arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þeir bregðast Huppu

Bændur bregðast landnámskúnni. Vilja flytja inn kyn frá Svíþjóð. Þeir vega ómaklega að Huppu, sem gerði Kluftir frægar, næsta bæ við mig. Þeir hafa áður flutt inn kúakyn. Með engum árangri. Galloway kýr voru skapvondar og bragðlausar. Bændur hugsa ekki um nautakjötið að þessu sinni. Þeir hafa raunar aldrei gert það. Þeir telja, að nytin verði meiri í sænsku kúnum. Afleitt er að afgreiða þetta kúamál í umræðu meðal bænda einna. Þeir hafa ekki meira vit á þessu en við hin. Eltast við drauminn um mjólkurnytina. Í stað þess að viðurkenna, að afkomendur Huppu eru beztir allra á bragðið.
Fjögurhundruð leyfi

Það getur ekki verið satt, að fjögurhundruð leyfi þurfi til að setja upp ferðaþjónustu hér á landi. Ef það er satt, er það frétt aldarinnar. Við eigum fyrir löngu að vera búin að ná tökum á eftirliti. Það getur ekki verið, að hér sé indverskt ástand í eftirlitsiðnaði. Samtök atvinnulífsins halda því þó fram. Segja ferðaþjónustuna Hvíldarklett þurfa fjögurhundruð leyfi til að starfa. Það er út í hött. Eftirlit hins opinbera þarf að sameinast um einn kontór, sem gefur út eitt leyfi, en ekki fjögurhundruð. Við eigum nú að glíma við kapítalisma framtíðar, ekki sósíalisma fortíðar.
Ratsjárstofnun í ólagi?

Meðferð Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur á forstjóra Ratsjárstofnunar er röng. Stofnunin var af flestum talin í sæmilegum rekstri, hafði sætt aðhaldi og sparnaði. Utanríkisráðuneytið hefur ekki skýrt, hvers vegna nauðsynlegt var að reka forstjórann formálalaust. Það er ekki nóg, að hún þurfi pláss fyrir enn einn kratann. Kannski hefur eitthvað verið að. Þá eiga kjósendur rétt á að vita það. Utanríkisráðherra er enginn sólkóngur, sem má fara að geðþótta í umgengni með valdið. Því miður bendir ýmislegt fleira til, að nýr utanríkisráðherra telji utanríkismál vera sín prívatmál.
Yfirheyrslur Moggans

Mogginn hefur lengi haldið sig vera æðri mátt. Sem slíkur hefur hann smurt stjórnmálamenn í heimsóknum þeirra í musterið. Jafnvel stjórnarandstæðinga. Jafnframt flytur Mogginn yfirheyrzlur í Staksteinum og spyr menn hvasst. Af hverju gerir Össur eitthvað? Af hverju fór hann til Indónesíu. Hvað kemur honum málið við? Í hvaða erindrekstri? Sér hann ofsjónum yfir forsetanum? Er hann að æfa forsetaframboð? Spurningaleikur án svara eru sérkennileg blaðamennska. Kannski hafði Mogginn áhrif í gamla daga, en það var fyrir mitt minni. Ég þekki engan stjórnmálamann sem telur Moggann vera æðri mátt.
Félagsleg rétttrú biblíunnar

Félagslegur rétttrúnaður hvers ríkis og hvers tíma stjórnar biblíunni. Fyrr á öldum rifust kirkjuþing um, hvað skyldi vera og hverju skyldi sleppa. Út á þetta klofnaði kristnin í nokkra meginstrauma og svo ótal kirkjudeildir. Lúter orðaði biblíuna öðru vísi en páfinn. Þjóðkirkjan orðar hana á annan hátt árið 2007 en hún gerði árið 1981 og 1584. Biblíuþýðingar eru auðvitað skáldskapur. Biblían er ekki heilagt rit, orð guðs. Hún er samtíningur og skáldskapur munka, sums staðar studdur af sagnfræði. Hún er handbók, sem reynir að endurspegla félagslegan rétttrúnað hvers ríkis og hvers tíma.
Miðnætti í Bandaríkjunum

“Miðnætti í Bandaríkjunum” segir fyrirsögnin.

Arianna Huffington heldur því fram, að geðveiki jaðarinn hafi yfirtekið flokk repúblikana. Í stað flokks Reagans sé kominn flokkur Bush, Cheney, Rove, Limbaugh, Coulter og Malkin. Þessi flokkur styðji pyntingar og fagni framferði Blackwater. Hann sé að drepa herinn, borgaralegt frelsi, ríkissjóð, öryggi borgaranna og virðingu landsins úti í heimi. Huffington sakar fjölmiðla um að gæla við geðveikina. Hún sakar flokk demókrata um að þora ekki að fara í hart við geðsjúklinga. Hún segir alveg það sama, sem ég hef verið að segja í nokkur ár.
Finndu Finn

Bezti texti, sem ég hef heyrt, er eftir Árna Snævarr blaðamann. Brandarinn hljóðar svona: “Follow the money, cherchez la femme, finndu Finn.” Snýst um slóðina, sem rannsóknablaðamenn þurfa að rekja til að finna skandalinn. Það var “Deep Throat”, William Mark Felt, sem sagði “Follow the money”. Hann var að leka í Bob Woodward í Watergate-málinu. “Cherchez la femme” er franskt spakmæli eftir Alexandre Dumas. Það gefur skemmtilega franska sýn á spillingu. Hér á Íslandi dugir að spyrja, hvar Finnur Ingólfsson liggi undir steini. Brandari Árna sameinar grínhefðir þriggja menningarheima.
Krár loki að nóttu

Á Vesturlöndum mega krár ekki halda vöku fyrir borgarbúum. Krám er lokað fyrir miðnætti og næturklúbbar hafðir utan íbúðahverfa. Hér vantar þessa flokkun í krár og klúbba. Allar krár hafa opið fram á morgun. Þær eru ekki hljóðheldar, eins og þeim ber að vera. Þar á ofan hafa kráareigendur lagt hald á almenn svæði með því að senda tóbaksfólk út á götu að garga og góla. Kráareigendur bera ábyrgð á útivistarfólkinu, hávaða þess og öðrum hávaða, sem lekur út af krám. Þess vegna er sjálfsagt, að öllum krám verði lokað fyrir miðnætti. En næturklúbba má reka í iðnaðarhverfum og sandgryfjum.
Aðdráttarafl heimsveldis

Evrópa er eina heimsveldi sögunnar með aðdráttarafli. Ríki standa í biðröð til að komast inn. Önnur heimsveldi hafa stækkað með vopnavaldi. Evrópa stækkar, af því að fátæk ríki telja Evrópusambandið vera leið til auðæfa. Frægasta fordæmið er Írland, sem varð ríkt út á aðildina. Seiðkraftur aðildar stuðlaði að hruni Sovétríkjanna og austurblokkarinnar. Evrópa er ekki sterk í hernaði. En hún er efnahags-, velferðar- og umhverfisveldi heimsins. Reglugerðir bandalagsins eru sterkari en kjarnorkusprengjur Bandaríkjanna. Þær stýra til dæmis lögum og reglum “fullvalda” Íslands.
Gott og vont í borginni

Nýi borgarstjórinn ætlar að bjarga Kolaportinu. Það er gott, sá gamli var sofandi í því máli lífs í borg. Sá nýi vill líka Sundabraut strax. Það er líka gott, gamli meirihlutinn var þar ekki nógu harður. Ekki er þó allt eintóm sæla við skiptin. Aftur er gengin stefna Reykjavíkurlistans gegn mislægum mótum Kringlumýrarbrautar og Miklubrautar. Aftur verður reynt að þæfast gegn sjálfsögðu mannvirki, sem bætir umferð og minnkar mengun. Nýi meirihlutinn mun komast að því eftir hálft þriðja ár, þegar umferðin hefur þyngzt. Hann mun tapa næstu borgarstjórnarkosningum á þessu eina máli.
Lockerbie hneykslið

Vantraust manna á hvers kyns stjórnvöldum er slíkt, að eftir áföll blómstra samsæriskenningar. Leyniþjónustunni CIA er kennt um morðið á Kennedy og árásina á tvíburaturnana. Eitt slíkra mála hefur reynzt lífseigara en flest önnur. Það er dómurinn yfir líbanska leyniþjónustumanninum Megrahi fyrir að hafa sprengt farþegaþotu yfir Lockerbie árið 1988. Flest bendir til, að það hafi verið rangur dómur. Í ljós hafa komið atriði, sem tengjast CIA. Margir hafa skrifað um þau, síðast dálkahöfundurinn Robert Fisk. Hann er þekktur af upplýsa dulda skandala í alþjóðamálum. Sjáið grein hans í

Independent.
Flúið á Volgubakka

Menn verja oft lélegan málstað með því að fara að tala um annað. Það hét í gamla daga að fara austur á Volgubakka. Bush er vondur, segir einn. Annar svarar: Hvað með Pútín? Hann vill frekar tala um Pútín en um Bush, þótt sá síðari sé til umræðu. Í annarri umræðu segir einn: Ísrael fer illa með Palestínu. Annar svarar með því að segja: Af hverju talarðu ekki um, hversu illa Kína fer með Tíbet? Þannig geta þáttakendur í umræðum komið sér undan því að tala um það, sem er til umræðu. Í gamla daga fóru íhaldsmenn jafnan að tala um stjórnarfar Stalíns, ef kvartað var yfir stjórnarfari á Íslandi.
Fagrir prentmiðlar

Íslenzkir prentmiðlar eru fagurt hannaðir. Sum tímarit eru hrein listaverk, jafnvel Fréttabréf Stjörnuskoðunarfélags Seltjarnarness. Dagblöðin eru hreint og skýrt brotin, hvert með sínu sniði. Ég þekki opnurnar úr hverju dagblaði fyrir sig. Fréttablaðið kom inn með skýra og faglega hönnun fyrir sex árum og önnur dagblöð fylgdu á eftir. Að baki þessa ferils er ný og fjölmenn stétt hönnuða, sem hafa risið til áhrifa á prentmiðlum. Flettið prentmiðlum frá því fyrir tíu árum. Þið sjáið þar brothætta hönnun með tilviljanasniði. Flettið tveggja áratuga fjölmiðli og sjáið skort á hönnun.
Þögnin á mótorhhjólinu

“Það var mikið frelsi að fara í útilegu á mótorhjóli og þarna lærði ég að hlusta á þögnina.” Ennfremur: “… hraðinn myndi ákveðna spennu og mikil tilfinning skapist fyrir náttúrunni, þegar setið sé á mótorhjóli.” Þetta las ég í blaðaviðtali í 24 stundum í gær. Nánari skýringu fékk ég ekki á merkilegum samhljómi vélhjóls, þagnar og náttúru. Þarna var á ferðinni enn eitt kranaviðtalið, sem einkennir íslenzka blaðamennsku umfram aðrar. Bunan stendur upp úr misjafnlega rugluðu fólki. Hún er birt án athugasemda eða skýringa. Kranaviðtöl vekja yfirleitt fleiri spurningar en þær svara.
Tilgangur Hæstaréttar

Menn leita að réttlæti hjá Hæstarétti, en fá ekki. Hæstiréttur er ekki handhafi þess. Hann er góður í að fá niðurstöðu í mál, svo að friður ríki. En menn verða að fara lengra til að finna réttlæti. Til þess þurfa menn að leita til Evrópudómstólsins. Margir hafa gert það og fengið leiðréttingu sinna mála. Hvað eftir annað hefur Evrópudómstóllinn úrskurðað þvert gegn Hæstarétti og raunar gert hann að fífli. Hæstiréttur heldur samt áfram sínu striki sem sérfræðistofnun í lögfræðilegri þrætubókarlist. Mikilvægasta skref þjóðarinnar í leit hennar að réttlæti er aðildin að Evrópudómstólnum.
Afneitunarsinni kvartar

Egill Helgason kveinkar sér undan uppnefninu afneitunarsinni. Er notað um fámennan hóp, sem tekur lítið mark á viðvörunum um mengun jarðar, lofts og sjávar. Þar er til dæmis brezki dómarinn Michael Burton, sem ég mundi seint gera að læriföður í náttúruvísindum. Og Plato-stofnunin, sem er enn minna virði, þótt Egill mæri próf hennar. Obbinn af andstöðu við viðvaranir kemur frá róttækum hópum og sjóðum á hægra jaðri stjórnmála, dólgafrjálshyggju og ofsakristni. Af þeim, sem vit hafa, eru yfir 95% viðvörunarsinnar. Orðið afneitunarsinni passar um hina. Líkt og hugtakið “nytsamur sakleysingi”.
Fölsun sem tæknivilla

“Tæknilega nauðsynlegt” og “mannleg mistök” segir Sigurður F. Guðmundsson í Fréttablaðinu. Hann var að tala um endurteknar falsanir sínar og föður síns á upplýsingum til veðbókar. Þeir þóttust eiga Tívolílóðina, sem Hveragerði átti raunar. Þetta minnir á yfirlýsingar Árna Johnsen. Orðalagið þekkist: Það er tæknilega erfitt að fara eftir reglum og mannleg mistök að falsa. Þegar upp kemst. Á íslensku heitir það fölsun, þegar menn breyta ítrekað opinberum skjölum eftir undirskrift. En mörgum Íslendingum finnst það vera viðbrögð við tæknilegri nauðsyn. Sannleikurinn skiptir þá minnstu máli.
Drykkurinn er auglýsing

Danny Crane í seríunni Boston Legal drekkur íslenzkt Reyka vodka. Stafar ekki af gæðum vodkans. Söluaðili Reyka bauð hæst í auglýsinguna. Það heitir “product placement” á amerísku. Felst í, að sjónvarpsþættir vekja athygli á vörumerkjum og taka peninga fyrir. Áður voru stjörnur fengnar til að mæla með vörumerkjum, en nú eru þau orðin hluti af settinu. Í leynilögguseríum eru notaðir klossaðir jeppar, því að framleiðendurnir borga. Apple borgar fyrir að láta tölvur sjást á skjá. Munið það, þegar íslenzkir seríukallar sjónvarps hampa gostegund. Keypt auglýsing, en því miður ómerkt sem slík.
Bezt að byrja á núlli

Vilhjálmur, Gísli Marteinn og Hanna Birna taka pólitískum afleiðingum Orkuveitumálsins. Saman eru þau hópslys, þótt hlutur Vilhjálms sé verstur. Ágirndarkarlar hrærðu svo í honum, að hann vissi tæpast lengur, hvað hann hét. Björn Ingi tekur enga pólitíska ábyrgð á þætti sínum í svindlinu. Hann er kominn á kaf í nýjan meirihluta með nýjum gróðavonum. Enn hafa Guðmundur Þóroddsson og Hjörleifur Kvaran ekki snautað brott. Þeir sviku Reykvíkinga. Ætluðu að gefa bröskurum mannauð Orkuveitunnar, að vísu með samþykki aumrar Orkuveitustjórnar. Nú er bezt að strika yfir allt málið og byrja á núlli.
Óskabörn þjóðarinnar

Nokkrir ágjarnir Íslendingar hafa lent í kasti við lög í fjarlægum löndum. Þjóðin dauðvorkennir þeim eins og öðrum skúrkum. Fjölmiðlar rekja, hversu skelfilegt sé að vera í erlendum fangelsum. Þar komi ekkert lukkudýr ágirndarinnar færandi hendi með rúm og flatskjái. Það síðasta telst til mannréttinda íslenzkra fanga. Mér hefur aldrei dottið í hug að kaupa slíka vöru handa sjálfum mér, hvað þá föngum. Fangar eru forgagnsstétt. Þeir fljúga inn á Alþingi undir merkjum ágirndarflokksins. Næst þarf að senda lukkudýrið um heiminn með rúm og flatskjái handa óskabörnum þjóðarinnar.
Vitjunartími kansellista

Allir eiga rétt á að fá að sjá gögn, sem opinberir aðilar safna um þá. Það er hornsteinn mannréttinda gagnvart stjórnsýslu. Helmingurinn af hlutverki Úrskurðarnefndar um upplýsingamál felst í að gæta þessara hagsmuna fólks. Út í hött er, að Barnaverndarnefnd Kópavogs haldi upplýsingum leyndum fyrir Breiðuvíkurdrengjum. Hún liggur á 56 síðum um Guðmund Gissurarson. Lét hann aðeins hafa fjórar ritskoðaðar síður. Barnaverndarnefndin er greinilega af meiði kansellista, sem telja sig yfir aðra hafnir. Hún heldur sig geta ráðskast með fólk að vild. En þeir tímar eru sem betur fer löngu liðnir.
Kraftaverk í tímaritum

Sum tímarit hafa fókus, hafa því áskrifendur og eru traust til langs tíma. Svo sem Gestgjafinn og Hús & híbýli. Önnur reiða sig á frábæran ritstjóra, sem dregur að lausasölu, þótt fókus sé víður. Dæmi um það eru Ísafold og endurreist Mannlíf. Ef hann hættir, má ætla, að tímaritið hrynji. Þetta las ég úr fundi í gær. Hann héldu nemendur mínir á námskeiði í RITSTJÓRN með jöxlunum Reyni Traustasyni og Mikael Torfasyni. Þeir voru að svara þessu: Á fókus tímarita að vera víður eða þröngur? Kennslubókin mælir með þröngum fókus. En manískir ritstjórar geta sem kraftaverkamenn notað víðan fókus.
Réttlæting stríðs

Just War er ný bók eftir Charles Guthrie lávarð og Sir Michael Quinlan. Guthrie var formaður brezka herráðsins og Quinlan stjórnaði ráðuneyti hermála. Þeir segja, að Bretland hafi oft farið í stríð bara sisvona án raka. Írak er nýjasta dæmið. Tony Blair hóf það út á eigið hugboð, gegn ráðum kerfiskarla. Höfundarnir rekja sex réttlætingar stríðs. Þær eru: Réttlæti. Mikilvægi. Góður vilji. Rétt heimild. Sigurlíkur. Síðasti kostur. Tony Blair braut fimm af þeim. Höfundarnir segja Íraksstríðið hafa kálað getu vesturlanda til að hefja stríð, þegar réttlætingarnar sex leyfa það.
Batnandi Útlendingastofnun

Feginn er ég, að Útlendingastofnun ákvað að vísa Miriam Rose jarðfræðinema ekki úr landi. Lögreglan á höfuðborgarsvæðinu bað um brottvísunina. Því að Rose tók þátt í mótmælaaðgerðum gegn stóriðju. Hún klifraði í burðarvirki og sat inni átta daga. Löggustjóri höfuðborgarsvæðisins hneigist til fasisma eins og ríkislöggustjórinn. Þessar stofnanir hafa farið á taugum. Þær telja náttúruvæna óvini ríkisins hvarvetna sitja á svikráðum í myrkri. Útlendingastofnun hefur ófagran feril, hefur sýnt óbeit á útlendingum. Hún komst þó þarna að réttri niðurstöðu. Batnandi stofnun er bezt að lifa.
Kálbögglar á forsíðu

Nú fæst svar við spurningunni: Má Ítalíumatur vera á forsíðu Gestgjafans? Eða kálbögglar? Er að fara upp í Háskólann í Reykjavík, kenni þar RITSTJÓRN á haustönn. Í dag er von á Reyni Traustasyni og Mikael Torfasyni. Þeir ætla að taka þátt í umræðu um tímarit. Hvort efnisval í þeim eigi að vera vítt eða þröngt. Erlenda kennslubókin segir efnisval eiga að vera þröngt. En hér á landi eru kenningar um, að við íslenzkar aðstæður þurfi það að vera vítt. Þetta er mikilvæg spurning, sem verður vafalaust þaulrædd. Því fjölmargir ritstjórar tímarita sitja á bezt mannaða námskeiði sögunnar í blaðamennsku.
Forsenda heimsfriðar

Með friðarverðlaunum Al Gore hefur nóbelsnefndin viðurkennt, að barátta fyrir umhverfinu sé forsenda friðar í heiminum. Ef mannkynið missir tökin, munu ríki heimsins senn berjast um vatn og olíu, flóðahættu og góðmálma. Hægri afturhaldsmenn hengja sig í örfáar villur í kvikmynd hans, An Inconvenient Truth. Þeir hata Gore eins og pestina. Enda opnaði hann augu milljóna fyrir vitfirringu valdhafa með kvikmyndinni. Staðan er orðin svo slæm, að börn okkar munu eftir örfáa áratugi sæta hruni lífskjara. Þá fer allur auður heimsins í neyðaraðgerðir, því að menn fresta aðgerðum núna.
Morgunverður á flugvallarhóteli

Helmingur morgunverðargesta voru viðgerðamenn tækjasala áleiðis í útköll. Þeir voru í strigaskóm og gallabuxum. Helmingur afgangsins voru sölumenn sömu fyrirtækja. Þeir voru í blankskóm, ljósbláum skyrtum og bleiserjökkum. Fimmtándi hver var kona. Dæmigerður morgunverður á hótelinu við Stansted-flugstöðina. Þetta er eins og fyrir mörgum áratugum, þegar ég tók þátt í að kaupa prenttækni. Ég kannaðist við týpurnar og hef meiri samúð með viðgerðarmönnunum. Flugvallarhótel er skrítinn samkomustaður fólks, sem á ekkert sameiginlegt, er að koma og fara. Enginn gistir meira en eina nótt.
Ríkið og sæstrengir

Fullvalda ríki getur ekki sætt sig við annað en að ráða innviðum samgangna. Íslenzka ríkið verður að eiga eða vera stór eignaraðili að sæstrengjum til landsins. Þótt ekki sé nema af öryggisástæðum. Það er engin sósíalismi að hafna kverkataki einkafyrirtækja á sæstrengjum, vatnsveitum, flugvöllum, hitaveitum, vegum, raflínum og orku. Ríkisstjórnin hlýtur að geta skýrt stefnuna fyrir eftirlitsstofnun Fríverzlunarsamtakanna. Aðild ríkisins og opinberra fyrirtækja að nýjum sæstreng gerir kleift að vista fjölþjóðlega netþjóna hér á landi. Það kemur auðmanninum Kenneth Peterson ekkert við.
Dauðagildra á Nesinu

Sjúkrabörum er ekki hægt að koma inn í útiklefa sundlaugar Seltjarnarness. Slösuðu fólki er bara unnt að koma út í keng. Meðalfeitt fólk verður að deyja á staðnum. Þetta kom í ljós um helgina. Sjúkrabíll kom til að sækja granna konu í klefann. Björgunarfólkið lenti í vandræðum með að troða henni út. Allt bjargaðist um síðir á bráðavaktinni. Laugin er eitt af snilldarverkum íslenzkra arkitekta. Notendur hennar hafa reynt að fá dauðagildruna lagaða, til dæmis með því að setja upp skerm í stað hurðar. En arkitektar og apparatið á Seltjarnarnesi virðast vilja hafa minnisvarðann óbreyttan.
Bjartsýni Bandaríkja

Gary Younge skrifar ágætan kjallara í Guardian um bjartsýni Bandaríkjanna. Þar vilja menn heyra glaðar fréttir, en hafna harmafréttum. Þess vegna tóku Bandaríkjamenn George W. Bush fram yfir Al Gore, að vísu með stuðningi Hæstaréttar. Greinin sýnir vel, hvernig Bandaríkjamenn hafa almennt neitað staðreyndum. Þeir telja sig hafa unnið stríð og geta áfram unnið stríð. Þeir telja sig forusturíki heims í lýðræði og umhverfi og efnahag. Þeir telja sig elskaða af öllum. Allt er þetta rugl eins og alheimur veit. Og nú er komið að því, að Bandaríkjamenn eru farnir að horfast í augu við það.
Letifrétt Fréttablaðsins

Hefðbundið er, að fréttir svari örfáum spurningum: Hver gerði (sagði) hvað, hvar, hvenær, hvernig, hvers vegna og hvað svo? Þetta virðist ekki flókið, en vefst samt fyrir þeim, sem kunna lítið til starfa. Fréttablaðið er fullt af yfirborðsfréttum, sem káfa utan í sumar þessar spurningar, en svara þeim ekki öllum. Blaðið virðist hafa sérstaka fíkn í að fjalla um mig með þessum lélega hætti. Sennilega af því að ég kenni blaðamennsku. Í dag birtir það letifrétt um sex málaferli, þar sem ég kem við sögu í þremur tilvikum af sex. Þar er ekki svarað spurningunum: Hvernig, hvers vegna og hvað svo?
Yfirborðsfrétt dagsins

Í Fréttablaðinu í dag er ein af þessum dæmigerðu yfirborðsfréttum, þar sem ekki er talað við málsaðila. Hún snýst um nokkra dóma yfir ýmsum ritstjórum DV síðustu ár Sameiginlegt einkenni allra þessa mála er, að ekki var deilt um málsatvik. Þetta voru réttar fréttir. Dæmt var vegna ónærgætni við þá, sem skrifað var um. Íslenzkir dómstólar hafa byrjað að hunza rétt og rangt í fréttum. Dæma bara á þeim forsendum, að ekki skuli raska persónuvernd fólks. Ég hef áður bent á, að þetta sé hættulegt ferli, sem slúbbertar muni notfæra sér í auknum mæli. Fréttablaðið í dag varpar engu ljósi á það.
Guðfinna skaðar Ísland

Guðfinna S. Bjarnadóttir greiddi furðulega atkvæði á fundi Evrópuráðsins. Hún greiddi atkvæði gegn ályktun, sem varaði við kennslu í sköpunarhyggju. Eins og flestir vita er þróunarkenningin almennt viðurkennd sem grundvöllur vestrænna vísinda. Sköpunarhyggja er hins vegar sértrú róttækra trúarhópa í nokkrum miðríkjum Bandaríkjanna. Miklu máli skiptir, að söfnuðir innleiði hana ekki í Evrópu. En Guðfinna studdi trúarofstækið í þessu máli. Ef henni er illa við þróunarkenninguna og raunvísindi almennt, hefði verið betra fyrir hana að sitja hjá. Fremur en að gera Ísland að umtalsefni erlendis.
Okrið er á oddinum

Í Portúgal virkaði tölvan mín hratt og örugglega í þráðlausu sambandi við ADSL. Það er annað en hér heima. Hér hef ég þráðlaust ADSL-samband og kaupi hæsta fáanlega hraða hjá Símanum, 12 MB/s. Auðvitað kostar það stórfé. Ég gizka á, að allt gangi hér helmingi hægar en á sveitahóteli í Portúgal. Mælingar Símans sýna samt, að allt eigi að vera í lagi. En það er samt ekki í lagi. Ég horfi bara á auðan skjáinn og ekkert gerizt. Á 12 MB/s hraða. Ég gruna Símann um flöskuhálsa í þagnargildi. Mér sýnist, að þar gildi sama reglan og hjá öðrum einokurum landsins. Okrið er auðvitað á oddinum.
“Flokksræfilsháttur”

Einn allra bezti dálkahöfundur landsins afgreiðir Orkuveitumálið í kjallara á baki Fréttablaðsins í dag. Davíð Þór Jónsson er einn fárra núlifandi manna, sem kann íslenzku og skilur pólitík. Við pistil hans má aðeins bæta tveimur atriðum. Annað er, að spillingin sigraði að lokum með Björn Inga Hrafnsson í broddi nýrrar fylkingar. Hitt er, að kontóristarnir Guðmundur Þóroddsson og Hjörleifur Kvaran gáfu REI útrásir Orkuveitunnar með svindli. Pólitíkusarnir, sem skilja ekki ensku, segjast hafa verið gabbaðir til að skrifa undir þetta. Þannig virkar ágirndin á Íslandi í dag, haustið 2007.
Bændasamtökin biluðu

Við munum hætta að fallbeygja og fara að þýða enska málshætti orðrétt. Nú þegar eru mörg áherzluorð komin á ensku og bankarnir biðja um fleira. Þótt íslenzka hafi reynzt ágæt til síns brúks, er mörgum ofviða að nota tvö mál. Einn þáttur íslenzku mun þó lifa um aldir. Ekki bara hér á landi, heldur úti um allar álfur. Íslenzkir hestar eru orðnir fleiri erlendis en þeir eru hér á landi, hundrað þúsund. Þorri þeirra heitir á íslenzku. Alþjóðasamtök eigendanna hafa sett um það reglu. Einn aðili hefur þó bilað, íslenzku Bændasamtökin, sem halda ættbókina. Þau hleypa þar inn erlendum bannorðum.
Þráðlaust á herbergjum

Radisson-hótelið á Stansted flugvelli er við hlið flugstöðvarinnar, vel í sveit sett. Það er svo alþjóðlegt, að þú veizt ekki hvar þú ert í heiminum, þegar þú vaknar. Sumt er gott við slíkt hótel. Þau vita vel, hvað gestir vilja. Þar þarf ég ekki að fara í móttökuna til að nota tölvu. Þráðlaust netsamband er í öllum herbergjum. Þar er buxnapressa í hverju herbergi, svo og straujárn. Líka kaffivél og peningaskápur. Svo er gaman að stjóranum, sem hefur á stefnuskrá sinni, að kúnninn hafi alltaf rétt fyrir sér. Alþjóðavæðingin hefur sína kosti, sem koma í ljós á Radisson við Stansted.
Dómstólar á villigötum

Dómstólar landsins að Hæstarétti meðtöldum eru í herferð gegn fjölmiðlun. Hver dómurinn á fætur öðrum snýst um mál, þar sem fjölmiðillinn hafði rétt fyrir sér í stóru og smáu. En er dæmdur fyrir að særa persónu viðkomandi slúbberts. Þar á ofan er farið að vísa ábyrgð á efni frá ritstjórum yfir til forstjóra, sem er nýlunda. Dómarnir sýna breyttan forgang. Málfrelsi víkur fyrir persónurétti. Sá réttur snertir almenning lítið. En verndar slúbberta, þegar fjölmiðlar vilja réttilega fjalla um svínarí þeirra. Í þessum flótta frá málfrelsinu eru dómstólar landsins komnir á villigötur.
Gönguleiðum lokað

Nokkrir húseigendur í Fossvogi hafa lokað göngustígum til að stækka lóðir sínar og minnka umferð nálægt sér. Í lóðareglum eru kvaðir um, að þarna séu gönguleiðir almennings. Menn komast upp með að loka þessu eins og menn komast upp með aðra frekju. Sama er uppi á teningnum á Seltjarnarnesi. Þar á að vera greið leið um ströndina samkvæmt landslögum. Allt frá Suðurnesi inn í Fossvogsdal. Samt hafa húseigendur við Sæbraut lokað þessum aðgangi með því að reisa veggi í sjó fram. Aldrei hafa yfirvöld hreppsins amast við því. Þannig komast frekjudallar upp með að hrifsa til sín sameiginleg gæði.