arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Mogginn er sjávarútvegur

DV birtir í dag leyniskýrslu um fjárhag Moggans. Þar kemur fram, að skuldir nema hálfum fimmta milljarði. Mogginn skuldar Glitni hálfan fjórða milljarð króna og Landsbankanum tæpan milljarð. Eldri-Bjöggi fékk tæpan milljarð til að hjálpa Mogganum án þess að leggja fram veð. Enda var hann aðaleigandi Landsbankans. Svona ganga kaupin á spillingareyrinni enn þann dag í dag. Mogginn er gæludýr, sem hlítur ekki sömu reglum og aðrir viðskiptamenn. Er eins konar sjávarútvegur, rekinn af grínistum á kostnað skattgreiðenda. Á mánuði tapar hann 150 milljón krónum og bíður eftir riddara á hvítum hesti.
Villu-gen og uppgrafin gen

Restin af tækifærissinnum landsins streymir þessa dagana í Framsókn. Gömlu framsóknargenin segja til sín. Þar á meðal eru gen, sem höfðu villzt í aðra flokka og uppgrafin gen. Synir og launsynir fyrrverandi formanna eru farnir að láta að sér kveða í flokknum. Og Páll Magnússon er hættur að tala við Finn Ingólfsson, ef það hjálpar eitthvað. Ekkert bendir til annars en, að Framsókn verði að loknu landsþingi tækifærissinnaðri en nokkru sinni fyrr. Tugir flokksmanna bíða eftir djobbi í kjölfar nýrrar ríkisstjórnar. Áfram verður flokkurinn fjárhagslega í boði Finns Ingólfssonar fólgsnarjarls.
Aflátsbréf Bjarna Ármannssonar

Ekki hef ég vit á, hvort 370 milljón króna greiðsla dugir fyrir aflátsbréfi. Hitt veit ég, að lýsing Bjarna Ármannssonar bankastjóra á frelsun sinni er ekki frambærileg. Ef hann frelsaðist í lok bankaferilsins, hefði hann ekki reynt með Hannesi Smárasyni að ræna mannauði Orkuveitu Reykjavíkur. Og með hjálp Vilhjálms Vilhjálmssonar og Björns Inga Hrafnssonar. Það var illt verk og bar ekki vitni um neina frelsun. Það er ekki fyrr en eftir langa útlegð í Noregi, að Bjarna fannst ráð að kaupa aflátsbréf. Svo má muna, að Bjarni fékk að selja bankanum pappír fyrir sjö milljarða með markaðsgengissvindli.
Ný stjórn með nýju trausti

Við þurfum kosningar sem allra fyrst. Ekki vegna úrslitanna, heldur vegna uppgjörsins. Ef sömu flokkar bjóða fram og sömu flokkar fá áfram meirihluta fylgis, er það niðurstaða. Þjóðin hefur þá talað og hvítþvegið landsfeðurna. Þá er það mál búið og hægt að fara að byggja upp. Ef þjóðin vill fá sömu landsfeður áfram, þá fær hún sína landsfeður áfram. Ekki er hægt að hafa hér miklu betri stjórn en þjóðin á skilið. Núverandi stjórn hefur hins vegar misst allt traust. Meðan þjóðin framleiðir ekki nýja stjórn með nýju trausti er hér allt í steik. Því þarf að flýta kosningum, hver sem útkoman verður
Streittist við að sitja

Óhreinlyndi er einkenni ríkisstjórnarinnar. Hún er óheiðarleg við landsmenn. Hún lofar og lofar, en gerir hið gagnstæða. Hún lofar aukinni velferð, en minnkar hana í raun. Fullyrðir margt um samskiptin við útlönd, en treystir sér samt ekki til málaferla. Það stafar af óhreinu mjöli í pokahorninu. Samskipti hennar við Seðlabankann eru með ólíkindum. Ríkisstjórnin sigldi þjóðarskútunni í strand fyrir nokkrum mánuðum, en hefur enn ekki gert upp skaðann. Hún lætur engan axla ábyrgð. Hún hefur engan dug sýnt til að koma skútunni á flot aftur. Hún streittist við það eitt að sitja. Nú er það búið.
Reiðgarpar í Sturlungu

Ógeðfelldar eru hetjur Sturlungu. Sumar geðveikar, einkum Sturla Sighvatsson og Órækja Snorrason. Flestar lögðust á lítilmagnann, einkum Kolbeinn ungi og Þórður kakali. Kolbeinn vildi útrýma Vestfirðingum, en drapst í tæka tíð. Hins vegar voru þeir óskaplegir ferðagarpar við aðstæður, sem voru lakari en nú, bæði fatnaður og reiðtygi. Kolbeinn ungi djöflaðist yfir Arnarvatnsheiði að vetri til að drepa Þórð kakala. Notalegra hefði verið að liggja heima í laug. Ég þykist vera reyndur í hestaferðum, en aldrei væri hægt að bjóða mér ferð á borð við átján stunda reið Þórðar kakala úr Skálholti í Stykkishólm.
Hvað sem er út í loftið

Alþingi hefur sett lög um, að fólk þurfi að taka íslenzkupróf til að fá ríkisborgararétt. Jónína Bjartmarz var búinn að ná inn tengdasyninum. Prófið er hins vegar ekki til, engar leiðbeiningar heldur. Skriffinnar búa það til seinna. Eins og embættismenn Lánasjóðs námsmanna. Þeir úrskurðuðu, að sjö námsmenn alls mættu fá fyrirgreiðslu, sem ráðherra ákvað fyrir alla. Þegar útlendingarnir verða stráfelldir, munu þingmenn segja: “Mér var sagt, að þetta yrði ekki svona.” Þeir sögðu það, þegar sjúkraskatturinn var hækkaður tvöfalt meira en þeir héldu. Eru vanir að samþykkja hvað sem er út í loftið.
Klámmyndir í Leifsstöð

Samkvæmt

DV á að setja klámmyndavél upp í Leifsstöð í tilraunaskyni. Hún á að sýna fólk bert, eins og það er undir fötunum. Nektarmyndirnar munu fara á netið, þær gera það alltaf. Klámmyndum af pólitískum andstæðingum verður laumað á vefinn. Mannskepnan við gikkinn er eins og mannskepnan hefur alltaf verið. Þessar vélar hafa verið prófaðar í ýmsum löndum. Einkum í Bretlandi, sem oft hefur forustu fyrir Stóra bróður. Brýnt er að finna alla, sem koma að þessu geðveikismáli í Leifsstöð og reka þá formálalaust. Nauðsynlegt er að spara hjá ríkinu og bezt að byrja á klámmyndaframleiðendum Leifsstöðvar.
Með smjörklípu í geitarhúsi

Björn Ingi Hrafnsson spyr í bloggi í gær, hvort ég hafi árið 1995 átt þátt í að ritskoða ótiltekinn blaðamann. Vegna ótiltekinnar spurningar í meintu óbirtu viðtali við Jón Ólafsson. Ég svaraði honum, að ég minntist þess ekki. Nánari upplýsingar um málsatvik eru vel þegnar. Vísaði ég Birni Hrafni á að tala við Guðmund Magnússon. Sá var fréttastjóri DV þetta árið og ritskoðaði oftast án samráðs við mig. Björn Ingi er þarna að vafra blint með ónákvæma smjörklípu í geitarhúsi að leita ullar.
Ríkisstjórnin er að falla

“Þær hafa nægar verið”, sagði Ingibjörg Sólrún Gísladóttir ráðherra í frétt ríkissjónvarpsins í kvöld. Var að tala um ástæður stjórnarslita. Nægar ástæður eru til stjórnarslita að hennar mati. Þá er orðið skýrt, sem áður var í hálfkveðnum vísum. Stjórnarsamstarfið gengur ekki lengur. Það hangir á bláþræði og því verður væntanlega slitið senn. Verða þá þingkosningar í vor. Bilið má brúa með valdalausri stjórn skriffinna. Hún hefur kannski manndóm til að koma hreint fram við fólk, sem stjórnar-skoffín Geirs Haarde hefur ekki. Önnur eins hryggðarmynd hefur ekki sézt í stjórnmálasögu lýðveldisins.
Kínverskar staðfestingar

“Hvað varðar loðkraga á einstökum flíkum, höfum við gert skýra kröfu til viðkomandi framleiðanda að dýrin séu meðhöndluð á mannúðlegan hátt og höfum fengið staðfestingu á að svo sé.” Þetta segir íslenzkt fyrirtæki, sem heitir því undarlega nafni Cintamani. Það hefur sætt gagnrýni fyrir að nota skinn af ómannúðlega meðhöndluðum dýrum í Kína. Athygli hefur vakið erlendis, að þetta eru vinnubrögðin í Kína. Þar eru gefnar út yfirlýsingar að vild, án tillits til veruleikans. Staðfestingar frá Kína á eigin mannúð eru einskis virði. Því er eðlilegt, að sumir vilji forðast loðvörur frá Cintamani.
Mogganum ber að ritskoða

Margir hafa gagnrýnt mbl.is fyrir að loka á athugasemdir við frétt um Ólaf Örn Klemensson. Fáir þeirra hafa efnt hótun um að fara með blogg sitt annað. Nógir eru aðrir staðir og flestir ókeypis. Af hverju fer fólk þá ekki bara annað? Það stafar af, að það vill ekki blogga í einrúmi, þar sem enginn les. Það nennir ekki að byggja upp hóp lesenda. Fólk er latt og vill fá allt upp í hendurnar. Það vill nýta sér frægð Moggans og gera þar athugasemdir við fréttir, sem sjást. Mogganum ber hins vegar engin skylda til að útvega fólki slíkan vettvang. Ritstjórum mbl.is ber að ritskoða efni, sem Moggi ábyrgist.
Framfarir í andófi

Okkar unga fólki hefur farið mikið fram í andófi. Beztir eru myndsímarnir og litlu myndavélarnar, sem gera illfyglum ófært að ljúga. Á YouTube sér fólk aðfarir löggu og hvítliða. Þarf ekki að heyra lygafréttir á Stöð 2 eða öðrum hefðbundnum miðlum. Næstbezt eru símaskilaboðin, sem gera fólki kleift að villa um fyrir löggunni. Hún getur ekki vaktað alla staði í senn. Fólk þarf svo að koma sér upp sundgleraugum og öðrum ráðum gegn efnavopnum löggunnar. Lesið líka “how to protest” á Google og lærið af sérfræðingum. Sendisveinar íslenzka þjóf-ræðisins munu þá framvegis standa máttvana gegn unga fólkinu.
Forsetinn stælir Auðuns

Enn einn nýr Ólafur Ragnar Grímsson birtist þjóðinni í áramótaávarpinu. Þar sönglaði hann að hætti Jóns Auðuns dómprófasts, sem gamlir menn muna. Er ekki hægt að gera Ólaf Ragnar að biskupi? Predikanir forsetans verða án efa jafn gleymanlegar og predikanir Jóns
Sameiningartákn græðginnar

Nauðsynlegt er að fella Gunnar Pál Pálsson, formann VR. Hann er orðinn að sameiningartákni græðginnar. Tók sér óheyrilegar fjárhæðir fyrir að sólunda eignum lífeyrisþega. Enn hærri fjárhæðir fyrir að losa yfirmenn Kaupþings við skuldir sínar. Slíkt er ekki gert fyrir fólk með lífeyri eða í félaginu. Gunnar Páll hefur barizt fyrir hagsmunum útrásargreifa og krosseignarfélaga, gegn hagsmunum umbjóðenda sinna. Hann er sá maður í landinu, sem sízt ætti að vera formaður stéttarfélags og lífeyrissjóðs. Það verður til marks um eymd almennings, ef hann sigrar aftur í atkvæðagreiðslu í VR. Kjósið Lúðvík.
Nenna ekki að telja

Fjölmiðlar segja okkur ekki, hversu margir eru á hinum og þessum útifundum. Ruv.is sagði okkur áðan frá andófsfundinum á Austurvelli. Þar stóð: “Taldist … Herði Torfasyni til, að um 4-5000 manns hefðu verið á svæðinu, en lögregla áætlaði að um 1500 manns hefðu verið viðstödd.” Töluverður munur er á 1500 og 5000 manns. Af hverju manna fjölmiðlar sig ekki upp í að telja sjálfir? Það er einfaldasta hlutverk þeirra. Af aumingjaskap segja þeir pass, firra sig ábyrgð, vísa í tölur málsaðila. Okkur skiptir máli, hver talan ER, ekki hver löggan eða Hörður segja hana vera. Léleg fréttamennska.
Simmi segi ekki af sér

Af gefnu tilefni tek ég fram, að ég tel ekki ástæðu til að Sigmundur Ernir segi af sér á Stöð 2. Myndatækin reyndust að vísu ekki hafa skemmzt, hann meinti líklega viðskiptavildina. Að minnsta kosti var ekki hægt að taka mynd af skemmdunum. En þó þurfti að tengja kaplana saman aftur. Og Sigmundur átti ekki við Egil Helgason sem hvetjanda skrílsins. Heldur við einhvern annan þáttastjórnanda ríkissjónvarps. Vill bara ekki segja hvern. Það er nefnilega í tízku að þykjast vita og vilja ekki staðfesta, samanber Davíð. Líklega var það Ragnhildur Steinunn, sem æsti skrílinn gegn Simma. Spyrjið Ragnhildi.
Hörður og víkingarnir

Hafið þið tekið eftir, að ólæti verða jafnan, er Hörður Jóhannesson stýrir aðgerðum löggunnar. En aldrei, þegar Geir Jón Þórisson stýrir þeim. Þannig getur lögreglustjórinn í Reykjavík stjórnað ofbeldinu með því að hafa annað hvort Hörð eða Geir Jón á vaktinni. Það er að segja, ef sérsveitin mætir ekki. Mállausir fasistar eru ávísun á slagsmál. Þannig andar Haraldur Johannessen herforingi aftan á hálsinn á Stefáni Eiríkssyni lögreglustjóra, ef sá síðari er of linur í baráttu stríðsráðuneytisins gegn almenningi.
Hvítliðana vantar búninga

Hvítliðar eru teknir til starfa. Fer þar fremstur Ólafur Örn Klemensson, hagfræðingur Davíðs Oddssonar. Myndskeið sýna hann vaða um hópa andófsfólks með hnefann á lofti, hreytandi ókvæðisorðum. Mér finnst þetta eðlileg þróun. Ofbeldi er miklu nær náttúru hægri manna en vinstri manna. Samkvæmt gömlum félagsfræðirannsóknum í Bandaríkjunum. Á landsfundi Sjálfstæðisflokksins munu eðlislægir hvítliðar senn ráða ráðum sínum. Hvítliðar á götum úti eru einmitt það, sem vantar. Vegna stórbættrar myndatækni. Frekari myndskeið af hvítliðum sýna fólki, hvar er raunverulegt vald. Það vantar bara búningana.
Eiríkur ekki formaður

Ég man eftir Eiríki Tómassyni prófessor, þegar hann var sendisveinn á dagblaðinu Tímanum fyrri hluta sjöunda áratugar síðustu aldar. Hann var þá mikill framsóknarmaður og bar hag Tímans fyrir brjósti. Hafði réttlátar áhyggjur af leti blaðamanna, enda vorum við hálfgerðir fylliraftar. Leit á sig sem eins konar skrifstofustjóra. Síðan hef ég stundum lesið sitthvað af því, sem Eiríkur hefur skrifað í blöð. Það virðist mestmegnis lögfræðilega heilsteypt. Nú neitar hann að verða formaður. Enda yrði hann svipaður formaður Framsóknar og Jón Sigurðsson. Góður skipstjóri, sem ekki fiskar.
Einstæð afrek þökkuð

Eftir einstæð afrek í fjármálum þjóðarinnar njóta flokkar ríkisstjórnarinnar fylgis rúmlega helmings kjósenda. 25% styðja Sjálfstæðið og 28% styðja Samfylkinguna. Meira þarf ekki að segja um greindarstig þjóðar, sem þessir tveir flokkar hafa gert gjaldþrota. Á fagmáli siðfræðinga heita það “landráð af gáleysi”, stutt af meirihluta þjóðarinnar. Hún hefur nefnilega þá stjórn, sem hún á skilið. Hún hefur af því einu áhyggjur, að einhver sletti skyrinu. Oj barasta.
Allt í boði Ingibjargar

Margt samfylkingarfólk misskilur ástandið. Það er allt í boði Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur. Að svo miklu sem hrunið hér er stærra en kreppan í öðrum löndum. Geir Haarde og Davíð Oddsson eru prívat og persónulega í hennar boði. Það er í hennar boði, að engin ber ábyrgð á neinu, enginn er rekinn, engar eignir eru frystar, enginn er handtekinn. Algert aðgerðarleysi fjármálaeftirlitsins er í boði Ingibjargar Sólrúnar. Það er í hennar boði, að útrásarvíkingar stýra skilanefndum bankanna. Svo talar hún ekki um neitt annað en Evrópusambandið. Henni finnst óbærilegt að tala um neitt annað.
Gedächtniskirche Reykjavíkur

Turninn af Gedächtniskirche í Berlín fékk að standa eftir heimsstyrjöldina síðari. Rústir hans gnæfa enn í miðborginni til áminningar um, að ferleg styrjöld verði aldrei aftur háð. Við þurfum að gera það sama hér á Íslandi. Láta rústir stórmennskubrjálæðis útrásarvíkinga standa við höfnina eins og þær eru núna. Okkur til áminningar um að hleypa vitfirringum ekki aftur að stjórnveli ríkis, stofnana, banka og fyrirtækja. Okkur vantar varanlegan minnisvarða um Davíðshrunið mikla. Annars verðum við búin að gleyma eftir fimm ár. Vitfirringarnir eru enn að gæla við að reisa stórmennskubrjálæðið.
Mótmæli takast misvel

Hörður Torfason getur verið viss um, að mótmæli hans eru gagnslaus, þegar Ingibjörg Sólrún Gísladóttir samsinnir þeim. Enda hafa landsfeður ekki tekið neitt mark á neinum uppákomum, sem Hörður hefur staðið fyrir á Austurvelli. Þær geta þjappað saman eftirlaunafólki, en leiða ekki til neinna breytinga á skelfilegu stjórnarfari. Hins vegar hefur andóf tekizt, þegar það er í mynd borgaralegrar óhlýðni. Gott var uppþotið við lögreglustöðina, en bezt voru lætin á Hótel Borg á gamlársdag. Ingibjörg Sólrún var voðalega ósátt við þau. Þvaðraði um þá vondu skálka, arabana. Við þurfum meira af slíku andófi.
Sofið rótt í heimskum friði

Mikill fjöldi fávísra kjósenda hefur áhyggjur af eignaspjöllum. Ef þau eru nógu lítil. Þeir eru ósáttir við, að andófsfólk kippi sjónvarpsköplum úr sambandi. Það eru kölluð eignaspjöll, guð sé oss næstur. Þessum sömu fávísu kjósendum dettur ekki í hug að hrópa um eignaspjöll, sem ríkisstjórnin veldur venjulegu fólki. Þau nema milljónum króna á hvert mannsbarn. Það eru of stór eignaspjöll til að hafa áhyggjur af. En ekki beygla neitt, ekki úða skyrinu, leyfið okkur að sofa áfram rótt í okkar tröllheimska friði.
Gælt við útrásarvíkingana

Brýnt er að koma ríkisstjórninni frá með góðu eða illu. Hún freistast til að taka á bankana skuldir útrásarvíkinga. Þær skuldir lenda svo á ríkinu og skattgreiðendum. Milestone var komið vel á veg, þegar bloggið áttaði sig og skaut í kaf. Mikilvægt er, að það mál gangi allt til baka. Útrásarvíkingum verði ekki falið að reka gjaldþrota fyrirtæki sín og ekki gefinn kostur á hlutafé í þeim. Sama gildir auðvitað líka um sjávarútveginn. Hann á að fá að rúlla í friði og kvótinn á að falla ríkinu í skaut. Af sviptingum Kaupþings má ráða, að bankastjórnendur og skilanefndir eru að villast í slíkum efnum
Skóladrengir í fínpússi

Mikið var stjórnarandstaðan heppin, að kryddsíldin fór út um þúfur. Þarna var hún mætt í sínu fínasta pússi. Eins og þægir skóladrengir leiddir til vígslu í hóp eldri nemenda. Þarna átti stjórnarandstaðan að sitja í setti utan um freyðivín og hamingju. Innan um stóru strákana. Svara spurningum, sem ganga út frá, að pólitíkusar viti svör. En svo er ekki, pólitíkusarnir hafa slátrað lýðræðinu og stjórnarandstaðan er meðsek. Lýðræðið kom utan af götu og hindraði frekari niðurlægingu stjórnarandstöðunnar Veruleikafirrt sett Stöðvar 2 á Hótel Borg var fáránlegur dónaskapur við svipulamda þjóð.
Brýnt að fella pakkið

Ágætur maður bendir mér á í tölvupósti, að hruntjónið geti orðið meira en tvær milljónir á mann. Ég notaði þá tölu í síðasta bloggi. Reiknaði þá með, að bara raunverulegar skuldir lentu á þjóðinni, samtals fimm milljarðar dollara í auknum ríkisskuldum erlendis. Til viðbótar eru nítján milljarðar dollara í pappírum, sem útrásarfyrirtæki skulda hvert í öðru og hvert hjá öðru. Þeir pappírar höfðu ímyndað verð og eiga að falla dauðir. En stjórnin freistast kannski til að láta eitthvað af þeim lenda á sér. Það gerist þá eingöngu á kostnað skattgreiðenda. Þess vegna er brýnt að koma pakkinu frá.
Tvær milljónir á mann

Þórólfur Matthíasson hagfræðingur hefur verðmetið tjón þjóðarinnar af hruni efnahagslífsins. Meiriparturinn af tjóninu eru bara pappírar, sem fyrirtæki eiga hvert í öðru og hvert hjá öðru. Það eru ekki raunveruleg verðmæti. Af 24 milljörðum dollara stendur þá eftir fimm milljarða dollara skuldaaukning þjóðarinnar. Áætla má, að það nemi um tveimur milljónum króna á hvern íbúa. Það er herkostnaður okkar af Geir, Ingibjörgu og Davíð, fjármálaeftirlitinu, fimm bankastjórum og tíu útrásarvíkingum. Nítján manns, meira er það ekki. En við eigum auðvitað enn eftir að losa okkur við völd þessa skítapakks.
Kryddsíldar-spekúlant

Ég skil ekki, af hverju Sigmundur Ernir Rúnarsson er svona æstur í vísir.is. Ég efast um, að mikið af myndatökubúnaði hafi skemmst. Efast um, að margir sjónvarpsmenn séu slasaðir eftir atganginn. Efast um, að Egill Helgason hafi æst menn til óhæfuverka. Held, að Sigmundur hafi miklað allt þetta fyrir sér í hita leiksins. Væntanlega sárreiður yfir að tapa kryddsíldinni. Hann er einn fárra, er finnst varið í síþreyttar kryddsíldir. Í hruninu er kryddsíld á Borg óviðeigandi tímaskekkja. Fráleitt er að draga fólk í fínasta pússi að jarma sömu innantómu slepjuna og fyrri ár. Þegar Róm brennur allt um kring.
Áramótaávarp mitt

Ríkisfjármál eru orðin sjálfbær, þótt skuldir séu of miklar. Velferð, heilsa og skólar eru viðunandi, þrátt fyrir niðurskurð. Þau eru afrek stjórnarinnar árið 2010. Sumt annað fór miður. Siðvæðing er nánast engin. Mannaráðningar eru pólitískar. Leynd ríkir á öllum sviðum. Bönkum stýra gráðugir banksterar eins og áður. Glæframenn einir fá afskriftir. Þetta er ósigur stjórnarinnar. Svo er stóra málið eftir, steindauða krónan, sem reynt er að halda uppi. Það tekst ekki, því að laust fé í landinu er yfir þúsund milljarðar. Það hleypur burt, ef krónan verður gefin frjáls. Þá verður annað hrun. Farsælt ár!
Þjóðin hefur það bara gott

Könnun Gallup á mati fólks á aðstæðum sínum sýnir sama og ég hef oft sagt í blogginu. Helmingur þjóðarinnar er sáttur við lífsgæði sín og telur sig hafa það gott. Tæplega helmingur þjóðarinnar telur sig eiga í basli við að halda sjó. Aðeins örfá prósent telja sig vera í þrengingum, sennilega bara tvö prósent þjóðarinnar. Þetta er frábær staða tveimur árum eftir hrun. Hér hefur fólk það bara helvíti gott. Velferð og heilsugæzla og skólar virka eins og áður. Margir skuldugir hafa fengið afslátt og svigrúm. Ríkisstjórnin hefur náð tökum á ríkisfjárhag eftir bankahrun. Og flugeldasala er rífandi.
Í landsins versta félagsskap

Jóhönnu Sigurðardóttur og Steingrím J. Sigfússon setur niður við að skrifa áramótagreinar í landsins mesta sorprit. Af hverju skrifa þau þá ekki líka á AMX? Mogginn er Völkischer Beobachter landsins. Undir ritstjórn manns, sem framleiddi hrunið á marga vegu. Sem hugmyndafræðingur, forsætisráðherra og seðlabankastjóri. Hann er veruleikafirrtur með öllu og rekur blaðið til að leiðrétta Íslandssöguna. Sárafáir lesa sorprit hans, sem hefur ekkert vægi í samfélaginu. Ekki er nóg að hafa afsakanir í inngangi þessara greina. Siðað fólk á að hafna öllum samskiptum við dreggjar samfélagsins, Davíð Oddsson.
Lausn fangelsismála

Aðgerðaleysi kerfisins í fangelsum er út í hött. Hundruð dæmdra manna ganga laus vegna plássleysis. Á sama tíma undirbýr kerfið hönnun fangelsis, sem verður komið í gagnið eftir þrjú ár í fyrsta lagi. Fram að þeim tíma verður langi halinn óleystur. Og ekki farið að gera ráð fyrir neinum fjármálabófum. Margir hafa bent á aðrar lausnir, til dæmis leigu á fangelsi erlendis. Ég hef bent á leigu á fangaskipi. Skip eða erlent fangelsi, sem rúmar hundrað fanga, tæki kúfinn af biðlistanum og væri tilbúið fyrir straum fjármálabófa. En kerfið skilur bara dýra steypu, enda ófært um að hugsa út fyrir rammann.
Creditinfo ofmetur netmiðla

Creditinfo segir netmiðlana koma sterkt inn í fréttum, birta helming allra frétta. Þetta er afar ónákvæmt, því að könnun fyrirtækisins segir ekkert um uppruna fréttanna. Meirihluti frétta fæðist á ritstjórn blaða og minnihluti á ritstjórn ljósvakamiðla. Örlítill hluti verður til á netmiðlunum sjálfum. Að mestu leyti birta þeir fréttir, sem fæðast hjá hefðbundnum fjölmiðlum. Þótt þær birtist oft fyrst á netinu, þá eru þær samdar á vegum hefðbundinna fjölmiðla. Síðan fara þær oft hring á netinu, birtast á mbl.is, visir.is, ruv.is, eyjan.is, pressan.is. Creditinfo gefur brenglaða mynd af stöðunni.
Löggan njósnar fyrir sendiráðið

Lögreglan í Reykjavík tekur þátt í njósnum sendiráðs Bandaríkjanna. Tekur að sér að skrá niður nöfn fjölmiðlafólks á vettvangi. Afhendir sendiráðsfólki nöfn þess. Þetta er galið. Snargalið.
Sendiráð verði flutt

Enn eru ýfingar með löggu og andófsfólki við bandaríska sendiráðið. Löggan vill, að andófsfólkið fari af gangstéttinni við sendiráðið og færi sig á stéttina andspænis. Hún virðist gera ráð fyrir, að sendiráðið eigi stéttina framan við húsið. Það er einhver misskilningur, borgin á stéttina, þótt þar hafi verið komið fyrir steypuklumpum að ósk sendiráðsins. Löggan er alltof hlýðin við sendiráðið. Öryggiskröfur þess hafa aukizt of mikið fyrir þröngt íbúðahverfi. Til þess að hafa eftirsótt öryggi verður sendiráðið að flytja á hentugri stað, til dæmis í Bauhaus, þar sem hægt er að víggirða lóðina.
Rugludallur ársins

Hermann Guðmundsson er rugludallur ársins. Forstjóri N1 þóttist ætla að sýna bókaútgefendum, hvernig ætti að gefa út bækur. Gaf út sjálfsfróunarbækur þekktra tapara og N1 tapaði á því fimmtán milljónum króna. Mikil Þórðargleði er á fésbókinni yfir þessum örlögum Hermanns. Hann hefur þetta árið verið ræðumaður á morgunverðarfundum vitleysinganna, sem reka einokunarfyrirtæki og þykjast vera í bisness. Bókaútgáfa er harður bisness, en benínsala er einokun fyrir pilsfalda-kapítalista. Kjáninn varð fyrir þeirri ógæfu að vera flaggskip pilsfaldanna. Þess vegna hlæja menn óspart að honum á fésbókinni.
Tíu línur um árið 2010

Árið 2010 tóku prívathagsmunir við af almannahagsmunum í hasar aðgerðasinna. Heimavarnarliðið sló skjaldborg um hús braskara, sem hafði gert allt á haus, sem hann kom nálægt. Hagsmunasamtök heimilanna gerðu að dýrlingi sínum mann, sem taldi henta sér að búa í fjögurhundruð fermetra húsnæði. Frumsýnd var bíómynd um hrunið eftir mann, sem taldi mannréttindi felast í að eiga fyrir ilmbaðstofu á World Class. Það, sem áður hét Búsáhaldabylting, snerist upp í andhverfu sína. Bankarnir voru endurreistir með sams konar bófum og áður. Þeir afhenda fyrirtækin afskrifuðum bófum. Og Jón Gnarr varð borgarstjóri.
Sveitavargur skilgreindur

Undir forustu Einars Kr. Guðfinnssonar leggja sveitavargar á Alþingi fram kröfu um samanburð fjárveitinga eftir þéttbýli. Gera ekki ráð fyrir, að afar og ömmur landsbyggðarinnar fái þjónustu á Landsspítalanum. Gera ekki ráð fyrir, að synir og dætur landsbyggðarinnar fái þjónustu í háskólanum. Munu reikna, að legudagur sé dýrari á Landsspítalnum en á elliheimilum þorpanna, sem sigla undir sjúkrahúsflaggi. Einarsliðið eru þannig ólíkt þingmönnum af höfuðborgarsvæðinu, að allur tími og öll orka fer í kjördæmapot. Einar Kr. Guðfinnsson er ekki þingmaður þjóðarinnar eða Íslands. Hann er sveitavargur.