arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Samkeppnishæfni háskóla

Lið frá Háskólanum í Reykjavík sigraði lið Háskóla Íslands í hönnunarkeppni verkfræðinema. Kemur ekki á óvart. Síðari skólinn er að minni reynslu eins ömurlegur og hann var fyrir hálfri öld, þegar ég var þar í námi. Þar ráða enn smákóngar í sjálfstæðum kotríkjum og gæta þess, að enginn skyggi á þá sjálfa. Því ráða þeir undirmálsfólk sem aðjúnkta. Smákóngarnir eru ótrúlega latir, enda geta þeir lítið kennt, nemendur sofa í tímum. Þótt smákóngarnir hafi þegið kaup um áratuga skeið, geta þeir ekki komið frá sér kennslubók. Ósamkeppnishæfur háskóli verður seint einn af þeim þúsund beztu í heimi.
Meindýrin og gæludýrin

Ríkisstjórnin hefur ekki sýnt neinar aðgerðir til að lina þjáningar þeirra, sem sæta hærri vaxtabyrði. Ekki þeirra, sem gabbaðir voru til að taka lán í erlendri mynt. Ekki þeirra, sem skulda núna meira en sem nemur söluverði íbúðar sinnar. Þeir eru taldir meindýr á stjórnarheimilinu. Þar eru meiri áhyggjur af velferð annarra. Meðal plebbarnir eru meindýrin, eru bankarnir gæludýrin. Ríkisstjórnin hefur þegar áætlun um að taka hundruð milljarða króna að láni til að losa bankastjórabjána úr snöru, sem þeir fléttuðu sér sjálfir. Flottræfils-ríkisstjórn okkar hefur forgangsröð sína á hreinu.
Mótmæli lúta ekki yfirvaldi

Ég hef ekki trú á, að eigendur benzínháka hafi mikla samúð almennings, þegar þeir þeyta flautur í mótmælaskyni. Eldsneyti á að vera dýrt, því að þetta er skortvara, sem gengur til þurrðar. Menn hafa sjálfir ákveðið að kaupa dreka, sem eyðir 15 lítrum á hundraði í stað þess að kaupa léttan bíl, sem eyðir 5 lítrum. Vörubílstjórar hafa litlu meiri samúð, þeir eru í bissness, sem á að kosta það, sem hann kostar. Ríkið tekur peninga af eldsneyti, því að það er auðveldur skattur. Hins vegar er ekkert ljótt við að mótmæla hverju sem er. Fráleitt er að bera mótmæli undir lögregluna.
Einkaþotuliðið í leyndó

Geir og Ingibjörg ákváðu að halda áfram að taka þátt í hernámi Afganistans. Þar með ákváðu þau að taka þátt í að efla hatur múslima á Vesturlöndum, þar með töldu Íslandi. Þau hafa hins vegar ekki ákveðið, hvort eigi að hleypa Úkraínu og Georgíu í Nató. Ekki hefur komið fram á fundi Nató í Búkarest, hvort þau heimta nafnbreytingu á Makedóníu að ósk Grikklands. Ekki er heldur vitað, hvort þau hafa rætt vangetu Nató við að finna glæpamanninn Radovan Karadzic. Óvíst er, hvaða afstöðu þau hafa til eðlisbreytingar Nató í varalið Bandaríkjanna í þriðja heiminum. Allt er þetta hið mesta leyndó.
Auðleystur lögguskortur

Ríkislögreglustjóri auglýsir núna lausar stöður 32 lögreglumanna. Hann þarf ekki að auglýsa. Nóg er að taka 32 úr öryggishernum og setja í lögguna. Við þurfum ekki her Björns Bjarnasonar ráðherra og Haraldar Johannessens hins borðalagða. Miklu nær er að setja þá í almenna löggæzlu. Þá rætist kannski draumur lögreglustjórans í Reykjavík um sýnilega löggu. En hann dreymir svo margt, til dæmis um “zero tolerance”. Hlandgjald hans í miðbænum hefur samt ekki leitt til fækkunar stærri glæpa. Svo eitthvað er bogið við kenninguna. Kannski er okkur óhætt að fækka í öryggishernum og löggunni samtímis.
Ranglátu stimpilgjöldin

Dæmalaust vitlaus er aðferð Björgvins G. Sigurðssonar viðskiptaráðherra við afnám stimpilgjalda af fasteignakaupum. Það nær aðeins til kaupa á fyrstu íbúð. Og af hálfri íbúð, ef annað hjóna á íbúð fyrir! Svo sértæk aðgerð kallar á fleiri jaðartilvik en þessa hálfu íbúð. Hagfræðilega er rétt að afnema stimpilgjöld í öllum tilvikum. Það hefur fullt réttlæti í för með sér og útilokar svindl. Stimpilgjöld eiga ekki að mæta kostnaði ríkissjóðs, sem er enginn. Þetta er hreinn skattur, sem dregur úr fasteignakaupum. Nær er að efla slík viðskipti. Húsnæðisþörf fólks breytist eftir æviskeiðum.
Auglýsingar í meginmáli

Markaðurinn, fylgirit Fréttablaðsins, kom út í morgun. Með fylgiritinu er annað fylgirit, sem heitir Tækni og afþreying. Það er fullt af auglýsingum eins og flest aukablöð. Milli auglýsinganna hefur þó verið komið fyrir tveimur fréttum. Ef fréttir skyldi kalla. Önnur er dulbúin auglýsing á símafélaginu Nova og hin er dulbúin auglýsing á símafélaginu Vodafone. Ég minnist þess, að í gamla daga börðust ritstjórar dagblaða gegn ágangi auglýsingadeilda. En núna hafa þær yfirtekið ritstjórnina. Allt efni aukablaðsins er samfelld auglýsing. Ritstjórnin hefur kvatt og farið heim.
Bankastjórarnir verði reknir

DV reiknaði, að vextir á 500 milljarða láni ríkissjóðs til bjargar bönkum kosti hvern Íslending 64.000 krónur á ári. Til þess þarf hver Íslendingur að vinna sér inn 100.000 krónur á ári. Þetta er herkostnaður venjulegs fólks af oflæti bankastjóra, sem hafa galað á fjóshaugum og hagað sér eins og fífl. Því miður komumst við ekki hjá að borga þetta, því að stjórarnir lögðu undir fjöregg þjóðarinnar. Þjóðin á samt ekki að sætta sig við að það gerist refsilaust. Krafa ríkissjóðs á að vera, að reknir verði stjórarnir, áður en bankarnir fá að seta skítuga puttana í þessa peninga almennings.
Fiðluspil í einkaþotu

Einkaþota ráðherra er eins fáránleg í kreppunni og að spila á fiðlu, þegar Róm brennur. Sýnir firrta ráðherra, Geir H. Haarde og Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur. Þau nota þotuna til að heimsækja aldrað Nató, sem hefur glatað hlutverkinu. Hefur í tólf ár ekki fundið Radovan Karadzic á svæði í Bosníu, sem er minna en Reykjanesskagi. Dundar þar að auki við að aðstoða hernám Langtburtistans. Á 21. öld koltvísýrings er úrelt að senda ráðherra og blýantsnagara til útlanda á fundi. Ódýrara er og minni tímaþjófur er að sitja sem fastast og nota myndfundasíma. Væri árlegur milljarðasparnaður.
Bændur í gíslingu lögmanna

Þjóðlendunefnd ráðuneytisins hjá Árna Mathiesen heldur uppteknum hætti frá tíma Geirs H. Haarde. Gerir kröfur til landa bænda, jafnvel upp í hjónarúm. Tekur ekki mark á ótal úrskurðum Óbyggðanefndar, sem jafnan hafnar kröfum Þjóðlendunefndar. Í stað þess að líta á úrskurðina sem prófmál, lítur Þjóðlendunefnd á málið sem gullið atvinnutækifæri fyrir lögmenn. Þeir hafa tugum saman og árum saman verið á rosatekjum við að þjarka fram og aftur um það, sem öllum var áður ljóst: Að bændur eiga jarðir sínar. Árni hefur ekki frekar en Geir bein í nefinu til að stöðva þetta grófa lögmannasvindl.
“Drepum Geert” segja þeir

Múslimar víða um heim eru önnum kafnir við að staðfesta kenningu hollenzka stjórnmálamannsins Geert Wilders. Hann heldur því fram í stuttmynd, að kóraninn sé ofbeldishneigður með köflum. Og að múslimar séu óeðlilega ofbeldishneigðir. Við höfum auðvitað oft séð dæmi um, að sumir þeirra eru ekki í lagi og að það er trúarofsa um að kenna. Hverju samfélagi fyrir sig ber skylda til að sjá um, að fólki stafi ekki hætta af trúuðu fólki. Hvorki múslimum, kristnum né öðrum. Því miður hafa múslimar á Vesturlöndum lítið gert af því að fordæma trúarofstækið, sem við sjáum ítrekað í sjónvarpinu.
Pólitískt hernám miðbæjar

Ólafur F. Magnússon borgarstjóri hefur rétt fyrir sér. Hernám verktaka á miðbænum er mest Framsókn að kenna. Sá flokkur hefur meira en aðrir gengið fram í þjónustu við verktaka. Um leið ber hann mikla ábyrgð á hernáminu. Borgin hefur sofið og látið verktaka valta yfir sig kruss og þvers. Þeir hafa skipulagt lóðir og sent inn pantanir, sem fela í sér margfalda nýtingu á við það, sem fyrir var. Borginni ber engin skylda til að auka verðmæti lóða. Taka ber hart á gæludýrum Framsóknar, sem kaupa gömul hús og níða þau markvisst niður. Til að þrýsta á borgina um að samþykkja hærri nýtingu.
Sadr hefur mest völd

Heimsblöðin eru sammála. Leppstjórnin í Írak tapaði bardaganum í Basra. Þetta segja Wall Street Journal og New York Times, London Times og Time í morgun. Meira að segja Associated Press. Moktada al-Sadr klerkur reyndist geta skrúfað frá borgarastríði og skrúfað fyrir það. Forsætisráðherra leppstjórnarinnar varð fyrir álitshnekki. Nouri al-Maliki fór sjálfur til Basra til að stjórna aðgerðum. Hann setti úrslitakosti og tímamörk, sem hann framlengdi síðan ítrekað. Ekki var tekið mark á neinum hótunum hans. Klerkurinn al-Sadr er orðinn valdamesti maður landsins, studdur af Íran.
Róni veittist að Sturlu

Stjórnmálamenn eiga eins og aðrir að geta gengið í friði um götur. Því miður hefur einn af rónum borgarinnar í tvígang veitzt að pólitíkusum. Nú síðast að Sturlu Böðvarssyni, forseta Alþingis. Væntanlega sjá menn núna loksins, að ekki gengur lengur, að rónar séu andlit borgarinnar. Þeir hafa hingað til verið eins konar gæludýr, sem hafa þegið guðsþakkarverk góðborgara. Um leið er þetta angi agaleysis, sem líka felst í barsmíðum á almannafæri. Nú er kominn tími til, að pólitíkin taki harðar á þessu. Hún setji lög, sem feli í sér þyngdar refsingar fyrir að abbast upp á fólk á almannafæri.
Það versta er afstaðið

Geir H. Haarde metur rétt stöðu Íslands og krónunnar. Hvatar að óförum okkar voru tveir, alþjóðleg lausafjárkreppa upprunnin í Bandaríkjunum og gjaldeyrisskortur á Íslandi. Gjaldeyrisskorturinn er bönkum, Seðlabanka og ríkisstjórn að kenna. Nú er krónan hætt að falla. Næsta skref kreppunnar mun ekki koma okkur eins á óvart og það fyrsta. Sem fyrr kemur næsti slinkur frá Bandaríkjunum og okkar menn þurfa að vera undir hann búinn. Mikilvægt er, að stjórnvöld og Seðlabanki safni gjaldeyri til að mæta hugsanlegu áhlaupi á krónuna. Þá er líklega það versta þegar afstaðið.
Senn líður að olíuskorti

Slagurinn um olíuna harðnar. Minna magn finnst í nýjum olíulindum en eyðist af hinum gömlu. Verra er, að erfiða og dýra olían er eftir. Sem unnin er úr olíusandi og sem unnin er af miklu sjávardýpi. Því hækkar verð á olíunni, burtséð frá sveiflum í kauphöllum. Alþjóðastjórnmál og styrjaldir eru farin að snúast um aðgang að olíu. Miðasturlönd njóta linda sinna í peningum og gjalda fyrir þær um leið í ófriði. Bandaríkin vilja eiga þetta allt fyrir sig, en fá jafnframt harða keppinauta, til dæmis Kína. Allir, sem ekki eiga olíu, þar með Íslendingar, þurfa að flýta sér að skipta í nýja orkugjafa.
Snillingurinn Jamie Oliver

Jamie Oliver er snillingur. Fyrir þremur árum fór hann í árangursríka herferð fyrir bættum skólamat. Nú er hann kominn í nýja herferð. Hvetur Breta til að koma sér upp jurtagarði eins og forfeður þeirra gerðu í síðari heimsstyrjöldinni. Hann byrjaði herferðina í Rotherham. Sá staður varð frægur í skólaslagnum. Mæður tróðu þá ruslfæði gegnum skólagirðinguna, svo að börnin þeirra þyrftu ekki að borða hollan mat í mötuneytinu. Ef vel gengur að fá mömmur í Rotherham til að sjá ljósið, verður blásið víðar til átaks. Oliver vill að menn rækti sinn mat sjálfir og kaupi ekki ruslfæði.
Varðveitir arf Framsóknar

Eina ögurstund á flokksþingi gátu menn gleymt veruleikanum. Virkur dagur Samfylkingarinnar er þessi: Ingibjörg Sólrún berst fyrir Nató í Afganistan, berst fyrir aðild að öryggisráðinu, verndar sendiherra Halldórs og Davíðs. Hún varðveitir arf Framsóknar og má ekki vera að öðru. Björgvin verndar auðmenn fyrir afleiðingum gerða þeirra, en sinnir ekki alþýðunni. Össur hugsar bara um Bush og sér stjörnur. Kristján borar fjöll í nágrenni Siglufjarðar. Jóhanna er á eftirlaunum í ráðuneytinu, dreymir forna frægð. Þórunn ræður ekki við ál-róttæklinga, sem fara sínu fram suður með sjó.
Evrópa hnerrar ekki

Evrópa hnerrar ekki, þótt Bandaríkin fái kvef. International Herald Tribune segir Evrópu hafa staðizt kreppuna. Öldurótið frá lækkun fasteigna og hruni Bear Sterns í Bandaríkjunum hafi ekki haggað Evrópu. Bjartsýni vex í kjarnalöndum Evrópu, Þýzkalandi og Frakklandi. Evran hefur hækkað, en fyrirtæki í Evrópu óttast samt ekki harðari samkeppni dollaralanda. Allir reikna með, að Seðlabanki Evrópu haldi óbreyttum stýrivöxtum fram á mitt ár. Blandað hagkerfi Evrópu er klettur í hafinu með 2% hagvöxt ár eftir ár. Meðan Bandaríkin og Ísland í villta vestrinu vaða ýmist í ökkla eða eyra.
Vestræn gæði í kokinu

Ófarir Bandaríkjanna í Afganistan og Írak, Sómalíu og Líbanon spá ekki góðu um árangur fyrirhugaðrar innrásar í Íran. Frá Víetnam-stríðinu hefur verið ljóst, að Bandaríkin ná hvergi fram vilja sínum með hervaldi. Það kann ekki góðri lukku að stýra að hafa forseta, sem er margfalt skæðari í manndrápum en Saddam Hussein var. Saddam drap hundrað þúsund, en Bush drap fimmhundruð þúsund. Eða milljón. Erfitt er að læra af reynslunni. Ingibjörg Sólrún Gísladóttir heldur til dæmis, að unnt sé að bæta lífskjör Afgana í skjóli byssustingja. Vestrænum gæðum verður ekki troðið ofan í kok á almenningi.
Veruleikaflótti Íslams

Oft les ég verjendur íslams segja það góða trú, byggða á Kóraninum, góðri bók. Mig grunar, að trúin sé ekki slík í ríkjum múslima. Og að bókin sé ekki betri en Gamla testamentið. Hvarvetna í heimi múslima eru mannréttindi fótum troðin, einkum kvenréttindi. Sum ríkjanna eru mestu afturhaldsríki jarðar. Veröld múslima er án vísinda og uppfinninga. Þiggja allan nútíma að vestan fyrir olíu. Þvaðrið um fegurð íslams minnir mig á þvaðrið um gæði hins sanna sósíalisma eða kommúnisma. Og leitina að sönnu himnaríki utan Sovétsins. Hjá Trotskí, Maó, Tító, Kastró. Var veruleikaflótti þá og nú.
Fitna er góð stuttmynd

Fitna er góð stuttmynd. Hún sýnir, að ofbeldishneigðir kaflar eru í Kóran múslima. Alveg eins og í Gamla testamentinu. Hún sýnir, að sumir klerkar múslima eru ofbeldishneigðir. Sennilega fleiri en kristnir klerkar. Myndin þyrfti þó að sýna ræfildóm vestrænna múslima gagnvart ofbeldispredikunum klerkanna. Múslimar gagnrýna ekki ofbeldisóða klerka sína. Þeir leyfa þeim að rasa út án þess að tefla fram friðsamlegum röksemdum. Orka vestrænna múslima fer í að heimta skorður við vestrænu tjáningarfrelsi. Það eru ekki meintir rasistar, sem hafa bilað, heldur venjulegir vestrænir múslimar.
Logar sem aldrei fyrr

Árásin á Basra mistókst, segir Abdul-Kader al-Obeidi hermálaráðherra í New York Times. Leppstjórn Bandaríkjanna í Bagdað vildi sýna styrk með því að rjúfa vopnahlé við Moktada al-Sadr sjíta-klerk. Þegar brezki herinn flúði Basra fyrir jól, urðu menn klerksins öflugir í Basra. Nú ráðast Bretar og Bandaríkjamenn úr lofti á Basra, en allt kemur fyrir ekki. Loftárásir eru torsótt leið til að vinna hug og hjörtu fólks. Suður-Írak logar í bardögum. Leppstjórnin hírist á Græna svæðinu í Bagdað, sem sætir stórskotahríð. Þar í borg er útgöngubann. Þetta kallar Egill Helgason “betra ástand í Írak”.
Leynihöfundar í dagblöðunum

Fríblöðin eru betur merkt höfundum en þau seldu. Í Fréttablaðinu er nánast hver smáfrétt merkt höfundi. Engar skoðanir eru ómerktar þar og raunar ekki heldur í 24 stundum. Í því blaði er meira um ómerktar smáfréttir. Mogginn og DV eru hins vegar syndum spillt, Mogginn sýnu verr. Þar er fjöldi frétta ómerktur, mest af slúðrinu og flestar eigin skoðanir, svo sem leiðarinn. Þar eru Víkverji, Staksteinar og Velvakandi. Í DV er mikið slúður ómerkt, bæði innlent og erlent. Víða um blaðið eru Sandkorn. Þar eru Sandkassi og ættfræði ómerkt, líka Svarthöfði endurvakinn. Þetta er úrelt í dagblöðum.
Ráðherrar og alkar

Firring ráðherra minnir á virka alka. Báðir hópar hafa rörsýn á tilveruna. Hvorugur tekur nokkuð mark á staðreyndum. Raunar sjá þeir ekki veruleikann. Þeir lifa í eigin heimi, þar sem lögmál eru allt önnur en í veruleikanum. Dæmi eru Árni Mathiesen og Björn Bjarnason. Sá síðari segir engan ágreining vera við sýslumann í Leifsstöð, sem sé ekki hættur. Þótt fjölmiðlar séu fullir af facta. Báðir tala þokumál, þannig að hvergi er hönd á festandi. Er ekki hægt að hjálpa ráðherrum með því að senda þá í vandaða meðferð? Alkóhólistar lagast oft af meðferð, því ekki firrtir ráðherrar líka?
Aðför á ábyrgð Davíðs

Davíð Oddsson talar um aðför nafnlausra braskara að krónunni. Gerum ráð fyrir, að það sé rétt. Þá var það rangt hjá honum á löngum ferli forsætis, að ganga ekki í Evrópusambandið. Í því tilviki værum við búnir að vera með evru í nokkur ár. Enginn braskari getur gert aðför að evrunni. Hún hefur ekki haggast í kreppunni. Evran er nánast úr skíra gulli. Með frekju og yfirgangi hindraði Davíð Oddsson umræðu í samfélaginu um aðild að evru og Evrópu. Hann sjálfur og jábræður hans bera ábyrgð á því, að rammi íslenzku útrásarinnar var og er of ótraustur. Að hægt er að gera aðför að krónunni.
Tjáning Mathiesens

Árni Mathiesen kallar gagnrýni á sig aðför að tjáningarfrelsi sínu. Annan eins nautaskít hef ég ekki séð á prenti árum saman. Hvað kemur það við tjáningarfrelsi, að menn séu andvígir eða geri grín að skoðunum í grein Árna gegn umba Alþingis? Nákvæmlega ekki neitt. Árni nennir eða getur ekki tjáð sig rökvíst. Hann fattar ekki, að almenningur eigi skilið, að hann vandi sig. Honum dettur ekki í hug að vanda sig, þegar hann þarf að koma einhverju frá sér. Hann bullar bara það fyrsta sem honum dettur í hug. Hann er líka bara götustrákur úr Hafnarfirði, fæddur með silfurskeið í munni.
Hræðast vondar skoðanir

Voltaire sagði: “Ég er reiðubúinn að deyja fyrir tjáningarfrelsi þitt, þótt ég sé þér alveg ósammála.” Pétur Tyrfingsson lýsti í nótt í bloggi þremur reglum um tjáningarfrelsi: Menn mega tjá sig hvernig sem er og komna því á framfæri hvar sem er; engar skoðanir eða lífsstíll eru yfir gagnrýni hafin; trúarbrögð hafa ekki friðhelgi fram yfir annað. Pétur bendir á, að það hafi frá nítjándu öld verið forsenda okkar samfélags. Pétur: “Það er veikleiki margra þeirra sem kalla sig vinstrimenn … að þeir hafa aldrei lært að gera greinarmun á því að vera á móti einhverri skoðun og vilja banna hana.”
Fatah er spillt gæludýr

Jerusalem Post segir Palestínumenn vakna á hverjum morgni við fréttir af nýjum hneykslismálum Fatah. Einn forstjóri flokksins smyglaði farsímum. Annar stakk undan 200 milljónum króna af þróunaraðstoð. Sá þriðji stal lyfjum, sem ætluð voru sjúkrahúsum. Allt eru þetta nánir ráðgjafar Mamúd Abbas, arftaka Jassir Arafat, er sjálfur var gerspilltur. Gegn skítnum reis Hamas-hreyfingin, sem jafnframt var pólitískt róttækari. Hamas vann síðustu þingkosningar. Nýlenduveldin neyddu Hamas til stjórnarsamstarfs með Fatah. Samstarfið dó, nú ræður Fatah vesturbakkanum. Er mafía á vestrænni ábyrgð.
Götustrákar Davíðs

Vandamál flestra ráðherra Sjálfstæðisflokksins er uppeldi þeirra hjá Davíð Oddssyni, þáverandi forsætis. Þeir reyna enn að temja sér ósiði hans, sem hann komst upp með. Úr því að Davíð gat rifið kjaft við umbann, telur Árni Mathiesen sér það líka kleift. En Davíð hafði kvóta, var formaður flokks þrælsóttans. Hann er raunar enn á fullu í vænisýki. Sakaði í dag ónefnd illmenni um að reyna að velta krónunni. En Árni er bara götustrákur eins og Björn Bjarnason. Árni sparkaði í umbann og Björn sparkaði sýslumanninum úr Leifsstöð. Ég held, að þjóðin muni ekki fyrirgefa hortugum götustrákunum.
Dalai, Gandhi, Mandela

Dalai Lama hefur svipaða stöðu í nútímasögunni og Mahatma Gandhi og Nelson Mandela. Allt voru og eru þetta yfirburðamenn, sem mæta pólitísku ranglæti með yfirveguðum og friðsömum hætti. Dalai Lama stingur í stúf við ráðamenn Kína, sem eru bófar, líkt og ráðamenn Sovétríkjanna voru. Var svo heppinn fyrir áratug að geta hlustað á ræðu Dalai Lama í Delhi í Indlandi. Eins og á ræðu Nelson Mandela í Höfðaborg í Suður-Afríku. Mér kom á óvart, hversu líkir þeir voru í fasi og framkomu. Höfðu friðsælt yfirbragð spámanns, sem er yfir það hafinn að lasta skúrkana, sem leggja stein í götu hans.
Glæpir heimsrisa í lyfjum

Umboðsmenn lyfjarisa vara fólk þessa daga við fölsuðum lyfjum, sem seld eru í tölvupósti. Þeir segja alþjóðlega glæpahringi að baki. Við þurfum ekki á þessum hræðsluáróðri að halda. Við erum þegar í klóm alþjóðahringa á þessu sviði. Hinir löglegu lyfjaframleiðendur leyna hliðarverkunum fyrir notendum lyfjanna. Þeir stunda ólöglegar lyfjatilraunir á fólki í þriðja heiminum. Leggja meira í mútur til lækna og læknatímarita en í rannsóknir. Þeir læða fölsuðum greinum í læknatímarit. Sé alls engan eðlismun á glæpum svonefndra glæpahringa og á glæpum löglegra heimsrisa í lyfjagerð og lyfjadreifingu.
Kollsteypa í Leifsstöð

Jóhann R. Benediktsson lögreglustjóri hefur sagt upp. Hann mótmælir sundrun tollstjórnar og lögreglustjórnar í Leifsstöð. Ég hélt, að lögreglustjórnin þar væri í þolanlegu standi. Pétur Gunnarsson fréttastjóri fjallar í góðri grein á Eyjan.is um málið. Hann biður um rök fyrir sundruninni og spyr hvað kalli á hana. Spyr um, hvort þetta tengist útþenslu ríkislögreglustjóra og eða nýjum varnarsamningi við Bandaríkin. Framhjá Alþingi. Ég spyr: Er verið að búa til bákn í þágu heimsvaldastefnu Bandaríkjanna? Hver verndar okkur þá fyrir henni. Og fyrir öryggis-hersveitum Björns Bjarnasonar ráðherra?
Húsin myrt í miðbænum

Reykjavíkurborg ber ekki skylda til að auka verðgildi lóða í miðbænum til að gleðja húseigendur og verktaka. Borgina á að reka í þágu borgara, ekki í þágu braskara. Hins vegar ber eigendum auðra húsa skylda til að halda þeim við og sjá um, að þau séu mannheld. Ef þeir gera það ekki, ber borginni skylda til að gera það á þeirra kostnað. Þetta er sérstaklega mikilvægt til að hindra húseigendur og verktaka í að ógna hagsmunum borgarbúa með að láta hús drabbast niður. Líka ber eigendum húsa skylda til að hreinsa graffiti. Með eftirlitsmyndavélum þarf svo að hafa hendur í hári veggjakrotaranna.
Minningargrein á afmælinu

Jón Baldvin Hannibalsson skrifar hefðbundna minningargrein í 24 stundir um Styrmi Gunnarsson ritstjóra sjötugan. Jón Baldvin er æskuvinur Styrmis og slær ekki slöku við í lofgerðinni. Greinin er þó einkum markverð fyrir þá sök, að hefðbundinn stíl minningargreina er notaður við afmælisgrein. Mér finnst það ólíkt skynsamlegra en að skrifa um látið fólk. Slíkt er eins og síðbúin auglýsing fyrir vöru, sem hefur verið tekin úr framleiðslu. Lifandi fólk getur lesið greinarnar um sig og hrærzt af hetjudýrkuninni. Bezt væri, að Mogginn notaði meira pláss undir afmæli en hann notar undir minningar.
Hundaskítur á forsíðu

Forsíðumynd Moggans er gamalkunn mynd af manni í rúmi. Hann er sagður hafa slasast, sem sést þó ekki á myndinni. Samt ber Mogginn höfuð og herðar yfir önnur dagblöð í forsíðumynd dagsins. DV er sem oftar ekki með eiginlega forsíðumynd. En með forsíðufréttinni er safnmynd af húsum, sem tengjast ekki fréttinni. Fréttablaðið er með drungamynd af ónafngreindu fólki og meðfylgjandi texta, sem virðist vera óbein auglýsing fyrir Ingvar Helgason. Botninum ná svo 24 stundir með nærmynd af hundaskít á forsíðunni, óhentugt á morgunverðarborði. Ljósmyndastjórar dagblaðanna þurfa að taka sér tak.
Skætingur Mathiesen

Árni Mathiesen fjármálaráðherra svarar umboðsmanni Alþingis með skætingi í Mogganum í dag. Segir umbann hlutdrægan í héraðsdómaramáli sonar Davíðs Oddssonar. Samkvæmt Árna er umbinn í lagi, ef hann gerir ekki neitt. Ef hann hins vegar vinnur vinnuna sína, er hann með fordóma, búinn að mynda sér skoðun á málinu. Þetta kemur ekki á óvart, því Árni var áður búinn að afsaka ráðningu Þorsteins Davíðssonar með því, að fyrri ráðherrar hafi oft hunzað góða siði í mannaráðningum. Með öðrum orðum: Árni segist ekki vera verri en hver annar ráðherra. Vissulega er lítill munur á k.. og sk.. .
Viltu hafa áhrif

Samfylkingin býður mér að hafa áhrif. Hún hefur sent dreifibréf, boðið mér og öðrum Seltirningum á fund. Þar ætla Jóhanna Sigurðardóttir ráðherra og fleiri að kenna mér að hafa áhrif. Jóhanna veit ekkert um það. Hún hefur engin áhrif. Í hennar ráðherratíð hefur magnazt mismunun stjórnvalda gegn þeim, sem minnst mega sín. Um ráðherra Samfylkingarinnar gildir almennt, að þeir hafa engin áhrif. Dæmigerður er Össur Skarphéðinsson álráðherra, sem er eins og Valgerður Sverrisdóttir var. Að öðru leyti en því, að hún hefði aldrei fengið grúppíu-fiðring í magann af að sjá George W. Bush álengdar.
Viðtal við nafnlausan

Enn eru nafnlausir greinahöfundar plága á fjölmiðlum. Staksteinar Mogga eru sígilt dæmi. Leiðari blaðsins skiptir minna máli, því engir lesa hann. Nú hefur nafnlaus dálkahöfundur verið fluttur af Mogga yfir á DV. Í tilefni af því hefur í dag hinn nýi vinnuveitandi viðtal við starfsmanninn. Þar með er komið að hástigi dónaskaparins. Höfundur blaðsins er ekki bara nafnlaus, heldur er talað við hann nafnlausan. Fjölmiðlar komust upp með nafnleysi í gamla daga. Ég var á DV lengi að losna við Svarthöfða, sem ég erfði úr dánarbúi Vísis. En það tókst. Í gegnsæi nútímans er nafnleysi fráleitt.