arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Vitgrennsti biskupinn

Við höfum lengi vitað, að Seðlabankinn er rekinn á brauðmolatrú eins og aðrir talsmenn greifanna. Ekki þarf stórfellda vitsmuni til að róa fram í gráðið og endurtaka möntruna í síbylju. Þessir telja, að öllu fé sé bezt fyrir komið hjá greifum, sem sáldri brauðmolum niður til skrílsins. Hagvöxtur mælist beztur, þegar launum er þrýst allra mest niður. Klerkarnir vilja ekki skilja tilgang samfélags. Sjaldgæft er þó, að biskupar trúarbragðanna séu svo utangátta að játa markmiðið. Þórarinn G. Pétursson er þó nógu vitgrannur til að segja upphátt: „Það sem við erum að gera er að draga úr ráðstöfunartekjum heimila.“
Landráð aldarinnar

Smám saman er að koma í ljós, að stöðugleikaframlagið gefur í aðra hönd aðeins brot af áður ráðgerðum stöðugleikaskatti. Hann átti að nema 857 milljörðum, en framlagið mun aðeins útvega 260-345 milljarða. Þar af meiriparturinn í eignum, en ekki í reiðufé. Þetta kemur fram í trúverðugum útreikningi Fréttablaðsins í dag. Mér sýnist ljóst, að spuni ríkisstjórnarinnar jafngildi landráðum. Felur í sér meira tjón en illræmd stjórn Davíðs á Seðlabankanum og er þá mikið sagt. Stafar auðvitað af, að einkavinir undir pilsfaldinum eru atkvæðamiklir í hópi hrægammasjóðanna, sem eiga föllnu bankana. Landráðin eru skandall aldarinnar.
Burt með miðaldaruglið

Lengst af lét ég skipulögð trúarbrögð eiga sig, enda létu þau mig í friði. En íslam hefur farið í taugarnar á mér síðan múslimar fóru að ofsækja rithöfundinn Salman Rushdie 1989. Pirringurinn jókst eftir birtingu skrípamynda af vitfirrta spámanninum í Jyllandsposten 2005. Árásin á Charlie Hebdo 2015 opnaði svo augu mín fyrir, að íslam er ekki í lagi. Þá á ég ekki bara við ISIS og wahabismann frá Sádi-Arabíu, versta villimannaríki heims. Það hefur nefnilega komið í ljós mikill undirliggjandi stuðningur meðal múslima við allan þennan brútalisma. Ég er því farinn að vara við óheftum innflutningi vandamála af þessu miðaldatagi.
Of erfitt fyrir alþingi

Enn hefur ekki náðst samkomulag í stjórnskipunarnefnd alþingis um tæting úr vanefndri stjórnarskrá þjóðarinnar. Umboðsmaður ógreiddra atkvæða hefur ítrekað fengið afgreiðslu málsins frestað. Þvergirðingur Sjálfstæðisflokksins er í stíl við 164 ára misheppnaðar tilraunir okkar að nýrri stjórnarskrá. Við munum því áfram burðast með stjórnarskrá frá tíma danskra arfakónga nítjándu aldar. Unz píratar knýja fram stjórnarskrá fólksins eftir næstu kosningar. Þráteflið í nefndinni sýnir og sannar, að alþingi er um megn að afgreiða stjórnarskrá í samráði við vildarvini í hagsmunasamtökum. Þjóðin á sjálf að fá að ráða þessu.
Andverðleika-löggan

Hanna Birna fauti hrakti ágætan Stefán úr embætti lögreglustjóra og setti óhæfa vinkonu sína í staðinn. Og aðrar óhæfar vinkonur henni til aðstoðar. Lögreglan hefur síðan ekki borið sitt barr. Þetta fólk getur hvorki talað né hugsað. Menn eru settir í gæzluvarðhald eftir stuld á farseðli og bolum. En eru látnir valsa af landi brott eftir kærur um svakalegar nauðganir. Lögreglan getur ekki talað við fjölmiðla um slíkt. Birtir heldur á eigin fésbókarvegg torskildar véfréttir um, að fjölmiðlar fari sumpart ekki með rétt mál. Auðvitað getur hún ekki stýrt umræðunni og því fór sem fór. Íslenzkt andverðleika-þjóðfélag á fullu á Hlemmi.
Höfnum miðöldum

Á Arabíuskaga og í Afganistan ríkja róttækar miðaldir í trúmálum, wahabismi og salafismi. Þessi sértrú breiðist út um miðausturlönd og er jafnvel komin til Evrópu. Í sértrúnni er grimmasta karlremba. Hafnað er jafnstöðu kvenna og konur nánast taldar vera búfé. Trúarlög eru talin vera æðri landslögum. Sumir klerkar hennar í vestrænum löndum magna trúarofsa, er þeir messa yfir múslimum. Stingur í stúf við ferð vesturlanda úr myrkri miðalda inn í upplýsingu og endurreisn nýrrar aldar. Þetta er að vísu ekki nærtækasti hryðjuverkavandi á Vesturlöndum. En óþarft er að hlaða honum ofan á aðra trúargeðveiki, sem fyrir er í vestrinu.
Næsti megaþjófnaður

Enn er stefnt að einkavinavæðingu banka, þótt fyrri tilraun hafi rústað fjárhag þjóðarinnar 2008. Sami skortur er á eftirliti. Forstjórar Fjármálaeftirlits og Bankasýslu eru beinlínis ráðnir til að vinna ekki vinnuna sína. Gæludýrin rotta sig saman í tvo hópa undir pilsfaldi stjórnarflokkanna og raula ástarljóð til lífeyrissjóðanna. Þeir eiga að fjármagna nýja sukkið á kostnað gamla fólksins. Einróma samþykkti alþingi rannsókn á síðasta bankahruni. Samt er enn ekki búið að skipa rannsóknarnefnd, sem átti að skila áliti fyrir tveim árum. Ríkisstjórn græðginnar hindrar, að upplýsingar trufli næsta megaþjófnað Íslandssögunnar.
Græðgi er ekki góð

Með degi hverjum fjölgar þeim, sem telja græðgi ekki vera góða. Margir sætta sig við ríkisstjórnina af gömlum vana. Lítill kraftur er samt í mörgum þess háttar stuðningi. Hugmyndafræði einkavæðingar og einkavinavæðingar þekkist varla hjá ungu fólki utan tiltölulega fámenns Heimdallar. Slagorðið um frelsi missir hljómgrunn, þegar í ljós kemur, að það snýst um frelsi fyrirtækja og tudda í þjóðfélaginu. Baráttumenn einkavæðingar og einkavinavæðingar hafa engan áhuga á frelsi fátækra. Stóriðjuást og náttúruhatur er einnig á undanhaldi. Þungavigtin í þjóðfélaginu flýr hin illu öfl og hafnar því, að græðgi sé góð.
Sjávarútvegur pírata

Í stefnuskrá pírata styðja þeir óafgreiddu stjórnarskrána. Þar á meðal kaflann um auðlindir, þar sem fjallað er um gjald fyrir kvóta. Í greinargerð pírata er mælt með, að gjaldið innheimtist með frjálsum og opnum uppboðum aflaheimilda. Hvergi er minnst á, að gjaldið eigi að renna annað en í ríkissjóð. Þar er mælt með frjálsum handfæraveiðum. Sem þýðir ekki ókeypis veiðar, heldur opinn aðgang fyrir alla. Frelsi þjóðar og frelsi hópa þýðir ekki skattleysi þjóðar og hópa. Hafa má lægra gjald á handfæraveiðum en á togveiðum. Vegna byggðastefnu fyrir pláss, sem kvótagreifar sviku. Og til að efla lífsstíl, er margir hafa mætur á.
Einkarekstur er hörmung

Einkarekstur er ekki bara lakari en ríkisrekstur, heldur leiðir beinlínis til hörmunga. Þau eru ótal dæmin. Frægust var einkavæðing banka, sem fóru lóðbeint á hausinn og tóku þjóðina með sér. Dæmin úr heilsugæzlu eru fræg, til dæmis sjúkrahótel Ásdísar Höllu, sem dáist að þriðja heims Albaníu. Nú hrannast upp svakaleg dæmi úr illri meðferð fatlaðra á einkareknum sumarheimilum. Hvar sem einkarekstur nær að pota sér inn í ríkisrekstur, þar verða sárar hörmungar. Við þurfum ekki frekari tilraunir um ágæti einkarekstrar. Þekkjum Strætó, Isavia og Hraðbraut. Vitum, að einkó er sjúk græðgi. Leiðir til hörmunga þeirra, sem þola þurfa.
Getur ekki neitt

Velferðarráðherra gat ekki svarað neinni spurningu fréttamanns í löngu viðtali í sjónvarpinu. Það eina, sem hafðist upp úr henni um aðgerðir gegn einkareknum velferðarheimilum, var orðið Gátlisti. Ein spurningin hófst með orðunum: Hafið þið þá brugðist? Svarið var að við hefðum brugðist við. Út úr ráðherranum fást aðeins útúrsnúningar og rugl. Svona hefur það verið alla ráðherratíð Eyglóar Harðardóttur. Hefur ekkert gert í rúm tvö ár annað en að skoða mál og skipa nefndir. Fólk fer að átta sig á, að einkarekstur leiðir til hörmunga í velferð fatlaðra eins og í velferð sjúklinga. Og eins og raunar einnig í velferð banka.
Trúleysi er siðlegt

Börn á trúlausum heimilum eru umburðarlyndari og vinsamlegri en börn á trúuðum heimilum. Börn á kristnum heimilum eru umburðarlyndari og vinsamlegri en börn á heimilum múslima. Kom fram í fjölþjóðlegri rannsókn, sem

GUARDIAN segir frá. Kemur mér ekki á óvart, siðferði er ekki trúartengt, þótt kristnir flaggi sínu siðferði. Ofsi er algengur í trú og skaðar siðferði. Í kristni er minni ofsi en hjá múslimum og meiri ofsi en hjá trúlausum. Gildir líka um sértrúarsöfnuðina, þeir eru lakari en þjóðkirkjan. Siðferði er óháð verðlaunum í himnaríki og sízt háð draumum um aðgengi að 72 meyjum. Skólar eiga ekki að þóknast neinni trú.
Kvíðinn nagar þá gömlu

Ár er síðan hófst sigling pírata með himinskautum í skoðanakönnunum. Venjulega hrapa nýflokkar, þegar til kastanna kemur. En að þessu sinni nagar kvíðinn bófa og bjána hefðbundinna stjórnmála. Er þetta undantekningin, hvísla þeir. Píratar nota vísindalegar aðferðir til að afgreiða mál. Þar á meðal er „crowdsourcing“, aðild almennings að öllu málsferli. Þeir hafa komizt að frábærum niðurstöðum í tveimur grundvallatriðum, stjórnarskrá fólksins og þjóðareign auðlinda. Eiga þá enn eftir að taka á erfiðum málum, svo sem velferð og hlutverki ríkisvaldsins í samfélaginu. Til þess hafa þeir hálft annað ár og þurfa því að byrja fljótt.
„Samráð“, kanntu annan

Fyndið er, að Ragnheiður Elín orkuráðherra biður um samráð af hálfu Bjarkar um verndun hálendisins. Hún fékk samráð, þegar hún keyrði áfram náttúrupassa, sem allir höfnuðu. Eftir árs þrjózku varð hún að gefast upp, en sveikst um að setja upp gistináttagjald, klósettgjald og stæðagjald. Fyrir bragðið eru innviðir ferðabransans í rúst af hennar völdum. Ragnheiður Elín er óhæf til góðra verka og alls samráðs. Þar á ofan er tímaeyðsla að hafa samráð við flokk, sem hefur jafn einbeittan náttúruhatara á þingi og Jón Gunnarsson. Yfir þetta súra lið er eingöngu hægt að valta kruss og þvers. Við munum steypa Flokknum úr musterinu.
Líf eftir stjórnarskrá

Vandamál þjóðarinnar leysast ekki, þótt píratar nái fram stjórnarskrá fólksins og gjaldskyldri þjóðareign auðlinda. Þetta eru frábær og brýn atriði, en valda ekki sjálfkrafa bata annarra vandamála, sem hrjá okkur. Sjálfvirkni er ofmetið fyrirbæri í pólitík. Píratar þurfa að velja félagslegan markaðsbúskap að hætti Þýzkalands og Norðurlanda eða núverandi dólgakapítalisma stjórnvalda. Ekki er nema hálft annað ár til kosninga og á þeim tíma þarf að taka skýra afstöðu til hversdagsmála. Verið er að rústa menntun, heilsufari og öryrkjum og byggja upp stéttskipt þjóðfélag. Fyrir öllum framförum þarf að berjast skref fyrir skref.
Ofsi virkjanatrúar

Ofsatrúarmenn virkjana í Landsvirkjun, Samorku og Orkustofnun reyna öll brögð. Skiptu um nafn á virkjanakosti í verndarflokki til að troða í nýtingarflokk. Líta á kosti sem biðkosti, þótt þeir séu í verndarflokki. Ofsækja vísindamenn, sem hafna ofsatrúnni. Beittu við Kárahnjúka fantabrögðum til að stöðva vantrú. Annað hvort voru fræðimenn við jötuna eða úti í kuldanum. Trúarofsinn líkist Scientology glæpafélaginu. Á fundum í Rammaáætlun góla hrokafullir nöttarar trúarsetningar sínar. Við höfum ekki efni á ruglinu. Rekum þessa landráðamenn út og snúum okkur að sjálfbærum auðlindum, sem ekki eyðileggja fósturjörðina.
Ofsókn ríkissaksóknara

Furðuleg þessi réttarhöld yfir hjúkrunarkonu á Landspítalanum. Komið er fram, að ástandið á gjörgæzlu spítalans var eins og á sjúkraskýli á bardagasvæði. Fólk hljóp úr einu verki í annað til að redda málum fyrir horn. Ef einhverjir eru sekir, þá eru það fyrst og fremst hinir sálarlausu pólitíkusar, sem svelta Landspítalann. Og ef aðrir eru flæktir í málið, eru það yfirmenn á spítalanum, sem láta svona styrjöld pólitíkusa yfir sig ganga. Sektarröðin nær aldrei að hjúkrunarkonunni. Ríkissaksóknari eyðir tíma og fé í marklausa ofsókn. Sigríður J. Friðjónsdóttir ætti heldur að reyna að grynna á stafla óafgreiddra mála.
Styrjöld gegn spítala

Aðförin að Landspítalanum er orðin mannskæð styrjöld. Samtök atvinnulífsins birta skýrslu um, að ótímabært sé að byggja. Betra sé að fela einkaframtaki úti í bæ aukinn hluta af rekstri spítalans. Magna einkavinavæðingu. Þótt fordæmið frá Bandaríkjunum sýni, að hún er mun dýrari og veitir að meðaltali mun lakari þjónustu. Þegar fátækir eru teknir með í reikninginn. Upphlaupi um betri staði er ætlað að flækja málið og tefja framkvæmdir. Á meðan snapi yfirmenn spítalans fæting við starfsfólk og geri hann að ömurlegum vinnustað. Það muni smitast til sjúklinga, sem fái óbeit á ríkisspítala. Árás bófanna kostar vikulega mannslíf.
Dólgafrjálshyggjan

Dólgafrjálshyggja vill minnka ríkisvaldið. Láta það snúast um lög, réttarfar og varnir, ekki um velferð, menningu og heilsu. Eftirláta einkaframtakinu slíka pósta. „Töff og æðislegur“ „markaður“ geri hlutina ódýrari á sjálfvirkan hátt. Það er ritningargrein úr helgiritum trúarbragða Mammons. Veruleikinn er annar. Velferð er lakari í Bandaríkjunum en í Evrópu og heilsa er í senn dýrari og lakari. Allur pakki dólgafrjálshyggju hefur verið prófaður síðustu áratugi víða um vesturlönd. Niðurstaðan er, að „félagslegur markaðsbúskapur“ Þýzkalands og „norræna módelið“ hafa gefizt betur en bandarísk og íslenzk dólgafrjálshyggja.
Samkeppnin er ímynduð

Í umhverfi Ríkisútvarpsins er ekki neinn frjáls markaður á grundvelli hugmynda úr bókum trúarbragða Mammons. Einkarekin fjölmiðlun er rekin með tapi. Með eignarhaldinu eru viðskiptahópar að afla sér velvildar. Þeir vilja láta hana leiða til betri efnahags á öðrum sviðum rekstrar, til dæmis í fiskveiðum. Eru að efla aðstöðu sína undir pilsfaldi ríkisins. Með ríkisútvarpi er ekki verið að trufla „töff og æðisleg“ markaðslögmál, þau eru ímynduð, alls ekki til. Með ríkisútvarpi verið að gefa fólki kost á upplýsingum og menningu, sem ekki býðst hjá einkarekstrinum. Annað mál er svo, hvernig ríkisútvarpið stendur sig í því.
Styrkir kaupa velvild

Fyrirtæki styrkja ekki flokka af því að þau séu að hvetja til betri stjórnmála. Þau eru ekki að „leita að lýðræðisumbótum“. Þau eru ekki fólk með hugsjónir, heldur rekstur um hagsmuni og hámarksgróða. Styrkir þeirra eru hættulegri en ríkisstyrkir, sem ganga til allra eftir skilgreindum formúlum. Að kalla styrki fyrirtækja „frjáls framlög“ gefur þeim ekkert siðferðilegt vægi. Þegar flokkar taka við styrkjum fyrirtækja, telja stjórnendur fyrirtækja sig vera að kaupa velvild. Því styrkja kvótagreifar Flokkinn sinn, en ekki aðra flokka til jafns. Í augum almennings tapa flokkar trúverðugleika við að þiggja styrki fyrirtækja.
Alltumlykjandi stórfyrirtæki

Pólitíkusar og ríkið voru illa aflið í samfélaginu, þegar ég hóf blaðamennsku fyrir hálfri öld. Fjölmiðlar reyndu með misjöfnum árangri að lina heljartökin. Mér fannst það þá vera stóra málið. Um aldamótin voru valdahlutföll orðin allt önnur, „big business“ var illa aflið. Ráðskaðist með pólitíkusa og ríkisvaldið. Tók yfir fjölmiðlana. Hér var þetta hastarlegt, því peningavaldið trúði, að græðgi væri góð. Þessu fylgdi stjórnlaus frekja og yfirgangur. Stéttaskipting magnaðist ört og er orðin óbærileg. Baráttan gegn leynd og með gegnsæi snýst því ekki bara um pólitík og stjórnsýslu, heldur miklu frekar um stórfyrirtæki.
Þegar þarf útskýrara

Aumt er, þegar pólitíkus talar eða ritar þannig, að meiningin misskilst. Þegar Helgi Hrafn Gunnarsson þarf að hlaupa til og skýra, hvað hann meinti. Eða hafa sérstakan útskýrara á sínum snærum til að gera meiningu skiljanlega. Þannig eru Sigmundur Davíð Gunnlaugsson og Ólafur Ragnar Grímsson, þeir tala í gátum eins og véfréttin í Delfí. Sigmundur Davíð er að því leyti verri, að hann skilst aldrei og kannast sjaldan við eigin orð. Sumum finnst slík hegðun sniðug, til dæmis Ólafi Ragnari. Hann veit, að hálf þjóðin er fífl. Mér finnst hins vegar höfundi framsetningar til skammar, að fólk skilji ekki, hvað hann er að þvæla.
Hógværð Pírata

Ef frá eru taldir nokkrir sjálfstæðir bloggarar, eru vefir Pírata eina lífsmark stjórnmálanna. Þar sést löng röð hugmynda og deilt er um hugmyndir. Ítrekaðar sigurtölur í könnunum pumpa ótrúlega litlu lofti í Pírata. Þeir hafa varðveitt hógværðina. Þar efast menn enn og efast. Þar er deigla, ekki fullmótað afl. Að vísu hafa Píratar þegar ákveðið að styðja stjórnarskrá fólksins og þjóðareign auðlinda. Vilja drífa í málunum, sem þingræðinu tókst ekki að leysa í 70 ár. Lifandi pólitíkusar annarra flokka taka þátt í umræðu pírata. Ég sé enn ekki nein merki þess, að Píratar muni bregðast væntingum þriðjungs allra kjósenda.
Norrænt heilsumet

Nýlega sagði Sigrún Magnúsdóttir umhverfisráðherra í sjónvarpinu hér vera besta heilbrigðiskerfi í heimi. Þetta frábæra kerfi lýsti sér þannig í gær, að fólk beið í átta tíma eftir þjónustu á slysdeild Landspítalans. Áreiðanlega norrænt met. Að baki ruglaða ráðherrans eru enn 10% kjósenda eða 20.000 rugludallar. Að baki heilbrigðisráðherra, sem skipulega ofsækir spítalann, eru enn 22% kjósenda eða 45.000 rugludallar. Miklu fleiri bera ábyrgð á þessu, þeir sem síðast kusu bófaflokkana, en hafa gefizt upp. Senn verða settar upp prívat slysadeildir úti í bæ, þar sem fólk fær þjónustu strax. Þá munu pólitískir bófar skála fyrir sigri einkavinavæðingar.

Hringbraut
Þriðja heims draumar

Húsvíkingar halda ekki unga fólkinu í bænum út á boð um vinnu við bræðslupotta í kísilbræðslu. Og Blönduósingar halda ekki unga fólkinu í bænum út á vinnu við bræðslupotta í álveri. Skoðanakönnun hefur leitt í ljós, að hugur ungs fólks á landsbyggðinni stendur ekki til slíks. Áburðarverksmiðja Framsóknar freistar ekki heldur unga fólksins. Eigendur slíkra fabrikkna verða að leita til útlanda til að manna þær. Reynslan sýnir líka, að ekki verður til iðnaður, sem byggist á afurðum slíkra verksmiðja. Um tíma var reynd álpönnuverksmiðja í Þorlákshöfn, en hún dó drottni sínum. Allt eru þetta bara draumar fyrir þriðja heims fólk.
Notum skiljanleg orð

Ég er gamlingi og það má kalla mig gamlingja, það skilst. Ákveði ég annað, svo sem að orðið þýði aumingi, þá er það minn vandi, ekki þeirra sem deila við mig. Sé ég geðveikur, þá er ég geðveikur. Sé ég vænisjúkur, er ég vænisjúkur. Sé ég sjálfhverfur, er ég sjálfhverfur. Þetta skilst allt. Flókin orðasambönd fela í sér firringu frá veruleika. Einkum þegar sjúkdómarnir eru orðnir ADHD, MS-DOS eða FAAS, þá skilur enginn neitt. Verum jákvæð orðum, sem skiljast. Stundum er ég sagður orðljótur. Er viðurkenning á sjaldséðum kosti, að ég kunni íslenzku. Segi ég pólitíkus vera fífl og fól, er ég ekki að ýkja, hann er fífl og fól.
Alltaf að spöglera

Helgi Hrafn Gunnarsson þingpírati minnir á Ögmund Jónasson. Alltaf að spöglera og komast að sérstæðum og einkum þó flóknum niðurstöðum. Vill fremur þrengja tekjubil að neðan en að ofan. OK. Orðar það þannig, að Viðskiptablaðið fagnar ótæpilega og segir: „að það sé ekki réttlætismál að jafna tekjur milli fólks“. Ha? Helgi þarf svo að hlaupa á píratavefinn til að útskýra í jafnflóknu máli, hvað hann eigi við. Vona, að hann verði ekki eins ráðherra og Ögmundur, alltaf með flóknar skoðanir, ætíð sérvitur upp á kant við félagana. Sem ráðherra átti Ögmundur þátt í að drepa stjórnina. Alltaf að spöglera og alltaf sérvitrastur.

Viðskiptablaðið
Sjúkraskýli í hernaði

Landspítalinn er rekinn eins og sjúkraskýli í hernaði, frá einu neyðartilfelli til annars. Biðlistar lengjast og fólk deyr á biðlistum. Tækni er í ólestri og fólk deyr vegna mistaka í geymslu og flutningi sjúkraskráningar. Afleiðing af markvissri stefnu stjórnvalda að fjársvelta spítalann og rústa honum til að auðvelda einkavinavæðingu sjúkdóma. Yfirstjórn spítalans tekur þátt í þessum bófahasar með því að snapa fæting við starfsfólk, allt frá geislafræðingum yfir til ljósmæðra. Þegar óttastjórnun fer ofan í óhóflegt vinnuálag, verður andinn önugur á spítalanum. Hlutverk Páls Matthíassonar er að segja: Nú er nóg komið.
Frestum órum í bili

Hugsanlega þurfa Íslendingar ekki ríkisútvarp, þótt aðrar þjóðir Vestur-Evrópu telji sig þurfa ríkisútvarp. Hugsanlega má ekki reka það með tapi, þótt aðrar þjóðir Vestur-Evrópu telji sig mega það. Hugsanlega er hægt að nota áróður, sem einn teboðskarl semur fyrir annan teboðskarl sem eins konar vísindi teboðsins. En þannig standa mál, að einkarekstur fjölmiðla er með allt niðrum sig. Reynir að afskaffa rannsóknablaðamennsku og losa sig við reynslubolta. Er meira eða minna kominn í hendur valdafíkinna sérhagsmuna. Við slíkar aðstæður skulum við laga Ríkisútvarpið, en fresta því um óákveðinn tíma að gæla við óra teboðsins.
Soldáninn sigraði

Recep Erdoğan Tyrkjaforseti er Vladímír Pútín, Bashar Assad & Silvio Berlusconi í einum soldán. Ofbeldishneigður íslamisti, andvígur vestrænum mannréttindum og þar á ofan gerspilltur. Undanfarin ár hefur hann verið á ferð með Tyrkland inn í myrkan miðaldaheim miðausturlanda. Er beinlínis að Sýrlandisera Tyrkland. Áður glöð Istanbul er menguð af svörtum ofstækiskuflum. Kosningabarátta hans var ofbeldishneigð. Hefur rekið ríkisstarfsmenn kruss og þvers og sett þæga flokksmenn í staðinn. Lét herinn í vikunni ráðast í skrifstofur fjölmiðla og loka þeim, ef honum líkaði þeir ekki. Í kosningunum í dag fékk hann nýtt umboð.
Lásu bréf greifans

Feneyjaborg var sjálfstætt ríki í ellefuhundruð ár og raunar heimsveldi mikinn hluta tímans. Stóð í sjóorrustum við Tyrki öldum saman. Hafði oft betur, þrátt fyrir fámenni. Stóð líka uppi í hárinu á páfanum í Róm. Leiðtoginn var kallaður Doge eða greifi. Fékk að búa í heimsins fegurstu höll, en stjórnskipanin snerist mest um að takmarka völd hans og halda honum í skefjum. Öldungaráðið hafði fulltrúa á öllum fundum greifans og las öll bréfaskipti hans. Aðeins einu sinni reyndi greifi að sölsa undir sig öll völd, var þá snarlega hálshöggvinn. Kosning greifa var flókin blanda hlutkestisvalds og meirihlutavalds, sem hindraði spillingu. Sitthvað má læra af Feneyingum.
Heltekinn af ofsatrú

Illugi Gunnarsson fann út, að fækkun skólaára um eitt sparaði ríkinu fé. Gott er, að hann fattaði ekki, að hann gæti sparað enn meira með því að fækka árunum enn meira. Til dæmis leggja skólana niður, þegar hann hefur rústað útvarpinu. Illugi er heltekinn af ofsatrú teboðsins á afnám velferðar og ríkisvalds. Hann er þar á sama báti og Kristján Þór, sem reynir að rústa Landspítalanum. Þetta úrelta trúboð er að deyja út úr sögu Evrópu erlendis. Á sama tíma eru íslenzkir sjálfstæðismenn hugfangnari en nokkru sinni fyrr. Dýrt verður að laga stöðuna, þegar þeir verða loks svældir út eftir eitt og hálft ár. Hefjum niðurtalningu.
Hefnd í sjúkraskýli

Landspítalinn rambar á barmi þess að verða hersjúkraskýli í neyðarástandi. Samt hefur Páll Matthíasson forstjóri tíma og fé til að hefna sín á geislafræðingum fyrir að segja upp. Líklega koma við sögu bandarískar aðferðir stjórnenda við að ögra starfsliði og sýna því í tvo heimana. Ákaflega ólíkt þeirri hugsun, sem liggur að baki tilveru spítala yfirleitt. Geislafræðingar með áratuga reynslu eru frystir úti og í staðinn ráðnir mállausir geislafræðingar frá útlandinu. Þetta er augljós hefnd, sem kostar peninga og rýrir gæði. Páll er bara fúll að sýna mátt sinn og megin. Við megum búast við frekari ýfingum í spítalarústunum.
Harmsögur okkar

Í tvígang hefur Óttar Guðmundsson geðlæknir strokið geði lesenda Fréttablaðsins með fínu koseríi í Bakþönkum. Í dag ræðir hann Jóhannesa Birkilanda nútímans, sem fylla síður og stundir fjölmiðla og jafnvel heilar bækur. Með „Harmsögu ævi minnar, hvers vegna ég varð auðnuleysingi“. Bókaútgefendur telja harminn vera ávísun á feita umræðu og rennsli inn á metsölulista. Sérfræðingar í auðnuleysi eru á hverju strái og dásama hina sálrænu stólpípu harmsögunnar í fjölmiðlun. Jóhannes Birkiland var uppi á röngum tóma og uppskar háð og spott. Hann hefði unað sér vel á þeysireið milli fjölmiðlanna, veifandi frábærri harmsögu sinni.
Arnalds er líka dýr

Áróðursplagg Eyþórs Arnalds gegn Ríkisútvarpinu geigaði. Sé útvarpið dýrara en BBC í rekstri á hvern íbúa, má spyrja þá félaga: Eru aðstoðarmenn ráðherra hér dýrari á hvern íbúa en í Bretlandi? Allt er dýrara hér miðað við höfðatölu, jafnvel Eyþór Arnalds. Við gríni á Eyþór engin svör og þannig var hann hleginn í kaf. Hins vegar atast útvarpið í röngum póstum. Fé almennings á að nota til að halda úti menningu. Ekki til að sýna boltaleiki eða púkalega grínþætti fyrir fávita. Rusl geta allir sýnt fyrir fé auglýsenda. Rangar áherzlur útvarpsstjóra gefa höggstað á Ríkisútvarpinu. En heimska skýrslan sér um, að það líður hjá.
Hvaða ungliðabylting?

Þessu kippti landsfundur sjálfstæðismanna út: „Í stjórnarskránni ætti að vera ákvæði um, að auðlindir, sem ekki eru í einkaeigu, séu ævarandi í eign íslensku þjóðarinnar, sem nýttar eru með sjálfbærni og hagsmuni allra landsmanna að leiðarljósi.“ Landsfundurinn styður ekki einu sinni hugmyndir sjálfstæðismanna á alþingi um sátt í stjórnarskrármálinu. Þetta sýnir, hversu fast flokkurinn er límdur við hag þess 1%, sem telur sig eiga sjó og land og þjóð. Ungliðabylting svokölluð treysti sér ekki til að verjast þessu. Enda var hún bara tilbúningur vilhallra fjölmiðla. Alls engin ungliðabylting varð í gamla, vonda Flokknum.