Og hér eru enn fleiri bréf

Er hægt að komast í eignir þeirra?

Spurt er: “Getum við ekki hirt Actavis uppí skuldir”, þjóðnýtingar og fleira.

Það er ljóst, eftir lestur á skoðunum almennings á þessari frétt að eignarsafn Björgólfsfeðga er flókið og vel falið:

http://eyjan.is/blog/2008/10/21/bjorgolfsfedgar-neita-ad-borga-milljarda-abyrgd-fellur-a-eimskip/

Eina leiðin er að fara stjórnsýsluleiðina. Hún er þessi:

Það á að taka Björgólfsfeðga í gegnum almenna gjaldþrotameðferð.

Gjaldþrot hefur fyrst og fremst þá þýðingu að þrotamaður missir öll umráð bús síns. Skiptastjóri fer með forræði þess á meðan skiptum stendur. Hér er mikilvægt að fram komi að ekki er heimilt að ganga svo nærri þrotamanni að hann geti ekki dregið fram lífið og það er nóg fyrir Björgólfsfeðga. Miðað er við það að þrotamaður geti haldið látlaust heimili og aflað sér tekna til lífsviðurværis.

Í lögum um gjaldþrotaskipti er sérstök riftunarheimild til að koma í veg fyrir að þrotamaður skjóti eignum undan þrotabúinu. Hægt er að rifta ákveðnum samningum og ráðstöfunum þrotamanns allt frá 6 til 24 mánuðum aftur í tímann, eftir því sem við á. Sem dæmi getur þrotamaður ekki gefið eða selt eignir sínar með það fyrir augum að koma eignum undan búinu. Eins væri hægt að rifta samningum um kaup á t.d. eign í nafni maka ef þrotamaður sannarlega fjármagnar kaupin með sínum fjármunum og samningurinn til þess fallinn að koma fjármunum undan skiptum.

Þetta er eina lausn hins íslenska ríkis í núverandi stöðu. Sérstök neyðarlög og samstarf með Bretum á að geta komið þessu í gang. Þetta ætti að geta gerst fyrir helgi.

Þar með kemst þjóðin yfir eignir eins og Novator, Actavis og hvað þetta heitir allt saman. “

- - -

100 prósent tryggur peningamarkaðssjóður

Mér finnst ég knúin til að lýsa mínum samskiptum við bankann minn Kaupþing þegar ég var fengin til að setja allt mitt lausafé í 100% tryggan peningamarkaðssjóð.

Í mínu tilviki fæ ég símtal frá þjónustufulltrúa sem segist hafa verið að fara yfir fjármálin mín og ég sé í það miklum viðskiptum við bankann að ég geti skráð mig í vöxt sem er ákveðin þjónustuleið sem muni tryggja mér betri kjör. Í framhaldi af því er mér ráðlagt þar sem ég er með sparnaðinn minn og söluhagnað af íbúð inni á Kostabók að setja þá peninga inn á peningamarkaðssjóð, annað væri mjög óskynsamlegt af mér þar sem að peningamarkaðsjóður er jafn tryggur og innlán, enginn binditími eins og á Kostabókinni, fyrir utan að bjóða upp á betri ávöxtun. Ég spyr heilmikið útí sjóðinn og meðal annars hvort ekki sé öruggt að peningarnir séu jafn tryggir þarna og á Kostabókinni þar sem þessi peningur sé ætlaður til íbúðarkaupa hið fyrsta, ég fæ ítrekað sama svarið og segi að sjálfsögðu já takk við þessu góða tilboði. Ekki nóg með að ég færi allt af Kostabókinni læt ég líka setja reglulegan sparnað sem er dreginn af laununum mínum hver mánaðamót í sama sjóð.

Vegna hækkunar á verðbólgu hafði ég samband við bankann og spurði hvort ég ætti ekki að færa peningana inn á verðtryggða bók þar sem verðbólgan hefur verið mikil, en fékk mjög skýr svör frá starfsmönnum bankans (Kaupþings) að það væri einstaklega óhagstætt þar sem að peningarnir væru þá bundnir þar í nokkur ár og ekki væri fyrirséð með verðbólguna.

Peningamarkaðsjóðurinn væri hins vegar öruggasta og hagstæðasta sparnaðarleiðin sem væri í boði í dag.

Í vikunni sem að Glitnir er tekinn yfir þá hringi ég í bankann minn til að fullvissa mig um hvort að sparnaðurinn minn sé ekki örugglega tryggur, ég fæ samband við ráðgjafa sem flettir mér upp og segir að ég þurfi ekki að hafa neinar áhyggjur. Sparnaðurinn minn er jafn tryggur eins og ef ég myndi færa hann yfir á Kostabókina aftur.

Núna er að koma á daginn að þetta er ekki rétt og að starfsmenn sem seldu sparnað í þessum sjóðum fengu bónus fyrir hvern viðskiptavin sem fór í reglulegan sparnað með þessum hætti. Manni líður skelfilega eftir svona og fær það á tilfinninguna að maður hafi verið svikinn vísvitandi af bankanum sínum, þessi tilfinning er svo sár og auðmýkjandi að það er ekki hægt að lýsa henni með orðum.

Búið er að gefa það út að það eigi að greiða útúr sjóðunum til sjóðsfélaga og ég fagna þeirri ákvörðun og mér finnst persónulega Viðskiptaráðherra búin að standa sig mjög vel á þessum erfiðu tímum.

Ég hringdi í bankann minn (Kaupþing) í gær og ætlaði að athuga hvenær ég megi eiga vona á því að fá greitt inn á bankabók peninginn sem ég hafði lagt í sjóðinn. Svörin sem ég fæ frá ráðgjafa eru að þankinn viti ekki neitt, fái engar upplýsingar frá neinum og viti ekki einu sinni hvort það sé nægur peningur til að greiða út og ég skuli ekki vera alltof bjartsýn. Síðan bætti hún við að stórir fjárfestar sem eru með töluverðar upphæðir í sjóðnum fái heldur engin svör. Ég benti þessari ungu stelpu sem er eflaust búin að fá heilmikla bónusa af því að lokka markvisst almenning í þessa sjóði að þó að eignin mín í sjóðnum sé ekki jafn mikil og þessarra STÓRU fjárfesta sem hún talaði um væri tjónið fyrir mig og mína fjölskyldu ólýsanlega mikið þar sem við værum búin að tapa öllu okkar sparifé auk söluhagnaðar í þessari svikamyllu bankanna.

- - -

Að frysta eigur

Mín skoðun á öllu þessu er sú að það á að frysta allar eigur þessara svokallaðra auðmanna, kyrrsetja þá í landinu, með því að taka af þeim vegabréfin þar til allar þeirra eigur hafa farið upp í skuldir þeirra við fyrrum viðskiptavini.

Næst á að taka eftirlaunafrumvarpið, setja það með neyðarlögum í gegnum pappírstætara. Því að þjóðin getur ekki lengur staðið við þessar skuldbindingar. Það er nóg af þingmönnum sem kvarta undan því að hafa ekkert að gera til að bjarga þjóðinni þessa dagana. Um að gera að nýta starfskrafta þeirra til góðra verka.

Ef ég og mín fjölskylda þurfum að borga brúsann áður en að peningur auðmannana er búin, mun ég flytja ásamt allri minni fjölskyldu af landi brott. Ég hreinlega get ekki hugsað mér að sitja hér í skuldafangelsi á meðan auðmennirnir flatmaga á sólarströnd.

Vona að þú haldir áfram að vera beittur og harður gegn þessum mönnum!!!

- - -

Alvöru breytingar

Ég hef verið að spyrja fólk í kring um mig hvaða það myndi kjósa ef það yrðu kosningar eftir 6-8 mánuði. Margir eiga erfitt með að svara og margir beita útilokunarreglunni. Sumir segja t.d. ekki XD, ekki VG, ekki F ogsfrv. Sá sem er síðastur af útþurrkunarlistanum er oft einnig slæmur kostur að þeirra mati. Það er eins og það sé eitthvað náttúrlögmál að einungis sé hægt að hafa núverandi fyrir flokka og kosningafyrirkomulag og að fólk sjái ekki að það séu til aðrar leiðir.

Það eru margir sem vilja alvöru breytingar. En það er oftast þannig að það verða ekki breytingar nema einhverju sé breytt.

1. Er flokkafyrirkomulagið og kosningalögin eitthvað sem ættum að breyta?

2. Eigum við að vera með einmenningskjördæmi ?

3. Ég vil gjarnan kjósa fólk sem ég treysti, óháð því hvaða flokki það tilheyrir og hvaðan af landinu það kemur!

4. Ég kæri mig ekki um að uppstillinganefnd sé búin að raða á lista fyrir kosningar!

5. t.d. vil ég að allir frambjóðendur séu í stafrófsröð á kjörseðlinum og ég vel síðan sjálfur þær persónur sem ég vil fá á þing.

Eigum við ekki að enduskoða kvótakerfið, fyrst að við erum komin alla leið hingað niður?

Gefum kvótaeigendum 10-15 ár til að afskrifa kvótaeign sína! Kvótanum verður síðan úthlutað/leigt til útgerðamanna af þjóðinni.

- - -

Fjármálaeftirlitið, auglýsingastofa fyrir útrásina

Á meðan ég bíð eftir byltingunni var ég aðeins að gramsa og fann greinar sem

sýna hversu aumt fjármálaeftirlitið var. Það er ótrúlegt að sama fólk og kom

okkur í þetta versta klúður Íslandssögunnar haldi að það hafi umboð til að

ákveða hvernig við komumst út úr þessu, gömlu flokksgæðingarnir sitja enn í

sömu stólunum. Ég velti líka mér hvort enginn sé að skoða hagsmunatengsl

ráðamanna?

Samkvæmt þessari grein virðist FME hafa talið sig í hlutverki

auglýsingarstofu fyrir útrásina?

Í greininni stendur:

„Í því sambandi megi benda á að útrás íslenskra fjármálafyrirtækja byggist á

þeim starfsleyfum sem FME veitir.“

Og

„Kynningarstarf að skila sér

[Jónas] bendir á að í fyrra hafi verið haldnir um 60 kynningarfundir með

erlendum aðilum og áhuginn virðist síst minni í ár. Þetta kynningastarf sé

þannig orðið veigamikill þáttur í starfsemi FME.

„Ég leyfi mér að fullyrða að þetta kynningarstarf var mikilvægur þáttur í

því að umræðan um íslenska fjármálakerfið snerist eins hratt og raun bar

vitni. Það kemur skýrt fram í skýrslum og bréfum þessara aðila að þeir eru

ánægðir með þær upplýsingar sem þeir hafa fengið hjá FME og telja

eftirlitsþáttinn á Íslandi vera traustan,“ segir Jónas.

Þetta er líka gaman hvað bankarnir stóðu vel 14. ágúst 2008 að mati Jónasar

að maður tali nú ekki um hvað útlendingar

voru alltaf neikvæðir!!!

Mér er spurn, af hverju er þessi maður enn yfir fjármálaeftirlitinu?

- - -

Ekki kosningar

Þó ég vildi helst senda þessa ríkisstjórn út á hafsauga, er algert GLAPRÆÐI

fara í kosningar núna. Tíminn sem færi í slíkt er allt allt of dýrmætur og

því miður þá höfum við bara ekki ráð á að tapa þeim tíma. Sex mánaða kjaftæði

um kosningar mundi endanlega gera útaf við allt hérna því ekkert annað væri

framkvæmt á meðan af ríkisstjórninni.

Annað er að sjálfstæðisflokkurinn ÞEKKIR leiðirnar-ekki satt. Þeir vita

örugglega meir um málið en nokkur annar.

Sérðu í anda stjórnarandstöðuna taka við?

Þetta eru hálfgerð Torfusamtök í

samanburði við sjálfstæðismenn hvað varðar þekkingu á hvernig sukkið virkaði

Fá utanaðkomandi? Já en það TEKUR TÍMA og við bara höfum hann ekki

úr því sem komið er.

Hins vegar á að fara beint í kosningar þegar búið er að slökkva bálið, mála og

tilbúið að flytja aftur inn.

- - -

Er hægt að taka á málunum?

Umfjöllun um frystingu eigna auðmanna.

Varðandi þetta mál er mikilvægt að fjalla raunhæft og án heiftar um málefnið.

Eftirfarandi hefur verið fullyrt af ríkistjórn Íslands: “Rannsókn mun fara fram

og komi í ljós að lög hafi verið brotin verða menn að sæta ábyrgð”

Ég spyr sjálfan mig og alla sem ég þekki að því hvort refsirammi sé til við

þeim afglöpum sem framin hafa verið. Ég hef miklar áhyggjur af því að þegar

búið er að grafa til botns í öllum þeim vafamálum sem við erum að byrja að sjá

toppinn af ísjakanum á, þá komi nákvæmlega sama í ljós og í Baugsmálinu

svokallaða, að enginn refsirammi finnist þar sem engum datt í hug að þetta væri

hægt.

Mér er þá spurn hversvegna stjórnarskrá okkar sé ekki beitt gegn þvílíkum

afglöpum sem framin hafi verið, það getur ekki staðist að lítill hópur

athafnamann geti komið heilli þjóð á vonarvöl og gengið síðan burt frá málunum

án eftirmála.

Tíminn sem lýður frá því að bankarnir eru yfirteknir og fram að deginum í dag

er meira en nægur tími fyrir þá sem liggja undir grun um misferli til að forða

eigum sínum í holu sem ekki er hægt að finna.

Frysting eigna átti að koma til um leið og hver banki var tekinn fyrir sig.

Einnig á að skoða sérstaklega þá ráðamenn (stjórnmálamenn sem aðra) sem

tengjast viðskiptaböndum við þessar “örfáu” valdablokkir og setja alla slíka af

meðan á rannsókn stendur, án tilliti til þess hver einstaklingurinn eða aðilinn

er. Vandamálið yrði þó sennilega að enginn yrði eftir til að rannsaka

gjörningana.

Meginþorri stjórnmálamanna, ráðamann og sjóðstjórnenda á persónulegra hagsmuna

að gæta og eru því algerlega vanhæfir til að taka á málum sem þessum, enda

bendir allt til að ekki verði tekið á þeim.

Sá langi frestur sem gefinn er á alvöru aðgerðum í þessa veru bendir til að

verið sé að gefa almennt “vildarvinum og sjálfum sér” nægjanlegt svigrúm til að

sinna þeirri frumþörf mannsins að bjarga sér sjálfum, og skilja okkur hin eftir

með vandamál sem þjóðin á ekki möguleika á að vinna sig út úr, með öðrum orðum,

hugsa um sína eiginhagsmuni fram yfir hagsmuni almnnings í Landinu.

Stjórnmálamenn og sjóðagreifar ættu nú að opna fyrir alla upplýsingagjöf, stíga

fram og viðurkenna hagsmunatengingar og setja sjálfa sig af meðan málin eru

rannsökuð. Lygi eða afneitun á ekki að geta viðgengist.

Menn eiga ekki að fara á nornaveiðar en taka af mikilli festu og áræðni á málum

sem þessum. Ábyrgð margra er stór en skilaboðin sem ráðamenn senda til okkar

eru eftirfarandi: “Tíminn núna er ekki að finna sökudólga heldur snúa bökum

saman og slá skjaldborgu um hagsmuni þjóðarinnar til framtíðar”

Að mínu mati er engin framtíð í því að þjóðin taki á sig á bilinu 5-9 miljóna

skuldsetningu á hvert mannsbarn, það hljóta llair að sjá að slíkt mun ekki

ganga samhliða almennri eignaupptöku í landinu í formi verðtryggingar,

ofurvaxta á þær skuldir sem þegar hefur verið stofnað til, í auknu atvinnuleysi

og samhliða minkandi þjóðarframleiðslu. Hér þarf ekki hagfræðinga við til að

sjá fyrir lokaniðurstöðu málsins. Fyrirtæki í slíku umhverfi fara á

“brunaútsölu” þjóðfélag í slíku umhverfi missir sjálfstæði sitt annaðhvort til

annarrar þóðar eða til auðmannanna sem gátu forðað sínum auðæfum og komið til

baka á útsöluna og keypt það sem eftir var'af verðmætum með sömu peninga og

þeir fóru með, þ.e. þjóðarauðæfin.

Kæra þjóð. Ég óska ykkur góðs gengis en persónulega mun ég ekki gera ráð fyrir

að vera búsettur á þessu landi til framtíðar. Ég held að slíkt eigi við um

mikinn fjólda Íslendinga sem ekki verður bundinn átthaga eða “skulda” fjötrum

við land sitt.