arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Blair-istar í þingliði

Mér finnst óþægilegt, að sumir þingmenn Samfylkingarinnar hafa lítinn áhuga á brýnustu umhverfismálum. Standa í vegi friðunar á ýmsum náttúruperlum, sem hagsmunaaðilar vilja virkja. Oftast eru þetta sömu þingmenn og þeir, sem sjá eftir samstarfi flokksins við Sjálfstæðisflokkinn í hrunstjórninni. Kalla má þetta frjálshyggjuliðið í Samfylkingunni. Leifarnar af Blair-ismanum, sem hélt innreið sína í flokkinn með Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur. Þingmenn þessir hafa ekki lært af reynslu hrunsins. Vissulega ber þó að þakka það, sem vel er gert. Við losnuðum við Árna Pál Árnason úr sessi bankaráðherra.
Bjarni í fjárglæfrum

Ekki hef ég hugmynd um, hvort formaður Sjálfstæðisflokksins framdi lögbrot í braskinu. Hitt veit ég, að hann er siðferðilega með allt niðri um sig. Kom eign sinni út úr Glitni, þegar útvaldir fengu að vita, hvert stefndi. Var þannig dæmigerður hrunverji. Æfingar hans í stuttbuxna-kapítalisma í Sjóvá lentu síðan á herðum skattgreiðenda upp á nokkra milljarða króna. Bótasjóður tjónþola var hreinsaður upp í þessu braski hans. Fyrir Flokkinn er dæmigert, að hann skuli geta notað siðvilltan og gráðugan fjárglæframann sem formann. Það kemur því ekkert við, hvort hann hefur brotið hriplek landslög eða ekki.
Fjöldamorð eða þjóðarmorð

Deilurnar um þjóðarmorð Tyrkja á Armenum snúast um keisarans skegg. Enginn vafi er á, að Tyrkir frömdu fjöldamorð á Armenum í fyrri heimsstyrjöldinni. Spurningin er bara, hvenær fjöldamorð eru skilgreind sem þjóðarmorð. Tyrkir ættu að skammast sín á illverkum feðranna og biðjast afsökunar fremur en að berja hausnum við steininn. Hins vegar er líka fáránlegt, að vestræn ríki ákveði með lögum að stjórna, hvernig sé talað eða skrifað um þessa atburði. Algerlega er fáránlegt að reyna að banna rangar skoðanir, svo sem á morðum á gyðingum í síðari heimsstyrjöldinni. Og að fangelsa menn fyrir að hafa þær.
Sukkarar verði reknir

Sigmundur Ernir Rúnarsson þingmaður spyr Steingrím J. Sigfússon um viðurlög við ítrekuðum brotum forstöðumanna á fjárlögum. Sumir yfirmenn opinberra stofnana fara ár eftir ár yfir á fjárlögum, án þess að hróflað sé við þeim. Sigmundur Ernir segir þetta ólíðandi og ég tek undir það. Þeir eiga raunar sjálfkrafa að taka pokann sinn. Fjárlög eiga að vera heilög. Ef þau eru það ekki, fer allt úr böndum. Raunar ætti líka að vera bannað að hafa halla á fjárlögum, því slíkt stuðlar að fjármálakreppu. Við sjáum af misjafnri stöðu ríkja Evrópu, að nauðsynlegt er að hafa strangan ramma á ríkisfjármálunum.
Brengluð kjörþyngd

Hugmyndir fólks um kjörþyngd hafa brenglazt, einkum vegna áhrifa tízkuhúsa. Um langt árabil hefur aukizt þrýstingur á, að fólk eigi að vera þvengmjótt. Þetta er orðið að áráttu hjá mörgum, einkum ungum konum. Áráttan er studd framleiðendum alls konar vöru og þjónustu, sem sögð er hjálpa þér við að grennast. Við þurfum að breyta þessu brenglaða fegurðarmati. Einkum þurfum við að víkka hugtak kjörþyngdar. Þurfum að auka áherzlu á það, sem kallað er offita, en taka léttar á því, sem kallast ofþyngd. Ágætt er að vera fimm til sjö kílóum yfir neðri mörkum ofþyngdar eins og hún hefur verið skilgreind.
Gagnslausar kannanir

Við þurfum enga skoðanakönnun til að segja okkur, hvað meirihlutanum finnst um Evrópusambandið. Meirihlutinn vill halda áfram viðræðum og ljúka þeim. Meirihlutinn vill síðan þjóðaratkvæði um útkomuna. Meirihlutinn vill fella aðild í þessu þjóðaratkvæði. Þetta þrennt vitum við öll, þótt öfgamenn til beggja átta birti pantaðar tölur frá Capacent og MMR. Pantaðar kannanir um einstaka þætti málsins eru lítils virði, oft með leiðandi texta viðkomandi öfgahóps. Taktu ekki mark á neinum slíkum könnunum, hvort sem þér geðjast fremur að öðrum öfgahópnum heldur en hinum. Heilbrigð skynsemi er farsælli.
Engin sameiningartákn

Lítið er um sameiningartákn í þjóðfélaginu. Enginn getur lengur predikað yfir þjóðinni. Sjálfur forsetinn er mesta sundrungaraflið. Menn elska hann eða hata. Hann er engin Vigdís. Það fær þjóðin út úr því að setja pólitíkus á friðarstól. Fyrrum seðlabankastjóri var langversti friðarspillir landsins. Hann var enginn Jóhannes Nordal. Eftirmaður hans tuðar í prívat launastríði og hefur ekkert respekt. Menn hlusta ekki á hann. Forsætisráðherra tuðar af og til, en áminnir þjóðina aldrei. Minnir á ræðumann á útifundi í rigningu á kreppuárunum. Sjálfur biskupinn er núll og nix, aðhlátursefni úti um allt.
Niðurgreiddur lífeyrir

Marinó G. Njálsson birtir athyglisvert

blogg um, að þegar sé hafin tilfærsla fjármagns í lífeyrissjóðum frá ungum til gamalla. Uppsafnaður greiðslur nægi ekki fyrir útgreiðslum. Gamlingjarnir hafi árum saman fengið niðurgreiddan lífeyri. Og það séu hinir ungu, sem taki á sig skerðinguna. Þetta þarf að fá kannað betur. Þá er ég ekki að tala um Hagfræðistofnun háskólans eða aðra stofnun, sem enginn tekur mark á. Fremur einhverja óháða fræðinga, ef þeir fyrirfinnast. Sé þetta rétt hjá Marinó, hafa verkalýðsrekendur þagað yfir þessu eins og mannsmorði. Og auðvitað þarf þá að laga misréttið sem fyrst.
Sjónhverfingar kosta

Hagsmunasamtök heimilanna neita alveg að ræða fjármögnun tillagna um meiri afslátt af íbúðaskuldum. Þegar talið berst að þessu, fara talsmenn þeirra að tala um annað. Skárra væri þó að taka undir hugmynd um að láta Seðlabankann prenta fleiri seðla. Það er að minnsta kosti hugmynd að senda fólki seðla í pósti, þótt það sé ekki góð hugmynd. Einhver verður að borga brúsann fyrir rest. Fólk vill tæpast láta Landspítalann borga. Og hvorki skattgreiðendur né lífeyrisþegar vilja borga. Annað hvort yrði þó ríkið að spara meira eða hækka skatta; og lífeyrir mundi lækka. Allt kostar, líka sjónhverfingarnar.
Aldrei má redda bönkum

Gjaldþrot Grikklands verður ekki hindrað, þegar Þjóðverjar eru farnir að heimta, að fjárlagagerð þess heyri undir Evrópusambandið. Grikkir geta ekki samþykkt slíkt. Tillagan endurspeglar uppgjöf Evrópu. Horfir á, að gríska kerfið lyftir ekki litla fingri til að efna loforð um aðhald í ríkisrekstri. Grikkland á að fá sitt gjaldþrot í friði. Ekki er í verkahring Þýzkalands eða Evrópusambandsins að gæta hagsmuna glannafenginna banka. Ég sé ekki, hvað það þurfi að koma Evrópu eða evru við, að Grikkland rúlli. Evrópu þarf að læra meira af þessari reynslu: Að hlaupa aldrei undir bagga með bönkum.
Hola í vegg

Notalegustu kaffihúsin eru þau, sem á ensku mundu kallast Hola í vegg. Þar komast kannski átta manns inn í senn, ef þeir sætta sig við að fá ekki sæti. Kaffifélagið á Skólavörðustíg er dæmi um holu í vegg. Þar eru fjórir kollar og þar er hægt að kíkja í blöðin. Haiti var lengi hola í vegg í Tryggvagötu, notalegur staður. Svo fluttist kaffihúsið í verbúðirnar við Geirsgötu í margfalt stærra húsnæði. Jafnframt fór það að bjóða hádegissúpu og jafnvel mat. Við það dreifðist áherzlan út og suður. Haiti er ekki lengur hola í vegg, heldur hefðbundnari veitingastofa með dálítið ringluðum persónuleika.
Útvarpsstjóri í stuði

Páll Magnússon lætur Davíð Oddsson heyra það. Og þar er hvert orð satt. Hinn goðumlíki leiðtogi hrunsins er að skrifa sig blóðlausan frá ábyrgð á því, sem nú heitir Svokallað hrun. Páll kallar þetta sjálfsréttlætingar-þerapíu fyrrum seðlabankastjóra, sem áður gaf fjárglæframönnum Landsbankann og þar á ofan Búnaðarbankann. Sá, sem síðan leyfði bófum að stíga Hrunadansinn og tæma Seðlabankann, stundar nú svartagallsraus að sögn Páls. Sakar Davíð um mannfyrirlitningu, forheimskun og heift. Er þar hvergi ofsagt. Ritstjóri Morgunblaðsins sé í senn að tapa lestri þess, sölu þess og trausti þess.
Klikkaðir frambjóðendur

Annar hver forsetaframbjóðandi repúblikana er svo klikkaður, að hann væri á geðdeild á Norðurlöndum, jafnvel á Íslandi. Sumir jafnvel á réttargeðdeild. Hafa má það til marks um afvegaleidda bandaríska þjóð, að Newt Gingrich er orðinn vinsælasti frambjóðandinn. Fór upp fyrir Mitt Romney vegna grunsemda almennings um, að Romney kynni frönsku. Slíkir eru þar kallaðir “osta-étandi uppgjafa-apar”. Það er dauðasök þar vestra. Romney náði sér niður á Gingrich með því að kenna honum um bann í Kína við fleiri en einu barni á fjölskyldu. Klikkið í kosningabaráttunni slær allt út, sem Vigdís Hauksdóttir segir hér.
Tilvistarkreppa karla

Erfitt er að vera ungur karlmaður í dag. Siðferðilegt leiðarljós hárlausrar karlmennsku nútímans sætir einelti fésbókar og bloggheima. Nærri fjórðungur tegundarinnar getur ekki lesið sér til gagns. Háskólar fyllast af hálærðum blómarósum. Fyrir strákunum liggur að leggjast á atvinnuleysisbætur og láta setja á sig síðgotneskt tattú. Varla munu þeir hafa efni á að borga fyrstu útborgun í Harley Davidson. Nútíma þjóðfélag er orðið of flókið fyrir fyrrum ofurtegund, sem senn lendir í útrýmingarhættu. Loks reiðir Sóley Tómasdóttir svipuna hátt til höggs, þegar talsmenn úreltrar tegundar gráta tilvist sína.
Metsölubækur næstu jóla

Þverbrestur varð í óopinberri bókaútgáfu Sjálfstæðisflokksins, þegar sjálfir gulldrengirnir brugðust á jólavertíðinni. Hannes Hólmsteinn seldist ekki og fastur sat í hillum bókabúða sjálfur gúrú íslenzkra karlmannasiða í umgengni við konur. Gilzenegger er útbrunnin vara. Þá brá bókaútgáfan Öld efh á það ráð að kalla til helztu sérfræðinga hrunsins. Milljónir í bókaforlagið lögðu Baldur Guðlaugsson hinn víðfrægi ráðuneytisstjóri, Kjartan Gunnarsson mestur bankaráðsmanna og Ármann Þorvaldsson fyrrum ofurstjóri Singer & Friedlander. Á næstu vertíð gefa þeir líklega allir út bækurnar: “Ég varð fyrir einelti”.
Yfirhilmingarstofnun

Heldurðu, að Matvælastofnun geri athugasemdir við fölsun skráargatsmerkisins á vörum Mjólkursamsölunnar? Kannski eftir tvö ár og þá aðeins ef forstjóri Matvælastofnunar hefur á meðan verið geymdur í búri á Lækjartorgi með þessa einu undankomuleið. Heldurðu, að þú fáir að vita um framgang samskipta út af misnotkun þessa norræna merkis? Aldeilis ekki, það er stefna stofnunarinnar, að matvæli komi almenningi alls ekkert við. Heldurðu, að Matvælastofnun geri eitthvað? Biddu fyrir þér, eftir tvö ár sendir hún samsölunni tuðbréf, sem samsalan mun ekkert mark taka á. Matvælastofnun er yfirhilmingarstofnun.
Þá verður fjör á Fróni

Þótt bankarnir skuldi enn rúma fimmtíu milljarða í uppgjöri við almenning, hjálpar það ekki skuldurum Íbúðalánasjóðs og lífeyrissjóðanna. Sem keyptu ekki kröfur sínar fyrir slikk úr gömlu bönkunum. Að baki Íbúðalánasjóðs er ríkið. Og bak við ríkið eru annað hvort niðurskurður, svosem á Landsspítala, eða skattgreiðendur, sem eru lítt kátir. Að baki lífeyrissjóðanna alræmdu eru gamlingjar, sem eru sízt kátari. Spurning er, hvort Hagsmunasamtökum 400 fermetra heimila takist að fá hjálp forseta Íslands til að hafa peningana af Landsspítala, skattgreiðendum og gamlingjum. Þá verður sko fjör á Fróni.
Refsilaus fjöldamorðingi

Fjöldamorðinginn Frank Wuterich mun ekki sæta fangavist fyrir að hafa myrt 24 óbreytta borgara í Írak. Hann fór fyrir flokki bandarískra hermanna, sem létu morðæði renna á sig. Sambærilegt við My Lai stríðsglæpinn í Víetnam. Bandarískur herdómstóll fékk þá niðurstöðu, að lækka bæri Wuterich í tign, en hann fengi þó að halda óbreyttum launum. Ítrekað hefur komið fram, að stríðsglæpir Bandaríkjahers eru orðnir refsilausir. Til dæmis hefur enginn verið dæmdur fyrir pyndingar í Abu Ghraib fangelsinu. Refsileysi Wuterich er skelfilegur áfellisdómur yfir bandaríska hernum og Bandaríkjunum í heild.
Falsaðar undirskrifir

Undirskriftasöfnun Ólafs Ragnars forseta fullnægir engum kröfum um slíkar safnanir. Menn geta setið daga og nætur við að skrá inn Mikka mús, Ara fróða og Ívan grimma á fölsuðum kennitölum. Menn geta skráð inn alla þjóðskrána. Auðvelt væri samt hægt að gera þetta vel. Þá er skráð nafn og kennitala. Hún er yfirfarin og metin rétt samkvæmt staðli. Athugaður er kosningaaldur og hvort kennitalan er til í þjóðskrá. Og hvort kennitalan var áður skráð í sömu könnun. Sendur tölvupóstur til að fá undirskriftina staðfesta. Ólafur Ragnar gætir þess að gera þetta rangt. Til að fá út töluna, sem hann vill.
Óbærilegir ráðherrar

Þegar í harðbakkann slær, vefja bandarískir stjórnmálabófar um sig fánanum og kyrja þjóðsönginn. Svo segja mér menn þar vestra. Hafi menn eitthvað að fela, flýja þeir í þjóðrembu. Gömul saga lýðskrumara um allan heim, þar á meðal hér. Jón Bjarnason var staðinn að óbærilegri stjórnsýslu sem ráðherra. Varði sig og ver sig enn með því, að Evrópusambandið ofsækti sig. Ögmundur Jónasson er á sömu vegferð í óbærilegri stjórnsýslu. Hrunið er ekki lengur Flokknum að kenna, heldur Evrópusambandinu. Kontóristar ánetjast því, segir hann, tína upp glerperlur þess og drekka eldvatn þess. Segir lýðskrumarinn.
Bankarnir hafa svigrúm

Þótt ég hafi stundum agnúast út í Marinó G. Njálsson, trúi ég honum betur en alræmdri Hagfræðistofnun Háskólans. Reikningar Marinós sýna, að bankarnir eiga enn eftir að nota 52-53 milljarða af svigrúmi til að létta skuldabyrði almennings. Svigrúmið fengu þeir, þegar þeir keyptu skuldirnar með afslætti út úr þrotabúi gömlu bankanna. Hafi þeir notað svigrúmið til að gefa vinum sínum meðal útrásarbófa og kvótabófa stórfellda afslætti, er það þeirra mál, en ekki skattgreiðenda. Gera þarf kröfu um, að bankarnir verði neyddir til að fullnýta svigrúmið, sem þeir fengu í uppgjöri sínu við gömlu bankana.
Öfugmæli Ögmundar

Samkvæmt kenningu Ögmundar Jónassonar eru réttarhöld Landsdóms yfir Geir H. Haarde tilraun til að hvítþvo stjórnmálin! Hvers vegna vill flokkur Geirs þá draga réttarhöldin til baka? Kenning Ögmundar er þvættingur eins og annað, sem hann hefur sagt undanfarið. Um daginn sagði hann of dýrt að reka mál til að komast að, hver sagði hvað við hvern. En það er einmitt kjarni málsins, sá sem fólk á að fá að vita. Ögmundur segir uppgjörið við hrunið hafa þegar farið fram með núverandi ríkisstjórn. Ég sé samt gömlu Samfylkinguna enn við völd og litla stefnubreytingu frá fyrri stjórn. Ótrúleg öfugmæli Ögmundar.
Verjum leifar réttlætis

Guðríður Haraldsdóttir viðlagaritstjóri sætir ofsóknum héraðsdómara. Þarf að greiða lögfræðingum tvær milljónir króna vegna frásagnar þriðja aðila í fjölmiðli, sem hún hefur gripið í að stýra. Það er meira en fólk þarf að borga fyrir að nauðga börnum. Siðlausir héraðsdómarar í Reykjavík eru að venju úti að aka. Útgefandi tímarita Birtings tekur þátt í þögguninni með því að neita að borga. Nýmæli í útgáfu hér á landi. Við búum í samfélagi, þar sem yfirstéttin magnar siðleysi. Hafin er söfnun til stuðnings Guðríði. Söfnunarreikningurinn er 0186-05-00090 og kennitalan er 120858-3199.
Falsað merki skráargats

Án þess að hafa til þess heimild er Mjólkursamsalan farin að stimpla vörur frá sér með norrænu merki skráargatsins. Það á að einkenna mat, sem er betri og hollari en almennt gerist í þeim vöruflokki. Enginn aðili hefur staðfest, að svo sé. Dregizt hefur að koma upp slíku eftirliti hér, meðal annars vegna innlendra framleiðenda, sem vilja útvatna reglurnar. Því er stimpill á fæðu Mjólkursamsölunnar falsaður. Felur í sér eindreginn brotavilja fyrirtækis, sem reynir að rugla neytendur í ríminu. Í samræmi við almenna fyrirlitningu innlendra framleiðenda á neytendum, sem ítrekað hefur komið fram nýverið.
Óskiljanleg froða

Mér sýnist kröfur vera minni til Samfylkingarinnar en til Vinstri grænna. Fólk veit, að ráðherrar Samfylkingarinnar tóku þátt í ákvörðunum og skorti á þeim fyrir hrunið. Veit, að þingmenn flokksins eiga erfitt með að velta við steinum af ótta við geta komið flokksbræðrum illa. Skilur, að sumir þingmenn flokksins óttist vitnaleiðslur. Þetta sama fólk skilur hins vegar alls ekki þvermóðsku einstakra þingmanna og jafnvel eins ráðherra Vinstri grænna. Þeir reyna að bregða fæti fyrir vitnaleiðslur í pólitískum þætti hrunsins. Og reyna að verja það með óskiljanlegri froðu útskýringa að hætti Ögmundar Jónassonar.
Hjólreiðar í Amsterdam

Í Amsterdam hjóla allir. En þar er enginn með hjálm. Alls enginn. Þar hjólar fólk með spennta regnhlíf í annarri hendi og talar í farsíma með hinni. Þar hjólar fólk með hjálmlaus smábörn á stýri. Á stýrinu, eins og í gamla daga. Allar þær reglur um hjólreiðar, sem við þekkjum á Íslandi, gilda alls ekki í Amsterdam. Samt verða engin hjólreiðaslys í Amsterdam. Færri en í Reykjavík. Allt gatnakerfið snýst nefnilega um reiðhjól. Sérstakar brautir eru fyrir reiðhjól. Og bílar eru alls ekki leyfðir í þrengstu götunum. Reglurnar fyrir hjólreiðafólk hér á landi eru hins vegar sniðnar að kerfi almáttugra bíla.
Ögmundur skúrar ekki

Hitti varla nokkurn, sem ekki er reiður yfir getuleysi Alþingis við að gera upp pólitískan þátt hrunsins. Þeir vilja fá að vita nákvæmlega, á hvaða hátt pólitíkusar komu að ferlinu. Hver gerði hvað á hverjum degi og gerði ekki hvað á hverjum degi. Hver sagði hverjum hvað á hverjum degi og sagði ekki hvað við hvern á hverjum degi. Þetta er enn í þoku. Margir ætluðust til að henni yrði sópað burt í vitnaleiðslum. Ferlið skiptir fólk meiru en útkoma Landsdóms. Réttilega er Ögmundi Jónassyni mest kennt um svik Alþingis, enda var hann kosinn til að skúra. Útskýringar hans falla í mjög grýttan jarðveg.
Því minna því betra

Feneyingar stigu það heillaskref í sumar að hefja gjaldheimtu af ferðafólki. Skatturinn er lagður á alla gistingu, þar á meðal á tjaldstæðum uppi á landi. Feneyjar hafa lengi verið ofsetnar ferðamönnum. Þeir eru fleiri en 60.000 á degi hverjum. Einnig er brýnt að takmarka umferð skemmtiferðaskipa, þótt það verði ekki gert að þessu sinni. Skatturinn fer í aðgerðir til að vernda þetta heimsins stærsta og merkasta safn, en megintilgangurinn er þó að fækka ferðamönnum. Feneyingar hafa fengið nóg af þeim. Úti í heimi er til siðað fólk, sem ekki fer eftir íslenzka spakmælinu: Því meira, því betra.
Ábyrgð flatskjá-fólksins

Þeir, sem keyptu flatskjái, ollu ekki hruninu. Þeir eru bara teknir sem dæmi um þá, sem skuldsettu sig um of fyrir hrun. Þegar ég segi þá bera ábyrgð, er ég að tala um ábyrgð á sjálfum sér, ekki á þjóðarhag. Ég kaupi ekki flatskjá meðan túban endist. Hef mín fjármál undir kontról fyrir og eftir hrun. Þeir, sem verst fóru út úr hruninu, eru fyrirvinnur á fertugs- og sextugsaldri. Vilja láta skattgreiðendur borga fyrir sig. Verða reiðir, þegar talað er um 400 fermetra íbúðir þeirra. Og segja, að með flatskjá-dæmi sé verið að kenna þeim um hrunið. Rangt, þeim er þar bara kennt um eigin vondu fjárhagsstöðu.
Heimska í Seðlabankanum

Seðlabankinn þykist nota stýrivexti til að hemja innlenda verðbólgu. Samt hækka stýrivextir og vísitala, þegar uppskerubrestur hækkar erlent hráefni. Þegar olíuverð sveiflast upp á við. Þegar ríkið hækkar skatt á áfengi. Alls vegur slíkt þyngra en innlend verðbólga. Hví er þá Seðlabankinn að reyna að hemja innlenda verðbólgu með því að hækka stýrivexti? Svarið er einfalt: Seðlabankastjórinn er bara svona heimskur. Man aðeins páfagaukslærdóm úr háskóla, sem ekki er í sambandi við veruleikann. Fáránlegir stýrivextir og meðfylgjandi lánavísitala stafa ekki af verndun á verðgildi höfuðstóls lána.
Áhugalausir eða fáfróðir

Nánast daglega les ég fréttir, þar sem íslenzkir blaðamenn láta undir höfuð leggjast að gata blöðrur. Pólitíkusar og hagsmunaaðilar fá færi á að blása upp blöðrur, sem kalla á spurningar. En til þess að spyrja, þarf að vita eitthvað. Ýmist eru þessir blaðamenn áhugalausir um fréttina, sem þeir eru að skrifa, eða fylgjast lítið með fréttum. Með þessum vinnubrögðum hafna blaðamenn hefðum stéttarinnar. Brýnasta verkefni þeirra á að vera að hrekja augljósar rangfærslur pólitíkusa og hagsmunaaðila. Annars gagnast fréttir þeirra ekki lesendum. Stuðla raunar bara að aukinni forheimskun þjóðarinnar.
Hagvöxtur í rugli

Svokallaður hagvöxtur er á Íslandi að einum þriðja falinn í eyðslu erlendis. Hafa má það til marks um tilgangsleysi mælikvarðans. Hann mælir raunar ekki hagvöxt, heldur vöxt viðskipta. Þannig mælist oft hagvöxtur í Bretlandi og Bandaríkjunum, þótt eingöngu sé um viðskipti að ræða. Meira mark er takandi á hagvexti í Þýzkalandi, þar sem hann felst í aukinni framleiðslu. Hér á landi er mælikvarðinn vitlausari en annars staðar, því að hann felst meira í innflutningi og ferðakostnaði erlendis. Því miður tönnlast hagfræðingar og blaðamenn á þessum vonda mælikvarða. Gefa okkur því ranga mynd af þjóðarhag.
Siðalög um banka

Bankar og sjóðir reyna til hins ítrasta að sniðganga hæstaréttardóma um ítrekuð lögbrot þeirra á viðskiptamönnum. Hafa hersveitir lagatækna til að skálda upp, að dómarnir hafi ekki fordæmisgildi. Núverandi bankastjórar bera ábyrgð á stefnunni, svo og aðrir yfirmenn, þar með deildarstjórar. Meðferð banka á almennum viðskiptavinum stingur í stúf við ástarsamband þeirra við ofurbófana, sem stálu milljörðum. Að mínu viti ættu lög að vera svo siðleg, að yfirmenn banka sættu varðhaldi og saksókn vegna mismununar og siðleysis. Síðan yrðu þeir samkvæmt þessum sömu siðalögum dæmdir í ævilangt fangelsi.
Siðferðisbrestur á þingi

Atkvæðagreiðslan á Alþingi í gær gefur vísbendingu um, að meirihluti sé á Alþingi fyrir að loka þætti pólitíkusa í hruninu. Engar vitnaleiðslur verði og því komi þáttur einstakra ráðamanna ekki í ljós. Ekki verði heldur birt gögn þingmannanefndarinnar um aðild þeirra að hruninu. Að vísu er enn ekki öll nótt úti, en harður siðferðisbrestur hefur orðið. Mátti Alþingi þó ekki við meiru af slíku. Mesta ábyrgð á dapurri niðurstöðu gærdagsins bera fimm þingmenn Vinstri grænna. Reyndu í gær að hindra uppgjör á aðild einstakra ráðherra í stjórn Geirs Haarde að hruni Íslands. Það var ljótur leikur.
Líkaminn verst megrun

Vandinn við megrun og matarkúra er margvíslegur. Einn helzti gallinn er, að kúrar ráðast á afleiðingu en ekki orsök. Með því að einblína á ofþyngd og offitu eru tölur á vog gerðar að æðsta dómara. En líkaminn vill ekki megrun, hefur þróazt á öldum matarskorts. Þegar þrengir að, dregur líkaminn úr orkunotkun, notar færri kaloríur yfir daginn. Fljótlega verður því erfiðara og erfiðara að ná þeim árangri, sem virtist svo efnilegur fyrstu dagana í matarkúr og megrun. Leiðin til bata við ofáti og offitu liggur á öðrum vettvangi, sem er óháður vog og vigt. Leiðin til bata liggur í gerbreyttum lífsstíl okkar.
Vilja ekki og geta ekki

Grikkir geta ekki lifað í siðuðu samfélagi. Að vísu hafa þeir fengið ágætan bókhaldara sem forstjóra, Lucas Papademos forsætisráðherra. Hann ræður því miður ekki við pólitíkusana, sem halda áfram að rífast. Enn síður ræður hann við pólitískt ráðna embættismenn. Þeir eru óvinnufærir og framkvæma ekki samþykktan niðurskurð. Grikkir vilja ekki og geta ekki staðið við loforð um heilbrigð fjármál. Ástandið er að ýmsu leyti ýkt útgáfa af Íslandi. Á báðum stöðum er ástandið kjósendum um að kenna. Afneitun staðreynda er þó öflugri í grískri þjóðarsál en íslenzkri. Og leiðir Grikki senn í þjóðargjaldþrot.
Utan þjóðarinnar

Lífeyrissjóðina er nánast ekki hægt að eyðileggja, því að þeir eru uppsöfnun fjár, ekki gegnumstreymi. Þannig eru þeir sjálfbærir. Geta mætt sveiflum í aldursskiptingu. Erlendis lenda sjóðir í vanda með gegnumstreymið, þegar eftirlaunafólki fjölgar, en vinnandi fólki fækkar. Hér er pólitíska deildin í sjóði ríkisstarfsmanna eini sjóðurinn, sem notar gegnumstreymi. Safnar skuldbindingum upp á tugi milljarða. Á endanum munu skattgreiðendur neita að borga. Iðgjöld pólitíkusa þyrftu að hækka í 19% launa til að brúa bilið. En pólitíkusarnir vilja alls ekki borga. Líta ekki á sig sem hluta af þjóðinni.
Handónýtt eftirlit

Aðgengi að góðum og hollum mat er of lítið hér á landi, minna en í nálægum löndum. Þar blómstra útimarkaðir og smásala beint frá bónda. Hér treystir kerfið ekki bændum og leggur sig í líma við að þjónusta verksmiðjuiðnað. Ég treysti engu, sem er í pakkningum. Og trúi varla orði af því, sem stendur í innihaldslýsingum. Enn minni trú hef ég á, að opinberi eftirlitsiðnaðurinn stundi neitt eftirlit að gagni. Og alls enga trú á, að hann segi neytendum frá afbrigðum. Þetta kann að skána, ef við göngum í Evrópusambandið, en ég hef ekki trú á, að af því verði. Þurfum því að vera vel á verði í verzlunum.
Snillingar hjá Capacent

Capacent er helzti atvinnumiðill hálaunafólks, þrátt fyrir ítrekuð mistök í meðmælum. Sjá forstjóra Bankasýslunnar og Atvinnuþróunarfélags Eyjafjarðar. Brenglun er í ferli Capacent. Hana má sjá í auglýsingu fyrirtækisins: “Ert þú snillingur?” Gefur í skyn að leitað sé ofurmenna að hætti útrásarinnar. Þá töluðu rugludallar hver upp í annan um, að þeir væru frábærir snillingar. Samanber Sigurjón Þ. Árnason bankastjóra. Okkur vantar allra sízt slíka í ábyrgðarstöður. Okkur vantar þar óbrenglað fólk með ábyrgðartilfinningu. Líklega eru það leifarnar úr hópi snillinganna, sem ráða ferð hjá Capacent.