arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Siðferði og lagatæknikrókar

Jón Gunnarsson hjá Sjálfstæðisflokki kvartar yfir siðferðilegri mælistiku Alþingis. Bendir á, að Björgólfur Thor Björgólfsson hafi enn ekki verið dæmdur í Hæstarétti. Því ætti Alþingi að leyfa viðskipti við hann eins og aðra. Samkvæmt þessu er lagatæknilega mælistikan sú eina, sem skiptir máli. Eins og Hæstiréttur sjálfstæðismanna úrskurðar hana eftir mörg ár. Við vitum hins vegar af gögnum Sannleiksnefndar, að Björgólfur Thor er siðblindur. Alþingi gat því ákveðið að hafna vildarafslætti af skatti hans. Hefði þó átt að hafna viðskiptunum alveg. Mælistika siðferðis er óháð lagatæknikrókum.
Afstætt siðferði hrunflokka

Samkvæmt hugmyndum forustu Samfylkingarinnar felst siðferði í að brjóta ekki lagabókstaf. Samkvæmt því er allt leyfilegt, sem ekki er beinlínis bannað. Frambjóðendur Samfylkingarinnar máttu taka við mútum hagsmunaaðila, því að þær voru ekki beinlínis bannaðar, þegar þær voru greiddar. Siðferði er því ekki sjálfstætt fyrirbæri, heldur háð reglugerðum og hjarðhvöt hvers tíma. “Þetta voru of háar greiðslur, en engar reglur voru brotnar”, segja menn. Það er skoðun Jóhönnu Sigurðardóttur flokksformanns. Ég er ekki viss um, að Samfylkingin sleppi billega frá þessu hugarfari Sjálfstæðisflokksins.
Skjaldborgin um sukkarana

Verkalýðsrekendur og atvinnurekendur slógu í gærkvöldi skjaldborg um sukkara lífeyrissjóðsins Gildis. Fórnuðu þó Tryggva Tryggvasyni sjóðsstjóra. Hann hafði farið í laxveiðiferðir á vegum Kaupþings, milli þess sem bankinn rændi lífeyrissjóðinn. Verkalýðsrekendur og atvinnurekendur ætla sjálfir að sitja áfram í stjórn sjóðsins, þótt þeir hafi ekki virt reglur um meðferð peninga sjóðfélaga. Áfram hyggjast sitja grátkarlarnir Vilhjálmur Egilsson hjá atvinnurekendum og Friðrik Arngrímsson hjá kvótagreifum. Með skjaldborginni um sukkarana hefst nýr kapítuli í þrælahaldi verkalýðsrekenda á sjóðfélögum.
Skuldfrír við lyklaskil

Viðskiptaráð hefur lýst andstöðu við frumvarp um lyklaskil, sem bendir til, að það sé gott frumvarp. Vil því ítreka þá skoðun, að með lögum verði fólki heimilað að skila lyklum að íbúð og/eða bíl. Verði þá laust við skuldir, sem á þeim hvíla. Einnig þarf lög um, að fólk losni af vanskilaskrám á tímabili frestunar. Bönkum sé þannig bannað að halda dauðahaldi í líkið af fólki út á formsatriði. Hjónaskilnaðir verði gerðir framkvæmanlegir með því að heimila uppskipti á eignum og skuldum án samþykkis banka. Þeir eru glæpastofnanir, sem hafa engan góðan vilja og skilja ekkert, nema þeir séu lamdir í hausinn.
Sarga biluðu IceSave-plötuna

Í stað þess að skammast sín fyrir að setja Ísland á hausinn, tala Framsókn og Flokkurinn um IceSave. Helzti talsmaðurinn er Sigurður Kári Kristjánsson, sem heldur, að núverandi ríkisstjórn hafi búið til skuldavanda heimilanna. Sagnfræðin segir okkur, að Geir og Davíð bjuggu vandann til. Svo má deila um, hvort núverandi ríkisstjórn hafi höndlað vandann illa. Við fáum aldrei neitt af viti frá Alþingi meðan umræðan er á þessu plani. Og meðan kjósendur sætta sig við, að stjórnarandstaðan rugli út í eitt. Stjórnarandstaðan tekur enga ábyrgð á gerðum sínum og sargar biluðu IceSave-plötuna út í eitt.
Það var kúlulántakan sjálf

Það er laukrétt hjá Indriða G. Þorlákssyni, að spilling kúlulána felst ekki í gróða eða tapi af þeim. Hún felst í gerningnum sjálfum. Að fá vildarlán með veði í eignalausu einkahlutafélagi. Því er það engin afsökun Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur, að eiginmaður hennar hafi ekki hagnazt á kúluláni þeirra hjóna. Spillingin felst í þeim órum þeirra, að þau mættu græða nærri milljarð áhættulaust út á alls ekki neitt. Því mega engir kúlulánaþegar vera í stjórnmálum, embættum eða í bönkum. Því miður er enn fullt af slíkum í Íslandsbanka. Brýnn hluti hreinsunarinnar er að losna við allt kúlulánafólk.
Forsetinn siðast ekki

Vissulega þurfa forsetar siðareglur, en ég efast um, að klappstýran muni fara eftir neinum slíkum. Verra er, að pirringur ræður áhuga á siðareglunum. Jóhanna Sigurðardóttir reynir að hefna sín á forsetanum fyrir vandræði, sem hann hefur bakað þjóðinni. Ólafur Ragnar Grímsson hefur breytt embættinu upp á sitt eindæmi. Pirringur er samt vont vegarnesti í pólitík. Hugarfar, sem mundi stjórna Davíð Oddssyni, en hæfir ekki alvöru pólitíkus. Þjóðin verður sjálf að fá að gera þetta upp við Ólaf, þegar lýkur þessu kjörtímabili hans. Refsiaðgerðir af hálfu forsætisráðherra munu ekki ná tilætluðum árangri.
Ósvífni skilanefndarinnar

Sannleiksnefndin kvartaði yfir ónothæfum upplýsingum frá Glitni um styrki til pólitíkusa. Skilanefndir Kaupþings og Landsbankans skiluðu gögnum en skilanefnd Glitnis skilaði bara þrugli. Hvers vegna hagaði hún sér verr en aðrar skilanefndir? Hvers vegna sagðist Árni Tómasson nefndarformaður þurfa að hugsa málið? Því að skilanefndin er spillt. Skilur ekki muninn á réttu og röngu. Árni Tómasson hefur áður ögrað þjóðinni. Þegar Fjármálaeftirlitið rak Kristján Óskarsson úr skilanefndinni, réð Árni hann sem framkvæmdastjóra sömu skilanefndar. Lengra er víst tæpast hægt að ganga í spilltri ósvífni.
Engin dauðagildra ferðamanna

Bakslag er komið í væntingar mínar og margra annarra um, að ferðaþjónusta taki upp slakann í atvinnu þjóðarinnar. Eldgosið í Eyjafjallajökli hræðir fólk frá landinu. Þar á ofan fór klappstýra útrásarinnar að skelfa erlenda ferðamenn. Afleiðingin er, að tekjur af ferðaþjónustu ná ekki 200 milljörðum króna á þessu ári. Bakslagið nemur um eða yfir 10%. Okkur munar aldeilis um 20 milljarða tap. Vonandi lagast þetta, þegar frá líður. En bakslagið bætist ofan á annan vanda okkar á þessu ári. Brýnt er að taka saman höndum um að útskýra hratt og rækilega, að Ísland er alls engin dauðagildra ferðamanna.
Eitruð blanda íslenzk

Í dag hef ég talað nokkrum sinnum um afneitun og meðvirkni Íslendinga. Hvort sem þeir tala um skriðtæklingu í fótbolta, mútur til pólitíkusa eða nýjar siðareglur blaðamannafélagsins. Hástig afneitunarinnar var þjóðaratkvæðið um IceSave. Þessir tveir brestir í hugarfari fara saman við þjóðrembuna. Hún kom vel fram, þegar Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir sagði útlendan hagfræðing þurfa að fara í endurmenntun. Hann hafði sagt, að Ísland væri að sigla inn í fjármálahrun. Íslendingar töldu sig hins vegar vera heimsins klárasta fólk. Afneitun, meðvirkni, þjóðremba: Þetta þrennt saman verður eitruð blanda.
Meðvirkni blaðamanna

Frá sautjánhundruðogsúrkál hefur blaðamannafélagið notað siðareglur, sem segja, að blaðamenn eigi að vera góðir við alla. Einkum við aðra blaðamenn. Nú eru að koma nýjar reglur, sem að þessu leyti eru eins og hinar gömlu. Samt varð fjármálahrunið sumpart vegna skorts á gagnrýnni hugsun blaðamanna. Meðvirkni blaðamanna er ein af orsökum hruns þjóðarinnar. Blaðamenn eiga nefnilega að vera vondir við alla, sérstaklega við aðra blaðamenn. Ég hef bent á fínar siðareglur í Bandaríkjunum og hjá Guardian í Bretlandi. En félag blaðamanna kýs fremur að sofa áfram í meðvirkni með bófum landsins.
Meðvirkni Moggans

Að sögn Mogga varð Gunnar Þór Gunnarsson “fyrir því óláni að fótbrjóta” mann í skriðtæklingu í fótboltaleik. Þar talar hin íslenzku meðvirkni. Talar um glæp, sem kostar rautt spjald, eins og ógæfu utan úr geimnum. Menn eru ekki taldir ábyrgir gerða sinna, heldur lenda þeir í ógæfu. Íslendingar taka ekki ábyrgð á gerðum sínum. Endurkjósa fífl og bófa hvað eftir annað og neita að taka ábyrgð á afleiðingunum. Flykkjast í þjóðaratkvæði og segjast ekki taka ábyrgð á IceSave. Samt höguðu ríkisstjórn Geirs og seðlabanki Davíðs sér þannig, að Bretland varð að beita hryðjuverkalögum. Sjá sannleiksskýrsluna.
Að flýja vitfirringahælið

Ef ég væri helmingi yngri, mundi ég flýja land. Það er ekki hægt að búa á vitfirringahæli. Vera hluti af þjóð, sem græðgisvæddist og neitar að taka afleiðingunum. Þjóðaratkvæðagreiðslan um IceSave var kornið, sem fyllti mælinn. Skelfilegt var að horfa á læmingja flykkjast á kjörstað undir stjórn klappstýru útrásarinnar. Þjóðremban er hornsteinn spillingar þjóðarinnar. Ef ég væri 35 ára, mundi ég flytja til Bruxelles og fara í útgáfu um vanda Evrópusambandsins. Af nógu er að taka og þar er framtíð álfunnar. Ég er hluti af stórgallaðri Evrópu. En ekki hluti af íslenzka vitfirringahælinu.
Saga ógæfunnar í hnotskurn

1. Ógæfa þjóðarinnar hófst, er spámaðurinn Hannes Hólmsteinn kom af fjallinu með stefnu: “Græðum á daginn, grillum á kvöldin”. 2. Kóngurinn Davíð Oddsson framkvæmdi stefnuna með einkavinavæðingu og eftirlitsleysi frjálshyggjunnar. 3. Gullætur Sjálfstæðisflokks í bönkum og útrás nýttu eftirlitsleysið til að ræna banka. 4. Kóngurinn Davíð gerði Seðlabankann gjaldþrota með því að gefa gullætunum 350 milljarða án nothæfra veða í fasteignum og ríkispappírum. 5. Kóngurinn Davíð og prinsinn Geir hvolfdu okkur með IceSave-sinnuleysinu. Leiddu yfir okkur brezk hryðjuverkalög, því að Bretar neyddust til að svara.
Íslendingar afneita veruleikanum

Tölurnar segja sína sögu. Helmingur þjóðarinnar tók þátt í þjóðaratkvæði klappstýrunnar á Bessastöðum. Helmingur þjóðarinnar treystir Morgunblaðinu vel, þrátt fyrir stjórn Davíðs Oddssonar. Þriðjungur þjóðarinnar hyggst í næstu kosningum styðja flokkinn, sem framleiddi bankahrunið. Þriðjungur þjóðarinnar telur, að Íslendingar eigi ekki að borga krónu í IceSave. Engin leið er að reka hér þjóðfélag, þegar þvílíkur fjöldi afneitar veruleikanum algerlega. Enda kom í ljós, að Íslendingar eru ófærir um að stjórna sér. Við þurfum að leita til Evrópusambandsins til að fá vit í rekstur landsins.
Þingmenn með fortíð

Við þurfum að losna við græðgisfólkið úr pólitík. Kúlulánafólkið, sem ætlaði að verða moldríkt út á ekki neitt. Fólkið, sem fékk prófkjör sín kostuð að mestu af hagsmunafé fyrirtækja hrunverja. Þurfum líka að losna við sofandi fínimannsliðið, sem lét spila með sig í stjórnum sjóða og nefnda, þar á meðal lífeyrissjóða og Þingvallanefndar. Nær auðvitað yfir flesta þingmenn Sjálfstæðisflokksins. En fleiri voru í vondum málum á græðgisárunum. Einkum eiga nokkrir þingmenn Samfylkingarinnar erfitt með að losna við syndir úr fortíðinni. Almenningur ætlast til, að Alþingi sé skipað flekklausu fólki.
Inngróin leyndarhyggja

Ríkisstjórnin vill vel, en ræður ekki við sig. Vill gegnsæi en framkvæmir leynd. Sjáið til dæmis viðræðurnar um IceSave. Alltaf er í spilunum einhver leynd, sem álitsgjafar ráðast síðan gegn. Smám saman afléttir ríkisstjórnin leyndinni, en jafnan með semingi. Leyndarhyggjan er inngróin í ráðherrana. Þetta er svo gamalt fólk, að það ræður bara ekki við sig. Þess vegna hefur ríkisstjórninni ekki tekizt að aflétta bankaleynd. Þess vegna hefur henni tekizt að leggja niður Persónuvernd glæpamanna. Það er nefnilega ekki nóg að hafa góðan vilja, þegar stíll reykfylltra bakherbergja er orðinn inngróinn.
Dómsvaldið er marklítið

Á löngum tíma hefur Björn Bjarnason handvalið marga dómara landsins í héraði og hæstarétti. Í boði voru þeir, sem kunnu lítið í lögum og gátu ekki unnið fyrir sér á hinum frjálsa markaði. Björn valdi þá úr, sem líklegir voru til fylgispektar við Sjálfstæðisflokkinn. Þannig valdi Björn líka í Hæstarétt. Þegar dómar verða kveðnir upp yfir hrunverjum, er lílegt, að dómarar líti mildum augum á afbrotin. Þeir segi “skamm, ekki gera þetta aftur”. Þeir muni forðast langa fangelsisdóma, veita mönnum skilorð og sýkna marga af ýmsum lagatæknilegum ástæðum. Ég treysti dómurum ekki til neinna góðra verka.
Hver hefur sitt ræðupúlt

Sem ritstjóri sinnar síðu ber bloggari ábyrgð á nafnlausum athugasemdum, sem þar birtast. Ég leysi málið með því að leyfa engar athugasemdir. Egill Helgason ritstýrir sínum vel, en fórnar í það miklum tíma. Ég er latari en hann. Þar sem ég leyfi ekki athugasemdir, geri ég ekki heldur athugasemdir undir skrifum annarra. Ég tel bloggið á Íslandi vera orðið nógu þroskað og tæknin nógu þroskuð til að hver geti haft sitt eigið ræðupúlt. Ég fylgist daglega með bloggi sjötíu manna. En ég les aldrei athugasemdir, sem fylgja neðan við það eða undir sérstökum hnappi á síðunni. Hver hefur sinn smekk.
Þorsteinn er enn dómari

Mér sýnist Þorsteinn Davíðsson ætla að halda áfram að vera dómari, þrátt fyrir nýjustu útreiðina. Árni Mathiesen er dæmdur í háa fjársekt fyrir að ráða hann sem dómara. Auðvitað á þá að afturkalla skipunina. Það er ekki gert, því að Þorsteinn er partur af yfirstéttinni, sonur Davíðs. Um alla yfirstéttina gildir, að hún tekur enga ábyrgð á verkum sínum eða verkleysi. Saksóknarar, almennir eða sérstakir, kalla ekki á gæzluvarðhald ættarlauka yfirtstéttarinnar. Óðir hamast þeir hins vegar á snærisþjófum, fjölmiðlum og andófsfólki. Ísland er óbreytt, gamla og gráðuga yfirstéttin ræður enn.
Guð hatar Ísland

Landover Baptistakirkjan upplýsir, að guð hati Ísland. Sýnir norska fánann því til staðfestingar. Annað í grei Jim Osborne safnaðarprests er nálægt réttu. Enda hefur hann fengið orðu fyrir að hætta að runka sér. Íslendingar trúa á forna guði eða eru Lúterstrúar, sem er sama tóbakið. Hlið helvítis eru á Íslandi. Guð sendi bankahrunið til Íslands. Frægasti Íslendingurinn er Björk, sem liggur með “negra”. Íslendingar hafa kvenkyns forsætisráðherra, þótt guð banni það. Þeir eru andskotans friðarsinnar og hafa engan her. Þeir þola homma og hafa ríkisrekna heilbrigðisþjónustu, meira að segja reðursafn. (Landover Baptist Church er tilbúningur spéfugla, sem gera grín að róttækum söfnuðum)
Steinunn Valdís axli ábyrgð

Steinunn Valdís Óskarsdóttir skilur ekki eða vill ekki skilja gagnrýni á kostun kosningabaráttu sinnar. Örfá fyrirtæki greiddu henni milljónir til að reka fokdýra baráttu. Álitu þetta vafalust “hagsmunafé” samkvmæt orðalagi Vilhjálms Þór hjá Sambandinu, þegar hann var fyrir rétti. Steinunn Valdís kann að telja þetta vera ókeypis hádegisverð, en sumir kalla það bara mútur. Og fólk amast ekki við skattalegri afgreiðslu málsins, heldur amast það við hugarfarinu: Að nokkur fyrirtæki, sem síðan reynast stórglæpafélög, geti kostað kosningabaráttu. Á því verður Steinunn Valdís að axla ábyrgð.
Atvinnuleysið er marklaust

Lægstu laun í Belgíu eru tvöföld lægstu laun á Íslandi. Á froðutímanum var láglaunum haldið niðri í samvinnu samtaka atvinnulífs og verkalýðsrekenda. Á báðum stöðum réðu frjálshyggjumenn og ráða enn. Því eru lægstu laun litlu betri kostur en að vera á atvinnuleysisbótum. Því hanga menn á bótum í stað þess að sækja um störf. Leggst þungt á skattgreiðendur. Lægstu laun þurfa að hækka um leið og bætur lækka. Svört vinna hefur líka aukizt. Fólk er í senn á bótum og kaupi, svo sem í afleysingum í ferðaþjónustu. Skráð atvinnuleysi er 8-9% af mannafla, en raunverulegt atvinnuleysi er líklega aðeins um 4%.
“Meira, meira” hrópar djönkarinn

“Meira, meira”, hrópar kókaínsjúklingurinn. Hann er minntur á, hvernig fór síðast. “Meira, meira” hrópar sjúklingurinn, veltist um og lemur gólfið. Þetta eru Samtök atvinnulífsins. Börðust fyrir stóriðju á Íslandi. Þenslan af stóriðjunni var upphaf hrunsins. Kárahnjúkar voru vendipunkturinn. Eftir þá stefndi allt niður á við. Sjúklingurinn vill meira kókaín, skammtímagróða fyrir verktaka. Hinn sjúklingurinn, alþýðusamband verkalýðsrekenda, vill skammtímavinnu fyrir útlenda verkamenn. Þeir eru strax eftir hrunið komnir í fráhvörf, heimta meira kókaín. “Meira, meira” hrópa stóriðju-djönkarinn.
Tugthús, afsagnir og brottrekstur

Tuttugu gullætur banka og útrásar eiga að sitja í fangelsi og ekki framar að fá að vera í bisness. Fjórtán pólitíkusar hrunsins eiga að hætta í pólitík og ekki bara að fara í frí. Tíu æðstu embættis- og eftirlitsmenn eiga að sæta brottrekstri. Tugir bókhaldstækna, yfirmanna í bönkum og lagatækna sæti háum fjársektum. Falda fjármuni allra þessara aðila þarf að grafa upp heima og erlendis. Slík aðgerð fer langt með að fela í sér hreinsun eftir hrunið. Snúum okkur að vísu jafnframt að uppbyggingunni. En við þurfum að gera upp fortíðina. Uppgjör við hina ýmsu dólga eru bráðnauðsynlegur hluti af því.
Græðgishnútur sjálfstæðismanna

Þetta er allt sami hnúturinn. Hver staðreynd læsist saman við allar hinar í hörðum hnút. Græðgisvæðing kjósenda Sjálfstæðisflokksins. Einavinavæðing Sjálfstæðisflokksins. Frjálshyggja algers eftirlitsleysis embættismanna Sjálfstæðisflokksins, Davíðs og Jónasar. Andvaraleysi ráðuneytisstjóra Sjálfstæðisflokksins, Baldurs og félaga. Glæpalýður Sjálfstæðisflokksins á þingi, vafningar, kúlulán, skattsvik, þjófnaður, mútur, byggingaefni. Geðveikur brotavilji hjá bankastjórum og gullætum Sjálfstæðisflokksins. Davíð er þungamiðjan í hörðum hnút, sem byggist á græðgisstefnu flokksins.
Afleitar siðareglur blaðamanna

Blaðamenn eru að ræða nýjar siðareglur, sem eru afleitar. Ég býð þeim mun betri reglur eftir Kovach og Rosenstiel. Þær hljóða svo: 1. Blaðamennska veitir fólki upplýsingar, sem gera það frjálst. 2. Skuldbinding hennar er fyrst og fremst við sannleikann. 3. Hollusta hennar er við borgarana. 4. Eðli hennar er leit að staðfestingum. 5. Hún er sjálfstæð gagnvart þeim, sem fjallað er um. 6. Hún er óháður vaktari valdsins. 7. Hún er torg gagnrýni og málamiðlana. 8. Hún reynir að gera það mikilvæga áhugavert og viðeigandi.9. Hún er víðtæk og í réttum hlutföllum. 10. Hún má beita eigin samvisku.
Gráðuga félagið

Eitt gráðugasta félag græðgistímans var N1, í eigu Engeyjarættarinnar og Bjarna vafnings Benediktssonar. Upphaflega var það olíufélag. Keypti síðan allt sem hreyfðist til að drepa samkeppni og fá einokun. Varahlutaverzlun, dekkjaverkstæði, smurstöðvar, jafnvel sjoppur út um öll krummaskuð. Vildi gleypa heiminn. Svo lenti N1 sjálft í súpunni og fór á hausinn í glórulausum rekstri að hætti útrásarvíkinga. Fráleitt er, að fyrri eigendur fái að reka það áfram. Búta þarf fyrirtækið niður í rekstrareiningar og selja þeim, sem bezt bjóða. Alveg eins og búta þarf niður Haga og selja í rekstrareiningum.
Hossar sparifjáreigendum

Allar ríkisstjórnir taka sparifjáreigendur fram yfir annað fólk. Til dæmis fram yfir skuldara og lífeyrisþega. Þessa dagana tekur ríkissjóður yfir hvern sparisjóðinn á fætur öðrum og ábyrgist innistæður. Í þetta fóru í vikunni 1,7 milljarðar króna. Þess vegna er 1,7 milljörðum króna minna til ráðstöfunar í félagslega velferð eða skattalækkanir. Hins vegar vísar hún skuldurum á bankana og segir lífeyrisþegum að éta það, sem úti frýs. Þetta er sama stefna ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurðardóttur og var hjá ríkisstjórn Geirs H. Haarde. Vinstri eða hægri, sparifjáreigendur eru í mestum metum.
Lífeyrissjóðir rannsakaðir

Samkvæmt sannleiksnefndinni viku stærstu lífeyrissjóðirnir frá reglum um fjárfestingar slíkra sjóða. Þeim ber að hafa langtímahagsmuni lífeyrisþega að markmiði. Í staðinn stunduðu þeir fjárglæfra og létu glæpabanka villa sér sýn. Lítið er um, að framkvæmdastjórar og stjórnir sjóðanna hafi tekið afleiðingum gerða sinna og horfið af vettvangi. Verkfræðingar höfðu þá vit á að reka stjórn síns lífeyrissjóðs. Það var að frumkvæði Þórólfs Árnasonar, fyrrverandi borgarstjóra. Brýnt er að lífeyrissjóðir verði rannsakaðir hjá sérstökum saksóknara. Og að ráðamenn sjóðanna verði dregnir fyrir dómstóla.
Torfæru-landráðamenn

Vigdísarvellir hafa að mestu verið eyðilagðir með torfæruhjólum, samanber texta á vefnum: Já ég, pabbi og ásgeir skeltum okkur uppí Vigdísarvelli og djöfluðumst þar í smá stund en síðan kom arnar á yammanum sínum og braut held ég helvítis 2 gírinn, en motorinn hans er kominn aftur uppá borð en já samt náðum við að skemmta okkur konungslega áður en það gerðist. Ég arnar og ásgeir fórum í keppni hver gat stokkið leingst upp fjallið en nátla náði kallin leingst. Eigendur textans eru: Arnar Gauti þorsteinsson, Róbert Magnússon, Geir Aron Geirson, Svavar Máni Hannesson, Bjarki Ásgeirsson. Torfæru-landráðamenn.
Hættulítil nálægð mannsins

Ríkisstjórnin og aðrir kostunaraðilar íslenzka skálans á heimssýningunni í Sjanghæ geta bjargað málinu. Geta eytt tjóni, sem sjálfselskandi klappstýra útrásarinnar olli með þvaðri í útlöndum um Kötlu. Hægt er að breyta vali á ljósmyndum. Leggja áherzlu á gos og hraun. Sýna ferðamenn taka myndir við hraunstraum. Sýna hættulitla nálægð mannsins við höfuðskepnurnar. Sýna sannar myndir af aðstæðum við eldgos. Þær sýna fólki, að Íslandsferð er ekki sjálfsmorð. Bezt væri náttúrlega að losna sem fyrst við forsetann, sem hvað eftir annað veldur þjóðinni vandræðum með persónuvandræðum sínum.
Persónuvernd glæpamanna

Persónuvernd bannar Ferðamálastofu að birta á heimasíðu lista yfir þá, sem stunda ferðarekstur án leyfis. Ferðamálastofa má ekki vara fólk við aðilum á svörtum markaði. Í þessu sem öðru vinnur Persónuvernd gegn almannahagsmunum. Persónuvernd hindrar líka, að unnt sé að hafa hendur í hári þeirra, sem dæla gjaldfrjálsri vinnuvélaolíu á bíla. Eftirlitsmyndavélar bóka glæpinn, en skattstjóri má ekki fá myndirnar. Persónuvernd lítur á glæpi sem einkamál. Hindrar tengingu og birtingu opinberra gagnabanka. Stöðvar hugbúnað, sem sýnir tengslanet glæpaflokka. Persónuvernd hindrar gegnsæi í samfélaginu.
Látið Byr sigla sinn sjó

Fráleitt er, að ríkið kaupi hluti í Byr sparisjóði og bjargi honum þannig frá falli. Kostar ríkið ellefu milljarða. Ellefu milljarða, hugsið ykkur. Ríkið hefur ekki efni á að borga ellefu milljarða í neitt, ekki einu sinni til ofurskuldugra. Skattgreiðendur eiga ekki að draga fjárglæframenn að landi. Gamla ólánsstjórnin hans Geirs Haarde dró stóru viðskiptabankana að landi. Það var meira en nóg og mun kosta börnin okkar blóðuga skattpeninga í mörg ár. Skil ekki, hvernig mönnum dettur í hug, að í verkahring stjórnvalda sé að draga fjárglæframenn að landi. Látið sparisjóðinn Byr sigla sinn sjó.
Ástarsamband hryðjuverkafólks

Barack Obama Bandaríkjaforseti sagði í gær, að “ekkert getur fjarlægt Bandaríkin frá Ísrael”. Þar með gefur Obama Ísraelum frítt spil í frekari brotum á alþjóðareglum um stríðsglæpi og um meðferð fólks í hernumdu landi. Aldrei verður friður í heiminum meðan varir þetta skelfilega ástarsamband Bandaríkjanna og Ísraels. Þetta eru tvö verstu hryðjuverkaríki heims. Engin eru eins hættuleg heimsfriðnum. Ísrael heldur öllu í uppnámi í heimi araba og bandarísk styrjaldarsárátta hefur reynzt vera þrotlaus. Hún hefur núna síðast dregið Evrópu inn í tóma endaleysu í Írak og Afganistan.
Loforða sig blárauða í framan

Loforð Björgólfs Thors Björgólfssonar og Jóns Ásgeirs Jóhannessonar eru einskis virði. Þau eru núll og nix. Þeir geta loforðað sig blárauða í framan að borga þjóðinni skaðann, en þeir meina ekkert með því. Þeir geta hins vegar byrjað að borga inn á skaðann. Núna strax. Þeim ber að hætta að þyrla upp ryki í blaðagreinum. Sýna heldur lit í verki. Það eru nefnilega verkin, sem tala, ekki orðin. Eins og það eru verk og verkleysi Davíðs Oddssonar seðlabankastjóra, sem tala, en ekki orð hans. Allt of margir telja, að það jafngildi verkum að tala um hlutina. Að góður vilji jafngildi góðum verkum.
Nafnlaus óskhyggja ritstjóra

Fréttablaðið hefur tekið upp pólitískar fréttaskýringar að hætti Agnesar Bragadóttur á Mogganum. Viðtöl við ritstjórann, þar sem hann kemur fram í gervi ónafngreindra innanbúðarmanna í ýmsum flokkum. Allt er það óskhyggja fremur en veruleiki. Bjarni Benediktsson er hvítþveginn. “Ekki hefur verið bent á saknæmt afhæfi af hans hálfu”. Hvílíkt bull, Bjarni vafningur. Árni Páll er sagður “skeleggur og óragur” ráðherra. Hvílíkt bull. Árni fær varla dulið frjálshyggju sína og Blair-isma og er því draumakandídat ritstjórans. Þessi tegund af bulli er jafnan höfð eftir ónafngreindum heimildarmönnum.
Bjarni felur mútuliðið

Bjarni Benediktsson felur sig og mútulið sitt bak við verkalýðsrekendur og bændur. Segir ekkert athugavert við að hafa tengsl við atvinnulífið og bendir sérstaklega á þessar tvær stéttir. Þær hafi átt þingmenn í sínuum röðum. Langur vegur er samt frá þeim yfir í mútugreiðslur krosseiganarfélaga og banka til frambjóðenda og samtaka Sjálfstæðisflokksins. Ýmsir aðrir hafa þegið mútur, en hlutur Sjálfstæðisflokksins er langstærstur. Kosningabaráttu flokksins hefur lengi verið meira eða minni haldið uppi af fyrirtækjum, sem höfðu illra hgagsmuna að gæta. Bjarni getur því ekki falið mútulið sitt.