arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Vernda þá voldugu

Fleiri en verzlunareigendur hafa hagsmuni af reglum um opnunartíma. Starfsfólk verzlana og þjónustu hafa líka hagsmuni. Það eru „stakeholders“. Opnunartími á hátíðisdögum snýst ekki bara annað hvort um guð eða rekstur. Hann snýst líka um launafólk. Sá réttur hefur kerfisbundið verið rýrður síðustu áratugi og verður enn rýrður, ef TISA nær fram að ganga. Nú þarf uppreisn gegn yfirgangi þeirra, sem hafa völd yfir launafólki. Frumvarp Bjartrar framtíðar og Pírata um „að atvinnurekendur fái að ráða því sjálfir hvort þeir hafa opið á hátíðisdögum“ skortir alla sýn á hagsmuni starfsfólks. Snýst bara um frelsi hinna voldugu.
Lífeyrissjóður í sigtinu

Stjórn VR skipar stjórnarmenn í Lífeyrissjóði verzlunarmanna, setti þeim nýlega leikreglur. Stjórn stéttarfélags getur þannig haft áhrif á gerðir sjóðs. Séu leikreglurnar ófullnægjandi, getur félagið bætt þær. Séu leikreglurnar brotnar, getur félagið rekið stjórnarmenn sína í sjóðunum. Raunar hefur Ásta Rut Jónasdóttir, formaður sjóðsins, þegar verið rekin. Stjórnir lífeyrissjóða mega ekki hlaða undir andverðleika stjórnenda, sem valda fyrirtæki sínu almennum álitshnekki. Stuldur VÍS á bótasjóði tryggingataka er vissulega á áhrifasviði stjórnar VR. Stéttarfélög eiga að taka til hendinni í spilltum lífeyrissjóðum.
Andverðleikar í eftirliti

Andverðleikastefnan nær hástigi, er Bjarni Benediktsson ræður helztu yfirmenn Fjármálaeftirlitsins úr sínum vinahópi. Ótækt er, að eftirlitsstofnun fylgist ekki með ráðagerðum stærstu tryggingafélaga landsins og breyttum leikreglum Evrópusambandsins. Fráleitt er, að eftirlitið blessi stuld stjórnenda VÍS á bótasjóði tryggingataka. Fáránlega hrokafullt er, að eftirlitið vísi þolendum á að skipta um tryggingafélag. 90% markaðarins eru í höndum fyrirtækja, sem málið snýst um. Af VÍS-máli má ráða, að stjórn og forstjóri Fjármálaeftirlitsins eru sérvaldir út frá hæfileikaskorti og andvaraleysi. Þannig fá bófar frítt spil.
Útivist og tekjulind

Hugmyndin um hálendisþjóðgarð er komin á mikla siglingu. Samtök um útivist og ferðaþjónustu hafa tekið saman höndum um yfirlýsingu. Tillögur eru líka komnar til umræðu á alþingi. Hálendið er útivistarsvæði þjóðarinnar og tekjubrunnur ferðaþjónustunnar. Þessi hlutverk þarf að efla og koma á góðu skipulagi, sem hindrar illa meðferð. Taka þarf hart á pólitískum bófaflokkum Landsvirkjunar og Landsnets, sem hafa landráð á stefnuskrá. Hindra þarf virkjanir og raflínur á hálendinu. Núverandi ríkisstjórn er þröskuldur í vegi þjóðgarðsins. En hún er einkar fylgisrýr og verður væntanlega ekki til trafala eftir kosningar að ári.
Hlægilega þingleg meðferð

Alþingi lætur undir höfuð leggjast að afgreiða stjórnarskrá, sem kom eftir gott ferli út úr þjóðaratkvæðagreiðslu. Á sama tíma eyðir alþingi miklum tíma í að reyna að búa til þrjá plástra á gömlu stjórnarskrána. Eftir langa leynd hafa plástrarnir verið opinberaðir. Þar hafa greifar landsins komið inn öðrum orðum til að vernda eignarhald sitt á landi og þjóð. Fáir mæla þessum plástrum bót, en stjórnarandstaðan segir fátt. Auðvitað á hún að reka upp ramakvein og reyna að fá plástrana burt af borðinu. Hví skyldi stjórnarskrá greifanna fá þinglega meðferð, en ekki stjórnarskrá fólksins? Stjórnarskrárferlið er orðið hlægilegt.
Eftirlitið blessar stuldinn

Fjármálaeftirlitið hefur lagt blessun sína yfir, að eigendur tryggingafélaga tæmi bótasjóði tryggingataka og stingi í eigin vasa. VÍS hefur stolið úr sínum bótasjóði og aukið arð eigenda sem því nemur. Þetta er taka tvö. Taka eitt var í aðdraganda hrunsins. Þá stal Sjóvá Engeyinga bótasjóði tryggingataka og setti í brask, sem fór á hausinn. Ríkið taldi sig þurfa að taka tjónið og leggja það á herðar skattgreiðenda. Sama verður núna. Í yfirvofandi hruni mun ríkið taka tjón VÍS og leggja á herðar skattgreiðenda. Þannig starfar fjórflokkur Íslands í þágu landsins helstu bófa. Engin vanþörf er á byltingu við fyrsta tækifæri.
Þetta er ekki hænufet

Efnismesta rýnin á tillögu stjórnlaganefndar um þrjár breytingar á stjórnarskrá er komin frá Þorkeli Helgasyni. Mér sýnist þar, að tillögurnar feli ekki í sér bata á núverandi stjórnarskrá. Flytji okkur ekki hænufet til stjórnarskrár, sem við viljum endurheimta úr frystingu alþingis. Samt hefur bara ein úr nefndinni lýst andstöðu við tillögurnar, Valgerður Bjarnadóttir í Samfylkingunni. Katrín Jakobsdóttir frá VG hefur ekki tjáð sig um þetta frekar en önnur vandræðamál. Fulltrúi pírata hefur meira að segja sagt ýmislegt vera gott í þessum tillögum. Píratar eru því að missa sérstöðu sína í stjórnarskrármálinu úr höndum sér.

Greinargerð Þorkels

Skoðun Valgerðar
Teflon-húðuð Katrín

Ekkert af vandræðum síðustu ríkisstjórnar loðir við Katrínu Jakobsdóttur. Hún er ein af þessum teflon-húðuðu pólitíkusum. Sat allan sparnaðartímann eftir hrunið á friðarstóli menntamála. Allir elskuðu Katrínu. Öfugt við fanatíkerinn Illuga Gunnarsson, sem nú veldur hvarvetna vandræðum og illindum. Nánast allir ráðherrar ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurðardóttur bökuðu sér erfið eftirmæli. Nema Katrín. Og nú er talað um, að hún verði næsti forseti Íslands. Það er örugglega vel ráðið, þótt fleiri komi til greina, þegar öll kurl eru komin til grafar. En froðufellingar Davíðs landlausa geta endað með því að gera Katrínu sjálfkjörna.
Predika lögbrot og siðbrot

Framhaldsþættir á TV2 í Danmörku sýna með földum myndavélum, hvað predikað er í moskum múslima. Í öllum tilvikum kom í ljós, að hvatt er til, að múslimar lagi sig ekki að samfélagi landsins. Þar á meðal er hvatt til lögbrota. Til dæmis að múslimar taki sharia-lög fram yfir ríkislög. Kennt er ofbeldi gegn kristnum og konum og börnum. Fyrsti þáttur uppljóstrunarinnar var sýndur 3. marz á TV2. Þættirnir taka af allan vafa um, að moskur vinna almennt gegn lögum og siðum í Danmörku. Í Bretlandi hafa faldar myndavélar sýnt það sama, predikanir múslima stríða gegn lögum og siðum þar í landi. Vesturlönd verða að taka á þessu böli.

Sjá 1:

Sjá 2:
Holur í fínu ástandi

Næst á eftir klóaki eru götur undirstaða siðmenningar. Reykjavík komst inn í nútímann á borgarstjóraárum Geirs Hallgrímssonar. Afturhvarf frá siðmenningu hófst á borgarstjóraárum Dags B. Eggertssonar. Skorið var af fé til viðhalds götum. Síðustu tveir vetur hafa verið erfiðir og valdið miklum skemmdum. Síðast var hlaupið til við að holufylla. Lítið er gert af því núna. Ég fullyrði, að götur borgarinnar eru í verra ástandi en þær hafa verið um áratugi. Dagur vísar á Ámunda Brynjólfsson, sem segir holurnar í fínu ástandi og gagnrýni sé óþörf. Eins og hjá ríkisstjórn bófanna, bara tuggið, að staða spítalanna sé fín.
Verkverstir og verkminnstar

Verkversti ráðherrann er Kristján Þór Júlíusson. Rústar heilbrigðiskerfinu af fremsta megni og lætur að öðru leyti lítið fara fyrir sér. Næstur gengur Illugi Gunnarsson í vondum æðibunugangi, samráðaleysi um styttingu náms og námsmat. Verkminnst er Ragnheiður Elín Árnadóttir, sem þeytist um allt, en kemur engu í verk. Minnisvarði hennar er náttúrupassinn sálugi. Næst henni gengur Eygló Harðardóttir, kemur engu í verk og er frosin úti með húsnæðisfrumvörpin. Sá skrítnasti er svo Sigmundur Davíð Gunnlaugsson. Mest í felum, birtist sjaldan og þá eingöngu til að rífast. Raunverulegur forsætis er Bjarni Benediktsson.
Finna verstu fólin

Bandalagsríki Bandaríkjanna í miðausturlöndum eru helzt Ísrael, Sádi-Arabía og Tyrkland. Einmitt þau, er þar valda mestum vandræðum. Ísrael er Aparatheid-ríki sem beitir gestapó-fólsku til að halda niðri Palestínumönnum. Sádi-Arabía er engu skárra, forhert miðaldaríki, sem berst gegn öllu nútíma siðferði. Tyrkland geysist til miðalda undir stjórn íslamista, misnotar aðild að Nató til að þjóna eiginhagsmunum á svæðinu. Makalaust er, hvernig Bandaríkin draga hvarvetna að sér verstu dólgana. Þannig er slóðin frá Víetnam um Afganistan og Írak og til Sýrlands. Bandaríkin og taglhnýtingar þeirra rústa alls staðar samfélaginu.
Senn þarf byltingu

Örfáir mánuðir eru síðan atvinnurekendur og verkalýðsrekendur sömdu um afspyrnu litlar og lélegar launahækkanir almennings. Þá veltu málsvarar auðsins sér í krampaköstum yfir ógnum samninganna, yfirvofandi verðbólgu og ragnarökum. Nú er veruleikinn kominn í ljós. Auðgreifarnir skammta sjálfum sér tífaldar hækkanir. Nú eru peningar nógir. Það sýna ársreikningar og arðgreiðslur og forstjóralaun. Upplýst er, að í aldarþriðjung hefur allur hagvöxtur runnið til greifa, ekkert til almennings. Velferð skorin niður við trog til að gefa greifunum árlega tugi milljarða. Nú þarf byltingu gegn klíku atvinnurekenda og verkalýðsrekenda.
Talað við tölvurnar

Framtíð íslenzkrar tungu felst í getu hennar til að tala við tölvur og stjórna þeim. Google er komið lengst. Innan tíðar verður þessi möguleiki að veruleika. Töluðu máli verður breytt í texta. Að vísu er íslenzka útgáfan frumstæðari en sú enska. Kallar á notkun lyklaborðs við setninga- og greinarmerki. Undarlegt er, að ríkisvaldið skuli taka lítinn fjárhagsþátt í slíkri tæknivinnu. Forsenda þess, að hér verði áfram sérstök þjóð næstu áratugina. Dýrmætara en flutningur Sigmundar Davíðs á 20. aldar steinvegg fyrir hálfan milljarð króna. Gamaldags þjóðrembingar skilja nefnilega ekki, hvað varðveitir tilveru okkar sem þjóðar.
Litli klofni flokkurinn

Árni Páll Árnason styður tillögur stjórnarskrárnefndar um þrjár breytingar á stjórnarskránni. Því má búast við, að mótframbjóðandi hans til formennsku í Samfylkingunni taki hinn pólinn í hæðina: Að meira máli skipti að knýja fram stjórnarskrá fólksins heldur en að stunda bútasaum. Sem fjölmargir telja til lítilla eða nær engra bóta. Atkvæðagreiðsla um formennskuna mun því fela í sér atkvæðagreiðslu um stefnu í stjórnarskrármálinu. Það er gott. Árni Páll hefur engan kjörþokka, svo sem ítrekað hefur komið fram. Og Samfylkingin er nánast í frjálsu fylgisfalli. Verður hún áfram lítill fjórflokkur eða endurnýjast hún?
Katrín í sérflokki

Enn er Katrín Jakobsdóttir eini hugsanlegi frambjóðandinn til forseta, sem fær marktækt fylgi í könnun. 37,5% hjá MMR. Aðrir hugsanlegir frambjóðendur fengu þar innan við 8%. Davíð Oddsson, Stefán Jón Hafstein, Salvör Nordal, Ólafur Jóhann Ólafsson, Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir og Andri Snær Magnason reyndust hafa 7-8% fylgi hvert. Flestir aðrir fengu nánast ekkert. Nú bíðum við spennt eftir fleiri alvörukönnunum í marz. Kannski koma til sögunnar ný nöfn, sem koma til greina. En erfitt verður að glíma við afgerandi forustu Katrínar í upphafi mánaðarins. Hún hefur boðað svör á næstunni við óskum um forsetaframboð hennar.
Lykli skilað og kvatt

Þingmenn pírata hafa lagt fram lyklafrumvarp. Felur í sér, að skuldir á íbúð geta ekki orðið verðmeiri en íbúðin sjálf. Ekki verði hægt að ganga að öðrum eignum eða rukka skuldir út yfir uppboð og sölu íbúðar. Þú getir einfaldlega skilað lyklinum í bankann og kvatt. Þaðan kemur heiti frumvarpsins. Lilja Mósesdóttir flutti slíkt frumvarp snemma á tíma vinstri stjórnarinnar. Jón Bjarnason hafði frumkvæði af að stöðva það og Lilja var hrakin úr flokknum. Ríkisstjórn bófaflokkanna lofaði síðan lyklafrumvarpi, en ekki hefur verið lögð nein vinna í það enn. Gott, að píratar skuli taka frumkvæði að þessu réttlæti.
Allt sama tóbakið

Samfylkingin, Vinstri græn og Björt framtíð eru skipuð þjóðníðingum að hætti bófaflokkanna, sem nú stjórna. Þrennt veldur, frá lokum síðasta kjörtímabils. Í fyrsta lagi svikin við stjórnarskrá fólksins. Þingmenn þessara flokka héldu sig vera að semja, en bófarnir voru bara að tefja. Í öðru lagi svikin við þjóðina um auðlindarentu, þegar þingmenn létu bófana teyma sig á asnaeyrunum. Í þriðja lagi svikin við þjóðina, er verstu kjördæmapotarar Samfylkingarinnar og Vinstri grænna tróðu kísilveri til Húsavíkur á kostnað lands og þjóðar. Allt er þegar þrennt er. Svikulir þingmenn eru engu skárri en bófar. Burt með þá alla saman.
Út í frelsið

Nautn er að ríða einhesta með stóðinu út í frelsið sjálft. Hins vegar trist að sitja á palli og horfa á listir hesta á hringvelli. Verst er að horfa á slíkt heima við sjónvarpið. Mér leiðist að horfa á íþróttir og er allt of gamall til að taka þátt. Leiðist að horfa á spennu og ást, það er bara áhorf og ekkert annað. Raunar leiðist mér líka að lesa sögur, veruleikinn er miklu mergjaðri. Örfáar sögur eru samt svo magnaðar, að þær grípa mig og þá frekar sem texti en sem myndskeið. En nú get ég forgamall ekki lengur setið dögum saman á hestbaki úti í óendanlegu víðerni. Þá er skárra að blogga en að lesa á bók eða sjá á skjá.
Tyrkland úr Nató

Fyrir aldarfjórðungi var Tyrkland fyrirmynd múslimaríkja. Veraldlegt ríki, sem skildi sig frá trúarbrögðum. Istanbul var evrópsk að yfirbragði og innihaldi. Með innreið Erdoğan forseta umturnaðist ríkið á verri veg. Sjálfur er hann illa geðbilaður, hefur höfðað 1845 meiðyrðamál fyrir móðgandi gagnrýni. Á eftir að versna, ef vesturveldin vernda hann áfram fyrir veruleikanum. Tyrkland er á hraðferð til miðalda. Kvenréttindi hrynja. Barnagiftingar og fjölkvæni magnast. Verst er vænisýki stjórnvalda, gagnrýni er talin fela í sér landráð. Erdoğan er verri óvinur vesturlanda en Arabíu-Sádar. Brýnt er að reka Tyrkland úr Nató.
Faglega eldað í Kaffivagni

Hef vanmetið Kaffivagninn á Granda. Fannst hann vera kaffihús fyrir sjómenn og fyrrverandi sjómenn. Hann er það, en miklu meira. Útsýni er frábært um stóra glugga yfir fiskibáta og gömlu höfnina. Nokkrir ágætir fiskréttir dagsins eru í boði. Að vísu nokkuð dýrir, 2.900 krónur, í samanburði við aðra fiskistaði. Fiskurinn er hóflega eldaður, staðnum til sóma. Hrásalat gott sem meðlæti og sósunotkun hófleg í magni og bragði. Rauðspretta dagsins var lystug. Þarna er fjölbreytt merkisfólk, sjómenn og hefðarkonur, útlendingar og forsetaefni, þurrkaðir drykkjumenn og fyrrverandi ritstjóri. Semsagt þverskurður af því bezta.
Svei stjórnlaganefndinni

Tillaga stjórnlaganefndar um þrjár breytingar á stjórnarskránni er allt öðru vísi hugsuð en stjórnarskrá fólksins. Nefndin hunzaði þá stjórnarskrá. Vann út frá gildandi lögum, sérhagsmunum og fjölþjóðasamningum. Stjórnarskrá fólksins er hins vegar samningur þjóðar við sjálfa sig. Fór gegnum ferli þjóðfundar, stjórnlagaráðs og meginatriðin fóru að auki gegnum þjóðaratkvæði. Hún byggist á sögulegum forsendum, markmiðum og innsendum erindum fólksins. Hornsteinn nýrra laga, ekki niðurstaða gamalla. Horfir fram en ekki aftur. Skrifuð á mannamáli, en breytingarnar þrjár eru á máli lagatækna með undanbrögðum í þágu hagsmuna. Svei allri stjórnlaganefndinni.
Clinton og Trump

Fátt stendur í vegi útnefningar Trump sem forsetaefnis repúblikana eftir Stóra þriðjudaginn í gær. Hann vann í öllum ríkjum nema tveimur, þar sem Cruz hafði betur. Maður almennings á hægri kanti vann menn kerfis og teboðs. Það verður eitthvað. Sanders gekk lakar hjá demókrötum. Vann bara fjögur ríki, mðan Clinton sópaði upp fylgi svertingja í suðurríkjunum. Fulltrúi kerfis og banka vann mann almennings á vinstri kanti. Gærdagurinn færði Clinton nær forsetaembættinu. Verður firna vondur forseti auðvaldsins, sem hefur sligað Bandaríkin. Mun auka örvæntingu almennings og ýta Bandaríkjunum framar á brún uppgjörs og byltingar.
Að eiga fyrir krabbameini

Í gamla daga vildi fólk stefna að því að eiga fyrir útförinni. Nú segja svörtu gárungarnir, að þú þurfir að eiga fyrir krabbameininu. Kostar nefnilega meira en milljón á ári að borga krabbamein. Afleiðing af aukningu á kostnaðarþátttöku veika fólksins. Fólk greiðir sjálft síaukinn hluta af lyfja- og lækniskostnaði. Og nú á að einkavæða aukinn hluta kerfisins. Því fylgir ört vaxandi hluti eigin kostnaðar. Fátækir hafa ekki lengur efni á tannlækningum og augasteinaskiptum og hvað þá krabbameini. Svo segja pólitískir bófar, að hrunið heilsukerfið sé í fínu lagi. Þar með er leiðindamálið afgreitt og þarf ekki að ræða það frekar.
Aðstæður til vinstri

Píratar segjast réttilega hvorki vera vinstri né hægri flokkur. Lausnir hans eru hugsaðar á annan hátt, í öðrum víddum og vinnubrögðum. Í aðstæðum dagsins yrði samstarf við Framsókn og Sjálfstæði samt erfitt. Vegna málanna, sem helzt berja að dyrum, stjórnarskrár, Evrópukosninga og heilsukerfis. Þar er stefna pírata frábrugðin verkum Framsóknar og Sjálfstæðis. Mun auðveldara verður við núverandi aðstæður að ná samkomulagi við Samfylkinguna og Vinstri græn um ríkisstjórn, hvað sem síðar verður. Ég gef mér því, að næsta ríkisstjórn verði samstarf frá miðju til vinstri og að hún vindi ofan af öfgum bófaflokkanna.
Fátæktarvæðing fólksins

Eftir styrjöldina hófst 35 ára velmegunartími, þegar framleiðni og laun jukust jafnt og þétt. Eftir 1980 jókst framleiðni áfram, en laun stóðu í stað. Sést vel í frægu grafi frá Hagstofu Bandaríkjanna. Þá reis upp nýfrjálshyggja bæði í Bandaríkjunum og Evrópu, oft kölluð brauðmolastefna. Þetta var Thatcherismi og síðan Blairismi með aðild krataflokka í Evrópu, þar á meðal hér. Alþýðusambönd gerðust einnig aðilar að nýfrjálshyggjunni, þar á meðal hér. Afleiðingin er, að launafólk fékk engan hlut í 80% framleiðniaukningu. Brauðmolastefnan sigraði. Næsta skref í fátæktarvæðingu okkar er TISA, fjölþjóðasamningurinn hrikalegi.

Grafið umrædda er það neðra hægra megin í krækjunni. Hún krækir líka í tvær greinar úr New York Times.
Sjóðir sliga þjóðina

Lífeyrissjóðir setja þjóðina á vonarvöld. Hafa þegar étið verkalýðshreyfinguna og gert hana að handbendi atvinnurekenda. Hagsmunir peninga sitja ætíð framar hagsmunum launafólks. Fjárfesta í fáokunar-fyrirtækjum, sem vilja frið til að ofsækja starfsfólk. Brenna fé í sukki, svo sem rándýrum skipum til að þjónusta ímyndaða olíupalla á Drekasvæðinu. Fjárfesta í húsaleiguokri fasteignafélaga. Gert er samkomulag, SALEK, um þak á launahækkanir og seinkun lífeyrisaldurs. Hann á fyrst að hækka í 70 ár og síðar upp í 80 ár. Loks að gera eignaupptökuna afturvirka, þótt raunar sé ólöglegt að hirða áunninn lífeyrisrétt af fólki.
Þrjú vandræðaríki

Óforsvaranlegt er, að yfirvöld í Íran skuli ítrekað bannfæra Salman Rushdie og leggja stórfé til höfuðs honum. Óforsvaranlegt, að yfirvöld í Sádi-Arabíu skuli fjármagna öfgamoskur um allan heim. Óforsvaranlegt er, að yfirvöld í Tyrklandi skuli stefna heimsfriðnum ítrekað í voða í skjóli aðildar að Nató. Þetta eru þrjú öflugustu ríki múslima nú á dögum. Vesturlönd þurfa að taka saman höndum um að vinna gegn voðaverkum og yfirgangi yfirvalda þessara ríkja. Líka þarf að tryggja, að ekki sé slegið af siðum, venjum og lögum veraldlegra ríkja í þágu of harðskeyttrar fjölmenningarstefnu. Við þurfum að forðast samkrull við miðaldir.
Vel sloppið úr slysi

Píratar sluppu bærilega frá reiðimálinu mikla. Þingmenn hafa beðizt afsökunar á báða bóga og flestir segjast sæmilega sáttir. Skynsamleg niðurstaða næst í stjórnarskrármálinu, sem áður hafði snögglega hrunið í kross. Nýtt jafnvægi er auðvitað fyrir mestu. Af uppákomunni getur helzta talsfólk pírata lært gagnlega hluti inn í framtíðina. Ekki tala gáleysislega af fingrum fram, ekki verða voða reið, ekki búa til strámann. Málefnavinna pírata er á sama tíma í góðum gír. Fall og ris af þessu tagi á að vísa veginn fram til langþráðra kosninga. Höfum ekki efni á frekari mistökum á síðustu metrunum til frelsis undan bófaflokkunum.
Illgresi í flokkaflóru

Íslenzka þjóðfylkingin er illgresi í flóru stjórnmálaflokka. Með þjóðrembu og stöðvun fjölmenningarstefnu á dagskrá. Minnir á flokka víða í Evrópu, er sækja út á hægri jaðarinn. Tekur fylgi einkum af Framsókn, en lítið af óánægju-fylgi, sem fær útrás á miðjunni, til dæmis hjá pírötum. Hér vantar mistökin, sem hafa magnað hægri þjóðrembu erlendis. Svo sem ýkt fjölmenning, moskuskólar og þöggun lögreglu og fjölmiðla um vanda við aðlögun múslima. Óþarft er að banna moskur, bara gera ljóst, að hér er veraldlegt samfélag með önnur gildi en í heimalöndum flóttamanna. Þau gildi verða varin með kjafti og klóm án aðstoðar þjóðrembinga.
Bílastæði hjá góðbúum

Kom mér snemma upp einföldum gæðastöðlum í mati á veitingahúsum. Forðast staði, sem bjóða freðfisk úr hitakössum. Forðast sósustaði og flest, sem þjóðlegt má telja. Hallast að góðbúum með rétt dagsins. Oftast beztur og ódýrastur. Fann fljótt, að lítið samband er milli verðs og gæða. Snemma tók ég inn þjónustu og umhverfi. Lengi haft eldamennsku í 50%, þjónustu í 25% og umhverfi í 25% í mati á matarkirkjum. Á fimm árum hefur matið breytzt. Áður var létt að leggja bílum. Nú er það víða erfitt, svo sem nálægt Geirsgötu-verbúðum. Hallast æ meira að góðbúum, þar sem bílastæði eru nálægt. Þetta á eftir að versna, því borgarstjórn braskaranna hamast við að rústa miðbænum vestan Snorrabrautar.
Neistinn er horfinn

Neistinn frá búsáhaldabyltingunni er horfinn. Enginn fer lengur á Austurvöll. Pilsfalda-auðgreifarnir ríkja áfram. Jafnvel sumir píratar gæla við að verða húskettir hjá bófunum. Láta sér vel líka, að fulltrúi flokksins sitji í hálft þriðja ár í leyninefnd með bófunum. Horfi þar á þriggja búta saumaskap ættaðan frá lagatæknum auðgreifanna. Þeir ímynda sér, að frávik frá hörðum orðum yfir í loðmullu verndi ákvæði úr stjórnarskrá fólksins. Lífsreynt fólk veit, að ekki er nóg að hata valdið. Siðblindingjar díla ekki, heldur valta yfir. Verða ekki svældir út á annan hátt en bera þá atkvæðum. Díll við bófa dregur úr trausti á pírötum í næstu kosningum.
Draugar heyra illa

Vinstri græn hafa Katrínu Jakobsdóttur umfram Samfylkinguna. Að öðru leyti eru þetta daprir flokkar. Kjördæmapotarar fortíðarinnar með Vaðlaheiði og Húsavík á samvizkunni. Ná sér ekki upp eftir svikin við stjórnarskrá fólksins á síðasta kjörtímabili. Svo og sérvitringar, sem trúðu, að hægt væri með kjaftæði að juða bófaflokkunum inn á stjórnarskrána. Ekki vottur lengur af búsáhaldabyltingu. Katrín ein dugar ekki og biður draugana að víkja: „Nauðsynlegt, að hver og einn í forystusveit flokksins, sem samanstendur að mestu af reynsluboltum, íhugi, hvort hann sé rétta manneskjan til að framfylgja stefnunni“. En draugar heyra illa.
Brexit er gott mál

Brottför Bretlands úr Evrópusambandinu yrði Evrópu til gæfu. Bretar voru þar til vandræða samkvæmt gömlu stefnunni að deila og drottna á meginlandi Evrópu. Bretland á ekki heima í Evrópu, það er viðhengi Bandaríkjanna. Flækir málið, að Skotland mun segja skilið við England og sækja um aðild að Evrópusambandinu. Fær þar skjótar og góðar viðtökur. Erfiðleikar verða á landamærum Englands og Skotlands, þar sem setja þarf upp Schengen-varnir. En Skotar eiga framtíðina fyrir sér. Öðru máli gegnir um Englendinga, gengi punds mun lækka og veldi enskra banka mun rýrna. En þungstígt Evrópusambandið verður léttara í vöfum.
Innbrennd siðvilla

Stóru bankarnir þrír græddu hundrað milljarða króna í fyrra, meira en allan hagvöxt landsins. Blóðsugurnar sliga samfélagið. Stafar ekki af góðum rekstri. Bankarnir töpuðu tíu milljörðum á olíuruglinu á Drekasvæðinu. Engin þjóð hefur ráð á massífu rugli. Engin þjóð brennir 5% landsframleiðslu í bönkum sínum. Blóðsugurnar eitra samfélagið í skjóli fáokunar og velvildar pólitíkusa. Engin breyting varð á helstefnu bankanna við hrun. Nýir bankar eru sem gamlir bankar, nýir banksterar eru sem gamlir banksterar. Siðvillan er innbrennd í stéttina. Rekum hana alla með einu pennastriki og ráðum siðað fólk úr menningu og fræðum.
Að húsvenja pírata

Ég varð ekki hissa, er Árni Páll Árnason studdi frumvarp stjórnarskrárnefndar alþingis. Hann er og verður ævinlega Blairisti, sem kemur okkur ekki að neinu gagni. Hins vegar brá mér, þegar Píratar viku frá eindregnum og afdráttarlausum stuðningi við stjórnarskrá fólksins. Það plagg hafði gengið alla þrautagönguna um þjóðfund, stjórnlagaráð, einróma samkomulag í ráðinu, þjóðaratkvæði um stóru atriðin. Samt gáfu píratar kost á þriggja búta saumi alþingisnefndarinnar. Það voru svik, sem seint munu fyrnast. Enn er að vísu tími til að hala í land og bjarga því, sem bjargað verður. En ég óttast, að alþingi takist að húsvenja pírata.
Upprisa kúlulánafólks

Afskrifta-aðall Íslands er listi yfir tíu pólitíkusa, sem fengu sérstakalega ljúfa stöðu undir pilsfaldinum í hruninu. Þeir fengu afskrifuð kúlulánin sín, þið munið óendurkræfu lánin, sem dólgafrjálshyggjan innleiddi. Lánin voru allt upp í 3,6 milljarða hjá Sólveigu Pétursdóttir. Allir þessir tíu hafa yfirgefið pólitíkina og sitja á herfangi sínu. Nema þrír pólitíkusar Flokksins, þar á meðal formaðurinn sjálfur. Lengi hefur tíðkast hér meðvirkni með þeim, sem stórtækastir eru á almannafé, til dæmis með snillingunum á Kvíabryggju. Því má búast við, að forsetaframboð kúlulána-drottningarinnar fái ljúfar undirtektir.