinsteypukumbaldi.

Seinna var í Aðalstræti 10 veitingastaður sem nefndist Fógetinn – ég man ekki betur en að þar hafi fengist bjórlíki – en um síðustu aldamót keypti Reykjavíkurborg húsið og var það þá fært aftur til fyrra horfs, en nýtt hús byggt þarna fyrir aftan.

Hér er svo önnur mynd úr verkefni Hjálmtýs Heiðdal. Hún er tekin fyrir utan sjoppu sem var neðarlega á Skólavörðustígnum. Þarna birtist nokkuð annar fjölmiðlaveruleiki en nú er. Vegfarendur taka sér stöðu við gluggann til að lesa forsíður blaða.

Þarna má greina Mánudagsblaðið, Ný Vikutíðindi, Nýja Dagsbrún, Nýtt land, en líka þekktari blöð eins og Þjóðviljann, Tímann og Morgunblaðið. Svo eru þarna tímarit eins og Vikan, Sannar Sögur, Eros og Satt. Fólk fékk sínar fréttir þótt ekki væru þær á internetinu.

Glöggur notandi vefsíðunnar Gamlar ljósmyndir fann svo forsíðuna á Nýjum vikutíðindum sem hangir þarna í glugganum. Þetta er blaðið sem kom út 11. júlí 1969. Það er margt athyglisvert að finna á forsíðunni, til dæmis fréttina neðst til vinstri um skort á gistiherbergjum. Og svo er þarna mynd af dansmærinni Sabinu sem um þessar mundir dansaði í Sigtúni við Austurvöll, að því er segir.
Kakistokratí í Bandaríkjunum

Kakistocracy er orð sem farið er að nota á ensku um stjórnina sem tekur við í Washington í dag. Orðið er runnið úr grísku og þýðir einfaldlega stjórn versta fólksins. Þeirra óhæfustu – sem hafa ill áform. Orðið var reyndar ekki notað af Grikkjum, ólíkt mörgum hugtökum í pólitík, heldur er fyrsta dæmið um notkun þess í Englandi á fyrri hluta 19. aldar.

Orðið er samansett úr kakistos sem þýðir verstur og kratos sem þýðir stjórn eða ræði. Kakistokratí.

Það er makalaust að horfa á hvernig Donald Trump velur ráðherra sína. Þetta er upp til hópa ofurríkt fólk sem hefur lítið eða ekkert vit á málunum sem það á að fást við. Það er ekki ráðið til starfa á grundvelli hæfni eða þekkingar.

Það er ekki beinlínis líklegt til að gera eitthvað fyrir „litla manninn“ – en fordómarnir sem þetta lið kemur með inn í stjórnina eru ógnvekjandi. Innan Bandaríkjanna getur það unnið ómælt tjón, en maður óttast líka að það setji allt í uppnám á alþjóðavettvangi.

Þetta er kvíðvænlegur föstudagur, dagur sem maður hefur vissa tilfinningu til að breiða upp fyrir haus.

Á það hefur verið bent hversu ólíkt þetta er því þegar Kennedy forseti tók við á sínum tíma. Kennedy valdi með sér klárustu og hæfustu menn sem hann fann, afburðamenn sem hann raðaði í kringum sig – það var talað um Camelot í því sambandi, hirð Artúrs konungs og riddara hans.

Dálkahöfundurinn David Clay Johnston skrifaði á síðasta ári:

Bandaríkin færast æ lengra frá hinum háleitu hugsjónum sem birtust í innsetningarræðu Kennedys. „Spurðu ekki hvað landið þitt getur gert fyrir þig, heldur hvað þú getur gert fyrir landið þitt.“ Í staðinn höfum við stjórnmálamenn sem segja að þeir elski Bandaríkin, en hata bandaríska ríkið.
Eyðing kjarnorkuvopna og frjáls viðskipti

Það er orðið skrítið ástandið í heiminum þegar manni finnst að forseti Kína (sem í leiðinni er frammámaður í svonefndum kommúnistaflokki þess ríkis) sé eini leiðtogi stórveldis í heiminum sem talar af sæmilegu viti. (Þar er forsætisráðherra Bretlands meðtalin, þótt áhöld séu raunar um að hún stjórni stórveldi.)

Xi Jianping lagði það til í ræðu hjá Sameinuðu þjóðunum í gær að kjarnorkuvopn verði alfarið bönnuð og að þeim kjarnorkuvopnum sem eru til verði eitt.

En annars orðar Guðjón Friðriksson sagnfræðingur þetta ágætlega:

Það er margt kyndugt í henni Versu. Nú er forseti Kína, stærsta kommúnistaríkis í heimi, orðinn aðaltalsmaður frjálsra og opinna viðskipta í heiminum (ræða í Davos) meðan verðandi forseti Bandaríkjanna, höfuðvígis kapítalismans, boðar höft, tollamúra og einangrunarstefnu.
Andstæða doða og skeytingarleysis

Að flestu leyti er gott að finna hvað fólk hefur miklar áhyggjur af afdrifum Birnu Brjánsdóttur. Málið er sérlega sorglegt, stúlka í blóma lífsins er horfin, fátt hefur maður séð átakanlegra en myndirnar af henni ganga upp Laugaveginn, vitandi að eftir það er ókunnugt um hvað af henni varð. Umkomuleysið rennur manni til rifja. Í viðbrögðum almennings birtist samhygð, umhyggja fyrir mannslífum, vitnisburður að meðal þessarar þjóðar er okkur ekki sama hvað verður um hvert annað.

En meðfram hefur maður líka orðið var við ákveðna múgæsingu. Alls konar söguburður fer fram á samskiptamiðlum, fólk setur fram kenningar sem eiga við lítil rök að styðjast – kannski nærðar af endalausu áhorfi á glæpaþætti? Sem betur fer upplifum við ekki oft hér í fámenninu að það sem þar er sýnt verði að veruleika.

Það er samt furðulegt hvað sumir eru til í að ganga langt, án þess að hafa við neitt að styðjast. Þetta er auðvitað einn af göllum samskiptamiðlanna, hvernig mál gjósa þar upp nánast óviðráðanlega og allir geta gert sína rödd gildandi, líka þeir sem kunna sér ekkert hóf eða stillingu. Netið verður gróðrarstía alls kyns orðasveims. Það er ekki gott þegar upplýsingar í svona málum eru farnar að birtast á samskiptamiðlum áður en þær koma til lögreglu.

Sumir fjölmiðlar hafa teflt á tæpasta vað. Við lifum í veruleika netfréttamennsku þar sem samkeppnin um að verða fyrstur með fréttirnar er talin í mínútum. Þetta er að mörgu leyti háskalegt fjölmiðlaumhverfi miðað við það sem áður var, fjölmiðlavélin er algjörlega óseðjandi. En talsmaður lögreglunnar, Grímur Grímsson, hefur áunnið sér traust með framgöngu sinni. Hann sýnir stillingu en um leið vilja til að upplýsa.

Eins og staðan er vitum við ekki hvernig fer. Vonin er frekar veik, það verður að segjast eins og er. Maður leyfir sér samt að halda í hana. Og eins og áður segir er líka gott að finna sterkar tilfinningar, áhyggjur og umhyggju – andstæðu doða og skeytingarleysis – þegar eitt af okkur týnist með svo vofveiflegum hætti.
Átta gráðugar marglyttur

„Ef þessi frétt fjallaði um ástandið á fjarlægri plánetu þar sem átta gráðugar marglyttur hefðu sölsað undir sig mestallt ætilegt þá myndum við líta á það sem staðfestingu á að vitsmunalíf þrífist ekki á öðrum hnöttum.“ (Þráinn Bertelsson, 17. janúar 2017)
Ímyndaður leiðtogafundur?

Fréttir af fundi Trumps og Pútíns í Reykjavík virðast vera tómur skáldskapur. Ekki það, kannski væri ágætt að þeir hittust?

Sonur minn stakk upp á því í gærkvöldi að besti staðurinn fyrir fund leiðtoganna væri veitingastaðurinn Texasborgarar – hjá Magga.

Það kom reyndar fram í fréttum í vor að þessi kunni veitingamaður og forsetaframbjóðandi ætti mynd af Trump.

En Bjarni Sigtryggsson, fyrrverandi sendifulltrúi, sem starfaði um nokkurt skeið í Moskvu, bendir á eftirfarandi, líklega er nokkuð til í þessu:

Hugmyndin um nýjan leiðtogafund í Reykjavík gæti aldrei gengið upp þar sem Rússar tengja 1986-fundinn við „uppgjöf og svik“ af hálfu Gorbasjevs.
Brunnin Bernhöftstorfa

1977 brann svokölluð Móhúslengja sem stóð meðfram Skólastrætinu. Ég birti eitt sinn mynd af henni, hún er eftir hinn ástsæla upptökustjóra Sjónvarpsins, Tage Ammendrup. Þarna standa þessi gömlu hús, heldur óhrjáleg, en viðendann er verslunarhúsnæði sem KRON hafi til afnota, þar var um tíma bókabúð KRON sem þótti nokkuð menningarleg.

Þessi húsalengja brann til kaldra kola árið 1977, en í staðinn voru byggð hús sem falla svosem ágætlega að umhverfinu, eru í stíl sem á að virðast nokkuð gamall, en fá svosem aldrei nein verðlaun fyrir fegurð eða þokka.

Myndirnar sýna hvernig umhorfs var eftir brunann. Á efri myndinni er verið að ryðja burtu brunarústunum en einnig sjáum við að hús KRON sem vissi út í Bankastrætið fær að fjúka.

Á neðri myndinni sjáum við húsið þar sem nú er veitingastaðurinn Lækjarbrekka. Endurbygging þess hófst árið 1980. En þetta var frægt hús, það var reist árið 1834 af danska kaupmanninum P.C. Knutzon. Hann kemur nokkuð við sögu í sjónvarpsþáttum sem við Guðjón Friðriksson erum að gera.

Síðar hafði Bernhöft bakari aðsetur þarna, og þess vegna er tilkomið nafnið Berhöftstorfa en einnig var gatan upp holtið kölluð Bakarabrekka – sem síðar varð Bankastræti. Nú væri réttara að kalla hana Flísstræti, því enginn er bankinn þar lengur.

Þessar merkilegu myndir af brunarústunum tók Jón H. Hólm. Hann gaf mér góðfúslegt leyfi til að birta þær.
Hin baneitraða snjallsímafíkn – „kynslóð af kjánum“

Ein af ráðgátum nútímans er hvernig við látum tæknina taka af okkur völdin, fylgjum henni í blindni án þess að vita nokkuð um hvert hún er að leiða okkur. Í þessu er fólgin ákveðin nauðung – að við hljótum að þróa tæknina út á endamörk og helst út yfir þau, bara af því við getum það. En það er allsendis óvíst að mannkynið kunni fótum sínum forráð í þessu efni. Tækni hefur gert líf okkar betra og auðveldara, en hún kann líka að verða þess valdandi að mannkynið eða stórir hlutar þess fari sér að voða og jörðin verði lítt byggileg.

Í frétt sem birtist á vef RÚV er vitnað í Albert Einstein. Það er barnalæknirinn Björn Hjálmarsson sem þetta gerir, Einstein á að hafa sagt að hann óttaðist tímann þegar tæknin færi fram úr mannlegum samskiptum:

Og þá sagði hann: Þá óttast ég að verði til kynslóð af kjánum. Og ég held að þetta sé akkúrat það sem samfélagsleg umræða þarf að miðast að, að koma í veg fyrir þetta að tæknin taki af okkur ráðin.

Í fréttinni er fjallað um snjallsímanotkun barna og unglinga. Segir að margir séu hrjáðir af rafrænu skjáheilkenni, eins og það er kallað. Ungmenni sem ofnota tæki eins og snjallsímana finna til þunglyndis, kvíða, þau eiga erfitt með að einbeita sér. Þau eru ringluð. Í frétt um sama efni á Mbl.is segir í fyrirsögn að samfélagsmiðlar séu orðnir eitur.

Við látum gott heita að afhenda börnum og unglingum þessi öflugu tæki án þess að hugleiða hvernig þau eru notuð, hverjar afleiðingarnar geta orðið, um ofnotkunina og firringuna sem þeim fylgir – þeirri röskun að vera í raun aldrei í núinu, á þeim stað þar sem maður er staddur, ónæmi fyrir umhverfinu. Þetta er í raun ótrúlegt ábyrgðarleysi. En fólk gerir það – af því allir hinir gera það.

Hin taumlausa net- og samfélagsmiðlanotkun ruglar fullorðið fólk í ríminu, við sjáum merki þess allt í kringum okkur, en hvað þá með ómótaða barnshuga? Við látum net- og símafyrirtæki, sem hafa ekkert annað en gróða að markmiði, taka af okkur ráðin og það þykir beinlínis hallærislegt að andæfa.

Víða erlendis hefur verið reynt að banna eða takmarka snjallsímanotkun í skólum. Það gengur misjafnlega. Eitt af því sem hefur verið nefnt sem mótbára gegn slíku er börnin lendi beinlínis í fráhvörfum ef tækin eru tekin af þeim. Það er nöturlegt ef fólk getur ekki lifað stuttan tíma án þess að nota svona tæki. Þá er þetta orðið að fíkn. Að miklu leyti tengist það starfsemi boðefna i heilanum. Það hefur verið stungið upp á því að snjallsímum eigi að fylgja heilbrigðisviðvörun.

Barnalæknirinn Björn Hjálmarsson, sem starfar á Barna- og unglingageðdeild Landspítalans, segir að þurfi að ræða hvernig þessi tækni nýtist best og hvernig sé hægt að draga úr skaðanum sem hún veldur – þessari feikilegu ofnotkun.

Þessi svona vefræna hraðbraut er alveg eins og hraðbraut með bílum, við látum ekki börnin leika okkur við hraðbrautina nema við leiðbeinum þeim.
Ráðherrar og hofmóðurinn

Ráðherrar tala digurbarkalega á fyrstu dögum ríkisstjórnarinnar. Jón Gunnarsson gerði sig breiðan um Reykjavíkurflugvöll en þurfti svo að draga aðeins í land – enda voru orð hans í litlu samræmi við það sem stendur í stjórnarsáttmálanum. Björt Ólafsdóttir segir um kísilver að „þeim kafla í Íslandssögunni sé lokið“.

Kristófer Már Kristinsson, sem eitt sinn sat á þingi fyrir Bandalag jafnaðarmanna, kemur með ágæta ábendingu af þessu tilefni:

Samkvæmt hinni formlegu stjórnskipan íslenska lýðveldisins ber ráðherrum að framkvæma ákvarðanir Alþingis. Enginn nýskipaðra ráðherra virðist átta sig á þessu en gefa út þess í stað persónulegar fyrirætlanir og skoðanir í nafni embættanna á nokkurrar sýnilegrar raunveruleikatengingar. Ekkert nýtt í þessu en hvimleitt.

Þá má líka nefna að ríkisstjórnin hefur afskaplega tæpan meirihluta og það ætti að takmarka nokkuð möguleika ráðherra á að stjórna með geðþótta. Það vofir alltaf yfir að í einhverjum málum haldi stjórnarmeirihlutinn ekki, svo ráðherrum er kannski hollast að stíga varlega til jarðar. Hofmóður dugar væntanlega – og vonandi – ekki á þessu kjörtímabili. Við höfum fengið nóg af honum síðustu kjörtímabil.

Reyndar má minna á aðra grein stjórnarskrárinnar sem yfirleitt hefur verið alltof lítt í heiðri höfð:

Alþingi og forseti Íslands fara saman með löggjafarvaldið. Forseti og önnur stjórnarvöld samkvæmt stjórnarskrá þessari og öðrum landslögum fara með framkvæmdarvaldið. Dómendur fara með dómsvaldið.

Nokkuð hefur verið gert úr fýlu karlanna þriggja úr Sjálfstæðisflokki sem fengu ekki ráðherraembætti. Það er þó ekki sérstök hætta á því að Páll Magnússon, Brynjar Níelsson eða Haraldur Benediktsson sprengi stjórnina. Þeir spila með liðinu, þótt þeir séu að láta vita af sér með þessum hætti. Haraldur á þó bestu setninguna þegar sem er rætt um skipan ráðherra:

Utanríkismál eru ekki þungavigtarmál fyrir landsbyggðarfólk en þau eru mikilvæg fyrir Reykvíkinga.
Bara mynd af Gróttu

Hús & Hillbilly er nýr vefur sem er helgaður myndlist. Hingað til hefur ekki verið mikið af umfjöllun um íslenska myndlist á alnetinu, en það stendur vonandi til bóta – þetta er fjörlegur vefur og vel hannaður, lofar góðu.

Meðal efnis sem má finna þarna er bráðskemmtilegt viðtal við listmálarann Arnar Herbertsson. Arnar er merkilegur listamaður sem lætur mikið fyrir sér fara, hann er býsna hógvær í viðtalinu, en um leið launfyndinn.

A: Ég var að mála mynd um daginn af Gróttu, því ég er svo vitlaus. Ætlaði að fara að breyta og mála svona þú veist..

H&H: Landslag?

A: Já, mála vitann og svona. Og ég er búin að dunda soldið við þetta, svo var ég orðin óánægður með þetta og fór bara með hana hérna út fyrir og kveikti í henni. Setti hana í poka og fór með hana í Sorpu.“

H&H: Var þetta svona gjörningur?

A: Nei þetta var bara mynd af Gróttu.

Arnar Herbertsson af vefnum Hús & Hillbilly. Ljósmyndirnar sem þarna er að finna eru margar býsna sterkar.
Flókinn ráðherrakapall Sjálfstæðisflokksins

Ráðherrakapall Sjálfstæðisflokksins er býsna flókinn. Ráðherrar verða Sigríður Andersen sem er 8. þingmaður Reykjavíkur suður, Þórdís Kolbrún Reykfjörð Gylfadóttir sem er 4. þingmaður í Norðvestri og Jón Gunnarsson sem er 6. þingmaður í Suðvesturkjördæmi.

Unnur Brá Konráðsdóttir verður svo forseti Alþingis, en afar tæpt stóð að hún næði yfirleitt inn á þing. Hún er 8. þingmaður Suðurkjördæmis. Formaður þingflokksins verður svo Birgir Ármannsson, 8. þingmaður Reykjavíkur norður.

Gengið er framhjá Haraldi Benediktssyni, sem er 1. þingmaður Norðvesturkjördæmis og Páli Magnússyni, sem er 1. þingmaður Suðurkjördæmis og vann þar stóran sigur. Brynjar Níelsson, 4. þingmaður Reykjavíkur suður, sóttist eftir ráðherrasæti en fær ekki. Líklegt er að þessir þingmenn fái einhverjar þungaviktarnefndir, Haraldi þótti farast vel úr hendi formennska í fjárlaganefnd í þinginu fyrir jól.

Kannski er það til marks um hversu góð tök Bjarni Benediktsson hefur á flokki sínum að hann kemst upp með að gera þetta svona. Þetta hefur veri dálítið púsl hjá honum. En að ýmsu er að hyggja í þessu. Dómsmálaráðherrann nýi, Sigríður er lengst til hægri í Sjálfstæðisflokknum, kemur úr svonefndum Andríkishópi, en fær í sinn hlut hin vandmeðförnu innflytjendamál. Um þau eru fögur fyrirheit í stjórnarsáttmálanum.

Hin óreynda Þórdís tekur við ferðamálunum þar sem svo sannarlega er þörf mikils átaks – ferðaþjónustan er jú orðin langstærsta atvinnugrein landsmanna. Það er hins vegar Jón Gunnarsson sem fer með samgöngumálin, en þar undir falla væntanlega flugvellir landsins. Í stjórnarsáttmála segir að leita skuli sátta um málefni Reykjavíkurflugvallar, en einnig er ljóst að stórar ákvarðanir þarf að taka um framtíð millilandaflugsins ef það á að halda áfram að vaxa.

Tveir ráðherrar hafa ekki verið nefndir hér, Guðlaugur Þór Þórðarson og Kristján Þór Júlíusson. Þeir eru báðir fyrstu þingmenn sinna kjördæma. Það er dálítið kátlegt að hinn eindregni andstæðingur Evrópusambandsins Guðlaugur skuli verða utanríkisráðherra – hann hefur líka mikil tengsl inn í Brexit herbúðirnar í Bretlandi. Kristján Þór fær hið erfiða menntamálaráðuneyti, hann er maður friðarins fremur en hitt, lipur í mannlegum samskiptum og mun ekki af veita því víða loga eldar undir í skólakerfinu. Ljóst er að þar er víða þörf á að taka til hendinni.

Svo má spyrja hvort menningararfurinn verði fluttur aftur í menntamálaráðuneytið, en hann var færður í forsætisráðuneytið á tíma Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar. Það eru áhöld um hvort Bjarni Benediktsson hafi áhuga á að sinna honum með sama hætti og Sigmundur.
Stjórnarsáttmáli kynntur í dag og ráðherralistinn væntanlegur

Stjórnarsáttmálinn verður kynntur í dag og líklega ætti skipun ráðherra í nýju ríkisstjórnina, Engeyjarstjórnina, að vera tilbúinn síðla dags.

Menn munu fyrst og fremst rýna í stjórnarsáttmálann til að sjá hvað Viðreisn og Björt framtíð fá fyrir sinn snúð. Eftir því sem heyrist er skrefum í Evrópumálum slegið á frest til loka kjörtímabilsins – það er kannski ekki óeðlilegt í ljósi óvissu innan Evrópusambandsins og í alþjóðamálum.

Manni skilst að þarna verði endurskoðun á peningastefnunni og í landbúnaðarmálum, hins vegar er meiri óvissa hvort náist fram breytingar í sjávarútvegsmálunum. Þar er róðurinn líka afar þungur. Það segir sína sögu að á ljósmynd af fundi um stjórnarmyndunina í Valhöll í gærkvöldi er stórútgerðarmaðurinn Guðmundur Kristjánsson í Brimi mjög áberandi.

Eftir því sem næst verður komist verður Benedikt Jóhannesson fjármálaráðherra, Þorsteinn Víglundsson landbúnaðar- og sjávarútvegsráðherra og Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir félagsmálaráðherra. Þetta verða ráðherrar Viðreisnar.

Óttarr Proppé verður heilbrigðisráðherra og Björt Ólafsdóttir líklega umhverfisráðherra.

Þarna vekur athygli að Viðreisn fær atvinnuvegaráðuneytin, en flokkurinn hefur boðað breytingar bæði í sjávarútvegi- og landbúnaði. Hermt er að í stjórnarsáttmálanum verði kveðið á um átak í uppbyggingu heilbrigðiskerfisins – það gæti verið gagnlegt fyrir Óttarr Proppé í embætti heilbrigðisráðherra að hafa fóstbróðurinn Benedikt í fjármálaráðuneytinu. Því varla vill Óttarr láta skilja sig eftir á köldum klaka með þennan stóra og feiki umdeilda málaflokk.

Óljósara er hverjir verða ráðherrar Sjálfstæðisflokksins. Þar ríkir talsvert kvennahallæri, varaformaður flokksins Ólöf Nordal heldur líklega áfram í ríkisstjórn, en hún hefur átt við veikindi að stríða og getur varla gengt embætti sínu fyrr en síðar á árinu.

Eitt af því sem er rætt er að skilja dómsmálin frá ferða- og samgöngumálunum. En þetta eru málaflokkar sem Sjálfstæðisflokkurinn fær í sinn hlut, innanríkisráðuneyti, utanríkisráðuneyti, menntamálaráðuneyti, viðskiptaráðuneyti, auk auðvitað forsætisráðuneytis.

Hermt er að líklegasti kandídatinn í menntamálin sé Kristján Þór Júlíusson. Guðlaugur Þór Þórðarson er sennilegasta utanríkisráðherraefnið. Þar vekur athygli að Guðlaugur er harður andstæðingur Evrópusambandsaðildar og persónulegur vinur Daniels Hannan, sem er einn helsti arkitektinn að Brexit, útgöngu Breta úr Evrópusambandinu. Guðlaugur ætti að vera nokkuð sterkt mótvægi við evrópuáhuga Viðreisnar og Bjartrar framtíðar.
Að hjóla í mann og annan

Orðaleppur síðasta árs er „að hjóla í“. Þetta er sérstaklega mikið notað í fyrirsögnum – þar er alltaf einhver að hjóla í einhvern. Þetta er satt að segja afar flatneskjulegt, en fer vaxandi ár frá ári – eins og blaða- og fréttamönnum detti ekki annað orðalag í hug.

Karl Garðarson nefnir nokkur dæmi um þetta á síðu sinni hér á Eyjunni.

1) Björn hjólar í Fréttablaðið (Eyjan 07.12.16)

2) Vilhjálmur hjólar í Gylfa (DV 23.11.16)

3) Donald Trump hjólar í Alec Baldwin (Vísir 20.11.16)

4) Ingó hjólar í Iceland Airwaves (Vísir 7.11.16)

5) Sara Heimis hjólar í Rich Piana (Nútíminn 17.11.16)

6) Bjarni hjólar í borgaralaun (Mbl. 29.09.16)

7) Carragher hjólar í markvörð Liverpool (433.is 15.12.16)

8) Friðrik Dór hjólar í Bónus (Séð og heyrt)

9) Höskuldur hjólar í Sigmund (RÚV 06.09.16)

10) Brynjar Níelsson hjólar í Birgittu Jónsdóttur (fréttastofa.is 1.11.16)

11) Sigmundur Davíð hjólar í þjóðfélagsumræðuna (fréttastofa.is 20.10.16)

12) Hjörleifur hjólar í Svandísi sem segist vera döpur (T24 22.11.16)

13) Dagur B. hjólar í borgarbúa (martagudjonsdottir.blog.is 06.09.16)

14) Davíð hjólar í blaðamenn og Birgittu (Hringbraut 14.04.16)

15) Ragga hjólar í fjölmiðla (Bleikt.is 16.08.16)

16) Sunna hjólar í Eggert (Stundin.is 2.02.16)

17) HSG hjólar í WOW Cyclothon (hjalparsveit.is 14.06.16)

18) Birgitta hjólar í Viðreisn (Eyjan 16.11.16)

19) Benedikt hjólar í Frosta vegna fundar með Guðmundi í Brim (DV 24.11.16)

20) Logi Bergmann hjólar í fýlupoka (DV 11.06.16)

Nú er ekki eins og íslenskuna skorti orð um þetta, það mætti einfaldlega segja gagnrýnir, setur út á, gerir aðfinnslur, er ósammála, átelur, tekur til bæna, finnur að, setur ofan í við, mótmælir eða andmælir kemur líka til greina – og sjálfsagt geta lesendur síðunnar komið með fleiri tillögur.