arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Blaðamenn sitja fast

Bandarískir fjölmiðlar telja fjölda andófsmanna á fundum og í göngum. Hér fá fjölmiðlar rangar tölur hjá löggunni. Munurinn felst í, að vestra er blaðamönnum kennt að fara á vettvang. Þeir lýsa því, sem fyrir augu ber. Það eru fréttir frá fyrstu hendi. Hér koma fréttir frá hagsmunaaðilum, frá annarri hendi. Hér vilja blaðamenn bara sitja á rassinum. Ljósmyndarar eru sendir í portrett, en blaðamenn sitja sem fastast. 95% af fréttum íslenzkra fjölmiðla eru fengnar um síma eða net. Ekki von á miklum alvörufréttum, þegar blaðamenn eru í svipuðum fílabeinsturni og ráðamenn þjóðarinnar.
Afganistan er að tapast

Brezki íhaldsþingmaðurinn David Davis segir Bandaríkin og Nató vera að tapa stríðinu í Afganistan. Leppstjórn Vesturlanda sé gerspillt og valdalaus. Forsetabróðirinn sé helzti fíkniefnasali landsins. Landið sé löglaust. Rússneski sendiherrann í Afganistan, Zamir Kabulov, segir mistökin vera hin sömu og hjá Rússum. Þeir hernámu landið 1978 og urðu að hypja sig út 1988. Ofan á gömul mistök hefur nýjum verið bætt við. Ég segi hernámsliðinu þetta, en þeir hlusta bara ekki, segir Kabulov. Hernámsstjórinn John Craddock vill bara fleiri hermenn og kvartar sáran yfir viljaleysi Nató.
Ráðherrar lugu í kapp

Geir Haarde og Ingibjörg Sólrún Gísladóttir tönnluðust á einu á fundinum í gær. Þögnin um skilmála Alþjóða gjaldeyrissjóðsins væri ekki þeirra ósk, heldur sjóðsins. Á blaðamannafundi sjóðsins komu svo fram ýmis atriði, sem ráðherrarnir höfðu þagað um. Sjóðurinn vildi upplýsa meira en ráðherrarnir vildu. Þeir höfðu þá bara logið eins og venjulega. Á sama fundi sagði Geir þetta um frægt símtal Darling og Árna Mathiesen: “… svo furðulegt sem það er nú, að það skyldi leka í fjölmiðla …”. Hvort tveggja sýnir óheilindi og sjúklega leyndó-þörf ráðherranna. Fólk má ekkert vita, bara makka rétt.
Áhrifalausar smjörklípur

Kosningavél John McCain lenti í nýrri hakkavél. Skítkast dugar ekki lengur í kosningabaráttu. McCain tapar bara fylgi. Eric Schmidt, forstjóri Google, segir það stafa af sigurför netsins. Í hvert sinn sem kosningavél lýgur einhverju, er það samstundis hrakið á YouTube og í bloggi. Sama er að segja hér á landi. Þegar Davíð laug upp andstöðu sinni við útrásarvíkinga, skaut Baldur McQueen hann strax niður í blogginu. Áhugafólk í blogginu flettir sögunni og birtir strax. Smjörklípuaðferðin er því hætt að virka. Þeir, sem ljúga í síbylju, lenda strax í sömu hakkavél og kosningaskrifstofa McCain.
Skoðanakönnun um fylgið

Skrítið, að fjölmiðlarnir skuli ekki birta neina alvöru skoðanakönnun um fylgi við stjórnmálaflokka. Ekki heldur neina um álit á stjórnmálamönnum og seðlabankastjórum og fjármálaeftirliti. Hrunið er orðið mánaðar gamalt og oft hefur verið kannað af minna tilefni. Kannski hefur það eitthvað með eignarhald á fjölmiðlum að gera. Ritstjórar fjölmiðlanna hafa greinilega fengið tabú í fangið. Ég fullyrði, að niðurstöður slíkra kannana yrðu mesta skúbb ársins. Samkeppnislögmál virðast ekki lengur ráða för fjölmiðlanna, ljósvakamiðla jafnt sem dagblaða. Pólitísk lögmál eru komin í staðinn.
Kjarnorka endist skammt

Kjarnorka í friðsamlegum tilgangi fer ekki sigurför um heiminn. Hún leysir ekki olíu af hólmi. Ef svo væri, mundu úraníumbirgðir heimsins klárast á fimm árum. Með núverandi notkun endist úraníum í 80 ár. Með hverju nýju kjarnorkuveri styttist endingartíminn. Það hefur vond áhrif á arðsemina. Forsetaframbjóðendur Bandaríkjanna lofa kjarnorkuverum í stað olíuvera. Ekki er til nóg úraníum í heiminum til að efna þau loforð. Því má gera ráð fyrir, að gamaldags orkugjafar á borð við vatnsafl og jarðhita verði enn verðmeiri í framtíðinni. Ef við gefum ekki orkuna til erlendrar stóriðju.
Bankaborgin London rotuð

Misbeiting hryðjuverkalaga Bretlands mun rota London sem fjármálamiðstöð heimsins. Bankar og skyldar stofnanir munu hér eftir hugsa sig um tvisvar áður en þau koma sér fyrir í London. Og aðrar eru farnar að hugsa sér til brottflutnings þaðan. Útilokað er að stunda bankaviðskipti í ríki, sem misbeitir hryðjuverkalögum gegn gráðugum bönkum. Hryðjuverkalög brezku eru óútfyllt ávísun, sem óprúttin ríkisstjórn hefur notað í óskyldu máli. Til þess eins að slá keilur í skoðanakönnunum líðandi stundar. Tuddanum Gordon Brown mun hefnast fyrir, þegar verst gegnir, í næstu kosningabaráttu.
Áfram verður leyndó

Á blaðamannafundi í dag bar Geir Haarde óbeint til baka frétt dagsins í Times. Hann segir lán frá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum og samkomulag við Bretland vera aðskilin mál. Samkvæmt því hefur sjóðurinn fallið frá fyrri kröfu eða þá að frétt blaðsins er röng. Vont er, að ekki skuli vera hægt að slá þessu föstu. Hingað til hefur lítið verið að marka Geir. Þjóðin verður bara enn að bíða og sjá. Geir sagði raunar lítið annað á fundinum en að ótímabært sé að finna blóraböggla og að þjóðin verði að standa saman. Hann hefur alltaf sagt það. Innihald samkomulagsins við sjóðinn er enn leyndó.
Vænisýki ráðherrans

Financial Times skúbbaði kröfum Alþjóða gjaldeyrissjóðsins eins og góðir fjölmiðlar reyna að gera. Blaðið sagði sannleikann. Björgvin Sigurðsson viðskiptaráðherra sér ill öfl að baki. Einhverjir ónafngreindir séu að koma höggi á samningana. Með því að segja satt. Álit ráðherrans er sjúkdómurinn vænisýki, paranoja. Björgin hefur síðan aftur talað um ill öfl ónafngreind úti í Evrópu, sem reyni með leka að bregða fæti fyrir íslenzk stjórnvöld. Ekki nefnir hann, hver myrkraöflin séu og hvaða fólk sé þar að verki. Sem segir raunar satt. Þarf Björgvin ekki að fara að passa sig?
Erum gíslar Bretlands

Lundúnablaðið

Times fullyrðir í dag, að Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn hafi frestað viðræðum við íslenzku ríkisstjórnina. Blaðið segir sjóðinn vilja, að Ísland geri fyrst upp mál sín við brezku ríkisstjórnina. Frétt blaðsins stingur í stúf við fullyrðingar íslenzkra ráðherra. Ef hún er rétt, getur ríkisstjórnin ekki haldið áfram þýðingarlausum viðræðum við sjóðinn. Við getum ekki látið Bretland halda okkur í gíslingu. Geir þarf að lýsa yfir, að viðræðum við sjóðinn og Bretland sé slitið að sinni. Og hann þarf líka að hætta að ljúga að okkur.
Forhert ríkisstjórn

Samkvæmt símtali Árna Mathiesen og Alistair Darling vissi ríkisstjórnin vikum saman um yfirvofandi hrun. Hún notaði tímann til að leita hjálpar í Bandaríkjunum og víðar, en hafði ekkert upp úr krafsinu. Hins vegar notaði hún ekki tímann til að stöðva IceSave sápukúluna. Hún notaði ekki tímann til að stöðva útrás bankanna allra. Allt var á fullum dampi, þegar það hrundi. Hún laug að viðskiptaríkjum okkar, að allt væri í lagi og rógbar alla útlendinga, sem sögðu annað. Hún laug að okkur eins og hún gat og rógbar alla fræðinga, sem sögðu annað. Þetta er forhert ríkisstjórn.
Óhæfir til allra verka

Að mestu er Íslandi stjórnað af körlum, sem eru óhæfir til allra verka. Fremstur fer þar seðlabankastjóri með kjaft, sem er gereyðingarvopn. Síðan forsætisráðherra, sem getur ekki ákveðið sig og hrekst tinandi um sviðið. Þriðji fávitinn er forstjóri fjármálaeftirlitsins, sem hefur mánuðum og árum saman verið grúppía útrásarinnar. Hefur neitað að sinna aðvörunum frá útlöndum. Engir þessara manna hafa sinnt neinum aðvörunum, ekki einu sinni frá útlöndum. Þeir nýtast ekki einu sinni til að skreppa í sjoppu. Kringum þá er löng röð aumingja í ríkisstjórn, seðlabanka og fjármálaeftirliti.
Skapandi eyðilegging

Fyrirsögn á Deiglunni um daginn hljóðaði svo: “Skapandi eyðilegging”. Ég er sammála þeirri söguskoðun frjálshyggjunnar. Úr hruninu mun rísa nýtt líf. Að vísu ekki á núlli, heldur í miklum mínus. Viðmið og forsendur okkar snúast. Aðdáun á peningum og peningamönnum hverfur. Greifinn sjálfur er búinn að vera, svo og Geir og Bjöggarnir gráðugu. Hugsjón frjálshyggjunnar er hrunin og hugmyndafræði Sjálfstæðisflokksins er fokin brott. Að húni verða dregin gömul gildi samhjálpar og mannúðar. Græðgin flýr út í heim, þar sem hún leitar nýrra sjónhverfinga og nýrrar eyðileggingar.
Tökum upp Eysteinsku

Stjórnarflokkarnir þurfa að fara að átta sig á staðreyndum. Lán Alþjóða gjaldeyrissjóðsins er háð samkomulagi við Bretland. Við getum ekki samið við Bretland, því að kröfur þess eru út úr kú. Við þurfum því að hafna leiðum markaðshagkerfisins og hefja sjálfsþurftarbúskap. Jafnframt þurfum við að semja við óháð ríki, til dæmis Venezúela og Íran, um olíu og benzín. Í skiptum fyrir fisk og ál. Við þekkjum slíka miðstýringu, Eysteinsku. Hún var þung í vöfum og hentar ekki venjulegum tímum. En nú eru vondir tímar terrorisma í vestrænum samskiptum. Við þurfum að flýja úr því samfélagi.
Heimtum stríðsskaðabætur

Ríkisstjórninni ber strax að leggja fram skaðabótakröfu á hendur brezku ríkisstjórninni. Vegna skaða banka, annarra fyrirtækja og einstaklinga af völdum brezku hryðjuverkalaganna. Upphæð kröfunnar má vera tíu sinnum hærri en krafa brezku ríkisstjórnarinnar á hendur okkur vegna IceSave. Þrjátíu milljarðar sterlingspunda. Jafnframt þarf ríkisstjórnin að segja Alþjóða gjaldeyrissjóðnum, að ekki komi til greina, að Ísland borgi Bretum krónu. Þótt Ísland borgi skaða af völdum IceSave í öðrum löndum, gildi það ekki um ríkið, sem misbeitti hryðjuverkalögum gegn okkur. Það er bara óvinaríki.
Við borgum ekki

Ísland má ekki samþykkja lán Alþjóða gjaldeyrissjóðsins, því að það er háð samkomulagi við Breta. Slíkt samkomulag er fráleitt, því Bretar hafa valdið okkur rosalegu tjóni með því að velta Kaupþingi. Bretar hafa fryst eigur Landsbankans í Bretlandi og vilja þar á ofan fá stríðsskaðabætur. Allt þetta ferli er út í hött. Vegna terrorisma Breta eiga þeir ekki að fá neinar bætur. Alls engar. Og þar af leiðandi fáum við ekki lán Sjóðsins. Þetta hangir allt saman. Við þurfum að sætta okkur við, að ófærar eru hinar vestrænu leiðir til lausnar vanda okkar. Við veðsetjum aldrei börn okkar.
Geir er enn í afneitun

Ekki reka Davíð, ekki persónugera hrunið. Engum er um að kenna, hrunið kom óvart að utan, gerðist bara. Þetta voru kenningar Geirs Haarde í Kastljósi í gærkvöldi. Þær hafa verið marghraktar. Skelfilegur ferill Davíðs hefur verið margsagður frá upphafi til enda. Margir sérfræðingar, innlendir og erlendir, vöruðu mánuðum og árum saman við hruninu. Geir Haarde er enn í afneitun. Kastljósið sýndi óhæfan forsætisráðherra, sem getur ekki tekið ákvarðanir og treður marvaðann. Hann er brennuvargurinn, sem vill áfram vera brunaliðsstjóri. Þjóðin verði áfram að treysta honum blint í þokunni.
Ófaglegir fjölmiðlar

Lögreglan gefur alltaf upp rangar tölur um fjölda andófsfólks á fundum. Íslenzkir fjölmiðlar gleypa þær hráar eins og aðrar tilkynningar löggunnar. Í Bandaríkjunum er þessu þveröfugt farið. Þar trúir enginn löggunni. Blaðamenn telja sjálfir og hafa til þess ýmsar aðferðir. Sumir reikna flatarmál svæðis og fjölda fólks á hverri flatareiningu. Aðrir telja eftir ljósmyndum. Þetta er kennt í blaðamannaskólum. Getuleysi fjölmiðlanna hefur aukizt upp á síðkastið. Undarlegt orðalag löggunnar kemur beint fram í texta og tali fjölmiðla. Efni eru “haldlögð” og löggan notaði “varnarúða”.
Gefið skít í Vesturlönd

Strikið yfir fortíðina. Gefið skít í Vesturlönd. Neitið að borga tjónið af frjálshyggjunni. Henni var troðið upp á ykkur af Flokksgreifanum. Kaupið olíu af Venezúela og Íran, öðrum þjóðum í flokki svonefndra terrorista. Með olíu eru ykkur allir vegir færir. Hættið að eyða gjaldeyri. Hættið að flytja inn mat og étið ykkar eigin fisk. Hér er nógur matur á sjó og landi. Rekið af ykkur landráðastjórnina og takið völdin. Leyfið alþjóðlegum þjónum markaðshyggju að loka á Ísland. Þið munið þola það. Þið skulið gefa spilin upp á nýtt, byrja nýtt líf á raunhæfari nótum frumframleiðslu og nægjusemi.
Reiðin breytist í hatur

Sumir eru enn í losti, aðrir byrjaðir að reiðast. Réttlát reiði fólks hefur hingað til beinzt að Davíð og útrásarvíkingunum. Smám saman mun renna upp fyrir fólki, að ríkisstjórnin er að veðsetja þjóðina fyrir 20 milljónir á fjögurra manna fjölskyldu. Án kosninga. Þá breytist reiðin í hatursöldu. Þrælarnir, sem hafa hingað til þolað allt, munu veina. Margir munu neita að borga og láta hrekja sig af landi brott. Eftir nokkra mánuði verður hatrið orðið grimmt og beinast að landráðamönnum ríkisstjórnarinnar. Sem er án kosninga að selja þjóðina í þrældóm fyrir vestrænar öfgakenningar gamlar.
“Að standa saman”

Ríkisstjórnin segir, að nú verði þjóðin “að standa saman”. Eins og asnar meðan byrðarnar eru hengdar á bak. Þótt Davíð sé enn í Seðlabankanum. Þótt þjóðin fái ekki að greiða atkvæði um veðsetningu upp á fimm milljónir króna á hvert mannsbarn. Þótt enginn hafi verið dreginn til ábyrgðar fyrir hrun af innlendum mannavöldum. Þótt toga verði með töngum upp laun bankastjóra. Þótt nefndir og ráð séu enn handvalin. Þótt þjóðin sé skilin eftir andvaka dögum og vikum saman, meðan Geir er á leyndó með Alþjóða gjaldeyrissjóðnum og brezkum terroristum. Þótt öll loforð bregðist. Standa saman, segja þeir.
Neitið bara að borga

Bezt fyrir þig er að neita að borga. Geir getur tekið af þér hús og bíl, en hann getur ekki veðsett þig fyrir gerðir Davíðs. Húsið og bíllinn eru hvort sem er verðlaus, því að landflótti verður almennur. Kaupendur verða engir. Neitaðu að borga skatta, neitaðu að borga af lánum, neitaðu öllu. Flýðu. Ef þið eruð nógu mörg um þetta, falla landráðasamningar ríkisstjórnarinnar um sjálfa sig. Án kosninga getur hún ekki veðsett heila þjóð upp á fimm milljónir á mann. Getur ekki rekið þúsundir fjölskyldna í gjaldþrot. Flýðu til Norðurlanda, strax. Eftir verða gamlingjar og öryrkjar hjá níðingunum.
Finndu passann þinn

Þín verðmætasta eign er passinn þinn. Allt annað er verðlaust, húsið þitt, bíllinn og pappírarnir. Flýðu land, ef þú getur. Davíð & Co hafa gert þig gjaldþrota. Þú verður að borga milljónir króna fyrir Bjöggana. Sem betur fer vegna Evrópusambandsins geta Íslendingar fengið vinnu í Evrópu. Bezt er það á Norðurlöndum, því að velferð er þar bezt. Duglegir Íslendingar geta auðveldlega fengið vinnu. Finndu passann þinn, hringdu í vini eða ættingja á Norðurlöndum og biddu þá að forvitnast um vinnu og húsnæði. Strax. Betra er að hefja nýtt líf á núlli en þræla fyrir brennuvarga frjálshyggjunnar.
IceSave á brunaútsölu

Nokkuð ljóst er orðið, að eignir IceSave erlendis ná ekki upp í skuldir, að minnsta kosti ekki í Bretlandi. Þær eignir, sem seldar hafa verið, hafa farið á brunaútsöluverði, 5-20% af áður áætluðu verði. Með sama áframhaldi standa eftir skuldir upp á hundruð milljarða, sem Ísland þarf að greiða. Það er að segja þú, börnin þín og barnabörnin. Ábyrgir eru þeir Halldór J. Kristjánsson gæfusmiður og Sigurjón Þ. Árnason bankastjóri, Björgólfur Guðmundsson bankaráðsformaður og Björgólfur Thor Björgólfsson, stærsti eigandinn. Þessir fjórir veðsettu alla Íslendinga fyrir fjárglæfrum sínum.
Gæludýr Framsóknar

Framsókn ætlar nú að bjarga málum. Vill neyðarfund Alþingis til að bjarga gæludýrum frá hruni. Það er voðalega framsóknarlegt. Minnir okkur á, að Framsókn var við stjórnvölinn til skamms tíma. Þaðan koma hugmyndir um, að ekkert eigi að fá að hafa sinn gang. Heldur verði að handstýra. Stjórnvöld eigi að koma vinum sínum og gæludýrum til hjálpar. Sparisjóðabankinn, VBS, Saga og Askar eru í hættu að mati Höskuldar Þórhallssonar þingmanns. Sumir voru farnir að halda, að Framsókn hafi lært eitthvað í stjórnarandstöðu. Svo er ekki, Framsókn er enn við sama heygarðshorn gæludýrarekstrar.
Fjórum fleiri en Davíð einn

Hingað til hefur einkum verið bent á Davíð Oddsson sem sökudólg hrunsins. Það er sanngjarnt. En fleiri hafa komið við sögu, einkum þeir, sem veðsettu þjóðina fyrir IceSave. Það eru stjórnendur gamla Landsbankans. Þetta eru þeir Halldór J. Kristjánsson gæfusmiður og Sigurjón Þ. Árnason bankastjóri, Björgólfur Guðmundsson bankaráðsformaður og Björgólfur Thor Björgólfsson, stærsti eigandi bankans. Fjárglæfrar þeirra settu ríkissjóð á hausinn og þjóðina um leið. Af hverju höfðar ríkið ekki mál gegn þessum fimm mönnum? Og fer fram á, að þeir verði gripnir, hvar sem er í heiminum?
Passið bara velferðina

Ríkisstjórnin á ekki að verja þá, sem eiga pappíra í sjóðum, góðum eða vondum. Það eru bara pappírar, sem hafa aldrei verið annað en pappírar. Hlutverk hennar er ekki að halda uppi gráðugum fávitum. Þeir eiga bara að fá að fara á hausinn sem fyrst. Hlutverk stjórnvalda er að hjálpa þeim, sem eiga ekki fyrir mat. Hún á að hjálpa ellilaunafólki og einstæðum mæðrum, öryrkjum og atvinnuleysingjum. Basta. Er bara eðlilegt hlutverk velferðar, sem þarf ekki miklar kúnstir við. Þótt ríkið verði að spara, verður það að leggja mikið fé í velferð. Ekki í pappírafólk, heldur í gamaldags velferð.
Ærðir af monní-monní

Sífellt berast fréttir af íslenzkum fávitum í gildrum. Þeir telja sig vera að bjarga verðmætum prinsa í Nígeríu. Telja sig hafa unnið í hollenzku happdrætti. Voru þess fullvissir, að bezt væri að setja fé sitt í sjóði, sem sagðir voru gefa 40% arð. Eru alltaf reiðubúnir að láta ljúga að sér, ef monní-monní er í sigti. Þetta tröllheimska lið tók myntkörfulán og lagði féð í hlutabréf og hlutabréfasjóði. Nú snúast stjórnvöld eins og skopparakringlur við að bjarga fjármálum fávitanna. Stjórnvöld eiga að láta fávitana eiga sig. Þeir setja bara styrkinn í nýja Nígeríu-pappíra.
Axla fíflin ábyrgð?

Ýmsir bera ábyrgð á hruninu, en þyngst er byrði Flokksins. Hann þvingaði óheftri frjálshyggju upp á bankaheiminn. Fyrst með einkavæðingu og síðan með skorti á regluverki og eftirliti. Ber ábyrgð á Davíð Oddssyni, sem er orðinn að samnefnara hrunsins. Hann lagði niður Þjóðhagsstofnun í einu æðiskastinu. Hleður upp rugli í Seðlabankanum. Flokkurinn hefur flokka harðast barizt gegn aðild Íslands að Evrópusambandi og evru. Aðild hefði afstýrt hruni. Hver er þessi Flokkur, sem ber meira en 90% ábyrgðarinnar? Það er sá þriðjungur þjóðarinnar, sem kaus Flokkinn. Axla fíflin ábyrgð?
Endurgreiðsla eða fallöxin

Álitsgjafar eru varfærnir hér. Hafa ekki neinar tillögur um, hvað eigi að gera við Bjöggana og fleiri útrásarvíkinga. Ef þeir láta þá einhvern tíma sjá sig. Íslenzkir álitsgjafar vilja ekki vera sakaðir um að siga lýðnum á fyrrverandi gæludýr þjóðarinnar. Bandarískir álitsgjafar eru ekki svona varfærnir.

Maureen Dowd er einn allra þekktasti álitsgjafi New York Times. Hún lýsir veizluhöldum yfirmanna Lehman Brothers í miðju hruninu. Talar um fallöxi og segist vera að brýna prjónana sína. Hún segir umbúðalaust eins og íslenzkir bloggarar, að glæponar skuli kúgaðir til að endurgreiða þýfið.
Gerist Davíð landflótta?

Fé Seðlabankans sogaðist inn í gjaldþrot bankanna og í eigendur jöklabréfa. Ekkert aðhald var í Seðlabankanum á útstreymi fjár. Sjá

Fréttablaðið í dag. Því gat Seðlabankinn ekki gegnt hlutverki sínu, þegar grípa þurfti til varasjóðsins. Því spyrja menn núna: Er ekki nóg komið, Davíð? Ferill hans síðustu vikur hefur verið stórkostlegur. Fyrst rústaði hann í Kastljósi trausti á Íslandi. Síðan sagði hann frá Rússaláni, er alls ekki var til. Svo efuðust menn um, að hann hafi farið rétt að Glitni. Nú dugar varla brottrekstur. Kominn niður úr botninum og verður líklega að flýja land.
Enginn axlar neina ábyrgð

Hér á landi axlar enginn ábyrgð. Ekki frjálshyggjugaurarnir, sem hófust til valda með Davíð Oddssyni fyrir tæpum tveimur áratugum. Ekki Flokkurinn, sem hefur æ síðan haft Davíð Oddsson að leiðtoga lífs síns. Auðvitað ekki Davíð Oddsson sjálfur. Ekki fjármálaeftirlitið, sem sett var á fót til að hafa alls ekkert eftirlit. Ekki bankastjórar græðgisbankanna, sem eru í algerri afneitun. Ekki útrásarvíkingarnir, sem eru horfnir af sjónarsviðinu. Og alls ekki hjónin á Bessastöðum, sem fluttu boðskap útrásarinnar vítt um heim og stuðluðu þannig að hruninu. Ísland var vogunarsjóður án ábyrgðar.
Hjólin verða að snúast

Allt snýst þetta um, að hjól atvinnulífsins gangi. Skortur má vera á þáttum í dagvöru neytenda. En sjávarútvegurinn þarf að ganga, landbúnaðurinn og álið. Einnig fyrirtækin, sem þjónusta slíka frumframleiðslu. Tekizt hefur að hafa nóg framboð á olíu, sem er mikilvægust. En erfiðleikar koma fram á ýmsum sviðum, svo sem í fiskútflutningi. Brýnt er, að Seðlabankinn passi, að ekkert hikst verði í greinum, sem afla gjaldeyris eða spara gjaldeyri. Mistök hafa verið gerð á þessu sviði og stundum má litlu muna. Seðlabankinn hefur síðustu vikurnar staðið sig ótrúlega illa sem eini gjaldeyrisbankinn.
Fjölmiðlar raska ekki ró

Eins og venjulega var það erlendur fjölmiðill, sem birti fréttina um kröfur Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Vefsíða Financial Times er það, sem innlendir fjölmiðlar og ég vitna í. Af hverju geta íslenzkir fjölmiðlar sjaldan sagt okkur mikið af viti um hrunið? Það er búið að standa í þrjár vikur, án þess að fjölmiðlar hafi fyllt í götin. Ráðherrar komast upp með að þegja þunnu hljóði eða fara með brenglað mál. Dögum saman hafa fulltrúar sjóðsins verið hér án þess að neinn hafi sagt okkur frá kröfunum. Hafa fjölmiðlarnir ekki lengur nein sambönd? Af hverju svitna ég ekki lengur við lestur dagblaða?
Greifinn til heimabrúks

Greifinn af Íslandi hefur aldrei dáleitt útlendinga, þótt hann hafi vafið hálfri þjóðinni um fingur sér. Hann hefur aldrei búið erlendis og talar lélega ensku. Á myndum af landsfeðrum var hann alltaf eins og illa gerður hlutur. Hann minnir á greifann af Ítalíu, sem hálf þjóðin elskar, en er aðeins hafður að spotti erlendis. Greifinn okkar hefur stjórnað öllu í landinu í tæpa tvo áratugi. Nú hefur hann með kjafthætti magnað kreppuna út í rústir og útlendingar vilja losna við hann. Björgunarstörf Flokksins snúast eingöngu um að reyna að vernda stöðu Greifans í Íslandssögunni.
Senn að sjást til sólar

Við þurfum ekki að óttast lengur. Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn hefur lært af reynslunni. Hann heimtar ekki lengur, að Íbúðalánasjóður verði einkavæddur. Heimtar ekki heldur að velferðarkerfinu verði rústað. Hann vill búa til sex milljarða dollara lánapakka með aðstoð Norðurlandanna og Japans. Kröfur sjóðsins snúast um, að bankareglur verði eins og í öðrum löndum og að hrunið verði rannsakað. Ennfremur að bankarnir verði einkavæddir, en ekki fyrir neinn tilgreindan tíma. Engar refsiaðgerðir eru í kröfunum. Þetta var upplýst í

Financial Times í hádeginu í dag. Nú fer senn að sjást til sólar.
Ísland er botninn sjálfur

Landsfeður okkar í ríkisstjórn og Seðlabanka eru of heimskir til að hægt sé að lána Íslandi peninga. Erlendis er samkomulag um, að sú sé staða Íslands núna. Raunar svipað og ég hef lengi sagt um þjóðina alla: Íslendingar eru óvenjulega heimskir og hafa núna verra af. Geir Haarde og Davíð Oddsson sameina vitleysuna. Davíð getur ekki útvegað gjaldeyri til hversdagslegustu nota. Geir hrekst úr einu víginu í annað. Er sífellt að leiðrétta meintan misskilning annarra. Enginn treystir þjóðinni lengur og enn síður forkólfum hennar. Engu í heiminum er minna treyst um þessar mundir en orðinu Ísland.
Hófleg vernd eignafólks

Fyrirhugaðar greiðslur úr peningamarkaðssjóðum eru góðar. Engir geta búizt við að fá allt sitt til baka úr þessum gróðasjóðum. Enda var inneignin orðin ofmetin. Fólk valdi þessa leið frekar en áhættufælnari. Ríkisstjórnin leggur til, að sjóðirnir verði gerðir upp. Fyrst fái menn endurgreitt laust fé og síðan restina eftir því sem hún innheimtist hjá skuldunautunum. Gert er ráð fyrir mánaðarlegum útborgunum. Þetta er fín leið. Ríkisvaldinu ber ekki skylda til að vernda gróðafíkn og áhættusækni. Hlutverk stjórnvalda er að vernda smælingja, sem ekkert eiga. Ekki þá sem eiga sitt af hverju tagi.
Þorgerður ráðherra talar

Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir sér vandann rétt. Hún sagði á þingi “Ég tel afar brýnt, að við skerum sem allra fyrst á naflastrenginn, sem er byrjaður að myndast á milli ríkisvaldsins og nýju bankanna og sést m.a. á því, að pólitískir fulltrúar sitja í stjórnum nýju bankanna. Tími pólitískra pótintáta má ekki renna upp að nýju í bankakerfinu. Núverandi ástand er algjör bráðabirgðaráðstöfun meðan verið er að ganga frá lausum endum, en ég tel forgangsmál að fagfólk komi að stjórnun nýju bankanna og stefnumótun þeirra alveg frá byrjun. Ljóst er, að öðruvísi skapast ekki traust …”
Fyrirlitið Alþingi

Bandaríska þingið sat og ræddi kreppuna, meðan forsetaembættið þjóðnýtti bankana. Málatilbúnaður forsetans var ræddur og felldur. Hann varð að koma með nýtt plagg, sem þingið samþykkti. Þótt Bandaríkin séu slæm, virða þau helztu formsatriði lýðræðis. Það gerir hins vegar stjórn Geirs H. Haarde alls ekki. Hún þjóðnýtir alla bankana án þess að tala við löggjafarvaldið. Lætur svo þingmenn samþykkja pakkann eftir á. Nú leikur efnahagur Íslands á reiðiskjálfi. Samtímis fjallar þingið um frjálsari áfengisauglýsingar og heppilegri skipan frídaga á vorin. Alþingi er verndaður vinnustaður bjána.