arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sjö góðir í grænmetinu

Sjö góðir grænmetisstaðir eru í borginni. Allir bjóða mat í hádeginu á um 1500 krónur. Allir semsagt ódýrir. Þrír þeirra eru hreinir grænmetisstaðir. Það eru Garðurinn á Klapparstíg 37, Á næstu grösum að Laugavegi 20b og Grænn kostur á Skólavörðustíg 8b. Hinir eru líka með fisk eða kjúkling. Það eru Kryddlegin hjörtu á Skúlagötu 17, Gló í Listhúsi að Engjateigi 19, Krúska á Suðurlandsbraut 12 og Maður lifandi í Borgartúni 24. Kryddlegin hjörtu eru bezt þessara staða og næst kemur Gló. Af hreinu grænmetisstöðunum lízt mér bezt á Garðinn. Býður betri Mexikó-bökur en í Santa Maria handan við hornið.
Valdstjórn án virðingar

Ég ber enga virðingu fyrir valdstjórninni. Dómstóla tel ég úti að aka. Hef oft séð þá dæma rangt. Mundi aldrei leita þar réttlætis. Sé fátt athugavert við, að fólk hleypi upp dómi, sem á enga virðingu skilið. Framkvæmdavaldið tel ég vera almennt óhæft til nokkurra verka. Allt frá því að ég uppgötvaði, að ráðuneyti hafði leigt sömu lóðina þremur óskyldum aðilum. Stjórnmálin eru eins og við sjáum. Á Alþingi verður ekki þverfótað fyrir mútuþegum og Morfís -rugludöllum. Ég ber virðingu fyrir Evu Joly, Sérstökum og fyrir rest einnig skilanefnd Glitnis. Að öðru leyti er valdstjórnin án virðingar og ómerkileg.
Endurskoðendur í afneitun

Örlög Anderson enduskoðunar mættu vera PriceWaterhouseCoopers minnisstæð. Anderson drapst í kjölfar Enron-málsins. PwC hefur haft tuttugu mánuði til að undirbúa málsvörn vegna aðildar að bankaráni Jóns Ásgeirs og félaga. Svo sprakk málið í loft upp í þessari viku. Og PwC var gersamlega óundirbúið. Flytur okkur bara gamlar lummur um, hvert sé hlutverk endurskoðenda. Og fer rangt með. Endurskoðendur eiga að hafa aðgang að öllum gögnum eða skrifa ella ekki upp á reikningana. Ekki stendur steinn yfir steini í reikningum Glitnis og PwC mun gjalda fyrir það. Eins og fleiri er PwC læst í afneitun.
Scotland Yard segir pass

Scotland Yard neitar að handtaka Sigurð Einarsson, þar sem Ísland er ekki aðili að Evrópusamningi um framsal. Í tíð Geirs Haarde sem forsætis var það hugsjón að hætti frjálshyggju að skrifa ekki undir fjölþjóðasamninga. Nú kemur það okkur í koll eins og margt annað, sem ættað er frá þráhyggjuliði á borð við Hannes Hólmstein. Önnur ríki Vestur-Evrópu hefðu handtekið Sigurð út á Schengen-samstarfið óvinsæla, en Bretar eru ekki aðilar. Sigurður er frosinn inni í Bretlandi, en fæst ekki tekinn. Alþingi staðfesti samninginn árið 2007, en aldrei var skrifað undir hann. Nú má gera það hið snarasta.
Grunsamleg skilanefnd Landsbanka

Skilanefnd Landsbankans fékk sér ekki rannsóknafyrirtækið Kroll til hjálpar. Kroll hjálpaði hins vegar skilanefnd Glitnis og á mikinn þátt í aðgerðum hennar gegn bófaflokki Jóns Ásgeirs. Skilanefnd Landsbankans ætti að fá fyrirtækið sér til hjálpar. Flest bendir til, að tjón ríkisins af völdum Landsbankans sé mun meira en samanlagt tjón af völdum Kaupþings og Glitnis. Ennfremur vakti athygli, að skilanefnd Landsbankans tregðaðist við að senda mál til Sérstaks saksóknara. Formaður nefndarinnar er einmitt heilagur Lárentsíus, sem kvartaði yfir opinberum afskiptum af þagnarmúr lögmanna.
Kengúru-farsi í héraðsdómi

Lögregluríki þriðja heimsins er á fullu í Héraðsdómi Reykjavíkur. Í boði Helga I. Jónssonar dómstjóra og Péturs Guðgeirssonar dómara. Hafa lokað réttarhald að hætti fasista. Hleyptu samt inn dulbúnum löggum. Meðan aðrar löggur stunduðu óeirðir fyrir utan dómsalinn. Skrípaleikurinn gengur of langt. Hann er á ábyrgð Ástu R. Jóhannesdóttur, forseta Alþingis. Hún hefur leyft skrifstofustjóra Alþingis að kæra níu manns fyrir eins konar landráð. Kæran er rugl. Ásta ber ábyrgð á, að ruglið fór af stað. Dómstóll og lögga sjá um að magna ruglið. Áfram verður því mótmælt kengúru-farsa kerfisins.
Mistök bankastjóranna

Komið er í ljós, að bankastjórar nýju bankanna gerðu afdrifarík mistök, er þeir afhentu stórfyrirtæki aftur í umsjá ofurglæpamanna, sem settu þau á hausinn. Kaupþing Finns Sveinbjörnssonar gekk lengst í ruglinu. Ekki er hægt að bera við gáleysi, því að þeir voru varaðir við. Fólk átti strax erfitt með að kyngja firru bankastjóranna. Sem héldu, að þeir, sem setja fyrirtæki á hausinn, séu bezt fallnir til að reka þau. Staðreyndin var þveröfug, ofurglæpamennirnir voru þeir einu, sem sannanlega eru óhæfir til að reka þessi fyrirtæki. Allt frá Birni Leifssyni upp í Ólaf Ólafsson og Jón Ásgeir.
Hinn ástsæli fasisti

Okkar ástsæli dómsmálaráðherra er sléttur fasisti. Ragna Árnadóttir verndar Útlendingastofnun, hreinræktaða stofnun lagatækna mannhaturs. Stofnunin vísaði síðast úr landi Jeimmy Villaneuva, því að hún geti ekki framfært sér. Samt er hún í fullri vinnu. Stjórnvöld buðu henni til landsins fyrir fjölda ára. Ragna hefur margsýnt hugarfar ráðuneytisstjóra Björns Bjarnarsonar. Linnulaust hatur á erlendum flóttamönnum er þar efst í huga. Tregðan við að meðtaka Evu Joly er næstefst á blaði. Ragna var þá lamin til að hlýða vilja þjóðarinnar. Dæmigert er fyrir heimska þjóð, að hún elskar fasistann sinn.
Séríslenzkir furðufuglar

Erfitt er að skilja, að hjón, sem sæta ákæru fyrir 260 milljarða bankarán, geti verið eigendur fjölmiðlahrings. Eins og erfitt er að skilja, að maður, sem í sannleiksskýrslu er sakaður um 350 milljarða vanrækslu, sé ritstjóri dagblaðs. Slíkt er bara hægt á Íslandi. Eins og mútugreiðslur Landsvirkjunar í Flóanum og mútugreiðslur gullætna í prófkjörum. Ekkert af þessu væri hægt að hugsa sér í nágrannalöndunum. Ég er nánast feginn, að Jón Ásgeir verður tekinn í bakaríið í New York. Hér hefði hann getað vafið heimskum dómurum um fingur sér. Eins og hann gat losað sig við fréttastjórann á Stöð 2 og Vísi.
Rothögg á ræningjana

Jón Ásgeir Jóhannesson og félagar eiga ekki von á góðu. Ef sumar reynast réttar af kærum skilanefndar Glitnis, fá þeir ævilangt fangelsi. Réttarfarið þar vestra tvínónar ekki. Þar eru engin fjögur ár á Hrauninu, spyrjið bara Bernard Madoff, sem fékk 150 ár. Stefna Glitnis hljóðar upp á 260 milljarða króna stuld. Nálgast stærð tjónsins af Davíð Oddssyni á síðustu metrunum í Seðlabankanum. Og ekki bara Jón Ásgeir á leiðinni í Sing Sing. Einnig kona hans, Ingibjörg Pálmadóttir, hinir geðþekku greifar Hannes Smárason og Pálmi Haraldsson, auðvitað Lárus Welding og fleiri, líka PriceWaterhouseCoopers.
Flóafíflin eru víða

Ríkisfyrirtækið Landsvirkjun hefur mútað sveitarstjórn Flóamanna. Hún ætlar að borga fyrir hana vatnsveitu, ef hún samþykkir að fórna Urriðafossi fyrir orkuver. Erlendis mundu mútur af þessu tagi leiða til fangavistar ráðamanna Landsvirkjunar og sveitarstjórnar Hér eru smámenni vön lakara siðferði en tíðkast á Vesturlöndum. Siðleysi er inngróið í þjóðarsálina. Þess vegna varð bankahrun og þjóðarhrun hér, en ekki annars staðar. Kerfið er spillt og hefur ekki litla fingri vegna þessa hneykslis. Ríkissaksóknara ber auðvitað að taka málið upp. Í staðinn renna múturnar í gegn. Flóafíflin eru víða.
Verst rekni bærinn

Skil vel, að rúmlega helmingur Keflvíkinga styðji Sjálfstæðisflokkinn. Fer saman við ýmis önnur einkenni. Þeim gengur lakar í skólum en öðrum. Þar eru fleiri á opinberu framfæri og þar eru fleiri öryrkjar. Reykjanesbær er verst rekni bær landsins. Bókhald bæjarins minnir á bókhaldið hjá gullætunum. Bærinn kaus það snilldarráð að fela einkaaðilum að reisa opinberar byggingar og leigir þær síðan af þeim á okurverði. Húsaleiga er nú að sliga bæinn. Þar vilja menn ólmir fá álver og heimta orku af ýmsum aðilum. Annars fer bærinn á hausinn. Þar á ofan heimta þeir, að ríkið borgi álbræðslu-höfnina. Og svo er það ofbeldi á nóttunni.
Ríkisstjórnin svíkur fyrninguna

Grátkór kvótagreifa hefur ekki grátið í mánuð. Bendir til, að staða mála sé í megnu ólagi. Það er hún líka. Hjarta Jóns Bjarnasonar sjávarútvegsráðherra slær með kvótagreifum. Hann stefndi málinu í átt að sátt við hagsmunaaðila. Um það snýst ekki loforð ríkisstjórnarinnar. Hún lofaði sátt við þjóðina, sem heimtar kvótann til baka. Excel-menn hafa verið fengnir til að reikna inn gjaldþrot útgerða af völdum fyrningarleiðar. Málið snýst samt ekki um útgerðír, þær mega drepast. Lífið heldur áfram og veiðar halda áfram, þótt þjóðin fái kvótann. Ríkisstjórninni mun hefnast fyrir að svíkja þjóðina.
Óskar Hrafn Þorvaldsson

Mikil eftirsjá er að Óskari Hrafni Þorvaldssyni sem fréttastjóra Stöðvar 2 og Vísis. Hann er mjög fínn fréttamaður og hefur næmt auga fyrir áhugamálum almennings. Hann reyndi að reka fréttastofuna óháð hagsmunum Jóns Ásgeirs Jóhannessonar og annarra eigenda hennar. Erfitt verður fyrir nýjan mann að verjast frekum gullætum. Ef fólk styður frjálsa og óháða fjölmiðlun, utan fyrirferðarmikilla hagsmuna, á það að segja upp Stöð 2. Eins og menn hafa væntanlega áður sagt upp Mogganum, þegar hann varð málgagn kvótagreifa og Davíðs Oddssonar. Hefðbundin fjölmiðlun á við aukið andstreymi að stríða.
Vandamálið Jón Bjarnason

Fjölmargir vilja losna sem fyrst við Jón Bjarnason sem ráðherra. Einföld lausn er að skipta honum út fyrir annan. Óþarfi er að stokka upp stjórnina vegna Jóns Bjarnasonar. Enn síður er þörf á að kollvarpa ráðuneytum vegna Jóns Bjarnasonar. Ríkisstjórnin hefur lofað að sameina ráðuneyti. Það tekur tíma. Fyrst þarf að fullsmíða frumvarpið og síðan þarf að ræða það. Klárast ekki á þessu þingi, í fyrsta lagi um áramótin. Annað væri æðibunugangur. En Jón Bjarnason er knýjandi vandi. Hann er andvígur loforði stjórnarinnar. Hann klúðraði fyrningu kvótans. Og hann sýnir þjóðinni dónaskap í sjónvarpi.
Stærsta kaffihús í heimi

Fólk skrifar hvorki blogg né fésbók í limbói. Flest mitt blogg kviknar af orði, sem ég sé í bloggi og þó einkum fésbók. Renni daglega augum yfir skrif 80 bloggara og 600 fésbókara. Þar sé ég, hvað er til umræðu og hvaða hughrif eru þar í gangi. Hver hugsun leiðir af annarri. Fyrir mér er blogg og fésbók eitt risavaxið kaffihús, þar sem hver talar ofan í annan. Flest fer inn um annað eyrað og út um hitt. En í bland eru gullkorn, sem festast í minni. Umræða í samfélaginu hefur öðlazt áður óþekkta vídd og þó fyrst og fremst áður óþekkt magn. Ekkert er eins og áður var eftir komu bloggs og fésbókar.
Hrun og ekki hrun

Hér er ekkert hrun, nema bankahrun. Með gengishruni krónunnar var fólk látið taka á sig bankahrunið. Það er búið og gert. Því elska pólitíkusar krónuna. Atvinnuvegir blómstra hins vegar. Mest þeir, sem hafa tekjur í erlendri mynt, svo sem ál og fiskur og ferðamenn. Hrunið varð 1) bara í fjármálum og 2) margfaldaði skuldir ríkisins. Þær verða skattgreiðendur að borga. Þær stafa af inngripum ríkisins. Með ofurframlagi í gjaldþrota Seðlabanka Davíðs greifa. Með yfirtöku banka. Með æðibunu-greiðslum Geirs Haarde í gjaldþrota peningamarkaðssjóði auðfólks. Með IceSave Landsbankans. Verða ekki umflúnar.
Brjálaðir út í Ísland

Sannleiksskýrslan sýnir, að ríkisstjórnin og Seðlabankinn lugu þindarlaust að erlendum ríkisstjórnum og seðlabönkum. Geir Haarde og Ingibjörg Sólrún Gísladóttir voru í utanferðum til að ljúga upp orðstír íslenzkra banka. Sama gerði Davíð Oddsson. Öll reyndu þau að byggja upp ímynd, en ekki veruleika. Við vissum það ekki, þegar við furðuðum okkur á tregðu norrænna valdhafa til að standa með okkur. Við töldu þá jafn illa innrætta og Gordon Brown. Hins vegar er sannleikurinn sá, að allir þessir aðilar voru fjúkandi reiðir yfir linnulausum lygum þáverandi ríkisstjórnar og seðlabankastjóra Íslands.
Blettur á ímyndinni

Það einkenndi viðbrögð landsfeðranna, að blettur mátti ekki falla á ímynd íslenzkra banka. Þess vegna pumpaði Davíð hundruðum milljarða í bankana á síðustu stundu. Þess vegna fóru Geir og Ingibjörg og Davíð utan til að ljúga að útlendingum um stöðuna. Þeir trúðu bara ekki. Davíð og Geir og Ingibjörg höfðu ekkert traust í útlöndum. Alls staðar reyndu þau að endurvekja horfið lánstraust, en ekkert gekk. Smám saman hertist skuldaólin um bankana og alltaf hélt samt Davíð áfram að borga. Geir og Ingibjörg og Davíð neituðu að viðurkenna staðreyndir. Orðspor Íslands hefur enn ekki borið þess bætur.
Sigurður Einarsson á flótta

Sigurður Einarsson yfirbófi mætti ekki til yfirheyrslu á föstudaginn. Var boðaður, en lét ekki sjá sig. Augljóst er, að hann er í felum erlendis. Um helgina fór sérstakur saksóknari áleiðis til London með sérsveitarmönnum til að hafa hendur í hári hans. Ef bófinn er þar í borg, verður hann sennilega handtekinn af brezkum lögreglumönnum og afhentur sérstökum. Það er í samræmi við reglur um framsal þeirra, sem grunaðir eru um alvarlega glæpi. Tæpast er það til að auðvelda varnir lagatækna yfirbófans, að hann hunzi réttvísina. (Nýtt: Sérstakur er í Stokkhólmi og enginn virðist vera að leita að Sigurði)
Dónalegur ráðherra jórtrar

Jón Bjarnason ráðherra sýndi í sjónvarpsfréttum í gærkvöldi, að hann kann ekki mannasiði. Jórtraði af ákefð framan í okkur. Svaraði engri spurningu öðruvísi en út í hött. Var margspurður um fækkun ráðuneyta, einkum um fyrirhugað atvinnuvegaráðuneyti. Svaraði engu, talaði bara um vanda bænda vegna öskufalls. Jón Bjarnason telur greinilega ekki vera skyldu sína að ræða af viti við fólk. Egill Helgason lýsir honum réttilega sem absúrdista. Á alls ekki að vera í ríkisstjórn, heldur í framboði fyrir gnarrista. Þjóðin á ekki skilið að þurfa að þola þennan fáránlega dóna sem ráðherra.
Skrípaleikur borgardómarans

Borgardómari segist hafa pláss fyrir 21 áheyranda og muni láta lögguna vísa öðrum frá dómsal. Fíflaleg fullyrðing, svo sem vænta mátti frá héraðsdómara. Mál níumenninganna, sem sættu árás löggu og starfsmanna Alþingis, vekur að sjálfsögðu athygli. Engin leið er að ætlast til, að eingöngu 21 megi hlusta á opið dómþing. Samkvæmt lögum á dómþing að vera opið öllum. Borgardómarinn verður að útvega sér stærri sal og honum hefur raunar verið boðinn stærri salur. Yfirlýsing borgardómarans er óviðeigandi stríðsyfirlýsing. Hann þorir ekki að leyfa fólki að horfa á skrípaleik kerfiskarlanna. Það er vandamálið.
Enginn segist ábyrgur

Enginn axlaði ábyrgð á bankahruninu og fáir báðust afsökunar. Geir Haarde bað flokkinn sinn afsökunar, ekki þjóðina, sömuleiðis Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir og Ingibjörg Sólrún Gísladóttir. Daðvíð Oddsson og Halldór Ásgrímsson eru í algerri afneitun. Enginn embættismaður sagði af sér og enginn baðst afsökunar. Davíð og Jónas Friðrik voru reknir, sögðu ekki af sér. Ekki heldur ráðuneytisstjórarnir, sem héldu að sér höndum í aðdraganda hrunsins. Enginn bankastjóri baðst afsökunar, en nokkrar gullætur birtu sérkennilegar afsökunarbeiðnir. En enginn hefur enn tekið á sig ábyrgðina.
Tvær uppreisnir kokksins

Í þrjá áratugi hefur Parísarkokkurinn Alain Senderens verið draumakokkur minn. Um 1980, þegar ég kynntist honum, var hann einn framvarða Nouvelle Cuisine. Sú stefna sagði klassískri matreiðslu franskri stríð á hendur, bauð léttari og nútímalegri matreiðslu. Þá rak hann veitingahúsið Archestrate. En hefur síðan 1985 átt Lucas Carton við Madeleine-torg, heimskunna höll spegla og kristals. Í þrjá áratugi hafði hann þrjár stjörnur hjá Michelin. Árið 2005 skrifaði hann Michelin og frábað sér stjörnurnar. Hafnaði Michelin. Hann snarlækkaði verðið, einfaldaði matinn og gerði þjónustuna óformlegri.
Botnfylgi hrunflokkanna

Sjálfstæðisflokkurinn fer niður í 25% fylgi, þegar á honum standa öll spjót. Fjórðungur þjóðarinnar fylgir Flokknum í blindni, hvað sem á dynur. Auðvitað er erfitt að reka þjóðfélag, þegar fjórði hver maður er veruleikafirrtur á þennan hátt. Samfylkingin hefur minna bakland en Flokkurinn. Gæti farið niður í 15%, ef hún hysjar ekki upp um sig buxurnar eftir að velkzt um í ruglinu með Flokknum. Botninn á Framsókn er enn neðar, líklega í 10%. Þegar þessir þrír flokkar liggja ærulitlir í valnum, geta vinstri grænir og gnarristar skipt með sér afganginum, það er 50% fylgisins. Kannski von þar.
Útvatnaða stjórnlagaþingið

Stjórnlagaþingið má ekki vera bara ráðgefandi og það má ekki vera spegilmynd af Alþingi. Það má ekki tengjast stjórnmálaflokkunum eða sérstökum listum frambjóðenda. Þar mega eingöngu einstaklingar vera í framboði og þeir mega ekki vera fjárhagslega háðir fyrirtækjum eða ríkum einstaklingum. Á Alþingi reyna menn að útvatna kröfuna um stjórnalagaþing. Að búa til stofnun, sem veitir þjóðinni útrás án þess að breyta neinu. Fólk verður að halda Alþingi fast við efnið, ef hugsjón stjórnlagaþingsins á ekki að fara illa. Gamla Ísland spillingarinnar er enn við góða heilsu og bregður fæti fyrir okkur.
Vosbúð og hrakningar höfðingja

Höfðingjar Sturlungaaldar vildu gjarna drepa hver annan og meiða smámenni. Í því skyni böðluðust þeir með fjölmenna flokka milli héraða. Höfðu af þessu vosbúð á erfiðum vöðum. Ámótsvað og Hábrekknavað voru örnefni á borð við Hlemm og Kringlu. Líka höfðu þeir af þessu hrakninga í hríðum á heiðum. Þar voru vinsælir fundarstaðir Hallbjarnarvörður á Kaldadal og Hvinverjadalur á Kili. Eins vinsælir og Þjóðmenningarhúsið í dag. Í stað þess að una glaðir við sitt í Snorralaugum þess tíma, glímdu þeir sér til hita á Tvídægru til að frjósa ekki úti í desemberhörkum. En hafa höfðingjarnir ekki bara lagazt?
Kontóristar og endurskoðendur

Stjórnendur og eigendur banka og gullætur eru til meðferðar hjá sérstökum saksóknara. Pólitíkusar eru til meðferðar hjá þingnefnd, sem skoðar skýrslu sannleiksnefndar. En hvar eru til meðaferðar embættismenn og endurskoðendur? Sannleiksskýrslan sýndi, að ráðuneytisstjórar helztu ráðuneyta voru óhæfir til starfa, Baldur Guðlaugsson og félagar. Baldur lyfti aldrei litla fingri til neins nema til að bjarga sínum peningum. Hún sýndi líka, að stærstu endurskoðanir landsins eru fullar af ofurbófum. Hvar eru mál þessara aðila til meðferðar í kerfinu? Ég er að tala um fleiri en Davíð og Jónas Friðrik.
Því meira sem hlutirnir breytast

Að loknum kosningum munu Flokkurinn og Bezti flokkurinn mynda grínstjórn í borginni. Samkvæmt kosningaloforði Bezta flokksins verður öll spilling höfð uppi á borði. Bezta vonin er, að það loforð verði svikið í samræmi við hitt loforðið um, að öll kosningaloforð verði svikin. Mönnum þykir það óskaplega fyndið enn, því að þetta sé tæpast meira grín en hefðbundnu flokkarnir. Þeim finnst kjörið að kjósa flokk, sem segist vera það, sem hinir flokkarnir eru. Gnarrinn verður hafður í að taka í hendina á smælingjum og Hanna Birna mun áfram stjórna. Því meira sem hlutirnir breytast, því meira eru þeir eins.
Samúð með ódæmdum skúrkum

Engin samúð hefur verið sýnd snærisþjófum, sem lenda í gæzluvarðhaldi. En jakkafataklæddur milljarðakrimmi snertir viðkvæma strengi í sálum örfárra. Þeir segja alla vera saklausa, unz þeir séu dæmdir sekir. Engin áhöld eru þó um, að Hreiðar Már og félagar eru ofursekir. Spursmál dómstóla er aðeins að ákveða, hvað af því flokkast undir réttvísi og hvaða refsing sé við þeim þáttum. Þurfum ekkert á réttvísi að halda til að segja okkur, að Hreiðar Már og félagar eru ofursekir. Samt er grátið meira yfir gæzluvarðhaldi þeirra en harmsögu þúsunda fjölskyldna, sem Hreiðar Már og félagar settu á hausinn.
Velkomið hryðjuverkaríki

Efnahags- og framfarastofnunin hyggst taka Ísrael inn í lok þessa mánaðar. Hinn virðulegi klúbbur auðríkja heimsins setur alvarlega niður við þetta atferli. Ísrael er hryðjuverkaríki, sem verður öðrum klúbbríkjum aðeins til vandræða. Það brýtur öll lög um mannréttindi á hernumdum svæðum. Meðal annars reynir það að hindra möguleika Palestínumanna til að hafa lifibraumð. Einnig stelur það mestum hluta alls vatns, sem finnanlegt er í Palestínu. Fróðlegt væri að vita, hvaða afstöðu íslenzka ríkið hefur til þessarar breytingar á OECD stofnuninni. Sennilega fljótum við sofandi að feigðarósi.
Afturganga helmingaskiptanna

Kastljósið dró afturgöngu helmingaskiptanna á skjáinn í gærkvöldi, þar sem Helgi Seljan saumaði kurteislega að henni. Halldór Ásgrímsson virðist hafa verið án meðvitundar allan sinn valdatíma. Stríðsglæpamaðurinn var í gær eins og álfur út úr hól. Lengi hefur hann verið landflótta í Danmörku á kostnað norrænnar samvinnu. Út um þúfur fór tilraun hans til að gera lítið úr ábyrgð sinni á einkavinavæðingu og eftirlitsleysi bankanna. Að sjá hann á skjánum var afturhvarf til myrkrar fortíðar helmingaskipta. Raunar limlesti hann Framsókn svo illa, að hún hefur síðan gæfusamlega ekki borið sitt barr.
Sköpunargáfa endurskoðenda

Alltof lengi hefur dregizt að hefja rannsókn á endurskoðendum bankanna og annarra gullætna. Augljóst er, að þar eru margir annað hvort blindir á tölur eða blindir á siði. Einkum á þetta við um fínimannsfyrirtæki með löngum nöfnum á útlenzku, svo sem KPMG og PwC. Ætli þessi tvö fyrirtæki eigi ekki þorrann af skapandi bókhaldi gullætna. Rannsókn á vinnubrögðum þeirra ætti því að veita svör um meginþorrann af þeirri sýndarmennsku bókhalds, sem setti þjóðina á hausinn. Þar er ofmat á eigin fé og ofmat á viðskiptavild, svo að tvö gróf dæmi séu nefnd. Fráleitt er, að þeir sleppi með skrekkinn.
Persónukjör og stjórnlagaþing

Persónukjör verður ekki í kosningunum í vor, þrátt fyrir kosningaloforð ríkisstjórnarflokkanna. Dómsmálaráðherra lagði fram frumvörp um málið í nóvember. Málið sofnaði í allsherjarnefnd. Þar er formaður Steinunn Valdís Óskarsdóttir styrkjadrottning. Vinstri grænir fengu hland fyrir hjartað og vildu vísa málinu til umræðu um stjórnlagaþing. Sú umræða er steindauð á Alþingi. Kosningaloforð, sem stjórnarflokkarnir hafa gleymt. Steinunn og vinstri grænir bjóða ýmsar afsakanir til að dylja andúð sína á auknu lýðræði. Allir vita samt, að persónukjör og stjórnlagaþing hafa verið svæfð.
Stemmningin fyrir ruglinu

Neitið ekki, að hér var stemmning fyrir ruglinu. Þið belgdust út af að heyra þjóðernisfroðuna vella upp úr klappstýru útrásarinnar. Þið hélduð, að þið væruð sem þjóð öðrum fremri. Höfðuð fyrir því orð Ólafs Ragnars Grímssonar. Þið dásömuðuð Davíð Oddsson, sem fór hamförum við að eyðileggja pólitík og stjórnsýslu og banka. Annar hvor þeirra tveggja var ykkar dýrlingur, jafnvel báðir. Þið tölduð ykkur nánast vera drottins útvalda þjóð. Þið ættuð raunar sem þjóð að vera í gæzluvarðhaldi, svo að þið verðið okkur ekki að voða. Sem þjóð hlupuð þið eins og læmingjar fyrir björg. Afneitið ekki eigin ábyrgð.
Braskhjón skiptu um skoðun

Siðleysi Sjálfstæðisflokksins er ljóst. Formaður fulltrúaráðsins á Akureyri kvað upp úrskurð. Hjón mega standa þannig í braski, að hún eigi eignirnar, en hann eigi skuldirnar. Kann að vera löglegt en siðlaust. Ef þetta styðst við lög, þarf að breyta. Eitt af því, sem örmagna stjórnarmeirihluti á Alþingi hefur vanrækt. Eðlilegast er, að eignarhald sé jafnt og ábyrgð á skuldum sé hálf á hvorum eignarhluta. Margir frambjóðendur Flokksins höfðu sama háttinn á. Hún á eignirnar, en hann á skuldirnar. Höfðu tugmilljónir af þjóðinni á þann hátt. En braskhjónin á Akureyri skiptu þó um skoðun í gær.
Þið berið ábyrgð á Hreiðari Má

Þið kusuð ekki Hreiðar Má Sigurðsson og Magnús Guðmundsson. Þið berið því ekki beina ábyrgð á þeim. Sú beina liggur hjá Lífeyrissjóði verzlunarmanna og fleirum, sem sátu í stjórn Kaupþings. Sem völdu og vernduðu dólgana. En þið berið sem kjósendur ábyrgð á þeim, sem einkavinavæddu bankana og bjuggu til skort á regluverki. Trúðuð á spakmælið um að græða á daginn og grilla á kvöldin. Meirihluti ykkar kaus hrunverja til valda og þriðjungur ykkar kaus beinlínis sjálfan hrunflokkinn. Kusu á þing morfís-lið Flokksins, sem enn angar langar leiðir af spillingu og græðgi. Afneitið ekki ykkar eigin sök.
Hvað hefur hún fyrir stafni?

Við vitum, að ríkisstjórnin er ekki að siðvæða bankana. Ekki að minnka leyndarhyggju. Ekki að taka vegabréfin af gullætunum. Ekki að láta rannsaka lífeyrissjóði og sparisjóði. Ekki að ráða fólk með auglýsingu og heiðarlegu ferli. Ekki að ýta áfram persónukjöri og stjórnlagaþingi. Ekki að bregðast við gagnrýni Evrópuráðsins um aðgerðir gegn spillingu. Ekki að sauma að ótrúlega spilltum og heimskum forverum sínum, Davíð og Geir. Ekki að flytja kvótann til þjóðarinnar með kvótafyrningu. Fyrst og fremst flýtur hún um höf og reynir að drukkna ekki. Hefur misst framtakið, er orðin að lifandi líki.
Rukkað verði fyrir ríkisábyrgð

Eðlilegt er, að ríkið taki prósentur fyrir ríkisábyrgð. Hún leiðir til, að fyrirtæki og stofnanir fá lán, sem annars fengjust ekki. Eða lán með lægri vöxtum en annars fengjust. Áþreifanleg verðmæti felast því í ríkisábyrgð. Öll fyrirgreiðsla, sem ríkið veitir bönkum, á að vera gegn prósentum eða gjaldi. Ríkisábyrgð á innistæðum ætti aðeins að veita gegn gjaldi. Lilja Mósesdóttir mælti með gjaldtöku fyrir ríkisábyrgð. Hún ætti að flytja um það frumvarp, sem Alþingi ber að samþykkja. Allt of lengi hefur ríkið verið þolandi krafna um ríkisábyrgð á orkuverum og ýmsum dellum gróðafíkla.