arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Kirkjan og pólitík

Hér hlýt ég að vera ósammála mínum gamla vini Séra Baldri.

Það er alveg óskiljanlegt hvers vegna þarf að troða pólitík inn í kirkjuna. Nóg er til af öðrum stöðum fyrir hana.

Stundum finnst mér eins og prestarnir nenni ekki að tala lengur um guð og kristindóminn – jafnvel að þeir trúi ekki lengur – þá er auðveldara að tala um pólitík og kannski líklegra til vinsælda.

Baldur var prýðilegur stjórnmálaskýrandi þegar ég vann með honum á Tímanum. En ég myndi ekki fara í kirkjuna hans til að hlusta á stjórnmálaumræður.
Kostir Villa

Vilhjálmur á að fá að ráða þessu sjálfur en það er greinilegt að Geir Haarde er tekinn að beita hann þrýstingi.

Geir sagði í Silfrinu í dag að Vilhjálmur hefði vikufrest.

En nú er spurning til hvers Vilhjálmur hefur frestinn?

Hann getur auðvitað lýst því yfir að hann haldi áfram og ekkert hafi breyst.

Eða:

Hann gæti lýst því yfir að hann ætli ekki að verða borgarstjóri eftir ár, en hann ætli að halda áfram sem formaður borgarráðs.

Í gegnum þá stöðu er hann líklega valdameiri en hinn veiklaði borgarstjóri Ólafur F. Villi er ábyggilega tregur að fórna því.

Eða hann gæti setið áfram sem óbreyttur borgarfulltrúi.

Og svo er náttúrlega möguleiki að hætta þessu alveg.
Vatnsmýrarsýning

Fór áðan á sýninguna á Vatnsmýrartillögunum í Listasafni Reykjavíkur við Tryggvagötu.

Tillögurnar eru margvíslegar, maður vildi jafnvel geta blandað sumum þeirra saman. Sumar eru skemmtilega útópískar, aðrar praktískari eins og verðlaunatillagan sem mig grunar að hafi unnið vegna þess hversu opin og meðfærileg hún er.

Athyglisverðast var samt hversu margt fólk var á sýningunni og hvernig alls staðar voru í gangi heitar umræður um tillögurnar.

Sjá einnig hér á þessum vef.
Huddersfield á leik

Huddersfield er að spila við Chelsea í ensku bikarkeppninni.

Maður fylgist spenntur með.
Auðvaldið gleypir allt

Kapítalismanum er ekki fisjað saman. Hann bryður allt í sig, líka það sem á að heita andsnúið honum og gerir loks að sínu.

Þannig er Che Guevara löngu orðinn verslunarvara sem og öll mótmælatónlist 68 kynslóðarinnar, pönkið, ádeilukvikmyndir og ádeilubókmenntir.

Kapítalisminn nærist á öllu þessu með bestu lyst.

Og nú líka þessum texti Ólafs Hauks Símonarsonar sem var sérstaklega stefnt gegn neyslusamfélaginu:

Kvæðið er notað í auglýsingu fyrir sparisjóðinn Byr. Sum börn sem ólust upp við þetta eru hneyksluð og kannski líka foreldrar sem spiluðu lagið fyrir þau.

En flestum finnst þetta væntanleglega bara sniðugt.

Af þessu tækifæri mætti þó endurflytja barnasöguna Uppreisnina á barnaheimilinu sem vakti mikla hneykslunaröldu um líkt leyti og Ólafur Haukur gaf út sína frægu barnaplötu.
Geir í Silfrinu

Geir H. Haarde forsætisráðherra verður gestur í Silfri Egils á morgun.

Af öðrum gestum sem eru væntanlegir í þáttinn má nefna Stefán Jón Hafstein borgarfulltrúa sem nú starfar í Afríku.
Alþingi seilist djúpt í vasa skattborgara

Það er eitt sem virðist vera algjört bannorð í huga alþingismanna:

Sparnaður.

Ég segi fyrir sjálfan mig sem skattborgara: Ég kæri mig ekki um að borga fyrir þessa aðstoðarmenn.
Erfitt val

Það er alveg ljóst að notkun pyntinga veikir dómsmálið gegn manni eins og Khalid Sheik Mohammed. Pyntingar eru forkastanlegar. En það geta komið upp tilfelli þar sem menn standa frammi fyrir hryllilegu vali í baráttu við óvin sem virðir engar leikreglur og hefur sagt siðmenningunni stríð á hendur.

Nú er kvartað hástöfum yfir því að Danir ætli að reka úr landi menn sem ætluðu að myrða teiknarann Knut Westergaard. Frakkar hafa hvað lengsta reynslu í að fást við terrorista úr Miðausturlöndum og Norður-Afríku. Þegar ég var í námi í París á níunda áratugnum gekk til dæmis mikil hryðjuverkabylgja yfir París – það sprungu fimm sprengjur í borginni á aðeins tíu dögum.

Margir hafa sagt að Bandaríkjamenn hefðu betur hlustað á ráðleggingar Frakka í baráttunni við það afl sem er kallað Al Keida.

Frakkar hafa meðal annars haft þá aðferð að taka ætlaða hryðjuverkamenn og skutla þeim út úr landi svo lítið beri á. Þetta er kannski ekki í anda ströngustu kröfu um mannréttindi, en getur reynst ágætlega.

Ég veit ekki hvort menn töldu að Khalid Mohammed byggi svo mikilvægum upplýsingum að það réttlætti pyntingar – ekki heldur hversu alvarlegar pyntingarnar voru – en það er hins vegar ljóst að þetta er maður sem hefur átt þátt í að skipuleggja hryllilega glæpi.

Hann er líka að mörgu leyti dæmigerður fyrir leiðandi fígúrur innan Al Keida – rétt eins og frændi hans Ramzi Yousef – vel menntaður, ágætlega efnaður, heimsborgari, en fullkomlega samviskulaus, siðblindur og haldinn stækri dauðadýrkun.

Hér eru ágætar upplýsingar um Khalid og líka hér. Margir munu sjálfsagt hafa áhyggjur af því að brotið verði á réttindum þessa manns – en fínni blæbrigði eins og það hafa sjaldnast vafist fyrir Khalid Mohammed og félögum hans.
Ólympíuleikar 2008

Þetta er rétt hjá Simon Jenkins í Guardian.

Hitler er hinn raunverulegi verndardýrlingur Ólympíuleikanna – það er starfað í anda leikanna 1936.
Réttmætar spurningar

Ég hef enga trú á að málarekstur fjölskyldu Jónínu Bjartmarz gegn Kastljósinu skili árangri.

Spurningarnar sem var varpað fram í Kastljósinu voru fyllilega réttmætar; það fengust heldur aldrei nein almennileg svör við því hvers vegna þessi tiltekna unga kona fékk sérmeðferð.

Staðreyndin er að margir þekkja dæmi eins og þetta – og voru því tortryggnir á þennan gjörning.
Annað kosningapróf

Hér er annað kosningapróf sem hægt er að leika sér í.

http://electoralcompass.com/

Samkvæmt því er ég mest sammála Hillary Clinton en mest ósammála Mick Huckabee.
Útitaflið

Ég gekk framhjá útitaflinu í rigningunni áðan.

Hugsaði:

„Menn eru að vesenast með greftrunarstað Fischers. En væri ekki ráð að finna honum legstað undir útitaflinu?“
Hirsi Ali í hættu

Við gætum kannski íhugað að bjóða henni íslenskt ríkisfang?
Sjálfstæðishúsið

Fyrsta skrefið í verndun hússins við norðvesturhorn Austurvallar er að hætta að kalla það Nasa.

Nasa er nafn á bandarísku geimferðastofnuninni.

Þetta hús hét lengi Sjálfstæðishúsið og svo var það kallað Sigtún.

Það gekk reyndar í gegnum niðurlægingarskeið, þá var það múrhúðað og í því var mötuneyti Landsímans.

Áður hafði starfað þarna skemmtistaður en reksturinn var mjög brokkgengur.

Það eru varla nema tíu ár síðan húsið var gert upp í núverandi mynd og er að sönnu bæjarprýði.
Hann er nú töffari

Af Vísi:

„Fréttamaður Stöðvar 2 notaði því tækifærið og spurði fyrrverandi borgarstjórann og formann flokksins hvernig honum litist á stöðu Vilhjálms. Svar Davíðs var stutt og laggott: „Hvernig líst þér á stöðu Huddersfield í ensku knattspyrnunni?“
Óbreyttir vextir

Jæja, þar fóru þeir með það karlarnir á Kalkofnsveginum.

Þeir hætta ekki fyrr en þeir keyra hagkerfið hér í algjört stopp.
Kosningarnar í USA

Ég veit að þetta er feikilega mikilvægt og geysilega spennandi, en mér tekst samt ekki að fá raunverulegan áhuga á kapphlaupinu um hver verður forseti Bandaríkjanna.

Þetta er fáránlega langdregið. Og tilbreytingarlítið.

Ég hef líka alltaf haft á tilfinningunni að stjórnmál í Bandaríkjunum séu einhvers konar svindl þar sem peningar ráða öllu. En það er samt eitthvað fallegt við það að maður sem á ömmu sem er bláfátæk kona í Kenýa geti orðið forseti voldugasta ríkis í heimi.

Það er líka forvitnilegt í þessu sem á eftir að koma fram síðar. Til dæmis að sjá hvað býr í Barak Obama ef hann sigrar. Er einhver súbstans fyrir neðan orðagjálfrið? Og hvernig munu allir þeir sem finna til andúðar eða haturs á Bandaríkjunum bregðast við því ef þessi áferðarfallegi blökkumaður verður kosinn forseti?

Honum hefur verið líkt við Kennedy. Sá var dáður út um allan heim. Verður sömu sögu að segja af Obama – og mun það byggja á bættum almennatengslum eða einhvers konar stefnubreytingu?
11/9 afneitun

Helfararafneitun er býsna útbreidd, það er farið að tala um loftslagsafneitun og svo er það 11/9 afneitun sem ég hafði ekki gert mér grein fyrir að væri svona algeng.

Þætti svona sjálfsögð.

Að það sé fullt af fólki á Vesturlöndum sem myndar sér skoðanir sem eru byggðar á útúrspeisuðum samsæriskenningum.

„Hvað er ég að eyða tíma í þessa bjána?“ spurði eitt átrúnaðargoð vinstri manna, George Monbiot, í grein sem hann skrifaði í fyrra um þá sem trúa því að Bush hafi sprengt tvíburaturnana, sent flugskeyti á Pentagon og látið flug 93 hverfa að morgni 11. september 2001.
Kiljan í kvöld

Meðal gesta í Kiljunni er bandaríski rithöfundurinn Bill Holm. Bill er af íslenskum ættum, fæddur í Minnesota, en dvelur nú langdvölum á Hofsósi. Bill hefur nýskeð sent frá sér bók sem nefnist The Windows of Brimnes.

Bill er einnig liðtækur píanóleikari eins og sést í þættinum.

Eiríkur Guðmundsson ræðir um einn mesta rithöfund síðustu aldar William Faulkner, en hann er viðfangsefni útvarpsþátta Eiríks sem fluttir hafa verið að undanförnu.

Páll og Kolbrún fjalla um sérkennilegan úrskurð Samkeppnisstofnunar vegna samruna bókaforlaganna JPV og Eddu, Stephen Crane og Túrgenév, en Bragi segir frá jarðvísindamanninum, nýalssinnanum og skokkaranum Helga Pjeturs…
Geirsgata í göng

Geirsgatan hefur verið einhvers konar heilög kýr í borgarkerfinu. Það hefur ekki mátt hrófla við henni. Nú virðist hafa orðið breyting þar á. Fréttablaðið hefur það eftir Gísla Marteini Baldurssyni í morgun að vilji sé til að setja Geirsgötuna í göng.

Þetta breytir öllu um umhverfi tónlistarhússins og aðkomuna að því. Ég er ekki viss um að borgarbúar geri sér grein fyrir því hversu stórt flæmi stendur þarna autt og engum til yndisauka.

Andri Snær Magnason var að pæla í því fyrir nokkrum árum hvernig við hefðum farið með neðanverðan Arnarhólinn og höfnina. Sjá hér.

Svo sé ég hérna að a.m.k. tveir meðlimir VG eru ekki hrifnir. Ég sem hélt að þeir væru svo feikilegir umhverfissinnar.
Danskir fánar

Þegar skopmyndamálið mikla kom upp vakti athygli hversu mikið var brennt af dönskum fánum í löndum þar sem „blossuðu upp“ mótmæli.

Margir furðuðu sig á því að íbúar Palestínu, Sýrlands eða Pakistans ættu slíkar birgðir af dönskum fánum.

Á morgun birta dönsku blöðin eina skopmyndanna í samstöðuskyni við teiknarann Kurt Westergaard en komist hefur upp um samsæri um að ráða hann af dögum.

Ætli þeir séu búnir að endurnýja birgðirnar af dönskum fánum í ríkjum íslams?
Fyrirlitlegir glæpamenn

Khalid Sheik Mohammed og félagar hans eru einhverjir fyrirlegustu og viðurstyggilegustu glæpamenn í heiminum.

Þeir kunna að hafa verið beittir einhvers konar pyntingum eða þvingunum. Það er mjög líklegt að umræðan um réttarhöldin yfir þeim snúist fyrst og fremst um það og um Guantanamo.

Við megum samt ekki missa sjónar á glæpum þeirra. Þrjú þúsund manns fórust í árásinni á tvíburaturnana. Hryðjuverkamennirnir voru þess vegna tilbúnir að drepa þrjátíu þúsund eða þrjú hundruð þúsund. Hugmyndafræði þeirra byggir á algjöru skeytingarleysi um mannslíf.

En ég er samt þeirrar skoðunar að dauðarefsing eigi aldrei rétt á sér. Betra er að loka þá inni og henda lyklinum.
Traust fyrirtæki?

Þetta er skrítin yfirlýsing. Síðustu árin hefur Orkuveitan tengst eilífum hneykslismálum – sjálft húsið þar sem fyrirtækið hefur höfuðstöðvar sínar er skandall.

Væri gaman að fá einhvern tíma sundurliðaða úttekt á kostnaðinum við bygginguna.

Maður veit heldur ekki betur en að til standi að láta forstjóra fyrirtækisins fara – eða hefur það eitthvað breyst?
Hús sem aldrei rís

Í aukablaði sem fylgir Morgunblaðinu í dag er viðtal við verktakann sem ætlar að fara að byggja hús á Laugavegi 33-35.

Maðurinn heitir Ágúst Friðgeirsson og er aðaleigandi fyrirtækisins ÁF-húsa.

Hann er spurður út í framkvæmdirnar og segir að málið fái „bara ekki afgreiðslu“.

„Það er rúmt ár síðan við gerðum ráð fyrir að þessi framkvæmd yrði komin af stað og enn bíðum við,“ segir Ágúst.

Ætli sé ekki óhætt að fullyrða að biðin hjá Ágústi verði löng? Húsið sem hann ætlar að byggja við Laugaveginn mun aldrei rísa.
Valdatafl í Valhöll

Ég hef ekki alltaf lagt trúnað á sögur um klofning í Sjálfstæðisflokki – þessum stóra stjórnmálaflokki hefur gengið furðu vel að standa saman í gegnum tíðina, að minnsta kosti allar götur síðan Davíð tók við. Það hefur eiginlega verið aðdaáunarvert á sinn hátt.

En nú er svo komið að eina skýringin á atburðarásinni innan flokksins síðustu dagana virðast vera grimm innanflokksátök. Ég hef talað við ýmsa sjálfstæðismenn síðustu daga sem staðfesta þetta.

Það virðist liggja beint við að Hanna Birna Kristjánsdóttir taki við sem oddviti borgarstjórnarflokksins. Hópur í kringum Guðlaug Þór Þórðarson – og sem er líka nákominn Geir Haarde – má ekki hugsa þá hugsun til enda að Hanna Birna eða Gísli Marteinn komist til frekari metorða í flokknum.

Ef Hanna Birna yrði oddviti og þar með líklega borgarstjóri – og ef henni tækist vel upp – þá gæti hún jafnvel farið að íhuga frekari frama, jafnvel að verða formaður flokksins.

Sumum mislíkar þessi tilhugsun svo mikið að þeir eru frekar tilbúnir til að styðja Vilhjálm til að sitja áfram í oddvitasætinu. Þeir eru ekki vissir um að það gangi að gera hann að borgarstjóra – en þeir vilja frá tíma til að finna einhverja lausn á málinu.

Aðra lausn en að hleypa Hönnu eða Gísla að.

En á meðan magnast óánægjan innan Sjálfstæðisflokksins. Hópurinn í kringum Geir, Ingu Jónu, Borgar Þórs og Guðlaug hefur verið duglegur við að ná tökum á fulltrúaráðinu í Reykjavík og hverfafélögum – hefur lagt meira upp úr því en nokkurn tíma Davíð Oddsson. Í félögunum er fólk hins vegar að missa þolinmæðina með Vilhjálmi svo það er spurning hvaða styrk hann getur sótt þangað.

Ekki einu sinni Geir sjálfur treysti sér til að lýsa afdráttarlausum stuðningi við að Vilhjálmur yrði borgarstjóri.

En það er valdatafl í Valhöll – einu sinni enn.
Borgarstjórastóllinn

Það er ekki fínt að vera fyrrverandi borgarstjóri í Reykjavík.

Það er heldur ekki fínt lengur að vera núverandi borgarstjóri í Reykjavík.

En verst er þó að vera væntanlegur borgastjóri í Reykjavík.
Napóleon sagði

„Aldrei trufla óvin þinn þegar hann er að gera mistök.“
Villi ætlar að verða borgarstjóri

Vilhjálmur segist ætla að sitja áfram. Hann ætlar að verða borgarstjóri eftir eitt ár og einn mánuð.

Eða það skilst mér. Þetta er samt eitthvað óljóst.

Er þetta góð niðurstaða fyrir Sjálfstæðisflokkinn?

Það væri kannski ekki úr vegi að fá skoðanakönnun.
Villi talar við Davíð

Ýmsum ber saman um að það séu stjórnunarhættir í stíl Davíðs Oddssonar sem hafi fellt Vilhjálm Þ. Vilhjálmsson. Morgunblaðið skrifaði meira að segja Reykjavíkurbréf um þetta í gær – að tími einráðra borgarstjóra væri liðinn.

Villi kemst einfaldlega ekki upp með það sem Davíð gat. Skýringin er fyrst og fremst breyttur tíðarandi, en líka eins og Guðmundur Andri orðar það í Fréttablaðinu í dag: Villi hefur ekki til að bera myndugleik Davíðs, klókskap og innsýn í mannlegt eðli.

Sama blað skýrir frá því á forsíðu að Villi hafi ráðfært sig við Davíð um pólítíska framtíð sína.

Til hvers?

Er hann enn hinn raunverulegi formaður flokksins – vegna myndugleika síns?
Miðbærinn

Í Morgunblaðinu í dag kemur fram að mikil uppbygging er í atvinnuhúsnæði í miðborginni og í grennd við hana. Þetta er þvert á háværar raddir sem segja að miðborgin sé úrelt og úrleiðis. Þvert á móti hefur hún mikið seiðmagn fyrir fólk, fyrirtæki og fjárfesta.

Miðbær snýst ekki endilega um miðpunkt. Það er í fleiri borgum en Reykjavík að miðbærinn er ekki nákvæmlega í miðjunni. Miðbæir hafa aðdráttarafl sem byggist fyrst og fremst á sögunni. Tilraunir til að búa til nýja miðbæi misheppnast yfirleitt. Úr því verða yfirleitt ekki annað en útblásnar verslunarmiðstöðvar.

Í miðbænum eru sporin eftir söguna. Við erum einskis verð ef við þekkjum ekki sögu okkar. Hér var bær Ingólfs Arnarsonar, hér setti Skúli Magnússon upp innréttingar sínar, hér ríkti Jörundur hundadagakonungur, hér var þjóðfundurinn 1851, hér var lýst yfir fullveldi 1918, hér var slegist 31. mars 1949.

Hér eru stytturnar af Kristjáni 9da, Hannesi Hafstein, Jóni Sigurðssyni, Jónasi, Skúla fógeta, Ingólfi Arnarsyni, Leifi heppna og Thorvaldsen. Hér eru höfuðkirkjur þjóðarinnar, hér er Háskóli Íslands, Stjórnarráðið, Alþingi, Hæstiréttur, Þjóðminjasafnið, Landsbókasafnið, Þjóðleikhúsið, listasafn þjóðarinnar og hér rís tónlistarhúsið.

Það er hingað sem ferðamenn til borgarinnar koma; þeir fara ekki í Smárann eða Kringluna. Borgarbúar sýna miðbænum ekki nóga ræktarsemi, en þeir fjölmenna hingað á menningarnótt, Þorláksmessu og 17. júní.

Borgin þarf að vera í stakk búin til að taka á móti þessu, það þarf að vera til skipulag sem ekki er sífellt verið að hringla með, umferðin þarf að vera í lagi. Það þarf að fara að taka ákvörðun um umferðaræðar um Öskjuhlíð (helst undir hana) og brú yfir Skerjafjörð.

Og auðvitað eigum við að byggja upp í miðbænum. Hugmyndir um að gera hann að friðheilögu verndarsvæði eru út í hött. Í kringum tónlistarhúsið verður mikil uppbygging. Það er allt í lagi að skoða hugmyndir um að flytja gömul hús til, til að mynda úr Árbæjarsafni. Þau eru hvort sem er upprunin á þessu svæði flest. Það þarf að hefjast handa við að endurreisa Hverfisgötu – röð gamalla húsa meðfram Arnarhóli gæti til dæmis verið falleg.

Myndirnar eru fengnar af þessum bráðskemmtilega vef.

Á þeirri efri má sjá í norðurátt yfir Tjörnina, þar stendur samkomuhúsið Gúttó enn þar sem nú er bílaplan fyrir Alþingi.

Á neðri myndinni er Austurstræti eins og það leit út eftir brunann mikla 1915, en þá brann Hótel Reykjavík sem var stærsta og glæsilegasta hótel bæjarins ásamt fleiri húsum.

Eftir brunann hófst stórfelld uppbygging í Austurstræti og risu þá hin glæsilegu steinsteypuhús Austurstræti 14 (nú Café París) og Austurstræti 16 (nú Apótek).
Svandís og Valgerður í Silfri

Svandís Svavarsdóttir, Valgerður Sverrisdóttir, Ólöf Guðný Valdimarsdóttir Dagur B. Eggertsson og Vilhjálmur Bjarnason eru meðal gesta í Silfri Egils á morgun.

Náttúrlega verður mest fjallað um REI málið og ýmsar hliðar þess, en Vilhjálmur kemur í þáttinn til að fjalla um ofurlaun og kaupréttarsamninga forstjóra.
Hefndaraðgerðir

Það er illa komið fram við Skagamenn.

Reykvíkingarnir sem stjórna Orkuveitunni vilja ekkert við Akurnesinga tala.

Svo þegar þeir kvarta þá er skrúfað fyrir heita vatnið hjá þeim.
Erkifífl

Erkibiskupinn af Kantaraborg sagði óhjákvæmilegt að sharialög myndu gilda í Englandi.

Fjölmiðlar í Bretlandi loga vegna þessa, kirkja biskupsins hefur risið upp á móti honum.

Kannski á að þakka manninum fyrir hreinskilnina, en mörgum finnst hann samt vera kjáni.

Erkifífl.

Aðalatriðið er að það skulu gilda ein lög í landi:

Það er ekki hægt að sætta sig við fjölkvæni.

Það er ekki hægt að sætta sig við hvernig er tekið á skilnaðarmálum í sharia.

Það er ekki hægt að sætta sig við réttleysi kvenna innan þess.

Það er ekki hægt að sætta sig við nauðungarhjónabönd.

Það er ekki hægt að sætta sig við að karlaveldi fái óheft að svipta konur frelsi með því að neyða þær til að hylja sig frá hvirfli til ilja.

Mannréttindadómstóll Evrópu úrskurðaði árið 2004 að sharialög væru ósamrýmanleg lýðræðinu.

Það hefur komið fram shariadómstólar eru þegar farnir að starfa í Bretlandi. En það er ekki rétt að þeir fjalli bara um fjölskyldumál og deilur um peninga, heldur eru líka að koma í ljós tilvik þar sem þeir dæma í ofbeldisbrotum innan innflytjendasamfélaga.

Og þar sem glæpamennirnir hafa ekki þurft að gera annað en að greiða sekt.

Með þessu er grafið undan lögum landsins; það endar með því að samfélagið molnar í sundur.

Stefnan á að vera að minnka hlut trúarbragðanna á hinu veraldlega sviði – ekki auka hann. Það er best fyrir alla, líka þá sem trúa – og geta iðkað trú sína í friði.
Trúartákn

Það er trúfrelsi.

En það þýðir ekki að við þurfum að vera hrifin af öllum trúarbrögðum eða bera sérstaka virðingu fyrir þeim.

Í þessari frétt sem kemur frá fréttamanni RÚV í Kaupmannahöfn segir að konur sem gangi með slæður fyrir andlitinu séu síður ráðnar í vinnu í Danmörku en aðrar konur.

Er það furða?

Ef ég væri að ráða fólk í vinnu myndi ég líka hika við að ráða fólk sem er með stór trúar- eða pólitísk tákn utan á sér.

Það myndi líka gilda um mann eða konu sem kæmi í atvinnuviðtal veifandi stórum krossi. Ef maður sækir um vinnu í fáránlegum fatnaði á maður varla sömu möguleika og þeir sem eru skikkanlega til fara.

Annars hefur notkun hijab og niqab farið mjög vaxandi á síðustu árum með uppgangi hins róttæka íslams. Slæðan er í aðra röndina pólitískt tákn eins og áður sagði, það er ákveðin yfirlýsing að vera svona til fara – og þannig má segja að konur sem eru svona klæddar skilji sig sjálfar frá samfélaginu.

Nema það séu eiginmenn þeirra – karlaveldið – sem skipar þeim að gera það.
Borgarlögmaður, hræddur eins og mús

Af hverju getur borgarlögmaðurinn ekki stigið fram og sagt af eða á? Leitaði Villi álits hjá henni eða gerði hann það ekki?

Er það svo skelfileg tilhugsun fyrir embættismann að stíga fram og greina frá sinni hlið á málinu?
Bono

Bono er á rokktónleikum með U2. Hann biður áhorfendur um að hafa hljótt. Þeir þegja, það má heyra saumnál detta. Svo byrjar hann að klappa saman höndunum og segir í hljóðnemann:

„Í hvert skipti sem ég klappa saman lófunum deyr barn í Afríku.“

Þá heyrist rödd framarlega í áhorfendaskaranum:

„Af hverju í andskotanum hættirðu þá ekki?“
Meistari hljóðsnældunnar

Dr. Gunni er að gera þætti um tónlist á hljóðsnældum fyrir útvarpið.

Ekki að það komi þessu mikið við en hinn mikli meistari kassettunnar er enginn annar en Ajatolla Khomeini.

Khomeini var í útlegð í París, las boðskap sinn inn á hljóðsnældur sem síðan var dreift út um Íran og hinn íslamska heim.

Þetta endaði með byltingu – sem enn sér ekki fyrir endann á.
Danskur framburður

Ég horfi ekki mikið á dönsku spennuþættina sem er alltaf verið að sýna í sjónvarpinu, en þeir eru víst afar góðir.

En einu hef ég tekið eftir í þáttunum:

Danskur framburður hefur breyst síðan ég var að læra dönsku fyrir nokkrum áratugum, hann er orðinn harðari og hvellari.

Tungumálið er orðið með öllu óskiljanlegt fyrir aðra en innfædda. Ég veit ekki hvað á að kalla þessi hljóð sem Danir gefa frá sér.

Er það gelt?

En úr því svona er komið er alveg út í hött að kenna dönsku í íslenskum skólum.
Fordómar

Orðið fordómar er mjög vandmeðfarið. Stundum er það einfaldlega notað til að kveða niður skoðanaskipti. Og í fréttum er það nánast óbrúklegt.

Sjáið til dæmis þessa frétt sem er frá fréttaritara RÚV í Kaupmannahöfn.

Væru það fordómar ef gamlir íbúar borgarinnar Malmö væru ósáttir við að borgin yrði mestanpart íslömsk eftir nokkur ár? Eru það fordómar að finnast fullmikið að hafa tuttugu moskur í borginni?

Voru þeir einhvern tíma spurðir hvort þeir vildu hafa það svoleiðis?
Líklegt?

Björgvin Valur greinir þetta svona:

Vilhjálmur Þ. er á leiðinni út. Sjálfstæðismenn slíta samstarfi við Ólaf F. Það verður myndaður meirihluti Sjálfstæðisflokks og Vinstri grænna.

Líklegt? Ja, allavega ekki fjarstæðukennt.
Stýrihópur

Orðið „stýrihópur“ er nokkuð framandlegt. Ég minnist þess ekki að hafa heyrt það fyrr en í REI-málinu.

Maður er vanari að heyra til dæmis orðið „rannsóknarnefnd“.

Hlutverk rannsóknarnefnda er að komast að sannleikanum.

En hlutverk stýrihópa er greinilega að komast að málamiðlun.
Kjarninn

Pólitískir fulltrúar sem tóku þátt í atburðarásinni rannsaka sjálfa sig og komast að sameiginlegri niðurstöðu.

Og lýsa því svo yfir að þetta sé stórkostlegt hjá sér – tímamót í íslenskum stjórnmálum.

Er þetta ekki kjarni málsins um REI-skýrsluna?
Erkibiskup vill sharíalög

Erkibiskupinn af Kantaraborg horfir upp á stöðugan straum fólks úr ensku biskupakirkjunni.

Það er kannski ekki furða. Hugmyndir hans eru í meira lagi skrítnar. Nú leggur hann til að að sumum sviðum gildi sharíalög fyrir múslima á Bretlandi.

Hann telur það reyndar óumflýjanlegt. Sumir þegnar landsins „tengi“ ekki við lögin í landinu.

Eiga söfnuðir kristinna þá líka að fá að dæma eftir Biblíunni?

Eða á að hafa ein lög?
Latibær og Winston

Magnús Scheving er að kynna latabæjarhugmyndafræðina fyrir David Cameron og breska Íhaldsflokknum.

Í baksýn er stytta af mesta leiðtoga flokksins, Winston Churchill. Hann borðaði þungar kjötmáltíðir á hverjum degi, drakk vín með matnum, var líka sagður hafa stútað heilli koníaksflösku á dag, reykti vindla án afláts.

Og varð 90 ára.