Norrænt samstarf til þrautavara

Þessi póstur barst síðunni, getur skipt máli:

„Svona til að aðstoða íslenska blaða- og fréttamenn við heimavinnuna, þá væri ágætt að einhver myndi grafast fyrir um það hvað hafi orðið um samkomulag sem gert var milli allra seðlabankanna á Norðurlöndum í júní 2003 og undirritað af Birgi Ísleifi Gunnarssyni fyrir hönd íslenska seðlabankans (sjá á vefsíðu bankans). Þetta samkomulag er um “Viðbrögð við fjármálaáfalli í banka sem starfar í fleiru en einu norrænu ríki”. Það gerir ráð fyrir hópi tengiliða sem við fjármálaáföll eigi að breytast í viðbragðshóp, koma eigi upp viðbragðsskipulagi og upplýsingastjórnun. Megintilgangurinn með viðbragðshópnum er að gera öllum seðlabönkunum kleift að fá skjótt sömu upplýsingar og geta rætt og samhæft hugsanlegar aðgerðir með skilvirkum hætti.

Spurningin er: hefur þessu samkomulag verið fylgt eftir? Ef svo,hvers vegna er þetta samkomulag ekki virkjað núna? Ef ekki, hvers vegna var því ekki fylgt eftir? Væri ekki eðlilegt í ljósi reynslu og hefðar að við sem norræn þjóð leituðum hið snarasta eftir samstarfi við hin Norðurlöndin? Þar getum við jafnframt nálgast mikla reynslu og tæknilega þekkingu um það hvernig bregðast megi við fjármála- og bankakreppum. Eða erum við virkilega orðin svona lítið norræn eftir þessa möru frjálshyggjunnar sem ráðið hefur ríkjum á Íslandi á undanförnum 1 – 2 áratugum?

Sjá meðfylgjandi inngang að samkomulaginu sem finna má á vefsíðu Seðlabanka Íslands:

Viðbrögð við fjármálaáfalli í banka sem starfar í fleiru en einu

norrænu ríki

Samkomulag seðlabanka Danmerkur, Finnlands, Íslands, Noregs og

Svíþjóðar

Inngangur

Seðlabankar Danmerkur, Finnlands, Íslands, Noregs og Svíþjóðar bera allir ábyrgð á fjármálastöðugleika og gegna hlutverki sem lánveitendur til þrautavara. Aukin starfsemi og fjölgun banka með starfsemi í fleiri en einu ríki skapar hættu á að fjármálaáföll í norrænni bankasamsteypu hafi áhrif á fjármálastöðugleika í fleiru en einu Norðurlandanna. Seðlabankar Danmerkur, Finnlands, Íslands, Noregs og Svíþjóðar hafa þess vegna gert með sér þetta samkomulag í þeim tilgangi að

auðvelda viðbrögð við slíkar aðstæður.

Samkomulagið byggist á eftirtöldum meginatriðum:

– Samvinna seðlabankanna verður auðveldari ef ákveðið hefur verið fyrirfram með hvaða hætti eigi að bregðast við áföllum og dreifa upplýsingum. Mikilvægt er að samvinna á milli seðlabankanna gangi fljótt og vel fyrir sig.

– Samkomulag án bindandi lagalegra skuldbindinga er heppilegt tæki til þess að auðvelda samvinnu á milli seðlabankanna án þess að draga úr sveigjanleika þeirra sem sjálfstæðra stofnana.

Samkomulag norrænu seðlabankanna er byggt á samkomulagi sem seðlabankar og eftirlitsaðilar í Evrópska seðlabankakerfinu (ESCB) hafa gert með sér bæði varðandi viðbrögð við fjármálaáföllum og um greiðslukerfi, auk þess sem norræna samkomulagið raungerir hið evrópska enn frekar.

Samkomulagið á ekki að hafa áhrif á eða sniðganga valdsvið stjórnvalda þjóðríkjanna, alþjóðlegar skuldbindingar þeirra eða samninga um samvinnu.

Samkomulagið skapar almennan ramma. Norrænu seðlabankarnir geta gert með sér sérstök samkomulög um nánari útfærslu á samvinnu og upplýsingaskiptum ef þeir telja það henta í viðbrögðum við áföllum í einstökum, nafngreindum bankasamsteypum.“