arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Fortíðin sigraði endanlega

Sigur Recep Erdogan í forsetakosningum Tyrklands markar tímamót. Íslamistar hafa endanlega sigrað Atatürkista. Ferlið tók tólf ár. Áður réðu ferðinni menn eins og Inönü, Menderes og Ecevit, sem áttu rætur í byltingu Atatürks. Sá vildi gera Tyrkland vestrænt, bannaði slæður og fyrirskipaði latínuletur. Styrkur eftirmanna hans var meðal borgarbúa í Istanbul. Hinn stóri massi var hins vegar í sveitum Anatólíu, þar sem voru trúræknir karlar. Þeir flúðu í atvinnuleit til Istanbul, urðu atvinnulausir, leituðu skjóls í bókstafstrú. Tyrkland er á hraðri leið til trúarríkis. Erdogan mun breyta stjórnarskránni og á endanum taka upp eins flokks kerfi. Þekkt ferli í ýmsum ríkjum múslima.
Þeysireið Anítu

Þeysireið Anítu Margrétar í Mongólíu rifjar upp gamla tíma. Hyggst fara tæpa þúsund kílómetra á mongólskum hestum á tæpum tíu dögum. Nálægt 100 km á dag. Sami hraði og á riddaraliði Mongóla í innrásinni í Evrópu á Sturlungaöld. Fóru 7000 kílómetra á 70 dögum, tveimur mánuðum. Bundu sig í hnakkinn og riðu sofandi, steiktu kjötstykki undir hnakknum í nesti. Riðu 200 km á dag, þegar mikið lá við, ótrúlegt afrek manna og hesta. Þegar ég var sem mest í ferðum, gátu sumir riðið 100 km á dag í nokkra daga. Algengt var að fara 50 km á dag í tvær vikur. Notalegur ferðahraði var og er hins vegar þingmannaleið, 37,5 km á dag með þrjá hesta á mann.
Afsökun með semingi

Í morgun sá ég enn eitt dæmið um, að fyrirtæki hefur fengið almannatengil til fegrunar. Strætó vísaði fólki frá vögnum á gleðigöngudeginum, því það vanmat þátttökuna. Baðst ekki afsökunar á því, heldur á að hafa „þurft að vísa fólki frá“. Það er engin afsökunarbeiðni, heldur undanbrögð, sem halda ekki vatni. Íslendingar eiga erfitt með að biðjast afsökunar, einkum lögreglan. Iðulega segist hún hafa þurft að gera hitt eða þetta, til dæmis að úða mann. Samt er slík túlkun ekki augljós. „Ég þurfti að drepa hann“ segir morðingi. Túlkun Strætó var svo límd beint á Vísi.is, þar sem latur blaðamaður var á vaktinni.
Líkið í lestinni

Ráðherra fýkur af ýmsum ástæðum. Stundum hefur hann brotið lög eða brotið siðareglur, skráðar eða óskráðar. En hin raunverulega ástæða er oft önnur. Forsætis finnst atburðarás óþægileg og ákveður, að fórna manni til friðar. Kóngum var stundum slátrað í fyrndinni, þegar illa áraði. Ráðherra er látinn bera ábyrgð á vanda í ráðuneyti og fólk telur það lausn. Svo sem í Asíu eftir sjóslys. Kannski er ábyrgðin hjá yfirmönnum ráðuneytisins eða aðstoðarmönnum ráðherra. En einfalt er, að ráðherra fjúki. Gefst ítrekað vel í Bretlandi. En hér ríkir aumingjagæzka í garð ráðherra, sem lýgur sig út í horn og skiptir sér af rannsókn á sjálfri sér. Vantraustið fær að grafa um sig. Hanna Birna er lík í lestinni.
Furðulegi samningurinn

TISA, samningsuppkast Martins Eyjólfssonar í Genf fyrir hönd Íslands, felur í sér landráð. Löggjafarvald, dómsvald og alþjóðadómsvald er fært dómnefndum með aðild lögmanna fyrirtækja, án möguleika til áfrýjunar. Engir þjóðkjörnir fulltrúar koma nærri, hvorki að samningsgerð, né framkvæmd hans eða meðferð ágreinings. Dómferli er ekki birt. Enginn getur kvartað. Allt dæmið frá A til Ö er leyniferli, eins og í hryllingsbók eftir Kafka. Eins og setti Argentínu í þrot og laskaði ýmis ríki rómönsku Ameríku. Risafyrirtæki eignuðust sjálft vatnið. Fyrri utanríkisráðherra vor og sá nýi þykjast báðir ófróðir um TISA.
Sigur hrægammanna

TISA samningsuppkastið gefur risafyrirtækjum réttarstöðu þjóðríkja gagnvart fullvalda ríkjum. Ágreiningsmál fara fyrir leynilegar dómnefndir, sem meðal annars eru skipaðar lögmönnum frá fyrirtækjunum. Engin leið er að áfrýja niðurstöðunni. Reynslan sýnir okkur afleiðingarnar. Í hverju tilviki siga risafyrirtækin hundrað lögfræðingum á fullvalda ríki. Mörg mál eru þegar hafin og úrskurðir hafa valdið þjóðum æðisgengnu tjóni. Philip Morris kærði Ástralíu fyrir merkingar á sígarettupökkum og vann. Azurix-Enron og Suez kærðu Argentínu fyrir aðvaranir gegn eitruðu drykkjarvatni og unnu. Þetta eru stærstu mál jarðar: Gráðug risafyrirtæki kreista blóðið úr ríkjum og þjóðum.
Tuddast áfram

Davíðistar hófu fyrir helgi herferð gegn embættismönnum. Sem hafa bara verið að vinna vinnuna sína í máli Hönnu Birnu. Eftir langt hlé gengur þar skrímsli undir skrímslis hönd. Reyna að hræða kontórista til hlýðni og vara aðra við. Þetta gerðist snöggt. Björn Bjarnason fer fyrir liðinu. Þetta eru gamalkunn vinnubrögð hans og Davíðista flokksins. Stefnan er, að forustulið Flokksins sé hafið yfir lög og rétt; gagnrýni jafngildi drottinsvikum. Tuddarnir vilja sitt gerræði í friði fyrir vinnu- og siðareglum. Hanna Birna er ræktuð í Valhöll og tuddast áfram í lygum, leka og fölsun. Eins og Davíðistar vilja hafa það.
Heldur fylginu niðri

Ríkisstjórnin hefur ekki sett sér siðareglur. Hefur hliðsjón af siðareglum ríkisstjórnar Jóhönnu. Það þýðir, að hún notar þær, þegar hentar. Hanna Birna þarf til dæmis ekki að nota þær. Gott hjá umboðsmanni alþingis að fá þetta á hreint. Líka gott hjá Tryggva Gunnarssyni að fá dregið fram, að málaskrá innanríkisráðuneytisins er sjaldan notuð. Bara þegar hentar Hönnu Birnu. Hún er alin upp í Valhöll við að hafna þeim hlekkjum, sem felast í siðareglum og vinnureglum. Að hafa ævinlega rétt fyrir sér fram í rauðan dauðann og langt fram yfir það. Hún mun sjá um að halda niðri fylgi Flokksins næstu þrjú árin
Vinsæll Grillmarkaður

Grillmarkaðurinn á vinsældirnar skilið. Mjög smart staður með faglega og fína þjónustu og skrautlegan mat á hagstæðu verði. Sogar því að sér ungt fólk, sem pantar hamborgara á hádegi. Samt dalar eldhúsið ekki. Það heldur fyrri reisn, sem jaðrar við landsins beztu matarhús. Eini gallinn er stöðluð matreiðsla. Mér sýnist matseðillinn hafa verið óbreyttur frá upphafi. (Af hverju breyta því, sem virkar?) Fólki virðist ekki leiðast matseðillinn, því á hádegi í dag var staðurinn fullur af fólki, nánast öllu undir þrítugu. Andarsalat (heil máltíð) á 2000 krónur, lax á 2100 krónur, crème brulée á 1300 krónur, takk.
Grátur svindlaranna

Ótrúlegur er sætafjöldi banka, sem tóku að sér að smygla sparifé fólks yfir í alvörupeninga. Fimmtíu missa vinnu í einum banka, tvöhundruð í öðrum. Alls fór milljarður á mánuði í kaupgreiðslur fyrir að taka tíund af sparifé fólks í rekstrarkostnað, margfaldan kostnað lífeyrissjóða. Þetta var feitur biti. Bankarnir brutu einfaldlega gjaldeyrislög. Stjórnendur þeirra væla eins og stungnir grísir, þegar Seðlabankinn hyggst koma skikki á glæpinn. Þúsundir fórnuðu fé, gróðafíknir Íslendingar jafnan fundvísir á lögbrot. Merk er aðild Sjónvarpsins, sem tvö kvöld í röð skrúfaði frá krana einhliða grátfrétta um illa meðferð á svindlurum.
Forkláraður dýrlingur

Samkvæmt bloggi Björgólfs Thor á hann heima í dýrlingatölu, búinn að borga einkaskuldir og Actavis. Nokkuð brattur í sjálfshólinu. Ætla mætti, að hann hafi gert upp syndirnar í tengslum við Landsbankann og þar á ofan endurgreitt IceSave. Svo er ekki. Einkavinavæðing Landsbankans var að vísu mest á vegum Davíðs erkiengils. En Björgólfur Thor eignaðist bankann fyrir ekkert og hóf þar til valda verstu bankstera norðan Alpafjalla. Landsbankinn hefur lengi verið í slitameðferð og á lítið upp í annað en forgangskröfur vegna IceSave. Dýrlingurinn olli fólki varanlegu tjóni, þjóðin öll riðaði raunar til falls.
Siðblindingi rótast

Siðblinda Hönnu Birnu í ráðuneytinu er dæmi um þriðja heims ríkið. Ráðamenn vilja ekki regluverk að þýzkum hætti. Þeir vilja geta stundað óheft gerræði. Án þess að sífellt sé verið að bera það saman við vinnureglur og siðareglur. Lendi þeir á andvana ráðuneytisstjóra, geta þeir eyðilagt heilt ráðuneyti. Man eftir atviki frá tíma Guðna í landbúnaðar. Þá vissi ráðuneytisstjórinn ekkert, hvað Guðni var að bralla. Engin gögn voru til, engin saga, engar heimildir, bara orð Guðna. Sama lóðin var leigð þremur aðilum! Þannig er það í ráðuneyti siðblindrar Hönnu Birnu og Ragnhildar. Gerræði í stað reglufestu.
Lítið er um lausnir

Undanfarnar vikur hefur ég oft fjallað um vandræði hefðbundinna fjölmiðla heima og erlendis. Í gær kortlagði ég fjölmiðlahrunið í heild, orsakir þess og afleiðingar. Dæmigerð viðbrögð fjölmiðlunga í afneitun eru klisjur: „The older I get the better I was“ (Logi Bergmann). Ég hef rýnt í rannsóknir og umræðu á stofnunum blaðamennsku, svo sem Pew og Poynter. Finn hvergi nothæfar tillögur um, hvernig hrunið verði stöðvað. Væntingar eru um, að nýmiðlar nái að fylla skarð hefðbundinna miðla. En fjárhagsdæmin sannfæra ekki. Sumir segja samskot eða góðgerðasjóði eiga að fjármagna alvörufréttir. Ekki duga kvótagreifar og Jón Ásgeir.
Hvar er málaskráin?

Ráðuneytisstjóra ber að verja ráðuneytið, þegar viðkomandi ráðherra fer að brjóta lög og reglur. Ragnhildur Hjaltadóttir í innanríkisráðuneytinu hefur ekki unnið vinnuna sína. Reglur um samskipti ráðuneyta við umhverfið eru frá 2013. Þær segja, að skrá skuli í málaskrá samskipti innan og utan ráðuneytis, þar á meðal samtöl og fundi. Samt virðist ekkert formlega skráð af samskiptum og símtölum milli iðnaðarráðuneytis og lögreglustjóra höfuðborgarsvæðisins. Af hverju passar Ragnhildur ekki, að reglum sé fylgt? Því mikilvægara er málið sem núningur er meiri milli málsaðila. Kann hún ekki reglurnar um stjórnsýslu?
Vegna lítilla viðskipta

Sá í dag bréf, sem MP banki sendi öndvegiskonu hér í borg. Þar er hún rukkuð um 5.000 krónur á mánuði „vegna lítilla viðskipta“ við bankann. Konan kom af fjöllum. Athugun sýndi, að um nokkurt árabil höfðu 5 kr -fimm krónur- legið eftir á reikningi, sem hún átti. Bankinn ætlaði semsagt að hirða 5.000 krónur á mánuði eða 60.000 krónur á ári fyrir að passa 5 krónur. Þetta er sjálfvirk geðbilun bankarekstrar á Íslandi. Yfirmenn eru siðblindingjar, sem reyna af fremsta megni að hafa fé af fólki. Þegar upp kemst, getur fólk náðarsamlegast sent inn „ósk“ um leiðréttingu. Bankamenn eiga að sitja í gapastokki á torgi.
Þegar traustið týndist

Hrun hefðbundinna fjölmiðla á sér þrjár meginorsakir:

1. Tæknin breyttist, nýmiðlar komu til sögunnar, tekjur hrundu.

2. Arðsemiskröfur fólu í sér afkastakröfur, sem hindruðu dýrar rannsóknir.

3. Nýir eigendur föttuðu, að notendur hafa takmarkaðan áhuga á gæðum.

Birtingarmyndir eru ýmsar:

1. Rannsóknafréttum stórfækkar.

2. Klipp & lím leysa sannreynslu af hólmi.

3. Kranaviðtöl eru almenn.

4. Ein skoðun plús mótskoðun látnar nægja, skoðanir ekki vegnar og metnar.

5. Mörk efnis og auglýsinga eru óljós.

6. Upplýsingar almannatengla eru meginuppistaða frétta.

6. Fréttahaukar eru reknir og fréttabörn ráðin.

7. Notkun tungumálsins hrakar.

8. Traust á hefðbundnum fjölmiðlum gufar upp.
Þýzka skiptigengisleiðin

Þegar Þýzkaland var í rúst eftir stríð og ríkismarkið verðlaust, var skipt um mynt. Þeir, sem áttu lítið fé í bönkum, fengu nýtt mark fyrir hvert gamalt. Þeir fengu minna, sem áttu meira. Og þeir ríkustu fengu bara lítið brot fyrir sínar eignir. Hér eru menn að fatta, að krónan er ónýt, með fræga snjóhengju hrægammasjóða yfir sér. Flotgengisleið mundi féfletta alla jafnt og þannig sliga almenning. Mundi rústa fylgi flokkanna. Skiptigengisleið Þjóðverja var farsæl. Í pólitískri friðsemi fleytti hún þjóðinni úr eymdinni. Hún er eina leiðin, sem kemur hér til greina, þegar menn neyðast til að kasta krónunni.
Lofar himnaríki

Lízt vel á

FYLKISFLOKKINN, sjálfskipaðan leiðtoga lífs okkar og stefnuskrána, sem hann samdi einn og óstuddur. Í stuttu máli snýst flokkurinn um að gabba Norðmenn til að hirða hræið af rændu og rupluðu Íslandi. Loforðalistinn snýst að mestu um lífsins gæði, sem Norðmenn hafa umfram Íslendinga. Flokkurinn vill losa okkur undan þrældómi hinna fjögurra flokka íslenzkra þjóðníðinga. Flytja ákvarðanir um framtíðina frá heiladauðum kjósendum Íslands yfir til nokkurn veginn normal Norðmanna. Fáum strax alvörumynt, sem annars tæki mörg ár í Evrópusambandinu. Noregur er ekki fullkominn fremur en Evrópa. En nálægt himnaríki eigi að síður.
Ríkið selji fíkniefnin

Tóbak er óhollt. Ríkið skattar það grimmt og takmarkar sýnileika þess. Á sama hátt skattar ríkið áfengi grimmt og hefur það bara til sölu í þar til gerðum búðum. Sama á ríkið að gera við fíkniefni, skatta þau grimmt og annast sölu. Kannski eru ekki öll fíkniefni óholl, en samt skaðleg á annan hátt. Smygli og svörtu hagkerfi fylgja glæpir. Mafíur hirða offjár og nota til að grafa undan samfélaginu. Spilla til dæmis fyrir vitnaleiðslum. Einfaldasta leiðin til að losna við mafíur er að klippa tekjupósta þeirra. Þess vegna er skynsamlegt að hafa ríkisrekstur á fíkniefnum. Og bæjarrekstur á vændi, það rústar alfonsum.
Fréttahrunið mikla

Hástig blaðamennsku var árið 1972. Þá fór Washington Post í Watergate, Sunday Times í Thalidomide. Hvort tveggja kostaði rosalega vinnu. Ég þekkti Harold Evans, ritstjóra Sunday Times. Blaðið kom 1967 upp um stórfelldar njósnir Kim Philby. Síðan hallaði undan fæti, Rupert Murdoch eignaðist Times 1981 og rak Evans. Washington Post hefur dregið taum valdhafa og Sunday Times gert hverja bommertuna á fætur annari hjá Andrew Neil. Observer hefur líka hrunið, einkum vegna Kamal Ahmed ritstjóra, málpípu Alastair Campbell, almannatengils Tony Blair. New York Times er útibú CIA og Mossad. Telegraph sigldi á hægri jaðar, aðalheimild íslenzkra Evrópuhatara. Daily Mail rekur stækt útlendingahatur. Þannig fer heimsins dýrð. Allt er rakið í bókinni Flat Earth News eftir Nick Davies hjá Guardian.
Aldeilis frábær krútt

Þegar ég sótti um skóla í útlandinu fyrir rúmlega hálfri öld, þótti engum það merkilegt. Það var bara gangur lífsins. Nú er önnur kynslóð, svokölluð krútt. Henni hefur verið talin trú um, að hún sé aldeilis frábær. Fyrst segja það foreldrarnir og síðan taka fréttakrúttin við. Þegar krúttið er sent í skóla í útlandinu, skrifar fréttakrútt forsíðuviðtal í krúttblaði við krúttbarnið. Eins og krúttið sé einhver Albert Guðmundsson eða Helgi Tómasson. Sum komast svo upp með að vera krútt alla ævi, komast aldrei í snertingu við veruleika. Bili sjálfstraust krúttsins, fer það bara í nýtt viðtal við fréttakrúttið.
Orðhenglafólkið

Títt er, að menn drepi umræðu á dreif með því að tala um innri eða gamla merkingu orða. Segja til dæmis, að gyðingar eða múslimar séu ekki kynþættir og að illt umtal um þá sé því ekki rasismi. Orðhenglafólki varðar ekkert um alþjóðlegt samkomulag um, að rasismi sé víðtækara orð. Nái yfir ótta við trú, menningu og siði annarra. Annað dæmi er orðið mannréttindi. Menn bíta sig í, að það snúist bara um kosningarétt. Samt er alþjóðlegt samkomulag um, að þau snúist líka um efnahagsleg, velferðarleg og menningarleg mannréttindi. Slíka sátt vanvirðir orðhenglafólkið og hangir fast í sínum þröngu orðskýringum.
Takið Martin úr umferð

Gunnar Bragi segir TISA samninginn um þjóðríkisstöðu risafyrirtækja ekki vera leyndarmál. Hann er það samt. Wikileaks hefur birt uppkast að þessum samningi um forgang auðs fram yfir fólk. Samningsaðilar sjálfir láta enn ekkert uppi. Ísland er aðili að gerð samnings, sem afhendir völd þjóðríkja til voldugra fyrirtækja. Fyrir hönd Íslands hefur Martin Eyjólfsson, sendifulltrúi í Genf, komið að smíði landráðanna. Allt það starf hefur verið unnið í kyrrþey, án aðkomu Alþingis og án vitneskju ráðherra. Tími er kominn til að núllstilla þennan Martin og lýsa yfir, að Ísland beri enga ábyrgð á undirskrift hans.
Eymd verkalýðsrekenda

Eymd íslenzkra verkalýðsfélaga er með ólíkindum. Láta viðgangast, að greitt sé jafnaðarkaup og á annan hátt farið niður fyrir umsaminn taxta. Gvendur jaki hefði komið á vettvang með sitt lið og lokað sjoppum siðblindingjanna. En verkalýðsrekendur nútímans rísa ekki upp af rassinum. Yndi þeirra er að sitja fundi lífeyrissjóða, reykja þar vindla og drekka koníak með fulltrúum fyrirtækja. Eru fyrir löngu orðnir samdauna viðsemjendunum, hafa tekið upp hugsun þeirra og orðfæri. Gylfi Arnbjörnsson er dæmigerður verkalýðsrekandi. Launafólk: Skúrið pöddur Einingar af ykkur, lokið Lebowski Bar með handafli.
Berst um á hæl og hnakka

Hvar sem Hanna Birna rekur niður hóf, þar vex aldrei gras. Fyrst kenndi hún Rauða krossinum um lekann. Sagði síðan lögguna vinna of hægt, þegar sú var bara að vanda sig. Rústaði lögreglustjóranum í Reykjavík, sem sagði af sér við ofríki ráðherrans. Rústaði virðingu ráðuneytisstjórans, þegar uppvíst var um faktúrufölsunarfélagið við Sölvhólsgötu. Uppgötvaði víðtækt samsæri gegn sér, sem fléttast um allt þjóðfélagið. Þar eru auðvitað illir blaðamenn, en líka umbi alþingis, svo og vondir prófessorar og ríkissaksóknarar, núverandi og fyrrverandi. Bjarni Ben þarf að koma ráðherranum á þar til bæra stofnun.
Garðyrkjumenn falsa stimpla

Einbeitt er fölsunarárátta garðyrkjubænda. Löngum hafa þeir stimplað vöru sína „vistvæna landbúnaðarafurð“. Þær hafa samt aldrei verið neitt vistvænar. Ekki hafa þær verið vottaðar sem slíkar og eru ekki. Enda er vottunarkerfið ekki til. Nú hafa þeir bætt um betur og stimpla vöru sína „lífrænar varnir við ræktun“. Hafa þó enga vottun um slíkt. Stimpillinn er í báðum tilvikum hugarsmíð garðyrkjubænda. Fylgir engri vottun óháðs aðila. Garðyrkjubændur vita hins vegar, að vistvænt er vinsælt og lífrænt enn vinsælla. Halda, að neytendur séu nytsamleg fífl og kannski eru þeir það. Því sé bezt að ljúga.
Sumum fannst Kerið dýrt

Almennt finnst ferðamönnum eðlilegt að það kosti að skoða Ísland, fjalli þeir um það á TripAdvisor. Sumum finnst skrítið að rukkað sé á fimm mínútna Kerið, en frítt sé inn á merkari skoðunarstaði. Benda á, að komast megi hjá greiðslu með því að hunza rukkarann. Fæstir ferðamenn gera sér grein fyrir illindunum í þjóðfélaginu út af gjaldtöku. Halda að hún sé opinbert fyrirbæri. Einmitt þess vegna skilja þeir ekki misræmið. Stjórnvöld þurfa að yfirstíga verkleysi Ragnheiðar Elínar Árnadóttur og skipuleggja málið í heild. Bezt væri að hafa eðlilegan vask í greininni og veita af honum fé til viðhalds ferðamannastaða.
Ferðamenn eru sáttir

Ferðamenn eru almennt sáttir við matreiðslu og gistingu á Íslandi. Í þúsundum ummæla á TripAdvisor er leitun að óánægju. Helzt eru það gistiheimili, sem fá á baukinn, einkum Tunguvegur, Travel Inn og Adam í Reykjavík. Veitingastaðir þykja almennt góðir og sumir frábærir, sérstaklega í Reykjavík. Ferðabransinn laðar fólk að landinu. Það sækist eftir vingjarnlegu viðmóti umfram annað og af því er nóg hér á landi. Fólk er almennt opið gagnvart náunganum og nýtur þess að umgangast útlendinga. Í nánast öllum plássum landsins er í boði matur og gisting, sem ferðamenn hrífast af. Ferðabransinn stendur sig í stykkinu.
Flýið þjóðveg eitt

Skrítið er, að þjóðvegur eitt fælir frá sér góða matstaði. Þar eru illræmdu benzínstöðvarnar, sem valda martröð. Góðan mat er hægt að fá, ef menn víkja af þjóðvegi eitt. Til dæmis eru Narfeyrarstofa og Sjávarpakkhúsið í Stykkishólmi, Tjöruhúsið á Ísafirði, Geitafell norðan Hvammstanga á Vatnsnesi og Lónkot við Hofsós í Skagafirði. Á leið eitt til Akureyrar er hins vegar hvergi ætan bita að hafa við þjóðveg eitt. Ekki einu sinni á Blönduósi, sem er miðja vega. Á Akureyri er svo hægt að jafna sig á Rub23 eða Nóa. Hinn nothæfi viðkomustaður hringvegarins er Höfn í Hornafirði með Humarhöfnina og Pakkhúsið. Góða ferð.
Gegnrotið Ísrael

Ísrael er gegnrotið samfélag. Allt frá hæstarétti niður í morðingja hersins, sem státa á tístinu af fjölda barna, sem þeir hafa drepið. Niður í þingmanninn, sem heimtar, að allar mæður í Palestínu séu drepnar. Almenn geðveiki er orðin hornsteinn samfélagsins í Ísrael. Málið snýst ekkert um gyðinga úti um heim, þeir styðja þetta fáir og aðrir hafna því. Málið snýst um Ísrael sem ríki, sem samfélag, sem einstaklinga. Allt, sem heitir Ísrael, er orðið eldspúandi skrímsli á framfæri mesta terrorista heims, Bandaríkjanna. Þau bera óskipta ábyrgð á að hafa ræktað skrímsli og gert það að andstyggð allra góðra manna.
Sæluríki hanastélanna

Kosturinn við skipun Árna Þórs Sigurðssonar í embætti sendiherra er að losna við hann af þingi. Löngu fyrir daga þessarar ríkisstjórnar var ljóst, að Árni Þór var þreyttur á hugsjónastússi. Hafði fundið lykt af peningum fyrir ekkert í sparisjóðasvindlinu, þegar hann seldi stofnfjárbréfin í Spron. Beið eftir þægilegri innivinnu hjá ríkinu með risnu og ferðum. Dæmigerður fjórflokks-þingmaður, sem er á þingi bara fyrir sjálfan sig. Loksins kom tækifærið. Ríkisstjórnin þurfti slæðu til að breiða yfir skipan Geirs og forðast reiði VG. Katrín mjálmar mildilega og Árni Þór smýgur inn í sæluríki hanastélanna.
Afturhvarf til ósiðanna

Í tíð ríkisstjórnar Jóhönnu var enginn sendiherra skipaður pólitískt, aðeins fagfólk í utanríkisþjónustunni. Núverandi eymdarstjórn hefur hins vegar tekið upp gamla ósiði. Greinilegt er samt, að Gunnar Bragi Sveinsson skammast sín pínulítið. Skipaði einn sendiherra úr stjórnarandstöðunni til að vega upp á móti skipan Geirs H. Haarde, hins andvana hrunverja. Þetta gerðu menn stundum í gamla daga, þegar þeir vildu róa stjórnarandstöðuna. Afturhvarf til ósiða fjórflokksins gamla er dæmigert fyrir spillinguna. Hún vex villt og galið á ferð Flokksins og Framsóknar í áttina að nýju hruni. Ég þakka þér, kjósandi.
Pólitíski vanþroskinn

Meiriháttar pólitískan vanþroska þurfti til að fela hrunverjum að taka við landsstjórn bara fimm árum eftir hrunið. Þar stóð hálf þjóðin að verki. Síðan hefur komið í ljós, að meginstefna hrunverja er að efla hag auðugra á kostnað fátækra. Samt er enn þriðjungur þjóðarinnar á því, að heppilegt sé að hafa bófana við völd. Þannig eru Íslendingar í dag. Sumir geta sitthvað í listum eða bókmenntum og ýmsu öðru. En almennt er fólk ófært um að taka skynsamlegar ákvarðanir í pólitík. Tíundi hver Íslendingur styður Framsókn og fjórði hver styður Sjálfstæðisflokkinn. Slíkt kann auðvitað ekki góðri lukku að stýra.
Harmleikur Hönnu Birnu

Leka- og fölsunarmál Hönnu Birnu er komið á lokastig. Embættismenn farnir að ræða ofsa ráðherrans sín á milli. Innanríkisráðherra reyndi að stjórna lögreglurannsókn, sem setti aðstoðarfólk hennar í stöðu grunaðra. Svo tryllt frekja og yfirgangur þekkist hvergi á byggðu bóli vestrænu. Enn hangir Hanna Birna á embættinu. Þarf sífellt að flytja flóknari lygar til að skýra fyrri lygar, sem ekki dugðu. Í stað þess að afgreiða málið strax með stæl gerði hún það að harmleik lífs síns og böli fjölda kontórista. Hanna Birna, þiggðu ráð, segðu sjálf frá, segðu það strax, segðu alla söguna og segðu einkum satt.
Bjarni Ben í samsærinu

Samsæri Egils Helgasonar á Kaffifélaginu við Skólavörðustíg magnast. Ný í árás á Hönnu Birnu er Sigríður J. Friðjónsdóttir ríkissaksóknari. Féllst á að hlusta á kvein Stefáns Eiríkssonar lögreglustjóra um ofsa Hönnu Birnu. Hafði áður fallizt á að hlusta á rannsóknanefnd Alþingis um hrunið, er Davíð telur grunsamlegt. Annar er Tryggvi Gunnarsson alþingisumbi, sem biður Hönnu Birnu að útskýra helztu lygar hennar í lekamálinu. Áður hafði Davíð kvartað sáran yfir téðum Tryggva. Og nú er Bjarni Ben sagður bakvið samsærið. Og Bítlarnir við sjóndeildarhring. Því flóknari sem lygi Hönnu Birnu verður, því flóknari verða yfirbreiðslur. Búin að rústa lögreglustjóra og lama ráðuneytisstjórann í Faktúrufölsunarfélagi Sölvhólsgötu. Undan hófum Hönnu Birnu grær ekki gras.
Sérstæð túlkun alþjóðalaga

Hæstiréttur Noregs dæmdi hælisleitendum refsilaust að sýna fölsuð skilríki. Vísaði til flóttamannasamnings Sameinuðu þjóðanna. Lögreglustjóri Suðurnesja er öfugrar skoðunar, telur áfram rétt að ofsækja hælisleitendur. Fyrir það er Sigríður Björk Guðjónsdóttir verðlaunuð með lögreglustjórn höfuðborgarsvæðis. Hæstiréttur Noregs er merkari túlkandi alþjóðalaga en nýi fasisti Flokksins. En hér ríkir Hanna Birna ofar lögum og rétti. Á bara eftir að láta falsa eitt skjal til að staðfesta skoðun Sigríðar. Sem mun svo staðfesta, að Hanna Birna beiti aldrei minnsta þrýstingi. Ég klóra þér, þú klórar mér og málið er dautt í faktúrufölsunarfélaginu.
Góð ráð Jóns Hákonar

Jón Hákon heitinn Magnússon var alvöru almannatengill og hugsaði ekki til einnar nætur. Gaf gott ráð: „Segðu sjálfur frá, segðu það strax, segðu alla söguna og segðu satt.“ Hanna Birna lekadrottning hefði betur fylgt hinu góða ráði. Í staðinn þæfist hún fyrir mánuðum saman, flýr úr einu lyginni í aðra og framlengir þjáningu sína. Pólitíski ferillinn er orðinn samfelld harmsaga: Undirferli gegn þeim, sem eru fyrir henni og yfirgangur gegn minni máttar, svo sem lögreglustjóra og hælisleitendum. Frægast var, er hún reyndi að velta Bjarna Ben úr sæti formanns. Þegar lekamálið er komið á leiðarenda, verður æran horfin.