arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Annir kokksins

Kokkurinn hefur mikið að gera um jólin. Á aðfangadag voru hér sjö manns í smjörgrilluðum humri, sauða-hangikjöti með kartöflustöppu og grænum baunum, svo og berjum mð rjóma. Á jóladag voru hér 36 manns í sítrónugrafinni lúðu, dillgröfnum laxi, silungakæfu, rækjum með banönum og tómötum, svo og í tertum. Í dag verða hér níu manns í djúpsteiktum nautahryggvöðva með vínberjum og rúsínum, furuhnetum og hrísgrjónum, svo og rjómaávöxtum. Það verður ekki skrifað mikið á vefinn meðan á öllu þessu mataræði stendur. Grilluð hreindýrasteikin verður svo að bíða til gamlárskvölds.
Ísrael og Betlehem

Jólin í Betlehem voru með daufasta móti að þessu sinni, enda voru ferðamenn fáir. Grimmd Ísraela hegnir kristnum Palestínumönnum eins og múslimum. Fyrri jól var straumur af rútum frá Jerúsalem til Betlehem, en nú er risinn Ísraelsmúrinn mikli, sem þræðir í krókum yfir vegi og akra Palestínumanna. Múrinn nær næstum umhverfis Betlehem og hefur gert kristnum pílagrímum nánast ókleift að komast til borgarinnar helgu. Við skulum muna eftir, að sjónvarpsstöðin Omega og ofstækissöfnuðir á Íslandi styðja grimmd Ísraela í von um atómstríð og heimsenda.
Sendimenn herteknir

Bandaríski herinn handtók á jóladag íranska sendimenn á leið til fundar við forseta Íraks og tók skjöl þeirra í sína vörzlu.

New York Times sagði á vefnum í gær frá broti Bandaríkjanna á lögum um alþjóðleg samskipti. Brotið hefur valdið angist ráðamanna Íraks, sem buðu sendimönnunum til fundar við sig. Einn af sendifulltrúunum var handtekinn hjá Abdul Hakin, einum helzta leiðtoga sjíta, sem var hjá George W. Bush fyrir þremur vikum. Hann er að vonum ekki kátur. Það er einmitt svona hegðun, sem frystir Bandaríkin úr samfélagi þjóðanna. Rosalega er gott, að þeir eru farnir héðan.
95 ára og blindur

Ég var að endurlesa bók John Julius Norwich, A History of Venice, þar sem hann rekur þúsund ára sögu lýðveldisins Feneyja 727-1797. Hann rekur hvernig kaupmenn og sjómenn einnar borgar gátu haldið til jafns við stórveldi Evrópu í styrjöldum og sjóhernaði margra alda. Skemmtilegust er lýsingin á Andrea Dandolo hertoga, sem árið 1203 ginnti krossferð númer tvö til að víkja af leið til Jerúsalem og ráðast í staðinn á Miklagarð. Dandolo var þá sagður 95 ára og blindur, þegar hann réðist fremstur til uppgöngu á hæsta borgarmúr í heimi og hreif hugsvikinn herinn með sér.
Hroki og heimska

Ég var að endurlesa bók Barböru W. Tuchman, The March of Folly, þar sem hún rekur sagnfræðidæmi um hreina firru stjórnvalda. Hún rekur, hvernig hroki og heimska stýrðu alþjóðamálum fyrri tíma, eins og þau stýra núna hernámi Íraks og Afganistans. Hún rekur sögu sex páfa, sem rústuðu páfadómi á endurreisnartímanum 1470-1530. Hún rekur sögu kóngs og ráðherra brezka heimsveldisins, sem rústuðu sambandinu við nýlendurnar í Ameríku 1760-1780. Hún rekur sögu Víetnamstríðsins 1945-1975, sem rústaði áliti Bandaríkjanna í heiminum. Hroki og heimska eru sterkasta afl mannkynssögunnar.
Parísartízka í frostinu

Ég var að endurlesa bók Jared Diamond, Collapse, þar sem meginkaflinn segir frá umhverfis-sjálfsmorði frænda okkar í Grænlandi 980-1410. Hann rekur, hvernig þeir neituðu að læra lífsbaráttu af skrælingjum. Þeir lærðu ekki að veiða hringanóra og hvali, heldur rústuðu landinu með sauðfé. Þeir lærðu ekki að beita atvinnutækjum skrælingja, svo sem húðkeipum og skutlum. Þeir lærðu ekki að lifa af hafinu, en treystu á hrokann og heimskuna, sem svo oft veldur straumhvörfum í mannkynssögunni. Þeir fylgdu Parísartízku hvers tíma og voru magnþrota gegn náttúruöflum Grænlands.
Öll blöð heima

Hruninn er helzti kostur utanferða. Áður fyrr hófust dagar mínir erlendis á að komast í blaðsöluturn og kaupa eintök af helztu dagblöðum heims, sem í þá daga voru ekki fáanleg hér heima fyrr en daginn eftir. Nú get ég lesið öll helztu blöð heimsins heima hjá mér sama morgun og þau koma út. Það er eins og að vera orðinn hluti af útlöndum. Það veitir frelsi frá smáborunni í hugsun íslenzkra dálkahöfunda og bloggara. Þótt fjárhagur dagblaða versni víða um heim og þau þurfi að laga fjármál sín, er ekki til sambærilegt efni á vefnum. Þar bera dagblöð höfuð og herðar yfir aðra.
Blöðin eru bezt

Ég fór um daginn, 28.11, of bratt í að hrósa ágæti vefsins og auknum áhrifum bloggara í þjóðmálum, svo og að harma dvínandi áhrif dagblaða. Við nánari skoðun ýmissa vefja, sem beztir eru taldir, svo sem Digg, WikiNews, MySpace, YouTube, verð ég að draga í land. Langbeztu vefirnir eru dagblaða, svo og Google, sem nánast eingöngu birtir efni blaða. Þótt fjöldi manns bloggi af krafti, þar á meðal ég, erum við samanlagt ekki samkeppnishæfir við hliðverði dagblaða. Dagleg hefð hjá mér er að fletta erlendum blöðum á vefnum, en á bloggara samanlagt lít ég vikulega.
Hrósað of hratt

Þótt Economist og Time hafði tekið út bloggheiminn og lýst hann frábæran, hef ég lesið allt annað út úr dæmum þeirra. Vefir eins og YouTube og Digg eru bara væntingar um óljósa framtíð. Í rauninni eru þeir slappir vefir í dag. Kostur þeirra er samtalið, þar sem fréttir og skoðanir flæða fram eftir degi, meðan dagblöð koma yfirleitt bara út á vefnum einu sinni á dag eins og á prenti. En blaðafréttirnar eru bitastæðari, þótt fróðlegt sé að horfa á hrækingar eða hlusta á lög prumpuð í lúkum. Economist og Time komu of hratt með hrósið.
Þyrlað upp ryki

Hafa má umræðuna til marks um, hvort aðferðir í rannsóknablaðamennsku eru teknar gildar. Þegar umræðan snýst meira um aðferðir en uppljóstranir, hefur þjóðfélagið gefið falleinkunn. Það eru alltaf sömu atriðin, sem verða umdeild hér sem annars staðar. Það eru faldar myndavélar, sigling undir fölsku flaggi, nafnlausar heimildir og greiðslur fyrir aðild að fréttum. Margir telja sumar eða allar þessar aðferðir vera í lagi. Samt segja rannsóknir, að þær rýri traust notenda á fjölmiðlum. Þær gefa skúrkum færi á að þyrla upp ryki og beina athygli fólks frá upphaflega umræðuefninu.
Aðrar leiðir

Fjölmiðlar hafa nóg að gera í rannsóknablaðamennsku, þótt þeir hafni umdeildum vinnubrögðum. Á námskeiði í faginu í Háskólanum í Reykjavík í vetur gerði ég skýran mun á eðlilegum og umdeildum vinnubrögðum í faginu. Með nægri efahyggju og þrautseigju geta fagmenn rutt fyrirstöðum úr vegi. Dæmi um það eru fréttir Trausta Hafsteinssonar af leyfi Ölfushrepps til jarðborana og fréttir Henry Birgis Gunnarssonar af greiðslum til kvennalandsliðs í fótbolta. Þær voru meðal margra lausna í lokaverkefni námskeiðsins, sem ekki var hægt að salta með því að þyrla upp ryki.
Fínar rannsóknir

Ný og fín dæmi eru um íslenzka rannsóknablaðamennsku, sem ekki leiðir til rifrildis um aðferðir. Fyrir utan boranir í Ölfushreppi og kvennalandsliðið í fótbolta má nefna skrif Sólveigar Gísladóttur um slys á hestamönnum; Eggerts Þórs Aðalsteinssonar um 90% vanskil ársreikninga fyrirtækja; skrif Klemensar Ólafs Þrastarsonar um fjarskipti Nató í utanríkisráðuneytinu; og skrif Óla Kristjáns Ármannssonar um afskipti Ríkisendurskoðunar af Íbúðalánasjóði. Þessi skrif voru áhrifamikil. Þau breyttu þjóðfélaginu, af því að engu ryki var hægt að þyrla upp í kjölfar skrifanna.
Honum er tjáð

Samfélagið hefur verið á kafi í fréttum af deilu flugumferðarstjóra og nýstofnaðs hlutafélags hins opinbera, Flugstoða. Sturla Böðvarsson virðist ekki fylgjast með fréttum eða áliti á fréttum, því að hann orðar meðvitund sína um málið svona: “Mér er tjáð, að þeir setji fram skyndilega mjög háar launakröfur.” Ég sé fyrir mér, að ráðherrann sé sambandslaus að ráfa um í ljóslausu ráðuneyti, þar sem hann rekist stundum utan í embættismenn, sem tjá honum, hvað sé að gerast fyrir utan veggina. Varla er hægt að kalla þetta fílabeinsturn, en dauft er samband ráðherrans við umheiminn.
Snjólausir alpar

Mér finnst náttúruhamfarir vera meiri hin síðustu ár en þær voru í mínu ungdæmi. Miklar sveiflur voru sjaldgæfari í þá daga og sumarhiti þekktist ekki í síðari hluta desember. Nú er ekki einu sinni snjó að hafa í ölpunum. Í Madonna hafa þeir að vísu 600 snjóbyssur, sem framleiða gervisnjó dag og nótt. Mér er því ráðlagt að sleppa ekki skíðunum, þegar kemur að skíðaferð vetrarins. Kannski leysir tæknin náttúruöflin af hólmi og skíði leggjast ekki af í ölpunum eins og þegar hefur gerzt á Íslandi. Við höfum ekki sýn yfir, hvert leiða okkur loftslagsbreytingar af mannavöldum.
Nýi sáttmáli

Í annað sinn er reynt að semja við Norðmenn um, að þeir taki að sér að gæta fullveldis Íslendinga. Í fyrra skiptið var samningurinn kallaður Gamli sáttmáli, þótt deilt sé um, hvort hann hafi verið réttur eða falsaður sáttmáli. Ef samið verður við Noreg og fleiri ríki um að þau taki að sér að gæta landvarna á Íslandi, liggur beint við, að kalla samninginn Nýja sáttmála. Landsfeður okkar virðast ekki treystast til að sjá um öryggi lands og þjóðar á sama hátt og önnur ríki gera. Að venju telja landsfeður efni þessara nýju landráða ekki vera holl lesning fávísri þjóð.
Frjálslega þýtt

Gagnvart útlendingum hefur ríkisstjórnin her, “military”, sem heitir friðargæzla gagnvart kjósendum. Gagnvart útlendingum hefur ríkisstjórnin tvær leyniþjónustur, “intelligence services”, sem heita Sýslumaðurinn á Keflavíkurflugvelli og Greiningardeild ríkislögreglustjóra gagnvart kjósendum. Þannig hefur ríkisstjórnin komið sér undan að ræða hernaðar- og leynivæðingu ríkisins við þjóð, þing og utanríkismálanefnd. Hún notar bara orð, sem ekki kveikja á perunni. Embættismenn þessara stofnana nota rétt orð í samskiptum sínum við útlönd, en þykjast ekkert vita hér heima.
Vinnusparandi eintal

Óskar Bergsson skilur ekki, um hvað málið snýst. Hann telur það snúast um, hvað hann fái mikið fyrir hlutastörf hjá borginni og verktaka. Honum finnst það ekki bara í lagi, heldur beinlínis vinnusparandi, að Óskar Bergsson hafi eftirlit með Óskari Bergssyni. Þá getur hann talað við sjálfan sig í stað þess að tveir menn deili um keisarans skegg. Allir aðrir en félagsmenn vinnumiðlunar Framsóknar vita, að málið snýst um að hindra Óskar í að sitja beggja vegna borðsins. En félagsmönnum í vinnumiðluninni er fyrirmunað að skilja slík viðhorf. Þess vegna er Framsókn eins og hún er.
Telur sig vita betur

Kærunefnd jafnréttismála hefur tvisvar sagt Háskóla Íslands brjóta lög með því að taka karl fram yfir konu. Það gerir skólann skaðabótaskyldan, svo að gagnlegt væri fyrir hann að sjá að sér. Það gerir Kristín Ingólfsdóttir rektor hins vegar ekki. Þótt hún lesi ekki jafnréttislögin, veit hún betur en kærunefndin og segir jafnrétti virt í ráðningum skólans, samkvæmt venjum skólans. Það er sérkenni Íslendinga, að margir þeir vita betur, sem sekir eru dæmdir. Þeir viðurkenna ekki niðurstöður dóma og endurtaka í síbylju, að þeir hafi ekkert gert af sér.
Tilgangurinn og meðalið

Kompás er á hálum ís með Byrgismálið, því að vinnan var ekki nógu vönduð. Flestir fjölmiðlar neita að greiða fólki fyrir uppljóstranir. Faldar mynda- og vídeóvélar eru á undanhaldi, svo og að villa á sér heimildir. Þótt ljóstrað sé upp um alvarleg mál með slíkum hætti, finnst fólki ekki rétt að reka illt út með illu. Því finnst, að tilgangurinn helgi ekki meðalið. Komið hefur í ljós í Bandaríkjunum, að fjölmiðlar rýrna í áliti við notkun þeirra, þvert á væntingar blaðamanna. Og altjend eru þetta alls ekki þau vinnubrögð, sem ég kenndi á námskeiðinu í Háskólanum í Reykjavík í vetur.
Vafasamt Byrgi

Þótt deildar meiningar séu um aðferðir Kompáss, er að minnsta kosti ljóst, að Byrgið hefur verið rekið af hroka manna, sem telja sig ekki þurfa að fara eftir lögum og reglum. Ennfremur er ljóst, að ríkisvaldið hefur ekki sinnt lögbundnu hlutverki, þótt það hafi árum saman vitað, að ekki var þar allt með felldu. Í þriðja lagi er ljóst, að trúarofsi er ekki viðurkennd leið til að lækna fíkniefnaneytendur. Í fjórða lagi segir reynslan, að menn með sterkan persónuleika í hlutverki frelsarans, missa stundum sjónar á mismuninum á réttu og röngu, verða sölumenn snákaolíu. Eða verri.
Útlendingar réttdræpir

Þótt Bandaríkjamenn deili um réttmæti stríðsins gegn Írak, eru þeir þó sammála um, að líf útlendinga sé einskis virði. Þar vestra er mikið skrifað um mannfall bandarískra morðingja í hernum í Írak. Menn hafa hins vegar alls engar áhyggjur af þeim hundruðum þúsunda, sem morðingjarnir hafa drepið í Írak. Því miður virðast Bandaríkjamenn telja gerlegt að senda morðingja um þriðja heiminn til að stráfella friðsamt fólk, til dæmis í Víetnam, Afganistan og Írak. Það eru bara útlendingar, einskis virði í augum manna, sem eru sjálfir útlendingar í landi indjána.
Hvað er að Geir?

Geir H. Haarde forsætisráðherra lætur Nató ljúga sig fullan um, að stríðið gegn Afganistan gangi vel. Hann studdi uppvakning í pólitík, Árna Johnsen, sérfræðing í tæknimistökum. Hann styður þvermóðsku Þorgerðar Katrínar, sem puðar við að hlutafélagavæða Ríkisútvarpið. Hann styður hvalveiðar Einars Guðfinnssonar, taprekstur gegn gróða af annarri atvinnu. Hann stendur í gamaldags þvargi í sjónvarpi við Ingibjörgu Sólrúnu um einskisverð mál. Hann styður stóriðjustefnu og hindrar umhverfisvernd. Hann reynir að vekja upp dauðan varnarsamning. Þarf ekki Geir að fara að athuga sinn gang?
Bush og Cheney einangraðir

George W. Bush Bandaríkjaforseti hafnar tillögu ráðgjafa pabbans um breytta utanríkisstefnu. Hann hafnar sömu tilraun Tony Blair, forsætisráðherra Bretlands. Bush yngri hefur einangrað sig í fílabeinsturni nýhægrisinna, þar sem Dick Cheney varaforseti ræður ríkjum. Þeir hafna breyttri stefnu í miðausturlöndum. Einkum hafna þeir tilraunum til að koma á sátt milli Ísraels og Palestínu, sem er kjarni tillagna Blair og þjóðarsáttarnefndar James Baker, fyrrverandi utanríkisráðherra föðurins. Sá gamli reynir árangurslaust að tjónka við geðbilaðan soninn. Sjá

Times.
Börn eru fátæk

Meðalútgjöld íslenzkra fjölskyldna eru 340 þúsund krónur á mánuði fyrir utan skatta, ótrúlega há tala. Hins vegar má ætla, að meðaltekjur einstæðra mæðra séu 100-150 þúsund krónur. Þetta er lunginn úr því, sem kallað er fátækt á Íslandi. Það er ekki hægt að hlægja fátækt barna út úr umræðunni með skætingi út í lélega aðferðafræði við að finna fátæk börn. Þau eru til á Íslandi og skipta þúsundum, hvað sem grínistar segja. Vanda fátæktar barna má lina með auknum stuðningi við einstæðar mæður. Það eru tilfinningasljó stjórnvöld auðhyggju, sem standa gegn bættum sið.
Nýir passar ónýtir

Nýju passarnir á Íslandi og annars staðar í Evrópu eru misheppnaðir að sögn

David Reid hjá BBC. Auðveldara er að falsa þá en gömlu passana. Menn geta lesið þá rafrænt úr fjarlægð og tekið af þeim afrit. Þar á meðal afrit af rafrænum myndum og rafrænum texta. Í nýja passanum er þunnur tölvukubbur, sem átti að lina hræðslu vestrænna ríkja við hryðjuverk. Hann er hægt að afrita eins og aðrar tölvur. Sérfræðingar Evrópusambandsins segja passana ekki munu virka. En yfirvöld vilja ekki hlusta, enda hafa þau lagt stolt sitt í hina auðfölsuðu passa.
Bloggið á toppnum

Darryl Plummer hjá Gartner ráðgjöfum segir, að bloggið muni toppa á næsta ári. Flestir, sem áhuga hafi á slíku, séu þegar farnir að blogga. Sumir muni halda því áfram, en öðrum fari fljótt að leiðast. “Allir telja sig hafa eitthvað að segja, unz þeim er afhentur ræðustóllinn,” segir Plummer. Samkvæmt þessu mun nýjabrumið fljótlega fara af blogginu. Plummer spáði líka, að kostnaður við tölvur muni lækka um helming á næstu fjórum árum. Og að í lok næsta árs verði tölvubúnaður 75% fyrirtækja sýktur af varanlegum veirum, sem ekki er hægt að finna eða hreinsa út.
Afganistan tapast

Eitt af öðrum flýja vestræn ríki ábyrgðina af innrásinni í Afganistan og hernámi landsins. Frakkland hefur ákveðið að kalla heim virka hermenn og skilja aðeins eftir hersveit í höfuðborginni Kabúl. Þýzkaland hefur sína hermenn aðeins í norðurhluta landsins, þar sem friður er. Kanada og Holland eru einu ríkin, sem taka virkan þátt í hernaði með Bandaríkjunum og Bretum. Á sama tíma reyna kontóristar Nató í Bruxelles að bera höfuðið hátt. Þeim tókst meira að segja að ljúga Geir Haarde fullan um, að stríðið væri að vinnast. Svo er ekki. Það tapast hægt og bítandi.
Stjórnarbylting

Það er illt verk ríkisstjórna Bandaríkjanna og Ísraels að æsa fylgisrýran forseta Palestínu til stjórnarbyltingar. Mahmoud Abbas hefur boðað til nýrra kosninga, þótt löglegar kosningar hafi þegar farið fram í janúar á þessu ári. Hamas flokkurinn vann þær kosningar með ærnum meirihluta, enda nýtur Fatah lítils fylgis eftir áratuga spillingu Jassir Arafat. Bandaríkjastjórn er illa við frjálsar kosningar, ef þær leiða ekki til réttrar niðurstöðu, hvort sem er í Alsír eða Palestínu. Í Alsír var hernum sigað á sigurvegarana og í Palestínu er búið að siga Abbas á þá.
Fatlaða deildin

Fatlaða deildin í vinnumiðlun Framsóknar varð fræg fyrir að leggja Hummer í bílastæði fatlaðra, þaðan kemur nafnið. Nú er hún orðin enn frægari af að hafa Óskar Bergsson aðalmann í eftirliti borgarinnar með verktakanum Óskari Bergssyni. Það þykir Birni Inga Hrafnssyni, smjörklípara fötluðu deildarinnar, líkjast því, að Dagur Eggertsson borgarfulltrúi sé stundakennari við Háskólann í Reykjavík. Kringum Björn Inga í máli þessu er bandalag í skjallbloggi nokkurra fyrrverandi aðstoðarmanna Halldórs Ásgrímssonar. Og svo auðvitað Björn Bjarnason, sem fagnar, að Björn Ingi nuddi smjörklípum sem víðast.
Of varfærnar spár

Spár um hækkun sjávar hafa undanfarið verið of varfærnar.

BBC segir frá nýrri rannsókn bandarískra og þýzkra fræðimanna, sem bendir til, að yfirborð sjávar verði árið 2100 orðið 0,5-1,4 metrum hærra en það var árið 1990. Bráðnun jökla vegur þar mest, einkum á Suðurskautinu og Grænlandi. Einkennilegt er því að láta sig nú dreyma um byggðir úti í sjó, flugvöll í Skerjafirði, hafnarhverfi í Kópavogi, verzlanir við Eiðisgranda. Þegar er hækkun sjávar farin að valda vanda í láglendum ríkjum, svo sem Bangladesh. Við eigum ekki að byggja úti í sjó.
Samsekt Samfylkingar

Þrátt fyrir allt náttúruhjal Samfylkingarinnar stendur hún í stjórn Landsvirkjunar að ítrekuðum yfirlýsingum um nýja orkusölu til stóriðju og að áfram verði orkuverði haldið leyndu fyrir almenningi. Ég sé engan mun á stóriðjuflokknum Samfylkingunni og á stóriðjuflokkunum Sjálfstæðisflokki og Framsókn. Allir reyna að fegra hlut sinn í aðdraganda kosninganna, en enginn þessara flokka mun rétta litla fengur til hjálpar aðþrengdri náttúru landsins, þegar til kastanna kemur. Oft hefur verið logið að kjósendum og aldrei verður logið eins mikið og á næstu mánuðum.
Beggja vegna borðs

Óskar Bergsson situr á vegum vinnumiðlunarinnar Framsóknar í framkvæmdaráði Reykjavíkur og er varaformaður skipulagsráðs borgarinnar. Sem slíkur á hann að hafa eftirlit með hagsmunaaðilum, sem þrýsta á skipulag og framkvæmdir borgarinnar. Það gerir hann með því að ráða sig hjá Faxaflóahöfnum til að gæta hagsmuna verktakans “gagnvart Reykjavíkurborg og öðrum, sem koma að samþykkt deiliskipulags fyrir svæðið og uppbyggingu þess.” Að hætti hinnar gamalkunnu vinnumiðlunar situr Óskar beggja vegna borðsins. Þannig vill Framsókn hafa það og við það sættir sig Sjálfstæðisflokkurinn.
Draumastart

Sigurjón M. Egilsson fær draumastart á dagblaði sínu eftir áramótin, kominn í sviðsljósið nú þegar. Honum var í gær vísað af ritstjórn Blaðsins, hálfum mánuði áður en hann átti að hætta þar. Mér hafði skilizt, að undirbúningur dagblaðs SME mundi hefjast um áramótin. En nú vilja eigendur Blaðsins ekki fá samkeppni fyrr en eftir rúmlega hálft ár. Slíkir átthagafjötrar standast ekki í raun. Hliðarverkun þeirra er að vekja athygli fólks á tilraunum SME til að búa til dagblað, sem ekki er lamað af hræsni og rétttrúnaði samfélagsins.
Kvikmynda pedófíla

Meðan Íslendingar hossa pedófílum og pólitíkusar skrifa um þá fögur minningarorð, hafast Bandaríkjamenn ólíkt að. Þar koma samtök upp um pedófíla og hafa klófest 104 manns. Þeir setja agn á vefinn, þykjast vera tólf-fjórtán ára og efna til kynlífsfunda með pedófílunum. Á vettvangi er svo tekin kvikmynd af atburðarásinni. Ellefu þessara kvikmynda hafa verið birtar á Dateline NBC. Félagar í samtökunum Perverted-Justice.com eru orðnir 41.000. Þar af eru 65 í hlutverki agns á vefnum. Borgaralegt réttlæti af þessu tagi væri bannað hér á landi. Sjá

Allen Salkin í IHT.
Tyrkir slá Írönum við

Forseti Írans efnir til ráðstefnu, þar sem rætt er, að helför Gyðinga sé lygi. Þar tala margir, sem afneita sagnfræði, eins og Tyrkir afneita helför Armena. Tyrkir banna fólki beinlínis að viðurkenna helförina að viðlögðu fangelsi. Amadinejad lætur sér nægja að breiða út bullið, sem er innan marka hins löglega. Fólki er líka heimilt að segja, að jörðin sé flöt og að guð hafi skapað heiminn á sex dögum. Ráðstefnan í Íran er bara heimskuleg fólska, en lögin í Tyrklandi eru beinlínis glæpsamleg. Helfarir Gyðinga og Armena eru sannreyndar. Sjá

Charles Fried í Boston Globe.
Duldar kynningar

Evrópuþingið samþykkti í fyrradag mildari reglur um auglýsingar í sjónvarpi. Það treysti sér ekki til að banna duldar auglýsingar í þáttum og kvikmyndum. Þær felast í, að leikarar keyra um á Chrysler, nota iPod og drekka kók. Þingið bannaði slíkt í fréttaþáttum og barnaefni, en leyfir í íþróttaefni. Það leyfði líka með 324 atkvæðum gegn 323 að minnka bil milli auglýsinga úr þremur kortérum í tvö. Spurning er, hversu mikil pólitísk afskipti eigi að hafa af markaðinum. En duldar auglýsingar hafa lengi ögrað mönnum. Sjá

Doreen Carvajal í IHT.
Spilltur oddviti

Oddvitinn á Álftanesi, er vel spilltur, enda notar hann orðalagið, að “ekki megi hegna mönnum fyrir afskipti af pólitík.” Kristján Sveinbjörnsson hefur markvisst reynt að komast yfir sjávarlóð við hús sitt, en dómstólar hafa bannað það. Samt telur hann sig eiga þessa lóð og notar hana sem sína eigin. Hann hindrar, að eigandi lóðarinnar geti notað hana. Oddvitinn er líka verktaki hjá oddvitanum, án útboðs. Aldrei komst Árni Johnsen í slíka aðstöðu sem þessi oddviti. Sem er í algerri afneitun og talar fullum hálsi um að ekki megi refsa sér fyrir afskipti af hreppspólitík.
Gott samtal í Iðu

Rangt er að segja fjölmiðla upptekna af fjölmiðlum. Svo sjálfhverfir eru þeir ekki. Umræðan um breytingar á þeim er utan fjölmiðla, á vefsvæðum manna, sem hafa um tíðina tengst fjölmiðlum. Þeir hafa birt skemmtilegar fréttir og furðu skjótar. Rétt var hermt, að ég hafi verið í kaffi með SME í Iðu, aðeins tveimur tímum eftir að við vorum þar. Það var vel af sér vikið. Við SME tölum oft saman, enda er gaman að tala við hann. Talið berst auðvitað að ráðagerðum hans, enda er hann fullur af góðum hugmyndum. Ég reyni að gefa honum góð ráð. En slík gef ég raunar öllum, sem hafa vilja.
Sumir ófarnir enn

Gott er að trúa á helvíti og vita, að Augusto Pinochet er kominn þangað. Bráðum fer Henry Kissinger þangað líka, maðurinn sem skipulagði valdarán Pinochet í Chile. Fleiri eru á leiðinni, til dæmis þeir, sem nota sömu aðferðir og Pinochet notaði, mannrán, leynifangelsi og pyndingar. Fremstur þar í flokki er George W. Bush forseti og ýmsir helztu ráðgjafar hans, sem beita sömu aðferðum í vonlausu stríði þeirra gegn hryðjuverkum. Þeir fara allir beint til helvítis, þegar þeir deyja. Valdastofnanir eru fullar af bófum, sem munu fá makleg málagjöld.
Röng forgangsröðun

Lögreglan kvartar um, að vegfarendur hafi verið dónalegir við sig á dauðaslysstað á Vesturlandi á sunnudag. Ég held, að ástæðan sé hin sama og í öðrum dauðaslysum síðari hluta þessa árs, til dæmis í Ártúnsbrekku og Sandskeiði. Fyrsta hlutverk löggunnar er að koma sér á slysstað og greiða för sjúkrabíla með slasað fólk. Síðan á umferðin að hafa forgang. Það er ólíðandi, að löggan noti einn til þrjá klukkutíma til að mæla og sópa götur meðan allir bíða. Með rangri forgangsröðun æsir lögreglan vegfarendur upp á móti sér. Og fer svo að væla.
Sjálfbærir skógar

Ég furða mig á, að útgefendur dagblaða á Íslandi skuli ekki auglýsa á forsíðu, að blöðin séu unnin á pappír úr sjálfbærum skógum í Noregi. Þar planta framleiðendur meiri skógi en þeir höggva. Prentun dagblaða á Íslandi leiðir því ekki til samdráttar í skógum heimsins. Nú koma blöðin út tvíefld vegna jólavertíðar. Og von er á fleiri útgáfudögum Viðskiptablaðsins, dagblaði Sigurjóns M. Egilssonar og líklega einu vikulegu fréttablaði. Þá er tímabært, að einhverjir veki athygli á þeirri staðreynd, að öllu þessu lífi og fjöri í bransanum fylgja ekki náttúruspjöll.