Bréf til forseta Íslands

Þorsteinn Þorgeirsson bað mig að birta þetta bréf.

- - -

Kæri forseti.

Nú er ástandið orðið svart.

Hvað er til ráða?

Ástand þjóðar þinnar er nú orðið þannig að heil þjóð bíður aðgerða.

Aðgerðir stjórnvalda virðast vera marklausar, handahófskendar og upplýsingar um stöðu engar.

Hvað er framundan hjá þjóð þinni:

- Atvinnuleysi 10-14%

- Vaxtaorkur

- Eignarupptaka

- Stjórnleysi

- Einangrun á alþjóðavettvangi

- Gjaldþrot fyrirtækja

- Gjaldþrot einstaklinga

- Verðlaus mynt

Ofangreindur listi er ekki svartsýni heldur staðreynd. Eins og staðan er í dag er þjóðin í heild sinni að bíða eftir aðgerðum vanhæfra stjórnvalda en ekkert virðist vera að gerast í málum sem brenna á þjóðinni. Eilífar uppsagnir eru staðreynd, Vextir kommnir í um 30% og það ekki bara á yfirdrætti sem ég viðurkenni fúslega að eru vandamál sem við höfum flest tekið þátt í að skapa heldur er eignarupptaka okkar slík að húsnæðislán eru einnig að stefna í svipaða tölu (verðtrygging +vextir). Þetta þýðir í raun að ríkið ( íbúðarlánasjóður ) ætlar að okra á saklausum þegnum þínum og taka með eignarupptöku 25-30% af okkar þaki yfir höfuðið til sín á hverju ári í að því er virðist að minnsta kosti næstu tvö árin.

Þegar þjóðin þin er á leiðinni á atvinnuleysisbætur sé ég ekki hvernig þetta á að ganga. Stjórnleysið virðist vera algert þegar þeir sem komu okkur á kaldan klakan eru ráðnir aftur í ábyrgðarstöður að frumkvæði ráðamanna skal ég viðurkenna að mér eru að fallast hendur. Upplýsingar í þjóðfélaginu eru engar um næstu skref enda virðast þeir ráðamenn sem þú samþykktir til að stjórna þjóð þinni ekki valda því verkefni á erfiðum tímum. Við erum orðnir einangraðir á alþjóðavettvangi eins og þjóð þin var fyrir þann tíma er við lýstum okkur sem sjálfstæða þjóð.

Hvað varðar gjaldþrot fyrirtækja þá er það orðið staðreynd sem þarf að fara að líta á. Miðað við stöðuna í dag þá er ástandið þannig að ef uppfærður væru skuldir og eignir fyrirtækja þá væru þau flest þvi miður gjaldþrota eftir vaxtaokur undanfarinna mánaða. Það þýðir ekki lengur að segja að þau þoli ekki lengur þessa vexti því vextir eru búnir að vera þannig undanfarið að þau eru ekki orðin sjálfbær lengur og eru flest að fara í nauðarsammninga við banka sem eru orðnir í ríkiseigu og því munu misvitrir stjórnmálamenn ákveða í raun hvaða fyrirtæki lifa og hvaða fyritæki deyja.

Hvað varðar einstaklinga þá er útlitið ekki bjart. Fyrirtækin sem reyna að berjast í bökkum og vona að betri tíð sé framundan keppast við að reyna það eina sem þau geta þ.e.a.s. skera niður kostnað með uppsögnum. Önnur fyritæki sjá það að þó að þau skeri niður mannskap þá er staðan sú að reksturinn fer hvort sem er í þrot og alveg eins gott að halda fullri reisn þar til bankanum eru rétt lyklavöldin.

Hvað ætlar þú að gera? Við búum við það ástand að við getum ekki treyst okkar gjaldmiðli, vextir eru þannig að það má segja að engin lögleg starfsemi þrífist í slíku umhverfi og okkar æðsta stjórn segir svo mánuðum skiptir að „best sé að gera ekki neitt“.

Kæri Ólafur.

Ég skal viðurkenna það að ég hef hingað til ekki haft fulla trú á þér sem framkvæmdarmanni og fannst forsetaembættið fara niður á við eftir að frú Vigdís fór frá störfum en ég vona að þú getir tekið þig á og gert þá kröfu til þinna undirmanna að þeir vinni sína vinnu þjóðinni til heilla en ekki á móti henni.

Tími aðgerða er kominn og mér sýnist að ef eitthvað á að gerast verði þú að skerast í leikinn enda komin neyðarlög í landinu.

Þú verður að krefjast þess að aðgerðarleysi sé eitthvað sem tilheyrði október en verði ekki einnig í nóvember því þessi málefni þola ekki lengri bið.

Það eina sem eftir er jákvætt á þessu landi er ritfrelsi og þess vegna nýti ég mér það.

Með vinsemd og virðingu og von um einhverjar umbætur þjóð þinni til heilla á erfiðum tíma,

kær kveðja,

Þorsteinn Þorgeirsson

200767-2929