arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Portes og villuljósin

Richard Portes prófessor er hálfgerð grínfígura á Íslandi eftir skýrslu sem hann gerði um íslensku bankana í nóvember 2007. Þá sagði hann að allt væri í himnalagi með bankana, þeir væru öflugir; stjórnvöld veifuðu síðan þessari skýrslu – sem reyndar var fjármögnuð af hagsmunaaðila, Viðskiptaráði (óháðir aðilar áttu ekki upp á pallborðið á Íslandi útrásarinnar) – meðal annars er hennar getið í frægri grein eftir Björgvin G. Sigurðsson.

Það má í raun segja að skýrsla þessi hafi verið hið versta villuljós – að hún hafi valdið miklum skaða með því að ala á falskri öryggiskennd.

En Portes virðist víðar þykja grínaktugur en á Íslandi. Í nýjasta hefti breska skopblaðsins Private Eye er þessi klausa um hann:

„ Its been hard to miss Professor Richard Portes in recent weeks. From the New York Times to the Financial Times , the professor of economics at the London Business School is always ready with a comment.

“Crises offer opportunities,” he wrote last month, “not only to clever investors, but to reform minded politicians. Political leaders can seize the day and lead the reforms, with academics providing ideas.”

Academics such as himself, presumably. One thing Portes hasnt mentioned lately, however, is a report he wrote just a year ago on “the internationalisation of Iceland s financial sector”, which was commissioned by the countrys chamber of commerce. IT was launched at a banquet in London attended by the Icelandic Prime Minister and 200 other grandees.

“The Icelandic banks,” he told the guests, “have exploited strong competitive advantages to expand at a remarkable rate over the past 5 years, most of this in Northern Europe, including the UK . They are highly resilient as shown in their response to the shock of early 2006 and their stability in the current financial turmoil. The current risk premium on Icelandic banks is excessive relative to their risk exposure and in comparison with their Nordic peers…The internationalisation of the Icelandic financial sector is an exceptional success story that the markets should better acknowledge.”

If the Times requires a stand in next time Anatole Kaletsky and Mystic Mogg go on holiday, it need look no further.“

Portes fékk borgað fyrir að skrifa þetta bull. Og ríkisstjórn Íslands notaði það síðan í ímyndarherferð sinni – hún taldi nefnilega að erfiðleikar bankanna snerust um ímynd á erlendum vettvangi, ekki að í þeim sjálfum væri banvænn kerfisvandi.
Ég styð Obama…

….í því að hætta ekki að reykja…
4,16 prósent eftir

Magnús sem skrifar athugasemd við þennan pistil bendir á að 4,16 prósent séu eftir af íslenska hlutabréfamarkaðnum miðað við tölur sem þarna birtast.
Íslenski hlutabréfamarkaðurinn, taka tvö

Úrvalsvísitalan fór hæst í 9040 stig í júlí 2007.

Í hádeginu í dag var hún 376 stig.

Maður veit ekki hvort þetta er broslegt – nei, auðvitað ekki – frekar svona eins og í gríska leikhúsinu þar sem þeir sem gerast sekir um hubris fá sín málagjöld.
Riddari niðurrifsins

Hér flytur Eiríkur Örn Norðdahl grein úr Morgunblaðinu með sínu lagi.
Ráðherraskipti

Bjarni Benediktsson er búinn að losa sig út úr stjórnarformennskunni í olíufélaginu N1.

Þess er víst ekki langt að bíða að hann verði ráðherra. Það gæti jafnvel orðið um áramót.

Dómsmálaráðherra segja menn. Hann tekur þá við af frænda sínum Birni Bjarnasyni sem hverfur úr ríkisstjórn.

Það er ekki talið að Árni Mathiesen hverfi úr stjórninni þrátt fyrir hverfandi traust kjósenda á honum.

Hann er of handgenginn Geir Haarde.

Svo er það vandamálið Davíð sem vofir yfir flokknum. Samband hans og Geirs er farið að minna allnokkuð á samband Margrétar Thatcher og Johns Major.

Thatcher gerði líf Majors nánast óbærilegt meðan hann var forsætisráðherra.

En hann virkaði líka ráðvilltur – eins og Geir.

Þeirri hugmynd var skotið að mér í gær að gera Davíð að sendiherra í London.

Hann er mikill áhugamaður um Bretland og breska pólitík. Og gæti þótt sér nægur sómi sýndur með þessu.

Það er þó alls ekki víst.

Svo er spurning með Samfylkinguna. Ætlar hún að gera breytingar í ráðherraliði sínu?

Fátt virðist reyndar benda til þess.
Betra Ísland

Fyrir nokkrum vikum settum við hér á Eyjunni á stofn vefinn Betra Ísland.

Þarna er að finna ýmsar hugmyndir um endurreisn landsins.

Ef einhverjum finnst skorta jákvæðni, bjartsýni og uppbyggilega umræðu, þá er hana að finna þarna.

Margt af þessum hugmyndum gætu nýst í starfi stjórnmálaflokka.

Eða til að stofna nýja stjórnmálaflokka?

Betra Ísland er að finna hérna.
Sambandið, víti til að varast

Ég er að útvega mér eintak af heimildarmynd um Sambandið sem Viðar Víkingsson gerði fyrir allmörgum árum. Þetta er mynd sem ég held að sé merkilegt að skoða.

Það þyrfti reyndar að gera framhald af mynd Viðars. Taka til dæmis inn í hana umsvif manna eins og Ólafs Ólafssonar og svo auðvitað Gift.

Hrun Sambandsins er að vissu leyti forsmekkur af því sem er að gerast núna eða gæti gerst.

SÍS var hlutað sundur inni í Landsbanka. Það var hins vegar ekki sett í gjaldþrot.

Nokkrir fyrrverandi starfsmanna Sambandsins voru klókari en aðrir. Þeir sáu sér leik á borði og náðu tökum á gömu SÍS-fyrirtækjunum.

Meðan almennir félagsmenn í SÍS sátu uppi með sárt ennið.

Þeir héldu svo áfram og auðguðust sumir óskaplega á því að hirða góssið úr gamla hrunda veldinu.

Þetta er víti til að varast.
Stjórnmálastéttin

Breski dálkahöfundurinn Peter Oborne hefur skrifað tvær bækur um stjórnmálastéttina, stétt atvinnustjórnmálamanna. Fyrir nokkrum árum gaf hann út bókina The Rise of Political Lying og nú er nýkomin út eftir hann bókin The Triumph of the Political Class.

Flestir pólitíkusar koma af fjöllum þegar þeir heyra þetta hugtak, eða þykjast gera það. Samt er það satt að stjórnmálamenn eiga sameiginlega hagsmuni sem oft er erfitt að greina – en geta stundum verið æðri flokkshagsmunum. Þeir þola ekkert verr en að þurfa að taka ábyrgð á nokkrum hlut, verða sérfræðingar í að koma sér undan henni og þeir eiga sameiginlegt tungutak sem mörgu fólki finnst raun að hlusta á.

Þessu er ágætlega lýst í umsögn um bók Obornes sem er að finn á amazon.co.uk

„ They live in a sealed world – like astronauts on an alien planet, moving along airlocked passages between a series of domes: party machines: „think-tanks“; Parliament; government; EU bureaucracy; lobbying; consultancies; media, all within the giant dome of politics. They form a self-admiring, self-promoting coterie and although they can plot viciously against each other they protect each other equally fiercely from any attack or criticism from the outside world. In their hands the political parties have melted their political differences and simply become vehicles for personal ambitions. Ironically, the political parties have never been so well organized and managed at precisely the moment when they no longer represent the interests and values of wider society and when they are all being deserted en masse by their former members.

Like all inhabitants of a sealed world, the Political Class behave very oddly. As a gentleman himself, Oborne spends a fair amount of time analysing their speech – a weird and depressing mix of managerial gobbledygook and fake populism – and their dress. More pertinently, he exposes their standards of conduct. On the whole, the old Establishment behaved better than the people they governed. The Political Class behaves much worse – although it does not stop them preaching endlessly at other people about „responsibility“ and good citizenship.

With a wealth of examples, Oborne shows that our new rulers are parasites, who enrich themselves constantly at the taxpayers expense. They routinely abuse power, lie and suppress and manipulate the truth. They never admit error or failure, they always shuffle responsibility onto someone else. In daily life, unlike the old Establishment, they are graceless and self-obsessed. In sum, they have no standards whatever except their own advancement. Yet they are indignant when anyone exposes their behaviour and turn savagely on those who call them to account. „
Íslenska kornið

Ég hef hérna fyrir framan mig tvo myndarlega poka með íslensku korni, heilhveiti og byggmjöli frá búinu á Þorvaldseyri undir Eyjafjöllum. Þetta er fyrirtaks kornmeti og umbúðirnar eru svo fallegar að maður verður glaður í hjartanu, brúnir bréfpokar með mynd af búsældarlegu íslensku býli, lokaðir með snyrtilegum saumi.

Kona mín hefur verið að nota þetta í bakstur. Hún er áhugakona um heimaræktun, það sem kallast localismi – að best sé að matvæli séu framleidd sem næst staðnum þar sem þeirra er neytt – og um að nýta það sem íslensk náttúra hefur að bjóða.

En það er greinilegt að eitt formannsefnið í Framsóknarflokknum hefur ekki trú á kornræktinni.

Og líka pínulítið dapurlegt að hann skuli stíga fram í pólítíkina aftur með gamla sönginn um Vinstri græna og fjallagrösin – í pínulítið breyttri mynd.

Á sínum tíma hefðum við kannski verið betur komin með fjallagrösin?

Hver veit nema það hefði verið betri efnahagspólitík?
Kreppujólavísur

Ég veit ekki hver höfundurinn er.

1.

Glitnisgaur kom fyrstur,

gráðugur í öll bréf.

Hann laumaðist í vasana

og lék með fólksins fé.

Hann vildi sjúga þjóðina,

-þá varð henni ekki um sel,

því greyið var sko afæta,

-það gekk nú ekki vel.

2.

Björgúlfsaur var annar,

með gráa hausinn sinn.

-Hann skreið úr skipi hafsins

og skaust í bankann inn.

Hann faldi sig í Rússlandi

og froðunni stal,

meðan bjórmeistarinn átti

við Yeltsín gamla tal.

3.

Bjármann hét sá þriðji,

böðullinn sá.

Hann krækti sér í milljarða

þegar kostur var á.

Hann hljóp með þá til Noregs

en hirti ekki um sjóðina,

sem féllu hver af öðrum

við sjáum núna slóðina.

4.

Sá fjórði, Bændasleikir,

var fjarskalega sljór.

Og ósköp varð hann leiður,

þegar bankadruslan fór.

Þá þaut hann eins og Welding

og þotuna greip,

og flaug með henni í London

því krónan var svo sleip.

5.

Sá fimmti Smárasnefill,

var skrítið fjármagnsstrá.

-Þegar hinir fengu í nefið

hann barði dyrnar á.

Þeir rukuupp, til að gá að

hvort gestur væri á ferð.

Þá flýtti ann sér að pokanum

og fékk sér góðan verð.

6.

Sá sjötti Sigjónárna,

var alveg dæmalaus.-

Hann framundan rústunum

rak sinn ljóta haus.

Þegar fólkið vildi skýringar

á auralausum reikningum,

hann slunginn var að afsaka

og skyldi ei neitt í hlutunum.

7.

Sjöundi var Heiðarmár,

-sá var sjaldan sýndur,

ef fólkið vildi tal af ‘onum

hann var alltaf týndur.

Hann var ekki sérlega

hnugginn yfir því,

þó þjóðarskútan maraði

þá hálfu kafi í.

8.

Baugabur, sá áttundi,

var skelfilega þver.

Hann hluta keyptaf bönkunum

með hluta úr sjálfum sér.

Svo lánaði hann sér milljarða

og yfir öðrum gein,

uns stóð hann á blístri

og stundi og hrein.

9.

Níundi var Nógafaur,

næmur á fé og snar.

Hann hentist út um heiminn

og hluti keypti þar.

Á enskum bita sat hann

í símaleik

og át þar hluti drjúga,

enga Breta sveik.

10.

Tíundi var Skallakjaftur,

tungulipur mann,

sem hamaðist á landslýð

og æsti upp hann.

Ef vammlegt var hvergi

né ósiðlegt að sjá,

hann oftast nær seinna

í það reyndi að ná.

11.

Ellefti var Stjórnaskelfir

-aldrei fékk sá kvef,

og hafði þó svo hláleg

og heljarstór eyru og nef.

Ef fnyk af féhyggju

ekki hann fann,

þá léttur, eins og reykur,

lyktina upp spann.

12.

Sólráður, sá tólfti,

kunni að spinna vef.-

Hann þingmannasveitina

sveigði í kosningaþref.

Hann krækti sér í fylgi,

þegar kostur var á.

En stundum reyndist enginn

akkurinn hans þá.

13.

Þrettándi var Kreppugeir,

-þá var komið kvöld,

alltaf kom hann síðastur

á bankahrunsöld.

Hann blekkti litlu börnin sín,

sem mótmæltu prúð og fín,

og trítluðu um bæinn

með spónaspjöldin sín.
Kverúlantar?

DV segir að gestir mínir í Silfri Egils séu kverúlantar. Blaðinu virðist reyndar sérlega uppsigað við mig þessa dagana. Við skulum skoða gestalistana frá síðustu þáttum. Er viðhorfið hjá DV kannski að annað fólk en stjórnmálamenn séu kverúlantar?

7. desember

Agnes Bragadóttir blaðamaður

Birgir Hermannsson stjórnmálafræðingur

Baldur Kristjánsson sóknarprestur

Þóra Kristín Ásgeirsdóttir blaðamaður

Gerður Kristný rithöfundur

Einar Már Guðmundsson rithöfundur

Sigurjón Þórðarson fyrrverandi alþingismaður

Óli Björn Kárason blaðamaður

Jón Steinsson hagfræðingur

Jón Daníelsson hagfræðingur

- - -

30. nóvember

Katrín Oddsdóttir laganemi

Sigurður Ingi Jónsson

Kristinn Pétursson fiskverkandi

Ástráður Haraldsson lögmaður

Einar Árnason hagfræðingur

Vilhjálmur Birgisson formaður Verslunarmannafélags Akraness

Ragnar Þór Ingólfsson verslunarmaður

Gunnar Axel Axelsson viðskiptafræðingur

Guðrún Heiður Baldvinsdóttir lektor við Háskólann í Gautaborg

Vilhjálmur Þorsteinsson forritari

Benedikt Jóhannesson ritstjóri Vísbendingar

Sigurbjörg Sigurgeirsdóttir stjórnsýslufræðingur

- - -

23. nóvember

Gunnar Axel Axelsson viðskiptafræðingur

Sigríður Ingibjörg Ingadóttir hagfræðingur

Sigríður Þorgeirsdóttir heimspekingur

Haukur Már Helgason vefritið Nei

Gunnar Sigurðsson leikari

Margrét Pétursdóttir verkakona

Vilhjálmur Bjarnason aðjúnkt

Hallbjörn Karlsson fjárfestir

Þorvaldur Gylfason prófessor

Gunnar Páll Tryggvason bankamaður

- - -

16. nóvember

Pétur Gunnarsson blaðamaður

Sigríður Dögg Auðunsdóttir blaðamaður

Ómar Ragnarsson formaður Íslandshreyfingarinnar

Kristín Helga Gunnarsdóttir rithöfundur

Ágúst Ólafur Ágústsson alþingismaður

Benedikt Sigurðsson aðjúnkt

Sigrún Elsa Smáradóttir borgarfulltrúi

Hjálmar Gíslason tölvusérfræðingur

Vilhjálmur Egilsson framkvæmdastjóri SA

Lilja Mósesdóttir hagfræðingur

Gunnar Smári Egilsson blaðamaður

- - -

9. nóvember

Jón Ólafsson heimspekingur

Ragnheiður Gestsdóttir kennari

Sigurbjörg Árnadóttir sérfróð um finnsku kreppuna

Lúðvík Lúðvíksson félagi í VR

Jan Gerritsen blaðamaður NRC Handelsblad

Mörður Árnason varaþingmaður

Ragnheiður Ríkharðsdóttir alþingismaður

Benedikt Stefánsson hagfræðingur, Nóvemberáskorunin

Andri Snær Magnason rithöfundur

Ársæll Valfells hagfræðingur

Þórólfur Matthíasson hagfræðingur

Vilhjálmur Árnason prófessor í heimspeki

- - -

2. nóvember

Lára Hanna Einarsdóttir leiðsögumaður og þýðandi

Sigrún Elsa Smáradóttir borgarfulltrúi

Sveinn Valfells hagfræðingur og eðlisfræðingur

Gunnar Smári Egilsson blaðamaður

Stefán Ólafsson prófessor

Jón Daníelsson hagfræðingur

Gylfi Zöega hagfræðingur

Steingrímur J. Sigfússon formaður VG
Að taka snúning á hluthöfum

Það eru viðskipti af þessu tagi sem Jón Steinsson var að lýsa.

Og það er gott að Morgunblaðið hafi tekið við sér og sé að fara í þessi mál.

Mogginn er reyndar í skemmtilegu ástandi. Það á hann líklega enginn þessa dagana, nema kannski bankinn.

Og blaðið virkar frjálst eins og fuglinn.
Yfirráðin yfir auglýsingamarkaðnum

Ég hef ekki verið sérstaklega á þeirri skoðun að Ríkisútvarpið eigi að sýna auglýsingar.

Hins vegar er ég ekki viss um að réttur tími sé til þess að gera stórvægilegar breytingar á þessu.

Að minnsta kosti ekki í svona miklu óðagoti.

Ég sé ekki betur en að það sé verið að færa Jóni Ásgeiri Jóhannessyni yfirráðin yfir auglýsingamarkaðnum.

Þegar þrengt er að Ríkisútvarpinu á þessu sviði verða langstærstu auglýsingamiðlarnir í eigu hans.

Sem orkar tvímælis, því hann á stórkostlegra hagsmuna að gæta í verslun á Íslandi.

Hvernig er með afslætti sem fyrirtæki í eigu Baugs og tengdra aðila njóta í miðlum 365 – nei, afsakið, Rauðsólar?

Er þess að vænta að fyrirtæki sem eiga í samkeppni við Baug njóti svipaðra kjara?

Og hvernig verður ef til dæmis verður kosið á næstunni? Munu frambjóðendur sem eru þóknanlegir Baugsveldinu fá að auglýsa á góðum kjörum í miðlum þess?

Eða stjórnmálaflokkar?

Og hvað þá með hina?

Innan úr nefndinni sem samdi þetta frumvarp berast þær fréttir að fulltrúi Samfylkingarinnar, sem reyndar er líka framkvæmdastjóri flokksins, hafi verið einna harðastur á því að knýja fram þessar breytingar.

Tilgangurinn er víst sá að jafna leikvöllinn í fjölmiðlum.

En manni sýnist að það sé verið að búa til ójöfnu á nýjum stað.

Svo á að bæta Ríkisútvarpinu þetta upp með nefskatti. Hann verður líklega hærri en áður var gert ráð fyrir.

Slík skattheimta er mjög óvinsæl, ekki síst á þrengingatímum, mun ábyggilega veikja ímynd Rúv.

Enda er einn helsti liðsmaður Baugsmiðlanna þegar byrjaður að hamra á nefskattinum.
Milli ára

Á síðasta ári voru fjárlög afgreidd með 39,2 milljarða króna afgangi.

Á fjárlögum sem nú eru til meðferðar í þinginu er gert ráð fyrir meira 150 milljarða króna halla.

Þetta hlýtur að nálgast það að vera heimsmet í ríkisfjármálum.
Var þetta hægt?

Macintosh tölvur hafa selst eins og heitar lummur á Íslandi og víðar síðustu ár. Og alls kyns varningur tengdur þeim.

Þær hafa verið í tísku, vægast sagt.

Hvernig tókst þessum mönnum að setja Apple umboðið á hausinn?

Það er heldur ekki eins og þessi varningur sé sérlega ódýr.

Segi ég – Macintosh notandi til margra ára.
Smekkleysi

Í auglýsingu býður sparisjóðurinn Byr öllum börnum sem eru fædd 2008 að „þiggja“ fimm þúsund krónur.

Núna þegar við erum vonandi að fara út úr því Íslandi þar sem peningar og peningagræðgi voru mælikvarði allra hluta.

En í Byr hafa þeir ekkert lært og geta ekki einu sinni látið nýfædd börn í friði.

Það á að koma öllum í viðskipti.
Treystir FME

Bankamálaráðherra segir í viðtali við sjónvarpið að hann treysti Fjármálaeftirlitinu fullkomlega.

Skyldi hann vera eini maðurinn á Íslandi sem er þeirrar skoðunar?

Nei, samkvæmt skoðanakönnun MMR eru fimm prósent sama sinnis.
Viðtalið við Jón Steinsson

Lára Hanna hefur klippt saman viðtalið við Jón Steinsson úr síðasta Silfri. Nú er hægt að hlýða á það í heild sinni á vef hennar.

Smellið hérna.

Hér er brot úr viðtalinu sem Lára Hanna hefur skrifað upp:

„Jón: …allt fólkið sem hefur verið efnað á Íslandi í gegnum tíðina, en er í dag gjaldþrota, er með undraskömmum hætti orðið efnað á ný. Við bara megum ekki láta þetta gerast. Við verðum að hafa alvörueftirlit með því sem er að gerast inni í þessum risastóru bönkum sem nú eru á ábyrgð skattgreiðenda.

Egill: Þú meinar að sömu aðilar geti notfært sér þetta ástand til að ná einhvern vegin aftur undir sig samfélaginu.

Jón: Þeir eru í kjöraðstæðum til þess. Þeir þekkja fyrirtækin, þeir vita hvernig er hægt að búa til einhverja díla sem hljóma eins og þeir meiki einhvern sens fyrir ríkið en eru í rauninni eitthvað allt annað. Og á meðan staðan er þannig að þetta er ekkert allt uppi á borðinu í fyrsta lagi… það eru ekki skýrar reglur um það hvernig sölu eigna og endurmati skulda er háttað innan bankakerfisins… og á meðan þetta er ekki uppi á borðinu þá er þessi hætta til staðar. Þetta eru kjöraðstæður fyrir svona látalæti vegna þess að í dag er erfiðara en nokkru sinni fyrr að átta sig á því hvað sannvirði eigna er.

Egill: Kjöraðstæður fyrir spillingu.

Jón: Kjöraðstæður fyrir spillingu.

Egill: Þú treystir þá ekki því sem er að gerast inni í bönkunum?

Jón: Nei, ég hef miklar áhyggjur af því. Í fyrsta lagi þarf verklagsreglur. En í öðru lagi er bara ekki hægt að komast hjá því að kjörnir fulltrúar þjóðarinnar (innsk.: þingmenn), sem bera ábyrgð gagnvart þjóðinni, séu virkir í eftirliti. Ég hef miklar áhyggjur af því, að það sé ekki þannig – ekki nægilega mikið. Það þarf toppfólk í það. Fólk sem hefur djúpan skilning á fjármálaleikfiminni sem innherjarnir munu bera á borð. Þegar þessi flóknu mál koma á borðið hjá bankaráðum bankanna eða fjármálaráðherra (innsk.: Árna Mathiesen) eða viðskiptaráðherra (innsk.: Björgvin G.) þá þurfum við að hafa aðila í þeirra stöðum sem geta skilið þessa díla til að þeir semji ekki af sér fyrir hönd þjóðarinnar. Ég er því miður ekki viss um það að aðilarnir í þessum stöðum á Íslandi í dag hafi nægilega djúpan skilning á því erfiða verkefni sem er fyrir höndum hjá þeim.“
Sönnunargögn liggja undir skemmdum

Maður sem ég treysti mjög vel og þekkir vel til í bankakerfinu og viðskiptalífinu sendi mér þetta bréf. Ég tel að upplýsingarnar sem koma fram í því séu svo mikilvægar að nauðsynlegt sé fyrir stjórnvöld að bregðast hratt við.

- - -

Nú eru rúmlega 2 mánuðir liðnir frá því að bankarnir féllu hver á fætur öðrum með tilheyrandi afleiðingum fyrir þjóðarbúið. Allt stefnir í að lög um sérstakan saksóknara verði samþykkt á Alþingi í dag eða næstu daga. Vonandi tekur hann til starfa sem fyrst, en spurningin er hvort skaðinn sé ekki þegar skeður. Samkvæmt mínum upplýsingum liggja sönnunargögn undir skemmdum í öllum bönkunum, þar sem ekki var haft fyrir því að taka heildarafrit hjá hverjum banka fyrir sig og setja afritin í örugga geymslu hjá Seðlabankanum eða Fjármálaeftirliti. Það er því ekki víst að gögnin sýni rétta stöðu, þegar rannsókn fer í gang.

Vandamálið með skilanefndirnar er að þær eru flestar skipaðar að hluta til innanbúðarfólki. Sumt af þessu fólki tók þátt í sukkinu og er því að greiða úr flækju og óreiðu sem það orsakaði sjálft eða átti að koma í veg fyrir. Fólk sem var í lykilstöðum við að svindla er núna kannski komið í lykilstöðu við að hylma yfir. Búið er að setja alla starfsmenn nýju bankanna, sem voru í gömlu bönkunum á athugunarlista. Hvers vegna skyldi það vera? Jú, menn óttast að þeir muni stunda svik. En það er ekki nóg að setja starfsmenn nýju bankana á athugunarlista. Starfsmenn gömlu bankanna þarf líka að vakta. En hver gerir það?

Loks hefur mér verið bent á, að endurskoðunarfyrirtækin munu vera með talsverða samvinnu sín á milli varðandi skoðun á sína á bönkunum. Ástæðan mun vera sú, að menn eru að reyna að átta sig á öllu fiffinu sem viðhaft var til að fela vafasamt hátterni og ekki síður vegna þess að þau í raun og veru vita ekkert hvernig eigi að bera sig að við svona skoðun. Að KPMG sé að skoða Glitni sé langt frá því það alvarlegasta sem er að gerast, enda KPMG stórt fyrirtæki og hver endurskoðandi innan fyrirtækisins í reynd eins og sérstakt fyrirtæki undir einni regnhlíf. Nei, það sé mun alvarlegra að stóru fyrirtæki eru með þetta víðtæka samstarf sína á milli.
Stuðningsmenn Samfylkingar gefast upp á flokknum

Björgvin Valur Guðmundsson á Stöðvarfirði hefur fylgt Samfylkingunni að málum og sótt landsfundi flokksins.

Nú segir hann á bloggi sínu að hann sé hættur að styðja flokkinn.

Björgvini er farið eins og mörgu samfylkingarfólki sem er bit á flokknum sínum. Finnst eins og hann standi vörð um spillinguna á Íslandi.

Margt samfylkingarfólk er í nánast í losti eftir framgöngu Lúðvíks Bergvinssonar í Kastljósi í gær.

Björgvin vill stofna nýjan jafnaðarmannaflokk. Kannski er að myndast jarðvegur fyrir slíkan flokk.
Steinar Bragi, Bryndís, Andri og Rúnar í Kiljunni

Í kvöld er á dagskrá næstsíðasti Kiljuþátturinn fyrir jól.

Meðal gesta í þættinum eru Steinar Bragi Guðmundsson, Bryndís Schram ogGuðmundur Andri Thorsson.

Steinar segir frá nýrri skáldsögu eftir sig sem nefnist Konur, Bryndís hefur sent frá sér minningabókina Í sól og skugga, en Guðmundur Andri er höfundur bókarinnar Segðu mömmu að mér líði vel.

Við fjöllum um nýja bók eftir snilldarkokkinn Rúnar Marvinsson en þar er meðal annars kennt að matreiða úr þangi – og líka um bók þar sem er sagt frá ævi skáldsins og bóhemsins Dags Sigurðarsonar.

Kolbrún og Páll fjalla um Land tækifæranna eftir Ævar Örn Jósefsson, Skuggamyndir úr ferðalagi eftir Óskar Árna Óskarsson, Fíusól eftir Kristínu Helgu Gunnarsdóttur og Hvert orð er atvik eftir Þorstein frá Hamri.

Og Bragi segir frá Elíasi Mar.
Persson

Gætum við kannski fengið Göran Persson til að stjórna landinu í smátíma?
Traust

Þessi könnun frá MMR er ansi mergjuð.
Að vita lítið sem ekki neitt

3. desember birtist hér á vefnum bréf frá Jóni Gerald Sullenberger þar sem hann upplýsti að endurskoðunarfyrirtækið KPMG sem væri að rannsaka Glitni hefði líka verið endurskoðandi FL Group og Glitnis, aðaleigenda bankans.

Síðan hefur verið mikil umræða um þetta. Ekki furða að mörgum hafi þótt þetta óeðlilegt í ljósi þess að tengsl þessara félaga við bankann voru í hæsta máta sérkennileg.

Í Kastljósi í kvöld sagðist Björgvin G. Sigurðsson viðskiptaráðherra ekki hafa vitað þetta fyrr en í gær.

Og í sama þætti var Lúðvík Bergvinsson með hávært tal um að menn mættu ekki vera með „svona“ ásakanir.