arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Frá Jóni Gerald

Bréf frá Jóni Gerald Sullenberger.

- - -

Íslenskt samfélag er hrunið. Framundan er mikil vinna að rannsaka hvað fór úrskeiðis og hverjir bera ábyrgð.

Sá aðili sem rannsaka á Glitni banka og skila skýrslu til FME er sami aðili og sinnir allri endurskoðun Baugsmanna ásamt því að vera aðalendurskoðandi FL Group/Stoða hf.

Að kalla þetta „óháðan“ aðila eins og hér kemur fram er móðgun við hina íslensku þjóð ásamt því að vera móðgun við heilbrigða skynsemi !

http://ruv.is/heim/frettir/frett/store64/item240165/

En það á greinilega að velja gaumgæfilega hvað fær að koma fyrir almennings sjónir og því spyr ég :

Eru engin takmörk fyrir óheiðarleika banka og endurskoðenda á Íslandi í dag ???

Þjóðin á betra skilið en þetta.
Um fjölmiðla og auglýsingar

Vandi fjölmiðla og auglýsingamarkaður eru til umræðu á Skjá einum.

Hann felst ekki síst í því að stærstu auglýsendurnir eru farnir á hausinn.

Ekki síst bankarnir sem gerðu rándýrar, langar auglýsingar sem voru sýndar á besta áhorfstíma.

Eftir jólin mun auglýsingamarkaðurinn skreppa enn meira saman.

Auglýsingar verða ef til vill teknar af Ríkisútvarpinu – væri auðvitað best að vera laus við þær – en það mun tæplega þýða auknar tekjur fyrir aðra fjölmiðla.

Tekjumódel Skjás eins og Fréttablaðsins eru í raun hrunin. Þau miðuðust við góðæri.

Stöð 2 er áskriftarstöð. Það er spurning hversu mikið hún á að sýna af auglýsingum. Áskrifendur sem eru að kaupa þjónustuna dýrum dómum eru ekki að borga fyrir að horfa á auglýsingar.

Svo er talað um að Skjár einn leggi upp laupana. Ég var einn af frumherjunum á þeirri stöð. Þá var hún allt öðruvísi. Markmiðið var að sýna sem mest af íslensku efni. Það gekk ekki alveg upp. Endaði eiginlega frekar illa.

Nú sýnir Skjárinn nær eingöngu amerískt afþreyingarefni. Íslenska efnið þar er allt auglýsingatengt, svo mikið kostað að það er hrollvekjandi að horfa á. Skjárinn er í raun ekki annað en deild í stórfyrirtækinu Símanum.

Ég trúi ekki öðru en að þótt Skjárinn rúlli verði aðrir til að sjá til þess að tryggja sjónvarpsáhorfendum aðgang að amerísku þáttunum. Annað er eiginlega óhugsandi.

Tek fram í leiðinni að ég er ekkert viss um að Ríkisútvarpið eigi að keppa á þeim markaði.
Avion

Hér er önnur auglýsing um fyrirtæki sem keyrð voru í þrot af fjárglæframönnum.
Eftirspurn og framboð

Ekki hef ég orðið var við að sé erfitt að fá stjórnmálamenn í viðtöl.

Hins vegar þykist ég hafa orðið áskynja um að lítil spurn sé eftir þeim.
Davíð á fund nefndarinnar

Samkvæmt heimildum síðunnar ætlar Davíð Oddsson að mæta á fund viðskiptanefndar Alþingis í fyrramálið klukkan 8.30.
Kaupthing Edge

Auglýsingin er rosa flott.

En maður fær aumingjahroll.
Einar, Álfrún, Ólafur Haukur og tveir Hallgrímar

Gestir í Kiljunni í kvöld eru Einar Kárason, Álfrún Gunnlaugsdóttir, Ólafur Haukur Símonarson og Börkur Gunnarsson.

Einar og Álfrún eru tilnefnd til Íslensku bókmenntaverðlaunanna, Einar fyrir skáldsöguna Ofsa og Álfrún fyrir sögu sem nefnist Rán.

Ólafur Haukur hefur sent frá sér minningar frá uppvaxtarárum í Vesturbænum undir heitinu Fluga á vegg en Börkur, sem starfar sem friðargæsluliði, segir frá veru sinni í Írak í bókinni Hvernig ég hertók höll Saddams.

Bragi fjallar um fyrirbæri sem hann kallar „hyglun“.

Og Kolbrún og Páll fjalla um tilnefningarnar til bókmenntaverðlaunanna og tvo Hallgríma – nýja skáldsögu Hallgríms Helgasonar og skáldsögu um Hallgrím Pétursson eftir Úlfar Þormóðsson.
ESB og Sjálfstæðisflokkurinn

Menn eru farnir að stilla sér upp fyrir átökin um Evrópusambandið sem munu einkenna fyrri hluta næsta árs, ekki síst kringum landsfund Sjálfstæðisflokksins.

Það gæti orðið býsna sögulegt.

Styrmir stígur fram og flytur ábúðarmikla ræðu um sjálfstæði þjóðar. Það er búið að stofna sérstakan vef sem nefnist AMX undir ritstjórn Óla Björns Kárasonar. Ritstjórnarstefnan virðist vera mjög andsnúinn ESB. Það er talað um að hópur manna, einkum úr útgerð, sem er andsnúinn ESB sé að reyna að eignast Morgunblaðið.

En Viðskiptablaðið sýnist manni vera komið í hendur Vef-Þjóðviljans.

Það verður svo áhugavert að sjá hvaða afstöðu þingmenn og ráðherrar Sjálfstæðisflokksins taka. Sumir eins og Guðlaugur Þór eru að hugsa sig um. Það var nokkuð ólíkt hljóðið í frændunum Birni Bjarnasyni og Bjarna Benediktssyni á fundi í Iðnó í gær; Björn er sem fyrr á mótið aðild, en Bjarni sér ýmsa kosti við hana.

Verður þetta nóg til að kljúfa Sjálfstæðisflokkinn? Þarf Geir að óttast að Davíð Oddsson stígi aftur fram á svið stjórnmálanna?

Og hvað með fylgið?

21 prósent í skoðanakönnunum er nokkuð sem hlýtur að vekja ugg og ótta í flokknum.
Hvar er lögreglan?

Það er sem ég hef áður sagt. Tíminn í aðdraganda hrunsins er áhugverðastur. Frá því í ágúst í fyrra. Þá þróast vafasamir viðskiptahættir ef til vill út á svið hins glæpsamlega.

Þá eru félög eins og Gift og Stím notuð til hækka gengi í bönkunum og fjárfestingarfélögum. Þessum félögum eru lánaðar stórar fjárhæðir í þessum tilgangi – til að blekkja hluthafa.

Þá hefst áróðurinn fyrir því að almenningur leggi sparifé sitt í peningamálasjóðina. Sem síðan eru misnotaðir af bönkunum í þágu eigenda þeirra.

Og þá fara bankarnir og stóru fjárfestingarfélagin að reyna að laga stöðu sína með því að fella krónuna. Leit vel út í árshlutauppgjörunum. Þótt auðvitað væri þetta eins og að pissa í skóinn sinn.

Þetta þarf allt að rannsaka vandlega. Hvar er lögreglan?

Fjölmargt fólk sem ég hef talað við og hefur þekkingu á viðskiptalífinu óttast að inni í bönkunum sé fólk úr gamla kerfinu á fullu að fela slóðir og eyða gögnum.

Er hægt að sætta sig við að slíkur grunur sé uppi – rökstuddur grunur?
Atburðirnir í Seðlabankanum

Arnar Helgi Aðalsteinsson sendi mér þetta bréf.

- - -

Blessaður Egill.

Hér er myndband úr Seðlabankanum sem Borgaravaktin tók.

http://oktober.blog.is/blog/oktober/entry/731439/

Hér sést hin sanna mynd af þessum mótmælendum , ekkert ofbeldi .

Ef þú fylgist með myndbandinu þá tekur þú kannski eftir því að það var drengur , örugglega svona 17-18 ára sem leysti pattstöðuna á mjög svo þroskaðan hátt. Hann stakk uppá því við lögregluna að þeir myndu sýna mótmælendum samstöðu með því að fara , sem þeir gerðu og þá fóru allir út , allir sem einn og engin froðufellandi ofbeldisseggur heimtaði að vera áfram og valda usla. Sérstök upplifun að sjá mótmælendur og Lögreglu ná niðurstöðu…í sameiningu.

Lögreglan hótaði ofbeldi (piparúða) og allir settust niður og settu hendur á loft , einhver bað um orðið , það var grafaþögn og orðið gefið.

Ekki kannski lýsandi fyrir brjálaðan ofbeldismúg. Það var hreint ótrúlegt að upplifa samstöðuna þarna.

Við erum í góðum málum með æsku sem tekur svona á málum Egill.

Engin þarna vildi ofbeldi , Geir Jón hikaði ekki við að valsa aleinn inní hópinn enda veit hann sem er að engin hætta var á ofbeldi.

Tek það fram að ég dáist einnig að frammistöðu Lögreglunnar og er t.d Geir Jón greinilega gull af manni.

Ég hvet þig eindregið til að sýna þetta myndband eða að minnsta kosti skoða það sjálfur. Fréttaflutningur er enn til háborinnar skammar og enn verið að reyna að gera lítið úr mótmælendum . Það er til fyrirmyndar hvernig að þessu var staðið miðað við aðstæður.

Mikill samhugur í fólki , samstaðan algjör og ótrúleg yfirvegun.

Það er búið að gengisfella tungumálið okkar , ofbeldi, skríll..osfrv. Ég hef áhyggjur af því.

Takk

Fyrir hönd Borgaravaktarinnar.

Arnar
Greinin í Fortune

Í Fortune er skrifað um hrun Íslands.

Greinin ber heitið Landið sem var breytt í vogunarsjóð.

Segir meðal annars:

„ Today the economy is in unbelievably horrible shape: The three banks – Kaupthing, Landsbanki, and Glitnir – are in receivership. The stock market has lost 90% of its value. The central bank is technically insolvent, its modest pile of assets dwarfed by a mountain of liabilities.

The currency, the krona, has lost more than half its value. GDP is expected to drop by a stomach-churning 10% in 2009, and unemployment will probably hit a 40-year high. At Reykjavíks port sit gleaming new Range Rovers and other SUVs that are now unsellable, and newspapers are exhorting the public to buy no-frills Icelandic goods.“

Og:

„ The blame game is only just beginning. But its already clear that Icelands demise was a result of flawed economic and monetary policy, bungled crisis management, and a calamitous breakdown of international cooperation. Icelands business and political community bear an important part of the responsibility, even as they now play the victim.„
Þýskir fjölmiðlar um hrunið

Hér safna Þjóðverjar sem hafa orðið fyrir áfalli vegna falls Kaupþings saman því sem birtist í þýskum fjölmiðlum um hrunið á Íslandi.

Þetta er áhugavert að skoða.

Kannski ekki síst þessar greinar:

http://www.bild.de/BILD/news/kolumnen/2008/fest-innenpolitik/12/01/zockerschutz-auf-staatskosten.html

http://www.bildblog.de/search/kaupthing/

http://www.welt.de/welt_print/article2808279/Rettungspaket-fuer-Raffgierige.html
Endalok þjóðargjaldmiðla

Þetta er áhugaverð grein eftir Benn Steil úr hinu virta riti Foreign Affairs um hættuna við þjóðargjaldmiðla á tíma alþjóðavæðingar og hugsanleg endalok þeirra.
Með frelsisskrá í föðurhendi

Kristján IX kom hingað með stjórnarskrá 1874. Þá var haldið upp á þúsund ára afmæli Íslandsbyggðar.

Stjórnarskrá sem við fengum að utan. Sumir segja að þetta sé eitt vandamál þjóðarinnar; að hún þurfti aldrei að pæla í stjórnarfarinu.

Kannski kominn tími til að gera það núna. Menn hafa til dæmis verið að rifja upp hugmyndir Vilmundar.

Hann vildi halda stjórnlagaþing. Búa til nýtt kerfi þar sem forsætisráðherra er kosinn beinni kosningu. Fæstir skildu hvað Vilmundur var að fara þegar hann stofnaði Bandalag jafnaðarmanna.

Styttan af Kristjáni IX stendur framan við Stjórnarráðið. Við Kári höfum oft pælt í því hvað hann sé með í hendinni.

Kári hélt fyrst að það væri byssa. Svo veltum við því fyrir okkur hvort það væri blað sem hann ætlaði að selja eða hvort hann væri póstburðarmaður.

En þetta er „frelsisskrá í föðurhendi“ eins og Matthías Jochumsson orti.

Og breyttist í reykbombu í gærkvöldi þegar einhver gárunginn klifraði upp í styttuna og kom þar fyrir handblysi.
Í alvörunni

Það er erfitt að trúa því.

En þessum hópi virðist vera alvara með að eignast alla fjölmiðla í landinu.

Nema Ríkisútvarpið. Það er ekki enn til sölu.

En ef því verður bannað að flytja auglýsingar, þá verða þeir einráðir á þeim markaði.
Land á hálfvirði

Þetta blasir við erlendum ferðamönnum sem koma til landsins.

Allt á útsölu fyrir þá sem eiga gjaldeyri.
Meðalskussi í hagstjórn

Kristinn Hermannsson ritar athyglisverðan pistil um landsframleiðslu og styður hann með skýringamyndum.

Segir meðal annars:

„Áberandi er hversu mikill breytileiki er í íslenska ferlinum og má glögglega merkja góðæri þar sem við höfum sveiflast upp m.v. nágrannalöndin en fallið jafnharðan niður aftur í reglulegum hallærum. Sú hugmynd að Ísland hafi verið verr statt en aðrar þjóðir þangað til 1991 og síðan átt mikið framfaraskeið er þjóðsaga sem sér engin merki í gögnum.“

Þetta er áhugavert.
VG stærstir

Ég spáði þessu um daginn – að VG yrði stærsti flokkurinn.

Og að fylgi Samfylkingarinnar myndi dala.

Sjálfstæðisflokkurinn fær hræðilega útreið.

21 prósent er fylgi sem sjálfstæðismenn hafa aldrei séð í skoðanakönnunum.

En aðeins 32 prósent styðja ríkisstjórnina.

Gæti verið grundvöllur fyrir ný framboð?
Skemmd epli

Íslendingar bjuggu við gjaldeyrishöft í 80 ár. Svo var þeim aflétt. Einu sinni var til Skömmtunarstjóri ríkisins og Innflutningsráð, nú er það Seðlabankinn sem fer með skömmtunarstjórnina. Hann er hættur að gegna hefðbundnu hlutverki Seðlabanka.

En hér er gömul minning, frá tíma skömmunarinnar.
Gengið

Evran í 187 krónum, dollarinn í 148, pundið í 222 og danska krónan í 25.

Þetta þýðir að þessir gjaldmiðlar (nema pundið) hafa meira – talsvert meira – en tvöfaldast í verði á einu ári.
Skemmtilega ósamstæður hópur

Ég skrifaði um daginn að það gæti farið svo að flokkar í kringum miðjuna á Íslandi myndu aðhyllast inngöngu í Evrópusambandið, en yst til hægri og vinstri yrðu flokkar sem berðust gegn aðild.

Miðjuflokkarnir yrðu þá Sjálfstæðisflokkur, Samfylking og Framsókn – að því gefnu að þessir flokkar lifi hrunið.

Fundur Heimssýnar í Salnum í Kópavogi í dag bendir eindregið í þessa átt. Þar á að fagna afmæli fullveldisins og lýsa því yfir að aðild að ESB sé andstæð frelsinu.

Á lista fundarboðenda eru harðir frjálshyggjumenn eins og Sigurður Kári Kristjánsson, Heiðrún Lind Marteinsdóttir og Kjartan Gunnarsson.

Svo eru þarna Viðar Guðjohnsen, formaður Ungra fjálslyndra („þeir eru að berja Íslendinga“) og Hjörtur J. Guðmundsson sem fyrir nokkrum árum reyndi að stofna íslenskan framfaraflokk. Þeir eiga það sameiginlegt að óttast fjölgun útlendinga á Íslandi meira en flest annað.

Svo eru þarna gallharðir vinstri menn. Fyrrum fjármálaráðherrann Ragnar Arnalds, Kjartan Ólafsson, Árni Þór Sigurðsson og Brynja Björg Halldórsdóttir, formaður Ungra vinstri grænna í Reykjavík.

En ræðumenn eru Styrmir Gunnarsson, Kári Stefánsson og Katrín Jakobsdóttir.

Það er svosem ekki nýtt þessa dagana að hópar með ólíkar hugmyndir nái saman. Ég er ekki viss um að þeir sem mótmæla á Austurvelli séu sammála um allt.

En nálgunin þarna er býsna sundurleit. Frjálshyggjumennirnir telja að ESB sé sósíalískt ofurríki, vinstri mennirnir telja að markaðshyggjan sé þar allsráðandi og þjóðernissinnarnir óttast að í gegnum í það muni Íslendingar glata þjóðerni sínu og auðkennum.

Samkoman hefst klukkan 17.
Klíkusamfélagið

Talsverð umræða spannst í gær um grein Gylfa Zöega prófessors þar sem hann segir að Ísland eigi bara tvo kosti, að einangra sig og sjá á bak ungu velmenntuðu fólki eða ganga í Evrópusambandið.

En Gylfi segir fleira merkilegt í greininni. Hann fjallar líka um klíkusamfélagið sem hér hefur myndast, þar sem fólk verður helst að tilheyra réttum flokki eða klíku til að komast áfram í lífinu og þar sem hefur ríkt notarlegt bandalag milli stjórnmála, viðskipta – og fjölmiðla:

„ One of the keys to success for an individual starting and sustaining his or her career in Icelandic society has been to pledge allegiance to one of the political parties – more recently business empires – and act in accordance with its interests. It follows that society rewards conformity and subservience instead of independent, critical thinking. Many players in the banking saga have interwoven personal histories going back many decades. The privatisation of the banks, not so many years ago, appears also to have been driven by personal affections and relationships rather than an attempt to find competent, responsible owners.

Mancur Olsons The Logic of Collective Action, first published in 1965, describes the difficulties of inducing members of large groups to behave in the groups interests. Clearly, political parties need to reward their members in order to motivate them and ensure their loyalty. The same applies to labour unions and business empires. But the smaller the country, the smaller the total surplus income that can be used in this way, while the amount needed to guarantee the loyalty of any given individual may not be any smaller. It follows from Olsons analysis that the smaller the nation, the more likely it is that society will be uni-polar. As a matter of fact, powerful individuals or parties that often rule small nations. Such a society usually does not encourage dissent or critical thinking.

It follows that one individuals criticism – be that of banks or the political or economic situation – may put him in a precarious position vis-à-vis the dominant group. The private marginal benefit of voicing your concerns and criticising is in this case negative and much smaller than the social marginal benefit.

The same logic explains why the media may not criticise the ruling powers. During the boom years, the media, different commentators and even some academics lavished praise on the Icelandic bankers and other capitalists who profited from the asset bubble. This then is the root of the problem; a cosy relationship between businesses, politics and the media and limited checks and balances. Everybody knows everything but no one does anything about anything!„
Merkileg þjóðsaga

Hvernig komst hún á kreik þjóðsagan um að Ísland hafi verið eitt fátækasta land Evrópu þegar Davíð Oddsson tók við og breytti okkur í ríka þjóð.

Ég var orðinn meira en þrjátíu ára þegar Davíð tók við.

Og man varla öðru en ágætri velmegun.

En ætli þetta muni standa í sögubókum framtíðarinnar?
Breiðir drættir

Ég er ekki sammála grein sem Gunnar Smári er að skrifa í Morgunblaðið í dag.

Reyndar er svolítið kristilegur tónn í henni. Hugmyndin er að við séum öll syndug – og að við eigum öll að gjalda fyrir það.

Gunnar Smári segir að nú séu allir að heimta niðurfellingu skulda. En fólk geti sjálfu sér um kennt.

Það eru dálítið breiðir drættirnir í þessari kenningu.

Tökum til dæmis þá sem skulda í húsnæði. Oft ekki stærri íbúðum en tveggja til fjögurra herbergja.

Til að eignast þak yfir höfuðið í húsnæðisbólunni sem hér hefur ríkt átti fólk ekki annan kost en að skuldsetja sig mikið. Verðið var komið úr allri hömlu.

Því ekki var hér virkur leigumarkaður.

Ekki átti fólkið að tjalda?

Fólk sem tók verðtryggt húsnæðislán upp á 60-80 prósent af íbúð er um það bil að tapa eign sinni.

Þetta fólk hefur ekki gert neitt af sér. Það átti ekki annarra kosta völ.

Jú, það hefði getað flutt af landi brott.

Og getur það enn.
Búlgaría

Björgólfur Thor hefur átt mikil viðskipti í Búlgaríu og var fyrir nokkrum árum útnefndur fjárfestir ársins þar.

Björgólfur hefur haldið sig mikið í hinum nýfrjálsu ríkjum Austur-Evópu. Og á Kýpur.

Í fréttaskýringu í Morgunblaðinu segir að mafían eigi Búlgaríu.
Um lífeyrissjóði

Gunnar Tómasson, hagfræðingur í Bandaríkjunum, sendi mér þennan pistil í framhaldi af umræðu um lífeyrissjóði í Silfrinu í dag.

- - -

Fyrir aldarfjórðungi átti ég nokkra fundi með Ögmundi Jónassyni og Guðmundi jaka um landsins gagn og nauðsynjar. Á einum þeirra komu íslenzk lífeyrissjóðsmál til umræðu. Í hnotskurn var afstaða mín þessi: “Lífeyrissjóðurinn syndir í sjónum í kringum Ísland.“ Hugsunin að baki þessari líkingu var (og er) þessi: Við lifum af því sem við framleiðum og deilum því meðal þjóðfélagsþegna með ýmsum hætti: 1. Tekjum fyrir framlag vinnandi fólks til framleiðslu líðandi stundar, 2. Fjármögnun samfélagsþarfa með skattlagningu slíkra tekna, 3. Lífeyrissjóðsgreiðslum til eftirlaunaþega, 4. Nýsköpun peninga í bankakerfinu (verðbólgu),

Að teknu tilliti til tekjuskatta eru 1 + 2 + 3 + 4 = nafnvirði þjóðarframleiðslu. Starfshópar koma ár sinni mismunandi vel fyrir borð varðandi 3. lið, sbr. eftirlaunalög þingmanna og ráðherra þar sem stærsti hluti eftirlauna er greiddur af ríkinu. Og er raunar tilbreyting við stefið í 2. lið.

En eðli málsins samkvæmt ber vinnandi fólk (1) byrðina af hlutdeild samfélagsþarfa, eftirlauna, og verðbólgu í þjóðarframleiðslu (2, 3, og 4), enda ekki í önnur hús að venda fyrir þjóð sem lifir af því sem hún framleiðir.

Nútíma peningahagfræðingar og nemar þeirra í Seðlabanka Íslands, verkalýðsfélögum og Alþýðusambandi Íslands kenna allt annað. Að baki býr rökvilla sem felst í því að hlutverki peninga í verðmætasköpun hagkerfisins er jafnað til hlutverks vinnandi fólks. Af þessari rökvillu er sprottin m.a. stýrivaxtastefna Seðlabanka Íslands og varðstaða hagsmunaaðila um lífeyrissjóði í núverandi mynd og verðtryggingu.

Það er langt mál og flókið að fara í saumana á rökvillunni sem hefur tröllriðið ríkjandi hagfræðihugmyndum um tveggja alda skeið.

En fremsti hagfræðingur 20. aldar, John Maynard Keynes, lýsti stuðningi sínum við forvera rökvillunnar í 16. kafla General Theory (1936) sem hér segir:

I sympathise […] with the pre-classical doctrine that everything is produced by labour, aided by what used to be called art and is now called technique, by natural resources which are free or cost a rent according to their scarcity or abundance, and by the results of past labour, embodied in assets, which also command a price according to their scarcity or abundance. It is preferable to regard labour, including, of course, the personal services of the entrepreneur and his assistants, as the sole factor of production, operating in a given environment of technique, natural resources, capital equipment and effective demand.
Frábært glærusjóv

Hér er stórkostlega áhugavert glærusjóv.

Höfundurinn er Svafa Grönfeldt, rektor Háskólans í Reykjavík.

Fjallar í rauninni um af hverju Íslendingar eru klárari og sniðugri en aðrar þjóðir.

Fjallar um útrásina.

En minnist hvergi á skuldirnar.

Ég mæli eindregið með þessu.

heimurinn_er_undir_utras_svafa_nov_2007.pdf
Utzon látinn

Danski arkitektinn Jörn Utzon er látinn í hárri elli. Hann er höfundur einhverrar dásamlegustu byggingar í heimi, óperuhússins í Sidney. Þetta var umdeilt hús á sínm tíma, ég man að mikið var skrifað um það í blöð þegar ég var strákur.

Nú er það stundum kallað eitt af hinum sjö nýju undrum veraldar.

Rithöfundurinn Thomas Keneally skrifar þessa grein um óperuhúsið og hvað það gerði fyrir borgina.
Nokkrir punktar um Stím

Mér var sent þetta.

- - -

Eigendur og bankastjóri Glitnis sverja af sér alla aðild að Stím ehf.

Nú hefur eini eigandi Stíms talað.

Glitnir hafði frumkvæði að lánveitingunni.

Glitnir vildi engin veð nema bréfin.

Glitnir ákvað að „hunsa“ lánanefndina innan bankans.

Glitnir ákvað að „hunsa“ áhættunefndina innan bankans.

Glitnir tapar þúsundum milljónum króna.

Og auðvitað vita Glitnismenn ekkert um stím ehf. – þetta var sjálfstæð ákvörðun almenningshlutafélagsins Glitnis og mannshöndin kom þar hvergi nærri.

Dásamlegt.

http://visir.is/article/20081129/VIDSKIPTI06/333296199/-1
Greinargerð IMF

Hér er greinargerð Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Sá sem sendi mér slóðina sagði að hefði verið furðu lítið fjallað um þetta:

„Ég er nokkuð hissa á því að ekki hafi meira verið fjallað um IMF skilmálana og greininguna sem er að finna í IMF greinagerðinni, staff report-inu og aðgerðaráætluninni undirrituð af Davíð Oddsyni og Árna Matt.

Ég fann allt þetta efni á heimasíðu IMF og hef litla sem enga umfjöllun séð um þetta nema það sem ríkistjórnin skammtar út hverju sinni.

Þarna er ýmislegt að finna varðandi bankana, stærð og skiptingu þeirra eignir og skuldir. Spá um efnahagslegar stærðir m.a. skuldir og fjallað er um aðgerðirnar sem búið er að grípa til og í bígerð eru. Lækkun stýrivaxta um miðjan okt er gegnrýnd og það sem mér finnst nú eiginlega merkilegast þá fæ ég ekki annað séð en að það eigi að nota gjaldeyrisvaraforðan til að styrkja krónuna ef með þarf sjá bls 43, liður 28 punktur 3. En það kemur nú ekki heim og saman við það sem okkur hefur verið sagt,

Við ýmsu er varað meðal annars að ekki megi mismuna eftir þjóðerni og að ríkið eigi ekki að yfirtaka meiri skuldir en þeim ber skylda til, við vitum að við það hefur ekki verið staðið, peningar settir í peningamarkaðssjóði og aðtryggja allar innistæður.

Það er bara svo óendanlega margt í þessu“

Slóðin er hérna:

cr08362.pdf
Silfrið á morgun

Meðal gesta í Silfri Egils á morgun eru Benedikt Jóhannesson, stærðfræðingur og ritstjóri Vísbendingar, Sigurbjörg Sigurgeirsdóttir stjórnsýslufræðingur, Ástráður Haraldsson lögmaður, Katrín Oddsdóttir laganemi, Vilhjálmur Þorsteinsson hugbúnaðarsérfræðingur, Guðrún Heiður Baldvinsdóttir, lektor í viðskiptafræði við háskólann í Gautaborg, Gunnar Axel Axelsson viðskiptafræðingur, Kristinn Pétursson fiskverkandi, Ragnar Þór Ingólfsson verslunarmaður og Vilhjálmur Birgisson, formaður Verkalýðsfélag akraness.