arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Frekjurnar fá íþróttir

Áhugi Íslendinga á menningu er svipaður og áhuginn á íþróttum. Áhuginn á myndlist einni er svipaður og áhuginn á fótbolta. Þetta hefur fyrr og nú verið mælt í aðsókn. Jafngild eru bíó, menning og sport. Flatarmál dagblaða og mínútur ljósvaka endurspegla ekki áhuga fólks. Af fjölmiðlunum mætti ætla, að íþróttir, einkum fótbolti, væri þjóðarmálið. Svo er ekki, frekur og hávaðasamur 30% minnihluti vill þetta. Frávik eru í Mogga, sem þjónar menningu, og í Fréttablaðinu, sem þjónar ekki sporti umfram öðru. Skrítinn er feikilegur ríkisrekstur íþróttaefnis í RÚV á kostnað skattborgararanna.
Fréttirnar eru í blöðunum

Mæling innlendra frétta sýnir yfirburði dagblaða í innlendum fréttum. Þau birta 80% fréttafjöldans og ljósvakamiðlarnir 20%, þar af á Gufan stærsta hlutann. Blogg var ekki mælt í könnun Creditinfo, á lítið í nýjum fréttum. Morgunblaðið er stærst í fréttum með 33%, Fréttablaðið kemur næst með 30% og 24 stundir með 17%. Hlutur stærri dagblaða hefur minnkað en aukizt hjá minni dagblöðum. Sumum kemur á óvart, en ekki mér, hversu lítill er hlutur sjónvarps í innlendum fréttum. Dagblöðin eru og verða áfram meginuppspretta þekkingar okkar á innlendum samtíma. Elzta birtingarformið ber af öðrum.
Þarf að lesa 45 + 2 bloggara

Ég þarf að lesa tvo bloggara, sem ekki eru kræktir í Blogg.gattin.net. Það eru Árni Snævarr og Guðbjörg Hildur Kolbeins. Þarf að nota sérstakt forrit, NetNewWire, til að krækja í blogg þeirra. Bið ég þau auka leti mína með því krækja í Blogg.gattin.net. Þar les ég á einum stað alla aðra bloggara, sem ég kæri mig um. Þar eru kræktir rúmlega þúsund nafngreindir bloggarar. Þar af sjást á hverjum degi rúmlega hundrað. Ég les þá alla á lötum degi. Svo hef ég hakað við 45 bloggara, sem ég þarf alltaf að lesa. Blogg.gattin.net er þungamiðja alvörubloggs nafngreindra. Hún er sjálft samtal þjóðarinnar.
Framhjá hliðvörðum fjölmiðla

Vincent Bugliosi er þekktasti saksóknari Bandaríkjanna, hefur unnið öll morðmál, sem hann hefur sótt. Hann hefur um nokkurt skeið skrifað vinsælar bækur um morðmál. Hin síðasta heitir: The Prosecution of George W. Bush For Murder. Þar rekur hann líkur á, að sækja megi mál gegn forsetanum fyrir fall bandarískra hermanna í Írak. Svo bregður við, að frjálst og óháð sjónvarp Bandaríkjanna hefur ekkert sagt frá bókinni og tæpast nokkurt dagblað heldur. Hefðbundnu fjölmiðlarnir geta þó lítið þaggað, bókin hefur verið rædd í þaula á vefnum. Og hún er komin á metsölulista New York Times.
Samfylkingin í stjórnarandstöðu

Nánast allir samfylkingarmenn, sem ég þekki, eru komnir í stjórnarandstöðu. Vilja Evrópu. Telja einkavæðingu sjúkdóma orðna að dellu. Mega ekki heyra Björn Bjarnason nefndan, ekki heldur draumamál hans, víkingasveitir, Harald og hleranir. Styðja ísbirni og Paul Ramses. Setja Össur og Björgvin Sigurðs undir smásjá, efast um umhverfisheilindi þeirra. Skilja ekkert í Þórunni og halda að Kristján Möller sé í Framsókn. Undrast beiðni Ingibjargar Sólrúnar um, að Ítalir verði betri við Ramses en Íslendingar voru. Jóhanna er eini ráðherrann, sem þeir eru sáttir við. Stjórnaramstarfið hangir á bláþræði.
Fréttablaðið birti nafnið

Sá í dag nafn hins meinta barnaníðings, sem hingað til hefur verið kallaður háskólaprófessorinn. Fréttablaðið var fyrst hefðbundinna fjölmiðla. Birti ljósmynd af vefslóð Jens, jensgud.blog.is. Þar gat ég lesið nafnið, þótt ég sé að verða sjóndapur. Með stækkunargleri tókst mér að sjá, að nafnið var rétt. Hafði áður leikið lausum hala í blogginu, sem ryður gömlu gildismati fjölmiðlanna til hliðar. Óli Sindri, maurildi.blogspot.com, birti mynd af kauða og rökstuddi afhjúpun ágætlega. Með tilkomu bloggsins geta fjölmiðlar ekki lengur leikið hlutverk hliðvarða. Bezt að gefast upp á nafnleyndinni.
Fór ekki á landsmótið

Ég ákvað að fara ekki á landsmótið núna. Síðustu ár hef ég fjarlægzt mat brekkunnar á hrossum og tilheyrandi úrskurði dómnefnda. Nú er farið að dæma hross á forsendum spánska reiðskólans í Vínarborg. Sýndir eru sirkushestar, sumir óríðandi með öllu að hætti Suðra frá Holtsmúla. Öll gleði áhorfenda liggur í fótlyftu og hauslyftu að hætti Lippizaner-hrossa. Þetta er bara gert fyrir brekkuna, en hefur skaðleg áhrif á reið og ræktun. Stefna hastra hesta kemur frá Þýzkalandi, þar sem menn nota stóra hjassa til að ríða kringum kastalann. Ég nenni ekki að ergja mig á að horfa á sirkus.
Mikill, feitur og þindarlaus

Stígur Léttisson frá Vík dó í haganum í fyrradag 28 vetra. Síðasti vetur var honum erfiður á útigjöf og var hann tekinn á hús. Fyrsti ferðahestur Kristínar, keyptur af Jens Einarssyni listamanni. Feiknalega mjúkur og þægilegur trukkur, hvort sem var á tölti eða brokki. Notalega lággengur og fótviss, mikill og feitur hestur, oft kallaður Stóri-Jarpur. Þindarlaus og áhugasamur á ferðalögum, akkúrat fyrir okkur. Var í þjónustu okkar hálfan annan áratug og missti aldrei úr ferðasumar. Fór á eftirlaun um tvítugt og hefur síðan valsað um Kaldbak með félögunum. Fékk hjartaslag í fínum haga.
Spiegel er gott vitni

Þannig hefst enska útgáfan af fréttinni um innflytjendamál Evrópusambandsins í Spiegel í dag: “Sarkozy Fails to Push through Fortress Europe Plan. The EU has agreed on a future immigration policy, dismissing several hardline proposals forwarded by French President Nicolas Sarkozy.” Spiegel hefur hingað til verið talinn nákvæmur fjölmiðill.
Evrópa hefur ekki steinhjarta

Björn Bjarnason innflytjendaráðherra fór með rangt mál við blaðamenn í gær. Sagði Evrópusambandið hafa samþykkt tillögu Frakklandsforseta um strangari meðferð innflytjenda. Sambandið felldi raunar allar tillögur Sarkozy um þetta. Í staðinn samþykkti sambandið í Cannes allt aðrar og vægari reglur. Þær fela í sér einföldun verka, svo að ákvarðanir taki styttri tíma. Áfram verður ríkjum heimilt að veita landvist af mannúðarástæðum. “Við erum ekki að breyta Evrópu í virki”, sagði Schäuble, innanríkisráðherra Þýzkalands. Björn fer oft rangt með staðreyndir, segir gjarnan það sem honum hentar.
Bullað um tvískinnung bloggara

Ekkert misræmi er í stefnu bloggara gegn ríkisborgararétti tengdadóttur ráðherrans og gegn brottrekstri Paul Ramses. Hvort tveggja var gerræði pólitíkusa og skriffinna. Tengdadóttirinn átti ekki rétt á forgangi umfram aðra umsækjendur, nema síður væri. Paul Ramses átti hins vegar rétt á að litið væri á mildandi ákvæði í lögum. Og að lögmaður hans fengi fréttir um afgreiðslu mála. Í báðum tilvikum brást kerfið illa. Það er bull Guðmundar Magnússonar, að málin tvö sýni tvískinnung í afstöðu bloggara. Þeir hafa hreina og einfalda stefnu, jafnrétti og réttlæti. Gegn gerræði kerfisins.
Spuninn fangar blaðamenn

SGJ segir í Fréttablaðinu í dag, að til átaka hafi komið milli lögreglu og bílstjóra við Rauðavatn 23. apríl. Ég man ekki eftir neinum átökum. Þetta voru lögregluóeirðir. Löggan réðist á fólk með piparúða og hrinti því í götuna. Vopnaðir réðust á vopnlausa. Fólkið gerði ekki annað en að hrópa að löggunni. Það geta ekki talizt átök, ef annar aðilinn er að verki. Rétta orðið er árás en ekki átök. Þetta minnir á fréttir af árásum ísraelshers á palestínumenn. Oft segja fréttir, að til átaka hafi komið á Gaza. Í báðum tilvikum eru latir blaðamenn fangar fréttatilkynninga frá spunakörlum.
Umbar Jesúsar á Eyjunni

Jesús Kristur hefur fengið sér umba. Prestarnir Jóna Hrönn Bolladóttir og Bjarni Karlsson tóku það að sér. Þau upplýsa, að Jesús krefjist rýmis á Íslandi fyrir Paul Ramses, konu hans og barn. Þá geta menn hætt að deila um það. Skipun er komin að ofan. Alveg eins og George W. Bush og Tony Blair eru umbar fyrir guð almáttugan. Hann segir þeim, hvað þeir og við eigum að gera. Þá þarf ekki að rífast meira um það. Tilkynningar frá Jesúsi birtast framvegis á Eyjan.is. Þar eru fyrir fleiri sérstæðir karakterar. Rúmlega þriðjungur bloggara Eyjunnar eru pólitíkusar, spunakarlar eða rugludallar.
Fimm og fátækt og þrettán

Fyrst átu leiðtogar áttveldanna fimm rétta hádegisverð. Síðan ræddu þeir fátæktina í heiminum. Og fannst hún raunar vera vandamál. Loks úðuðu þeir í sig þrettán rétta kvöldverði. Matseðill áttveldanna á Hokkaido í Japan minnir á Satýricon eftir Petróníus, sem lýsti borðhaldi nýríkra í Róm. Þar reyndi leysinginn Trímalkíó að slá Rómarmet í óhófi og íburði. Gærdagurinn bauð óvenjulega firringu. Spunakarlar voldugustu herra heims virðast hafa tapað áttum í fílabeinsturninum. Það er hræsni að þykjast reyna að ræða fátækt milli fimm rétta og þrettán rétta. Röng skilaboð til umheimsins.
Stofnunin með steinhjartað

Samkvæmt vefnum eru 28 starfsmenn hjá Útlendingastofnun. Þeir starfa ekki, því að stofnunin segir bara nei. Til þess þarf ekki 28 starfsmenn. Hún notar þrönga túlkun lagarammans til að segja nei. Ekkert nema nei. Hún skilar ekki einu sinni umsögnum. Notar ekki undanþágur, sem leyfðar eru í lögum. Jafnframt er hún spillt, ef ráðherra þarf prívatþjónustu fyrir sig, samanber Jónínu Bjartmarz. Útlendingastofnun er ekki málefnaleg stofnun, sem ráðherra getur haft sér til skjóls. Er sérhönnuð fyrir Björn Bjarnason, starfar í samræmi við steinhjarta hans. Burt með stofnunina og ráðherrann.
Mikið haft fyrir engu

Fjörutíu þúsund lögreglumenn gæta leiðtoga áttveldanna á Hokkaido í Japan. Tvöþúsund mótmælendum er haldið í margra kílómetra fjarlægð. Það gera tuttugu löggur á hvern mótmælanda. Tíu þúsund túrhestum hefur verið vísað burt. Ekki má trufla ímyndir fílabeinsturnsins um gott ástand í heiminum. Sextíu kokkar sjá um, að átta leiðtogum heimsins líði vel. Þeir tala um mengun og eitur, án þess að hafa Indland og Kína við borðið. Er þó Kína orðið meiri sóði en jafnvel Bandaríkin. Tilgangsleysi og úrræðaleysi áttveldanna á Hokkaido kosta japanska ríkissjóðinn fimmtíu milljarða króna.
Bezt er að skipta um skoðun

Versta ógæfa stjórnmálamanns er að geta ekki skipt um skoðun í ljósi nýrra upplýsinga. Heimurinn er alltaf að breytast og mennirnir verða líka að breytast. Fyrir örfáum árum var lífrænt eldsneyti talið allra meina bót, en nú er það talin skelfileg uppákoma. Ef rök gegn Evrópusambandinu eru upp urin, er gott að snúast til fylgis við það. Ef sadismi Útlendingastofnunar keyrir úr hófi fram, er rétt að reka verstu sadistana. Ef Seðlabankinn reynist vera úti að aka í peninga- og hagmálum, verða menn að taka á því. Ef trúarsetningar í hagfræði reynast vera rangar, þarf að hverfa frá þeim.
Opinber stæði í gíslingu

Eigendur Kersins í Grímsnesi geta ekki lokað fyrir rútum. Samkvæmt Járnsíðu og lögum frá 1999 er bannað að loka aðgangi að landi. Ef Óskar Magnússon lokar bílaplani, sem ríkið hefur borgað, parkera rútur bara í vegkantinum. Ef yfirvöldum umferðar finnst þær trufla umferðina þar, geta þau talað við Óskar. Sagt honum, að þau eigi bílastæðin og vilji fá þau opnuð að nýju. Málið er milli yfirvalda og landeigenda, sem hafa tekið opinber bílastæði í gíslingu. Rútumenn eiga ekki að gefast upp. Betra er að láta reyna á, hvað Óskar vill fara langt í ólögum sínum. Ef hann girðir, skal ég lána naglbít.
Tveir hattar ráðuneytisstjóra

Ísland í dag er svona: Formaður stjórnar Söfnunarstjóðs lífeyrisréttinda semur reglur um greiðslur, sem skerða hagsmuni öryrkja. Síðan fer hann með pappírana upp í fjármálaráðuneytið, skiptir um hatt og tekur við þeim sem ráðuneytisstjóri. Hann samþykkir þar plagg sitt og stimplar staðfestingu sína. Þannig hélt Baldur Guðlaugsson, að hann gæti leikið tveimur skjöldum, sett upp ýmsa hatta að vild. Hann hélt sig geta staðfest verk sjálfs sín. Nú hefur dómstóll hrakið gerninginn, upplýst, að formaður Söfnunarsjóðs er einnig ráðuneytisstjórinn. Lífeyrissjóðirnir verða því að borga skaðabætur.
Tvær hliðar á vondu bloggi

Mbl.is hefur lokað bloggi nafnleysingjans Johnny vegna nazistaáróðurs hans og afneitunar á helför gyðinga. Vilhjálmur Örn Vilhjálmsson hefur beðið um opinbera rannsókn á ummælum nafnleysingjans. Hvort tveggja er eðlilegt. Fjölmiðill eða annar netþjónn getur ekki borið ábyrgð á Johnny. Opinberir aðilar hljóta að upplýsa, hver er Johnny huglausi. Svo er það allt annað mál, að nafngreindu fólki er fyllilega heimilt að hafa hvaða skoðanir sem er, einnig rangar skoðanir. Menn eiga að fá að reka nazistaáróður og afneita helförinni, bara ekki undir dulnefni. Í því felst skoðanafrelsið.
Nafnlausi nauðgarinn

Barnanauðgarinn nafnlausi er utan verndar fjölmiðla og landsfeðra. Ekkert samkomulag er um, að nafni hans eða mynd sé leynt. Á mínum tíma í faginu sömdu ritstjórar aldrei um neitt og gera ekki enn. Hins vegar hafa ýmsir fjölmiðlar siðareglur. Þar eru takmörk sett nafn- og myndbirtingum. Ekki er birt, ef það skaðar hagsmuni fórnardýra, yfirleitt skyldmenna níðingsins. Slík regla er umdeilanleg, en hefur þó gefizt vel. Öðru máli gegnir um tilraunir til að þrengja hóp hinna grunuðu niður í “háskólaprófessor”. Það er gömul og súr uppfinning Moggans, sem aðrir fjölmiðlar hafa lapið upp.
Leyniþjónusta Haraldar

Forvirkar heimildir lögreglu til rannsókna jafngilda leyniþjónustu. Þær eru fráleitar, auka völd ríkislögreglustjórans. Haraldur Johannesen er ekki trausts verður. Á valdatíma hans verður fólk að standa á verði. Hann er valdagráðugur í heimi lögreglunnar og hefur gert stórpólitísk mistök. Hann var borinn á öxlum Sjálfstæðisflokksins til valda og reynir að búa til einkaher flokksins. Vond reynsla er af hlerunum. Samfylkingin verður að hindra nýjustu tilraun Haraldar til að þenja út vald sitt. Fjáraustur í öryggissveitir og leyniþjónustu hindrar líka fjölgun í venjulegri löggæzlu.
Tímarit fyrir runkara

Sá tímarit á biðstofu í gær, hét HLH. Í enskri kynningu segir ritstjórinn, að það eigi fyrst og fremst að sinna sjálfselsku fólks (self indulgence). Einnig líkamlegri heilsu og persónulegu útliti. Loks eigi það að fylgjast með tízkunni (trends). Ég sá strax, að þetta var tímaritið, sem Íslendinga vantar. Það getur runkað hinni hömlulausu sjálfsást, sem einkennt hefur síðustu ár. Er hnakkablað, þar sem allir úða sig ilmvötnum og ganga í fötum samkvæmt skipunum að ofan. Hentar fólki, sem hefur alls engan áhuga á neinu nema sínu örsmáa sjálfi. Þetta er post-citizen tímarit fyrir algera bjána.
Bloggið réði ferðinni

Nútími stórmála er þessi: Á miðvikudegi var Paul Ramses tekinn. Um kvöldið reis reiðin í bloggi kveldúlfa. Snemma fimmtudagsmorguns tóku morgunhanar við í blogginu. Mogginn var með ágæta frétt í morgunkaffinu. Visir.is komst inn í málið síðla morguns og Eyjan.is eftir hádegið. Á fimmtudagskvöldi og föstudagsmorgni streymdu hefðbundnir fjölmiðlar í málið. Sögðu ekkert annað en það, sem áður var vitað í blogginu. Samt fór bloggið hægt af stað og var lengi að hita upp. Eigi að síður hefur það algera yfirburði, þegar stórmál rekur á fjörur. Hefðbundnu fjölmiðlarnir voru sólarhring of seint á ferð.
Riðið kringum kastalann

Góður hestur hleypur 7000 kílómetra frá Ulan Bator til Vínarborgar á þremur mánuðum. Það er hestur Gengis Kan og íslenzki hesturinn. Slíkir hestar hlupu hringi kringum evrópsku aðalshestana, sem nú eru stældir á landsmótum hestamanna. Íslenzki hesturinn er í erfðum skyldastur löngum langhlaupurum mongóla, sem fóru létt á mjúku lulli og valhoppi nánast dag og nótt. Slíkir hestar fluttu forfeður okkar yfir jökulár og heiðar til alþingis eða til víga í öðrum héruðum. Við ræktum því miður hestinn frá mjúkum þolhesti í stutta brokkara, sem riðið er kringum kastalann að hætti þýzka aðalsmanna.
Alþjóða glæpasjóðurinn

Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn lánar glæpakóngum og heimtar, að fátækar þjóðir endurgreiði lánin. Sjóðnum finnst, að laun eigi að vera lág. Hann lánar til geigvænlegra umhverfisslysa. Honum finnst verzlun vera öllu æðri. Honum finnst réttlæti engu máli skipta. Gegnsæi er eitur í beinum hans, allt fer þar fram fyrir luktum dyrum. Hann hefur víða valdið rosalegum hörmungum. Í stuttu máli er glæpasjóðurinn grein á meiði sértrúarflokks Chicago-skólans í hagfræði. Evrópska efnahagssvæðið hefur sömu sértrúarbrögð. Báðar þessar stofnanir eru andvígar Íbúðalánasjóði, því að hann er mannúðlega hugsaður.
Varúð: Hættulegur ráðgjafi

Nóbelsverðlauna-hagfræðingurinn Joseph E. Stiglitz var aðalhagfræðingur Alþjóðabankans á Clinton-tímanum. Gaf síðan út bókina Globalization and its Discontents. Hann segir bankann og einkum Alþjóða gjaldeyrissjóðinn hafa valdið miklum skaða með ráðleggingum sínum. Þær byggðust á sértrú Chicago-safnaðar hagfræðinga. Fólust meðal annars í hnattvæðingu. Öll ríki, sem vegna fátæktar neyddust til að hlíta ráðum sjóðsins, urðu fyrir hruni í efnahagsmálum. Hins vegar blómstruðu ríki eins og Kína, Malasía og Indland, sem höfnuðu ráðgjöfinni. Varúð: Fulltrúi sjóðsins er að veita Íslandi ráð.
Gagnrýni nafnlauss heimildamanns

VSP á Fréttablaðinu birtir í dag beina tilvitnun í nafnlausan heimildamann. Umsækjandi um stöðu mannréttindastjóra Reykjavíkur segir: “Embættiskerfið í Reykjavíkurborg er augljóslega mjög þunglamalegt og þessi vinnubrögð eru forkastanleg og ófagleg.” Það er föst regla í blaðamennsku að vitna ekki orðrétt í nafnlausan heimildamann. Önnur föst regla segir, að hafa ekki gagnrýni eftir nafnlausum heimildamanni. Undantekningar geta verið á þessum reglum, en ég fæ ekki séð, að þær gildi þarna. Íslenzkir blaðamenn skauta of oft út af hefðum, sem hafa verið notaðar til að efla traustið á faginu.
Ódýrt hjá heilagri guðsmóður

Borðaði í dag í hádeginu á Santa Maria við Laugaveg 22. Þar er ekta matur að hætti Mexikó, ekki ameríkanísrað TexMex. Staðurinn er rekinn af fólki frá Mexikó. Frábærast við staðinn er, að enginn réttur kostar 1.000 krónur eða meira. Næstbezt er góð þjónusta og snyrtilegur búnaður. Alls konar tortillas pönnubakstur er í boði. Ég mæli sérstaklega með Quesadillas ostarétti og Enchiladas-rúllum með súkkulaðiblandaðri sósu. Þarna fást líka salöt og eggjaréttir, tertur og nasl, Burrito og Tostadas, Nachos og Tacos. Á matartímum er Santa Maria yfirleitt sneisafull af fólki á öllum aldri.
Vanmetið ekki Barnaland

Fáir mótmæltu fyrir utan glugga Björns Bjarnasonar í hádeginu. Fólin verða ekki hrædd við 150 manns. Stefna mannvonzku mun áfram ríkja í samræmi við hugarfar Björns og Hauks Guðmundssonar, sem við sáum í fréttum í gær. Við erum lítið gefin fyrir mótmæli. Notum í mesta lagi bílflautur, er benzín hækkar. En við skulum ekki vanmeta sígandi lukku. Smám saman hefur Björn orðið að þungum bagga Sjálfstæðisflokksins. Bagginn á eftir að þyngjast. Smám saman stöðvum við rek þjóðarinnar í átt til lögreglu- og sovétríkis. Við skulum ekki heldur vanmeta Barnaland.is, háværan meirihluta gegn Birni.
Eyjan.is telur vitlaust

Eyjan.is segir tugþúsundir Íraka hafa látið lífið í stríði Bandaríkjanna gegn Írak. Nokkuð vægt til orða tekið. Tölur um mannfall óbreyttra borgara sveiflast frá 300.000 upp í 1.000.000. Lægstu tölur eru frá hagsmunaaðilum. Sú hæsta er uppfærð frá læknatímaritinu Lancet, var 600.000 fyrir tveimur árum. Réttar tölur eru sennilega nær efri kantinum en neðri kantinum. Um ýmsar rannsóknir á manndauða í Írak má sjá á Wikipedia. Þær eru misvísandi, en ekki hefur neinum dottið í hug, að mannfallið nemi aðeins tugþúsundum. Ekki einu sinni Dick Cheney eða Condoleezza Rice. Aðeins Eyjunni.
Símsvari: Burt með hann

Spurt var um ábyrgðina á brottrekstri Paul Ramses. Það var ekki ég, sagði Ingibjörg Sólrún Gísladóttir. Vísaði á Björn Bjarnason. Það var ekki ég, sagði Björn Bjarnason. Vísaði á Hauk Guðmundsson, settan fangabúðastjóra Útlendingastofnunar. Sá er blýantsnagarinn, sem á að leika hlutverk Adolfs Eichmann. Mig minnir, að Hildur Dungal hafi verið engu skárri. Stofnunin er hluti af lögregluríki Björns Bjarnasonar. Skipuð tugum lögmanna, sem gera ekkert og segja nei. Með núverandi rekstri er hún alveg óþörf. Reka má allt pakkið og setja í staðinn upp símsvara, sem segir í sífellu: Burt með hann.
Vangeta refsivandarins

JGB heimtar á næstöftustu síðu Fréttablaðsins í gær, að ég skammi Stöð tvö fyrir tvöfeldni Telmu Tómasdóttur. Hún er í senn fréttaakkeri stöðvarinnar og spunakerling landsmóts sirkushesta. Auðvitað er ég á móti slíkri blöndu. Hún stríðir gegn hefðbundnum starfsháttum blaðamanna. Hún dregur úr trausti á Stöð tvö sem fréttamiðli. JGB titlar mig af þessu tilefni “refsivönd fjölmiðla”. Ég þakka heiðurinn, sem felst í orðunum. Hins vegar hef ég ekki burði til að fylgjast með öllum vanda íslenzkra fjölmiðla. Hef mörg járn í eldinum og missi því af mörgu, sem stendur í eða sagt er í fjölmiðlunum.
Íhaldið og mannúðin

Fyrir þremur áratugum gekk mér vel í rótarý, var forseti klúbbsins. Síðan hallaði undan fæti. Mér kom þá á óvart, hversu mörgum klúbbfélögum var illa við Gervasoni, franskan mann, sem flúði hingað undan herþjónustu. Ég reyndi líka að fá klúbbinn til að bjóða Ólafi Ragnari Grímssyni inngöngu, en tókst ekki. Ekki kom þó los á mig fyrr en klúbburinn hafnaði tillögu minni um, að konur fengju aðild. Var fyrir rúmum tveimur áratugum. Nokkru síðar skildu leiðir íhaldsklúbbsins og mínar. Minnist þessa, þegar ég tek eftir, hversu mörgum íhaldsmönnum er illa við Paul Ramses. Það tel ég vera mannvonzku.
Illu öflin réðu brottrekstri

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir neitar sök á brottrekstri Paul Ramses. Hefur raunar kvartað til dómsmálaráðherra. Ábyrgðina bera Útlendingastofnun undir stjórn Hauks Guðmundssonar og dómsmálaráðuneytið undir forustu Björns Bjarnasonar. Þetta ógeðslið fær mig til að fyrirverða mig fyrir að vera Íslendingur. Þetta eru vissulega ill öfl. Björn hefur vafalaust skipað Hauki að ganga fram af mannvonzku í þessu máli sem öðrum. Stofnunin er illræmd fyrir ofsóknir sínar. Vefir hefðbundinna fjölmiðla voru úti að aka í morgun. Eyjan.is skúbbaði svo afneitun Ingibjargar kl.14:42 í dag.
Löt og léleg fréttamennska

Þegar ég skrifaði um brottrekstur Paul Ramses í morgun, var ekki vitað um framkvæmdina. Mogginn hafði birt greinargóða frétt um mannvonzku íslenzka lögregluríkisins. Sú frétt var skrifuð í gær. Hvorki vefur Moggans né aðrir vefir minntust neitt á brottförina. Enginn sagði mér snemma í morgun, hvort hneykslið hefði náð fram að ganga. Ekki orð á ruv.is, mbl.is, visir.is, ekki einu sinni á eyjan.is. Þetta þykir mér löt og léleg frammistaða fjölmiðla. Það er stórpólitísk frétt, hvort Paul Ramses var hrakinn brott. Fyrsta veffréttin kom svo kl. 9:33 á visir.is, fjallaði þó mest um mótmæli.
Mannvonzka lögregluríkisins

Paul Ramses er ættaður frá Kenía, með háskólapróf í ferðamálafræðum. Vann með barnahjálpinni ABC að verkefnum, sem Íslendingar studdu. Bauð sig fram til borgarstjórnar í Naíróbí, var beittur ofbeldi og flúði land. Hann er hér með konu og barn. Hann var í gærmorgun tekinn fastur af lögreglunni og skyldi flytjast nauðugur úr landi í morgun. Enginn getur gefið skýringar á geggjun íslenzka kerfisins. Sýnir blinda mannvonzku lögregluríkisins, sem Björn Bjarnason og Haraldur Johannesen eru að byggja upp hér á landi. Auk skálkanna tveggja ber Ingibjörg Sólrún Gísladóttir einnig ábyrgð á glæpnum.
Hundruð manna í vítahring

Hundruð hafa hagsmuni af rangri stefnu í hrossarækt og tamningum. Bændur hafa lært að sveigja ræktun sína undir kröfur kerfisins og brekkunnar. Há einkunn á mótum auglýsir ræktun þeirra. Sama er að segja um tamningamenn og dómara í ræktunar-, gæðinga- og íþróttakeppni. Kröfur um útlit byggjast á aldargömlu mati á dönskum kerruhestum á brokki. Menn vilja lítinn haus, stuttan skrokk og langa fætur. Kröfur til gangs byggjast á, að hágengt tölt sé æðra en grunngangurinn, lull og valhopp. Kröfur um þjálfun byggjast á hávöxnum, þýzkum stríðshestum. Menn kunna ekki annað, eru aldir svona upp.
Stjórnarsamstarf í járnum

Samfylkingin hefur skaðazt minna en Sjálfstæðið í samstarfinu. Evrópufælni, kreppa og umhverfisfælni Geirs getur þó meitt Samfylkinguna síðar. Með sama framhaldi geta kjósendur talið hana svíkja umhverfisstefnu sína. Hún getur reynt að verjast fylgishruni með því að rjúfa samstarfið á umhverfinu. Ekki er nóg að láta brotna á sinnuleysi Geirs um kreppu og Evrópu. Hún þarf líka að kenna honum um ófarir umhverfisstefnu hennar. Ennþá varðveitir Ingibjörg Sólrún friðinn í samstarfinu. Ólgan í flokknum þrýstir þó á hana. Það kann óvænt að leiða til skammhlaups í samstarfinu. Staðan er ótrygg, í járnum.