arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ragnar Önundar segi af sér

Ragnar Önundarson er væntanlega þessa stundina að semja afsagnarbréf sem varaformaður Lífeyrissjóðs verzlunarmanna og varaformaður Framtakssjóðs Íslands. Kastljós upplýsti í gærkvöldi um forustu hans í umfangsmiklum og ógeðslegum lögbrotum Eurocard og Visa. Vafasamt er líka, að Kristinn R. Jóhannesson, formaður VR, geti setið áfram. Hvatti til ráðningar Ragnars, þrátt fyrir andmæli Bjarka Steingrímssonar stjórnarmanns. Kristinn segir Ragnar hafa logið um ábyrgð stjórnar og eigenda á svindli Eurocard og Visa. Þóttist sjálfur ekki hafa verið málsaðili, en var þó sjálfur höfuðpaurinn.
Skattahækkanir skila sér

Skattahækkanir hafa að mestu skilað sér. Áætlað var, að þær mundu skila 45 milljörðum króna árið 2010. En þær skiluðu 43 milljörðum króna, sem hlýtur að teljast gott. Enda eru skattar lægri en í nágrannalöndum okkar, þrátt fyrir hækkunina. Eðlilegt er, að skattar hækki, þegar ríkið tekur á sig gjaldþrot Seðlabankans og gefur nýjum bönkum tannfé. Enn má hækka skatta með ofurtekjuskatti og hærri fjármagnstekjuskatti. Og enn er benzín ódýrt hér á landi. Að öðru leyti erum við komin að þeim mörkum, að skattar dragi mátt úr athafnasemi. En fráleitt er að telja ríkið vera komið upp fyrir þau mörk.
Ekkert fæðuöryggi er hér

Fæðuöryggi Íslendinga er núll. Landbúnaður veitir okkur enga vernd. Stöðvist siglingar til landsins, kemur engin olía á vélar og tæki landbúnaðarins. Dráttarvélar stöðvast eins og önnur tæki. Marklaust er að tala um landbúnað sem nauðsyn vegna fæðuöryggis. Hann er háður erlendu hráefni og erlendri tækni. Alveg eins og sjávarútvegur. Þar á ofan eiga bæði landbúnaður og sjávarútvegur allt undir því, að útlönd leyfi innflutning héðan. Samt ríkja viðhorf einangrunar í báðum atvinnuvegum. Landbúnaðurinn bannar innflutning búvöru og báðar greinarnar hafa megna óbeit á samstarfi í Evrópusambandinu.
Treysta ekki Íslandi

Erlendir bankar vilja ekki lána stoðtækja-fyrirtækinu Össuri, þótt því gangi vel. Þeir vilja bara lána erlendum dótturfyrirtækjum Össurar. Þetta stafar af, að Íslandi er ekki treyst. Í fyrsta lagi hafa verið hér gjaldeyrishöft frá hruni og virðast verða langvinn. Í öðru lagi hafa Íslendingar illt orð á sér fyrir að neita að borga skuldir. Engu máli skiptir, hvaða skoðun menn hafa á þessum meintu skuldum, útlendingar telja þær vera skuldir. Þeir haga sér samkvæmt því. Þess vegna er hagkvæmt að greiða IceSave og að fara ekki í málaferli. Frágangur IceSave liðkar einnig fyrir afnámi gjaldeyrishaftanna.
Sjö siðblindir lagatæknar

Lagatæknar telja málaferli toppinn á siðferði manna og þjóða. Sjö lagatæknar gera sig þessa dagana að fífli með yfirlýsingum í fjölmiðlum. Í gær kom í ljós, að þeir skilja ekki orsök þess, að ekki er farið í mál við Ísland út af IceSave. Nú skrifa þessir siðblindu tæknar í annað sinn. Halda fram, að málaferli séu siðlegri en samningar. Einn þeirra telur raunar málaferli vera hástig siðmenningar Vesturlanda. Venjulega siðferðisgreint fólk veit hins vegar, að samningar eru siðlegir, en málaferli ekki. Meirihlutinn veit, að siðlegt er að semja um IceSave. Að ósiðlegt að hanga dauðahaldi í lagatækni.
Bankageirinn er flopp

Höskuldur Ólafsson bankastjóri er lítils virði. Rak áður rukkunina Valitor. Græðgiskarl, sem hugsar um kaupið sitt. Þannig eru bankabófar, bara í að búa til einkahlutafélög og rassvasafyrirtæki, aflandsskjól og kennitölur. Öll kunnátta í bönkum og rukkunum frá hruninu er einskis virði. Hundruð manna geta tekið að sér á miklu lægra kaupi að stjórna bankanum. Ég mundi gera það fyrir milljón og betur en Höskuldur. Guðrún Johnsen bankaráðsmaður og Elín Jónsdóttir bankasýslustjóri eru líka eftirlegukindur frá 2007. Þær sjá ekki hrunið. Nýi bankageirinn er samfellt flopp, þarf rosalega hundahreinsun.
Sjö treggreindir lagatæknar

Sjö treggreindir lagatæknar spyrja spurningar: “Af hverju hafa Bretar og Hollendingar ekki stefnt íslenska ríkinu fyrir dóm til greiðslu á Icesave-kröfunum fyrst þeir telja okkur eiga að borga.” Svarið er einfalt. Af því að Ísland hefur lofað að borga. Ótal sinnum. Meira að segja mörgum sinnum árið 2008. Og allar götur síðan. Engin ástæða er til að höfða mál gegn þeim, sem lofar að borga. Jafnvel þótt tregir menn trúi, eins og Reimar Pétursson, að málflutningur sé æðsta birtingarmynd mannlegra samskipta! Minna treggreint fólk veit af reynslu, að sættir eru æðri birtingarmynd en slagur lagatækna.
Kjörlendi fjárglæfra

Hér er kjörlendi fjárglæframanna. Frægasti kennitöluflakkari landsins hefur tuttugu sinnum orðið gjaldþrota. Hefur tuttugu sinnum skipt um kennitölu. Samt fær hann ótrauður að valsa um samfélagið. Nú er hann orðinn bjargvættur Flateyrar. Bæjarbúar vilja, að honum verði afhent fiskvinnsla staðarins. Það er álíka fáránlegt og að skipuleggja hverfi á snjóflóðasvæði. Menn eiga erfitt með að læra af reynslunni. Merkilegast við þetta er, að við búum við kerfi, þar sem bankar mega hossa fjárglæframönnum. Þar sem bankastjórar halda beinlínis fram, að rekstur sé bezt kominn í höndum kennitöluflakkara.
Tröllasögur Ögmundar

Ögmundur Jónasson segir óstaðfestar tröllasögur af vélhjólamönnum. Segir þá heimta verndargjöld af fyrirtækjum eins og ítalska mafían. Getur samt ekki nefnt dæmi því til stuðnings. Löggan getur ekki heldur nefnt dæmi. Þetta er allt í meira lagi ótrúverðugt slúður. Ögmundur og lögreglan ráða ekki við raunverulega bófa í bönkum og fjárglæfrum. Snúa sér frekar að mönnum, sem hafa þá sérstöðu að vera merktir í bak og fyrir. Eru einkennisklæddir bófar verri en aðrir bófar? Njósnadeild Ögmundar verður samkvæmt erlendri reynslu beitt gegn fólki, sem hefur pólitískar skoðanir, einkum á umhverfismálum.
Velt upp úr tjöru og fiðri

Fagurt var að heyra Þóru Arnórsdóttur velta Elínu Jónsdóttur upp úr tjöru og fiðri í Kastljósinu. Forstjóri Bankasýslu ríkisins gat engu vitrænu svarað um ofurlaun bankastjóra. Þekkti varla starfsreglur eigin stofnunar. Gott dæmi um andverðleika, sem hlaðast í laus embætti ríkisins. Bankasýslan og fulltrúar hennar í stjórnum fjármálastofnana eru orðin málsvarar fjárglæfra og græðgishyggju. Þar fara einna fremst Elín Jónsdóttir og Guðrún Johnsen bankaráðsmaður í Arion. Slíkir embættismenn virðast ekki hafa hugmynd um, að hér varð hrun. Né að hér var stofnuð bankasýsla til að hindra annað hrun.
Menn þegja þunnu hljóði

Á sama tíma og þjóðin rífst um IceSave er ríkissjóður að taka á sig stærri skuldir. Menn þegja þunnu hljóði, þegar slett er tugum milljarða í banka, sparisjóði og tryggingafélög. Alls upp undir 100 milljarða síðustu mánuði. En menn trompast svo, þegar minnst er á 30 milljarða í IceSave. Af hverju gagnrýnir fólk ekki líka, að alls konar innlendur vandi er settur á herðar skattgreiðenda? Hvaða jafnræði er fólgið í slíku? Af hverju má setja allan vanda á herðar skattgreiðenda nema IceSave? Hitt er svo aftur á móti rétt, að framvegis þarf að banna ríkinu að yfirtaka skuldir fjármálastofnana.
Nafn- og myndbirtingar

Tilgangur nafn- og myndbirtinga er að segja fréttir. Fréttir án nafna eða án mynda eru fatlaðar. Á fyrri öldum stóð fólk á torgum og horfði á persónur dómsmála. Myndir í fjölmiðlum vernda þá fornu nálægð. Birtingar eru enginn þáttur í ferli dómsmála. Ekki þáttur í refsingu eða ígildi refsingar. Fjölmiðla á ekki að skipuleggja að utan með reglum félagslegs rétttrúnaðar. Þar mega ekki gilda reglur um, að öll dýrin í skóginum eigi að vera vinir. Slíkt veldur bara öðru hruni. Ný fjölmiðlum fer framhjá reglum félagslegs rétttrúnaðar. Blogg, Facebook og YouTube endurheimta nálægð þorpstorgsins.
Fullrætt og þrautrætt

IceSave er fullrætt, þrautrætt. Samninganefndin hefur kynnt efni samningsins við Bretland og Holland. Andstæðingarnir segjast ekki vilja borga erlendar skuldir óreiðumanna. Við það situr. Þess vegna mætti kjósa á morgun. Alþingi á að vísu eftir að birta gögnin, sem fjárlaganefndin fékk. Varla er ætlast til, að kjósendur ákveði sig á grunni lakari gagna en fjárlaganefnd hafði. Skilanefndir bankanna þurfa að uppfæra afkomuhorfur og Seðlabankinn þarf að uppfæra gengisspá fyrir kosninguna. Þá mun sjást, að við borgum skitna tíu til tuttugu milljarða króna. Bara eins mánaðar tekjuafgang af vöruskiptum.
Heillaðir lagatæknar

Margir stuðningsmenn dómstólaleiðar í IceSave eru helteknir af Njálu. Þeir fjalla um sjaldséð hugtök á borð við “ólögvarða kröfu” og “lýriti” og “óútfylltan víxil”. Framarlega í þessum hópi eru lagatæknar, sem heilluðust af lagakrókum Sigurðar Líndals prófessors. Þeim finnst það hápunktur lífsins að komast í málaferli. Raunar tilgangur lífsins. Siðuðu fólki finnst hins vegar sættir vera meira virði en dómsmál. Siðað fólk leggur áherzlu á siðferði og hagsýni í daglegu lífi fremur en á lagatækni og lagakróka. Það vill lifa siðuðu og hagsýnu lífi í sátt við nágranna í öðrum ríkjum.
IceSave númer fjögur

Baldur Guðlaugsson gerði IceSave samning númer eitt fyrir hönd löglega valinna stjórnvalda. Áður höfðu ráðherrarnir Árni, Geir og Ingibjörg og seðlabankastjórinn Davíð lofað að borga. Marglofað öllum, sem heyra vildu, Norðurlöndunum, Alþjóða gjaldeyrissjóðnum, Bretlandi og Hollandi. Alþingi samþykkti síðan að ganga frá málinu í samræmi við samning Baldurs. Síðan höfum við verið í vandræðum um málið. Nú á að fara að greiða atkvæði um IceSave númer fjögur. Við erum siðferðilega skyldug til að haga okkur eins og siðað fólk. Og hagkvæmast er jafnan fyrir okkur að ljúka leiðindamálum.
Nóg komið af ruglinu

Nú er nóg komið af rugli nýju bankabófanna. Ríkisstjórnin þarf að afnema ríkisábyrgð á bönkunum. Þar haga nýir herrar sér eins og bófarnir, sem réðu ríkjum fyrir hrun. Sömuleiðis þarf að setja háan skatt á tekjur, sem eru hærri en forsætisráðherrans. Einnig þarf að hreinsa út stjórn Bankasýslu ríkisins og reka forstjórann. Skipta þarf út fulltrúum Bankasýslunnar í stjórnum bankanna. Alls staðar þarf að setja inn siðað fólk, sem ekki kom nálægt gömlu bönkunum. Ríkisrekna ruglið á fjárglæfrum er komið út í öfgar. Bófar hafa hreiðrað um sig í bönkunum. Við þurfum að hreinsa þá alla út.
Jóhanna og Davíð álitsgjafar

Jóhanna Sigurðardóttir virðist líta á sig sem einhvern Jónas Kristjánsson álitsgjafa úti í bæ. Hún hefur skoðanir á ótal hlutum. Er forviða á launum bankastjóra Arion. Er forviða á sjálftöku skilanefnda og slitastjórna í ofurlaunum. Er forviða á launahækkun dómara. Hún virðist ekki átta sig á, að hún sjálf er forsætis. Hún minnir á seðlabankastjórann Davíð Oddsson. Hann virtist telja sig einhvern Egil Helgason álitsgjafa úti í bæ. En gleymdi að stjórna bankanum og stöðva viðskiptabankana. Eins og Davíð þá gerir Jóhanna ekkert með álit sitt og undrun sína. Hún bara gefur út álit og undrun.
Skraufaþurrt Silfur

Fór í Silfur á Hótel Borg í hádeginu. Hef ekki komið þar áður. Enn einu sinni hefur innréttingum verið kollvarpað. Nú eru þær silfurgráar í ýmsum litbrigðum. Þjónusta var fyrirtaks og verðlagið notalegt í hádeginu, 1500 krónur aðalréttur og 2000 krónur með súpu. Matreiðslan var hins vegar léleg. Skötuselur var ofeldaður og þurr, sama að segja um kjúklinginn. Svo virðist sem fjöldi íslenzkra kokka missi sjónar á grundvallaratriðum. Þeir monta sig hins vegar af hundrað útfærslum á kartöflum í mauki, hlaupi, stöppu og froðu. Ég fæ miklu betri mat heima hjá sjálfum mér en í Silfri á Hótel Borg.
Löng röð siðleysingja

Steingrímur J. Sigfússon er siðlaus. Hann rekur ekki Þorstein Þorsteinsson, formann Bankasýslunnar. Þorsteinn Þorsteinsson er siðlaus. Hann rekur ekki Elínu Jónsdóttur, forstjóra Bankasýslunnar. Elín Jónsdóttir er siðlaus. Hún rekur ekki Guðrúnu Johnsen, fulltrúa Bankasýslunnar í stjórn Arion. Guðrún Johnsen er siðlaus, lætur siðlausan Höskuld Ólafsson hafa fimm milljónir króna í mánaðarlaun. Þannig er röð siðleysingjanna. Því meira, sem hlutirnir breytast, því meira eru þeir eins. Núverandi stjórnkerfi er nákvæmlega eins spillt og úr sér gengið og stjórnkerfi Davíðs Oddssonar og Geirs Haarde.
Auglýst eftir Sérstökum

Of mörg uppgjörsmál dragast. Sérstakur saksóknari koksar á loforðum um að hefja málaferli. Rannsóknanefnd lífeyrissjóða koksar á að skila skýrslu um starfshætti þeirra. Allir helztu glæpamenn þjóðarinnar ganga enn lausir og innanríkisráðherra eltir bara vélhjólafíkla. Á sama tíma gengur þjóðfélagið af göflunum út af IceSave og stjórnlagaþingi. Almenningur er mjög reiður og margir tjá sig þannig. Fólk verður að fara að snúa reiði sinni að afmörkuðum vandamálum. Hvað með að tunna Sérstakan til að fara að skila frá sér verki? Við gerum fátt af viti fyrir framtíðina mema farið sé að gera upp fortíðina.
Bófar vísa hver á annan

Steingrímur J. Sigfússon valdi Þorstein Þorsteinsson sem stjórnarformann Bankasýslu ríkisins. Þorsteinn valdi Elínu Jónsdóttur sem forstjóra hennar. Elín valdi Guðrúnu Johnsen sem stjórnarmann í Arion banka. Guðrún ákvað, að Höskuldur Ólafsson bankastjóri skyldi fá fimm milljónir króna á mánuði. Steingrímur vísar á Þorstein, sem vísar á Elínu, sem vísar á Guðrúnu. Bófar virðast enga stjórn hafa hver á öðrum. Þannig er íslenzk bankasýsla í dag. Rekin af sams konar bófum og stjórnuðu bönkunum inn í hrunið. Engin tilraun er gerð til að aflúsa fjárglæfrastofnanir. Og bankaleyndin blómstrar enn.
Líbýa: Kort og tímavefur

Guardian hefur reynzt mér góð heimild um borgarastríðið í Líbýu. Þar birtist

tímavefur um atburði og fréttir í réttri röð og ágætt kort af átakasvæðunum. Í stórum dráttum sýnir kortið þráteflið. Uppreisnarmenn halda bæjum, sem þeir höfðu náð á sitt vald, nema Bin Jawad á miðri ströndinni. Á svipuðum slóðum hafa uppreisnarmenn náð Ras Lanuf aftur á sitt vald. Gaddafi heldur enn Sirte á miðri ströndinni, svo og Tripoli og nokkrum bæjum kringum höfuðborgina.
Forpokaður alþingisforseti

Hinn forpokaði forseti Alþingis hefur ákveðið, að skýrsla stjórnlaganefndar skuli áfram vera leyndó. Ásta Ragnheiður Jóhannesdóttir er líklega síðasta sort forsjárhyggju og leyndarhyggju gamla tímans. Hún segir, að skýrslan hafi verið ætluð stjórnlagafulltrúum, sem séu enn ekki til. Nú þurfa flokkar og þingmenn að hafa vit fyrir kerlingunni. Segja henni, að þjóðin öll þurfi að hugsa um stjórnarskrána og eigi að fá að lesa skýrslu um hana. Aftan úr forneskju er ranghugsunin um, að fólk fái aðgang að skýrslum í opinberri virðingarröð. Svo er verið að tala um gegnsæja stjórnsýslu. Sparkið í Ástu.
Orsök hrunsins er ein

Því meiri upplýsingar, sem koma fram, þeim mun ljósari verður ábyrgð Davíðs Oddssonar á hruninu. Samkvæmt lögum máttu bankarnir aðeins skulda 10% eigna sinna í erlendri mynt. Það er að segja 100 milljarða. Þegar bankarnir fóru á hausinn 2008, skulduðu þeir 28 sinnum meira eða 2800 milljarða. Það stafaði af, að seðlabankastjóri leyfði þeim að brjóta lög. Í stað þess að gera þá gjaldþrota 2006, hélt Davíð þeim í öndunarvél í tvö ár. Gaf út ástarbréf og hagaði sér eins og hömlulaus vitfirringur. Því varð hrun okkar margfalt, margfalt, margfalt stærra en það þurfti að vera. Vegna Davíðs Oddssonar.
Lifum í sögu eftir Kafka

Núna löngu eftir hrun eru fjármál við það sama og fyrir hrun. Sérstakur saksóknari er týndur. Aðeins Baldur Guðlaugsson hefur verið dreginn fyrir rétt. Bankarnir eru undir stjórn bófa með fimm milljónir króna á mánuði. Bankaleynd hefur ekki verið afnumin og engin siðvæðing orðið í bönkunum. Þar eru fyrri bófar á hverjum pósti. Bankasýsla ríkisins er skipuð fyrri bófum úr gömlu bönkunum. Fjármálaráðherra grýtir milljörðum og tugum milljarða í aðrar fjármálastofnanir, sparisjóði og tryggingafélög. Þetta getur ekki verið raunveruleikinn. Við erum stödd í Réttarhöldunum eftir Franz Kafka.
Fimm milljónir bófans

Yfirbófi Arion banka fær fimm milljónir á mánuði fyrir að reka banka eins og fyrir hrun. Sjálftaka Höskuldar Ólafssonar í skjóli Bankasýslu ríkisins. Hún er skipuð bankabófum úr hruninu. Að baki hennar er Steingrímur J. Sigfússon fjármálaráðherra. Ber mesta ábyrgð á, að hér rísa bankar að hætti hrunverja. Fyrst eftir stjórnarskiptin bar Gylfi Magnússon ábyrgðina sem bankaráðherra. Honum láðist að semja frumvörp um siðvæðingu banka og um afnám bankaleyndar. Eftirmaðurinn Árni Páll Árnason gerði það ekki heldur, enda siðlaus sjálfur og vinur bankabófa. Mest er þó ábyrgð Steingríms, sem skilur ekki nútímann.
Í dulargervi sérfræðinga

Blaðamenn og fréttamenn þurfa að skilgreina betur viðmælendur. Í fjölmiðlum vaða uppi áróðursmenn í dulargervi óvilhallra sérfræðinga. Ekki er nóg að segja álitsgjafa vera hagfræðing, lögfræðing eða annars konar fræðing. Birta ber tengsli eða hagsmuni viðmælandans. Gætir hann óbeint stjórnmála eða annarra hagsmuna? Er staða hans í lífinu slík, að það geti haft áhrif á það, sem hann segir? Kynning viðmælenda er lakari hér en í þróuðum löndum. Skýrir að nokkru, af hverju margir Íslendingar trúa blint á ýmsar firrur. Notendur fjölmiðla eiga skilið að búa við gegnsæi á þessu sviði af hálfu fjölmiðla.
Gallabuxur og grautur

Velferð á að felast í fimm atriðum, ókeypis heilsugæzlu, ókeypis menntun, ókeypis gallabuxum, ókeypis hafragraut og ókeypis tíu fermetrum. Þetta er það, sem fólk þarf til að lifa. Fólk ætti að geta ráðið því, hvort það vinnur fyrir peningum til viðbótar. Af því fé fæst skattur til að borga fimm hornsteina velferðarinnar. Hitt notar fólk í óþarfa, svo sem í rándýra jeppa á ofurdýru benzíni, 400 fermetra íbúðir, brennivín og utanferðir. Að vel athuguðu máli munu margir fremur kjósa velferðina en græðgiskapphlaupið. Við ættum að fara að huga betur að lífsháttum gríska heimspekingsins Díógenesar.
Verktöku-fíkn Íslendinga

Verktökuæði er útbreitt á Íslandi. Menn vilja valta yfir náttúruna, moka skurði, reisa stíflur, grafa grunna, hella steypu. Helzt í akkorði. Gæði stjórnmála eru metin út frá því, hversu mikið er skaffað af verkefnum handa verktökum. Álver eru reist, ekki til að græða á orkunni, heldur til að fá vinnu við að reisa þau. Sjálfstæðisflokkurinn stendur að vísu á fleiri stoðum en þessari. En Framsókn hefur lengi verið gegnheill verktöku-flokkur. Handóðu verktöku-fíklarnir eru óvinir náttúrunnar, vilja sigrast á henni, breyta henni í skammvinnt fé til að sukka með í vitleysu. Jafnvel í hrun.
Valdalaus greifi tryllist

Davíð Oddsson segir Tryggva Þór Herbertsson hafa stýrt Bjarna Benediktssyni til stuðnings við IceSave. Köldu hefur andað frá Davíð síðan Tryggvi Þór andmælti aðferð Davíðs við yfirtöku á Glitni. Þá gargaði hann á Tryggva. Sagðist “persónulega sjá til þess, að þér verði ólíft á Íslandi það sem eftir er.” Hótanir Davíðs líkjast ofbeldishneigðri persónu hans. Olli lengi hrifningu undirgefinna kjósenda Flokksins. Þeir sæta þeim persónubresti að þurfa að hafa ráðríkan greifa til að hugsa fyrir sig. Greifinn valdalausi gargar núna, að Bjarni Benediktsson sé vikapiltur Steingríms J. Sigfússonar.
Skattbyrðin er hófsöm

Skattbyrði er hófsöm hér á landi, þótt margir kvarti. Samanburður sýnir, að hún er undir meðallagi í ríkjum Efnahags- og framfarastofnunarinnar. Ef við viljum reka hér norrænt velferðarríki, verða skattar að vera háir. Og þeir eru tæpast nógu háir til að standa undir merkjum. Athyglisvert er, að reiði manna beinist mest að benzínsköttum. Er benzínverð samt lægra en í flestum nágrannalöndum. Einnig er athyglisvert, að skattar á fjármagn eru óvenjulega lágir hér á landi. Það fer saman við, að hver ríkisstjórnin á fætur annarri slær skjaldborg um fjármagnseigendur umfram aðra. Jafnvel vinstri stjórnin.
Tröllasögur forsetans

Ólafur Ragnar Grímsson kom í páfagarð til að ljúga tröllasögum að Ratzinger páfa. Saga Guðríðar Þorbjarnardóttur er merkileg, en hlaðið hefur verið utan á hana seinni tíma viðbótum. Forsetinn flutti viðbæturnar eins og hann væri að segja sannleikann. Enda gerir hann ekki greinarmun á sannleika og lygi. Allt er það háð aðstæðum hverju sinni. Ólafur líkist mjög vini sínum Sigurði G. Guðjónssyni, sem skáldar lög og reglugerðir. Ólafur skáldaði um daginn upp ýmsum ákvæðum stjórnarskrár, svo sem tvískiptingu löggjafarvalds. Hann lifir í sérstökum heimi, sem virðist samt henta mörgum kjósendum hans.
Riðin Héraðsvötn

Á Sturlungaöld runnu Héraðsvötn meira í tveimur kvíslum um Vellina. Þá var auðveldara að komast yfir þau og vöð voru víða. Algengast var að fara milli Flugumýrar og Víðimýrar með viðkomu í Vallalaug. Hún var miðja Skagafjarðar á þeim tíma. Var þá vestari kvíslin riðin við Húsey og austari kvíslin við gömlu bílabrúna, en menn tóku krók suður í laugina. Gissur jarl og Kolbeinn ungi riðu Héraðsvötn undan Reykjatungu. Það hefur verið skelfileg sjón fyrir Sturlunga á Örlygsstöðum að sjá 1600 manna her þokast yfir Héraðsvötn. Nú ríða menn ána á brúm. Enn er þó riðið vaðið milli Stapa og Kúskerpis.
Frekjur heimta afsagnir

Hafið þið tekið eftir, að Hæstiréttur snýr oft við héraðsdómum. Samt segja héraðsdómarar ekki af sér af því tilefni. Dómar eru niðurstöður, sem leiða ekki til brottvísunar þeirra, sem áður komu að máli. Á sama hátt er ráðherra ekki brottrækur, þótt Hæstiréttur úrskurði honum í óhag. Fráleitt á Svandís Svavarsdóttir að segja af sér eftir úrskurðinn í mútumáli Landsvirkjunar og Flóahrepps. Kröfur um slíkt eru bara eitt af mörgum dæmum um dólgshátt og frekju sumra alþingismanna í stjórnarandstöðu. Fólk verður að átta sig á, að lægra settir úrskurðaraðilar víkja ekki, þótt æðri aðilar snúi úrskurðum.
Hagstæðir áhættuþættir

IceSave samningurinn er orðinn svo góður, að áhættuatriðin eru meira til góðs en ills. Hugsanlega verður krafa Tryggingasjóðs að forgangskröfu, sem bætir stöðu IceSave. Hugsanlega verða heildsöluinnlán að almennri kröfu, sem líka bætir stöðu IceSave. Fyrir hvorugu er gert fyrir í því reikningsdæmi, sem sýnir kostnað af IceSave upp á 32 milljarða. Ef annað hvort atriðið fellur á betri veg, hverfur IceSave skuldin. Andstæðingar gera því skóna, að neyðarlög Geirs verði ógilt, en þá fellur ekki bara IceSave, heldur miklu meira: Bankar, ríkissjóður og þjóðin. Það væri bara sjálfsmorð Hæstaréttar.
Stóri bróðir Ögmundur

Meira en lítið er bogið við, að Ögmundur Jónasson og Björn Bjarnason séu sammála um forvirkar heimildir lögreglu. Æsingur Ögmundar hugnast mér ekki frekar en ýmis önnur sjónarmið hans undanfarið. Áróður gegn vélhjólaklúbbum gengur út í öfgar. Löggan og Ögmundur nota þá sem skálkaskjól. Forvirkar heimildir hafa verið misnotaðar alls staðar á Vesturlöndum. Fræg dæmi eru í Bretlandi. Heimildirnar eru notaðar til að grafa undan aðgerðasinnum og pólitískum sérvitringum. Það mun verða gert hér á landi. Forvirkni grefur undan lýðræði og frelsi. Hún er aðferð Stóra bróður við að stýra lýðnum.
Hægri sinnaðir fjölmiðlar

Fjölmiðlar á Íslandi hallast til hægri. Greinilegast er það á Morgunblaðinu og 365 miðlum. Allir þessir fjölmiðlar eru undir stjórn fólks, sem er hallt undir Sjálfstæðisflokkinn. Þar á ofan teljast útvarpstöð og sjónvarpsstöð til eindreginna stuðningsaðila. DV hefur ekki þennan halla og heldur ekki Ríkisútvarpið, þótt útvarpsstjórinn hallist lítillega til hægri. En þannig er það víðar um hinn vestræna heim. Hagsmunaaðilar stjórna yfirleitt hægri sinnuðum flokkum og borga undir þóknanlega fjölmiðla. Markmiðið er að rugla um fyrir almenningi og ná fram ráðstöfunum, sem eru auðmönnum til hagsbóta.
Gunnar Bragi úti á túni

Samninginn um IceSave gerði samninganefnd Alþingis með aðild fulltrúa stjórnarandstöðunnar, Lárusar Blöndal. Niðurstaðan er með samþykki Ragnars Hall, sem málefnalegast gagnrýndi fyrri samning. Undanfarið hafa Lárus og Ragnar útskýrt samninginn. Sjálfstæðisflokkurinn fellst á útkomuna, þótt þjóðrembingar flokksins geri það ekki. Framsókn tekur hins vegar ekki mark á fulltrúa sínum. Hefur allt á hornum sér. Gunnar Bragi Sveinsson kvartar um, að samninganefndin sé almannatengla- og kynningarnefnd fyrir ríkisstjórnina. Sigmundur Davíð hefur gert Framsókn að gersamlega ábyrgðarlausum lýðskrumsflokki.
Spillingin er inngróin

Ríkisstjórnin er skipuð fjörgömlum pólitíkusum, sem eiga erfitt með að venja sig á nýja siði. Spilling gamalla tíma gengur ljósum logum, samanber gjöf fjármálaráðherra til meðferðarheimilisins Árbótar. Í gær kom fram, að óspart hafa verið ráðin pólitísk kvígildi í ráðuneytin án auglýsinga. Til að komast framhjá nýjum reglum eru störfin kölluð tímabundin. Þetta eru hallærisleg undanbrögð, sem stinka langar leiðir. Af hverju geta flokkarnir ekki ýtt burt gamlingjunum, sem eru gegnsósa af spillingu fyrri áratuga? Með sama framhaldi verða stjórnarflokkarnir orðnir fylgislausir í næstu kosningum.