arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Bloggarar stela myndum

Margir íslenzkir bloggarar krydda síður sínar með ljósmyndum, sem þeir hafa ekki tekið og eiga ekki. Þeir stela þeim bara, hvar sem þeir finna þær. Allar varða þessar myndbirtingar við Bernarsáttmálann um höfundarétt. Til að birta myndir þarf leyfi höfundar eða erfingja hans, svo og greiðslu. Svo virðist sem bloggurum sé ekki kunnugt um höfundarétt. Eða þeim finnist sér heimilt að gera það sem hinir gera. Samtök ljósmyndara þurfa að gæta hagsmuna sinna á þessum vettvangi. Einfaldast er að beina kröfum þeirra að hýsingaraðilum bloggsins og ná þannig til fjölda bloggara í einu höggi.
Réttar veiðistengur

Veiðistöng beygist svona: Stöng – stöng – stöng – stangar – stengur – stengur – stöngum – stanga. Ekkert er rangt við að nota orðið stengur með e í nefnifalli og þolfalli fleirtölu. Það kemur ekki neitt við stangveiði með a. Að vísu má líka nota stangir – stangir. Hljóðbreytingar íslenzku eru sérstakt fag og ekki á færi hvaða almannatengils sem er. Skynsamlegra er að láta fræðimenn í sagnfræði íslenzkunnar um að gagnrýna auglýsingar stangveiðimanna um veiðistengur.
Flatur tekjuskattur 28%

Ég er orðinn svo gamall, að ég fjarlægist launatekjuskatt og nálgast fjármagnstekjuskatt. Samt finn ég ekki réttlæti í lækkun skatta. Af hverju á ég að borga 10% skatt meðan aðrir borga 38% skatt? Ég sé ekki, að neinn pólitíkus tali um, að fjármagnseigendur eigi að borga sama og launamenn og eftirlaunafólk. Enginn pólitíkus lofar að jafna tekjuskattinn. Þrátt fyrir áratuga þvaður krata um velferð er enn verið að hossa þeim ríku á kostnað hinna fátæku. Ég gizka á, að flatur tekjuskattur á alla mundi verða 28%. Mér sýnist það líka vera sanngjörn og sáttfús tala fyrir alla.
“Hryðjuverkamaður” játar

Íslenzkir fjölmiðlar segja, að hryðjuverkamaður hafi verið dæmdur. Ég sé ekki, að þeir hafi nein rök fyrir því. David Hicks dró til baka kvörtun um pyntingar gegn því að fá bara sjö ára dóm og fá að afplána í Ástralíu. Ekki er hægt að lýsa neinn sekan, sem setið hefur árum saman í Guantanamo og sætt pyntingum að bandarískum hætti. Játningar, sem fást með pyntingum og samningum um sérmeðferð, eru einskis virði. Marklaus er kengúrudómstóll bak við luktar dyr að hætti bandaríska hersins. Fjölmiðlar eiga að orða fréttir svo, að þeir taki ekki undir augljóst rugl. Þar með talin Gufan.
Hatrið í Texas

Hatrið í Texas

Í Texas fékk hvítur unglingur skilorð fyrir að brenna ofan af fjölskyldunni. En 14 ára svört stúlka fékk sjö ára fangelsi fyrir að stjaka við eftirlitsmanni í skóla. Hún hafði hreina sakaskrá. Sami dómarinn var að verki, Chuck Superville. Chicago Tribune fjallar um þetta einkennilega mál, sem minnir á tíma Ku Klux Klan. Í grein blaðsins er fjallað um fleiri tilvik af þessu tagi. Það er trúlega met í negrahatri að dæma fjórtán ára stúlku í sjö ára fangelsi fyrir agabrot í skóla. Shaquanda Cotton er enn í fangelsi og hefur setið inni eitt ár af sjö.
Létu ekki hugfallast

Hafnfirðingar höfnuðu í gær stækkun álversins í Straumsvík. Í fyrsta skipti hefur stóriðjustefna beðið hnekki í almennri kosningu. Mjótt var á mununum, enda jós Alcan eins miklu fé í slaginn í Hafnarfirði og heill flokkur gerir á landsvísu í kosningunum í vor. Meðal annars hótaði auðhringurinn að loka sjoppunni. Hafnfirðingar stóðust þrýstinginn. Búast má við, að auðhringir fái oftar tækifæri til að hafa afskipti af lýðræðisferli í samfélaginu. Þeir gera það víða erlendis. En við höfum séð í Hafnarfirði, að kjósendur sáu ofurefli fjármagnsins og létu samt ekki hugfallast.
Rök og rasismi

Frjálslyndi flokkurinn byrjaði í dag að auglýsa það, sem aðrir flokkar kalla útlendingahatur. Búast má við hressum upphrópunum í tilefni þessa. Frjálslyndir segja, að erlent vinnuafl hafi haldið niðri launum í byggingaiðnaði. Það hafi valdið mikilli spennu á leigumarkaði húsnæðis. Nýbúar séu hlutfallslega fleiri en annars staðar á Norðurlöndum. Þeir hafi ekki þurft að læra íslenzku og íslenzka samfélagsfræði. Þetta eru allt umræðuverð atriði, sem aðrir flokkar þurfa að taka afstöðu til, í stað þess að hrópa “rasistar”. Málefnaleg umræða er bezt.
240 hvítliðar

Ég óttast 240 manna varalið Björns Bjarnasonar og Haraldar Johannessen. Þeir girnast svona lið, af því að þeir telja jaðra við landráð að vera þeim ósammála í pólitík. Ég treysti þeim ekki fyrir 240 manna herliði. Mér er sama, hvort herinn hans Björns heitir varalið, hvítliðar eða SS-sveitir. Ég veit, að þær munu soga til sín menn, sem þrá að berja fólk. Svoleiðis hefur það alltaf verið, alls staðar í heiminum. Við þurfum að vísu að passa hafnir og flugvelli. En við þurfum ekki sveitir til að siga á fólk. Við höfum í áratugi komist af án slíkra. Og svo mun verða um langan aldur.
Erfðabreytt leyndó

Evrópumenn geta valið erfðabreyttan mat eða hafnað honum, af því að það er merkt á umbúðirnar. Hér í villtu vestri geta menn ekki valið, erfðabreyttur matur og fóður eru flutt inn án merkinga. Erfðabreytt fóður er notað í innlendum landbúnaði án þess að okkur sé sagt frá því. Stundum er jafnvel fullyrt, að það sé ekki notað. Þegar upp kemst um karlinn Guðna, munu erlendir viðskiptavinir landbúnaðarins kippa að sér hendinni. Erfðabreytt ræktun hefur verið leyfð í Skagafirði, án þess að fólki sé gefinn kostur á að hafna búvörum sýslunnar. Svona er leyndó á Íslandi árið 2007.
Mengað land

Heilsustofnun Náttúrulækningafélagsins í Hveragerði er eina svæði Íslands, sem hefur verið lýst frítt við erfðabreytta framleiðslu. Á meginlandi Vestur-Evrópu er samt meginhluti flestra landa yfirlýstur laus við erfðabreytt matvæli, nema Spánn og Þýzkaland. Vandinn hér og þar er hinn sami, erfðabreytta kornið fýkur inn á ómengað svæði og veldur miklum usla og kostnaði við hreinsun. Hvað gerir Heilsustofnunin, þegar þetta gerist þar? Mun Framsókn, sem skipar stjórn stofnunarinnar, fara í mál við Framsókn, sem skipar stjórn landbúnaðarmála?
Ei má satt kyrrt liggja

Þeir vilja ekki banna eitt né neitt, sem vilja láta merkja erfðabreytt matvæli. Þeir vilja bara fá að hafna slíkum mat fyrir sitt leyti. Það er dæmigert fyrir ofbeldishneigð stjórnvalda að gefa fólki ekki kost á að velja eða hafna. Í mörgum slíkum atriðum hefur ríkisstjórnin unnið gegn vilja fólks. Erfðabeytti maturinn skal ofan í helvítis pakkið, annað hvort beint eða gegnum lambakjötið, hvort sem fólk vill eða ekki. Það er kjarninn í matvælastefnu Guðna Ágústssonar og stjórnarinnar. Ef fólk fær að vita sannleikann, fer það kannski að haga sér á skjön við vilja kerfisins.
Undirbúin himnaríkisvist

Þegar ég dey, ef ég dey, verður gaman að lifa. Vegna góðs lífernis mun ég vafalaust hafna í himnaríki. Þar er fullt af þriggja stjörnu veitingahúsum af alls konar tegundum. Í þau fara kvöldin. Hádegið fer í reiðtúra með íslenzkum gæðingum, sem ég þekki suma hverja. Eini gallinn við himnaríki er, að þar er lítið af spekingum. Samkvæmt Dante Alighieri er skemmtilega fólkið í forgarði helvítis. Þar eru engar þjáningar. Þetta er eins konar kaffihús. Mér finnst nauðsynlegt, að við í himnaríki fáum útivistarleyfi einu sinni á dag. Til að fá okkur espresso á kaffibar í forgarði helvítis.
Vandamálafræði á forsíðu

Helgi Gunnlaugsson vandamálafræðingur telur óhæft að setja fimmtán ára ungling á Litla-Hraun. Þótt sá sé gamall síbrotamaður, sem gengur vopnaður til verka og er hættulegur lífi og limum. Fræðingurinn lýsir skoðun sinni á forsíðu Moggans. Helgi talar ekki um fólkið, sem verður á vegi vopnaðra síbrotamanna. Hann spyr ekki, hvort við viljum sjá fyrir okkur, að fólk loki sig inni af ótta við glæpamenn. Spyr bara um heill glæponsins. Vont er að setja unga menn á Hraunið, en verra er að láta vopnaða síbrotamenn ganga lausa. Fangelsun er ekki lækning, heldur útlegð.
Örstormur í bloggi

Blogglætin um huldufund Geirs Haarde og Steingríms Sigfússonar sýnir tvennt: Lítið er að marka blogg og bloggi er ofhossað. Við hrærumst í baráttu, þar sem nokkrar spunakerlingar úr vinnumiðlun Framsóknar mynda skjallbandalag í bloggi. Þær tyggja slúðrið hver upp eftir annarri í von um, að slúður annarra fjalli um annað en vinnumiðlunina. Sjónvarpsþáttur, sem þykist vera alvöruþáttur, reynir að negla niður fund, sem ekki hefur fundizt. Þáttastjórinn bloggar svo um, að Geir og Steingrímur eigi að tjá sig um blogg hans. Þetta rugl er ársins örstormur í vatnsglasi.
Áttaviti í fuglum

Bréfdúfur rata, af því að þær eru með örlitlar járnflögur í húðinni ofan á gogginum. Þær snúast eftir segulsviði jarðar eins og áttaviti. Sama er að segja um farfugla, til dæmis kríuna okkar. Gerta Fleissner og fleiri þýzkir fræðimenn birtu þessar niðurstöður í tímaritinu Naturwissenschaften. Fleissner segir alla fugla hafa slíkar járnflögur. Þar á ofan hafa franskir vísindamenn fundið, að bréfdúfur eru minnugar, geta munað 1200 myndir af landslagi. Loks segja ítalskir fræðimenn, að þær finni mismunandi lykt af landi. Dúfur eru samt ekki taldar gáfaðastar fugla. Hrafninn er gáfaðri.
Einfaldur orkusparnaður

Fundinn hefur verið upp fimm sentimetra vaxkubbur til að setja í kæliskápa til að spara orku. Rafmagnið fer þá í gang, þegar varan hitnar, ekki þegar bara loftið í skápnum hitnar. Kubburinn kostar 3000 krónur stykkið og á að geta lækkað orkureiknings hótels um 2 milljónir króna á ári. Auk þess dregur hann úr útblæstri gróðurhúsalofts. Einnig er byrjað að selja ljósaperur, sem draga úr orkunotkun og endast betur en venjulegar perur. Næsta skref er að setja vaxkubba í alla nýja kæliskápa og setja umhverfisgjald á gamaldags ljósaperur. Í orkubúskapnum gerir margt smátt eitt stórt.
Samfelld sigurganga

Evrópusambandið er samfelld sigurganga. Jafnvel hin fáránlega langa 50.000 orða stjórnarskrá, sem féll í Frakklandi og Hollandi, hefur tekið gildi í átján löndum þess. Nánast öll Evrópa er eitt myntsvæði og öll álfan er einn markaður. Lög um alla álfuna eru mótuð af sambandinu. Aldrei verður aftur stríð í Evrópu. Þetta er stórkostlegri afrekaskrá en flestra annarra fjölþjóðasamtaka. Menn kvarta og kveina út af smámunasemi sambandsins. Og ný ríki hafa átt erfitt með að fóta sig í regluverkinu. Samt er Evrópusambandið hornsteinn að lífi utangarðsríkja á borð við Ísland.
Kvennaflokkur

Þorgerður Einarsdóttir skrifar rugl ársins í Fréttablaðið í dag. Hún kvartar yfir, að umhverfisflokkur Ómars Ragnarssonar hafi ekki kvenfrelsi á oddinum. Hún kvartar yfir, að Margrét Sverrisdóttir sé ekki formaður. Það er eins og Þorgerður komi út úr kú. Umhverfisflokkur Ómars var stofnaður vegna umhverfismála, ekki kvennamála. Tákn flokksins er Ómar sjálfar, umhverfispostulinn. Ef Margrét væri formaður, mundi flokkurinn ekki vera trúverðugur sem umhverfisflokkur. Grein Þorgerðar er róttækt dæmi um bullið, sem þrífst í kjallaragreinum rétttrúaðra.
Vitræn könnun

Milli óhóflega tíðra kannana á fylgi flokka án tillits til stöðu einstakra kjördæma kom vitræn könnun í gær. Fréttablaðið segir kjósendur telja velferð skipta mestu og þar næst efnahag. Í þriðja sæti eru skattar og í því fjórða umhverfið. Því miður birtist bara tilvísunin á forsíðu, en tilvísuðu fréttina vantaði í blaðið á bls. 6. Gaman verður að sjá, hvernig hvert mál lítur út í hlutfalli við normalkúrvu. Umhverfið er sennilega mál, sem skiptir fólki þétt til beggja enda. Við þurfum að sjá kúrvu hvers málaflokks til að skilja þessa annars ágætu könnun. Meðaltalið segir fátt.
Prófíll fyrir prófíl

Ég var í tölfræði í háskóla í Berlín fyrir hálfri öld. Þar lærði ég, að prófílkannanir á skoðunum fólks væru til að finna prófíla. Fólk er spurt, hvort það telji eitthvað vera fremur gott eða mjög gott, fremur vont eða mjög vont. Tilgangurinn væri að sjá, hvort skoðanir væru harðar eða linar. Þá sést munur á róttækum og hógværum skoðunum. Þegar Fréttablaðið leggur fyrir prófílkönnun með einkunnum frá einum upp í fimm, þá á það ekki halda prófílunum leyndum. Og ég hélt, að það væri fagmaður, sem héldi þar utan um slíka hluti þar á bæ.
Fréttin kom ekki

Fréttin um prófílana kom ekki heldur í Fréttablaðinu í morgun. Mér er óskiljanlegt, að lítilvægt sé, hvernig hlutföll eru milli málaflokka af þeim, sem krossuðu við fimm, þ.e. skiptir mjög miklu. Einnig af þeim, sem krossuðu við einn, þ.e. skiptir mjög litlu. Mikilvægt er, hversu mörgum finnst eitthvað skipta mjög miklu og mjög litlu. Það gefur meiri vísbendingu en heildarútkoman í blaðinu í gær. Eitt málið gæti fengið 50% út á einkunnir 1 og 5, annað mál fær sömu niðurstöðu út á einkunnir 2 og 4 og þriðja málið fær bara þrista. Enda rangtúlkaði visir.is könnunina í gær.
Ójafn leikur

Með þrotlausri herferð og daglegum heilsíðum í blöðum hefur Alcan í Straumsvík tekizt að þoka andstöðu þjóðarinnar við stækkun álversins niður úr 63% í 55%. Ekki er vitað um stöðu kjósenda í Hafnarfirði, en reikna má með svipuðu ferli þar. Ef svo fer fram sem horfir, verða stuðningsmenn stækkunar komnir í meirihluta í kosningunni á laugardaginn. Þannig getur peningaaustur stóriðju skipt út meirihlutanum. Nógu margir eru ragir, ístöðulitlir, auðsefjanlegir, talhlýðnir, ekki frekar í Hafnarfirði en annars staðar. Þetta er ójafn leikur auðmagns gegn skynseminni.
Misjafnlega grænt

Gott er, ef framboð Ómars Ragnarssonar framleiðir hægri græna þingmenn á kostnað Sjálfstæðisflokks og Vinstri grænna. Listinn fær samkvæmt spám þrjá þingmenn, kannski einn á kostnað Sjálfstæðísflokks. Við útreikninginn hef ég það að athuga, að ég get ekki séð Margréti Sverrisdóttir fyrir mér sem græna. Ómar hefur þakið hana grænni málningu, en ég sé ekkert grænt í sögu hennar. Hún er fyrst og fremst tækifærissinni eins og Jakob Frímann Magnússon. Þau hafa reynt fyrir sér í öðrum flokkum, en orðið að lúta í lægra haldi. Jakob hefur þó áður verið tengdur náttúru, en Margrét ekki.
Skrattinn á vegg

Hestar eru hræddari við reiðhjól en bíla, barnavagna en torfæruhjól, skíði en vélsleða, hræddari við fis en flugvélar. Hræddur er ég um, að eitthvað verði undan að láta, þegar fisflugvöllur er kominn í tveggja kílómetra færi við Fjárborg og nýskipulagt hestahverfi í Almannadal. Ég held, að borgin hafi án hugsunar skipulagt fisvöllinn í kjölfar skipulags hesthúsa. Ég held, að enginn hafi spáð í áhrif fisvéla á hesta á þessu svæði. Ekki er nóg að vísa til nálægðar flugvallar í Mosfellssveit við hesthúsahverfið þar. Skrattinn er ekki málaður á vegginn, hann er þarna í raun.
Evrópsk drykkja

Þriðji hver Íri er drykkjurútur, 27% Finna, 24% Breta og 23% Dana. Það eru niðurstöður áfengiskönnunar á vegum Evrópusambandsins. Íslendingar voru ekki taldir. Þeir eru taldir drykkjurútar, sem drekka meira en fjóra snafsa á einu fylleríi. Þrátt fyrir eiturlyf er áfengi enn mesta böl Evrópu. 195.000 Evrópumenn deyja árlega af völdum þess. Einnig fjórðungur karlmanna, sem deyja á aldrinum 15-29 ára. Helmingur ofbeldis í Bretlandi er áfengistengdur. Aðeins Ítalir og Grikkir kunna með áfengi að fara, þar eru drykkjurútar aðeins 2% fólks. Frá þessu segir í

Spiegel.
Ungbarnadauðinn

Mikill

ungbarnadauði einkennir Bandaríkin umfram önnur auðríki heims. Ríkasta land í heimi hefur ekki efni á að tryggja nýfæddum börnum öruggt umhverfi, þegar hættan er mest. Dauðinn stafar af velferðarskorti þjóðar, sem telur hvern vera sjálfum sér næstan. Bandaríkjamenn skora hæst þjóða heims í þjóðartekjum á mann og hafa dýrasta heilbrigðiskerfi heims, en bjóða ekki sama heilsuöryggi og Vestur-Evrópa. Af þessum ástæðum er erfitt að taka alvarlega tillögur um, að Ísland geri Bandaríkin að leiðtoga lífs síns.
Hugur og hjörtu

Bandaríski herinn vinnur ekki hug og hjörtu Íraka með því að ryðjast inn á stofugólf þeirra, ota að þeim byssum, garga á þá og skjóta suma. Nánast öll þjóðin í Írak hatar Bandaríkin eins og pestina. Um þetta fjallar

H.D.S. Greenway í Boston Globe. Nestor bandarískra álitsgjafa vitnar í bandarískan hermann, sem segir andrúmsloftið í landinu hafa gerbreytzt við langvinnt hernám. Allir, sem vinna fyrir herinn eða leppstjórnina, eru taldir raktir landráðamenn og verða síðar skornir á háls. Þegar Bandaríkin leggja niður rófuna og neyðast til að hafa sig á brott. Eins og í Víetnam.
Mislukkuð fæling

Löggur fagna hertum refsingum við afbrotum gegn löggum. Prófessor í afbrotafræði bendir samt réttilega á, að ekkert samband sé milli þyngri refsinga og fækkunar afbrota. Raunar er mikið um, að fólk ímyndi sér, að samhengi sé milli refsinga og ýmissa annarra atriða. Svo sem að refsingar eigi að vera mannbætandi eða að þær eigi að vera hefnd. Þær eru hvorugt. Þær eru ekki fæling, eru ekki mannbætandi og eru ekki hefnd. Eina gildi refsingar er, að hún tekur síbrotamenn úr umferð. Það eitt er nægileg ástæða fyrir refsingum og gildir raunar bara um síbrotamenn.
Einkaframkvæmd

Lagning Sundabrautar á vegum Faxaflóahafna er sýndarmennska. Eins og aðrar einkaframkvæmdir á ríkisverkum snýst hún um að halda ríkisframkvæmdum utan við fjárlög, svo að þær spenni ekki upp ríkisgeirann. Það sýnir vel, hversu rugluð eru sum hugtök í hagfræðinni. Enginn aðili getur náð lægri vöxtum en ríkið sjálft, af því að það fer síðast allra á hausinn. Það getur alltaf skattlagt fólk. Faxaflóahafnir geta ekki útvegað sér eins lága vexti og ríkið getur sjálft. Engum kemur á óvart, að Bingi í borginni hefur forustu í þessasri sjónhverfingu. Hún er dæmigerð fyrir Framsókn á kosningavori.
Misdýrir flokkar

Athyglisvert er, að Framsókn og Samfylkingin vilja eyða meiri peningum í kosningaslaginn en Sjálfstæðisflokkurinn, Vinstri grænir og Frjálslyndir. Framsókn vill auglýsa í fjölmiðlum fyrir 35 milljónir króna og Samfylkingin fyrir 30 milljónir króna. Hinir flokkarnir þrír vilja aðeins auglýsa fyrir 15-20 milljónir króna hver. Þetta eru svipuð hlutföll milli flokka í eyðslu og við sáum í síðustu alþingiskosningum. Framkvæmdastjórarnir hafa setið á fundum um þetta og hafa átt erfitt með að ná saman, því að mikið ber á milli.
Sjór gengur á land

Í fyrsta skipti á ævinni varð ég að vaða þang og grjót og klofa yfir malbiksflögur á göngugötunni út í Suðurnes. Sjórinn hefur oft gengið á land á Eiðisgranda, en er nú líka farinn að vaða yfir varnargarða Suðurstrandar. Áður fyrr gekk sjór á land einu sinni á vetri nálægt húsi Jóns Loftssonar. En í vetur hefur hann oft flætt þar. Í þetta sinn rauf hann skarð í varnargarðinn. Í næsta Básendaflóði mun sjór flæða stranda milli um Kolbeinsstaðamýri með miklu eignatjóni. Samt vill Bingi í borginni byggja hverfi úti í sjó við Örfirisey. Til að gleðja verktaka.
Verktakaástin

Ást borgaryfirvalda á verktökum er hin sama eftir kosningarnar í fyrra og hún var fyrir þær. Hún minnir á ást bæjaryfirvalda í Kópavogi, sem gera allt fyrir verktaka. Það eru ekki kjósendur, sem biðja um, að nýrri byggð sé troðið ofan í gömul hverfi. Þeir biðja ekki heldur um ný hverfi úti í sjó. Það eru verktakarnir, sem vilja þetta. Þeir ætla samt ekki að borga útsýnismissi. Þeir ætla ekki að borga fyrir mislæg gatnamót og fjölgun akreina. Þeir ætla ekki að borga fyrir stækkaða sjóvarnargarða. Bingi í borginni ætlar auðvitað að láta kjósendur borga. Til að gleðja verktaka.
Vanheilagt hjónaband

Stærsti flokkur rannsókna bandarískra fjölmiðla snýst um hjónaband verktaka og kosinna byggðafulltrúa. Annað hvert dæmi um spillingu í Bandaríkjunum snýst um lóðir, nýtingarhlutfall, þéttingu í byggð, deiliskipulag. Á öllum þessum sviðum geta borgarfulltrúar fært verktökum gróða á silfurfati. Það er spilling, þótt ekki sé borið fé á fulltrúana. Raunin er þó sú í flestum tilvikum vestan hafs. Hér á landi þarf að skoða vanheilagt hjónaband pólitíkusa og verktaka. Það sást bezt, þegar varamaður Binga í borginni sat beggja vegna borðsins í Mýrargötumálinu. Til að gleðja verktaka.
Íslenzkir majórar

Morgunblaðið talaði í gær við Herdísi Sigurgrímsdóttur “majór” í hernámi Íraks. Hún á að vera á græna svæðinu í Bagdað, sem “er auðvitað Írak” að sögn annars hernámsliða, Steinars Sveinssonar. Það er bull. Þið sannfærist um það með því að lesa langa lýsingu

George Packer í The New Yorker á græna svæðinu í Bagdað. Græna svæðið er limbó, þar sem menn hafa ekki hugmynd um Írak. Þeir búa í gervi af Bandaríkjunum, svo fjarri veruleikanum, að þeir eru hættir að nota innfædda túlka. Heldur flytja þá inn frá Jórdaníu. Greinin er flott lýsing á græna svæðinu sem skrípó fyrir ameríska bjána.
Gegnsæir ritstjórar

Góð er hugmyndin um, að ritstjórar fjölmiðla geri stöðu sína gegnsæja, segi frá fjármálum sínum, eign hlutabréfa, skuldum við banka, aðild að samtökum. Gott er allt, sem gerir samfélagið gegnsærra, veitir okkur betri skilning á gangverkinu í samfélaginu. Það er eins og opnunin á fjárreiðum stjórnmála. Allt slíkt er til þess fallið að svipta burtu leyndarhjúpum, sem komið hefur verið upp, sumpart fyrir tilstilli Persónuverndar. Ekkert er líklegra til að þróa samfélagið áleiðis til lýðræðis en opnun upplýsinga, sem hingað til hafa verið sagðar vera einkamál Jóns og séra Jóns í samfélaginu.
Vanstilltur dómari

Ég er með innrammað bréf, ekki til mín, frá Jóni Steinari Gunnlaugssyni dómara, þar sem látin er í ljós óvenjulega vanstillt skoðun á manni og málefni. Tilefnið var, að á sínum tíma vann Jón mikið við að semja “hlutlausar” álitsgerðir í þágu ráðherra. Mér finnst fyndið, að hann skuli vera orðinn hæstaréttardómari. Hann hæfði betur embættinu, ef dauðarefsing væri kostur í stöðu Hæstaréttar. Mér finnst vægt til orða tekið, að hann kalli ákærðan mann “raft”. Hann er vanur að taka sterkar til orða, ef honum finnst einhver vera fyrir sér.
Betri stjórar

Breytingar Páls Magnússonar á stjórum í Ríkisútvarpinu eru til mikilla bóta. Í fyrsta skipti í langan tíma verða ekki séð nein pólitísk afskipti. Nýja uppstillingin er mun sterkari en sú, sem áður var. Horfið hafa ýmsar silkihúfur, sem forveri Páls réði meira út á flokkshollustu en getu. Að mestu er óbreytt yfirmennska á fréttastofum, en fækkað silkihúfum við almenna framkvæmdastjórn af ýmsu tagi. Eftir breytinguna verður stofnunin betur en áður í stakk búin að keppa á markaði ljósvakamiðla. Hitt er svo líka rétt, að ekki er hægt að öfunda neinn af að keppa við ríkisrekstur.
Mýktir stríðsglæpir

Mýkja á stríð Íslands gegn Afganistan. Samkvæmt samkomulagi á síðasta degi Alþingis voru felld út ákvæði um hermennsku í lögum um friðargæzlu. Eftir standa ákvæði um borgaraleg verk og neyðaraðstoð. Þetta er í áttina. Það hjálpar þó ekki fólki, sem sent er til Afganistan til að styðja hernað Nató. Hersetnir heimamenn munu áfram réttilega líta á “friðargæzluliða” sem réttdræpa hermenn. Þingið lét líka undir höfuð leggjast að banna fjárstuðning Íslands við hernað og hernám Bandaríkjanna og nokkurra bjánaríkja í Írak. Sú aðstoð nemur tugum milljóna króna árlega. Hún er stríðsglæpur.
Misvitrir dómar

Formaður Rafiðnaðarsambandsins var dæmdur til að greiða forsvarsmönnum starfsmannaleigu 1,5 milljón króna í miskabætur og málskostnað. Hann hafði látið hörð orð falla um vinnubrögð fyrirtækisins 2B í garð pólskra verkamanna við Kárahnjúka. Hann hafði reynt að gæta hagsmuna lítilmagnans, sem fyrirtækið hafði fótum troðið. Dómurinn fylgir nýjum sið íslenzkra dómstóla að dæma háar fébætur fyrir meiðyrði og brot á persónufrelsi. Þessir misvitru dómar munu smám saman draga úr gegnsæi þjóðfélagsins, efla fasisma og leiða vandræði yfir þjóðfélagið.
Ofstæki formanns

Nýr formaður Framsóknar er sérkennilega ofstækisfullur. Hann hendir inn á Alþingi frumvarpi um náttúruvernd, sem unnið er af nefnd þriggja fulltrúa orkufyrirtækja. En engum frá náttúruverndarsamtökum. Hann kallar frumvarpið þjóðarsátt. Hann kallar allt þjóðarsátt, bara ef það er nógu sérsinnað og ofstækisfullt. Það er eins og Jón Sigurðsson sé klipptur út úr bókinni 1984 eftir George Orwell. Jón talar tungumál, þar sem allt stendur á haus. Þar sem svart er hvítt, stríð er friður, ofbeldi er ást. Ég held, að hann sé að verða miklu verri formaður en nokkurn hafði órað fyrir.
Hlaupið fyrir björg

Framsókn var óheppin að láta Halldór Ásgrímsson, Valgerði Sverrisdóttur og Siv Friðleifsdóttir leiða sig úr grænum flokki í svartan stóriðjuflokk. Í stað þess að losna úr öngstrætinu, heldur flokkurinn dauðahaldi í nítjándu aldar stefnu stóriðju og færibanda. Meðan aðrar þjóðir losa sig við álver og heilsa nýrri stefnu, þekkingariðnaði 21. aldar. Allir geta lent á villigötum. Þeir þurfa samt ekki að æða áfram og hrista allt fylgi af sér til vinstri grænna. Framsókn virðist ekki vera sjálfrátt. Hún virðist staðráðin í að hlaupa fyrir björg. Kannski mun formaðurinn kalla það þjóðarsátt.