arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Kraftaverkið

Meðan fótbolti sundrar þjóðum Evrópu samþykktu landsfeður 25 ríkja í Evrópu stjórnarskrá álfunnar í tæplega 350 greinum. Meðan fótboltabullur með málaða þjóðfánaliti í andlitinu drekktu þjóðsöngvum keppninauta í bauli, ákváðu landsfeður evrópskan forseta, utanríkisráðherra og ríkissaksóknara.

Meðan enskir drykkjusjúklingar urðu sér eins og venjulega til skammar á götum í Portúgal leystu landsfeðurnir erfiða hnúta og höfnuðu kröfu páfans um að geta kristinnar trúar í stjórnarskránni. Síðast en ekki sízt afgreiddu þeir vægi atkvæða milli ríkja og fólksfjölda í evrópskum kosningum.

Landsfeður í Evrópu eru komnir langt fram úr lýðnum, sem baular á þjóðsöngva annarra ríkja og drekkur frá sér ráð og rænu á opinberum vettvangi. Landsfeðurnir hafa sameinað álfu, sem vill ekki sameinast. Síðan eiga þeir eftir að selja fótboltalýðnum og öðrum almenningi niðurstöðuna.

Næsta vor tekur evrópska stjórnarskráin gildi, að vísu ekki fyrir öll lönd. Bretar og Danir munu líklega fella plaggið í þjóðaratkvæðagreiðslum, alveg eins og þeir vildu ekki vera með í evrunni. Evrópusinnuðu ríkin með Frakkland og Þýzkaland í fararbroddi munu staðfesta stjórnarskrána.

Tveggja hraða Evrópa fær aukna staðfestingu. Fremst fara ríkin, sem taka allan pakkann. Eftir fylgja nokkur ríki, sem spyrna við fótum og vilja varðveita leifar af fullveldi sínu. Norðmenn munu fyrr eða síðar stökkva í þann flokk og skilja Íslendinga og Serba eftir utan Evrópusambandsins.

Lausn fannst á öllum ágreiningsefnum evrópsku leiðtoganna nema nafn nýs framkvæmdastjóra. Það kemur í lok mánaðarins. Afrekið vann Bertie Ahern, forsætisráðherra Írlands, sem tók fyrir hálfu ári við formennsku í Evrópu af Ítalanum Silvio Berlusconi, sem hafði klúðrað dæminu fyrir hálfu ári.

Ahern er eindregin andstæða leiðtoga á borð við Berlusconi og Davíð Oddsson, sem ekki finna sættir, heldur snapa fæting við allt og alla. Það eru menn á borð við Ahern, sem hafa með seiglu framleitt evrópskt samstarf undanfarna áratugi og komið því á blússandi ferð sem efnahagsundur heimsins.

Gallinn við þessa frægðarsiglingu Evrópusambandsins er, að fólkið í aðildarríkjum þess skilur alls ekki, hvað því hefur verið fært með sameiginlegri mynt, sameiginlegum markaði og ekki sízt sameiginlegum reglugerðum, sem almennt eru litnar illu auga af fótboltabullum og öðrum almenningi í Evrópu.

Evrópusambandið á nú aðeins eftir einn þröskuld. Það á eftir að selja fólki þá staðreynd, að sambandið er kraftaverk, sem hefur fært álfunni almenna velmegun og mun gera það áfram.

Jónas Kristjánsson

DV
Kraftaverkið

Meðan fótbolti sundrar þjóðum Evrópu samþykktu landsfeður 25 ríkja í Evrópu stjórnarskrá álfunnar í tæplega 350 greinum. Meðan fótboltabullur með málaða þjóðfánaliti í andlitinu drekktu þjóðsöngvum keppninauta í bauli, ákváðu landsfeður evrópskan forseta, utanríkisráðherra og ríkissaksóknara. … Meðan enskir drykkjusjúklingar urðu sér eins og venjulega til skammar á götum í Portúgal leystu landsfeðurnir erfiða hnúta og höfnuðu kröfu páfans um að geta kristinnar trúar í stjórnarskránni. Síðast en ekki sízt afgreiddu þeir vægi atkvæða milli ríkja og fólksfjölda í evrópskum kosningum. …
Mistækur á annan mat

Espresso-kaffi var slappt á nýju Rossopomodoro í húsi Iðunnar að Laugavegi 40a, þunnt og sviplaust, án eftirbragðs, líklega ekki úr espresso-baunum, minnti á kaffið í flugstöðunni á Keflavíkurvelli, líklega úr svoleiðis maskínu. … Saltfiskurinn, sem staðurinn mælir með, var ekki heldur góður, of snöggt og of lítið bakaður í álpappír með olífuolíu, tómati, olífum og kapers, sem runnu ekki saman við fiskinn og gátu ekki falið, að fiskurinn var illa útvatnaður. En fiskimagnið var feiknarlegt. …
Rossopomodoro

**

Mistækur a annan mat

Espresso-kaffi var slappt á nýju Rossopomodoro í húsi Iðunnar að Laugavegi 40a, þunnt og sviplaust, án eftirbragðs, líklega ekki úr espresso-baunum, minnti á kaffið í flugstöðunni á Keflavíkurvelli, líklega úr svoleiðis maskínu.

Saltfiskurinn, sem staðurinn mælir með, var ekki heldur góður, of snöggt og of lítið bakaður í álpappír með olífuolíu, tómati, olífum og kapers, sem runnu ekki saman við fiskinn og gátu ekki falið, að fiskurinn var illa útvatnaður. En fiskimagnið var feiknarlegt.

Kartöflur fylgdu ekki með saltfiskinum, en hins vegar öðrum réttum staðarins, nema pöstum og pítsum, stórar kartöflur, skornar í báta, saltaðar og djúpsteiktar, betri en hefðbundnar franskar.

Bezti rétturinn, sem ég fékk í Rossopomodoro voru þunnt sneiddar lambakótilettur, hæfilega fituskornar og hæfilega eldaðar, farsælt kryddaðar með hvítlauk, olíu, mintu og chili, bornar fram með kartöflum og hrásalati. Þær verða ekki betri í nýklassískum matarmusterum borgarinnar.

Á öllum borðum eru balsam-edik frá Modena, tvær tegundir jómfrúarolíu og pipar, hráefnin í vinaigrette sósu fyrir hrásalatið. Þú hellir þessu fyrst í litla skál, hristir upp í henni með gaffli og sullir síðan á salatið.

Hér fékkst góð Ventura pítsa með hráskinku, parma-osti og ruccola klettasalatblöðum, sem passar vel við pítsu. Ég fékk pítsuna og kótiletturnar að kvöldi, þegar fullskipað var á staðnum og væntanlega öflugar skipað starfsliði í eldhúsi en í hádeginu.

Lítið var um að vera í hádeginu og maturinn yfirleitt ekki merkilegur. Þá var kjúklingabringa þurr og köld og djúpsteiktir smokkfiskhringir bragðlausir. Hvort tveggja var umfangsmikill matur, en ekki minnisstæður.

Þetta er um 70 manna staður. Andspænis inngangi er pítsuofn með hvítu mósaíki. Salurinn umhverfis er að mestu hvítur með bronzlitum ljósum og tómatdósamálverkum á veggjum. Borð og stólar úr tré eru snyrtilegir og þjónusta var frambærileg.

Að meðaltali kosta pöstur 1420 krónur, pítsur 1400 krónur, forréttir 1490 krónur, grillréttir 2300 krónur, lambið góða 2770 krónur, salöt 1400 krónur, eftirréttir 850 krónur og kaffi 270 krónur.

Þetta er fyrst og fremst staður fyrir pöstur og pítsur, mistækur á annan mat.

Jónas Kristjánsson

DV
Allt á sama stað

Með símanum greiðum við atkvæði í sönglagakeppni evrópskra sjónvarpsstöðva. Síminn flytur okkur fréttir, til dæmis af gengi hlutabréfa eða úrslitum íþróttaleikja. Við tökum þátt í spurningaleikjum í símanum, skoðum gengi gjaldmiðla og látum símann vekja okkur eða minna okkur á mikilvæga fundi.

Fljótlega kemur að kröfu um að fá að kjósa í gemsanum í stað þess að fara á kjörstað. Það er freistandi leið til að halda uppi kjörsókn í alþingis-, byggða- og forsetakosningum og kjörin aðferð til að virkja þjóðaratkvæðagreiðslur sem hornstein lýðræðis, enda kostar símakosning ekki mikið.

Gemsinn er þegar kominn í harða samkeppni við tölvuna, til dæmis um tölvupóst. Hvar sem er sendum við stutt skilaboð símleiðis og tökum við þeim. Með lofttengingu tölvunnar mun hún veita símanum samkeppni, en allur almenningur hefur þegar veðjað á gemsann sem félagslegt samgöngutæki sitt.

Bandarískir kvalarar í fangelsum Íraks tóku myndir hver af öðrum við iðju sína. Þessar myndir láku út og breyttu gangi heimssögunnar. Menn vissu að vísu af pyndingunum áður, en þá voru þær sagðar vera ímyndun dálkahöfunda. Það var ekki fyrr en myndgemsar komu, að siðferðisþakið hrundi ofan á herinn.

Smám saman mun síminn taka að sér meira af þeim hlutverkum, sem upphaflega voru ætluð lófatölvum. Síminn verður dagbók með minnislistum og fundatímum. Síminn verður leiktæki og útvarp og sjónvarp. Krafa markaðarins er, að síminn taki sífellt að sér fleiri verksvið, sem áður voru tölvunnar.

Gemsinn þarf ekki aðeins að taka að sér hlutverk lófatölvu, síma og útvarps. Hann þarf líka að taka að sér hlutverk staðsetningartækis, sem segir eigandanum, hvar hann er staddur og hvaða leið hann eigi að fara til að komast á tiltekinn stað. Gemsinn verður bæði Palm og GPS-tæki.

Auðvitað verður það tæknilegt afrek að sameina öll þessi þrjú tæki í léttum gemsa, en annað eins hefur verið leyst. Helzti þröskuldurinn á veginum er rafmagnið. Útvíkkaður gemsi þarf miklu meira rafmagn en núverandi gemsi til að haldast í sambandi við umheiminn milli hleðslustunda.

Tugþúsundir tæknimanna í tæknideildum gemsaframleiðenda vinna við að þróa búnað, sem geri gemsanum kleift að gera allt, sem hér hefur verið talið upp og raunar margt fleira. Flest bendir til, að gemsinn sé, fremur en fistölvan, að verða einkennistæki og einkennistákn hinnar nýju aldar.

Sigurganga gemsans byrjaði raunar, þegar fólk áttaði sig á, að þar var komið tæki, sem gat sagt nákvæmlega, hvenær það kæmi heim í mat. Þá varð gemsinn hluti af lífinu sjálfu.

Jónas Kristjánsson

DV
Borgarstjóri stokki

Nú er góður tími til naflaskoðunar hjá Reykjavíkurlistanum, mitt á milli síðustu kosninga og hinna næstu. Borgarstjórinn er mitt á milli þess að gera sig eða gera sig ekki. Margir eru orðnir leiðir á þaulsætnum oddvitum samstarfsins. Og í skipulagsmálum sætir listinn mikilli og vaxandi gagnrýni.

Vandi Reykjavíkurlistans er samt lítilfjörlegur í samanburði við vandræði samstarfsins í ríkisstjórn, þar sem helzti þjóðarleiðtoginn hefur glatað sambandi við fólkið og hinn býr við nagandi ótta um að fá ekki að verða forsætis. Þar er færi á naflaskoðun, ef einhvers staðar er færi á henni.

Borgarstjórinn nýlegi er greinilega vandamál og hlaut að verða það. Hann kom ekki úr pólitíkinni, ekki brýndur af úrslitum kosninga, heldur eins og álfur út úr hól, handvalinn og signdur af fyrirrennara, sem hélt að hún væri að verða forsætisráðherra, en vantaði svo herzlumuninn.

Borgarstjórinn reynir að vera góður við alla og hleypur milli grillboða og almannaskokks í stað þess að stjórna borginni og gera hana að vin í þeirri eyðimörk, sem ríkisstjórnin hefur búið til í landsmálunum. Í haust fer að koma tími hjá honum til að gera sig pólitískt eða ekki.

Um svipað leyti fer að koma tími hjá oddvitum flokkanna, sem standa að Reykjavíkurlistanum að gera upp hug sinn og ákveða, hvort mildar óvinsældir þeirra eru vandræði, sem muni bara magnast næstu tvö árin. Ef svo er, þá er kominn tími til að gefa fleiri bolta á þá, sem neðar standa.

Tvö kjörtímabil án hlutverkaskipta eru fólki langur ferill í stjórnmálum. Þrjú kjörtímabil eru stórhættuleg eins og við höfum fengið áminningu um í landsmálunum. Menn fara að haga sér eins og þeir eigi plássið, breyta til dæmis Orkuveitunni í spilavíti áhættufjárfestinga í margvíslegum hugarórum.

Skipulegust eru mistök Reykjavíkurlistans þó í skipulagi borgarinnar, einkum umferðar og þéttingu byggðar. Þess hefur þar aldrei orðið vart, að oddamenn listans hafi hlustað á gagnrýni. Verri en Hringbrautin er sú árátta þeirra að tefja árum saman fyrir mislægum gatnamótum í Kringlumýri.

Oddvitar Reykjavíkurlistans búa við hugmyndafræðilegan vanda í skipulagsmálum. Þeir eru undir niðri andvígir einkabílisma og eiga sér þann draum að geta troðið fólki með góðu eða illu inn í strætó. Þeir trúa í blindni á þéttingu þeirrar byggðar, sem fyrir er, í stað þess að þétta í nýrri byggð.

Reykjavíkurlistinn getur hafið naflaskoðun sína á að láta stokka spilin í stjórn Orkuveitunnar og borgarskipulagsins og veita borgarstjóranum pólitíska stöðu til að stokka.

Jónas Kristjánsson

DV
Reykt hrefna

Þrír frakkar. Reykt hrefna er skemmtileg nýjung á Þremur frökkum, dálítið væmin, mætti vera meira reykt og þynnra skorin. Ég fékk hana á diski með piparrót, tveimur tegundum af hráum fiski og laxahrognum. Þetta var dæmigert hrámetis sashimi að japönskum hætti, eitt aðalsmerkja þessa góða staðar. … Að öðru leyti er staðurinn fiskréttastaður, með níu eða tíu fiskrétti í boði tvisvar á dag, fyrir 1520 krónur að meðaltali í hádegi og 2540 krónur að kvöldi, með tærri og sterkri súpu innifalinni í hádeginu. Hann hefur alltaf verið og er enn í ódýrari helmingi íslenzkra veitingahúsa. …
Þrír frakkar

****

Reykt hrefna

Reykt hrefna er skemmtileg nýjung á Þremur frökkum, dálítið væmin, mætti vera meira reykt og þynnra skorin. Ég fékk hana á diski með piparrót, tveimur tegundum af hráum fiski og laxahrognum. Þetta var dæmigert hrámetis sashimi að japönskum hætti, eitt aðalsmerkja þessa góða staðar.

Að öðru leyti er staðurinn fiskréttastaður, með níu eða tíu fiskrétti í boði tvisvar á dag, fyrir 1520 krónur að meðaltali í hádegi og 2540 krónur að kvöldi, með tærri og sterkri súpu innifalinni í hádeginu. Hann hefur alltaf verið og er enn í ódýrari helmingi íslenzkra veitingahúsa.

Þrír frakkar hæfa Íslendingum og gestum þeirra, svo og slæðingi af sendiráðsfólki og ferðamönnum. Staðurinn hefur góða nærveru, volgt brauð og nóg af vatni, er jafnan fullur af fólki, með kliði nokkurra tungumála. Í hádeginu er hann staður karla, sem tala í gemsann, meðan þeir borða.

Staðurinn hefur jafnan verið franskt bistró í innréttingum, stemmningu, gestum og verðlagi. Þessi manneskjulegi og glaðværi staður er fyrir löngu orðinn einn af hornsteinum veitingamennsku landsins, með elskulegri og dugmikilli þjónustu, en daprari fjölbreytni en áður í eldhúsinu.

Hér fæ ég fínasta plokkfisk með rúgbrauði og vel útvatnaðan saltfisk með ýmsum hætti, síðast fínlega pönnusteikt hnakkastykki með furuhnetum, möndlum, rúsínum og eplum. Þetta var næstum nýfrönsk matreiðsla, ekki jóðlandi í sósu eða krydduðu tómatmauki, sem tíðkast víða um bæ.

Hér fæst ekki ýsa, en smálúða er einkennisrétturinn, oft með nokkrum litlum humrum og miklu magni af þykkri humarsósu, sem hnígur varla. Það eru einmitt þessar þungu sósur, sem mundu flokka Þrjá frakka í sósueldhúsið, ef eldunartími lúðu og grænmetis væri ekki hæfilega skammur, nánast nýfranskur.

Annað dæmi um gamla sósueldhúsið á Þremur frökkum var hvítlauksristuð öðuskel í gratíni, tvær stórar skeljar fullar af grænmeti og skelfiski, allur diskurinn fljótandi í sósu. Plokkarinn og saltfiskurinn og sumir grillfiskar voru hins vegar blessunarlega lausir við sósuflauminn.

Í rauninni eru Þrír frakkar afar staðlaður staður tiltölulega fárra uppskrifta, sem hafa gengið vel í fólk. Ostbökun og ostasósur eru mest notaður, til dæmis gráðostur. Minna en í gamla daga er um sjaldgæfar tegundir fiska og meira um vinsælan fisk, sem flestir þekkja og vilja.

Jónas Kristjánsson

DV
Tólf mínútur

Hinn guðdómlegi forsætisráðherra okkar þoldi forustumenn stjórnarandstöðunnar í tólf mínútur. Þar af talaði hann sjálfur í sex mínútur. Þegar andstæðingarnir höfðu talað í tvær mínútur á mann, var honum nóg boðið. Hann sagði fundinum slitið og æpti á þá að hypja sig út í hvelli. … Þetta var ekki bara götustrákurinn að snapa fæting. Þetta var götustrákurinn, sem var orðinn að kóngi, er lítur á það sem hegðunarvandamál, ef einhver lýsir andstöðu við skoðanir hans. Þetta var maður, sem var orðinn ófær um að juða mönnum til samkomulags, ófær um að vera sáttasemjari stjórnvalda. …
Tólf mínútur

Hinn guðdómlegi forsætisráðherra okkar þoldi forustumenn stjórnarandstöðunnar í tólf mínútur. Þar af talaði hann sjálfur í sex mínútur. Þegar andstæðingarnir höfðu talað í tvær mínútur á mann, var honum nóg boðið. Hann sagði fundinum slitið og æpti á þá að hypja sig út í hvelli.

Þetta var ekki bara götustrákurinn að snapa fæting. Þetta var götustrákurinn, sem var orðinn að kóngi, er lítur á það sem hegðunarvandamál, ef einhver lýsir andstöðu við skoðanir hans. Þetta var maður, sem var orðinn ófær um að juða mönnum til samkomulags, ófær um að vera sáttasemjari stjórnvalda.

Utanríkisráðherra fannst þetta greinilega fyndið. Hann brosti meira að segja í sjónvarpinu í fyrsta skipti síðan í kosningabaráttunni fyrir ári. Honum fannst fyndið, að forsætisráðherra skyldi varpa stjórnarandstöðunni á dyr eftir tólf mínútna samvist um aðalmál ríkisstjórnarinnar.

Auðvitað er ekki allt í lagi með þessa menn. Ekki er heldur allt í lagi með viðhlæjendur forsætisráðherra í hans eigin flokki, sem finnst gott að hafa götustrák með kórónu fyrir leiðtoga. Ekki er gott, þegar pólitíkin er orðin eins og Davíð Oddsson hefur gert hana hér á Íslandi, að leðjuslag.

Það er ekki bara, að stjórnmálaflokkarnir séu orðnir að eins konar fótboltafélögum, þar sem menn halda með sínu liði, hvað sem tautar og raular. Þeir eru orðnir að götuklíkum, þar sem öll brögð eru leyfileg, þar sem heimurinn skiptist í okkur og svo alla hina, sem eru ekki einu sinni mennskir.

Nú hafa landsfeðurnir handvalið sér nefnd minni háttar lögfræðinga á skrifstofum Jóns Steinars og annarra slíkra sérfræðinga í mannlegum samskiptum. Hlutverk nefndarinnar er að gera tillögur um atkvæðagreiðslu, sem feli í sér, að stjórnarsinnar geti greitt atkvæði með því að sitja heima.

Götustrákum með og án kóróna þykir það fínasta ferli að haga þjóðaratkvæðagreiðslu um fjölmiðlalögin á þann hátt, að stuðningsmenn geti ráðið niðurstöðunni með því að sitja bara heima og draga þátttökuna niður fyrir einhverja prósentu, sem verður að vísu lægri en 75% dómsmálaráðherrans.

Tillaga Björns Bjarnasonar um 75% þáttöku sem skilyrði er dæmigerð fyrir hugsunarhátt liðsins, sem stendur þétt að baki leiðtoganna, sem stjórna landinu með ofsa og illindum. Hún er dæmigerð fyrir rustana við dúkuðu borðin að baki skilrúmanna, dæmigerð fyrir þá, sem beita símahótunum.

Þjóðin getur nú farið og er farin að átta sig á, að henni er stjórnað af götustrákum, sem hafa náð svo miklum völdum, að þeir hafa ruglazt í ríminu og glatað jarðsambandinu.

Jónas Kristjánsson

DV
85.000 síður

Mikið blómaskeið er í þýðingum á Möltu um þessar mundir. Verið er að þýða 85.000 síður af reglugerðum á maltversku á kostnað Evrópusambandsins, þótt margir Maltverjar tali ensku vegna ferðamanna. Maltverska er orðin ein af tungum Evrópusambandsins og nýtur auðvitað forgangs yfir íslenzku. … Maltverjar eru 400.000, lítið fleiri en Íslendingar. Þeir kusu að ganga í Evrópusambandið, ekki til að fjölga störfum við þýðingar milli tungumála, heldur til að verða aðilar að göngu Evrópu fram eftir efnahagsvegi, rétt eins og þjóðir Austur-Evrópu. Tungumálið nýtur breytingarinnar í leiðinni. …
85.000 síður

Mikið blómaskeið er í þýðingum á Möltu um þessar mundir. Verið er að þýða 85.000 síður af reglugerðum á maltversku á kostnað Evrópusambandsins, þótt margir Maltverjar tali ensku vegna ferðamanna. Maltverska er orðin ein af tungum Evrópusambandsins og nýtur auðvitað forgangs yfir íslenzku.

Maltverjar eru 400.000, lítið fleiri en Íslendingar. Þeir kusu að ganga í Evrópusambandið, ekki til að fjölga störfum við þýðingar milli tungumála, heldur til að verða aðilar að göngu Evrópu fram eftir efnahagsvegi, rétt eins og þjóðir Austur-Evrópu. Tungumálið nýtur breytingarinnar í leiðinni.

Eins og Íslendingar hafa Evrópumenn almennt fremur lítinn áhuga á Evrópusambandinu. Búizt er við, að innan við helmingur kjósenda greiði atkvæði um helgina í þingkosningum stærsta efnahagsveldis heims, sem telur rúmar 450 milljónir íbúa í 25 ríkjum Evrópu eftir stækkunina snemma á þessu ári.

Hvorki Íslendingar né þjóðirnar í Evrópusambandinu gera sér grein fyrir áhrifum sambandsins á líf þeirra. Fyrir flestum er sambandið fjarlægt skriffinnskubákn í Bruxelles, sem framleiðir reglugerðir um allt milli himins og jarðar, þar á meðal um svefntíma langferðabílstjóra og blaðburðarbarna.

Allar nýju þjóðirnar vilja taka upp evruna, mikilvægasta afrek Evrópusambandsins, krúnuna á frjálsum markaði allrar Evrópu. Allar taka þær upp flókinn lagaramma, er miðast við félagslegan markaðsbúskap, sem er að ýmsu leyti öðru vísi en grimmur frumskógur markaðsbúskaparins í Bandaríkjunum.

Evrópusambandið hefur tekið miklu drengilegar á velferð og umhverfi en nokkur annar heimshluti. Þetta kann að hafa dregið úr hagvexti í Evrópu í samanburði við Bandaríkin. Þegar slíkur samanburður er gerður, má þó ekki gleyma, að öll ár er hagvöxtur í Evrópu. Álfunni miðar fram eftir vegi.

Menn taka kostum Evrópusambandsins sem gefnum hlutum og einblína á galla þess. Menn gleyma, hvernig markaðsmál og önnur samskipti milli ríkja voru í Evrópu fyrir tíð sambandsins. Því hefur sem fjarlægu skriffinnskubákni ekki tekizt að skapa sér sæti í hjörtum evrópskra kjósenda.

Halli á lýðræði er gallinn við Evrópusambandið. Embættismenn þess skilja ekki, hvernig fólk hugsar. Leiðtogar þess hafa ekki sannfæringarkraft fyrirrennara á borð við Adenauer og De Gaulle, Monnet og Schuman. Í samanburði við þá eru Chirac og Schröder smápólitíkusar á borð við Davíð og Halldór.

Íslendingar hafa valið þá leið að nýta ekki kosti evrunnar, en aðlagast Evrópu með því að þýða reglur hennar grimmt á íslenzku án þess að hafa nokkuð um innihaldið að segja.

Jónas Kristjánsson

DV
Capo og Consiglione

Capo og Consiglione tala sín í milli um að fara í stríð við Afganistan og Írak í von um, að síðustu flugvélar hersins fari ekki frá Keflavíkurvelli. Þeir tala sín í milli um að láta endurskoða stjórnarskrána til að losna við ákvæði hennar um lagasynjunar- eða málsskotsrétt forseta Íslands. … Stjórnarfarið á Íslandi hefur þróazt úr þingræði í samleik Capo og Consiglione. Þeir tvímenningar spyrja hvorki kóng né prest og allra sízt Alþingi, hvort Ísland eigi fyrst að taka þátt í blóði drifnum krossferðum Bandaríkjanna gegn ríkjum múslima og síðan að taka þátt í hernámi þessara ríkja. …
Capo og Consiglione

Capo og Consiglione tala sín í milli um að fara í stríð við Afganistan og Írak í von um, að síðustu flugvélar hersins fari ekki frá Keflavíkurvelli. Þeir tala sín í milli um að láta endurskoða stjórnarskrána til að losna við ákvæði hennar um lagasynjunar- eða málsskotsrétt forseta Íslands.

Stjórnarfarið á Íslandi hefur þróazt úr þingræði í samleik Capo og Consiglione. Þeir tvímenningar spyrja hvorki kóng né prest og allra sízt Alþingi, hvort Ísland eigi fyrst að taka þátt í blóði drifnum krossferðum Bandaríkjanna gegn ríkjum múslima og síðan að taka þátt í hernámi þessara ríkja.

Er þó ævarandi hlutleysi slíkur hornsteinn utanríkisstefnu þjóðarinnar, að Ísland gat í upphafi ekki gerzt aðili að Sameinuðu þjóðunum, af því að þáverandi ráðamenn þjóðarinnar neituðu að lýsa stríði á hendur Þýzkalandi. Kúvendingin í utanríkisstefnunni fæddist fullbúin í tveggja manna tali.

Capo og Consiglione segjast vera að undirbúa breytingar á stjórnarskrá. Tvímenningarnir spyrja hvorki kóng né prest og allra sízt Alþingi, hvernig skuli breyta stjórnarskránni þannig, að forseti landsins geti ekki lengur skotið lögum til þjóðarinnar með því að synja þeim undirskriftar.

Capo og Consiglione eru á sama tíma að ráðgast um, hvernig megi haga þjóðaratkvæðagreiðslunni um fjölmiðlalögin á þann hátt, að hún renni út í sandinn. Það gera tvímenningarnir til dæmis með því að setja hátt lágmark á þáttöku kjósenda. Þeir hafa þar fordæmi flugvallarmáls Reykjavíkurlistans.

Langur valdaferill Capo og Consiglione hefur falið í sér hrun þingræðis í landinu. Hvor um sig hefur sína hirð að baki sér, sem í stórum dráttum stendur með þeim gegnum þykkt og þunnt, allt frá lögum yfir öryrkja yfir í sértækar aðgerðir á borð við gullhúðuð eftirlaunalög fyrir Capo.

Valdahroki Capo og Consiglione er orðinn slíkur og svo flæktur stjórnmálaflokkunum að baki þeim, að þingræði verður ekki endurreist nema forsetinn fái gott endurkjör, fjölmiðlalög verði felld í haust og síðan verði flokkum Sjálfstæðis og Framsóknar hafnað í næstu þingkosningum.

Við þekkjum bulluskap og reiðiköst Capo, sem hringir með hótunum í embættismenn og leggur embætti þeirra niður til að ná sínu fram. Við höfum fylgzt með, hvernig Consiglione hefur breytzt í stríðsmálaráðherra á gæsagangi með tindátum á flugvelli kristna hernámsliðsins í Kabúl í Afganistan.

Eins og á Ítalíu hafa bullurnar á Íslandi misst jarðsamband. Umkringdar viðhlæjendum halda Capo og Consiglione sig vera guðum líkasta. Og þjóðin er loksins orðin þreytt á ruglinu.

Jónas Kristjánsson

DV
Þjóðaratkvæði

Oddamenn stjórnarflokkanna hafa báðir sagt, að ekki verði reynt að hunza synjun forsetans á fjölmiðlafrumvarpinu. Því verður almenn þjóðaratkvæðagreiðsla um málið síðar í sumar eða í haust. Ef atkvæðagreiðslan dregst fram eftir hausti, væru stjórnaflokkarnir að brjóta ákvæði í stjórnarskránni. … Halldór Ásgrímsson var fljótur til að segja hug sinn í þessu efni. Það endurspeglar vafalaust þá staðreynd, að Framsókn, þar á meðal tveir þingmenn, voru tregir til stuðnings við hið umdeilda frumvarp. Davíð Oddsson þurfti sólarhring til umhugsunar áður en hann féllst á þjóðaratkvæðagreiðslu. …