arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sveltandi heimur

Einn helsti páfi umhverfisverndar í heiminum, George Monbiot, segir að lífefnaeldsneyti sé glæpur gegn mannkyninu.

Hann segir að við þurfum að éta minna kjöt.

Nota minna bensín, fljúga minna.

Allt er þetta farið að snúast um loftslagsbreytingar meðan mikill fjöldi fólks sveltur vegna hækkaðs matarverðs. Það hækkar meðal annars vegna lífefnaeldsneytis sem er hannað til að okkur Vesturlandabúum líði aðeins betur með sjálf okkur. Eins og til dæmis vindmyllur sem hafa risið víða en eru vita gagnslitlar til orkuframleiðslu:

Enn er hins vegar ekki talað um lausnir sem gætu komið að gagni:

Kjarnorku.

Erfðabreytt matvæli.

Niðurfellingu tolla– og viðskiptahindrana sem valda því að matvælum er hent í stórum stíl og þau brennd á altari markaðsverndar.

Já – og ég ætla líka að nefna hvalveiðar eins og Kristinn frá Bakkafirði.

Þótt þær séu ekkert aðalatriði.
Viðbrögð stjórnarandstöðu

Það er merkilegt að heyra viðbrögð stjórnarandstöðu við þjóðhagsspá í sjónvarpinu:

Varaformaður Vinstri grænna notar tækifærið til að mótmæla stóriðju.

Formaður Frjálslyndaflokksins vill auka þorskkvótann – ganga nær auðlindum sem þegar eru ofnýttar.

Formaður Framsóknar telur að allur vandinn hafi byrjað síðastliðið sumar, eftir að Framsóknarflokkurinn hvarf úr ríkisstjórn.
Fríkirkjuvegur seldur

Þegar maður hélt að maður gæti ekki orðið fyrir meiri vonbrigðum með borgarstjórnina, þá kemur þetta.
Fagmaðurinn

Mogginn bregst ekki sínum.

Í dag kemst hann að því í leiðara að mesti „fagmaðurinn“ í stjórn efnahagsmála sé einmitt sá sem situr við stjórnvölinn í Seðlabankanum.
Bankarnir hröktu hana í vændi

Bönkunum er kennt um ýmislegt sem aflaga fer í íslensku samfélagi þessa dagana.

En ég held að hörðustu ásakanirnar birtist á forsíðu DV í dag.

Þar sakar átján ára skólastúlka bankana fyrir að hafa hrakið sig út í vændi.
Fríkirkjuvegur 11

Það var vond hugmynd að selja Björgólfi Fríkirkjuveg 11 til að nota sem monthús og enn verri hugmynd er að leyfa honum að leggja bílaveg í gegnum þennan fallega garð og loka honum af til að fínt fólk þurfi ekki að deila kjörum með þeim sem labba upp í húsið neðan af Fríkirkjuvegi.

Þetta er um það bil 30 metra spölur.

Þetta var í anda auðmannadekursins og auðmannadýrkunarinnar sem tröllreið öllu hérna fyrir nokkrum árum.

Björgólfur réttlætti kaupin með því að hann ætlaði að opna safn um langafa sinn, Thor Jensen. Ég get ekki séð að það sé merkileg starfsemi í svona húsi þótt sett verði upp einhvers konar stofa til minningar um Thor.

Það eina sem er til lýta í garðinum er reyndar ofboðslega ljótur minnisvarði um Thor Jensen – þessi merkismaður á betra skilið en svo hræðilegt verk.

Kannski er þetta tilfinningamál fyrir Björgólf – ég veit þó ekki? Thor Jensen dó 1947, tveimur áratugum áður en Björgólfur fæddist. Langafar mínir eru af svipaðri kynslóð; maður er kannski ekki í sterku tilfinningasambandi við fólk sem er uppi svo löngu áður en maður sjálfur.

Loks er ég sammála Ólafi F. um eitthvað: Ég teldi réttast að þessum kaupum yrði rift.

Þarna var lengi starfsemi Íþrótta-og tómstundaráðs. Mætti ekki hugsa sér að setja upp einhvers konar barnasafn þarna – með leikföngum og öðru skemmtilegu? Svoleiðis hús eru í flestum borgum.

Svo mætti endurbyggja gosbrunninn í garðinum sem ég sé í hillingum síðan í æsku minni. Getur verið að maður hafi verið léttklæddur að vaða í honum á einhverju sumri bernskunnar sem manni finnst hafa verið hlýtt í minningunni – en var líklega partur af lítilli ísöld?

Íbúar í hverfinu virðast líka vera á sama máli. Ég tek fram að við Kári höfum eytt mörgum góðum stundum þarna í garðinum, fyrst skríðandi, svo gangandi.
Firrtir ráðamenn

Á sama tíma og maður heyrir af peningaleysi, mannaskorti og hallæri hjá lögreglunni, þá eru stjórnmálamenn að leggja peninga í gæluverkefni eins og Varnarmálastofnun. Ég held að Steingrímur J. hafi alveg rétt fyrir sér þegar hann spáir því að kostnaðurinn við þetta verði langt umfram þann einn og hálfa milljarð sem ætlaður er í dæmið.

Og ég held líka að Steingrímur hafi rétt fyrir sér þegar hann segir:

„Ætli það sé ekki þannig að hún Katla gamla sé meiri ógn við öryggi okkar en þessar bábiljur.“

Firring ráðamanna birtist svo líka í eilífum ferðalögum sem virðast með einum eða öðrum hætti tengjast framboði Íslands til Öryggisráðsins. Hvað var fjölmenn sendinefnd að gera á Barbados? Hvað var ráðuneytisstjóri utanríkisráðuneytisins að gera í Íran? Til hvers þarf að senda Svavar Gestsson til langdvalar í Afríku? Hver er tilgangurinn með ferðalögum Össurar Skarphéðinssonar til ríkja eins og Djíbúti og Jemen?

Og svo er Björgvin G. að ganga í gegnum hina nauðsynlegu vígslu hvers stjórnmálamans – vináttuheimsóknina til Kína.

Samfylkingin er að bregðast kjósendum sínum illa ef hún heldur að þátttaka hennar í ríkisstjórn eigi að ganga út á þetta. Eða kom einhvers staðar fram í kosningaloforðum hennar að hún ætlaði að setja ofurkapp í Öryggisráðsframboðið og breytast um leið í ferðafélag?

Eitt enn: hvernig rímar þetta við hugmyndir sexmenninganna í borgarstjórnarflokki Sjálfstæðisflokks sem gerðu uppreisn gegn gamla góða Villa vegna orkuútrásar? Eru þeir samþykkir því að leggja í orkuævintýri í Djíbútí – bláfátæku og fjarska óstöðugu ríki?
Einkennilegt

Er það ekki dálítið hart þegar pólski ræðismaðurinn upplýsir að glæpamenn komi hingað frekar en til annarra landa?

„Í pólskum fjölmiðlum er það gagnrýnt harðlega að maður sem grunaður er um hrottalegt morð geti um frjálst höfuð strokið á Íslandi. Flóknum framsalsreglum er kennt um en Ísland á ekki aðild að framsalssamningum sem Evrópusambandslöndin hafa gert sín á milli. Ræðismaður Pólverja á Íslandi segir að þetta geri það að verkum að Pólverjar sem eru á flótta undan réttvísinni leiti frekar hingað til lands en ella.“

Ég heyrði það í vetur frá Pólverjum sem eru búsettir hér á landi – og eru flestir mesta prýðisfólk – að þeir hefðu áhyggjur af því að vafasasamt lið væri að slæðast hingað og að lítið væri gert til að stemma stigu við því.

Tek svo fram til að forða misskilningi að ég vil fá sem flesta útlendinga til Íslands.
Jafnvægi og framfarir

Fyrir síðustu kosningar lét Samfylkingin gera bækling um efnahagsmál sem nefndist Jafnvægi og framfarir. Aðalhöfundur hans var Jón Sigurðsson, fyrrverandi Seðlabankastjóri og viðskiptaráðherra.

Í bæklingnum stóð meðal annars:

„Hættan er sú að Ísland missi trúverðugleika á alþjóðlegum fjármálamörkuðum,

en þá væri voðinn vís með hækkandi vaxtaálagi, gengisfalli og verðbólgugusu.“

Þetta er nákvæmlega það sem hefur gerst núna. Samfylkingin hefur ekki haft langan tíma í ríkisstjórn, en hún hefði kannski mátt læra efni þessa rits betur áður en hún fór inn í stjórnarráðið. Hefði ekki einmitt þurft að mynda ríkisstjórn um það markmið að koma í veg fyrir að svona gerðist?

Það var annars ekki almennur fögnuður með þetta rit. Mogginn taldi að þjóðinni stæði til boða að halda áfram á fylleríinu og skrifaði að þetta væri:

„…augljóslega samdráttarstefna og á að þjóna þeim tilgangi að bremsa af þann mikla hagvöxt, sem verið hefur í landinu“.
Útflutningsleiðin flutt út

Þorsteinn Pálsson fjallar um fyrirlestur Ólafs Ragnars Grímssonar í Andorra.

Þessi fyrirlestur minnir á gömlu útflutningsleið Alþýðubandalagsins. Hún byggði á því að við ættum að versla við ríki í Asíu.

Ólafur Ragnar var á sínum tíma á móti EES samningnum. Upp úr vinstri stjórnarsamstarfinu 1988-1991 slitnaði vegna þess að Jón Baldvin gat ekki treyst á stuðning Ólafs og Steingríms við EES.

Nú mælir Ólafur með viðskiptum við Kína. Á því eru þrír annmarkar:

1. Kína er alræðisríki. Þjóð með „virka“ utanríkisstefnu eins og Ísland ætti að hafa vara á sér með samskipti við slík ríki. Í Evrópu eru hins vegar réttarríki með lýðræðisskipulag.

2. Nú flytjum við út vörur til Kína fyrir 2,7 milljarða króna á ári. Það er hundrað sinnum minna en við flytjum til ESB.

3. Það er langt að fara til Kína. Allir flutningar þangað og þaðan hafa í för með sér útblástur gróðurhúsalofttegunda sem Ólafur Ragnar óttast svo mjög.
Grein Þorvaldar

Hér er grein Þorvaldar Gylfasonar sem var nefnd í Silfrinu í dag.

Í pósti frá bankaráðsmanninum Hannesi kom fram að þetta væri ömurlegt og byggði á mikilli vanþekkingu.

En ég er viss um að ýmsir myndu telja að greiningin sé býsna skörp.
Bankar

Þorvaldur Gylfason var í ágætu viðtali við mig í Silfrinu í dag. Varnaðarorð Þorvaldar um efnahagslífið hér hafa algjörlega gengið eftir. Hann hefur lengi talað um lélega hagstjórn og peningamálastjórn. Þegar svo gengi krónunnar lætur undan eftir langvarandi skuldasöfnun, þá reynist Seðlabankinn vera algjörlega óundirbúinn.

Bankinn er undir stjórn gamals pólitíkuss. Hann átti glæsilegan feril framan af, en svo hallaði undan fæti. Eitt síðasta verk hans í stjórnmálum var að búa til frumvarp um eftirlaun sem komu sér best fyrir hann sjálfan.

Þegar hann kom í Seðlabankann var passað upp á að hækka laun bankastjóranna. Ein ástæðan sem fráfarandi formaður bankaráðsins – flokksdindill – gaf upp var að það væri hörð samkeppni um hæft fólk á fjármálamarkaði. Sumir segja að aðalástæðan hafi verið sú að tryggja að bankastjórinn hefði hærri laun en forseti Íslands, en milli þessara manna hefur löngum verið metingur.

En áður en hann fór í bankann hafði hann búið svo um hnútanna að vildarvinir stjórnmálaflokka eignuðust bankana – og auðguðust mjög sjálfir á hinu gráa svæði milli sjórnmála og viðskipta. Ragnar Önundarson, virtur bankamaður og vammlaus, var í viðtali hjá mér í Silfrinu á sunnudag og sagði að bankarnir hefðu verið látnir í hendur glæframanna sem höfðu litla þekkingu eða áhuga á bankarekstri.

Þorvaldur hefur talað um nauðsyn þess að dreifa eignarhaldinu, fá erlenda banka að borðinu; og að Seðlabankinn hefði staðið vaktina með því að auka bindiskyldu og efla gjaldeyrisforðann.

Þorvaldur Gylfason er einn þeirra manna sem klíkan kringum manninn í svörtuloftum hatar. Hún hefur aldrei sett sig úr færi að rægja hann og baknaga. Að sumu leyti hlýtur að vera gaman fyrir Þorvald að segja: I told you so!

En ég held að honum líði ekki þannig. Hins vegar stóð heima að mér barst póstur um Þorvald frá Hannesi í kvöld. þar sem er reynt að gera lítið úr honum. Það var ekki óvænt.

ps. Hvers vegna er Hannes í bankaráði Seðlabankans? Og Halldór Blöndal? Er það til þess að bankastjórinn geti haft gömlu vini sína hjá sér?

Eða bara til að viðhalda gamla bunker-hugarfarinu frá því á tíma ríkisstjórnar DO?
Jón

Er þetta seðlabankastjórinn sem við þurfum?
Skólagjöld

Loks virðist vera komin einhver hreyfing á umræðu um skólagjöld. Þau eru alveg sjálfsagt mál á háskólastigi. Það á ekki að taka mark á stúdentum sem mótmæla þeim, þeir eru bara í hagsmunabaráttu. Bestu háskólar í heimi innheimta skólagjöld. Þau veita nemendum aðhald, vinsa burt stúdenta sem er ekki alvara með náminu, gera skólana efnaðri – svo er hægt að nota hluta þeirra til að veita góðum námsmönnum styrki.

Einkaháskólarnir hér innheimta skólagjöld; það gera líka leikskólar!

Á sama hátt er sjálfsagt að taka bílastæðagjald af stúdentum jafnt og öðru fólki. Ef þeir hafa efni á að reka bíla, þá hafa þeir efni á að borga í stæði. Geysilegt landflæmi við Háskóla Íslands fer undir bílastæði. Hvernig verður þá umhorfs við Háskólann í Reykjavík þegar hann er búinn að byggja í Vatnsmýri – hvað fer mikið land þar undir stæði?
Refsiglöð frændþjóð

Færeyjar eru að sumu leyti land þar sem ríkir gamaldags ofsatrú í viðhorfum. Sértrúarflokkar eru mjög sterkir á eyjunum.

Hinn talibanski dómur yfir Birgi Páli Marteinssyni er til marks um það og hið langa varðhald sem hann sat í, að miklu leyti í einangrun.

Og svo auðvitað hommahatrið sem lengi hefur verið landlægt í Færeyjum.
Þorvaldur og Lawson í Silfrinu

Þorvaldur Gylfason, prófessor í hagfræði, verður meðal gesta í Silfri Egils í dag. Hann mun ræða um efnahagsástandið, vexti, gengi og Seðlabankann.

Af öðrum gestum í þættinum má nefna Gunnar Smára Egilsson, Eddu Rós Karlsdóttur, Jón Magnússon, Jón Steindór Valdimarsson og Ingibjörgu Þórðardóttur.

Loks skal nefndur Nigel Lawson, fyrrverandi fjármálaráðherra Bretlands, en hann hefur nýlega ritað bók sem nefnist An Appeal to Reason: A Cool Look at Global Warming.

Þess má geta að Lawson er faðir sjónvarpskokksins fræga, Nigellu Lawson.
Rónahelt

Þetta hús við Laugaveg hefur verið gert upp samkvæmt ítrustu kröfum sem borgarstjórnin gerir til verktaka.

Að húsið sé rónahelt.
Afleiðingar

Niðurgreidd og ríkisstyrkt framleiðsla á lífrænu eldsneyti – sem á að sporna gegn loftslagsbreytingum – veldur verðhækkun á matvælum, matarskorti og uppþotum í þriðja heiminum.

Sjá hér.

Má kannski segja að þetta sé bæði vanhugsað og eigingjarnt?
Íþróttahátíð í alræðisríki

Ólympíuleikarnir í Peking eru skrautsýning fyrir stjórn sem iðkar það sem hefur verið kallað herskálakapítalismi.

Það er heldur ekki fjarri lagi að kalla þetta einfaldlega fasisma.

Kína er orðið heimsveldi og það er satt að segja ekki geðslegt hvernig beitir áhrifum sínum.

Það leggur mikið upp úr því að kaupa sér vináttu með eilífum boðsferðum og sleikjuhætti, til dæmis við stjórnmálamenn, bisnessmenn og menntamenn. Þeir láta sér yfirleitt vel líka. Þiggja ferðir og fríðindi; launa svo með vinsemd við alræðisstjórnina.

Sumir segja að við eigum að gera Kínverjum til hæfis og fagna með þeim á Ólympíuleikunum. Það muni bæta ástandið í ríkinu.

Ég er ekki viss um að svo sé. Verður stjórnin í Peking ekki bara sjálfsöruggari og hrokafyllri fyrir vikið; og þar af leiðandi hættulegri?

Gerðu Ólympíuleikar eitthvað til að bæta ástandið í Þýskalandi 1936 eða í Sovétríkjunum 1980?
Enn um loftslagsfræði

Háskólaborgarinn Guðni Elísson hefur tekið að sér að vera eins konar varðstöðumaður ríkjandi rétttrúnaðar í loftslagsmálum – hann er reyndar bókmenntafræðingur.

Guðni hefur skrifað ótal greinar um þessi mál í Lesbók Morgunblaðsins og í morgun skrifar hann eina til, ærið langa. Nefnir hana „Tóbaksvísindi“.

Forsenda hennar er sú að enginn geti haft efasemdir í loftslagsmálunum nema að hann hafi annarlegar hvatir, sé á mála hjá vafasömum aðilum eða tengist þeim á einhvern hátt.

Hér er annars ágætur listi af Wilkipediu um nokkra vísindamenn sem leyfa sér að efast. Ég sé ekki betur en að margir af þeim starfi við virta háskóla. Efasemdir þeirra eru af ýmsum toga eins og er rakið í greininni.

Ég ætla að ítreka að sá sem hér skrifar hefur aldrei haldið því fram að ekki sé um einhverja hlýnun að ræða og að hún sé líklega af mannavöldum. Ég var einungis að fjalla um staðreyndavillur í kvikmynd Als Gore – mynd sem kennir sig við sannleikann.

Mynd þessi og fyrirlestrar Gore ýkja vandann úr öllu hófi. Það má vera að þessa aðferð megi réttlæta, en þá er rétt að viðurkenna að framlag hans eigi lítið skylt við vísindi. Hann er fremur í hlutverki farandprédíkara.

Annað í þessu sem líka má deila um eru afleiðingar loftslagsbreytinga og hvernig skuli bregðast við þeim. Á Evrópa að draga verulega úr losun gróðurhúsalofttegunda meðan Kína og Indland auka útblásturinn stöðugt? Er rétt að kjarnorkuvæða heiminn? Mun áherslan á þetta vandamál minnka getu okkar til að fást við aðra hluti sem eru miklu alvarlegri – að minnsta kosti hér og nú? Er ekki betra að heimurinn hlýni en kólni? Hversu mikill er vandinn – er víst að þetta sé sá dómsdagur sem Gore lýsir?

Það eru ýmsar áhugaverðar spurningar sem margir freistast til að sópa út af borðinu með því sem ég kallaði reductio ad Hitlerum í pistli um daginn. Þetta er það sem á enskri tungu kallast guilt by association. Maður á ekki að tala því þá er maður kominn í flokk með einhverju pakki.

Ég ætla svo að geta þess að ég hef reynt að bjóða Guðna Elíssyni í Silfrið til að ræða þessi mál, oftar en einu sinni ef ég man rétt. Síðast þegar hann stóð í mikilli ritdeilu við Hannes Hólmstein. Hann hefur ekki viljað þiggja það.

Hér er svo til gamans dæmi um hversu auðvelt er að slá ryki í augu almennings með hræðslutali eins og margir umhverfissinnar stunda. Ég mæli sterklega með þessu:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=MawlljmaS1w]

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Xi1LU45Nip0&eurl=http://49beaverbrook.blog.is/blog/49beaverbrook/]
Æfingabúðir á Alþingi

Vinstri grænir eru með níu manna þingflokk. Samkvæmt vef Alþingis eru fjórir þessara þingmanna fjarverandi og hafa kallað inn varamenn.

Spurning er hvort þetta sé nauðsyn – hvort þingflokkur VG sé í aðra röndina einhvers konar æfingabúðir eða hvort prinsípp flokksins á þingi sé að allir eigi að fá að vera með?

Annars er maður í mestu vandræðum með að ná í stjórnmálamenn í þátt eins og Silfur Egils vegna þess hversu mikið þeir eru á faraldsfæti í útlöndum.
Fjarmi

Obba skrifar um fjarstýringar. Það kemur efni pistils hennar ekkert við en á mínu heimili er þessi hlutur aldrei kallaður annað en fjarmi.

„Ertu með fjarmann? Réttu mér fjarmann.“

Fyrst byrjaði þetta sjálfsagt í gríni, en nú er hefur þetta ágæta orð tekið yfir.

Þetta minnir mig annars á það að Bjarni Þórarinsson myndlistarmaður vildi nota orðið ökvi yfir bensín.

Það hefur ekki enn unnið sér þegnrétt í málinu.
Sneypuförin með ólympíukyndilinn

Það er ágætt að sjá kínverska hópinn sem þvælist um heiminn með Ólympíukyndilinn hrekjast um og forðast helst staði þar sem fólk kemur saman. Haukur Már Helgason í San Fransisco lýsir þessu skemmtilega í máli og myndum.

Alþjóðlega Ólympíunefndin er búin að taka saman reglur fyrir íþróttafólk sem fer á leikana. Þar eru leiðbeiningar um hvað má segja og hvað má ekki segja í Peking.

Íslenskir stjórnmálamenn ætla sko að mæta á leikana. Þorgerður Katrín segist ætla að vera á opnunarhátíðinni, en Ólafur Ragnar vill ekki segja neitt um áform sín fyrr en víst er hvort hann verður endurkjörinn forseti. Það er er eðlilegt að gæta þess formsatriðis.

En einhvern veginn er maður alveg viss um að hann muni hugsa sér til hreyfings.
Efnahagsástandið

Jón Ásgeir segir að ástandið á gjaldeyrismarkaði hér sé stórhættulegt og nauðsynlegt sé að grípa til aðgerða innan tveggja daga.

Davíð segir að bankarnir geti bjargað sér sjálfir.

Hagfræðingurinn Ársæll Valfells segir að Seðlabankinn starfi á gengismarkmiðum fremur en verðbólgumarkmiðum. Það þýðir að hann er að reyna að hafa áhrif á gengi krónunnar, afla gjaldeyris með háum vöxtum. Samt lækkaði gengi krónunnar við vaxtahækkunina í dag.

Nú eru hæstu vextir á byggðu bóli hér á Íslandi. Við höfum fengið tuttugu og fimm vaxtahækkanir í röð. Það hefur ekki skilað miklu og segir sitt um hversu efnahagsstjórnin hefur verið léleg.

Seðlabankinn spáir því að verð á húsnæði lækki um 30 prósent. Það gæti orðið erfitt fyrir marga sem keyptu húsnæði á dýrum lánum.

Hallur Magnússon vill að Íbúðalánasjóður verði notaður til að koma lífi í húsnæðismarkaðinn. Hugmyndir hans eru um margt athyglisverðar.
Skáksetur

Er ekki ágætt að skákhreyfingin setji á stofn skáksetur í Reykjavík?

En hvaða erindi þetta á inn í sali Alþingis – það er ofvaxið mínum skilningi.
Grautur málamiðlana

Það er afskaplega skrítinn hópur stjórnmálamanna sem skipar borgarstjórnina í Reykjavík.

Jú, stjórnmál eru list hins mögulega, en það er líka hægt að gera svo mikið af málamiðlunum að maður veit ekki lengur hver maður er.

Þetta einkenndi borgarpólitíkina á tíma R-listans og gerir enn. Þá er ég að tala um fulltrúa allra flokka. Nema kannski helst Ólaf F. Magnússon sem í krafti sinna örfáu atkvæða virðist geta fengið allt sem hann vill.

Nú samþykkja borgarfulltrúar í öllum flokkum að risastór samgöngumiðstöð verði byggð við Reykjavíkurflugvöll. Þetta gengur þvert á yfirlýsingar þeirra flestallra um að flugvöllurinn eigi að fara.

Aðspurð segja þau að samgöngumiðstöðin muni nýtast þegar flugvöllurinn fer. Það verði semsagt hægt að nota húsið í annað.

Allir sem hafa eitthvert smávit á skipulagsmálum sjá að þetta er heldur enginn samgöngumiðstöð. Það er móðgun að kalla bygginguna því nafni. Þetta er stór og sjálfsagt glæsileg flugstöð.

Staðreyndin er auðvitað sú að þegar samgöngumiðstöðin rís er búið að festa flugvöllinn í sessi. Hann fer ekki næstu áratugina. Sú barátta tapast einfaldlega.

En borgarfulltrúarnir hafa hvorki kraft né þor að standa fyrir sannfæringu sinni; þau eru orðin svo rugluð af valdapólitík og spuna að þau þekkja ekki staðreyndir þótt þær detti ofan á hausinn á þeim.
Babelsturn í Kópavogi

Það er greinilegt að sumir voru að vona að með bruna í turninum í Kópavogi væru komin einhvers konar reikningsskil – að nú myndi okkur hefnast fyrir drambið og oflætið.

Svona eins og þegar Babelsturninn féll.

En það lítur út fyrir að þessar vonir hafi orðið að engu.
Hrikalegt

Það er hræðilegt að heyra manninn í Kiljunni segja að Hver á sér fegra föðurland sé að finna í Pilti og stúlku.

Því auðvitað er það Ó fögur er vor fósturjörð.

Spurnig hvort þetta kalli á afsögn. Ég ætla samt að leyfa mér að halda því fram að þetta hafi verið mismæli.

Ó, fögur er vor fósturjörð

um fríða sumardaga,

er laufin grænu litka börð

og leikur hjörð í haga,

en dalur lyftir blárri brún

mót blíðum sólar loga

og glitrar flötur, glóir tún

og gyllir sunna voga.

Og vegleg jörð vor áa er

með ísi þakta tinda,

um heiðrík kvöld að höfði sér

nær hnýtir gullna linda

og logagneistum stjörnur strá

um strindi, hulið svellum,

en hoppa álfar hjarni á,

svo heyrist dun í fellum.

Þú, fósturjörðin fríð og kær!

sem feðra hlúar beinum

og lífið ungu frjóvi fær

hjá fornum bautasteinum;

ó, blessuð vertu, fagra fold,

og fjöldinn þinna barna,

á meðan gróa grös í mold

og glóir nokkur stjarna.
Útboð

Staðreyndin er sú að það var ótal sinnum kvartað undan hættu á Reykjanesbrautinni.

Samkeppnisyfirvöld kusu að aðhafast ekkert í málinu,

Nú ég enginn sérfræðingur í samkeppnisreglum eða útboðum.

En getur það verið að útboðsreglur séu svo strangar að ekki megi grípa inn í á svæðum þar sem er neyðarástand – þar sem almannahagsmunir krefjast þess að eitthvað sé gert?

Og er hitt þá kannski bara skálkaskjól.

Vegagerðin talar um að hún ætli nú að gera eitthvað í málinu “þrátt fyrir verulegar merkingar á svæðinu”.

Mér finnst ósvífið að halda þessu fram. Ég ók þarna í myrkri fyrir um hálfum mánuði. Ég og konan mín höfðum einmitt að orði hversu auðvelt væri að villast á akstursstefnum og því hvort vegurinn væri tvöfaldur eða einfaldur.

Ég bæti hérna inn athugasemd frá Hauki Loga, manni sem er augljóslega mér lögfróðari. Þar kemur fram að lagaheimild er til að grípa inn í vegna neyðarástands:

Bendi á staflið c í 33. gr. laga um opinber innkaup nr. 84/2007

“Samningskaup án undangenginnar útboðsauglýsingar.

Samningskaup án opinberrar birtingar útboðsauglýsingar eru heimil í eftirfarandi tilvikum án tillits til þess hvort um er að ræða innkaup á verki, vöru eða þjónustu:

a. Þegar engin tilboð, engin gild tilboð eða engar tilkynningar um þátttöku berast vegna almenns eða lokaðs útboðs, enda sé í endanlegum samningi ekki vikið í verulegum atriðum frá upphaflegum skilmálum útboðsgagna.

b. Þegar aðeins eitt fyrirtæki kemur til greina af tæknilegum eða listrænum ástæðum eða sökum þess að um lögverndaðan einkarétt er að ræða.

c. Þegar innkaup eru algerlega nauðsynleg vegna aðkallandi neyðarástands sem stafar af ófyrirsjáanlegum atburðum og ekki er unnt að standa við fresti í almennu útboði, lokuðu útboði eða samningskaupum skv. 32. gr. Þær aðstæður sem vísað er til sem aðkallandi neyðarástands mega ekki undir neinum kringumstæðum vera á ábyrgð kaupanda.”

Það er með öðrum orðum heimilt að semja strax án útboðs við verktaka til að forða neyðarástandi eins og virðist hafa skapast á Reykjanesbrautinn eftir brothvarf verktakans. Þetta á ráðherra að vita og því athyglisvert vanhæfi sem hann sýndi í fréttunum í kvöld þar sem hann stakk upp á að setja slíka reglu. Jafnvel mætti tala um að hann bæri pólitíska ábyrgð á að hafa ekki látið kippa þessu í liðinn fyrr í ljósi augljósrar heimildar í lögum til slíks og endurtekinna athugasemda vegna ástandsins.“
Reykjanesbrautin

Það þarf ekkert að koma í óvart varðandi Reykjanesbrautina. Mönnum hefur lengi verið ljóst að þarna er slysagildra.

Þessi færsla birtist til dæmis hér á vefnum í janúar.