arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Brennuvargarnir eru hér

Utanríkisráðherra brennuvarganna leitar í neikvæðni erlendra fjölmiðla skýringa á innlendum eldsvoðum vantrausts. Þess þarf ekki, brennuvargarnir eru þekktir. Ríkisstjórnin veldur vantrausti fólks á pólitíkinni. Orsökina er að finna í lygum forsætis- og fjármálaráðherranna. Sátu beggja vegna borðsins. Sigmundur samdi við kröfuhafa og var kröfuhafi á sama tíma. Bjarni móaðist gegn kaupum á skrám yfir skattsvikara og vildi heimila þeim sakaruppgjöf, ef þeir gæfu sig fram. Var sjálfur með reikning í skattaskjóli á aflandseyju. Enginn ástæða er til að gefa honum tíma og svigrúm til að smíða fjárlagafrumvarp fyrir auðbófa.
Fánýtar hótanir og hroki

Mótmælendur á Austurvelli hafa engan áhuga á svigrúmi Bjarna til að leggja fram auðgreifafrumvörp, allra sízt fjárlagafrumvarp. Tafir á kosningum eru aðeins í þágu auðgreifa. Stjórnarandstaðan hefur engan áhuga á að fallast á neitt af svindlbraskinu, sem auðgreifar vilja koma fram. Fráleitt hefur þjóðin nokkurn hag af að fallast á frekari kúgun aflendings úr skattaskjóli. Því verður heitt sumar. Mótmæli munu halda áfram linnulaust, unz komin er nálæg tímasetning á kjördegi. Pólitískir bófar, sem hafa fordjarfað öllu trausti, geta ekki lengur flaggað hótunum og hroka. Pólitísk ævisaga Bjarna Benediktssonar er á þrotum.
Allt í lýðræðis-blóma

Lilja D. Alfreðsdóttir er að vísu vel ættuð, dóttir fyrrum starfsfélaga míns á Tímanum, Don Alfredo. Er samt ekki viss um, að hún henti utanríkismálum. Hefur að vísu sýnt diplómatíska hæfni í að snúast 180 gráður í Evrópumálunum í einu vetfangi. Sýnir ekki bara tækifærissinna, heldur líka hæfni í að ljúga erlendis í þágu lands og þjóðar. Gaf skýrslu um viðbrögð heims við gleðileik Sigmundar Davíðs. Telur allt vera í fínu lagi til langs tíma litið. Bezt að senda hana um heiminn til að básúna ritninguna. Þar enduróma enn frábærir háðsþættir úr ýmsum heimsálfum. Hún sá þó kostinn í mótmælum, sem orsaka, að hér er talið vera lýðræði. Þrátt fyrir Framsókn.
Framtalið segir ekki neitt

Siðblindingi á félag á Tortóla. Selur fisk á 10 kr kílóið til félagsins. Það selur síðan fiskinn áfram til Frakklands á 30 kr kílóið. Heitir hækkun í hafi. Hagnaðurinn situr eftir á Tortóla og engir skattar greiddir. Sama gildir, ef félagið kaupir verðbréf (SDG) eða fasteignir (BB). Féð er í rauninni geymt í evrópskum banka. Skattaframtal á Íslandi segir ekkert um innihald. Þar stendur bara: Hlutafé upp á eina milljón. Innihaldið er samt 200 milljarðar. Ekkert er skráð um hagnað. Engin leið er að kanna mál, engin tilkynningaskylda. Öldungar á Tortóla í stjórn. Þú ert löglegur og hefur frítt spil að blóðmjólka Ísland fram að byltingu.
Minnisstæð orð grínista

Máttur orðsins er mikill. Ég má ekki sjá svo bregða fyrir Sigurði Inga, að mér verði ekki hugsað til orða Dóra DNA: „Jæja, nú er hann pabbi þinn farinn í meðferð. En drykkjufélagi hans ætlar að búa hérna hjá okkur.“ Og Jón Gnarr bætir við: „Og hann er ekki að fara í meðferð.“ Þetta samtal húmoristanna snýst einmitt um tilveru ríkisstjórnarinnar. Þar var hrókerað og niðurstaðan er alveg sama ríkisstjórn. Eini munurinn er, að höfuðbófinn í starfi fjármálaráðherra lítur á sig sem yfirmann forsætisráðherra. Æðsti bananinn bætir svo við alveg óvenjulega loðnu loforði um haustkosningar, sem hann mun svíkja eins og annað.
Pólitískur armur þjófnaðar

Gallinn við Sjálfstæðisflokkinn er, að hann er spilltur ofan í rass. Ekki bara Bjarni Benediktsson og Ólöf Nordal, sem reyndu að fela peninga í skattaskjóli aflandseyjar. Stuðningslið þeirra á þingi er gerspillt eins og það leggur sig, enda kalla ég þetta bófaflokk. Sumir eru svo forstokkaðir, að þeir játa sig vera fulltrúa kvótagreifa. Nú eru kjördæmisráð flokksins farin að álykta um stuðning við helztu tortólingana. Meðal eftirsitjandi kjósenda flokksins er lítill sem enginn skilningur á siðum, siðmæti, siðleysi og siðbroti. Niður í rass er þessi 20% flokkur fulltrúi þjófnaðar auðgreifanna á arði þjóðarinnar.
Dansinn á fávitahælinu

InDefence hópurinn laug Sigmundi Davíð upp á þjóðina. Þá var mér ljóst, að maðkur væri í mysunni, loforð Sigmundar Davíðs voru út úr sólkerfinu. Fulltrúi hópsins varð síðan þingmaður. Margir sögðu Frosta vera eina vitið í aulunum, sem komust á þing fyrir tilverknað InDefence. Þegar til kastanna kom, dansaði Frosti fremst á myndinni, sem veldur mér þjáningu, hvenær sem ég sé hana. Þið munið eftir henni: Dansinn á fávitahælinu. Nú er Sigmundur Davíð pólitískt smáður og dauður og þá hrökkva menn upp í InDefence og afneita líkinu. Verða að gera betur: Biðja þjóðina afsökunar á að hafa logið Sigmundi Davíð upp á hana.
Ísland er banani

Erlendis er öðru vísi tekið á Panama og Tortóla. David Cameron, forsætisráðherra Breta, hefur birt sex skattskýrslur sínar. Ekkert bólar á slíku hjá Sigmundi Davíð, Bjarna Benediktssyni og Ólöfu Nordal. François Hollande Frakklandsforseti þakkar lekann. Hér birta málgögn stjórnarinnar dylgjur um lekann. Í Frakklandi hófst vinna við að grafa upp skuldir skattsvikara. Hér reynir Bjarni Ben að hindra sektir svikaranna. Um allan heim er hlegið að bananaríkinu Íslandi. Birt eru myndskeið af helztu dólgum íslenzkra stjórnmála. Allt suðaustur í Ástralíu er þetta kryddað með háði í skemmtiþáttum. Enginn efast um, að Ísland er bananaríki.
Þungbært sumar bófanna

Græðgi pilsfaldabófa að baki pólitískra bófa er ferleg. Heimta sí og æ meira og meira. Þetta er stjórnlaus geðsjúkdómur. Pólitísku bófarnir telja sig verða að sauma enn frekar að öllu, sem snertir velferð og menningu. Halda sér og stjórn sinni á floti með innantómum loforðum að hætti Sigmundar Davíðs. Meðan hálf þjóðin kemst sæmilega af, eru ekki líkur á byltingu. En fleiri og fleiri detta úr miðstétt niður í undirstétt sárrar fátæktar. Einn góðan veðurdag springur blaðran og hér verður blóðug bylting

à la française . Nú er hin undarlega staða orðin ljós öllum þeim, sem vita vilja. Sumarið verður bófunum þungt í skauti.
Af hverju skattaskjól

Allri framleiðniaukningu þjóðarinnar síðustu þrjá áratugi hefur verið stungið undan skiptum með ýmsum aðferðum. Til dæmis með hækkun sjávarafurða í hafi. Því eru til skattaskjól á aflandseyjum. Til að fela illa fengið fé og til að komast undan sköttum. Hafi einhverjir falið fé sitt af öðrum hvötum, væri fróðlegt að fatta það. Eins og Sigmundur Davíð fullyrða Bjarni Ben og Ólöf, að allt sé með felldu með sinn feluleik. Sýna samt engar skattskýrslur því til sönnunar. Þegar þetta fólk lýgur þindarlaust um aðra hluti, getur það ekki ætlast til að þjóðin trúi órökstuddum fullyrðingum um þetta. Burt með alla tortólingana úr pólitík.
Með sína gráðugu putta

Loksins áttar fólk sig á, að rangt er gefið í spilunum. Hér búa tvær þjóðir í einu landi, Aflendingar og Íslendingar. Þeir síðarnefndu eru fjötraðir í krónu og höftum. Aflendingar hafa ráð til að komast hjá gjaldeyrisskilum. Ósvífnastir eru kvótagreifar, sem selja sjálfum sér fiskinn og hækka síðan verðið í hafi, þegar varan er komin út úr landhelginni. Öll pólitík bófaflokkanna snýst um að varðveita og efla þennan auðlindaþjófnað flokkseigenda. Tortólingurinn Bjarni Ben er enn fjármálaráðherra með sína gráðuga putta eins lengi og honum er sætt. Lýgur um haustkosningar. Þjóðin ákveður á Austurvelli, hvort siðrofið blífur.
Helreiðin á fullu

Efinn vegna helreiðar bófaflokkanna er meiri hjá Framsókn en Sjálfstæðis. Sumir oddvitar Framsóknar í kjördæmi Sigmundar Davíðs eru honum fráhverfir og vilja hann út úr pólitík. Minna er um efa í stóra bófaflokknum, þótt Unnur Brá vilji þingrof og kosningar. Afsögn Sigmundar Davíðs friðaði suma af þeim, sem áður var nóg boðið. Um helgina sést, hvort krafturinn hjaðnar í mótmælum. Bjarni Ben rífur kjaft á þingi í skjóli þess, að flokkur hans riðlaðist ekki. Hann hyggst svíkja vilyrði um haustkosningar. Flokksmenn fatta ekki siðrof bófanna. Svo er að vita, hvort fylgið bilar, þegar sagt verður frá földu þýfi flokkseigendanna.
Íslenzkir hrægammar

Nú rennur upp fyrir almenningi, að hrægammarnir voru ekki vogunarsjóðir, heldur íslenzkir auðgreifar og valdagreifar. Keyptu í þrotabúum bankanna fyrir 3% af nafnverði. Þar á meðal er Sigmundur Davíð, sem græddi tugi milljóna á að semja um lágt stöðugleikaframlag í staðinn fyrir háan stöðugleikaskatt. Sat báðum megin borðs. En hann var ekki einn. Enn er eftir að birta 600 nöfn Íslendinga. Fyrir utan þá, sem notuðu aðra heildsala en Mossack Fonseca. Gróði íslenzkra greifa mælist alls í hundruðum milljarða. Til viðbótar við gróðann af að skafa gömlu bankana að innan og fela gjaldeyrinn á annarri kennitölu á aflandseyjum.
Fimm syndir Aflendinga

Syndir Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar eru þessar:

1. Kreisti út eftirsóttan gjaldeyri, sem venjulegir Íslendingar geta ekki.

2. Faldi peninga sína í skattaskjóli á aflandseyju.

3. Hélt þessu leyndu fyrir kjósendum.

4. Meðan menn birta ekki skattagögn, er skattahagræði af skattaskjóli líklegt.

5. Átti þátt í ákvörðunum

A. um stöðugleikaframlag og

B. um refsileysi skattahagræðis.

Sérhver þessara fimm synda er nægt tilefni brottfarar úr pólitík.

Syndir Bjarna Benediktssonar og Ólafar Nordal eru flestar hinar sömu.

Þeim ber að láta sig hverfa að fullu úr pólitík.

Áður hafa Júlíus Vífill Ingvarsson og Vilhjálmur Þorsteinsson sagt af sér.

Nú hefur Sigmundur sagt af sér. Hvenær kemur röðin að Bjarna og Ólöfu?
Fólk er reiðara núna

Aldrei hef ég hitt jafn reitt fólk og nú í dauðateygjum ríkisstjórnar Bjarna Ben. Fólk var ekki svona ofsalega reitt í dauðateygjum ríkisstjórnar Geirs Haarde. Venjulegt fólk á miðjum og háum aldri, sem í gamla daga kaus þetta venjulega sull. Nú eru bófaflokkarnir búnir að ganga gersamlega fram af fólki. Reyna að sefa fólk með því að stokka upp í ríkisstjórn. Og hvað má sjá, Bjarni Ben er enn á toppnum. Með hrokann feita á frontinum, byrðar lyga og leyndar af Tortóla-málum á bakinu. Fólk fattar loksins, að hér búa tvær þjóðir. Venjulegt fólk og fámennur hópur rummunga, sem skafa innan auðlindir okkar og fela þýfið.
Burt með Bjarna úr pólitík

Sem fjármálaráðherra hefur Bjarni Ben saumað grimmt að velferðinni, einkum í heilbrigðismálum. Engin mál hans núna eru óumdeild og því þarf ekki að fresta kosningum til að gefa honum séns. Stjórnarflokkarnir eru líka að mestu andvígir málum hvers annars. Hættulegast er, að þeir munu ná saman um að búa til gróða vildarvina á einkavæðingu banka og minnkun hafta. Pilsfaldakapítalismi er alfa og ómega beggja. Mikilvægast er, að 61% fólks vantreystir Bjarna. Vantraustið jókst við lygar og leynd í Tortola-málum. Framlenging á pólitísku dauðastríði hans stríðir gegn óbeit fólksins. Bjarni á að víkja eins og aðrir tortólingar.
Mótmælin bjarga heiðrinum

Ef einhverjir bjarga heiðri þessa bananalýðveldis, þá eru það þeir, sem standa vaktina í mótmælum. Ríkisstjórnin bjargar hvorki sínum heiðri né þjóðarinnar. Hún er staðráðin að halda áfram auðgreifaþjónustu með stuðningi hinna sjaldséðu þingmanna sinna. Hún er staðráðin að valta yfir allt siðferði í landinu. Í virðulegum erlendum fjölmiðlum, til dæmis Süddeutsche Zeitung, er Ísland kallað bananalýðveldi. Þriðjungur þjóðarinnar er nógu siðblindur til að styðja þessa bófaflokka stjórnmálanna. Takist mótmælendum að bregða fæti fyrir ráðagerðir ríkisstjórnarinnar, munu erlendir fjölmiðlar telja það gáfumerki á Íslendingum.
Búið að finna Finn

Gildismat siðblindra snýst um túlkanir lagatækna á lögum og reglum. „Ég gerði ekkert rangt“, segja hinir siðblindu, þegar siðleysið fréttist. Sigurður Ingi forsætis er siðblindur. Sagði á þingi í gær, að bófar ríkisstjórnarinnar ættu ekki að þurfa að sæta skömmum. Siðblindir skilja ekki mannasiði, þeir þjösnast eins langt og þeir telja ónýt lög leyfa. Þannig lenti ríkisstjórnin upp á kant við þjóðina, sætir víðtæku vantrausti og fylgishruni. Þjóðin er loksins risin upp gegn siðleysi pólitíkusa og umbjóðenda þeirra, auðgreifanna. Fleiri nöfn af 600 mönnum eru farin að leka. Búið er að finna Finn. Ballið er rétt að byrja.
Stríðsyfirlýsing Bjarna Ben

Bjarni Ben var með derring við þjóðina, þegar hann sveittur og uppstökkur stóð í stiga alþingis og hrósaði sér af 38 samhljóða atkvæðum þar inni. Hótaði að fresta kosningum, ef stjórnarandstaðan makkaði ekki rétt. Athugið, að þetta er siðblindingi af Tortola-skala og tengdur ótal fjárglæfrum fyrri ára. Hefur sem ráðherra staðið fyrir gífurlegum fjárflutningi frá fátækum til kvótagreifa og annarra auðgreifa. Meirihluti samfélagsins vantreystir honum. Bjarni hefur bara 22% traust og ríkisstjórnin 29%. Við slíkar aðstæður má ekki æsa fólk meira upp en orðið er. En Bjarni stefnir bara í meira svínarí, meira siðrof, meira stríð.
Októberkosningar eru rugl

Kosningar geta ekki verið í október, því skylt er að leggja fjárlagafrumvarp fram í september. Gamla, úldna, spillta, heyrnarlausa tortóla-stjórnin getur ekki smíðað fjárlög fyrir endurreisnarstjórn nýs tíma. Kosningar þurfa að vera miklu fyrr, ef þingstörf eiga að ganga upp í haust. En bófarnir vilja vinna tíma til að klófesta sem mest af almannafé áður en þeir hrökklast frá. Minnkun hafta og einkavæðing banka verða notuð til að koma fé undan til þeirra, sem hafa innherjaupplýsingar. Stjórn glæpalýðs með tortólinginn Bjarna Ben lafir ekki fram í október. Slíkt væri siðblint. Nóg er búið að hlæja að Íslendingum.
Það er hlegið að þér

Um allan hinn vestræna heim er hlegið að Íslendingum. Voru staðnir að verki. Kusu til valda siðlausan lýðskrumara að hætti Tayyip Erdoğan hins tyrkneska. Kusu heimsmeistara í fáránlegum kosningaloforðum, sem hann stóð ekki við. Kusu mann, sem hugsaði um það eitt að skara eld að eigin köku og auðgreifanna. Allt var ljóst þegar í kosningabaráttunni fyrir þremur árum. 29% kjósenda styðja þó enn ríkisstjórn bófans, er sjálfur flækti sig í eigin lygum í sænsku sjónvarpi. Átta árum eftir hrunið stendur þjóðin enn í sporum siðferðisheftrar grúppíu. Jafnvel Porosjenko í Úkraínu neitar að láta líkja sér við íslenzka tortólista.
Siðlaus forsætiskontór

Kringum leikendur farsans eru hópar trúaðra lokaðir inni í sömu sápukúlu. Þar þrautlesa útskýrarar greinar í lögum til að túlka út og suður innan ramma laga. Senda erlendum fjölmiðlum þvætting um, að leiðtogi lífs þeirra hafi ekki sagt af sér. Vilja ekki vita af kröfu fólks um siðferði. Sápukúlufólkið er að drepa lýðræðið. Inn í sápukúluna ráfar ráðuneytisstjórinn. Erlendis eru þeir verðir góðra siða. Heilbrigðir vita, að pólitíkus getur ekki leyft sér að fela fé á aflandseyjum. Að annað hvort segir ráðherra af sér eða ekki, en ekki hvort tveggja. Að ekki er hægt að semja ýmis kúgunarskjöl fyrir geðveikan ráðherra.
Aflendingar heyja stríð

Eftir undanbrögð gærdagsins er ljóst, að mótmæli halda áfram á Austurvelli gegn ríkisstjórninni. Kraftur þeirra verður mælikvarði á þrýstinginn. Breytingin á stjórninni var bara farði og farsi. Útskýrarar SDG segja hann ekki hafa sagt af sér! Bara vikið ótímabundið. Forseti framdi svo hallarbyltingu, frestaði þingi ótímabundið í samráði við forseta þingsins. Bófaflokkar halda áfram ránum. Ætla að láta mótmælin renna út í sandinn. Þau skipta því máli. Líka skiptir máli, að hratt verði unnið úr upplýsingum úr Mossack Fonseca um 600 íslenzka aflendinga. Pólitíkin er orðin að styrjöld milli 0,02% aflendinga og 99,98% Íslendinga.
Forsetinn hrifsaði völdin

Forseti Íslands

tilkynnti forseta alþingis í gærkvöldi, að hann hefði frestað alþingi um tíma. Það gerir hann til að hindra umræðu um þingrof og kosningar, sem átti að hefjast í dag. Þetta er í rauninni hallarbylting. Ólafur Ragnar hefur hrifsað völdin til að blása lífi í dauða ríkisstjórn. Jafnframt lýsa útskýrarar Sigmundar Davíðs yfir, að sá hafi ekki sagt af sér, heldur vikið ótímabundið til hliðar. Markmiðið er, að fjölmennasti mótmælafundur sögunnar renni út í sandinn. Valdafólkið haldi áfram að ræna fólkið. Nú ræðst það af viðbrögðum mótmælenda, hvort valdaræningjar komast upp með skítatrikk.
Enginn bað um Sigurð Inga

Hver bað um Sigurð Inga Jóhannsson sem forsætisráðherra. Hann er engin lausn á vantrausti þjóðarinnar. 3% studdu hann í síðustu mælingu. Ekki verri ráðherra en hver annar, en sá samanburður segir fátt. Tvennt gerði hann afleitt. Er hann hugðist flytja Fiskistofu norður og endaði með að flytja forstjórann einan, því enginn vildi flytja. Er hann gerði tíu ára samning við bændur og batt hendur tveggja ókominna ríkisstjórna. Hvort tveggja er merki um þarflausan tuddaskap í deyjandi ríkisstjórn gagnkvæmrar óbeitar. Sjálfstæðisflokkurinn er ákaflega langrækinn og man vel, að hann greiddi atkvæði með Landsdómi yfir Geir Haarde.
Lýðskrumari kvaddur

Blessaður vertu Sigmundur Davíð og komdu aldrei aftur. Þú varst versta uppákoma íslenzkra stjórnmála á fullveldistíma. Var raunar ljóst í upphafi ferilsins, en þér heppnaðist að lafa of mörg ár. Það var eingöngu vegna grófasta lýðskrums í sögu fullveldisins. Já þau eru mörg metin, sem þú hefur slegið, og öll vond. En ævintýrið er úti, ferillinn á enda. Vandamálin hafa svo sem ekki verið leyst, en þú ert ekki lengur að flækjast fyrir. Fleiri aflendingar hafa falið fé og þeim verður öllum sparkað, þar á meðal Bjarna Ben. En þú færð hvíldina og getur svo einbeitt þér að fúski í borgarskipulagi og varðveizlu nýlegra grjótgarða.
Forsetinn aftur í vanda

Á velmegunarárum hrunverja var Ólafur Ragnar Grímsson klappstýra útrásarinnar. Flaug um heim allan í einkaflugvélum bófanna og lofaði þá fyrir frábæra snilld í fjármálum og viðskiptum. Vísaði til sérstæðra erfðaeiginleika Íslendinga, sem raunar eru komnir af norskum skattsvikurum. Ólafur Ragnar var lengi að vinna sig úr orðspori, sem hann fékk á þessum tíma. Vildi ekki skilja við embættið án þess að vera aftur orðinn þjóðhetja. Nú er svipað uppi á teningnum. Sérvalið óskabarn hans staðið að leynd og lygum um skattaskjól á aflandseyju. Nú þarf ÓRG aftur að fara út með ruslið sitt. Ætli hann hætti ekki bara við að hætta?
Dauðadæmd redding

Bjarni Ben telur sig geta bjargað ríkisstjórninni fyrir horn með að losna við Sigmund Davíð og stokka upp. Því er ekki komið að þingrofi og boðun kosninga. Fer eftir úthaldinu í reiði kjósenda. Haldi þeir áfram að mótmæla af myndarskap á Austurvelli, mun áætlun Bjarna molna niður og stjórnin falla. Fólk er farið að átta sig á, að það hefur verið haft að fífli í þrjú ár. Neitar að láta ýta sér áfram á þeirri braut. Flokkur Bjarna er fjötraður í skattaparadísinni. Enn er eftir að birta 600 nöfn. Þar munu sjást ýmsir fjárhaldsmenn og eigendur bófaflokksins stóra. Áætlun Bjarna er dauðadæmd, en það gerist ekki í hvelli.
Græðgin fór með hann

Stefan Löfven finnur orðið „græðgi“ til að lýsa kolleganum, sem nú er kastað á öskuhauga sögunnar. Við, sem höfum lengi sætt ákúrum fyrir að vera „stórorð“ um sérstæða gerpið, fáum uppreisn æru. Ég mun taka við síðbúnum afsökunarbeiðnum í tölvupósti. Eins og venjulega á Íslandi kemur allt réttlæti að utan. Þegar hálf heimsbyggðin dissar Sigmund Davíð, verða menn að hlusta. Ekki er hægt að sletta í góm, þegar forsætisráðherra Íslands fær yfirhalningu hjá forsætisráðherra Svíþjóðar. Hér á landi vantar flest siðræn viðmið, svo að við verðum að njóta handleiðslu að utan. Eftir átta ár frá hruni erum við varla byrjuð á uppgjöri.
Tvöfeldni forsætisbófans

Sigmundur Davíð lofaði krónuna hástöfum í eyru þjóðarinnar, en hljóp sjálfur með fé sitt burt að redda gjaldeyri til að fela í skattaskjóli á aflandseyju. Hefði fólk trúað honum, ef hann hefði sagt satt? Sigmundur Davíð sagði flott að semja við hrægamma um 400 milljarða afslátt af stöðugleikagjaldi. Hefði það náð fram að ganga, ef hann hefði sagt fólki, að hann væri sjálfur hrægammur? Í öllum verkum gengur Sigmundur Davíð erinda sjálfs sín og auðgreifanna. Hefðu kjósendur stutt hann, ef þeir hefðu vitað af því? Sigmundur Davíð er siðlaus lýðskrumari. Í viðtalinu við sænska sjónvarpið sást þó vel, að hann stígur samt ekki í vitið.
Ballið er rétt að byrja

Sexhundruð Íslendingar komust í skattaskjól á aflandseyjum. Þarna eru peningar úr kúlulánum, skuldir á einni kennitölu en féð á annarri. Þarna eru peningar af mismun á fiskverði innanlands og erlendis, fengnir með hækkun í hafi. Þarna er alls konar gróði fenginn með aðstöðu, innherjasvikum, skattasniðgöngu, fáokun og umboðssvikum, ekki með dugnaði eða hæfni. Þarna eru þúsund milljarðar, sem sogaðir hafa verið úr einu auðugasta auðlindakerfi vesturlanda. Það er hundrað milljarða blóðtaka á ári, sem menn hafa komizt upp með í áratug. Nú er leyndin að hrynja. 600 nöfn verða birt áður en yfir lýkur. Ballið er rétt að byrja.
Biðjist afsökunar strax

Enginn af siðblindingjum Framsóknar og Sjálfstæðis hafa beðið Ríkisútvarpið afsökunar á langvinnum dylgjum og óhróðri. Ég minnist nafna eins og: Vigdís Hauksdóttir, Guðlaugur Þór Þórðarson, Karl Garðarsson, Þorsteinn Sæmundsson, Ásmundur Einar Daðason, að ógleymdum Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni. Þessir eiga skilyrðislaust að falla á kné sér. Það er ekki fyrr en heimspressan er komin í málið og mesti siðblindingi landsins flúinn úr sjónvarpsviðtali, að þessir hafa misst málið. Vigdís hótaði Ríkisútvarpinu jafnvel niðurskurði. Nú reynir á, hvort þetta fólk sé jafn siðblint og ómerkilegt og ég tel það vera í raun.
Réð ekki við söguþráðinn

Þetta var hefðbundið, þegar viðmælandi er heimskur og getur ekki haft lygi og sannleika á lofti í einu. Sigmundur Davíð vanmat, hversu mikið blaðamennirnir vissu. Þegar þeir fóru að spyrja út í áður sagða lygi, vafðist honum tunga um tönn. Réð ekki við söguþráðinn. Þeir höfðu allt á hreinu. Þegar hann var kominn með allt niðrum sig, gat hann ekki tekið slaginn, heldur gekk út. Varð óvænt frægur í helztu fjölmiðlum heims. Ekki var það sú heimsfrægð og þau heimsmet, sem hann þráði. Málið var rétt að byrja og Sigmundur sleginn út í fyrstu lotu. Kannski veitir Erdoğan honum landvistarleyfi sem fórnardýri fréttafrelsis.
Reynir að hanga áfram

Flókið verður fyrir Sigmund Davíð að hanga áfram. Myndskeið sýnir hann ljúga að heimspressunni um falda fjársjóðinn á aflandseyju. Myndskeiðið sýnir hann átta sig á, að hann er kominn út í horn, og flýja af hólmi. Frá 11. marz hefur hann vitað um þetta myndskeið. Í fjórar vikur finnur hann ekki leið til að klóra í bakkann. Bullar bara áfram eins og ekkert hafi í skorizt. Líklega reynir hann að hanga áfram, unz næsta skoðanakönnun sýnir, hvort óbeit fólks er í alvöru. Gleymið ekki, að þjóðin er spillt frá rótum, 600 manns á dauðalista. En málið heldur áfram, þetta var bara fyrsta skot. Óbærilegir tímar framundan hjá SDG og auðgreifunum.
Niðurlægja Ísland

Frá og með þessu kvöldi veit nánast öll Vestur-Evrópa, að Ísland er spilltasta land Evrópu. Eignir 600 Íslendinga í aflandsfélögum eru langt umfram það hlutfall, sem þekkist í öðrum löndum. Erlendir blaðamenn reka auðvitað upp stór augu út af fyrirferð svona fámenns lands. Ísland er líka eina land V-Evrópu, þar sem pólitíkusar taka þátt í þessari spillingu. Enda er höfuðtilgangur íslenzkra stjórnmála að gæta hagsmuna auðgreifa. Markmið eigna í aflandsfélögum er að fela eignarhaldið og stela undan skatti. Eignirnar eru líka notaðar til að þvo illa fengið fé. Landsfeður okkar niðurlægja þannig Ísland í augum umheimsins.
Veikir borga fyrir veika

Heilbrigðisráðherra segist lina gífurlegan kostnað af sjúkraþjónustu. Vill gera það á kostnað þeirra sjúklinga, sem minna eru veikir. Minna veikir borgi fyrir meira veika. Ekki þannig, að heilbrigðir borgi fyrir veika, sem er grundvöllur vestrænnar velferðar. Stjórnin vill ekki sætta sig við að þurfa að endurheimta auðlegðarskatt og koma á fullri auðlindarentu. Hún telur hlutverk sitt vera að gæta hagsmuna þjóðareigenda, auðgreifanna. Í beinni andstöðu við þjóðarviljann, sem í skoðanakönnum styður velferðina, einkum ókeypis sjúkraþjónustu. Kristján Þór Júlíusson reynir að valda sem mestum skemmdum fyrir lok kjörtímabilsins.
Endurtók línuna í síbylju

Almannatenglar Framsóknar eru á fullu að takmarka skaðann af Sigmundi Davíð. Áherzlan er á samfélagsmiðlunum. Hópar trúaðra fá dagskipanir um mál dagsins. Hvattir til að vera „on cue“, tala einum rómi. Útkoman er kostuleg. Þorsteinn Sæmundsson kann ekki að skrifa. Klippir og límir textann frá Karli Garðarssyni án þess að setja gæsalappir. Ásmundur Einar Daðason á erfitt með að muna tvennt í senn. Endurtók lexíuna sjö sinnum í viðtali: „Það liggur algjörlega ljóst fyrir, að skattar hafa verið greiddir af þessu og það er stóra málið.“ Einar stöðvaði hann loksins: „Þú verður að vera með fleiri línur, þetta gengur ekki“.