arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Nágranni frá helvíti

Ólafur Ólafsson í Samskipum fer á þyrlu í sveitina, spillir fermingarboðum, fælir hross nágrannans, svo að hann dettur af baki. Sambýlið á Miðhrauni í Miklaholtshreppi er efni í Íslendingasögu. Fréttablaðið sagði frá í fínni frétt í gær. Að hefð þrasgefinna Íslendinga á Ólafur í landamerkjadeilum við meðeiganda sinn að Miðhrauni, Sigurð Hreinsson. Ólafur segist fara að lögum í fluginu. Hægt er að fara í senn að lögum og vera nágranni frá helvíti á 101 mismunandi veg. Ekki þarf félagsþroska til að eignast fé og enn síður leiðir það til gæfu. Ætli Sigurður svari með sögunarmyllu?
Íbúðalánin eru saklaus

Ekki skil ég, af hverju hagfræðingar segja Íslendinga ekki þola yfir 80% íbúðalán. Aðrar þjóðir virðast þola 100%. Ekki sé ég mælanlega verðbólgu vestanhafs, þótt ungt fólk fái þau lán, sem það þarf. Ég sé ekki heldur annað en, að lánveitendur í Bandaríkjunum telji 100% lán vera í lagi. Hér er það hins vegar talin hagfræðileg vizka, að hærri íbúðalán en 80% séu forsenda séríslenzkrar verðbólgu. Af hverju er þá minni verðbólga í löndum með 100% lán en hér? Þar sem landsfeður sveiflast í taugaveiklun milli 80% og 90% lána? Ég held, að íslenzkir hagfræðingar hafi lítið vit á hagfræði.
Þriðji hver er bytta

Þriðji hver Bandaríkjamaður er alkóhólisti og þarf einhvern tíma á ævinni að leita sér aðstoðar vegna misnotkunar áfengis. Þetta segir

Reuters í gær um rannsókn Columbia háskóla á rúmlega 40.000 manns. Svo eru menn að kvarta um vandræði út af hassi og kókaíni, minni háttar fíkniefnum. Langsamlega hættulegasta fíkniefni heimsins er áfengi, þar með talinn bjór. Sú vara er seld um allt land, jafnvel í barnafataverzlun. En fíkniefni eru falin í umsjá svarta markaðarins, sem hefur sérstakt hagkerfi með handrukkurum og fjölbreyttu ofbeldi. Viðhorf samfélagsins til fíkniefna er koksbrenglað.
Ógnarhraði símaskilaboða

Ungt fólk notaði SMS-skilaboð til að hittast um helgina á Hellishólum í Fljótshlíð. Því tókst að komast á fyllerí og í fréttir. Staðarhaldarar og lögregla fengu ekki rönd við reist, fyrr en komið var í óefni. Þetta er dæmi um áhrif skilaboða í gemsum sem nýs fjölmiðils í fjölbreyttri flóru þeirra. Með einu handtaki er hægt að senda sömu skilaboðin til langs lista af símanúmerum. Þegar margir hafa slíka lista, dreifast boð til þúsunda og jafnvel tugþúsunda manna á nokkrum sekúndum. Þannig var Joseph Estrada, forseti Filippseyja, felldur með óvæntum útifundi ungs fólks árið 2001.
Pólitískt hlutlaus tækni

Öll tækni er hlutlaus. Hana má nota til góðs eða ills. Þannig eru SMS-boð. Einkum hefur það virkað í höndum uppreisnarmanna, sem nota tæknina til að forðast kerfið. Í Kína var SMS notað til að rjúfa þagnarmúr um uppsprettu farsótta. Á Filippseyjum var það notað til að fella spilltan forseta úr embætti. Á Íslandi var það notað um helgina til að halda útihátíð, sem annars hefði verið kæfð í fæðingu. Myndskeið hafa verið send í SMS til að hrekja kerfislygar, til dæmis um aðgerðir lögreglu. Hótanir í garð meints hundabana eru líka sendar í SMS. Það er bara tæki. Til ills jafnt sem góðs.
Valdið tekið frá hliðvörðum

Ríkisvaldið getur ekki lengur haldið fréttum leyndum. SMS-skilaboð hlaupa í skarðið, til dæmis þegar þegja átti yfir farsótt í Kína. Hefðbundnir miðlar geta ekki lengur stundað hlutverk hliðvarðar. Þegar Trent Lott repúblikani hrósaði Strom Thurmond rasista, þögðu fjölmiðlar, en fréttin barst milli manna í SMS-boðum. Myndir af pyndingum í Abu Ghraib voru sendar í SMS, þegar fjölmiðlar neituðu að birta þær. Myndir af kistum fallinna hermanna í Írak birtust fyrst á vefnum, ekki í fjölmiðlum. Við lifum í samfélagi, þar sem enginn Styrmir Gunnarsson getur ákveðið, hvað eigi að vera frétt.
Gerjun í gúrkutíðinni

Sumarþreyta er í bloggi. Pólitíkusar voru skæðir fyrir kosningar, en liggja nú í leti. Pólitíkin sefur fram á haust. Gúrkutíð hefur þetta lengi verið kallað. Fátt gerist nema rifrildið um minni veiði. Bloggarar eru að skipa sér í hópa á borð við Eyjuna, sem keppir við Mbl.is og Vísir.is. Senn má búast við hópi á vegum Mannlífs. Tíðarandinn sér um að safna fréttalista af bloggi. Fyrir þá, sem ekki búa til eigin eigin krækjur til að safna því. Þar voru um 130 nafngreind blogg í gær. Við sumarsól og gúrkutíð er því gerjun á vettvanginum, sem tekið hefur við af kjöllurum í prentmiðlum.
Losna við pupulinn

Sumir beztu bloggararnir hafa þreytzt á sambúð með nafnlausum, vilja losna við hana. Sumir hafa horn í síðu Mbl.is og Vísir.is, þar sem nafnleysingjar fara mikinn í athugasemdum. Samkeppni hefur risið um mest lesnu bloggarana og hefur tekjum verið veifað sem agni. Það er gott, þótt skoðanir verði seint álitleg söluvara. Elly Ármanssdóttir getur selt klámblogg, en annað gildir um skoðanablogg. Ég held, að Egill Helgason einn geti selt skoðanir á vefnum. Hann er líka hafður einn í heiðurssæti á Eyjan.is. Og hefur sem betur fer lokað fyrir athugasemdir annarra. Ég er því ekki einn um slíkt.
Heill áratugur á vefnum

Ég búinn að vera á vefnum í áratug. Árið 1997 hóf ég www.hestur.is með efni um hrossarækt. Fljótt fór ég að setja leiðara á vefinn á www.jonas.is fáum dögum eftir að þeir birtust á prenti. Árið 2001 kom þar allt gamla efnið, safn leiðara allt aftur til 1973. Haustið 2003 varð svo bloggið hjá mér daglegt, í stórum dráttum í því formi, sem það er enn í dag. Það er því að verða fjögurra ára gamalt. Síðustu árin hafa þetta verið yfir þúsund blogg á ári, sem hlýtur að teljast óvenjulega mikilvirkt. Engar breytingar eru í vændum hjá mér. Bloggið er vettvangur á sigurbraut. Ég mun halda mig þar.
Afneitun í þorski

Afneitun er Íslendingum töm. Mogginn segir “Vestfirðinga” halda fram, að nægur þorskur sé í sjónum. Og ekki beri að taka neitt mark á Hafró, sem leggur til mikinn niðurskurð þorskveiða. Erfitt er að tala um mál við menn, sem neita staðreyndum og telja þjóðina skulda sér uppihald. Mig minnir, að Vestfirðingar hafi kosið stjórnmálaflokka, sem gáfu þorskinn ýmsum sægreifum. Sem seldu hann síðan stórfyrirtækjum á Akureyri og víðar. Með stuðningi við flokka kvótakerfisins gáfu Vestfirðingar frá sér þorskinn. Nú sitja þeir eftir með draumóra eina og endalaust væl um aukna aðstoð.
Lindin þornaði

Svo langt sem ég man hefur verið veitt mun meira en Hafró vildi. Þar á meðal af þorski, sem nú er orðinn svo sjaldséður, að skerða þarf veiði. Auk veiða umfram ráðgjöf voru opnuð göt á kvótakerfið til að hygla þeim, sem hæst vældu. Samanlagt hefur kerfið alla tíð leyft langtum meiri veiði en skynsamlegt var. Núna súpum við seyðið af tryllri ásókn okkar í auðlindir sjávarins. Við höfum aldrei kunnað okkur hóf. Við mokum og mokum, unz lindin er þurr. Þannig hefur þetta ætíð verið í hinum þjóðlegu atvinnuvegum sjávarútvegs og landbúnaðar. Þar vottar hvergi fyrir sjálfbærri hugsun.
Tvennt vekur ugg

Fjölþjóðleg skoðanakönnun Pew stofnunarinnar sýnir, að mannkynið er einkum hrætt við tvennt. Það er mengun andrúmsloftsins og stjórn Bandaríkjanna. Raunar fer það saman, því að George W. Bush stendur þvert í vegi aðgerða til varnar andrúmsloftinu. Óvinsældir hans og stefnu Bandaríkjanna magnast með hverju árinu. Hann er þó ekki eini óvinsæli maðurinn í heiminum. Þar eru líka Vladimir Pútín í Rússlandi, Mahmoud Ahmadinejad í Íran og Hugo Chávez í Venezuela. Þeir hafa allir hagað sér mjög undarlega eins og Bush, hver á sinn sérstæða hátt. En enginn þeirra er eins valdamikill og Bush.
Girnast lífeyri fólks

Lífeyrissjóðirnir eru orðnir ríkir og soga til sín hugmyndir svindlara. Þær ganga út á að taka fé gamla fólksins og nýta það í verkefni annarra. Til dæmis í veikindi eða örorku. Kjarasamningar og ríkisvelferð eiga að sjá um hvort tveggja, en stjórnendur tíma því ekki. Þess vegna mæna stjórnvöld og fyrirtæki ágirndaraugum á sjóðina. Í fjármálageiranum hefur skotið upp hugmyndum um, að þeir verði án atkvæðisréttar í hlutafélögum. Meðfram stafar þetta af, að menn mikla fyrir sér auð lífeyrissjóðanna og getu þeirra til að jafna sveiflur í hagkerfinu. Passið ykkur á svindlurunum.
Gáfaðir tölvuleikir

Börn og unglingar fá hærri gáfnavísitölu af tölvuleikjum. Þar þarf að taka snöggar ákvarðanir, setja upp langtímaáætlanir og geta skilið sögur innan í öðrum sögum. Tölvuleikir hafa orðið flóknir og þjálfa hugann á öflugan hátt. Hefðbundinn bóklestur kallar á línulaga hugsun, en tölvuleikir kalla á nethugsun. Fólk lærir að leysa þrautir, hugsa á óhlutbundinn hátt, sjá mynztur og skilja rúmfræðileg rök. Leikirnir kenna fólki að spá í umhverfið og prófa ýmsar leiðir að marki. Heilinn er alltaf að undirbúa komu á annað og hærra borð í leiknum. Tölvuleikir eru ekki með öllu neikvæðir.
SMS felldi svindlarann

“Farðu í svörtu á Edsa” sögðu skilaboðin í farsímanum árið 2002. Unga fólkið í Manila var eftir kortér komið þúsundum saman svartklætt út á torgið. Til að heimta afsögn svindlarans Joseph Estrada forseta. Veldi hans féll í kjölfarið. Sömu tækni höfðu ungir mótmælendur notað árið áður í Seattle. Þar var haldinn aðalfundur vestrænna glæpasamtaka, sem kallast Alþjóðabankinn. Þá gátu mótmælendur skipt um götur með skilaboðum í farsíma og þar með komið löggunni í opna skjöldu. Tækni nútímans styður ekki bara Stóra-Bróður, heldur hjálpar líka smælingjum, sem kunna á hana.
Ríkið selji efnin

Kominn er tími til, að ríkið fari að selja fíkniefni og rústi svarta markaðinn. Efnin flæða hvort sem er um landið. Í neðanjarðarhagkerfinu hafa skipulagðir glæpaflokkar látið til sín taka. Hundruð manna starfa í bransanum. Fólk vitnar ekki gegn handrukkurum, því að það telur sig ekki hafa skjól hjá opinbera kerfinu. Þannig hefur myndazt ríki í ríkinu. Afl svarta markaðarins nagar innviði þjóðfélagsins. Ríkissala fíkiniefna yrði hins vegar rothögg á glæpalýðinn. Tekjur ríkisins af sölu fíkniefna má svo nota til að efla endurhæfingu og aðrar varnir gegn misnotkun þeirra.
Aflátsbréf seld

Kaupsýslan á Íslandi er farin að kaupa sér ódýr aflátsbréf Kolviðar. Hann býður kolefnisjöfnun sem þægilega aðferð við að víkja frá sér samvizkubiti. Bílaumboð vilja fylgja tízkunni og þykjast vera græn. Bílar eru seldir með eins árs kolefnisjöfnun til að setja á þá græna slikju. Rangt er að kalla þetta jöfnun, því að það snýr aðeins að hluta af vanda bílanna. Raunveruleg jöfnun mundi felast í bílum, sem ganga fyrir vistvænu eldsneyti. Greiðslur til skógræktar eru ágætar, en mega ekki koma í stað raunhæfra aðgerða til varnar vistkerfinu. Við þurfum að greina milli áróðurs og veruleika.
Stafræn frelsun

Ég ferðast um borg, land og heim með fartölvu á poka og farsíma, sem talar við vefinn. Í tölvunni eru 8.052 greinar, sem ég hef skrifað. Þar er skrá um 51.254 ræktunarhross, ættir þeirra og árangur. Þar eru hnit 695 reiðleiða frá fornum tíma og nýjum. Þar eru 12.195 skyggnur, sem fylgja 219 fyrirlestrum mínum um blaðamennsku. Og heilar bíómyndir, sem fylgja fyrirlestrum. Fyrirvaralaust flyt ég fyrirlestur um fyrirsagnir í fjölmiðlum, studdan dæmum úr dagblöðum. Hef ekki átt prentara í ár, það er fín bylting. Ég er ekki staðbundinn. Stafræna tæknin hefur frelsað mig.
Minna skakkur turn

Feginn er ég, að verkfræðingum tókst að minnka hallann á Skakka turninum í Písa. Ég klifraði upp turninn fyrir nákvæmlega fjörutíu árum og mér er það enn í fersku minni. Þá fóru menn að vild í turninn, enda voru aðstandendur hans þá ekki orðnir hræddir um hrun. Í mörg ár hefur hann verið lokaður vegna hættu á hruni. Nú hefur hann verið pumpaður upp í hæfilegan og hættulausan halla. Farið er að hleypa ferðafólki upp í hann í hollum. Ef ég kem til Toskaníu á næstu árum, verð ég samt að sætta mig við að horfa á turninn neðan frá. Stigagangar eru ekki lengur í uppáhaldi hjá mér.
Einlægur lygari

Ég hef gleymt að skrifa minningargrein um Tony Blair. Hér kemur hún. Hann var því einlægari á svipinn, sem hann laug meira. Ríkisstjórn hans snerist um almannatengsl. Hann hafði hirð kringum sig til að pakka inn pólitík, spinna vefi og ljúga að fólki. Því meira sem hann þráði ást þjóðarinnar og heimsins, þeim mun meira var hann hataður af öllum. Óeinlægni hans var svo augljós, að fólki hryllti við. Síðast var hann í illa launuðu hlutvrki smalahunds hjá George W. Bush. Það lýsir frati á Palestínumenn að gera skúrkinn að sendiherra fyrir kvartett stórveldanna í Palestínudeilunni.
Fjórir trúflokkar

Margir Íslendingar trúa á æðri mátt. Enn fleiri trúa til viðbótar á mátt bænarinnar. Hvorugt dugir til að teljast kristinn. Þeir teljast kristnir, sem trúa á trúarjátninguna. Þar er minnst á nokkur atriði úr ævi Krists og guðleg tengsl hans. Svo og upprisu og eilíft líf. Kirkjan er sögð heilög. Í trúarjátningunni er ekkert minnst á biblíuna og þá auðvitað ekki á neinar spásagnir. Kristnir teljast tæpast róttækir söfnuðir, sem trúa bókstaflega á biblíuna og spádóma, sem þeir segjast finna þar. Þar safnast ofsafólk, sem þekkist í öllum trúarbrögðum og veldur mestum vandræðum um heim allan.
Peningalyktin farin

Ég mætti ekki bíl á þjóðleiðinni milli Kópaskers og Raufarhafnar. Ég var einn í heiminum. Á stangli sá ég yfirgefin bæjarhús og engar kindur. Ég fór fram og aftur um Raufarhöfn áður en ég fann vel falda benzínstöð, sjálfsafgreiðslu. Búðin var líka vandfundin, en var þó opin á sunnudegi og bauð tveggja daga gamalt Fréttablað. Eina konu sá ég á gangi. Að öðru leyti minnti þetta á dauðan gullgrafarabæ. Eina blokk sá ég, að mestu leyti auða. Að hætti norðursýslunnar eru húshorn í sérlit. Í Öxarfirði eru þau dökk, en á Melrakkasléttu eru þau ljós. Hér fannst ekki lengur nein peningalykt.
Rasismi og stóriðja

Fyrsta verk nýrrar ríkisstjórnar var að banna innflutning á Búlgörum og Rúmenum. Fyrir kosningar höfðu flokkar hennar skammað þriðja flokkinn fyrir rasisma. Þannig er hræsnin á Íslandi í dag. Fyrir kosningar lofaði Samfylkingin, að frekari stóriðja yrði fryst í fjögur ár meðan málið yrði skoðað. Eftir kosningar er stóriðja á fullu og ekkert stopp. Samfylkingin notar eftir kosningar sömu rök og Framsókn notaði fyrir kosningar. Að þetta sé ekki mál ríkis, heldur sveitarfélaga. Þeim er auðvelt að múta. Þannig er Íslandi í dag. Samfylkingin framkvæmir stefnu forsmáðrar Framsóknar.
Dýr þjónusta er góð

Fínt er, að útlendingar telja Ísland vera dýrt. Við þurfum ekki nema brotabrot af öllum ferðamönnum heims. Fólk á að vera viðbúið háu verði. Í gamla daga var ferðaþjónustan sökuð um að greiða hærra kaup en tíðkaðist í öðrum löndum. En ég sé engan tilgang með ferðaþjónustu, sem hefur að markmiði að borga skítakaup. Ástæðulaust er að hvetja til eflingar atvinnugreinar nema að hún veiti gott lifibrauð. Við skulum því láta af harmagráti út af háu verði á þjónustu. Annað mál er með matinn. Of hátt verð á honum stafar af landbúnaðarstefnu, sem skaðar lífskjör okkar.
Bubbi vitnaði

Ég sá Bubba á Omega og varð ekki hissa. Hann er áhrifamesti lýðskrumari landsins og endar líklega sem predikari á Krossinum. Talaði þarna eins og bókstafstrúarmaður og potaði í biblíuna, þekktasta ofbeldis- og kynórarit allra tíma. Mér finnst þetta vel við hæfi. Íslendingar lenda óhjákvæmilega í iðu bókstafs- og spádómstrúar, sem sækir að kristni trúarjátningarinnar. Við þurfum að gæta okkur á þrætubókarsöfnuðum frá Bandaríkjunum. Vegna meintra spádóma styðja þeir hryðjuvrkastefnu Ísraels. Einnig segja þeir verndun lífríkis óþarfa, því að biblían hafi spáð heimsendi eftir örfá ár.
Séra Jón og bókstafurinn

Séra Jón Þorvarðarson fermdi mig. Hann fylgdi trúarjátningunni, var laus við bókstafstrú og trú á spádóma. Hann sagði, að enginn ágreiningur væri milli kristni og vísinda. Kirkjan væri sátt við þróunarkenninguna. Orðalag biblíunnar væri fremur táknrænt en innblásið. Hann var ólíkur róttæklingum, sem fara hamförum á Omega. Þeir stunda þrætubók í túlkunum á biblíunni, trúa á heimsenda í nánd og þykjast vita, hvernig hann gerist. Minn prestur hefði ekki samþykkt hina sérstæðu og langsóttu útgáfu Omega af kristni. Mér sýnist hún jafngilda gyðingatrú og íslam í spádómum, ofsa og þrætubók.
Reki hleðst upp

Reki hleðst í fjörur á Ströndum og Melrakkasléttu. Enginn hirðir lengur um stórviði. Enginn byggir lengur stórhýsi úr rekavið eins og á Grjótnesi á Sléttu. Fáir kljúfa viði niður í staura, því að betri staurar fást á hundraðkall í búð. Rekinn safnast bara upp. Fólkið er að mestu flutt eftir björginni á mölina og bæirnir standa eftir sem sumarhús fjölskyldna og ætta. Þær geta ekki nýtt rekann. Á landnámsöld voru flest hús á landinu smíðuð úr rekavið. Þá voru strendur Dumbshafs með mikilvægustu hlunnindum landsins. Og smám saman verður ströndin eins og hún var við landnám.
Lýðskrum pólitíkusa

Sumir álitsgjafar eiga erfitt með að fjalla efnislega um minni fiskistofna og þrengri veiðiheimildir. Þeir kjósa fremur að þyrla upp ryki. Með því að tala um vont kvótakerfi, vonda Hafrannsóknastofnun og vondan stað hennar í ríkisgeiranum. Ekki stækka fiskistofnar, þótt tekið verði upp færeyskt kerfi, hætt að taka mark á Hafró eða hún flutt í annað ráðuneyti. Hugmyndir Einars Odds Kristjánssonar, Sturlu Böðvarssonar og Össurar Skarphéðinssonar fjölga ekki fiski í sjó. Vandinn er einfaldur, við veiðum of mikið. Við þurfum ekki meira lýðskrum. Lausnin er einföld, við drögum úr útgerðinni.
Frumskógur þá og nú

Kjalarnes var frumskógur við landnám. Forfeðurnir gátu ekki komizt ferða sinna milli bæja fyrr en þeir höfðu rutt einstigi um skóginn. Samkvæmt fornsögum týndust húsdýr þeirra inn í frumskóginn og fundust ekki aftur. Þá hefur verið logn í skjóli trjánna. Með stækkun Reykjavíkur munu hús veita skjól, tré vaxa að nýju og vindar kyrrast. Aftur er komin umferðarteppa á nesið. Á sunnudaginn siluðust menn á gönguhraða um frumskóg bíla rétt eins og hinir fornu Kjalnesingar í skóginum. Meðan grafin eru veggöng í fáförnum óbyggðum hafa samgönguæðar höfuðborgarinnar stíflast án sérstaks tilefnis.
Stíflaður Mosó

Hvalfjarðargöngin voru ekki stíflan í umferðinni á sunnudaginn. Það var samgöngukerfið í Mosfellsbæ, sem stóð ekki undir hlutverki sínu. Halinn af vandanum náði inn í göngin, svo að nokkrum sinnum þurfti að stöðva umferð um þau. Öngþveitið í Mosfellsbæ sýnir okkur, að sundabraut er orðin brýn. Hún er enn á stigi kjaftavaðals, en framkvæmdir þurfa að hefjast strax. Við þurfum að ná viðstöðulausum vegi frá Kjalarnesi um Álfsnes, Geldinganes og Elliðaárvog í borgina. Ekki í hverjum áfanga á fætur öðrum, heldur samhliða. Það er brýnna en göng í Héðinsfirði, Vaðlaheiði og Mjóafirði.
Matreiðsla í Öxnadal

Halastjarnan er matreiðsluvin í eyðimörkinni. Undir þekktasta fjallvegi landsins kúrir hún á bænum Hóli í Öxnadal. Ótrúlegur staður fyrir nýklassískt eldhús. Þar eldar Guðveig Eyglóardóttir með kryddi úr hólunum við bæinn. Um daginn fékk ég hráan lax næfurþunnan, risarækjur á saltfiskstöppu, bláskel í súpu, kola með sætukartöflum, tiramisu. Eftir fjögurra tíma akstur úr Reykjavík er Halastjarnan réttur áningarstaður. Enda reyni ég að haga brottferð úr borginni þannig, að ég sé á matmálstíma í Öxnadalsheiði. Annað eins musteri er hvergi utan höfuðborgarinnar.
Örmagna heimsveldi

Ósigur Bandaríkjanna og Bretlands í Írak stöðvar frekari árásir þeirra á harðstjóra. Hugsjón íhlutunar í skítaríki, sem hófst til virðingar á Balkanskaga, hrundi aftur í Afganistan og Írak. Menn treysta sér ekki í slíkt eftir hrunið í Írak. Allir sjá, að ástandið þar var betra á tíma Saddam Hussein. Vesturveldin þora því ekki að ráðast á Súdan og frelsa Darfur-hérað. Hin skýringin á vangetunni er sú, að Bandaríkin standa ekki í skilum með greiðslur til friðargæzluliða í Darfur. Vanskil Bandaríkjanna nema einum milljarði dollara. Fjárhagslegt og hernaðarlegt vanhæfi í senn.
Valdshyggja magnast

Slegið hefur í gamlar kenningar um, að lýðræði og markaðsbúskapur styðji hvort annað og fari saman. Dæmin um annað eru orðin mörg, ekki bara Malasía og Singapúr, heldur líka Kína og Venezúela og í seinni tíð einnig Rússland. Þar ríkir markaðsbúskapur með valdshyggju fremur en lýðræði. Fræðimenn, sem áður hömpuðu markaðsbúskap sem hinni hliðinni á lýðræði, hafa sumir snúið við blaðinu.

Patricia Cohen skrifar um þetta fróðlega grein í New York Times og International Herald Tribune. Hún vitnar í Dahrendorf lávarð, Bruce Scott, Joseph Stiglitz, Michael Mandelbaum og Francis Fukuyama.
Gamlir fara og nýir koma

Mér finnst ég vera meira lesinn á vefnum en ég var á prenti. Að minnsta kosti vita fleiri af því. Sumpart er þetta sama fólkið, en sumpart hafa gamlir kúnnar dottið út og nýir komið inn. Gamla fólkið notar ekki vefinn og unga fólkið notar ekki prentið. Skoðanir í leiðurum og kjöllurum á prenti verða smám saman úrelt fyrirbæri. Þær duga aðeins snillingum á borð við dr. Gunna og Davíð Þór, Guðberg og Erp. Allur þorri leiðara og greina í Mogganum er til dæmis ólæsilegur. Sama er auðvitað að segja um bloggið á vefnum. En gullmolunum þar fjölgar og þeir rotta sig saman á safnsíður.
Grænir fara flokkavillt

Kommúnistum fækkar á Íslandi vikulega með eðlilegu brottfalli aldraðs fólks. Vinstri grænir sækja lítið fylgi þangað, en eiga þeim mun meiri möguleika á grænu fylgi. Þeir eru í samstarfi við hliðstæða flokka á Norðurlöndum. Málið vandast, þegar suður í álfuna kemur. Þar eru annars vegar grænir flokkar og hins vegar kommúnistaflokkar undir ýmsum felunöfnum. Vinstri grænir hafa kosið að heimsækja landsþing kommanna (Die Linke) í Þýzkalandi en ekki landsþing græningjana (Die Grünen). Ég held, að tímaskökk viðhorfin að baki þessa muni reynast vinstri grænum hættuleg.
Streita hjá Yahoo

Styrjöld raunverulegu heimsveldanna harðnar. Forstjóri Yahoo, Terry Semel, varð að segja af sér um helgina, því að Google hefur valtað yfir Yahoo. Og sækir nú að Microsft með nýrri blöndu forrita með leit, skrifstofubúnaði, stýrikerfi og vafra. Því er beint gegn Windows, Office og Explorer. Nýi pakkinn er ókeypis og notar Open Office. Hann verður auðvitað veiru- og ormafrír, því að hann er ekki Windows. Google hefur lengi verið fremst í leit. Yahoo reyndi að andæfa með því að skipta inn Panama leitarbúnaði fyrir Overture. Það jók notkunina, en hún magnaðist enn meira hjá Google.
Þeir öfunda Kópavog

Gunnar Birgisson svaraði fyrir sig í tveggja síðna viðtali í DV í gær. Þetta var svona Frankín Steiner viðtal, nema hvað Franklín otaði barninu sínu framan í myndavélina. Ég las það tvisvar og snara því hér með yfir á íslenzku: “Greinarnar um mig stafa af öfund í garð Kópavogs. Ég er firna góður, duglegur og siðprúður maður, þekki biskupinn. Mér er sama um gagnrýni, en fjölskylda mín þjáist.” Gunnar hefði mátt hugsa meira um hana, er hann kaus að hafa dólgslæti á oddinum í samskiptum við fólk, fyrirtæki og stofnanir. En hann sakar ekki sig, heldur tímarit, sem öfunda Kópavog.
Fyrirlestrar og samtöl

Enn hef ég ekki opnað heimasíðuna fyrir viðbrögðum annarra. Samt á slíkt að vera þáttur í nýmiðluninni. Hún er sögð eiga að vera samtal frekar en fyrirlestur. Ég er hins vegar gamaldags. Hef aldrei séð neitt gagn í að lesa viðbrögð neðan við fréttir eða blogg. Ég er líka hræddur við, að menn setji þar inn orðbragð og leiðindi. Ég vil gjarna vera skammaður af fólki, sem ég tek mark á. Það fólk getur tekið mig í bakaríið á sínum heimasíðum. Nafnlaust fólk og leiðindatröll þoli ég hins vegar ekki. Því verður bið á, að ég breyti heimasíðunni úr gamaldags fyrirlestri í nýmóðins samtal.
Verktakaspillingin komin

Árborg hefur breytt skipulagi, ætlar að taka lóð eignarnámi, rífa þar hús og reisa stórhýsi. Ekki hefur verið talað við eigandann. Yfirgangur hreppa er hinn sami í Árborg sem í Kópavogi eða Reykjavík, hvaða flokkar sem eru við völd. Athyglisvert er þó, að Framsókn er í stjórn á báðum stöðum. Í Bandaríkjunum er meira en helmingur allrar spillingar talinn tengjast sveitarstjórnum og skipulagsnefndum, sem makka við verktaka. Hér á landi virðast þessir opinberu aðilar í auknum mæli þjónusta verktaka, til dæmis í Örfirisey og við Mýrargötu. Ég tel, að ameríska spillingin sé komin.
Bullur í gapastokka

Bullur úr Verzló kvarta í fjölmiðlum um aðbúð á Kanarí. Næturlífið er minna í Fuertevertura en þær héldu. Næturklúbbar loka klukkan tvö að morgni. Eftir þann tíma er ekki vinsælt á hótelum að sjá og heyra bullur vaða um með gargi og ælum. Við þurfum sérhótel, segja bullurnar. Svo illa létu þær, að herlögregla kom á vettvang. Það er fín landkynningin þarna í sólinni. Daginn eftir segir Blaðið, að bullur séu óhæfar í unglingavinnu, því að þær hóti stúlkum nauðgunum, gangi um með klámi og dónaskap í garð minnihluta. Er ekki hægt að stinga slíkum bullum í gapastokk? Til dæmis í Leifsstöð.