arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Aldrei aftur kvótagreifa

Formlega séð átti þjóðin kvótann samkvæmt stjórnarskrá og lögum. Samt áttu kvótagreifar nytjaréttinn og gátu veðsett hann bönkunum. Það er sama og að eiga. Kvótagreifarnir gátu svo ekki borgað skuldir sínar í bönkunum og veina nú á ríkið til bjargar. Það verða útlendingar, sem eignast gömlu bankana og þar með kvótann. Til að hindra það þarf ríkið að kaupa kvótann úr gömlu bönkunum. Síðan mun ríkið leigja kvótann greifum og öðrum, sem hæst bjóða. Þá verður fiskurinn í sjónum aftur orðinn eign þjóðarinnar. Mikilvægast í þessu er, að kvótinn fari aldrei aftur til greifanna. Aldrei aftur. Aldrei.
Þurr kjúklingur á Saffran

Persneskt salat á 250 krónur var fínt í gær, smásaxað úr rauðlauk, gúrku og tómati, vætt í olífuolíu og sítrónu. Varð hins vegar fyrir vonbrigðum með tandoori-kjúklinginn á 1430 krónur. Hann var ofurþurr og dauft kryddaður, borinn fram með klesstum hýðishrísgrjónum, sterkri mintujógúrt og salati, einkum klettasalati. Eldaður of lengi á spjóti í ofni með réttu hitastigi, en ekki í leirofni samkvæmt hefðinni. Saffran hefur verið opinn í Glæsibæ í þrjár vikur og fengið góð (sic) ummæli í blogginu. Fagur, hár til lofts, með smart ljósakrónur, tréborð og tréstóla. Broshýr þjónusta, svokölluð hálf.
Neyðarkall á fjölmiðlastyrki

Nýúkomið tímarit blaðamanna er neyðarákall á ríkisstyrki til hefðbundinna fjölmiðla. Vísað er til Noregs, þar sem næststærsta blað hvers svæðis (kratablaðið) fær mikla styrki. Meiri hrifning er þó á Frakklandi. Þar á að gefa ungmennum ársáskrift að dagblaði að eigin vali (íþrótta-dagblaðið LEquipe). Þar hafa auglýsingar verið teknar úr ríkissjónvarpinu (hjálpar vinum Sarkozy forseta á einkastöðvunum). Ríkisstyrkir eru háir í Frakklandi og verða kannski auknir. Hér á landi í miðju hruninu er varla réttur tími til að biðja um ríkisstyrki. En neyðarkall stéttarfélagsins sker í eyru.
Allir æptu nema dagblöðin

Stöð 2 skúbbaði tugmilljónagreiðslum útrásarvíkinga til Sjálfstæðisflokksins í fyrrakvöld. Um nóttina og í gær loguðu bloggheimar. Vefmiðlar töluðu í gær við ýmsa framámenn Flokksins, sem allir þóttust koma af fjöllum. Haldinn var miðstjórnarfundur Flokksins um kaffileytið, formanni og varaformanni falið að tjá sig. Niðurstaðan kom fyrir kvöldfréttir ljósvakans, 30 milljónir frá Baugi, 25 milljónir frá Bjöggum. Athyglisverðast í þessu ferli er, að þar áttu prentuð dagblöð engan þátt. Þau endurbirtu þætti úr frétt Stöðvar 2 og sýndu ekkert eigið frumkvæði. Þau skákuðu sér út af fjölmiðlaborðinu.
Pólitískur armur Bjögga og Baugs

Sjálfstæðisflokkurinn hefur í rúm tvö ár verið pólitískur armur Björgólfs Guðmundssonar og Hannesar Smárasonar, alias Baugs. Flokkurinn var rekinn fyrir 30 milljónir króna frá FL Group Hannesar og 25 milljónir króna frá Landsbanka Björgólfs & Björgólfs. Hannes er eins konar fulltrúi Baugs í þessu máli sem fleirum. Enginn vildi kannast við kaleikinn, unz Geir H. Haarde tók hann að sér. Núverandi stjórn Flokksins segist miður sín og ætlar að skila fénu. Frá árslokum 2006 hefur Flokkurinn mikli samt verið rekinn á vegum útrásarvíkinga. Við erum loks farin að skilja vanhæfni flokksins.
Dýr markaðslögmál lyfjarisa

Okur lyfjarisanna er stjarnfræðilegt. Við spörum hundruð milljóna á hverju ári, kannski heilan milljarð, á að velja jafngóð lyf annars staðar. Það er stærsti sparnaðurinn í sjúkrakerfinu þessa dagana. Gramir lyfjarisar hafa kært ríkið til eftirlitsstofnunar Evrópska efnahagssvæðisins. Segja þetta brjóta markaðslögmál. Gaman verður að sjá, hvaða markaðslögmál neyða okkur til að borga milljarði of mikið árlega fyrir lyf. Auðvitað höldum við áfram að velja ódýr lyf fyrir dýr, hvað sem kenningar frjálshyggjunnar segja. Kæran er vonandi of seint fram komin, eftir óvænt andlát frjálshyggjunnar.
Olíuleitin verður þungbær

Rétt er ganga hægt um gleðinnar dyr olíugróðans. Mikið fé kostar að leita að olíu, hvort sem er á Drekasvæðinu eða Melrakkasléttu. Peningana þarf að eiga eða fá lánaða með þungum vöxtum, eins og kaupin gerast á eyrinni. Talsverðar líkur eru á, að ekkert komi út úr þessu. Ef eitthvað fæst upp í skuldir, verður það eftir mörg mögur ár. Fráleitt er, að olíuleit geti verið þáttur í tilraunum til að koma atvinnulífi úr kreppu. Þegar harðnar í ári freistast fólk til að halla sér að ævintýralausnum. Olían verður harðsótt ævintýri og það er ill iðja Össurar að halda því ævintýri að þjóðinni í kreppunni.
Útrásin og Flokkurinn

Pappírsblöðin voru léttstíg í morgun, þegar þau fjölluðu um mestu stórfrétt stjórnmálanna á þessari öld. Fréttin um Hannes Smárason, 30 milljónirnar og Sjálfstæðisflokkinn var falin inni í blöðunum. Oft hafa verið kallaðir til siðameistarar og prófessorar af minna tilefni. En dagblöðin eru höll undir Flokkinn og útrásina. Því var látið nægja að birta atriði úr frétt Stöðvar 2, sem skúbbaði málinu í gærkvöldi. Blöðin móta ekki lengur umræðuna, hún er á vefnum. Þar var fjallað um málið af fullum krafti í nótt, áður en blöðin komu í hús. Þessi morgunn varð svo enn einn naglinn í líkkistu dagblaðanna.
Deiglan skáldar um Jóhönnu

Hægri sinnaðir vefmiðlar fara hamförum gegn Jóhönnu Sigurðardóttur forsætis þessa dagana. Deiglan reynir að níða niður af henni skóinn með nafnlausum heimildamönnum. Þeir eru marklausir eins og aðrir slíkir, líklega skáldverk miðilsins. Jóhanna þarf að vera hér heima, þegar ríkisstjórnin reynir að knýja loforð sín í gegn á Alþingi. Hún má ekkert vera að ferðum til útlanda þessa dagana. Allra sízt á marklaus myndatækifæri. Deiglan telur líklegt, að þráseta hennar stafi af skorti á kunnáttu í ensku. Hversu líklegt sem það er um fyrrverandi flugfreyju. Allt segir þetta mest um sjálfan fjölmiðilinn.
Flokkurinn skili mútunum

Hannes Smárason útrásarvíkingur var á hátindi valda sinna, er hann mútaði Sjálfstæðísflokknum með þrjátíu milljónum króna. Það var 28. desember 2006, fjórum dögum fyrir gildistöku nýrra laga um fjárreiður stjórnmálaflokka 1. janúar 2007. Hannes stofnaði 6. janúar 2007 Geysir Green Energy, sem átti að ryksuga mannauð Orkuveitunnar án þess að borga neitt. Miklir peningar voru í húfi á fleiri sviðum þessa daga, Hannes seldi Sterling 28. desember 2006. Nú eru múturnar til Sjálfstæðisflokksins komnar í dagsljósið. Flokkurinn á engan kost annan en að endurgreiða þær, enda eru slíkar mútur út í hött.
Feginn að hætta 2003

Feginn að vera hættur bókaútgáfu. Gaf árlega út eigin hestabók í fjórtán ár, hætti 2003. Var einyrki, því að bækurnar voru sérhannaðar fyrir tiltölulega fámennan hóp áhugamanna um ræktun hesta. Kom aftast í tímabil gömlu búðanna, sem gaman var að skipta við. Sumar keyptu bækurnar, aðrir keyptu bara þau eintök, sem þeir seldu. Verðið var misjafnt eftir því. Svo komu keðjur til skjalanna, fyrst Penninn, síðan Oddi. Þá fór hagur minn að versna. Kröfur keðjanna voru harðar og einhliða, um þær var ekkert val. Hætti því að semja bækur og gefa þær út, í tæka tíð 2003. Vildi ekki núna vera birgir Pennans.
Davíð og Björgólfarnir

Seðlabanki Davíðs Oddssonar var okkur dýrkeyptari en Björgólfarnir. Þeir sendu okkur reikning upp á 200 milljarða vegna IceSave ævintýrisins. Hann sendi okkur enn hærri reikning upp á 500 milljarða. Það var á síðustu vikum fyrir hrunið. Þá var hann að reyna að halda uppi bönkum, sem hann hafði sagt vera gjaldþrota. Og þetta er bara eitt af því, sem Davíð hefur gert okkur. Þessar upphæðir eru hryggjarstykkið í vanda þjóðarinnar, 500 milljarðar Davíðs og 200 milljarðar Björgólfanna. Allt annað brjálæði bankastjóra og útrásarvíkinga er bara skiptimynt í samanburði við Davíð og Björgólfana.
Burt með hlé á þingi

Ég skil ekki, af hverju Alþingi þarf að gera hlé á fundum eftir klukkan hálfþrjú að morgni til klukkan hálfellefu. Í Bandaríkjunum er þingfundur linnulaus, þegar upp er komið málþóf. Ég sé enga ástæðu til að gera þingliði Sjálfstæðisflokksins til geðs að gefa fundarhlé daglega. Nú er búið að tala og raula um eitt mál dögum saman. Tími er kominn til atkvæðagreiðslu um það, svo að hægt sé að taka fyrir önnur brýn mál. Burt með fundarhlé á Alþingi.
Kennitöluflakk sem hagstjórn

Kaupþing er kennitöluflakkari. Bankinn hefur skipt um kennitölu á Pennanum og rekur hann eins og ekkert hafi í skorizt. Búðir Pennans eru fullar af vörum, sem birgjar fá aldrei greiddar. Íslandsbanki skipti um kennitölu á Mogganum og afhenti hann pólitískum aðilum. Ýmis fleiri dæmi sýna, að flakk er orðið að lausn í hagkerfinu. Kennitöluflakk spila menn eftir eyranu, um það eru engar skýrar reglur. Ef mikið af vanda atvinnulífsins verður leyst með flakki, er hætt við, að traust myndist þar seint aftur. Flakkið er ekki ókeypis hagstjórnartæki. Það étur samfélagið að innan.
Orkulindir hafa tapazt

Orkulindir geta tapazt og hafa tapazt hér á landi. Fiskurinn í sjónum rann í eigu kvótagreifa, sem veðsettu hann útlendingum. Þannig er staðan nú, þrátt fyrir ákvæði í stjórnarskrá og lögum. Búið var til hugtakið nytjaréttur og bankar tóku það gott og gilt til veðsetningar. Þannig eru það verðandi eigendur gömlu bankanna í útlöndum, sem eiga þessi veð. Kvótagreifar geta ekki endurgreitt lánin, sem þeir tóku. Þeir biðja ríkið núna um að draga sig að landi. Nytjaréttur á vatni og jarðhita hefur verið framseldur í smáum stíl. Svo sem hjá Hitaveitu Suðurnesja og í Snæfellsbæ. Spor Össurar hræða.
Fjögur bönn í kreppunni

Erlendir fræðimenn hafa bent á fjögur bönn, sem skipta máli í kreppunni. Í fyrsta lagi megum við ekki borga IceSave skuldir Björgólfa, ef við getum það ekki. Þeir mega borga sjálfir. Í öðru lagi megum við ekki afhenda erlendum aðilum neinar auðlindir landsins. Í þriðja lagi megum við ekki skera niður ríkisútgjöld, því að þau skapa atvinnu. Í fjórða lagi megum við ekki halda uppi háum vöxtum, því að þeir sliga fjölskyldur og fyrirtæki. Öll þessi bönn stangast á við kröfur Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Hugmyndafræði sjóðsins er gömul og úrelt, af sumum fræðimönnum beinlínis talin vera glæpsamleg.
Illa rekin landhelgisgæzla

Landhelgisgæzlan á þrjár þyrlur, þar af tvær stórar Super Puma. Ætla mætti, að unnt væri að halda annarri gangfærri í senn. Svo er ekki. Fyrstu þrjá mánuði ársins voru báðar bilaðar í senn í níu daga. Kannski eru þetta mestu skrapatól, sem samt verður að telja ólíklegt. Sennilega er þetta vondur rekstur hjá gæzlunni. Hún er í senn með fyrirbyggjandi viðhald og aðvífandi viðhald. Með betri stjórnun á að vera hægt að hafa jafnan aðra þyrluna í gangi. Með tilsvarandi öryggi fyrir þá, sem lenda í slysum. Er þetta ekki illræmda stofnunin, sem notar skírteini Flokksins til að ráða fólk?
Neituðu að senda fleiri hermenn

Íslenzkir fjölmiðlar eru hallir undir opinberar söguskýringar valdastofnana á Vesturlöndum. Það stafar frá AP og Reuters, sem eru hallar undir yfirvöld. Þetta má til dæmis lesa úr frásögum af stórfundum auðríkja heimsins og Atlantshafsbandalagsins. Við heyrum til dæmis, að Nató hafi samþykkt að senda 5000 nýja hermenn til Afganistan. Þar af eru 3000 tímabundnir vegna kosningaeftirlits og 2000 eru þjálfarar, ekki hermenn. Evrópa samþykkti ekki að auka hernað sinn í þessu hrjáða landi. Barack Obama fór tómhentur frá Strasbourg. Andófsfólkið þar í borg talaði fyrir munn meirihluta Evrópubúa.
Kvótagreifar frömdu landráð

Kvótagreifarnir rændu auðlind hafsins af þjóðinni og veðsettu hana erlendum aðilum. Ef það eru ekki landráð, veit ég ekki, hvað eru landráð. Þeir geta ekki greitt skuldir sínar. Ríkið þarf að grípa í taumana og leysa til sín allan kvóta hafsins. Það má ekki afhenda kvótann aftur í hendur greifanna. Ríkið verður framvegis að leigja út kvótann og nota leiguna til að greiða niður kostnað sinn við að kaupa kvótann. Þjóðin var einu sinni höfð að fífli í kvótamálinu. Það má aldrei aftur gerast. Ein landráð eru alveg nóg. Til þess er bitur reynzla að læra af henni.
Engin afsökunarbeiðni

Anders Fogh Rasmussen lofaði ekki að biðjast afsökunar á teikningunum af Múhameð. Það er misskilningur Morgunblaðsins. Hann lofaði öðru til að verða framkvæmdastjóri Atlantshafsbandalagsins. Hann ætlar að gera Tyrkja einn af aðstoðarmönnum sínum og auka vægi Tyrkja í aðalstöðvunum. Jafnframt lofa Bandaríkin að verða Tyrkjum innan handar í ýmsum málum. Ekkert af þessu varðar teikningarnar af Múhameð spámanni, enda væri slíkt bara fíflaskapur. Atlantshafsbandalagið hefur ekki efni á að taka þátt í rugli múslima út af sjálfsögðum og eðlilegum teikningum.
Sjóðurinn sagður glæpastofnun

Ég hef lengi varað ykkur við Alþjóða gjaldeyrissjóðnum og bent á skelfilega fortíð hans. Nú hefur John Perkins tekið dýpra í árinni. Hann telur sjóðinn beinlínis vera glæpastofnun hins hnattvædda auðvalds. Ég tek undir, að við þurfum að gæta auðlinda okkar fyrir sjóðnum og hnattvædda auðvaldinu. Við verðum að eignast kvótann aftur, sem kvótagreifar veðsettu útlendingum. Við megum ekki afhenda kvótagreifunum hann á nýjan leik. Við þurfum að varðveita orkuna í fallvötnum og jarðhita fyrir frekari ásælni hnattvædda auðvaldsins og Landsvirkjunar. Þetta eru orðin mikilvægustu mál íslenzkrar pólitíkur.
Gamalgróin aðferð bilar

Sjálfstæðisflokkurinn er gamalgróin aðferð við að nota atkvæði fátækra til að hlaða undir ríka. Þessi aðferð er að bila. Kannanir sýna, að mikið fylgi Flokksins meðal fátæklinga hefur skyndilega rýrnað niður í lítið fylgi. Um leið hefur heildarfylgið sigið úr 40% hjá þjóðinni í 25%. Það nægir flokknum ekki lengur til að komast í ríkisstjórn. Tilvera Flokksins byggist á þessu tvennu, stuðningi fátækra og aðild að stjórn. Þegar hvort tveggja bilar, rambar Flokkurinn í tilvistarkreppu. Eftir langvinna ábyrgð á vanhæfum ríkisstjórnum frjálshyggju er hann kominn út úr húsi hjá fátækum kjósendum.
Helguvík og Húsavík frosnar

Greinendur í fjármálum segja stöðu Landsvirkjunar erfiða. Hún getur kannski framlengt lán fyrir eldri framkvæmdum. En hún fær ekki ný lán fyrir nýjum framkvæmdum. Þess vegna getur hún ekki virkjað í þágu álbræðslna í Helguvík og við Húsavík. Hún hefur bara ekki peninga til þess og ekki lánstraust. Tómt mál er að tala um, að ríkið hlaupi undir bagga. Ríkið hefur ekki heldur neina peninga og enn síður nokkurt lánstraust. Auk þess eru þetta umdeildar framkvæmdir. Gerið ykkur því strax grein fyrir, að frekari álbræðslur verða ekki reistar hér á landi næstu árin. Kreppan frystir Helguvík og Húsavík.
Fréttir seljast ekki

Ég hef enga trú á, að Viðskiptablaðinu takist að selja aðgang að fréttum sínum á vefnum. Ég hef ekki trú á, að neinu blaði takist það. Þótt Wall Street Journal hafi náð takmörkuðum árangri á vefnum. Svo mikið framboð er af ókeypis fréttum á vefnum, að það nægir langsamlega flestum. Reynslan sýnir, að fólk grefur ekki dýpra, þótt læstar fréttir kunni að vera betri eða ítarlegri. Þetta er ekki spurning um bezta lestur, heldur skásta ókeypis lestur. Útvarp og sjónvarp kynntu ókeypis fréttir fyrir almenningi, vefurinn kláraði dæmið. Seldir fjölmiðlar á borð við vefdagblöð eiga þar engan séns.
Kolkrabbinn er fáokun

Einkenni kolkrabbans er fáokun. Tvö-þrjú fyrirtæki eiga markaðinn og skipta honum með sér. Viðskiptamenn eru látnir borga það, sem þeir þola. Þeir eru rúnir, en samt ekki flegnir. Þannig eru rekin benzínsala, tryggingar, flug. Slík fyrirtæki eru aftur komin í sviðsljósið eftir hrun lofbólufyrirtækja. Kolkrabbinn hefur seilzt til valda í Sjálfstæðisflokknum. Ættarlaukurinn er orðinn formaður, gefur sér frí frá N1. Flokkurinn er á ný orðinn pólitískur armur kolkrabbans eins og í gamla daga. Þetta er ástand, sem við þekkjum mörg. Kolkrabbinn er kræsilegri en útrásarvíkingar og er ekki í ríkisstjórn.
Frjálshyggja og umhverfishatur

Sjálfstæðisflokkurinn er ekki miðjuflokkur. Einkum er hann pólitískur armur kolkrabbans og kvótakónganna. Ef marka má klappmagn landsfundar eru almennir flokksmenn hallari undir frjálshyggju en aðra arma flokksins. Pétur Blöndal fékk rosaklapp fyrir spakmæli sín í anda frjálshyggju. Flokkurinn getur því talizt frjálshyggjuflokkur. Aðeins eitt mál gerir landsfundarfulltrúa reiða. Það er umhverfið. Flokksmenn hata það eins og pestina. Með gargi og látum hröktu þeir á sínum tíma umhverfismann sinn úr ræðustól og hröktu hann síðan beinlínis af landsfundinum. Flokkur frjálshyggju og umhverfishaturs.
Langflestir eru sáttir

Níu af hverjum tíu Íslendingum eru frekar eða mjög ánægðir með líf sitt, þrátt fyrir kreppuna. Þetta segir okkur enn ein skoðanakönnunin. Aðrar kannanir sýna, að stjórnarflokkarnir tveir hafa öruggan meirihluta kjósenda. Loka varð stöð með áfallahjálp, því að fáir vildu nota hana. Engir biðlistar hafa myndazt á stöðum, þar sem lagður er grunnur að minni greiðslubyrði fólks. Fólk er hætt að berja búsáhöld á Austurvelli. Samtals sýnir þetta, að almennt telur fólk hreyfingu vera komna á samfélagið í átt til betri tíma. Sú skoðun er sennilega fullsnemma fram komin. En bjartsýni fólks er mikil.
Enginn tekur mark á sjóði

Athyglisvert er, að auðríki heimsins fara ekki eftir kenningum og fyrirmælum Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Í kreppunni vill hann samdrátt í ríkisrekstri, en auðríkin magna ríkisrekstur sinn á sama tíma í sömu kreppu. Af hverju ættum við að taka mark á sjóðnum úr því að auðríkin gera það ekki? Í raun er sjóðurinn rekinn á úreltum forsendum Washington-samkomulagsins, sem enginn fer lengur eftir. Ábyrgðarhluti er að beita dólgahagfræði á ríki, sem standa illa. Kröfur um sinnaskipti í sjóðnum fara harðnandi með hverju ári. Skipta þarf út trúarsetningum frjálshyggjunar, sem valda bölvun um heim allan.
Mikla fyrir sér tekjurnar

Eðlilegt er, að heimsþekkt hæfnisfólk eins og Eva Joly fái mikið fé fyrir að hjálpa Íslendingum. Við erum þar að kaupa heimsgæði og væntum árangurs. Hins vegar eru innlend ofurlaun ekki við hæfi, því að Íslendingar eru yfirleitt bara venjulegir. Þeir geta ekki meira en hver annar. Það var einmitt harmur Íslands á tíma vanhæfu stjórnarinnar, að ofurlaunamenn landsins gátu ekki neitt. Málgögn hægri manna býsnast þessa dagana yfir launum Joly. Við skulum ekki hlusta á málgögnin, þau eru bara að reyna að koma illu af stað. Ráðning Joly var svo frábær, að engum hægri manni hefði getað dottið hún í hug.
Sendisveinn Sigurðar Einarssonar

Gunnar Haraldsson stjórnarformaður ber ábyrgð á fjármálaeftirlitinu meðan þar er enginn forstjóri. Ber ábygð á furðulegri framgöngu aumustu stofnunar ríkisins. Ber ábyrgð á eltingaleik hennar við blaðamenn á sama tíma og hún sinnir ekki brýnum verkum. Gylfi Magnússon viðskiptaráðherra verður að eiga við samvizkuna, hví í ósköpunum hann valdi Gunnar sem formann viðkvæmustu stjórnar í landinu. Svo virðist sem aðgerð eftirlitsins sé beint framhald af kvörtunum hins ósvífna loftbólu-bankastjóra Sigurðar Einarssonar. Er Gunnar Haraldsson bara sendisveinn Sigurðar?
Mey skal að morgni lofa

Ég efast um Gunnar Andersen sem forstjóra fjármálaeftirlitsins. Hann hefur að vísu skárri skoðanir en fyrirrennarinn. En ég efast um, að hann hafi málafylgju til að hreinsa út eitrið í stofnuninni. Eitrið, sem fær hana til að elta blaðamenn fremur en bankamenn. Eitrið, sem fær hana til að halda dauðahaldi í bankaleynd, þegar allir aðrir hafa slegið hana af. Við skulum fylgjast með hreinsunum Gunnars í fjármálaeftirlitinu áður en við förum að lofa hann. Ekki hafa enn verið dregnar til baka kærur þess á blaðamenn, né höfð afskipti af furðulegum almannatengslum þess. Mey skal að morgni lofa.
Ævinlega fullsetinn

Þrír Frakkar hafa risavaxið úrval fiskrétta á degi hverjum. Í hádeginu er hægt að fá þar tíu fiskegundir, fyrir utan saltfisk, plokkfisk og gellur. Verðið er um 2300 krónur á rétt í hádeginu. Á kvöldin er svipaður fjöldi rétta og verðið um 3100 krónur á rétt. Forréttir eru tíu, þar á meðal hrár hvalur á 1890 krónur, mesta ljúfmeti. Með eftirrétti kostar þríréttað alls um 6000 krónur á kvöldin. Matreiðslan er í stórum dráttum eins milli daga. Þrír Frakkar eru jafnan fullsetnir fólki, einkum erlendu, sem kemur aftur og aftur. Þröngt er setið, sumir bíða við skenkinn og staðurinn iðar af lífi.c
Þjóðargersemi á Þremur frökkum

Heimsóknir í Þrjá frakka eru jafnan unaðslegar. Í gærkvöldi fékk ég nýja hrefnu hráa að japönskum hætti, með sojasósu. Og alvöru skötu með dillsósu, mun þykkri en tindabikkja, stærri en ég hef áður séð. Var herramannsmatur, sem og eftirrétturinn skyr með brenndri skorpu, Crème Brûlée. Þrír frakkar bjóða jafnan óvenjulega hæfilega eldaðan fisk án tízkuæfinga í myndlist eða skúlptúr. Þetta er eitt af þremur veitingahúsum borgarinnar, sem ég hlakka jafnan til að heimsækja. Hornsteinn heiðarlegrar eldamennsku í sjávarfangi. Úlfar Eysteinsson og Stefán sonur hans eru þjóðargersemi.
Búsáhaldabyltingunni er lokið

Búsáhaldabyltingunni er lokið. Meðan fólk fæst ekki út á torg til að berja búsáhöld, er byltingunni lokið. Enginn barði búsáhöld utan við landsfundi Flokksins og Samfylkingarinnar. Enginn ber búsáhöld fyrir utan skrifstofu landstjóra Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Enginn ber búsáhöld við aðsetur gömlu bankastjóranna eða útrásarvíkinganna. Enginn ber búsáhöld fyrir utan málþóf Flokksins á þingi. Er það þó síðasta óafgreidda mál búsáhaldabyltingarinnar, stutt fjórum þingflokkum. Annað er komið í rífandi gang. Meðan menn fást ekki til að berja búsáhöld, verður að líta svo á, að þeir játi, að svo sé.
Vanhæfir stjórna í bönkum

Vanhæfir eru enn við völd í bönkunum. Við höfum bankastjóra og yfirmenn í bönkunum, sem við viljum ekki hafa. Þarna eru kúlufólk og indíafarar. Þarna eru yfirmenn, sem voru við völd á tíma loftbóluvæðingar. Þarna eru sjálfir forvígismenn loftbóluvæðingar. Við þurfum að losna við allt þetta fólk úr bönkunum. Því miður hefur ekki tekizt að hreinsa út. Ný bankaráð hafa hvorki skilið hlutverk sitt né skilið nýja tíma. Frægasta dæmið er af indíafaranum, sem réð sjálfan sig sem bankastjóra. Sumpart eru bankaráð og skilanefndir arfur vanhæfrar stjórnar. Sumpart hefur verið endurnýjað með spilltu fólki.
Eftirlitsstjórnir bila núna

Enn eimir af gamalli spillingu, ekki bara í skiptanefndum og bankaráðum. Einnig í stjórnum Seðlabankans og Fjármálaeftirlitsins. Þær hafa enn ekki komið sér saman um að ráða Þorvald Gylfason í Seðlabankann og Vilhjálm Bjarnason í Fjármálaeftirlitið. Gæla við arkitekta hrunsins í Seðlabankanum og aðra afturbatalausa. Verri er stjórn Fjármálaeftirlitsins, sem leyfir yfirmönnum að ógna blaðamönnum í krafti bankaleyndar. Stjórnin er greinilega úti í hrauni að aka. Hefur verið rangt valin. Eftirliti með glæpastofnunum fjármálanna kemst ekki í lag fyrr en skipt er út þessum spilltu stjórnum.
Ellilífeyrinn í evrum takk

Ríkisstjórn og alþingi stuðluðu að úreldingu krónunnar með því að banna hana í utanríkisviðskiptum. Stíga má fleiri skref, banna krónuna á ýmsum sviðum innanlands. Þannig færumst við inn í evruna án þess að gera það. Með því að hvetja til notkunar erlendra gjaldmiðla á ýmsum sviðum. Þannig tökum við ekki einhliða upp evru, heldur liðkum til fyrir frjálsari notkun gjaldmiðla. Þannig verðum við hnattvænni. Lífeyrissjóðir gætu til dæmis farið að borga mér og öðrum ellismellum í evrum. Eða svissneskum frönkum. Það mundi gleðja alla málsaðila. Drepum krónuna með þúsund nálastungum, það er ljúfa leiðin.
Þorvaldur er sjálfkjörinn

Þorvaldur Gylfason er sjálfkjörinn Seðlabankastjóri eins og Vilhjálmur Bjarnason er sjálfkjörinn forstjóri fjármálaeftirlitsins. Þorvaldur sá fyrir hrunið allan tímann og skrifaði sífellt um hætturnar. Þáverandi valdhafar hlustuðu ekki á hann. Sögðu manninn skrítinn að vera að juða svona tóma vitleysu. Það var sú ríkisstjórn, sem ævinlega mun ganga undir heitinu Vanhæfa ríkisstjórnin. Þorvaldur er vel menntaður, vel virtur í sinni grein um heim allan. Hann er miklu betri kostur en fyrrverandi eða núverandi starfsmenn bankans. Rétt val er auðvelt, Þorvald Gylfason í Seðlabankann.
Varaforsetinn og andófið

Joe Biden, varaforseti Bandaríkjanna, kvartar yfir andófi í London. Segir fólk eiga að hjálpa stjórnvöldum við að leysa deiluna, ekki þæfast gegn. Biden misskilur andófsfólk. Það er ekki andvígt afnámi bankaleyndar og opnun skattaskjóla. Það er andvígt forustu stjórnvalda, einkum í Bretlandi og Bandaríkjunum. Vill ekki, að peningar skattgreiðenda, barna þeirra og barnabarna séu notaðir til að bjarga bankavíkingum. Nánast öll viðleitni stjórnvalda þessara landa felst í að reyna að draga vitfirringa að landi. Hún felst ekki í að hjálpa almenningi. Þess vegna er andófið í London.