arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þvæla – 5 mínútur undir jólatré á Austurvelli

Á Vísi.is stendur einhver ótrúleg þvæla um spjallþáttstjórnanda sem eigi að hafa staðið álengdar í mótmælunum við Hótel Borg og látið hlakka í sér.

Þetta er komið frá Sigmundi Erni, stjórnanda þáttarins.

Ég hringdi í Sigmund þegar ég frétti af þessu og hann kannaðist ekki við að hafa sagt þetta við Vísi.

Hann sendi mér SMS núna áðan og sagði að þetta væri misskilningur.

En það er sjálfsagt að segja frá.

Ég á heima í Skólastræti. Það er í sirka 30 metra fjarlægð frá Hótel Borg.

Ég ætlaði ekki að horfa á Kryddsíldina. Konan mín kveikti á þættinum þegar nokkuð var á hann liðið. Sagði mér að eitthvað uppnám væri í gangi.

Ég og sonur minn áttum eftir að fara út að kaupa flugelda.

Gengum yfir Austurvöll eins og endranær – á leið okkar að ná í bílinn sem var í stæði niðri í bæ.

Mótmælunum var lokið, en einhver hópur var þarna ennþá að þvælast.

Mikið af lögreglumönnum, meðal annars víkingasveitarmenn á ómerktum bílum sá ég.

Ég hitti þarna nokkuð af fólki sem ég þekki.

Þar á meðal Kristján Má Unnarsson, fréttamann af Stöð 2.

Hann stóð og hristi hausinn yfir þessu.

Ég sagði við hann að erfitt væri annað en að skilja reiði fólks út í ríkisstjórn sem virtist ekki ætla að taka ábyrgð á neinu.

Að vissu leyti væru mótmælin skiljanleg.

Svo kvöddumst við.

Nú er ég eiginlega að barna söguna fyrir þeim á Vísi.is.

En ég held ekki að við Kári höfum staldrað meira en 5 mínútur við á Austurvelli, stóðum þá undir jólatrénu og spjölluðum við Pál Baldvin, Kötu, Kára son þeirra og Illuga Jökulsson.

Eftir að mótmælunum lauk.

Við fórum svo og keyptum flugelda – bæði hjá KR og hjálparsveitunum.

- - -

Bæti svo við varðandi færslu hér að neðan sem einhverjir virðast túlka sem fögnuð yfir ofbeldi.

Hún var skrifuð ÁÐUR en útsending Kryddsíldarinnar var rofin – meðan maður vissi ekki annað en að fyrir utan væru mótmælendur með háreysti.

Og þarna var ekki annað látið í ljós en að þetta hefði oftast verið heldur leiðinlegur þáttur.

Líka meðan ég stjórnaði honum. Hann var ekkert skárri þá.

Það hefur þótt rosa viðburður í þessum þætti ef einhver fær sér aðeins of mikið að drekka og talar pínu óheflað.

En að kannski gæti þetta orðið svolítið sögulegt í þetta skipti.

Svo er ég ekkert alveg viss um að þetta hafi verið sniðug umgjörð fyrir þjóðarleiðtogana þetta árið, í veislusal innan um fínerí.
Fjör í Kryddsíldinni

Loks gerðist eitthvað í Kryddsíldinni. Nú verður hún söguleg.

Ég reyndi að stýra þessum þætti tvö ár í röð.

Það er eitt leiðinlegasta verkefni sem ég hef tekið að mér í fjölmiðlum.

Þátturinn hefur yfirleitt verið svo tíðindalítill að menn eru enn að rifja upp þegar Davíð og Össur fengu sér aðeins of mikið neðan í því og hrópuðu ókvæðisorð hvor að öðrum.

En nú er semsagt nóg að frétta af þessum vettvangi.
Rofin fortíðartengsl

Fyrir nokkrum dögum setti ég inn færslu um Kaupþing, umtalaða tilfærslu fjármuna þaðan og skilanefndir.

Þar nefndi ég tvo starfsmenn út efstu lögum bankans, Bjarka Diego, framkvæmdastjóra útlána Kaupþings, og Guðný Arna Sveinsdóttir, fjármálastjóri bankans.

Ég furðaði mig á veru þeirra í skilanefnd Kaupþings.

Í athugasemdakerfinu hérna mátti sjá einhverjir hneyksluðust yfir þessu; létu eins og hér væri um einhverjar óstaðfestar sögusagnir að ræða.

Nú er búið að vísa Bjarka og Guðnýju úr skilanefnd bankans.

Og gott betur en það, þeim hefur verið sagt upp hjá Kaupþingi.

Morgunblaðið segir að ástæðan fyrir því sé sú að þau hafi verið of handgengin fyrri stjórnendum bankans.

Nákvæmlega eins og hefur komið fram hér á vefnum.
Babb í bátinn hjá Glitni og Milestone

Samkvæmt frétt í Morgunblaðinu í dag virðast menn vera að heykjast á Milestone-gjörningnum sem áður hefur verið fjallað um hér á síðunni.

Segir í blaðinu að þetta sé vegna andstöðu viðskiptaráðherra og fjármálaráðherra.

Í raun snýst þetta um að afhenda fyrrverandi eigendum stórs eignarhaldsfélags aftur eigur sínar hægt og bítandi – þótt félagið sé svo skuldsett að þeir eigi nákvæmlega ekkert í því lengur.

Bent hefur verið á að þetta gæti orðið að fyrirmynd fyrir svipaða gjörninga gagnvart öðrum félögum sem eins er ástatt fyrir. Mogginn segir:

„ Gagnrýnendur þeirrar leiðar sem verið er að hrinda í framkvæmd, og ráðherrarnir eru andvígir samkvæmt heimildum Morgunblaðsins, benda á að það sé ekki viðunandi að ríkisbankinn Glitnir geri núverandi eigendum félagsins kleift að halda áfram um stjórnartaumanna – hvað þá að þeir eigi möguleika á að endurheimta hluta fyrra eignarhalds síns í félaginu við vissar aðstæður. Á sama tíma þurfi ríkisbankinn Glitnir að afskrifa háar fjárhæðir.

Ennfremur er óttast að með þessari leið sé komin einhvers konar frumgerð að áætlun fyrir önnur illa stödd fjárfestingarfélög sem eigi enn eftir að leysa sín mál gagnvart stærstu lánardrottnum sínum, bönkum í eigu íslenska ríkisins.

Samkvæmt endurskipulagningunni munu lánveitendur breyta 53 prósentum af kröfum sínum aftur í lán en 47 prósent þeirra breytast í rétt til hlutabréfakaupa. Því mun 61 milljarður króna af þeim skuldum sem eru undir breytast í ný lán en 54 milljarðar króna verða tæknilega afskrifaðar. Kröfuhafarnir geta fengið þá upphæð til baka ef vel gengur.

Miðað við verðmat á eignum Milestone eiga núverandi eigendur, bræðurnir Karl og Steingrímur Wernerssynir, ekki neitt í félaginu.“

Og þá spyr maður:

Hvað með kvótann og þau fyrirtæki í sjávarútvegi sem hafa skuldsett sig þannig að hann er í raun kominn í hendur bankanna (almennings).

Fá þau svona fyrirgreiðslu?
Endurnýjun er nauðsynleg

Framboð Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar til formennsku í Framsóknarflokknum er áhugavert.

Því hann er að sönnu öðruvísi frambjóðandi.

Var ekki einu sinni í flokknum þangað til fyrir stuttu.

Hann er vel menntaður maður, hefur vakið athygli fyrir þátttöku í umræðum um skipulagsmál og efnahagsmál.

Það verður athyglisvert að sjá hvernig honum reiðir af.

Ég held að ríði á miklu fyrir hann að fara ekki að tala eins og pólitíkus – hann á að halda sig við að greina vandann og reyna að finna lausnir, og þá er allt í lagi að glitti í fræðimanninn.

Og hann má alls ekki fara að verja Framsóknarflokkinn og gjörðir Halldórs Ásgrímssonar, Valgerðar Sverrisdóttur og Finns Ingólfssonar.

Enda ber Sigmundur enga ábyrgð á því.

Nú þekki ég ekki Framsóknarflokkinn og veit ekkert hvernig Sigmundi reiðir af, hvort til dæmis í flokknum eru flokkseigendafélög sem geta stjórnað formannsskjöri.

Sjálfur hefur hann sagt að hann njóti stuðnings fólks úr grasrót Framsóknarflokksins. Við gerum okkur ekki alltaf grein fyrir því hér á mölinni að sums staðar úti á landi hefur Framsóknarflokkurinn verið fjöldahreyfing.

En eins og ég segi – þetta er prófsteinn.

Það er nefnilega stór spurning hvernig bráðnauðsynleg og algjörlega tímabær endurnýjun í pólitíkinni hérna á að fara fram. Geta almennir borgarar – sem ekkert hafa tekið þátt í pólitík – farið inn í gömlu flokkana, komist til áhrifa og jafnvel velt úr sessi einhverjum af góðærisþingmönnunum.

Ég er ekki viss um að svona fólki verði tekið fagnandi, a.m.k. ekki af flokkseigendafélögunum og örugglega ekki af þingmönnunum sem eru á fleti fyrir.

Annar möguleiki er að stofna nýja flokka.

Stjórmálaflokkarnir sem fyrir eru hafa sett upp kerfi sem gera þetta mjög erfitt. Þeir greiða sjálfum sér háar fjárhæðir – fyrir utan að eiga sterka og stundum ósýnilega styrktaraðila úti í bæ.

Ný framboð geta líka verið hættuspil. Þau eiga það til að leysast fljótt upp í úlfúð og deilur, þau endast ekki lengi; það getur líka farið eins og á Ítalíu þar sem stjórnmálakerfinu var bylt, gömlu flokkarnir hurfu og með þeim hinir gerspilltu Andreotti og Craxi.

En það sem kom í staðinn var Berlusconi og Norðurbandalagið.

Við getum samt ekki látið þetta hræða okkur. Það er nauðsyn að nýtt fólk gefi sig að pólitíkinni, fólk með nýjar hugmyndir, ný viðhorf – og alvöru réttlætiskennd.

Við höfum tækifæri til að byggja hér upp gott samfélag – en það er líka hætta á að við klúðrum þessu öllu aftur, allt fari í sama farið, og sömu aðilarnir haldi áfram að eiga allt.

Ég hef verið spurður hér á vefnum hvort ég sé hættur að fá stjórnmálamenn í Silfur Egils.

Nei, auðvitað ekki. Þetta er heldur ekki spurning um það.

Við lifum óvenjulega og að sumu leyti óvenju merkilega tíma.

Margt fólk vill tjá sig um þjóðfélagsmál, pólitík, viðskipti, uppbyggingu samfélagsins, sem kannski var ekki tilbúið til þess áður.

Það er sjálfsagt að láta þessar raddir heyrast.

Annars væri maður í raun að bregðast.
Góður sjónvarpsmaður rekinn

Sölvi Tryggvason hefur verið mjög vaxandi sjónvarpsmaður í Íslandi í dag. Hann hefur staðið sig vel nú á tíma hrunsins.

Nú skilst mér að honum hafi verið sagt upp störfum.

Sagan segir að yfirmönnum á Rauðsól (eða hvað fyrirtækið heitir núna) hafi mislíkað við Sölva.

Þættir sem hafa verið um helgar og ekki náð sér á stik verða fluttir í sýningartíma Íslands í dag.
Baugsspilið

Sami vinnur alltaf.

Mér hefur verið bent á að Penninn tilheyri ekki hringnum. Því er komið á framfæri.
Flugeldakaup

Kári og Egill lenda í hrakningum upp á fjöllum eða kannski í Heiðmörk.

En farsíminn kemur að góðum notum. Þeir hringja í björgunarsveitirnar.

– Góðan daginn. Við erum í nauðum staddir í óbyggðum.

– Já, er svarað, hvar keyptuð þið flugeldana á gamlárskvöld?

– Ja, hjá KR… við erum miklir KRingar.

– Viljið þið þá ekki biðja KR um að koma og bjarga ykkur?

– Við erum ekki vissir um að þeir sjái um svoleiðis.

– Þið hefðuð betur hugsað um það í tíma.

– Okkur fer að vera ansi kalt hérna.

– Ja, ég er ekki viss um að við eigum leið þarna framhjá í bráð.
Kaupþingsmál

Það sem vantar í fréttir hér er eftirfylgni.

Að málum sé fylgt eftir.

Málunum skýtur upp, svo hverfa þau jafnharðan.

Kannski er þetta vegna þess að fjölmiðlarnir eru að reyna að segja alltof margar fréttir. Eins og sé alltaf verið að reyna að fylla plássið.

En ýmsir hafa verið að spyrja mig:

Hvað varð af þessu Kaupþingsmáli sem skaut upp kollinum í fréttum fyrir mörgum vikum og aftur í fyrradag?

Um hvað fjallar málið?

Af hverju er ekki hægt að skýra það út?
Lærdómur

Árni Mathiesen segir að hægt sé að læra af áliti umboðsmanns.

Hvað þá?

Að maður eigi aldrei að gera svona framar?
Saksóknarinn

Tvö nöfn hafa komið upp hér á vefnum, svona úr því enginn innfæddur vill taka að sér að verða sérstakur saksóknari.

Hin norsk/franska Eva Joly.

Og svo spænska hörkutólið Baltasar Garzon.

Fleiri tillögur?

Eru einhverjir íslenskir lögmenn sem hafa þá stöðu að hægt sé að skora á þá að taka þetta að sér?
Enginn vill verða sérlegur saksóknari

Kemur þetta á óvart?

Kannski er þetta ekki eftirsóknarvert djobb?

Þarf sá sem sækir um ekki að vera viss um að hann hafi t.d. næga fjármuni og nægilegan stuðning?
Til sölu

Lúxusvilla í Garðabæ, á Ebay.

486 fermetrar, ljós frá iGuzzini, baðherbergi og eldhús frá Boffi og rafeindatæki frá Bang&Olufsen.

Verð 1,7 milljón dollarar.
Sjálfstæðisbankinn

Það lítur út fyrir að Landsbankinn í tíð Björgólfs Guðmundssonar hafi orðið athvarf, útungunarstöð, klakstöð fyrir sjálfstæðismenn. Landsbankinn var náttúrlega bankinn sem féll í hlut sjálfstæðismanna í helmingaskiptunum 2002 meðan Framsókn fékk Búnaðarbankann.

Þó gerðist þetta sérstaklega í gegnum Sigurjón Árnason bankastjóra.

Dæmin eru of mörg til að þetta geti verið tilviljun. Það hefur verið stefna í bankanum að ráða sjálfstæðismenn sem þurftu að komast í vel launuð störf – og sjálfstæðismenn sem þurftu að hafa viðkomu einhvers staðar á leiðinni til frekari afreka í pólitík.

Kjartan Gunnarsson sat sem frægt er orðið í stjórn Landsbankans og er í hópi þeirra sem mesta ábyrgð bera á hruninu.

Flestir sjálfstæðismennirnir sem voru í feitum djobbum í Landsbankanum (og eru sumir enn) eru þó ekki úr þeim armi flokksins sem Kjartan tilheyrir, heldur standa þeir nær Geir Haarde og kannski ekki síst heilbrigðisráðherranum Guðlaugi Þór Þórðarsyni.

Guðlaugur Þór vann einmitt í Búnaðarbankanum þegar Sigurjón Árnason var yfirmaður þar en milli þeirra hefur verið vinátta. Sigurjón var á sínum tíma formaður Vöku í Háskólanum.

En af nafnkunnum sjálfstæðismönnum sem hafa verið í toppstöðum í Landsbankanum síðustu misserin má nefna Björn Ársæl Pétursson, sem nýverið lét af störfum sem útibússtjóri í Hong Kong (Björn er einn helsti kosningasmali Guðlaugs Þórs og var um tíma stjórnarformaður REI), Atla Atlason starfsmannastjóra Landsbankans, Viggó E. Hilmarsson sem sat í stjórn SUS 1993-95, Steinþór Gunnarsson sem var ritari og gjaldkeri SUS á tímanum þegar Guðlaugur Þór var formaður.

Ennfremur Borgar Þór Einarsson, fyrrverandi formaður SUS og fóstursonur Geirs Haarde, Þórlindur Kjartansson, núverandi formaður SUS, og Erla Ósk Ásgeirsdóttir, fyrrverandi formaður Heimdallar.

Einn lokapunktur:

Hvaða hljóð hefðu heyrst úr horni ef annar stjórnmálaflokkur og ungliðahreyfing hans hefðu verið í jafn nánum tengslum við einhvern útrásarbankanna?
Bjöggarnir og Samson

Gunnar Axel skrifar um Bjöggana, þetta er brot úr greininni, en hún er í heild sinni á vefsíðu hans.

- - -

„Það er eins með Samson og önnur íslensk útrásarfyrirtæki að það er ekki létt verk að reyna að finna út úr því hver á hvað og hvenær. Samson var upphaflega kaupandi að hlut ríkisins í Landsbankanum en síðar bættust í eignasafn félagsins fjölmörg félög, m.a fasteignafélagið Samson Properties ehf sem var umsvifamikið félag á sviði fasteignakaupa, m.a. hér á landi. Samson Properties ehf var svo tekið yfir af Novator Properties á þessu ári, en Novator Properties er samkvæmt mínum heimildum skráð á Kýpur. Við yfirtökuna varð Samson Properties ehf. dótturfélag Novator Properties. Það félag er mjög umsvifamikið á erlendum fasteignamarkaði og líka íslenskum. Félagið er önnur af tveimur stærstu einstöku eignum hins gjaldþrota félags Samson.

En af hverju að breyta Samson Properties ehf. í Novator Properties? Þegar fréttir bárust af þessari breytingu, þar sem félag í eigu Bjögganna keypti félag í eigu Bjögganna, framkvæmdastjóri gamla félagsins gerðist framkvæmdastjóri nýja félagsins, spurði ekki nokkur kjaftur neinna gangrýnna spurninga. Það spurði enginn hvað stæði að baki breytingunni, hvernig hún kæmi út fyrir land og þjóð. Það spurði enginn afhverju hið íslenska félag var í skyndingu flutt úr landi.

Novator Properties er ekki íslensk félag. Þangað runnu eignir hins íslenska félags Samson Properties ehf, og þar liggur stór hluti eigna hins gjaldþrota Samson. Félagið starfar samkvæmt reglum markaðarins á Kýpur og þrátt fyrir að Samson sé gjaldþrota og eigi ekki fyrir skuldum (kröfur í búið eru vel á annað hundrað milljarðar), þá ráða Bjöggarnir enn yfir félaginu. Það gera þeir í skjóli hagstæðra samþykkta hins Kýpverska félags, samþykkta sem þeir sömdu sjálfir, vitandi að hinn íslenski fjármálamarkaður riðaði til falls. Komu þeir málum þannig fyrir í hinu Kýpverska félagi að meirihlutaeign Samson í félaginu fylgdu engin réttindi til að stjórna félaginu, þar sem hlutabréfunum var skipt í tvo hluta, A og B. Þeir halda sjálfir á A hlutabréfunum sem veita öll réttindi til að stýra félaginu, en B hlutabréfum var komið fyrir í Samson.“
Kæri Jón Ásgeir

Þetta er býsna snöfurleg grein hjá Hafrúnu Kristjánsdóttur.

„Þegar bankahrunið varð blótaði ég þér í sand og ösku. Mér fannst þú ásamt nokkrum örðum bera ansi mikla ábyrgð á því hvernig var komið fyrir elskulega landi mínu. Þegar ég sá myndirnar af skútunni þinni bölvaði ég þér og velti fyrir mér hvernig í ósköpunum væri hægt að bruðla svona svakalega. Þegar ég frétti af þér á djamminu drekkandi hvítvín sem kostar meira en bíllinn minn bölvaði ég þér og velti fyrir mér á að á sama tíma og þú værir í stuði á barnum væru einhverjir sem lögðu peninga í sjóði þína miður sín heima, búnir að missa aleiguna. Þegar ég sá þig í Silfri Egils var ég hissa. Ég var hissa á því hvað þú maðurinn sem ég og svo margir aðrir töldu bara mikla ábyrgð varst pollrólegur. Þú þurftir ekki einu sinni að fá þér sopa af vatni! Það fór í taugarnar á mér þegar þú hélst áfram að sölsa undir þig alla fjölmiðla landsins rétt eftir hrunið. Drolluviðtalið við þig í Íslandi í dag sem fyrrum aðstoðarmaður þinn tók við þig þótti mér fáranlegt í alla staði. Mér fannst það augljóslega benda til þess að þú stjórnaðir því sem þú vildir stjórna á eigin fjölmiðlum. Ég hef marg oft kreppa hnefana þegar ég hef séð þig á skjánum.

Á sama tíma og þetta allt var að gerast var ég líka að reyna að líta í eigin barm. Hvar liggur mín ábyrgð í þessu öllu. Ég hafði meira að segja samviskubit á tímabili að horfa á fréttastofuna þína í flatskjánum mínum. Mér fannst flatskjárinn minn einhvernvegin merki um eyðsluna. Þú getur lesið allt um mína ábyrgð hér að neðan. Ég lærði í dag að mjög líklega tel ég mig bera meiri ábyrgð á öllu þessu en þú. Ég tel mig þó bera ansi litla ábyrgð. Það er bara svoldið merkilegt finnst mér Jón.

Stundum er ég naive. Ég velti fyrir mér hvort að þú og þínir líkir myndu ekki bara láta eignir sínar í hendur þjóðarinnar og þannig hjálpa til. Ég svo sem var ekki að gera ráð fyrir því að þið mynduð setja ykkur á götuna heldur láta ykkur nægja það sem venjulegur Íslendingur lætur sér nægja, að eiga ofan í sig og á. Ég meina hvað þarf maður meira? Varð líf þitt betra eftir þennan fáranlega Gum Ball kappakstur með vini þínum Smárasyni? Finnst þér ekkert hallærislegt svona eftir á að hafa verið í þessum pakka? Ég er búin að læra það í dag að líkurnar á þessur eru engar, nákvæmlega engar. Ég er naive.

Svo sá ég -Moggan í morgun það sem þú lýsir því yfir að þú finnir ekki til ábyrgðar. Veistu það það er gjörsamlega magnað. Mig langar eiginlega að tala við þig einn á einn bara til að reyna að skilja hvernig er eiginlega hægt að komast að svona niðurstöðu. Ef þú berð ekki ábyrgð hver gerir það eiginlega þá? Er enn allt Davíði Oddsyni að kenna? Ég hef svo mínar hugmyndir um það afhverju hegðun þín er eins og hún er. Ég veit samt ekki hvort að þær pælingar séu réttar hjá mér.

Þú vilt hjálpa landinu að komast aftur á réttan kjöl Jón Ásgeir. Veistu fyrir mína parta þá verð ég bara að afþakka. Ég get svo sem ekki talað fyrir aðra en ég held að margir aðrir afþakki. Ég vil meira segja helst að þú látir sem minnst fyrir þér fara. Það væri nú algjör draumur ef værir til að láta fjölmiðlana í friði.“
Viðskiptaráð og sparisjóðir

Hér má finna merkilega skýrslu þar sem Viðskiptaráð leggur línurnar um hvernig skuli yfirtaka sparisjóðina í landinu.

Með aðferðunum sem þarna var lýst voru þeir eyðilagðir. Sumum fannst greinilega óbærileg tilhugsun að þeir tækju ekki líka þátt í braskinu – breyttust í vogunarsjóði.

Og svo voru þeir fé án hirðis – sem þurfti að hirða.
SÍS á netið

Sjónvarpsþættirnir sem Viðar Víkingsson gerði um Samband íslenskra samvinnufélaga eru komnir á netið.

1. þáttur Ris

http://video.google.com/videoplay?docid=-9057290799898251257&hl=en

2. þáttur Veldi

http://video.google.com/videoplay?docid=-3518305997976601806&hl=en

3. þáttur Fall

http://video.google.com/videoplay?docid=-6062508005891592595&hl=en
Hvernig gátu þeir gleymt Morgunblaðinu?

Þetta er í raun ótrúlegt grín.

Styrmir Gunnarsson sakar Bandaríkjamenn um að hafa ekki „stofnanaminni“.

Þeir mundu ekki eftir Morgunblaðinu!
Bréf frá Melbourne

Þetta bréf – til mín og Láru Hönnu – barst mér frá Herði Matthíassyni sem er búsettur í Melbourne í Ástralíu.

- - -

Kæru Egill og Lára Hanna,

Þið fáið bæði sjálfsagt hundruð bréfa eins og þetta og ég sendi ykkur báðum póst í gær og fyrradag.

Ég hef verið að reyna að sannfæra sjálfan mig um að þetta komi mér ekki við af því ég bý ekki lengur á Íslandi.

Það gengur bara ekki – ég er og verð alltaf Íslendingur.

Það sem er að gerast núna er svo rosalegt að ég er hálf lamaður yfir að geta ekki tekið þátt í baráttunni. Ég myndi flytja heim í snatri ef ég bara ætti heimangengt. Því miður er konan mín alltof veik til þess.

Svo ég ætla að biðja ykkur að vera svolítið eins og fulltrúar fyrir mig og alla hina íslendingana sem ekki geta mætt á Austurvöll.

Í þessum pósti ætla ég bara að tala um ábyrgð sjórnvalda.

Geir, Ingibjörg Sólrún, Árni og Björgvin halda því öll fram að þau beri enga ábyrgð vegna þess að heimskreppan sé ekki þeim að kenna og að bankarnir vora að gera sína eigin hluti. Nú ætla ég ekki að halda því fram að heimskreppan sé þeim að kenna né að ákvarðanir innan bankanna séu á ábyrgð þeirra.

Það sem ég vil vita er þetta:

Vissu stjórnvöld að íslenska ríkið bæri lagalega ábyrgð gangvart innlánum bankanni í Evrópu?

Ef stjórnvöld vissu það, hvernig geta þau réttlætt að taka þá áhættu?

Ef stjórnvöld vissu það, hvernig geta þau réttlætt að hafa hvatt bankanna áfram til að auka áhættuna.

Ef stjórnvöld vissu það ekki, hvernig geta þau haldið fram að þau séu hæf?

Þetta eru raunverulega mjög einfaldar spurningar og mig langar að biðja þig Egill að krefjast svara við þeim. Helst að fá þetta fólk í Silfrið og sleppa þeim ekki fyrr en svör fást.

Ég get ekki séð hvernig þau geta svarað þessum spurningum án þess að verða að játa að þau eru sek um svo alvarleg afglöp að ég væri hissa ef ekki væri um hreint lögbrot að ræða.

Lára Hanna – þín snilligáfa í að klippa til það sem menna hafa sagt myndi nýtast vel við að safna saman öllum viðvörunum og öllum ræðunum sem sjórnvöld notuðu til að tala um hve tær snilld þetta allt væri.

Með ævarandi þakklæti fyrir að berjast minni baráttu fyrir mig

Hörður Matthíasson

Melbourne
Að fela slóðir

Stuldurinn mikli í Kaupþingi kom fram eftir nafnlausa ábendingu.

Menn hafa verið að furða sig á þessu.

En hví þá?

Í skilanefnd Kaupþings sitja meðal annarra Bjarki Diego og Guðný Arna Sveinsdóttir.

Bæði voru þau meðal allra stærstu leikendanna í gamla Kaupþingi. Bjarki sem framkvæmdastjóri útlána, Guðný sem fjármálastjóri.

Bæði höndluðu þau með tugi milljarða.

Og gætu ef til vill haft meiri hag af því að fela slóðir en að rekja þær.
Marklítil Evrópuumræða

Hér er maður sem ætlar að verða formaður Framsóknarflokksins og hefur það helst fram að færa á þessum örlagatímum að Samfylkingin sé ekki nógu hrein á Evrópulínunni.

Eins og vinur hans og bakhjarl sem hérna skrifar.

Er líklegt að framsóknarmenn falli fyrir þessu?
Bullukollaviðtöl

Sjá heimasíðu Láru Hönnu.
Þora þeir ekki?

„ Eitt vil ég undirstrika öðru fremur, gerendurnir bera mesta ábyrgð. Það er alltaf þannig og eigendur bankanna voru gerendurnir. Þeir tóku ákvarðanirnar og verða að bera ábyrgð á þeim. Þeir skuldsettu bankanna, þeir hrærðu í sparnaði fólksins, þeir spiluðu með hlutabréfaverðið. Gerendurnir eiga flesta fjölmiðla landsins. Fjölmiðlarnir finna víða sökudólga og yfirleitt aðra en eigendur bankanna. Þá staðreynd verða menn að hafa í huga. Svo bera aðrir ábyrgð líka. Fyrst eftirlitsstofnanir ríkisins, svo ráðherrarnir sem framkvæma lögin og Alþingi sem setur leikreglurnar, loks kannski fleiri.“

Svo skrifar Kristinn H. Gunnarsson á heimasíðu sinni. Ég held þetta sé nokkurn veginn rétt röð hjá honum. Nú þarf líka að hefjast handa að rannsaka málin af alvöru. Nóg er það sem bíður – Stím, Gift, leynireikningar í útlöndum, einkennilegir fjármagnsflutningar úr bönkunum, peningamarkaðssjóðir, fall krónunnar, innherjaviðskipti ráðuneytisstjórans í fjármálaráðuneytinu og margt fleira.

Það gengur ekki að bíða lengur.

Hér bíða líka verkefni sem fela í sér að gefa upp á nýtt í íslensku samfélagi. Þá er spurningin hvort öllu verði komið í sömu aðila aftur – kvótinn þar með talinn – í hendur þeirra sem hafa farið svo illa með verðmætin í íslensku samfélagi að hér hefur myndast svarthol úr skuldum?

Það er umhugsunarefni að maður hefur varla heyrt stjórnmálamenn halla orði á bankaeigendurna, útrásarvíkingana, fjárglæframennina. Það er varla að þeir andi á þá – að minnsta kosti ekki þingmenn úr Sjálfstæðisflokki, Samfylkingu og Framsókn.

Jafnaðarmannaflokkurinn Samfylkingin þráði að komast inn undir hjá auðmönnum. Henni tókst það líka. Í síðustu kosningum naut hún stuðnings fjölmiðla í eigu Baugs.

Er Samfylkingin enn að vona að náð auðsins drjúpi á flokkinn?

Eða hvað eru þingmenn flokksins að hugsa?

Er enginn sem þorir að tala um neitt annað en Evrópusambandið og Davíð?
Kaupæði sem auðlind

Nú hefjast útsölurnar í Bretlandi með áður óþekktum afsláttum.

Það er ekki einu sinni hægt að bíða fram yfir jól með að smala liðinu út á göturnar.

Bretland hefur veri álíka sjúkt hagkerfi og Ísland þar sem allt hefur átt að snúast um neyslu, þjónustu og fjármálagjörninga.

Og þess vegna er farið að tala um London sem Reykjavík við Thamesfljót.

Þar er litið á fólk með kaupæði sem auðlind.

Eyðsluklærnar.