Bréf um landflótta, Stím og venjulegan Jón

Þriðjudagur 02.12.2008 - 11:25

Bréf um landflótta, Stím og venjulegan Jón

Að flýja land

Ég og kærastan mín vorum að eignast barn fyrir 2 vikum og getum ekki sagt að við horfum björtum augum á framtíð okkar hérlendis og þá sérstaklega fyrir hönd litlu stúlkunnar okkar.

Vandamálin sem við sjáum hrannast upp fyrir hinn venjulega Íslending eru flest hver ekki ný af nálinni, en þó erum við að upplifa nýja tíma. Þorri þjóðarinnar er skuldsettur upp fyrir haus og stór hluti þess hóps sér ekki fram úr vandanum. Líklega svipað og stjórnmálamennirnir okkar sem eru því miður getulausir upp til hópa.

Á blogginu þínu les maður hvert dæmið á fætur öðru þar sem venjulegt fólk er að segja frá vandamálum sem ég trúi varla að séu sönn. Ein konan átti 10 milljónir í útborgun í íbúð, eða um 50%… hún á ekkert í íbúðinni í dag þó hún hefði tekið íslenskt lán hjá Íbúðalánasjóði. Það er nú meira en hægt er að segja um flesta… Mér finnst nú bara skrýtið að hún hafi ekki fengið ráðgjöf hjá banka um að kaupa 50 milljón króna íbúð því hún hefði þá átt 20% í útborgun og bara „þurft“ 80% lán.

Svo ég víki aftur að okkur hjúunum, þá er staðan þannig hjá okkur að því miður skuldum við um 5 milljónir og þar inni eru m.a. námslán, bílalán og yfirdráttur. Við búum í leiguíbúð þar sem við borgum mjög hagstæða leigu og fáum leigubætur. Mín laun myndu flokkast sem á jaðri „hátekjulauna“ en ég tók á mig 10% launalækkun nú fyrir desembermánuð að beiðni fyrirtækisins eins og allir sem voru með yfir ákveðna upphæð í laun.

Við stöndum í raun ekki illa og alls ekki verr en næsti maður, en hver mánuður eru samt sem áður „ströggl“. Konan mín er námsmaður og hefur því eingöngu það sem LÍN ákvarðar sem „lágmarksframfærslu“ til umráða.

Það mætti því segja að við séum hið týpíska íslenska unga par, með eitt bílalán, með eitt barn, smá skuldir á bakinu og annar aðilinn í námi.

Bílalánið okkar var upphaflega 1.7 milljónir í myntkörfu með „minnstu“ áhættunni, en lánið er nú tæpar 3 milljónir. Bíllinn var keyptur á 1.9 milljónir snemma árs 2007 en er nú metinn á um 1.6 milljónir. Þegar það lán var tekið var pressað mjög mikið á okkur að taka lánið eingöngu í Yenum og Frönkum en við ákváðum að taka minni „áhættu“ og tókum dreifðari myntkörfu. Einnig skoðaði ég gengi krónunnar 10 ár aftur í tímann og sá að frávik í miklum sveiflum var um 30% að hámarki, sem var ekki vandamál enda upphafleg greiðsla á láninu um 25.000 krónur (yrði 32.500 með 30% aukningu). Enginn reiknaði hins vegar með þessu mikla skipbroti og sérstaklega ekki í gengismálum. Það sem við þurfum því að borga til baka er búið að vaxa um dágóða upphæð síðustu 2 mánuðina.

Þegar kærastan mín lýkur námi hér heima þá munum við kaupa flugmiða, í aðra áttina frá þessu landi.

Ástæðan fyrir því er einföld þó hún sé margþætt….. Landið okkar er fyrir löngu komið í klær manna (konur eru líka menn) sem hafa eingöngu hagsmuni sína og vina sinna að leiðarljósi. Nokkrir af mínum vinum eru nú þegar flúnir land, þar sem framtíðarhorfur fólks á okkar aldrei hér heima eru vægast sagt slæmar. Laun hafa lækkað mjög ört, en lán hækka og hækka og afborganir með. Áætlun okkar felst í því að greiða eins mikið af skuldum okkar niður næstu tæpu 3 árin og þegar að þeim degi kemur, þá þurfum við að gera upp við okkur hvort við klárum þessar skuldir, eða hreinlega flýjum land.

Okkur finnst óréttlætið sem verið er að fremja hérlendis vera það svakalegt að samviskubitið sem nagar okkur við að hugsa til þess að skilja eftir skuldir hér heima bliknar í samanburðinum. Hvorugt okkar hefur nokkurn tímann klikkað á afborgun eða hvað þá lent á svörtum lista. Venjulegt fólk……..

Það sem virkilega lætur blóðið sjóða hjá okkur hjúum og fólki okkur tengdu er að það virðist enginn hlusta á þá sem eru að tala, raunverulega tala. Fólk er að verja stjórnmálamenn og þeirra skoðanir, á tímum þar sem hinn almenni borgari hefur fengið enn eitt „fokkjú“ merkið frá „yfirvaldinu“ í andlitið, en samt, já SAMT! þá stóð Sjálfstæðisflokkurinn sig frábærlega og Samfylkingin gat nú lítið gert í raun….

Annan eins þvætting höfum við ekki heyrt, og byggjum við í landi þar sem fólk hefði eitthvað bakbein, þá væri búið að taka hana Katrínu í appelsínugulu úlpunni á orðinu, og bera þessa aumingja út.

Svar stjórnvalda væri að sjálfsögðu GAAAAAS GAAAAS og meira GAS en það er nefnilega mergur málsins, við erum orðnar hræddar rollur, í rafmagnsgirðingu, sem er hótað með Gasi skyldum við reyna að sleppa.

Hér með tilkynnist að þessar 3 rollur ætla ekki að láta hafa sig að fíflum, heldur ætla að skilja fíflin eftir í sínum „valda“stöðum og fljúga héðan (ef enn verður flugfélag hér að störfum) eftir 2 og hálft ár.

Afsakaðu orðalengingarnar, en maður verður alltaf langorður þegar reiðin tekur völdin :)

- - -

Stím braut lög um tilkyningarskyldu einkahlutafélaga

Samkvæmt http://leynig.blogspot.com/2008/12/stm-braut-lg-um-tilkyningarskyldu.html þá kemur fram að Stím braut áðurnefnd lög. Á vefnum kemur fram:

S37 var stofnað 26.10.07 (Stím er sama félag og FS37). Jakob Valgeir Flosason stjórnarformaður Stím segir að Stím hafi verið stofnað 16.11.07, sem það var ekki. Þetta þýðir að stjórnin hafi ákveðið að nota félagið til þeirra hluta sem þeir ætluðu því á þessum tímapunkti. Þetta þýðir einnig að skipt hefur verið um stjórn í Stím þann 16.11.07 og þá ber þeim lagalega skylda til að tilkynna breytinguna til hlutafélagaskrár innan mánaðar sem er aftur birt í Lögbirtingarblaðinu. Engin tilkynning hefur borist í Lögbirtingarblaðinu.

Þetta þýðir með öðrum orðum að stjórn Stím braut 123. gr. laga um einkahlutafélög um tilkyningaskildu þeirra, en refsing við því er sektir eða fangelsi allt að einu ári.

123. gr. Breytingar á félagssamþykktum eða öðru því sem tilkynnt hefur verið skal tilkynna innan mánaðar sé ekki kveðið á um annað í lögum þessum. Krefjast má sannana fyrir lögmæti breytinga. Tilkynningar um breytingar skulu undirritaðar af meiri hluta stjórnar eða prókúruhafa…

130. gr. Sá sem vanrækir tilkynningar til hlutafélagaskrár samkvæmt lögum þessum skal sæta sektum eða [fangelsi allt að einu ári].

125. gr. Hlutafélagaskrá skal á kostnað tilkynnanda láta birta í Lögbirtingablaði aðalefni þess sem skrásett hefur verið um stofnun nýrra einkahlutafélaga og tilvísun í aðalefni aukatilkynninga. Þá getur hlutafélagaskrá í öðrum tilvikum látið birta meira en tilvísun í aðalefni aukatilkynninga ef hún telur slíkt nauðsynlegt.

- - -

Lítil rödd

Af hverju selja ríkisbankar eigur sem hafa komið í þeirra hlut á innanlandsmarkaði.

Það liggur ekkert á.

Sjá hrægamma eins og Hrein Loftsson kaupa Árvakur af bönkunum gömlu.

Það er að gerast Egill það sem flestir voru búnir að spá.

Nú þurfa aðilar eins og þú að tala fyrir því að þessi eignaupptaka verði ekki að veruleika.

Það var gert þegar Kaldbakur ætlaði að eignast Tryggingamiðstöðina. Hróp fjölmiðla gerði það að verkum að svo var ekki.

Nú ríður á að stoppa ALLA sölu fyrirtækja í ríkiseign Egill og þ.m.t. þau fyrirtæki sem ríkið á í gegnum bankanna virkan eignahlut í.

Bíðum smá. Það liggur ekkert á. Fyrirtækin halda áfram að starfa þó svo að þau skuldi ríkinu.

Ég er lítil rödd. Þú ert stór rödd.

- - -

Í framhaldi af orðum Péturs Blöndal

“Pétur opinberar með þessum ummælum hugsun Sjálfstæðismanna varðandi krónuna. Við þurfum að hafa krónuna til þess að geta fellt gengið t.d. í kjölfar “óskynsamlegra kjarasamninga” og skert þannig kjör almennings til þess að ná kjarabótinni til baka.”

Í þessari fullyrðingu Péturs sleppir hann því að nefna einn hefðbundinn fylgifisk þess að fella gengið í þessum tilgangi. Í óverðtryggðu umhverfi fellur verðmæti skuldahöfuðstóls, en slíkt getur einnig orðið nauðsynlegt til þess að tappa af þenslu eins og þeirri sem við höfum upplifað. Afskrifa skuldir vilja sumir kalla það, en hvað á að kalla fyrirbærið sem við fáum í staðinn í okkar verðtryggða umhverfi? Í stað þess að það tappist af þenslunni, aukast bara skuldirnar sem afleiðing af verðbólguskotinu sem gengisfallið veldur. Þetta er náttúrulega aðferð sem handrukkarar þekkja vel, ef þeim hentar ekki arðbærni lánsins sem þeir hafa veitt, þá bara hækka þeir höfuðstólinn.

Þessi umræða um það að menn séu að heimta afskrift skulda er skrumskæld. Það sem er verið að reyna að benda á er það að ef útistandandi fasteignalán á heimilum nema 1200 milljörðum og bæta á við 200 milljörðum á næstu mánuðum, þá er það meira en heimili landsins þola. Það er ekki verið að biðja um niðurfellingu, það er verið að segja það að þessir 200 milljarðar sem á að fara að leggja ofan á skuldir manna eru peningur sem ekki er til í hagkerfinu, þetta er peningaprentun og ekkert annað. Sumir vilja líka kalla þetta eignaupptöku, en sleppum þessum heitum, afskriftum og eignaupptöku, því þau miða að einstaklingunum, en lítum á þetta út frá hagkerfinu. Hvaða áhrif haldið þið að 200 milljarðar sem skrifaðir eru inn í hagkerfið hafi á verðbólguna og hvaða áhrif hefur svo sú verðbólga?

Tek undir orð Egils, fólk getur enn farið og það mun fara þegar það verður sett í þrot með fasteignalán sem standa í 130% verðmats húseignar þeirra (sem er svo óseljanleg í þokkabót). Látum vera að menn hafi tekið há lán og verðmæti fasteignarinnar falli, en að lánið hækki á móti hljóta menn að sjá að skekkir myndina enn meira og gerir vandamálin enn stærri. Vei fyrir þeim sem eiga sitt á þurru. Og vissulega vei þeim sem tóku lán á lán ofan til þess að komast í Séð og Heyrt eða Innlit/Útlit. Öfgarnar eru til á öllum sviðum, það er ljóst. En það verður aldrei hægt að setja alla undir einn hatt og hafna því að einhverjum ráðstöfunum sé beitt vegna þess að það gagnist ekki þeim sem hafa sitt á þurru. Ég efast ekki um að hægt er að grafa upp ráðstafanir fyrri ára sem hentað hafa ágætlega þeim sem hafa sitt á þurru í dag, en hentaði e.t.v. ekki öðrum á þeim tíma. Mér koma nokkur dæmi í hug.

- - -

Stjórnarhættir klíkunnar

Þjóðin þarf að átta sig á eðli stjórnarhátta klíkunar sem komst til valda með uppreisn frjálshyggjunnar. Klíkunnar sem nú hefur skilið við landið í rjúkandi rúst, efnahagslega og siðferðilega.

Lygar hafa verið eitt helsta stjórntækið. Þeim hefur verið beitt kerfisbundið.

Í Silfrinu nefndi Einar Árnason hagfræðingur sem dæmi þjóðsöguna um að skattbyrði hefði verið létt af almenningi í tíð Davíðs Oddssonar.

Indriði H. Þorláksson fletti ofan af skattasvindil Davíðs Oddssonar fyrir síðustu kosningar. Þá var gerður út háskólaprófessor að lofa skattalækkanir efnahagsundrabarnsins í andstuttri síbylju. Með engum rökum en þeim mun meiri lygum.

“Indriði H Þorláksson, fyrrverandi ríkisskattsstjóri segir óumdeilt að skattar einstaklinga hafa hækkað á síðustu tveimur áratugum og skattbyrði aukist.”

http://www.visir.is/article/20070510/FRETTIR01/70510097

Aukin skattbyrði var einnig staðfest af OECD:

“Skattbyrði hefur aukist mest á Íslandi af öllum ríkjum Efnahags- og framfarastofnunarinnar, OECD, undanfarinn áratug.”

http://www.visir.is/article/20081019/VIDSKIPTI06/191765484/-1

Nú hefur fjármálaráðuneytið gefið út skýrslu sem stafestir þetta. Staðfestir að ráðuneytið fór áður með tómar lygar. Lygar sem Alþingi var látið gera sér að góðu.

1991-2008 er rétt nefnt LYGATÍMABILIIÐ í íslenskum stjórnmálum.

Nú er kýlið sprungið og óþverrinn vellur út. Almenningur óttast að sárið verið ekki hreinsað heldur sett yfir það grisja og umbúðir eins fljótt og verða má.

Almenningur vill ekki þiggja fyrstuhjálp frá þeim ljúga ljúga og ljúga. Forsætisráðherra virðist ekki einu sinni taka eftir því hvenær hann segir satt og hvenær hann lýgur. Enda stríðalinn í skjóli háyfirlygarans.

- - -

Venjulegur Jón

Ég er einn af þessum venjulegu Jónum með húsnæðislán og bílalán.

Ég játa þá synd upp á mig að hafa trúað á íslenska efnahagsundrið. Ég trúði því að Danirnir væru öfundsjúkir og að Hannes Smárason væri snillingur. Að vísu sá maður ekki hvar verðmætasköpunin ætti sér stað – en maður sætti sig við að skilja það ekki…

Ég hlustaði á suma sem voru í þættinum hjá þér Egill, eins og Andrés lækni og Þorvald Gylfa, sem drógu upp fremur dökk mynd af horfum hér og maður fékk alltaf sjokk sem varði í svona 1-2 daga þangað til maður náði að hrista það sér og segja við sjálfan sig að þetta myndi nú reddast!

Nú þegar efnahagurinn er hruninn líður mér eins og viðskiptamennirnir hafi nauðgað landinu mínu og að lögreglan (stjórnvöld) hafi setið aðgerðarlaus hjá og leyft þessu gerast.

Synd almennings í þessu landi er að hafa trúað því sem hann las í fjölmiðlum – og kannski birtu fjölmiðlar það sem almenningur vildi heyra.

Ég veit hinsvegar ekki hvort það var dauðasynd.

- - -

Sjóður 1 hjá Glitni

Finnst undarlegt að það er alltaf talað þannig í fjölmiðlum, síðast í sjónvarpsfréttunum í kvöld, eins og búið sé að að greiða út úr öllum peningamarkaðssjóðum gömlu bankanna, það er alls ekki svo, ekkert er farið að greiða úr sjóði 1 hjá Glitni og ekkert vitað hvenær það verður.

Veistu hvernig stendur á þessu?

Ég ætla nú bara rétt að vona að bankarnir fari ekki gefa Mogganum eftir skuldirnar, hva, fá þá ekki allir uppgefnar sínar skuldir?

- - -

ESB og auðlindirnar

Ég er einn af þögla meirihlutanum hér á landi. Það er, að ég hef ekki komið mér eða skoðunum mínum á framfæri, hvorki í ræðu eða riti. Ég veit svo sem ekki hvernig þú vinnur þína þætti, sem ég hef fylgst með frá upphafi og líkað mjög vel, en mig langar að stinga að þér hugmynd sem ég hef hvergi orðið var við að sé rædd varðandi Evrópusambands aðild. Það er þetta með auðlindir okkar. Andstæðingar slá því blákalt fram að við missum yfirráð yfir þeim með því að ganga í sambandið. Enginn rökstuðningur er þar á bak við

Það sem mig langar að sjá umfjöllun um, er á hvern hátt yfirráðum okkar er háttað nú. Höfum við eitthvað yfir fiskiauðlindinni að segja, þá er ég að tala um almenning af því að það á að vera svo slæmt fyrir okkur ef við göngum í Evrópusambandið. Er það ekki staðreynd að það er búið að blóðmjólka greinina og taka miljarða tugi ef ekki hundruðir út og flytja í þægilegra skattaumhverfi? Eftir situr greinin skuldsett til andskotans.

Hver er ávinningurinn af núverandi kerfi? Hverjir eiga kvótann nú og hvernig breytist það eignarhald ef við göngum inn? Það má geta þess í framhjáhlaupi að ég var á sjó öll viðmiðunar árin áður en kvótinn var settur á en ég fékk ekki eitt einasta kíló af fiski úthlutað.

Er ekki kvóti á auðlindinni núna og þarf þá ekki að selja kvótann eða fyrirtækin til þess að útlendingar nái yfirráðum yfir öllu saman.

Er einhver munur á því að Jón á Rifi eða Helmut í Hamborg eða Jose í Vigo eigi kvótann og nýti hann?

Ef auðlindir þjóða eru teknar og skift á milli aðildarþjóða við inngöngu í sambandið þá hljótum við að fá okkar skerf af gas auðlindum Dana í Norðursjó, eða olíu auðlindum Breta í sama sjó. Svo getum við veitt úr Evrópusambands kvóta út um allan sjó. Nei að mínu mati er þetta bull og þvaður. Auðvitað eigum við að sækja um inngöngu og ræða við sambandið og kjósa síðan um málið.

- - -

Þjónustufulltrúi ákvað þetta

Gaman að lesa fréttatilkynningu Stím ehf. Þar kemur fram að Glitnir sé með um 1/3 af hlutafénu og svo er dóttufélag BYR með næst stærsta hlutann, SPV fjárfesting.

Hverjir eru svo langstærstu hluthafar BYR ?

Immon=Magnus Ármann

Glitnir bank

Glitnir eignarhaldsfélag

Sólstafir ehf.=Þorsteinn Jónsson

Fons=Pálmi Haraldsson

Prímus ehf.= Hannes Smárason

Þanig þessir guttar eru með cirka 45% í Stím og auðvitað vita hvorki JAJ eða Þorsteinn J eða Lárus Welding.

Það var þjónustufulltrúi sem ákvað þetta 20.000.000.000 króna lán og fór framhjá áhættunefnd og lánanefnd og svo hringdi hann í BYR og fékk þá líka með.

Topparnir koma af fjöllum.

http://byr.is/byr/um_byr/fjarfestatengsl/staerstu_stofnfjaradilar/

- - -

Beat a trail that we can follow with pride

Hi Egill:

During the past few weeks and months I have been following the news from

Iceland via the webpages of ruv.is, mbl.is, visir.is, dv.is (including

malefnin.com), vald.org and, not least, eyjan.is. Two things have

become clear.

In the first place, the state media, ruv.is and mbl.is, from being the

mouthpiece of the state, have moved, however little, towards an

independence from their owners, and a willingness to express points of

view critical of the present regime.

In the second place, the really powerful force for investigative

journalism in Iceland is eyjan.is and the associated television program.

As a consequence, the person behind eyjan.is has become one of the key

figures in the Iceland of today. I will come back to this later.

As the subject of this email indicates, I am afraid that Iceland, which

in many respects has been an unpublished world leader for many years –

longest (or next longest) lifespan, highest literacy, highest computer

literacy, etc. – is even now showing the rest of the world what is going

to happen to them in the not too distant future. Voices are saying that

Great Britain is only a hairs breadth away from the same kind of

collapse that we have seen in Iceland, and that other countries on both

sides of the Atlantic will follow suit.

The difference between Iceland and Great Britain is the difference

between 300 000 and 60 million. The population of Iceland is relatively

small, which has been the countrys curse in the near past, as

incestuous relationships between law-makers, executive, the judiciary

and, unfortunately, also business and industry have caused the problems

now facing Iceland. However, this smallness of size can also be the

countrys salvation, in that the smaller the group of people, the easier

to reach concensus, and make decisions.

I would like to suggest a possible way out of Icelands situation, not

necessarily an easy way, but one which would perhaps help to return a

measure of réttlæti, lýðræði and all the other good things which were

discussed during the historic citizens meeting in Háskólabíó a week

ago.

In one of his novels, Tom Clancy describes an attack on Wall Street,

during which a virus is introduced into the system for recording sales

and purchases. The system crashes, sales and purchases can no longer be

recorded in the computer system, people try to resolve the problem with

hand-written notes, but collapse is near. At this point the US

president calls the chief Wall Street actors to a meeting in which he

suggests the following solution: if it is not recorded, it didnt

happen. He suggests that Wall Street goes back to the last known stable

position, just before the virus attacked. That all deals made after

that time, whether substantiated by hand-written notes or not, are

declared null and void, and the market starts over.

Now, the solution is not directly applicable to Icelands situation but

contains the germ of an idea. There is no earlier time that could be

agreed upon to which one could return, and start again. Icelands

situation is once again unique, and calls for a unique solution.

We learn that 95% of the fishing industry is technically bankrupt, 80%

of other businesses are in the same situation, and pretty well 100% of

households are now or will be so in very short order as the value of

their loans rocket into the sky, whilst their income decreases.

However, these businesses have assets, real physical assets, ships,

buildings, plant and machinery, etc. and the households have their

assets, houses, cars, etc.

The nation has just been granted an IMF loan of some $2 bn, and a second

loan from the nordic countries of a further $2 bn, plus smaller sums

from Poland and the Faeroes. The whole nation is going to have to pay

off this loan, every man woman and child alive today and all those to be

born over the next few years. If they are to pay the loan, they should

receive the benefit.

I would like to suggest that the recovery of Iceland begins with the

conversion of the loans to a gold standard and a new currency, and that

the sum involved is then divided out to every man, woman and child

living at the time of the issue of the loans in equal proportions.

Secondly I would suggest that the assets of the companies and households

be valued in the gold-backed currency in accordance with some equitable

principle, for example, original purchase price revalued in accordance

with, say, the retail price index. The fact that some people will have

a 1987 Ford bought free and clear, whilst others have a 2008 Hummer

bought with a loan in Japanese yen should be ignored. We are dealing

with the valuation of assets here.

Thirdly, all loans based on tangible assets, of whatever nature, are

subtracted from the value of the assets, solely for the purpose of

providing a rough and ready „balance sheet“ for each company and

household, and show the net worth, positive or negative, of the entity.

Thereafter the loans should be written off with the exception of loans

taken for the purpose of building a shareholding in other companies.

This would have the effect of wiping out the currently existing banks,

but since they are merely a phoenix-like reincarnation of the original

banks, complete with those banks sins and sinners, they should be

removed.

Finally, the productive assets of the country, trawlers, buildings,

plant and machinery, possibly even household assets, should be put into

a national holding company whose sole function is to distribute the

assets to new owners.

In respect of household assets, the household in question would probably

wish to repurchase their assets, using a portion of their share of the

IMF loan money. The sums accruing to the national holding company would

be paid out to households with a positive net worth, whilst negative net

worth would accrue as a further charge against the household in

question. New loans could be arranged, as below.

As regards business assets, I can imagine that the citizens of, say,

Siglufjörður, would see it as in their own interest to take a stake,

paid for out of their share of the IMF and other loans, in the local

fish processing plant and other local industry. If you are a

shareholder in the company providing your livelihood you will be a much

more active shareholder, attending meetings and making sure that your

voice is heard, voting on the salaries of the company executives, and

taking a share in the profits or losses of your local enterprise.

Here again, the sums paid to the national holding company would in part

be used to pay the original owners of companies with net worth, and in

respect of companies with negative net worth, a charge would be applied

to the original owners.

The sums coming back into the national holding company, to the extent

that they were not used to reimburse the original owners of assets,

could form the starting capital of several – at least ten – new small

banks, whose function would be to start the necessary lending of money

to industry, commerce and households for the future.

Naturally this suggestion involves problems of execution, since I have

been developing it more or less as I write it. But it might be

sufficient of a blueprint to enable intelligent men and women to find a

new and unique solution for Iceland, which could be a model for Great

Britain and other countries which are too large to be able to find these

solutions for themselves.

As to the role of the man behind eyjan.is, I think he has a key role to

play in the future of Iceland. As a rallying point for dissent, as a

catalyst for reaction, as a leader of the re-creation of Iceland. Keep

the anger of the citizens alight. Speak to all you can reach to keep

attending the meetings at Austurvöllur, in Háskólabíó and elsewhere. Do

not let the enthusiasm die down as time passes and the die-hards in

government and parliament hold ranks behind their fortresses. Keep

pressing for elections. Keep pressure on the president to dissolve

parliament. He was given that power in the consitutution, even if only

for show, but use the fact that he has it. Call for the public

prosecutor to investigate and follow up the events prior to and

immediately after the crash. Start private prosecutions where possible.

Find new names, free from the ties of party, to take the parliamentary

seats away from the misusers of power.

The world is watching Iceland, knowing that we may all follow in your

footsteps. Beat a trail that we can follow with pride.