„Meðferð Þjóðverja á Grikkjum er reginhneyksli“

Veruleikinn sem blasir við í Evrópusambandinu er nöturlegur. Þjóðverjar hafa einsett sér að brjóta á bak aftur ríkisstjórnina sem Grikkir kusu fyrir fáum vikum. Hún skal niðurlægð. Lýðræðið talaði í Grikklandi, en þetta er svar þeirra sem ráða för í ESB.

Niðurskurðaráætlun svokallaðrar Þrenningar – ESB, Evrópska seðlabankans og Alþjóðagjaldeyrissjóðsins – í Grikklandi hefur mistekist svo hrapallega að atvinnuleysi er 25 prósent. Meira en 50 prósent meðal ungs fólks. Þjóðarframleiðsla hefur dregist saman um 22 prósent síðan 2009. Skuldir miðað við þjóðarframleiðslu hafa hækkað um 35 prósent.

Í kosningunum í janúar lýstu grískir kjósendur því yfir – og ekki síst unga fólkið sem ber enga ábyrgð á þessari stöðu – að nóg væri komið.

Nóbelsverðlaunahafinn Joseph Stiglitz skrifaði fyrr í mánuðinum að það þyrfti alþjóðlegan ramma utan um skuldaaðlögun fyrir ríki. Tími skuldafangelsa hefði endað á 19. öld, menn hefðu einfaldlega komist að því að skuldafangelsi væru óhagkvæm.

Stiglitz segist vona að þeir sem skilja hagfræðina á bak við skuldir og niðurskurð verði ofan á, og þeir sem trúa á lýðræði og mennsku. Það eigi þó eftir að koma í ljós.

Evran var auðvitað aldrei hentug fyrir Grikki, en þegar hún var tekin upp pumpaðist lánsfé inn í landið. Þeir sem lánuðu þessar stóru fjárhæðir hljóta líka að bera ábyrgð. Grikkir geta ekki fellt gjaldmiðil sinn – sú staðreynd útheimtir pólitíska samstöðu sem er ekki fyrir hendi í Evrópusambandinu. Hin pólitíska eining er afar rýr og þannig stjórnast viðhorf Þjóðverja af þröngum hagsmunum heimafyrir en ekki evrópuhugsjón.

Kröfur Grikkja eru alls ekki óraunhæfar, en þýska stjórnin vill ekkert nema uppgjöf frá ríkisstjórn Tsipras. Larry Elliott, viðskiptaritstjóri Guardian, segir að gríska stjórnin vilji ráða bót á neyðarástandinu sem ríkir í landinu (hann notar hugtakið humanitarian crisis). Niðurskurðurinn hafi gengið alltof langt, fyrir hverja evru sem hafi sparast með honum hafi hagkerfið skroppið saman um eina evru og tuttugu sent. Gríska stjórnin vill frekari skuldaaðlögun og meira fé í uppbyggingu. Þetta myndi þýða að breyta yrði markmiðum Þrenningarinnar um afgang á fjárlögum. Einnig er ljóst er að engin ríkisstjórn í Grikklandi hefur verið líklegri til að geta tekið á spillingu og skattsvikum.

Elliott segir að Þjóðverjar bjóði púnverskan frið, eins og Rómverjar í Karþagó á sínum tíma. Það dugir ekki að sigra andstæðinginn, það verður að niðurlægja hann. Karþagó var brennd til grunna og íbúarnir settir í þrældóm.

Þessu á Tsipras að hafna, segir Elliott, hann á að halda sig við eina vopnið sem Grikkir hafa, hótunina um að yfirgefa evruna. Raunin sé að Evrópusambandið og Merkel óttist glundroðann sem af því kynni að hljótast og áhrifin á evrópusamrunann.

Einn virtasti hagfræðingur í heimi, Kenneth Rogoff, segir hættu á að teknókratarnir í Evrópusambandinu vanmeti hinar pólitísku hræringar í Grikklandi. Hann telur að ESB þurfi að vera miklu sveigjanlegra hvað varðar uppgjöf skulda. Eitt viðkvæðið er að fordæmið sé hættulegt, en Rogoff telur að önnur ríki á jaðri ESB muni fyrr eða síðar þurfa meiri hjálp. Evrusvæðið þurfi að halda áfram að svigna ef það eigi ekki að brotna.

Stjórnmálafræðingurinn Birgir Hermannsson orðar þetta svo á Facebook:

Meðferð Þýskalands á Grikklandi er að verða eitt reginhneyksli. Eina vitræna ástæðan fyrir viðhorfi Þýskalands er pólitísk; að þýsk sjórnvöld vilji geta sagt við kjósendur að önnur Evrópulönd hafi neytt þau til að gefa eftir. Viðhorf ríkisstjórnar Grikklands virðist bæði heiðarlegt og hófsamt.

Hér er lagt út af Odysseifskviðu. Angela Merkel er í líki hins eineygða risa Pólýfemosar en Alexis Tsipras er Odysseifur.