arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Björn býst við óeirðum

Björn Bjarnason dómsmálaráðherra vill koma upp vel vopnaðri óeirðalöggu að erlendri fyrirmynd. Hún á að njóta verndar fjögurra óeirðabíla, eins og við sjáum stundum í sjónvarpi frá útlöndum. Ráðherrann gerir ráð fyrir gjá milli stjórnvalda og borgara. Sem endi með, að stjórnvöld þurfi að verja sig gegn almenningi. Hann hefur fattað, að himinn og haf er milli hans og fólksins í landinu. Telur beztu viðbrögðin felast í að koma upp óeirðalöggu á óeirðabílum. Til að keyra um og sprauta vatni á fólk? Fjörugt verður í landinu, þegar rætast huldar hugsjónir herforingjans Björns Bjarnasonar.
Með og móti málþófi

Nokkrir þingmenn beittu áður málþófi, en vilja nú afnám þess. Það stafar ekki af, að þeir hafi áður verið í myrkri og núna séð ljósið. Þeir eru bara haldnir þeirri útbreiddu firru, að núverandi ástand verði endalaust. Þeir studdu málþóf að bandarískum hætti, því að það hjálpaði þeim þá í pólitík líðandi stundar. Og þeir eru andvígir málþófi núna, af því að sú afstaða hjálpar þeim í pólitík líðandi stundar. Í báðum tilvikum gera þeir það, sem hentar þeim bezt í núinu. Þeir eru hvort sem er alltaf að leysa vandamál til skamms tíma. Og eiga erfitt með að sjá fyrir sér langtímaáhrifin.
Saga og siðir kirkju

Lúterska þjóðkirkjan er vissulega samofin sögu þjóðarinnar. Hún kom hingað um miðja sextándu öld og ruplaði landið á fáum árum. Meirihluta alls auðs í landinu var rænt úr kaþólskum kirkjum og klaustrum og hann fluttur til Kaupmannahafnar. Lúterska þjóðkirkjan markaði tímamót milli þjóðfrelsis og kúgunar. Hún var stofnuð af þýzkum munki, sem hvatti ekki aðeins til ofsókna gegn þýzkum bændum, heldur beinlínis til þjóðarmorðs. Lúterska þjóðkirkjan er því ekki bara tengd sögu landsins sterkum böndum. Hún hefur frá upphafi líka falið í sér hatrömm viðhorf til siðalögmála. Að hætti Lúters.
Tímamót Þórunnar

Vegalaust vegakort var samþykkt á Balí-ráðstefnu Sameinuðu þjóðanna í gær. Engin markmið eru í ályktun loftslagsfundarins. Þórunn Sveinbjarnardóttir umhverfisráðherra segir vegalausa vegakortið marka tímamót. Þar féllu ríki Evrópu frá kröfunni um 25-40% samdrátt loftmengunar auðríkjanna fyrir 2020. Bandaríkin stóðu ein gegn henni og tókst á síðustu metrunum að fleygja skrúflykli í gangverkið. Allt stóð fast og ríki heimsins hafa ekki nein markmið í verndun loftslagsins. Það er til marks um sljóa umhverfisstefnu Íslands, að ráðherra landsins skuli nota orðið “tímamót” um uppgjöf sína.
Aumingja sjóðirnir

Lífeyrissjóðirnir segjast blankir að þessu sinni og ekki geta bætt kjör lífeyrisþega. Hjá Lífeyrissjóði verzlunarmanna eru blankheitin þessi: Fjármagnstekjur sjóðsins numu 36,6 milljörðum króna og tekjur af sjóðfélögum 12,8 milljörðum. Samtals eru þetta 43,4 milljarða tekjur. Útgjöldin til lífeyris námu 3,5 milljörðum á móti. Flestir mundu telja þetta bærilega afkomu. Nærri fjörutíu milljarðar í hreinan hagnað á ári. En sjóðstjórar hafa leiðst af leið, orðnir svartir í framan af ágirnd. Eru svo uppteknir af fjármálabralli, að þeir greiða bara 38.000 á mánuði í lífeyri á mann.
Heimsending fólks

Hvað er fólk að fara til Bandaríkjanna í innkaupaæði? Evrópskir fjölmiðlar hafa árum saman verið fullir af frásögnum af hremmingum ferðafólks á flugvöllum þar í landi. Menn geta talizt heppnir að vera ekki sendir beint til Guanatanamo. Samkvæmt stjórnarstefnu Bandaríkjanna má taka hvern sem er og geyma hann endalaust. Til dæmis ævilangt í svartholinu án aðgangs að lögmönnum eða þjónustu. Frá sjónarmiði Bandaríkjanna eru útlendingar ekki fólk, heldur dýrategundin terroristar. Mannréttindi gilda þar ekki lengur. Engin hamingja eða heppni er betri í lífinu en að vera sendur heim aftur.
Höfuðborgin hulda

Mér fannst gott að vera í München fyrir tæpum fjórum áratugum. Hvítklæddar löggur keyrðu um á BMW og gerðu ekkert. Blaðurfulltrúi Bæjaralands spurði mig, hvort ég vildi ekki fremur sjá fótbolta en tala um pólitík. Við sátum á kontórnum hans, horfðum á sjónvarpið og drukkum viskí. Spiegel skrifaði, að borgin væri hin hulda höfuðborg Þýzkalands. Æ síðan hafa íbúar þessarar krataborgar í heiðbláu íhaldi Bæjaralands reynzt mér notalegir. Enda segir ný úttekt í ferðabransanum, að München sé bezta ferðaborg Evrópu næst á undan Kaupmannahöfn. Sameinar ríkidæmi, fáa glæpi, brosmilda borgara á BMW.
Maríutorg í miðju

Miðja Münchenar er Maríutorg við Frúarkirkju með göngugötum til allra átta. Flest hótelin eru við járnbrautarstöðina, sem er einum kílómetra vestan við borgarmiðju. Mitt á milli er gott hótel í aðeins 500 metra færi, Königshof. Þar hef ég tvisvar búið, kostar nú € 359. Í kallfæri við kirkjuna eru ódýr smáhótel, sem ég þekki sum af eigin reynslu. Platzl við Sparkassenstraße 10 á € 166 og Torbrau við Tal 41 á € 222 eru í þeim hópi. TripAdvisor mælir líka með enn ódýrari hótelum, Schlicker við Tal 8 á € 120 og Acanthus við Hauptfeuerwache 14 á aðeins € 106. Á því síðasta var þó reykt í móttökunni.
Borðað í leikhúsi

Hefðbundinn matur í München fellur mér ekki. Menn borða bjúgu og drekka bjór. Heimsfræg brugghús eru full af ferðamönnum í árlegri októberveizlu, Hofbrauhaus og Augustinerbrau. Samt er hér bezta veitingahús Þýzkalands, Tantris, hannað sem matarleikhús. Gestir sitja í stúkum, sem hækka upp að afturvegg. En Hans Haas kokkur og menn hans elda á sjálfu leiksviðinu í allra augsýn. Bærinn er líka fullur af leikhúsum, óperu og tónleikasölum. Síðan er stutt að fara þaðan upp í Alpafjöll. Kaffihúsin eru miðevrópsk að hætti Vínarborgar. Á stéttum borgarinnar má sjá digra velmegun borgarbúa.
Stoltlaus vasaþjóð

Langt er síðan ég var stoltur af að vera Íslendingur. Árið 1991, þegar Jón Baldvin utanríkisráðherra viðurkenndi Litháen. Engin hætta á, að núverandi utanríkisráðherra geri mig stoltan. Ingibjörg Sólrún hefur útskýrt, að ekki borgi sig að rugga bátnum í Kosovo. Bezt sé að viðurkenna ríkið um leið og aðrir gera það. Hún er ömurleg. Sama verður uppi á teningnum í karpinu um loftslagið. Í stað þess að berjast fyrir framtíð mannkyns munið þið reyna að kreista út undanþágu fyrir álverin ykkar ræflanna. Þið munið enn styðja heimsvaldastríð gegn Afganistan. Eruð tilgangslaus og stoltlaus vasaþjóð.
Bækluð ræktunarhross

Íslenzki hesturinn er ekki frægastur fyrir tölt. Ýmis önnur hestakyn kunna að tölta. Sá íslenzki er hins vegar sérstæður fyrir fimm gangtegundir. Þar af leiðir, að bæklaðir eru hestar, sem ekki kunna að skeiða. Þeir hafa ekki fullan góðgang. Kynbótasýningar taka ekki á þessu. Enduróma dálæti manna á tölti. Þannig er hrossum, sem ekki geta skeiðað, gefin fimm í einkunn fyrir skeið. Réttara væri að gefa þeim núll fyrir skeið. Á kynbótasýningum árið 2007 var annað hvert hross bæklað, þar af nokkur með fyrstu einkunn. Og dæmi var um bæklað hross á upp fráleita 8,54 í einkunn á Hellu í sumar.
Ekki í uppvaskinu

Merkasta tímarit heims er Consumer Reports í Bandaríkjunum. Er gefið út í risaupplagi. 4,5 milljónir eintaka koma út á pappír og að auki 3 milljónir á vefnum. Þá er vefútgáfan ekki gefin, heldur seld á sama verði og prentið, $26 ársáskriftin. Engar auglýsingar eru leyfðar í blaðinu. Framleiðendum er bannað að kynna niðurstöður úr könnunum blaðsins. Tímaritið brýtur helztu lögmál í tímaritaútgáfu, en skilaði samt 15% arði á síðasta reikningsári. Ritstjóri blaðsins er Kimberly Kleman, sem áður innleiddi nýja aðferð við ritstjórn á St.Petersburg Times: Að ritstjórar séu “ekki í uppvaskinu”.
Kennslubók í smíðum

Útskrifaði í gær tvo tugi yfirmanna á fjölmiðlum af námskeiði í ritstjórn við símenntadeild Háskólans í Reykjavík. Það stóð þrjá mánuði og var bezta námskeiðið af nokkrum, sem ég hef verið með við deildina. Töluvert lærði ég í faginu af námskeiðunum. Einkum þessu síðasta, því að umræður jukust þar dag frá degi. Svo mikið lærði ég, að nú hef ég heitið mér að skrifa digra handbók í blaðamennsku. Ætla að gefa mér tvö ár í það. Á þegar um 200 fyrirlestra, sem ég þarf að sníða til og bæta. Ætlunin er að setja þetta efni smám saman á vefinn í formi uppkasts og biðja um athugasemdir.
Vangeta í blaðamennsku

Þótt sumt sé gott um blaðamennsku á Íslandi að segja um þessar mundir, er annað í tæpu lagi. Ég hef áður nefnt, að textastíll fjölmiðla dregur dám af háskólaritgerðum og þvælu fagstétta. Íslenzka er líka slæm. Menn skrifa rangt mál dag eftir dag, eru leiðréttir fyrir birtingu, en læra samt aldrei neitt. Nýleg athugun mín á ljósmyndum segir mér, að þær séu á lágu plani. Noktun grafa nánast óþekkt. Vangetan stafar af mikilli þenslu í greininni, þar sem nánast allir hafa fengið vinnu. Ýmis svið eru þó sambærileg við útlönd, svo sem fréttaval, meðferð frétta og rannsóknir, sem kosta vinnu.
Barizt um farsíma

Símagerðir á borð við Nokia og Sony Ericsson hafa leitt þróun farsíma. Nokia hefur gengið bezt að selja, en komnir eru nýir aðilar til skjalanna úr annarri átt. Fyrst má þar nefna vélbúnaðargerðina Apple, sem rokselur iPod og iPhone. Einnig hugbúnaðargerðina Google, sem hefur búið til bandalag um opinn hugbúnað fyrir farsíma. Ljóst er, að mikil sala verður í farsímum næstu árin og að þeir munu breytast í tölvur. Þeir eru nú þegar orðnir að myndavélum, tóntækjum, netvöfrum, staðsetjurum. Til mikils er að vinna að ná forustunni. Nokia, Apple og Google munu því berjast grimmt.
Leiðarar í lægð

Manstu, um hvað leiðarinn var í gær eða hver skrifaði hann? Í Mogganum, Fréttablaðinu, 24 stundum, DV? Ég man hvorugt heldur, þetta er flest hversdagslegt og festist ekki í minni. Mogginn þyrfti að fá Egil Helgason sem ritstjóra, frjálslynt borgaralega hugsandi mann með fínum texta. En það er of seint, Egill veit, að styrkur hans er sjónvarpið. Að textanum hentar betur að nota vef en pappír í hröðum nútíma. Sáralítið er um óháð fólk í skoðanatexta á pappír. Langflestir álitsgjafar eru fyrirsjáanlegir og eftir því leiðinlegir, enda einstrengingar einnar línu, einnar hugmyndafræði.
Álitsgjafinn eini

Egill Helgason er áhrifamesti Íslendingurinn. Stýrir umræðu samfélagsins um pólitík og bókmenntir. Þar á ofan bloggar hann daglega, stundum oft á dag. Hann getur líka skipt um skoðun, sem er sjaldgæft hér á landi. Datt nú síðast af karlrembunni. Stöð 2 slysaðist til að missa Egil yfir til ríkisins. Þar blómstrar hann betur en áður. Stöð 2 skildi aldrei styrk Egils. Raunar er ekki allt gott um Egil að segja, hann gerði Bjarna Harðarson að þingmanni. Og fyllir þáttinn hjá sér af einbeittum gösprurum. En er sjálfur langbeztur. Hann er Cronkite og Oprah íslenzks nútíma.
Oprah hefur talað

Walter Cronkite sjónvarpsþulur sagði Bandaríkjunum 1968, að stríðið gegn Víetnam væri hrunið. Skömmu síðar gafst Lyndon B. Johnson forseti upp á pólitík. Nú hefur sjónvarpsstjarnan Oprah Winfrey sagt Bandaríkjunum, að stríðið gegn Írak sé hrunið. Gerði það á frægum stuðningsfundi með Barack Obama forsetaframbjóðanda. Miðjufólkið trúði í gamla daga á Cronkite og nú á Oprah. Það hefur fattað, að stríðsandstaða jafngildi ekki landráðum. Það hefur fattað, að ríkisstjórnin er að kollvarpa bandarísku þjóðfélagi. Fyrir tilstilli Oprah Winfrey eru repúblikanar á leið í langa útlegð frá völdum.
Evrópska hóran

Evrópa fékk ekki Afríkusamning, þótt hún tæki í lúkuna á Robert Mugabe, einræðisherra í Zimbabve. Semja átti í Lissabon um helgina um viðskipti álfanna. Evrópusambandið taldi Kína hafa ráðizt á Afríkumarkað og vildi laga stöðuna. Taldi ráðlegt að setja upp leiðtogafund. Harðstjórar Afríku vildu ekki koma, nema öllum yrði boðið, þar á meðal Mugabe. Evrópska hóran féllst á það. Leiðtogar Þýzkalands, Hollands og Norðurlanda fóru þó að tauta um mannréttindi. Mugabe og félagar sögðu þeim að halda kjafti. Gordon Brown, forsætisráðherra Bretlands fór vel út úr þessu. Hann mætti ekki.
Stalínsk kosning

Í Tsjetsjeníu var 99,5% kosningaþátttaka og 99% kusu flokk Pútíns forseta. Athyglisvert fyrir þá sök, að Pútín lét leggja Grozny, höfuðborg landsins, í rúst. Í Tsjetsjeníu er hann er hataðasti maðurinn. Samt fékk hann 99% stuðning þar. Það stafar af, að kosningar hjá Pútín eru eins og þær voru hjá Stalín í gamla daga. Allt er falsað. Enginn trúir niðurstöðum nema Valgerður Sverrisdóttir, fyrrum utanríkisráðherra, sem var eftirlitsmaður. Umsögn hennar um kosningarnar eru lágpunktur skrautlegs ferils í pólitík. Pútín er hinn nýi Stalín. Meðan Valgerður hlustaði á Björk í útvarpinu.
Bronzverðlaun Íslands

Ísland er í þriðja sæti heimsins í aðgerðum til að draga úr hraða í mengun andrúmsloftsins. Næst á eftir Svíþjóð og Þýzkalandi samkvæmt stofnun, sem nýtur stuðnings þýzkra stjórnvalda. Þetta er góð staða, sem við megum ekki spilla. Að sjálfsögðu eru Bandaríkin á hinum enda skalans með Kína og Sovétríkjunum. Öll þrjú heimsveldin halda ótrauð áfram að skíta í bólið sitt. Athyglisvert er hins vegar, að heimsveldið Indland er í fimmta sæti listans. Þrátt fyrir gífurlegan hagvöxt þar hefur tekizt að hafa hemil á mengun andrúmsloftsins. Þveröfugt við Kína, sem er að kafna í eigin skít.
Sundabraut verði boðin út

Auðvitað á að bjóða Sundabraut út og einstaka verkþætti hennar. Bjóða á út alla hluti til að forðast vantraust og eftirmál. Þetta er einföld regla í markaðsþjóðfélagi. Þar er ekkert pláss fyrir spillingu pólitíkusa. Ekkert annað er í stöðunni en útboð. Þótt Framsóknarflokkurinn í Reykjavík vilji, að einkafyrirtækið Faxaflóahafnir fái forgang að verkinu. Þar er Björn Ingi Hrafnsson stjórnarformaður og Óskar Bergsson verkefnastjóri, valinkunnir framsóknarmenn. Af sömu ástæðu ber að kanna skrítið sjálfstæðiskukl í sölu varnarliðshúsa. Ekkert svigrúm á að vera fyrir vantraust og eftirmál.
Frjálshyggja hafnar gegnsæi

Frjálshyggjumenn íslenzkir hafna gegnsæi. Þeir vilja, að skattar fólks séu leyndir. Nokkrir þingmenn þeirra hafa lagt það til ár eftir ár. Nú hafa þeir fengið stuðning Persónuverndar, sem segir opnar skattskrár vera áhyggjuefni. Persónuvernd var stofnuð til að gæta hagsmuna auðmanna og glæpona. Hún vill eins og frjálshyggjan, að allt sé hulið. Leyniskattar fengu ekki framgang í stjórnartíð Framsóknar. Nú er að vita, hvort málið léttist í stjórnartíð Samfylkingar. Í Noregi er skattskráin opin allt árið og er á vefnum. Samfélagið er gegnsærra þar, lýðræðið er vinsælla en hér.
Grænn skattur á flug

Evrópusambandið er að undirbúa grænan skatt á flug. Íslenzkir fjölmiðlar segja hann vera til stuðnings járnbrautarlestum. Það er rugl, þetta er bara grænn skattur til að draga úr mengun af völdum flugs. Menn gamna sér við, að skatturinn muni nema 10.000 krónum á farseðil í flugi innan álfunnar og 20.000 krónum í milliálfuflugi, 100.000 krónum í einkaflugi. Skatturinn mun leggjast á íslenzkt flug til landa Evrópusambandsins. Þetta er góð hugmynd, flug er orðið of ódýrt og spillir andrúmsloftinu of mikið. Með skattinum er reiknað með, að fólk hugsi sig um tvisvar fyrir helgarferðina til Prag.
Stuldur ársins

Lífeyrissjóður verzlunarmanna hafði 36,6 milljarða fjármagnstekjur í fyrra. Þar af greiddi hann bara 3,5 milljarða króna í lífeyri sjóðfélaga. Það er stuldur ársins, birtist í “24 stundum” í gær. Þar að auki hafði sjóðurinn svo 12,8 milljarða af launþegum, sem síður varðar eftirlaunafólk. Hann hafði 43,4 milljarða tekjur alls og 3,5 milljarða útgjöld alls. Þetta 7% hlutfall til sjóðfélaga er út í hött. Ég skil ekki, að sjóðirnir hafi komizt upp með stuldinn árum saman, við litla athygli. Nú vita það allir, þökk sé “24 stundum”. Þjófnaðinn má auðvitað afturkalla með nýjum lögum.
38.000 króna lífeyrir

Lífeyrissjóður verzlunarmanna borgar eftirlaunafólki að meðaltali 38.000 krónur úr sjóðnum á mánuði. 38.000 krónur. Á mánuði. Það samsvarar benzíni fyrir forstjórann. Eftirlaunafólk hefur ekki fengið að njóta ávöxtunar umfram lágmark. Stjórn þessa sjóðs sem annarra sjóða hefur tekið allan umframgróðann til fjárfestingar. Það er ekki tilgangur sjóðanna. Þeir eiga að gera eftirlaunaþegum ævikvöldið áhyggjulaust. Skilningur forhertra stjórnenda er, að það gerist með 38.000 krónum á mánuði! Munduð þið sætta ykkur við 38.000 króna eftirlaun hjá sjóði með tugmilljarða arð á ári?
Lög á lífeyrisþjófa

Reynslan sýnir, að stjórar og stjórnir lífeyrissjóða geta ekki staðið vörð um hagsmuni sjóðfélaga. Þessir aðilar hafa gripið 90% af fjármagnstekjum sjóðfélaganna. Það er út í hött, að sjóðirnir haldi höfuðstólnum og steli 90% af arðinum. Alþingi ber að grípa í taumana, því að sjóðirnir siðvæðast ekki sjálfir. Kann að vera löglegt, en er það siðlausasta, sem ég hef séð á Íslandi. Setja ber lög um lágmarkshlutdeild lífeyrisþega af fjármagnstekjum sjóðanna, til dæmis 50%. Með atbeina alþingis má endurgreiða þjófnaðinn og tryggja framtíð sjóðfélaga. En nú þegar ber að tvöfalda lífeyri sjóðfélaga.
Ingibjörg Sólrún og Bush

Nató styður aukin viðskiptahöft á Íran, þótt vitað sé, að Íran var haft fyrir rangri sök. Bandaríkin fengu stuðning utanríkisráðherra Natóríkja í gær við óbreyttan þrýsting á Íran. Þar er líka átt við Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur. Við getum ekki borið ábyrgð á ríkisstjórnum annars staðar í Evrópu, en ljótt er að sjá undirgefnina. Ætlum við aldrei að komast úr þrælavist þess, sem valdið hefur vandræðum heimsins síðustu sjö árin? Af hverju þarf Ísland að taka þátt í óhæfu Bandaríkjanna í hverju ríkinu á fætur öðru? Ábyrgð á lygum um Afganistan, Írak og nú síðast um Íran?
Kjaftæði í umræðunni

Menn komast upp með kjaftæði í allri umræðu hér á landi. Geir Haarde ver sölu varnarliðseigna á vegum sjálfstæðismanna með því að segja þá vera góða menn. Það var ekki verið að fjalla um það, heldur um að farið sé eftir leikreglum. Efasemdum er útrýmt með góðum siðum, en ekki með blaðri. “Þið eigið að treysta mér” dugar ekki sem röksemd. Til eru vestrænar reglur um meðferð mála og það á að fara eftir þeim. Annað dæmi: Sýslumaðurinn á Selfossi gleymdi að tilkynna mál til Leifsstöðvar og missti farbanning úr landi. Í stað þess að biðjast afsökunar fer sýslumaðurinn áfram með vaðal.
Fangelsi er geymsla

Í Bretlandi ræða álitsgjafar núna um tilgang fangelsa eða öllu heldur tilgangsleysi þeirra. Þeir eru uppteknir af kenningum um, hvort fangelsi séu betrunarhús eða ekki. Og hvort samfélagið sé upptekið af refsigleði. Málið snýst um hvorugt. Fangelsi eru ekki til að bæta fólk og ekki til að refsa því. Fangelsi eru til að losna við fólk úr umferð. Þau eru fyrst og fremst geymslustaðir fyrir síglæpamenn, sem taka upp fyrri iðju um leið og þeir losna. Samfélagið þarf verndun gegn ofbeldismönnum, nauðgurum og öðru úrþvætti. Algert aukaatriði er, hvort fangelsi sé líka refsing eða skóli.
Jólin eru hundheiðin

Vantrúaðir þurfa ekki mikið að kvarta yfir jólunum. Þau eru ekki kristin, heldur fornnorræn hátíð hækkandi sólar. Jólasveinarnir eru lausir við að vera kristnir. Og þessi með rauðu húfuna er bara trúður neyzlusamfélags. Jólaljósin í gluggunum eru ekki kristin, þau eru gyðingastjakar. Jólatré og grenihringir eru hvorugt kristið, heldur fornsænsk Freysdýrkun. Það, sem fólk gerir á jólunum, er fallegt, það étur yfir sig, sefur yfir sig og les bækur yfir sig. Ekkert af því er kristið. Það er hins vegar kristið að fara í kirkju á jólunum. Það gera bara 5% þjóðarinnar, það er allt og sumt.
Sagan límist við þig

Allt, sem þú gerir núna, límist við þig. Ef þú horfir á dónarás, getur það komið þér illa eftir áratugi. Ef þú bloggar, máttu reikna með, að það verði lesið af starfsmannastjórum, þegar þú sækir um vinnu. Farir þú í pólitík, máttu reikna með, að fortíðin hrynji yfir þig. Neyzluvenjur þínar eru varðveittar, bloggið er varðveitt, símaskilaboðin eru varðveitt. Stasi-skjölin austurþýzku voru opnuð og CIA-skjölin munu síðar opnast. Nú þegar eru sjúkdómar og afbrigði forfeðranna límd við þig. Stafrænir gagnagrunar vita, að í gær keypti ég suðusúkkulaði og hef líklega étið það allt einn.
15% tekjuskattur

Frjálshyggjufólk rekur áróður fyrir lægri sköttum, til dæmis flötum 15% skatti. Tillögunni fylgir ekki skrá um opinbera starfsemi, sem megi leggja niður. Til dæmis hálft sjúkrabatteríið og hálft skólabatteríið. Um þetta er þagað, því að fólk vill borga fyrir betri sjúkragæzlu og betri skóla. Án tillagna um sértækan niðurskurð er tillaga um 15% tekjuskatt ómerkilegasti áróður út í loftið. Hins vegar er skynsamlegt að hafa tekjuskatta flata, eina prósentu fyrir alla. Það gildir líka um lífeyris- og fjármagnstekjur. Það síðasta má frjálshyggjufólk ekki heyra nefnt, vill forgang auðjöfranna.
Ofstækisleiðari

Aldrei hef ég lesið vitlausari leiðara en vinur minn Reynir Traustason skrifaði í DV í gær. Hann freyðir um “siðblindu” vantrúaðra og talsmanna veraldarhyggju. Hann skrifar um “hættulega óra” og “svívirðilegar” kröfur vantrúaðra. Að svo litlu leyti sem upplýsingar eru í leiðaranum, eru þær allar kolrangar. Siðferði er ekki kristið, það er óháð kristni, á sitt eigið líf. Það er oftast betra hjá trúlausum en trúuðum. Því að í vantrúaða vantar ofstækið, sem er svo ríkt hjá kristnum, samanber leiðara Reynis. Greinin sýnir, hvar menn lenda, þegar þeir rugla saman siðgæði og kristni.
Bezt í Kaupinhöfn

Deildar eru meiningar um bezta veitingahúsið í Kaupmannahöfn. Michelin segir Noma við íslenzka sendiráðið vera bezt. Síðan komi Kong Hans Kælder, Formel B, Ensemble, Era Ora og The Paul. Zagat segir allt annað. Bezt séu Restaurationen og Era Ora, síðan Kong Hans Kælder, Krogs Fiskerestaurant og Alberto K. Zagat hefur ekki álit á Noma og ég er sammála því. Enginn fókus er á þjónustu og innréttingum. Og matreiðslan er skandinavísk formúla, gæti verið á Vox Nordica í Reykjavík. Sameiginlegt með báðum listunum er bara Kong Hans Kælder og Era Ora. Það síðara er ítalskt og eldar bezt.
Ekkert nýtt stríð

Bandarískar njósnastofnanir hafa viðurkennt, að Íran hafi hætt undirbúningi kjarnorkuvopna fyrir 4-5 árum. Þar með er ljóst, að George W. Bush hefur farið með rangt mál. Sömuleiðis Ísrael og landsfeður í Evrópu, sem hafa stutt aukin viðskiptahöft á Íran. Einkum Nicolas Sarkozy Frakklandsforseti, sem hefur verið hávær að venju. Viðurkenningin er stórkostleg, því að hún hindrar stríð við Íran. Bush getur ekki hunzað eigin njósnara og Evrópa verður að hætta stuðningi við ögranir í garð Írans. Því verður ekkert atómstríð í heiminum þetta eina ár, sem Bush á eftir í embætti forseta.
Tólf ára flótti

Það líkist því, að löggan hér gæti ekki fundið mann í Keflavík. Í tólf ár hefur stríðsglæpamaðurinn Radovan Karadzic farið huldu höfði meðal Serba í Bosníu. Þar þykjast stjórna Sameinuðu þjóðirnar, Atlantshafsbandalagið og Evrópusambandið. En ekkert gengur í þessu þrönga héraði. Karadzic er þar á stöðugu ferli milli stuðningsheimila og orþódoksra klaustra. Í tólf ár. Skrítnara er en orð fá lýst, að ýmis voldugustu samtök heimsins ráða ekki við að koma honum undir manna hendur. Eina skýringin á getuleysi þeirra er, að þar fari saman einstæð spilling og einstæður verkkvíði. Í heil tólf ár.
Hressar kerlur við Níl

Nú eru þær búnar að kúga Egil Helgason og breyta Silfri hans, síðasta vígi karlrembunnar. Gott hjá þeim, sýnir hvað hægt er að gera, ef gagnrök eru lin. Verrra er, að nú eru allir sérhópar seztir með skeiðklukku við Silfrið. Ég fór í þessu tilefni að lesa um Hatsepsut og Kleópötru, drottningar í Egyptalandi. Sú fyrri var uppi fyrir 3.500 árum. Tvítug rændi hún völdum af bróðursyni sínum barnungum, háði stríð við Mítanní til að afla herfangs og fékk stuðning hersins til að kúga klerkaveldið í Þebu. Hin síðari lifði fyrir 2.000 árum og hleypti vindi úr hverjum herstjóra Rómar á fætur öðrum.
Framtíðin bíður

Enn er framtíðin ekki komin. Enn les ég ekki bækur á skjá. Sony reyndi að selja lestölvu, en salan var treg. Amazon er farin að selja sína útgáfu, Kindle. Það hefur gengið betur, lestækið er uppselt í búðum vestra. Mér lízt samt ekki á það. Það er klunnalegt, þykkt og stíllaust. Framtíðin er loks komin, þegar skjárinn er orðinn svo linur, að vefja má honum upp. Þá kaupi ég reyfara í Amazon á 550 krónur og fæ hann beint á vefnum. Án þess að stunda samskipti við Tollmiðlun og greiða 450 krónu tollmeðferðargjald fyrir utan vask. Þá fer ég ekki aftur í Stórhöfðann í biðröð. Aldrei aftur.
Furðufrétt vikunnar

Furðulegasta frétt vikunnar fjallaði um læknisvottorð Ólafs F. Magnússonar borgarfulltrúa. Fjölmiðlum tókst samt ekki að upplýsa, hvort einhver hafi beðið um óþarfa vottorðið og þá hver. Fréttin var eins konar afturhvarf til gamals kerfis Prövdu og Izvestia. Þá þurftu lesendur að túlka texta blaða milli lína. Frétt um læknisvottorð er ekki frétt, nema fjölmiðlar upplýsi, af hverju hún sé frétt. Það mistókst þeim frækilega að þessu sinni. Vel getur verið að fjölmiðlungar séu innvígðir í eitthvert brandarakerfi hjá borginni. En notendur fjölmiðlanna eru ekki í því bandalagi brandarakarla.