Bréf um spunameistara, siðrof og lýðræðislega hallarbyltingu

Norskur spunameistari Geirs

Það hefur greinilega ekki verið neitt leyndarmál í Noregi að núverandi forsætisráðherra Íslands, Geir Hilmar Haarde, hafi kallað til starfa fyrrum yfirspunameistara Glitnis í Noregi til aðstoðar við sína daglegu umsýslu um framtíð þjóðarinnar.

Í netútgáfu Norska blaðsins Kampanje.com frá 4.nóvermber má lesa eftirfarandi:

„Bak den Islandske statsministeren Geir Haarde står blant andre den norske pr-rådgiveren Bjørn Richard Johansen“.

Bjarni segir við blaðið: “Jeg ble kontaktet for omlag seks uker siden av statsministerens kontor, og bedt om å bygge opp struktur og organisasjon rundt kriseberedskap.”

Blaðamaður bendir á að Bjarni hafi tengsl við Ísland: “For den norske pr-bransjen er Johansen et kjent fjes, blant annet som tidligere viseadministrerende direktør i Burson-Marsteller (norskt almannatengslafyrirtæki). De fem siste årene har imidlertid jobbet for den islandske banken Glitnir, hvorav de tre siste som informasjonsdirektør.”

Og blaðamaður heldur áfram:

“Når man søker på ordet ‘Island i norske mediearkiv dukker det raskt opp saker hvor selskapet Glitnir omtales. Senest denne uken beskyldes banken for korrupsjon i forbindelse med Eksportfinans (der DnB Nor er storeier) som mener de er lurt etter å ha tapt 415 millioner kroner på utlån via Glitnir.

Blaðamaður spyr: “Kritikere vil kanskje mene at det er spesielt at det rekrutteres fra nettopp Glitnir, når Island skal ha krisebistand i en slik situasjon?”

Bjarni svarar: “Det skyldes rett og slett at jeg har vært her på Island over 100

ganger i løpet av de siste fem år, og har et bredt internasjonalt kontaktnett, samt bred erfaring fra å bidra med rådgivning innen krisehåntering fra min tid i forsvaret og i Burson-Marsteller. Dernest har internasjonale medier, og finansielle nettverk vært mitt fokus i de siste årene. I de siste tre årene har jeg ved gjentatte anledninger møtt islandske myndigheter og ofte snakket om viktighet av krise og beredskap. Derfor var det kanskje naturlig å snu seg til en de visste var opptatt av at vi måtte ha denne typen system.”

Af ofangreindu vekur þessi tilvitnun í Bjarna sérstaka athygli: “I de siste tre årene har jeg ved gjentatte anledninger møtt islandske myndigheter og ofte snakket om viktighet av krise og beredskap.”

Ha?

Hvaða yfirvöld á Íslandi hafa fundað með Bjarna um “krise og beredskap”?

Hvers vegna hefur Bjarni haft aðgang að “islandske myndigheter”?

Af hvaða tilefni?

Var þetta á meðan hann var fjölmiðlafulltrúi Glitnis og Bjarna Ármanssonar?

Aftur yfir til þín, Geir? – eða kannski Bjarni svari þessu!

sjálfur? Og þá í leiðinni hvað “fra min tid i forsvaret” þýðir?

Greinina má finna á: http://www.kampanje.com/pr/ article359366.ece

- - -

Lýðræðisleg hallarbylting

Ríkisstjórnin er lömuð og óstarfhæf. Hvorki stjórn landsins né Seðlabankinn njóta trausts. Hvorki innanlands né utan.

Óbreyttir alþingismenn voru um daginn að kvarta yfir verkefnaleysi. Hér kemur verðugt verkefni fyrir þá: Lýðræðisleg hallarbylting.

Meirihluti alþingis getur samþykkt vantraust á ríkisstjórnina. Þetta getur ekki gerst eftir flokkslínum – en flokkarnir eru hvortsem er dauðir, þannig að þingmenn geta valið um að fylgja flokknum sínum í gröfina og horfa upp á landið sitt brenna, eða vinna eftir sinni bestu sannfæringu – vinna að þeim verkum sem þeir voru kosnir til.

Ég sé fyrir mér að Evrópusinnaðir alþingismenn gætu tekið höndum saman – þvert á flokkslínur. Þetta er meirihluti samfylkingar, ríflegur helmingur sjálfstæðismanna, stór hluti framsóknar og örfáir vinstri grænir.

Þetta hlýtur að vera nægilegur meirihluti. Jafnvel þótt við drögum frá evrópusinnaða alþingismenn í ráðherraembættum.

Þetta gæti gerst einhvernveginn svona:

1. Evrópusinnaðir alþingismenn samþykkja vantraust á ríkisstjórnina.

Allir núverandi ráðherrar látnir segja af sér. Varamenn taka við þingsætum þeirra.

Öll ráðherraembætti verða skipuð fagfólki. Ekki pólitíkusum.

2. Stórhreingerning.

– Hreinsað til í Seðlabankanum. Sérfræðingar ráðnir og ráðgjafar fengnir frá Svíþjóð og Noregi.

– Þrískipting valdsins tryggð.

– Pólitískar ráðningar bannaðar. Við viljum ekki pólitíska hæstaréttardómara, seðlabankastjóra eða lögreglustjóra. Við viljum bara hæfasta fólkið í þessi störf.

– Fjármál stjórnmálaflokka gerð opinber

– Aflagðir styrkir af skattfé til stjórnmálaflokka

-Afnám eftirlaunalaga

– osfrv.

3. Gjaldeyrismálum komið í tímabundinn farveg. Hvort sem það er upptaka evru, norskrar krónu eða dollara – það þarf bara að koma með skynsamlega lausn og byrja að vinna.

4. Aðildarviðræður við Evrópusambandið hafnar.

5. Semja um lausn á IceSave málinu. Nota eignir landsbankans í bretlandi til að borga skuldirnar.

6. Boða til kosninga t.d. seint í vetur eða snemma vors.

Ég vil lýðræðislega hallarbyltingu. Ekki skrílslæti og ofbeldi.

Ég vil að alþingismenn taki þjóðarhag framyfir flokkshagsmuni.

Hætti að vinna fyrir flokkana og fari að vinna fyrir landið sitt.

NÚNA!

- - -

Vísum þeim þangað

Mig langar að leggja það til að vísa hollensku og ensku

sparifjáreigendum á Sigurjón fyrrum bankastjóra til að þeir geti

spurt höfundinn/höfuðpaurinn um hvar peningarnir þeirra eru.

Annað, hvernig stendur á því að Edda Rós er á fullu að kynna

framtíð Nýja Íslands! Er það ekki kaldhæðni að

auglýsingastofustjóri Landsbankans skuli nú vita allt og geti allt

þegar byggja á upp landið!!!

- - -

Svakaleg spilling

Það er raunalegt að horfa uppá það sem maður vildi ekki trúa þ.e. að spilling í íslensku stjórnkerfi sé svo svakaleg sem raun ber vitni. Hér er lítill munur á stjórnmálamönnum eða embættismönnum. Hefðbundnir mælikvarðar hafa aldrei náð yfir Ísland enda engin spilling mælst hér þar sem menn eru ekki að þiggja beinar mútur eða fljúga með fullar ferðatöskur af peningum út úr landinu.

Spilling í stjórnmálum og stjórnsýslunni hér felst í yfirhylmingu, greiðasemi við frændur og vini, ömurlegu siðferði og stöðuveitingum.

Grímur Atlason fer vel yfir nýleg dæmi. En þau verða mörg fleiri á næstunni, stjórnsýslan logar.

Hvar myndi það annarsstaðar líðast að ráðuneytisstjóri í fjármálaráðuneyti ljúgi beint uppí opið geðið á þjóðinni. Það sem verra er að ráðherra sem var með viðkomandi aðila veit betur um efni fundanna segir ekki neitt. Hann seldi brefin sín eftir fundi um Icesave en það var ekki Landsbankinn !!! Í yfirlýsingu frá honum kom fram að hann hefði stefnt að því sökum heiðarleika að losa sig út úr hlutabréfum þar sem hann gengdi svo hárri stöðu í stjórnsýslunni. Það tók hann 8 ár !!! Hvar myndu menn komast upp með slíkt?

Á síðan að ætlast til að almenningur bíði í nokkur ár eftir einhverri hvítbók ?

Gunnar Helgi Kristinsson verður að skrifa nýja útgáfu af bókinni sinni um embættismenn og stjórnmálamenn þar sem sannleikurinn mun koma í ljós.

- - -

Hví ekki Kanada?

Ég er að senda þér þennan póst vegna þess að ég vill að þú komir því að

framfæri og fáir svör fyrir mig frá íslensku ríkisstjórninni afhverju þeir

hafa ekki ennþá talað við Kanada varðandi aðstoð.

Ég hef góðar heimildir fyrir því að íslenska ríkisstjórnin hefur ekki

ennþá haft samband við Kanadamenn.Þeir eru allir að vilja gerðir, stór

þjóð með öflugan gjaldmiðil og eru miklil vinaþjóð okkar.

Hvað er að gerast? afhverju eru menn ekki búnir að hafa samband við þjóð

eins og Kanada? Er ekki kominn tími til þess að þessir menn fari að vinna

vinnuna sína.

Bestu kveðjur og vona að þú hafir möguleika á að athuga þetta fyrir mig,

ef þú veist eitthvað meira um þetta máttu endilega láta mig vita.

- - -

Innlánstryggingar og jafnræðisregla

Kærar þakkir fyrir upplýsingaflóðið sem þú stendur fyrir um kreppuna á Íslandi, aðdraganda hennar og afleiðingar. Hinir hefðbundnu fjölmiðlar hafa mestan part verið vita gagnslausir í að veita manni upplýsingar um gang mála.

Eitt er þó sem ég skil ekki og hef ekki séð mikið fjallað um en mér sýnist þó vera eitt aðalatriðið í deilum okkar við breta, hollendinga, og hugsanlega aðrar þjóðir. Hér á ég við þá ákvörðun ríkisstjórnarinnar við setningu neyðarlaganna um yfirtöku bankanna að hafa almenna jafnræðisreglu að engu með því að tryggja innlendar innstæður að fullu en erlendar innstæður í mesta lagi að lögbundnu lágmarki. Hví var ekki sú leið farin að láta jafnt yfir alla ganga, ekki með því að tryggja allar innstæður að fullu, heldur eingöngu upp að 20,000 evra lágmarkinu? Þessi leið hefði í senn takmarkað ábyrgðir íslenska ríkisins og gefið stjórnvöldum fast land til að standa á í samningum við útlendinga. Leiðin sem fyrir valinu varð gagnast einvörðungu þeim sem áttu meira en 3-4 milljónir króna (allt eftir gengi) inni á einstökum reikningum. Hverjir voru og eru það? Ég trúi því ekki að sá hópur manna sé mjög stór. Ég skil ekki heldur af hverju þótti nauðsynlegt að bjarga þessu efnaða fólki. Sértækar leiðir hefði eflaust mátt finna til að koma innlendum fyrirtækjum og félögum til aðstoðar sem hugsanlega hefðu lent í vanda. Ef ekki er orðið um seinan ætti að breyta þessu hið snarasta því annars er vonlítið að íslendingar komist að ásættanlegu samkomulagi við breta og hollendinga. Ég fæ með engu móti séð hvernig núverandi valdhafar gætu komið að slíkri breytingu.

- - -

Ástæður hrunsins

Í þætti Bubba hjá Ruv var Þorgerður Katrín gestur

komu nokkur gullkorn,

Þorgerður sagði í umræðu um efnahagsvandann,

hver fór ekki í helgarferð! til útlanda.

Bubbi sagði uppá síðkastið hef ég hlustað á öll

mín lög 600 tals og komst að því aðeins 2 eru léleg!

Bubbi sagiðist hafa tapað öllu á hlutabréfum en unnið

sig útúr því með því að höggva tré í 3 mánuði

ekki er mikið um skógarhögg á íslandi svo spurningin er

var Bubbi ekki að bygga timburhús í kjósini

þá höfum við krufið efnahagshrunið, helgarferðir og flatskjár

- - -

Gift

„Samkvæmt skýrslu stjórnar Giftar 15. júní í fyrra, námu

heildarskuldir og skuldbindingar félagsins ríflega 30 milljörðum

króna.“

http://visir.is/article/20081112/VIDSKIPTI06/971828694/-1

Hvernig gat félag sem í reynd átti bara að vera afmarkaður hluti af

hlutabréfum vegna VÍS (áður Samvinnutryggingar og Brunabót), stofnað

til 30 milljarða króna skulda?!

Voru menn þarna, án umboðs eigenda, einfaldlega í einhverju allsherjar sukki?

- - -

Siðrof

Hvað er siðrof?

Siðrof verður þegar forsendur samfélagsins bresta. Taust og trúnaður ríkir ekki lengur, ótti ríkir, og siðgæðið hverfur. Slíkt ástand ríkir helst í löndum þar sem stríð ríkir, borgarastyrjöld. Menn taka ekki lengur tillit til náungans, fremja glæpi, og allar skuldbindingar fjúka út um gluggann.

Ríkir siðrof á Íslandi? Við skulum íhuga ofangreinda skilgreiningu á siðrofi. Hverskonar ástand ríkir á Íslandi?

– Fólk treystir ekki bönkum sínum

– Fólk er hrætt um vinnu sína

– Fólk er hrætt um framtíð sína

– Fólk trúir minnstu gróusögum um spillingu

– Þjófnaður hefur aukist

– Traust á ráðamönnum er ekkert

– Traust á stofnunum samfélagsins eru engar

– Dýrir bílar eru skemmdir

– Fjölmiðlar eru ekki taldir trúverðugir lengur

– Fólk er að hamstra, frystikistur, kjöt, gjaldeyri

– Fólk neitar að borga reikninga sína í mótmælaskyni

– Þeim sem reistu Bónus fánann á Alþingishúsið er hrósað

– Einstaklingshyggja hefur aukist og samfélagsleg samúð hefur horfið

Samræðan

Í öllum nútímaþjóðfélögum ríkti hér samræða á milli geira samfélagsins, stjórnmálamenn töluðu við þjóð, þjóð talaði við ráðamenn, verkalýðshreyfingar töluðu við þjóð, og þjóð talaði við atvinnulífið. Nú er svo komið að öll samræðan er horfin, þjóðin situr ein eftir og er með samræðu við sjálfa sig, “Hvað gerðist?”, “Hvað mun gerast?”, “Af hverju er þetta svona?”, “Hví ber enginn ábyrgð?”. Gróusögur fara af stað og þjóðin bregst þeim. Stjórnmálamenn hafa horfið af vettvangi, virðast ekki taka þátt í umræðum, segja ekkert frá, Alþingi er óvirkt, og ráðamenn virðast heldur ekki vita hvað er í gangi.

Milli vonar og ótta?

Þjóðin er óttaslegin. Allir lifa í ótta um framtíð sína og Íslands. Stefnan hjá stjórnvöldum er sú sama og kom okkur í þessar ógöngur, og fólk er hrætt við áframhald á þeirri stefnu. Enginn ábyrgur, sömu ráðherrar, sama flokkakerfi, sami seðlabankastjóri, sömu þingmenn, sömu stofnanir og starfsmenn, allt það sama og brást okkur. “Áfram með hið sama!” og “Enginn ábyrgur!” virðast vera skilaboðin sem við fáum frá stjórnvöldum. Er furða að þjóðin sé óttaslegin?

Hvar er vonin?

Ég auglýsi eftir henni hér með.

Á meðan engin von er þá batnar ekki ástandið. Sú óvissa sem ríkir með IMF er einkennandi fyrir vonina vs. óttann.

Stjórnmálamenn landsins geta eytt allri óvissu með því að upplýsa almenning um hvert skal stefna, ef sú stefna sé til.

Að mínu mati væri hægt að fylla þjóðina von og jákvæðni með eftirfarandi ákvörðunum:

1. Koma á fót þjóðstjórn

2. Tilkynna um að Íslandi ætli að ganga inn í ESB og taka upp evru.

3. Erlendir óháðir aðilar komi hér að uppgjöri, hvítbók, um ástæður þessa hruns, leit að sannleikanum.

Á meðan fólk hefur ekki von þá mun ríkja hér siðrof áfram. Líkt og fólk í stríðshrjáðum löndum, sem enga von eygir, mun hér verða aukning á þjófnaði, ofbeldi og skemmdarverkum.

Ég endurtek, ég auglýsi eftir voninni.

- - -

Fleiri spunameistarar

Fyrst fær Geir spunameistarann frá Glitni til ráðgjafar.

Nú berast þær fréttir að hann hafi ráðið til sín fyrrverandi hægri hönd Hannesar Smárasonar, Kristján Kristjánsson.

Er ekki rétt að benda Geir á að Ásgeir Friðgeirs getur áreiðanlega bætt við sig verkefnum?

Er ég einn um að þykja þetta alveg sorglega fyndið?

- - -

Sökudólgarnir ganga lausir

Einhver spyr í umræðum um grein Eiríks Bergmanns:

„Landsbanki is a private firm and its directors never consulted us when they opened these Icesave accounts in the UK.“

Can you tell us what action the Icelandic government has taken to recover the stolen assets of account holders from the directors of Landsbanki?

If you want those responsible to pay then these are your chief suspects and actions see to be taken by your government against would go some way to convincing people the UK that Iceland recognises the rule of law and isn“t a hideaway for corporate criminals, which is what it looks like at the moment.

Be glad we no longer have empire – other countries have been invaded for less than this.