arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Viðtalið við Black

William K. Black, háskólaprófessor og fyrrverandi fjármálaeftirlitsmaður, hélt stórmerkilegan fyrirlestur í Háskóla Íslands. Mikið fjölmenni hlustaði á hann, meðal annars formaður rannsóknarnefndar Alþingis, sérstakur saksóknari, yfirmaður efnahagsbrotadeildar lögreglunnar og Gunnar Andersen, nýr forstjóri Fjármálaeftirlitsins.

Gunnar sagði frá málum sem FME er að rannsaka – og nefndi að þar kæmi meðal annars við sögu innherjaviðskipti og markaðsmisnotkun.

Hér er viðtalið við Black úr Silfrinu í gær, í tveimur hlutum, með íslenskum texta. (Ég þakka Láru Hönnu fyrir hjálpina.)

Fyrri hluti:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=Ph-YJIyQ128]

Seinni hluti:

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=yPtWQ8rPhno]
Nýja stjórnin

Skipan í ráðherrastóla ber vott um að flokkapólitík hafi fyrst og fremst verið höfð í fyrirrúmi, fremur en að leitað hafi verið að hæfasta fólkinu í hvert embætti. Ráðherrarnir eru tólf, sem er vel í lagt á erfiðleikatímum. Líklegast er að í svona ríkisstjórn myndist innri kjarni sem fer í raun með völdin: Steingrímur og Jóhanna, aðstoðarmenn þeirra, og kannski tveir ráðherrar aðrir sem fá stundum að vera með.

Árni Páll Árnason félagsmálaráðherra – það eru engar heimildir fyrir því að hann hafi sýnt þeim málaflokki áhuga.

Katrín Júlíusdóttir er iðnaðarráðherra, hún var næst í röðinni af konunum í Samfylkingunni.

Jón Bjarnason er landbúnaðar- og sjávarútvegsráðherra. Jú, hann er búinn að sitja lengi á þingi. Kannski er hann mesti framsóknarmaðurinn þar.

Kristján Möller er samgönguráðherra. Hann situr sem fastast – og eru þau eftir þrjú úr hrunstjórninni, hann, Össur og Jóhanna.

Björgvin G. segist ekki hafa viljað ráðherraembætti. En var honum boðið það?

Samfylkingin fær sitt ESB, en hvað fá Vinstri græn á móti? Ein þeirra öflugasta manneskja, Svandís Svavarsdóttir, sest í umhverfisráðuneytið.

Hvaða skilaboð felast í því?
Black og Pettifor í Silfrinu

Meðal gesta í Silfri Egils í dag eru Bandaríkjamaðurinn William K. Black og Ann Pettifor sem er frá Suður-Afríku hefur lengi verið búsett í Bretlandi.

Black er háskólaprófessor sem áður var háttsettur í fjármálaeftirliti. Hann hefur fjallað mikið um fjársvik og hlut þeirra í efnahagshruninu, mun flytja fyrirlestur um þetta efni í Háskólanum klukkan 12 á morgun. Fyrirlesturinn heitir Black er höfundur bókar sem nefnist The Best Way to Rob a Bank is from the Inside.

Ann Pettifor er forstjóri samtaka sem nefnast Advocacy International. Hún var aðalhvatamaður átaks sem hét Jubilee 2000 – þar var barist fyrir því að skuldir fátækustu ríkja heims yrðu felldar niður. Pettifor spáði því að efnahagskerfi heimsins stefndi í hrun vegna skulda þegar árið 2003, en 2006 gaf hún út bókina The Coming First World Debt Crises.

Af öðrum gestum í þættinum má nefna Ólaf Arnarson, Margréti Tryggvadóttur og Pál Vilhjálmsson.
Styrkirnir og borgarstjórnin

Ég vakti athygli á því hérna um daginn að margir helstu styrkþegarnir í röðum stjórnmálamanna kæmu úr röðum borgararstjórnarmanna og að skýringanna væri kannski að leita í því að þar hafa pólitíkusar eiginlegt úthlutunarvald.

Mörður Árnason setur fram svipaðar hugleiðingar á bloggi sínu:

„ Viðurkenni að ég var hissa vikuna fyrir kosningar á milljónastyrkjunum sem fólk hafi fengið, þar á meðal flokksfélagar mínir og keppinautar í prófkjörum Samfylkingarinnar, og finnst þeir eiginlega ekki siðlegir. Þetta er auðvitað búið núna og verður vonandi aldrei meir, en þessi skuggi eltir fólkið áfram í pólitíkinni, og líka flokkinn þess og aðra frambjóðendur, einsog sást hjá okkur núna.

Rétt hjá Helgu Völu: Við í Samfylkingunni þurfum að hreinsa þessi styrkjamál alveg út fyrir næstu kosningar.

Ekki síst vegna þess að næstu kosningar eru sveitarstjórnarkosningar, og það hlýtur að vekja athygli okkar í Reykjavík hvað margir af þeim sem voru í fréttum vegna styrkja koma einmitt úr borgarstjórn Reykjavíkur: Steinunn Valdís Óskarsdóttir, Guðlaugur Þór Þórðarson, Björn Ingi Hrafnsson, Helgi Hjörvar. Er þetta tilviljun? Eða er samgangur stjórnmálamanna og peningavalds kannski nánari í sveitarstjórnum en á þinginu? Án þess að saka neinn um neitt eru sveitarstjórnirnar öðruvísi en þingið að því leyti að þar fer sama fólkið með löggjafarvald og framkvæmdarvald, og margar ákvarðanir í sveitarstjórnum snerta hagsmuni verktaka og viðskiptamanna ýmiskonar miklu beinna en atkvæðagreiðslur á alþingi. Er það tilviljun að hinir ofantöldu hafa allir komið við sögu hjá stórfyrirtækjum borgarinnar, veitum og höfn?“

Hvað er annars með þessi styrkjamál, hafa þau burtsofnað eftir kosningarnar?
Ekki ísbjarnarblús

Við skulum ekki vera of ströng fyrir náungana sem stóðu fyrir ísbjarnargabbinu nyrðra.

Mér sýnist nefnilega þegar ég geng í gegnum miðbæinn í Reykjavík að ísbirnir séu mjög eftirsóttir innan ferðamannaþjónustunnar.

Í hverri einustu minjagripaverslun blasa við ísbirnir. Fyrir utan búð neðst á Laugaveginum standa tveir ísbirnir, nánast í fullri stærð.

Við Íslendingar eigum ekki mikið tilkall til ísbjarna. Þeir villast örsjaldan hingað til lands – að mig minnir tveir á síðustu árum – og eru þá umsvifalaust skotnir.

En í þessu felast möguleikar til að afla gjaldeyris sem okkur sárvantar.

Við gætum jafnvel farið að bjóða upp á ísbjarnarskoðunarferðir.

„Was this a polar bear?“

„Yes, I think so.“
Hvað verður um Landsvirkjun?

Við fáum ekki að vita hvert orkuverðið til stóriðju er.

En einhver brotalöm er í samningunum ef Landsvirkjun er komin fast að því að rúlla.

Þá hafa hinar miklu fjárfestingar undanfarin ár ekki staðið undir sér.

Andri Geir Arinbjarnarson skrifar á blogg sitt og spyr hvað sé framundan hjá Landsvirkjun:

Gjaldþrot, þjóðnýting eða einkavæðing?
McWilliams

David McWilliams sem mikið er vitnað í vegna ummæla hans um Írland og evruna tók langt viðtal við mig fyrir heimildaþátt um íslenska efnahagshrunið sem verður sýndur a.m.k. á Írlandi og í Ástralíu.

Ég þekkti ekki til mannsins, en kannski hefði ég frekar átt að taka viðtal við hann? Hann virkaði greindarlegur.
Mikil áróðursherferð LÍÚ

Það er ljóst að í gangi er massíf áróðursherferð LÍÚ gegn breytingum á kvótakerfinu.

Mér barst til dæmis áðan fjölpóstur frá Samherja sem er sendur á mikinn fjölda sveitarstjórnarmanna á Norðurlandi, frá Húnavatnssýslu og austur á Húsavík, í nafni Útvegsmannafélags Norðurlands.

Þeir eru þar hvattir til að reyna að hafa „góð“ áhrif á stefnu stjórnvalda.

Yfirskrift fjölpóstsins er Áframhaldandi góð gjaldeyrisöflun er nauðsyn.

Ekki er minnst á skuldir úgerðarinnar í þessum pósti.
Efnahagsráðherrann

Það hefur lengi verið viðkvæði að forsætisráðherra Íslands sé líka ráðherra efnahagsmála, einhvers konar ofurfjármálaráðherra.

Þessa útlistun má til dæmis lesa í pistli hjá Birni Bjarnasyni í dag.

Þar er Jóhönnu Sigurðardóttir legið á hálsi fyrir að taka í mál stofnun sérstaks efnahagsráðuneytis.

Davíð Oddsson hafði frekar grófan skilning á efnahagsmálum, en styrkur hans var innsæi og næmt tilfinningasamband við þjóðina.

Hann lagði niður Þjóðhagsstofnun vegna þess að hún reiknaði ekki rétt að hans mati.

Arftaki hans, Geir Haarde, var það sem kallast number cruncher, enda búinn að dvelja lengi í fjármálaráðuneytinu. Vandi hans var skortur á innsæi – og um leið virtist hann hafa litla yfirsýn.

Hitt er svo annað mál að Steingrímur J. Sigfússon stefnir í að verða óhemju valdamikill fjármálaráðherra, kannski sá valdamesti sem sögur fara af á Íslandi.

Hann og Jóhanna verða að gæta sig á þeirri hefð sem skapaðist á tíma Davíðs og Halldórs Ásgrímssonar að stjórnarfar á Íslandi byggist á tvíhöfða valdi flokksformanna sem eru ráðherrar númer eitt og tvö.

Þetta var svo eins og mótað í stein þegar Ingibjörg Sólrún og Geir Haarde mynduðu sína ríkisstjórn.

En þetta er auðvitað engin regla, bara vondur siður.
Krónan styrkist ekki

Þá er það komið á hreint.

Menn trúa því ekki lengur að íslenska krónan muni styrkjast að ráði.

Ekki næstu þrjú árin.

Eða það segir í spá Seðlabankans.

Evran kostar nú 168 krónur, en talið er að hún verði ekki ódýrari en 145 krónur.

Þetta eru vond tíðindi fyrir alla þá sem eru að borga af gengislánum. Haraldur Líndal Haraldsson skrifar um það í Fréttablaðið í dag.

Og þetta segir okkur líka að kjörin hérna dragast langt aftur úr nágrannalöndunum.
Hannes skrifar í Moggann

Maður leggur við hlustir þegar skáldjöfur eins og Hannes Pétursson skrifar í blöð. Það gerist ekki oft. Hann er höfundur greinar sem birtist í miðopnu Morgunblaðsins í dag.

Niðurlag greinarinnar, sem ber yfirskriftina Það var nú það, er svohljóðandi:

- - -

„Nei, efnahagsvandinn hlýtur að liggja dýpra. Hann hlýtur að teygja anga sína til Krónkarlanna. Það eru merkilegir menn, Krónkarlarnir. Þann hóp skipa meðal annarra þeir sem segja að við þurfum að borða meira af íslenzkum mat til þess að losna úr bankahruninu, efnahagshruninu, gjaldmiðilshruninu og líka þeir sem fengu fiskveiðiheimildirnar í skírnargjöf, fermingargjöf, brúðargjöf. Krónkarlarnir eru til að mynda svo sjálfstæðir að þeir geta ekki hreyft sig, hvorki aftur á bak né áfram, án búvéla, skipa og margs konar tæknibúnaðar sem þeir urðu að kaupa í útlöndum, ekki sízt af þjóðum sem þeir fyrirlíta, þjóðum sem samt eru nógu góðar til þess að kaupa af þeim sjálfum hrossin og fiskinn.

Við getum auðvitað japlað á íslenzkum mat eins lengi og hann hrekkur til. En hvað gera Krónkarlarnir þegar ekkert er lengur í súrtunnunum, skreiðarhjallarnir standa tómir og hvorki má fjölga fénaði sökum ofbeitar né auka aflann úr sjó sökum ofnýtingar fiskistofna? Eða getur sjávarútvegurinn skaffað okkur nóg í soðið kvölds og morgna allan ársins hring um langa framtíð og selt samtímis fisk til hinna fyrirlitnu þjóða eins og verið hefur? Fæðuöryggið, hvort heldur í landbúskap eða útvegi, virðist eftir allt saman vera gjaldeyrismál.

Annars er skemmst frá því að segja að við Íslendingar þykjum nú einhver mestu roðhænsni sem um getur í heiminum. Það kann að bæta mannorðið að borða íslenzkan mat í öll mál, en lagar tæpast að ráði hina víðfrægu skuldastöðu.

Lýðveldið okkar er orðið haustlegt. Við sem munum stofnun þess og vorþytinn sem þá fór um þjóðlífið gerumst í raun orðlaus af forundrun. Hverslags heimska, hverslags glámskyggni, hverslags glæpir valda því að nú skuli komið hausthljóð í vindinn?“
Merkilegur vefur Kristins

Ég vek athygli á bloggsíðu Kristins Péturssonar, fyrrverandi alþingismanns og útgerðarmanns í Bakkafirði, þar sem hann skrifar athyglisverðar hugleiðingar um ýmis mál, aðallega fiskveiðistjórnun og vanda þjóðarbúsins.

Kristinn var þingmaður fyrir Sjálfstæðisflokkinn 1988-1991, en hann er þeirrar gerðar að hann rekst ekki vel í flokki, marsérar ekki alveg í takt.

Hann barðist lengi í fiskvinnslu á Bakkafirði, en varð á endanum að gefast upp eins og lesa má í þessari grein Jakobs F. Kristinssonar.
Bankarnir og fyrirtækin

Í viðskiptablaði Moggans birtist grein sem Elías Pétursson benti mér á.

Greinina má finna í pdf skjali hér neðst.

Elías skrifar svohljóðandi bréf til skýringar:

- - -

„Sæll vertu,

Á bls 6 í viðskiptablaði moggans er ágæt grein um bankana og „ónýtu“ fyrirtækin………

Það sem þarf að gera er að mínu mati eftirfarandi………

Setja á stofn hóp/nefnd með þátttöku erlendra rekstrarsérfræðinga sem yfirfer allt sem bankarnir gera, skylda þarf bankanna til þess að láta þær upplýsingar af hendi.

Það er líka nauðsynlegt að fá erlenda aðila til þess að meta hvaða fyrirtæki eiga að fá að lifa í skjóli ríkis og skattborgara.

Ég alla vega treysti hvorki Steingrími né öðrum stjórnmálamönnum til þeirrar flokkunnar, og í ljósi reynslunnar treysti ég ekki heldur bönkunum til þessa verks.

Þau fyrirtæki sem síðan verða metin þess verð að vera leyst úr snörunni af skattborgurum eiga að fara inn í fyrirtæki á vegum ríkisins og allar upplýsingar um hjálp og annað verða að vera öllum aðgengilegar alltaf.

Það mætti jafnvel hugsa sér að hluti þessa eignarhalds/sölumeðferðar fyrirtækis ríkisins færi beint í almenningseigu, það erum jú við sem erum að borga brúsann. Það gæti verið góður móralskur kostur að senda íslendingum td 45% hlutfjár í því félagi, þar með erum við orðin svolítið „saman“ í björguninni og endurreisninni

Þau fyrirtæki sem ekki metast lífvænleg af erlendum fagmönnum verða svo bara að fara á hausinn því miður.

Sú staða sem er í dag er algjörlega óásættanleg, að bankarnir séu að keppa við viðskiptavini sýna um þær fáu krónur sem þó eru í umferð.“

- - -

Moggagreinin er hérna:

mime-attachment.pdf
Sparisjóðabankinn í Flórída

Hvað var Sparisjóðabankinn að lána til fasteignaverkefna í Flórída?

Sigrún Davíðsdóttir veltir þessu fyrir sér.
Bréf til bresks þingmanns

Magnús skrifar hér í athugasemdakerfið og hefur sent breska þingmanninum Graham Brady svohljóðandi bréf. Um að gera að láta þetta berast sem víðast – líka á ritstjórnir fjölmiðla sem geta afhjúpað Gordon Brown.

-- - -

Ég var rétt í þessu að senda tölvupóst á þingmanninn sem bar upp fyrirspurnina í House of Commons. Þingmaðurinn heitir Graham Brady (vefsíða: http://www.grahambradymp.co.uk/ ). Sendið honum endilega tölvupóst og bendið honum á ósannsöglina sem forsætisráðherrann bar á borð fyrir hann sem svar við spurningunni góðu um “cancer charity fund” sem Kaupthing Singer & Friedlander tapaði og bresk yfirvöld neita að bæta. Tölvupóstfangið er: crowthers@parliament.uk

“Dear Mr.Graham Brady:

I am an Icelandic citizen and like so many citizens from both my country and the UK, I am absolutely appalled by the havoc irresponsible bankers have wrought on our societies. I am also extremely bothered by the lack of regulatory supervision by the Icelandic banking regulatory authorities that helped create our crisis.I am writing you today to bring a serious matter to your attention. The campaign to recover the funds for the cancer charity at Christies has all my support as news of great financial loss by various charities, research funds and universities that did business with Landsbankis IceSave and Kaupthing Singer & Friedlander has saddened me.

It was nevertheless quite disturbing to witness the UK Prime Ministers response to your question in the House of Commons where he implied that the UK regulatory authorities were not responsible in the Christie case. Mr. Brown said: “The fact is we are not the regulatory authority.” This is false.

Christies business was with Kaupthing Singer & Friedlander, a bank that was under UK regulatory authority and was regulated by the FSA. This is

clearly stated in the Treasury Committee report dated 04/04/09:

“Kaupthing Singer & Friedlander was a subsidiary of Kaupthing Bank hf, and

was therefore regulated by the FSA, and covered by the UK depositor

protection scheme, the Financial Services Compensation Scheme (FSCS).”

(From Treasury Committee – Fifth Report:

http://www.publications.parliament.uk/pa/cm200809/cmselect/cmtreasy/402/40202.htm ).

It is a serious matter if the PM deliberately lies to the House of Commons about this basic fact. In his reply to your excellent question he is shuns responsibility and blames the Icelandic authorities for harming a Charity that is by law protected by the UK authorities. This particular case has nothing to do with Iceland, the Icelandic government, the Icelandic people or the IMF.

I sincerely hope that you will address this issue again with the PM in the House of Commons.

The entire population of Iceland is suffering greatly because of reckless bankers, as are other citizens in the world. We are ashamed of the people who caused our collapse and directly affected us and UK citizens, businesses and government bodies.

We are nevertheless not to blame for the Christie travesty. Prime Minister Brown will need to be confronted and take responsibility in the tragic Christy case.

Sincerely,

(Name)

Citizen of Iceland“
Nauðsynlegt að mótmæla við Strauss-Kahn

Gunnar Tómasson hagfræðingur skrifaði þessa athugasemd við greinina Dóninn í Downingstræti.

- - -

Samkvæmt 1. gr. (i) stofnskrár Alþjóðagjaldeyrissjóðsins (AGS) er hlutverk hans að efla samvinnu meðlimaríkja á sviði alþjóðapeningamála, og ber AGS að hafa það hlutverk að leiðarljósi í öllu starfi sínu:

Articles of Agreement of the International Monetary Fund

Article I – Purposes

The purposes of the International Monetary Fund are:

(i)

To promote international monetary cooperation through a permanent institution which provides the machinery for consultation and collaboration on international monetary problems.

(ii)

To facilitate the expansion and balanced growth of international trade, and to contribute thereby to the promotion and maintenance of high levels of employment and real income and to the development of the productive resources of all members as primary objectives of economic policy.

(iii)

To promote exchange stability, to maintain orderly exchange arrangements among members, and to avoid competitive exchange depreciation.

(iv)

To assist in the establishment of a multilateral system of payments in respect of current transactions between members and in the elimination of foreign exchange restrictions which hamper the growth of world trade.

(v)

To give confidence to members by making the general resources of the Fund temporarily available to them under adequate safeguards, thus providing them with opportunity to correct maladjustments in their balance of payments without resorting to measures destructive of national or international prosperity.

(vi)

In accordance with the above, to shorten the duration and lessen the degree of disequilibrium in the international balances of payments of members.

The Fund shall be guided in all its policies and decisions by the purposes set forth in this Article.

Lagalegur ágreiningur íslenzkra og brezkra stjórnvalda varðandi ICESAVE reikninga Landsbanka í Bretlandi fellur ekki undir valdsvið AGS.

Í orðum Gordon Brown í brezka þinginu – „Þessvegna erum við í viðræðum við Alþjóðagjaldeyrissjóðinn og önnur yfirvöld um hversu hratt Ísland mun borga til baka af því tjóni sem landið er ábyrgt fyrir.” – felst fullyrðing um rétta túlkun alþjóðalaga í þessu sambandi.

Ágreiningur er uppi meðal brezkra og íslenzkra lögfræðinga varðandi túlkun viðkomandi alþjóðalaga. Þann ágreining ber að leysa á vettvangi öðrum en Alþjóðagjaldeyrissjóðnum.

Íslenzk stjórnvöld hljóta því að mótmæla harðlega við Dominique Strauss-Kahn, framkvæmdastjóra Alþjóðagjaldeyrissjóðsins, að sl. haust og aftur núna virðist einhliða túlkun brezkra stjórnvalda á viðkomandi lagaákvæðum hindra heilshugar samvinnu AGS við Ísland á grundvelli stofnskrárákvæða Alþjóðagjaldeyrissjóðsins.
Tvö bréf um Brown

Hér eru tvö bréf sem mér bárust í dag um Downingstrætisdónann, Gordon Brown, og dæmalaus ummæli hans í breska þinginu um Íslendinga.

- - -

„Ég las innskot þitt um ummæli Brown á breska þinginu varðandi fyrirspurn um innistæðureikning sem ekki hafði fengist greiddur. Þetta mál virðist vera mjög stórt mál á Bretlandi – enda um að ræða 6,5 milljón punda innistæðu krabbameinssjóðs breska sjúkrahússins Christie's í Manchester. En það sem gleymdist í frétt Vísis var að þessa innistæða var í bankanum Kaupthing Singer & Friedlander. Minn skilningur er sá að breskir eftirlitsaðilar hafi borið ábyrgð á Kaupthing Singer & Friedlander – ekki íslensk yfirvöld. Í fyrirspurnartímanum skellir Brown skuldinni á íslensk yfirvöld og segist vera að vinna með IMF í að tryggja endurgreiðslur frá okkur Íslendingum. Þetta mál er funheitt í Bretlandi þar hafa 50 þús manns undiritað kröfu um að þessi innistæða verði greidd tilbaka til Krabbameinssjóðsins. Í breskum blöðum er talað um ÍSLENSKA BANKANN Kaupthing Singer & Friedlander og reiði Breta beinist að okkar yfirvöldum. Þetta er náttúrlega skelfilegt PR klúður ef að við látum Brown núna skella skuldinni af Kaupthing Singer & Friedlander á okkar herðar og raunar grafalvarlegt milliríkjamál ef að forsætisráðherra Breta fer með slíkar fleipur og breska þinginu.“

- - -

„Ummæli Gordon Brown eru einkar ósmekkleg í ljósi þess að sá velgerðarsjóður í Manchester sem ýtti umræðum af stað í breska þinginu var í viðskiptum hjá Singer & Friedlander bankanum (sem vissulega var í eigu Kaupþings) en sá banki starfaði samkvæmt leyfum og undir eftirliti FSA í Bretlandi, borgaði skatta í Bretlandi og er því á ábyrgð breska ríkisins og breska tryggingsjóðsins. Af þeim ástæðum hafa endurgreiðslur til velferðarsjóðsins ekkert með samskiptin við Ísland að gera, ekkert með íslenska tryggingasjóði að gera, ekkert með Icesave að gera og ekkert með viðræður Íslendinga og Breta að gera. Brown var að reyna að skýla sér og vangerð breskra stjórnvalda gagnvart þessum sjóði með því að blása í glóðir andúðar gegn Íslendingum.“
3100 milljarðar

Seðlabankinn segir að skuldir Íslendinga séu 3100 milljarðar króna.

Hvað þurfum við að borga mikið af þessu?

Hvaða vaxtagreiðslur eru af þessu skuldafargani?

Standa hinar rýru þjóðartekjur sem hér verða á næstu árum undir þessu?

Hvaða lífskjör verða hérna við þessar aðstæður?

Maður finnur reiði og ráðleysi vaxa meðal almennings.

Nú um helgina verður mynduð ný ríkisstjórn. Á þeim tímamótum þarf þjóðin að fá almennileg svör.
Dóninn í Downingstræti

Gordon Brown er svo illa haldinn af valdhroka og frekju að hann kastar farsímum og tölvuprenturum í Downingstræti. Breskir kjósendur hafa upp til hópa skömm á þessum óuppdregna dóna og aðferðum hans.

Í þinginu í dag talaði hann svona til Íslendinga samkvæmt frásögn Vísis.

„ Mikilvægast er að íslensk stjórnvöld borgi,“ sagði Brown. „Þessvegna erum við í viðræðum við Alþjóðagjaldeyrissjóðinn og önnur yfirvöld um hversu hratt Ísland mun borga til baka af því tjóni sem landið er ábyrgt fyrir.“

Ég veit ekki með ykkur, en ég kannast ekki við að hafa valdið Brown eða Bretum neinu tjóni.

Og ef Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn ætlar að láta Breta setja Íslendingum einhverja afarkosti – ja, þá höfum við ekkert við þá að tala.
Fornfálegar aðferðir

Þegar leik eins og Chelsea-Barcelona í gær er sjónvarpað um heimsbyggðina er passað upp á að áhorfendurnir heima í stofu sjái hvert smáatriði. Það eru ótal myndavélar í kringum völlinn, atvik eru sýnd hægt, myndvinnslan er hreint ótrúlega fullkomin.

Þeir sem heima sitja sá leikinn miklu betur en þeir sem eru á áhorfendapöllunum – og þeir sjá hann líka miklu betur en dómarinn.

Það sérstakt að í fótboltanum sé haldið í hið forneskjulega kerfi með dómara og tvo línuverði. Þegar hægt er að dæma leiki miklu betur með aðstoð myndavéla.

Þetta var besta aðferðin sem var fáanleg þegar fyrst var farið að keppa í þessari íþrótt. Það var löngu fyrir tíma sjónvarps. Boltarnir voru reimaðir og markmenn voru með sixpensara á hausnum.

Síðan hafa orðið nokkrar tækniframfarir. Við getum horft á mistök dómara aftur og aftur í sjónvarpinu eða tölvunni heima.

Sumum finnst kannski skemmtilegt að sjá dómara eyðileggja leiki með vitlausum ákvörðunum. Segja jafnvel að þetta sé partur af sjarma leiksins.

En frekar er það nú langsótt.
Vextir

Þeir lækkuðu vextina aðeins, en í meginatriðum er þetta samt staðan.
Afgerandi skoðanakönnun

Þessi skoðanakönnun kemur á því sem má kalla strategískum tíma.

Merkilegt er að sjá að stuðningsfólk VG er að meirihluta hlynnt aðildarviðræðum. Innan Framsóknarflokksins er hlutfallið yfirgnæfandi.

Eftir þetta verður varla séð annað en að strikið verði tekið á aðildarviðræðurnar.
Ann Pettifor í Silfrinu

Ann Pettifor verður meðal gesta í Silfri Egils á sunnudag. Hún er þekkt fyrir baráttu sína fyrir því að skuldir fátækustu ríkja heims verði felldar niður. Árið 2006 skrifaði hún bókina The Coming First World Debt Crises þar sem hún fjallar um þá skuldasúpu sem Vesturlönd – og er sögð hafa spáð lánsfjárkreppunni þegar árið 2003.
Skuldir Björgólfs eldri

Sigrún Davíðsdóttir flutti áhugaverðan pistil í Speglinum um skuldir Björgólfs Guðmundssonar.