arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Mannasiðabókin mín

Systir mín gaf mér mannasiðabókina Esquire Etiquette, er ég varð átján. Þar var gnægð gagnlegra upplýsinga um, hversu langt líningar ættu að standa fram úr jakka í kjólfötum. Kafli var um framgöngu í hanastélum. Ég átti að koma þremur kortérum of seint, vera í hálftíma og fara þremur kortérum fyrir boðslok. Einn hring átti ég að fara réttsælis um salinn á hálftímanum til að hitta alla, sem máli skiptu. Sem betur fer lásu ekki aðrir bókina, þá hefðu hanastélin orðið skrítin. Síðar lærði ég viðbótarreglu um hljóðnema-afmæli. Skrifa nafnið í gestabók og fara síðan, áður en ræður hefjast. Frábær regla.
Þessi undarlegi fjórðungur

Fjórðungur íslenzkra kjósenda er bundinn Flokknum sem hann væri íþróttafélag og læonsklúbbur og Microsoft. Fólk er sjálfstæðisfólk af lífsstíl. Það er yfirlýsing um aðild að yfirvaldinu. Slíkt hentar yfirleitt í vinnunni, enginn er rekinn út á slíka pólitík. Þessi fjórðungur mundi styðja flokkinn, þótt þingmenn hans væru staðnir að mannáti. Að styðja Sjálfstæðisflokkinn er sumpart eins og að styðja KR. Sumpart eins og að vera í Læons. Sumpart eins og að nota Windows. Fjórðungur þjóðarinnar styður því Flokkinn sinn, þótt oddvitar hans og einkum stefna hans hafi gert þjóðina gjaldþrota.
Flokkur andvígur fólki

Sjálfstæðisflokkurinn er andvígur frumvarpi um stjórnskipunarlög. Honum finnst of dýrt að hafa hér stjórnlagaþing næstu tvö ár. Hann vill ekki, að náttúruauðlindir verði þjóðareign, að minnsta kosti ekki útgerðarkvótinn. Sjálfstæðisflokkurinn tekur alltaf hagsmuni hinna fáu fram yfir hagsmuni fjöldans. Hann er sérfræðingur í að nota atkvæði fátæklinga til að hlaða undir auðmenn. Þess vegna var ekkert gert í fjárglæfrum auðmanna frá hruni fram að stjórnarskiptum. Síðustu tvo áratugi hefur Sjálfstæðisflokkurinn rekið harða frjálshyggju og markvisst unnið að auknum aðstöðumun stéttanna.
Landsvirkjun rúllar líka

Gaman verður að sjá upplitið á sjálfstæðinu, framsókn og frjálslyndum, Össuri olíufursta og Björgvin Sigurðssyni. Ekkert ál hefur verið flutt út nokkra mánuði og ekkert verður flutt út næstu tvö ár. Geymslurnar eru að fyllast. Bræðslurnar eru sumar næstum komnar á hausinn, einkum Norðurál með Hvalfjörð og Helguvík. Síðan ramba Rio Tinto og Alcoa. Bræðslurnar hætta að lokum að geta borgað orkureikninginn og Landsvirkjun rúllar fyrir rest. Þingmenn verða settir í búr á Austurvelli fyrir að hafa heimtað álver. Sultardropar Húsvíkinga lengjast niður á bringu, ekkert álver á Bakka.
Gylfi óttast þjóðina

Álit mitt á Gylfa Magnússyni viðskiptaráðherra hrundi í Kastljósinu í gær. Hann gaf léleg svör við tveimur spurningum. Rangt var hjá honum að láta ríkið yfirtaka fjárfestingarbankann Straum. Það eykur byrðar barna okkar og barnabarna. Meira en nóg var að yfirtaka stóru bankana þrjá. Hann er líka kominn með pólitísku veikina, sem felst í ótta við fólkið. Hann vill ekki opinbera skýrslur endurskoðenda um aðdraganda bankahrunsins. Talar um, að þar séu ásakanir, sem einhverjir þurfi að geta svarað. Auðvitað geta þeir svarað, hvenær sem er. Gylfi er bara dauðhræddur við lýðræðislegt gegnsæi.
Gjaldþrot blasir við Helguvík

Um leið og þingflokkar hoppa af frygð kringum fyrirhugað álver í Helguvík er eigandinn að verða gjaldþrota. Gengi hlutabréfa Century Aluminium er komið niður í einn dollar. Svipað og deCode Genetics. Brátt missir það skráningu í kauphöllum. Þá taka lánardrottnar það yfir. Það á Norðurál í Hvalfirði og Helguvíkurdæmið. Gengið var í 55 dollurum, þegar álbræðslan var tilkynnt. Þingflokkum væri nær að segja Suðurnesjamönnum frá þessu en gæla við græðgi þeirra. Ál selzt ekki næstu árin og bræðslur verða unnvörpum gjaldþrota, líka í Hvalfirði. Betra er selja orkuna netþjónabúum, sem eiga þó aur.
Erfðagóss Íslandshreyfingar

Græn sjónarmið eru svo mikið á undanhaldi, að Ómar Ragnarsson hefur arfleitt Samfylkinguna að flokki sínum. Er hún þó laus við að vera grænn flokkur, fylgir í ríkisstjórninni álbræðslum og hvalveiðum. Ég kaupi ekki útskýringar Ómars á þessari undarlegu arfleiðslu. Að vísu er rétt, að græn sjónarmið ein og sér standa ekki undir heilum stjórnmálaflokki. En fyrr mátti rota en dauðrota með því að afhenda svörtum stjórnmálaflokki arfinn. Ég sé engin merki þess, að Samfylkingin sé að skána í umhverfsimálum. Var ekki betra að leyfa Íslandshreyfingunni að deyja í friði?
Viðræður – ekki aðild

Vinstri grænir hafa færzt nær sjónarmiðum Samfylkingarinnar. Grænn litur flokksins hefur dofnað í stjórnarsamstarfinu. Þar hafa vinstri grænir ekki þol til að verja græn sjónarmið. Ekki heldur verður Evrópusambandið þröskuldur á næsta kjörtímabili. Vinstri grænir geta sætt sig við, að þjóðin ákveði niðurstöðuna. Þannig geta þeir fallizt á, að hindrunum sé rutt úr vegi og að rætt verði við sambandið um aðild. Í þjóðaratkvæðagreiðslu munu þeir hins vegar greiða atkvæði gegn aðild. Þetta er í samræmi við vilja þjóðarinnar í könnunum. Hún styður aðildarviðræður, en er andvíg aðild.
Græni liturinn dofnar

Fall Kolbrúnar Halldórsdóttur umhverfisráherra úr fyrsta í þriðja sæti á framboðslista í Reykjavík er áfall grænna sjónarmiða. Nýir kjósendur vinstri grænna eru meira rauðir en grænir. Sem þýðir, að búsáhaldabyltingin er meira rauð en græn. Grænn litur flokksins hefur dofnað eins og hjá Samfylkingunni. Ríkisstjórnin er ekki græn. Hún fylgir álbræðslu- og hvalveiðisjónarmiðum Samfylkingar Össurar Skarphéðinssonar. Þar eru vinstri grænir í þögulli innri andstöðu. Verður erfitt til langs tíma, en eykur líkur á samstarfi flokkanna eftir kosningar. Þjóðin er því miður minna græn en talið var.
Jóhanna verður formaður

Þótt henni sé það óljúft, neyðist Jóhanna Sigurðardóttir til að taka við formennsku af Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttir. Við aðstæður, þar sem enginn framámaður Samfylkingarinnar nýtur trausts, er Jóhanna eina skjólið. Hún hefur breitt bak með teflon-húð, sem flokkurinn þarf að misnota næstu tvö árin. Allir aðrir, sem girnast embættið, eru vanbúnir, benda á hana. Þar á meðal Dagur, Lúðvík og Jón Baldvin. Hún verður að þola að bera gamlan vanhæfnisflokk á bakinu. Þola að þreyja þorrann meðan hann sleikir sárin. Ég sé ekki, að hún geti hafnað örvæntingu laskaðs flokks á gjörgæzludeild.
Engar rannsóknir á forsendum

Nánast öll ræktunarhross fara í kynbótakeppni. Þar eru þeim gefnar tuttugu einkunnir, sumar fyrir gerð, aðrar fyrir kosti. Ræktunarmarkmið eru ljós, en forsendur þeirra eru yfirleitt huldar þoku. Á arnarnef eða söðulnef að hafa áhrif á ræktunareinkunn? Hvaða lögun á lend framkallar skeið eða tölt? Þótt hér séu risnir búnaðarháskólar, er ekkert um rannsóknir á forsendum ræktunarmarkmiða. Eru þær eiginlegar þessu kyni eða koma þær frá dönskum kerrubrokkurum? Skeiðlausir hestar fá oft hátt fyrir útlit, hvers vegna? Hátimbrað einkunnakerfi er marklaust, ef forsendur þess eru huldar þoku.
Hún er hætt í pólitík

Rétt hjá Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur að hætta í pólitík. Hún gerði nokkur mistök sem formaður Samfylkingarinnar. Eins og fleiri oddamenn flokksins tók hún upp Blair-isma, sem fól í sér frjálshyggju með ívafi af fasisma. Á þeim grunni fór hún í eitraða ríkisstjórn með Sjálfstæðisflokknum. Eins en aðrir ráðherrar flokksins svaf hún af sér hrunið. Eftir það tók það hana fjóra mánuði að taka afleiðingum þess og slíta stjórninni. Það flækti málið, að þrjózka meinaði henni að sjá heildarmyndina. Í búsáhaldabyltingunni missti hún tökin á flokknum. Hann og hugmyndafræði hans eru núna í tætlum.
400 veikir á Feitu öndinni

Ég sagði ykkur um daginn frá The Fat Duck, brezka stjörnustaðnum. Honum var lokað vegna veikinda, sem virtust vera matareitrun. Þá höfðu 40 manns kennt sér meins, en þeir eru núna orðnir 400. Feita öndin er fulltrúi matreiðslu, sem komst í tízku um tíma. Hún byggist á efnafræðiþekkingu. Búin eru til furðufyrirbæri á borð við eggja-og-beikon ís. Þessi veitingahús voru afar dýr, þétt setin yfirmönnum fjármálastofnana. Nú er komin kreppa og fíflaleg matreiðsla er ekki lengur í tízku. Sem betur fer, því að hún hafði skaðleg áhrif á matreiðslumenningu Vesturlanda. Teygði áhrif sín hingað til lands.
Heimsk atvinnubótavinna

Ég hef til marks um heimsku Íslendinga, að þeir trúa, að fullvinnsla auki verðgildi sjávarafla. Svo er ekki. Fiskur er því verðmeiri sem hann er líkari upprunalegu ástandi. Ferskur fiskur á Rungis í París er mun dýrari en nokkur unninn afli. Frosnu stautarnir fara í skóla og fangelsi. Raspið fer í kettina. Spriklandi fiskur er langdýrastur. Þegar ríkisstjórnin hyggst búa til atvinnutækifæri með fullvinnslu, býr hún ekki til nein verðmæti. Þvert á móti minnkar hún verð sjávaraflans. Aukin fullvinnsla sjávarafla er bara atvinnubótavinna. Hún er pólitískur fíflagangur, sem hæfir heimskri þjóð.
Kynjakvótar hala upp karla

Konur röðuðu sér í efstu sætin í prófkjörum Vinstri grænna og Framsóknar um helgina. Vegna fléttustefnu njóta þær þessa ekki til fulls. Nokkrir karlar verða halaðir upp til að koma kynjajafnvægi á listana. Það er óheppilegt, því að konurnar sýnast mér vera mun hæfari en karlarnir. Kannski er þörf á kynjakvóta til að vernda stöðu verri hluta mannkyns. En eru það ekki karlar, sem eiga 90% sök á hruni þjóðarinnar? Er ekki einmitt þörf á, að konur taki við keflinu eins og nú er ástatt? Mér sýnist kynjakvóti vera ein af þessum handaflsaðgerðum, sem stundum geta truflað eðlilega framvindu stjórnmálanna.
Allt er eins og áður var

Samfylkingin staðfesti aldurhnigna stöðu sína í gær. Björgvin Sigurðsson ráðherra varð efstur í prófkjöri Suðurlands og Kristján Möller í prófkjöri Norðausturlands. Ingibjörg Sólrún Gísladóttir skammtaði sér, Össuri frænda Skarphéðinssyni og Jóhönnu Sigurðardóttur efstu sætin í Reykjavík. Þannig hefur Samfylkingin ákveðið að bjóða upp á nákvæmlega sama lið og lá sofandi á vaktinni í hruninu mikla. Samfylkingin er semsagt sátt við þau, sem settu þjóðina á hausinn. Kannski er þjóðin það líka. Fær Samfylkingin aflátsbréf okkar fyrir það eitt að slíta ríkisstjórninni eftir fjögurra mánaða fúsk?
Þingmenn í kosningaslag

Ríkisstjórnin hyggst halda Alþingi opnu fram eftir mánuðinum, þótt þing verði rofið. Jóhanna Sigurðardóttir segir svo mörg mál bíða afgreiðslu, að ekki sé hægt að hætta fyrr. Nefnir hún sérstaklega lög til stuðnings heimilum og fyrirtækjum í kreppunni. Ekkert er svo sem við því að segja, að þingmenn vinni meira en þeim er ljúft. Kosningabarátta þarf ekki að taka langan tíma, ef flokkarnir eru sammála um stutta baráttu. Langur slagur verður fljótt harla leiðinlegur. Flestir þingmenn eru hvort sem er komnir í harðan slag. Þess munu því miður sjást aukin merki í þingstörfunum.
Tveir elliflokkar

Það er ekki Framsókn, sem er elliflokkur landsins, heldur Samfylkingin og Sjálfstæðisflokkurinn Stuðningur við þá tvo flokka er öfugur píramíði. Er mestur í elztu aldurshópunum og minnstur í þeim yngstu. Þeir eru eins og Mogginn, sem ekki er lesinn af fólki undir fertugu. Smám saman leiðir þetta til færri stuðningsmanna, því að þeir deyja fremur en annað fólk. Loks verða elliheimilin full af kjósendum Sjálfstæðisflokksins og Samfylkingarinnar, sem stauta sig gegnum minningargreinar í Mogganum. Þegar flokkar byrja að eldast, er harðsótt að snúa því við. Með gömlu naglana enn við flokksvöld.
Indíafari kennir mannasiði

Lögfræðideild Landsbankans er ósátt við Ásmund Stefánsson Indíafara. Telja hann tala niður til sín og líkja sér við fangaverði í Auswitch. Þeir vilja ekki láta hann kenna sér mannasiði. Þeir líkja sér við miðasölumenn fyrir Titanic. Ég held, að mjög brýnt sé að kenna lögfræðideild Landsbankans mannasiði. Hins vegar hefði það verið auðveldara fyrir Ásmund, ef hann hefði byrjað strax að taka til hendinni í bankanum. Í stað þess að leggjast í mánaðarlanga ferð til Indlands. Það er dragbítur að hafa viðurnefnið Indíafari. Og lífið er alltaf erfitt fyrir þá, sem ráða sjálfa sig í vinnu.
Málfrelsi er takmarkað

Hæstaréttardómur í máli Goldfingers gegn Vikunni sýnir takmörk málfrelsis á Íslandi. Ekki var kannað, hvað hæft væri í ummælum, sem birtust, bara hvort ummælin væru kurteis. Löggan komst upp með að rannsaka ekki sannleiksgildi ásakana á hendur eiganda Goldfingers. Blaðamaðurinn mátti því ekki hafa sannleikann eftir viðmælanda sínum. Það er auðvitað ófær niðurstaða. Sem stafar af, að þingmenn hafa minni en angan áhuga á frjálsri blaðamennsku. Samt kvarta þeir um skort á rannsóknum í blaðamennsku. Er t.d. hægt að ætlast til, að sagt sé satt um Björgólfana undir hótunum Ásgeirs um málsókn?
Siðlausir þingmenn láta illa

Í fjóra mánuði eftir hrun aðhafðist ríkisstjórn Sjálfstæðisflokksins ekkert í vandræðum heimila og fyrirtækja. Nú hefur önnur ríkisstjórn verið önnum kafin við að útbúa þingmál vegna vandræða heimila og fyrirtækja. Samt saka þingmenn Sjálfstæðisflokksins stjórnina um aðgerðaleysi. Þeir eru siðlausir með öllu. Þeir vita, að kjósendur flokksins eru vitgrannir og trúfastir. Þeir muni styðja flokkinn, þótt þingflokkurinn yrði staðinn að mannáti. Staðreyndir skipta fjórðung þjóðarinnar engu máli. Hann gleypir við hverju rugli, sem frá Flokknum kemur. Þess vegna láta þingmennirnir svona illa.
Fjárglæfrar viðskiptavildar

Við sjáum núna vel, að íslenzka útrásin og krosseignarhaldið var vonlaust dæmi fjárglæframanna. Þeir bjuggu til ímyndaðar eignir í viðskiptavild. Þannig bjó Björgólfur Thor Björgólfsson árið 2007 til ímyndaða viðskiptavild upp á 270 milljarða króna í Actavis. Öll þessi ímyndaða viðskiptavild var veðsett í topp til að afla spilapeninga til fjárglæfra. Íslenzku bönkunum var miskunnarlaust beitt í þessu skyni. Öll féll þessi spilaborg í fang þjóðarinnar í lok september í fyrra. Glæframennirnir eru flúnir brott með herfang sitt til aflandseyja. Börnin okkar og barnabörnin borga brúsann.
Tregur útflutningur

Búast má við erfiðum tímum í sölu útflutningsafurða. Viðskiptaríki okkar sogast æ þéttar inn í kreppu. Við slíkar aðstæður reyna allir að flytja inn minna af vörum. Sem dæmi má nefna Kínverja, er eiga miklar birgðir af áli, sem þeir niðurgreiða. Þar er því ekki markaður fyrir innflutt ár, til dæmis frá Íslandi. Árum saman verður álverð lágt og sala treg. Svipað er að segja um fiskinn, verðið verður lágt og sala treg. Þannig magnar erlend kreppa íslenzka hrunið, veldur okkur erfiðleikum við að afla gjaldeyristekna. Í þessu er þó einn ljós punktur, erlendar myntir lækka í verði eins og krónan.
Höftin virka ekki

Gjaldeyrishöft Geirs og Davíðs virka ekki og munu ekki virka. Lítið rjátlast inn af gjaldeyri. Útflutningsatvinnuvegir selja gjaldeyri sinn svart. Hann kaupa erlendir seljendur jöklabréfa, sem þurfa að losna við krónur. Þetta er ólöglegt, en viðgengst samt. Raungengið á svarta markaðinum er mun lakara en gengið á opinberum bankamarkaði. Mánuðum saman þarf Seðlabankinn að puðra út erlenda gjaldeyrisforðanum. Honum er fórnað í fáránlega tilraun til að halda uppi óraunhæfu krónugengi. Jóhönnu og Öygard ber engin skylda til að halda þessu áfram. Tilraunin er löngu er orðin misheppnuð og hefur ekkert skánað.
Síðdegismartröðin mín

Fékk martröð í síðdegisblundinum í gær. Var að horfa á hópmynd frambjóðenda Samfylkingarinnar í suðvesturkjördæmi. Karlar með hálsbindi eftir tízku um miðja síðustu öld. Flestir með dulmagnað Mona Lisa bros, hún var með skemmdar tennur. Þeir líktust frambjóðendum í bæklingi Sjálfstæðisflokksins í síðustu kosningum. Eins hálsbindi, eins lokuð bros, eins og Birgir eða Sigurður Kári. Vilja örugglega fara í stjórn með þeim. Vildu endilega fara út í fiskbúð fyrir mig. Ég treysti þeim ekki fyrir peningunum. Fann þó einn mann í lopapeysu og hann leysti málið fyrir mig. Martröðin linaðist.
Leyndó gekk út í öfgar

Leyndarstefna hefur rutt gegnsæi til hliðar á mörgum stöðum og þannig klippt á þroska lýðræðis. Umsvifamesta stofnunin á því sviði er Persónuvernd, sem túlkar fé og eignir sem einkamál. Hún hefur valdið lýðræði á Íslandi miklum skaða. Önnur stofnun á því sviði er Úrskurðarnefnd um upplýsingamál, sem heldur skjölum leyndum. Nú hafa menn skyndilega áttað sig á, að leyndin gengur út í öfgar. Alls staðar heimta menn meira gegnsæi. Meirihluti er á Alþingi fyrir auknu gegnsæi. Frumvarp um saksóknara gerir ráð fyrir afnámi bankaleyndar. Nú þarf líka að taka til á öðrum póstum leyndarstefnunnar.
Fiskurinn kom í pottinum

Veitingastofan Dill kúrir notalega í kaffistofu Norræna hússins. Norrænt smart með svörtu gólfi og svörtum stólum, hvítum dúkum og teiknipappír á borðum. Risagluggar veita fínt útsýni yfir miðbæinn í hádeginu. Þá er súpa á 850 krónur, salat á 950 krónur og fiskur dagsins á 1.700 krónur. Súpan var kúmenkryddaður gulrótagrautur. Fiskurinn var soðinn þorskur undir ostþaki með lauk og fenniku og hýðiskartöflum, borinn fram í potti. Fín matreiðsla borin fram af fínni þjónustu. Gunnar Karl og Ólafur Örn heita fagmennirnir. Hafa líka opið þrjú kvöld í viku. Þá er dýr lúxusmatur, meira um það síðar.
Leyndó í rannsóknanefnd

Rannsóknarnefnd Alþingis um bankahrunið heldur ekki opinberar yfirheyrslur. Þótt það sé gert í Bandaríkjunum, Bretlandi og víðar. Formaðurinn telur hættu á, að þar með yrði rofinn þagnarmúr um fjármál einstaklinga. Páll Hreinsson er hlynntur þagnarmúrum. Samdi og túlkaði lög um upplýsingaskyldu stjórnvalda. Þau fela í sér, að nánast ekkert sé gefið upp. Ég hef áður lýst vantrausti á, að nefnd Páls komizt að nothæfri niðurstöðu. Nú þarf gegnsæi, en ekki persónuleynd. Samkvæmt frumvarpi um saksóknara verður bankaleynd afnumin. Brottfall leyndar þarf að ná til vanhæfrar rannsóknarnefndar.
Sýndarveruleiki óraðaðra lista

Þegar fjórflokkurinn er búinn að hafa prófkjör eða forval, býður hann ekki fram óraðaða lista. Þeir eiga að færa prófkjörin til sjálfra kosninganna og tryggja takmörkun við aðild stuðningsmanna. Heimild í kosningalögum fyrir óraðaða lista væri bara í þágu hins nýja flokks búsáhaldabyltingarinnar. Hún snerist sumpart um lýðræði af þessu tagi. Fjórflokkurinn kærir sig ekki um slíkt lýðræði og vill ekki breytt kosningalög. Sjálfstæðisflokkurinn tekur á sig að bregða fæti fyrir þau, en stuðningsflokkar stjórnarinnar sleppa fyrir horn. Frumvarpið er sýndarveruleiki stjórnarflokkanna og Framsóknar.
All liðið er enn í boði

All liðið er enn í boðiFékk kosningabækling Samfylkingarinnar í Suðvesturkjördæmi inn um lúguna í gær. Fékk létt áfall, þegar ég sá, að þingmennirnir eru allir í boði aftur. Ég heyri það sama um Björgvin á Suðurlandi, Kristján á Norðausturlandi. Í Reykjavík eru flokkseigendur búnir að skipta með sér þremur efstu sætunum. Eru kjósendur svo skyni skroppnir, að þeir láti bjóða sér allt sama liðið aftur? Þeir sem gerðu þjóðina gjaldþrota í sinnuleysi og hroka. Mér skilst, að liðið telji stjórnarslitin vera næga friðþægingu. En getur verið, að kjósendur muni í vor hafa gleymt ríkisstjórn Geirs og Samfylkingarinnar?
Samfellt kraftaverk

Næst á undan Ferðafélaginu er Stjörnuskoðunarfélag Seltjarnarness merkasta félag landsins. Þar er ég auðvitað stofnfélagi. Félögin gefa út ársrit og var tímarit stjörnuskoðunarfélagsins að berast mér í gær. Eins og í fyrra er það fegursta tímarit landsins, fullt af flennistórum dýrðarljósmyndum úr himingeimnum. Pappírinn er að vísu ekki eins lostafullur og í fyrra, en er eigi að síður glæsilegur. Heiðurinn af tímaritinu á fyrst og fremst formaðurinn, Sævar Helgi Bragason. Hann er greinarhöfundur, ljósmyndari, prófarkalesari, hönnuður og umbrotsmaður. Ritið er samfellt kraftaverk hans.
Evra eða ekki evra

Lélegt haldreipi er í Kenneth Rogoff, sem segir evru mundu hafa reynzt okkur illa í hruninu. Hann bætir þó við, að evran hefði getað komið í veg fyrir hrunið. Þar með er ekki eftir miklu að slægjast fyrir evruandstæðinga. Ég hef ekki heyrt annað en, að tilvist evrunnar á Íslandi hefði getað hindrað hrunið. Margir fræðingar hafa sagt það. Hitt er svo flóknari hugsun, að evran hefði verið vond í hruninu, ef það hefði átt sér stað þrátt fyrir evru. Ég held, að allt þetta þýði á íslenzku, að við hefðum átt að vera búnir að taka upp evru fyrir löngu. Nú er það hins vegar ótímabært.
Algildar forskriftir hættulegar

Sjálfstæðisflokkurinn þarf að losa sig við þá megintrú frjálshyggjunnar, að eftirlitslausir markaðir séu allra meina bót. Trúin á kenningakerfi kom í stað frjálsrar hugsunar. Hannesar landsins flettu upp í Friedman og Hayek, eins og aðrir flettu upp í Biblíunni eða Karli Marx. Algildar forskriftir eru alltaf hættulegar. Með hruni þjóðarinnar hrundi frjálshyggjan. Hún er samt enn í boði hjá Flokknum. Í endurkjöri eru þingmenn, sem hingað til hafa verið ofsatrúaðir og eru enn. Fáir þeirra hafa beðizt afsökunar á hruninu og það nær skammt. Á landsfundinum þarf flokkurinn að hafna ofstækismönnunum.
Ný kynslóð Blair-ista

“Þið eruð ekki þjóðín”, sagði Ingibjörg Sólrún Gísladóttir við andófsfólkið úr Samfylkingunni. Svo fékk hún þjóðina í skallann og neyddist til að slíta stjórnarsamstarfinu. Fór sjálf frá völdum í bili. Hún telur það nægja til að endurfæða Samfylkinguna. Meira þarf til. Hreinsa þarf út frjálshyggna Blair-ista, einkum Ingibjörgu sjálfa og Össur Skarphéðinsson. Hreinsa þarf út kjördæmispotara, einkum Kristján L. Möller. Hreinsa þarf út ráðherra og þingmenn flokksins og hleypa að nýju fólki, ekki nýrri kynslóð Blair-ista. Hugmyndafræði flokksins er í tætlum og endurfæðingin er öll í óvissu enn.
Misheppnaði eftirlitsmaðurinn

Viðtal Fréttablaðsins við brottvikinn forstjóra Fjármálaeftirlitsins vekur fleiri spurningar en það svarar. Jónas Friðrik Jónsson segir persónumiðjun hrunsins hafa tafið björgunaraðgerðir. Ég held hins vegar, að verkkvíði Geirs Haarde hafi tafið. Brýnt var að tala strax um gerendur hrunsins til að fá þjóðina í lið með stjórnvöldum. Það tókst ekki fyrr en Samfylkingin fór á taugum og sleit ríkisstjórninni fjórum mánuðum eftir hrunið. Almennt fellur Jónas í sömu gryfju og Davíð Oddsson. Báðir tala þeir um sig sem saklausa og valdalausa áhorfendur úti í bæ, en ekki sem misheppnaða eftirlitsmenn.
Samskipti við aðra heima

Samuel Huntington, stjórnmálafræðingur og rithöfundur, er frægastur fyrir bókina Clash Of Civilizations, sem kom út 1996. Hann heldur fram, að 21sta öldin muni einkennast af baráttu milli menningarheima. Einkum milli ríkja kristinna og múslima. Öfugt við Francis Fukuyama, sem skrifaði bókina End of History árið 1992. Fukuyama telur, að vestræn menning hafi sigrað aðra menningarheima og ráði framtíð mannkyns. Síðan hafa atburðir leitt í ljós, að Huntington hafði rétt fyrir sér. Vestræn menning er bara ein af nokkrum. Hún á í miklum erfiðleikum í samskiptum við aðra menningarheima.
Bílar lífeyrismanna

Ótækt er, að Lífeyrissjóður verzlunarmanna verðlauni glæframennina Þorgeir Eyjólfsson og Gunnar Pál Pálsson. Þeir sukkuðu með fé sjóðfélaga í spilavíti Kaupþings. Töpuðu yfir þrjátíu milljörðum af innistæðum sjóðfélaga. Fáránlegt er, að undir þá séu settir bílar, sem kosta nýir meira en tíu milljónir hvor. Út af kortinu er, að þeir taki tvær milljónir króna á mánuði fyrir afglöpin. Þeir fóru á herðablöðunum í spilavítið. Þar gættu þeir hagsmuna krosseignarfélaga og útrásarvíkinga og yfirmanna í bankanum. Þeir gættu alls ekki hagsmuna sjóðfélaga. Ættu að vera landflótta. Og bíllausir.
Börnin borga Moggann

Ekki er hægt að láta eins og þriggja milljarða afskrift handa Morgunblaðinu komi skattgreiðendum lítið við. Ríkið yfirtók bankana og spýtti i þá tugum milljarða. Ef margar afgreiðslur verða eins og milljarðar Morgunblaðsins, þarf ríkið áfram að kasta góðum peningum eftir vondum. Reikningurinn vegna Moggans verður altjend sendur skattgreiðendum framtíðarinnar. Börnin okkar borga fyrir Moggann, hvort sem þau vilja eða ekki. Það er pólitísk spilling. Meðferð bankans á sukki Moggans boðar váleg tíðindi. Betra er að pólitískar stofnanir fái að fara í friði á hausinn án afskipta samfélagsins.
Sunddeilan harðnar

Hitnað hefur í kolunum í deilu Seltirninga og Vesturbæinga um aðferðir við sund. Á sunnudagsmorgni komu nokkrir Vesturbæingar í Seltjarnarneslaugina og syntu þar í O. Þá geta nokkrir plebejar verið í hverri rás. Seltirningar eru hins vegar patrísear, vilja synda í 1 og hafa hverja rás fyrir sig. Ekki kom til handalögmála. En enginn veit, hvað muni gerast, þegar illindi magnast. Seltirningar kalla Vesturbæingana hringorma og geta þess um leið, að þeir þekkist af tattóveringum. Mér lízt ekki á. Til öryggis ætla ég á næstunni bara að vera í ræktinni og gufunni, en ekki í heita pottinum.