arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Grunnnet, gamaldags skipulag, kosningablogg, Ebbi Sig

Míla heitir fyrirtæki sem hefur verið stofnað um rekstur grunnets Símans. Hefði kannski verið nær að láta það heita Kílómeter – mílur eru okkur Íslendingum framandi. Þetta er hið sama grunnet og ómögulegt var að skilja frá Símanum þegar hann var seldur. Maður skyldi varast að trúa öllu sem sagt er í pólitíkinni.

Aðskilnaðurinn er náttúrlega klassísk viðskiptabrella til að láta afkomutölur Símans – dýrasta símafyrirtækis í heimi – líta betur út. Kaupendur fyrirtækisins töldu sig hafa vilyrði fyrir því að Orkuveita Reykjavíkur keypti grunnnetið – en sú von gufaði upp þegar Guðlaugur Þór Þórðarson tók við stjórnarformennsku í Orkuveitunni. Því sitja þeir uppi með þessa starfsemi sem fylgja kvaðir um að halda uppi fjarskiptaþjónustu um allt land. En einokunin er sú sama og áður – við höfum fundið fyrir því hér á Stöð 2 að taxtarnir eru núorðið svo háir svo háir að við getum varla látið okkur dreyma um að hafa mann í mynd frá Akureyri.

- - -

Er ekki framtíðarsýn hinnar nýju borgarstjórnar frekar gamaldags? Stóraukin byggð í sérbýli – og það alla leið upp við Úlfarsfell? Man ég vitlaust eða lagði ekki Gísli Marteinn til að frekari framkvæmdir við Úlfarsfell yrðu blásnar af?Með þessu móti heldur byggðin heldur áfram að dreifast upp um fjöll og firnindi með tilheyrandi bílaumferð, mengun og óhagræði. Það er gamaldags. Og um Vatnsmýrina er engin svör að hafa.

Það er kraftur í Vilhjálmi Þ. og brosið er ekki farið af honum síðan í kosningunum. Ég hef annars verið þeirrar skoðunar að það skipti litlu hver stjórnar borginni.Þetta hefur mestanpart verið sama tóbakið og verður það áfram.

- - -

Það er áberandi núna fyrir kosningarnar hversu mikið af bloggurum er að taka þátt í einhvers konar spuna – að koma einhverju á flot eða setja fram túlkun á atburðum sem er stjórnmálaflokkunum þóknanleg. Það þyrfti einhvern veginn að flokka þá sérstaklega sem eru að blogga í þágu flokkanna. Þá er auðveldara að ignorera þá.

- - -

Nú er talað um að reisa styttu af Guðmundi jaka í Breiðholti. En hvað þá með Ebba Sig, gamla dagsbrúnarforingjann, sem var svo mikill sósíalisti að hann bjó í síðasta torfbænum í Reykjavík – af tómri verkalýðshugsjón að ég best veit. Var það ekki Ebbi sem samdi við Bjarna Ben um byggingu Breiðholtsins eftir að borgarstjórn Sjálfstæðisflokksins hafði staðið fyrir því áratugum saman að helst enginn fengi húsnæði nema hann væri í Flokknum?

Það væri kannski hægt að hafa þá saman í styttu – svona eins og Marx og Engels í sósíalistaríkjunum.
Ónefndi maðurinn, sáttmáli Framtíðarlandsins, rauðljósahverfi

Hví má ekki segja nafn ónefnda mannsins í Baugsmálinu? Hvers vegna má ekki nefna hann? Hvaða launhelgar eru hér á ferðinni? Á þetta sér eðlilega skýringu eða er þetta eitthvað í anda júdaisma þar sem Guð hefur ýmis nöfn sem birta ólíkar hliðar hans, en sum eru svo heilög að ekki má segja þau upphátt?

Styrmir og Kjartan vita sjálfsagt að allir vita hver ónefndi maðurinn er. En nafn hans má ekki segja opinberlega.

- - -

Í 48. grein stjórnarskrárinnar stendur að alþingismenn séu eingöngu bundnir af sannfæringu sinni en ekki við neinar reglur frá kjósendum sínum. Vegna þessa er maður pínulítið hugsi yfir svokölluðum sáttmála um framtíð Íslands sem Framtíðarlandið er að þröngva þingmönnum til að skrifa undir.

Ég verð að segja eins og er að ég ber meiri virðingu fyrir þeim þingmanni sem tjáir sjálfstæða skoðun á stóriðjumálum, virkjunum og orkunýtingu og rökstyður hana vel – hver sem hún kann svo að vera – en sem lætur reka sig eins og rollu í rétt að skrifa undir svona sáttmála.

Alveg burtséð frá því hvað stendur í sáttmálanum eða hversu góður hann kann að vera.

- - -

Samkvæmt nýju frumvarpi virðist vændi vera orðið löglegt á Íslandi. Altént er ekki refsivert að selja það, hafa af því framfærslu, þótt þriðji aðili megi ekki hagnast á því og ekki megi auglýsa það. En það má ekki heldur auglýsa áfengi.

Og það er heldur ekki bannað að kaupa það – sænska leiðin svokölluð fékk ekki brautargengi í þinginu. Samkvæmt Atla Gíslasyni, lögmanni og femínista, er ekkert því til fyrirstöðu að hér verði til rauðljósahverfi.

Aðalröksemdin í þessu er að ekki sé rétt að refsa þeim sem stunda vændi. Orðalagið er reyndar yfirleitt"að leiðast út í vændi". Það er staðhæft að þeir sem leggi fyrir sig vændi geri það út úr neyð. Og vissulega er það svo í mörgum tilvikum.Dópistar selja sig til að fjármagna fíkn sína og þeir stela líka og svíkja. Ég ætla ekki að taka undir sögusögnina um hamingjusömu hóruna. En hvað með þann sem telur sig hafa betra upp úr vændi en til dæmis að vinna við skúringar eða í fiski.
Eyðimörk í Evrópu, gamla góða Ísland, Ferguson, kynjaleiðrétting

Nú er Páll Bergþórsson að spá því að hækkun sjávarborðs verði miklu meiri en áætlað hefur verið – allt að heill meter. Þá er líklegt að Kvosin okkar í Reykjavík fari að líkjast Feneyjum. Annars hefur fjöldi manns verið að horfa á myndina The Great Global Warming Swindle – ég hef fengið ótal hvatningar um að horfa á myndina á vefslóðum sem mér hafa verið sendar. Myndin hefur hins vegar fengið hina verstu útreið í flestum fjölmiðlum sem hef skoðað – það er talað um að mestu svindlararnir séu þeir sem gerðu myndina.

Annar öldungur er ekki síður svartsýnn en Páll. Það er framtíðarfræðingurinn James Lovelock, höfundur bókarinnar The Revenge of Gaia. Lovelock spáir því nú að meginland Evrópu verði að mestu leyti eyðimörk vegna loftslagsbreytinga. Flóttamenn þaðan muni flykkjast til Bretlandseyja og jafnvel svæða þar sem eitt sinn var heimskautaís. Bandaríkjamenn muni færa sig norður til Kanada en Kínverjar til Síberíu. Hörmungarnar verði slíkar að mannkyninu muni fækka stórkostlega – jafnvel niður í minna en einn milljarð.

Lovelock rannsakaði Mars á yngri árum. Nú segir hann hættu á að hlutar af jörðinni verði eins og rauða plánetan.

- - -

Bankarnir eru orðnir ríki í ríkinu. Þeir eru ekki einu sinni í sömu lögsögu og við hin. Á föstudag hélt Kaupþing hádegisverðarfund með einni helstu stjörnu á himni sagnfræðinnar, Niall Ferguson. Þetta spurðist varla út til okkar dauðlegra manna sem þó höfum lagt á okkur að lesa allmörg rit eftir téðan Niall. Okkur langaði kannski, en við vorum ekki látnir vita – ekki frekar en í fyrra þegar Bryn Terfel hélt tónleikana fyrir Kaupþing og sérstaka gesti bankans.

- - -

Við viljum gamla góða Ísland til baka er yfirskriftin á lesendabréfi sem birtist á heimasíðu Ögmundar Jónassonar. Þarna er átt við Ísland eins og það var fyrir fimmtán árum, fyrir einkavæðinguna, fyrir auðmennina, fyrir stórvirkjanir, fyrir tíma bankaokursins, fyrir tíma olíuforstjóra. Eða svo segir í bréfinu.

Gömlu dagana gefðu mér sagði í vinsælu dægurlagi. Það skyldi þó ekki vera að kosningabaráttan eigi eftir að snúast um það.

- - -

"Kynjaleiðrétting" er nýyrði sem ég sá í Fréttablaðinu um helgina. Ég held ég viti hvað það þýðir, en er samt ekki alveg viss. Ætli sé mikil eftirsókn eftir kynjaleiðréttingum? Er nóg að fara á Hagstofuna til að fá svoleiðis eða þarf maður að leggjast undir hnífinn?
Kosningamál, kvennastjórn, háskólar, dollaragrís á teini

Hvernig ræðst það hvað kemst á dagskrá fyrir kosningar? Stundum finnst manni það hálf dularfullt, eins og til dæmis með fiskinn sem skal alltaf vera til umræðu með einum eða öðrum hætti. Í öðrum tilvikum eru býsna vel skipulagðir þrýstihópar að verki. Í gær birtist ályktun frá Framtíðarlandinu þar sem flokkarnir eru hvattir til að ræða umhverfismál fyrir kosningarnar. Að sumu leyti er þessi ályktun óþörf. Það er verið að ræða umhverfismál, virkjanir og stóriðju – kannski langt umfram áhuga meginþorra kjósenda.

Enn sem komið er snýst umræðan hún afskaplega lítið um efnahagsmál, skatta, atvinnustefnu – og hverjum sé best treystandi til að fólkið í þessu landi hafi það nokkuð gott áfram? Gildir gamla mottóið It's the economy, stupid ekki í þetta skipti? Ef svo er gætum við verið undir áhrifum þess sem farið er að kalla Stokkhólms-heilkennið. Um það fjalla ég kannski síðar.

- - -

Fulltrúum gamla fólksins og öryrkja virðist ekki ætla að ganga jafnvel að koma málum sínum á dagskrá og undanfarin ár. Hins vegar hefur femínistum orðið mjög vel ágengt. Að hluta til er það þrýstingur frá þeim sem ræður því að komin eru fram mjög umdeild drög að frumvarpi um jafnréttismál – sem Sjálfstæðisflokkurinn á reyndar aldrei eftir að samþykkja í óbreyttri mynd. Samfylkingin og VG keppast um hvor flokkurinn sé jafnréttissinnaðri. Konurnar hafa yfirgefið Ingibjörgu Sólrúnu en masse og samfylkingarkonur sem héldu að hún hefði kvennafylgið í ævilangri áskrift vita ekki sitt rjúkandi ráð.

Styrmir skrifar Staksteina og boðar að vinstristjórn verði kvennastjórn. Að verði hún mynduð, þá verði hún að meirihluta skipuð konum. Það er reyndar bráðsniðug hugmynd. Hins vegar er spurning hvernig körlum sem telja sig vera fremst í goggunarröðinni líst á það?

Hvaða konur eru ráðherraefni í Samfylkingu fyrir utan Ingibjörgu Sólrúnu? Jóhanna Sigurðardóttir? Þórunn Sveinbjarnardóttir? Ásta Ragnheiður?

Hvað segja þá Össur, Björgvin G., Kristján Möller, Ágúst Ólafur, Lúðvík Bergvinsson?

Hvaða konur eru ráðherraefni hjá Vinstri grænum? Kolbrún Halldórsdóttir líklega? Og fyrir utan hana – kannski nýgræðingarnir Guðfríður Lilja og Katrín Jakobsdóttir?

En auðvitað hlýtur maður að ætla að tveir ráðherrastólar séu fráteknir fyrir Steingrím og Ögmund.

- - -

"Það er nauðsyn að fá háskóla," segja þeir á Vestfjörðum. Bara svona eins og talað var um togara í gamla daga. En háskólar eru menntastofnanir, ekki byggðaaðstoð. Það er þegar orðið alltof mikið af meintum háskólum í þessu landi.

- - -

Birti að gamni myndina hér að ofan sem er komin af vef Ungra vinstri grænna. Það er gott að þeir eru ekki alveg búnir að gleyma róttækninni, þótt ýmislegt bendi til að flokksforystan ætli að að vera nógu skikkanleg til að hægt sé að bjóða henni inn á skrifstofur bankastjóra.
Fordómar, lífið á miðjunni, friðlýsing Skerjafjarðar

Fordómar er orð sem er geysilega mikið ofnotað. Maður er ekki sammála túleysingjum, þá er maður fordómafullur. Maður gagnrýnir Ísrael, maður er fordómafullur. Maður er ekki sammála þeim sem vilja ritskoða skopmyndir, þá er maður fordómafullur gegn múslimum. Einu sinni man ég að var haldin ráðstefna í Háskólanum undir yfirskriftinni Fordómar gegn femínisma. Í orðanna hljóðann lá að allir sem eru ekki á bandi femínista séu fordómafullir.

Þeir sem eru ekki sammála manni eru yfirleitt ekkert fordómafullir. Þeir hafa bara aðra skoðun.

- - -
Obama blottar sig, átakanleg kvennakúgun, Hirsi Ali

Oft er maður steinhissa yfir því hvað pólitíkin í Ameríku er á lágu plani. Nú er hinn bráðefnilegi Barak Obama búinn að læra að beygja sig undir gyðingalobbíið. Í ísraelska dagblaðinu Ha'aretz stóð að hann hefði "tekið jafn sterkt til orða og Clinton, sýnt jafn mikinn stuðning og Bush og verið jafn vinsamlegur og Giuliani". Áheyrendur við þetta tilefni voru auðugir gyðingar.

Obama sagði að hann vildi að haldið yrði áfram að þróa eldflaugakerfi með Ísraelsmönnum svo þeir gætu varist árásum frá Gaza. Þar hafa Palestínumenn náttúrlega feikilegt vopnabúr! Ekki hafði hann uppi eitt gagnrýnisorð á Ísrael – nefndi ekki að Ísraelar drápu 660 Palestínumenn í fyrra, þar af 141 barn.

En svona telja bandarískir stjórnmálamenn sig þurfa að gera ef þeir ætla að eiga von á að ná kosningu sem forseti. Hillary Clinton hefur margoft lýst yfir eindregnum stuðningi við Ísrael – og komið með margar heimskulegar og óheiðarlegar staðhæfingar af því tilefni.

Það má vera að þetta sé hinn pólitíski veruleiki vestra. En ómerkilegt er það.

Á sama tíma les maður í fréttum að farið sé að gera aðsúg að mannvininum Jimmy Carter, fyrrverandi forseta, bara af því hann hefur farið til Palestínu og séð ástandið með eigin augum. Um þetta hefur Carter skrifað bók þar sem hann segir sannleikann – nefnilega að Ísrael er ofbeldisinnað apartheidríki sem beitir alls konar óþverrabrögðumtil að leggja undir sig land Palestínumanna.

Það er staðreynd sem ekki er hægt að komast undan.

Svo les maður annað veifið þvælu um að andsemítismi færist í vöxt á Vesturlöndum. Jú, kannski gerir hann það. En þá fyrst og fremst sá andsemítismi sem beinist gegn þeim sem eru af arabaættum.

- - -

Í gærkvöldi sá ég á frönsku sjónvarpsstöðinni Arte kvikmynd sem heitir Osama. Hún fjallaði ekki um terroristann fræga, heldur er þetta fyrsta kvikmynd sem gerð er í Afganistan eftir fall Talibanastjórnarinnar. Þetta er einhver átakanlegasta mynd sem sem ég hef séð – svo mjög að nístir í hjartað. Hún fjallar um stúlkubarn sem lendir á vergangi eftir að móðir hennar hverfur eftir mótmælagöngu kvenna sem hafa misst eiginmenn sína og geta ekki séð sér farborða sökum þess að þær mega ekki stunda vinnu.

Til að svelta ekki klæðir stúlkan sig sem strák og fer að sækja skóla. Það kemst upp um hana og hún sætir hroðalegri niðurlægingu. Að lokum er hún leidd fyrir dómara sem situr í stórum hópi illúðlegra karla. Stúlkan er reyndar sýknuð, en með því fororði að hún skuli, barnung, verða kona klerks nokkurs, afgamals karlskröggs.

Myndin endar þar sem stúlkan er lokuð inni á heimili karlsins. Vonin er engin.

Ég hef löngum furðað mig á því hvers vegna femínistar á Íslandi einblína ekki meira á stöðu kvenna í ríkjum íslams. Hvar er alþjóðahyggjan? Hví eru femínistar ekki að lesa bækur eftir konu eins og Ayan Hirsi Ali – eða jafnvel bjóða henni til Íslands? Skín þarna kannski enn einu sinni í gegn hinn gagnkvæmi skilningur milli íslamista og vinstri manna á Vesturlöndum sem birtist meðal annars í hinu afkáralega máli þegar deilt var um dönsku skopmyndirnar og sófakommar voru komnir í lið með þeim sem heimta ritskoðun og brenna sendiráð?
VG, anarkisminn, Hjálpræðisherinn og íslenska krónan

Hvar er anarkisminn í VG?

Þessa spurningu sá ég einhvers staðar. Svarið er – það er mjög djúpt á honum, þrátt fyrir að gamlir byltingarsinnar á borð við Birnu Þórðar og Ragnar skjálfta sitji í flokksráðinu.

Einn þeirra sem tekur fagnandi hugmyndum Steingríms J. Sigfússonar um netlögreglu er sjálfur lögreglustjóri höfuðborgarsvæðisins, Stefán Eiríksson. Þetta kemur fram í viðtali við lögreglustjórann sem birtist á Deigluvefnum.

Í því sambandi má rifja upp að Stefán stjórnaði aðgerðum þegar Falun Gong hópurinn var kveðinn í kútinn hér á Íslandi fyrir nokkrum árum.

Frá femínistum kemur svo mjög púrítanskur straumur inn í VG. Þetta snýst aðallega um að bjarga föllnum konum frá ógæfu og að kveða niður hið illa sem býr í körlum. Svona er alls ekki nýtt af nálinni.

Nú eru það femínistar sem eru boðberar þessarar frelsunar. Framan af á tuttugustu öldinni var það Hjálpræðisherinn.

- - -

"Þetta sýnir hvað það getur farið illa með menn að alast upp í einangruðu lútersku samfélagi við heimskautsbaug," sagði vinur minn einn eftir að hann hafði lesið athugasemdir eftir herskáa trúleysingja hér á vefnum. Þessi flokkur manna kemur víða við – heldur meðal annars úti vef sem heitir Vantrú – og fólk með þessar skoðanir reynir líka að hasla sér völl innan stjórnmálaflokka, nú síðast í Vinstri grænum.

Af frásögnum af landsfundi Vinstri grænna að dæma hefur það ekki tekist mjög vel. Kemur kannski ekki á óvart því að sumu leyti eru Vinstri grænir íhaldssamasti stjórnmálaflokkur Íslands. Tillaga um aðskilnað ríkis og kirkju fékk ekki framgang á landsfundinum. Þar lentu trúleysingjarnir í fangbrögðum við Húnvetninginn og skákmanninn frækna, Jón Torfason, en hann segir svo frá atburðum í greinarkorni á vef Ögmundar Jónassonar:

"En í umræðum um þessa afgreiðslu, sem formaður og varaformaður ungra vinstri grænna höfðu borið fram, kom hver af öðrum úr þeim myndarlega hópi ungs fólks sem sat landsfundinn upp í pontu með yfirlýsingar um að þessi afgreiðsla væri nánast mannréttindabrot. Því var lýst yfir að flokkurinn væri að mismuna fólki og vinna gegn trúfrelsi o.s.frv. Þessar miklu yfirlýsingar um meint dæmafátt óréttlæti fannst mér satt að segja út úr öllu korti og urðu tilefni hugleiðinga minna, um að unga fólkið mætti leita sér að þarfara hugsjónamáli að berjast fyrir en trúfrelsi, frelsi sem var fært í lög fyrir nærri hálfri annarri öld.

Loks má minna þá á, sem eru þjakaðir af trúarfjötrum þeim sem þjóðkirkjan hefur lagt á hug þeirra, að til eru flokkar sem hafa aðskilnað ríkis og kirkju á stefnuskrá sinni, t.d. Frjálslyndi flokkurinn."
Steingrímur forsætisráðherra, Davíð í vitnastúkuna, stéttarvitund stjórnarmanna, bjórinn

Er hið ótrúlega í sjónmáli? Að Steingrímur J. Sigfússon verði forsætisráðherra eftir kosningarnar í vor? Þá verður nú ekki doði í pólitíkinni. Fylgisaukning VG í skoðanakönnunum virðist ætla að halda býsna lengi – nú síðast hjá Gallup. Samfylkingin er í tómu tjóni. Og það er greinilegt að margir eru farnir að fyllast áhyggjum. Lengi vel var látið með flokkinn hans Steingríms eins og hann væri bara skrítinn og skemmtilegur, svona eins og hressilegt ungmennafélag. Nú er farinn að stafa ógn af honum og þá eru viðbrögðin önnur.

Kapítalistar eru uggandi um sinn hag. Sjálfstæðismenn eru loks farnir að taka á Steingrími með öðru en silkihönskum. Til eru Sjálfstæðismenn sem hérumbil aldrei setja orð á blað nema til að skrifa um Samfylkingunna. Ef til vill fer það að breytast?

Altént bendir allt til að atlögurnar að Steingrími verði harðari fram að kosningum, eins og mátti til dæmis heyra í þinginu í morgun þegar rætt var um afstöðu hans til virkjana í Þjórsá. Máski verður Samfylkingin í nokkru skjóli á meðan og er því kannski fegin?

- - -

Það er algjört möst að láta Davíð bera vitni í Baugsmálinu. Þó ekki sé nema vegna skemmtanagildisins. Þyrfti eiginlega að sýna það beint í sjónvarpinu. Fyrir utan hvað maður vonar að atburðir Bolludagsmálsins, þessarar hliðargreinar Baugsmálsins,skýrist ef hann er settur undir eið fyrir dómstóli. Annars fær maður kannski aldrei að vita sannleikann í málinu. Davíð sagði einhvern tíma að hann ætlaði ekki að skrifa ævisögu sína.

Er Davíð ekki barasta lykilvitnið? Jafnvel þó hann tengist ekki beinlínis neinu af ákæruatriðunum. En málið er hvort sem er orðið svo ruglingslegt að það meikar ekki diff.

- - -

Tvöföldun eða þreföldum launa stjórnarmanna og stjórnarformanna er eins og að æla framan í þjóðina. Kemur samt ekki á óvart. Þarna er ákveðinn hópur manna sem á stéttarhagsmuna að gæta. Laun þeirra eru hækkuð, á móti hækka þeir laun hjá stéttarbræðrum sínum þegar þeir hafa færi til. Fyrir utan allra kaupréttarsamningana. Þannig sjá menn um sína og allir eru hæstánægðir. Nema kannski tuðandi almúginn.

Svo halda menn því fram að misskiptingin í þjóðfélaginu sé ekki að aukast. Ha!

- - -

Það er bjórdagurinn í dag. Ungir Sjálfstæðismenn eru af því tilefni að rifja upp ummæli ýmissa andstæðinga bjórsins. Uppáhaldsummælin mín eru komin frá áðurnefndum Steingrími – bera keim af einhvers konar blöndu af marxisma og ungmennafélagshugsjón:

"Ég hef til viðbótar pólitískar ástæður fyrir því að ég vil ekki standa að breytingum hvorki í áfengismálum né annars staðar sem gera fólkið óvirkara og sljórra gagnvart umhverfi sínu. Það tel ég að stóraukin neysla bjórs, jafnvel þó að eitthvað dragi úr neyslu annarra áfengistegunda, mundi gera."
Landsfundir, Sjallar skamma VG, stjórnarmynstur, óráð

Er það ofdirfska hjá Samfylkingunni að halda landsfund um sömu helgi og Sjálfstæðisflokkurinn, lævíslegt plan eða bara klúður? Ég hef komið á marga landsfundi Sjálfstæðisflokksins – við þá samkomu keppa ekki aðrar stjórnmálahreyfingar, ekki hvað varðar aðsókn, umgjörð og stemmingu. Það er einfaldlega þannig. Sjálfstæðisflokkurinn er fjöldahreyfing með langar hefðir, því nær Samfylkingin tæplega. Hún þekkir ekki hið fágaða samkenndarþel sem ríkir á landsfundum Sjálfstæðisflokksins.

En það er ljóst að helgina eftir páska berjast þessir stjórnmálaflokkar um fjölmiðlaathyglina. Hvað á ég að gera? Éghef yfirleitt boðið formönnum flokka sem halda landsfundi í Silfrið á sunnudegi. En einhvern veginn finnst mér ekki líklegt að Geir Haarde og Ingibjörg Sólrún vilji deila sviðsjósinu á þessum tíma.

- - -

Það er að verða dálítil breyting á pólitískri umræðu eftir landsfund Vinstri grænna. Sjálfstæðismenn eru farnir að taka á Vinstri grænum. Það hefur maður varla séð áður. Sjálfstæðismenn hafa þvert á móti látið sér vel líka að VG taki fylgi frá Samfylkingunni. Jafnvel hvatt Steingrím J. og hans fólk áfram undir rós – með því að segja að VG-arar séu svo stefnufastir, einarðir og samkvæmir sjálfum sér.

En nú kveður við örlítið annan tón. Á fjölda vefsíðna sem eru skrifaðar af Sjálfstæðismönnum fá Vinstri grænir að finna til tevatnsins. Þeir eru jafnvel kallaðir kommúnistar. Sumir skríbentarnir halda því fram að þeir séu ekki stjórntækir og vísa til orða Steingríms J. um netlögreglu, hugmynda um að stjórnarskrárbinda jafnræði milli karla og kvenna í stjórnum fyrirtækja, á Alþingi og í ríkisstjórn og skattkerfisbreytinga sem voru boðaðar á landsfundinum.

- - -

Það skyldi þó ekki vera að líkurnar á ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar séu að aukast? Spyr sá sem ekki veit. Hins vegar hitti ég fróðan mann sem hélt því fram að við fengjum ríkisstjórn eftir gömlu vinstristjórnarmynstri með Samfylkingu, VG og Framsóknarflokki. Síðastnefndi flokkurinn myndi fara niður í tólf prósent í kosningunum, það yrði túlkað sem varnarsigur og síðan ákveddu flokksmenn að sýna vinstri vangann og setjast í stjórn – líklega undir forsæti Ingibjargar Sólrúnar.

Steingrímur J. yrði þá væntanlega utanríkisráðherra og Jón Sigurðsson fjármálaráðherra – þótt reyndar sé hætt við að hann nái ekki einu sinni inn á þing.

- - -

En kannski er ég bara með fullkomnu óráði. Ég ligg heima í rúminu með flensu og leiðist ógurlega.