arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ég hvet mig

Ríkisstjórnin og samninganefnd ríkisins eru einn og sami hlutur. Stjórnin hefur frá byrjun viðræðna við ríkisstarfsmenn og hjúkrunarfólk ákveðið að gera engin tilboð og vera ekki til viðræðu um neitt. Furðulegur heilbrigðisráðherra kemur af og til grátbólginn í sjónvarp og hvetur „deiluaðila“ til að semja. Af hverju hvetur hann ekki bara sjálfan sig, „ég hvet mig til að semja“? Fjármála talar ítrekað um alvöru málsins. Eins og stjórnin og samninganefnd hennar séu tvennt óskylt. Sjónarspilinu lauk með, að ríkisstjórnin fær sett lög á hjúkkur. Hrekur þær í 80% hærri laun í Noregi. Þáttur í markvissri eyðileggingu Landsspítalans.
Hvar er InDefence nú?

Ekki veit ég, hvort góður sé óformlegur samningur stjórnarinnar við fyrrverandi „hrægamma“ og núverandi kröfuhafa. Mér sýnist ljóst, að Lee Buchheit hafi þarna dregið Ísland að landi eins og hann gerði í IceSave III. Það eitt ætti að vera eins og rauð dula framan í rembdu InDefence samtökin hans Sigmundar Davíðs. Nú er ráð fyrir Frosta og félaga að heimta kylfur og haglara á loft. Ættu að eiga auðvelt með að fá Sigmund Davíð til fylgis. Færi létt með að vera í andstöðu í stjórn. Hefja undirskriftasöfnun og knýja Ólaf Ragnar til að hafna málalyktum. Þá getur SDG loks siglt inn í þingkosningar undir þöndum seglum þjóðrembunnar. Eins og síðast.
Áður en þau fá krónu

Læknar náðu tugum prósenta í kauphækkun og landlæknir sagði ekkert. Forstjórar náðu sér í hundrað prósent kauphækkun og ríkisstjórnin sagði ekkert. Bankar misþyrmdu almenningi upp á hundrað milljarða og seðlabankinn sagði ekkert. Már Guðmundsson hamaðist við að klófesta 300.000 króna kauphækkun á mánuði. Kærði sjálfan bankann sinn, en ríkisstjórnin rak hann ekki. Svo þegar hjúkkur og ríkiskontóristar vilja smotterí, rekur öll hjörðin upp ramakvein: Landlæknir, forstjórar, ríkisstjórn, banksterar og einkum þó seðlabankastjóri. Hann hækkar stýrivexti og kennir hjúkkum og kontóristum um verðbólgu, áður en þau fá krónu.
Grikkir geta ekki meira

Grikkir svindluðu sig inn í Evrópusambandið og hafa hagað sér þar eins og fífl. Samt munu þeir ekki verða við kröfum sambandsins um meiri sparnað. Út í hött er að sauma meira að þeim eins og sambandið gerir nú. Viðurkenna verður samábyrgð sambandsins og leggja byrðarnar á það. Evrópusambandinu ber ekki skylda til að vera innheimtustofnun fyrir fjölþjóðlega fjárglæfrabanka. Grikkir hafa skorið ríkið niður og rústað innviðum samfélagsins til að verða við óréttlátum kröfum. Allt hefur komið fyrir ekki, því að hagkerfið hefur dregizt hættulega saman. Framkoma Evrópusambandsins gagnvart Grikkjum verður sambandinu ævarandi hneisa.
Innviðir áfram í rúst

Þegar skuldir ríkisins lækka í kjölfar nauðarsamninga föllnu bankanna, sparast mikið í vöxtum. Ríkisstjórnin hyggst ekki nota þann sparnað til að lappa upp á laskaða innviði samfélagsins. Bjarni Benediktsson nefndi hvorki heilsugæzlu né lágmarkslaun í Mogganum í gær. Forgangsmálið verður hins vegar að lækka skatta og að venju einkum skatta hinna allra ríkustu. Við þekkjum lækkun auðlindarentu og afnám auðlegðarskatts, svo og tilfærslur á skattþrepum, allt í þágu hinna ríkustu. Ríkisstjórnin telur sig ekki hafa hamast nóg í að draga úr velferð þjóðarinnar. Hefur enn tvö ár til að sprengja í rústum innviða samfélagsins.
Köld vaxtagusa í dag

Köld vaxtagusa felst í, að vextir hækka daginn eftir að tilkynnt er um aðgerðir í frægu afnámsmáli hafta. Kannski stafar það af, að engar slíkar aðgerðir voru boðaðar á fundi Sigmundar Davíðs og Bjarna Benediktssonar. Þvert á móti voru boðuð aukin höft. Í framhjáhlaupi var sagt að ótilgreindar aðgerðir gætu hafizt á næsta ári, það er allt og sumt. Líklegt er, að þarna komi við sögu hin mjög svo heittelskaða, en blýþunga, króna, sem hangir um þjóðarhálsinn. Enn er þó fullyrt, að unnt verði að afnema höftin, þótt krónan hangi enn um ókomna tíð. Samt er líklegt, að lífskjör versni áfram, er Seðlabankinn hækkar stýrivexti.
Reiðikast á lyklaborði

Hvað þýðir setningin: „Hetjur hafsins komu líka í land, duttu í það og lömdu konurnar sínar“? Er hér talað um alla sjómenn, flesta sjómenn, marga sjómenn, nokkra sjómenn, einn sjómann? Orð eru hættuleg, séu þau of losaraleg, eins og reyndist vera í þessu tilviki. Hef stundum notað losaraleg orð, sem betur hefðu verið skilgreind nánar. Reyni að forðast slíkt, með misjöfnum árangri. Vilji fólk kveða fast að orði, er mikilvægt að gera það skipulega og markvisst. Ef fólk reiðist snöggt ofsalega, er mikilvægt að forðast lyklaborð, unz reiðin er runnin. Þá fyrst er hægt að rita umbúðalaust án þess að verða sér til skammar.
Dýr verður Sigmundur allur

Dýrt er fyrir þjóðina að hafa SDG í ríkisstjórn, þótt hann tapi í hverju málinu á fætur öðru. Brot af sértækri góðvild hans í garð hagsmuna 400 fermetra íbúða kostaði ríkið 80 milljarða. 3-1 þar fyrir BB, sem þumbaðist á móti. SDG tapaði svo aftur í snjóhengjunni. 4-0 fyrir BB, er vildi semja við þá, sem SDG vildi lemja með kylfu. En hálft annað ár tók að þrúkka um það. Sú töf á afnámi hafta kostaði þjóðina 120 milljarða króna að mati Viðskiptaráðs. Alls kostaði SDG þjóðina 200 milljarða í þessum tveimur málum. Það er rosalegur baggi, sem nær langleiðina í tjónið af völdum Davíðs, þegar hann kollsigldi Seðlabankanum.
Framsókn bíður færis

Búið er að ná pólitískri sátt um meðferð snjóhengjunnar. Peningana á að nota til að greiða niður hinar tröllslegu ríkisskuldir. Framsókn tapaði og aðrir flokkar sigruðu. Framsókn hefur í seinni tíð eingöngu lifað á skrumi. Hún mun í næstu kosningum setja fram stjarnfræðileg kosningaloforð um aðra notkun á fénu. Ég þori að veðja, að stórkarlalegasti lýðskrumari Íslandssögunnar er nú þegar að undirbúa nýjar sjónhverfingar og ný Undralönd. Lýðskrum hefur hingað til runnið ljúflega niður í 20% Íslendinga. Vonandi er þjóðin betur undir það búin að meðhöndla lýðskrumið af meiri varúð en hún var í síðustu alþingiskosningum.
BB vann – SDG tapaði

Bjarni Benediktsson hafði betur í stjórninni. Gjaldþrotaleið Sigmundar Davíðs var hafnað. Hvorki voru dregnar fram kylfur né haglarinn hlaðinn. Farin leiðin, sem Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn vildi, svo og allir flokkarnir, nema Framsókn. Ríkisstjórnin féllst á tillögur slitastjórna bankanna um, að þeir skildu eftir krónueignir, en færu út með gjaldeyrinn. Stöðugleikaskatturinn kemur ekki til framkvæmda, það er fyrirfram ákveðið. Að minnast á hann núna gegnir bara því hlutverki að friða skrumarann SDG. Taka mun sex ár að afnema höftin. Krónan er svo áfram ónýt og til vandræða. Það er dýrt að hafa heimtatilbúin trúarbrögð.
Múslimavandinn í Evrópu

Auknar ýfingar eru kringum suma hópa múslima, er laga sig ekki að vesturlöndum. Sértrúarmenn

WAHABÍTA í Danmörku HAFNA lýðræði og stjórnarskránni. Vilja ekki svara spurningum um, hvers vegna þeir séu þá þar í landi. Þetta gengur svo langt, að sumir múslimar undirbúa byltingu. Sumir wahabítar reyna að YFIRTAKA lögregluvald í hverfum, þar sem múslimar eru fjölmennir, til dæmis í Bretlandi og Þýzkalandi. Augljóst er, að óbeit á múslimum mun vaxa hratt í Evrópu, nema stjórnvöld láti af andvaraleysi sínu. Setja verður múslimum þá kosti, að þeir samþykki vestrænt þjóðskipulag eða hverfi ella af vettvangi vesturlanda.
Lekinn rann til okkar

Áratugum saman var leki til innvígðra, einkum Sambands íslenzkra samvinnufélaga og heildsala Sjálfstæðisflokksins, greiðasta leiðin til auðs. Gengislækkanir fylltu fjárhirzlur innvígðra. Núna átti afnám gjaldeyrishafta að vera tækifæri útvalinna braskara til að komast yfir gengismun. Þá og nú var hin heittelskaða króna í þungamiðjunni. En BIngi sá við þessu, lét DV birta lekann. Þessu urðu sjálfstæðisbófar öskureiðir, Már var vakinn upp í Seðlabankanum og skyndifundur haldinn á alþingi. BIngi ætti að fá blaðamannaverðlaun ársins fyrir eflingu gegnsæis. Málið sýnir, hversu brýnt er, að skríllinn fái aðgang að leynigögnum.
Hyde lak í Jekyll

Þá er það upplýst. Mr. Hyde lak í Dr. Jekyll, sem birti lekann í DV. Herramenn þessir eru samlokur, sem halda ekki neinu leyndu hvor fyrir öðrum. Um helgina voru svo allir, ekki bara innvígðir, á fullu við að finna nýjustu sniðgöngur í dansi um hina verðlausu krónu. Sjálfstæðisflokknum var að vísu miður skemmt, enda kostaði málið fyrsta sunnudagsfund alþingis í sögu lýðveldisins. Raunar er því haldið fram, að Mr. Hyde og Dr. Jekyll séu einn og sami maður. Fól og hvers manns hugljúfi í einum manni. Sú sé skýringin á, hversu sjaldan Mr. Hyde sést á fótum. Farsælla sé að hafa Dr. Jekyll sem oftast sýnilegan, það ljúfa gæðablóð.
Afnám byrjar með aukningu

Fyrsta skrefið í afnámi gjaldeyrishafta reyndist felast í aukningu. Reyndist semsagt vera afturfótafæðing. Stjórnvöld eru dauðhrædd um, að breytingarnar í heild verði slitastjórnum gömlu bankanna tilefni til að svindla sem ákafast. Það getur verið nauðsynlegt, en um leið dálítið fyndið, að afnámið byrji með aukningu. Þar sem ríkisstjórnin nýtur einskis trausts, er rétt að taka öllu svona regluverki með mikilli varúð. Efast um, að hún hafi vit á að gera rétt og siðsemi til að vilja gera rétt. Stjórnarandstaðan þorði að vísu ekki að segja múkk. Hún samþykkti aukninguna orðalaust í gærkveldi og er því orðin samábyrg.
Ríkið tímir ekki lyfjum

Hugsanlegt er, að lyfjameðferðir verði svo dýrar, að ríkið verði að setja mörk við kostnað sinn. Raunar er það gert með þátttöku sjúklinga í lyfjakostnaði og öðrum heilsukostnaði. Við sígum niður úr evrópskri hefð ókeypis heilsuþjónustu. Gert til að létta byrðum af þeim, sem breiðust hafa bökin, eigendum pólitískra bófaflokka. Breytingin er hægfara án þess að þjóðin sé spurð. Við þurfum samt að setja upp viðmið og reglur. Má heilsuþjónusta nema 11% landsframleiðslu eins og í Evrópu? Hér er hún 9%. Eigum líka að forðast bandaríska einkavæðingu, sem kostar 17% og nær samt bara til vel stæðra. Eigum að forðast bandarískt volæði.
Einn af hundrað verstu

Háskóla Íslands gengur vel að komast í röð 100 verstu háskóla heims. Frægast var, þegar prófessor var dæmdur fyrir víðtækan ritstuld. Hann heldur starfinu, þótt fáir taki lengur mark á honum. Svo fékk laganemi lokapróf út á ritgerð, sem var meira eða minna stolin orðrétt. Mannréttindadómstóllinn í Strasbourg þrengdi svigrúm hans til málaferla út af meintum meiðyrðum, réttlætið kemur að utan. Og nú síðast birtust skálduð viðtöl í málhaltri prófritgerð upp á 8,0 úr viðskiptadeild. Ekki hefur verið brugðizt við af hálfu háskólans. Enda léttir súpergaggó raunar mjög á byrði velferðarstofnana, sem hafa verið í fjársvelti.
„Eftirlitsiðnaðurinn“

Hrun síðkapítalismans byrjaði, þegar hann hafnaði opinberu eftirliti, uppnefndi það sem „eftirlitsiðnað“. Er leikreglur samfélagsins koðnuðu niður, magnaðist græðgi ofurbófana. Hér á landi er þetta óvenjulega grimmt. Hrunið byrjaði með hruni fjármálaeftirlits. Bankarnir spiluðu frítt með aðstoð ríkisstjórnar og Seðlabanka Davíðs. Þeir hrundu og almenningur var látinn borga brúsann. Það var hægt hér á landi vegna krónunnar. Í evrulöndum var ekki hægt að skella tjóninu á almenning. Þannig varð íslenzka krónan að „frábærri lausn“. Kjósendur föttuðu ekkert, kusu bófana aftur yfir sig. Gróðafíknin fær því enn þindarlausa útrás.
Hraðari hlýnun jarðar

Loftslagsráð Sameinuðu þjóðanna IPCC, og bandaríska loftslagsstofnunin NOAA eru sammála. Nýjar og auknar mælingar sýna vaxandi hlýnun af mannavöldum. Komið er til sögunnar stóraukið gagnamagn frá sjálfvirkum veðurstöðvum víðs vegar um úthöfin. Gögnin ná einnig til ársins 2014. Þau sýna, að ekkert lát er á hlýnun jarðar og að hraði þessarar hlýnunar fer vaxandi. Þeim fækkar ört, sem efast, enda eru það einkum stofnanir, sem vinna fyrir olíuiðnaðinn og aðra mengandi hagsmunaaðila. Hér er sama sagan og um tóbakið á sínum tíma, alltaf eru til einhverjir „fræðimenn“ á launum við að afneita staðreyndum í þágu hagsmuna.

IPCC

NOAA
Ekkert lát á landráðum

Ekkert lát er á smíði TISA, TPP og TTIP fjölþjóðasamninga. Fela í sér jafnstöðu stórfyrirtækja sem ígildi þjóðríkja. Geta samkvæmt þeim sett þjóðríkjum stólinn fyrir dyrnar. Geta hafnað neytendavernd, umhverfisvernd og lágmarkslaunum, svo dæmi séu nefnd. Ísland er aðili að leyniviðræðunum. Wikileaks hefur í tvígang birt leyniskjöl af fundunum, en heimsfjölmiðlar stórfyrirtækjanna þegja þunnu hljóði, jafnvel Guardian. Martin Eyjólfsson sendifulltrúi vinnur að þessum landráðum í skjóli Gunnars Braga ráðherra. Öll vinnubrögð og allar meginlínur leyndarmálsins fela í sér skýr landráð og skýra atlögu að grunnstoðum lýðræðis.

Wikileaks

Independent
Hrósa sér af Jóhönnu

Stuðningsmenn Sjálfstæðisflokksins dreifa á vefnum upplýsingum, sem sýna góða stöðu Íslands. Annars vegar í jafnari tekjudreifingu en nokkru sinni fyrr. Hins vegar í baráttu við útrýmingu fátækar. Gallinn við þessar tölur er, að þær eru frá árinu 2013, þegar lauk kjörtímabili ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurðardóttur. Þær sýna því ekki árásir Bjarna Benediktssonar á lífskjör almennings, einkum láglaunafólks, aldraðra og öryrkja. Þannig eru bófar að hrósa sér af afrekum fyrri ríkisstjórnar á erfiðum tíma. Við skulum svo bíða og sjá til, hvað tölur frá árinu 2015 sýna. Hætt er við, að rostinn lækki þá í stuðningsliði bófanna.
Karlrembd Landsbjörg

Landsbjörg horfir tárvotum augum til fortíðar, þegar konur þekktu sinn stað bak við eldavélina hjá Guðna. Í nútímanum eru þær með alls konar uppsteyt. Buðu sig jafnvel fram í stjórn Landsbjargar á landsþinginu á Ísafirði um síðustu helgi. Auðvitað voru þær allar felldar, björgunarliðar láta ekki vaða yfir sig. Átta manna stjórn Landsbjargar er núna eingöngu skipuð körlum, vel rembdum samkvæmt ljósmynd af atburðinum. Formaður samtakanna hafði þetta að segja um afturhvarf til fortíðar: Konur hafa mikil áhrif þó þær sitji ekki í stjórn. Já, þær vaska upp og skúra eftir karlana. Þær eru fyrstar reknar, þegar þeir klúðra málunum.
Upp í kok af stóriðju

Íslendingar eiga að hætta að gefa stóriðju hafnir og göng í kaupbæti ofan á tombóluverð á rafmagni. Ekki reisa fleiri virkjanir fyrir lánsfé, þurfum ekki fleiri. Betra er að reisa glæsihöll yfir náttúruminjasafn og aðra glæsihöll yfir handritasafn. Ferðaþjónusta er orðinn stærsti atvinnuvegur þjóðarinnar og veitir henni langmesta atvinnuöryggið. Fjárfestingar ríkisvaldsins eiga að taka mið af því. Burt með þessa freku karla, sem halda að skurðgröfur og jarðýtur og rafmöstur séu æðsta lífsform landsins. Við höfum fengið upp í kok af úreltri stóriðjuást. Við eigum að leggja áherzlu á að taka rentu af auðlindum okkar.
Lyfjastopp fyrir greifa

Guðbjörg Matthíasdóttir í Ísfélaginu er einn af þessum greifum, sem fá gefins 10 milljarða króna á ári. Bara í ókeypis makríl, fyrir utan allan annan kvóta. Hún er einn af eigendum ríkisstjórnarinnar og þar að auki eigandi Moggans og Davíðs. Því þarf að skammta lyf í sjúklinga. Þeir sem eru aftast í biðröðinni fá engin lyf, því að kvótinn er búinn. Fólk er látið deyja drottni sínum. Svo að ríkisstjórnin geti gefið kvótagreifum eftir auðlindarentu og gefið öllum greifum eftir hátekjuskatt, vask og annað fínerí. Ríkisstjórnin leikur lausum hala í þjóðarbúinu og afhendir gírugum eigendum sínum öll finnanleg verðmæti.
Siðferðishrun í þjónustu

Strætó og Isavia eru skýr dæmi um einkavæðingu, sem rústar opinberri þjónustu. Bæði fyrirtækin eru undir stjórn forstjóra, sem eru illa haldnir af siðblindu græðginnar. Strætó rústaði ferðaþjónustu fatlaðra með ævintýralegri græðgi. Og Isavia þurrkaði burt auglýsingagildi fríhafnarinnar sem kynningar fyrir Ísland. Samdi í leyni við erlenda auðhringa um sölubása og eyddi útboðsgögnum, þegar Úrskurðarnefnd um upplýsingamál krafðist þeirra. Hvort tveggja fyrirtækið er staðið að fársjúkum viðskiptaháttum í skjóli eftirlitsleysis opinberra aðila. Þau eru dæmi um, að einkavæðing opinberrar þjónustu er ávísun á siðferðishrun.
Samningar aumingjanna

Samningar Faxaflóamanna og verzlunarmanna eru smán. Í þeim er engin vörn gegn verðhækkunum atvinnurekenda. Í þeim felast engin 300.000 króna laun núna, bara einhvern tíma á næsta kjörtímabili. Þau laun verða þá einskis virði. Smánin er krýnd með samkomulagi um, að fái háreistari félög betri laun, muni Faxaflóamenn og verzlunarmenn fá að fljóta með. Í þess háttar klausu er innbyggð játning á eigin vangetu og vanhæfni. Samningarnir duga ekki í lágmarkslaunum, meðallaunum og í launasamanburði við aðra. Þeir eru einfaldlega smán. Munu auka þrýsting á landflótta til næstu þjóða, þar sem ekki eru pólitískir glæpamenn við völd.
Flokkurinn eini

Ég fylgist alltaf með því, sem

ÞORKELL Sigurlaugsson segir. Hann gagnrýnir sinn flokk fyrir að hafa misst samband við nútímann. Höfði ekki til unga fólksins. Það eru honum mikil vonbrigði, eins og raunar mér líka. Þorkell er hins vegar einn af þeim, sem er fæddur inn í Flokkinn og sér ekki heiminn utan hans. Að einn stærsti flokkurinn sé úti að aka er auðvitað vandamál. Hann þarf að taka sér tak eins og Þorkell orðar það. Samt er ekkert sem segir mér, að Flokkurinn sé nauðsynlegur hluti stjórnmála. Hann getur mín og þjóðarinnar vegna fjarað út í 20% og dáið. Úrelt er að geta ekki séð tilveruna án tilvistar Flokksins eina.
Á viðeigandi stofnun

Það er svo sem ekki skrítið, að fólk kjósi bófa og bjána í stjórnmálum. Sækjast sér um líkir, segir spakmælið. Ríkisstjórn og alþingi endurspegla mikla vangetu kjósenda. Verra er, að sumir í pólitík eru líka illa innrættir, sjáið til dæmis Vigdísi Hauksdóttur og marga ráðherrana. Hafa hátt um ást á lítilmagnanum, en leggja alla orku í að hlaða undir stórbokka. Einn ráðherrann vill hróka stórum stofnunum út og suður um landið. Önnur laug þindarlaust í heilt ár áður en hún hraktist úr embætti. Staðreyndin er bara, að margir kjósendur hafa nánast enga mannþekkingu. Velja sér til forustu fólk, sem á heima á viðeigandi stofnun.
Ólíkir formenn

Bjarni Ben og Sigmundur Davíð eru býsna ólíkir. Bjarni hugsar sitt mál og talar í samhengi. Þar með er ekki sagt, að hann segi satt. En ég skil það, sem hann segir, þótt ég sé ósammála því. Hann skiptir ekki skapi, en er stundum pirraður í seinni tíð. Sigmundur er gerólíkur, veldur mér gæsahúð í hvert sinn, sem hann opnar munninn. Samhengislaus froða er hans ræðustíll. Aldrei getur hann dulið gremju sína. Kvartar linnulaust um að vera misskilinn og ofsóttur. Einföldustu hugtök notar hann vitlaust og gerir engan mun á réttu og röngu. Lífsleikni kann hann litla. Hann er einstæður í röð íslenzkra forsætisráðherra. Burt með hann.
Slátra innviðum spítalans

Eftir verkfallsátök fengu spítalalæknar töluverða hækkun í samningum í vetur. Samt komu margir ekki aftur til starfa. Svo illt er orðið milli spítalalækna annars vegar og stjórnvalda hins vegar. Læknar vilja heldur vera í svipuðum störfum í Noregi og Svíþjóð. Nú eru hjúkrunarkonur og ýmsar stéttir sérfræðinga á spítölum í verkfalli. Kannski fá þær mikla launahækkun, þegar upp er staðið. En þær koma ekki aftur til vinnu. Fara til Noregs. Þriðjungur geislafræðinga hefur sagt upp. Launahækkun mun ekki sætta málin, svo eitrað er milli þessara stétta og stjórnvalda. Hroki og tuddaskapur siðblindra ráðherra veldur vandanum.
50% smotteríið

Komið er í ljós, að „smotteríið“, breytingin á frumvarpi um skipulag flugvalla, var meira en 50% breyting. Er róttækt dæmi um fúlt newspeak, sem einkennt hefur núverandi kjörtímabil Framsóknar og Sjálfstæðis. Menn segja bara eitthvað út í loftið og elska mest að segja, að svart sé hvítt. Þú kynnir ekki 50% breytingu á frumvarpi og rífur það síðan úr umræðunni tíu mínútum síðar. Það er meira en dónaskapur Vigdísar, það er gerræði Höskuldar. Eftir svona vinnubrögð verður þjóðin að kasta út þessum illa innrættu bófum og bjánum. Hafa gert íslenzkt lýðræði að skrípaleik. Kannanir sýna líka, að gerræði fer illa í almenning.
Áfall blaðamennskunnar

Mikið áfall fyrir íslenzka blaðamennsku er, ef tveir félagsmenn hafa látið sér sæma að beita fjárkúgun í stað uppljóstrunar. Sjaldgæft á vesturlöndum, en hér á landi er siðferði almennt með daprasta móti. Með sönnunargagn í höndum hefði verið rétt að upplýsa milligöngu forsætisráðherra í fjármögnun á fjandsamlegri yfirtöku DV. Blaðamannafélagið verður og hlýtur að fordæma þessi vinnubrögð systranna. Þau draga úr líkum á upplýstu gegnsæi í samfélaginu. Okkur veitir ekki af auknu gegnsæi. Þjóðfélagið er gegnrotið af spillingu í skjóli leyndar. Fjárkúgunin átti að viðhalda þessari leynd og það út af fyrir sig er glæpur.
Hlegið að Hæstarétti

Mannréttindadómstóll Evrópu hefur í fjórgang sparkað í Hæstarétt fyrir vonda dóma, sem stríða gegn mannréttindasáttmála Evrópu. Erla Hlynsdóttir blaðamaður var í þrígang dæmd í Hæstarétti fyrir meiðyrði. Í þrígang hefur Strassbourg hrundið þeim dómum. Íslenzka ríkið verður að borga skaðabætur fyrir framgöngu Hæstaréttar. Sama niðurstaða og í fjórða málinu, sem Björk Eiðdóttir blaðamaður höfðaði gegn ríkinu. Hæstiréttur er orðinn þjóðinni til skammar á alþjóðlegum vettvangi. Hatur aftan úr öldum á meintum meiðyrðum getur ekki gengið lengur. Tími er til kominn, að Hæstiréttur átti sig á, að hann er ekki einn í heiminum.
SÁÁ mega passa sig

Ég ber mikla virðingu fyrir SÁÁ og einkum Þórarni Tyrfingssyni, sem lengst af var formaður samtakanna og talsmaður. Svo var einnig í of skammri formannstíð Gunnars Smára. Þetta eru með merkustu samtökum landsins. Með Arnþóri Jónssyni er hins vegar hlaupin skrítin kergja í samtökin. Arnþór svarar spurningum um skóla SÁÁ seint og illa.

SPYR á móti fyrir hvern sé spurt og hvers vegna. Vill greinilega ekki svara og kemur ruddalega fram í tölvupósti. Samtökin þurfa að fá sér skárri formann eða að minnsta kosti nýjan talsmann. Hættulegt er fyrir svona samtök að lenda í höndum á reiðum hrokagikki. Þurfa vináttu almennings.
Dagur má passa sig

Því fleiri gleiðbrosandi myndir sem Dagur B. Eggertsson lætur taka af sér með almenningi við hátíðleg tækifæri, því meira fjarlægist hann almenning. Ítrekað nefnir hann þann kost að færa þjóðhátíðardaginn um tvo daga. Enginn færir þann dag, ekki einu sinni Dagur. Undir merki hins bíllausa lífsstíls ræðst hann hvað eftir annað á akstur einkabíla. Reynir að þvinga fólk upp á reiðhjól, með illu ef ekki vill betur. Fleiri kjósendur eru þó með bílandi lífsstíl en bíllausan. Lengst gekk Dagur, þegar hann skrifaði undir stóriðjusamning við landflótta og auralausa Kanadamenn, sem alræmdir urðu þar vegna mengunar. Dagur má passa sig.
Kollkeyra á ofsanum

Gaman að sjá ofsa silfurskeiðunga við að níðast á Reykjavík. Þegar ekki tókst að ná skipulagsvaldi flugvallarins af Reykjavík, var Akureyri og Egilsstöðum bætt við. Þegar norðanmenn og austanmenn urðu brjálaðir, var málinu þröngvað í æðiskasti gegnum samgöngunefnd alþingis með því að kalla varamenn af öðrum nefndafundum. Gaman verður fyrir upphafsmann gerræðisins, Höskuld Þórhallsson, að sjá sínum plássum stungið í pokann með Reykjavík. Hann hafði auðvitað ekki greind til að sjá það fyrir. Nú þurfa silfurskeiðungar að taka á öllu sínu til að mæta öllum þeim, sem eru uppi á háa C-i. Heimskan ríður ekki við einteyming.
Endurreistir bakþankar

Bankaþankar Fréttablaðsins eru komnir til baka á sinn stað á baksíðu. Þekktir stílistar skrifuðu þar í gamla daga hnyttið koserí um daginn og veginn. Svo var bankþönkum vísað í útlegð sem bakverkur aftan við textreklame, sem nú kallast kynningar. Fljótt fækkaði þeim, sem höfðu eitthvað að segja. Við tók sjálfhverf þegnskylda krútt-blaðamanna. Á baksíðu fór hins vegar langdregið moð um fræga fólkið, sem er frægt fyrir að vera frægt. Stílistar flúðu í blogg og á fésbók. En nú er komin betri tíð með blóm í haga. Bakþankar aftur á baksíðu frá og með gærdeginum. Á vaðið reið öndvegis-húmoristinn Jón Sigurður Eyjólfsson. Bravó.
Heimsblöðin eru gölluð

Heimsblöðin eru fimm, enska The Guardian, spænska El País, franska Le Monde, þýzka Der Spiegel og ameríska The New York Times. Aðrir fjölmiðlar skipta engu. Þetta eru blöðin, sem þú þarft að fylgjast með. Öll eru þau samt stórgölluð yfirstéttarblöð með nánum tengslum við bankstera og auðgreifa. Frásagnir af WikiLeaks og Julian Assange eru yfirleitt brenglaðar í þágu hins yfirþyrmandi valds leyniþjónustanna. Litlar og lélegar eru frásagnir þeirra af fyrirhuguðum leynisamningi um réttarstöðu auðgreifa sem ígildi þjóðríkja. Ísland er aðili að þeim glæpasamningi. Alvörufréttir finnurðu helzt í andspyrnupressu á vefnum.