arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Atvinnuleysið er plat

Raunverulegt atvinnuleysi er mjög lítið í byggingaiðnaði, þótt margir séu á skrá. Mikið af því tengist svartri vinnu. Hún étur upp sjóði, sem eiga að nýtast hinum raunverulega atvinnulausu. Alkunnugt er, að erfitt er að fá fagmenn til vinnu, þrátt fyrir meint atvinnuleysi. Í raun leystist kreppan í byggingaiðnaði með brottför áttaþúsund erlendra manna. 8000 manns hurfu. Atvinnuleysið í greininni var hreinlega flutt út. Nauðsynlegt er að kanna veruleikann að baki meintu atvinnuleysi og beita menn tilfinnanlegum sektum, ef upp um þá kemst. Við höfum ekki efni á að borga gervi-atvinnuleysi.
Stjórnin er andvíg gegnsæi

Ríkisstjórnin er sannkölluð pukurstjórn, alger andstæða þess gegnsæis, sem boðað var við stofnun hennar. IceSave samningurinn er bezta dæmið. Stjórnin hugðist hvorki láta þing né þjóð fá að vita um innihald hans. Valdi þætti til að birta, en hélt öðrum leyndum. Smám saman var efnið kreist út úr henni, alltaf með semingi. Enn er ekki vitað um innihald hliðarbókana hans. Stjórnin þóttist í upphafi fylgja hinni nýju stefnu gegnsæis. En hefur í raun stundað meira pukur en fyrri stjórnir. Pukrið er í senn ósiðlegt og ópraktískt. Því að ríkisstjórnin kemst ekki upp með gamalgróið siðleysi.
Herfangið á landsbyggðinni

Þótt 70% af tekjum ríkisins af umferðinni komi frá höfuðborgarsvæðinu, renna bara 3% þangað til baka. Veruleg breyting til hins verra. Hvorki þingmenn svæðisins né bæjarfulltrúar hafa lagt sig fram um að fá þetta lagað. Enginn þeirra hefur mótmælt opinberlega. Pólitíkusar höfuðborgarsvæðisins eru gerólíkir starfsbræðrunum á landsbyggðinni. Þar mælist pólitísk velgengni í herfanginu, sem menn ná heim í hérað. Á höfuðborgarsvæðinu láta kjósendur sér vel líka, að pólitíkusar nái engu herfangi. Grafin eru rándýr göng á afskekktustu stöðum, en umferðarteppur látnar viðgangast í Reykjavík.
Sáttmáli eymdarinnar

Sáttmáli um stöðugleika jafngildir friði á vinnumarkaði. Annað gagn gerir hann ekki, en mikill skaði fylgir honum. Aðilar vinnumarkaðarins gæta ekki hagsmuna almennings, heldur sérhagsmuna. Til dæmis þeirra, sem betur eru settir. Alþýðusambandið er eins og spegilmynd af Samtökum atvinnulífsins. Þar ríkir sama eymdarhagfræði frjálshyggju. Á báðum stöðum ráða ferðinni hagfræðingar eymdarinnar. Alþýðusambandið hefur óbeit á sköttum og vill heldur skerða þjónustu við þá, sem minna mega sín. Samtök atvinnulífsins reyna svo að troða inn banni við frekari hugmyndum um fyrningu aflakvóta.
Þar sem menn hata kúnnann

Segafredo við Lækjartorg hefur látið á sjá. Í vetur fékk ég sjálfkrafa sykur og vatnsglas með espresso-kaffinu. Eins og á Ítalíu. Nú verð ég að koma að diskinum og ná í sykur, hella vatni í glas, taka servéttu. Minni þjónusta fyrir sama verð. Þó er verra, að starfsfólk er skapverra en áður. Ég benti á, að ég hafði fengið lítinn kaffiskammt, þótt ég hefði borgað fyrir stóran. Þjónustan setti upp á sig svip, baðst ekki afsökunar, og hreytti síðan í mig rétt mældu kaffi. Segafredo fær sjálfkrafa slæðing af túristum á sumrin. En hræddur er ég um, að innlendum fastagestum fækki, ef menn hata kúnnann.
Hrun svokallaðra lögmanna

Lögmannafélagið er orðið frægast af orðalaginu “svokallað bankahrun”. Sýnir firringu ráðamanna félagsins. Fyrst varð félagið frægt í vetur af andstöðu við sannleiksnefnd Alþingis og við afnám þagnarskyldu. Síðan varð það enn frægara af andstöðu við afskipti Evu Joly af hruni Íslands. Lögmenn hafa lengi verið helztu púlsmenn græðgisvæðingarinnar, ásamt endurskoðendum. Óttast að verða eltir og látnir svara til saka. Fyrir aðstoð við lagakróka og skattsvik græðgisvæðingar í tengslum við banka, krosseignarfélög, útrás. Ef Lögmannafélagið ályktar um eitthvað, finnum við siðleysið leggja um allt.
Kapphlaup um einkunnir

Árum saman var jagast út í samræmd próf. Menntafræðingar og menntavitar höfðu allt á hornum sér. Meðal annars sökuðu þeir samræmdu prófin um að hvetja til kapphlaups um einkunnir. Og kapphlaups milli menntaskóla um að verða sem mestir elítuskólar. Nú hafa samræmd próf verið afnumin. Og hvað gerist. Allt verður vitlaust. Sumir skólar eru sakaðir um að gefa óeðlilega háar einkunnir. Foreldrar með börn upp á 8,5 og 9,0 eru gráti næst. Þau komast ekki að fyrir börnum úr svindlskólum. Skásti kosturinn í vonlausri stöðu er að koma aftur upp gömlu, samræmdu prófunum í einum grænum hvelli.
Notaleg hlýja evrópsk

Evrópusambandið hefur slitið viðræðum við Króatíu um aðild að bandalaginu. Stafar af, að Króatía hefur ekki enn samið við Slóveníu um landhelgismál. Sambandið gerði engar slíkar athugasemdir, þegar Slóvenía varð aðili, enda var þá hvorugt ríkið aðili. Nú er Slóvenía hins vegar orðin aðili og þá gætir Evrópusambandið hagsmuna þess ríkis. Eins og sambandið gætir hagsmuna Bretlands og Hollands gagnvart Íslandi út af IceSave. Þótt þetta sé að mörgu leyti skítasamband, gagnast það þeim, sem í því eru. Þótt ég sjái hundrað galla við sambandið, er þó notalegra að vera inni en vera úti í kuldanum.
Hálslón veldur landauðn

Vatnsborð við Hálslón er nú í lægstu stöðu. Þar sést nú þrjátíu kílómetra leirsvæði, þar sem áður var vatn og þar áður gróður. Í þurrkunum verður leirinn eins og hveiti. Hann er farinn að fjúka og mun senn valda mikilli landauðn. Stíflan veldur ekki bara missi fagurra fossa, sem fóru undir vatn. Veldur líka vandræðum á stórum svæðum, ekki bara í nánasta umhverfi lónsins. Þessu spáðu Ómar Ragnarsson og fræðimenn og nú er það komið fram. Mikil er ábyrgð þeirra, sem komu með pólitísku offorsi upp hinni miklu stíflu og miðlunarlóni. Virkjunin við Kárahnjúka er einn mesti glæpur Íslandssögunnar.
Hýðist við höfuðkirkjur

Þingmenn Sjálfstæðisflokksins og Framsóknarflokksins eiga að taka sér frí frá pólitík. Klæða sig í sekk og ösku og ganga milli höfuðkirkja landsins. Láta hýða sig við hverja kirkju eins og Sturla Sighvatsson. Syndir þeirra eru ofboðslegar. Þeir bjuggu til loftbóluna, sem nú hefur sprungið í andlit þjóðarinnar. Þeir seldu börn okkar og barnabörn í ánauð. Vegna pólitísks fíflaskapar þingmanna, sem höfðu tekið trú á græðgisvæðingu. Þar með talið einkarekið og eftirlitslaust bankakerfi. Þeir færðu okkur þjóðaróvinina mestu, Davíð Oddsson og Halldór Ásgrímsson. Og eiga núna ekki að rífa kjaft.
Orðin tóm eru innantóm

Varðar lítið um, hvað Björgólfur Thor Björgólfsson hugsar á degi hverjum. Langar hins vegar að vita, hvað hann endurgreiðir þjóðinni. Þarf ekki að lesa mærðartexta, sem Ásgeir Friðgeirsson semur fyrir hann. Yfirlýsingar um góðan vilja ná skammt. Yfirbót felst eingöngu í endurgreiðslum. IceSave var svindl af hálfu banka, sem Björgólfur átti. Hann komst yfir þann banka með klækjum Davíðs Oddssonar og Sjálfstæðisflokksins. Þeir aðilar þurfa nú að taka saman höndum. Um að sýna Björgólfi fram á, að innantóm orð friða ekki lengur neinn. Meðan hann endurgreiðir ekkert á hann að hafa hægt um sig.
Ofursaltað grillolíubragð

Fæ alltaf sting fyrir hjartað, þegar mér er boðið í útigrill. Oftast eru notaðar forkryddaðar kjötsneiðar. Þær eru undantekningarlaust vondar, án kjötbragðs, en með ofursöltu grillolíubragði. Það kemur hjá fullorðnum í stað tómatsósubragðs hjá börnum. Oftast hef ég aðgang að nothæfu kjötborði, en þegar ég er á Hrunaheiðum, verð ég að nota Samkaup á Flúðum. Þar eru bara seldar forkryddaðar kjötsneiðar af ýmsu tagi fyrir sumarbústaðafólk. Ég hef þrisvar keypt þær í neyð. Reyni að skafa kjötið og þurrka það, án árangurs. Í rauninni er mjög erfitt að búa annars staðar en á höfuðborgarsvæðinu.
Ormur á gulli upplýsinga

Núverandi pukurstjórn bjó ekki til IceSave ruglið, erfði það frá vanhæfu stjórninni. Samt ber nýja stjórnin ábyrgð. Verst er pukrið, sem einkennir þetta mál eins og önnur hennar mál. Hún vill ekki, að almenningur fái neitt að vita um neitt. Hún liggur eins og ormur á gulli upplýsinga til að geta gefið út marklausar fullyrðingar í skjóli upplýsingaskorts. Þannig heldur hún leyndu, að eignir Landsbankans í Bretlandi eru lélegar. Þannig hélt hún leyndu, að hundruð milljarða í IceSave vöxtum endurheimtast ekki. Hún vildi, að þingmenn samþykktu IceSave samkomulagið án þess að fá að lesa það.
Sex milljónir á mannsbarn

Ef allar eignir IceSave innheimtast, þarf ríkið samt að borga 300 milljarða í vexti. Það gera þrjár milljónir á hvert mannsbarn í landinu. Margfalt verra en hinir illræmdu Versalasamningar. Ef eignirnar innheimtast ekki að fullu, þarf ríkið að borga 200 milljarða til viðbótar. Alls gera þetta sex milljónir á hvert mannsbarn í landinu. Alþjóða gjaldeyrissjóðnum og Evrópusambandinu finnt það hlutskipti sæmandi Íslendingum framtíðarinnar. Í stuttu máli er samningurinn um IceSave rugl frá upphafi til enda. Það er ekki 500 milljarða virði að hafa fjölþjóðastofnanir í góðu skapi.
IceSave versnar daglega

IceSave versnaði gasalega í gær. Þá kom á daginn, að við náum ekki greiðslum vaxta til baka. Þar eru 300 milljarðar, sem við skuldum örugglega eftir sjö ár, þótt eignir innheimtist. Til viðbótar kemur svo 200 milljarða mínus í eignum. Við héldum, að við þyrftum bara að borga seinni upphæðina. Fyrri upphæðin kom ekki í ljós fyrr en í gær. Þannig fáum við að vita sannleikann í skömmtum. Ríkisstjórnin vonaði, að þingmenn mundu samþykkja samninginn um IceSave á grundvelli ónógra upplýsinga. Því meira sem smám saman fréttist af hryllingi samningsins, þeim mun ótrúlegra er, að hann verði samþykktur.
Kratar í grænum sjó

Kratar fengu slæma útreið í kosningum til Evrópuþingsins. Í löndum þar sem þeir eru við stjórn og í löndum þar sem þeir eru í stjórnarandstöðu. Brezkir kratar fengu 16% atkvæða, franskir 16%, þýzkir 21%, pólskir 12%, hollenzkir 12%, sænskir 24% og ítalskir 26%. Aðeins spænskir kratar náðu frambærilegri kosningu, 38%. Sigurvegarar voru frjálshyggjuflokkar, grænir flokkar og ýmsir jaðarflokkar. Meirihluti frjálshyggjuflokka efldist og José Manuel Barroso frjálshyggjumaður verður endurkosinn framkvæmdastjóri til fimm ára. Vilja íslenzkir kratar lenda í hafsjó róttækra hægri sjónarmiða í Evrópu?
Við borgum aldeilis ekki

Ef IceSave samningurinn fer illa og kostar okkur 500 milljarða, er til þekkt leið úr vandanum. Leiðin út úr Versalasamningunum, sem Hitler notaði, hætti að borga og komst upp með það. Getum spurt, hvort það sé 500 milljarða virði að hafa Alþjóða gjaldeyrissjóðinn og Evrópusambandið til friðs. Auðvelt er svara, að svo sé ekki. Jón Steinar Gunnlaugsson hæstaréttardómari telur vörnina felast í varnarþingi íslenzka ríkisins. Það sé fyrir íslenzkum dómstólum. Sem betur fer höfum við sjö ár til að finna út úr þessu. En strax er ljóst, að við stöndum alls ekki undir greiðslunum, þegar að þeim kemur.
Þau sulluðu súkkulaðinu

Það var eins og ég hefði séð lík. Var ekki að horfa á sjónvarp, en heyrði röddina fyrir horn. Mér krossbrá, var einn höfunda hrunsins genginn aftur? Halldór Ásgrímsson var í drottningarviðtali við Jóhönnu Vigdísi Hjaltadóttur hjá ríkissjónvarpinu. Þau sulluðu súkkulaðinu um allan skjá. Þar var enga blaðamennsku að finna. Ekki var minnst á frumkvæði Halldórs. Hann var og er sannfærður frjálshyggjugaur og bjó til kerfi stjórnlausra banka. Hans þáttur fólst í að tryggja, að dánarbú Sambands íslenzkra samvinnufélaga fengi einn banka. Halldór er næst á eftir Davíð Oddssyni í syndaregistri græðgistímans.
Tveir leiðtogar spila bullur

Bjarni Benediktsson og Sigmundur Davíð haga sér eins og bullur. Geta ekki verið á móti IceSave samkomulaginu, en eru það samt. Flokkar þeirra bjuggu til vandamálið, sem lauk í IceSave. Ég get verið andvígur þessu samkomulagi, því að ég bjó ekki til vandann. Sama er að segja um flesta fræðimenn og allan almenning. En Sjálfstæðið og Framsókn hafa ekki slíka vörn. Höfundar að eftirlitslausu kerfi einkabanka verða að horfast í augu við afleiðinguna. Undir stjórn fyrri flokksforingja grófu tveir flokkar undan fullveldinu. Arftakarnir geta ekki talað eins og flekklausir, hvorki Bjarni né Sigmundur.
Enginn borgari í skuldafangelsi

Engum venjulegum skuldsettum borgara verður stungið inn fyrr en Björgólfur Thor Björgólfsson hefur verið settur inn. Kerfið gerir ráð fyrir, að 1600 manns fari í skuldafangelsi. Aldrei verður pláss fyrir þá, en nú þegar er pláss fyrir Björgólf. Þegar almenningur verður gjaldþrota vegna bankaglæfra, virkar refsikerfið ekki lengur. Enda er gjaldþrot nægileg refsing venjulegs fólks fyrir blöndu af ábyrgðarleysi og aðvífandi hamförum. Ekki er bætandi refsingu ofan á. Krafan er einföld: Enginn verði settur inn vegna hrunsins nema hrun-greifarnir sjálfir. Þeir eru tuttugu og nóg pláss verður fyrir þá.
Ekki skrifa upp á ósigurinn

Hver bloggarinn á fætur öðrum lagðist undir feld um helgina út af IceSave. Þar á meðal

Mörður Árnason og Teitur Atlason. Hafa birt okkur sálarangist sína, komizt að þeirri niðurstöðu, að enginn kostur sé skárri en samningur. Þótt hann sé vondur, sé ekki völ á neinu betra. Ég virði það sjónarmið, sé ekki neitt plan B í stöðunni. Samt get ég ekki fallizt á samninginn. Hann er siðlaus og illur, er ekki samningur, heldur úrslitakostir, skilyrðislaus uppgjöf. Við kunnum að verða að þola þessa uppgjöf, en við þurfum ekki að skrifa upp á hana. Byrjum á að fella samninginn og sjáum svo hvað setur.
Flúið úr einni lygi í aðra

Steingrímur J. Sigfússon er á villigötum. Fyrir tveimur mánuðum sagði hann Svavar Gestsson hafa staðið sig frábærlega í samningum við Breta. Íslendingar slyppu líklega við að borga IceSave. Löngu síðar kom í ljós, að bjartsýnin byggðist á skoðun brezks endurskoðanda, sem hafði sýnt Alþjóða gjaldeyrissjóðnum skjal. Samninganefndirnar sáu aldrei þetta skjal. Svo var samningurinn undirritaður og reynt að ljúga til um innihaldið. Það lak samt út og sýndi alls kyns furðuhluti. Steingrímur sagði þetta bara vera fasta liði, sem ekki yrði beitt. Prófessorar hafa vefengt þá kenningu Steingríms.
Hinn nýi Versalasamningur

IceSave samningurinn er eins ógildur og Versalasamningurinn var. Viðurkennt er í fjölþjóðarétti, að nauðasamningar gilda ekki. IceSave samningurinn er fjárkúgun hins sterka. Bretland og Holland fengu Alþjóða gjaldeyrissjóðinn og Evrópusambandið í lið með sér. Einnig frændríki okkar á Norðurlöndum. Niðurstaðan var einhliða samningur, sem samsvarar skilyrðislausri uppgjöf í hernaði. Ísland hafði lítið sem ekkert um niðurstöðuna að segja. Hún er aðför að þjóðinni og einkum þó er hún aðför að börnum okkar og barnabörnum. Niðurstaðan er jafn siðlaus og Versalasamningurinn var á sínum tíma.
Lífeyrissjóðir rændir

Enn er reynt að ræna lífeyrissjóði landsmanna. Samtök atvinnulífsins reyna að ginna þá til að fjármagna vonlaus fyrirtæki eða mynda tugmilljarða gustukasjóð. Það sýnir, hversu hættulegt er að hafa fulltrúa atvinnulífs í stjórnum sjóðanna. Einnig ríkið reynir að ginna sjóðina. Vill láta þá taka þátt í herkostnaði við verndun vonlausrar krónu. Hagsmunaaðilar eru svona aðgangsharðir við sjóðina, því að þeir vita, að stjórar og stjórnir þeirra stíga ekki í vitið. Umboðsmenn lífeyrisþega elska ókeypis ferðir og veiðar, hafa ítrekað látið hafa sig að fífli. Hætta er á, að það gerist enn.
Ríkið á leið í gjaldþrot

IceSave samkomulagið hækkar ríkisábyrgðir um mörg hundruð milljarða. Lækkar matið á lánshæfni og ábyrgðarhæfni ríkissjóðs. Hætta er á, að matið á hæfni ríkissjóðs fari niður í rusl (junk). Jafngildir, að hann fær ekki önnur lán en þau, sem erlendir seðlabankar og ríkisstjórnir veita í kjölfar IceSave. Skuldbindingar ríkisins hrynja því í verði, svo sem inneignir lífeyrissjóða í ríkispappírum. Aðild ríkisins að fjármögnun lykilframkvæmda verður minna virði. Ríkið getur ekki ábyrgzt lántökur Landsvirkjunar og Orkuveitunnar. Dóminó-áhrifin verða svo eins og þegar Kanada tók yfir Nýfundnaland.
Viðurlög eru kaffi og kleinur

Ef Lalli Jóns stelur kartoni af sígarettum, er hann dreginn fyrir dómara og umsvifalaust dæmdur í fangelsi. Ef kvótagreifar stela gjaldeyri, eru þeir góðfúslega beðnir um að koma í Seðlabankann að fá sér kaffi. Þeir eru ekki einu sinni nafngreindir. Lögin ná til Lalla Jóns, en ekki til kvótagreifa. Þeir hafa ekki skilað gjaldeyri lögum samkvæmt, heldur fela hann á erlendum reikningum. Þetta rýrir gengi krónunnar og skaðar þjóðina. Ekki skortir viðurlög við slíkum þjófnaði, aldrei þessu vant, en þeim er bara ekki beitt gegn kvótagreifum. Menn hita bara kaffi í Seðlabankanum og kaupa kleinur.
Bingó og búningar

Lengi hef ég hugleitt hvort ég ætti að prófa að borða á Orange, þar sem áður voru Tveir fiskar. Inn um glugga sést rauðgulur ljósaveggur, sem hefur fælt mig frá. Nú hefur eigandi matstaðarins upplýst, að staðurinn sé á Condé Nast Hot Tables lista ársins 2009. Blaðið segir, að Orange sé einn mest spennandi matstaður Evrópu, einkennist af hugmyndaauðgi. Eigandinn segist meðal annars hafa boðið óvænt upp á bingó í miðjum klíðum. Og í annað skipti hafa klætt þjónana í grímubúning. Eftir að hafa lesið lýsingu hans er borin von um, að ég láti verða af heimsókn á Orange. Ég læt ekki fíflast með mig á matstað.
Græðgiskarlar látnir borga skatta

Fjöldi loftbólukarla verður látinn greiða 35% launatekjuskatt í stað 10% fjármagnstekjuskatts. Geta ekki lengur svindlað með hlutabréfakaupum á sérkjörum. Ríkisskattstjóri endurleggur skatta á höfðingjana. Við það fær ríkið milljarða. Launatekjuskattur er 35%, en fjármagnstekjuskattur var 10%, verður 15%. Þrátt fyrir hækkun fjármagnstekjuskatts er hann enn innan við helmingur af launatekjuskatti. Er arfleifð græðgistímans. Fólk er talið eiga skilið að borga helmingi meiri skatt en græðgiskarlar. Ég hef alltaf borgað margfalt meira skatta en Björgólfur Thor Björgólfsson með sitt vinnukonuútsvar.
Ruðningsáhrif IceSave

IceSave samningurinn hefur ruðningsáhrif. Hann þyngir byrði ríkisins af skuldum og ábyrgðum. Þannig lækkar hann lánshæfismat ríkisins og neyðir það til að greiða hærri vexti en ella. Þetta hefur áhrif á stöðu skuldsettra fyrirtækja hins opinbera, svo sem Landsvirkjunar og Orkuveitunnar. Skuldir þeirra kunna hreinlega að verða gjaldfelldar. Að minnsta kosti hækka vextir af lánum, sem þessi fyrirtæki verða að taka vegna framkvæmda fyrir stóriðju. Þau var áður illa arðbær, jafnvel niðurgreidd, og verða enn síður arðbær í kjölfar þessa. Við þurfum að fara afar varlega í öllu, sem eykur skuldir.
Lífeyrisskattur hefur áhrif

Skattlagning iðgjalda lífeyrissjóða í stað útgreidds lífeyris mundi rýra hag lífeyrisþega. Núna er skattlagningu frestað um ár og áratugi. Á meðan vinna allir peningarnir fyrir vöxtum, sem efla lífeyrinn. Eignarhluti ríkisins vinnur líka fyrir lífeyrisþegann. Þetta virkar beint í séreignasjóðum og óbeint í sameignarsjóðum. Ef skatturinn er færður fremst á ferlið, vinna skattpeningarnir ekki fyrir lífeyrisþegann. Endalaust má deila um, hvor aðferðin sé sanngjarnari. En hinu má ekki að leyna, að útkoman hefur rosaleg áhrif á hagsmuni lífeyrisþega. Stórgróði ríkisins er stórtap lífeyrisþega.
Innihaldslaust ráðherrablaður

Þjóðarforeldrarnir Jóhanna Sigurðardóttir og Steingrímur Sigfússon vilja, að innihaldslausum fullyrðingum sínum sé trúað. Þótt gögn sýni annað. Þótt IceSave samningurinn sýni annað. Frægust er fullyrðingin um, að 75%-95% skulda IceSave muni endurheimtast. Hún hefur aldrei verið rökstudd, ekki einu sinni fyrir samninganefndunum. Þau segja líka, að þjóðin fái að ráða ferðinni um aðild að Evrópusambandinu. Þótt kosningin verði bara ráðgefandi. Jóhanna segist “viss um”, að farið verði eftir niðurstöðunni. Jóhanna og Steingrímur hafa ekki traust til að geta rakalaust fullyrt út í loftið.
Öfugi endinn

Auðvitað þarf að skera niður hjá öldruðum og öryrkjum eins og öðrum. En að byrja á þeim hlýtur að teljast öfugur endir. Fyrst á að hefja markvissar og sýnilegar aðgerðir gegn hagsmunum Björgólfs Thor Björgólfssonar og Björgólfs Guðmundssonar, eigendum IceSave, svo og útrásarvíkinga, sem hafa komið fé undan til skattaparadísa. Stjórnin hefur ekki sýnt einbeittan áhuga á að koma lögum og réttlæti yfir þá, sem ollu tjóninu. Áhugaleysið sker í augu og eyru, þegar við sjáum og heyrum aðgerðir hennar gegn fátæklingum. Linnulaust blaður um samstöðu þjóðarinnar er til lítils meðan skúrkarnir njóta verndar.
Niðurlagður ríkislögreglustjóri

Frábært er, ef ríkisstjórnin lætur verða af hugmyndum sínum um að leggja niður embætti ríkislögreglustjóra. Sjálfur er hann mesti vandræðagripur, hefur þindarlaust þanið út embættið. Nú er kominn tími til að skera niður stórveldisdraumana. Einkum sérsveitir og leyniþjónustu hans. Mikilvægt er einnig að leggja landhelgisgæzluna undir varnarmálastofnun og losna þar með við stjórnunarvanda gæzlunnar. Sparnaður í ríkisrekstri er stundum ekki bara grátur og gnístran tanna. Stundum er hann þjóðinni til velfarnaðar. Svo getur orðið að þessu sinni, einkum með afnámi embættis ríkislögreglustjóra.
Prívat stjórnarskrá Íra

Írar höfnuðu í fyrra stjórnarskrá Evrópusambandsins, Lissabon-textanum, sem aðrir höfðu samþykkt. Hún tók því ekki gildi. Nú er reynt að juða Írum til samþykkis. Sambandið vill hnika stjórnarskránni til fyrir Írland án þess að þurfa að taka breytinguna fyrir í öðrum ríkjum. Írsk útgáfa gerir ráð fyrir hlutleysi Íra og andúð á fóstureyðingum. Stjórnarskrá Evrópu verður þannig í sérútgáfu fyrir eitt ríki. Sambandið er ofsa sveigjanlegt. Það vill líka fá Serbíu inn, þótt ríkið hafi ekki handtekið Ratko Mladic. Hann sést opinskátt á myndskeiðum, sem Evrópusambandið neitar að skoða til að spilla ekki aðild.
Þverstæð þjóðarviðhorf

Samkvæmt skoðanakönnun MMR telur fólk DV standa sig fjölmiðla bezt við að ljóstra upp um spillingu. Samkvæmt könnun sama fyrirtækis ber fólk minnst traust til DV allra fjölmiðla. Þverstæðan er gömul og vaxandi. Ég minnist perramálsins á Ísafirði árið 2006. Hvert orð í DV var sannleikanum samkvæmt. Svo satt, að ríkið varð að borga fórnarlömbum perrans skaðabætur. Þjóðin snerist samt gegn DV. Hjálmar Árnason pokaþingmaður og Hjálmar Jónsson pokaprestur sögðu DV hafa drepið manninn og Össur Skarphéðinsson skrifaði um hann minningargrein. Gerð voru hróp að blaðinu í undirskriftum á netinu.
Heyrir hvorki né sér gallana

Steingrímur J. Sigfússon segir engan hafa getað sýnt fram á, að IceSave samningurinn sé hættulegur. Heyrir og sér ekki það, sem ég sé. Í fréttum og bloggi tæta valinkunnir lögmenn samninginn sundur og saman. Þegar ég segi “valinkunnir”, á ég ekki við stjörnulögmenn útrásarinnar. Ég á við venjulega lögmenn, sem velta málum fyrir sér. Rétt lýsing á umræðu samfélagsins um IceSave mundi segja, að gildum efasemdum hafi verið sáð um samninginn. En Steingrímur heyrir hvorki né sér neitt óþægilegt. Hann er firrtasti maður landsins um þessar mundir, lokaður inni í fílabeinsturni valdafíknarinnar.
Hóflegar skattahækkanir

Skattahækkanir ríkisstjórnarinnar eru hóflegar og sanngjarnar. Beztur er 15% fjármagnstekjuskatturinn, sem var alltof lágur, 10%, lægri en annars staðar. Raunar hefði mátt hækka hann enn frekar. Næstbezt er tryggingagjaldið, því að það fer í atvinnuleysisbætur og vangreiðslur launa. Hálaunaskatturinn er fyrst og fremst táknrænn, réttmætur sem slíkur, en gefur lítið af sér. Hann miðast við 700.000 krónur, sem er skynsamari viðmiðum en lægri tölur, er áður voru nefndar. Ástandið í samfélaginu krefst skattahækkana. Þær ná þó tæpast því marki að vernda beinagrindina af velferðarkerfinu. Eru of litlar.
Ríkisstjórn og kerfisþursar

Sverrir Stormsker skrifaði fína grein í Moggann í gær. Sýndi fram á, að ríkisstjórn og kerfisþursar hugðust misnota nafn Evu Joly. Ráða hana, en ekki taka mark á henni. Starfsemi hennar var haldið í fjársvelti. Hún fékk ekki skrifstofu og aðstoðarmaður hennar fékk ekki kaup. Hlupu svo upp til handa og fóta, þegar hún kvartaði eftir þriggja mánaða tafir, vegartálma og hindranir. Kerfið skelfist bara dagsljósið og Kastljósið og Egil Helgason. Af hálfu stjórnar og kerfisþursa átti Eva Joly bara að vera til sýnis. Nú er rógsvélin komin í gang, Ólína Þorvarðar, Sigurður Guðjóns og Jón Kaldal.
Það sem hentar á degi hverjum

Fyrst sagði ríkisstjórnin texta IceSave samningsins vera leyndó, af því að Bretland og Holland heimtuðu það. Því andmæltu samningamenn Bretlands og Hollands. Leyndó-stefnan var íslenzk, ekki útlend. Síðan sagði ríkisstjórnin ekkert athugavert vera við samninginn. Lesið yrði úr honum fyrir þingmenn, svo að þeir gætu greitt atkvæði. Þingmenn og þjóðín sögðu þetta vera rugl, leyndó-samningur yrði aldrei samþykktur á Alþingi. Nú segir ríkisstjórnin aldrei hafa staðið til að hafa leyndó á þessum samningi. Ríkisstjórnin segir bara það, sem hentar á degi hverjum. Hún hrekst úr einu víginu í annað.