arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Treysta ekki Íslandi

Frá hruninu telja útlendingar, að Íslendingar séu þjófar og ræningjar. Við sitjum uppi með afrek Davíðs og Geirs, bankstera og víkinga. Treysta ekki Íslandi. Lagast ekkert, meðan forsætis hótar að gera krónueignir útlendinga upptækar. Enn síður er gagn í að fara til London og segja útlendum að koma með meira fé. Þeir flissa bara að Sigmundi Davíð. Hér heima getur hann klætt rugl sitt í þjóðrembu um litla Ísland og vonda útland. Stuðningsmenn gína við því og segja efasemdarmenn vera óvini, sem hati Ísland. Úr þessu verður auðvitað bara meira rugl. Þjóðremban býr hér til ólæknandi handónýtt Ísland.
Topkapi og Alhambra

.

Hallir í heimi múslima bera af höllum í heimi kristinna. Víða í Evrópu minna konungshallir á íbúðablokkir, svo sem í Madrid, þar sem eru 2.800 herbergi. Þetta eru steinklumpar. Í Alhambra og Topkapi eru hallir hins vegar smáhýsi í garði, oft með bunulækjum. Í Topkapi eru sérhús bókasafns, fundarsalar, eldhúss, móttöku sendiherra og svo framvegis. Á milli eru fallegir garðar. Sonum eyðimerkurinnar þótti meira koma til gróðurs og vatnslinda heldur en grjóthauga. Í Japan eru hallirnar líka litlar í stórum garði. Hvorki hjá Japönum né múslimum tíðkast að fylla húsakynni sín með alls konar dóti.
Sumir geta ekki greitt

Okkur er sagt, að unnt sé að hækka laun lækna með útivistun heilsuþjónustu til einkastöðva. Þýðir, að kostnaður þjónustunnar eykst, en ríkið vill ekki greiða viðbótina. Sjúklingurinn borgar mismuninn, samanber tannlækningar. Snýst ekki bara um að geta keypt sig fram fyrir í röðinni. Snýst fremur um, að sumir hafa ráð á þessum mismun, en aðrir ekki. Aukinn einkarekstur færir heilsukerfi okkar nær Bandaríkjunum. Þar er kerfið tvöfalt dýrara en hér og nær þó bara til helmings þjóðarinnar. Þetta er hluti mikillar og vaxandi stéttaskiptingar þar vestra og mun fljótt stuðla að svipaðri hörmung hér.
Hrun markaðshyggjunnar

Ríki mestrar markaðsvæðingar eru Bandaríkin og Bretland. Á báðum stöðum er allur þorri auðs kominn í hendur sárafárra. Á báðum stöðum er hreyfing fólks milli stétta frosin. Ríki misskiptingar og fastrar stéttaskiptingar. Enda hafa jarðskjálftar í fjármálaheiminum sýnt, að fræði markaðshyggjurnar eru hrein trúarbrögð. Svo sem að lægri skattprósenta leiði til meiri skatttekna. Að velgengni ríkra sáldrist niður til fátækra. Að markaðir hafi sjálfvirka hæfni til að rétta sig af. Að óheftur markaður leiði til sigurgöngu þeirra, sem bjóða beztu vöru og þjónustu á lægsta verði. Allt reyndist þetta bull.
Heimsku þjóðirnar

Lönd engilsaxa eru að dragast aftur úr Norður-Evrópu í greind og menntun. Samkvæmt rannsókn

rannsókn á vegum OECD, Alþjóðastofnunar efnahagsþróunar. Skilningur í Bandaríkjunum og Bretlandi er mun lakari en á Norðurlöndum og í Hollandi. Lesskilningur, reiknigeta og tæknileikni voru ófullnægjandi og fara ört versnandi. Í auknum mæli eru stúdentar þar hvorki læsir né reiknandi. Að mestu rakið til meiri stéttaskiptingar engilsaxa en norðlægra þjóða Evrópu. Þjóðarauður fossar til örfárra á toppnum. Með niðurskurði og einkavæðingu menntunar og velferðar lendir Ísland í þessum brezk-bandaríska vítahring.
Þú ert samt dauður

Donald Miller hvarf og var úrskurðaður látinn. Áratug síðar kom hann fram og vildi að nýju gerast borgari í Ohio. Dómarinn Allan Davis sagði bara: Þú ert samt dauður, lögin heimila ekki upprisu. Davis gæti hafa lært lagatækni í Háskóla Íslands. Þar liggja menn í teygjanlegum textum eins og biblíumenn. Skilja ekki, að orðin fljóta í umhverfinu. Dómarar þurfa ekki bara að velta fyrir sér sérvizkutúlkunum orða. Þurfa líka að átta sig á umhverfi laganna. Hvers vegna þau voru sett og hvað kom þá fram í umræðunni. Það kunna hvorki Allan Davis né íslenzkir dómarar. Íslenzk lögfræði er því orðhengilsháttur.
Friður skammstafana

Skárra er að skammstafanir fremur en skúrkarnir fái friðarverðlaun Nóbels. Norska stórþingið hefur ítrekað orðið að athlægi. Alþjóða efnavopnastofnunin vann vinnuna sína í aðdraganda samkomulags við Sýrland. Verðlaun til hennar minna á íslenzku fálkaorðuna, sem kontóristar fá fyrir að mæta í vinnuna. Í fyrra fékk Evrópusambandið verðlaunin, þótt efast megi um, að það mæti í vinnuna. Áður var ruglið enn verra. Þá fengu friðarverðlaunin stórglæpamenn á borð við Barack Obama og Henry Kissinger, líka morðóðir Yitzhak Rabin og Menachem Begin. Það hefði lagað stöðuna að velja núna skólastúlkuna Malala.
Bankinn er heilagur

Vildi Hanna Birna Kristjánsdóttir gera eitthvað fyrir skuldara, mundi hún senda sýslumönnum aðvörun. Benda á, að ýmislegt er enn óútkljáð í skuldum við banka, til dæmis dómsmál. Benda á ábyrgðina, sem fylgir því að valda fólki óheyrilegu tjóni, sem síðan reynist hafa verið ógilt. Öllum þessum nauðungaruppboðum hlýtur að fylgja skaðabótaábyrgð banka og sýslumanna. En vélbyssan í innanríkisráðuneytinu kallar bara í nafnlausa lagatækna sína. Slíkir hafa ævinlega komizt að nákvæmlega þeirri niðurstöðu sem ráðherrann vill. Ekkert öðruvísi núna. Hönnu Birnu er ekkert eins heilagt og bankinn.
Meira og mesta leyndó

Nýja ríkisstjórnin er þegar farin að slá fyrri met í leynd. Ekkert má þjóðin fá að vita. Alls staðar er skellt í lás. Til dæmis má enginn frétta af hinu stórmerka sparnaðarplaggi Vigdísar Hauks, Ásmundar Einars og Guðlaugs Þórs. Hvorki af þeim tillögum, sem munu koma fram núna, né af hinum, sem slegið er á frest. Ekki má frétta neitt um þá utanaðkomandi aðila, sem gáfu heilagri þrenningu góð ráð. Og fundargerðirnar eru leyndó. Líklega stafar þetta af, að tillögurnar eru eins og teygjanlegur málflutningur Vigdísar. Mestmegnis óskhyggja, blönduð hatri á öllu, sem lyktar af velferð og mannlegri reisn.
Örlög góðu áformanna

Þjóðremba forsætisráðherra nær ekki til fjárlaga. Hóf ferilinn með áætlun um að safna Þjóðmenningarhúsi og öðru þjóðlegu til síns ráðuneytis. Átti að verða eins konar Eldgömlu-Ísafoldar-ráðuneyti. Ekkert varð úr því frekar en rigningu hinna glöðu ávísana. Og fjárlögin skera þjóðlegt mest niður. Leggja niður fornleifarannsóknir og hætta við Hús íslenzkra fræða. Í staðinn flytur Eldgömlu-Ísafoldar-flokkurinn tillögu um aukna notkun fánans að næturlagi. Næst vefur SDG sig þjóðfánanum og kyrjar þjóðsönginn. Öll belgda þjóðremban er bara almannatengsli án innihalds. Hún er PR til að halda fylgi fávitanna.
Framtíðin er í miðöldum

Framtíðin á vefnum leynist ekki í afmörkuðum tímaritum á borð við Kjarnann. Veraldarvefurinn hafnar hefðbundinni hliðvörzlu fjölmiðlunga og formlegum útkomutímum fjölmiðla. Vefurinn flýtur, minnir á miðaldir fyrir innreið prentlistar. Þá gengu fréttir milli manna á torgum og markaði. Síðan kom prenttæknin og færði fréttamiðlun í það formfasta horf, sem nú er að deyja út. Notkun fréttarita, dagblaða og ljósvaka minnkar ört. Heilar kynslóðir nota ekki gamla miðla. Í staðinn notar fólk blogg og fésbók, tíst og túbu. Fjölmiðlungar taka þátt í byltingunni, en eru þar ekki lengur hliðverðir.
Borgarar ofsóttir

Meirihluti borgarstjórnar hefur breytt skipulaginu. Tekur ekki lengur tillit til tveggja bíla á hverja íbúð. Skipuleggur í staðinn 0,8 bílastæði á hverja íbúð, tæplega heilt stæði. Gert með þungum steypuhúsum, sem troðið er út í lóðarmörk í eldri hverfum. Eitt slíkt má sjá við Mýrargötu. Íbúar klumpanna munu leggja bílum sínum við nálæg hús. Breiða þannig út vandann við þessa skipulags-ofsatrú. Vandinn á að leiða til, að fólk hrekist úr bílum yfir á reiðhjól eða strætó. Með illu er reynt að pína fólk til að fylgja sérviturri hugmyndafræði. En ekki á að vera í verkahring borgar að ofsækja borgarana.
Ráðstefna bófaflokka

Ólafur Ragnar Grímsson er í vondum félagsskap á ráðstefnu sinni um helgina,

Arctic Circle. Hún er skipulögð af World Ocean Council, samtökum bófaflokka á borð við Exxon, Shell og Rio Tinto Alcan. Markmið samtakanna er að gæta hagsmuna olíufélaga og annarra mengunarfyrirtækja á norðurslóðum. Ólafur Ragnar hefur alltaf verið fluga, sem dregst að perum valda og auðs. Ýmist í formi ríkja á borð við Kína og Rússland. Eða í formi voldugra bófaflokka stórfyrirtækja gegn almannahag. Hvar sem Ólafur Ragnar er á ferð, þá kemur einhver skítur þar við sögu. Svo sem Arctic Council og World Ocean Council.
Þessir ýmsu þjóðlegu

Þjóðrembu kalla ég, þegar pólitíkusar fiska í gruggugu og fara að predika, að Íslendingar séu mestir og beztir allra. Frægastir slíkra eru Sigmundur Davíð Gunnlaugsson og Ólafur Ragnar Grímsson. Skyldur er rasismi fólks á borð við Viðar Guðjohnsen borgarframbjóðanda. Lítur á sumar þjóðir, einkum í Austur-Evrópu, sem óæðri hópa, sem beri hingað glæpi og sjúkdóma. Svo eru þjóðernissinnar, sem ýkja minna í oflofi um Íslendinga og í fordómum um útlenda. Evrópuhatarar eru skrítinn sérhópur. Skæðastir eru þjóðrembingar. Þeir hafa uppgötvað leiðina að hjarta heimskra Íslendinga og notfæra sér.
Minnisstæðir hrunverjar

Fimm árum eftir hrun getum við séð, að það kostaði ríkið 1200 milljarða, sem það getur ekki borgað. Til viðbótar kemur svo snjóhengjan. Þetta er útkoman úr einkavinavæðingu Davíðs á bönkunum. Þar fengu Vökudrengir að leika lausum hala í fullkomnu óráði. Útkoman varð heimsfrægt gjaldþrot. Sem Davíð gerði verra með því að sópa öllum gjaldeyri úr Seðlabankanum beint í kamínurnar. Geir vafraði um ráðþrota. Var síljúgandi að alþjóð til að vinna tíma til að koma innistæðueigendum fyrir horn. Davíð og Geir, bankastjórar og víkingar bjuggu til hrunið. Afrekinu fagna hrunverjar með hátíð á fimm ára afmælinu.
Ráðherra bremsar órana

Það eina nothæfa við nýju ríkisstjórnina er, að fjármálaráðherra vill skila hallalausum fjárlögum. Hlýtur að vera nauðsynlegt fyrir ríki, sem skuldar 1500 milljarða og getur ekki borgað vextina. Sársaukaminna hefði alþýðunni þó verið að hafa niðurstöðutölur hærri með auðlindagjaldi, auðlegðarskatti og ferðaþjónustuvaski. Þá hefði ekki þurft að höggva á velferðina. En það er önnur saga. Fjárlagafrumvarpið hindrar væntanlega framvindu loforðs lygnasta skrumarans um tékka í pósti strax. Ríkisstjórnin er ekki alvond, meðan hún hefur fjármálaráðherra, sem heldur aftur af öfgum og órum forsætisráðherra.
Heill spítali árlega

Eftir hrun skuldar ríkið 1500 milljarða, þar af 1200 vegna hruns. Áður var komin 300 milljarða skuld. Gjaldþrot Seðlabankans kostaði 170 milljarða og gjaldþrot viðskiptabanka kostaði 250 milljarða. 390 milljarðar fóru í nýjan gjaldeyrissjóð til að styðja ónýta krónu. Tap ríkisins í fimm ár kostaði 400 milljarða. Stafar af, að ríkið á ekki fyrir vöxtum af þessum skuldum. Tapar í vaxtagreiðslur 80-90 milljörðum á ári, heilum hátæknispítala á hverju ári. Því var fráleitt að lina auðlindarentu, auðlegðarskatt og ferðaþjónustuvask. Jafn fráleitt er að gæla við að ríkið fari að senda fólki tékka í pósti.
Orðabók lýðskrumsins

Blaðri forsætis um Samstöðu, er hann að biðja um Hlýðni. Tali heilsuráðherra um Hagræðingu, á hann við Niðurskurð. Segi Vigdís Hauksdóttir Strax, meinar hún Einhverntíma-kannski. Ekki eru nýir valdhafar samstíga í orðaleikjunum. Það sem fjármála kallar Fjárlög, kallar forsætis Hugmyndir. Það sem forsætis kallar Loforð, kallar fjármála Vangaveltur. Ævinlega eru þeir þó sammála um, að Allt-fyrir-aumingja þýði Allt-fyrir-auðjöfra og Ekkert-fyrir-aumingja. Þjóðin þarf að fá orðabók frá almannatenglum og blaðurfulltrúum í þessu nýja tungumáli svikulla lýðskrumara. Orð nýju valdhafanna eru afar teygjanleg.
Fullorðnast seint

Íslendingar hafa lítið lært af hruninu. Gott væri, ef allir skildu, að bezt er að spara fyrst og láta peningana verða til. Hætta hins vegar að líta á útborgun sem afl þeirra hluta, sem gera skal. Kaupa til dæmis bílinn, þegar þú átt fyrir honum, en ekki þegar þú átt bara fyrir útborgun. Margir telja enn, að eðlilegt sé að fá afslátt af skuldum út á forsendubrest. Enn aðrir, að skuldirnar eigi bara að skilja eftir í útlandinu og segja bless við þær. Þessi brenglaða hugsun er ávísun á nýtt hrun. Því meira sem gælt er við hana, þeim mun síðar fullorðnast þjóðin í umgengni við peninga og eignir.
Skriðinn úr skúmaskoti

“Sumt gamalt fólk tók ekki einu sinni eftir því” Þetta er minning Geirs H. Haarde um hrunið. Birtist í Guardian. Einstæður hroki manns, sem var ekki og er ekki í neinu sambandi við fátæklinga. Afrekaði það helzt að koma peningum auðmanna undan hruninu. Þúsundum saman varð annað fólk að þola mikla angist og sumir gáfust hreinlega upp. Geir hélt ekki einu sinni ríkisstjórnarfundi og leyndi stöðunni fyrir samráðherrum sínum. Ríkisstjórnin, sem tók við af hrokagikknum, létti byrðar margra fátæklinga. Arftakar hrunverja eru aftur komnir til valda og hrunverjar skríða úr skúmaskotunum í veizlurnar.
Ráðherra ruglar

Rangt hjá Gunnari Braga Sveinssyni utanríkisráðherra, að fjárlagagatið komi fyrri ríkisstjórn við. 25-30 milljarða útgjöld vantar, því að Gunnar Bragi og félagar ákváðu að skera tekjuhlið fjárlaga niður um þessa upphæð. Þetta er stórgjöfin, sem fór til kvótagreifa, auðgreifa og ferðaþjónustu. Stjórnin getur ekki kennt neinu öðru um skort á fé til Landspítalans og annars slíks. Annars skiptir þessi athugasemd engu máli. Gunnar Bragi er ekki í pólitík til að ræða mál eða að fara með rétt mál. Heldur er hann þarna til að gera það eina, sem hann kann: Að reka erindi fyrir kvótagreifann sinn á Króknum.
Þar eru peningarnir

Ríkisstjórnin þarf að falla frá gjöfum sínum til kvótagreifa og auðgreifa. Nota þá tugi milljarða til að bæta stöðu Landspítalans og aðra velferð í landinu. Hækka þarf laun lækna verulega, einnig annars starfsfólks í heilsu og annarri velferð. Kaupa fullt af tækjum. Peningarnir fást í auðlindarentu, auðlegðarskatti og í vaski á ferðaþjónustu. Ríkisstjórnin þarf að falla frá vitlausum fjárlögum og taka upp frumvarp fyrri ríkisstjórnar. Það gerði ráð fyrir óbreyttri heilsu og velferð. Svo verður ríkisstjórnin að falla frá rugluðu lýðskrumi Sigmundar Davíðs um tékka í pósti til helztu sukkaranna.
Aukin stéttaskipting

Verði kjör lækna bætt með auknum einkarekstri heilsuþjónustu, mun kostnaður þjónustunnar hækka. Mismuninn munu sjúklingar greiða, því að ríkið hefur ekki ráð á að borga meira. Þetta verður eins og það er í tannlækningunum og eins og það er í Bandaríkjunum. Í báðum tilvikum er þjónustan lakari en í Norður-Evrópu, þar sem heilsuþjónusta er nærri 100% ríkisrekin. Við fáum þjónustu að bandarískum hætti, verri og dýrari þjónustu. Einkavæðingarmenn eru að hefja áróður fyrir, að heilsuvandinn verði leystur á þennan ofurdýra bandaríska hátt. Þar með verður stéttaskiptingu lyft í áður óþekktar hæðir.
Fagnaðarlæti hrunverja

Fimm ára afmælis bankahrunsins er fagnað víða um bæ. Fyrst sáum við Ásgeir Jónsson, greiningarstjóra Arion, segja okkur frá þessum merkisatburði. Menn muna eftir þjóðlega bjartsýnum spám hans þá. Síðan kom Geir H. Haarde í sjónvarpið og sagði okkur frá afrekum sínum við að keyra upp hrunið. Urðu um tíma að frægu dómsmáli. Og síðast kemur rúsína pylsuendans í kvöld. Þá mætir Davíð sjálfur Oddsson í sérstakan frelsiskvöldverð og minnist afreka sinna í vönduðu skipulagi hrunsins. Kvöldverðinn sækja hundrað beztu bógar okkar þjóðar og borgar hver fyrir sig þrjátíu þúsund krónur fyrir opinberunina.
Guð blessi Ísland

Fimm ára afmæli hrunsins minnir á tvo helztu gerendurna, ruglaða tvíeykið á Lækjartorgi og Arnarhóli. Geir og Davíð kunnu ekki til verka og margfölduðu bankatjónið. Verst var að sóa gjaldeyri Seðlabankans í gjaldþrota bankabófa og ábyrgjast innistæður auðgreifa umfram viðurkennt hámark. Við verðum lengi að bíta úr þeirri nálinni. Steingrímur hafði meira vit í kollinum, tókst að halda sjó í fjögur óveðursár. Samt vofir snjóhengjan, krónan ekki gjaldgeng og verður ekki. Einkunnarorð hrunsins verða ætíð þrjú: “Guð blessi Ísland”. Verndi oss fyrir óstjórn pólitíkusa og fávísi kjósenda silfurskeiðunganna.
Skoðanabanki neytenda

Hef nokkrum sinnum dásamað TripAdvisor fyrir að auðvelda líf ferðafólks. Tilvalið að víkka hugmyndafræðina, láta hana ná til alls konar neytendamála. Gefa neytendum orðið á fleiri sviðum en í vali hótela og veitingastaða, skoðunarverðra staða og ferðaþjónustu. Láta notendur fá orðið um bakarí og fiskbúðir, stórmarkaði og dagvörubúðir, tízkuvöruverzlanir og alls konar þjónustu. Svo sem þjónustu iðnaðarmanna og lækna, rakara og dekkjaverkstæða. Þetta væri fín viðbót við grunninn, sem þegar er kominn hjá TripAdvisor. Í sumum borgum er sjálfstæðir skoðanabankar, en ekkert er enn til hérlendis.
Ceaucescu-þjóðremba

Úldin þjóðremba Ólafs Ragnars Grímssonar og Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar er ekki frá Jónasi frá Hriflu. Hann leitaði sér víðsýnis í útlandinu, lærði af útlendingum. Vildi innleiða hér margt að utan, svo sem flokkaskiptinguna í pólitík. Varð að vísu illskeyttur með aldrinum og það er önnur saga. Remba forseta og forsætis vors minnir á Nicolae Ceaucescu. Þið munið oflæti hans: Rúmenar eru mestir og beztir, fyrirmynd annarra manna, ofsóttir af Evrópu. Hún er remba þeirra, sem ekki ná pari í Evrópu og sæta þar skopi. Því hata þeir Evrópu, flýja í þekkta minnimáttarkennd miður gefinna afdala-kjósenda.
Túristinn orðinn kóngur

TripAdvisor er dásamlegur vefbanki. Þar sé ég, hvað viðskiptavinir segja um gistingu og veitingar, ferðastaði og afþreyingu. Veitingarýnin er að vísu út og suður, en smám saman lærði ég að finna alvörurýni. Hún er oft frá þeim, sem ferðast víða og skrifa oft, en síður frá þeim, sem skrifa fátt og segja þá “en dásamlegt, skál”. Hokinn af lestri góðrar rýni merki ég í tölvunni 30 ágætar matarholur í miðborg Miklagarðs. Þær fara sjálfvirkt á borgarkortið í símanum. Þannig finn ég staðina fljótt og vel. Sama er að segja um hótelið og áhugaverða skoðunarstaði og ferðaþjónustu. Túristinn er orðinn kóngur.
Löngu fyrir landnám

Í náttúruvísindum koma nýjar aðferðir við að efla þekkingu á grunni eldri kenninga. Annað en trúarbrögðin með tilgátur, sem ógerlegt er að sannreyna. Við fornleifafræði bætist nú aðferð við að greina viðarkolakorn í jarðvegi. Kornin falla úr reyk og sóti frá byggð. Þessu er bætt við eldri þekkingu, þar sem greind eru öskulög, svo sem landnámslagið. Viðarkolakorn hafa verið greind í örfáum sniðum. Sýna, að byggð var í Reykjavík árið 720, löngu fyrir landnám. Þannig þarf að greina sýni víða um land og finna, hvort byggð var víða fyrir landnám. Frumkvöðull málsins er Páll Theódórsson eðlisfræðingur.
Auðræði sækir fram

Lýðræði jafngildir ekki betri stjórn. Lýðurinn er heimskur og flykkist að bófum, sem lofa gulli og grænum skógum, samanber SDG. Tæknin við að ljúga að fólki eykst hraðar en tækni lýðsins við að sjá gegnum lýðskrum. Eini kostur lýðræðis umfram annað er, að það gerir kleift að losna við illa valdhafa án blóðsúthellinga. Smám saman dofnar kosturinn, lýðræðið breytist í auðræði. Ferlið er lengst komið í Bandaríkjunum. Þar eru allir þingmenn og forsetinn á framfæri auðmanna og efla hag þeirra á kostnað almennings. Við erum komin í vítahringinn. Íslenzka lýðræðið er að breytast í auðræði. Í boði kjósenda.
Friðarpostulinn Pútín

Eðlilegt er, að Vladimir Pútín sé tilnefndur til friðarverðlauna Nóbels. Þar sem Barack Obama gat fengið verðlaunin, ætti líka Pútín að geta fengið þau. Síðan geta aðrir snillingar komið í röðum, Bashar Assad og Silvio Berlusconi til dæmis. Eða Alexander Lukashenko og Robert Mugabe. Kim Jong Il og Tamim Hamad al Thani, kóngurinn, sem baðar heimsfótboltann í Quatar í blóði tuga byggingarþræla. Engin vestræn stofnun á Vesturlöndum hefur orðið sér til eins mikillar skammar og Nóbels-nefnd norska Stórþingsins. Hún er vís til að veita Pútín verðlaunin í von um, að hann skáni. Sú var líka vonin með Obama.
Einn tali fyrir alla

Aðdragandi hrunsins einkenndist af fastri taktgöngu. Skortur á gagnrýni var forsendna hrunsins, segir í sannleiksskýrslunni frægu. Gagnrýnendur voru smáðir og Þorgerður Katrín vildi þvinga danskan bankamann í endurhæfingu. Sigmundur Davíð vill endurvekja þessa yndislegu tíma, þegar þjóðin talaði einum rómi. Og trúði í rauninni, að Íslendingar væru fremstir og beztir allra, samkvæmt predikunum Ólafs Ragnars Grímssonar. Sigmundur Davíð mun senn sníða sér skikkju úr þjóðfánanum og láta hátalara spila ættjarðarlög, hvar sem hann fer. Slíðrið sverð yðar og látið yfirbófann einan hafa orðið.
Í örfáum orðum sagt

Fyrir kosningar var kjarninn í loforðum Sjálfstæðisflokksins þessi: “Alls konar fyrir aumingja”. Kjarninn hjá Framsókn var þessi: “Allt fyrir aumingja í grænum hvelli”. Eftir kosningar breyttist þetta í: “Allt fyrir auðjöfra”. Og fjárlagafrumvarpið felur í sér þessa staðreynd: “Ekkert fyrir aumingja”. Sumum sjálfstæðismönnum finnst ekki nóg að gert. Meining þeirra er þessi: Okkur tókst að ljúga okkur inn á aumingjana og nú skulum við láta hné fylgja kviði: “Útaf með aumingja. Látum helvítin borga fyrir sig.” Heiðrún Lind Marteinsdóttir, stjórnarmaður Seðlabankans, heimtar blóðugan niðurskurð.
Heimtar 100% lygi

Strax er “teygjanlegt” orð, sem þýðir einhvern tíma á kjörtímabilinu, segir Vigdís Hauksdóttir. Í örfáum orðum sést siðleysi hennar. Um þetta snýst umræðan: Af hverju eru loforðin svikin? “Hryggir mig mjög að loforð stjórnarflokkanna virðast hafa verið orðin tóm”. Segir María Rut Kristinsdóttir, sjálfstæðismaður og formaður Stúdentaráðs. En líka eru til vígreifir, sem vilja meira siðleysi en Vigdís og félagar. Heiðrún Lind Marteinsdóttir er stjórnarmaður Seðlabankans og fyrrum formaður Heimdallar. Heimtar

blóðugan niðurskurð ótal atriða, sem aldrei voru nefnd fyrir kosningar. Heimtar 100% lygi.
Afskaffa Sérstakan

Ríkisstjórnarflokkarnir halda áfram að gæta hagsmuna fjárhaldsmanna sinna. Búnir að lækka auðlindarentuna og losna við auðlegðarskattinn. Næsta skref er að afskaffa embætti Sérstaks saksóknara. Þetta er í samræmi við spá Evu Joly á sínum tíma. Fjárveitingar til embættisins eru í fjárlagafrumvarpi skornar niður um helming. Stjórnarliðið segir skynsamlegra að horfa fram á veginn heldur en að velta sér upp úr fortíðinni. Markmiðið er, að málaferli gegn gerendum hrunsins veslist upp og fyrnist, verði að engu. Mikilvægt skref í átt til nýrrar söguskoðunar, sem strikar yfir hrunið. Hvaða hrun?
Allt væri auðvelt

Auðvelt hefði verið að láta Landspítalann fá þá tólf milljarða, sem hann þarf til að losna frá hengifluginu. Auðvelt hefði verið að setja fyrirhugað náttúruminjasafn upp í Perlunni. Auðvelt hefði verið að halda vaxtabótum og barnabótum í fyrra formi. Auðvelt að halda inni framlaginu í framkvæmdasjóð ferðamannastaða. Auðvelt hefði verið að hefja átak nýsköpunar atvinnulífs. Auðvelt hefði verið að reka framhaldsskólana og heilsugæzlustöðvarnar. Þetta og ótalmargt annað hefði verið hægt að hafa í fjárlögum. Ef silfurskeiðungar hefðu neitað landsgreifunum um afslátt af auðlindarentu og auðlegðarskatti.
Fyrirheitna landið

Fyrirheitna landið er afar ólíkt landi Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar. Það er land án vaxandi stéttaskiptingar, án fátækrafjötra, án þess að fólk þurfi að neita sér um sjúkrahjálp, án biðraða eftir mat. Það er land, þar sem ekki er linnulaust logið að fólki og byggðir upp gerviheimar og sýndarheimar. Það er land, þar sem þjóðarviljinn er ekki sífellt vanvirtur og þar sem þjóðin fær sína eigin stjórnarskrá. Á móti þessu býður Sigmundur Davíð útvatnaða og spillta þjóðrembu, þar sem þjóðin flykkir sér um fremsta bófann. Og gefur honum frið til að þjóna hag hinna fáu, sem hafa öll gögn og gæði af landinu.
Trylltir ganga lausir

Helztu geðsjúklingar lögreglunnar skipa sérsveit til fá útrás. Fyrir viku réðst sveitin inn á opinbert heimili hælisleitenda í Kópavogi, braut hurðir og bramlaði, gargaði ókvæðisorð að fólki, sem skildi ekkert. Allir fimmtán heimilismenn voru handteknir, sumir á nærbuxunum, og færðir á lögreglustöð. Síðar um daginn var þeim sleppt út á götuna, þá enn á nærbuxunum. Sérsveitin er skipuð ruddalýð, sem á heima á stofnun fyrir hættulega geðsjúklinga. Og yfirmenn þeirra ættu ekki að hafa landvistarleyfi. Yfirlögregluþjónninn Friðrik Smári Björgvinsson segir þetta “í samræmi við aðstæður”. Snargalið.
Sumir hissa – aðrir ekki

Fjárlagafrumvarpið kemur kjósendum Sjálfstæðisflokksins varla á óvart. Fyrir kosningar var vitað, að flokkurinn teldi hallað á kvótagreifa og auðgreifa landsins. Vitað var, að hann vildi minnka auðlindarentu og auðlegðarskatt. Vitað var, að hann vildi þrengja velferð almennings. Plaggið kemur á óvart mörgum kjósendum Framsóknar, þeim sem trúðu loforðunum. Hvergi vottar fyrir stórum og skýrt skilgreindum loforðum á borð við tólf milljarða innspýtingu í Landspítalann. Að vísu var þegar í sumar búið að eyða fénu í kvótagreifana og auðgreifana, en fábjánar föttuðu ekki samhengið. Nú er það öllum ljóst.