arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Hástig þjóðrembunnar

Nánast ekkert hefur selzt af hvalkjöti um nokkurra ára skeið. Birgðirnar af frosnu hvalkjöti eru komnar í 2,4 milljarða króna. Það eru sýndarmilljarðar, því að ekkert mun heldur seljast framvegis. Nýjar kynslóðir Japana vilja ekki hvalkjöt. Íslenzki markaðurinn sáralitli er sá eini, sem eftir er. Nú þarf bólgið þjóðerni til að vera Kristján Loftsson í Hvali hf. Veiðin er skýrasta dæmið um þjóðrembu Íslendinga. Þverhausar taka ekki mark á neinum aðvörunum. Láta ekki segja sér fyrir verkum og því síður skipa sér fyrir verkum. Svo þjóðlegt er að veiða óseljanlegan hval. Hér búa þjóðrembingar.
Ventill á suðukatli

Frábært er, að byggingamenn fái vinnu í Noregi, þegar timburmenn segja til sín eftir framkvæmdafyllerí. Geti farið þangað vegna fjölþjóðasamstarfs, sem gerir ráð fyrir rennsli á vinnuafli milli landa. Þjóðrembingar mættu minnast slíkra jákvæðra hliða á fjölþjóðlegu samstarfi. Hér virkar Noregur eins og ventill á suðukatli. Hleypir utan þeim, sem rúmast ekki í bili í bransanum á Íslandi. Allt samstarf við útlönd er þessu marki brennd. Við kaupum vöru frá útlöndum og seljum þangað vöru. Allt byggist þetta á fjölþjóðasamningum á borð við fríverzlunarsvæði og Evrópusambandið. Við erum ekki ein í heiminum.
Skotharður lagatæknir

Við sjáum af orðbragði verjanda Baldurs Guðlaugssonar, hverju við munum eiga von á í öðrum réttarhöldum hrunsins. Verjendur munu ráðast af þunga á dómara og fjölmiðlunga. Karl Axelsson lagatæknir segir dómarann arfavitlausan. Fyrir því hefur hann ein gild rök. Dómarar þurfa meðdómara, þegar mál eru flókin. Mega þó alls ekki nota bókhaldstækna eða lagatækna, því að þá flyzt útrásarruglið inn í dómsalina. Svo vill Karl líka loka réttarhöldum, svo að fjölmiðlar flytji ekki fréttir af gangi mála. Þannig verða þau leynileg, sem er æðsta ósk bófanna. Hræddur er ég um, að lýðræðið brotni við aukna leynd.
Kúnninn sem betlari

Einu sinni vildi ég taka út peninga úr sjóði. Starfsmaðurinn var með múður og taldi takmörk á slíku. Ég sagði honum, að þetta væri tilskipun mín um meðferð peninga minna. Hann sagðist athuga, hvort hægt væri að verða við “ósk” minni. Ég tjáði honum, að þetta væri engin ósk, heldur tilskipun mín. Svona er víða hugsun starfsmanna í þjónustugreinum. Þeim finnst kúnnarnir vera betlarar. Verst er þetta í bönkum, en einnig vont í fluginu. Talsmaður Iceland Express sagði kúnna geta “óskað” þess að fá endurgreidda farseðla í aflögðu flugi. Þeir þurfa ekki að óska þess, því að það er þeirra réttur.
Nóg er fjárfest

Aðalhagfræðingur Seðlabankans segir nýja fjárfestingu skipta litlu máli. Hér hafi árum saman verið umframfjárfesting. Þetta segir Þórarinn G. Pétursson. Fyrirtæki geti því aukið framleiðslu án þess að auka fjárfestingu. Þar á ofan hafi fjárfesting í venjulegu atvinnulífi aukizt um 9% á árinu. Það er fyrir utan ál, skip og flugvélar. Því standist ekki, sem menn segja, að hér skorti fjárfestingu og að hún hafi of lítil verið. Að vísu sé óvissa á ýmsum sviðum um framvindu mála og þess vegna takmarkaður fjárfestingarvilji. En lýsing ástandsins sé í stórum dráttum röng. Nóg sé fjárfest hér á landi.
Verstu ráðgjafarnir

Advice er jafn ómerkur hópur og InDefence. Báðir töldu óhætt að taka áhættu af málaferlum vegna IceSave. Óhætt væri að fella síðasta og bezta IceSave samninginn í þjóðaratkvæðagreiðslu. Ekkert mundi verða af málaferlunum. Nú er hins vegar búið að höfða mál. Tölfræðin segir Eftirlitsstofnun Evrópska efnahagssvæðisins nánast alltaf vinna sín mál og Ísland tapa oftast sínum. Nú segja Advice og InDefence, að Ísland mundi vinna, ef Össur Skarphéðinsson færi frá málinu. Þegar málið tapast, munu hóparnir kenna Össuri um þeirra eigið rugl. Samt verður tjón okkar einmitt Advice og Indefence að kenna.
Allir eru þeir sekir

Nokkrir valinkunnir lagatæknar eru haldnir þeirri egósentrík, að samfélagið snúist kringum lagatækni. Einn sagði í sjónvarpi, að lagaþrætur væru æðsta stig samfélagsins. Hópurinn hefur kynnt sérstöðu sína. Því er til að svara, að samfélagið er ekki áhorfandi að meintri þungamiðju réttarhalda. Lög segja menn ekki seka, fyrr en þeir hafa verið dæmdir. En samfélaginu varðar ekkert um það frekar en því þóknast. Það ræðir helztu skjólstæðinga hinna kunnu lagatækna. Þar á meðal gerir Kastljós það. Eins mikið og okkur öllum sýnist. Samfélagið hefur málfrelsi og getur sagt hvern sem er sekan hvenær sem er.
Blómstrandi hugsjón

Er að velta fyrir mér Guðfríði Lilju Grétarsdóttur. Hún gengur í sama takti og Sjálfstæðisflokkurinn. Vill friða Jón Bjarnason eins og þeir. Vill friða Geir H. Haarde eins og þeir. Tekur einnig Árna Pál Árnason fram yfir Össur Skarphéðinsson eins og þeir. Þetta er aldeilis tilhugalíf í lagi. Reyna má að skýra hvert mál fyrir sig, en sameiginlega eru þau engin tilviljun. Tel þó ekki, að Guðfríður sé á leið í Sjálfstæðisflokkinn. Fremur hefur hún fundið sína fullmótuðu pólitísku hugsjón í biturri andstöðu við Steingrím J. Sigfússon. Sú hugsjón blómstrar á nýjan og óvæntan hátt í viku hverri.
Pukrað með Öskjuhlíðina

Tilboðið í Perluna snýst ekki um hana sjálfa, heldur um lóðina miklu, sjálfa Öskjuhlíðina. Ef aðrir tilboðsgjafar hefðu vitað, að svo væri, hefðu þeir áreiðanlega boðið betur. Sá, sem fékk viljayfirlýsingu forstjóra Orkuveitu Reykjavíkur, hafði forréttindi, er aðrir höfðu ekki. Þess vegna skiljum við, hvers vegna málið fór svona leynt. Jafnvel stjórn Orkuveitunnar fékk ekki að vita um það fyrr við lestur fjölmiðla. Bjarni Bjarnason forstjóri hagar sér eins og bankabófi eða útrásarvíkingur. Stjórnin þarf nú að grípa fram fyrir hendur hans. Ógilda falsútboðið og setja upp nýtt útboð, sem er heiðarlegt.
Varúð – skatan komin

Kominn er sá tími, að ég þori varla í veitingahús. Við þessi ungu erum ekki hrifin af skötulykt, hvað þá að okkur detti í hug að borða hana. Við látum gamlingjunum það eftir. Kemur fram í nýrri skoðanakönnun. Betra væri þó að tjalda yfir eina sandgryfjuna í Mosfellssveit til að stunda í friði þessa sérkennilegu íþrótt. Fjarri venjulegu fólki. Óbeint skötuát er nefnilega af hinu illa eins og óbeinar reykingar. Kæst skata fer í húsbúnað og föt. Finn skötulykt í marga daga eins og reykingalykt. Því fer ég lítið út að borða fyrir jól. Hallast þá helzt að grænmetisstöðum á borð við Kryddlegin hjörtu.
Fyrirlitna atvinnugreinin

Efasemdarmenn um ágæti ferðaþjónustu ættu að líta í Hagtíðindi. Þar kemur fram, að ferðaþjónustan hafði 230 milljarða króna í tekjur árið 2009. Það er 15% af landsframleiðslunni. Að baki eru bara 5% mannaflans. Svo virðist því sem ferðastarfsfólk vinni fyrir kaupinu sínu. Ef ekki verður bankahrun úti í heimi, má búast við aukningu í ferðaþjónustu frá ári til árs. Jafnvel 10% aukningu á ári. Hún verður smám saman stærsti atvinnuvegur þjóðarinnar í samanlögðum tekjum. Því er ekki allt fengið með risavaxinni skuldsetningu í orkuverum. Ódýrari og arðbærari eru ný atvinnutækifæri í ferðaþjónustunni.
Flottur brottflutningur

Brottflutningur 0,5% þjóðarinnar er vandamál margra einstaklinga. En alls ekki vandamál þjóðfélagsins í heild. Nema í afmörkuðum tilvikum, svo sem lækna, sem við megum ekki missa. En það er bara flott, að byggingamenn hafa fengið vinnu í næsta landi. Noregur er gósenland olíunnar vegna. Frábært er að geta skotist þangað í vinnu, þegar illa árar. Svo vel hefur Noregur leyst atvinnuskort byggingamanna, að nánast útilokað er að fá slíka í vinnu hér á landi. Sumir ílendast erlendis. Samt fjölgar íslenzku þjóðinni stöðugt. Hér er komið fólk frá Austur-Evrópu, sem vill stunda vinnu, er heimamenn hafna.
Áfengisverð þarf að hækka

Þráðbeint samband er milli áfengisverðs og áfengisneyzlu. Fyrstu átta ár þessarar aldar lækkaði raunverð áfengis um 25% og neyzlan jókst um 50%. Frá hruni hefur raunverðið hækkað um 26% og neyzlan minnkað um 12%. Séu menn þeirrar skoðunar, að áfengi sé vandamál, er ljóst, að hækkað verð hjálpar. Kenningar um áhrif bruggs eru léttvægar í þessu heildarsamhengi. Og smygl áfengis er nánast úr sögunni. Þar sem áfengi er einn stærsti orsakavaldur sjúkdóma, ótímabærrar elli og samfélagslegra vandamála, er svarið einfalt. Nauðsynlegt er að hækka verð áfengis enn frekar en þegar hefur verið gert.
Uppskriftir toppkokka

Tvær bækur hafa komið frá kokkalandsliðinu. Það er skipað 25 kokkum, sem hafa unnið til verðlauna sem matreiðslumenn ársins um nokkurt árabil. Fyrri bókin heitir Einfalt með kokkalandsliðinu. Þar eru uppskriftir, sem eiga það sameiginlegt, að bara fjögur hráefni eru í hverjum rétti. Síðari bókin er Eldum íslenskt með kokkalandsliðinu. Með klassískum íslenzkum uppskriftum að íslenzkum mat. Eiga það sameiginlegt, að bara fimm hráefni eru í hverjum rétti. Ég þekki af eigin reynslu, hversu hagkvæmt er fyrir fólk í eilífu tímahraki að fylgja einföldum uppskriftum eftir landsins helztu toppkokka.
Upplýsingar oj bara

Áherzla Sjálfstæðisflokksins á friðlýsingu Geirs H. Haarde stafar af ótta ráðamanna hans við upplýsingar í vitnaleiðslum. Þar verði spurt um, hver vissi hvað og hver hélt hverju leyndu fyrir hverjum. Sagði Davíð til dæmis Geir frá tilboði brezka seðlabankastjórans eða hélt hann því leyndu? Allar slíkar upplýsingar skipta þjóðina máli, burtséð frá friðlýsingu Geirs. Yrði óbærilegt fyrir Flokkinn. Merkilegast við þetta er, að svartasta afturhald Vinstri grænna, Ögmundur, Jón Bjarna og Guðfríður Lilja, styðja friðlýsingu. Kannski eru þau bara sjálfvirkt að styðja sjónarmið öfgamanna í afneitun.
Sjálfseyðing gullfiska

Fréttablaðið upplýsir, að kjósendur treysti þeim bezt fyrir menntamálum, sem settu þjóðina á hausinn fyrir þremur árum. Þetta hljóta að vera vangefnir kjósendur. Upplýsir líka, að kjósendur treysti þeim bezt fyrir lagasetningu, sem settu þjóðina á hausinn fyrir þremur árum. Hljóta að vera vangefnir kjósendur. Upplýsir, að kjósendur treysti þeim bezt fyrir heilbrigðismálum, sem settu þjóðina á hausinn fyrir þremur árum. Hljóta að vera vangefnir kjósendur. Þeir treysta Sjálfstæðisflokknum betur en öðrum fyrir flestum málum þjóðarinnar. Er þetta gullfiskaminni eða sjálfseyðingarhvöt kjósenda?
Óviðeigandi reglur

Hinn goðumlíki Gunnar Birgisson, fyrrum jarl af Kópavogi, á setningu ársins: “Reglur eiga kannski ekki alltaf við”. Þetta er auðvitað stefna útrásarinnar og pilsfaldakapítalismans í fáum orðum sögð. Reglur eru bara eitthvað, sem snillingar og athafnafíklar eiga að fá að “fara á svig við”. Gunnar sætir nú ákæru fyrir misnotkun á lífeyrissjóði starfsmanna Kópavogs. Eins og aðrir snillingar bregzt hann illa við afskiptum smámenna af svigrúmi hans til athafna. Gunnar segir stjórn sjóðsins hafa vitað, að hún fór ekki að lögum. En fjárfestingarkostir Kópavogs hafi á þeim tíma ekki boðið upp á löghlýðni.
Handarbök í stjórnsýslu

Komið hefur í ljós, að Uggi Ævarsson ber ábyrgð á nýsmíðaðri Þorláksbúð í Skálholti. Fornminjavörður Suðurlands gaf út leyfisbréf á grundvelli fyrri “aðdraganda”. Án þess að vita, hver hann var. Uggi taldi, að áður hafi verið gefið leyfi fyrir nýsmíði þessari, en það leyfi fyrirfinnst ekki. Sorglegt er, þegar ungir menn fá ábyrgðarstöður, sem þeir standa ekki undir. Þetta er ekkert Johnsen ævintýri, sem gleymist. Heldur heil nýsmíði, sem lengi verður til umræðu. Svo virðist sem kontóristar á Suðurlandi geti krunkað saman um tilgátuhús ofan á fornminjum. Þótt það stríði gegn lögum um fornleifavernd.
Rétta orðið er greiðslufall

Vinni Ísland IceSave málið fyrir dómstóli Evrópska efnahagssvæðisins, nægir þrotabú Landsbankans fyrir skuldinni. Tapi Ísland málinu, þurfum við strax að borga. Kannski þurfum við líka að borga hærri vexti. Í öllu falli eigum við ekki fyrir greiðslunni. Við gætum það á löngum tíma, en ekki á einum degi. Til þess eigum við ekki gjaldeyri. Þetta heitir greiðslufall, fremur en gjaldþrot, sem var orðið, er ég notaði í gær. Flóknara ferli er á bak við gjaldþrot en greiðslufall. Hugsanlegt er að semja sig frá bráðasta vandanum. Ljóst er þó, að neikvæður dómur veldur okkur vanda í utanríkisviðskiptum.
Gengislækkun orða

Oft þarf að nota sterk orð, því að veruleikinn er svo stór. Stundum verður þó gengislækkun orða. Til dæmis er orðið einelti oftar notað en ástæða er til. Skrítið orðaval er hjá rugludalli á Akureyri, sem sakar ráðherra um þjóðernissósíalisma, það er nazisma. Magnús Þór Ásgeirsson er þar að ræða um afgreiðsluna á kaupum Grímsstaða á Fjöllum. Hann er úti á túni í orðavali. Annar rugludallur er Gunnar Bragi Sveinsson þingmaður. Talar um “svokallað” hrun, eins og það hafi aldrei orðið. Áður hafa þingmenn Sjálfstæðisflokksins talað þannig, en nú eru framsóknarmenn byrjaðir. Vita upp á sig skömmina.
Gjaldþrot Íslands

Komið er í ljós, að síðasti IceSave samningurinn hefði betur verið látinn standa. Eftirlitsstofnun Evrópska efnahagssvæðisins hefur kært Ísland fyrir dómstóli samtakanna. Falli dómurinn Íslandi í óhag, verður öll upphæðin gjaldfelld sama dag. Hún tutlast þá ekki út frá slitastjórn Landsbankans á löngu árabili. Ísland hefur ekki fé til að greiða og verður því gjaldþrota samkvæmt skilningi umheimsins. Þá loksins verður hið raunverulega hrun. Litlar líkur eru á, að málið vinnist, engin von jákvæðra pappíra frá aðilum, sem tengjast málinu. Svo látum við þá borga, sem felldu IceSave samninginn.
Á að friða Geir?

Sannleiksnefndin vildi láta ákæra fjóra ráðherra í ríkisstjórn Geirs Haarde. Nokkrir þingmenn Samfylkingarinnar hindruðu í atkvæðagreiðslu að þrír þeirra yrðu ákærðir. Þannig varð Geir einn eftir. Davíð Oddsson var ekki heldur ákærður. Lagatækni úti í bæ var falið að ákveða það. Þannig slapp höfuðpaur hrunsins og þannig sluppu samráðherrar Geirs. Ábyrgð hans á hruninu minnkar samt ekki, þótt aðrir sleppi. Samkvæmt lögum eru þeir ákærðir, sem næst til, þótt aðrir sleppi. Þannig verða sumir bankabófar ákærðir, þótt aðrir sleppi. Mál Geirs er fyrir lögboðnum Landsdómi. Þar verður dómur síðan kveðinn upp.
Í vitlausu landi

Jacques Chirac, fyrrum Frakklandsforseti, er pólitíkus í röngu landi. Hann hefði betur búið á Íslandi. Var í gær dæmdur í Frakklandi fyrir að ráða flokksbræður sína án auglýsingar, þegar hann var borgarstjóri Parísar. Hér á landi hefur slíkt oftast verið talið sjálfsagt, jafnvel enn þann dag í dag. Það er munurinn á lýðræðinu í Frakklandi og á Íslandi. Þar gekk þjóðfélagið gegnum eld og brennistein til að koma lýðræði á fót. Hér afhenti danski kóngurinn okkur lýðræði á silfurdiski. Við erum ófullveðja sem þjóð. Hér ráða klíkur ferðinni. Alveg eins og var í Frakklandi fyrir rúmlega 200 árum.
Háskólakennsla í kristinfræði

Undarlega langvinnar deilur um ógætilegt orðbragð í kristinfræði í Háskóla Íslands vekur spurningu. Af hverju er kristinfræði og starfshættir presta kennt við háskólann? Þetta er ekkert háskólanám, bara tæknilegt uppeldi á prestum í einni trú. Trúarbragðasaga á heima í sagnfræði, trúarsiðferði í siðfræði, enda er siðfræði alls ekkert einkamál kristni. Restin á heima í tækniskóla eða öðrum sérskóla fyrir starfsmenn þjóðkirkjunnar. Deilan um dónalegt orðbragð í kristinfræðikennslu varpar skugga á orðstír Háskóla Íslands. Búast má við fleiru af því tagi meðan kristinfræði er þar kennd.
Nýyrði ofur-lagatækna

Útrásarvíkingar og bankabófar rændu þjóðina hundruðum milljarða króna. Hefði verið kallað bankarán í gamla daga. Núna heitir það mildum orðum á borð við markaðsmisnotkun, skjalafals, bókhaldsbrot. Þannig kemst kerfið upp með að láta alla bófana leika lausum hala þremur árum eftir hrun. Kerfið er ekki í stakk búið til að taka á stærri þjófnaði en kippu af bjór. Lagatæknar og lagasmiðir eru orðnir íslenzkufræðingar og keppast um að finna saklaus orð yfir framferði þeirra. “Að fara á svig við lög” hefur leyst orðið lögbrot af hólmi. Jafnvel hinn sérstaki ríkissaksóknari notar nýyrði af þessum toga.
Fox hjálpar Obama

Fox tryggir Barack Obama endurkjör. Sjónvarps- og fréttastofan hampar bara þeim frambjóðendum repúblikana, sem eru á trylltasta hægri kantinum. Mitt Romney, sem mest líkist normal fólki, er á svörtum lista hjá Fox. Til skamms tíma hampaði stöðin Herman Cain mest, því að hann var trylltastur. Svo datt hann úr skaftinu og nú er rugludallurinn Newt Gingrich orðinn gæludýrið hjá Fox. Þar sem stöðin ræður mestu um val á frambjóðanda repúblikana, mun einhver slíkur ná útnefningu. Hann er þá svo fjarri meginstraumi kjósenda, að Obama nær endurkjöri, þótt ferill hans sem forseti sé næsta ömurlegur.
Átta sekúndna flótti

Verið er að kaupa nýja ráðherrabíla. Skilmálarnir segja, að rúðurnar skuli vera óbrjótanlegar og hröðunin 8 sekúndur upp í 100 km hraða. Ég vissi ekki, að stjórnin teldi sig þurfa að bjargast á flótta, er líður á kjörtímabilið. Væntanlega tengist endurnýjun bílaflotans veruleika Jóhönnu Sigurðardóttur og Steingríms J. Sigfússonar. En svona fyrir áhorfanda virkar þetta dálítið eins og leifarnar af fylleríi hrunverja árið 2007. Kannski er þetta ótímabær yfirlýsing um, að kreppan eftir hrunið sé búin. Nú sé orðið óhætt að eyða og spenna. Verður nokkuð eftir af atkvæðum þarna, þegar kjörtímabilinu lýkur?
Símahlerun verður símhlustun

Hugtakafalsanir hófust, er Jóhannes Nordal seðlabankastjóri fann upp orðið gengisbreyting fyrir það, sem hét gengislækkun. Með stuldi almannatengla á tungumálinu hefur hámarki hugtakafalsana verið náð með að nota orðasambandið “að fara á svig við lög” yfir það, sem áður hét lögbrot. Með orðasambandinu er gefið í skyn, að lög séu bara hindranir á vegi skíðamanns. Frægur var svonefndur einkalífeyrissjóður, sem var nýyrði um svindl eins hrunverjans. Og nú er sérstakur saksóknari ríkisins kominn í lið hugtakafalsara. Hann notar orðið símhlustun yfir símahlerun. Hvert er óhreina mjölið á þeim bæ?
Áður ófundinn da Vinci?

Þegar ríkið borgar 75 milljónir fyrir altjón á búslóð í gámi, er eðlilegt að sperra eyru. Hvernig kemst búslóð upp í slíka upphæð? Er þarna áður ófundið málverk eftir Leonardo da Vinci? Hverjum dettur í hug að flytja gersemar milli landa eins og hvern annan þorsk? Mér kemur ekki við, að sendiráðsmaður eigi gersemar upp á ævilaun verkamanns. En mér kemur við, að stjórnarráðið valsi með fjársjóði milli heimsálfa. Reglur verða vera um hámarksverð slíkra flutninga. Svo er það í fullu samræmi við leyndarstefnu ríkisstjórnarinnar, að við fáum ekki að vita, hvernig búslóðin reiknaðist upp í 75 milljónir.
Dómarar valda upplausn

Heimskir rangindamenn í stétt héraðsdómara valda upplausn í samfélaginu. Með röngum dómum í meiðyrða- og móðgunarmálum siga þeir útrásarvíkingum og öðrum fjárglæframönnum á sögumenn válegra tíðinda. Þöggunin á uppruna sinn hjá dómurum, sem sjálfvirkt skella milljón króna sekt á hvern fréttamann. Þannig er Gunnlaugur Sigmundsson framsóknarfaðir kominn í málaferli, einnig Pálmi Haraldsson og Jón Ásgeir Jóhannesson. Björn Ingi Hrafnsson hótar líka öllu illu, haldi menn ekki kjafti. Jafnvel Vítisenglar æsa sig í skjóli dómara. Geðbilað ofbeldisfólk rakar inn sektum. Upplausnin er dómurum um að kenna.
Svei þessum lygurum

Þótt leikrit sé sagt sannara en veruleikinn, er það samt leikrit. Þegar BBC tekur hluta af hvítabjarnaþættinum Frozen Planet í hollenzkum dýragarði, er það svindl. Því að sannleikanum er leynt. David Attenborough stjórnar þessum falsþætti BBC. Hann hefur sett mjög ofan við uppljóstrunina. Þannig er BBC dottið í sömu gryfju markaðsmanna og flestir vestrænir fjölmiðlar. Enn verri er drullusokkurinn Jeremy Clarkson á Top Gear, sem hvatti til fjöldamorða á andófsfólki. Hefur oft verið staðinn að grófum fölsunum á samanburði bíla í prófunum. BBC virðist láta sér það vel líka. Svei þessum ómerkilegu lygurum.
Lýðræðishallinn í Evrópu

Sinnuleysi Evrópusambandsins um lýðræði hefnir sín. Fólk hatar sambandið ekki bara í jaðarríkjum á borð við Grikkland. Jafnvel í Þýzkalandi er fólk komið með óbeit á sambandinu og gjaldmiðli þess, evrunni. Almannatenglar og markaðsfræðingar mundu kalla EBS og evruna eitt stórt flopp. Nánast hvergi er hægt að kjósa um nein mál Evrópusambandsins, því að þau yrðu felld. Þetta er náttúrlega óviðunandi. Samt sjá hrokagikkir sambandsins ekki ömurlegan veruleika sinn. Forstjórinn José Manuel Barroso er gegnheill í hrokanum. Evrópa þarf að reyna að ná tengslum við fólk, annars veslast hún bara upp.
Óviðráðanleg offita

Offita verður samfélaginu ofsadýr á næstu árum og áratugum. Ört munu magnast sjúkdómar, sem fylgja ofáti. Fimmta hvert barn er þegar of þungt og nærri helmingur fullorðinna. Ástandið er miklu verra en á Norðurlöndum. Við drögum dám af óvenjulega óhollum bandarískum lífsstíl í þessu sem öðru. Fólk, sem lendir í vandræðum með þyngdina, hallast yfirleitt að töfralausnum, hverri á fætur annarri. Í stað þess að borða minna og forðast svengdaraukandi mat. Kominn er tími til að hefja markvissan áróður fyrir heilbrigðu mataræði og heilbrigðri hreyfingu. Annars verður kostnaðurinn um síðir illviðráðanlegur.
Greindarskortur í héraði

Héraðsdómarar hafa ekki greind til jafns við verjendur útrásarbófa. Skilja ekki, um hvað málin snúast og leyfa verjendum að ráða ferðinni. Dómarar eru undirmálsmenn, sem éta úr lófa sjónhverfingamanna. Verjendur fá alls konar fresti hjá dómurunum, sem úrskurða svo, að málin hafi tekið of langan tíma! Dómarar, sem skilja ekki málsefni, eiga að fá sér dómkvadda matsmenn. Og kveðja til meðdómara með fagþekkingu á fjárglæfrum. Þeir hafa því miður ekki einu sinni vit á því. Með sama áframhaldi munu héraðsdómarar klúðra málum gegn hrunverjum á alla línuna. Þjóðin þarf að gera uppreisn gegn dómurum.
Pólitískur friður

Sæmilegur friður er komin í þjóðmálin og endist langt fram yfir áramót. Enn er komið í ljós, að þjóðin vill fá niðurstöðu í samninga við Evrópu og síðan kjósa um niðurstöðuna. Upphlaupið um samningsslit mun því fjara út. Fjárlög eru komin á koppinn, meirihluti er um hækkun skatta á þeim ríkustu. Svo er auðvitað að birta í efnahagsmálum og fjármálum þjóðarinnar. Atvinna er að aukast og kaupmáttur er að aukast. Við sjáum það meðal annars á jólasukkinu, hversu gott sem það má annars teljast. Hagsmunasamtök 400 fermetra heimila njóta takmarkaðs fylgis. Vantar bara afnám bankaleyndar og fyrningu kvótans.
Dómarar ónýta málin

Hvar stendur þjóðin, ef dómarar vísa frá málum hrunverja, hverju á fætur öðru? Tæknilegum ástæðum er borið við í máli Halldórs J. Kristjánssonar eins og Jóns Ásgeirs Jóhannessonar og ættingja. Í máli Halldórs taldi dómarinn annmarka hafa verið á reifun málsins af hálfu slitastjórnar Landsbankans. Í máli Jóns Ásgeirs og ættingja taldi dómarinn annmarka hafa verið á tímalengd málatilbúnaðar ríkissaksóknara. Allt ber að sama brunni, ákæruaðilar finna ekki tækni, sem héraðsdómarar sætta sig við. Ég óttast, að þetta stafi ekki af annmörkum, heldur sé það stefna dómara að ónýta málin gegn útrásarbófum.
Samanburður dómaramistaka

Hér á landi vantar tölfræðilegan samanburð á dómum. Finna þarf, hvernig mál fá misjöfn örlög eftir dómurum og hvert er svigrúmið. Finna þarf, hvernig dómar fylgja eða fylgja ekki upphæðum, sem í húfi eru. Finna þarf, hvernig mismunandi héraðsdómurum farnast í Hæstarétti. Samandregið vantar eftirlit með dómurum. Margir þeirra hafi tæpast gripsvit og dæma út og suður. Slíkt er auðvitað afar skaðlegt fyrir réttarríkið, eyðileggur límið í samfélaginu. Eftirlit og birting á margvíslegri tölfræði um dóma eru kjörin svipuhögg á þennan þátt ríkisvaldsins. Hann er sá, sem langmest leikur lausum hala.
Heimurinn er eitt þorp

Sumir velta fyrir sér vistun á bloggi sínu og annarra. Hvort þessi eða hinn sé að hætta á Eyjunni og hvort Moggabloggið sé að fjara út. Fara í nýja vist eða fylgjast bara með bloggi í sínu bloggghéraði. “Hér á Moggablogginu” les ég stundum. Þankar um blogg heima í héraði eru skondnir. Hef aldrei fundið fyrir þessu, hef alltaf verið einn á báti með mitt blogg. Bloggþræðir finna það samt. Blogghéruð skipta ekki lengur máli. Þræðir eins og blogg.gattin.is tína upp allt blogg, sem þú vilt sjá, hvort sem það er vistað á Mogganum, Eyjunni eða annars staðar á hnettinum. Allur heimurinn er bara eitt þorp.
Fésbókin er fín

Notkun mín á fésbók er sérhæfð. Ég nota hana sem vettvang fyrir umræðu hjá nafngreindu fólki. Bloggið gefur ekki kost á slíku. Þar ráða nafnleysingjar ríkjum og ég vil ekki vekja athygli á þeim. Því leyfi ég ekki athugasemdir við bloggið. Þær mundu kosta mig of mikla fyrirhöfn við ritstjórn og ég hef fengið nóg af slíku fyrr um ævina. Með því að flytja umræðuna yfir í fésbók einskorðast hún við nafngreint fólk. Þar er auðvitað margt bullið, sennilega meira en helmingurinn, en þarfnast nánast engrar ritskoðunar. Ég sé því ekki vandann, sem sumir sjá við fésbókina. Fyrir mig er hún er fínn vettvangur.