arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ætla sko að sjá það

Katrín hyggst leiða stjórn fimm ráðherra Sjálfstæðisflokksins og fjögurra annarra ráðherra. Jafnframt hyggst hún innleiða betri siði í ríkisstjórn en hafa ríkt um áratugi. Andersen og aðrir últra hægri ætla að haga sér eins og venjulegt fólk, vera góð við aðra og sjá um smælingjana. Ég ætla sko að sjá það. Brynjar hyggst vinna fyrir ráðherraembætti með því að hætta furðuskrifum á fésbók. Nytsamir sakleysingjar Vinstri grænna ætla að bjarga helmingaskiptaflokkunum og pressa siðblinduna úr þeim. Ætla sko að sjá það. Ráðherrabófar Sjálfstæðis koma ferskir úr annarri ríkisstjórn, þar sem þeir völtuðu kruss og þvers yfir samstarfsfólkið.
Taka sundur bílvélar

Þýzka skólakerfið er töluvert frábrugðið því íslenzka. Ekki er lögð eins mikil áhersla á stúdentspróf, en meiri á iðnnám. Úr því fer fólk í tækninám og síðan í verkfræðiháskóla. Þess vegna blómstrar fíniðnaður í Þýzkalandi. Til dæmis optík, sem lýsir sér í furðutækjum sem þrædd eru gegnum þröngar æðar inn í hjartað. Læknar sjá aðgerðir sínar í örsmáum myndavélum á þráðunum. Þótt fjöldaframleiðsla hafni yfirleitt í láglauna austurlöndum fjær, hafnar hinn nákvæmi fíniðnaður í hæstlaunuðu Þýzkalandi. Friðlausir strákar, kargir í bóknámi, eru fremur látnir taka sundur bílvélar, þar sem handæði þeirra þroskast yfir í ýtrustu handlagni.
Engar skrautfroður

Þrír Frakkar hjá Úlfari hafa gengið upp og niður. Meira upp að undanförnu. Hér er meira úrval af fiski dagsins en á öðrum fiskistöðum. Rauðsprettan er ætíð fín og lyktarlaus og þorskur er á hverjum degi. Einnig er á boðstólum hrefnukjöt og frábær svartfugl. Innréttingar hafa verið óbreyttar frá upphafi, einstaklega notalegar. Úlfar Eysteinsson er að mestu hættur að elda, en sonur hans, Stefán Úlfarsson, heldur uppi merkinu. Eldamennskan er að mestu leyti hefðbundin án mikillar áherzlu á nouvelle. Engar skrautfroður, fremur kartöflur og hrásalat í meðlæti. Frekar dýrt í hádeginu, um það bil 3.050 krónur fiskréttur í hádeginu.
Sambræðsla afganganna

Vinstri græn eru sambræðsla úr afgöngum, sem vildu ekki ganga í Samfylkingu krata á sínum tíma. Enn er þar hluti flokkseigendafélagsins gamla, bæði sveitagrænir og borgargrænir. Áberandi voru þjóðernissinnar, arfur frá gegnherílandi. Þar eru líka konur, sumar harðir femínistar úr Kvennalistanum. Þetta er sundurlyndur hópur, sem gengur fullur trega í fótspor Katrínar yfir skörina til íhaldsins. Sumt af þessu fólki var alltaf íhald, bara vinstra íhald. Annað telur sig enn vera til vinstri. Óhugsandi er að allir þessir hópar samþykki orðalaust að verða íhald í rúminu með heilum bófaflokki Bjarna. Meiriháttar kattasmölun er í gangi.
Köttum smalað

Margir vilja vera lausir við Panamaprinsa í ríkisstjórn. Þar á meðal ýmis Vinstri græn. Flokkurinn er klofinn á Reykjavíkursvæðinu og landsbyggðinni. Ferð Katrínar um frumskóga íhaldsins styðja þjóðernissinnar og flokkseigendafélagið. Grænir, kvennó og vinstri eru henni andvígir. Smölun katta verður erfið og var ekki lokið um hádegi í dag. Að því búnu getur flokkurinn skipt um nafn og kallað sig Hægri svört. Katrín Jakobsdóttir er í ógöngum, hvora leiðina sem hún velur. Þetta er í þriðja sinn, sem hún reynir stjórnarmyndun og nálgast að verða talin óhæf til slíkra verka. Við getum því enn reiknað með mestu íhaldsstjórn allra tíma.
Flýið sem fyrst

Katrín Jakobsdóttir var með tilraun til íhaldsstjórnar að gera bófaflokk Panama-prinsins ásættanlegan. Hún opnaði dyrnar fyrir ráðherraveldi bófaflokksins, þar sem fimm ráðherrar hans gera það, sem þeim sýnist. Festir í sessi þjófræði, sem hefur ríkt hér frá upphafi fullveldis með Hannesi Hafstein. Tugmilljörðum verður stolið frá þjóðinni á hverju ári. Margir kjósendur Vinstri grænna eru ekki hressir með það. Verða þeir kýldir í kaf af vinum kvótagreifa? Breytingasinnar munu eiga í vök að verjast í kosningum á næstu árum. Katrín Jakobsdóttir reynir að geirnegla veldi íhaldsflokka yfir þjóðinni. Hér verður aldrei breyting, hvað þá bylting.
Ofurmáttur íhaldsflokkanna

Þegar mest var þörfin á breytingum í stjórn landsins, reyndust margir kjósendur hrökklast í skjól stöðnunar. Þess vegna fylgir 35 þingmanna hópur íhaldsflokkunum þremur, Sjálfstæðis, Vinstri grænum og Framsókn. Breytingasinnuðum flokkum tókst ekki að ná meirihluta, bara 28 þingmanni. Þar hafna menn flokki Sigmundar, svo að þingmannatalan fer niður í 21 mann. Með því að draga Vinstri græna yfir til sín, færi þingmannatalan upp í 32 manna meirihluta. Þess vegna er kominn tími til að breytingahópurinn tali í alvöru við 4 þingmanna Ingu Sæland. Bara bull er, að hún sé óstjórntæk. Hún er beinlínis forsenda stjórnar breytingaflokka og alþýðuvina.
Uppáhalds-ríkisstjórnin

Svona lítur út upphalds-ríkisstjórn mín: Katrín forsætis, Birgitta utanríkis, Inga Sæland velferðar, Þorgerður Katrín fjármála, Lilja Alfreðs innanríkis, Helga Vala dómsmála, ein kona á hvern hinna sex flokka og svo einhverjir kallar til uppfyllingar og kaffihitunar. Tími þeirra er liðinn að mestu, svo að brýnt er að hafa karlakvóta. Albaníu-Valdi flytur inn fallaxir. Katrín sættir alla ráðherrana og gefur gleðipillur í morgunmat, Birgitta sér um, að Íslandi sé hrósað nærri daglega í erlendum fjölmiðlum, Inga fær að framkvæma 100 milljarða fátækrahjálp, Þorgerður passar aurana og svo framvegis. Þessi ríkisstjórn verður alger bomba og Áslaug Arna má vera kirkjuráðherra með bagal og mítur.
Íhaldið smellpassar

Kosningarnar kölluðu á íhald og fengu það. Vinstra íhald, hægra íhald og miðju íhald opið í báða enda. Fengu öruggan meirihluta og eru að mynda stjórn. Eins og aðrir íhaldsflokkar eru þeir sammála um margt. Láta kvótagreifa í friði. Hafa stjórnarskrána áfram læsta í skúffunni. Láta vinnslu búvöru í friði. Fá stóriðju í kjördæmin. Láta krónuna og verðbólguna í friði. Hafna öllum breytingum, sem órólegir flokkar hafa stundum verið að leggja til. Pólitíkin verður eins og í gamla daga, þegar byrjað var á að skipta ráðherraembættum og endað á fögrum orðum um fróun lýðsins, sem síðan verða sett í nefnd. Smellpassar við þjóðarviljann.
Partur af íhaldinu

Meginásar stjórnmálanna eru ekki lengur vinstri-hægri, heldur breytingar-íhald. Þrír flokkar hafna breytingum, hafa 35 þingmenn og eru að mynda íhaldsstjórn. Fjórir flokkar breytinga hafa 21 þingmenn og ná ekki meirihluta. Þrír þeirra eru komnir í samstarfshóp, en hafa ekki talað við fjórða flokkinn, Flokk fólksins. Skrítið er, að flokkur fátækra skuli ekki teljast stjórntækur. Breytingahópurinn þarf að ná Vinstri grænum yfir til sín til að vera í meirihluta. Og það virðist ekki vera gerlegt. Þeir, sem vilja breytingar á þjóðfélaginu, geta því framvegis ekki lengur reiknað með Vinstri grænum. Þau eru orðin vinstri partur íhaldsins.
Innræktuð ómenni

Íslendingar eru innræktuð ómenni. Þrælalýður, sem hefur látið sýslumenn lemja sig svipum og prestana nauðga sér út undir vegg öldum saman. Væri hér í landi alvöru þjóð, til dæmis Frakkar, væri fólk ekki að nöldra í bloggi og fésbók. Hér væri búið að leggja tuttugu manns undir fallöxina, reka alla auðbófa til aflandseyja, frysta eigur þeirra, afhenda fólkinu fiskiskipin, hafa embættisbófa til sýnis í húsdýragarðinum. Búið að þekja Stjórnarráðið, Hæstarétt og Seðlabankann úr kúaskítsdreifurum. Landið yrði á augabragði forríkt eins og Frakkland varð eftir frönsku byltinguna. Alvöru ríkisstjórn héldi til og ynni í tjöldum á Austurvelli.
Besta bófaþjóðin

Íslenzka þjóðin er besta, fyndnasta og afslappaðasta þjóð í heimi. Bófakjósendur kjósa hér bófaflokka til að stjórna landinu í þágu ofurbófa fjármála. Mestur hluti þjóðartekna er afhentur ofurbófum framhjá hagtölum. Allt byggist þetta á bófakjósendum, sem nú hafa í kosningum falið þremur pólitískum bófaflokkum að sjá um frekari þróun þessa séríslenzka hagkerfis víðtæks þjófnaðar. Er ferðabransinn hrynur, mun rísa hér ný þjóðarauðlind. Hún felst í að bófakjósendur verða klæddir upp á skrípó og hafðir til sýnis sem bófaþjóðin, sem fól pólitískum bófum að sjá um, að fjárhags-bófar einir njóti þjóðarauðsins. Undir forustu Vinstri grænna! 😆
Skattsvik kvótagreifans

Frásögn Fréttablaðsins af skattsvikum Kristjáns Vilhelmssonar kvótagreifa sýnir yfirgengileg forréttindi ríkra fram yfir fátæka. Hann telur ekki fram árum saman, án þess að Skattrannsóknastjóri geri neitt. Þegar hún loksins fer að fálma inn í málið, fær Kristján bara brot af sektum fátæklinga. Stéttaskipting ofurríkra og fátækra er að nálgast fullkomnum hér á landi. Ríkir koma fjármagnseigum sínum úr landi afskipta- og átölulaust og borga helmingi minni tekjuskatt en fátækir. Svo fílósóferar Viðskiptablaðið, að hinir ríku hljóti að flýja land, ef hreyft sé við þessu úldna kerfi. Á sama tíma eru pólitísku bófaflokkarnir að semja um ríkisstjórn.
Flókin ferð Katrínar

Flókin ferð Katrínar Jakobsdóttur um vígvöll stjórnarmyndunar hefur ekki verið gerð mér skiljanleg. Fleiri eru kjaftstopp. Ein skýring er, að hún þurfi að gera Ingu Sæland og Þorgerði Katrínu húsum hæfar í heimi vinstra fólks, sem tönnlast á, að Inga sé ómöguleg og bak við hana sé einhver Magnús beint frá Kölska. Slíkir einblínendur á hælisleitendur þurfi að koma inn í hausinn hjá sér, að verri en Inga séu Panama-prinsarnir Bjarni og Sigmundur Davíð, svo og bófaflokkur Bjarna. Það sé semsagt verið að mýkja háværustu vargana í vinstri flokkunum fyrir síðari stjórnarviðræður við Flokk fólksins og Viðreisn. Dauft vona ég enn, að svo sé.
Allt í plati alls staðar

Játa, að ég er skák og mát. Fyrst myndar Katrín vinstri stjórn með Sigurði Inga. Að málefnum fullræddum og almennri gleði segir hann: „Allt í plati.“ Þá reynir hún að mynda íhaldsstjórn með Sigurði Inga og Bjarna Ben. Strax er farið að rífast um, hver megi vera forsætis. Málefnin skipta litlu. Kannski er þetta allt bara einhver leikhúsfarsi: „Katrín myndar stjórn með hinum eða þessum.“ Flest fólk er bara kjaftstopp og ég er hér með að verða það líka. Betra er að snúa sér að mat og veitingahúsum eða jafnvel útlöndum, sem fáir Íslendingar nenna að lesa um. Plottin og pælingarnar eru stjarnfræðilegri en var í Vatíkaninu í gamla daga.
Ræða stóla – ekki málin

Þegar Katrín Jakobsdóttir var að reyna að mynda svokallaða vinstri stjórn, fór allur tíminn í málefni. Hvaða flokkur yrði að gefa eftir hvaða mál. Ekkert var byrjað að ræða um ráðherrastóla, þegar viðræðurnar flosnuðu upp af óskiljanlegri ástæðu. Nú þegar hún er að ræða við gamla Fjórflokkinn um íhaldsstjórn, er byrjað að rífast um, hver eigi að vera forsætis. Segir allt sem segja þarf um gæðamuninn á þessu tvenns konar mynztri. Annars vegar var verið að tala um brýnar breytingar og hins vegar er verið að tala um stóla. Ef niðurstaða fæst úr þessari lotu númer tvö, munu Vinstri græn veslast upp. Rétt eins og Björt framtíð og Viðreisn gerðu.
Staðfesta í stöðnun

Íhalds-breytinga ásinn virðist vera orðinn mikilvægari í pólitíkinni en vinstri-hægri ásinn. Önnur tilraun Katrínar til stjórnarmyndunar snýst um stjórn Vinstri grænna, Framsóknar og Sjálfstæðis. Allt eru þetta íhaldsflokkar frá vinstri kanti yfir í hægri kant. Katrín vill Samfylkinguna með. Þá er þar saman kominn sjálfur Fjórflokkurinn í allri sinni dýrð, sem til skamms tíma deildi kjósendum sín á milli. Fyrsta alvöru fjórflokksstjórnin er fyrsta alvöru íhaldsstjórnin, geri aðrir betur. Í andstöðu verða þá Píratar, Viðreisn, Miðjan og Fólksins, flokkar breytinga. Voru kjósendur að biðja um þetta, staðfestu í stöðnun? Sennilegast.
Auðvelt reyndist ókleift

Skil sjálfur ekki og get því ekki útskýrt, hvers vegna Katrín Jakobsdóttir ræddi ekki líka við Ingu Sæland og Þorgerði Katrínu um aðild flokka þeirra að stjórn hennar. Þetta eru ekkert hættulegar konur né eru flokkar þeirra hættulegir. Inga er að vísu róttæk, en það er málefnaleg róttækni. Þorgerður er að vísu hægri sinnuð gegn pilsfaldarekstri í vinnslu búvöru. Eru ekkert flóknari samningamál en sambúð Vinstri grænna með Sjálfstæðisflokknum. Í ferli liðinna daga hljóta að felast einhver mistök, sem ekki hafa verið upplýst. BCFPSV er svo augljós og auðveld stjórnarmyndun, að nauðsynlegt er að upplýsa, hvernig hún klúðraðist.
Bófarnir komnir í spilið

Píratar, Miðflokkurinn og Flokkur fólksins þykja ekki ákjósanlegir félagar í fjölflokkastjórnum til vinstri eða hægri. Komið er í ljós, að Framsókn hugnast ekki að taka tvo síðarnefndu inn í stjórnarviðræðu og er þar á ofan efins um eins manns meirihluta með Pírötum. Er þá vísað í frumhlaup Björns Leví, sem hann dró síðan til baka. Á sama tíma hefur komið í ljós, að Sjálfstæðis er ekki heldur hrifinn af Miðflokknum og Flokki fólksins. Telur þá vera óróaöfl. Þess vegna reyna Vinstri græn og Framsókn að ná langsum íhaldsstjórn frá vinstri til hægri með samstarfi við Sjálfstæðis. Bófarnir verða áfram með puttana við stjórnvölinn.
Allt í patti

Hægri flokkar töpuðu kosningunum, en vinstri flokkar náðu ekki meirihluta. Ekki tókst að mynda slíka ríkisstjórn með Framsókn. Nýir flokkar Sigmundar og Fólksins skekktu myndina. Sjálfstæðisflokkurinn reynir efalaust að mynda stjórn með þeim og Framsókn. Útlit er fyrir frekar ósamlynda ríkisstjórn eftir langvinnt þjark. Þar sem Framsókn sleit viðræðunum, horfir dæmið þannig við, að hún hyggist ná sáttum við Miðflokk Sigmundar. Það verður skrautleg sátt og skrautleg stjórn með tveimur Panama-prinsum. Kjósendur verða næst að gera upp við sig, hvernig stjórn þeir vilja. Ekki mun lengi duga að niðurstöður kosninga verði endurtekið patt.
Burt með brask og bankamenn

Þurfum enga einkabanka á borð við þá, sem settu Ísland á hausinn 2008. Við þurfum hálfopinbera banka í líkingu við Sparisjóð Þingeyinga. Eða öllu heldur eins og þýzku Sparkassen, sem eru einn í hverju landi þýzka sambandsríkisins. Bara senda tvær konur þangað til að taka út regluverk sparikassanna þar og þýða á íslenzku. Sparisjóðir án hluthafa, sjálfseignarfélög eða í eigu sveitarfélaga, ríkis og lífeyrissjóða. Þar leggur fólk inn laun sín og lítil fyrirtæki veltu sína. Enginn ætlar sér að gleypa heiminn. Ekkert bankabrask í hlutabréfum verður leyft, allra sízt erlendis. Enginn bankamaður fær að koma nálægt neinu nema kaffivélinni.
Velferðin framkvæmd

Við þurfum að snúa við auknum stéttamun. Þurfum aftur auðlegðarskattinn, sem var lagður niður. Þurfum aukna auðlindarentu af öllum auðlindum lands og sjávar, af aflakvóta, af ferðaþjónustu og af orkufrekum iðnaði. Þurfum að færa þetta fé til almennings. Með því að hafa heilsuþjónustu og menntaþjónustu ókeypis. Með því að hækka ellilaun, örorkulaun og veikindalaun. Með því að gera ungu fólki kleift að eignast ódýrar smáíbúðir. Þurfum að stöðva skattsvindl, hækkun í hafi og falið þýfi í skattaskjóli aflandseyja. Máske þurfum við að færa yfir hundrað milljarða á ári með slíkum aðferðum samanlögðum. Og helzt þurfum við að eyða bófaflokknum.
Oflækningar

Oflækningar valda því, að einkarekstur reynist verða dýrari en ríkisrekstur í heilbrigðiskerfinu. Læknar setja upp færibandavinnu kringum dýrt tæki og moka síðan sjúklingum í gegn. Skattgreiðendur borga þetta eins og Landspítalann. Sjúkratryggingar Íslands eru sjálfvirk greiðsluvél fyrir einkarekstur. Klippir féð af rekstrarfé Landspítalans. Búnir eru til biðlistar, sem kalla á frekari einkarekstur. Kerfið er ekki lengur norrænt, heldur stefnir á ofurkostnaðinn í heilsumálum Bandaríkjanna. Sama er að segja í skólunum, Hraðbraut fór mjög illa, einnig Áslandsskóli, Keilir og fleiri. Einkarekstur er ávísun á aukin útgjöld.
Fleira sameinar en sundrar

Flokkarnir í stjórnarmyndun eru næstum sammála um ýmis brýn mál, sem skipta okkur máli. Fremst er auðvitað, að halda bófaflokknum frá ríkisstjórn eitt kjörtímabil. Næstfremst er að fjármagna opinbera heilsukerfið miklu betur. Hægt verður að opna fleiri skjöl og opna fleiri fundi fyrir almenningi. Ennfremur færa skattaþyngd frá fátækum til ríkra og afturkalla rán á tekjum gamlingja. Í ýmsum öðrum málum eru skoðanir einfaldlega of ólíkar til að sætta. Til dæmis aðildarviðræður við Evrópu og ný stjórnarskrá. Mál í sáttaferli eru hins vegar nógu mörg og mikilvæg til að ná auðveldu samkomulagi um þessa nýju ríkisstjórn Katrínar Jakobsdóttur.
Kaup og sala í pólitík

Í stjórnarandstöðu höfðu Píratar nokkur áhrif til langs tíma. Í stjórn hafa þeir meiri áhrif. Ekki er samt hægt að ætlast til, að áhrifin séu meiri en sem nemur þingstyrk. Geta þá aðeins staðið við loforðalistann, að þeir fái meirihluta. Því verða Píratar að sætta sig við, að lítill hluti málefna þeirra fái hljómgrunn í samsteypu. Þeir hafa þegar gefið eftir þjóðaratkvæði um framhald Evrópuviðræðna. Ný stjórnarskrá er ekki líkleg til að hafa mikinn framgang í samstarfinu. Þannig er pólitíska lífið. Píratar geta komið ýmsum málum fram, en verða að sætta sig við, að annað sitji eftir. Pólitík er kaup og sala milli flokka á málefnum.
Hefðbundin reddingastjórn

Katrín Jakobsdóttir og flokkarnir kringum hana hafa lært mikið frá misheppnaðri tilraun fyrir ári. Þá lak allt kruss og þvers, en nú mæla allir sömu möntru. Hún ætlar sér að mynda tæpustu mögulega meirihlutastjórn og veit, hvað til þess þarf. Upplitið á forustuliði flokkanna er mjög bjart og brosið nær út að eyrum. Þessi stjórn ætlar að standa í tvö kjörtímabil, átta ár. Jafnvel Sigurður Ingi er afar heiðríkur. Framundan er tími skelfingar hjá bófaflokknum, sem sér fram á ótalmörg ár úti í kuldanum. Nýja stjórnin hefur gefið sér að rífast ekki innbyrðis, heldur vera reddingastjórn að hefðbundnum hætti. Reddar velferð og ýmsum réttlætismálum.
Þolanleg eða glæsileg

Erfitt getur orðið að smala köttum í eins manns meirihluta. Betra er að semja við Flokk fólksins og Viðreisn um stjórnaraðild. Aukinn meirihluti treystir stjórnina í sessi. Og færir henni líka meirihluta þeirra, sem greiddi atkvæði. Skynsamlegt er líka að halda fjarlægð Framsóknar frá flokki Panama-prinsins. Og að halda útibúi hægri stefnu frá flokki hins Panama-prinsins. Séu bara Sjálfstæðis- og Miðflokkur utan stjórnar, er stjórnin í meira samræmi við vilja heiðarlegs fólks. Fjögurra flokka stjórn er þolanleg, en sex flokka stjórn er töluvert glæsilegri. Hef ekki heldur trú á, að fjölgun aðila tefji mikið fyrir myndun ríkisstjórnar.
Framsókn flækir málin

Tilraunir Katrínar Jakobsdóttur til myndunar ríkisstjórnar truflast af meintri þörf Framsóknar og Sigmundar Panamaprins fyrir sættir. Framsókn metur stöðu sína svo sterka, að hún geti leyst innanflokksvanda með töf á myndun ríkisstjórnar. Katrín verður því að reyna til fulls að skipta Framsókn út fyrir Flokk fólksins og Viðreisn. Inga Sæland hefur beinlíns hvatt til þess, enda nær hún frekar fram stefnu sinni í vinstri ríkisstjórn en í ríkisstjórn Panama-prinsa. Katrín verður að passa sig á, að láta Framsókn ekki ná haustaki á stjórnarmyndun. Framsókn er enginn töfrasproti. Hún situr uppi með erfiða sérhagsmuni gegn almannahagsmunum.
Innflutt láglaunafólk

Frjálsir flutningar fólks milli landa Evrópu eru tæki til að flytja frá fallandi stöðum til staða tækifæranna. Því er búizt við 23.400 manna fjölgun þjóðarinnar á næstu fimm árum. Þorri fjölgunarinnar er útlent fólk, sem sækir í láglaunastörf í byggingum, fiskvinnslu og ferðaþjónustu. Á sama tíma flytja fleiri Íslendingar utan, annað hvort á eftirlaunaaldri eða að sækjast eftir betur borguðum störfum. Þessi skipti á fólki fjölga láglaunafólki og halda niðri lágmarkslaunum. Auka álag á opinbera velferð og heilsugæzlu. Gott fyrir stórfyrirtæki, en vont fyrir fátæka og ríkisvaldið. Við þurfum tækifæri til að tempra þessi skipti á þjóðum.
Auðveldasta stjórnin

Auðveldast er að mynda fjölflokka ríkisstjórn, sem leggur langtíma-hugsjónir til hliðar. Einbeitir sér að aukinni velferð, en geymir Evrópuaðild, stjórnarskrá og nýjan gjaldmiðil til hliðar. Slík stjórn ætti að geta orðið nokkuð traust með öflugan þingmeirihluta. Hún hefði engan Panama-prins og meirihluti ráðherrastóla væri skipaður konum. Þetta væri flott stjórn með flotta siðferðilega ímynd innan lands og utan. Þetta væri friðarstjórn, ekki bara stjórn fyrrverandi minnihluta. Ég býst við, að Lilja Alfreðs, Þorgerður Katrín og Inga Sæland sjái allar, að slík stjórn yrði meiriháttar tímamót eftir hrakningana á vegum Panama-prinsanna.
Stjórn án Panama-prinsa

Tilraunir stjórnarmyndunar ganga vel hjá Katrínu Jakobsdóttur. Í grunni stefnir hún að stjórn fráfarandi andstöðu, í ljósi þess, að þáverandi ríkisstjórn kolféll í kosningunum. Til viðbótar kæmi hugsanlega Viðreisn. Viðræður um þetta eru í fullum gangi, Sjálfstæðisflokknum til mikillar gremju. Til greina kemur líka að taka inn Flokk fólksins. Stjórnin gæti þá verið frá fjórflokka upp í sexflokka. Sérkenni stjórnarinnar er, að hún skilur eftir bófaflokka Panamaprinsana beggja. Það er stórkostleg landhreinsun, sem mætti sem lengst standa. Við erum búin að fá upp í kok af útblásnum siðblindingjum, sem hafa tröllriðið kosningabaráttunni.
MeToo breytir öllu

Styrkur MeToo hreyfingarinnar kom mér eins og sumum öðrum á óvart. Við höfum lifað miklar breytingar á samskiptum kynjanna á þessari öld, meira jafnvægi í pólitík og menntuðum stéttum. MeToo er þó mesta byltingin og mun gerbreyta þessum samskiptum. Hún verður mesta framför kvenna í sögunni. Hundruð og þúsundir kvenna hafa sagt frá óþægilegri og óbærilegri hegðun margra karla, sem ég kalla flagara. Hegðunin er miklu útbreiddari og óbærilegri en mér gat dottið í hug. Málið er svo þungvægt, að skipuleggja þarf kennslu í mannlegum samskiptum í skólum landsins. Setja þarf skýra línu milli daðurs og dólgsku, sem konur hafa lýst í átakanlegum sögum sínum.
Sumir ofbeldishneigðir

Nú raðast inn upplýsingar um ofbeldisglæpi í Danmörku, Noregi og Þýzkalandi. Í ljós kemur, að strákar af ættum múslima bera hlutfallslega mesta ábyrgð á slíkum glæpum. Sérstaklega súnnítar af trúflokkum salafída og wahabíta. Ofbeldishneigð er einkum rík hjá þeim, sem taka þátt í hryðjuverkahópum í Sýrlandi og flytja síðan aftur til Evrópu. Börn í þessum hópi eru einna hættulegust. Allur þorri múslima er friðsamur og lagast að nýjum heimi. Þótt hinir séu fáir, kannski bara 1% múslima, gætu þeir verið 1-2 hér á landi. Mikilvægt er, að þeir haldi ekki í kvenhatur og miðaldasiðferði. Og lagist sem bezt að siðum og reglum í löndum, sem þeir flýja til.

Aftenposten
Fyrir hina allra ríkustu

Fjárlagafrumvarp ríkisstjórnar Katrínar Jakobsdóttur er lítilfjörlegt. Aðeins 2% munur er á því og frumvarpi fráfarandi ríkisstjórnar. Ekki er sjáanlegur munur á velferð, húsnæði og heilsu. Þessir afvelta málaflokkar verða áfram afvelta. Ekkert átak í velferð, allra sízt í velferð gamla fólksins. Ekkert átak í húsnæði, þótt þar sé allt á hvolfi. Um Landspítalann er fátt að segja, sami sparðatíningur og venjulega. Ríkisstjórn íhaldsflokkanna þriggja er í engu frábrugðin þeirri hægri stjórn, sem hún leysti af hólmi. Þetta er ríkisstjórn hinna ríku fyrir hina allra ríkustu. Vinstri græn eru komin á þá endastöð, sem hentar íhaldskjósendum þeirra.
Burt með alla bófana

Bónusgreiðslur stjórnenda Klakka og Lykils upp á 60 milljónir króna á mann fara illa í fólk. Eru þær til komnar út af væntingum bankstera til velvildar stjórnar íhaldsflokkanna? Er verið að efna í nýtt hrun? Eru þessir karlar geimverur í eigin blöðruheimi? Auðsöfnunarfyrirtæki virðast ekki hafa lært neitt af hruninu og fara á hvolf í græðgi. Allt eru ímynduð verðmæti, sem verðlögð eru upp úr öllu valdi. Þessa siðblindu bankstera þarf að stöðva strax. Níu ár eru liðin frá hruni, án þess að neitt hafi verið gert til að girða af siðblinduna og koma helztu bófunum í varanlegt fangelsi. Líklega mun stjórn Katrínar ekki snerta á þessu stórvandamáli.
2% húsnæðisvextir

Ríkissjóður reynist geta fengið erlend lán með 1% vöxtum. Leysa má hinn mjög svo brýna húsnæðisvanda með því að gera Landsbankann að Sparkasse að þýzkri fyrirmynd. Bankinn verði eini bankinn með ríkisábyrgð og láni almenningi til íbúða með 2% vöxtum. Fyrir lánið verði reistir tugir þúsunda af litlum íbúðum til leigu, búsetu eða eignar ábúenda. Engir milliliðir verði í málinu aðrir en Sparkasse ríkisins, Landsbankinn. Gott væri að fá lífeyrissjóði almennings til að taka þátt í þessu, til dæmis með stofnun búsetufélaga og húsfélaga. Ganga verður þannig frá málum, að óðir gróðafíklar komist hvergi með puttana. Þessi leið þrengir ekki að ríkissjóði.