arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sé ekki, heyri ekki og les ekki

Sé ekki fréttir, heyri ekki og les ekki, þar sem ég er núna. Les ekki heldur blogg eða fésbók. Hef þó gemsa, en bandvíddin er svo hæg og dýr, að ég get ekki legið á netinu. Sennilega landsins mesta okur. Hins vegar er fljótt og ódýrt að senda textablogg. Þess vegna tek ég þátt í umræðunni. Sendi blogg inn í eitthvað, sem lítur út fyrir mér eins og svarthol. Veit ekki, hver umræðan er núna. Röfla bara einn í heiminum: Karlinn á kassanum einhvers staðar uppi á heiðum eða frammi í dölum. Ætli ég sé ekki bara illa veruleikafirrtur í þessu eintali í umræðunni?
Sóttu strákinn út á torg

Aþeningar eru hornsteinn í sagnfræðinni fyrir að velja þingmenn, ráðherra og dómara með hlutkesti. Allir borgarar voru í pottinum. Fleiri en Aþeningar prófuðu stjórn með hlutkesti. Feneyingar fóru skrítna leið með blöndu af hlutkesti og kosningum, þegar þeir völdu sér hertoga. Sendu mann út á torg til að sækja strák til að draga nöfn úr potti. Þeir, sem vildu múta, vissu ekki fyrirfram, hverjum þeir áttu að múta. Útkoman var ágæt hjá Feneyingum. Í þúsund ár höfðu þeir sína hertoga og voru eitt stærsta heimsveldið mestan tímann, áttu Adríahafið og hálft Eyjahafið. Féllu á endanum fyrir Napóleon.
Bankanir eru þjóðarbölið

Davíð Oddsson er ekki lengur stærsti vandi þjóðarinnar. Búið að reka hann. Stjórnar bara Mogga og Sjálfstæðisflokki. Stóri vandinn frá hruni er bankinn þinn. Þar hefur gamla sjúklega siðleysið og gamla sjúklega glæpahneigðin haldið ótrauð áfram. Boðorð bankanna er bankaleyndin, sem er undirrót alls ills í peningarmálum. Engin leið er að segja bönkum fyrir verkum, þeir hunza öll tilmæli. Því er verið að reyna að koma nýjum lögum yfir þá. Siðleysið og glæpahneigðin nær til allra fjármálatofnana, þar á meðal til skilanefnda og slitastjórna, nýrra bankastjóra, Bankasýslu ríkisins og Fjármálaeftirlits.
Fimmflokkurinn er ónýtur

Kjósendur bera ábyrgð á ömurlegasta alþingi allra tíma. Kusu þingmenn fyrir rúmu ári. Þá, sem nú hlaupa í sjónvarpsstólinn að horfa á fótbolta án þess að hafa afgreitt brýnustu mál. Kjósendur kusu morfís-skríl fimmflokksins. Hafa sér til afsökunar, að fyrir ári var ekki vitað fyllilega um víðáttu bankahrunsins. Né heldur um þátt pólitíkusa og pólitískra embættismanna. Kjósendur vissu ekki, að hrunið var Davíðshrun. Sannleiksskýrslan liggur nú á borðinu. Kjósendur vita líka nú, hverjir drepa stjórnlagaþinginu á dreif. Þekkja fimmflokkinn. Við þurfum nýjar kosningar með nýjum stjórnmálaöflum.
Við erum komin fyrir vind

Við erum komin fyrir vind í fjármálum. Ef ríkið tekur ekki á sig fleiri vandræðamál. Ef bankarnir einir ganga frá bankaskuldum heimila. Þá er allt á hægri uppleið í samfélaginu. Atvinna vex á næsta ári og skerðing lífskjara stöðvast. Mikilvægt er, að gengi krónunnar styrkist ekki meira að sinni en orðið er. Lága gengið temprar óþarfa eyðslu. Innviðir samfélagsins eru sterkir og atvinnulífið er á 92% dampi. Það er frábært eftir heilt banka- og Davíðshrun. Að vísu reyna margir að hindra uppsveifluna. Fremst fara þar Sjálfstæðisflokkurinn og fortíðarsamtök atvinnu- og verkalýðsrekenda.
Afkastamikill huldumaður

Hannes Hólmsteinn Gissurarson er afkastamikill í umræðunni. Skrifar undir ýmsum dulnefnum, en stíllinn er persónulegur og auðþekkjanlegur. Hann hefur sérstakt dálæti á Agli Helgasyni og Þorvaldi Gylfasyni. Skrifar um annan hvorn þeirra að minnsta kosti daglega. Ég vildi ég væri svona frægur. Upp á Þorvald hefur Hannes að klaga, að hann sá fyrir Davíðshrunið og varaði við því. Upp á Egil hefur Hannes að klaga, að í Silfri Egils veitir hann þjóðinni nýja innsýn í Davíðshrunið. En nú titrar enginn lengur af ótta við reiði Davíðs og Hannesar. Það er stóri kosturinn við lífið eftir hrunið.
Neyzla sem persónutjáning

Sumt ungt fólk vill tjá persónu sína með neyzlu. Ung kona skýrði fyrir mér, hvernig skíði og snjóbretti og misjöfn notkun þeirra lýstu persónu sinni. Slíkt fólk fer á veitingahús til að lýsa persónu sinni. Telur sig í einum hópi, en ekki í öðrum. Hleypur eftir dellum í vöru og þjónustu. Lætur sér í léttu rúmi liggja, þótt seljendur misnoti það. Leggur lítið upp úr vandaðri matreiðslu góðra hráefna. Sækir fræga skyndibitastaði, sem eru dýrari en góð matarhús. Sækir matstaði fjölmiðlunga, sem almannatenglar setja á stall og fjölmiðlar fjalla um. Hefur lítinn áhuga á gamaldags gæðum. Ímyndin er allt.
Þetta reddast ekki lengur

Þetta reddast, sögðu menn og tóku lán á lán ofan. Stofnuðu fyrirtæki eða stækkuðu, án sjáanlegrar fyrirhyggju. Á tíma svokallaðs góðæris einkenndist rekstur fyrirtækja af botnlausu rugli. Óráðsíufólk raðaðist í toppstöður atvinnulífsins. Slík fyrirtæki lifa ekki eftir hrun. Önnur fyrirtæki geta ekki leikið sama leikinn. Lánastofnanir og sjóðir þora ekki að lána slíkum. Lífeyrissjóðir og bankar eru fullir af fé, en skortir trausta lántakendur. Bankarnir skilja ekki orsök vandans: Við þurfum að losna við forstjórana á jeppunum. Fá í staðinn ömmur, sem kunna að velta aurunum fyrir sér.
Gjaldþrot banka er skárra

Við skulum hafa það á hreinu. Börn okkar munu sem skattgreiðendur næstu ára ekki hafa efni á að borga dóm Hæstaréttar. Ríkisstjórnin getur ekki leyft sér að hjálpa lánastofnunum vegna gengistryggðra lána. Með Íbúðalánasjóði gæti það verið tugmilljarða dæmi. Útilokað er að leggja hluta á ríkissjóð. Bankar verða frekar að fara á hausinn, jafnvel Íbúðalánasjóður. Gæti orðið bankahrun númer tvö. Við réðum við að borga eitt hrun, en ekki tvö. Ímyndi ríkisstjórnin sér, að hún geti borgað, þá jafngildir það landráðum. Látið ykkur ekki detta neitt slíkt í hug. Gjaldþrot banka er skárri niðurstaða.
Andvígir sparnaði í ráðuneytum

Fækkun ráðuneyta er sjálfsögð. Jafnvel landsfundur Sjálfstæðisflokksins styður hana. Hins vegar er flokkurinn í stjórnarandstöðu og er sem slíkur á móti öllum málum ríkisstjórnarinnar. Þar á meðal fækkun ráðuneyta. Ekki ber að taka þann flokk alvarlega. Þrír framsóknarþingmenn í Vinstri grænum eru líka andvígir fækkun ráðherra. Óttast minni áhrif kvótagreifa og einkum þó minni áhrif bænda. Það eru Jón Bjarnason, sem mundi missa ráðherradjobbið, Atli Gíslason og Ásmundur Einar Daðason, hagsmnunagæzlumenn fortíðarinnar. Fækkun ráðuneyta sparar ríkinu stórfé, en fáir þingmenn hafa áhuga á slíku.
Móðgaðir þingmenn

Sannleiksnefndin sagði sjálf, að sín vinna væri ekki endir allrar vinnu, bara upphafið. Því er eðlilegt, að bent sé á einkavinavæðingu bankanna sem rannsóknarefni. Telji rannsóknanefnd Alþingis það móðgandi, er það bara nýtt dæmi um lin og léleg viðbrögð hennar. Tala þarf við mun fleiri aðila í því máli. Finna aðkomu Hauck & Afhauser og stöðu Davíðs Oddssonar og Halldórs Ásgrímssonar í kaupendavali. Þingmenn Flokksins gæta hagsmuna Davíðs og taka þessu illa. Kanna þarf aðgerðaleysi Davíðs eftir erlendar aðvaranir. Kanna þarf ónýt veð að baki 350 milljarða gjaldþrots Seðlabankans. Málum er ólokið.
Þegar ég sat þjóðfund

Einu sinni tók ég þátt í samkomu af því tagi, sem nú er kölluð þjóðfundur. Sálfræðingafyrirtæki hélt fundinn á vegum Reykjavíkurborgar. Var haldinn í félagsheimili Fáks og átti að sætta fólk við vont skipulag í Elliðaárdal. Menn skrifuðu slagorð á gula miða, sem voru festir upp á vegg. Úr því komu slagorð, sem ekkert var gert með og öllum eru gleymd. Sá líka svipaðan þjóðfund á Seltjarnarnesi um skipulag bæjarins, hannaðan af sama fyrirtæki. Ég sá því fyrir löngu, að svona fundir eru aðferð við að gleðja og gabba og ginna fundarmenn. Stóri þjóðfundurinn í Laugardalshöll staðfesti þetta.
Þjóðrembingar froðufella

Þjóðrembingar láta ekki að sér hæða. Þingmenn eru bálreiðir út af fundi í Evrópusambandinu, þar sem Ísland kann að verða á dagskrá. Árni Johnsen hefur forustu fyrir þjóðrembingum, enda sannheilagur. Hann segir þetta mál vera argasta dónaskap og smekkleysu á sjálfum þjóðhátíðardegi Íslendinga. Ég sé ekki, að neinum samtökum komi þjóðhátíðardagar neitt við. En það er ekki von, að Íslendingum farnist vel, þegar þjóðremban er komin á stig Árna Johnsen. En það er gamla sagan, skúrkarnir elska að vefja sig fánanum, kyssa biblíuna og kyrja þjóðsönginn. Slíkt felur það, sem þeir eru að stússa.
Ósammála Sigurði Líndal

Sigurður Líndal prófessor er fremsti lagatæknir landsins. Samt er ég honum ósammála. Tel vanta nýja stjórnarskrá. Tel marklaust að tala um lögfræðilega merkingu sameignar. Hef bara alls engan áhuga á slíku. Stjórnarskrá má alls ekki vera lagatæknileg. Má ekki vera skrifuð á máli lagatækna. Hún á að vera á tungutaki almennings og fjalla um grundvallarmál þjóðarinnar. Til dæmis: Allar auðlindir þjóðarinnar eru sameign hennar. Punktur. Ekki orði meira. Eða til dæmis: Íslenzkt samfélag er gegnsætt, þar á meðal peningamál og fjármál. Punktur. Ekki orði meira. Alls enga vafninga frá lagatæknum, takk.
Bankarnir eru andstaðan

Hvernig getur það verið, að enginn eigi bankana? Ráðherrar töldu okkur lengi trú um, að kröfuhafar ættu. Nú segja þeir, að kröfuhafar eigi ekki. En vita samt ekki, hverjir eiga. Segja þó, að ríkið eigi þá ekki lengur. Ég held þeir séu að firra sig ábyrgð á framferði banka. Allt frá byrjun endurreisnar fyrir ári hafa bankarnir barizt með klóm og kjafti gegn endurbótum. Vísa ítrekað í bankaleynd. Ráða gamla glæpahunda í ábyrgðarstörf. Hunza tilmæli um að fylgja stjórnarstefnu skjaldborgar um heimili. Bankarnir eru hin sanna andstaða við þjóðina. Og ríkisstjórnin reynir að þvo hendur sínar af þeim.
Kæruleysi á Brasilíu

Kæruleysi á Brasilíu

Brasilía við Skólavörðustíg 14 er spennandi vegna framandi eldamennsku á portúgölskum grunni Brazilíu. Eldamennskan hefur reynzt mér upp og ofan. Hef fengið þar þykka og öfluga baunasúpu Feijoada og milt grillaðan þorsk. Djúpsteiktur þorskur um daginn var hins vegar greinilega frosinn. Var borinn fram með kassava-graut og sígildu jöklasalati bæjarins. Mér finnst kæruleysi læðast inn. Skipulega tilfinningu vantar í matreiðsluna. Verðið er einnig heldur hærra en tíðkast á etnískum matstöðum borgarinnar, 1900 krónur á fiski og kjúklingi. Betri mat má fá á 1500 krónur sums staðar í miðbænum.
Virðing og réttlæti

Mig minnir að niðurstaða stóra þjóðfundarins í Laugardalshöll hafi verið “virðing” og “réttlæti”. Það eru einmitt einkennisorð stærsta glæpafélagsins í verkalýðshreyfingunni. Þjóðfundir af þessu tagi eru einmitt haldnir til að finna út loðin slagorð. Sem ekkert tákna og engin leið er að túlka yfir í neitt raunhæft. Almannatenglar eru mjög hrifnir af slíkum þjóðfundum. Því að þeir láta þátttakendum líða vel. Vellíðan kemur í stað aðgerða. Dæmigerð lausn í samfélagi, þar sem almannatengsl ráðskast með hug og hjarta fólks. Markmið fyrirhugaðs þjóðfundar um stjórnarskrá er að slá ryki í augu fólks.
Segja það sem bezt hljómar

Ráðherrarnir Steingrímur J. Sigfússon og Gylfi Magnússon hafa ýmsar skoðanir á, hverjir eigi Kaupþing og Íslandsbanka. Lengi fullyrtu þeir, að erlendir kröfuhafar ættu bankana. Það hentaði ráðherrunum að segja þá. Nú hentar ráðherrunum að segja, að kröfuhafar eigi bara alls ekki bankana. Raunar eigi engir þá, kannski skilanefndir eða slitastjórnir. Kannski eiga þeir sig bara sjálfir. Það er einkenni íslenzkra ráðamanna, að sannleikur skiptir þá engu. Segja bara það, sem þeim dettur í hug að bezt hljómi hverju sinni. Svo furða þessir loðnu og lygnu og leyndó sig á, að enginn treystir þeim til neins.
Þúsund manna þjóðfundur

Þúsund manna þjóðfundur er trikk almannatengla. Aðferð við að telja fólki trú um, að það hafi völd. Í nefndir eru settir leiðsögumenn, sem stýra flæði nefndanna. Og fulltrúar hagsmunaaðila, sem eyðileggja allt, sem þeir koma nálægt. Samt stendur fólk upp að loknum fundi og ímyndar sér, að það hafi haft einhver áhrif. Slagorð voru búin til, ritskoðuð af leiðsögufólki og umboðsmönnum hagsmuna. Við höfum séð eitt dæmi um svona rugl og ég hef séð fleiri. Þjóðfundir af þessu tagi almannatengla eru aðferð til að svæfa fólk. Út úr þeim koma gagnslaus, innantóm slagorð eins og “virðing” og “réttlæti”.
Góður vilji er gagnslaus

Þingsályktun um framsækið umhverfi fjölmiðlunar er hrein og tær ímyndun. Ég skal veðja viskíflösku um, að ári eftir samþykkt hennar verða hér engin lög um aukið gegnsæi í opinberu lífi og fjármálum. Engin lög um frið frjálsra og óháðra fjölmiðla fyrir lagatæknum. Marklaust er að lýsa í þingsályktun yfir góðum vilja í leyndó samfélagi með heftum fjölmiðlum. Allur lagaramminn er enn frá einveldisöld, þótt menn lýsi yfir góðum vilja. Þingsályktunin færir stuðningsfólki hennar skammtíma innri frið. Snertir ekki kaldan veruleikann. Hér á landi verður ekkert vald gegnsætt og engir fjölmiðlar verða frelsaðir.
Ríkið borgi bönkum ekki krónu

Ef bankarnir fara á hausinn við dómsúrskurð um ólögmæti gengistryggðra lána, getur ríkið ekki aðstoðað þá. Ríkið er nánast gjaldþrota af stuðningi við banka og getur ekki meira. Bankarnir verða þá bara að fara á hausinn. Gylfi Magnússon bankaráðherra er geðveikur, ef hann heldur sig geta skuldbundið skattgreiðendur fyrir hundruðum milljarða í viðbót. Sé hægt að létta byrði fólks með gangistryggð lán, verður það ekki á kostnað skattgreiðenda. Bankarnir verða að standa og falla með gerðum sínum. Gylfi getur ekki skorið velferðina meira niður eða skattlagt okkur meira í þágu gengistryggðra lána.
Burt með nefnd lagatækna

Hugmyndir fimmflokksins um nefnd í stað stjórnlagaþings eru rugl. Ætlunin er að hafa nefndina skipaða lagatæknum með einum heimspekingi. Hélt, að ljóst væri, að lagatæknar geta ekki skrifað plaggið. Bændur sömdu stjórnarskrá Bandaríkjanna, enda er hún betur skrifuð en aðrar slíkar. Berið hana saman við ruglið í stjórnarskránni, sem lagatæknar sömdu fyrir Evrópusambandið. Fimmflokkurinn gerir sér enga grein fyrr eðli málsins. Lætur lagatæknilega ráðgjafa segja sér, að enginn geti komið saman stjórnarskrá nema lagatæknar. Almenningur á að semja stjórnarskrá á stjórnlagaþingi. Burt með lagatæknana.
Öfgagaur í hvalveiðiráðinu

Tómas H. Heiðar er sérkennilegur fulltrúi Íslands í Alþjóða hvalveiðiráðinu. Segir hvalfriðunarsamtök vera peningadrifin. Lýsir samt engum áhyggjum af, að samtök hvalveiðisinna eru peningadrifin. Öfgagaurinn Tómas á ekki að vera fulltrúi Íslands. Hann getur sagt svona í Sjálfstæðisflokknum, en ekki við fjölmiðla. Hver ber ábyrgð á honum? Er það Össur Skarphéðinsson utanríkis eða Jón Bjarnason sjávarútvegs? Einhver ráðherra er ekki að vinna vinnuna sína. Lætur viðgangast, að öfgagaur komi fram sem fulltrúi Íslands. Vinstri valdamenn nenna sumir ekki að vinna. Því er flest eins önugt og áður var.
Frábær súpa úr konueldhúsi

Kryddlegin hjörtu á Skúlagötu 17 eru einkum súpustaður. Þar fást í hádeginu fjórar tegundir súpu með brauði staðarins og grænmetissalati á 1490 krónur. Bezta súpan var kókos- og karríkrydduð grænmetissúpa, rosalega bragðsterk. Góð var líka sterk sjávarréttasúpa, en þær fást góðar víðar. Paprikusúpa var líka góð. Lakari var salsasúpa með kjúklingi, hlutlaus súpa. Stórfínt brauð var úr byggi og spelti með tveimur tegundum af hummus. Salatið frambærilegt. Þar voru líka ávextir á borð við epli, appelsínur og ananas í eftirrétt. Fremst í hópi frábærra konu-eldhúsa, sem nú ryðja sér til rúms í borginni.
Fimmflokkurinn frestar lýðræði

Tímabært er að breyta hugtaki fjórflokksins og fara að tala um fimmflokkinn. Nær yfir pólitísk öfl, sem sitja á Alþingi og reyna að hefta aðkomu fólks að pólitísku valdi. Fimmflokkurinn hefur drepið persónukjöri og stjórnlagaþingi á dreif. Hálfu öðru ári eftir valdamissi Flokksins var ekki persónukjör í byggðakosningum. Ekkert stjórnlagaþing er enn sjáanlegt. Smíðaðar hafa verið flækjur, sem gefa fimmflokknum svigrúm. Og ekki bólar á yfirtöku þjóðarinnar á auðlindum sjávar. Fimmflokkurinn er að selja kjósendum sínum þá firru, að þetta sé allt í fínu standi. Fólkið fær engin völd, fimmflokkurinn blífur.
Svikahrappar Atla Gíslasonar

Eftirmáli sannleiksskýrslunnar koðnar niður í höndum Atla Gíslasonar og félaga í þingmannanefnd hrunsins. Málum er vísað til siðferðilega gjaldþrota ríkissaksóknara í stað hins sérstaka saksóknara hrunsins. Því deyja málin drottni sínum. Engar frekari rannsóknir sjást á orðum sannleiksskýrslunnar um aðkomu Seðlabankans að hruninu. Engin rannsókn á viðbrögðum Davíðs við erlendum aðvörunum. Á ónýtum veðum að baki 350 milljarða gjaldþrots. Á gjánni milli vitneskju Davíðs og verkleysis hans. Sannleiksskýrslan átti að vera upphaf, en varð að endi í klóm Atla og félaga. Þeir eru svikahrappar.
Gangi jafnt yfir alla hópa

Ég sé ekki, að opinberir starfsmenn þurfi nauðsynlega að fara betur út úr Davíðshruninu en aðrir. Mér finnst atvinna þeirra mega minnka um 5% eins og í einkageiranum. Segja megi upp 5% opinberra starfsmanna. Mér finnst, að lífeyrissjóðir opinberra starfsmanna megi rýrna svipað og annarra. Skera megi lífeyri opinberra starfsmanna um 10%. Mér finnst, að laun opinberra starfsmanna megi frysta á sama hátt og í einkageiranum. Til dæmis í eitt ár. Opinberir starfsmenn eiga ekki að vera forréttindastétt eftir Davíðshrunið, bara sæta sömu áföllum og við hin. Davíðshrunið gangi jafnt yfir alla hópa.
Jöklasalat brúnt í sárið

Jöklasalat er vinsælt á matstöðum, því að það er stökkt. Hins vegar er það bragðlaust. Verra er, að það verður brúnt í sárið, þegar það er sneitt og síðan látið liggja. Þannig er jöklasalat víða borið fram. Svo sem á Saffran í Glæsibæ. Mér finnst skemmt salat ólystugt, en unga fólkið lætur sig hafa það. Lætur líka selja sér pólitíkusa, sem eru skemmdir í kantinn. Toscana-þorskur dagsins á Saffran kostaði 1490 krónur, borinn fram með rófublöndu, paprikusósu og áðurnefndu jöklasalati. Fremur slappur réttur. Betri var bráðsterk, pakistönsk karrísúpa með kjúklingi, sem fylgdi fiski dagsins.
Stólpípur og læknisfræði

Læknar hafa lítið vit á næringu og hreyfingu umfram okkur hin. Svo sem fátt að segja um ofþyngd sem fíkn. Hins vegar á læknisfræði ýmsar viðurkenndar aðferðir við að kanna, hvort læknisaðgerðir dugi eða ekki. Getur til dæmis sagt okkur, hvort stólpípur dugi gegn ofþyngd. Svarið er einfalt: Ekkert bendir til, að stólpípur gagnist nokkuð gegn ofþyngd. Skiptir þá engu, þótt Jónína Benediktsdóttir leiði fram vitni. Játningar hafa ekkert vísindalegt gildi, bara strangar rannsóknir. Fræðin fara létt með að hafna stólpípum. En læknisfræðin getur ekki ssgt okkur, hvernig við losnum við óhóflega þyngd.
Ríkisstjórnin stjórnar engu

Ríkisstjórnin stjórnar engu. Hrekst milli fyrirskipana Sjálfstæðisflokksins og Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Flokkurinn tefur IceSave og stjórnlagaþing og þjóðareign auðlinda, ríkisstjórnin hlýðir. Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn heimtar árásir á fólkið, ríkisstjórnin hlýðir. Embættistæknar Flokksins stýra mannvonzku kerfisins, ríkisstjórnin hlýðir. Bankatæknar Flokksins stjórna bönkum og skilanefndum og slitastjórnum og Bankasýslu og Fjármálaeftirliti, ríkisstjórnin hlýðir. Lagatæknar Flokksins stjórna dómstólum og ríkissaksóknara, ríkisstjórnin hlýðir. Hér ræður Flokkurinn.
Sáralítið atvinnuleysi

Atvinnuleysi mælist 8%. Það þýðir að atvinna er 92%. Atvinnulífið er á 92% dampi, ekki í neinu losti. Sumir segja, að ýmsa vanti í skráninguna, svo sem þá, sem fóru í nám vegna atvinnuleysis eða flúðu til útlanda. Á móti því koma þeir, sem eru í svartri vinnu, til dæmis í byggingum og ferðaþjónustu. Svo og þeir, sem eru krónískt atvinnulausir. Gerum ráð fyrir að þessi atriði vegi hvert annað út. Eftir stendur, að hjól atvinnulífsins snúast með 92% hraða. Bara helvíti fínt, betra en í flestum öðrum löndum. Allt atvinnuleysi er að vísu sárvont, en fáránlegt er að tala um, að hér sé allt í kaldakoli.
Aumingjar meirihlutans

Ríkisstjórnarflokkarnir sviku þjóðina um stjórnlagaþingið. Féllust á tillögu Sjálfstæðisflokksins um sérfræðinganefnd og stuttan þjóðfund. Samkomulagið gerir ráð fyrir, að Alþingi taki að sér hlutverk stjórnlagaþings. Hefur áður verið reynt og aldrei leitt til neinnar niðurstöðu. Skelfilegur ósigur, sem sýnir ráðleysi og gæfuleysi meirihlutans. Hann ræður ekki við minnihluta Sjálfstæðisflokksins á Alþingi. Meirihlutinn lenti í tímahraki, því að hann getur ekki hugsað sér minna en tveggja mánaða sumarfrí. Þetta eru aumingjar. Þjóðin verður sjálf að skipuleggja stjórnlagaþing og sparka fjórflokknum.
Sammála um það alvitlausasta

Alþingi er ósammála um flest, en sammála um það, sem er alvitlausast. Á þessum tíma peningaleysis samþykkti Alþingi í dag nýtt hátæknisjúkrahús við hlið þess gamla. Getur þó ekki rekið gamla hátæknisjúkrahúsið, getur ekki keypt tæki og getur ekki greitt kaup. Þá þarf endilega að ráðstafa 50 milljörðum króna í hreint rugl. Bara því að litli Mussolini Íslands lá einu sinni veikur og vildi vera gjafmildur á kostnað skattgreiðenda. Frá upphafi var þetta hátæknisjúkrahús bara martröð og er nú verri martröð en nokkru sinni fyrr. Enda er martröðin eitt allra helzta baráttumál verkalýðsrekenda.
Skýring á útreið flokkanna

Mörður Árnason sér málið rétt: “Sérstakt stjórnlagaþing, þjóðkjörið á svig við flokkakerfið, án þátttöku ráðherra og þingmanna, með öll þau völd sem unnt er að veita því þetta er ein af sjálfsögðum umbótaaðgerðum eftir hrun og búsáhaldabyltingu, tilraun til að skjóta nýjum grundvelli undir samfélagið skapa Nýja Ísland. Að þetta margumtalaða þinghald skuli ekki ennþá vera á hreinu skýrir kannski að hluta til útreiðina sem listar hefðbundinna framboða fengu í kosningunum um daginn.” Sjálfstæðisflokknum er að takast að eyðileggja málið vegna víðtæks áhugaleysis þingmeirihlutans.
Allur peningageirinn er ónýtur

Siðferði er lokuð bók flestum lagatæknum, bókhaldstæknum og hagtæknum. Eftir hrun stjórna slíkir bönkum, skilanefndum, slitastjórnum, Bankasýslu ríksins, Orkuveitunni. Þessir skilja ekki hugtakið “siðferði”. Orkuveitan dreifir enn lúxusbílum á yfirmennina. Bankasýslan segir sér ekki koma neitt við, sem skiptir þjóðina máli. Því horfir hún róleg á Landsbankann fela stjórnendur dótturfélaga fyrir Kjararáði. Og horfir á fulltrúa sinn í Arion trassa frá upphafi að skila ársreikningum. Skilanefndir og slitastjórnir hylma yfir með skattsvikum, sem þær finna. Peningageirinn er jafn ónýtur og fyrir hrun.
Getu- og hæfileikasnauðir

Getuleysi og hæfileikaskortur einkennir pólitíkusa ríkisstjórnarflokkanna. Hálf ríkisstjórnin er óhæf til starfa, einnig forseti Alþingis, formenn nefnda Alþingis og þingflokksformenn ríkisstjórnarflokkanna. Ráða ekki við eitt eða neitt. Sjálfstæðisflokkurinn veður uppi í linnulausu morfís-blaðri. Alþingi botnfrysi, ef þar væri einn til viðbótar Birgi Ármannssyni og Sigurði Kára Kristjánssyni. Þessir tveir stjórna, ekki ríkisstjórnin og stuðningslið hennar. Sorglegt er að horfa á getulaust og hæfileikasnautt lið reyna árangurslaust að stjórna framvindu stjórnmála. Nýjar kosningar, takk.
Skúli Helgason ber ábyrgðina

Skúli Helgason, formaður iðnaðarnefndar Alþingis, ber ábyrgð á seinagangi í afgreiðslu á afnámi vatnalaga. Hann er krati eins og Katrín Júlíusdóttir iðnaðarráðherra og er því ekki lagið að stunda vinnu. Sjálfstæðisflokkurinn stendur gegn málinu. Vill, að vatnið í landinu fari úr höndum þjóðarinnar og verði einkavætt. Sjálfstæðisflokkurinn stjórnar þessu eins og svo mörgu öðru á Alþingi. Þingmenn meirihlutans eru svo miklar hænur, að þeir ráða ekki við eitt eða neitt. Klúðri Skúli þessu í dag, ber meirihluti stjórnarflokkanna ábyrgð. Hann fer frá óloknu verki í óralangt sumarfrí með allt niðrum sig.
Hver borgaði í peningamarkaðssjóði?

Í hruninu lagði ríkisstjórn Geirs Haarde á herðar skattgreiðenda að borga hluta af tjóni eigenda í peningamarkaðssjóðum. Fyrst var talað um 270 milljarða og síðar um 180 milljarða. Á þeim grundvelli gerðu bankarnir upp við innistæðueigendur að hluta. Þetta var umdeilt, innistæðueigendur voru teknir fram yfir skuldugar fjölskyldur. Ákvörðunin gerði ríkissjóði ókleift að hjálpa skuldurum. Skil ekki, hvers vegna Steingrímur J. Sigfússon segir nú, að ekki hafi runnið króna úr ríkissjóði í þetta. Einhver borgaði. Voru það kannski nýju bankarnir og var þá greiðslubyrði ríkissjóðs bara óbein?
Ráðherra verður að víkja

Jón Bjarnason landbúnaðarráðherra styður ekki frumvarp ríkisstjórnarinnar um fækkun ráðuneyta. Er þó gert ráð fyrir því í stjórnarsáttmálanum. Því getur hann ekki lengur verið ráðherra. Enn síður en Ögmundur Jónasson gat það. Jón verður að víkja. Auk þess hefur hann grafið undan þjóðarsátt um flutning á auðlindum sjávar til þjóðarinnar. Það gerði hann með að kalla hagsmunaaðila að sáttaborðinu. Þeir reyna þar eingöngu að drepa málinu á dreif. Hann er framsóknarmaður, sem reyndi frama í Samfylkingunni, en tókst ekki. Lenti þá hjá Vinstri grænum. Hann er flokknum og ríkisstjórninni til mestu hneisu.