arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þeir fylgja sínum mútuflokki

Frétt ársins eru mútur Landsbankans til Sjálfstæðisflokksins, deilda hans og einstakra frambjóðenda hans. Á nokkrum árum greiddi bankinn þessum aðilum um 100 milljónir króna. Í staðinn setti flokkurinn og pólitíkusar hans kíkinn fyrir blinda augað. Leyfðu bankanum að setja upp IceSave, sem mun koma skattgreiðendum í koll. Tjónið af völdum IceSave skrifast á ást milli flokks og banka. Ein persóna hnýtti múturnar. Sá, sem einkavinavæddi Landsbankann og kom þar fyrir trúnaðarmanni sínum. Sá, sem síðan sá um, að Seðlabankinn hafði ekkert eftirlit með bankanum. Samt nýtur mútuflokkurinn 40% fylgis.
Ekki afskrifa eina krónu

Fráleitt er, að nokkur skuld grátkórs sjávarútvegs sé afskrifuð í bönkum. Nema kvótanum verði skilað um leið til þjóðarinnar. Bankarnir voru allir endurreistir á kostnað þjóðarinnar. Einkum Landsbankinn, sem olli okkur IceSave-tjóninu og sem á mest af skuldum grátkórsins. Bankarnir mega ekki nota fé skattgreiðenda til að hygla grátkórnum. Kórfélagar afhendi ríkinu bara kvótann eða sæti ella gjaldþroti. Kvótinn gengur upp í skuld bankanna við ríkið og skattgreiðendur. Björgun kvóta úr gjaldþrota grátkór er bezta leið okkar til að endurheimta kvótann. Ekki afskrifa krónu að öðrum kosti.
Jóhanna á réttri leið

Mikið var ég feginn, að Jóhanna Sigurðardóttir lét grátkórinn heyra það. Stóra skötuselsmálið verður ekki slegið út af borðinu. Nú þarf Jóhanna að gefa enn betur í. Láta ganga frá frumvarpi um fyrningu aflaheimilda á stuttu árabili. Frumvarpið fái síðan eðlilega meðferð á Alþingi gegn háværum andmælum hrunflokksins. Síðan samþykkir þingið frumvarpið fyrir sitt leyti og vísar því í heild til þjóðaratkvæðis: “Fylgjandi eða andvígur þessu tiltekna frumvarpi, já eða nei.” Komin er tími til, að þjóðin nái til baka kvótanum. Sem grátkórinn stal af henni og veðsetti síðan upp í rjáfur.
Fyrirgefðu, Ólína mín

Steingrímur J. Sigfússon ráðherra neitar að segja Ólínu Þorvarðardóttur þingmanni frá skuldum fyrirtækja í sjávarútvegi. Sendi henni

bréf með ýmsum undanbrögðum og tilvísunum í lagagreinar, sem segja: Lok, lok og læs. Ef Steingrímur væri heiðarlegur, hefði hann sent þetta bréf: “Ólína mín, ég er því miður aumingi. Áttaði mig ekki á eindregnum brotavilja stjórnendanna í bönkum landsins. Hefði átt að smíða lagafrumvarp um gegnsæi banka samkvæmt stjórnarsáttmála, en hafði mig ekki í það. Asnaðist til að einkavæða bankana án þess að siðvæða þá fyrst og hirða kvótaveðin. Fyrirgefðu, Ólína mín.”
Hestum og fossum fækkar

Fyrir nokkrum árum var völlur á okkur Kristínu. Fórum milli landshluta með níu ferðatrukka til reiðar. Eins vel hestuð og Gengis Khan. En ævi hests er ekki nema þriðjungur af ævi manns. Hestarnir eltust hraðar en við. Þrír eru þegar fallnir í hárri elli og fjórir ferðahestar dunda sér á elliheimili á Kaldbak. Eigum nú bara sex ferðahesta á járnum og erum farin að skipuleggja krúttlegar fúsk-ferðir eins og þeir kotungar, sem við erum í raun. Í sumar verður bara farið um afréttir hér í Gull-Hreppunum. Kveðjum fossa á Þjórsá, sem líklega fara undir vatn. Hestum og fossum fækkar, heimur versnandi fer.
Vanheilagur verkfallsréttur

Verkfallsréttur er bara eins og hver annar réttur í samanburði við og í samkeppni við annan rétt. Þjóðfélag hefur til dæmis rétt til að setja sér neyðarlög á örlagastundcu. Þannig voru sett neyðarlög til að bjarga daglegum bankaviðskiptum undan bankahruninu 2008. Þannig voru í gær sett neyðarlög til að stöðva verkfall hálaunastéttar, sem hafði tekið flugið í gíslingu. Það er ekkert heilagt við verkfallsrétt og mannréttindi hans eru takmörkuð. Flestir viðurkenna þungvægan rétt láglaunastétta á þessu sviði. En réttur hálaunastétta á borð við flugvirkja og flugumferðarstjóra er vanheilagur.
Bankinn mútaði Flokknum

Landsbankinn mútaði Sjálfstæðisflokknum og pólitíkusum hans til að setja kíkinn fyrir blinda augað við útrás bankans. Flokkurinn sem slíkur fékk 44 milljónir, einstök flokksfélög ótilgreindar tugmilljónir og pólitíkusarnir nokkrar milljónir hver. Þetta var gamla Ísland, bræðralag græðgiskarla, sem voru aldir upp saman í Vöku, félagi lýðræðissinnaðra stúdenta. Mútukerfið í heild nam um hundrað milljónum króna. Með því tókst Landsbankanum og spila sig stóran IceSave-karl í útlöndum á okkar kostnað. Mútugreiðslur bankans til Flokksins og pólitíkusa hans munu fyrir rest lenda á skattgreiðendum.
Doktor Gunni og Jenny Anna

Doktor Gunni og Jenny Anna eru meðal beztu stílista landsins. Brjóta upp hefðbundnar reglur um orðaval og leyfa ensku bíómyndanna að streyma um íslenzkuna. Mörgum finnst það uggvænlegt, en mér finnst það hressandi. Íslenzkur texti hefðbundinn er leiður aflestrar, háður lögmálum, sem koma stíl að engu gagni. Sagnorðin fleyta ekki textanum fram, heldur hökta menn á nafnorðum. Þannig er umræðan í dag, fólk er enn að skrifa skólaritgerðir. Meira þarf til að fá íslenzku til að lifa af í óræðri framtíð. Doktor Gunni og Jenny Anna leggja sitt af mörkum til þess. En Gunni bloggar of sjaldan.
Kattarþvottur í holtaþoku

Trúgirni eru lítil takmörk sett. Fjöldi manna bíður spenntur eftir birtingu margfrestaðrar sannleiksskýrslu. Reikna með, að þar sé eitthvað, sem þeir hafa ekki heyrt áður. Ekkert er inni fyrir væntingunum. Skýrslan er samin af blýantsnögurum, sem Geir Haarde skipaði til verksins. Ég hef áður sagt ykkur, að slíkir sjá aldrei neitt athugavert við embættismenn og pólitíkusa. Sannleiksskýrslan er kattarþvottur, falinn í torræðri holtaþoku. Birting hennar mun ekki marka nein tímamót. Í skýrslunni stendur ekkert, sem við vissum ekki áður. Og þar stendur raunar lítið af því, sem við vissum áður.
Vettlingatök á kúlulánafólki

Kúlulánafólk er græðgisfólk, sem vildi fá stóran pening fyrirhafnarlaust, fyrir ekki neitt. Þetta er fjölmennari stétt en áður var talið. Felur í sér varaformann Sjálfstæðisflokksins, bankastjóra Íslandsbanka og forstjóra Bankasýslu ríkisins. DV birti í morgun nöfn nokkurra slíkra, sem bankarnir hafa ráðið í mikilvæg störf og stjórnir. Listinn sýnir, að gamla spillingin stýrir bönkunum enn. Þar heimtar græðgisfólkið aftur bónusa eins og ekkert hafi gerzt. Stöðvar gagnsæi og felur sig að baki bankaleyndar. Vettlingatök Gylfa Magnússonar á kúlulánafólki eru dæmi um misheppnaða siðvæðingu banka.
Prísa sig upp af botninum

Santa Maria við Laugaveg 22 hefur prísað sig upp af verðbotni matarhúsa í miðbænum. Fyrir hálfu öðru ári kostaði rétturinn þar 1000 krónur, en núna 1500 krónur. Þá var það lægsta verð í bænum, en núna í miðjum flokki. Úti á gangstétt er auglýst í evrum, þetta er orðinn túristastaður. Matreiðslan hefur batnað aftur, fyrir hálfu ári var ekki kjúklingur í kjúklingaréttum, heldur kjúklingatættur. Nú er aftur kjúklingur í þessum réttum. Santa Maria býður fyrst og fremst mexikóskar pönnukökur í ýmsum útfærslum. Þær eru ekta, ekki ameríkaniseraðar og ekki í skyndibitastíl. Skreytingar eru ekta Mexikó.
Setjið lög gegn landráðum

Fyrir fáum dögum hugðist ríkisstjórnin stöðva verkfall flugumferðarstjóra. Núna gerir hún hins vegar ekkert gegn verkfalli flugvirkja. Er það þó engu skárri atlaga að þjóð, sem er fjárhagslega á hnjánum. Gjaldeyristekjur af ferðaþjónustu eru brýnar. Höfum í bili ekki efni á landráðamönnum í okkar hópi. Svo virðist sem andstaða verkalýðsrekenda hafi hrætt ríkisstjórnina frá vilja þjóðarinnar í þessu efni. Einkum Bandalags starfsmanna ríkis og bæja og Bandalags háskólamanna. Þau samtök eru meðsek stéttunum tveimur, sem ganga fram af þjóðinni. Sjálfsagt er að setja lög á öll verkföll ársins.
Klisjan um hjól atvinnulífsins

Hjólin eru undir atvinnulífinu og snúast vel. Því þarf ekki að koma þeim af stað að nýju. Atvinnulífið gengur á 95% dampi. Sjávarútvegur, ferðaþjónusta og áliðnaður eru dæmi um atvinnuvegi, sem eru á meira en 100% dampi. Aðeins byggingar og bankar hafa látið á sjá. Það er klisja að segja, að koma þurfi hjólum atvinnulífsins af stað að nýju. Fjárskortur er víða, en samt er nóg fé í bönkunum. Satt að segja eru þar 1500 milljarðar. Þeir eru hins vegar í boði á of háum vöxtum vegna tregðu þjóðarinnar við að semja frið við útlönd. Vandamál Íslands eru mörg, en “hjól atvinnulífsins” eru ekki í þeim flokki.
Ofvirkar almannavarnir

Eldgosið þróast með svipuðum hætti og aðrar hættur, sem steðja að vestrænum þjóðum. Viðbúnaður veldur meira tjóni en atburðir, sem hann á að hindra. Bændur voru tafðir frá gegningum og flugvélar neyddar úr eðlilegri áætlun. Við þekkjum þetta frá hryðjuverkaógninni. Hún leiddi til, að venjulegt fólk hætti að ferðast vegna opinbers áreitis á flugvöllum. Einnig hafa stofnanir á sviði hryðjuverka og hamfara eigin hagsmuna að gæta. Almannavarnir Íslands hafa atvinnu af að hræða fólk. Í morgun var vitað, að gosið var prump, en þó var unnið eftir viðbragðsáætlun vegna goss úr tindi Eyjafjallajökuls. Svei.
Óvinsæll skattaafsláttur

Ríkisstjórnin freistaðist til að lofa skattaafslætti af gengistryggðum græðgislánum upp að vissu marki. Sumum finnst það of lítill afsláttur og ekki ná nógu hátt upp græðgisskalann. Seint verður afsláttur af skatti samt kallaður nýr skattur. Það gerir þó Mogginn í sinni nýju eymd sem áróðursgagn Davíðs Oddssonar. Tryggvi Þór Herbertsson græðgiskarl skrifar líka grein í blaðíð á svipuðum nótum. En ég skil ekki, af hverju stjórnin lækkar skatt á Tryggva Þór og hans nótum, ef lækkunin er túlkuð sem nýr skattur. Mesta vitið er að falla frá heimsku loforði, sem átti að auka vinsældir Árna Páls.
Styðja þá sem steyptu þeim í glötun

Sindri Freysson á bezta nýyrðið á íslenzku, Íslands-heilkennið. Skilgreint út frá Stokkhólms-heilkenninu. Það síðara er sálfræðilegt fyrirbæri: Gíslar sýna þeim, sem héldu þeim fögnum, samkennd og jákvæðar tilfinningar. Þrátt fyrir ógnina, sem gíslarnir hafa þurft að þola. Talið er að um 27% gísla þjáist af slíku heilkenni. Það fyrra er sálfræðilegt fyrirbæri: Fórnarlömb gjaldþrots og niðurlægingar sýna þeim stuðning, sem bera ábyrgðina. Þvert á alla skynsemi og reynslu. Sindri telur 40% íslenzkra fórnarlamba þjást af slíku heilkenni. Þá telur hann ekki með Framsóknarmenn, 13% fórnarlambanna.
Árvekni fjölmiðla í gosinu

Ekki vantaði árvekni og dugnað fjölmiðla við að segja okkur á vefnum í nótt frá eldgosinu á Fimmvörðuhálsi. Morgunblaðið hóf frásagnir kl.00:35, DV 17 mínútum síðar, síðan Pressan og Svipan rétt á eftir. Ríkisútvarpið var svo mætt kl.01:04 og Fréttablaðið síðast stóru miðlanna kl.01:22. Síðan hafa verið birtir tugir frétta, þar sem við gátum fylgzt með framvindunni. Þótt lítið sé vitað í myrkrinu, er þó ljóst, að gosið er lítið og án flóðs. Helzt eru það of víðtækar varnaraðgerðir, sem valda tjóni, einkum lokun flugvalla, svo sem Keflavíkurflugvallar. Gosið er orðið ígildi verkfalls í fluginu.
Fávitar gera landið óbyggilegt

Ótrúlegur fjöldi fólks telur skattgreiðendum bera að borga fyrir alla. Til dæmis svonefndan “forsendubrest” hjá þeim, sem tóku gengistryggð lán. Þessir gleymdu skattgreiðendur eru börnin okkar. Sami fjöldi telur sig hafa gert skyldu sína með þjóðaratkvæði gegn IceSave. Taka þeir ábyrgð á herkostnaði við ófrið við útlönd? Aldeilis ekki. Vansagt er, að flestir Íslendingar séu fávitar. Einmitt fávitarnir komu okkur á hausinn með röngu vali í kosningum í tvo áratugi og í nýlegu þjóðaratkvæði. Ég hvet alla, sem geta, til að flýja land, því að þjóðrembdir fávitar í afneitun gera það óbyggilegt.
Dýrkeyptir pólitíkusar

Meðan friður semst ekki við umheiminn erum við í miklum peningavanda. Bati þjóðarbúsins tekur tíu ár en ekki fimm. Pólitíkusum er um að kenna, Ögmundi, Bjarna Ben og Sigmundi Davíð. Þeir ráða töf á IceSave. Án þeirra værum við búin að semja um IceSave og ástandið væri byrjað að skána. En líklega tekur ófriður við útlönd lengri tíma og dregur okkur enn meira niður í svaðið. Þakkið það Ögmundi, Bjarna Ben og Sigmundi Davíð. Af ýmsum og mismunandi ástæðum telja þeir sinn sannleika æðri hagsmunum þjóðarinnar af að semja frið við útlönd. Dýrt spaug er að hafa lélega pólitíkusa við stjórnvölinn.
Skattgreiðendur tapa mestu

Bankahrunið jók skuldir ríkisins og þar með skattgreiðenda um 900 milljarða. Mest fór það í að borga fyrir gjaldþrot Seðlabankans og næstmest í að reisa við nýja banka á rústum hinna gömlu. Samanlagt setti þetta ríkið og þar með skattgreiðendur á hliðina. Það er ekki ný frétt, það gerðist í tíð stjórnar Sjálfstæðisflokksins. Vegna þessa hefur ný ríkisstjórn ekki ráð á að nota skattfé barna okkar til að lina “forsendubrestinn”. Ekki heldur þeirra, sem tóku gengistryggð lán. Þarf að skera niður þjónustu og hækka skatta til að borga 900 milljarða tap skattgreiðenda af Davíðs-ruglinu. Getur ekki meira.
Ekki bara eftirlitsmaður

Eftirlitsmaður er tæpast eins sekur og sá, sem hann á að fylgjast með. Því segja sumir, að Davíð Oddsson sé tæpast eins sekur um hrunið og víkingar eða bankastjórar og bankaeigendur. Út af fyrir sig er það rétt. En samt er eftirlitsmaðurinn opinber starfsmaður og ber sem slíkur ábyrgð gagnvart þjóðinni. Það eru hinir ekki. Einnig var Davíð ekki bara eftirlitsaðili. Hann fleygði hundruðum milljarða króna í bankana í dauðastríði þeirra. Án þess að taka gild veð í fasteignum. Það gerði hann ekki sem eftirlitsaðili, heldur sem gerandi í hruninu. Og svo smíðaði hann ónýta bankakerfið sjálfur.
Dýrasti Íslendingur ársins

Raunar eru það ekki Sigmundur Davíð og Bjarni Benediktsson, sem mest rústa þjóðfélaginu. Það eru Ögmundur Jónasson og fylgismenn hans á Alþingi. Vegna brotthlaups þeirra úr meirihlutanum neyðist ríkisstjórnin til að láta Bjarna og Sigmund Davíð ráða ferðinni í IceSave. Það leiðir til, að ekki verður samið að sinni. Fjármagn fæst ekki meðan svo er og fyrirtæki fást ekki til að fjárfesta. Óformlega er Ísland í stríði við útlönd. Sigmundur og Bjarni eru málsaðilar þess, en upphafsmaður og fyrsti ábyrgðarmaður er Ögmundur Jónasson. Hefur nú þegar kostað samfélagið eitt hundrað milljarða króna.
Afhendi fasteignir og lausafé

Með hjálp Davíðs Odssonar og Geirs Haarde ollu útrásarvíkingar þjóðinni 900 milljarða tjóni. Það er sú upphæð, sem þeir skulda okkur fyrir óskammfeilna framgöngu í fjármálum. Þeir eiga að endurgreiða þessa upphæð. Sumir skulda okkur meira en hundrað milljarða, til dæmis Björgólfur Thor. Aðrir skulda tugi milljarða og enn aðrir bara staka milljarða. Það er gersamlega út af kortinu, að nýju bankarnir feli slíkum mönnum að reka fyrirtæki. Fyrst verða þeir að afhenda fasteignir og lausafé, sem þeir komu í skjól. Ekki kemur til greina, að mestu siðleysingjum sögunnar leyfist að reka hér fyrirtæki.
Tvær óhæfar konur

Ríkisstjórnin skipaði Bankasýslu ríkisins til að passa upp á hlut ríkisins í bönkunum. Þá hafði ríkið orðið að punga út hundruðum milljarða til að koma bönkunum fyrir vind. Elín Jónsdóttir var skipuð forstjóri Bankasýslunnar. Hún skipaði Mörthu Eiríksdóttur í bankaráð Íslandsbanka. Hvorug stendur undir ábyrgðinni. Þær féllust á tillögu Friðriks Sófussonar um að traðka á stefnu ríkisstjórnarinnar og vilja þjóðarinnar. Það gerðu þær með því að samþykkja, að kúludrottning væri ráðin bankastjóri án auglýsingar. Er ekki hægt að fjarlægja þessar óhæfu persónur úr stjórnsýslunni? Núna strax. Nú.
Burt með slappa ráðherra

Ríkisstjórnin velkist um í blindni hrokans. Hún skilur ekki vandræðin, þótt fylkið hrynji af henni. Ef hún heldur áfram að berja höfðinu við steininn, fær hún hægt andlát síðar á þessu ári. Hún er skipuð nokkrum afspyrnu veikum ráðherrum, sem losna þarf við. Ekki seinna en strax þarf að skipta út þeim, sem hafa staðið sig illa. Hafa stjórnað málaflokkum, sem þjóðin dæmir vera í lamasessi. Hæst ber þar mislukkaða skjaldborg um heimilin og mislukkaða siðvæðingu bankanna. Eina leiðin til að rífa ríkisstjórnina úr vímu dauðans er að láta ólata verkmenn leysa aumingja af hólmi. Burt með slappa ráðherra.
Nú er brýnt að skipta út ráðherrum

Pólitíska hrunið er ljóst, stjórnin í minnihluta og Sjálfstæðisflokkurinn kominn upp í 40%. Hlýtur að vera reiðarslag Jóhönnu Sigurðardóttur. Flokkur hrunverja er komin í sama fylgi og ríkisstjórnin. Kjósendur telja hana hafa staðið sig illa, enda þarf ekki að leita víða til að sjá mistökin. Árna Páli Árnasyni hefur alveg mistekizt að selja síðbúna skjaldborg um heimilin. Gylfa Magnússyni hefur alveg mistekizt að siðvæða bankana, þótt þeir hafi til skamms tíma verið í ríkiseigu. Stærsti vandinn er Jóhanna sjálf, sem ekki veldur sínu. Nú er brýnt að skipta út. Þessir ráðherrar verða að víkja.
Nokkrar tölur um fávitana

Vefengdi um daginn kenningu Þráins Bertelssonar um, að 5% þjóðarinnar séu fávitar. Stakk upp á margfalt hærri tölu. Því til stuðnings eru nokkur dæmi. Meirihluti þjóðarinnar kaus landsins mesta loddara til forseta. Rúmlega helmingur tók þátt í skrípaleik þjóðaratkvæðis um daginn. Nærri helmingur telur rétt að herða stríðið við útlönd með því að neita að borga IceSave. Meirihlutinn telur, að börnum okkar beri að borga ofurlán nútímafólks með sköttum næstu áratuga. Þriðjungur hyggst kjósa hrunverja til valda að nýju við fyrsta tækifæri. 76% vilja ríkisframfæri landbúnaðar. Kexrugluð þjóð.
Svala siðleysis-þörfinni

Íslendingar hafa verið staðnir að tilraun til útflutnings á hvalkjöti til Lettlands. Stjórnvöld í Lettlandi telja það brjóta í bága við ýmsa samninga, sem Ísland er aðili að. Gárungarnir segja, að Íslendingum sé ekki bjargandi. Þeir vilji gera það sama fyrir hvalavernd og þeir hafi áður gert fyrir sparifé í öðrum löndum. Útrýma því öllu. Alvörugefnari menn segja smyglið sýna, að ekki sé tímabært að leita sátta í Alþjóða hvalveiðiráðinu. Þvert á móti verði að herða núverandi reglur. Augljóst er, að Íslendingar skeyta enn ekki um neinar reglur, þegar þeir svala þörf sinni á siðlausri hegðun.
Fjarveru fagnað

Ég fagna fjarveru grátkórsins frá samstarfsnefnd um kvótakerfið. Útvegsmenn hafa ekkert erindi í þeirri nefnd nema að þvælast fyrir. Ríkisstjórnin hefur lofað okkur fyrningu aflaheimila, svo að þjóðin nái kvótanum til baka. Því miður fokkaði Jón Bjarnason útvegsráðherra málinu upp með því að skipa vitlausa nefnd í málið. Hann er sjálfur grunsamlegur í málinu. Okkar vantar ekki sátt milli hagsmunaaðila, við höfum þjóðarsátt. Landssamband íslenzkra útvegsmanna er ekki og verður ekki aðili að slíkri sátt. Meðan félagsmenn þess gráta í einrúmi eru meiri líkur á, að nefndin komi sér að verki.
Tilgangslaus Bankasýsla

Alveg tilgangslaust var að stofna Bankasýslu ríkisins. Undir stjórn Elínar Jónsdóttur hunzar hún ríkisreglur. Það vill auglýsa stöður, en Elín ekki. Hún ræður, samanber ráðning kúludrottningar Íslandsbanka án auglýsingar. Ég sé ekki tilganginn í að setja upp stofnanir til aðhalds og eftirlits bönkum, ef þar er sama græðgishyggjan og í bönkunum. Ekki frekar en ég skil, hvers vegna ráðnir voru bankastjórar, sem allir hampa gamla rugluverkinu á kostnað nýja regluverksins. Illræmda bankaleyndin og önnur tól græðgishyggjunnar eru enn á fullum dampi. Til svívirðu getulausum Gylfa Magnússyni bankaráðherra.
Átjándu aldar útgáfuferli

Hrunskýrsla sannleiksnefndarinnar er prentuð um helgar. Það segir allt, sem segja þarf um höfunda hennar. Plaggið er langt á eftir áætlun og samt bara prentað um helgar. Enda vita höfundarnir ekki, að komin er til sögunnar 21. öldin. Svona plögg upp á mörg bindi eru ekki lengur gefin út á prenti. Þau eru bara sett á vefinn. Útgáfa á vefnum gerir langt prentferli óþarft. Enga varðmenn þarf til að standa vörð dag og nótt um gám í Odda. Útgáfuferli skýrslunnar er bara rugl af hálfu höfundanna. Enda eru þeir átjándu aldar embættismenn einveldistímans, samanber Upplýsingalög Páls Hreinssonar.
Skattgreiðendur segi stopp

Af lestri á viðbrögðum stjórnarandstöðunnar og Samtaka lánþega um nýjustu útgáfuna af skjaldborg ríkisstjórnarinnar komst ég að niðurstöðu. Hún er, að bara eitt vanti upp á, að skjaldborgin gangi hæfilega langt. Skjaldborgin þarf að gera ráð fyrir, að fólk geti skilað lyklum að íbúðum og bílum. Það geti gengið eignalaust frá skuldum án eftirmála, ef dæmið er óleysanlegt. Eignalaus maður er frjáls. Það er heila málið. Engin leið er að ætlast til, að skattgreiðendur nútíðar og framtíðar taki að sér að borga meira fyrir ofurskulduga. Hafa einfaldlega ekki efni á því. Nóg hefur verið á þá lagt.
Ráðvillt hræðslublik

Árni Páll Árnason og Katrín Júlíudóttir hafa ráðvillt hræðslublik í augum. Ráða greinilega ekki við embætti sitt. Enda sést lítið eftir þau. Tími er kominn fyrir þau að hætta þessu volæði. Árni Páll gerir hverja villuna á fætur annarri. Fyrsta skjaldborg hans um heimilin var svo léleg, að fela varð Gylfa Magnússyni að búa til aðra skjaldborg. Tilraun Árna til að friða Range Rover skuldara vakti andúð meðal bloggara og fésbókarfólks flokksins. Það vill styðja fátæklinga, en 110%-hugmynd Árna færir græðgisfólki beztu býtin. Árni hefur ekkert respekt eins og sást í frægu Kastljóss-viðtali.
Íslandsbanki í stríð við þjóðina

Að undirlagi Friðriks Sófussonar er Íslandsbanki farinn í stríð við stjórn landsins. Hún vill, að starf bankastjórans sé auglýst. Fyrra bankaráð hafði samþykkt það. Formaður nýja bankaráðsins segist ekki bundinn af því. Hann endurréð kúludrottningu bankans. Þar með er Íslandsbanki kominn í stríð við ríkisstjórnina. Og við þjóðina í leiðinni, því að almannavilji er fyrir auglýsingu mikilvægra starfa. Friðrik er dæmi um, að gamla Ísland spillingar er enn við völd í fjármálum landsins. Einkum í bönkum. Þeir hafa undanfarið grafið undan þjóðarviljanum með afturhvarfi til fyrra ógeðs í vinnubrögðum.
Oftraust á markaðsöflin

“Því miður hefur vantraust á markaðsöflin lengi verið landlægt í stjórnmálum á Íslandi.” Segir

Jón Steinsson, lektor við Columbia, í Fréttablaðinu í dag. Er kolrangt mat á sjónarmiðum landsmanna undanfarinn áratug. Þvert á móti ríkti tryllt oftrú á markaðinn. Keyrð fram af ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks, hugmyndafræði frjálshyggju og hagsmunum bófa í bönkum og útrás. Ekki sízt lofsungu fjölmiðlar hana. Almenningur hreifst með oftrúnni á markaðsöflin, kaus vitleysuna ítrekað yfir sig. Þegar hagfræðingur fer síðan að tala um vantraust á markaðsöflin, lifir hann ekki í raunheimi. Þá missi ég trú á honum.
Ævisaga Sigmundar Davíðs

Sigmundur Davíð sakar blaðamenn um að vera erindreka stjórnvalda. Nefnir ekkert dæmi því til stuðnings, þótt skorað sé á hann. Auðvitað getur hann það ekki. Bullar bara út í loftið eins og hentar hverju sinni. Lýðskrumari fram í fingurgómana. Býr til sýndarveruleika, sem hann hrærist í. Þar að auki hvikull sem pólitíkus. Þykist taka þátt í samningum um IceSave, en grefur um leið undan því. Þar með seinkar hann gengislækkun og vaxtalækkun, sem mundu létta hag skuldara. Sigmundur Davíð er milljarðaerfingi. Faðir hans fékk ríkisfyrirtæki gefins og keypti fyrir hann formennsku í Framsókn.
Finnur verði fjarlægður

Ég vil, að Finnur Sveinbjörnsson verði tekinn með valdi úr Arion banka. Hann leyfir glæpamönnum að reka fyrirtæki, þótt þeir hafi valdið bankanum og þjóðinni tjóni upp á tugi og hundruð milljarða. Samt hafa þeir komið undan fasteignum og reiðufé. Þessi hegðun Finns er gersamlega út af kortinu. Gylfi Magnússon bankaráðherra gerir ekkert í þessu ofurhneyksli aldarinnar. Getur almenningur ekki bara farið í bankann og fjarlægt Finn úr stólunum? Þótt hann eigi að vera hættur starfi fyrir löngu, heldur hann áfram að ögra öllu siðferði viku eftir viku. Áhugi hans á endurvöktum bónusgreiðslum er í stíl.
Hagsmunategsl í Evrópu

Dæmigerður er stuðningur Evrópusambandsins við erfðabreytt matvæli gegn andstöðu margra ríkja sambandsins og enn fleiri landshluta. Embættismenn, sem stjórna sambandinu, eru í vaxandi mæli háðir þrýstihópum, sem bera á þá fé. Sjónarmið almennings eru að engu höfð og þingið er nánast valdalaust skrípó. Evrópusambandið er sambandslaust við alþýðu manna í Evrópu. Ég studdi sambandið fyrir áratug, en síðan hafa mál þess þróast hratt á verri veg. Stöðvast hafa umbætur í átt til lýðræðis. Það hallar sér í staðinn að óprúttnum hagsmunaðila á borð við Monsanto, sem framleiðir erfðabreytt korn.
Sigmundar-gengi og Bjarna-vextir

Um IceSave semst ekki, því að Sigmundur Davíð og Bjarni Benediktsson vilja ekki semja. Það dregur málið á langinn. Hver mánuður kostar tíu milljarða króna. Seinkar einnig gengishækkun krónunnar og lækkun vaxta. Þvermóðska þeirra vopnabræðra er helzta ástæða þess, að fólk ræður ekki við að borga gengistryggð lán. Hún er líka helzta ástæða þess, að fólk ræður ekki við vexti af lánum. Sigmundur Davíð og Bjarni Ben reyna að knýja fram fall ríkisstjórnarinnar, en uppskera volæði skuldara. Af hverju snúa skuldugir sér ekki beint til þeirra tveggja, sem bera ábyrgð á seinkun batans?