arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ömurleg kosningaúrslit í Ísrael

Af tvennu illu vonar maður að Tzipi Livni verði forsætisráðherra Ísraels fremur en Benjamin Netanyahu.

Netanyahu átti sinn tíma sem forsætisráðherra á síðasta áratug. Þá gerði hann allt sem valdi hans stóð til að eyðileggja Oslóarsamkomulagið – sem hefði getað varðað leiðina að friði í Ísrael/Palestínu

Ofstækisfullir þjóðernisflokkar sóttu á í kosningunum í Ísrael, sérstaklega flokkur Avigdor Lieberman sem sækir fylgi sitt einkum til innfluttra Rússa. Lieberman gæti ráðið því hver verður forsætisráðherra. Ein krafa hans er að arabar sem eru ríkisborgarar í Ísrael – það eru um 20 prósent íbúanna – verði látnir sverja ríkinu hollustueiða en missi ríkisborgararéttinn ella.

Öðru megin víglínunnar eru fasistasamtökin Hamas – og fasistar seilast til áhrifa í Ísrael.

Félegt ástand.

Kannski fær ríkisstjórn Íslands fyrr en varir tækifæri til að slíta stjórnmálasambandi við Ísrael.
Kosningagírinn

Það má fara í kosningaham og þrasa fram og aftur um álver á Bakka.

En það hefur giska lítið upp á sig. Enginn er að fara að reisa þar álver á næstu mánuðum.

Þess í stað væri nær að upplýsa nú af alvöru hverjar horfur eru á að þarna borgi sig að byggja álver, hvort einhver muni hafa áhuga á því, hvert raforkuverðið þurfi að vera til að þetta sé arðbært í alvörunni, hversu mörg störf sé hægt að skapa, hvort sé hugsanlega hægt að gera eitthvað annað við orkuna.

Og að allar þessar upplýsingar séu aðgengilegar fyrir almenning, helst á einum stað.

En einhvern veginn óttast maður að á þingi sé mikið af fólki sem gengur ekki fyrir neinu öðru en lönguninni til að ná endurkjöri.
Björk um íslensk efnahagsmál í SNL

Þetta er grínskets úr Saturday Night Live. Ágætur, en kannski ekkert obboslega fyndinn.

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=oVglS6wMPO0]
Innanflokkspólitíkin hjá Fálkanum

Þorgerður Katrín fer ekki í formannsframboð. Samt er víst að eitt sinn hafði hún augastað á því að verða fyrsta konan til að leiða Sjálfstæðisflokkinn.

Mál eiginmanns hennar, Kristjáns Arasonar, er vissulega erfitt fyrir hana. Hann var kannski ekki í alinnsta hringnum í Kaupþingi – en bara rétt þar fyrir utan.

En Þorgerður hefur líka orðið fyrir harðri atlögu innanflokks. Atlagan er komin frá Davíð Oddssyni og stuðningsmönnum hans sem eru sárgramir út í Þorgerði fyrir að taka líklega í ESB aðild og þó aðallega fyrir að hún talaði af óvirðingu um gamla foringjann.

Sagði honum hálfpartinn að þegja.

Þorgerður er persona non grata í þessum hópi. Honum þætti ekki slæmt að geta fellt hana úr varaformannssætinu líka.

Málin leggjast vel fyrir Bjarna Benediktsson. Hann tilkynnti framboð sitt og daginn eftir var birt skoðanakönnun sem sýndi yfirburðastöðu hans. Könnunin var gerð af frænda Bjarna, öðrum engeyingi, Benedikt Jóhannessyni. Það var þægilegt fyrir Bjarna.

Bjarni er greinilega sá sem á að taka við, erfðaprinsinn, maður sem hagsmunabandalögin sem eru svo sterk í flokknum geta vel fellt sig við. Nú hentar vel gera lítið úr því að Bjarni lýsti yfir stuðningi við aðildarviðræður við ESB fyrir jólin.

Sennilega var sú yfirlýsing aðallega til innanflokksbrúks, fremur en að hún hafi byggt á mati á hvað væri best fyrir land og þjóð.

Guðlaugur Þór Þórðarson áttar sig líklega á því að hann á lítinn séns í að verða formaður flokksins. Hann mun stefna á fyrsta sætið í prófkjörinu í Reykjavík. Það má teljast gott ef hann vinnur það. Gamli Davíðsarmurinn er lítið hrifinn af Guðlaugi – úr þeim herbúðum heyrist söguburður um að hann hafi verið of hliðhollur Baugi.

Þá er reyndar spurning hvað Kristján Þór Júlíusson gerir. Hann virðist stefna í að verða óskoraður leiðtogi flokksmanna sem koma utan af landi.

Og kannski er fullmikið af því góða að bæði formaður og varaformaður flokksins komi úr sama kjördæmi, bláa kraganum í kringum Reykjavík.
Lítil endurnýjun í pólitíkinni?

Samkvæmt stjórnmálafræðingnum Einari Mar ætlar þorri þingheims að sækjast eftir því að sitja áfram.

Kannski verður ekki mikil endurnýjun í þingliðinu?

Enda erfitt að hrófla við þingmönnum innan flokkanna.

Manni finnst líka að þeir sem eru að bjóða sig fram í fyrsta sinn séu the usual suspects.

Ungliðar sem vilja færast einni tröppu ofar, fólk sem hefur lengi gengið með þingmann í maganum.

Hvað með ný framboð? Ná þau að taka á sig einhverja mynd?
3. mars 2008, allt í sómanum

Hér er Davíð Oddsson í viðtali um stöðu íslensku bankanna og hið himinháa skuldatryggingaálag á þá. Hann kemur inn á sirka 5.50 mín.

Þetta er frá 3. mars 2008.

Hann segir að bankarnir séu mjög traustir og sömuleiðis íslenska hagkerfið og að enginn hætta sé á öðru en að innlán í íslenskum bönkum á erlendri grund séu tryggð.

Svo er þarna viðtal við Landsbankamann. Merkilegt hvað mantran um að íslensku bankarnir kæmu ekki nálægt undirmálslánunum bandarísku virðist hafa dugað þeim vel, enda var hún mikið notuð.
Tvöföld forsíða Grapevine

Reykjavíkurritið Grapevine er með tvær forsíður þennan mánuðinn.
Að labba í vinnuna

Hér á Íslandi hefur lengi ríkt einhvers konar jeppablæti.

Jeppa-fetish.

Enginn þótti maður með mönnum á tíma útrásarinnar nema hann keyrði á jeppa, helst nýjasta módeli, svörtu.

Nú hafa tímarnir breyst. Tími Jóhönnu er kominn og það þykir ófínt að keyra á jeppa.

Bendir til að menn hafi farið offari í einkaneyslunni. Kunni sér ekki hóf, hafi spennt bogann of hátt.

Eigi sennilega ekki fyrir skuldum.

Þess vegna skyldu menn ekki gera lítið úr ráðherrum sem labba í vinnuna.

Má nefna að eins merkasta stjórnmálamanns síðustu aldar, Pers Albin Hanson, er enn minnst vegna þess að hann ferðaðist í sporvagni.
Tökum vel á móti Dalai Lama

Það er gott og gleðilegt að Dalai Lama ætli að koma til Íslands snemmsumars.

Ráðamenn þjóðarinnar þurfa að taka á móti honum með sýnilegum hætti, ekki þannig að það verði einhver sirkus, heldur til að sýna samstöðu með þessum merkilega manni og hugsjónum hans.

Kínverska stjórnin mun sjálfsagt kvarta.

En við látum það sem vind um eyru þjóta.
Nýju fötin keisarans

Þetta er stórkostleg grein, í erlendu glamúrblaði, um forseta sem ferðaðist á fyrsta farrými í með fjárglæframönnum í útrásinni, en nú heima að þrasa við konuna sína um hverjum sé um að kenna að allt fór á versta veg.

Dorrit má eiga það að hún er hreinskilin.
Jóhanna á hálum ís

Ekki ætlar Jóhanna að fara að sogast niður með Davíð Oddssyni?

Hann er þegar búinn að taka Geir Haarde með sér í fallinu.

Ég ímynda mér að sá kunni honum litla þökk fyrir; Geir verður í sögunni hinn eilífi varaformaður.

Jóhanna segir að ekkert sé að athuga við störf Ingimundar Friðrikssonar og Eiríks Guðnasonar.

Samt er seint hægt að segja að þessir menn njóti trausts.

Það er hægt að benda á ýmis afglöp Seðlabankans, en þessi eru ekki síst:

Þeim tókst að setja bankann á hausinn eins og Marinó G. Njálsson bendir á. Ríkisstjórnin þurfti að bjarga Seðlabankanum.

Undireins og Jóhanna fer að þrasa við Davíð – ja, þá er hún komin út á hálan ís.
Gunnar á Youtube

Fyrir þá sem hafa áhuga:

Viðtalið við Gunnar Tómasson í Silfrinu fyrir viku er komið á Youtube.
Hvað finnst Fidel?

Nágrannakona mín ein þekkir vel til á Kúbu, er spænskumælandi og hefur dvalið þar.

Ég hitti hana um kvöldmatarleytið í gær.

Hún sagði að það væri svo merkilegt að á Kúbu enduðu allar umræður á Fidel.

„Hvað hugsar Fidel?“ „Hvað myndi Fidel gera?“ „Hvað finnst Fidel?“ segir fólkið.

Og lýkur þá vitrænni umræðu.
Getum við borgað?

Elías Pétursson framkvæmdastjóri var gestur í Silfri Egils í dag.

Hann hefur tekið saman athyglisvert efni um stöðu þjóðarbúsins.

Samkvæmt þessu er fátt hér framundan nema blóðugur niðurskurður – og þýðir varla að ræða annað en hvernig við ætlum að fara að því. Tekjurnar sem koma í ríkiskassann verða afar litlar miðað við það sem við eigum að venjast.

Hefðbundin stjórnmálabarátta gæti talist lúxus í svona árferði – eða það álítur Elías.

Hér er samantekt Elíasar:

getum-vid-borgad.pdf
Leifar spillingarkerfis

Það er rétt að halda því til haga þegar Davíð Oddsson talar um aðför að embættismönnum að hann situr í Seðlabankanum í skjóli samtryggingar- og spillingarkerfis stjórnmálaflokka sem hafa iðkað að raða afdönkuðum stjórnmálamönnum á garðann í bankanum.

Og að meðal forvera hans í starfi eru Finnur Ingólfsson, Steingrímur Hermannsson, Tómas Árnason og Birgir Ísleifur Gunnarsson.

Það verður ekki með góðu móti sagt að nokkur þessara manna hafi átt erindi í þetta embætti.

Þeim var úthlutað embættinu eins og léni, með þökkum fyrir þjónustu við flokka sína – og af því þurfti að losna við þá.
Þarf ekki að ná í þessa peninga?

Þetta er athyglisverð frétt.

Glitnir þarf að afskrifa meira en 120 milljarða vegna eignarhaldsfélaga. Meirihluti þeirra er skráður erlendis.

En eru þar ekki einhverjir fjármunir sem hægt er að nálgast?

Og óþarfi að gefa upp á bátinn þó þeir kunni að vera geymdir á fjarlægum eyjum.
Rétt fyrir hrun

Það er svona sætbeiskur hrunkeimur af ýmsu sem er að koma fram um íslensku ólígarkana.

Eins og þessari ferð á vegum Baugs til Mónakó þar sem Tina Turner skemmti gestum.

Og svo sérstakri leiksýningu sem var sett upp í Þjóðleikhúsinu til að heiðra Björgólf Guðmundsson á brúðkaupsafmæli hans.
Skjótum saman í strætókort handa Jóni

Sé þetta satt, þá ber það vott um einhvers konar sturlun.

Jón Ásgeir á að fá feit mánaðarlaun fyrir að sjá um eignir fyrirtækja sem hann hefur sett á hausinn með óráðsíu.

Það dugir ekki annað en að þegar hann fer loks að vinna hjá ríkinu verði hann launahæsti ríkisstarfsmaðurinn!

Og svo fyrirtækisbíl og afnot af þyrlu!

Væri ekki nær að hann borgaði þetta úr eigin vasa?

Og ferðaðist með neðanjarðarlest ef hann getur ekki rekið eigin bíl.

Ég er viss um að við værum mörg til í að skjóta saman í oyster card fyrir hann.
Sturla sakar VG og Ólaf Ragnar um valdatöku

Sturla Böðvarsson er að hverfa af Alþingi. En hann er ekki kátur. Og segist ekki hafa tekið ákvörðun um að hætta fyrr en….

„Það var ekki fyrr en ég stóð frammi fyrir mótframboði um embætti forseta Alþingis sem ég beið lægri hlut í kosningum. Þar var kosningastjóri í raun og veru enginn annar en bóndinn á Bessastöðum,“ segir Sturla.

Hann sagði kosninguna hafa af hálfu sjálfstæðismanna verið mælingu á heilindum og drengskap framsóknarmanna og afstöðu þeirra sem höfðu mært hann og störf hans.

„Bessastaðabandalagið, eins og ég kalla stuðningsmenn minnihlutastjórnarinnar, stóðst ekki prófið.“ Sturla sakaði forseta Íslands, Ólaf Ragnar Grímsson, um afskipti af stjórnarmynduninni og sagði þau dæmalaus.

„Forsetinn hikaði ekki við að hafna stjórn allra flokka, skáka Sjálfstæðisflokknum burt og setja til valda Vinstri græna sem höfðu bæði leynt og ljóst staðið fyrir grjótkastinu og innrásinni í Alþingishúsið og í raun staðið fyrir valdatöku þegar Samfylkingin missti kjarkinn eftir árásina á Alþingishúsið og aðförina að fundi Samfylkingarinnar í Leikhúskjallaranum,“ sagði Sturla og bætti því við að það mætti með sanni segja að minnihlutastjórn Jóhönnu hefði komist til valda í skjóli ofbeldis.

„Það var sláandi fyrir okkur sem vorum í þinghúsinu þegar sem mest gekk á að verða þess áskynja þegar ofbeldisfólkið sem réðst á Alþingishúsið fór eftir að Vinstri grænir fengu sitt fram og höfðu sest í ráðherrastóla.“

Kannski lýkur tímabili þegar Sturla hverfur af þingi. Forsetar Alþingis hafa í um langt skeið verið þingmenn úr Sjálfstæðisflokknum sem detta úr röðinni þegar velja skal ráðherra:

Ólafur G. Einarsson, Salóme Þorkelsdóttir, Halldór Blöndal, Sólveig Pétursdóttir, Sturla Böðvarsson.

Í tíð þeirra hefur starfsaðstaða þingmanna batnað mjög – og líka kjör þingforsetans.

En virðing þingsins og áhrif hafa farið þverrandi.
Olían stendur í vegi fyrir myntsambandi

Jæja, þá höfum við það.
Að kasta sér á sverðið

Framganga sumra þingmanna í gær minnti á hermenn sem kasta sér á sverð þegar foringi þeirra fellur.

Kannski telja þeir að þeir eigi ekki von um endurkjör – svo þeir eru reiðubúnir að fórna sér.
Listamannalaun og ríkisstjórnir

Halldór Laxness var á listamannalaunum. En svo þegar hann gekk fram af fólki var hann sviptur laununum.

Við höldum uppi kerfi styrkja til lista. Það er kerfi sem hefur verið lengi við lýði.

Þetta er að sönnu ekki nýnæmi í heiminum. Til dæmis hafa listir líklega hvergi verið meira styrktar en á Ítalíu endurreisnartímans.

Auðvitað má deila um þetta fyrirkomulag. Sumir segja að það eigi ekki að púkka undir það sem ekki selst á frjálsum markaði.

En þá höfum við ekkert Þjóðleikhús, enga óperu, ekkert listasafn, enga sinfóníuhljómsveit.

Ágúst Einarsson hagfræðingur hefur fært rök fyrir því að listin margborgi sig. Umsvifin í henni séu svo mikil að menningin sé mikilvæg atvinnugrein.

Og það er listin sem lifir meðan flest annað gleymist. Ars longa, vita brevis. Hún er löng og lífið er stutt.

Gildi samfélaga í sögunni er gjarnan dæmt út frá listsköpun, bókmenntum, höggmyndum og málverkum, tónlist og byggingarlist. Við lítum upp til þeirra samfélaga þar sem listin blómstrar. Við munum eftir kóngum Noregs og Sturlungum vegna þess að Snorri og Sturla skrifuðu um þá.

Jú, listamenn njóta ríkisstyrkja til að geta helgað sig skriftum, myndsköpun eða tónsmíðum.

Mér hefur ekki dottið í hug að í því felist einhvers konar samkomulag eða skuldbinding um að styðja ríkisstjórnir.

Eða að listamenn sem fái slík laun megi ekki gagnrýna.
Japanir og neysla hvalkjöts

Ég spurði heimildarmenn mína í Japan um hvalveiðar og neyslu hvalkjöts þar í landi.

Þeir sögðu að sáralítið væri borðað af hval í landinu, ungt fólk liti ekki við því, en hvalveiðihugsjóninni væri aðallega haldið uppi af þrjósku nokkurra gamalla manna.

Mesta gæfa þeirra væri Greenpeace og Sea Shepard; meðan slík samtök berjist gegn hvalveiðum sé hægt að höfða til þjóðerniskenndar í Japan. Um leið, var mér sagt, óttast þeir mest fjármálaráðuneytið japanska sem gæti tekið upp á því að skera niður styrki til hvalveiðihugsjónarinnar.

Hvalkjötsneysla var aldrei útbreidd í Japan, nema í nokkrum strandbyggðum. Hún jókst hins vegar til muna á þrengingatímum eftir seinni heimstyrjöldina. Þá var hvalkjöt til dæmis oft á boðstólum í skólum – börnin sem uxu úr grasi eftir stríðið vondust semsagt við að borða hval. Sú kynslóð er nú komin á eftirlaun.

Málið virðist semsagt vera að lítill markaður er fyrir hvalkjöt í Japan. Í landinu eru til miklar birgðir af hvalkjöti sem ekki selst – og eru komnar úr svokölluðum vísindaveiðum japanskra skipa. Heimildarmenn mínir segja að þap sé líklega nálægt 4000 tonnum af kjöti sem er geymt í skemmum.

Svo tek ég fram, til að fyrirbyggja misskilning, að ég er algjörlega hlynntur hvalveiðum. Eigandi Moby Dick að uppáhaldsbók, má jafnvel segja að ég sé heillaður af þeim.
Eignir hverfa út í loftið

Tölurnar sem koma úr Kaupþingi eru uggvekjandi.

Eins og hér má lesa verður ekki mikið eftir til að borga Icesave ef niðurstöðurnar úr Landsbankanum verða svipaðar.
Engin norsk króna?

Einhvern veginn finnst mér erfitt að skilja orð Kristinar Halvorsen öðruvísi en sem kurteislega neitun.

Líklega hafa Norðmenn ekki áhuga á myntbandalagi.
Jóhanna tekur í lurginn á Ásmundi

Þetta er rétt hjá Jóhönnu.

Það er ótrúlega hrokafullur gjörningur hjá Ásmundi Stefánssyni að ráða sjálfan sig sem bankastjóra Landsbankans.
Yfirdráttarheimild…

…upp á 107 milljarða króna…
Ólafur gerði það

Maður sér ekki betur á þessari frétt en að Sturla Böðvarsson trúi því að það hafi verið að undirlagi Ólafs Ragnars Grímssonar að hann var settur af sem forseti Alþingis.

Að samkomulagið hafi verið gert á Bessastöðum.
Kjartan kveinkar sér undan pólitískum ofsóknum

Ekki held ég að margir taki undir það með Kjartani Gunnarssyni að það séu hreinsanir þegar Davíð Oddsson og Baldur Guðlaugsson eru látnir fara úr embættum sínum.

Tveir af höfuðpaurunum í valdakerfi Sjálfstæðisflokksins.

Líklega hefði hvorugur þeirra átt að vera þarna til að byrja með.

Eitt af því sem hefur tröllriðið Íslandi er svokölluð útnefningaspilling. Jón Steinsson skrifaði til dæmis þennan pistil þar sem hann sagði að pólitískar mannaráðningar hefðu reynst Íslendingum dýrkeyptar:

„ Við þurfum að lifa með afleiðingum pólitískra ráðninga ekki bara í Seðlabankanum heldur einnig í dómskerfinu, lögreglunni, utanríkisþjónustunni, heilbrigðiskerfinu, ráðuneytunum, ríkisstofnunum, ríkisfyrirtækjum og víða annars staðar. Við líðum öll fyrir þessar ráðningar á hverjum degi þótt það sé ekki augljóst nema þegar allt ef komið í óefni.“

Davíð var augljóslega vanhæfur seðlabankastjóri, ekki aðeins vegna skorts á hagfræðimenntun heldur fyrst og fremst vegna þess pólitíska farangurs sem hann bar inn í Seðlabankann.

Og Baldur Guðlaugsson er lögfræðingur úr innsta hring flokksins sem var dubbaður upp sem ráðuneytisstjóri í fjármálaráðuneytinu.

Honum var, svo að segja, raðað á garðann eins og fleirum. Meira að segja Hæstiréttur varð fyrir þessu.

Og talandi um hreinsanir finnur maður sárlega til þess hvað vantar Þjóðhagsstofnun. Við hefðum verið betur stödd með nákvæmari og hugsanlega óumdeildar upplýsingar um þjóðarbúskapinn.

En Þjóðhagsstofnun var hreinsuð burt – af Davíð Oddssyni forsætisráðherra þegar honum mislíkaði við upplýsingarnar sem þaðan komu.

Í DV í dag er úttekt þar sem er fjallað um hvernig Björgólfur Guðmundsson eignaðist Landsbankann. Þar segir Steingrímur Ari Arason, sem sagði sig úr einkavæðingarnefnd vegna sölu bankans til Björgólfsfeðga, að það hafi verið pólitísk ákvörðun, ekki fagleg, að selja bankann til þeirra. Má geta þess að þegar Steingrímur sagði sig úr nefndinni lýsti hann því yfir að hann hefði aldrei kynnst öðrum eins vinnubrögðum.

Nú segir hann:

„ Það má segja að það hafi verið pólitískt mat stjórnvalda að það að ná einkavæðingunni fram hratt réttlætti þá aðferð að nánast handvelja kaupendurna. En það má heldur ekki gleyma því að tryggja átti sanngjarnt og eðlilegt verð fyrir hlut ríkisins í bankanum og það var önnur af ástæðunum fyrir afsögn minni að með því að vera svona ákaft í að selja þessum aðilum var ríkið að veikja sína samningsstöðu. Þess vegna náði Samson þessum afslætti á hlut ríkisins í bankanum. Það hefði aldrei átt að gerast undir venjulegum kringumstæðum. Faglegar vinnureglur voru því settar til hliðar við sölu Landsbankans.“

Það fylgdi svo með kaupunum að Kjartan Gunnarsson, framkvæmdastjóri Sjálfstæðisflokksins, sat áfram í stjórn bankans.
Cayman

There is a building in the Cayman Islands that houses supposedly 12,000 US-based corporations. Thats either the biggest building in the world or the biggest tax scam in the world, and we know which one it is.

– Barack Obama
Hverju mótmæla þau?

„Nú er nauðsynlegt að taka upp virkt lýðræði og losa þjóðina við útsendara flokkseigenda í fjármálafyrirtækjum, stjórnsýslunni, háskólum og fjölmiðlum.“

Þetta segir í fréttatilkynningu frá Röddum fólksins sem ætla að halda áfram að mótmæla.

Ég öldungis fylgjandi því að sé hreinsað til hér í kerfinu.

En ég verð að viðurkenna að ég skil ekki alveg hvað þetta þýðir. Allavega ekki nákvæmlega.

Hverja á að hreinsa út úr háskólum og fjölmiðlum? Erum við að tala um menningarbyltingu?

Og hvenær ætla Raddir fólksins á efna til mótmæla gegn „útrásarvíkingunum“ – og heimta til dæmis að þeir skili aftur peningunum sem þeir komu undan?

Annars hef ég grun um að mótmæli brjótist út aftur fyrr eða seinna – þegar kemur í ljós að verðandi ríkisstjórnir, hverjir sem skipa þær, verða ráðalausar gegn kreppunni og neyðast til að skera niður í stórum stíl og líklega hækka skatta.

Því, eins og þar segir, það er ekki önnur leið.
Flókið net

Hér hefur áður verið bent á snilldarpistla Sigrúnar Davíðsdóttur, fréttaritara útvarpsins í London. Sigrún fjallar í síðasta pistli um Eignarhaldsnetið að baki Baugi. Meginreglan þar virðist hafa verið, þeim mun flóknara, þeim mun betra. Þarna er meðal annars vikið að þeirri frægu eyju Tortolu í Karíbahafi – sem sumir virðast eiga erfitt með að muna.

Segir meðal annars í pistli Sigrúnar:

Í viðtali í Silfri Egils í haust kannaðist Jón Ásgeir Jóhannesson ekki við nein Tortólufyrirtæki. Jón Ásgeir hefur kannski ekki rekið minni til hvernig farið var að við stofnun ‘Baugs Holding og fleiri Lúx-félaga hans. Það má til sanns vegar færa að peningarnir sjálfir fara ekki til Tortólu heldur er þetta Tortólukerfi nokkurs konar peningaveita sem skilar peningum sporlaust þangað sem síðan er hægt að ráðstafa þeim. Skömmu eftir skráningu ‘Baugs Holding eru skráðir stjórnendur þeir Jón Ásgeir, Tryggvi Jónsson og Hreinn Loftsson. Þeir tveir síðastnefndu eiga einnig eignarhaldsfyrirtæki skráð í Lúxemborg. Lúx-fyrirtæki Hreins tengjast ýmsum kaup-og-sölufléttum í íslensku viðskiptalífi undanfarin ár.

Saga ‘Gaums Holding liggur líka um Tortólu. Tvö fyrirtæki þar, sem Kaupþing í Lúxemborg notaði síðar, stofnuðu tvö félög með frönsku nafni í júní 1998. Síðar breyttu þessi félög um nafn, annað varð ‘Gaumur Holding. Merkilegt að hitt félagið varð ‘Meidur Holding. Meiður á Íslandi varð síðan að Existu. Í kringum þetta upphaf hafa sprottið ýmsar getgátur um rússnesk tengsl en engin þeirra virðist haldbær.
Eignast Líbýumenn loks Kaupþing í Lúxemborg?

Jón Þórisson er höfundur þessarar greinar.

- - -

Undanfarnar vikur hefur verið hljótt um Kaupþing í Lúxemborg og engar fregnir borist af samningaviðræðum um yfirtöku bankans. Í Belgíu hefur innlendur banki, Landbouwkrediet, tekið yfir viðskiptabanakstarfsemi Kaupþings. Jafnframt hefur Landbouwkrediet (“Búnaðarbankinn”) ráðið til sín hluta þeirra 46 starfsmanna sem áður unnu hjá Kaupþingi í Belgíu.

En hvað með djásnið í Lúxemborg, bankann sem menn hafa líkt við “spegilinn í ævintýri Lísu í Undralandi”?

Skömmu eftir að bankinn fór í þrot, bárust þær fréttir að tugir áhugasamra kaupenda ættu í samningaviðræðum við bankann og yfirvöld í Lúxemborg.

Fljótt fækkaði í þessum hópi og að lokum stóð eftir olíufjárfestingasjóður Líbýu, LIBYAN INVESTMENT AUTHORITY (LIA).

Libyan Investment Authority er sjóður sem hefur yfir að ráða 70 milljörðum dollara til fjárfestinga. Þetta er haft eftir forstjóra sjóðsins Mohamed Layas á fréttavef African Economic Group Organization þann 13. janúar s.l.

Í ýmsum Evrópulöndum hafa menn haft áhyggjur af gríðarlegum fjárfestingum olíuríkjanna, m.a. Líbýu, Katar og fleirri, í m.a. bönkum, en líbýumenn eiga til dæmis einn stærsta hlutinn í ítalska bankanum UniCredit SpA.

Á vef AEGO er haft eftir Mohamed Layas forstjóra LIA, að fyrirhugað sé að birta fjárfestingastefnu sjóðsins fljótlega, og að markmiðið sé að sannfæra löggjafa annarra ríkja um að markmið líbýumanna sé “að fjárfesta í góðum viðskiptatækifærum og að pólitískir hagsmunir verði ekki látnir ráða ákvörðunum um fjárfestingar eða stjórn þeirra”.

Tilraunir til þess að komast í samband við LIA hafa ekki borið árangur. Enn sem komið er hefur sjóðurinn aðeins skrifstofur í Trípóli en fyrirhugað er að opna skrifstofur í London á næstu mánuðum. Í desember s.l. festi LIA kaup á skrifstofubyggingu í London fyrir um 180 milljónir dollara og þar verða höfðustöðvar sjóðsins í Evrópu. Einnig eru uppi áform um að opna skrifstofu í New York.

Dregur til tíðinda

Samkvæmt upplýsingum frá Kaupþingi sjálfu virðist nú eitthvað vera að rofa til í samningum við LIA.

Þann 2. febrúar s.l. sendi Kaupthing Bank Luxembourg S.A. viðskiptavinum sínum bréf, til þess að upplýsa þá um að “jákvæðra” tíðinda sé að vænta um örlög bankans;

“ As we have informed you before, through our website or account manager, a memorandum of understanding has been signed with a Libyan sovereign wealth fund, aiming at the continuity of the activities of the Bank. This memorandum is still subject to two main conditions, which is the restructuring of the interbank loans and the approval of our mother company Kaupthing Bank hf.

An important milestone was reached this week when the Luxembourg Supreme Court took a decision which simplifies greatly the restructuring of the interbank loans. Furthermore, we are in an ongoing positive dialogue with Kaupthing Bank hf concerning the final approval of the take over.

As soon as the Bank becomes operational again, the aim of our “soon-to-be” new owners will be the re-establishment of our Private Banking and Asset Management Services.
Umsvif Jóns Ásgeirs og fjölskyldu

Viðskiptablaðið birti í ágúst þessa merkilegu skýringarmynd. Hún birtist svo aftur í blaðinu í dag, aðeins uppfærð. Hún er sett hér á vefinn með góðfúslegu leyfi frá ritstjórn blaðsins.

Smellið á þennan hlekk:

baugur-uttekt.pdf