arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Breska pressan, Frú Afskiptasöm, vor í London

Það er stundum ótrúlegt að fylgjast með bresku pressunni.

Þangað til fyrir nokkrum dögum átti pressan ekki orð yfir það hversu Vilhjálmur prins og Kate Middleton væru frábært par. Hræsnin ríður ekki við einteyming í blöðunum í þessu landi.

Nú eru þau hætt saman og þá kveður við annan tón. Í Evening Standard í gær mátti lesa allt um móður Kate Middleton. Hún var reyndar kölluð Meddleton í greininni – sem útlegst Frú Afskiptasöm. Þessari konu voru ekki vandaðar kveðjurnar. Var því jafnvel haldið fram að hún hefði frá því Kata var ung stúlka plottað að koma henni saman við prinsinn. Blöðin hafa líka skýrt frá því að móðirin sé fyrrverandi flugfreyja (þykir ekki fínt) og að hún hafi verið það sem þau kalla gum chewing. Hún tuggði semsagt tyggjó í tíma og ótíma.

Svo var klykkt út með að eftir tuttugu ár myndi Kata verða eins og mamma sín. Því var jafnvel haldið fram að prinsinn hefði séð þá þróun fyrir og þess vegna sagt stúlkunni upp.

Prinsinn fékk að finna til tevatnsins á öðrum stað í blaðinu. Þar var sagt að hann væri að verða nákvæmlega eins og pabbi sinn. Það þykir ekki gott. Framan af ævi sinni var hann eins og mamma sín, sætur og smágerður. Nú fer hann samkvæmt blaðinu að líta út eins og aðrir í föðurfjölskyldunni – hárið þynnist og andlitsdrættirnir minna æ meira á hross.

- - -

Meira um hvað blöðin hérna eru fráleit. Nokkur þeirra hafa haldið uppi mikilli herferð vegna hermannanna sem voru fangar Írana en fengu svo að selja sögu sína fjölmiðlum eftir að þeim var sleppt. Nokkur þeirra hafa hneykslast á þessu dag eftir dag og heimtað afsögn varnarmálaráðherrans sem leyfði þetta.

Síðan hefur reyndar komið í ljós að blöðin sem láta hæst buðu sjálf í sögu Faye Turney, konunnar í hópi hermannanna, en biðu lægri hlut fyrir The Sun og ITV sjónvarpsstöðinni.

Prinsípfestan var ekki meiri en þetta. Götupressan hérna er gjörsamlega siðblind en telur sig samt vera þess umkomin að sitja í dómarasæti yfir öllu og öllum.

- - -

Við Kári erum annars staddir í London. Komum hingað á sunnudag og höfum dvalið hér í undarlega góðu vorveðri. Hvarvetna er ilmur af vori í loftinu, það er setið á útikaffihúsum, og fagurlega rauðir túlípanar voru búnir að springa út í skemmtigarðinum þangað sem við förum gjarnan. Þetta er afskaplega þægilegt eftir vetur á Íslandi sem byrjaði alltof snemma og ætlar að enda alltof seint.

Hér hefur verið hlýjasti vetur frá því mælingar hófust. Af því tilefni keypti ég mér í gær myndina An Inconvenient Truth.

Á eftir erum við að hugsa um að fara í British Museum og vonumst til að sjá þar múmíur. Svo ætlum við að hitta Ara bróður minn í garðinum í Lincolns Inn. Hann er afar efnilegur piltur og stundar nám í London School of Economics sem er þar rétt hjá.

Garðarnir hérna eru mjög áhugaverðir fyrir fimm ára dreng, ekki síst af því þar er mikið af sætum íkornum.
Konur í jakkafötum, gay kóngur, smalað á Spáni, spásagnir

Ég hef lengi haldið því fram að Vihjálmur bretaprins verði fyrsti gay kóngur á Englandi. Ég varð pínu tvístígandi meðan á sambandi hans við Kate Middleton stóð, en nú hefur hann slitið því. Þetta væri mjög í anda móður hans – sem var undir lokin orðin einhvers konar verndardýrlingur samkyhneigðra. Þegar Vilhjálmur kemur úr skápnum verður mikill fögnuður og vonandi gengur hann að eiga einhvern fallegan prins.

Tek samt fram að ég hef ekki hugmynd um hver kynhneigð Vilhjálms er, gæti reyndar ekki staðið meira á sama, en þetta er bara svo falleg hugmynd.

- - -

Meira alvörulaust hjal.

Getur einhver skýrt út hvers vegna Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir og líka Guðfinna Bjarnadóttir voru í jakkafötum á landsfundi Sjálfstæðisflokksins? Þær tóku sér stöðu á sviði Laugardalshallarinnar innan um karlana í forystu flokksins og smellpössuðu svoleiðis í hópinn. Álengdar stóðu svo konurnar í flokknum, Arnbjörg Sveinsdóttir og Drífa Hjartardóttir, klæddar venjulegum kjólum og virkuðu voða gamaldags.

Annars minnir þetta á gamlan brandara sem ég held sé kominn frá gamla Spilverkinu/Stuðmönnum:

"Geir Hallgrímsson er ekki í jakkafötum, hann er í buxnadragt!"

- - -

Suður í Torrevieja á Spáni er mikill fjöldi íslenskra eftirlaunaþega. Svo er náttúrlega fjölmenni á Kanarí líka. Þetta er hópur sem flokkarnir eru að reyna að bera sig eftir. Sjálfstæðisflokkurinn mun hafa skipulagt rútuferð með Íslendinga til ræðismanns í Benidorm eftir helgina og er talið að verði fjölmennt í rútunni.

Samfylkingin er líka að reyna að ná fólki af þessum slóðum saman í rútu, en hefur hins vegar átt við þann vanda að stríða að helst enginn vill reka erindi flokksins þarna suðurfrá. Kannski verður Ingibjörg Sólrún bara að leita til átrúnaðargoðs síns Zapatero, forsætisráðherra Spánar?

- - -

Greiningardeild Glitnisbanka spáði því um daginn að hlutabréfamarkaðurinn á Íslandi hækki um 37 prósent á þessu ári. Ekki 36 eða 38 heldur nákvæmlega 37. Nú vita allir sem þekkja til að engin leið er að spá um hækkanir á hlutabréfamarkaði. Það er hægt að greina einhverjar tilhneigingar, en að nefna ákveðna prósentutölu er bjánalegt. Glitnismenn vita að það yrði einskær tilviljun ef spá þeirra rætist. Maður getur eins fengið Ellýju Ármanns til að lesa í kaffibolla eða Gulla til að rýna í stjörnukort.

En auðvitað er tilgangurinn með þessu aðeins einn – að kjafta upp markaðinn.

- - -

Ekki veit ég hvers vegna skoðanakannanir Blaðsins virka svona ofboðslega vitlausar? Er einhver sem getur skýrt út fyrir mér hvaða skekkja er í þeim?
Mona, Helle, Geir og Ingibjörg í Silfrinu

Meðal gesta í Silfri Egils á sunnudaginn verða þær Mona Sahlin, formaður sænska jafnaðarmannaflokksins, og Helle Thorning-Schmidt, formaður sósíaldemókrata í Danmörku.

Landsfundir Sjálfstæðisflokks og Samfylkingarinnar standa yfir nú um helgina og þaðan koma í þáttinn formennirnir Geir H. Haarde og Ingibjörg Sólrún Gísladóttir.

Á vettvangi dagsins situr valinkunnt sómafólk, nefna má Pétur Tyrfingsson, Margréti Sverrisdóttur, Óla Björn Kárason og Björgvin Val Guðmundsson, ritstjóra og höfund Bæjarslúðursins á Stöðvarfirði.

Þess má geta að nú í miðjum apríl eru liðin átta ár síðan Silfur Egils fór fyrst í loftið. Ég er löngu búinn að missa tölu á því hvað þættirnir eru orðnir margir…
Eitruð blogg, rógurinn gegn Sólrúnu, Hillary og Ségolène, góður húmor

Oliver Kamm skrifar merkilega grein í Guardian í morgun um bloggið sem tröllríður hinum pólitíska heimi. Kamm hefur sitthvað til síns máls, þótt ég sé kannski ekki að öllu leyti sammála honum.Bloggið er svosem nógu lýðræðislegt, segir Kamm, það eru sáralitlar hindranir – bloggararnir þurfa bara að hafa nógan tíma – en það er einatt slappt og klasturslegt, keppir alls ekki við alvöru dagblöð þar sem eru í gildi reglur um framsetningu og efnistök.

Maður þarf ekki að vita neitt eða kunna neitt til að blogga. Og þannig eru bloggararnir að sumu leyti eins og hjörð, skrif þeirra eru býsna fyrirsjáanleg – það er nánast eins og maður sé staddur í bergmálsherbergi, segir Kamm.

Og svo er það skítkastið. Allur óhróðurinn sem er settur fram um stjórnmálamenn og opinberar persónur. Hér höfum við dæmi um þetta í hinni linnulausu ofsóknarherferð gegn Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur sem er stunduð á vefnum – einatt undir nafnleysi.

Þess utan er bara hrein vitleysa – eða hvað á maður að segja um svonalagað?

Pólitísk blogg eitra umræðuna er niðurstaða Kamms. Er það eitthvað sem við þurfum að hugsa um?

- - -

Annars gekk ég á vin minn úr Sjálfstæðisflokknum um daginn og spurði hvers vegna hann hataði Ingibjörgu Sólrúnu svona mikið? Hann stundi einhverju upp, en ekkert af því var nógu konkret til að ég gæti lagt það á minnið. En ég spyr aftur – hvað hefur hún gert til að verðskulda þessa tegund af umtali?

- - -

Guðmundur Magnússon veltir stöðu Ingibjargar Sólrúnar líka fyrir sér í grein sem hann skrifar á bloggsíðu sem hann hafði opna yfir páskana og svo ekki meir – eða það skilst mér.

Getuðu ekki haft opið aðeins lengur, Guðmundur? Þú ert einn af fáum sem gefur lífinu í bloggheimum raunverulegt gildi.

- - -

Femínistinn Madeleine Bunting skrifar í Guardian um konur sem eru að bjóða sig fram í tvö valdamestu embætti í heimi, Hillary Clinton og Ségolène Royal. Hún segir að báðar séu afkvæmi femínistahreyfingarinnar og báðar leggi áherslu á það í kosningabaráttu sinni að þær séu konur og mæður.

Það er vissulega rétt að það yrðu mikil tíðindi ef önnur hvor þeirra næði kjöri. En því miður held ég að séu litlar líkur á því. Nicolas Sarkozy verður nær örugglega kosinn forseti Frakklands og ég held að Hillary sé alltof umdeild persóna til að verða Bandaríkjaforseti. Við eigum eftir að sjá massífa rógsherferð gegn henni.

Þannig að líklega tapa þær báðar. Rétt eins og Ingibjörg Sólrún á Íslandi.

- - -

Hugmyndir Princeton prófessorsins um að sprengja Ísland í staðinn fyrir Írak eru bráðfyndnar. Minna að sumu leyti á háðsádeilur Jónatans Swift. Sá ágæti húmoristi Júlíus Valsson svarar þessu ágætlega á bloggi sínu:

"Vonandi nota þeir nifteindasprengjur á okkur, þá skemmast ekki handritin."
Margrét Pála, Björn og aprílgabbið, Fjallkonan, kóngur með byssu

Margrét Pála Ólafsdóttir, framkvæmdastjóri Hjallastefnunnar, átti stjörnuleik í Silfrinu hjá mér í gær. Margrét Pála boðar meðal annars að sjálfstæður rekstur geti verið konum til hagsbóta, veitt þeim áhrif, myndugleik og betri laun í staðinn fyrir að þær séu "valdsviptar vinnukonur kerfisins" eins og hún kallar það. Margrét rakti að 57 prósent kvenna vinna hjá hinu opinbera, en aðeins 22 prósent karla. Þetta er að sönnu frumleg nálgun og óvænt – en afar sterk í ljósi þess glæsilega starfs sem Margrét Pála hefur skilað í menntageiranum. Það er ekki hægt að segja annað en hún viti hvað hún er að tala um.

Ég þóttist svosem vita að þetta myndi ekki falla í kramið hjá Vinstri grænum – því miður er pólitísk umræða hér á landi svo vanþroskuð að ekki má minnast á einkarekstur í mennta- eða heilbrigðiskerfi án þess að menn fari að hrópa um að nú eigi að selja börn og sjúklinga. Samt er það svo að við erum með afar miðstýrt menntakerfi og líklega miðstýrðasta heilbrigðiskerfi á byggðu bóli. Hæfilegur einkarekstur getur vart annað en bætt þjónustuna – hið opinbera myndi hvort sem er borga áfram og fulls jöfnuðar milli þegnanna yrði væntanlega gætt gætt.Meira að segja hin sósíaldemókratíska Svíþjóð hefur gengið miklu lengra á þessari braut en Ísland sem þó hefur yfirleitt verið undir hægri stjórn.

Ögmundur Jónasson gerir þetta að umfjöllunarefni á heimasíðu sinni. Manni skilst helst að honum þyki allt í lagi að hafa gömlu sjálfseignarstofnanirnar innan heilbrigðiskerfisins – DAS og SÍBS – en varasamt sé að fara þessa leið í nútímanum.

- - -

Það var flott hjá Birni Bjarnasyni að taka þátt í aprílgabbi Stöðvar 2. Hann gerði það mjög vel. Sýndi á sér dálítið óvænta hlið. Björn er kannski meiri húmoristi en margan grunar. En sem talsmaður aukinna varna er hann vonlaus. Menn hlaupa undireins í skotgrafir þegar Björn byrjar að tala um varnarmál – hvort sem það er lögregla, varalið, her eða hversu vel þetta er meint hjá honum. Þetta er bara partur af ímynd Björns og verður ekki breytt úr þessu.

Ef á að ná einhvers konar sátt um að búa til sveitir sem geta tekist á við ýmis öryggiverkefni þá er Björn ekki maðurinn til að ná henni. Það ber heldur ekki að vanmeta inngróna vantrú, fyrirlitningu og skilningsleysi Íslendinga á öllu sem tengist hermennsku.

Sem er reyndar ein besta hlið þjóðarinnar.

-- - -

Í þætti mínum í gær vitnaði ég í skilgreiningu Gísla Gunnarssonar sagnfræðiprófessors á umhverfisbylgjunni sem nú gengur yfir þjóðina. Hún hljómar svona og birtist í Morgunblaðsgrein í síðustu viku:

"Ég fór að greina sterk "innsæisviðhorf" sem höfðu mikil áhrif. Þar fór þrennt saman: andstaða við tæknibreytingar á "ósnortinni náttúru", andstaða við fjármagn, einkum erlent, (sem tengist andstöðunni við heimsvæðingu) og í þriðja lagi einhvers konar gildishlaðinn órökstuddur "femínismi". "Fjallkonan" var táknið sem sameinaði þetta þrennt."

- - -
Fundur í Stykkishólmi, zero Framsókn, mávadráp

Ég er kominn í Stykkishólm, í glampandi sól en frekar köldu veðri, sit hér í matsal hótelsins og horfi yfir Breiðafjörð. Myndin hérna sýnir útsýnið út um gluggann. Við erum með kosningafund um kvöldmatarleytið á vegum Stöðvar 2. Þetta er fyrsti fundurinn í hringferð okkar um landið – næsta miðvikudag verðum við á Akureyri.

Þátturinn á eftir verður kannski ekki síst eftirminnilegur fyrir hvað hlutur kvenna er lélegur í Norðvesturkjördæmi. Merkilegt í kosningum sem virðast að miklu leyti ætla að snúast um kvennafylgið. Engin kona skipar fyrsta sæti framboðslista í kjördæminu – þó er hugsanlegt að Íslandshreyfingin geti bætt þar úr. Annars eru í fyrstu sætum Sturla, Magnús Stefánsson, Jón Bjarnason, Guðjón Arnar og svo nýliðinn Guðbjartur Hannesson.

Einu konurnar sem eiga einhverja möguleika á þingsæti í kjördæminu eru Herdís Sæmundardóttir úr Framsóknarflokki og Ingibjörg Inga Guðmundsdóttir úr VG.

Við birtum skoðanakönnun um fylgi flokkanna í útsendingunni á eftir svo það verður spennandi að sjá.

- - -

Af hverju ekki ríkisstjórn með zero Framsókn? er nýjasta kosningaslagorð ungliða í VG. Þýðir þetta að þau vilja frekar starfa með Sjálfstæðisflokknum? Hví skynjar maður þessa spennu hjá VG fyrir samstarfi við íhaldið? Ber Sjálfstæðisflokkurinn ekki ábyrgð á stóriðjustefnunni til jafns við Framsókn? Er það ekki Sjálfstæðisflokkurinn sem hefur knúið áfram einkavæðinguna? Voru það ekki Sjálfstæðismenn sem breyttu Ríkisútvarpinu í ohf? Studdu innrásina í Írak?

Það er líka vel hugsanlegt að unga fólkið í VG þurfi að éta ofan í sig stóru orðin. Sá möguleiki gæti hæglega komið upp að ekki verði hægt að mynda ríkisstjórn til vinstri nema með Framsóknarflokknum. Þá verður ekki zero Framsókn.

- - -

Aldrei má gera neitt á Íslandi án þessa að einhver fari að rövla. Nú koma alls konar spekingar og mótmæla því að sílamávnum á Reykjavíkurtjörn verði útrýmt. Við sem búum nálægt Tjörninni vitum að vegna hans hefur andarungi varla komist á legg á Tjörninni í fjölda ára. Kríuvarpið hefur líka misfarist algjörlega.

Sóley Tómasdóttir, sem situr í umhverfisráði borgarinnar, segir í viðtali við eitt dagblaðanna að nær sé að auka hreinlætisvitund borgaranna sem aftur myndi minnka æti mávsins.

Vandinn er bara sá að mávurinn fór að vera vandamál að eftir að gert var átak í hreinsun strandlengjunna í Reykjavík. Þá var ekkert ætilegt lengur fyrir hann að hafa út með ströndinni. Svo mávagerið fór að leita inn í borgina þar sem urðu fyrir sætir og varnarlausir andarungar.
Óbundnir til kosninga

Nú er að koma sá tími að kjósendur vita ekki neitt lengur. Við göngum að kjörborði eftir einn og hálfan mánuð. En við vitum ekkert hvaða ríkisstjórn kemur upp úr kössunum. Getum í raun haft takmörkuð áhrif á það. Allir flokkanir ganga óbundnir til kosninga eins og það heitir í máli þeirra. Undanfarin ár virðist þetta hafa þýtt að það er búið að semja um ríkisstjórn fyrir kosningar – án þess að kjósendur viti af því. Ekki getur slíkt leynimakk talist ýkja lýðræðislegt.

Þannig hefur verið upplýst að Björn Bjarnason og Guðmundur Bjarnason hafi átt með sér fundi um stjórnarmyndun áður en ríkisstjórnin 1995 var mynduð – meðan ennþá sat stjórn Sjálfstæðisflokks og Alþýðuflokks. Einnig hefur komið fram að Eiríkur Tómasson lögfræðingur hafi haft milligöngu um myndun stjórnarinnar þessarar rikisstjórnar. Má spyrja: Hver kaus Eirík til að taka að sér þetta hlutverk? Ég man ekki til þess að kjósendur hafi beðið hann um það.

Svo má telja áfram. Heimildir herma að Davíð Oddsson og Halldór Ásgrímsson hafi verið búnir að semja um áframhaldandi stjórnarsamstarf tuttugu dögum fyrir síðustu kosningar. Allt var gert til að útiloka Samfylkinguna sem þó vann álitlegan kosningasigur. Ekki var kjósendum samt greint frá þessu samkomulag – frekar en þeim kæmi það ekki við. Það var hlegið að Össuri þegar hann hafði samband við Halldór daginn eftir kosningarnar og vildi mynda með honum ríkisstjórn.

Á sama hátt virðast Jón Baldvin Hannibalsson og Davíð Oddsson hafa verið í sambandi fyrir kosningarnar 1991. Það tók þá furðuskjótan tíma að mynda Viðeyjarstjórnina. En hefði það kannski haft áhrif á fylgi Alþýðuflokksins ef hefði verið greint opinberlega frá þessum viðræðum? Það verður að teljast mjög sennilegt.

Nú hafa gengið sögur um fund Steingríms J. Sigfússonar og Geirs H. Haarde.Ég heyrði ávæning af því núna um helgina að hann hefði átt sér stað. Vinstri græn neita þó. Áður hafa birst fréttir um þreifingar milli Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar. Alveg burtséð frá því hvað er satt í þessu er kjarni málsins sá að við vitum ekki hvað er að gerast bak við tjöldin. Er verið að mynda ríkisstjórn án þess að kjósendur hafi nokkurn pata af því? Allmikil hefð virðist vera komin á slíkt háttarlag í íslenskum stjórnmálum. Flokkarnir vilja ekki láta stinga undan sér stuttu fyrir kjördag.

Það er skrítið lýðræði. Væri ekki nær að flokkarnir gæfu út með skýrum hætti með hverjum þeir hyggjast starfa eftir kosningar – og stæðu svo og féllu með þeirri yfirlýsingu? Það er aðferð sem hefur tíðkast á Norðurlöndunum. Annars erum við með kerfi sem er á þann veginn sem Guðmundur Andri Thorsson lýsti fyrir nokkrum árum – það er sama hvað maður kýs, einhvern veginn er maður alltaf að greiða Finni Ingólfssyni atkvæði.

Stjórnarmyndun á að fara fram fyrir opnum tjöldum – í allra augnsýn. Hún á ekki að vera refskák eða leynimakk.
Kosningavélar, hönnuð atburðarás, risaþota, Stuðmenn í framboði

Nú er farið að ræsa kosningamaskínur víða um landið. Flokkarnir eiga misgóðar vélar. Vinstri grænir líklega einna lakasta. Það er spurning hvort það háir þeim eitthvað í kosningabaráttunni eða hvort siglingin á þeim sé slík að það skipti engu máli? Sjálfstæðisflokkurinn hefur löngum þótt eiga feiki öfluga kosningavél. Þar eru nú nýjir menn við stjórnvölinn, Andri Óttarsson, Borgar Einarsson og Þórlindur Kjartansson, vinirnir úr Deigluhópnum. Flokkurinn virðist vera með fylgi í kringum 36 prósent – en ætlar sér örugglega meira. Sjálfstæðisflokkurinn hefur getað ræst út furðu mikinn fjölda fólks á fjögurra ára fresti.

Sú saga gengur fjöllunum hærra að Sjálfstæðisflokkurinn ætli að gera tilraun til að hringja í alla kosningabæra landsmenn fyrir kosningarnar. Það þarfnast sjálfsagt nokkurs átaks. Kannski er þetta bara ný útgáfa af gömlum brandara sem segir að sé miklu sniðugra að hringja bara beint í smáþjóðina fremur en að eyða peningum i auglýsingar?

En þetta gæti samt verið ansi sniðugt á tíma þegar flokkarnir eru að reyna að sammælast um að takmarka auglýsingar – og þykir í rauninni hallærislegt veikleikamerki að auglýsa of mikið. Er ekki hægt að fá símafyrirtæki til að gefa góðan afslátt?

- - -

Stundum er talað um hannaða atburðarás. Síðustu dagana höfum við séð glæsilegt dæmi um slíkt. Stjórn Faxaflóahafna samþykkir að taka að sér að leggja Sundabraut. Þar er Björn Ingi Hrafnsson, borgarfulltrúi og framsóknarmaður, formaður stjórnar. Borgarstjórn þar sem Björn Ingi situr fagnar framtakinu. Tveimur dögum síðar er gengið á fund þar sem forsætisráðherra, samgönguráðherra og iðnaðar- og viðskiptaráðherra taka á móti hinum stórhuga framkvæmdamönnum.

Allir eru mjög ábúðarmiklir. Eru kannski að koma kosningar?

- - -

Almennt séð er ég ekki mikill áhugamaður um flug yfir Reykjavik. En í morgun komst ég ekki hjá því að horfa þegar hin stórfenglega þota Airbus 380 var í lágflugi yfir borginni. Mér skilst að hún geti tekið allt að 800 manns í sæti. Vonandi er þá ekki jafn þröngt um þá og í vélum Flugleiða. En þessi flugvél er glæsileg. Já, alveg rosaleg.

Ég nefndi það við Kára að hann gæti kannski orðið fugvélaverkfræðingur. Jú jú, sagði hann, flugvélaverkfræðingur, smiður og tónlistarmaður.

- - -

Jakob Frímann Magnússon virðist ekki vera eini Stuðmaðurnn sem er í framboði. Ef grannt er skoðað á lista Sjálfstæðisflokksins í Suðvesturkjördæmi má sjá þar í 17. sætinu Valgeir Guðjónsson tónlistarmann, Seltjarnarnesi. Valgeir var líka í Spilverki þjóðanna sem var eins konar hirðhljómsveit vinstri byltingarinnar sem náði hámarki hér árið 1978, kynslóðarinnar sem tók niður storresana, dáði Guðrúnu Helgadóttur, drakk te úr leirkrúsum, fór í Keflavíkurgöngur – og kunni öll Spilverkslögin utan að.

En nú er Valgeir semsagt fluttur á Nesið og kominn í framboð fyrir Sjálfstæðisflokkinn. Það er alltaf gleðilegt þegar fólk heldur sig ekki við gömlu rullurnar.
Sýknað vegna skopmynda, Íslandshreyfingin, fermingar og efnishyggja

Einhver undarlegasta uppákoma síðari ára er þegar allt það fólk sem á ensku kallast bleeding heart liberals fór að bera blak af ofstækismönnum sem heimtuðu að ritskoðaðar yrðu nokkrar skopmyndir. Aldrei hefur maður heyrt í jafn mörgu skilningsríku fólki – sem skildi það svo vel að múslimar hlytu að vera móðgaðir vegna teikninga af Múhameð sem birtust í blaði á dönskum útkjálka. Skildi að vegna þessa væru brennd sendiráð, fólk jafnvel drepið og hætt viðskiptum við heila þjóð.

Sumar af þessum skopmyndum birtust víðar. Meðal annars á þessum vef. Ég varð þess heiðurs aðnjótandi að eitthvað sem ég sagði um skopmyndamálið birtist í Politiken í Kaupmannahöfn – það var minnir mig þegar ég sagði að myndirnar ættu helst að birtast út um allt. Trúarbrögð ættu ekki að vera undanþegin móðgunum. Fjandakornið, það eru meira en þrjú hundruð ár síðan Voltaire fæddist – hátt í heil öld síðan Bunuel og Dali gerðu sínar súrrealísku háðsádeilur á kirkjuna.

Nú hefur franskur dómari komist að nokkurn veginn sömu niðurstöðu. Íslamskir trúarleiðtogar í Frakklandi höfðu kært tímaritið Charlie Hebdo (hundómerkilegt og leiðilegt blað) fyrir að birta teikningarnar. Dómarinn sagði að myndirnar brytu ekki gegn frönskum lögum heldur stuðluðu þvert á móti með mikilvægum hætti að tjáningarfrelsi í landinu.

Ég held reyndar að margir þeirra sem tóku málstað ofstækismannanna hafi áttað sig síðar. Vona það allavega.

- - -

Fjallið tók joðsótt og fæddi…. Eða? Hvað á maður að halda um framboð Íslandshreyfingarinnar? Var maður ekki að bíða eftir nýjum andlitum? Svo eru þetta Ómar, Margrét og Jakob Frímann. Og vinkonur Margrétar úr Frjálslynda flokknum. Jú og Ósk Vilhjálmsdóttir sem ég hef hingað til haldið að væri til vinstri í pólitík.

Var ekki ætlun Ómars að stofna til framboðs á hægri vængnum sem myndi laða til sín umhverfisverndarfólk úr Sjálfstæðisflokknum? Varla tekst það með þessu móti. Miklu líklegra er að Íslandshreyfingin taki fylgi frá vinstri flokkunum. Reyndar er ég ekki viss um að neitt umhverfissinnafylgi sé til skiptanna hjá Sjálfstæðisflokknum. Fólk sem kýs þann flokk gerir það út af einhverju öðru en umhverfismálum.

Því er spurning hvort Íslandshreyfingin hafi kannski þveröfug áhrif. Að hún styrki Sjálfstæðisflokkinn og þar af leiðandi stóriðjustefnuna?

- - -

Stundum heyrir maður dásamlegar flökkusögur. Til dæmis um fermingar. Ein þeirra er að í fermingarveislu nokkurri hafi verið afþakkaðar allar gjafir sem kostuðu minna en átta þúsund krónur.

Önnur er um fermingarveislu þar sem ekki mátti koma með gjafir sem eru keyptar í Hagkaup.

Fermingar hafa meðal annars þann tilgang að leiða börn inn í heim efnishyggju og hræsni, svo þetta er kannski bara allt satt.