arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sjaldséð tillitssemi

Ánægjulegt er að sjá, að hönnuðir útisundlaugar við Sundhöll Reykjavíkur taka fullt tillit til hinnar sögufrægu byggingar. Því miður hefur svo ekki alltaf verið í byggingarsögu Reykjavíkur. Má þar næstfrægasta nefna viðbygginguna við Landsbankann og frægasta nefna Landspítalalóðina, þar sem hver stíllinn er við hlið annars, því yngri því verri. Það er álíka fráleitt og þegar nýmóðins leikstjórar eru að afbaka Shakespeare, af því að þeir þykjast geta endurbætt það, sem var fullkomið fyrir.
Hafna erfðabreyttum mat

John Vidal og Ian Sample segja í Guardian frá brezkri skoðanakönnun, sem sýnir, að fimm af hverjum sex íbúum landsins eru andvígir erfðabreyttum matvælum. Aðeins 2% þjóðarinnar studdu erfðabreytt matvæli skilyrðislaust. Þetta er mikið áfall fyrir þá, sem vilja verða við kröfum Bandaríkjanna um, að lönd Evrópusambandsins flytji inn erfðabreytt matvæli, án þess að þess sé sérstaklega getið á umbúðunum. Jafnframt styrkir þetta stöðu þeirra, sem vilja hreinlega banna erfðabreytt matvæli í Evrópu.
Vaxandi stéttaskipting

Lynnley Browning segir í New York Times frá nýjum upplýsingum hagstofu bandaríska fjármálaráðuneytisins, sem sýna, að hinir fátæku verða fátækari og hinir ríku ríkari þar í landi. Árið 1979 þénaði ríkasta 1% þjóðarinnar helming á við fátækustu 40% hennar, þegar skattar höfðu verið dregnir frá. Árið 2000 höfðu hlutföllin breytzt þannig, að ríkasta 1% þjóðarinnar þénaði jafn mikið og fátækustu 40% hennar. Hlutdeild hinna ríkustu í þjóðarkökunni hefur tvöfaldazt og er í sögulegu hámarki.
Þora ekki í kosningu

George W. Bush Bandaríkjaforseta tókst hvorki að afla neinna peninga né neinna hermanna til aðstoðar við hernám Íraks, þegar hann heimsótti allsherjarþing Sameinuðu þjóðanna í vikunni. Andstaða landsfeðra gegn utanríkisstefnu hans hefur aukizt í öllum heimshlutum.

Dana Milbank og Colum Lynch segja í Washington Post, að atkvæðagreiðsla í öryggisráðinu um óbeinan stuðning við hernám Íraks, sem Bandaríkin vildu fá í þessum mánuði, verði ekki fyrr en í lok næsta mánaðar. Bandarískur embættismaður bætti við, að svo kynni að fara, að mánuðir liðu áður en Bandaríkjastjórn treysti sér til að fara með málið fyrir öryggisráðið, jafnvel þótt Frakkland, Kína og Rússland efni loforð um að beita ekki neitunarvaldi.
Íslenzkur sovétostur

Dæmalaust er íslenzkur ostur hallærislegur. Stolið er nöfnum frægra osta í útlöndum og reynt að stæla þá, án þess að það takist nokkru sinni. Þetta vita allir, sem borða osta í útlöndum. Íslenzkur ostur er einnig misjafn frá einni sendingu til annarrar, stundum sæmilegur og stundum óætur, jafnvel svo hversdagslegur ostur sem Brauðostur. Líklega koma sumar tegundir frá fleiri en einni ostagerð og Osta- og smjörsalan reynir að hilma yfir með skussunum á kostnað hinna, sem eitthvað geta. Sovézka hagkerfið er enn í fullu gildi í framleiðslu og sölu íslenzkra osta.
Gegn öllum heiminum

Erfitt hlýtur að vera fyrir forsætis- og utanríkisráðherra Íslands að bera utanríkisstefnu Bandaríkjanna um þessar mundir. Hætta á hryðjuverkum magnast, Al Kaída þenst út og Osama bin Laden er ofsakátur í fullu fjöri, en rústað hefur verið Írak, sem hvorki studdi hryðjuverk á Vesturlöndum, né bjó yfir ógnarvopnum. Lögmál laga og réttar í alþjóðlegum samskiptum hefur vikið fyrir bandarískum hagsmunum og ofstæki. Flestir landsfeður, sem hafa stutt George W. Bush Bandaríkjaforseta, hafa tapað á því, mest þó Tony Blair í Bretlandi, sem hefði vafalaust getað leynt eðli sínu fyrir kjósendum, ef hann hefði ekki lent í þessari ógæfu. Baráttan í heiminum um þessar mundir er milli hirðar Bush annars vegar og alls heimsins hins vegar. Davíð og Halldór eru öfugu megin gaddavírsins.
Sýndarveröld forsetans

Í ræðunni á allsherjarþingi Sameinuðu þjóðanna gerði George W. Bush Bandaríkjaforseti enga tilraun til að selja ríkjum heims aðild að hernámi Íraks. Hann hélt sér við gömlu geðveikisrulluna: Heimurinn er svart-hvítur, ég einn ræð því, hvað flokkast sem svart, áskil mér rétt til að ráðast á það, og þeir sem ekki eru með mér, eru á móti mér.
Bankar borga ruglið

Samkvæmt síðustu Gallup-mælingu ársins 2001 var lestur DV 36%. Samkvæmt fyrstu mælingu ársins 2002 var lesturinn dottinn í 29%. Nú er hann kominn niður í 23%. Í árslok 2001 hætti ég sem ritstjóri DV. Þá höfðu nýir eigendur tekið við blaðinu í skjóli fjárhagslegrar ábyrgðar Landsbankans, sem tapaði nokkur hundruð milljónum króna í tengslum við eigendaskiptin. Síðan er bankinn búinn að tapa nokkur hundruð milljónum króna í viðbót á fánýtum rekstri nýju eigendanna. Þegar upp er staðið, verður Landsbankinn búinn að tapa meira en milljarði á að taka gróið fyrirtæki úr traustum rekstri og færa það í hendur manna, sem settu það á hausinn. Svona geta bankar leikið markaðshagfræðina grátt í hagkerfi fáokunar.
Hernaðar-klofningur

Frakkland og Þýzkaland hafa fallizt á, að stuðningsmaður Bandaríkjanna og sá, sem stóð að baki stuðningi Hollands við árás Bandaríkjanna á Írak, verði framkvæmdastjóri Atlantshafsbandalagsins. Þetta er Jaap de Hoop Scheffer, utanríkisráðherra Hollands. Þetta felur í sér, að Bandaríkin ráða því sem þau vilja ráða í bandalaginu. Í staðinn hefur Bretland fallizt á að sætta sig við, að Frakkland, Þýzkaland og Belgía og stuðningsríki þeirra innan Evrópusambandsins myndi sérstakt hernaðarbandalag, sem farið hefur fyrir brjóstið á Bandaríkjunum. Frá fyrra málinu segir

Gregory Crouch í New York Times og frá hinu síðara segja Ian Black og Patrick Wintour í Guardian. Hugsanlega er þetta upphafið að hernaðarlegum klofningi Vesturlanda, enda er tímabært, að hann fylgi pólitískum klofningi þeirra.
Gjaldþrot byggðastefnu

Könnun hefur leitt í ljós, að unga fólkið heima í héraði vill ekki flytja suður, heldur alla leið til útlanda. Þetta er gjaldþrot byggðastefnunnar og áfellisdómur yfir þeim, sem hafa stjórnað landinu undanfarna áratugi. Þeir hafa reynt að halda fólki í héraði með því að níða skóinn niður af Reykjavíkursvæðinu og kalla slíkt byggðastefnu. Þeir hefðu heldur átt að hossa höfuðborgarsvæðinu svo að til væri einn staður á landinu samkeppnishæfur við útlönd. Eina raunhæfa byggðastefnan á Íslandi er að reyna að verja Reykjavík gegn fólksflótta til útlanda. Á þeim vígvelli stendur Ísland eða fellur sem sjálfstætt ríki.
Brýnt að kvelja Bush

Simon Tisdall segir í Guardian, að mikilvægt sé, að Sameinuðu þjóðirnar og aðildarríki þess geri allt sem í þeirra valdi stendur til að hindra endurkjör George W. Bush Bandaríkjaforseta, sem hefur óbeit á útlöndum og hatar Sameinuðu þjóðirnar. Þær skulda honum ekki neitt, segir Tisdall. Með því að setja ströng skilyrði fyrir að taka þátt í að borga tjónið, sem Bandaríkin hafa valdið Írak, aukist líkur á, að bandarískum kjósendum þyki Bush hafa orðið of dýr í rekstri, hann falli í næstu kosningum og viðmælandi forseti komi til skjalanna.
Rússakerfi á Íslandi

Þrír risabankar eiga hver um sig fullt af fyrirtækjum, allt frá risafyrirtækjum niður í lítil hallærisfyrirtæki, sem hafa orðið gjaldþrota á kostnað bankanna eða er haldið frá gjaldþroti á kostnað þeirra. Fyrirtækjum á framfæri bankanna er haldið úti í óheiðarlegri samkeppni við heilbrigð fyrirtæki, sem ekki eru á framfæri bankakerfisins. Þannig eru bankarnir með eignarhaldi og margvíslegri annarri mismunum búnir að gera markaðshagkerfið á Íslandi að skrípamynd, sem minnir á rússneska hagkerfið.
Frelsi frá GPS

Kínverska ríkið hefur ákveðið að leggja 230 milljón evrur í Galileo, staðarákvörðunarkefi gervitungla, sem Evrópusambandið er að byggja upp í samkeppni við GPS kerfi bandaríska stríðsmálaráðuneytins. Kína hyggst borga 20% af kostnaði við Galileo. Eins og Evrópusambandið vill Kína ekki vera háð staðarákvörðunarkerfi, sem heimsvaldasinnuð Bandaríkin geta lokað eða deyft, þegar þeim þóknast. Galileo verður borgaralegt kerfi, en ekki hernaðarlegt. Gert er ráð fyrir, að það leysi meðal annars hefðbundna flugumferðarstjórn af hólmi. Frá þessu segir í

BBC.
Ekki einu sinni peð

Áður voru þið peð í lýðræðinu. Þið voruð fákænir kjósendur, sem fóruð illa með atkvæði ykkar. Þess vegna fylgir Ísland í humátt á eftir Bandaríkjunum í átt til auðræðis. Þið verðið ekki einu sinni peð í auðræðinu, aðeins hluti af landslaginu. Þið tapið meira að segja á eignarhaldi á atkvæðaseðlum auðræðisins, því að gengi hlutabréfa mótast í valdatafli, þar sem innherjar einir hafa næga þekkingu og misnota hana skefjalaust.
Sjón er sögu fátækari

Sjónvarpið er ein af ástæðunum fyrir hnignun lýðræðisins. Ósjálfrátt forheimskar það kjósendur. Þeir ímynda sér, að trausts verðir séu þeir, sem eru fagrir og einlægir á svipinn á skjánum. Sagan sýnir okkur, að svo er alls ekki. Ekkert samhengi er milli útlits og innihalds. Sjáið til dæmis Tony Blair. Þið hafið meira gagn af sjónvarpsfréttum, ef þið hlustið á þær, en horfið ekki. Mest gagn hafið þið af að nota aðrar tegundir fréttamiðla, útvarp eða dagblöð. Sjón er sögu fátækari.
Lýðræði á lokastigi

Mestur tími pólitískra frambjóðenda í Bandaríkjunum fer í að afla fjárstuðnings stórfyrirtækja og samtaka stórfyrirtækja. Án hans eru þeir bjargarlausir í vaxandi fjáraustri kosningabaráttunnar. Þess vegna eru flestir stjórnmálamenn fangar öflugra sérhagsmuna. Kjósendur skilja þetta ekki eða sætta sig við það. Þannig hefur auðræði leyst lýðræði af hólmi í Bandaríkjunum og mun einnig gera það í ríkjum, sem fylgja í humáttina.
Vestræn framleiðsla

Trúarbragðasagnfræðingurinn

Karen Armstrong útskýrir í Guardian, hvernig Vesturlönd framleiða hryðjuverkamenn og sjálfsmorðssveitir meðal örvæntingarfullra þjóða þriðja heimsins.
Háð og spott

Maureen Dowd hefur Bandaríkjaforseta að háði og spotti í New York Times. Ég ætla ekki að endursegja spaugið, en flestir geta lesið ensku og notið þess beint af skepnunni.
Ózongatið stækkar

Nýjustu mælingar sýna, að ózongatið yfir Suðurskautslandinu er orðið stærra en nokkru sinni fyrr. Gatið myndaðist fyrst um miðjan níunda áratug síðustu aldar og hefur farið stækkandi, þótt það hafi minnkað sum ár. Aðgerðir gegn myndun ózoneyðandi lofttegunda hafa enn ekki megnað að stöðva þessa óheillaþróun, sem sagt er frá í

San Francisco Chronicle.
Hafskip hlær síðast

Eimskip lét á sínum tíma ríkisvaldið koma Hafskipum fyrir kattarnef með ofbeldi. Kaldhæðnisleg niðurstaða undangenginna hamfara á íslenzkum fjármálamarkaði er, að forstjóri Hafskipa hefur nú eignazt Eimskip. Sá hlær bezt, sem síðast hlær.
Þríhöfða þurs

Peningavaldið safnast ógnarhratt á þrjár hendur hér á landi. Bankarnir þrír eru þungamiðja þriggja blokka, sem stjórna landinu og ráða í smáatriðum, hvaða rekstur og framtak lifir eða deyr. Þær eru að breytast í þríhöfða þurs, sem hefur gert hlutabréfamarkaðinn marklausan og kjósendur að feitum þrælum óligarka. Smám saman semja blokkirnar þrjár um gagnkvæmt svigrúm og koma á illa dulbúinni einokun, sem er endastöð núverandi markaðshagkerfis og um leið aðdragandi nýrrar ringuleiðar að hætti Hegels.
Hræsni eða hroki

Hinn þekkti dálkahöfundur

Nicolas D. Kristof segir í New York Times, að andstaða Bandaríkjanna við hvalveiðar Íslendinga, Norðmanna og Japana sé hræsnin einber, því að. Bandaríkjamenn stundi sjálfir hvalveiðar. Vísar hann þar til hvalveiða inúíta og indjána við Alaska. Það er hins vegar ekki rétt hjá Kristof að kalla þetta hræsni, því að ríkisstjórn Bandaríkjanna og fjöldi þarlendra kjósenda telur einfaldlega, að Bandaríkin séu hafin yfir reglur, sem þrengja kosti annarra ríkja. Það er ekki hræsni, heldur hroki.
Vandræðaunglingur

John A. McKinnon er sálfræðingur, sem stjórnar skóla fyrir vandræðaunglinga. Hann segir í International Herald Tribune, að ríkisstjórn George W. Bush Bandaríkjaforseta hugsi og hagi sér eins og vandræðaunglingur. Hún tengi ekki gerðir sínar í nútímanum við afleiðingar þeirra í framtíðinni. Hún skilji ekki vináttu og sé ákaflega eigingjörn. Siðfræði og siðferði sé henni lokuð bók. Hann nefnir ýmis dæmi um þetta og önnur einkenni vandræðaunglinga, sem ríkisstjórnin þjáist af. Hann segir barnaskapinn koma unglingum í vandræði og svo muni einnig verða með ríkisstjórnina. Hann segir umhverfið fyrirlíta vandræðaunglinga, neita að hjálpa þeim og gleðjast yfir óförum þeirra. Þannig séu einmitt viðhorf umheimsins til ríkisstjórnar Bandaríkjanna.
Kemur niður á öllum

Nóbelshagfræðingurinn

Joseph Stiglitz segir í Guardian, að ekki sé ástæða fyrir umheiminn að gleðjast yfir feiknarlegu getuleysi ríkisstjórnar Bandaríkjanna í fjármálum (spectacular fiscal incompetence), sem meðal annars komi fram í rosalegum viðskiptahalla og ríkishalla, sem muni taka nýja ríkisstjórn tólf ár að laga. Hann segir, að afleiðingar fáránleikans komi niður á umheiminum, sogi til sín fjármagn, sem annars nýttist annars staðar, og valdi vaxtahækkunum, fjármagnsskorti og stöðnun, samhliða öryggisleysi á alþjóðlegum peningamarkaði og magni verndarstefnu á kostnað fríverzlunar, ekki bara í Bandaríkjunum, heldur um allan heim.
Tímarnir breytast

Er það ekki upphafið að endalokum sauðfjárræktar á Íslandi, þegar gangnamenn á Gnúpverjaafrétt fá alls enga kjötsúpu í matinn í fjallaskálum, heldur kjúklinga og reykt svínakjöt?
Járnbrautarórar

Eitt er, að borgarskipulagið og Reykjavíkurlistann gangi með grillur um járnbrautarkerfi í Reykjavík, en alvarlegra er að láta draumóra leiða til meiri tafa en þegar eru orðnar á mislægum gatnamótum Miklubrautar og Kringlumýrarbrautar. Sósíalistísk andúð á einkabílisma gengur út í öfgar hjá yfirvöldum Reykjavíkur. Hagkerfi höfuðborgarsvæðisins byggist á, að fólk og vörur komist viðstöðulaust leiðar sinnar með sem minnstum töfum af umferðarljósum. Og strætisvagnar þurfa líka að komast leiðar sinnar.
Vitlaust gefið

Hnattvæðingarþing Heimsviðskiptastofnunarinnar í Cancun í Mexikó fór út um þúfur, af því að níutíu fátæk ríki komu sér saman um að neita að láta auðþjóðir heimsins valta yfir sig enn einu sinni. Með aðstoð hlutdrægra embættissmanna stofnunarinnar reyndu Vesturlönd að láta þingið snúast um vestræna hagsmuni í stað þess að fjalla um brottfall landbúnaðarstyrkja. Fulltrúar þriðja heims ríkjanna og hugsjónasamtaka sögðu, að vitlaust væri gefið og fögnuðu niðurstöðunni. Þeir sögðu hana vera áfall fyrir Heimsviðskiptastofnunina. Frá þessu segja

Associated Press og Independent.
Fyrirmynd harðstjóra

Verstu harðstjórar Afríku skýla sér bak við klisjur frá George W. Bush Bandaríkjaforseta og segjast til dæmis vera að “útrýma” hryðjuverkum. Þeir skýla sér bak við ný bandarísk lög, sem takmarka borgaralegt frelsi. Þeir hafna alþjóðlega stríðsglæpadómstólnum og neita eins og Bandaríkin og Ísrael að taka mark á alþjóðalögum. Þeir halda mönnum án dóms og laga eins og Bandaríkin gera í Guantanamo-flóa. Þeir reka eins og Bandaríkin hrikalegan hallabúskap á fjárlögum til að fjármagna hervæðingu. Frá þessu segir

Shehu Sani í International Herald Tribune.
Stjarnfræðilegt tap

Allur kostnaður við árásir Bandaríkjanna á önnur ríki er greiddur með lántökum ríkissjóðs. Hallinn á fjárlögum bandaríska ríkisins verður 400 milljarðar dollara á þessu ári og 540 milljarðar á næsta ári. Gert er ráð fyrir, að skuldir Bandaríkjanna muni eftir átta ár vera komnar yfir 6000 milljarða dollara, sem er stjarnfræðileg tala. Gert er ráð fyrir, að velferð verði skert verulega. Frá þessu segir

David Firestone í New York Times.
Þrír bíómenn

Frank Rich segir í New York Times, að eingöngu í Bandaríkjunum geti maður gengið um í Aktion-Man búningi, gelt karlrembusetningar úr kvikmyndahandritum og þótzt vera efni í stjórnmálamann. Hann er ekki aðeins að tala um Arnold Schwarzenegger, heldur líka George W. Bush, sem fer í herflugmannabúning og notar lélegri kvikmyndasetningar (“dead or alive”, “bring em on”) en Schwarzenegger. Einnig Ronald Reagan, sem einu sinni bauð sig fram til starfs ríkisstjóra í Kaliforníu. Spurningunni um, hvað hann mundi gera í starfinu, svaraði Reagan: “Ég veit það ekki, ég hef aldrei leikið ríkisstjóra”.
Óvinsæl Evrópa

Ósigur evrunnar í Svíþjóð var aðvörun til Evrópusambandsins. Því hefur hrapallega mistekizt að ná eyrum, hugum og hjörtum almennings í aðildarríkjunum. Ekkert fækkar þeim, er líta á það sem skriffinnskubákn í Bruxelles. Almannatengl virðast vera lokuð bók fyrir ráðamönnum sambandsins. Það þarf í senn að breyta ímynd og innihaldi sínu til að geta orðið marktækt sameiningarafl Evrópubúa.
Ofsakátur Osama

Osama bin Laden er ofsakátur þessa dagana. Taugaveikluð og skotglöð viðbrögð Bandaríkjanna gegn hryðjuverkum Al Kaída hafa verið honum að skapi. Borgaraleg réttindi hafa verið skert í Bandaríkjunum og lögregluríkið er þar að halda innreið sína. Erlendis hafa Bandaríkin margeflt hatur múslima og gert Íraka og Afgana að andstæðingum sínum. Hryðjuverkahópar og sjálfsmorðssveitir hafa magnazt um allan heim. Vinaríkjum Bandaríkjanna hefur snarfækkað og munar þar mest um gömlu lýðræðisríkin í Evrópu, þar sem menn hafa viðbjóð á framgöngu Bandaríkjanna. Osama bin Laden er því að takast ætlunarverk sitt.
Arafat vakinn upp

Hatursáróður Ísraels og Bandaríkjanna gegn Jasser Arafat, forseta Palestínu, hefur leitt til aukins stuðnings Palestínumanna við hann. Ef Ísrael rekur hann úr Palestínu, má búast við, að Arafat verði enn meiri þjóðhetja þar í landi. Ef Ísrael lætur taka hann af lífi, eins og slúðrað er í sumum fjölmiðlum, er það George W. Bush Bandaríkjaforseta að kenna, því að Ísraelsstjórn telur réttilega, að hann leyfi henni að komast upp með hvað sem er.
Kolvetnisástin

Caroline Overington skrifar í Sidney Herald í Ástralíu um sífellt áleitnari kenningar gegn kolvetnisást manneldisstofnana á Vesturlöndum. Offita hefur orðið að faraldri síðan manneldisstofnanir lögðu fram núgildandi manneldismarkmið lítillar fitu og mikils kolvetnis, sem gerir fólk svangt. Einnig verða sífellt vinsælli kenningar um, að verksmiðjukeðjur í matvælaiðnaði auki sykur og síróp í matvælum til að gera þau ódýrari og til að fólk verði fyrr svangt á nýjan leik. Hornsteinn hins hrikalega offituvandamáls endurspeglast í orðum seinheppins íslenzks næringarfræðings: “Sykur er ódýr orkugjafi”.
Fátækir rísa upp

Hávaðinn fyrir utan fundi hnattvæðingarstofnana er nú að komast inn á fundina sjálfa. Á landbúnaðarfundi Heimsviðskiptastofnunarinnar í Cancun í Mexikó hafa mörg þróunarríki tekið saman höndum um að ráðast harkalega á verndarstefnu Evrópusambandsins og Bandaríkjanna í landbúnaði, sem kemur í veg fyrir, að þróunarlöndin fái sannvirði fyrir afurðir sínar. Heljartök ríku þjóðanna á heimsviðskiptum eru rétt að byrja að linast. Frá þessu segir í

BBC.
50 ríki staðfestu

Á fimmtudaginn tók gildi Cartagena fjölþjóðasamningurinn, sem veitir ríkjum rétt til að neita innflutningi á erfðabreyttum lífefnum. Fimmtíu ríki höfðu þá staðfest samninginn gegn eindregnum vilja Bandaríkjanna, sem vilja troða erfðabreyttum matvælum sínum upp á umheiminn. Náttúruverndarsamtök hafa lýst stuðningi við samninginn. Frá þessu segir í

BBC.
Kemur vel á vondan

Íslenzk verkalýðshreyfing studdi eindregið ofbeldið gegn stærsta ósnortna víðerni landsins norðan Vatnajökuls. Leiðtogar hennar höfðu peningaglýju í augunum, þegar þeir lögðust á sveif með eyðingaröflunum. Því kemur vel á vondan, að verkalýðsleiðtogarnir skuli nú væla látlaust um, að erlendir verkamenn við Kárahnjúkavirkjun séu á undirkaupi að taka vinnuna af íslenzkum verkamönnum og koma á launaskriði niður á við í þjóðfélaginu. Leiðtogarnir geta sjálfum sér um kennt.
Nató fær flugu

Framkvæmdastjóri Atlantshafsbandalagsins segir það vera reiðubúið að færa út kvíarnar í Afganistan og taka að sér friðargæzlu utan höfuðborgarinnar Kabúl. Utan hennar leika herstjórar lausum hala og árásum Taliban fer ört fjölgandi. Í Kabúl bakar Nató sér óvinsældir og sætir eldflaugaárásum. Dauf frammistaða þar bendir ekki til, að árangurs sé að vænta af Nató annars staðar í landinu. Framapotið í Afganistan bendir til brenglaðar sýnar á raunveruleikann hjá yfirstjórn Nató. Firringin kann að leiða það í ógöngur í fjarlægum heimshluta.
Undir oki Ísraels

Sífelld vandræði fyrir botni Miðjarðarhafs stafa af, að ríkisstjórn Ísraels vill ekki frið við Palestínu og nýtur alltaf stuðnings ríkisstjórnar Bandaríkjanna, þegar til kastanna kemur. Nú er Ariel Sharon forsætisráðherra að girða Palestínu kruss og þvers án þess að George W. Bush Bandaríkjaforseti segi neitt. Ekkert alvöru friðarferli verður fyrir botni Miðjarðarhafs fyrr en Bandaríkin brjótast undan oki Ísraels.
Tvíeggjuð hnattvæðing

Robert Wright stillir í New York Times upp heimsviðburðum líðandi stundar og ber saman við heimsviðburði fyrri alda, svo sem hrun viðskipta við Miðjarðarhafið fyrir rúmlega þremur árþúsundum og Svarta dauða fyrir tæpu árþúsundi. Hann rekur, hvernig hnattvæðingin hefur í senn fært mannkyninu möguleika og bakað því vandræði. Þetta er óvenjulega þroskuð blaðagrein um heimspólitískar krossgötur nútímans. Hún spannar hungur og hryðjuverk, hatur og heimsvaldastefnu.
Fávísi, þrætubók, hroki

Maureen Dowd stillir í New York Times upp geggjaðri tilraun ráðamanna Bandaríkjanna til að endurspila þúsund ára gamlar krossferðir með þeim afleiðingum, að Osama bin Laden og Al Kaída hafa getað hazlað sér völl um allan heim, meira að segja í Írak, sem áður var lokað fyrir þeim. Dowd segir þessa bandarísku tilraun stjórnast af fávísi, þrætubók og hroka.
Forsetinn sagður bjáni

Richard Cohen stillir í Washington Post upp ríkisstjórn Bandaríkjanna sem allsherjar umferðarslysi. Hún háði stríð gegn röngum óvini á röngum forsendum með röngum afleiðingum, stutt fullyrðingum forsetans, sem ýmist reyndust vera rangar eða heimskulegar. Hann segir þetta gefa tilefni til að ætla, að forsetinn sé bjáni, sem láti stjórnast af stríðsglöðum amatörum og æsingamönnum.
Vöxtur eða festa

EU Business hefur eftir Gerhard Schröder, kanzlara Þýzkalands, að áherzla Evrópusambandsins á festu og jafnvægi í ríkisbúskap megi ekki hindra hagvöxt í ríkjum þess. Hann segir, að halli á ríkisbúskap megi í sumum tilvikum fara yfir 3% mörkin í þágu hagvaxtar. Frakkland og Þýzkaland fóru yfir mörkin í fyrra og búizt er við, að Þýzkaland fari enn yfir þau á þessu ári og hinu næsta. Mörkin voru sett af Evrópusambandinu árið 1997 samkvæmt tillögu Þýzkalands.
Andstaða hefnir sín

Marjorie Cohn prófessor segir í langri grein á CNN, að andstaða Bandaríkjanna gegn nýja stríðsglæpadómstólnum í Haag skaði Bandaríkin, hafi lokað þau inni í eins konar búri í alþjóðasamfélaginu, hafi fækkað bandamannaríkjum þeirra og hafi aukið líkur á ofbeldisverkum gegn friðargæzlusveitum, þar á meðal bandarískum.
Útlit og innihald

Menn á borð við Björn Bjarnason og Guðmund Árna Stefánsson bera blak af pyndinga- og morðstjóra kínverska hryllingsríkisins með því að segja hann hafa komið þægilega fyrir, verið glaðsinna og brosað mikið. Það er eins og þeir séu af sjónvarpskynslóðunum, sem halda, að útlitið lýsi innihaldinu. Reyndara fólk veit, að svo er alls ekki. Á skjánum og tjaldinu líta vondu mennirnir út eins og Hannibal Lechter, en í raunveruleikanum líta þeir út eins og Luo Gan.
Snúið út úr ritverkum

DJ Taylor skrifar í Guardian um þann ósið leikstjóra í kvikmyndum og leikhúsi að byggja á ritverkum, en snúa út úr þeim og breyta meginþáttum þeirra. Tilefnið er gróf fölsun Andrew Davies á Brideshead Revisited eftir Evelyn Waugh, en gæti alveg átt við útúrsnúninga, sem stundum sjást á íslenzku leiksviði og þykja góð latína.
Að gera sig gildandi

Misha Glenny segir í Guardian, að Evrópusambandið verði að fara að taka ástandið á Balkanskaga alvarlega, svo að umheimurinn geti farið að taka Evrópusambandið alvarlega. Glenny færir rök fyrir því, að Balkanríkin verði friðuð með því að taka þau í sambandið.
Að þvælast fyrir

Því meira sem vestræn lýðræðisríki þvælast fyrir tilraunum Bandaríkjastjórnar til að blanda þeim inn í hernám Íraks, þeim mun dýrara verður það Bandaríkjunum sjálfum. Þeim mun líklegra verður, að Bandaríkjamenn sjái að lokum gegnum blekkingar ríkisstjórnarinnar og hindri endurkjör George W. Bush forseta. Þar með auka vestræn lýðræðisríki líkur á, að Bandaríkin gerist ábyrgur aðili að vestrænu samstarfi eftir hálft annað ár. Flest bendir til, að leiðtogar Frakklands og Þýzkalands átti sig á þessu.

David E. Sanger rökræðir í New York Times um ýmsar leiðir, sem vestræn ríki hafa í núverandi stöðu.