Bréf um gjaldeyrisviðskipti, sjálfsdýrkun og lokað land

Um gjaldeyrisviðskipti

Ég geri ráð fyrir að þú hafi góð sambönd við hagfræðinga eða amk. betri en ég hef. Getur þú kannað fyrir mig hvort það sé grundvöllur til að nýta eftirfarandi hugmyndir mínar hjá þeim?

Hugmyndir mínar komu þegar ég fór að líta í kringum mig og sá hvaða áhrif þessi gjaldeyrishöft eru byrjuð að hafa. Þeir aðilar sem ég þekki sem eru í útflutningi eru flestir búnir að koma sér upp gjaldeyrisreikningum erlendis jafnvel í fleiri en einu landi og það sem ég óttast er að aðeins hluti þessa tekna muni að lokum skila sér til Íslands. Það sem þessi aðilar munu fljótlega komast að (fyrir utan að losna undan hömlum og skrifræði seðlabankans) er að ekki aðeins fá þeir mun betri vexti á evrureikningana sína þar heldur eru ekki úttektar gjald eins og tíðkast hér (t.d. 1,5% hjá spron við hverja úttekt af gjaldeyrisreikningi).

Ég upplifði það þegar ég var að ferðast um gömlu Júgóslavíu þegar verið var að setja viðskiptabann á landið að í tollinum þar í landi var maður á undan mér í röð sem reyndist vera með fulla tösku af þýskum mörkum. Þá uppgötvaði ég að í landi þar sem ríkir kaos þá reyna allir að koma undan verðmætum. Ástæða þess að ég rifja þetta upp er að vinur minn hringdi í mig sem er í útflutningi og tjáði mér að hann væri í ákveðnu landi að stofna reikning og hefði tekið erlendan gjaldeyrir sinn út í handtösku, og ég veit að það voru verulega fjárhæðir.

Því datt mér í hug hvort ekki mætti setja reglugerð eða lög þar sem fram kæmi að efla skyldi útflutningsgreinar (Íslendinga) þannig að þeir aðilar sem sköpuðu gjaldeyri fyrir þjóðina fengju eftirfarandi: a) Frjáls afnot af gjaldeyrisreikningum sínum, b) hærri vexti á þá og úttektargjaldið væri afnumið á gjaldeyrisreikningum. c) Þeir fengju einnig lægri skatta en innflutningsgreinarnar. Ég hef það mikla trú á fólki (þrátt fyrir allt) og tel það vera úrræðagott og áræðið. Þannig að þegar það sér að þeir sem að búa til gjaldeyristekjur verða dætur og synir þjóðarinnar og fá ofangreindar ívilnanir muni það leiða af sér að fleiri og fleiri hugsi hvernig þeir getið búið til þessar tekjur og aukið þær og síðan umbreytt þeim í íslenskar krónur.

- - -

Hópur Hollendinga

Blessaður

nú er enhver orðrómur í gangi að hingað ætli hópur Hollendinga að koma og

krefjast peningana sinni.

Það væri rosalegt ef þeir fengju Breta í lið með sér og hingað kæmu hundruðir

útlendinga með læti!!!

bara pæling en vekur hroll

- - -

Rannsökum Hannes og FL-group

Bara ein spurning: Af hverju ekki að rannsaka málið þannig að við getum hætt að spá í þetta? Óþolandi að við eyðum öllum þessum tíma í að hlusta á yfirlýsingar þar sem standa orð gegn orði.

Rannsökum málið (helst áður en það fyrnist) þannig við getum snúið okkur að einhverju öðru. Það er þjóðhagslega óhagkvæmt að fólk eyði öllum þessum tíma í að spá og spekúlera í þetta.

Krefjumst rannsóknar – núna!

- - -

Vanmáttug og barin þjóð

Fyrst vil ég þakka þér fyrir að vera eina almennilega fréttaveita og

umræðugrundvöllur fyrir þjóð okkar í kreppu. Ég bý erlendis og reyni

að lesa mbl, vísi, fréttablaðið, horfa á rúv en meðvirknin og aumingjahátturinn

á þessum stöðum er svo mikill að það er vart þess virði að slá slóðina inn í vafrann.

Og svo vil ég leggja fyrir þig spurningu sem fjölmiðlamann: Af hverju gerir

annað fjölmiðlafólk nánast ekkert? Af hverju er ekki hópur fólks fyrir utan

Seðlabankann á morgnanna atandi míkrafónum upp að Davíð Oddsyni

spyrjandi hann hvenær hann hyggist segja af sér? Og ekki bara einu sinni

heldur á hverjum einasta degi! Af hverju er ekki gengið á stjórnvöld?

Okay, svarið er auðvitað að fólk er hrætt um vinnuna sína, en það væri

etv. betra að missa hana heldur en að sjá þjóðarbúið brenna upp fyrir

augum manns. Hvar eru menntskælingar sem gætu farið með kamerur sínar

og síma og atast að stjórnmálamönnum? Hlaðið svo öllu uppá YouTube.

Ég hef áhyggjur af þjóðinni. Það virðist sem við séum enn sú hundsbarða,

saursoltna, skítuga og vanmátta þjóð sem Danakonungur fékk í kaup þegar

Noregur gekk undir Dani. Við áttum 60 ár sem lýðveldi, þau síðustu 20 undir

einskonar einveldi Davíðs kóngs með front í siðblindum forseta sem taldi að

orðið „víkingur“ væri jákvætt hlaðið orð. Nú er spurningin hvort ekki sé best að

finna okkur annan kóng til að þjaka okkur og berja okkur áfram. ESB hlýtur

að duga vel.

- - -

Hvað voru lánin stór?

Engum dylst lengur að græðgin er sjálfeyðandi afl en á þessum tímamótum þyrstir hinn almenna borgara í svör og vek ég því athygli á eftirfarandi spurningu til forstjóra Baugs :

Fyrir hversu miklar fjárhæðir hefur Baugur, Fl group og tengd fyrirtæki þessara aðila tekið lán beint og óbeint í gegnum íslenskt banka og fjármálakerfi til að standa straum af fjárfestingum sínum erlendis ?

Þetta er grundvallarspurning til þess að átta sig á hversu stóran þátt framangreindir aðilar eiga í að kafsigla íslenskt hagkerfi með skelfilegum afleiðingum fyrir fólk og fyrirtæki í landinu ásamt skuldabagga komandi kynslóða.

- - -

Hver á að borga Icesave?

Ég tek undir með Agli varðandi Icesave. Menn eiga ekki að snúa þessu upp í ,,við gegn þeim”.

Það gleymist í umræðunni að fólkið sem tapaði sínu fé á þessum reikningum er bara venjulegt fólk eins og við. Það var margt líka að tapa aleigunni. Og mér er sama þó það hafi ekki verið aleigan, fólk var að tapa sparifé sínu sem það taldi í alveg öruggum höndum, í góðri trú.

Við eigum að taka undir kröfur þeirra varðandi þá sem bera ábyrgð. Björgólfur Thor getur alveg borgað þetta ef hann vill. Hann skýlir sér bakvið takmarkaða ábyrgð Samson sem félags. Á hann rétt á því miðað við núverandi ástand? Þó hlutafélagalög takmarki ábyrgðina?

Eigum við ekki frekar að taka undir þessar kröfur fólks í Bretlandi og Hollandi og hjálpa þeim við að skilja hverjum það geti beint reiði sinni að? Hver ber í raun endanlega ábyrgð á þessu félagi sem fór á hausinn, Landsbanka Íslands?

Ef við, Bretar og Hollendingar, jafnvel líka Norrænu þjóðirnar og lánadrottnar Landsbankans, beinum sjónum okkar að þeim sem áttu félagið og báru ábyrgð á því, og krefjumst þess að hann bæti fyrir tjón fólks í öllum löndum, er allt eins líklegt að hann sjái sér ekki annað fært en að selja t.d. Actavis og borga tjónið.

Ef þessar þjóðir, fólkið, skilur að almenningur hér er jafn reiður út í þessa menn og það, þá myndi það kannski nálgast málið með öðrum hætti.

- - -

Að loka landinu

Ef þetta yrði gert þá:

Verður krónan alveg verðlaus.

Íslenska ríkið og fyrirtæki geta ekki greitt erlend lán

Íslenskir bankar fá ekki afgreiðslu erlendis.

Íslendingar geta ekki keypt inn eða selt út afurðir.

Íslendingar myndu í framhaldi einangrast á öðrum sviðum, t.d. varnarmálum, þróunarmálum o.s.frv.

Ísland hefur alltaf verið í viðskiptum við útlönd. Þetta yrði semsagt í fyrsta skipti sem ekkert slíkt yrði á boðstólnum. Við yrðum að lifa af íslenskri framleiðslu. Kúba gæti kannski kennt okkur eitthvað um slíkt, en þeir hafa þó alltaf haft einhver viðskipti. Fyrst við Sovét og nú Evrópu.

Við yrðum að borða fisk, hval og lambakjöt með kartöflum.

Það er að segja þann fisk sem næst með því að róa á hann. Vegna þessa það yrðu engir togarar:

Ekkert bensín, eða olía.

Ostur og smjör yrði fáanlegt, en engar umbúðir um slíkt.

Mjólk í ál dollum eins og í gamladaga

Litið um brauð vegna lítillrar mjölframleiðslu á Íslandi.

Ullarpeysur og leðurfatnaður væri eini fatnaðurinn.

Engir nýjir bílar

Ekkert Kóka kóla

Engar snyrtivörur, rakvélablöð os.frv.

Engin blöð eða bækur

Ekkert sjónvarp nema innlenda framleiðslu.

Engir DVD diskar.

Engin fyrirtæki sem framleiða fyrir erlendan markað.

Hljómar eins og blautur draumur Vinstri Grænna. Jú það væri hægt að prófa þetta, en ekki vildi ég búa á landinu.

- - -

Við þurfum nýjan gjaldmiðil

Hefur þú velt fyrir þér í umræðunni um að taka upp evru án samþykkis EB hvernig þetta lítur út fyrir almenningi. Nú skil ég ekki nema brot af umræðunni sem fram fer en hvernig lýtur þetta út ? Þetta er mín eldhúsborðs hagfræði sem mér finnst alltof oft vanta til að ég og þú skiljum þetta.

Almenna reglan hefur verið sú að best sé að taka erlent lán þegar gengið er hvað veikast þ.a. evrurnar, sem dæmi, verði sem flestar krónur sem nýst geta til uppgreiðslu á íslensku láni eða til fjárfestinga. Síðan þegar gengið styrkist þarf alltaf færri og færri krónur til að greiða erlenda lánið og höfuðstóll erlenda lánsins umreiknað í íslenskum krónum verður stöðugt lægri upphæð. Undanfarið ár hefur þetta verið þveröfugt.

Ef við tökum dæmi af eftirfarandi :

A) Maður sem skuldar í dag 10 milljónir íslenskar krónu og breytir þeim í evrur (1€ á móti 160 kr. ísl) skuldar þá 62.500 evrur. Launin hans gætu verið 400.000 ísl. kr á mánuði og verða þá 2500 evrur. Lánið er þá ígildi 25 mánaðarlauna (í evrum).

Verði farin sú leið að eyða óheyrilegum fjármunum með lántökum til að styrkja krónuna og nálgast það sem kallað hefur verið “jafnvægisgengi” og enginn er búinn “ákveða” hvað er, breytist dæmið þannig : (Gerum ráð fyrir að jafnvægisgengi sé 1€ á móti 100 kr.ísl.)

B) Maður sem skuldar í dag 10 milljónir íslenskar krónu og breytir þeim í evrur (1€ á móti 100 kr. ísl) skuldar þá 100.000 evrur. Launin hans gætu verið 400.000 ísl. kr á mánuði og verða þá 4.000 evrur. Lánið er þá áfram ígildi 25 mánaðarlauna (í evrum).

Miðað við ofangreint er þá ekki betra að skulda minna í evrum þegar skiptin fara fram en meira? Gildir ekki sama um fyrirtæki? Með upptöku evru væri möguleiki á að erlendar lágvöruverðsverslanir gætu af alvöru skoðað innkomu hér, þar sem gjaldmiðill og umhverfi væri þekkt stærð. Sama gilti um banka, tryggingafélög og nánast allt annað. Það mun enginn feta í fótspor Bauhaus úr því sem komið er.

Við það að fara seinni leiðina (B) væri búið að skuldsetja ríkissjóð og okkur um líklega 6 milljarða dollara eða um 700 milljarða ísl króna í þeim tilgangi að “koma krónunni á flot” sem eru trúarbrögð örfárra íslenskra stjórnmálamanna og opinberra starfsmanna sem setja krónuna á stall með Bhudda Guði og Allah. Það er engann veginn víst að það heppnist þ.a. ákveðnar líkur eru á að við verðum áfram með ónýta krónu og skuldsett til viðbótar og lánið sem er 10 milljónir í dæminu hér að ofan verði orðið 12 milljónir í þeirri verðbólgu sem fylgdi og evran miklu hærri en við þekkjum í dag. Einstaklingar og fyrirtæki sem skuldar erlent lán skuldar áfram höfuðstólinn í evrum og er kominn með tekjur í evrum.

Það er alltaf fórnarkostnaður við að skipta um gjaldmiðil og hann virðist vera lægstur með einhliða upptöku evrunnar, hagfræðingar eru sammála um að við/ríkið eigi fyrir þessu í dag. Það sem þvælist fyrir mönnum eru protocol og samskiptareglur við þjóðir sem skilgreina okkur sem hryðjuverkamenn, hindra að alþjóðagjaldeyrisjóðurinn vinni hlutlaust og hafa því lýst yfir að engann raunhæfar stuðning sé að fá frá EB nema gengið verði að afarkostum Breta og Hollendinga.

Við þurfum nýjan gjaldmiðil og þeim mun fyrr þeim mun betra.

Það sem við getum og hefur verið gert sbr. Svartfjallaland er að taka upp evruna einhliða og gera það strax.

- - -

Varnaðarorð Einars Odds

Í kvöldfréttum NFS 25. júní 2006 var viðtal við Einar Odd Kristjánsson, sem þá

var starfandi formaður fjárlaganefndar Alþingis vegna þess að Magnús

Stefánsson, formaður nefndarinnar, hafði verið gerður að ráðherra. Í viðtalinu

sagðist Einar Oddur vilja fresta byggingu hátæknisjúkrahúss og Sundabrautar og

leggja allt söluandvirði Símans inn í gjaldeyrisvarasjóð Seðlabankans til að

styrkja gengi krónunnar, því við þyrftum mjög á því að halda á komandi mánuðum

og misserum.

Sölvi Tryggvason, fréttamaður: „Það er sama hvort það eru bankarnir,

ríkisfyrirtæki eða hinn almenni borgari, skilaboðin frá Einari Oddi eru skýr:

Við eigum að hætta að eyða peningum.“

Einar Oddur: „Það er nákvæmlega það sem þarf að gera. Við verðum að gæta okkar

á næstu misserum mjög mikið vegna þess að við erum í hættu. Það skal enginn

gera lítið úr því.“

- - -

Múlbundnir á klafa pólitíkur

Það er í tísku að dansa í kringum kálfinn pólitík. Hvert sem litið er má

sjá þess merki að fólkið sem kosið var í umboði borgaranna til að stýra

landinu bláa er heltekið. Í stað þess að framganga af venjulegum

heilindum, þjóðfélagslegri ábyrgð og drengskap, er allt annað element sem

ræður för. Pólitík er augljóslega harður húsbóndi. Allt sem ákveðið er af

ráðamönnum er í þjónustu pólitíkur, ekki fólkinu sem kaus. Þegar

ódrengskapurinn hleypur með þá í gönur – þá heitir það pólitískur hiti.

Hvað sem það nú er.

Hvað varð um venjulegt velsæmi?

Hvað varð um venjulega siðferðiskennd?

Hvað varð um venjulegan drengskap?

Að segja bara satt? Ég sakna þess.

Engum þeirra dettur í hug að axla sína ábyrgð og viðurkenna mistök.

Engum þeirra dettur í hug að draga línuna og segja hingað og ekki lengra.

Heldur einhver að það sé eðlilegt að hafa Fjármálaeftirlit sem sér ekki

ástæðu til að vara ráðherra við yfirvofandi hörmungum? Eða sér ástæðu til

að grípa í taumana þegar við stefndum fyrir björg? Það er óumflýjanlegt að

horfast í augu við að hér átti sér stað hryllileg handvömm.

Fjármálaeftirlit átti að hafa eftirlit með fjármálamarkaðnum og blása í

lúðurinn þegar hætta var á ferðum. Heilindi forstjóra fjármálaeftirlitsins

eru málinu óvíðkomandi, batteríið virkaði ekki og það er staðreynd.

Hvernig á að vera hægt að treysta sömu aðilum fyrir enn stærra verkefni

sem er endurreisn fjármálakerfisins? Þetta er rugl. Verst er samt að

ráðamenn eru ráðalausir – af því að þeir eru múlbundnir á klafa pólitíkur

í stað venjulegra mannkosta.

- - -

Þjóðin og viðmið geðlæknisfræðinnar

Sæll Egill ,

Þakka þér fyrir að haldi lýðræði landsins á lofti, oft hefur verið þörf en nú er nauðsyn.

Vel hér að senda þér greiningarviðmið innan sál- og geðlæknisfræða, sem mér hefur þótt minna á heildarmynd ráðandi afla í íslensku samfélagi á undanförnum árum og þá sérstaklega í samskiptum við aðrar þjóðir. Mér þykir þessi greining einnig geta gefið tóninn fyrir það sem framundan er, ef sömu öfl fá að ráða áfram.

Um er að ræða svokallaða Sjálfsdýrkunar persónuleikaröskun (Narcissistic Personality Disorder)sem notuð er til greiningar á einstaklingum.

Leyfi mér að senda þetta á ensku, tekið af netinu í tiltölulega einfaldri framsetningu.

Diagnostic Criteria

A pervasive pattern of grandiosity (in fantasy or behavior), need for admiration, and lack of empathy, beginning by early adulthood and present in a variety of contexts, as indicated by five (or more) of the following:

1. has a grandiose sense of self-importance (e.g., exaggerates achievements and talents, expects to be recognized as superior without commensurate achievements)

2. is preoccupied with fantasies of unlimited success, power, brilliance, beauty, or ideal love

3. believes that he or she is „special“ and unique and can only be understood by, or should associate with, other special or high-status people (or institutions)

4. requires excessive admiration

5. has a sense of entitlement, i.e., unreasonable expectations of especially favorable treatment or automatic compliance with his or her expectations

6. is interpersonally exploitative, i.e., takes advantage of others to achieve his or her own ends

7. lacks empathy: is unwilling to recognize or identify with the feelings and needs of others

8. is often envious of others or believes that others are envious of him or her

9. shows arrogant, haughty behaviors or attitudes

Prevalence:

The prevalence of Narcissistic Personality Disorder is less than 1% of the general population. It is seen in 2% to 16% of psychiatric outpatients. This disorder is more frequent in males (50% to 75%) than females.

Diagnostic Features:

Narcissistic personality disorder is a condition characterized by an inflated sense of self-importance, need for admiration, extreme self-involvement, and lack of empathy for others. Individuals with this disorder are usually arrogantly self-assured and confident. They expect to be noticed as superior. Many highly successful individuals might be considered narcissistic. However, this disorder is only diagnosed when these behaviors become persistent and very disabling or distressing.

Complications:

Vulnerability in self-esteem makes individuals with this disorder very sensitive to criticism or defeat. Although they may not show it outwardly, criticism may haunt these individuals these individuals and may leave them feeling humiliated, degraded, hollow, and empty. They may react with disdain, rage, or defiant counterattack. Their social life is often impaired due to problems derived from entitlement, the need for admiration, and the relative disregard for the sensitivities of others. Though their excessive ambition and confidence may lead to high achievement; performance may be disrupted due to intolerance of criticism or defeat. Sometimes vocational functioning can be very low, reflecting an unwillingness to take a risk in competitive or other situations in which defeat is possible. Individuals with this disorder have special difficulties adjusting to growing old and losing their former „superiority“.