arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Bófavinur á Bessastöðum

Nærri hálf þjóðin gerir sér ekki rellu út af, að Ólafur Ragnar Grímsson forseti sé frambjóðandi bófanna. Var foringi útrásarinnar, þegar ævintýramenn reyndu að telja útlendingum trú um, að þeir væru galdramenn. Elskar að umgangast greifa, er vaða í spillingu, svo sem prinsa á Arabíuskaga og forseta í Mið-Asíu. Reynir að bregða fæti fyrir stjórnarskrá, sem mundi gera kjósendum kleift að ná tökum á brengluðu ástandi landsins. Hindraði Sigmund Davíð í að fella ríkisstjórnina. Nái hann endurkjöri, mun hann gæta hagsmuna íslenzkra auðgreifa og bregða fæti fyrir nýja stjórnarskrá. Með bófavini á Bessastöðum verður engin hundahreinsun.
Víða verða Ögmundar

Taki umbótaöfl saman höndum eftir kosningar, verður meirihlutinn veikur. Við fáum þriggja flokka stjórn, sumpart með volgum stuðningi við nýja stjórnarskrá. Píratar eru þeir einu, sem hafa lýst eindregnum stuðningi við hana. Annað hvort í því formi, sem hún kom frá Stjórnlagaráði. Eða í því formi, sem hún var hjá Stjórnskipunarnefnd alþingis undir lok síðasta kjörtímabils 2013. Meðal pírata á þingi verða Ögmundar, sem ímynda sér, að hægt sé að reka samræðustjórnmál við bófa. Meðal vinstri þingmanna verða líka einhverjir Ögmundar með sérskoðanir. Ögmundar allra stjórnarflokka munu tefja stjórnarskrána og raska ferli hennar.
Allsherjar andverðleikar

Hálf þjóðin lét sér fátt um finnast, þegar birt var viðamikil skýrsla um hrun þjóðarfjármála. Elskaði séríslenzka spillingu, sem olli fjármálahruni Íslands. Þegar aðhaldsaðgerðir vinstri stjórnar reyndust beizkar, vildi hálf þjóðin óð og uppvæg fá bófana sína til baka. Hálf þjóðin yppir nú öxlum, þegar dæminu er lokað með uppljóstrunum um tvenns konar veruleika á Íslandi. Veruleika krónu og fátækar annars vegar og gjaldeyris og ofurauðs hins vegar. Þessi fúli helmingur þjóðarinnar felur í sér andverðleikafólkið, er ítrekað tryggir okkur valdasjúkt andverðleikafólk til forustu. Látum vanhæfu kjósendurna heyra, að við vitum.
Guðni er gamla Ísland

Sagði í gær, að Andri Snær mætti hugleiða að víkja fyrir Guðna. Þá væru meiri líkur á nauðsynlegu falli Ólafs Ragnars. Snýst þó bara öðrum þræði um að fella þaulsetinn forseta. Snýst frekar um að kjósa nýjan. Hafði fyrirvara á, að ég vissi of lítið um stöðu Guðna. Eftir framboðsræðuna efast ég meira um hann en áður. Olli mér vonbrigðum. Er ekki nýja Ísland eins og Andri Snær. Bara snyrt útgáfa af ónýta Íslandi. Talar eins og hann virði lítils stjórnarskrárferil síðustu sjö ára. Eins og nú þurfi enn að byrja á núlli. Það er útilokað. Ferlið er að baki og nú duga ekki fleiri undanbrögð. Við þurfum stjórnarskrána STRAX.
Samansaumaðir auðgreifar

Dorrit Moussaieff fékk forgang með smáskeinu sína fram yfir fótbrotið barn á bráðadeild Landspítalans. Vill hins vegar ekki borga sjálf eina krónu í þetta heilbrigðiskerfi. Vill raunar hvergi borga neina krónu. Ein af auðfólkinu, sem kemst í Bretlandi upp með að vera „utan lögheimilis“. Ein af siðblindingjum heimsins og brosir ljúft eins og þeir. Er gift forseta, sem þykist ekki vita, hvar í heiminum hún á heima. Sem þykist ekki vita, hvernig hún umgengst lög og reglur. Þar hæfir skel kjafti. Hálf þjóðin elskar að hafa svona höfðingja yfir sér. Harmar samt ljúfsárt í draumum sínum, að komast ekki sjálf í spillinguna.
Okkar ástkæra spilling

Íslendingar vilja láta vanhæft fólk stjórna sér. 40% kjósenda vilja hafa bófa á þingi og í ríkisstjórn. 45% vilja hafa bófa á Bessastöðum. Þjóðin elskar sterka menn, sem segja bara no-no-no-no-no í stað þess að segja satt. Því meira sem bófarnir misnota aðstöðu sína, þeim mun traustari er fylgiskjarninn, 28% hjá Sjálfstæðis og 11% hjá Framsókn.

Baldur McQueen kallar þetta eftirspurn eftir spillingu. Ég vil bæta við, að þetta er ást á spillingu, þrá í að komast í hana sjálf. Íslendingar eru óhæfir kjósendur, þótt sumir kunni sitthvað fyrir sér í listum og menntum. Þegar útlandið hlær að Ólafi, er það að hlæja að bjálfaþjóð.
Þráaðist lengi við

Panamaskjölin sýna fjölbreytt eignarhald fjölskyldu Bjarna Benediktssonar á fyrirtækjum í skattaskjólum víða um heim.

STUNDIN birtir í dag yfirlit. Félög þessi voru á Brezku jómfrúareyjunum, Seychelles-eyju, Kýpur og í Lúxemborg. Við sjáum í nýju ljósi treg viðbrögð fjármálaráðherrans við fyrstu fréttum af svona gögnum. Fyrst sagði hann fráleitt að kaupa gögn af „einhverjum huldumönnum“. Síðan þráaðist hann við að svara bréfum Skattrannsóknastjóra og setti loksins skilyrði, sem ekki var hægt að nýta. Eftir þrýsting Skattrannsóknastjóra og almenningsálitsins féllst hann eftir dúk og disk á, að embættið keypti gögnin.
Hatar fólkið í landinu

Þátttaka sjúklinga í heilsukostnaði er komin út í þvílíkar öfgar, að 40% fólks frestar að leita til læknis. Hlutfallið hefur snarhækkað úr 30% árið 1998 í 41% árið 2015. Enn vill ríkisstjórnin auka þennan kostnað með nýju lagafrumvarpi. Í stað þess að fylgja norrænum þjóðum stefnum við í hina áttina. Stefnum í eymd og volæði stéttskiptu Bandaríkjanna. Á Norðurlöndum er reynt að minnka þessa greiðsluþátttöku og afnema hana, en hér þarf að veita auðgreifum ný fríðindi á kostnað almennings. Hugsið ykkur, hversu mörg börn og gamalmenni eru innifalin í þessari rosalegu prósentu, 40%. Ríkisstjórn bófanna hatar fólkið í landinu.
Kyssa sárasta vöndinn

Efast má um vitsmuni Íslendinga. Andverðleikar ríða húsum, í pólitík, embættum og bönkum. Sigmundur Davíð skandalíseraði í viðtali við Sven Bergman á SVT og varð að segja af sér. Ólafur Ragnar skandalíseraði í viðtali við Christiane Amanpour í CNN. Nú verður hann að hætta við að hætta við að hætta við embættið. Hvor um sig gat farið varlegar í fullyrðingar sínar. Ólafur Ragnar gat sagt „Mér vitanlega hefur …“, en gerði ekki. Dólgar eru vanir að geta striksað um berrassaðir og fullyrt hvað sem er. Kjósendur eru sauðir, kyssa enn þann vönd, sem sárast beit. Leita skjóls þá þeim, sem einbeittast ræna öllum þjóðarauði.
Torsótt hundahreinsun

Kannanir MMR og Gallup á fylgi flokkanna eru nánast samsíða. Smávægilegur munur er á tímasetningunni, Gallup-könnunin 14-22.apríl og MMR-könnunin 22.-26.apríl. Báðar eiga þær að ná til afleiðinga aflandseyjamála. Samkvæmt þeim hafa Píratar 27-29% fylgi, Sjálfstæðis 27-28%, Vinstri græn 14-18%, Framsókn 11%, Samfylking 8-10% og Björt framtíð 3-5%. Það stingur í augu, að flokkar spillingar hafa ekki tapað fylgi frá marzkönnunum, Píratar hafa tapað og Vinstri græn unnið á. Fréttir af spillingu og svínaríi hafa ekki fælt fleiri kjósendur frá bófunum. Hafa fundið sinn botn í 40%, fara ekki neðar. Pólitísk hundahreinsun verður torsótt.
Landlausa forsetafrúin

Hjónabandið á Bessastöðum er sérkennilegt. Ólafur Ragnar hefur aldrei spurt Dorrit Moussaieff, hvar hún eigi heima. Taldi hana eiga heima í Bretlandi, en Bretland kannast ekki við hana. Hefur aldrei spurt hana, hvort fjármál hennar gætu skaðað embætti forsetans. Taldi hana ekki eiga aflandspeninga. En hún höndlar ekki bara með föðurarf sinn í skattaskjóli, heldur er hún líka sjálf skráð fyrir slíku fé. Forsetafrú Íslands ferðast á íslenzkum diplómatapassa, en á hvergi heima og veit ekkert um eigin peninga. Er ekki að verða efni í sögu af Mata Hari 21. aldar? Hvurslags no-no-no-no-no hjónaband er þetta á Bessastöðum?
Nei, nei, nei, nei, nei – og þó

Virtasta dagblað Þýzkalands, Süddeutsche Zeitung, stærst á eftir Bild Zeitung, gerir grín að Ólafi Ragnari forseta. „Nein, nein, nein, nein, nein – oder doch“ segir það yfir þvera forsíðu. Verra verður það ekki. Arthúr Björgvin Bollason fékk erfiðar spurningar á fyrirlestri sínum í München og segir: „Það, sem Íslendingar ættu að fara hugsa um, er, að þessir atburðir síðustu missera, og núna með forsetann á forsíðu stórblaðs, hafa skapað mynd af þjóðinni, sem er farið að minna á einhvern frumstæðan þjóðflokk“. Ólafur hefði getað byrjað setningu sína á orðunum: „Mér vitanlega hefur …“ Tapaði sans fyrir takmörkunum sínum og varð þjóðinni til skammar.

Süddeutsche Zeitung
Taktísk hugsun

Í stöðu aðdraganda forsetakosninganna geta fylgismenn Andra Snæs hugsað dæmið á ýmsa vegu. Sumir segja hann sinn mann með skýra sýn. Þeir muni standa með honum í kjörklefanum. Aðrir segja hann skorta séns. Betra að kjósa næstskásta kostinn til að fella drekann. Taktísk hugsun, góð eða vond eftir atvikum. Fátt er vitað um Guðna, en fólk telur hann tæpast nálgast Ólaf Ragnar í skepnuskap. Sú hugsun er eins konar frumstæð útgáfa af raðvali, Andri Snær nr. 1 og Guðni nr.2. Búið að gefa sér, að kostur 1 náist ekki, og fara beint í kost 2. Því miður virðist Guðni sýna lítinn áhuga á nýrri stjórnarskrá og náttúru Íslands. Það er vont.
Logið um innhaldið

Leyniskjölin úr TTIP leynisamningunum sýna ekki bara yfirgang stórfyrirtækja. Sýna líka, að framkvæmdastjórn Evrópusambandsins laug að þingi sambandsins um stöðu mála í viðræðunum. Eftir uppljóstrun Greenpeace má búast við, að allt fari á hvolf á þinginu og úti um alla Evrópu. Jean-Claude Juncker, forstjóri sambandsins, verður enn einu sinni kjöldreginn fyrir svindl og svínarí. Skiptir okkur máli, því Ísland er aðili að viðræðum um TISA, hliðstæðan leynisamning á Fríverzlunarsvæðinu. Alltaf kemur skýrar í ljós, að TTIP og TISA fela í sér, að auðræði stórfyrirtækja leysir lýðræði af hólmi. Þessir samningar eru landráð.

FRÉTTIN
Ríkinu kennd markaðsfræði

ETA, Eftirlitsstofnun EFTA-ríkja, varar íslenzk stjórnvöld við að niðurgreiða orku til stóriðju. Samræmist ekki samstarfi Evrópuríkja. Orku skuli selja á markaðsverði. Leggur fram línur um verklag til að finna markaðsverð. Tilefnið er Kárahnjúkavirkjun. Niðurgreiðir orku til Alcoa Fjarðaáls samkvæmt fjörutíu ára landráðasamningi. ETA vill, að strax verði hafið ferli til að leiðrétta orkuverðið. Ríkið hefur einn mánuð til að fallast á þá kröfu. Að öðrum kosti muni ETA opna formlega rannsókn um næstu áramót. Að venju kemur allt réttlæti á Íslandi frá Evrópu. Án aðhalds að utan væri stolið hér öllu steini léttara.
Guðni getur fellt Ólaf

Reynist skoðanakönnun Frjálsrar verslunar rétt, markar hún þáttaskil í slagnum um forsetaembættið. Fáist svipuð útkoma frá ábyrgum og viðurkenndum aðila, þarf að hlusta á upplýsingarnar. Könnunin bendir til, að Guðni Th. Jóhannesson eigi möguleika á að leggja Ólaf Ragnar Grímsson. Andri Snær Magnason er hins vegar með mun minna fylgi, þótt allir þrír skari fram úr öðrum. Þá kæmi sterklega til álita, að Andri Snær dragi sig til baka til að efla líkur Guðna. Hann er álitinn eins konar miðjumaður, sem flestir sætta sig við. Að vísu á hann eftir að tjá sig um stórpólitísk mál. En Andri Snær er talinn of róttækur og Ólafur Ragnar dinglar í snöru skrautlegrar tækifærastefnu.
Lýðræðistýran dofnar

Flest bendir til, að sem heild vanti Íslendinga reisn til að endurreisa lýðræði í rústum auðræðis. Bakslagið hófst, þegar hálf þjóðin kaus bófaflokka 2013 til að stjórna landinu. Enn hafa bófaflokkarnir þriðjungs fylgi, þótt gegnrotið innihaldið megi öllum ljóst vera. Útifundir á Austurvelli fjara smám saman út. Klappstýra útrásarinnar og varðhundur auðgreifa verður endurkjörinn forseti. Í haust hefja bófarnir brunaútsölu á eigum þjóðarinnar. Enn er árlega stolið tugum milljarða undan skiptum í þjóðarbúinu. Í næstu alþingiskosningum fórna auðgreifar milljarði til að hindra endurreisn lýðræðis úr rústum auðræðis.
Brunaútsalan mikla

Þrá Bjarna Benediktssonar aflendings í hraða brunaútsölu ríkiseigna fer saman við þrá hans í frestun kosninga. Vill vera fjármálaráðherra, þegar handvalin brunasölunefnd hans höndlar með einkavæðinguna. Í brunaútsölunni er meiningin að selja 500 milljarða eignarhald á Landsbankanum og Íslandsbanka. Á sama tíma og selja þarf 300 milljarða stöðugleikaeignir og erlendar krónueignir. Ljóst er, að aflendingar einir geta boðið í svo gífurleg verðmæti. Þar mun margt fara fyrir slikk og það er stefna Bjarna. Ekki liggur á að selja allt þetta í grænum hvelli. En hagsmunir Bjarna og félaga hans ganga fyrir hagsmunum þjóðarinnar.
Góð Von í Hafnarfirði

Frambærilegu veitingahúsin í Hafnarfirði eru orðin tvö. Auk Tilverunnar í miðbæ er komin Von við fiskihöfnina. Von er skemmtilegar hönnuð sem matarhús og með opið inn í eldhús. Bæði feta troðnar slóðir í matreiðslu. Tilveran með fleiri fisktegundir. Bæði hafa þau fisk dagsins. Á Von fékk ég léttsaltaðan þorsk og í annað skipti lauksteikta löngu, hvort um sig á 1900 krónur í hádegi, gott verð. Hvort tveggja var lítillega ofsteikt, en bara lítillega. Bergmál er á Von og hávær tónlist í samkeppni við skvaldrið. Mætti gjarna fá hljóðdempandi plötur í loftið. Fullt hús í hádeginu, mjög gott í miðri viku í 27.000 manna svefnbæ.
Tortóla inn á hvert heimili

Dagur verkalýðsins kallar á slagorð, er hæfa hagfræðingum Alþýðusambandsins, sem tóku trú á úreltu brauðmolatilgátuna. Slagorð, sem varpa ljósi á mikilvægi Salek-samkomulagsins, er bindur launafólk í fjötra. Stétt með stétt, eins og hjá Mussolini heitnum. Nú fossa árlega tugir milljarða framhjá skiptum búsins. Með hækkun í hafi hverfa þeir inn í skattaparadísir aflandseyja og koma hvergi fram í hagtölum. Engir brauðmolar hrynja af borðum auðgreifanna. Slagorð Gylfa og félaga gætu verið: Stétt með stétt! Séra Jón má græða á daginn og grilla á kvöldin! Græðgi er góð! Ég mæli þó með skiltinu: Tortóla inn á hvert heimili!
Þungbært Evrópusamband

Hef lengi verið hlynntur Evrópusambandinu. Varð þó þungbært á tíma José Manuel Barroso, er orðið óbærilegt á tíma rónans Jean-Claude Juncker. Lengst var það málsvari neytenda, almennings og réttlætis. Undir Barroso og Juncker hefur það hins vegar hallazt að auðhringum. Gengur svo langt, að í kyrrþey er verið að búa til samning um að jafnsetja auðhringa þjóðríkjum. Endar með yfirtöku þeirra á Evrópu eins og gerðist í Bandaríkjunum. Þjónkun við peninga og peningamenn gerði Evrópusambandið að skrímsli í samskiptum við Grikkland. Evrópa er þannig litlu skárri en Ísland, sem tekur sjálfstæðan þátt í landráðum TISA-viðræðna.
Sæluríki séranna

Sértu séra Jón er ævin fín. Eigirðu fé, geturðu skipt því í gjaldeyri, sem Jón getur ekki. Eigirðu ekki fé fyrir gjaldeyrinum, færðu lán, sem þú flytur á nýja kennitölu og lætur þá gömlu verða gjaldþrota. Sértu Jón biskup, færðu lánið bara án veðbanda, sem Jón getur ekki. Þú færð bankann til að semja við Mossack Fonseca um aflandsreikning. Sértu séra Jón færðu tilboð frá Seðlabankanum um 20% álag ofan á summuna, ef hún er flutt heim, sem Jón fær ekki. Sértu séra Jón gerist þú hrægammur, kaupir hlut í gjaldþroti bankans fyrir skít og kanil. Færð þá sem kröfuhafi feitan afslátt af stöðugleikagjaldi. Hér er sæluríki séranna.
Engar blautar tuskur

Grunnþjónusta á að vera á vegum ríkisins, þar á meðal heilsa og samgöngur. Með samgöngum á ég við vegi, raflínur, símalínur, internet og flugvelli. Afturkalla ber hlutafélagavæðingu Landsvirkjunar, Landsnets, grunnnetsfyrirtækja, Símans og Isavia. Einnig á ríkið að reka allar heilsugæzlustöðvar og spítala. Þá ber ríkinu að rjúfa fáokun samráðsfyrirtækja á atvinnugreinum á borð við banka, tryggingar og olíu. Það gerist með yfirtöku eins olíufélags, eins banka og eins tryggingafélags. Þegar fylgislaus ríkisstjórn er á síðustu metrum, má ekki eyða orku í blautar tuskur í andlit fólks. Hvorki reyna að einkavæða Landspítalann né Landsnet.
Ópólitískir kjósendur

Flestir, sem fylgjast pínulítið með pólitík, gera sér grein fyrir stöðu Bjarna Benediktssonar. Gætir ekki kjósenda eða kosningaloforða sinna. Einbeitir sér að þjónustu við ættingja sína og aðra auðgreifa. Fylgið hrynur samt ekki og hann fær jafnvel ábót, þegar Framsókn tapar fylgi. Kjósendur flokkanna tveggja eru ekki pólitískir. Munurinn er, að Framsókn er þjóðrembdari. Kjósendur þeirra fylgja sínu liði eins og áhugafólk um fótbolta. Raunar hefur Flokkurinn juðast frá hruni úr 40% fylgi niður í 25%. Afrek út af fyrir sig, sem ekki má vanmeta. Vonandi leiða fréttir úr skattaskjólum til, að botninn færist enn neðar, í 20%.
Hreyfing á fylginu

Skoðanakönnun MMR var tekin áður en leki tengdi Ólaf Ragnar við skattaskjól. Segir því fátt um fylgi hans núna. Þá var bara vitað, að hann er gamalgróinn tækifærissinni og afturhaldsinni úr Framsókn. Andvígur nýrri stjórnarskrá og auðlindarentu. Sundrungarafl þjóðarinnar, margsaga um mikilvæg mál, klappstýra útrásar og málvinur einræðisfauta. Ekki var vitað um gimsteinaviðskipti Dorrit. Annast fjármál föður síns heitins, frægs smyglara, án þess að vita neitt um þau. Er sem forsetafrú ekki skattborgari í landinu. Þeytist samt frí og frjáls á diplómatapassa. Lekinn kom hreyfingu á fylgið, sem ekki hefur enn verið mæld.
Vinstri villugötur

Vinstri stefnu verður ekki bjargað með upptöku hægri sinnaðra viðhorfa. Slíkt grefur undan hornsteinunum. Þannig fór fyrir Blair-ismanum í Bretlandi, kratar misstu hina siðferðilegu kjölfestu. Corbyn sækir hana aftur. Þess vegna út með Árna Pál og aðra Blair-ista. Vinstri stefna bjargast ekki heldur með vinstri sveitaframsókn, sem treður inn á okkur álverum í krummaskuð. Þess vegna út með Steingrím og aðra framsóknarmenn. Líka út með alla sérvitringa, sem geta ekki unnið með öðrum, út með Ögmund og aðra slíka. Þetta er sjálft afturhaldið. Píratar hirða lungann úr vinstra fylginu, af því að þeir skilja unga fólkið.
Furðulegur ruslahaugur

Frumvörpin 77, sem ríkisstjórnin segist þurfa að fá samþykkt fyrir kosningar, eru furðulegur ruslahaugur. Fyrirferðarmest eru þau frumvörp, sem eru alls ekki til, hafa ekki verið samin. Listinn er sýndur til að tefja kosningar. Draga þær fram á næsta vor. Nokkur frumvörp eru þó fagleg, einkum evrópskar tilskipanir, sem þola stjórnarskipti. Svo eru frumvörp rugludallanna, Ragnheiðar Elínar og Eyglóar, sem koma engu í verk. Verri eru beinlínis hættuleg ofstækisfrumvörp Kristjáns Þór og Illuga. Vilja kyrkja heilsu og skóla og einkavæða rústirnar. Eldfimast verður fjárlagafrumvarp Bjarna, svanasöngur einkavinavæðingar hans.
Heimsmet í spillingu

Sumir hafa lengi komið milljörðum í skjól með hækkun í hafi í utanríkisverzlun. Aðrir geta gengið í banka fyrir gengishrun, skipt lánsfé í gjaldeyri og komið honum í skjól. Öll glæpastarfsemin er enn á fullu. Menn gerast síðan hrægammar, kaupa bankaskuldir fyrir slikk og verða kröfuhafar. Sem slíkir hafa þeir fengið bónus hjá þjóðinni upp á milljarða króna. Fá afslátt af stöðugleikaframlagi upp á milljarða króna. Ryðja heilbrigðum rekstri úr vegi og innleiða fólsku sína í atvinnulífið. Hafa ekki verið rukkaðir um skattaskil né látnir útskýra hvarf á fengnu lánsfé og öðru kennitöluflakki. Ríkisstjórnin stjórnar þessu heimmeti.
Bjarni er kóngulóin

Bjarni Benediktsson skipaði einkavæðingarnefnd, sem á að starfa „í hæfilegri fjarlægð frá ráðuneytinu“. Kónguló ríkisstjórnarinnar ræður ekki lengur við klær sínar. Sér fram á hrun ríkisstjórnarinnar í næstu kosningum. Vill klófesta sem mest af ríkinu fyrir sig og sína. Pólitíska ógeðið hvarf ekki með Sigmundi Davíð, sem var bara vitleysingur. Kóngulóin gráðuga er Bjarni Benediktsson aflandseyingur. Tryggir hag þeirra, sem forðuðu lánsfé undan endurgreiðslu með kennitöluflakki. Þeir geta mokað gjaldeyri úr bönkum, falið í skattaskjóli og notað stöðugleikafríðindin til að gína yfir enn stærri hlut samfélagsins.
Verbúð 11 poppuð upp

Fyrrum Verbúð 11 er orðin „Lobster & Stuff“, líklega að undirlagi markaðsstofu. Staðurinn poppaður upp með skrítnu veggfóðri, skipt út eigendum og starfsliði. Samt er maturinn áfram góður. Fiskur dagsins í hádeginu var ágæt langa á 2.300 krónur, frekar naumt skömmtuð. Gæðin á pari við ýmsa aðra góða fiskistaði í miðborginni. Hægt væri að kalla staðinn Humar á íslenzku, en tæpast Lobster á ensku, því hér er enginn Lobster, bara Langoustines. Samt á staðurinn einkum að höfða til túrista. Á kvöldin er dágóð umferð þeirra, en lítil í hádeginu, en þá slæðist inn heimafólk. Starfsfólk í sal talar núna íslenzku, sem er gott fyrir okkur gamla fólkið, en úr eldhúsinu heyrist amerískan.
Andri Snær er málið

Mér sýnist Guðni Th. vera fallinn á tíma út af japli, jamli og fuðri um framboð sitt. Mér sýnist fésbókin sýna, að Andri Snær sé sá, sem muni fella pólitíska kameljónið Ólaf Ragnar. Þið framsóknarmenn og aðrir þeir, sem hatið náttúru landsins, verðið bara að sætta ykkur við það. Þetta skýrist náttúrlega betur næstu daga, þegar alvöru fylgiskannanir fara að birtast. Fólk er allt í einu búið að fá nóg af íslenzkum pólitíkusum, hræsni þeirra og lygi, sjónhverfingum og spillingu. Þar á meðal er fólk búið að fá nóg af innantómu blaðri Ólafs Ragnars. Hann er bara til leiðinda, nema sem grínfígúra í bandarískri músík.
Bjarni þarf meiri tíma

Fjármálaráðherra hefur límt sig við stólinn. Er að vinna tíma til að koma meiru af eignum ríkisins til ættingja og auðgreifa. Frægast er, þegar Landsbankinn var nánast látinn gefa Borgun. Nýjasta dæmið er ívilnunarsamningur við Matorku. Öll verk Bjarna Benediktssonar snúast um að færa fé frá þjóðinni til auðgreifa. Til þess þarf hann meiri tíma. Fylgi ríkisstjórnarinnar er að vísu komið niður í þriðjung kjósenda. Samt streitist Bjarni við. Lýgur því, að kosið verði í haust, en setur óaðgengileg skilyrði. Hann mun þrjóskast við fram á næsta vor. Gefur honum færi á að misnota fjármálaráðuneytið enn frekar en orðið er.
Frosið blóð í formönnum

Mikil er meðvirkni formanna þriggja stjórnarandstöðuflokka á alþingi. Vinstri græn, Samfylking og Björt framtíð láta segja sér, að ekki sé enn búið að ákveða kjördag. Að tortólingur hyggist semja fjárlög. Að fyndinn forgangslisti 76 mála sé forsenda kjördags í haust. Árni Páll fagnar bara, að málaskrá sé komin fram. Illugi Jökulsson spyr réttilega: „Fyrirgefiði – en rennur yfirleitt í þessu fólki blóðið?“ Hér er allt á hvolfi: Tveir tortólingar enn ráðherrar. Algert minnisleysi um allt, nema að skattur sé greiddur af gleymdum eignum. Framsókn hefur ekki enn sagt af sér. Krafan á að vera: Kosið verði strax, ekki í haust.
Sinnuleysi um summur

Fróðlegt. Ólafur Ragnar Grímsson tengist aflandsfélagi á Tortóla. Í viðtali við Christiane Amanpour á CNN sagði hann „No, no, no, no, no“. Síðan kemur í ljós, að forsetafrúin á föðurarf í aflandsfélagi á Tortóla. Sagði sig frá íslenzku lögheimili og fluttist til London til að höndla með fjármál sín. Móðir hennar veit ekkert um félagið og forsetafrúin sjálf veit ekkert um rosalegar árlegar tekjur sínar af Tortóla. Sinnuleysi um fé. Líkist íslenzkum tortólingum, sem muna fátt um félög sín, annað en að fullir skattar hafi verið greiddir. Eina forsetafrú heims, sem ekki greiðir skatta í landi forsetans. Ísland í dag.
Nýtum vinninginn betur

Því hærri sem laun eru, því meiri verður velta í samfélaginu, skatttekjur hærri og velmegun þéttari. Minna aflögu hjá græðgiskörlum til að fela í skattaskjóli á aflandseyjum framhjá þjóðarbúskapnum. Uppgangur í ferðaþjónustu er of mikill og mun enda með ósköpum. Því er gullið færi á að draga úr aukningu ferðafólks og hækka tekjur starfsfólks. Þannig flæðir aukin velmegun almennings um allt, eflir verzlun og þjónustu. Þannig aukast líka skatttekjur fyrir spítala og heilsugæzlu. Ekki halda tekjum láglaunafólks niðri með innflutningi þræla. Við þurfum innspýtinguna, en græðgiskarlar Flokksins halda henni fyrir sig eina.
Merkisberi fátæktarstefnu

Borgin er stærsti eigandi Strætó. Sem slíkur stendur hún fyrir tilraunum Strætó til að halda niðri launum bílstjóra. Taxtar þeirra eru of lágir eins og raunar allra lágstétta. Því vilja menn ekki keyra Strætó. Í staðinn er ráðið fólk frá Austur-Evrópu. Vinsæl aðferð við að halda niðri launum í landinu. Ég efast um, að það verði borgarstjórn til gæfu að ofsækja láglaunafólk. Aukin eftirspurn eftir fólki á að hækka laun, svo einfalt er markaðslögmálið. Með dólgaleiðinni er borgin að loka lágstéttirnar inni í gildru fátæktar. Lætur glepjast til að gerast merkisberi hins fjölþjóðlega kapphlaups þriðja heimsins niður á botninn.
Timbraðir ferðastaðir

Sérkennilegir eru þessir timburpallar og timburstigar, sem reistir hafa verið við ferðamannastaði. Áberandi á Þingvöllum, við Gullfoss, á Hveravöllum og raunar miklu víðar. Allt þetta timbur stingur í stúf við umhverfið og er þar að auki rosalega hált í bleytum við frostmark. Það hlýtur að vera hægt að hanna umhverfisvænni varnir við ágangi fólks, til dæmis með steinum og hraunhellum. Líklega verður rótað til í þessum málum, þegar búið er að losna við verkfælna Ragnheiði Elínu Árnadóttur ráðherra. Þá verður gott að hafa alla hönnun við ferðmannastaði miklu nákvæmari og umhverfisvænni og einkum þó fegurri en núna.