arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Stjórnlaus Sigmundur

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson hættir ekki að þreyta okkur með návist sinni. Núna heimtar hann afsökunarbeiðni Ríkisútvarpsins fyrir heimsfrægt viðtal í Kastljósi. Auðvitað er það SDG sjálfur, sem á að biðjast afsökunar. En það er fyrirgefið, úr því að hann hrökklaðist öfugur út úr salnum í viðtalinu. Svo sem allir í heiminum vita, sem vita vilja. Síðan hefur SDG nánast ekki látið sjá sig á alþingi. Tekur í staðinn rokur af og til í hliðhollum fjölmiðlum. Maðurinn er veikur og á ekki að láta á sér kræla. Í staðinn er hann jafn hortugur og fyrri daginn. Á honum hefur enginn neina stjórn. Mánaðarlega rís hann upp eins og tifandi tímasprengja.
Andúð á niðursetningum

Andúð hægri flokka á öldruðum, öryrkjum og sjúklingum fer jafnt og þétt vaxandi. Minnir á andúð höfðingja fyrri alda á niðursetningum og öðrum þeim, sem minnst máttu sín. Aldrei er rétti tíminn til að færa lífskjör niðursetninga nútímans að breyttum kjörum annarra. Núverandi góðæri er ekki talið vera rétti tíminn fyrir þá. Greiðsluþátttaka þessa hóps er jafnt og þétt aukin. Biðlistar eftir plássi á elliheimilum eru jafnt og þétt lengdir. Matur á stofnunum fer hríðversnandi. Enda sýnir reynsla, að aumingjar kjósa áfram Sjálfstæðis og Framsókn eins og þeir hafa alltaf gert. Erlendis hafa verið stofnaðir flokkar gamlingja, með litlum árangri.
Aumingjar í kjörklefum

Geri Íslendingar eitthvað af viti, hafa þeir ekki úthald til leiðarenda. Um það er nýja stjórnarskráin bezta dæmið: Fullkomin framvinda; svo landráð Hæstaréttar; millispil Jóhönnu; algerlega einróma stjórnarskrárnefnd alls konar fólks; síðan samþykkt að helztu atriðum í þjóðaratkvæði. Pólitíkin stakk svo plagginu bara undir stól. Fólk gafst upp og gaf bófaflokkunum meirihluta í kosningum. Enn fékk þjóðin höggstað á bófunum í haust. Eftir uppljóstranir um, að helztu ráðherrar hafi komið milljörðum undan þjóðhagsreikningum í skattaskjól á aflandseyjum. Niðurstaðan varð, að enn og aftur gafst þjóðin upp. Gaf bófunum nýjan meirihluta.
Öfgafull meðvirkni

Meðvirkni stjórnarandstöðu á alþingi gengur út í öfgar. Stjórnarandstaðan á að heimta nafnakall í atkvæðagreiðslum um þá liði í lögum, sem hossa sérhagsmunum og hunza almannahag. Á við um hækkun Kjararáðs á launum alþingismanna. Og um þá liði í fjárlögum, sem hækka álögur á almenning og lækka þær á auðgreifa. Á líka við staðfestingar laga á fyrri ákvörðunum um lækkun auðlindarentu og aðra sérhagsmuni eigenda bófaflokkanna. Mikilvægt er, að glæpir alþingis tengist nöfnum þeirra þingmanna, sem glæpina stunda. Alþingi er enginn Hálsaskógur, þar sem klifurmýs segja öll dýrin í skóginum eiga að vera vinir. Úlfar og refir blása á óskhyggju.
Þingflokki logið inn

Sennilega er helmingur fylgis Viðreisnar komin frá pólitísku miðjuliði, sem áður kaus krata. Það féll fyrir miðjumoðslegri stefnuskrá. Samt benti ég á, að lítill miðjusvipur væri á helztu frambjóðendum flokksins, kúlulánafólki og grátkörlum atvinnurekenda. Fólk tók auðvitað ekki mark á slíkum aðvörunum. Hélt sig styðja við endurreisn samfélagsins með því að kjósa Benedikt og Þorstein. Í heild er óhætt að segja Viðreisn hafa verið logið upp á þjóðina. Eftir talningu atkvæða kom fljótt í ljós, að ástir flokksins lágu til Sjálfstæðisflokksins. Hefur síðan verið staðfest í þingstörfum. Öfgahægri ríkisstjórn blasir við upp úr áramótum.
Kantað eða ávalt ríki

Karlmenn eru kantaðir, kubbslegir og ljótir. Konur eru ávalar, rennilegar og með afbrigðum fagrar, greinilega sköpunarverk guðs. Versti gallinn á tilverunni eru hinir mörgu karlar, sem þenja sig eins og hanar á haugum út um allar trissur. Vonandi kemur að þeirri tækni, að börn verða eingetin eins og einu sinni í gamla daga í Betlehem. Sá galli var á, að afkvæmið var strákur. Miðaldakirkjan bætti úr skák með því að leggja höfuðáherzlu á Maríu guðsmóðir, sem þú horfir upp til í flestum kirkjum við Miðjarðarhafið. Reynslan sýnir þó, að víða leynist flagð undir fögru skinni. Ég held samt, að almennt sé kvenríki æskilegra en karlríki.
Spánnýja hefðin

Alla mína löngu skólatíð frá fimm ára aldri var ég aldrei látinn fara til kirkju á vegum skólans. Slíkar jólaheimsóknir tíðkuðust ekki þá. Njóta varla tilvísunar til gamalla hefða. Þær eru nýjung, sem kirkja á fallanda fæti reynir að innleiða til að verja fylgið. Þegar ég var fermdur, lagði hinn góði prestur áherzlu á taka biblíuna ekki bókstaflega. Þótt guð væri sagður hafa skapað jörðina á nokkrum dögum, væri hver dagur tákn fyrir jarðsögulegt tímabil. Sú túlkun féll mér vel. En síðan hafa svartstakkar vikið nýguðfræði til hliðar. Ég geri mér grein fyrir, að mín jól eru fremur Óðins en Hvíta-Krists. En kirkjusókn annarra pirrar mig ei.
Hundheiðin jól

Jólin eru hundheiðin, forngermönsk hátíð til að fagna hækkandi sól. Flest tákn jólanna eru margfalt eldri en kristni. Þar er ljót fjölskylda Grýlu, stríðnir jólasveinar, hjólgrimmur jólaköttur, jólatré, jólakrans, jólageit, fyllerí í mat og drykk. Óðinn var líka nefndur Jólafaðir og Jólnir. Krists-Messa (Christ-mas) fellur alveg í skuggann, sömuleiðis Hanukkah Gyðinga og rauðklæddi kóka-kóla sveinninn, upprunalega Nikulás biskup í Tyrklandi. Kirkjan reyndi að taka yfir jólin, en hefur ekki tekizt betur til en þetta. Veizlur og gjafir yfirgnæfa kirkjuferðir. Hafi Óðinn fengið samkeppni, er hún frá Mammon, en ekki frá Kristi.

Gleðileg jól!
Framtíð við sængurkantinn

Tölvur með gervigreind eru að gera afgreiðslu og akstur að sjálfvirkum athöfnum. Fljótt mun annað fylgja á eftir, til dæmis heimildavinna á kontórum lögfræðinga. Sum störf verða þó áfram nógu flókin til að verjast innrás tölva með gervigreind. Ber þar hæst skipti á sængurbúnaði og umbúnaður um hótelrúm. Þar er síbreytilegt umhverfi og kröfur um mikla fingrafimi, sem flækja málin fyrir róbota. Þegar flestar stéttir eru orðnar atvinnulausar og komnar á borgaralaun, verður ennþá eftirspurn eftir innfluttum konum, sem sætta sig við hálfa milljón í mánaðarlaun fyrir dagleg þrif og frágang hótelherbergja. Aðrir hanga bara í café latté í 101.
Blóðbað í lögfræði

Gervigreindartölvur munu senn valda miklu blóðbaði í stétt lögfræðinga. Þær meta í einu vetfangi heilu lagasöfnin og dómafordæmin, finna það rökrétta og skilja hafrana frá sauðunum. Munu byggja upp heilu sóknar- og varnarskjölin og finna líklegar dómsniðurstöður á andartaki. Vinnan verður bara brot af því, sem hún er núna. Fólk mun raunar sjálft geta ýtt á enter á lyklaborðinu og losað sig við lögfræðikostnað. Atvinnulausir lögmenn munu kalla stíft á borgaralaun, verði þau ekki þegar komin. Og þeir, sem gamna sér við að geta stundað málflutning eftir tíu eða tuttugu ár, ættu að hugsa málið betur. Gervigreind mun duga í lögfræði.
180° viðsnúningur

Alger viðsnúningur hefur orðið í heilbrigðisstefnu flestra stjórnmálaflokka. Fyrir kosningar voru þeir allir eindregið hlynntir endurreisn heilbrigðismála, einkum Landspítalans. Eftir kosningar telja þeir flestir slíkt vera ógerlegt. Áfram verða sjúklingar að liggja á ýmsum skrítnum stöðum og helzt á biðlistum. Undarlegastur er viðsnúningur Viðreisnar og Bjartrar framtíðar, sem sögðust fyrir kosningar vera miðjuflokkar, en birtast núna eftir kosningar sem harðsnúnir hægri flokkar. Almennt eru þeir andvígir almenningi í baráttu hans við auðmagnið. Þeir telja til dæmis nauðsynlegt að friða grátkarla kvótagreifa með gengislækkunum.
Eins og hendi sé veifað

Eftir einn eða tvo áratugi verða mörg störf úrelt eða minna mannaflafrek en þau eru. Gervigreindartölvur taka yfir margvísleg störf eins og akstur og afgreiðslu. Á öðrum póstum tekur gervigreind yfir mikið af tímafrekri þolinmæðisvinnu. Til dæmis færist blaðamennska mikið frá skrifborðum yfir á vettvang. Staðreyndavaktir raða fréttauppsprettum, fjölmiðlum og höfundum eftir áreiðanleika. Breyta fréttum í ljósi sínýrra upplýsinga. Þá verður ekkert pláss fyrir Sigmunda Davíða eða Vigdísir Hauksdætur. Rannsóknir verða fljótari og ódýrari. Krossleit að leyndu samhengi í excel töflum lekinna Panamaskjala gerist eins og hendi sé veifað.
Vænisjúkur Napóleon

Óttablandið hatur flokksbrots í Framsókn á fréttastofu Ríkisútvarpsins er svo furðulega vænisjúkt, að það skilst ekki. Eðlilega spyr fréttakona Sigmund Davíð út í einstæðar langtíma fjarvistir hans úr vinnunni. Og allt fer á hvolf. Jafnvel Davíð Oddsson og Björn Bjarnason ná ekki upp í nef sér. Heimtuð er rannsókn á fréttamennsku Ríkisútvarpsins. Eina stóra fréttamiðilsins, sem ekki er í eigu þröngra sérhagsmuna. Spurning Sunnu Valgerðardóttir var fyllilega réttmæt og einstaklega tímabær, ekkert annað. Spunnin er þvæla um alþjóðlegt samsæri á vegum George Soros. Um að skera íslenzku stælinguna á félaga Napóleon niður við trog.
Rústun Landspítalans

Ég er einn af mörgum, sem hef þurft að nota þjónustu Landspítalans síðustu árin. Fáir okkar sjá eins illa og Landlæknir, sem þarf að fá sér gleraugu. Sjúklingar liggja á göngum, í geymslum, í baðherbergjum. Rúm fyllast af sjúklingum, sem hafa fengið meðferð, en fá ekki inni á hjúkrunarheimilum. Þarna er fjárskortur og ekki síður skortur á skipulagi af hálfu embættis Landlæknis. Hann ætti ekki að fara sér óðslega í að gera lítið úr vandræðunum. Þúsundir manna hafa horft á þau, en Landlæknir telur brýnna að bera blak af peningavaldinu. Landspítalinn hefur verið rústaður til að rýma fyrir einkarekstri, þrátt fyrir slæma reynslu Svía og Breta.
Gamla og nýja hægrið faðmast

Í efnahags- og viðskiptanefnd alþingis hefur náðst meirihluti um afar mikla kjaraskerðingu þúsunda. Lífeyrisframvarp Bjarna Benediktsson snýst öðrum þræði um jöfnun lífeyrisréttinda. En það nær þeim árangri með því að jafna niður á við, skerða kjörin. Þingmennirnir Benedikt Jóhannesson, Sigríður Á. Andersen, Björt Ólafsdóttir, Brynjar Níelsson, Elsa Lára Arnardóttir og Vilhjálmur Bjarnason eru sammála um þetta. Það er meirihluti Sjálfstæðis og Framsóknar, Viðreisnar og Bjartrar framtíðar. Engin sátt er í samfélaginu um lög, sem vísa til afturhalds- ríkisstjórnar eftir áramót. Gamla og nýja hægrið fallast í faðma. Fyrirsjáanlegt.
Ótal fjárlagafrumvörp

Ef við gizkum á, að meginþættir fjárlaga séu hundrað talsins, sjáum við, að mjög flókið er að afgreiða þau. Ekki er til neinn meirihluti, sem getur valtað yfir minnihluta, svo sem venja hefur verið. Hver flokkur hefur sína sýn og einstakir þingmenn geta haft sína sérstöku sýn. Einnig er greinilegt, að Viðreisn er annar flokkur í skriflegri stefnu en í aðild að ríkisstjórn. Við getum því átt von á nokkur hundruð breytingartillögum. Það næst ekki fyrir jól og varla fyrir áramót. Ekki fyrr en því er lokið, er hægt að taka aftur upp þráðinn við stjórnarmyndun. Varla verður fullreynt með meirihlutastjórn fyrr en í lok janúar eða í febrúar.
Stríðið gegn prívatakstri

„Fjármagnið yrði sett í vistvænar almenningssamgöngur,“ segir yfirskipulagsstjóri Reykjavíkur. Hjálmar Sveinsson útskýrir, hvers vegna ekki verði lögð mislæg gatnamót í tíu ár. Segir „það engu breyta, þótt byggð verði mislæg gatnamót“. Gatnakerfið muni hvort sem er springa á þeim tíma. Það, sem gert yrði, mundi hvort sem er ekki nægja og þess vegna verði ekkert gert. Ég er ósammála þessari sérstæðu röksemdafærslu. Ekkert bendir til annars en að umferð bíla aukist eins og áður. Sérstaklega ef tveggja sæta sjálfeknir rafbílar eru þá að skutlast út um allt með einn farþega í einu. Erfitt er að knésetja dálæti fólks á prívatakstri.
Stjórnarmyndun frestast lengi

Fráleit er sú skoðun, að grið séu í pólitíkinni. Hún er að fara á hæsta snúning, meðan fjárlög eru til meðferðar. Viðræður um nýja ríkisstjórn verða að bíða eftir niðurstöðum fjárlaga og þær eru sízt á næsta leiti. Þar birtist, hvar flokkarnir standa í stórum málum, þar á meðal heilbrigðis- og húsnæðismálum, málum aldraðra og öryrkja. Svo eru að birtast kannanir á fylgi flokka á landsvísu og í Reykjavík sérstaklega. Þar vekur mesta athygli, að Viðreisn kemst ekki einu sinni á blað. Allt þetta mun hafa áhrif á tilraunir til stjórnarmyndunar á nýju ári. Línur í stjórnarmyndun munu fylgja línum í atkvæðagreiðslu um einstaka greinar fjárlaga.
Eftirlit með eftirliti

Alla tíð hafa falskar sögur haft meiri áhrif en sannar sögur. Á torgum fyrri alda fékk fólk æsandi lygasögur ekki síður en merkilegar fréttir. Slíkt byrjaði ekki með fésbók. Allt satt og logið berst bara margfalt hraðar en áður. Hugsanlega er hægt að nota fésbók til að greina betur í sundur satt og logið. Hægt er að rekja myndskeið, sem eru frá öðrum atburðum en þeim, sem sagt er frá. Staðreyndavaktir vara fólk við fölskum fréttum, en fáir notfæra sér þær. Svo þarf líka að vakta vaktirnar, hafa eftirlit með eftirlitinu. Fésbók hyggst auka eftirlitið, og er það af hinu góða. En í kapphlaupi frétta geysist lygi áfram hraðar en sannleikur.
Vond alþingishönnun

Vond eru fyrstu, önnur og þriðju verðlaun hönnunar húsa á alþingisreitnum frá Alþingi að Herkastala og Ráðhúsi. Ekki að vísu eins vond og reitirnir tveir við Lækjargötu, neðan Arnarhóls og við Iðnó. Þar er skelfileg hönnun, í hróplegri og áberandi andstöðu við það gamla. Ég er ekki að biðja um Guðjón Samúelsson, heldur biðja um samræmi hins nýja við hið gamla. Sem tengir saman þingholt og vesturholt um Kvosina. Ekki kassa með láréttum línum, heldur klassíska Reykjavík með mjó hús og hallandi þökum. Enga skrifstofuveggi á jarðhæð. Þar séu veitingar og kaffihús og búðir fyrir hönnunarsölu, frímerki, gamlar bækur, antík og aðra sérvizku.
Sætaframboð mikilvægast

Áætlanir flugfélaga ráða mestu um fjölda ferðamanna hér. Aukin lendinga- eða farþegagjöld geta leitt til minna sætaframboðs og snöggrar fækkunar ferðamanna, sem gæti orðið óþægileg. Betra er að leggja gjöld á þjónustu í landinu, svo sem aukið gistináttagjald eða fullan virðisaukaskatt. Slíkt hefur miklu minni áhrif á fjölda ferðamanna en gjöld á sætaframboð, sem snerta flugfélögin beint. Hefur verið ljóst síðan fyrir tímasóun ónothæfs ráðherra í fúsk um náttúrupassa. Kemur líka minna við pyngju þjóðarinnar, sem notar lítið af hótelum og veitingahúsum á ferðum sínum um landið. Ríki og sveitir þurfa eðlilega hlutdeild af ferðatekjum.
Ógeðslega þjóðfélagið

Þótt gróðinn hrannist upp í ferðaþjónustu og sjávarútvegi fer ekkert af sælunni til þeirra sem minnst mega sín. Það eru þeir húsnæðislausu, svo og öldungar og öryrkjar. „Nú er ekki rétti tíminn til þess“ segja þeir, sem flytja gróðann til Panama. „Þetta er ógeðslegt þjóðfélag, þetta er allt ógeðslegt“, segir fyrrum ritstjóri Mogga, seint og um síðir. Yfirstétt samfélagsins er gegnrotin, jafnvel hæstaréttardómarar. Stærsti stjórnmálaflokkurinn er sótsvartur bófaflokkur, nú um stundir undir Panama-stjórn. Bófarnir fá afskrifað að vild, en almenningur er krossfestur. Hér duga ekki einu sinni kosningar, kjósendur eru vangefnir sauðir.
Í topp 10 flokknum

Matarkjallarinn heitir nýjasti matstaðurinn undir veitingahúsinu Geysi við austurenda Vesturgötu. Aðgengið er núna utanhúss, svo auðveldara er fyrir ókunnuga að finna staðinn. Þetta er eitt af tíu topphúsum landsins, með ágætan fisk dagsins á 2.350 krónur í hádeginu. Makalaust hvað margir kokkar hafa náð að elda ferskan fisk. Á matseðli dagsins er fleira áhugavert, húsið er því oft þéttsetið í hádeginu. Viðskiptavinir eru flestir innlendir, efri miðstéttin er aftur komin í álnir eftir hrunið. Í hádeginu eru víðast fleiri heimamenn en útlendingar á toppstöðunum tíu. Þjónusta er viðkunnanleg. Breytingar á húsnæði eru hér til góðs, en þó ekki í hinum dramatíska stíl, sem nú er í tízku hér í bæ.
Skoðanir breytast ekki

Því miður sýna skoðanakannanir, að viðhorf kjósenda til flokkanna eru óbreytt frá því fyrir kosningar. Nýjar kosningar mundu því ekki neinu breyta. Pattið milli íhalds og framfara heldur bara áfram. Flokkar, sem lugu 100% um stefnu sína, fá svipað fylgi og áður. Íslendingar neita að læra, láta bara ljúga að sér eins og hverjum hentar. Eini flokkurinn, sem raunverulega stendur með framförum, fær líka svipað fylgi og áður. Er ekki einu sinni stærsti eða næststærsti flokkurinn. Með þessu framhaldi verðum við áfram þrælar auðgreifa um ókomna tíð. Það er óboðlegt fyrir okkur hin, að helmingur kjósenda skuli vera meira en lítið vangefinn.
Sökin er kjósenda

Þótt mikill meirihluti þjóðarinnar vilji bjóða upp veiðileyfi til að fá hærri auðlindarentu, þá nægir það ekki. Hluti af þessum meirihluta heldur áfram að kjósa Sjálfstæðis eða Framsókn, VG, Viðreisn eða Bjarta framtíð. Allir þessir flokkar styðja þjóðareign kvótans með semingi og reyna að tefja málið. Aðeins Píratar og Samfylkingin styðja málið eindregið. Meðan þessir tveir flokkar fá innan við 20% fylgi alls, er engin von til, að þjóðþrifamálið ná fram að ganga. Satt að segja er hálf þjóðin íhald, hægra eða vinstra, og vill bara hafa hlutina eins og þeir hafa verið. Meðan svo er, má búast við patti í pólitísku skákinni.
Afneitar loforði sínu

Viku fyrir kosningar gaf Viðreisn út skriflega stefnuyfirlýsingu. Þar var lofað: 10 milljörðum í nýjan Landspítala, 18 milljörðum í uppsafnaða þörf á spítalanum, 6 milljörðum í stórátak í öldrunarþjónustu, 4 milljörðum í minni greiðsluþátttöku almennings og 1 milljarði í heilsugæzlu. Í stjórnarmyndunarviðræðum í vikunni skrapp þetta niður í samtals 7 milljarða. Pawel Bartoszek þingmaður afneitaði beinlínis loforðinu í Kastljósi og sagði blaðamann ljúga til um það. Þeir geta verið brattir glæframenn Viðreisnar. Sömdu stefnuskrá í anda velferðar. Afneita henni svo, þegar þeir kasta grímunni og birtast sem höfuðandstæðingar velferðar.
Lærið af reynslunni

Um áramótin geta kjósendur litið yfir öndverðan veturinn, séð mistök sín og reynt að læra af þeim. Sjálfstæðisflokkurinn styður ekki frjálshyggju, er bófaflokkur pilsfaldastefnu kvótagreifa og annarra auðgreifa. Viðreisn er frjálshyggjuflokkur atvinnulífsins, en enginn miðflokkur. Stefnan er marklaus að því leyti og sama má segja um Bjarta framtíð. Hvorir tveggja vernda kvótagreifa, eins og Vinstri græn gera raunar líka. VG hafa að öðru leyti góða stefnu, en of einþykka til að semja um völd. Píratar hafa bezta stefnu, bezta pólitíkusa. Hafa lært að slá af kröfum til að ná fram öðrum kröfum. Í stjórnarviðræðum flokkanna hafa píratar borið af.
Stutt milli deiluaðila

Styttra var milli aðila að fimm flokka viðræðunum en margir telja. Uppkastið úr Fjármálaráðuneytinu er af pólitískum ástæðum með of lágum tekjutölum. Til dæmis eiga tekjur af leigu veiðikvóta að vera mun hærri. Það er auðlindarenta, ekki skattur, heldur leigutekjur upp á milljarða. Ennfremur eru ýmsar tekjur af ferðaþjónustu afar vantaldar. Þar fást örugglega nokkrir milljarðar án nýrra skatta. Væri rétt tekjumat í fjárlagafrumvarpi Bjarna Benedikts, finnast án efa þeir milljarðar, sem skildu Vinstri græna frá hinum flokkunum. Munurinn felst í áætluðu bókhaldi. En það má víst ekki snerta auðgreifana, að mati Björns Vals.
Flókin viðræðuslit

Sagan bakvið slit viðræðna um nýja ríkisstjórn er flóknari en unnt er að setja fram í stuttum texta. Niðurstaðan, sem samningafólk varð ekki sammála um, var ekki fullkomin. Auðvitað þarf 12 milljarða til viðbótar í heilsumálin, en hvorki 7 milljarða né 25 milljarða. Þar hafa báðir rangt fyrir sér. En 12 var tala, þar sem fólk gat mætzt á miðri leið. Og svo má ekki veita nýtingarrétt á fiski til áratuga. Því voru ekki bara Vinstri græn að illu verki, heldur líka Viðreisn og Björt framtíð. En aðalatrið er, að í samningum fimm aðila þurfa allir að gefa eftir á öllum sviðum. Hinn heilagi sannleikur hvers fyrir sig verður að víkja.
Katrín fer rangt með

Fyrst og fremst voru það Vinstri græn, sem stútuðu samkomulagi um nýja stjórn. Katrín Jakobsdóttir fullyrti, að deilan hafi snúist um, að hinir aðilarnir hafi ekki viljað standa við loforð um aukin framlög til heilbrigðismála. Staðreyndin er, að allir nema Katrín vildu fjármagna aukninguna með aukinni auðlindarentu á kvótagreifa. Hún vildi fjármagna hana með auðlegðarskatti. Hann gefur minna af sér en auðlindarentan og var óvinsælli hjá öðrum samningsaðilum. Birgitta sagði: „Það er ekki sanngjarnt að segja, að bara einn flokkur hafi barist fyrir því, né er það satt.“ Í svona viðkvæmum viðræðum verða allir að koma heiðarlega fram.
Velta niður skriður

Hræddur er ég um, að inngrip kvótagreifa í aðild Vinstri grænna að tilraun til framfarastjórnar verði flokknum dýrt. Kjósendur flokksins í kjördæmi Steingríms J. Sigfússonar kunna að vera sáttir. En í þéttbýlinu hristir fólk í bezta falli hausinn. Vinsælasti pólitíkus landsins, Katrín Jakobsdóttir, hefur sett ofan. Nú tekur við óvissa og hugsanlega afturhaldssamari ríkisstjórn íhaldsaflanna. Fólk telur, að Steingrímur og Björn Valur hafi tekið völdin af of ráðþægum formanni. Fróðlegt verður að sjá, hvað skoðanakannanir segja. Mér segir svo hugur, að fjallgöngu Vinstri grænna sé lokið. Þau séu þegar farin að velta niður skriður.
Svarti Pétur tekinn

Þegar Katrín Jakobsdóttir gafst upp á að mynda stjórn, var Viðreisn almennt kennt um vandann. Nú á lokaþætti tilraunar Birgittu Jónsdóttir, eru Vinstri græn orðin Þrándur í Götu sáttmála. Hinir flokkarnir fjórir voru að mestu sammála um stefnu, en það nægði ekki til stjórnarmyndunar. Gallinn er einfaldlega, að lengra er frá Vinstri grænum til flokkanna fjögurra en til Sjálfstæðisflokksins. Vinstri græn eru íhald, vilja vernda kvótagreifa og búvinnslugreifa í silkiumbúðum. Flokkarnir fjórir vilja hins vegar endurbætur. Loksins í dag tóku Vinstri græn sinn Svarta Pétur og héldu á vit hinna íhaldsflokkanna, Sjálfstæðis og Framsóknar, þar sem þau eiga heima.
Slöpp Menntamálastofnun

Menntamálastofnun hefur nokkrum sinnum verið í fréttum vegna slappra vinnubragða við samræmd próf. Íslenzkum texta hefur verið ábótavant, skýringar með dæmum hafa verið villandi og rangar útkomur komið út úr dæmum. Svör hafa verið í skötulíki líkt og hjá pólitíkusum. Jafnframt hefur stofnunin reynt að draga til sín sem allra mest af valdi yfir skólum og menntun. Sumt af því hefur verið vanhugsað, til dæmis, að byrjendalæsi skili frá sér illa læsum nemendum. Forsendur þessa trúarofsa voru hins vegar einkar villandi. Útkoman hefur verið hrun í menntun Íslendinga samkvæmt Pisa samanburði. Þarna stjórnar æðibuna vanhæfra valdafíkla.
Magnast styrjöld Simma

Styrjöld Sigmundar Davíðs við Framsóknarflokksins er rétt að byrja. Fyrst var það eins og þegar Framsókn losaði sig við Hriflu-Jónas. Hann bauð sig samt áfram í kjördæminu og hafði sigur. Smám saman náði flokkurinn aftur tökum á kjördæminu. Vígferð Sigmundar er allt önnur. Mætir aldrei á þingfundi. Mætir ekki í 100 ára afmælisboð flokksins í kjördæminu, heldur hefur sitt eigið boð fyrir sína menn. Búast má við, að senn fari hann að gjósa, þegar það kemur flokknum illa. Framsókn hefur ekki getað tekið þátt í viðræðum um stjórnarmyndun út af vígferð Sigmundar. Það getur tekið nokkur misseri fyrir flokkinn að losa sig við skapstygga trúðinn.
Ekki festa krónuna

Grátkarlar ferðaþjónustu og sjávarútvegs eru á fullu. Heimta fast gengi á krónu, svo hótelgreifar og kvótagreifar eigi áfram fyrir salti í grautinn. Samt fjölgar ferðamönnum svo, að hraðinn er kominn í sem svarar til 60% aukningar á næsta ári. Og allar hirzlur kvótagreifa fyllast í skattaskjólum á aflandseyjum. Þeir heimta að pólitíkusar fari að fikta í genginu til að hindra aðgengi almennings að gróða fyrirtækja, sem fiska í þjóðarauðlindum. Betra er láta krónuna í friði meðan hún er enn notuð. Pólitískt fikt lukkast aldrei. Bezt væri þó að leyfa notkun á evru. Hún komin er upp fyrir svissneskan franka í verði. Og lán í evrum orðin vaxtafrí.
Svartnætti í Viðreisn

Svartasta grein ársins er Þorsteins Víglundssonar í Kjarnanum í vikunni. Samkvæmt henni verður að minnka ríkiskostnað í kreppu og ekki auka hann aftur, þegar vel árar. Hækka verður stýrivexti í verðbólgu og ekki lækka þá aftur, þegar vel árar. Verðbólga skal jafnan mæld í þágu lánveitanda. Aldrei er rétti tíminn til að fjárfesta í innviðum samfélagsins. Hann boðar trylltar ofsóknir á almenning. Sem þingmaður Viðreisnar er hann enn í grátgír frá Samtökum atvinnulífsins. ÉG skil nú, hvers vegna Viðreisn þóttist vera miðja fyrir kosningar, en þingmenn hennar tala núna langt til hægri við Sjálfstæðis. Meira en svindl, þetta er svartnætti.