arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Formanni græðist fé

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson græðir 125 þúsund krónur á mánuði, flytji hann lögheimili sitt norður. Telur sig sýna væntanlegum kjósendum nyrðra samstöðu á þennan hátt. Of siðblindur til að skilja, að hann er að misnota fríðindi alþingismanna utan af landi. Þetta er launauppbót, sem þeir fá fyrir að skrá bókhaldið frjálslega. Auðvitað verður honum núið þessu um nasir, eins og hann á skilið. Oftar hefur Sigmundi orðið fótaskortur á ferðalagi sínu með flokkinn, sem hann keypti fyrir Kögunarfé. Gamall spillingarflokkur varð í höndum hans að hamslausum skrílflokki, sem ætíð er uppi á háa C-i á Alþingi.
Ríkisrekstur syndanna

Skipulagðir glæpaflokkar heimsins græða á þrennu, meintri vernd, vændi og ólöglegum fíkniefnum. Sums staðar verða þeir öflugir og ná að breyta siðum samfélagsins. Á endanum verður til “omerta”, sem þýðir, að fólk þjónar undir glæpaflokkinn, þorir ekki annað. Ríkinu er skylt að hindra þessa samkeppni af hálfu glæpaflokka. Gerir það bezt með að taka yfir svið glæpaflokkanna. Ríkinu ber að tryggja öryggi borgaranna, til dæmis fyrir “vernd” gangstera. Getur og tekið vændið af alfonsum, í formi miðevrópskra “Dreifarbenhausen”. Og selt fíkniefnin í apótekum. Getur þannig þrengt svigrúm glæpaflokkanna.
Viðvörun: Kaloríur

Innisetufólk við tölvur má borða kannski 2000 kaloríur á dag. Út í hött er að fara upp á þau býti á veitingahús. Algengur málsverður þar er þungur, oft um 2000 kaloríur. Nýja franska eldhúsið kom fyrir rúmum fjórum áratugum og dró töluvert úr þyngslum hefðbundinnar matreiðslu. En ekki nóg. Um svipað leyti byrjaði Michel Guérard á Eugénie-les-Bains og kynnti Cuisine Minceur, matreiðslu með allt niður í 500 kaloríur. Hentar fólki, er hreyfir sig lítið og stundar ekki útivinnu í kulda. Hér á landi vantar slík matarhús. En meira en nóg er af gamaldags stöðum, sem sletta smjöri, hveiti og sykri um allt.
Þau vilja endurkjör

Allur þorri alþingismanna telur sér kleift að sækjast eftir endurkjöri að vori. Jafnvel eftirlegukindur siðblinda græðgistímans fyrir hrun. Betra væri að losna við alla slíka, sem virðast telja þorra kjósenda vera út úr hól, kannski réttilega. Enn síður hafa eflt virðingu Alþingis margir þeir, sem komu að sögu á þessu kjörtímabili. Þar eru áhugamenn um málþóf, hávaðaseggir í framíköllum og annars konar slagsmálaseggir. Ástandið á þingi hefur verið gerólíkt samstöðunni í Stjórnlagaráði, sem varð einróma sammála um útkomuna. Fáum okkur gott stjórnlagaráðsfólk á næsta Alþingi í stað pólitískra bófa.
Punkt vantar í frétt

Deilan um Wow er dæmi um takmarkað gildi fjölmiðla, sem láta fréttabörn taka við af fagfólki. Fyrirtækið Wow og Flugmálastjórn deila um, hvort fyrirtækið sé flugfélag, flugrekstrarfélag eða ferðaskrifstofa. Tilkynningar málsaðila varpa engu ljósi á það, sem máli skiptir: Snýst þetta um hag farþega? Þegar fjölmiðlar útskýra síðan ekkert og segja bara pass, er úr vöndu að ráða. Við þurfum að vita, hvort munur sé á öryggi og tryggingu eftir rekstrarformi. Er td. flugrekstrarfélagi og ferðaskrifstofu skylt eins og flugfélagi að greiða tilskipaðar skaðabætur vegna seinkana og brottfalls flugs? Ekki orð um það.
Hrun borgaralegra gilda

Fyrir 40 árum studdi ég Sjálfstæðisflokkinn. Borgaralegan flokk til hægri við miðju, öðruvísi en Framsóknarspillingin. Svo komst Davíð Oddsson til valda og hugmyndafræðingar frjálshyggju í kjölfarið. Á þeim grundvelli var hluti ríkisins einkavinavæddur, einkum bankarnir. Græðgin var sett á stall frelsarans. Þegar verki Davíðs lauk, fór hann í Seðlabankann og brenndi þar 276,2 milljörðum króna, 800.000 krónum á hvern Íslending. Nú stýrir flokknum hrunflokkur vafnings, þjófs, gjaldþrotafræðings, skattsvikara, kúlulánista, glæfrasjóðstjóra og bankamútu-reddara. Berst fyrir bættum hag ofurríkra.
Deilt um skuldavandann

Sérfræðingar deila um upphæð íslenzkra skulda gagnvart útlöndum og hvort þær feli í sér eins konar snjóhengju. Frá mínum bæjardyrum séð sýnist mér, að skuldir hins opinbera, ríkis og sveitarfélaga, nemi þúsund milljörðum. Það er svipað hlutfall og í nálægum löndum. Skuldir fjölskyldna nema hundruðum milljarða og eru frekar lágar miðað við nálæg lönd. Erfiðast er að meta skuldir atvinnulífsins, gætu verið tvö þúsund milljarðar. Hrikaleg upphæð, sem getur leitt til eignarhalds erlendra vogunarsjóða á ótal fyrirtækjum. Hús, tæki og mannauð fyrirtækjanna geta þeir hins vegar ekki flutt utan.
Eins og annað fólk

Bjarni Benediktsson kvartar yfir orðum Jóhönnu Sigurðardóttur um, að flokkur hans sé ekki samstarfshæfur. Túlkar það svo, að hún telji sjálfstæðismenn vera öðru vísi en annað fólk. Flokksmenn séu þó svo margir, að mér reiknast til, að þeir séu 20% þjóðarinnar. Margir fleiri kjósi hann, segir Bjarni. Auðvitað er það vandi, að fjórðungur þjóðarinnar velji bófa sér til forustu. Flokkurinn var ekki svona slæmur fyrir aldarfjórðungi. Nú er hann hins vegar skipaður slíku einvalaliði á toppnum, en enginn sómakær getur komið nálægt honum. Því kjósendur einvalaliðsins eru því miður varla eins og annað fólk.
Sýnir þjóðinni fingurinn

Hroki Steinþórs Pálssonar Landsbankastjóra er einstæður. Talar um forsætis eins og hún sé fífl úti í bæ. Jóhanna Sigurðardóttir sagði þó ekki annað en það, sem allur þorri þjóðarinnar vill: Bankar hætti að tefja endurgreiðslur með hártogunum og fari að taka mark á hæstaréttardómum. Með eindæmum er, hvernig bankar og aðrar lánastofnanir hafa hagað sér undanfarið. Ofbeldi bankabófa gengur alls ekki lengur. Sýna fulltrúum almennings dónaskap, þegar spurt er um endurreikning lána. Siðblindir hrokagikkir mega ekki setja sig lengur ofar lögum og rétti. Steinþór Pálsson sýndi þjóðinni fingurinn í gær.
Stöðvum lausagöngu

Þótt sauðfé hafi fækkað, er það enn of margt. Stöðva þarf beit á viðkvæmum svæðum, svo sem á móbergi Suður-Þingeyjarsýslu, Vestur-Skaftafellssýslu og Rangárvallasýslu. Hin vegar þolir landið álag á flestum blágrýtissvæðum. Þetta er vitað, þótt enn sé fé rekið á mela og urðir hálendisins. Bændur eiga sjálfir að taka frumkvæðið, í stað þess að berja hausnum við steininn. Skipta þarf landinu í friðuð og beitarhólf og skilgreina beitarþol hvers hólfs. Allt sauðfé á að vera afgirt. Lausaganga búfjár þekkist nánast hvergi í heiminum. Að henni afskaffaðri getum við hafið alvöru uppgræðslu landsins.
Þrettán fiskar dagsins

Þrír Frakkar hjá Úlfari Eysteinssyni er frábær staður, elzta fiskréttahús landsins, hrein klassík. Í hádeginu voru þrettán fiskréttir á hádegistilboði dagsins, 2250-2390 krónur með súpunni. Gerðir úr átta tegundum af ferskum fiski. Ekkert fiskihús landsins hefur þvílíka breidd, flest önnur bjóða einn fiskrétt dagsins. Mér liggur við valkvíða, þegar ég kem á öndvegisstaðinn. Matreiðslan er orðin léttari með árunum, tveir fiskréttanna eru hófsamir, í kaloríum talið. Gef lítið fyrir hrásalat, kartöflur eða hrísgrjón hússins, en fiskurinn sjálfur er yfirleitt rétt eldaður. Engar dellur hér í gangi.
Kliður af einræðum

Skil ekki, hvers vegna Egill nennir að draga pólitíkusa og verðandi slíka í Silfrið. Óbærilegt er að hlusta á dónalega frekjudalla gjamma látlaust hver upp í annan. Gaman var að þessu einu sinni eða tvisvar, en þetta hættir að vera grín við linnulausar endurtekningar. Hins vegar mætti taka vinnubrögðin upp á Alþingi til að spara tíma. Láta alla alþingismenn tala samtímis, þeir hlusta hvort sem er aldrei á það, sem hinir segja. En í upplýsingaþætti er ekki við hæfi að birta klið af einræðum. Veldur bara þjáningu þeirra, sem telja sig neyðast til að fylgjast með sjónarmiðum atvinnumanna um pólitík.
Heimsmet í spillingu

Grísk spilling er svo svakaleg, að blaðamaðurinn Kostas Vaxevanis var tekinn höndum í gær fyrir að birta Lagarde-listann. Það er listi yfir svissneska bankareikninga grískra auðmanna. Christine Lagarde afhenti grísku stjórninni listann fyrir tveimur árum, þegar hún var fjármálaráðherra Frakklands. Ekki hefur verið gert neitt í málinu síðan þá. Samt á listinn að gefa Grikklandi færi á að endurheimta skattsvik upp á 4000 milljarða króna. Í stað þess að rukka auðjöfra landsins um þetta fé er fangelsaður blaðamaðurinn, sem birti listann. Grísk stjórnvöld efna nefnilega engin loforð, sem þau gefa Evrópu.
Jarðbundna matreiðslan

Stefnur og straumar sjást í matreiðslu eins og öðrum listum. Mesta byltingin varð 1973, þegar nýja franska eldhúsið kom til sögunnar. Um leið kom fram jarðbundna matreiðslan, sem sótt hefur fram í seinni tíð. Til er sérstök, norræn útgáfa af henni, sem sækir hráefni úr heimahéruðum. Um skeið komst í tízku að blanda ólíku saman, til dæmis frönsku og japönsku. Blandstíll og ofurfrysting voru vinsæl fram að kreppu, en hafa síðan vikið. Síðari ár hafa kokkar höfðað til ungra kynslóða með því að nota þætti úr skyndibitafæði. Mikilvægasti straumur líðandi stundar er samt jarðbundna, góða matreiðslan.
Síaðu ruglið burt

Vefurinn er orðinn svo frábær, að þú færð nánast á svipstundu svör við öllum þínum spurningum. Hvort sem þau er að finna í fræðiritum eða í bloggi eða einhvers staðar þar á milli. Þetta hefur búið til alveg nýja vídd í þekkingu mannkyns. Spurningin er svo, hvaða heimildir eru áreiðanlegar og hverjar eru það ekki. Læsi á vefinn er öllum nauðsynlegt. Þú verður að læra að skilja milli “signal & noise”. Smám saman lærist þér, að Wikipedia er næsta örugg heimild, en AMX gagnslítil. Þú setur Wikipedia á annan enda skalans, AMX á hinn og raðar öðrum heimildum þar á milli. Fyrsta skrefið að læsi á vefnum.
Ríkiseigendur koma

Í vor kemst Sjálfstæðisflokkurinn aftur til valda. Þá verður klippt á ferli nýrrar stjórnarskrár. Verður því aldrei framkvæmd. Hindruð verður þjóðareign auðlinda, jafnt vægi atkvæða og persónukjör frambjóðenda. Allt verður eins og áður var, er hópur auðmanna átti ríkið og sáldraði molum til aumingjanna. Á sama tíma bölsótast menn yfir valdagræðgi Evrópu. Hitt er mun sannara, að Evrópusambandið er skárra yfirvald en innlendur bófaflokkur. Því miður er stór hluti þjóðarinnar sleginn pólitískri blindu. Sautján prósent kjósa beinlínis gegn stjórnarskrá og fjöldi annarra lítur á Flokkinn sem sitt KR.
Farið um fornar götur

Þegar ferðast er með lausa hesta milli héraða, raðast lausu hestarnir í einfalda röð eftir götunni. Þetta má hvarvetna sjá í hestaferðum. Í landinu mótast hestagata smám saman um aldir alda. Hestagötur eru um allt land og eru mestu fornminjar landsins, sumar þúsund ára gamlar. Þannig er gamli Kjalvegurinn, Síldarmannagötur og Sölvamannagötur, Grillirahryggur og Prestastígur, svo örfá dæmi séu nefnd. Í hestaferðum í óbyggðum er alltaf keypt hey í gistiskálum. Það er hvarvetna til sölu, þar sem hestamenn eru á ferð. Hestaferðir valda sáralitlu álagi á viðkvæma náttúru óbyggðanna.
Einhliða sanngirni

Nokkrum bæjarstjórum úti á landi finnst sanngjarnt, að Reykjavík taki tillit til utanbæjarfólks, sem þurfi flugvöll í Reykjavík. Hagsmunir þess vegi þyngra en hagsmunir Reykjavíkur af auknu byggingarlandi nálægt miðborginni. Hins vegar hef ég aldrei heyrt neinn bæjarstjóranna segja sanngjarnt, að Reykvíkingar hafi sama atkvæðisrétt og utanbæjarfólk. Þannig eru tillitssemi og sanngirni skapgerðarþættir, sem Reykvíkingar eiga að sýna utanbæjarfólki, en utanbæjarfólk þarf ekki að sýna latte-lepjurum. Hvernig væri nú að hafa jafnvægi í sanngirni í stað frekjulegrar kröfu um einhliða sanngirni?
Sparað eða spennt

Íslendingar og Þjóðverjar eru að ýmsu leyti líkir í hegðun og hugsun, en að öðru leyti frábrugðnir. Mesti munurinn felst í viðhorfi til tekna og skulda. Vilji Þjóðverji eignast eitthvað, gáir hann að eign sinni í bankanum. Vilji Íslendingur eignast eitthvað, reynir hann að koma fyrstu afborgun á plastið sitt. Meðan Þjóðverji á erfitt með að skulda, telur Íslendingur skuldir vera síðari tíma fjarlægt vandamál. Þess vegna gengur Þjóðverjum svona vel og Íslendingum svona illa. Þjóðverjar kaupa ekki fyrstu sendinguna af iPod og iPad, heldur byrja á að safna. Þannig er ríkissjóður þeirra líka, traustur.
Hæga matreiðslan

“Slow food” er ítölsk matarstefna frá 1986, andsvar við skyndibita. Hafnar færibandi í matvinnslu, sækist eftir staðbundnum hráefnum úr héraði. Raunar er stefnan frönsk og miklu eldri, fékk þar 1973 heitið “cuisine de terroir”, jarðbundin matreiðsla. Var þá þáttur í “cuisine nouvelle”, nýja eldhúsinu. Hér á landi hafa ýmis matarhús fylgt Slow food. Þekktustu dæmin eru Friðrik V við Laugaveg, Vox á Hilton og Dill í Norræna húsinu. Stefnunnar gætir líka að nokkru á Fiskfélaginu, Fiskmarkaðinum og Sjávargrillinu. Erum að venjast við að kunna að meta uppruna hráefnisins og aðferðanna við matreiðslu þess.
Harmsaga gengislána

Ríkisstjórnin og stuðningslið hennar á Alþingi geta ekki yppt öxlum út af tregðu lánastofnana við að endurreikna ólögmæt gengislán. Hvað eftir annað skera dómstólar úr álitamálum. Alltaf segja einhverjir bankar, að úrskurðir dómstóla eigi ekki við sig. Þess vegna þurfi ný og ný prófmál. Þessi hegðun gengur alls ekki. Samt eru bankastjórar skipaðir af stjórnvöldum og eftirlit með bönkunum skipað af stjórnvöldum. Nú er komið nóg af græðgisrugli banka. Kominn er tími til að reka bankastjóra, stjórnendur bankasýslunnar og fjármálaeftirlitsins. Stjórnvöld geta ekki þótzt vera áhorfandi úti í bæ.
Formaður í vandræðum

Fleiri flokksformenn en Bjarni Benediktsson eru í vondum málum. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson skall á múrvegg í Eyjafirði á flótta sínum frá Reykjavík. Höskuldur Þórhallsson er fyrir á fleti á Akureyri og nýtur yfirburðafylgis Framsóknarmanna í héraði. Ennfremur hefur faðir Sigmundar sérstakt lag á að rifja upp Kögunarmálið og minna okkur á fjárglæfra þeirrar einkavæðingar. Loks lenti helzti ráðgjafi Sigmundar í Noregsferðinni frægu í gæzluvarðhaldi vegna vogunarsjóðsins Boreas Capital. Þeir bjargvættir þóttust hafa útvegað 2000 milljarða króna ímyndað lán í Noregi. Minnir á stóra Rússalánið Davíðs.
Greiðið út í krónum

Seðlabankinn hefur ekki fært rök fyrir að leyfa greiðslu til kröfuhafa banka í erlendum gjaldeyri. Þetta leyfi í þágu vogunarsjóða er eins og snjóhengja, sem þrýstir niður gengi krónunnar. Skárra er að greiða þetta í krónum og létta þannig þrýstingi á gjaldmiðilinn. Skuldir þjóðarbúsins eru um 1600 milljarðar króna, of miklar fyrir færslur milli gjaldmiðla. Eru nærri 100% af árlegri landsframleiðslu. Sé greitt út í krónum, geta vogunarsjóðir reynt að fá því hnekkt fyrir dómi, en verða þá að höfða dómsmál. Reynslan bendir ekki til, að slík útfærsla á höftum mundi hnekkja erlendu trausti á Íslandi.
Lok lok og læs

Gamla Ísland sigraði Nýja Ísland á Alþingi í gær. Að undirlagi ríkisstjórnar samþykkti þingið að falla frá hljóðritun stjórnarfunda. Sautján þingmenn sögðu Já, fimm sögðu Nei. Fjörutíu þingmenn tóku ekki þátt í afgreiðslunni. Með þessu verður ekki hægt að rekja ákvarðanir funda ríkisstjórnarinnar. Erfiðara verður því að fylgja eftir lögum um ráðherraábyrgð. Stjórnin er skipuð gamlingjum, sem þola ekki opna stjórnsýslu. Alþingi er þeim sammála. Felldi líka tillögu Hreyfingarinnar um, að fundargerðir ríkisstjórnar yrðu gerðar ítarlegri og birtar opinberlega. Ísland verður áfram lok, lok og læs.
Blindur á eigin sök

Nægar ástæður eru til að hafa efasemdir um Bjarna Benediktsson sem formann stjórnmálaflokks. Hann er ættarlaukur forréttinda og tengist ættarbraski, sem setti Sjóvá á hausinn á milljarðakostnað skattgreiðenda. Hefur gert Flokkinn að eindregnara baráttutæki forréttinda en áður var. Hins vegar er Ragnar Önundarson ekki sá rétti til að velta honum úr sessi. Var forstjóri plastkortafyrirtækis, sem stóð í víðtæku samráði gegn notendum og greiddi síðan 700 milljón króna sekt. Ítrekað hefur komið fram, að hann telur brot sitt ekki umtalsvert. Samt getur hann ekki spilað siðapostula í bófaflokki.
Botninn er í 25%

Af þjóðaratkvæðagreiðslunni mætti ráða, að kjarnafylgi Sjálfstæðisflokksins nemi 17% kjósenda. Þeir, sem hlýddu í blindni herhvöt Bjarna Benediktssonar, er bað þá hafna nýrri stjórnarskrá. En kjarnafylgið er heldur meira. Ótaldir eru fávitarnir, sem jafnan kjósa flokkinn, en hafa engan áhuga á pólitík af neinu tagi. Þeir halda bara með sínu KR, sínu fótboltaliði. Hafa gert svo frá ómunatíð, margir hafa jafnvel erft fylgispektina. Hefðu kannski kosið um stjórnarskrána, ef Davíð hefði skipað svo, en ekki fyrir Bjarna. Kjarnafylgi Sjálfstæðisflokksins nemur um 25% kjósenda, fylgi hans í síðustu kosningum.
Þeir sem sátu heima

Skoðanakönnun MMR sýnir, að þeir, sem sátu heima í þjóðaratkvæðagreiðslunni skiptast í sömu hlutföllum og hinir, sem kusu. Marklausar eru því kenningar Gunnars Braga Sveinssonar, Birgis Ármannssonar og annarra pólitískra bófa um, að þeir sjálfir skilji þjóðina betur. Þjóðaratkvæðið gaf skýr skilaboð um, að þjóðin er sátt við uppkast stjórnlagaráðs. Alþingi hefur takmarkað svigrúm til að krukka í niðurstöðunni. Sérstaklega ber að vara meirihlutann á Alþingi við að láta bófaflokka á þingi draga sig út í tímafrekan menúett um efnisbreytingar. Það verður til þess eins, að bófar fella málið á tíma.
Beztur af tíu góðum

Undanfarið höfum við hjónin oft borðað úti í hádeginu. Komnir til sögunnar tíu gæðastaðir, sem bjóða fisk á um það bil 2000 krónur í hádeginu. Tíu af um það bil fimmtán toppstöðum landsins. Einn þeirra hefur aldrei brugðist, Sjávargrillið við Skólavörðustíg. Fiskurinn alltaf rétt eldaður og salötin frábær. Hinir gæðastaðirnir geta bilað af ýmsum ástæðum. Einn saltar mikið. Annar er í hliðarstælum, svo sem “fusion”. Þriðji tekur hugmyndafræði “slow food” fram yfir gæði. Fjórði dýrkar froður. Fimmti gælir við köfnunarefni í ofurfrystingu. Allt dreifir þetta athyglinni frá undirstöðu matreiðslunnar.
Tefla til tímahraks

Í vor tókst Sjálfstæðisflokknum að þvinga stjórnarskrána í tímahrak vegna linku lélegra verkstjóra á Alþingi. Þjóðaratkvæðinu var frestað frá vori til hausts vegna þessa. Núna miðast öll viðleitni Flokksins á þingi við að tefla málinu aftur í tímahrak. Í von um, að kjörtímabilið fjari út án þess að Alþingi geti afgreitt málið. Því mun Bjarni Benediktsson tala tungum tveim. Öðrum þræði mun hann opna alla möguleika á endalausu þjarki við meirihlutann um orðalag stjórnarskrárinnar. Hins vegar mun hann gernýta allt svigrúm, sem hann fær til málþófs. Gegn þessu má einfeldni verkstjóranna sín lítils.
Pólitískt minnisleysi

Pólitískt gullfiskaminni Íslendinga er annálað. Kemst þó ekki í hálfkvisti við minnisleysi Bandaríkjamanna. Mitt Romney þóttist í sumar í teboðsarmi repúblikana, þegar hann barðist um tilnefningu flokksins. Núna þykist hann á miðju stjórnmálanna, er hann berst við Barack Obama um forsetann. Kúvendir í nánast öllum innri deilum repúblikana, því kjósendur hafa ekki pólitískt minni til næsta morguns. Báðir eru þeir Romney og Obama fyrst og fremst umboðsmenn auðræðis. En kjósendur láta sig það engu skipta. Teljist þeir félagar vera niðurstaða lýðræðisins, er lýðræði dauðadæmt sem þjóðskipulag.
Amazon sparkar þér

Vefbókasalinn Amazon er staðinn að því að þurrka fyrirvaralaust út vefbækur á tölvum viðskiptamanna án þess að gefa skýringu. Sjá

Guardian í dag. Minnir á, að í smáa letrinu frá Amazon segir, að viðskiptamenn kaupi ekki bækurnar, heldur hafi þær aðeins á leigu meðan Amazon þóknast. Einnig, að Amazon hafi heimild til að haga sér eins og skepna gagnvart viðskiptamanni. Minnir á, að setja þarf lög gegn græðgi vefbókasala. Evrópusambandið er eini aðilinn, sem hefur styrk og siðferði til að bregða skildi fyrir almenning í máli þessu. Þangað ber okkur að sækja skjól eins og í allri annarri vernd lítilmagnans.
Dólgar hafa orðið

Þjóðaratkvæðagreiðslur eru hluti af ákvarðanatöku ríkisvaldsins. Haldnar um ýmis mál, sem ekki er sátt um, oftast þvert á flokkadrætti. Um þegnskyldu, áfengi, IceSave, stjórnarskrá. Um þær gilda sérstök lög og reglur. Alþingi hefur aldrei gengið gegn niðurstöðu í þjóðaratkvæðagreiðslu og gerir það tæpast núna. Skoðanakannanir er hins vegar misjafnlega fræðilegar tilraunir til að kortleggja skoðanir í samfélaginu. Ýmsir dólgar í röðum óvina nýrrar stjórnarskrár kalla það skoðanakönnun, þegar kosið er um nýja stjórnarskrá. Dólgaorðin eru marklaus þáttur í örvæntingarfullri afneitun niðurstöðunnar.
Þjóðarsáttin komin

Mikill meirihluti þeirra, sem svara vilja, reynist styðja uppkastið að nýrri stjórnarskrá. Þjóðarsátt hefur myndazt um málið. Við þær aðstæður hefjast ekki viðræður við umboðsmenn kvótagreifa um úrvinnslu málsins. Ekki heldur við lagatækna, sem reyna með hártogunum að bregða fæti fyrir stjórnarskrá á íslenzku. Alþingi þarf bara að setja þjóðkirkjuna aftur inn í stjórnarskrá. Samþykkja hana síðan með litlum öðrum breytingum og alls engum efnislegum. Alþingi má ekki draga málið fram á síðustu stundu og láta bófaflokkana á Alþingi fá færi á að stöðva málið með málþófi. Ábyrgðin hvílir nú á Alþingi.
Lin verkstjórn

Vegna fyrri reynslu af verkstjórn á Alþingi tel ég hættu á, að stjórnarskrá nái þar ekki fram að ganga. Í fyrravetur kom margoft í ljós, að verkstjórar stjórnarmeirihlutans kunnu ekki til verka. Mál komu of seint fram og sátu of lengi í nefndum. Látið var viðgangast tuga klukkutíma málþóf um formsatriði, svo sem um fundarstjórn. Fari stjórnarskráin þessa leið og dagi loks uppi í tímahraki, verður að draga verkstjóra Alþingis til ábyrgðar. Það er forseta Alþingis og nefndarformenn. Óbærilegt væri að fá ekki að kjósa um fullgerða stjórnarskrá samhliða alþingiskosningum að vori. Hafið því stjórn á bófunum.
Valgerður er óhæf

Valgerður Bjarnadóttir er óhæfur verkstjóri á Alþingi. Gefur sér, að málþóf geti stöðvað nýja stjórnarskrá. Formaður stjórnskipunar- og eftirlitsnefndar virðist telja minnihlutann á Alþingi stjórna ferðinni. Hún segist reiðubúin að teygja sig í átt til sjónarmiða minnihlutans. Þýðir á íslenzku, að hún er reiðubúin að víkja frá þjóðarviljanum. Allt verður reynt til að “breikka” stuðning við stjórnarskrána, segir hún. Þýðir á íslenzku, að bófaflokkurinn getur valtað yfir hana kruss og þvers. Þetta verður sama sagan og í vetur, þegar Valgerður klúðraði málunum og lét þau leka úr greipum sér í málþófi.
Þjóðin talaði skýrt

Þjóðin hefur talað og orðin eru skýr og tær. Vann sigur á sérhagsmunaöflum í kosningum gærdagsins. Þátttakan varð góð, þegar leið á daginn og útkoman var eindregin. Herkvöt Sjálfstæðisflokksins gegn skránni fékk lítið fylgi. Bezt leizt fólki á þjóðareign auðlinda og aukið persónukjör. Hins vegar var ekki meirihluti fyrir afnámi sérstöðu þjóðkirkjunnar í stjórnarskrá. Núna mun Alþingi taka málið til meðferðar og breyta uppkastinu með tilliti til þess. Umræður um málið eiga að geta klárast þar fyrri hluta vetrar. Þjóðaratkvæði verður því um góða og endanlega stjórnarskrá samhliða þingkosningum vorsins.
Bófarnir á jaðarinn

Eindreginn meirihluti með tillögum að nýrri stjórnarskrá er eindregið tap Sjálfstæðisflokksins. Bjarni Benediktsson hvatti flokksfólkið til að hafna stjórnarskránni. Herhvöt hans fékk bara 17% fylgi. Bófaflokkurinn er orðinn að jaðarstofnun í samfélaginu. Sömuleiðis fjölmiðlarnir, sem reyndu að veita þjóðaratkvæðinu sem minnsta athygli. Birtu til dæmis enga skoðanakönnun um fylgið, þótt vani sé að birta margar í aðdraganda kosninga. Ríkisútvarpið er í hópi taparanna. Sérhagsmunaöfl og fjölmiðlar töpuðu kosningunum. Þjóðin reis upp og mun fá að greiða atkvæði um endanlega stjórnarskrá næsta vor.
Evrópskt réttlæti Geirs

Geir H. Haarde væntir þess að fá það réttlæti úti í Evrópu, sem hann telur sig ekki hafa fengið á Íslandi. Fetar þar í fótspor margra, sem hafa fengið íslenzkum dómum hnekkt fyrir stórdómstólum Evrópu. Mikið má Geir vera feginn því afsali fullveldis, sem felst í viðurkenningu Íslands á endanlegu valdi erlendra dómstóla. Sjálfur efast ég ekki um, að íslenzkir dómar hafa löngum verið úti á túni, einkum í meiðyrðamálum. Þegar evrópskir dómstólar hnekkja slíkum dómum, eykst réttlæti hér. Ekki er allt fengið með hreinu fullveldi, þótt sumir telji svo vera. Í flestu fer okkur bezt að lúta evrópskri forsjá.
Fjölhæfir frambjóðendur

Alls búa þingmannsefni yfir margvíslegri hæfni á kostnað skattgreiðenda. Bjarni Benediktsson getur kennt okkur að búa til vafninga úr gervipeningum. Illugi Gunnarsson að reka glæfrasjóði. Tryggvi Þór Herbertsson að stunda raðgjaldþrot í bankaheiminum. Ásbjörn Óttarsson að semja skattskýrslur. Árni Johnsen að byggja hús á kostnað opinberra stofnana. Guðlaugur Þ. Þórðarson að opna fyrir mútufé úr bönkum. Þorgerður K. Gunnarsdóttir að taka kúlulán. Ragnar Önundarson að hafa samráð um okur á korthöfum. Fleiri glæframenn hafa boðað komu sína. Ofurhæfu ráðherraefnin safnast fyrir í Sjálfstæðisflokknum.