arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Skoðanir eru bannaðar

Skrítið er, að lög víða í Evrópu banna fólki að halda fram röngum skoðunum. Rangar skoðanir eru það, sem Stóri bróðir ákveður, að séu rangar skoðanir. Tíðast er, að fólk megi ekki afneita helför gyðinga opinberlega. Reglan er teygð og toguð eftir aðstæðum. Jafnvel föðurland Voltaires bannar Brigitte Bardot að segja satt um múslima. Í Kanada munu múslimar senn vinna mál gegn tímariti, sem varaði við framandi siðvenjum þeirra. Slík lög gegn lýðfrelsi eru ekki bara í Kanada og Frakklandi, heldur einnig í Bretlandi, Þýzkalandi og Hollandi. Þar mega menn alls ekki segja sannleikann um múslima og íslam.
Gunnar teiknar hringtorg

Gunnar Birgisson er athafnasamur bæjarstjóri og sést ekki fyrir í æðibunu. Hann dregur á eftir sér slóð athugasemda og málaferla. Nú síðast lét hann reisa hringtorg inni á lóðinni á Lundi. Mælingar sýna, að torgið er ekki þar, sem það á að vera samkvæmt samþykktu skipulagi. Auðvitað verða skattgreiðendur í Kópavogi að borga fyrir flumbruganginn í Gunnari. Það er svo gott að búa í Kópavogi. Hann hefur ekki skipulagt þar kaupstað, heldur öngþveiti. Hann hefur búið til stærsta slömm á Íslandi á svæðinu umhverfis Smáralind. Þar er aldrei fólk á ferli, nema Pólverjar, sem búa í gámum.
Hver er innri endurskoðun?

Svonefnd Innri endurskoðun Reykjavíkurborgar segir einkavinavæðinguna vera í lagi hjá Jórunni Frímannsdóttur. Hún hafnaði þrjátíu milljón króna tilboði SÁÁ í úrræði fyrir vímuefnasjúklinga. Og tók fjörutíu milljón króna tilboði einkavina sinna í staðinn. Innri endurskoðun Reykjavíkurborgar segir þetta vera hið bezta mál. Hver er þessi Innri endurskoðun? Eru það rónarnir á Austurvelli? Eru það aðrir einkavinir Jórunnar? Af hverju segja fjölmiðlar okkur ekki, hverjir eru nafnleysingjarnir í Innri endurskoðun. Firrt stjórnsýsla er illskárri, ef hún er sýnileg fyrir opnum tjöldum.
Dómarar verði nafngreindir

Mér sýnist aðeins Morgunblaðið nafngreina héraðsdómara, sem sneru við fyrri héraðsdómi í nauðgunarmáli dagsins. Enginn fjölmiðill nafngreinir dómarana, sem kváðu upp ranga dóminn, sem Hæstiréttur rak til baka. Fjölmiðlar hlífa oft héraðsdómurum. Í ljósi skrítinna og furðulegra dóma er nauðsynlegt, að fram komi, hverjir fremja þá. Í framhaldi af því er brýnt, að fjölmiðlar kanni dómasögu einstakra dómara. Sumir dómarar eru eins og fólk er flest. En aðrir ramba frá því að vera skrítnir yfir í að kunna ekki lög. Gátu ekki fengið vel borgaða vinnu sem lögmenn og fengu embætti í pólitísku skjóli.
Nagandi ótti Geirs Haarde

Geir Haarde var vel látinn á sínum tíma, þótti skemmtilegur í samkvæmi. Með árunum hefur sigið á ógæfuhliðina. Hann hefur orðið fýldari og hvekktari en áður, einkum þegar hann varð forsætis. Hann sýnir blaðamönnum dónaskap, þegar þeir reyna að fá hann til að tjá sig um brýnustu þjóðmál. Hann vill, að þeir panti viðtöl og hann vill fá að hafna sumum viðtölum. Hann vill, að forsætisráðuneytið sé verndaður vinnustaður. Sumpart stafar fýla hans af nagandi ótta við að ráða ekki við starfið. Hann vill frið, þegar hann hefur siglt þjóðarskútunni inn í kreppu. Ekkert af því lagar hann með dónaskap.
Vond ímynd Evrópusambands

Enginn stofnun heimsins á við annan eins ímyndarvanda að stríða og sjálft Evrópusambandið. Almenningur trúir stjórnmálamönnum, sem kenna sambandinu ranglega um allt, sem aflaga fer. Sumt er raunar satt um sambandið. Það er gróðrarstía blýantsnagara með óvenju veikburða lýðræðishefðir. Þing þess er nánast valdalaust. Skriffinnar komast árum saman upp með ónýtt bókhald, sem endurskoðendur neita að samþykkja. Stjórnarskrá þess var auðvitað felld í kosningu á Írlandi. Og skriffinnarnir skilja ekki neitt í neinu. Þeir skilja alls ekki þörfina á, að almenningur hafi jafnan síðasta orðið.
Írak verður nýlenda

George W. Bush reynir nú að troða nýjum hernámssamningi upp á leppstjórn sína í Írak. Samkvæmt honum eiga Bandaríkin að hafa 58 herstöðvar í landinu um ótilgreindan tíma. Hernámsliðið og einkaherir á borð við Blackwater eiga að fá ótakmarkaða heimild til hernaðar og handtöku. Á að vera án afskipta innlendra stjórnvalda og innlends dómsvalds. Með þessu verður Írak formlega að bandarískri nýlendu án nokkurs votts af fullveldi. Samningurinn á að taka gildi í lok júlí. Á að gera Bush kleift að lýsa aftur yfir sigri fyrir kosningar. Leppstjórnin er þessu andvíg, en tórir samt í skjóli hernámsins.
Fótboltabulla tjáir sig

Hafrún Kristjánsdóttir ofbýður mér á Eyjunni í gær. Lýsir þar grófri hegðun síns hóps á pöllum Valsvallar. Þær reyndu að niðurlægja keppanda frá KR: “Tvisvar sinnum í sirka 15 sek. í senn sungum við inn á völlinn “á barinn, á barinn” ” Ennfremur: “Ef til vill kallaði einhver inn á völlinn að hún væri fyllibytta og alkóhólisti.” Ég hef lengi efast um aðild ungs fólks að íþróttum. Stuðningur við eigið lið gengur þar út í öfgar og laskar siðferði ungmenna. Hef séð dæmi um, að ungt fólk afsiðast, verður að fótboltabullum. Ríkið á ekki að styrkja íþróttir, þær eru gróðrarstía hugarfars Hafrúnar.
Álið er sko enginn fiskur

Íslenzkir fjölmiðlar ljúga hver um annan þveran, að álið sé að fara fram úr fiskinum í þjóðarbúskap Íslendinga. Þeir gleyma að draga frá kostnaðinn af innfluttu hráefni, báxíti. Fiskurinn er hins vegar ekki innflutt hráefni. Fávísir fjölmiðlungar birtu bara plústölur, ekki mínustölur. Þeir lugu með því að birta fréttatilkynningar hráar í stað þess að kanna málið sjálfir. Þannig breytast fjölmiðlarnir í ruslakistu fyrir blekkingar í tilkynningum spunakarla. Fáfróðir fjölmiðlar enduróma lygina um, að álið sé fjárhagslegt jafngildi fiskjar í þjóðarbúskapnum. Álið verður seint jafngildi fiskjar.
Sinnuleysi um lýðræði

Spiegel segir lýðræði hafa farið halloka fyrir harðstjórn víða um heiminn síðustu árin. Framferði Bandaríkjanna hefur komið óorði á lýðræði og gert harðstjórum kleift að herða tökin. Frægasta dæmið um það er Rússland. Um leið hafa aðrar afurðir vestrænnar hugsunar hvatvetna beðið hnekki, einkum markaðshyggja og hnattvæðing. Ágirnd vestrænna kaupsýslumanna er öllum sýnileg. Á sama tíma hefur innri styrkur lýðræðis dofnað á Vesturlöndum. Ungt fólk fylgist í auknum mæli alls ekki með stjórnmálum og greiðir ekki einu sinni atkvæði. Brýnt er, að lýðræðið nái aftur eyrum unga fólksins.
Lítið dæmi um einkavæðingu

Hér er enn eitt dæmið um, að einkavæðing rýrir lífsgæði fólks. Í gamla daga komu tímarit til mín í póstinum. Í dag sendi pósturinn mér nótu um, að mín biði sending á pósthúsinu. Það var tímaritið Saga, sem vigtar tæp 400 grömm og er tæplega 2 sm að þykkt. Það væri rúmt um það í bréfalúgunni hjá mér, tvö eintök kæmust inn samhliða. Af því að einkavinavæðingin hefur gefið forstjóranum Póstinn, þarf hann ekki að veita þjónustu. Þannig er líka sorphirðan á Nesinu. Tunnurnar eru látnar veltast um í roki hálfan daginn og ruslið fýkur úr þeim. Einkavæðingin þarf þá minna að flytja. Það er xD.
Lýðheilsustöð er gagnslaus

Brauð eru ekki merkt hér á landi. Síðan mállausir útlendingar tóku við afgreiðslu fæ ég ekki einu sinni munnlegar upplýsingar. Ég fæ ekki að vita, hvort þau eru sykruð, hvort þau eru bökuð úr erfðabreyttu hráefni, hvort í þeim sé kúmen, hvort þau eru hálfbökuð og snöggfryst fyrir útflutning til Íslands. Mér er fyrirmunað að skilja, að hér sé rekin Lýðheilsustöð án þess að hún sjái um, að öll matvara sé merkt í samræmi við óskir fólks. Mér er líka fyrirmunað að skilja, hvernig innlendir framleiðendur matvæla komast upp með lakari og ónákvæmari merkingar en þykja sjálfsagðar í útlöndum.
Góður er grilllaus dagur

Með stakri lagni hefur mér tekizt að forðast grillpartí þessa dagana. Mér finnst brunabragð vont og bragð að barbekjú-smurolíu finnst mér enn verra. Sjálfur grilla ég aldrei úti, enda er öruggara að elda innan við glugga. Svo á ég hefðbundinn grillofn. Því þarf ég hvorki útigrill né lungnabólgu. Mín reynsla er, að grillarar framleiði vondan mat fyrir sérhæfðan smekk, samkvæmt formúlunni: “Það er vont, en það venst”. Matur hefur ýmiss konar bragð og hvert bragð er öðru merkara. En matur af útigrilli hefur allur sama bragð af bruna og barbekjú-smurolíu. Góður er grilllaus dagur.
Myllan leynir upplýsingum

Eitt er athugavert við innflutning á hálfunnum brauðum og kökum, sem eru hituð upp fyrir sölu. Fólki er ekki sagt frá. Það er eins og með mat úr erfðabreyttum hráefnum. Fólki er ekki sagt frá. Það er munurinn á Íslandi og öðrum löndum, þar sem borin er virðing fyrir fólki. Flestum kann að vera sama, en sumir hafa skoðanir. Sumir vilja ekki mat úr erfðabreyttu korni. Aðrir vilja mat, sem framleiddur er hér. Enn aðrir vilja aðeins innlent hráefni. Sumir hafna viðbættum sykri. Reglur um merkingar matvæla eiga að gera öllum kleift að velja og hafna. En Myllan vill leyna upplýsingum.
Ósvífnasta fjölskyldan

Fjölskylda Jónínu Bjartmarz er ósvífnasta fjölskylda landsins. Hún fékk ríkisborgararétt fyrir tengdadóttur sína á brotabroti af tímanum, sem það tekur aðrar tengdadætur. Fremjandi verknaðarins var Bjarni Benediktsson, alþingismaður og þáverandi formaður allsherjarnefndar, verðandi ráðherra. Hafinn er flutningur máls, sem Björn Orri Pétursson og Lucia Celeste Molina Sierra höfða gegn Kastljósi vegna meiðyrða. Reynslan sýnir, að dómarar í Reykjavík eru andvígir lýðræði og tjáningarfrelsi. Þeir munu sleikja tærnar á ósvífnu fjölskyldunni, sem telur sig vera yfir annað fólk hafna.
Löggan tapar stríðinu sínu

Eindreginn stuðningur yfirmanna við ofbeldislöggur æsir þær til frekari átaka. Hann magnast í Fréttablaðinu og ríkissjónvarpinu með kranaviðtölum við yfirmennina. Ofbeldislöggur munu því leita fleiri tækifæra til að snapa fæting við fólkið í landinu. Þær munu úða pipar í fleiri tilvikum. Kröfur um morðvopn á borð við rafbyssur munu magnast um allan helming. Löggæzlan mun breytast í átt til fasistaflokks, sem verður ríki í ríkinu. Takið því símamyndskeið af öllu lögguofbeldi, myndið með tveimur símum úr mismunandi áttum, myndið allt ferlið og setjið á YouTube. Löggan mun tapa því stríði.
Klám er frítt, ekki atvinna

Síðbúin er sú atvinnugrein að taka kaup hjá klámkóngum fyrir að láta taka klámmyndir af sér. Miklu betri klámmyndir eru ókeypis á YouPorn.com, Þangað senda kynlífsfíklar myndskeið af athöfnum sínum. Vefsvæðið er eins konar YouTube fyrir fólk, sem vill sýna sig og sjá aðra. Um þetta mun gilda sama lögmál og um fréttirnar. Þegar farið var að segja fréttir ókeypis, hætti fólk að vilja kaupa fréttir. Nú er farið að sýna klám ókeypis og þá hættir fólk að vilja kaupa klám. Þar með leka fæturnir undan einni umsvifamestu og raunar elztu atvinnugrein mannkyns. Síðustu forvöð að fá borgað eru núna.
Of flókið fyrir Egil Helgason

Egill Helgason segist ekki skilja umhverfissinna. Það er ekki von, því að fyrirbærið er margslungið. Ólafur borgarstjóri, Jakob Frímann og Kristín Halldórsdóttir höfðu forustu í andstöðu við virkjun Eyjabakka. Andri Snær Magnason, Guðmundur Páll Ólafsson og Ómar Ragnarsson höfðu siðferðilega forustu í andstöðu við Kárahnjúkavirkjun. Heimamenn hafa forustu í andstöðu við virkjun neðri hluta Þjórsár og Bitruvirkjunar. Auk margra meginstrauma umhverfisverndar er svo tímans rás, sem herðir allar kröfur. Hjörleifur er ekkert sameiningartákn. Egill skilur líklega ekki heldur Sjálfstæðisflokk.
Drógu þeir birkið upp á Kjöl?

Þjóðminjasafnið er flott. Fór þangað með tvo afastráka. Þeim fannst bezt að fara í kompu, þar sem hægt er að setja upp hjálm, sveifla sverði og skildi. Mér fannst bezt að skoða gömul reiðtygi. Enga skeifu sá ég, enda munu þær vera fágætar á söfnum. Hljóta þær þó að hafa dottið af úti um hvippinn og hvappinn. Kannski voru skeifur lítið notaðar á miðöldum á Íslandi. Kannski var gróðurinn svo mjúkur, að skeifur þurfti bara í langferðum. Dularfullt kort sýndi litla útbreiðslu birkiskóga. Drógu menn þá birkið upp á Kjöl til kolagerðar? Espresso á Kaffitárs-barnum var ódrekkandi, líklega mjög fornt.
Jens og Anna fara í leik

Jens Guð og Anna Ólafsdóttir Björnsson eru að hefja nýja atkvæðaleiki á vefsvæðum sínum. Tvennt einkennir slíka leiki. Þáttakendur eru eingöngu úr þeim hópi, sem lesa vefsvæði Jens og Önnu. Velja sig þar að auki sjálfir í úrtakið. Hvort tveggja stríðir gegn grundvelli skoðanakannana eins og þær eru skilgreindar í vísindum. Hefð er fyrir því á Íslandi, að orðið skoðanakönnun sé notað um fræðilegar kannanir, sem standast aðferðafræði vísindanna. Jens og Anna eiga að kalla leiki sína atkvæðaleiki, ekki skoðanakannanir. Þau eiga ekki að nota orð, sem gefur vísindi í skyn.
Mikki komst næst árangri

Mikael Torfason komst næst því að rétta við fjárhag DV fyrir þremur árum. Með því að tengja milli gamals og nýs. Gamla uppreisnarfólkið las það áfram og unga fólkið fékk blöndu af nýrri uppreisn og skemmtun. Tilraun Mikka tókst þó ekki. Auglýsendur voru skelfdir og félagslegur rétttrúnaður skildi aldrei mikilvægi blaðsins. Samt var ljóst, að ekki mátti víkja af vegi hins nöturlega heiðarleika með birtingu nafna og mynda. Enda mistókst í byrjun árs 2007 að núllstilla DV á gamalt ár frá mínum blómatíma, t.d. 1990 eða 2000. Því tíminn flýgur hratt. Um síðustu áramót hófst önnur slík tilraun.
Fréttnæmt kjaftæði

Aron Pálmi á athyglisverða sögu, sem margir hafa fylgzt með. Hann er núna frjáls maður á Íslandi og er að byrja að fóta sig. Hefur sótt um vinnu í álverinu. Það er frétt, sem á erindi til okkar. Við viljum vita, hvernig honum gengur í lífinu. Það er bara eðlileg forvitni mannkyns. Samt kvartar Sigurður Þorfinnur Einarsson bloggari. Af hverju er þetta fréttnæmt, spyr hann. Hver þarf á öllu þessu kjaftæði að halda, spyr hann. Ég get frætt Sigurð Þorfinn um, að þetta var fréttnæmt. Frétt sem ég og margir fleiri telja sig þurfa. Mun fleiri en þeir fáu, sem kalla slíkar fréttir kjaftæði.
Hryllilegar nafnbirtingar

DV hefur átt erfitt síðan árið 2002. Þá sturtaði Óli Björn Kárason því inn í Sjálfstæðisflokkinn, gerði það gjaldþrota. Síðan hefur mistekizt að koma því á skrið, þótt margt hafi verið reynt. Mistekizt hefur að tengja milli gamalla lesenda og unga fólksins, sem því miður vill ekki kaupa fjölmiðla. Smáauglýsingar dagblaða eru líka horfnar á vefinn. Þannig er DV að vissu leyti háð örlögum að utan. Við slíkar aðstæður hættir stýrimönnum til að velja fortíðina. Telja borga sig að sinna hræsnurum, sem hryllir við gusti og nafnbirtingum. Sjónarmið hræsni og uppreisnar munu þó seint sættast.
Rússar vilja eignast fjörð

Það varðar öryggi landsins, hvort rússnesk olíuhreinsunarstöð verði reist á Vestfjörðum. Eða stöð, þar sem Rússar fela sig að baki vestrænna Pótemkin-tjalda. Rússnesku olíufélögin eru samstarfsfyrirtæki rússneskra mafíósa og rússneskra stjórnvalda. Stjórnin í Moskvu gerir sig breiða í stórveldaleik. Meðal annars ógnar hún Íslandi með hættulegu dólgaflugi hernaðarvéla yfir íslenzkri landhelgi. Gersamlega er fráleitt, að Rússar eða leppar þeirra eignist fjörð fyrir vestan. Yfirvöldum ber að handtaka sveitarstjóra og aðra vestfirzka kvislinga og yfirheyra þá um samskiptin við þetta gengi.
Margar þjóðir Íslands

Þjóðir Íslands eru margar og eiga fátt sameiginlegt. Flestir Íslendingar eru fullir hræsni og telja farsælt að velta ekki við steinum. Margir eru félagslega rétttrúaðir og vilja lúta leiðsögn vandamálafræðinga. Aðrir eru forvitnir, vilja kíkja út fyrir boxið, en telja öruggast að búa í boxinu þess á milli. Enn aðrir eru uppreisnargjarnir, hafa efasemdir um alla, sem berja sér á brjóst, einkum um pólitíkusa. Loks eru margir uppteknir af brauði og leikjum. Skrítinn er dans fjölmiðla milli þjóðanna. Þeir skilja fæstir gjána milli þeirra. Ætla sér að gleypa of margar þjóðir í senn.
Myndskeiðið segir söguna

Yfirlögregluþjónninn á Patreksfirði talar í blaðaviðtölum eins og ekki sé til neitt myndskeið af atburðum. Lýsing hans stingur í stúf við veruleikann í öllum atriðum. Fórnardýr löggunnar stóð gegnt löggunum og lagði ekki á flótta fyrr en byrjað var að úða hann. Löggurnar eltu hann og felldu á jörðina, en hann réðist ekki á lögguna. Þetta grófa misræmi í umgengni Önundar Jónssonar við veruleikann kemur mér ekki á óvart. Á fimm áratugum í blaðamennsku hefur reynslan kennt mér, að löggur séu hraðlygnari en allar aðrar stéttir í landinu. Myndsímar eru eina vörn fólks gegn lögguofbeldi.
Óskar og martröðin mín

Frá ómunatíð hef ég skipt við Hafrúnu í Skipholti. Fyrst var þar Maggi, svo Jonni og loks Óskar. Þar fékk ég nýjan fisk á beinum og í roði. Og línuna í pólitíkinni í kaupbæti. Búðin komst í eigu Fiskisögu, sem slátraði Gallery Kjöt. Hún fór að selja gamlan fisk í tíu mismunandi sósum. Sem betur fer rataði búðin inn á gömlu línuna og ég fékk línuna hjá Óskari. Svo var búðin læst í lok maí og hefur síðan verið læst vegna “sumarleyfa og breytinga”. Grunsamlegt. Ég hef stundum keyrt þar framhjá eins og vonsvikinn biðill. Í nótt fékk ég martröð: Óskar farinn og búðin seldi gamlan fisk í tíu sósum.
Einar tekur mál alvarlega

Einar Guðfinnsson sjávarútvegs sendi mannréttindanefnd Sameinuðu þjóðanna afar íslenzkt bréf. Hann hafnar auðvitað kröfu nefndarinnar um að greiða sjómönnum bætur vegna kvótakerfisins. Ísland er þó aðili að nefndinni og hefur skuldbundið sig til að hlíta úrskurðum hennar. Í stað þess sendi Einar lögfræðilega útúrsnúninga, sem hann segir stjórnarflokkana hafa samþykkt. Lögfræðilegu útúrsnúningarnir séu “til marks um hve alvarlega íslenzk stjórnvöld hafi tekið málið”. Hins vegar lofar Einar að líta betur á málið síðar á kjörtímabilinu. Útúrsnúningar laga eru íslenzk sérgrein.
Þórdís drullaðu þér frá

Sá myndband á Eyjan.is af lögregluóeirðum á Patreksfirði. Þar snöpuðu þrjú löggufífl fæting við mann, sem sýndi ekki mótþróa. Þeir hlupu á eftir honum og úðuðu á hann pipargasi, felldu hann og lögðust ofan á hann. Lágu lengi ofan á honum og görguðu “Þórdís drullaðu þér frá.” Myndbandið sýnir, að íslenzkar löggur hafa nú þegar fleiri vopn en þeir ráða við. Ekki er á þau vopn bætandi og allra sízt rafbyssum. Nú þarf að fara að taka vopnin af fíflunum og senda þá á námskeið í mannasiðum hjá Sæma rokk. Það er ekki hlutverk löggunnar að snapa fæting við samfélagið og framleiða óeirðir.
Skoðanafastur í sjö áratugi

Fátt er líkt með okkur Birni Bjarnasyni, þótt báðir værum á Reynistað í sveit. Björn á erfitt með að ljúka texta, þegar hann er kominn í gang. En ég hugsa varla um annað en að setja punktinn. Björn fyrirlítur framandi og andstæðar skoðanir. En mér finnst flestar ágætar. Blogg Björns er lítið lesið, nær ekki mælingu. En ég er nýtur bloggari, raunar sá mest lesni um þessar mundir. Hann er því valdalaus í samanburði við mig. Björn skiptir aldrei um skoðun, hefur raunar ekki skipt um neina skoðun frá því að faðir hans var þrítugur, fyrir sjö áratugum. Ég skipti hins vegar oft um skoðun.
Ég vil fá að kjósa vestra

Mér finnst sanngjarnt, að ég fái að kjósa í bandarísku forsetakosningunum. Niðurstaða þeirra hefur áhrif á líf mitt og einkum afkomendanna. Bandaríkin eru magnað ríki, sem stýrir nútíð og framtíð mannkyns til góðs eða ills. Síðustu árin einkum til ills. Hæst ber þar óbeit repúblikana á umhverfi og ást þeirra á stríði. George W. Bush hefur ráðizt á Írak og Afganistan. Hvattur af glæparíkinu Ísrael hyggst hann nú ráðast á Íran og láta Barack Obama standa andspænis gerðum hlut. Ferlegt er, að eitt ríki geti leikið umheiminn svona grátt. Fórnardýrin ættu að fá að kjósa í Bandaríkjunum.
Verst innrás eftir mánuð

Ég byggi upp varnarlínu gegn innrásinni, sem kemur eftir mánuð. Beiti tækni nútímans, traktor, fjórhjóli, sleggju, naglbít, neti og vír. Laga girðingar um hálsa og urðir. Allt á að vera tilbúið fyrir innrásina. Nútildags er ræktað undan rollum, sem fara gegnum hvað sem er og þjálfa lömbin sín til hins sama. Heilu flokkarnir kasta sér á gaddavír, troðast gegnum netmöskva, synda yfir ár, stökkva yfir ristar. Sjálfsmorðssveitir eru sérþjálfaðar í að komast í kvistinn innan girðingar. Síðan sauðfé var aflagt á Kaldbak fyrir fimm árum, gægist kvisturinn alls staðar upp og brjálar rollurnar.
Clinton-hjónin eru gamaldags

Clinton-hjónin skilja alls ekki fjölmiðlun nútímans, einkum Bill Clinton. Hann er frá eldri tíma fyrir innreið bloggsins. Hann kunni á hefðbundna fjölmiðla, var vanur að geta skotið frá hulstrinu. Núna hafa ummæli hans verið gripin og dæmd ómarktæk innan fárra klukkustunda. Þetta segir Stephen Foley í Independent.co.uk í morgun. Ummæli eru ekki lengur “off the record” og gemsamyndavélar eru hvarvetna að störfum. Í stað fréttaskýringa, sem fylgja föstum reglum, eru komin hröð skot bloggara, sem fylgja fáum reglum. Barack Obama vann Hillary Clinton, því að hann kunni á fjölmiðlun nútímans.
Nýi markaðurinn var ekki til

Kristján Loftsson og Einar K. Guðfinnsson reyndu að hafa fólk að fífli. Sögðu sjötíu tonn af íslenzku hvalkjöti hafa verið seld til Japans. Það sanna var, að Kristján hafði smyglað þessu kjöti til Japans framhjá innflutningsleyfum. Það liggur nú þar réttlaust og óselt í kæligeymslu. Helzta von Kristjáns er, að hægt verði að gefa kjötið í hundamat. Erlendir fjölmiðlar hafa ljóstrað upp um þetta, einkum fréttastofan Reuters. Hún notar sterkari orð en elzta fréttastofa heims er vön að nota. Hæðist að blekkingum Íslendinga um meint tímamót og um nýjan markað, sem ekki er til.
Barack Obama er ekki Jesús Kristur

Ekkert himnaríki verður í Bandaríkjunum, þegar Barack Obama verður forseti. Hann var settur á flot af fjölþjóðlegum auðhringjum, sem lengi vel borguðu kosningabaráttu hans. Þeir vilja fá borgað, þegar til kastanna kemur. Og nú hefur Obama ítrekað skilyrðislausan stuðning Bandaríkjanna við glæparíkið Ísrael. Hann ætlar því ekki að setja skorður við undirrót vandræðanna í samskiptum Vesturlanda við Miðausturlönd. Obama er að mörgu leyti skárri en John McCain, en er samt ekki Jesús Kristur endurborinn. Vonandi losar hann okkur samt við stríðið gegn Írak. Varla er hægt að krefjast meira af honum.
Björgun mannkyns er ofsadýr

Búið er að slátra hugmyndinni um, að mannkynið geti hamið breytingar á loftslagi á ódýran hátt. Kolefnisjöfnun er að vísu til bóta, en nær skammt. Alþjóða orkustofnunin hefur reiknað út, að 45 trilljónir dollara kosti að hemja loftslagsbreytingar af mannavöldum. Mengun dagsins stafar af fyrri syndum Vesturlanda. En nú er að bætast við megnun af nýjum syndum ríkja á framabraut, svo sem Kína og Indlands. Ljóst er, að Vesturlönd þurfa að leggja af mörkum þorra kostnaðarins, en önnur ríki þurfa að taka þátt. Samt hafa íslenzkir pólitíkusar skítahugmyndir um að víkjast undan merkjum.
Höfundasamtök minningargreina

Minningargreinar eru á Íslandi lykill almennings að pappír og prentsvertu. Slíkt lýðræði ríkir ekki erlendis, þar sem atvinnumenn í blaðamennsku semja flestar minningagreinar. Þær eru meira að segja skrifaðar fyrirfram og bíða í skjalaskápum eins og örlaganornir. Starfsgreinin er svo umfangsmikil, að til eru tvö félög höfunda minningagreina. Annað félagið, IAO, heldur glæsta ársfundi víða um heim, í Bath í Englandi og Las Vegas í Bandaríkjunum. Hitt félagið, SPOW, er þyngra á bárunni, heldur ársfundi á leiðindastöðum á borð við Toronto í Kanada. Skemmtilega Las Vegas þingið verður í næstu viku.
Fimm ára gömul sannindi

Njósnanefnd bandarísku öldungadeildarinnar hefur þurft fimm ár til að sjá það, sem umheimurinn vissi fyrir fimm árum. Nýkomin skýrsla nefndarinnar sýnir, að George W. Bush laug stríðinu gegn Írak upp á Bandaríkjamenn. Bush vissi, að engin gereyðingarvopn voru í Írak og að engin tengsli voru við Al Kaída í landinu. Rúmlega milljón manns hafa á þessum fimm árum verið drepin í Írak. Efnahagur og innviðir Íraks hafa verið lagðir í rúst. Þing, pressa og almenningur studdu stríðið, vildu ekki vita betur. Bandaríkjamenn létu gera sig að mestu stríðsglæpaþjóð heims fyrir tilstilli ríkisstjórnar Bush.
Drukknir eiga heiminn

Kaldbakur í Hrunamannahreppi er á leiðarenda vegakerfisins, en á krossgötum hestaferða. Á sumrin hafa Íshestar hér vikulega næturhaga. Samskipti við þá eru fín. Svipaða sögu er að segja um vel skipulagða ferðahópa. Þeir fara eftir hefðbundnum reglum. Annað er að segja um suma hópa drykkjurúta. Einn slíkur hópur reif tvær girðingar til að koma hestunum í skógræktina. Annar gerði þarfir sínar í hlöðunni. Einn hópurinn hélt hestum sínum til beitar í plastrúllum í hlöðunni. Þeir lífsreyndu biðja um að fá að nota hestagerðið, drukknir undirmálsmenn hafa alls engin orð um það. Eiga bara heiminn.