arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Njósnir nýrra miðalda

Reykjavíkurborg rekur skoðanakúgun að sænskri fyrirmynd. Vill þagga vanda, sem tengist jafnstöðu miðalda frá Arabíu við veraldlega hugsun. Því njósnar hún um skoðanir borgarstarfsmanna til að finna frávik frá miðaldadýrkun. Forskriftin er upp úr sögu Orwell, 1984. Hinum seku er vísað á rétta braut með fortölum og heilaþvotti. Félagsleg rétthugsun lætur ekki að sér hæða. Nú hafa atburðir í Vestur-Evrópu um áramótin drepið rétttrúnaðinn. Í ljós kemur, að lögregla og fjölmiðlar í mörgum Evrópuríkjum þagga ótíðindi af hinum nýju miðöldum heima fyrir. Njósnir Dags B. Eggertssonar koma of seint. Nýjar miðaldir deyja samt.
Einkasukk hengir spítala

Greiðslur Sjúkratrygginga til sérgreinalækna á einkastofum þrefölduðust frá aldamótum, meðan greiðslum til Landspítalans var haldið niðri. Á því tapaði ríkið fimm milljörðum á ári, auk þess sem greiðslur sjúklinga jukust um tvo milljarða á ári. Niðurskurður spítalans heldur áfram árið 2016. Markvisst er stefnt að því, að fátækir sitji á hakanum, en vel stæðum veitt full þjónusta gegn aukagjaldi. Ameríkanísering heilsunnar. Vestanhafs er heilsukostnaður tvöfaldur á við Vestur-Evrópu, en þjónar samt bara hálfri þjóð. Einkavæðingin er núna sprungin að sinni, því ríkið hefur ekki ráð á enn meira græðgissukki.
Aukin barnafátækt

Börnum, sem líða skort, fjölgar ört á Íslandi. Fjölþjóðastofnanir taka eftir því, þótt Íslendingum sé sama.

UNICEF , barnastofnun Sameinuðu þjóðanna, hefur birt skýrslu um ástandið. Þar kemur fram, að tíunda hvert barn á Íslandi líður skort. Tíunda hvert barn. Mestur er skorturinn á húsnæði og hefur sá skortur aukizt hratt. Úr 8,9% í 13,4%. Stafar af, að lágtekjufólk hefur hvorki efni á að kaupa eða leigja þak yfir höfuðið. Neyðist til að hírast í kompum. Þetta eiga allir að vita, en fólk neitar að sjá, það er of óþægilegt. Fjölmennastar í fátæka hópnum eru fjölskyldur ungs fólks, sem neyðast svo til að flýja land.
Ruglið komið á fullt

Steinþór Pálsson segist ekki hafa séð fyrir þær breytingar, sem urðu á markaði korta eftir söluna á Borgun til Engeyinga. Banksterinn er þá sá eini í heimi, sem var svo heimskur. Salan var framin bakvið luktar dyr. Líklegra er, að hann hafi framið glæpinn í samráði við Engeyinginn í fjármálaráðuneytinu. Þar með gaf hann bófunum tuttugu milljarða af eigum þjóðarinnar. Situr samt ekki enn í gæzluvarðhaldi, enda eru bófaflokkarnir við stjórnvölinn. Og nú stendur til að selja hluta úr banka þjóðarinnar. Græðir of mikið og einkavæða þarf gróðann. Bófar hafa ekki lært neitt af hruninu. Gera þarf Steinþór og Bjarna landræka.
Þvergirðingur pírata

Gott að lesa þetta í frétt: „Forsætisráðherra sakaði á móti Pírata um að gera allt til þess að reyna að sprengja upp samstarfið í stjórnarskrárnefndinni.“ Píratar eru þannig helzta fyrirstaðan gegn ráðagerðum bófaflokkanna að bregða fæti fyrir stjórnarskrá fólksins. Að svo miklu leyti sem nefndarstarfið felst í þvergirðingi pírata, eru þeir hornsteinn varnarbaráttunnar. Hinn undarlegi formaður nefndarinnar hefur í hálft ár ítrekað fullyrt, að samkomulag sé í augsýn. Annars staðar fréttist, að ágreiningur sé um öll málsatriði. Brýnt er að stöðva allt, sem festir stöðu kvótagreifa í sessi. Við treystum pírötum.
Farðu Rio Tinto

Tímabært er að tryggja hagsmuni okkar af orkusölusamningi við Alcoa álver Rio Tinto í Straumsvík. Eigendur hótuðu að loka álverinu vegna kjaradeilu. Ríkið þarf að tryggja umsamdar greiðslur fyrir raforku, þegar Rio Tinto slekkur á kerunum. Einnig þarf ríkið að gæta hagsmuna starfsfólks, peða í ógeðsskák Rio Tinto. Höfum áratuga reynslu af því rugli. Álverið fær 18% af raforku okkar. Í staðinn fá yfirvöld að skattleggja starfsmenn álversins. Skrítinn díll. Stóra málið er að nota tækifærið til að skipta orkusölu yfir í rafbíla. Felur í sér margfalt hagstæðari viðskipti en niðurgreiðslur á orku til siðblindra álbófa.
180° beygja hjá forsætis

Alla forsætistíð Sigmundar Davíðs hefur hann verið andvígur þjóðaratkvæði. Vill ekki þjóðaratkvæði um framhald viðræðna við Evrópusambandið. Vill ekki viðurkenna eða virða þjóðaratkvæði um nýja stjórnarskrá fólksins. Á sama tíma hefur hann ekki viljað taka umræðu um afnám eða bann verðtryggingar. Þingmenn kvarta sáran yfir fjarveru forsætisráðherra, þegar feimnismálið berst í tal. Svo umpólast hann allt í einu, þegar hann er sakaður um að svíkja loforð um afnám verðtryggingar. Stingur upp á, að þjóðaratkvæðagreiðsla leysi loforðið af hólmi. Alltaf er hann sami maður andartaksins eins og skopparakringlan.
Heiðursvörður lögmanna

Senn mun duglegur og einkar hæfur starfskraftur efla stétt lagatækna. Atli Helgason hefur fengið uppreista æru hjá forseta og sótt um endurheimt réttinda sem lögmaður. Aldrei hefur hann sýnt neina iðrun eftir morðið, sem hann framdi fyrir 16 árum. Sýnir, að hann er vel hæfur til að sinna íslenzkri lagatækni. Lögmannafélagið mun vafalaust mynda heiðursvörð við afhendingu skírteinis. Mikil eftirspurn er hér að siðblindu í sölum auðs og valda. Uppreist æra er hins vegar flóknara mál. Skrítið, að stofnun stýri æru manna, hlýtur frekar að ráðast af virðingu af hálfu almennings. En það er allt önnur og flóknari saga.
Velkomið flóttafólk

Í dag er fyrsta flóttafólkið frá Sýrlandi boðið velkomið. Rétt hefur verið staðið að vali ágætra fjölskyldna, sem koma úr flóttamannabúðum við landamæri Sýrlands. Mun skynsamlegra er að fá slíkt fólk en karlkyns landhlaupara. svo sem dæmin sýna frá Þýzkalandi. Við vonum, að við getum fengið miklu fleira fjölskyldufólk til að auðga íslenzkt samfélag. Brýnt er að finna sem fyrst störf fyrir gestina. Störf eru miklu betri tæki til aðlögunar en fyrirlestrar, áfallahjálp, talkennsla og ríkisstyrkir, þótt slíkt sé líka nauðsynlegt. Með aðild að daglegu lífi heimafólks sjá gestir bezt, hvað er að vera Íslendingur.
Galin gjöf í spilum

Stéttaskipting vex hratt um heim allan. Þeir allra ríkustu raka saman fé út á ranga spilagjöf. Miðstéttir síga og fátæklingar hrapa. Í tölum: 62 menn eiga eins mikinn auð og hálft mannkynið. 1% fólks á meira en hin 99% til samans

( OxFam ). Þetta er galið. Afleiðing af græðgistefnu síðustu áratuga, þjónkun ríkisins undir þá ríku, sem kosta framgang pólitískra bófa. Hér á landi hefur allur hagvöxtur í aldarfjórðung runnið til hinna gráðugu. Þetta er tímabilið, sem kennt hefur verið við Davíð Oddsson, tímabil brauðmolastefnunnar. Erlendis eru fjölþjóðastofnanir farnir að fatta þetta, OECD og IMF. Og nú síðast OxFam.
Tvöföldun týndist

Tvöföldun á framleiðni Bandaríkjanna síðustu þrjá áratugi skilaði sér að engu leyti til almennings. Allur gróðinn fór á toppinn. Láglaunafólk býr við verri afkomu og því er sagt að halda kjafti, annars verði það rekið. Skakkt er gefið í markaðshagkerfinu. Hlýtur að enda í blóðugri byltingu. Sama sagan er hér á landi, sjáið ríkisstjórnina, sem skóflar undir auðgreifa og sparkar í fátæka. Verkalýðshreyfingin er lömuð, sjáið hvernig Rio Tinto hagar sér. Auðvitað er þetta fávísum kjósendum að kenna. Í næstu kosningum hafa þeir síðasta tækifæri til að varpa skrímslinu af herðum sér. Og skapa samfélag fyrir alla borgarana.

ÞRÓUNIN
Spillingin er dagljós

Fáránlegasta fullyrðing nútímans er sú tilgáta Gunnars Helga Kristinssonar, að vandamál spillingar felist í að trúað sé, að hún sé til. Hann hunzar daglegar fréttir og álitsgjafir um tiltekin, áþreifanleg atriði. Taktu höfðið upp úr sandinum, líttu í blöðin, horfðu á Kastljós, lestu álitsgjafana. Alls staðar sést spillingin daglega. Vandamálið felst ekki í sendiboðunum og skilaboðum þeirra. Vandamál spillingar felst í sjálfri spillingunni. Gunnar Helgi magnar hana með „blaming the bearer of bad tidings“, með því að skjóta sendiboðann. Glórulaust bull í prófessor í stjórnmálafræði kann ekki góðri lukku að stýra.
Allan fisk á markað

Þegar píratar og fleiri hafa knúið í gegn uppboð á veiðileigu eftir kosningar, þarf að gæta að nokkrum atriðum. Leyfa þarf frjálsar handfæraveiðar að vissu hámarki, kannski með lægri kröfu um auðlindarentu. Hindra þarf samráð greifa um tilboðsupphæðir í útboðum á togveiðileigu. Setja þarf lágmörk og endurtaka uppboð, ef tilboð reynast of lág. Þá með frjálsum aðgangi útgerða á evrópska efnahagssvæðinu til að brjóta innlendu bófana á bak aftur. Ef við fáum næga auðlindarentu, má okkur vera sama um, hver veiðir. Allur fiskur fer á frjálsan markað innanlands. Þannig hindrum við núverandi rentusvik með „hækkun í hafi“.
Heimur minn er 15 ára

Wikipedia er ótrúleg bylting, sem á núna fimmtán ára afmæli. Í þessari stærstu alfræðibók heims eru 40 milljónir greina á 250 tungum, þar á meðal á íslenzku. Risabókin er að mestu leyti rétt, á svipuðu róli og hin gamalfræga Britannica. Nota Wikipedia mikið og hún hefur aldrei brugðizt mér. Sannfærður um, að hún hefur gerbreytt vefskrifum ótal notenda. Skrifuð af áhugafólki, er þiggur ekki greiðslur. Partur af nýjasta hagkerfi heimsins, skiptihagkerfinu, þar sem fólk vinnur hvert í þágu annars. Öfugt við deyjandi græðgis-hagkerfi vesturlanda með sínum stjórnlausu bankakreppum. Wikipedia er nýtt og æðra menningarstig.
Marklaus lofthernaður

Bandaríkin segjast vera í rosalegum lofthernaði gegn ISIS í Sýrlandi og Írak. Frakkland segist vera það einnig. Rússland er komið í sama slag. Tyrkland er líka í þessari þykjustu. Allir birta myndir af sprengingum og rústum. Þetta er allt tóm lygi. ISIS er í stórsókn í Sýrlandi, þrátt fyrir þetta meinta stríð helztu hervelda heimsins. Enda eru það næstum bara almennir borgarar, sem líða fyrir loftárásir Bandaríkjanna, Frakklands, Rússlands og Tyrklands. ISIS fer samt sínu fram. Sýrland er nýjasta dæmið í langri röð ósigra Bandaríkjanna í lofthernaði gegn fátæku fólki í Asíu. Allt í þágu olíu og óðra hergagna-framleiðenda.
Frjáls handfæri

Handfæraveiðar þurfa að verða frjálsar af ýmsum ástæðum. Lyfta sjávarplássum, sem fara halloka. Varðveita gamlan og flottan lífsstíl. Hlífa sjávarbotninum. Höggva minna í fiskistofna en kvótaveiðar gera. Að þær séu frjálsar þýðir samt ekki, að þær eigi að vera ókeypis og án takmarkana. Fela í sér álag á stofna eins og allar veiðar samanlagt. Enda mun frelsið fela í sér mikla aukningu sóknar. Því þarf að setja veiðunum takmörk og varðveita rétt ríkisins til að grípa í tauma við tilgreindar aðstæður. Auðlindagjald kvótaveiða þarf að gilda um handfæraveiðar, kannski með afslætti vegna tilgreindra aðstæðna. Markmið ríkisins er að fá fulla rentu af auðlindinni, af handfærum sem öðrum veiðum.
Með hendur í vösum

Fólk verður hissa á, að stjórnarandstaðan taki þátt í viðleitni bófaflokkanna til að stinga undan stjórnarskrá fólksins. Nefnd flokkanna hefur lengi unnið í leyni að útfærslu nokkurra greina, er stinga í stúf við svæfðu stjórnarskrána. Stjórnarandstaðan á að nota aðildina að nefndinni til að leggja fram svæfðu stjórnarskrána sem tillögu og halda fast við hana. Annars verður hún sökuð um aðild að samsærinu. Það getur ekki verið hlutverk minnihluta að sitja á fundum með hendur í vösum meðan meirihlutinn vinnur og kemur með sínýjar tillögur um frávik frá svæfðu stjórnarskránni. Stjórnarandstaðan verður að taka frumkvæði.
Gnarr er útrunninn

Jón Gnarr er útrunnin vara. Minna er óskað eftir leikara, sem getur póserað og leikið rullu og síðan gert framhaldsþætti af sér að leika sig. Gat póserað og leikið rullu borgarstjóra betur en pólitíkus. Gæti líklega póserað og leikið rullu forseta betur en pólitíkus. En tímarnir eru breyttir. Bezti flokkurinn fjaraði út í Bjartri framtíð. Í stað beztaflokks grínara eru komnir einbeittir píratar. Þeir geta fundið alvöru persónu á Bessastaði. Ekki pólitíkus, heldur alvöru persónu, sem yrði leikara þyngri viðfangs en aflóga borgarpólitíkusar. Gnarr skilur örlög og ákvað því að sinna áfram banksterum Jóns Ásgeirs á 365.
Klikkun og öfgatrú

Hvað ræður gerðum meirihlutans í borginni? Ekki er það söfnun atkvæða. Svo sem þegar gamlingjar fá tveggja daga gamlan mat á elliheimilum. Stælir þar sadisma stjórnvalda. Hvað með minni þjónustu fyrir hærra verð á sorpi. Eða þegar hann fórnar fé og fyrirhöfn í að gleðja lóðabraskara í Vatnsmýri. Þar á ofan verri en ríkisstjórnin, er hann treður ljótustu húsum lóðabraskara á mest áberandi staði borgarinnar. Sumt er einfaldlega klikkun. Svo sem þegar hann kastar fé í að mjókka götur og torvelda bílaumferð út á öfgatrúarrit um lífsstíl. Getur meirihlutinn ekki líka fengið skráningu sem öfgatrú og grætt sóknargjöld?
Stóriðjan er ómagi

Stóriðja notar 80% af íslenzkri orku og skilar samt bara tveimur milljörðum í auðlindarentu á ári til ríkisins. Stóriðjan hefur fáa í vinnu og borgar lágt verð fyrir orku. Hæst verð greiðir Rio Tinto í Straumsvík síðan 2010. Samt er það talsvert lægra en meðalverð orku til álvera í Bandaríkjunum. Verðið er nálægt meðalverði til álvera í Afríku. Mun lægra er orkuverðið til Norðuráls og Fjarðaráls. Að öllu samanlögðu er orkuverð til álvera lægst í heiminum hér á landi. Eftir áratuga reynslu af samskiptum við stóriðju er staðan eins og á botni þriðja heimsins. Það er líklega athyglisverðasta heimsmet Íslands.
Forgangur og afgangur

Nóg fé er til að afnema biðlista í heilsufari. Fénu hefur verið komið í klær kvótagreifa og álgreifa. Nóg fé er til að gera Landspítalann að norrænum hátæknispítala. Fénu hefur verið komið í klær kvótagreifa og álgreifa. Nóg fé er til að veita öldruðum og öryrkjum mannsæmandi líf. Fénu hefur verið komið í klær kvótagreifa og álgreifa. Nóg fé er til að reka hjúkrunarheimili. Fénu hefur verið komið í klær kvótagreifa og álgreifa. Nóg fé er til að reka leikskóla fyrir eins árs börn. Fénu hefur verið komið í klær kvótagreifa og álgreifa. Pólitískir bófar hafa greifana í forgangi og velferðina í afgangi.
Einbeitt siðblinda

Biðlistar eftir aðgerðum halda áfram að lengjast. Alls bíða 5.987 manns eftir læknisaðgerðum af einhverju tagi. Árásir pólitísku bófaflokkanna valda fólki varanlegum skaða og stytta ævi fólks. Samt segja yfirbófarnir heilsumálin vera í dúndrandi uppsveiflu. Segja líka, að aldraðir og öryrkjar hafi það rosalega gott. Samt er varla hægt að borga laun á hjúkrunarheimilum vegna vangreiðslna ríkisins. Allir þættir velferðar stefna að þriðja heims ástandi. Bófarnir láta um leið ríkið kosta flennistórar auglýsingar í málgögnum sínum um ævintýralega upprisu Íslands. Siðblinda Sigmundar Davíðs og Bjarna Ben er skýr og einbeitt.
Sannleikur sem rasismi

Svo mikil er þöggun Svía, að fjölmiðlar skirrast við að segja frá atburðum við tónlistarhátíðir árin 2014 og 2015. Segja ekki frá viðurkenndri þöggun og ekki heldur, að ástæðan var ótti við ásakanir um rasisma.

DAGENS NYHETER hefur þó rofið þagnarmúrinn. Vandamál tengd múslimum eru meðhöndluð sem leyndarmál af löggunni. Sænskir fjölmiðlar taka þátt í samsærinu. Hræðslan við félagslegan rétttrúnað er magnaðri í Svíþjóð en í Þýzkalandi. Þar hafa fjölmiðlar þó tekið sig á í framhaldi af nýársnótt í Köln og víðar. GUARDIAN birtir í dag ágæta grein um þöggun, sem átti að láta atburðina hverfa. Þöggunin gerði illt verra.
Þjóðkirkja á undanhaldi

Veraldarhyggja sækir fram. Helmingur fólks er trúaður, þriðjungur trúir á guð, en þriðjungur er trúlaus. Þriðjungur fylgir þjóðkirkjunni, svo frekar má kalla hana ríkiskirkju en þjóðkirkju. Trúlausir eru þannig orðnir svipaðir að fjölda og þjóðkirkjusinnar. Felur í sér mikla breytingu frá mælingu fyrir tveimur áratugum. Sértrúarsöfnuðir vaxa hægt, svo að fráhvarfið felst einkum í auknu trúleysi. Við erum lengra komin í þessu ferli en nágrannaþjóðir okkar. Ýmsar ýfingar hafa verið með þjóðkirkjunni og trúlausum og má reikna með að þær haldi áfram. Fátt bendir til, að þjóðkirkjunni takist að stinga við fótum.
Kardimomma dagsins

Georg Bjarnfreðarson réð Jesper, Kasper og Jónatan til Stöðvar 2. Eiga að bera uppi vikulegan þátt um hörmungar heiðarlegra bófa, sem þurfa að sitja af sér dóm uppi í sveit. Þar er fátt um góð rauðvín og bannað að fara í reiðtúr. Eina jákvæða er, að dýnurnar frá Johnsen eru bærilegar. Fyrsti þáttur fór í loftið og framkallaði almennan grát meðvirkrar þjóðar. Aumingja Jesper, Kasper og Jónatan settu bara þúsundir á hausinn og höfðu milljarða af þjóðinni. Samt meðhöndlaðir eins og fúlustu bjórkippuþjófar. Soffía Winkel hlífir þeim þó við því að sitja á Hrauni innan um bjórkippuþjófa. Handritið semur Bjarnfreðarson á Baugi.
Stór í sniðum

Kári Stefánsson er oftast stór í sniðum, ekki bara þegar hann sakar pólitísku bófaflokkana um að svelta Landspítalann viljandi. Vísindafyrirtæki hans gaf Landspítalanum 840 milljóna jáeindaskanna. Sparar ferðir 2000 sjúklinga á ári til Rigshospitalet í Kaupmannahöfn. Sú útgerð mundi annars kosta meira en einn skanna á hverju ári. Kári eyðilagði þannig ráðagerðir um að gefa pilsfaldaliði pólitísku bófanna færi á að setja upp slíkan skanna. Og rukka ríkið um tæpan milljarð á ári. Ríkið á að eiga sérhæfð tæki til að verjast einkagræðgisliði. Skanninn dregur líka hæft starfslið að Landspítalanum. Kári er ofjarl bófanna.
Lífið er ýmis leikrit

Jón Gnarr póserar, leikur hlutverk, setur sig inn í rullur. Lék borgarstjóra í Reykjavík. Er núna orðinn leikhússtjóri hjá 365 og undirbýr framhaldsþátt. Þar leikur hann sjálfan sig að leika borgarstjóra. Gnarr er varla persóna, heldur leiknar persónur af ýmsu tagi. Beztur sem Georg Bjarnfreðarson. Segist boða á föstudaginn, hvort hann bjóði sig fram til forseta. Ætti raunar að orða það svo, að hann bjóðist til að leika forseta. Svo getur hann gert framhaldsþætti um sjálfan sig leika forseta. Vafalaust skárri en pólitíkus á Bessastöðum, en verður nokkur slíkur í boði? Verður keppnin ekki við alvörufólk úr þjóðlífinu?
Lítil eftirfylgni

Veikasta hlið hefðbundinna fjölmiðla er, að þeir gegnumlýsa varla fullyrðingar viðmælenda. Vondir pólitíkusar komast þess vegna upp með firrur. Til bjargar koma miðlar fólksins í bloggi og á fésbók. Þar eru firrur pólitíkusa tættar sundur. Þannig fá pólitíkusar aðhald, sem hefðbundnir fjölmiðlar trassa. Ekki eru drottningarviðtöl ný bóla, en meira ber nú á þeim en fyrir aldamót. Það er eins og hefðbundnir fjölmiðlar reikni með, að fólkið sjái sjálft um að gata firrurnar. Þar með hafa þeir afsalað sér frumburðarréttinum í hendur bloggs og fésbókar. Án miðla almennings væri linnulaus bræla í íslenzkri fjölmiðlun.
Samkeppni – ekki skrímsli

Húsið sem á að blasa við Arnarhóli, verður svo ferlegur hluti borgarmyndar, að samkeppni er brýn um hönnun þess. Auk þess þarf að kynna niðurstöður með góðum fyrirvara. Skrímslið, sem Dagur B. Eggertsson hyggst byggja, hunzar öll viðmið um fagra hönnun og tillit til fórnardýranna, Reykvíkinga. Við fáum helvítið í hausinn og þar með þá kveðju, að of seint sé að kvarta. Eins og Dagur telji sig verktakaþræl. Skrímslið er ljótara en syðra skrímslið við sömu götu með loftbelg í aðflugslínu. Hús við Lækjargötu eiga að lúta samkeppni. Eiga að flytja borgina í æðra fegurðarveldi, ekki í svartasta verktakamyrkur.
Bjánar makka með bófum

Stjórnarskrárnefnd alþingis hefur samið drög að nýjum greinum í stjórnarskrá. Samdar í leyni þagnarbindindis, stinga líka í stúf við stjórnarskrá fólksins. Sú liggur læst niðri í skúffu, því þingmenn þjóna öðrum hagsmunum en fólksins. Eru á framfæri auðgreifa. Illvirkið er að frumkvæði bófaflokka stjórnvalda. Fulltrúar annarra flokka hafa fengið að fljóta með. Nú er málið komið á svo alvarlegt stig, að hinir þurfa að ákveða sig. Annað hvort hafna þeir þessu núna og mæla með stjórnarskrá fólksins eða láta svikin límast við sig. Fyrir rest það mun kosta hvern þeirra glás að sitja sem bjánar að makki með bófum.
Fórnarlambavæðingin

Enginn friður er fyrir banksterum á Kvíabryggju. Fjölmiðlar magna vælukór yfir meðferðinni á þeim. Að auki vinnur her lagatækna og ættingja við að róta upp meðvirkni. Allt fer á hvolf, þegar gert er grín að þeim í skopþætti sjónvarps. Banksterarnir ættu frekar að biðjast afsökunar á tilveru sinni. En þeir eru forhertir, skammast sín ekkert og munu taka upp fyrri glæpi, þegar þeir losna. Siðblindingjar, sem hafa eyðilagt líf þúsunda. Hafa fengið gervidóma, sem eru hlægilega lágir í samanburði við þá, sem stálu bjórkippu eða kjötlæri. Ég bið fjölmiðla, lagatækna og ættingja að hjálpa við að láta þá falla í gleymsku.
Lamað Evrópusamband

Tvö Evrópusambandsríki í klóm fasista. Ungverjar og Pólverjar fólu fasistum að fara með stjórn. Ríkisstjórnin í Póllandi hreinsaði út dómstóla og fjölmiðla. Gerði á nokkrum dögum, sem Hitler gerði á heilu ári. Lýðræðisríki sambandsins eru að drukkna í skriðu flóttafólks. Þar eru hópar útúr-tjúnaðra miðaldakarla, sem setja allt á annan endann. Schengen er dautt. Evrópusambandið er jafnófært um að fást við fasista og múslima. Rétt eins og það getur ekki leyst öngþveiti ríkisfjármála eyðsluríkjanna. Nýr fylliraftur Evrópusambandsins, Jean-Claude Juncker, er ekki starfi sínu vaxinn fremur en forverinn, José Manuel Barroso.
Alvöru aðlögun

Fjölmenningarstefnu norðurlanda þarf að blandast kröfu um aðlögun múslima að veraldlegu samfélagi. Geta ekki stundað óhefta karlrembu og sharia í vestrænu samfélagi. Verða að sæta því, að gert sé grín að spámönnum og guðum af öllum toga. Fyrst og fremst geta þeir ekki flutt miðaldir með sér til Evrópu. Þýðir, að kostnaður við aðlögun múslima verður miklu meiri en kostnaður við alla aðra hópa. Múslimar mega ekki lokast inni í eigin hverfum, mega ekki detta úr námi, mega ekki verða úrhrök og fangelsafóður. Nútímafólk á vesturlöndum telur sig þurfa að verja torsótt mannréttindi og veraldarhyggju gegn forneskju miðalda.
Kristin og íslömsk remba

Kristni var fyrstu aldir einkum kvenleg trú þræla og fátæklinga í Rómarveldi. Þá mótuðust guðspjöll og ekki tiltakanlega karlrembd Maríutrú. Remba kom síðar inn, þegar kirkjan varð pólitísk. Íslam hins vegar var einkum trú stríðsmanna úr eyðimörkinni. Hún ræktaði karlrembu þeirra. Löngu síðar losuðu vesturlönd sig við pólitískt vald kirkjunnar og hófu ferð til lýðræðis og mannréttinda. Lönd íslams hafa aldrei farið gegnum þá endurreisn, upplýsingabyltingu og yfirtöku lýðsins á pólitíkinni. Lýðræði hefur aldrei þrifizt í heimi múslima. Kristin karlremba er jaðarmál hér, en karlremba múslima er miðlægt fyrirbæri.
Sorphirðuleysi

Sorphirða í Reykjavík er í ólestri eins og flest annað á þeim bæ. Þjónusta við íbúa minnkar og álögur aukast. Sumpart eru breytingarnar eins konar refsing þeirra, sem lengi hafa flokkað sitt sorp. Sumpart eru þær erfiðar í framkvæmd í fjölbýlishúsum. Nú verður aðeins hirt tvisvar í mánuði. Reykjavík er raunar eftirbátur annarra kaupstaða í sorphirðu. Getur fljótt orðið heilsuspillandi. Lífrænt sorp verður ekki flokkað í borginni fyrr en 2019. Meira verður um, að fólk þurfi að fara með sorp í móttökustöðvar. Akstur eykst, nema hjá Hjálmari Sveinssyni, sem að sjálfsögðu ferðast hjólandi um svellin með sína ruslapoka.
Sæmdarheitið rasisti

Við höfum í upphafi árs séð afleiðingar af samræmdri þöggun valdhafa, lögreglu og fjölmiðla víða í Evrópu. Þagga átti skuggahliðar á skriðu einnar milljónar múslima. Frægast var þetta í Köln, þar sem lögreglustjórinn var rekinn fyrir rest og ZDF baðst afsökunar. Það tók veruleikann viku að síast út. Víðs vegar um Evrópu fatta konur, að þær geta ekki verið á almannafæri án fylgdar. Munu ekki sætta sig við yfirtöku miðaldastráka á almannasvæðum. Alla vikuna reyndu fjölmenningarkarlar að vefengja réttar fréttir og saka okkur um rasisma. Þeim tókst bara að gera „rasista“ að sæmdarheiti og „fjölmenningu“ að skammaryrði.
Miðaldir gegn nútíma

Framtíð fjölmenningar er dökk um alla Evrópu, líka á norðurlöndum, þar á meðal hér. Ítrekaðar fréttir af lokun járnbrautarstöðva, almenningstorga og brúa; af árásum á konur á götum úti. Her og lögregla verður það, sem sést bezt á götum. Köln. Bruxelles og París eru dæmin. Hvert atvik magnar óbeit fólks á múslimum. Fólk sér hættu á hverju horni, ekki að ástæðulausu, gleymum því ekki. Móttaka hælisleitenda frá löndum múslima mun dofna. Fólk hættir ekki lífi og limum í þágu fjölmenningar. Hún er dæmd til að verða að „collateral damage“ í stríði miðalda gegn nútíma. Þöggunin um vandann í Þýzkalandi mistókst einfaldlega.
Teiknidólgarnir

Fyrirhugað hús á horni Lækjargötu og Tryggvagötu er miklu verra en fyrirhugað hús á horni Lækjargötu og Vonarstrætis, sem einnig er forljótt. Í fyrsta lagi er fyrra húsið tveimur hæðum of hátt og þar á ofan fáránlega mikil andstæða við umhverfið. Dagur B. Eggertsson og Hjálmar Sveinsson telja sig þurfa að skríða fyrir bröskurum. Ættu þó að geta gert fegurðarkröfur. Hafa greinilega ekki auga fyrir fegurð, ekki frekar en braskararnir, sem hafa þá í þrælkun. Nógu mikið hefur verið fjallað um málefnið, kominn tími til að fara í manninn. Hverjir eru teiknidólgarnir, sem fórnuðu fagheiðrinum í viðurstyggðina?