arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ótímabærar andlátsfréttir

Nánast daglega les ég í blogginu, að evran sé að hrynja. Vitnað í sveiflur í skráningu innan sólarhringa. Þetta meinta hrun á að sýna, að Evrópusambandið sé aðframkomið. Ríki þess muni hrynja hvert af öðru eins og dómínó, þegar eigendur peninga treysti þeim ekki lengur. Því meira, sem ég les af þessari óskhyggju, þeim mun meira stendur evran í stað. Óskhyggjan leitar útrásar á morgnana, þegar evran hnígur, en heldur svo kjafti, þegar hún rís síðar um daginn. Evran er ein allra traustasta mynt heims. Mun verða það áfram um ókomnar og ótímabærar andlátsfréttir í bloggi andstæðinga evrópuaðildar.
Gylfi fegrar feril sinn

Gylfi Magnússon reynir að fegra feril sinn sem efnahagsráðherra. Segir gömlu bófaflokkana heyra sögunni til. “Þeir sem stjórnuðu gömlu viðskiptablokkunum fóru með þeim. Þótt sum fyrirtækin líti svipað út og áður eru oftar en ekki komnir nýir eigendur og stjórnendur.” En þetta gerðist akkúrat ekki. Sumpart eru gömlu bófarnir risnir afskrifaðir upp frá dauðum og komnir til valda að nýju. Sumpart eru nýir stjórnendur nákvæmlega eins innréttaðir og hinir gömlu. Við þurfum ekki að líta lengra en til sjálfra bankanna. Þar stjórna bófarnir öllu að baki bankaleyndar. Siðvæðing viðskipta mistókst hjá Gylfa.
Kúluprinsar eru þjófar

Björn Margeirsson maraþonsigurvegari er genginn úr FH vegna aðkomu Kristjáns Arasonar kúluprins að þjálfun. Björn segir í DV: “Hann setti fjárfestingu sína í Kaupþingi inn í einkahlutafélag til að verða ekki ábyrgur fyrir henni persónulega. Það er þessi ehf-væðing, sem ég er að mótmæla; að geta stolið peningum á þennan hátt. Svona menn eiga bara einfaldlega að borga sínar skuldir til baka.” Þessi orð Björns segja allt, sem segja þarf. Íslenzk lög eru því miður sniðin fyrir bófa. Þeir, sem setja persónulegar skuldir sínar í félög án ábyrgðar, eru að stela peningum. Þeir eiga bara að borga sjálfir.
Skrítinn Evrópuspuni Atla

Atli Gíslason þingmaður segist hafa orðið var við viðræður stjórnarflokkanna og Framsóknar um samstarf í ríkisstjórn. Segist hafa fengið þær staðfestar í viðtölum og jafnvel séð þær sjálfur. Þær snúist um nýjan, evrópusinnaðan meirihluta. Augljós spuni Atla, að vinstri grænir pukrist um meirihluta um aðild að Evrópu. Ég hef séð margan skrítinn spunann um ævina, til dæmis hjá aðstoðarmanni Jóhönnu. En spuni Atla er lengra sóttur en aðrir slíkir. Hann er einfaldlega út í hött. Góður spuni þarf að hvíla á einu sannleikskorni. En skálduð tröllasaga Atla um málsorsakir er honum sjálfum til skammar.
Hægagangur Wikileaks

Wikileaks er í vanda. Tölvupóstar frá utanríkisþjónustu Bandaríkjanna berast ótrúlega hægt inn á vefinn. Með sama áframhaldi tekur nokkur ár að koma þeim inn. Á sama tíma bíða aðrir tölvupóstar, sem einnig eru merkir. Þar á ofan hefur Julian Assange hótað að birta viðkvæma tölvupósta, ef hann verði ekki sjálfur látinn í friði. Tölvupóstar Wikileaks eru því orðnir verzlunarvara milli hans og Bandaríkjanna. Slíkt gengur auðvitað alls ekki. Assange hefur neitað að víkja til hliðar vegna prívatmála hans í Svíþjóð, sem gengur ekki heldur. Hvar endar Wikileaks og hvar byrjar Assange? Hvar eru mörkin?
Jón stóra í Kryddsíldina

Ég legg til, að handrukkarinn Jón stóri verði með í kryddsíld Stöðvar 2 um áramótin. Þessi innantómi veizluþáttur varð óvart táknmynd hrunsins, þegar langþreytt fólk stöðvaði beina útsendingu. Enn minnast menn hinna velklæddu aumingja innan um freyðivínið, meðan andófsfólk kippti köplum úr sambandi. Jón stóri er líka fulltrúi ársins 2007, innantómur bjáni, sem Stöð 2 hossaði um daginn í prinsessuviðtali. Ef hafa á retro þátt í sjónvarpi, þarf að vera stíll yfir honum. Ekki er nóg að láta pólitíska aumingja setja upp álhatta í boði Rio Tinto Alcan. Til að fullkomna 2007 rugl Stöðvar 2 vantar Jón stóra.
Hræfuglar og bankabófar

Tvö teymi hræfugla berjast um líkið af Heklu. Arion-banki stígur til skiptis í fæturna og veit ekki sitt rjúkandi ráð. Felur sig bakvið Volkswagen, segir fyrirtækið heimta þessa eða hina eigendur. Það er vani bankabófa að fela sig bakvið vilja erlendra framleiðenda. Allt ferlið á sölu Heklu er hulið á sama hátt og annað söluferli á brunarústum í eigu bankans. Þannig tókst bófunum, sem settu Íslenzka aðalverktaka á hausinn, að klófesta líkið aftur eftir milljarða afskriftir Arions. Það stafar auðvitað af heimsku bankabófanna í Arion. Við eigum eftir að sjá meira rugl í samskiptum bankans við hræfugla.
Íslenzka óðagotið

Óðagotið við Landeyjahöfn er dæmigert. Í anda spakmælis Landsvirkjunar: “Við ætluðum hvort sem er þarna í gegn”. Það sögðu yfirmenn hennar, þegar kvartað var yfir, að jarðgöng voru staðsett, þar sem jarðlög voru veik. Í óðagotinu fannst þeim ekkert mál að fórna milljörðum. Þannig var Hitaveita Suðurnesja, keypti túrbínu án þess að eiga borholu. Þannig er einnig byggð álbræðsla í Keflavík, þótt engin sé orkan. Þannig heimta Húsvíkingar álbræðslu, þótt orku vanti nánast alveg. Þegar pólitískir og tæknilegir aumingjar taka saman höndum í óðagoti, verður niðurstaðan dæmigert íslenzk. Fúsk upp á milljarða.
Þeir skila engum pappírum

Víðast hvar í Evrópu er takmörkun ábyrgðar tekin af hlutafélögum, sem skila ekki skattskýrslu eða ársreikningi. Stjórnendur fyrirtækja taka þá sjálfir persónulega ábyrgð á tapi. Hér eru látnar nægja auglýsingar með áskorunum um að skila tilskildum plöggum. Þetta er munurinn á löndum Evrópusambandsins og óráðsíulandinu Íslandi. Hér komast menn upp með að skila hvorki skattskýrslu né ársreikningi hlutafélaga. Þess konar ástand og þess konar hugarfar kom Íslandi á kaldan klaka í kreppunni. Samvizkulausir fjárglæframenn komust upp með nánast hvað sem var. Unz allt var komið á hausinn og ekki króna í búinu.
Ógna fátækum fréttamönnum

Flestir hættulegir glæpamenn ganga ekki lausir, þótt þeir hafi ekki verið dæmdir. Sitja í margframlengdu gæzluvarðhaldi, þótt sakir hafi ekki verið sannaðar frá sjónarhóli lagatækni. Gildir hins vegar ekki um hættulegustu bófa landsins, fjárglæframennina. Engir hafa valdið þjóðinni meira tjóni og einstaklingum meiri hörmungum en mafíur fjárglæframanna. Þeir sitja samt ekki í gæzluvarðhaldi eins og þeir mundu gera í Bandaríkjunum. Þeir ganga lausir, þótt þeir hafi komið undan tugum og kanski hundruðum milljarða. Og skemmta sér við að ógna fátækum fréttamönnum með stefnum fyrir meiðyrði.
Milljarðar Möllers og Marshalls

Tímabært er að draga Kristján Möller og Robert Marshall fyrir Landsdóm. Tóku fram fyrir hendur tæknimanna, er vildu rannsaka Landeyjahöfn betur. Marshall var formaður stýrihóps um hönnunina og Möller ráðherrann, sem keyrði höfnina áfram. Að ruglinu kom líka Elliði Vignisson bæjarstjóri í Eyjum. Þessir þrír pólitíkusar bera ábyrgð á óðagotinu. Nú er komið í ljós, að höfnin gengur ekki upp. Fyllist jafnóðum af sandi. Frekari sanddæling mun kosta blóðuga milljarða. Kominn er tími til að fresta ruglinu og hugsa dæmið upp á nýtt á ódýru teikniborði áður en milljörðum af skattfé er eytt í pólitískt óðagot.
Vörn Brynjars er hafin

Brynjar Níelsson lagatæknir þreytist ekki á að koma mér á óvart. Nú skrifar hann grein um, að þyngri refsingar beri keim af hefnd. Rétt eins og fólk sé að heimta meiri refsingar en áður. Hef ekki orðið var við þá kröfu. Geri samt ráð fyrir, að fólk vilji, að fjárglæframenn fái hlutfallsega sömu dóma og þeir sem stela ölkippu. Fái til dæmis hundrað ára fangelsi fyrir hvern milljarð, sem þeir stálu. Það er ekki krafa um þyngri refsingu af völdum reiði eða hefndar. Bara krafa um, að Armaní-klæddu bófarnir, sem Brynjar mun verja, fái ekki hlutfallslega vægari dóma en venjulegir bjórkippuþjófar.
Bitlingur spillta Gnarrs

Heilbrigður flokkur velur menn til ábyrgðarstarfa á grundvelli þekkingar og reynslu. Velur með því hugarfari menn í stjórn Slökkviliðs Reykjavíkur, svo dæmi sé nefnt. Algengast er, að flokkar fari ekkert eftir þessu, heldur noti stjórnarsetu sem bitling fyrir flokkshest. Því tölum við um gömlu flokkana sem fjórflokkinn. Ný framboð smitast samt strax, einkum þó Bezti flokkurinn. Hagar sér eins og versti bitlingaflokkur. Þannig er Jón Gnarr borgarstjóri fulltrúi flokksins í stjórn Slökkviliðsins. Fær feitan hundrað þúsund króna mánaðarlegan bitling ofan á borgarstjóralaun. Gerspillt kvígildi hann Gnarr.
Maður aldarinnar fundinn

Bradley Manning er maður ársins. Sætir illri meðferð í einangrun í einu stærsta hryðjuverkaríki heimsins, Bandaríkjunum. Sakaður um að hafa lekið skjölunum, sem fremstu dagblöð heimsins birta þessa dagana. Sé það rétt, er Bradley maðurinn, sem mest breytti heiminum árið 2010. Raunar hefur enginn breytt heiminum meira á þessari öld. Allt verður í heiminum hverfult við birtingu bandarísku leyniskjalanna. Við höfðum áður trúað, að valdamenn um heim allan væru að þjóna þjóðum sínum og mannkyni. Nú erum við smám saman að átta okkur á, að þeir eru flestir að mestu leyti bölvaðir drullusokkar.
Forsætisráðherra laug

Fullkomlega eðlilegt er, að spurt sé um greiðslur ráðuneyta til svonefndra sérfræðinga. Enn brýnna er, að útskýrt sé, hvers vegna svör forsætisráðherra eru röng. Þar vantar sérfræðinga og þar vantar upphæðir. Viðbrögð Jóhönnu Sigurðardóttur eru út í hött. Felur sig bak við kontórista. Segir, að þetta sé “alvarleg aðför að starfsheiðri starfsmanna Stjórnarráðsins”. Sama er að segja um Álfheiði Ingadóttur í forsætisnefnd Alþingis. Segir fyrirspurnina vera “einelti við fræðimenn”. Málið snýst ekki um neitt slíkt. Það snýst um, að forsætis reyndi að fela greiðslur til sérfræðinga. Hún laug að þjóðinni.
Gunnar var virðingarfíkill

Ræðumaður var ég á fundi, sem haldinn var til stuðnings framboði Gunnars Thoroddsen til forseta Íslands 1968. Ég var þá ungur ritstjóri Vísis. Einn þeirra, sem Gunnar dáleiddi með kurteisi og ræðumennsku. Eftir það hvarf Gunnar úr lífi mínu, en rifjast nú upp við lestur ævisögu hans eftir Guðna Th. Jóhannesson. Hún hefur breytt sýn minni á Gunnar. Fyrst og fremst var hann kræfur pólitíkus. Tefldi öðru fólki fram til stuðnings þrá sinni í öll helztu embætti þjóðarinnar. Haldinn virðingarfíkn á háu stigi, vildi baða sig í sviðsljósi okkar. Í linnulausu metorðaklifri gerði hann lítið gagn.
Írsk og íslenzk hross

Írar hafa löngum verið taldir hestamenn eins og Íslendingar. Þar eru saman komin mest verðmæti heimsins í hrossum talið. Frægustu veðhlaupahestar heims eru þar á beit. Með fjárhagshruni Írlands bilaði undirstaða hrossaeignar. Miðstéttarfólk, sem áður átti hest eða hlut í hesti, hefur ekki lengur ráð á að halda þeirri eign uppi. Lausnin er því miður oft sú að skilja hestinn eftir í reiðileysi. Þeim er sturtað á öskuhauga, þar sem þeir ráfa um í vatnsleysi og fæðuskorti. Tugþúsundir hrossa eru komin á vonarvöl á Írlandi. Hér á Íslandi gerðist ekkert slíkt. Hér hafa nánast öll hross nóg að bíta.
Græðgisvæddir flugvellir

Mikill snjór er víða um Evrópu, en sáralítill við London. Samt fór flug þar úr skorðum, því að flugvellirnir lokuðust. Þeir voru meira eða minna lokaðir dögum saman. Ástæðan var skortur á rekstraröryggi. Tæki og búnað skorti til ruðnings á tveggja sentimetra snjólagi. Stafar af græðgisvæðingu vallarins. Hann var einkavæddur að hætti Thatcher járnfrúar. Einkaaðilinn BAA sparar öryggisatriði til að kreista sem mestan gróða út úr samningnum við ríkið. Þannig fer líka annars staðar, þar sem innviðir samfélags eru einkavæddir. Þannig verða hiti og rafmagn ótraust í Keflavík hjá Ross Beaty í Magma.
Kæsing um veröld víða

Sjaldgæft er orðið, að ég leiti mér fræðslu í dagblöðum. Þau eru orðin full af uppskriftum og slúðri með fréttatilkynningum í bland. Gladdist því, þegar ég las greinar Þóris Bergssonar og Gunnars Smára Egilssonar í Fréttatímanum um kæsingu matar víða um heim. Við höfum kæsta skötu, Norðmenn hafa rakfisk og Svíar hafa surströmming. Meira er kæst í Austur-Asíu. Þeir félagar skrifa um kimchi, kæst grænmeti í Kóreu, og um kæst sushi í Japan. Og kæst garum í Róm. Fyrir daga kæli- og frystiskápa varðveitti kæsing matinn. Við lestur greinanna varð ég margs vísari, sem er því miður of sjaldgæft með fjölmiðla.
Ekki bara Lúsía frá Eþiópíu

Genarannsóknir leiða í ljós, að forfeður mannkyns voru fjölbreyttari en áður var talið. Ekki bara Neanderdalsmenn eru þáttur af fortíð okkar, heldur líka svonefndir Denisovítar. Það er nýfundinn kynstofn, sem var uppi í Asíu fyrir 30.000 árum. Þá voru samtímis uppi Neanderdalsmenn, Denisovítar og CroMagnon nútímamenn. CroMagnon voru nútímalegastir þessara kynstofna, fínlegar vaxnir og hausminni. Urðu sigurvegarar samskipta kynstofnanna, en blönduðust samt hinum tveimur lítillega. Þannig er mannkyn nútímans ekki að öllu leyti ættað frá Afríku og ekki að öllu leyti ættað frá sömu konunni, Lúsíu frá Eþiópíu.
Grísk-rómversk arfleifð okkar

Bandarískir stjórnmálaskýrendur tala stundum um Judeo-Christian þáttinn í arfleifð Vesturlanda sem hornstein þeirrar arfleifðar. Kann að eiga við um Bandaríkin, þar sem biblíutrú er sterk. Á miklu síður við um Evrópu, sem er meira eða minna trúlaus. Miklu nær væri að tala um Greco-Christian arfleifð. Forna Grikkland er áhrifameira í Evrópu en forna Gyðingaland. Páll postuli var Grikki. Til dæmis er siðfræði okkar fremur grísk en biblíuleg. Fríþanki Forngrikkja gegnsýrir evrópsk sjónarmið nútímans. Lýðræði okkar er ættað frá Aþenu og réttarfar frá Róm. Ég mundi helzt tala um Greco-Roman arfleifð. Gleðileg jól!
Arions-menn hafðir að fífli

Gunnar Sverrisson og Karl Þráinsson í Íslenzkum aðalverktökum höfðu Arion-banka að fífli. Fengu afskrifaða tíu til fimmtán milljarða út á að hverfa frá fyrirtækinu. Nýr eigandi var svissneskur, Martin Holdings. Það var bara yfirvarp. Nokkrum mánuðum síðar reyndust Gunnar og Karl vera komnir aftur til valda í fyrirtækinu. Arion-banki hefur látið leka, að valdamenn þar séu ósáttir við þessa útkomu dæmisins. Enda er þjóðin andvíg bönkum, sem mylja undir ofurmenni, er komu fyrirtækjum á hausinn. En málið er einfaldlega, að stjórnendur Arion-banka voru hafðir að fífli, því að þeir eru bara fífl.
Taumlaus frekja vestfirzk

Formaður Fjórðungssambands Vestfirðingar segir boltann vera hjá ríkinu. Það hafi stundað smáskammtalækningar á Vestfjörðum. Meira þurfi til, annars flytjist fólk brott. Albertína Elíasdóttir segir ríkisstjórnina gefa skít í Vestfirðinga. Þetta er taumlaus frekja formannsins. Ríkið getur ekki tekið að sér að hindra brottflutning milli svæða. Atvinna er góð á Vestfjörðum í samanburði við suðvesturhornið. Samgöngur hafa batnað og munu áfram batna. Ef Vestfirðingar vilja flytja annað, er ekki við ríkisstjórnina að sakast. Upphlaup formannsins er dæmi um taumlausa frekju, sem of margir temja sér.
Lilja og lýðræði meirihlutans

Ég hef góða trú á Lilju Mósesdóttur, held að hún hafi mikið til síns máls í efnahagsmálum. Miklu lakar lízt mér á Atla Gíslason, sem er mest í fríi frá þingstörfum. Enn verr á Ásmund Einar Daðason, sem mætti illa í fjárlaganefnd og gaf rangar uppýsingar um hagsmuni sína. Ég held, að Lilja sé í lélegum félagsskap með þeim tveimur. Líka tel ég, að þröng takmörk séu fyrir harðri keyrslu minnihluta-sjónarmiða. Lilju er skylt að selja flokki sínum eitthvað af sjónarmiðum sínum. Að svo miklu leyti, sem henni tekst það ekki, á hún að lúta lýðræði meirihlutans og samþykkja fjárlögin. Davíð húkir á fjósbitanum.
Efnahagssigur Steingríms

Efnahagslega er endurreisn Íslands að lukkast undir forustu Steingríms J. Sigfússonar. Þótt hann geri margt rangt. Ríkið hefur axlað ofurskuldir banka án þess að skerða velferð að ráði. Við búum við atvinnulíf, sem keyrir á 95% dampi, sem er frábær útkoma. Hálf þjóðin hefur það flott, ég sannfærðist um það í ráfi um verzlanir. Atvinnuleysi er minna en víðast annars staðar, enda getur fólk flúið land til góðrar vinnu í Noregi. Verðbólga er nánast horfin. Nú vantar okkur bara að losna við krónuna, sem veldur gjaldeyrishöftum. En það má Steingrímur ekki heyra, né heldur, að nýju bankarnir verði siðvæddir.
Velferð er betri en 2007

Lilja Mósesdóttir er betri hagfræðingur en Steingrímur J. Sigfússon, þótt hún sé menntuð sem slík. Þar að auki ber hún skynbragð á siðferði. Hann er hins vegar partur af gamla Íslandi og reynir að endurreisa það, að meðtöldum glæpa-bönkum. Aðeins að einu leyti er ég ósammála Lilju. Hún hefur þá stefnu Sjálfstæðisflokksins að krækja í fyrirframskatt af séreignasjóðum. Af því er skammtímagróði, er hefnir sín síðar. Trikkið einkennir skrumara, sem vilja forðast sársauka fólks. Hrunið leiðir óhjákvæmilega til sársauka. Hann er samt furðu lítill. Velferð er betri en árið 2007. Frábær árangur Steingríms.
Fávita-hagfræðin blómstrar

Paul Krugman kallar það

zombie-hagfræðina. Er að fjalla um frjálshyggjuna, sem þandi hagblöðruna og setti bankana á hausinn. Eftirlit var uppnefnt sem eftirlitsiðnaður og úrskurðað óþarft. Krugman segir, að fávita-hagfræðin sé enn við völd. Barack Obama varðveitir hana, veitir auðmönnum skattaafslátt. Helzti fávita-hagfræðingur Bretlands, George Osborne, er fjármálaráðherra. Bankabófar að hætti Íslands, sem settu bankana á hausinn, nota ríkisframlag til að magna sína eigin bónusa. Helztu fjármálastofnanair heims beita enn fávita-hagfræði. Þar á meðal Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn og Evrópusambandið.
Útvíkkað einelti pólitíkusa

Hugtakið einelti hefur víkkað síðustu árin. Opinberar persónur eru farnar að kvarta um einelti. Embættismenn og nú síðast pólitíkusar. Ögmundur Jónasson segir meinlausan tölvupóst Ólínu Þorvarðardóttur fela í sér, að hún leggi Lilju Mósesdóttur í einelti. Það er stutt á fésbókinni. Þar er líka kvartað um, að fjölmiðlar leggi í einelti þá þingmenn vinstri grænna, sem sátu hjá við afgreiðslu fjárlaga. Felst einelti í að segja Atla Gíslason vera meira í fríi en aðrir þingmenn? Felst einelti í að segja, að Ásmundur Einar Daðason hafi logið um hagsmunatengsli sín. Fyrir mér er þetta ný túlkun á einelti.
Má ekki koma nálægt peningum

Heimildir hrannast upp um óráðsíu Steingríms Sigfússonar fjármálaráðherra. Vissi, að VBS fjárfestingarbanki var orðinn ógjaldfær í febrúar 2008. Ernst & Young endurskoðunin hafði gefið ráðuneytið skýrslu. Samt ákvað Steingrímur í marz 2009 að veita bankanum 26 milljarða fyrirgreiðslu. Síðan fór bankinn á hausinn eins og efni stóðu til. Peningar ríkisins brunnu upp. Smám saman hleðst upp syndaregistur Steingríms. Hann brenndi tólf milljörðum í Sjóvá rétt fyrir gjaldþrot tryggingafélagsins. Og ábyrgðist Landsbankanum tjón af völdum nýsamþykktra gengislánalaga. Hann má alls ekki koma nálægt peningum.
Sjóðirnir fjármagna lúxusbíla

Árið 2007 stendur enn yfir hjá Icelandair og Framtakssjóði lífeyrissjóðanna. Sjóðurinn spýtti þremur milljörðum af fé lífeyrisþega inn í Icelandair. Þá tók Björgólfur Jóhannsson forstjóri til óspilltra málanna. Notaði féð í að kaupa lúxusbíla handa yfirmönnum fyrirtækisins. Land Cruiser, Pathfinder, Lexus og fleiri dýrar tegundir. Lífeyrissjóðirnir urðu frægir að endemum í hruninu. Eftir það kom í ljós, að þeir höfðu brennt peningum lífeyrisþega í alls konar vafstur andstætt reglum sjóðanna. Nú hafa þeir myndað sérstakan Framtakssjóð, sem heldur uppteknum hætti ársins 2007 sællar minningar.
Okkur vantar framhjáhald

Því miður er ekkert til í kjaftsögum um framhjáhald Steingríms Sigfússonar. Ekki frekar en Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur. Hér skortir allt alvöru sex í pólitík. Ég er ekki að biðja um geðveikina í Berlusconi, en vísa bara til franskra stjórnmálamanna og -kvenna. Þar er hefðin, að öll haldi framhjá, annars næðu þau ekki kjöri. Framhjáhald er aðeins hneyksli í engilsaxneskum löndum, þar sem fólk er fullt af kristilegri strangtrú. Vestan hafs hrekkur fólk úr pólitík, ef það ráfar út af þrönga veginum. Við hér norður við íshaf erum svo nánast kyndauf. Hér mætti vera safaríkara að skrifa um póltíkusana.
Gagnslausi endurskoðandinn

Íslandsbanki notar sama innri endurskoðanda og forverinn Glitnir hafði fyrir hrun. Ágúst Hrafnkelsson sá ekki gjaldþrot Glitnis koma og mun koma bankanum að sama gagni núna. Að sögn Friðriks Sophussonar stjórnarformanns hefur hann ýmsa kosti. Próf í faginu og sérstakt próf í innri endurskoðun banka. Einnig próf í viðskiptafræði og verðbréfum. Formaður félags innri endurskoðenda og aðili að alþjóðlegum samtökum þeirra. Fylgist vel með faginu, segir Friðrik, og er vandanum vaxinn. Sem innri endurskoðandi reyndist hann vita gagnslaus, en það er víst önnur saga. Endurskoðendur þurfa nefnilega ekki að gera gagn.
Stóra níðpóstamálið Lilju

Birgitta Jónsdóttir segir Lilju Mósesdóttur hafa trúað Hreyfingunni fyrir ljótum níðpóstum um sig frá Samfylkingunni. Hver af öðrum hafa þingmenn Samfylkingarinnar birt sína tölvupósta, sem virðast harla kurteisir. Kominn er því tími til að leggja spilin á borðið og segja, hverjir senda Lilju níðpóst. Eða níðpóst um Lilju til þriðja aðila. Annars er upphlaup hennar og Hreyfingarinnar bara óskammfeilið eins og sjálft blaðið, sem var vettvangur dylgjanna. Enginn er vel settur, sem gerir Hádegismóra að öxl til að gráta á. Stóra níðpóstamálið hefur hingað til fallið flatt, hvað sem síðar verður.
Reyna að slátra IceSave

Stuðningsmenn Gunnlaugs Davíðs Sigmundssonar í Indefence leita leiða til að fá klappstýruna á Bessastöðum til að slátra IceSave. Út um þúfur fór tilraun Guðmundar Franklíns til að flagga mótmælum á fésbók. Undirskriftirnar 35.000 reyndust falsaðar. Þær voru bara gamlar 15.000 undirskriftir frá næstsíðasta IceSave samningi. Mótmælin voru því fölsuð frá grunni, bæði að innihaldi og magni. Jóhannes Gunnarsson í Indefence hópnum er samt staffírugur. Sagði í viðtali við This is Money, að hann teldi flesta Íslendinga vera andvíga nýja samningnum. Nú á hann bara eftir að sannfæra forsetann um, að svo sé í raun.
Bílakjallari ruggar kerfinu

Rekstrarfélag tónlistarhúss hrunsins hyggst keyra upp stöðumælagjöld til að geta leigt út bílastæði í kjallaranum. Aðferðin er þessi. Einkaaðili býður í bílastæðin og leigir þau út á uppsprengdu verði. Kærir síðan borgina fyrir að niðurgreiða sín bílastæðahús. Samkeppniseftirlitið úrskurðar borginni í óhag. Hún neyðist til að margfalda gjald af sínum bílastæðum. Allir græða nema auðvitað notendur. Þeir eru hvort sem er vanir að tapa. Þannig getur einkafyrirtæki stýrt stefnu borgarinnar. Til að verjast þessu þarf að setja reglu um að banna ódýrt trikk til að fá leigjanda að ofurdýrum kjallara.
Talsmaður vandamála-karla

Brynjar Níelsson er hugmyndafræðingur íhaldssamra skoðana. Frægastur fyrir öldruð viðhorf í kynferðismálum: Vandamál karla, sem neyðast til að nauðga konum, sem hætta við ástarleik, áður en kemur að samförum. Þetta er þekkt vandamál karlaveldis. Einnig fer gribban Eva Joly í taugar Brynjars. Enda setti hún á hvolf gamalgróið valdakerfi, sem felst í, að refsilaust sé, að yfirstéttin ræni aumingjana. Fylgismenn hans í stétt lagatækna gráta mjög, að skilanefndir séu hranalegar í umgengni við fínimenn. Pirringur dagsins er Stofnun Evu Joly, sem Brynjar Níelsson lagatæknir finnur allt til foráttu.
Milljarðar síbrotafíkils

Steingrímur J. Sigfússon hefur veðsett skattgreiðendur Landsbankanum. Setji ríkið lög, sem lækka verð á eignum bankans, þarf að bæta bankanum tjónið. Nú hefur ríkið sett lög um gengislán, sem rýra eignir bankans. Kostnaður verður lagður á skattgreiðendur árið 2013 samkvæmt samningi bankans og ríkisins. Þetta er hreinn og klár þjófnaður. Án þess að upplýsa kjósendur lagði hann fram lagafrumvarp, sem felur í sér milljarðakostnað skattgreiðenda. Alþingi samþykkti frumvarpið og tók þátt í glæpnum. Steingrímur var áður búinn að stela tólf milljörðum til að borga vafninga Bjarna Benediktssonar í Sjóvá.
Áhyggjur af Þórhildi

Fréttablaðið hefur í dag forsíðu-áhyggjur af fyrirhugðu banni við lendingu herflugvéla á Reykjavíkurflugvelli. Þórhildur Danadrottning geti ekki lent í Reykjavík, né þyrlur danska sjóhersins. Samkvæmt ný-íslenzkri blaðamennsku talar blaðið bara við annan málsaðila, ekki hinn. Vafalaust hefði blaðið með gamaldags blaðamennsku komizt að raun um, að undanþágur væri hægt að veita. Leyfa má grobb-flugvélum þjóðhöfðingja að lenda í Reykjavík, svo og danska sjóhernum. Borgarstjórn Reykjavíkur samþykkti einróma að óska eftir banni stjórnvalda við hernaðarflugi í Reykjavík og það skiptir mig og fleiri máli.