arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Gamlir og góðir miðlar

Of snemmt er að skrifa minningargreinar um hefðbundna fjölmiðla. Nýmiðlunin hefur sótt að þeim, en bloggið stenzt þó engan samjöfnuð við fréttir hinna hefðbundnu. Helztu afrek í rannsóknablaðamennsku er enn unnin á gömlu, góðu stöðunum. Og ekki í minna mæli en var fyrir svo sem áratug, þegar þeir höfðu meira umleikis. Gott að rifja þetta upp, þegar líður að árlegum verðlaunum fyrir blaðamennsku. Helzt hefur stíllinn látið á sjá í tímans rás. Útkoman er í auknum mæli birt í stirðum langhundum, sem stundum ná yfir nokkra daga. Væri stíllinn styttri, væri hann skýrari og meira spennandi. Næði athygli.
Týnd sársaukamörk

Fátt bendir til, að fundizt hafi sársaukamörk benzínverðs. Fólk kaupir það eins og enginn sé morgundagurinn. Almenningur kaupir enn eyðslufreka bíla og fer helzt aldrei í strætó. Meðan svo er, má fullyrða, að benzínverð sé ekki of hátt, heldur of lágt. Benzín hækkar ört á heimsmarkaði og nýstárlegir orkugjafar þurfa hraðar að taka við. Ríkið má alls ekki ýta undir sóun á gjaldeyri í benzín. Flest bendir til, að drjúgt megi hækka benzínverð. Ríkið þarf meiri tekjur, strætó þarf fleiri kúnna, þjóðin þarf meiri afgang af dýrkeyptum gjaldeyri. Hækkið benzínið ítrekað, unz sársaukamörkin finnast.
Davíðskan lifir enn

Efnt var til þessarar ríkisstjórnar í von um, að helztu bófum landsins væri haldið frá völdum. Setja átti Flokkinn út í kuldann eftir tveggja áratuga Davíðsku. Sú fól í sér róttæka frjálshyggju að hætti Hannesar Hólmsteins. Eftirlitslausa einkavinavæðingu og taumlausa græðgi innvígðra og innmúraðra. Eftir hrun varð græðgin ekki lengur góð. En árin hafa farið á annan veg. Flokkur bófa hefur áfram fengið að stjórna og Davíð er aftursætisbílstjóri Flokks bófa. Þeir ráða bönkum, Fjármálaeftirliti og Bankasýslu. Kvótagreifar selja og veðsetja þjóðareignina, halda okkur og verkafólki sínu í gíslingu.
Kaloríutalning á matseðlum

Veitingahús eru yfirleitt kaloríusprengjur. Maturinn er oft um 200 kaloríum þyngri en matur, sem ég elda heima úr sömu hráefnum. Sem þýðir, að ég þarf að gera sérstakar ráðstafanir dagana, sem ég borða úti. Þarf að ná þessum 200 kaloríum til baka í öðrum máltíðum dagsins. Ruglar fyrir mér skipulag dagsins. Má bara borða svo og svo margar kaloríur á dag til að þyngjast ekki. Veitingahús eru ekki sniðin að slíkum þörfum. Moka smjöri, rjóma, olíu í matinn, hlaða brauði á borð, skammta of stórt. Öllu þessu þarf að verjast til að halda óbreyttri þyngd. Af hverju er kaloríutalning ekki á matseðlum?
Reikningnum verði splittað

Ég hefði gjarna viljað sjá útreikning á vísitölubólu hrunsins. Sjá hversu mikil upphæð er í mismun á núverandi lánskjaravísitölu og annarri vísitölu, sem ekki fæli í sér óviðkomandi atriði. Eins og til dæmis skatta og álögur. Síðan mætti skipta niðurstöðutölunni í tvennt. Láta lánveitendur taka á sig helminginn af mismuninum og lánþega hinn helminginn. Á veitingahúsum heitir það að splitta reikningnum. Ekki veit ég, hvað kemur út úr svona dæmi, en get ímyndað mér, að 5% af upphæðum húsnæðisskulda stafi af skakkri vísitölu. Og það er tillaga mín, að þannig verði létt nokkru af byrðum skuldara.
Magnafsláttur yfirstéttar

Kona var um daginn dæmd í fimm mánaða fangelsi fyrir að stela örlitlu af mat og bókum. Hallgrímur Helgason rithöfundur reiknaði út, að samkvæmt þessum refsiskala hefði Baldur Guðlaugsson átt að fá 7196 ára fangelsi. Þannig sér Hæstiréttur um sína. Þótt yfirstéttin sé ekki algerlega refsilaus, gilda um hana önnur lögmál en um undirstéttir þjóðfélagsins. Svo verður fróðlegt að sjá, hvort erkienglar hrunsins fá milljón ára fangelsi í fyllingu tímans. Ætli Hæstiréttur slái þá ekki enn frekar af skalanum. Kannski er það svo, að Hæstiréttur beiti magnafslætti, er hann höndlar ofurglæpi yfirstéttarinnar.
Birtum afskriftalista

Bankaleynd er einkum beitt til að fremja glæpi og leyna þeim. Hún er ekki til að vernda viðskiptavini, heldur til að verja bófa. Núna eru hún notuð til að leyna þjóðina, hverjir séu í náðinni hjá bankabófum dagsins. Sumir fá drottningarmeðferð í afskriftum skulda, en aðrir eru dregnir á uppboð. Þessi glæpur væri óframkvæmanlegur, hefði bankaleynd verið afnumin. Nauðsynlegur þáttur í afnámi bankaleyndar er að birta opinbera lista afskrifta yfir einni milljón króna hjá bönkum og sjóðum. Þrátt fyrir ítrekaðar ábendingar setur vanhæft og verðleikafirrt Alþingi ekki lög um tafarlaust afnám bankaleyndar.
Óvenjuleg brenglun

Jón Baldvin Hannibalsson er sem betur fer ekki lengur í pólitík. Var sekur um óvenjulega brenglaða dómgreind, þegar hann um langt árabil sendi tengdri unglingsstelpu klámfengin bréf. Hún var tíu til sextán ára á þessu tímabili. Texti Jóns er klám, jafnvel þótt hann hafi sumpart áður komið fram í bók eftir Mario Vargas Llosa. Erótík í djarfri bók fyrir fullorðna verður fljótt að klámi í bréfum til unglings. Sögur af vændiskonum og eiginkonu eru líka klám. Aflátsbréf Jóns Baldvins í Fréttablaðinu er þunnt í roðinu. Hann getur ekki falið sig að baki almenns breyskleika, því þetta var sérstæð brenglun.
Niðurstaðan var eindregin

Furðulegasti þvættingur síðustu viku var hjá Skúla Magnússyni dósent. Segir, að stjórnarskráin sé of flókin fyrir þjóðaratkvæðagreiðslu. Samt hefur þjóðin ítrekað fengið að greiða atkvæði um flókna milliríkjasamninga með ótal fylgiskjölum. Ef þjóðin getur tekið afstöðu til IceSave, getur hún líka tekið afstöðu til stjórnarskrár. Sem er ekkert of fín fyrir almenning, ekki leikfang innvígðra lagatækna. Ekki var stjórnarskrá Bandaríkjanna það. Þar komu lögmenn hvergi nærri. Stjórnlagaráð náði fullkominni samstöðu um sína tillögu. Þjóðin getur auðveldlega lagt dóm sinn á þá eindregnu niðurstöðu.
úr forpokun í æsing

Framsókn var löngum leiðinlegur flokkur. Varð svo allt í einu óskiljanlegur, þegar Kögunarbarnið með silfurskeiðina varð formaður. Flokkurinn breyttist þá úr forpokun í æsing. Þar eru menn linnulaust uppi á háa C-i, jafnvel gegn málum, sem flokkurinn krafðist áður. Þá heimtaði Framsókn stjórnlagaþing og stjórnarskrá. Nú segir Kögunarbarnið, að þessi iðja feli í sér hvort tveggja í senn, fasisma og kommúnisma. Vigdís Hauksdóttir segir, að gærdagurinn sé svartur, því ákveðið var að kalla í stjórnlagaráð og ræða nýja stjórnarskrá. Vigdís er orðin fyrirferðarmeiri talsmaður flokksins en flokksformaðurinn.
Salat er forn fæða

Hrásalöt eins og við þekkjum þau í matreiðslu nútímans voru vinsæl í Hellas og Róm fornaldar. Notkunin minnkaði á miðöldum, nema í Miklagarði. Þaðan kom hefðin aftur til Evrópu á endurreisnartímanum. Bandaríkjamenn eiga heiðurinn af að gera grænt salat að sjálfsögðum þætti sérhverrar máltíðar. Áhrifin að vestan hafa aukið notkun hrásalats um alla Vestur-Evrópu, þar með á Íslandi. Frá upphafi hefur verið algengast að blanda saman ýmsu grænmeti og hella á það ólífuolíu og vínediki, svonefndri “vinaigrette” sósu. Hvarvetna mæla heilsuyfirvöld núna með stóraukinni neyzlu hrásalats í daglegu fæði okkar.
Gunnar verndar Dróma

Fjármálaeftirlitið stóð ekki vaktina á valdatíma Gunnars Andersen. Honum ber að hafa eftirlit með skilanefndum og slitastjórnum. Hefur samt leyft Dróma hf. að vaða uppi í samfélaginu. Þeirri skilanefnd Spron stjórnar Ingólfur Friðjónsson með taumlausri græðgi og hótunum. Skeytir hvorki um skömm né heiður. Reynir að margfalda skuldbindingar skuldunauta umfram leiðbeiningar stjórnvalda. Hefur ekki einu sinni innheimtuleyfi, en er samt með langa röð inheimtumála, aðfara og uppboða í gangi. Umbi skuldara hefur ítrekað kvartað yfir Dróma. Sem keyrir samt enn á fullu undir verndarhendi Gunnars Andersen.
Bjánar á hverjum koppi

Stjórnarformaður Fjármálaeftirlitsins er bjáni, getur ekki skammlaust rekið vanhæfan forstjóra. Sama er almennt að segja um forvígismenn stofnana. Sjáið nýleg dæmi um Landlækni, Matvælastofnun, Umhverfisstofnun, Útlendingastofnun og Úrskurðarnefnd um upplýsingamál. Alls staðar eru andverðleikar valdir til að stjórna. Þetta er ekki einskorðað við opinbera geirann. Forstjóri já.is er bjáni eins og ritstjóri símaskrár og nefndin, sem veitti já.is verðlaun. Alræmt Viðskiptaþing, þéttskipað bjánum, hvatti þjóðina fram af brúninni í hruninu. Það er enn að rífa kjaft. Andverðleikar í skjóli eigenda Íslands.
Trúað á einfaldar lausnir

Fólk er rosalega trúað á lausnir. Trúir Steve Keen og Lilju Mósesdóttur, sem vilja prenta seðla út úr vandanum. Seðlarnir renni til skuldara og þaðan til banka og endi í Seðló, þar sem þeir voru prentaðir. Gylfi Magnússon er ekki svona trúgjarn. Spyr Lilju: Af hverju eru vandamál Grikklands ekki leyst á þennan einfalda hátt. Af hverju er ekki fátækt í Afríku útrýmt á þennan einfalda hátt. Staðreyndin er sú, að Lilja er sölumaður snákaolíu, sem mælir með sjónhverfingum. Hafa má það til marks um heimsku þjóðarinnar, að fjöldi manns trúir, að hægt sé að leysa vandamál skuldara með því að prenta seðla.
Gunnarsmálinu klúðrað

Maður, sem tekur þátt í að blekkja Fjármálaeftirlitið er greinilega vanhæfur til að verða forstjóri Fjármálaeftirlitsins. Sá, sem leynir aflandsfélögum, er siðferðilega vanhæfur. Gunnar Andersen heldur að vísu fram, að sér hafi verið ráðlagt þetta af þáverandi fjármálaeftirliti. Það þarf að kanna betur. Því miður hefur stjórn eftirlitsins klúðrað brottrekstri Gunnars. Dregur í land frá degi til dags. Óljóst er, hvernig málið endar, því Gunnar á harða stuðningsmenn. Hugsanlega hefur hann reynzt hæfur til að VERA forstjóri Fjármálaeftirlitsins, þótt hann hafi áður verið vanhæfur til að VERÐA það.
Eini kostur lýðræðis

Fátt er það, sem lyftir lýðræði yfir annars konar þjóðskipulag. Hvorki er það hagkvæmt né viturlegt í framkvæmd, því að kjósendur eru yfirleitt ekki hæfir. Eini áþreifanlegi kostur lýðræðis er, að kjósendur geta ekki kennt öðrum en sjálfum sér um ófarir sínar. Hafi pólitíkusar staðið sig illa, til dæmis eins og á Íslandi, er ábyrgðin hjá vanhæfum kjósendum. Þeir flykkjast að sölumönnum snákaolíu og lýðskrumurum, sem hér eru á hverju strái. Það er eins og kjósendur séu með takka, sem pólitíkusar spila á eins og hljóðfæri. Við annars konar skipulag getur fólk hins vegar kennt öðrum um ófarir sínar.
Langsótt foringjafælni

Foringjafælni er ein afleiðinga hrunsins. Í pólitíkinni vilja margir forðast áherzlu á foringja og setja málefni frekar í efsta sæti. Gott svo langt sem það nær. Getur þó snúizt upp í fullkomna andhverfu sína. Sjáið til dæmis Kópavogslistann. Þar var óþekktur frambjóðandi settur í efsta sætið. Hann fór um daginn í U-beygju og sveik höfuðmálefni listans til að verða memm í nýjum meirihluta. Meiri styrkur hefði verið að þekktum frambjóðanda, sem fólk hefði vitað meira um. Raunin er nefnilega, að jafnvægi verður að vera milli manna og málefna. Ofuráherzla á annað atriðið leiðir bara til ógæfu.
Vandinn er afmarkaður

Tíu prósent íslenzkra heimila eru í miklum fjárhagsvanda. Helmingur þeirra var kominn í slíkan vanda í góðærinu fyrir hrun. Slíkum verður seint bjargað með peningum skattgreiðenda og gamla fólksins. Gera á þeim kleift að skila húslyklunum og komast þannig fjárhagslega upp á núll. Eftir standa um fimm prósent heimila, sem komust í vandann vegna hrunsins. Einkum vegna misræmis tekna og vísitölu. Hæstiréttur hefur linað vanda sumra með gengisdómum, þótt við eigum eftir að sjá útfærsluna. Hinir sitja eftir, sem voru með vísitölu á lánum. Til greina kemur að skila þeim helmingi af vísitölubólu hrunsins.
Höggvið á vísitöluhnútinn

Vandræði ríkisstjórnarinnar vegna hæstaréttardóma felast í, að hún túlkaði fyrri dóma bönkunum í hag. Mest var það að frumkvæði bankavinarins Árna Páls Árnasonar. Nú hefur hann verið rekinn úr ríkisstjórninni, svo að unnt á að vera að hleypa að heilbrigðri skynsemi. Ríkisstjórnin verður að hafa forustu um að lina óhóflegt verðbólguálag á skuldum heimilanna. Tími er kominn til að reikna verðbólgu hrunsins upp á nýtt og taka út fyrir sviga þá liði, sem koma íbúðalánum ekkert við. Því verðbólguskoti má svo splitta í tvennt milli lánveitenda og lánþega. Ríkisstjórnin þarf nú að höggva á hnútinn hans Árna.
Frumvarp Stóra bróður

Valdakerfið hyggst banna birtingu skoðanakannana á kjördegi og daginn fyrir kjördag. Þetta fasistíska frumvarp er samið að vilja allra flokka á Alþingi. Skoðanakannanir eru samkvæmt frumvarpinu skoðanamyndandi. Svo er raunar um allar fréttir. Valdakerfið ætti þess vegna að banna þær allar. Einfaldara en pikka burt einmitt þær fréttir, sem hingað til hafa hindrað lygar spunakarla flokkanna. Samþjöppun eignarhalds er líka nefnd, en hún er vandamál allra frétta, ekki bara þessara. Annað efni frumvarpsins er rugl, svo sem bann við hatri og hörku í fréttum. Stóri bróðir belgist út og tjáningarfrelsi rýrnar.
Bófarnir ekki að verki

Ég kaupi ekki þá skoðun, að Gunnari Andersen hafi verið bolað úr starfi af umboðsmönnum útrásarbófa. Held ekki, að Sigurður G. Guðjónsson lagatæknir sé svo öflugur, þótt klár sé. Held ekki, að brottför Gunnars úr eftirlitinu verði bófunum til framdráttar. Áttatíu mál fjármálaeftirlitsins eru komin í hendur Sérstaks saksóknara. Þaðan munu kærurnar koma. Og þar er sú seinkun, sem þjóðin engist yfir. Gunnar var einfaldlega vanhæfur til starfsins vegna fyrri aðildar að aflandsfélögum Landsbankans. Meðferð hans á máli Baldurs Guðlaugssonar ráðuneytisstjóra var líka slöpp. Hafði næstum klúðrað málinu.
Sjö fiskistaðir á toppnum

Sjö af tíu beztu veitingahúsum Reykjavíkur eru sérhæfðir sjávarréttastaðir. Þrjár ástæður eru fyrir því. Fiskur er bezta hráefnið á Íslandi, betri en í flestum öðrum löndum. Eldunartími á fiski er viðkvæmari en annar eldunartími og því eru sjávarréttakokkar betri en aðrir kokkar. Íslenzkir kokkar eru vel menntaðir og vel meðvitaðir um mikilvægustu þætti starfsins. Sjö toppstaðir í fiski eru þessir, taldir upp í stafrófsröð, en ekki gæðaröð: Fiskfélagið, Fiskmarkaðurinn, Humarhúsið, Höfnin, Sjávargrillið, Sjávarkjallarinn, Þrír Frakkar. Höfum svona marga flotta staði, því að ferðamenn stækka markaðinn.
Vísitalan lækki um 20%

Júlíus Sólnes verkfræðingur vill reikna lánskjaravísitöluna upp á nýtt. Taka úr henni óviðkomandi liði, svo sem hækkanir skatta og gjalda. Slíkir liðir eru enda verðbólguhvetjandi. Júlíus telur, að væri slík vísitala reiknuð frá 1995, mundi hún núna vera 20% lægri en núverandi vísitala. Þetta væri sátt, sem tæki tillit til skuldara, ekki bara til lánveitenda. Þar sem afturvirkni er bannorð eftir nýjan dóm Hæstaréttar, yrði slík vísitala aðeins framvirk. Með lögum væri eigi að síður hægt að setja sama afslátt á húsnæðisskuldir. Til frambúðar væri samt bezt að taka upp evru. Hugmyndir Júlíusar er ágætar.
Síðbúinn brottrekstur

Aldrei átti að ráða Gunnar Andersen sem forstjóra Fjármálaeftirlitsins. Fram að þeim tíma var ferill hans skrautlegur. Fór á hausinn með verðbréfasölu sína í Wall Street. Gekk illa að reka Cosmos skipamiðlunina og var sagt þar upp. Eftir nokkurra ára hvarf dúkkaði hann upp sem yfirmaður alþjóðadeildar Landsbankans, þar sem hann var viðriðinn vafasamt brask. Þrátt fyrir þennan feril réði þáverandi ráðherra Gylfi Magnússon hann yfir Fjármálaeftirlitið. Æ síðan hafa verið uppi efasemdaraddir. Kannski er hann ekki óhæfur, aðeins vanhæfur, en það á að vera nóg. Handvömm Gylfa er nú lokið með harmkvælum.
Baldursdómur vekur vonir

Fangelsisdómur Baldurs Guðlaugssonar ráðuneytisstjóra vegna innherjasvika vekur vonir. Samkvæmt honum mun Hæstiréttur ekki bila í málum fjármálabófa, sem nú eru í vinnslu hjá Sérstökum. Minnkað hefur óttinn um, að dómstóllinn muni láta menn njóta þess, að þeir eru peningafurstar eða yfirstéttarfólk. Ef lög ná yfir ráðuneytisstjóra, ná þau væntanlega líka til bankastjóra og fjárglæframanna. Hingað til hafa margir talið tvær þjóðir vera í landinu. Annars vegar Jón og hins vegar refsilaus Séra Jón. Þetta er fyrsti dómurinn á Íslandi um innherjasvik, sem eðli málsins samkvæmt eru glæpur innvígðra.
Frægðarferill hins frábæra

Fyrirtæki á vegum Bjarna Benediktssonar flokksformanns skulda samfélaginu 150 milljarða króna. Stjarnfræðilega summu. Þetta eru félög, þar sem Bjarni sat í stjórn, eða voru í eigu félaga, þar sem hann sat í stjórn. Víða var hann stjórnarformaður. Af 150 milljörðunum hafa 66 milljarðar þegar verið afskrifaðir og restin verður líklega afskrifuð. Bjarni er ekki borgunarmaður fyrir því, sem hann nefnir frábæra stjórn sína á fyrirtækjum. Eftir þennan afrekaferil var hann gerður formaður Sjálfstæðisflokksins. Og þjóðin bíður með öndina í hálsinum eftir tækifæri til að gera hann að forsætisráðherra.
Brengluð sýn dómara

Þrír dómarar við Hæstarétt virðast mér hafa kynferðis-brenglaða sýn. Telja frambærilegt, að starfskona sé látin fara í vinnuferð í sumarbústað, þar sem yfirmaður hennar hleypur um allsber og hegðar sér óviðurkvæmilega á ýmsan hátt. Þegar Hæstiréttur úrskurðar í svona máli, hafa dómarar ekki annað á bak við sig en persónulegt mat á aðstæðum. Engin lög segja, að fólk þurfi að þola þessa tilgreindu hegðun yfirmanna sinna. Mér finnst dómararnir Helgi I. Jónsson, Benedikt Bogason og Gréta Baldursdóttir sýna brenglaða dómgreind í úrskurði sínum. Þarna var um að ræða skýrt kynferðislegt áreiti yfirmanns.
Sérfræði líkamstjáningar

Björn Óskar Vernharðsson er virkur félagi í Sjálfstæðisflokknum. Heldur því samt leyndu, þegar hann flaggar meintri þekkingu á túlkun líkamstjáningar. Sem slíkur kemur hann stundum fram í fjölmiðlum. Erindi hans þar er að túlka líkamstjáningu andstæðinga Sjálfstæðisflokksins sem hvikula og undirförula. En líkamstjáningu oddvita Sjálfstæðisflokksins sem merki um hreinskilni og heiðarleika. Fjölmiðlar eru orðnir svo rúnir greind og getu, að blaðamenn lepja upp áróður Björns Óskars. Þeir flagga honum sem sérfræðingi í hátterni fólks. Og segja okkur ekki frá, að hann er málsvari Sjálfstæðisflokksins.
Lýðskrum Lilju

Lilja Mósesdóttir jafnaði met Ögmundar í lýðskrumi á Alþingi í dag. Sagðist hafa verið svo andvíg afturvirkum lögum Árna Páls Árnasonar um gengistryggð lán, að hún hafi gengið úr þingsal. Lilja studdi þó þessi lög og samþykkti þau 2010. Þvert ofan í það, sem hún segir nú. Þingmenn Hreyfingarinnar einir voru andvígir lögunum í atkvæðagreiðslunni. Þetta er svipað eða grófara lýðskrum en hjá Ögmundi Jónassyni ráðherra. Nann segist hafa verið andvígur lögunum, sem leyfðu brask lífeyrissjóða. Í rauninni greiddi lýðskrumarinn atkvæði með lögunum, en Jón Baldvin Hannibalsson einn var andvígur þeim.
Áfall ríkisstjórnar

Ómerking Hæstaréttar á afturvirkum gengishagnaðarlögum er mikið áfall fyrir ríkisstjórnina og meirihluta hennar á Alþingi. Lögin voru samin á vegum Árna Páls Árnasonar, þáverandi bankaráðherra. Hann ætti að segja af sér, ef ekki væri þegar búið að reka hann. Ríkisstjórnin hefur oft rambað á feigðarbrún og núna nær brúninni en nokkru sinni fyrr. Ólög þessi voru sett til að eyða óvissu, sem kom fram í fyrri túlkun Hæstaréttar í svipuðu álitamáli. Bankar heimtuðu nánari vinnureglur og lögmenn bankaráðuneytisins smíðuðu klúður. Ríkisstjórnin hefur ætíð haldið mjög einfeldningslega á málefnum skuldara.
Okkur skortir kverúlanta

Jámennska var ein af merkustu orsökum hrunsins. Glæframenn komust upp með ótrúlegasta athæfi í skjóli stuðnings hinna þöglu áhorfenda. Áræðnir menn höfðu frumkvæði og undirmálsfólk kinkaði kolli. Á bóluárunum var sár skortur á kverúlöntum og leiðindaskjóðum. Þeim fáu, sem eru á móti öllu og öllum og gagnrýna allt og alla. Fáir vildu spilla gleðinni í mesta partíi sögunnar. Vildu ekki fá þá umsögn Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur, að þeir þyrftu að fara í endurhæfingu. Það er til marks um getuleysi íslenzks samfélags. Fáir hafa kjark og burði til að segja, að keisarinn sé alls ekki í neinum fötum.
Tobin-skattur í Evrópu

Tobin-skatti eykst fylgi víðs vegar um Evrópu. Ráðamenn nokkurra ríkja vilja koma upp skatti á hreyfingar gjaldeyris. Skatturinn er rosalega lágur við hverja yfirfærslu, en hleðst upp við síendurteknar millifærslur. Skatturinn er kenndur við James Tobin, Nóbelsverðlaunahafa í hagfræði. Hefði hindrað áhlaup á gjaldmiðla, ef búið væri að innleiða hann. Innan Evrópusambandsins hafa Frakkland og Þýzkaland lagt til Tobin-skattinn, einnig Ítalía og Spánn, svo og Portúgal og Austurríki, Belgía og Finnland. Þarna er Bretland ekki á blaði, enda hefur ríkisstjórnin þar braskarana í City í heilagra manna tölu.
Fátækt er minnihlutavandi

Nærri tveir þriðju hlutar þjóðarinnar fóru til útlanda í fyrra. Ég hef áður bent á, að það bendi til meiri velmegunar en fátæktar. Í athugasemdum var haldið fram, að fólk gæti verið fátækt, þótt það færi til útlanda. Ferðir væru mannréttindi. Mér finnst þetta benda til, að sumir hafi brenglaðar hugmyndir um, hvað sé fátækt og hver séu mannréttindi. Ég tel fráleitt, að utanfarar séu svo illa haldnir, að til vandræða megi telja. Fátæklingar spara sér auðvitað utanferðir til að eiga til hnífs og skeiðar. Meirihluti þjóðarinnar lifir góðu lífi. Fátækt er mikill vandi, en samt fárra vandi.
Sjálfstraust nægir ekki

Traust snýst ekki um, hvort Benedikt Bogason treystir sér til að dæma í máli þar sem bíóvinur hans er verjandi. Gæti verið svo, ef fólk bæri traust til valdastéttarinnar. Traustið væri þá byggt á gamalli og góðri reynslu. Slíku er ekki til að dreifa hér á landi. Meira eða minna vantraust ríkir á allri valdastétt landsins, þar með töldum hæstaréttardómurum. Við þær aðstæður snýst traust um traust almennings, en ekki um traust valdsmanna á sjálfum sér. Þegar Benedikt Bogason og Jón Steinar Gunnlaugsson taka að sér að dæma þann, sem Davíð mikli kallar “valinkunnan sómamann”, er vissulega ills von.
Formaður af gráa svæðinu

Alvöru stjórnmálaflokkur getur ekki notað formann, sem kemur af gráu svæði í viðskiptalífinu. Sem skrifaði þá undir falskar dagsetningar skjala. Sem tók þátt í sjónhverfingum til að halda gjaldþroti Glitnis leyndu. Sem tók þátt í að hafa fé af banka. Getur ekki notað formann, er vissi ekki hvað hann gerði og heldur ekki haft formann, sem vissi hvað hann skrifaði undir. Bein aðild Bjarna Benediktssonar að fléttu Glitnis, Milestone og Vafnings kann að vera lögleg. En hún hentar ekki í ferilskrá manns, sem leiðir stjórnmálaflokk. Komið er að þeim krossgötum, að margir flokksmenn sjá, að þetta gengur ekki.
Andófið á krossgötum

Andóf gegn peningavaldi á Vesturlöndum stendur á krossgötum. Annars vegar er gríska andófið að fjara út í gripdeildum, ránum og íkveikjum. Hins vegar eru áhrif frá Bandaríkjunum í tjaldbúðum Occupy Wall Street hreyfingarinnar. Svo og andóf gegn hertum ákvæðum um höfundarétt. Kemur fram í andófi á götum úti og í hinum nýju félagsmiðlum. Svo sem á fésbók, en einkum þó á twitter, sem er rammpólitískari miðill. Þar vestra gerjast núna samstaða um framboð í kosningum. Rétt eins og hér á landi þessa dagana. Kannanir í Bandaríkjunum sýna, að yngri kynslóðir styðja róttæk framboð gegn ofurvaldi fjármagnsins.
35 kíló kvödd í gær

Hélt gærdaginn hátíðlegan. Um morguninn mældist ég 90 kíló og hafði þá misst 35 kíló á 30 mánuðum. Lengra ætla ég ekki, en halda þó þessari þyngd. Af því tilefni fór ég í Austur-Indíafélagið. Þar fékk ég kryddleginn lax, vafinn í bananalauf. Kryddið var chili, kúmín, kóríander, túrmerik og engifer. Svo fékk ég blandað grænmeti í þykkri sósu, kryddaðri með kanil, negul, hnetum og lárviðarlaufi. Loks snarkandi heitan kjúkling úr alvöru tandúri leirofni. Var nokkuð léttur í spori, er ég yfirgaf þetta frábæra sendiráð indverskrar menningar. Austur-Indíafélagið er meðal allra beztu veitingahúsa landsins.
Snorri haldi starfi

Snorri Óskarsson safnaðarstjóri hefur ekki predikað trúarofstæki í skólanum, þar sem hann kennir á Akureyri. Ekki getur komið skólanum við, nemendum eða foreldrum, þótt hann fjalli utan vinnutíma um hugðarefni sín. Hann á að fá að flytja trúarofstæki í söfnuði sínum eða bloggi sínu. Þar á meðal andstöðu við samkynhneigð, með tilvísun í Gamla testamentið. Hann má segja hana vera synd. Nánast ævinlega stimplar félagslegur rétttrúnaður vondar skoðanir sem vanhæfar. Hreki rétttrúnaðurinn fólk úr starfi fyrir vondar skoðanir utan vinnutíma, gengur hann of langt. Æsingur út af trúmálum gengur út í öfgar.
Krónan og vísitalan

Vísitölukerfið íslenzka hefur gengið sér til húðar. Veldur ekki hlutverki sínu að tryggja verðgildi fjárskuldbindinga. Hliðarverkanir eru of miklar. Verstur er vítahringur innbyggðu verðbólgunnar. Hækkun á einum lið leiðir til hækkunar annarra liða, sem áfram leiða keðjuverkunina. Vítahringurinn er herkostnaður þjóðarinnar af ónýtum gjaldmiðli. Krónan hrynur sífellt, áratug eftir áratug. Tími er kominn til að hætta þessari vitleysu. Evran liggur í augum uppi sem arftaki. Hún er hins vegar of óvinsæl. Að sinni er bezt að taka upp frelsi í notkun hvers konar gjaldmiðla í innlendum viðskiptum.