arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Framsókn hagnast líka

Sjálfstæðisflokkurinn stóð ekki alveg einn að hruninu. Hann naut hjálpar annarra í sumum tilvikum. Framsóknarflokkurinn rak með honum flokksrækni og ættrækni í mannaráðningum kerfisins. Kunningja- og klíkusamfélagið var verk beggja flokka. Framsókn hafði helmingaskipti um einkavinavæðingu banka. Hjálpaði við að móta eftirlitslausa frjálshyggju banka. Saman komu þeir upp stétt lagatækna, bókhaldstækna og dómtækna í stað lögmanna, endurskoðenda og dómara. Þjóðin er heimsk sem naut eftir meðferðina og gefur Framsókn aukið fylgi í könnunum. Um leið og hún vill, að Sjálfstæðið sé flokka stærst.
Bunan stóð út úr Össuri

Össur Skarphéðinsson forðast blaðamenn eins og pestina, þegar hann er heima á Íslandi. Það sýnir veika stöðu ríkisstjórnarinnar. Í Bretlandi segir hann hins vegar við BBC, að ríkisstjórnin standi tæpt. Hann virðist ekki átta sig á, að fréttir berast milli landa, en það er önnur saga. Athyglisverðara er, að hann fæst ekki til að segja Íslendingum fréttina. Þótt þeir þurfi meira á sannleikanum að halda en útlendingar. Svona eru íslenzkir pólitíkusar. Eru fullir af leyndó hér á Íslandi, en erlendis stendur bunan út úr þeim. Fatta ekki, að Íslendingar þurfa á gegnsæi að halda ekki síður en annað fólk.
Gegnsæir glerveggir salerna

Belga Queen er þrauthannað veitingahús í sjöhundruð ára gamalli korngeymslu í miðbæ Gent í Belgíu. Stál og gler er látið æpa á forna múrsteinsveggi. Við göngum á stálbrú yfir aðalsalinn að borði okkar. Salernin eru uppi á þriðju hæð í röð, bak við risastóra glerveggi. Samkvæmt kenningunni eiga glerin að verða mött og ógegnsæ, þegar viðskiptavinur fer inn. Eitthvað stóð tæknin á sér, er ég var þarna. Konurnar skræktu. Frestaði frekari aðgerðum til betri tíma. Stælar frá 2007, ætlaðir nýríkum. En Belga Queen þarf nú að bjóða túristum góðan hádegismat, grænmetissúpu og innbakaðan lax, á 3.000 krónur.
Kannski sitja þau hjá

Steingrímur Sigfússon segist hafa fullt umboð þingflokksins til að semja við Bretland og Holland um IceSave. Það hefur hann ekki, því að nokkrir þingmenn flokksins segja, að niðurstaðan verði skoðuð. Síðan verði ákveðið, hvort hún verði studd. Samkvæmt því áskilja Guðfríður Lilja Grétarsdóttir og Atli Gíslason sér rétt til að vera andvíg niðurstöðunni. Ögmundur Jónasson er væntanlega sama sinnis, úr því að hann sagði af sér. Varla staðfestir hann niðurstöðu, sem hann er andvígur. Um Lilju Mósesdóttur þarf ekki að ræða. Því laug Steingrímur, er hann sagðist hafa fullt umboð. Kannski hjáseta?
Geta endurgreitt meira

Gengislækkun krónunnar lækkaði launakostnað álbræðslanna á Íslandi. Síðan fara forstjórar þeirra að æpa og emja yfir nýjum auðlindaskatti. Hann vegur þó aðeins að hluta á móti sparnaði fyrirtækjanna. Alþingi ætti að hækka þennan skatt í meðförum fjárlagafrumvarpsins. Álbræðslurnar græddu á hruninu og geta vel greitt stærri hluta af gróðanum til baka. Það er ekki eins og verið sé að kvelja þessi gæludýr til jafns við venjulega skattgreiðendur.
Beðnir um að halda sér saman

Gefum okkur, að einhver fyrirtæki í útlöndum mundu kannski vilja fjárfesta á Íslandi. Hver er þá sá, sem fælir þau í burtu? Því er auðsvarað. Það eru Viðskiptaráð og Samtök atvinnulífsins, sem hafa steypt þjóðinni á hvolf. Með óheftri frjálshyggju hafa höfuðpaurar frjálshyggjunnar steypt þjóðinni í ferlega skatta, sem fæla fyrirtæki í burtu. Í stað þess að bölsótast yfir hreinsuninni eiga samtök frjálshyggjunnar að lúta höfði í skömm. Fyrir að hafa leitt þessi ósköp yfir þjóðina. Lágmarkið er, að forustumenn samtakanna haldi sér saman meðan hreinsaður er óþverrinn eftir frjálshyggju þeirra.
Froðufellandi frjálshyggja

Höfuðstöðvar frjálshyggjurnar froðufella af reiði út af fjárlagafrumvarpi ríkisstjórnarinnar. Eins og fylliraftar, sem eru búnir að kúka og pissa upp um alla veggi og gera hróp að hreinsunardeildinni. Viðskiptaráð og Samtök atvinnulífsins voru klappstýrur hrunstefnunnar. Fjárlagafrumvarpið er bara hluti af hreinlætinu á eftir. Skattahækkun þess eru of lítil. Einkum er of lítið lagt á fyrirtæki og of lítið jafnað milli fjármagnstekjuskatta og launatekjuskatta. Nær væri fyrir marklausa höfuðpaura frjálshyggjunnar að láta leiða sig milli höfuðkirkja til hýðingar. Þeir bera sjálfir ábyrgðina.
Sultarólin er óhjákvæmileg

Við þurfum að losna við fjárlagahallann. Getum ekki losnað við sultarólina. Þótt við hrindum landsstjóra Alþjóða gjaldeyrissjóðsins út um gluggann. Þótt við neitum IceSave og segjum sjóðnum að éta það, sem úti frýs. Ríkissjóður er skuldugur upp fyrir haus. Ekki bara vegna IceSave Davíðs, einnig vegna gjaldþrots seðlabanka Davíðs og stuðnings Geirs við peningamarkaðssjóði. Ríkið skuldar þúsund milljarða, bara vegna Sjálfstæðisflokksins. Það þýðír hærri skatta og minni velferð, því miður. Þess vegna hefur engan pólitískan tilgang að segja fjárlagafrumvarpið vera í boði Alþjóða gjaldeyrissjóðsins.
Gengisbilið hefur minnkað

Góða fréttin er, að evran hefur lækkað niður í 190 krónur á erlendum markaði gjaldeyris. Hún er þar aðeins tíkalli dýrari en hér í Seðlabankanum. Bendir til, að gengi Seðlabankans sé ekki lengur fráleitt. Einnig, að ólíklegt sé, að afnám gjaldeyrishafta leiði til djúprar sveiflu krónunnar. Ætti að veita Seðlabankanum og Alþjóða gjaldeyrissjóðnum kjark til að afnema höftin. Enda er skrítið, að stofnanir, sem eru sligaðar af frjálshyggju, hafi enn dálæti á gjaldeyrishöftum. Því fyrr sem höftin eru afnumin, þeim mun fyrr verður að hægt að finna raunverulegt verð krónunnar. Og hindra svartamarkaðsbraskið.
Sjónhverfingar fræðinga

Enn skrifa svokallaðir fræðingar eins og pólitíkusar. Eins og hægt sé að búa til peninga með því að færa þá til. Nýjustu dæmin eru Bjarni Guðmundsson og Benedikt Jóhannesson. Þeir segja ríkið græða 30-35 milljarða á að leggja skatt á lífeyri, þegar hann kemur í sjóðina. Í stað þess að leggja hann á lífeyri, þegar hann er greiddur út til fólks. Í rauninni verður þetta fé ekki til, það er tekið af lífeyri fólks. Þetta er dæmigert rugl um að leysa vandamál á einum stað með því að færa það á annan stað. Þeir félagar mættu gjarna spyrja lífeyrisfólk, hvernig því lítist á að borga fjárlagahallann.
Óskiljanlegir landsfeður

Ég skil ekki Ögmund, þegar hann talar um afsögn sína. Finnst ég engu nær. IceSave eða spítalaniðurskurður? Skil ekki Steingrím, þegar hann talar um, hvernig flokkurinn muni á þingi styðja útvatnaða fyrirvara. Hann talar þar mér ókunnugt tungumál. Ég skil aldrei neitt í því, sem Jóhanna segir. Hún sáldrar um sig frösum á borð við “þurfum fjármagn inn í landið”, sem hafa enga merkingu. Þessi þrenning er svo sem ekki verri en aðrir pólitíkusar. Gallinn við alla pólitíkusa er, að þeir reyna að leyna þáttum mála. Þess vegna koma þeir engu skiljanlegu út úr sér. Menn verða að trúa eða ekki.
Ranghugmyndir Jóhönnu

“Þurfum fjármagn inn í landið” frá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum og Norðurlöndum “til þess að byggja upp gjaldeyrisforða.” Þetta sagði Jóhanna Sigurðardóttir forsætis í gærkvöldi. Gjaldeyrisforði kemur samt ekki inn í landið, hann er geymdur í London. Og hvers vegna þarf Jóhanna gjaldeyrisforða? Til að losna úr gjaldeyrishöftum og til að losna við háa stýrivexti, sagði hún. Hvort tveggja er rangt. Við losnum við höft og okurvexti með einu pennastriki, með pólitískum vilja. Skýringar Jóhönnu á nauðsyn aukins evru-forða eru einskis virði. Er bara að selja okkur þá skoðun, að okkur beri að greiða IceSave.
Þverpólitík er fullreynd

Ég hélt, að Ögmundur Jónasson hefði skilið, að Sjálfstæðisflokkurinn tekur ekki þátt í þjóðarsátt um IceSave. Því skil ég ekki, hvers vegna hann er enn að tala um svonefnda þverpólitíska leið. Því miður hafa þverpólitískar tilraunir gefið IceSave-flokknum frið fyrir gagnrýni í allt sumar. Menn hafa ekki viljað styggja væntanlegan aðila að samkomulagi um IceSave. Því fyrr sem menn skilja, að nú er sízt tími til þverpólitískrar sáttar, þeim mun betra. Þeim mun líklegra er, að menn skilji, að taka þarf hart á flokknum, sem olli hruninu. Hann er berskjaldaður í afneitun sinni, er auðsótt bráð.
Flokkurinn úti í kuldanum

Svo virðist sem stjórnarflokkarnir starfi áfram saman, þótt þynnri útgáfa IceSave-fyrirvara kunni að falla á þingi. Samstarfið er annað en IceSave segja þeir. Við þurfum því ekki að óttast, að IceSave-flokkurinn komist til valda í bráð. Stjórnarflokkarnir eiga að mestu eftir að þurrka út áhrif hrunflokksins í ríkiskerfinu. Mikilvægt er, að það takist. Því er fráleitt að gamna sér við þjóðstjórn. Þegar einn flokkur hefur velt þjóð og ríki á hliðina, er ekki grundvöllur fyrir þjóðstjórn. Sjálfstæðisflokkurinn þarf að fá að vera úti í kuldanum um langt árabil. Það er mikilvægara en IceSave.
Fráleit verkstjórn Jóhönnu

Ríkisstjórnir Bretlands og Hollands báru ekki gæfu til að sætta sig við alla fyrirvara Alþingis. Hugsanleg fyrning skuldarinnar fór fyrir brjóstið á þeim. Niðurstaðan getur því orðið, að ekkert greiðist. Ríkisstjórnin getur tæpast fengið Alþingi til að samþykkja linari fyrirvara. Þjóðin vill ekki borga IceSave og stjórnarandstaðan veit það. Ég efast um, að hótanir að hætti Jóhönnu dugi til að sætta vinstri græn við veikari fyrirvara. Þá þarf að mynda aðra ríkisstjórn, líklega sömu flokka. Án IceSave. En það verður ekki undir fráleitri verkstjórn Jóhönnu. Hún er búin að eyða kvótanum sínum.
Ögmundur og himpigimpin

Jóhanna getur ekki stýrt ríkisstjórn. Hún er illa löskuð. Svældi Ögmund burt með ótímabæru þvaðri um óþolinmæði sína. Til þess að geta lagt fram einróma stjórnarfrumvarp um deyfða fyrirvara Alþingis. Ég sé ekki, að slíkt frumvarp verði samþykkt. Jóhanna er búin að vera, þegar það kemur í ljós. Fyrirvarar Alþingis voru gluggi, sem opnaðist um tíma, en lokaðist aftur, þegar þeim var dauflega tekið erlendis. Í rauninni er enginn vilji hér á landi til að greiða IceSave. Ríkisstjórnin mun kannski lafa í bili, en án Ögmundar er hún lítils virði. Eftirlifandi ráðherrar eru himpigimpi í samanburði við hann.
Ögmundur veikir Jóhönnu

Andstaðan við eftirgjöf í IceSave eykst við, að Ögmundur Jónasson hættir sem ráðherra. Brottför hans veikir Jóhönnu Sigurðardóttur. Hún græðir ekkert á að hafa fælt hann úr ríkisstjórninni. Hann var helzta haldreipið í áliti almennings, ráðherra með sjálfstæðar skoðanir. Eins konar þjóðstjórn leysir ekki málið. Því að stjórnarandstaðan er beinlínis andvíg IceSave, burtséð frá fleiri eða færri fyrirvörum. Harðar gagnkröfur Bretlands og Hollands eru að hindra lausn málsins. Jóhanna er í vanda með sáttastefnu sína. Verður að hafna viðbárum Bretlands og Hollands. Annars fellur hún og fallið er hátt.
Læra ekki af orkuæðinu

Skil vel, að Tryggvi Þór Herbertsson kalli umhverfisráðherra skemmdarvarg fyrir að fara að lögum í virkjanamálum. Í Mishkin-skýrslunni sagði Tryggvi bankakerfið í fínum málum. Var bankastjóri Wernerssona og ráðgjafi Geirs Haarde. Partur af vandanum, hefur strikað yfir fortíð sína og er í afneitun. Verr á ég með að skilja samfylkingarfólk, sem telur umhverfisráðherra vera skemmdarvarg. Það góða fólk virðist ekkert hafa lært af átakanlegu samstarfi flokksins við IceSave-flokkinn, hrunflokkinn. Það skilur ekki, að orkuæðið var hluti af vandræðum okkar. Loftblöðrunni, sem var blásin upp og sprakk.
Vilji er allt sem þarf

Jóhanna Sigurðardóttir er enn á villigötum í IceSave. Vildi á sínum tíma samþykkja samninginn án fyrirvara. Leit á það sem óþægð samstarfsflokksins að vilja fyrirvarana. Enn lítur hún á það sem óþægð. Segist vera að missa þolinmæðina. Það er vegna deildra meininga um fyrirvarann um fyrningu lánsins hjá Bretlandi og Hollandi. Hún þarf að tala gætilegar. Þarf að meta, hvort stjórnarsamstarfið sé æskilegt, en ekki grafa undan því með gálausu þvaðri. Ef hún vill fara aftur í stjórn með hrunflokknum, þá geri hún það bara. Leiðin þangað er að vísu ekki vel ratljós, en vilji er allt, sem þarf.
Falin myndavél er einnota

Helgi Felixson er á hálum ís. Hefur tekið sjónvarpsviðtöl við útrásarjöfra og beitt á þá falinni myndavél. Þau vinnubrögð eru alls ekki viðurkennd í blaðamennsku, þótt Michael Moore noti þau. Hann er ekki til fyrirmyndar, ég tel hann óheiðarlegan. Með falinni myndavél hverfur traust milli blaðamanns og viðmælanda hans. Það er einnota aðferð. Í næsta skipti passa allir sig. Helgi leysir sinn vanda á líðandi stund með því að fórna árangri allra hinna í gerð síðari heimildamynda. Ég mundi sjálfur forða mér, ef ég sé Helga á ferð. Allir tapa á því til langs tíma að einn skuli bregðast trausti fólks.
Þreytandi þrasari

Björgvin Sigurðsson er þreytandi þrasari. Fer að tala um annað, þegar hann sætir gagnrýni. Er sakaður um að falsa ráðherrafortíð sína í nýjum greinum. Til vitnis um það eru leidd orð hans fyrir hrun. Þau sýndu aðdáun á útrás loftbólumanna. Eru horfin af vefsvæði hans, en finnast á nýjum vef Landsbókasafnsins. Hann getur ekki útskýrt hvarfið. Fer því með langt mál um, hvenær textinn hvarf af netinu. Og hvaða tæknilegar orsakir séu þar að baki. Þetta er eina vefsvæðið, sem þarf að loka til að lagfæra það. Björgvin mun samt áreiðanlega ekki í náinni framtíð fjalla um sjálft málsefnið.
Ofurlaun á uppsagnarfresti

Tryggingasjóður launa greiðir ekki laun nema upp að vissu marki. Það er lágt hámark, svipað og laun leikskólakennara. Skilanefndir gömlu bankanna hljóta að vísa ofurlaunafólki á þennan sjóð. Bankarnir urðu gjaldþrota og eiga sem slíkir engar skyldur við ofurlaunafólk. Ofurlaun eru ekki forgangskröfur, bara venjulegar kröfur, sem innheimtast ekki. Því verður ofurlaunafólkið bara að snúa sér að tryggingasjóði eins og venjulegt fólk. Sumir höfðu fimm milljónir á mánuði í gömlu bönkunum fyrir hrun og hafa núna eina milljón á mánuði í nýju bönkunum. Eiga enga kröfu til mismunarins á uppsagnarfresti.
Reyna að breyta fortíðinni

Vefurinn flækir lífið fyrir þeim, sem vilja fegra fortíð sína. Fyrrverandi viðskiptaráðherra fær að finna fyrir því. Með blaðagreinum reynir Björgvin Sigurðsson að breyta fortíð sinni. Tekst ekki, meðal annars vegna Vefsafns, nýs vefsvæðis á vegum Landsbókasafnsins. Þar eru afrit af gamalli aðdáun á útrásinni, sem ráðherrann hafði eytt hjá sér. Stærra mál er Davíð Oddsson. Hann er núna kominn í aðstöðu til að reyna að breyta fortíðinni. Mikilvægt er því, að haldið sé utan um sögu hans, eins og hún kemur fram í ýmsum gerðum hans. Það verði borið saman við rugl og raup hans í náinni framtíð.
Ríka fólkið í strætó

Hér í Gent í Belgíu eru flestar götur miðborgarinnar bara fyrir sporvagna og gangandi fólk. Kaupmenn vilja hafa þetta svona, vilja heldur fólk en bíla. Kaupmenn Laugavegar eru á öðru máli, berjast gegn breytingu í göngugötu. Viðhorf fólks eru afar ólík. Hér í miðborg Gent býr mikið af ríku og vel klæddu fólki. Það á samt ekki bíl og fer sinna ferða í sporvagni. Hér hefur ekki orðið nein græðgisvæðing. Fólk grýtir ekki fé í óþarfa. Flatskjáir eru örugglega færri en í Reykjavík. En vel stæðir borgarar klæða sig upp til að fara út að borða. Þótt veitingaverð sé nokkru hærra í Gent en í Reykjavík.
Stunurnar heyrast milli hæða

Fínu frúrnar í Gent kjaga gull- og silfurslegnar á hádegi úr sporvagninum við gamla kornmarkaðinn í miðbænum. Þar í bæ er fínt að fara í strætó, allir gera það. Bíllinn er geymdur í úthverfinu. Frúrnar velta inn í Pakkhúsið, sem er fundarstaður fína fólksins. Gamalt pakkhús á tveimur hæðum úr steyptu járni með steindum gluggum í þaki. Hér fá þær sér ostrur í forrétt. Sá matur, sem tíðast allra er sagður framkalla kynóra. Svo er góður fiskur í aðalrétt. Á eftir er svo belgískt konfekt, bezt í heimi. Svo gott, að stunurnar heyrast milli hæða. 6000-kall. Það er sko menningarlíf í Belgíu.
Krónan fann aldrei botninn

Með gjaldeyrishöftum segja Seðlabankinn og Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn, að krónan sé veikburða. Hún þurfi hækju. Þar sem þeir hafa ekki meiri trú á henni en þetta, hafa aðrir ekki meiri trú á henni. Því er krónan í engum metum og hækkar ekki, þrátt fyrir gjaldeyriseyðslu bankans í kaup á krónum. Ef höftin hefðu ekki komið, hefði krónan fundið sinn botn og síðan lyfzt að nýju. En hún hefur ekki fundið sinn botn og er því enn í limbói. Vitleysu Seðlabankans og Alþjóða gjaldeyrissjóðsins þarf að linna sem fyrst. Þessir aðilar geta ekki frekar en aðrir blekkt umheiminn með gjaldeyrishöftum.
Fjölskylda guðs á Íslandi

Fjölskylda guðs á Íslandi sér um sína. Fremstir fara biskupsfeðgarnir, sem ganga næst almættinu hérlendra manna. Síðan eru biskupsbræðurnir, sem eru prófessorinn í guðfræði og sálmasmiðurinn og konsertmeistarinn. Svo og biskupsmágurinn, sem er skólastjóri kirkjunnar í Skálholti. Nú er risinn biskups-tengdasonurinn, sem áður var lúterstrúboði í Lundúnum. Fyrir það þurfti biskupsstofa að borga 42 milljónir, því að ekki var farið að lögum. Nú verður hinn dýri trúboði gerður að presti í Kópavogi. Leitun er að eins kristinni fjölskyldu og þessari, sem gengur fram í guðsótta og góðum verkum.
Reikningurinn sendist Davíð

Bandaríkin ráða Alþjóða gjaldeyrissjóðnum með hjálp helztu iðnríkja Evrópu. Yfirstétt sjóðsins er haldin hagfræðigrillum frjálshyggjunnar, sem hafa lent í hvassviðrum. Meginregla sjóðsins er, að lánardrottnar fái fé sitt til baka. Hann skilgreinir fátækar þjóðir sem skuldara, þótt lánin hafi oft farið forgörðum. Stundum vegna spillingar ráðamanna og stundum vegna græðgi auðjöfra. Ísland sem þjóð skuldar ekkert, en sjóðurinn telur, að börnin okkar og barnabörnin eigi að borga útrásarrugl bankans, sem Davíð Oddsson einkavinavæddi. Reikningurinn á að fara til hans, ekki til barnabarna okkar.
Silkihanzkar duga ekki

Ríkisstjórnin og stjórnarflokkarnir hafa tekið á Sjálfstæðisflokknum með silkihönzkum. Meðal annars í voninni um, að IceSave-flokkurinn mundi styðja milliríkjasátt um IceSave. Það reyndist vera misskilningur. Flokkurinn er í harðri afneitun og telur upphaf tímatals vors vera í byrjun febrúar á þessu ári. Hvarvetna stinga frjálshyggjumenn flokksins við fótum. Í ráðuneytum, í embættum, í lögreglunni, í dómstólum, í skilanefndum, í bankastjórnum, í sannleiksnefnd. Ef ríkisstjórnin hyggst ná tökum á kerfinu, þarf hún í senn að spara laun og losna við skæruliða IceSave-flokksins úr áhrifastöðum.
Vel tengdur glæpalýður

Erlendir ráðamenn efast um, að Ísland geri upp sakirnar við glæpalýðinn, sem rústaði fjárhag og áliti landsins. Gera ráð fyrir, að sannleiksnefndin fræga stundi kattarþvott. Taka eftir, að enginn glæpamaður hefur verið settur inn, ekki einu sinni yfirmenn IceSave og Landsbankans. Ísland er talið vera eins konar mafíuríki, þar sem vel tengdur glæpalýður sleppur billega frá ofur-syndum sínum. Samt er Sjálfstæðisflokkurinn ekki lengur formlega við völd. En hann ræður enn embættum og dómstólum og lögreglu og skilanefndum og sannleiksnefnd. Pólitíkin er máttvana, jafnvel þótt hér sé vinstri stjórn.
Jafnaðir tekjuskattar

Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra boðar jöfnun vinnutekjuskatta og fjármagnstekjuskatta. Það er eitt mesta réttlætismál þjóðarinnar. Hingað til hafa menn með aðstöðu ekki þurft að borga nema brot af tekjuskatti, því að þeir hafa vafið um sig fjármagnstekjum. Á að vísu eftir að sjá, að stjórnin stígi þetta skref til fulls. En Jóhanna segir: Jöfnun tekjuskatta. Og verður borin fyrir því síðar. Misréttið var ein versta afleiðing stjórnarsamstarfs Sjálfstæðis og Framsóknar og hélt áfram óbreytt, þegar Samfylkingin fór í stjórn. Nú hefur hún loksins vikið frá þeirri stefnu. Er það hið bezta mál.
Norðurlönd styðja handrukkun

Einhver misskilningur Össurar Skarphéðinssonar utanríkis, að Norðurlönd hafi komið okkur til hjálpar í þrengingum. Aðeins Færeyjar og Pólland hafa gert það. Norðurlönd hafa hins vegar tekið þátt í fjárkúgun handrukkarans mikla, Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Þau hafa ekki lánað okkur eina evru og það er vegna IceSave Sjálfstæðisflokksins. Norræn samvinna er eitthvað, sem var til fram yfir miðja síðustu öld. Nú á dögum frjálshyggjunnar hugsar hver um sig. Norðurlönd gæta hagsmuna sinna úti í Evrópu og þykjast bara ætla að lána okkur. Kratar eiga erfitt með að sjá sannleikann að baki norrænnar samvinnu.
Dávaldurinn eignast Flokkinn

Bless Bjarni Benediktsson og bless Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir. Gælduð fyrst við Evrópusambandið og síðan við þjóðarsátt um IceSave fyrirvarana. Flokkurinn þarf ykkur ekki lengur, hefur fengið sinn dávald til baka. Bless Vilhjálmur Egilsson og hjörð atvinnurekenda. Þið gælduð við Evrópusambandið. Flokkurinn þarf ykkur ekki lengur, hefur fengið sinn dávald til baka. Hér eftir verður IceSave flokkurinn í algerri afneitun. Hér eftir lítur hann á sjálfan hrunstjórann sem leiðtoga sinn og bjargvætt. Dávaldurinn mikli er orðinn valdameiri en Bjarni, Katrín og Vilhjálmur saman. Lifi dávaldurinn.
Aurar sjóðsins eru óþarfir

Ég skil ekki handrukkunarmál Alþjóða gjaldeyrissjóðssins. Ef ekki semst um IceSave, kemur ekki fé í Seðlabankann. Er það ekki bara í lagi? Slíkt fé er ekki notað í neitt og kostar stórfé í vexti. Sé ekki heldur, hvaða erlent fé bíður í ofvæni eftir að komast hingað í atvinnulífið. Sé ekki heldur, hvaða fé kemur ekki, ef ekki semst um IceSave. Hins vegar eru bankarnir fullir af krónum, sem þeir vilja ekki lána. Ef hægt væri að lána krónurnar, þjónar það þörfum þess hluta atvinnulífsins, sem óhætt er að lána. Hinn langvinni dans kringum Alþjóða gjaldeyrissjóðinn og aurana hans er bara tímaeyðsla og rugl.
Geta bara átt sitt IceSave

Nú er nóg komið. Alþingi Íslendinga hefur boðizt til að greiða tjón Breta og Hollendinga vegna IceSave reikninga Björgólfsfeðga og Sjálfstæðisflokksins. Fyrir því var naumur meirihluti. Ríkisstjórn Íslands getur ekki boðið betur en fjárveitingavaldið leyfir. Brezka og hollenzka ríkisstjórnin vilja samt ekki fallast á skilmála Alþingis. Málið er því komið út af kortinu. Bezt er, að Össur Skarphéðinsson segi viðkomandi stjórnvöldum, að þau geti ekki hengt alþýðu þessa lands. Hún skuldar þeim ekki eitt sent. Brezka og hollenzka stjórnin geti bara átt sitt IceSave, ef þau neita góðu tilboði Alþingis.
Þetta er Davíðshrunið mikla

Davíð Oddsson hefur engar vöflur á hlutunum. Var tilbúinn með hvítþvottinn, er hann var ráðinn ritstjóri. Hreinsun sagnfræðinnar hefst í fyrramálið. Þá kemur fyrsta grein Moggans um, hvernig allir aðrir en Davíð beri ábyrgð á hruninu. Þetta er eins og ég spáði um miðja vikuna. Markmið Davíðs með nýja starfinu er að endurrita söguna, hvítþvo sjálfan sig. Ég hef enga trú á, að það takist. Davíð ber meiri ábyrgð en nokkur annar maður á hremmingum okkar síðustu misserin. Þótt hann þvoi sér allan daginn alla daga og árum saman í Mogganum, nær hann aldrei af sér eigin skít. Þetta er Davíðshrunið mikla.
Krónan fín fyrir hagfræðinga

Sumir hagfræðingar segja fínt að hafa krónu í kreppu. Þeir eiga við, að þá má dengja vandanum á herðar almennings. Hér á landi hafa laun manna minnkað um helming í evrum talið, svo og eignir manna. Þetta er fyrir utan annað tjón af völdum kreppunnar, svo sem atvinnuleysi og skuldafjöll. Evra er á Írlandi og því var þar ekki hægt að skella vandanum þannig á fólkið. Ef við notuðum evru, gæti almenningur varizt þessu tekju- og eignatjóni. Þetta er sannleikurinn bak við þá fullyrðingu, að krónan geri hagkerfið sveigjanlegra en hjá hagkerfum með evru. Fínt fyrir hagfræðinga, en ekki fyrir okkur hin.
Talar margt og gerir fátt

Margir segja, að Barack Obama sé maður, sem heimurinn þurfi. Maður, sem geti lyft mönnum upp og eflt með þeim trú og traust. Ég segi hins vegar, að hann sé sölumaður snákaolíu rétt eins og Tony Blair. Að hann sé dáleiðandi eins og Davíð Oddsson. Hann kemur fáu mikilvægu í verk og skaðar margt. Hann dró lappirnar á tuttugveldafundi í Pittsburgh. Neitaði að taka þátt í aðgerðum til meira eftirlits með bönkum. Neitaði að stefna að nýjum umhverfissamningi í Kaupmannahöfn í desember. Obama blaðrar margt og fagurt eins og Tony Blair, en verkin segja fátt. Obama er forseti, sem við þurftum alls ekki.
Falsað graf frá Gallup

AMX birti áðan falsað áhorfendagraf upp úr Capacent Gallup. Núllpunkturinn er ekki skráður á grafinu, heldur byrjað í tíuþúsund áhorfendum, eins og það sé núllpunkturinn. Fyrir bragðið er allt ýkt í grafinu. Minni notkun frétta ríkissjónvarpsins verður að hruni í notkun. Svipað og um daginn, þegar birtist graf um gjaldþrot. Það sýndi hrun, en fjallaði við nánari athugun um nánast óbreyttan fjölda gjaldþrota. Aðeins var sýndur toppurinn á grafinu. Ég hef grun um, að upphafs þessara falsana sé að leita hjá Capacent Gallup. Notendur fjölmiðla þurfa að gæta sín á sóðalegum vinnubrögðum af þessu tagi.