arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Hunzkastu heim

Kristín Völundardóttir er heimsk og illa innrætt. Hvað eftir annað eru ákvarðanir forstjóra Útlendingastofnunar gerðar afturreka í Innanríkisráðuneytinu. Steininn tók þó úr, þegar hún hugðist reka velgerðamanninn Bala Kamallakharan úr landi eftir að hafa búið hér í rúman áratug. Tími er kominn til að taka forstjórann úr sambandi og koma henni fyrir á þar til bærri stofnun. Síðan þarf að reka þessar sjötíu lögfræðimenntuðu íhaldskerlingar hennar, sem ekkert gera af viti. Loks má læsa Útlendingastofnun og setja þar upp símsvara, sem segir: „Hunzkastu heim, helvítis útlendingurinn þinn“. Flytja síðan símtalið yfir í Innanríkisráðuneytið.
Sjálfsmorð hagstefnunnar

Enginn hagfræðilegur ágreiningur er um meginvanda vestrænna þjóða: Tekju- og eignamunur á vesturlöndum víkkaði mjög á síðustu áratugum 20. aldar og fyrstu áratugum 21. aldar. Hinir allra ríkustu verða sífellt ríkari, en þeir fátækustu dragast aftur úr. Án byltingar er ekkert, sem getur hindrað, að nýfrjálshyggja vesturlanda fremji sjálfsmorð. Pólitíkin verður að spyrna við fótum og jafna aðstöðu fólks. Annars endar þetta með byltingu. Fáránlegt er að ímynda sér, að fólk muni endalaust sætta sig við arðrán og sífelldar kreppur nýfrjálshyggjunnar. Við þurfum strax að skattleggja ofurtekjur, ofureignir og séraðgang að auðlindum.
Ofsinn í náttúrunni

Við höfum í fréttum fylgzt með auknum ofsa í náttúrunni. Eldgos á landi og undir sjó valda sjávargangi víða um heim. Skjálftar á mörkum meginfleka jarðskorpunnar hafa svipuð áhrif. Einnig jarðskrið og snjóskrið. Ekki síður stormar, sem magnast upp í hvirfilbylji og ofsarok. Skógareldar ágerast ár eftir ár. Sumt af þessu er upprunalega af mannavöldum. Ein afleiðingin af þessu öllu er aukinn sjávargangur, sem ógnar þéttbýli víð strendur landa, jafnvel heilum ríkjum. Fjölþjóðasamvinna hefur verið skrykkjótt og sætir núna afspyrnu heimskum forseta Bandaríkjanna. Við þessar aðstæður dugir ekki að afneita staðreyndum og stinga höfðinu í sandinn.
Daufari píratar

Eftir mikinn dugnað í kosningabaráttu hafa Píratar dofnað á vefnum. Innri umræða á Fuglabjarginu er nánast dauð. Ytri umræða á Píratavefnum minnkaði og varðar pírata misjafnt. Enn er töluvert um hitting í raunheimi, en hittingur í vefheimi er lítill. Fjöldinn tók fyrir kosningar þátt í umræðu um stefnu á ótal sviðum. Úr því kom frekar vönduð og trúverðug stefna, að minnsta kosti í samanburði við aðra flokka. Vegna aðstæðna í pólitík, langvinnrar keyrslu samfélagsins til hægri, var stefnan talin til vinstri. Því valda semsagt tímabundnar aðstæður. Við eðlilegar aðstæður og norræna velferð væri stefnan á róttækri miðju. Hún ætti að seljast.
Eykst og eykst og eykst

Ferðamönnum mun enn fjölga næstu árin. Pantanir erlendra flugfélaga á lendingum í Keflavík segja allt, sem segja þarf. Flest þeirra auka sætaframboð á næsta ári. Þetta segir meira en hryllingssögur almannatengla ferðaþjónustunnar. Búast má við Asíuflugi, sem mun fjölga Kínverjum og Japönum og síðar Indverjum. Reynsla segir okkur, að þeir noti meira fé en Englendingar, sem eru minnkandi hluti ferðafólks. Ferðafólk á Íslandi er enn innan við 1% alls ferðafólks, en í nýríku löndunum búa milljarðar. Ísland er í öðrum klassa en sólarlönd og getur jafnvel selt rok og rigningu. Og það er hreint bull, að krónan sé of há. Evran fer undir hundraðkall.
Fátækrastyrkur endurvakinn

Þjófnaður ríkisins á fé lífeyrisfólks er kominn á endastöð. Formlega lýst yfir, að almannatryggingar séu ekki fyrsta stoð eftirlaunakerfisins. Lífeyrisfólk fær því ekki lengur ellilaun. Það þarf sjálft að vinna fyrir ellinni. Eftirlaun fá þá bara sjúklingar og öryrkjar, sem ekki gátu safnað í lífeyrissjóð. Lífeyrir var hugsaður sem viðbót við ellilaun, en hefur nú verið klófestur af ríkinu. Auðvitað er það Sjálfstæðisflokkurinn, sem stendur fyrir þessu. Hann er mesti flokkur hærri skatta, hvað varðar fátæklinga. Ríkisstjórnin hefur hætt norrænni velferð hjá gamla fólkinu. Í staðinn endurvakið gamla fátækrastyrkinn frá því fyrir 1946.
Sprekið í hafinu

Hef litla trú á, að gengi krónunnar lækki á næstu misserum. Hefur að jafnaði verið á uppleið allt árið. Ytri skilyrði eru ekki að fara að versna. Ferðamenn verða fleiri en í fyrra og næsta ár verða þeir fleiri en í ár. Aflabrögð verða betri en í fyrra. Ég sé ekki, að slíkt gefi tilefni til lægri krónu. Dýrt fúsk í Seðlabankanum hefur ekki nein áhrif. Né heldur grátkórar hagsmunaaðila. Dollarinn er á leið niður fyrir hundraðkallinn og evran niður að hundraðkalli. Pundið er í sínu eigin Brexit-rugli og verður áfram, þegar bankarnir flýja til Frankfurt. Íslenzka krónan verður áfram sprek í gengishafinu, handónýt sem gjaldmiðill.
Knús og viðvaranir

Ársskýrslur Alþjóða gjaldeyrissjóðsins eru enskar þýðingar á oflofi íslenzkra almannatengla. Þær endurspegla skoðun ríkisstjórnar hvers tíma. Nú er skýrslan um Ísland bland af knúsi og viðvörunum. Öllum má ljóst vera, að hér er góðæri vegna sprengingar í ferðaþjónustu og hærra gengis krónunnar. En AGS segir líka: Svigrúm í fjármálum hins opinbera gæti nýst í innviðum, í heilsumálum og menntamálum. Þetta þýðir, að ríkið geti fjármagnað viðreisn velferðar í heilsu og menntun. Ríkið lækkaði gjöld á ofurríka. Með að hætta því rugli og rukka líka fyrir afnot af auðlindum, getur ríkið fjármagnað betri velferð. Eins og AGS og þjóðin vilja.
Allt í plati

Daglega heyri ég og les grátkór ferðaþjónustunnar í fjölmiðlum. Yfirgnæfir kór kvótaeigenda. Hvorir tveggja gráta hækkun krónu og segjast vera að gefast upp. Textinn er saminn af grátsérfræðingum í almannatengslum. Taka fjölmiðlaviðtöl við greifana sína og senda minnst eitt á dag til fjölmiðlanna. Þeir taka í tímahraki við framleiðslunni og birta athugasemdalaust. Áratugum saman hafa helztu þjófar landsins komizt upp með þessa hegðun. Ferðaskrifstofur erlendis eru sagðar hættar að selja ferðir hingað, en erlend flugfélög fjölga samt ferðunum. Og nú segjast bílaleigurnar vera að fara á hausinn. Harmleikurinn „Alt í plati“ magnast óðum.
Hættur að lita hárið

Hef áhyggjur af, að Bjarni Ben hætti að lita hárið og tók upp hárlagningu Gunnars Braga Sveinssonar fyrrum ráðherra. Er orðinn steingrár á fax. Ýmsir hafa kvartað yfir þessu og bent á, að steingrátt hár fari ekki við ryðlit vetrarföt. Krónan lækkaði um stundarsakir, en komst til meðvitundar og fór aftur að hækka. Svona stílbylting hefur örugglega áhrif. Bjarni hefur hingað til verið teflon-húðaður eins og Katrín Jakobsdóttir og haft tilsvarandi kjörþokka. Þar sem við höfum ekki fleira kjörþokkafólk, er úr vöndu að ráða. Hvað gerist, ef oddakona andstöðunnar tæki upp á að verða steingrá? Verðum við þá ekki að leita dauðaleit að kjörþokka?
Svarti misskilningurinn

Tilraun Benedikts Jóhannessonar til að innkalla verðmikla peningaseðla er byggð á misskilningi. Gamlar konur, sem gefa seðla í afmælum, draga þá ekki upp úr töskum að hætti fíkniefna-heildsala. Fólk, sem borgar píparanum svart, er ekki heldur að gera slíkt. Yfirgnæfandi meirihluti svarta hagkerfisins er hjá félögum Benedikts í eignatoppi samfélagsins. Svart hagkerfi er minnst í seðlum og mest á reikningum í bönkum. Þar er það flutt milli banka um allan heim á sekúndubroti, samkvæmt frjálsu peningaflæði auðhyggjunnar. Svarta hagkerfið felst fyrst og fremst í gamalkunnum þjófnaði, hækkun í hafi. Þar eru framin öll helztu skattsvik Íslendinga.
Líkist Loðvík fjórtánda

Benedikt Jóhannesson líkist Loðvík 14, sem sagði: Ríkið, það er ég. Af og til fær Benedikt lélegar hugmyndir, sem honum finnst svo frábærar, að hann lýsir yfir, að þær verði framkvæmdar. Þannig talaði hann um afnám tíuþúsund króna seðla, eins og það væri ákveðið. Dró svo allt til baka, þegar almenn andstaða kom í ljós. Vinnubrögð Benedikts eru ekki í lagi. Hann þarf að gera sér grein fyrir lögmætu ferli breyttrar seðlaútgáfu. Ekki tala eins og franskur einvaldskóngur. Kannski stafar fum Benedikts að einhverju leyti af þekktri rökleysu. Hún felst í að fólk ruglar saman sögnunum að segja og að gera. Það heldur að nóg sé að tala og tala.
Thomas Piketty er málið

Franski hagfræðingurinn Thomas Piketty fer fyrir hópi hagfræðinga, sem hefur nýtt sér nýjar og gamlar hagtölur og nýtt innihald hagtalna til að mæla gegn nýfrjálshyggju og boða andlát hennar. Sterkasta sönnunin er vaxandi munur tekna og eigna auðgreifa og fátæklinga. Nýfrjálshyggjan steypir mannkyninu í byltingu, ef kjósendur átta sig ekki í tæka tíð. Piketty hefur rökstutt borgaralaun allra, almenna velferð auðlegðarskatt á hina moldríku og auðlindarentu á auðlindir þjóða. Ísland ætti til dæmis að leigja út auðlindir sjávar og lands á frjálsum markaði. Nota féð til að efla velferð og heilsu fólks og koma upp borgaralaunum. Hér væri hann Pírati.
Kaldi bletturinn

Undanfarin ár hefur kaldur blettur í hafi og lofti suðsuðvestan Íslands vakið athygli. Hefur valdið grimmara veðri hér en ætti að vera við eðlilegar aðstæður. Áhyggjur hafa komið fram um, að Golfstraumurinn tapi krafti og að hér verði kaldara næstu árin. Norskir veðurfræðingar spá, að vandinn verði kominn þangað eftir áratug. Íslenzkir veðurfræðingar hafa skoðað þessar aðstæður og vilja fylgjast betur með framvindunni. Ekki bara kuldinn er vandi, heldur lágt saltmagn líka. Við getum reiknað með tilfærslum á fiskstofnum og auknum ofsa í veðurfari. Það getur skaðað dýrmæta atvinnuvegi. Við megum ekki fljóta sofandi að feigðarósi.
Arður úr engu

Hægt er að bera saman hagtölur evrópskra ríkja í þrjár aldir. Auðvelt er að sjá, að ekki gengur, að arður sé meiri en framleiðsluaukning. Þá verða til ímyndaðir peningar. Kreppur verða aftur og aftur, brenna umframpeningana. Þær leggja drög að nýjum arði umfram framleiðslu, sem leiðir til annarrar kreppu. Er eitt helzta einkenni þeirrar hagfræði, sem rekin var á síðustu öld og leiddi reglubundið út í kreppu. Græðgistrú nýfrjálshyggjunnar magnar sveifluna og kallar á nýja hagfræði. Sú fræði skrúfar fyrir umfram-arðinn með auðlegðarskatti, auðlindarentu, velferð og borgaralaunum. Kjarni nýju hagfræðinnar er svo að losna við tryllta bankstera.
Víður þjóðarfaðmur

Þúsundir rannsóknastofnana eru til í heiminum, flestar í hagsmunagæzlu og gefa út undarleg gröf. Þau eru birt út um allan heim, því að mörgum finnst gaman að lesa, hvar hans land sé statt í súpu heims. Tek sjaldan mark á þessu. Geri þó frávik, ef gröfin samræmast rökhugsun minni. Social Progress Imperative birtir graf, byggt á ýmsum gögnum, sem sýnir Íslendinga hafa mest umburðarlyndi allra þjóða. Hefur gert okkur kleift að taka úthrópaða hópa í þjóðarfaðminn, til dæmis lessur og homma. Viðurkennum þau sem hið bezta fólk. Konur eru líka komnar áleiðis til jafnstöðu. En sumt umburðarlyndi er vont, til dæmis gagnvart bófum í pólitík.
Einhliða fréttir

Var að lesa Vísi. Þrjár fréttir vöktu athygli. Fjölluðu um stór ágreiningsefni. Í öllum tilvikum var talað við eina hlið deiluefnis. Betra væri, hefði vefmiðillinn spurt um hin ýmsu ágreiningsefni. Bent á tilvist fleiri skoðana. Í einni frétt emjar Rannveig Rist yfir milljarðatapi Straumsvíkur. Ekki er sagt, að skýringin sé hækkun í hafi, tilbúnar skuldir og vaxtagreiðslur til erlendra fyrirtækja í samsteypunni. Í annarri frétt segir Finnur Árnason Bónus vera ódýrara en Costco. Ekki eru nefnd ýmis dæmi þess, að svo er ekki. Í þriðju frétt Vísis grætur ferðaþjónustan yfir sköttum og skyldum. Ferðamenn hætti því að koma. Engin dæmi eru rakin. Þannig verð ég smám saman ónæmur fyrir metnaðarlausum fjölmiðlum.
Undarleg sáttaleið

Athyglisvert er, að fulltrúar launafólks hafa ekki tekið sæti í Þjóðhagsráði. Það stafar af, að ríkisstjórnin hefur fyrirfram bannað ráðinu að tala um ýmis atriði, sem varða þjóðarhag. Til dæmis má ráðið ekki fjalla um notkun ríkisfjár. Þrengir auðvitað hugtakið: Þjóðarhagur. Ef ræða ætti um félagslegan stöðugleika og sátt milli stétta, þarf að ræða notkun ríkisfjár. En ríkisstjórninni er mjög illa við slíkt, því hún stefnir að rústun stofnana, einna fyrst Landspítalans. Því sitja bara seðlabankastjóri og fulltrúar atvinnurekenda með fulltrúum ríkisstjórnar og sveitarfélaga í Þjóðhagsráði. Afar undarleg leið að sátt í þjóðfélaginu. Skrípó.
Bullar í hjáheimi

Tveir flokkar ríkisstjórnarinnar hafa enga aðra stefnu en að vera í ríkisstjórn. Fyrir kosningar skrifa Viðreisn og Björt framtíð marklausar stefnuskrár og loforð í sósíaldemókratastíl. Raða sér síðan í ráðherrastóla og taka upp mál Flokksins. Engu máli skiptir, hvað ráðherrar segja, bulla bara eitthvað út í loftið. Einna lengst gengur Þorsteinn Víglundsson, sem skáldar tölur um fjármál Landspítalans og neitar að útskýra þær. Ýkir framlög ríkissjóðs til spítalans og svarar ekki fyrirspurnum fjölmiðla. Sagði spítalann hafa verið endurreistan. Í raun er hann rosalega undirfjármagnaður. Í raun bullar Þorsteinn Víglundsson í hjáheimi sínum.
Legó við háskólann

Enn bætist hryllingur við þrengingu byggðar í Reykjavík. Reisa á stúdentagarða í hinum alræmda legó-glerstíl á vel sýnilegu horni neðan við Gamla-Garð. Sams konar arkitektúr og skipulagður hefur við vesturhluta Lækjargötu. Milli Skólabrúar og Vonarstrætis og milli Hafnarstrætis og Geirsgötu. Byggingasvæðin eru öll á flottum stöðum og munu gerbreyta svip miðborgarinnar, eins og skrímslið við Mýrargötu, sem þegar hefur verið reist. Ekkert þessara húsa tekur mið af eldri húsum svæðisins. Virka eins og skítur úr rassi lóðarbraskara. Um langt árabil hefur Borgarskipulagið verið hóra gróðafíkinna verktaka og arkitekta þeirra.
Brauðmolar falla

Svo mikið útskrifast af lögmönnum Flokksins, að til vandræða horfir. Að vísu fást embætti á vegum ríkisins, en engan veginn næg. Á lögfræðistofum hrannast upp nýir flokksmenn. Ríkisstjórnin hleypur undir bagga með því að ráða til sérstakra verka á vegum ríkisins. Hinar og þessar geymslur fyrir kvígildi flokksins fá árlega verkefni upp á yfir hundrað milljónir króna. Jafnframt greiða geymslurnar mikið fé til flokksins í þakklætisskyni. Ríkisendurskoðun hefur fundið lyktina: „Gerir athugasemd við, að ráðuneytið hafi ekki staðið betur að samningsgerðinni og hagað þessum kaupum á sérfræðiþjónustu í samræmi við leiðbeiningar sínar.“
Velmegun í Evrópu

Velmegun hefur aukizt á meginlandi Vestur-Evrópu síðustu ár. Gildir raunar um öll ríki Evrópusambandsins, en einkum um Þýzkaland og Frakkland. Financial Times kallar þetta hljóðláta byltingu. Á tímum pólitískra erfiðleika stendur sambandið sterkum fótum og evran reynist traustur gjaldmiðill. Blaðið spáir sömu framvindu næstu árin. Bretland hins vegar stefnir í fjármála- og efnahagsvanda vegna Brexit, brottfarar úr sambandinu. Undanfarin ár hafa fjölmiðlar spáð illa fyrir sambandinu og gjaldmiðli þess. En nú er það að breytast. Ég sé í þessu merki um, að Evrópa sé að hverfa frá auðhyggju. Að byrja að vinna meira fyrir almenning.
Uppákomur duga skammt

Komið er í ljós heima og erlendis, að skammvinnur er árangur af mótmælafundum, göngum, og þvílíku uppistandi. Sjaldan er þátttakan svo mikil að pólitíkusar verði hræddir og þá aðeins til skamms tíma. Fljótt fer allt í sama farið og fólk hefur ekki úthald í stöðuga atburði. Það vantar að tengja þetta við stöðuga og sterka kröfu um innleiðingu nýrrar hagfræði, fræði Chomsky og Piketty. Hagfræði fyrir þarfir almennings komi stað hagfræði fyrir 1%, auðgreifana. Nýja hagfræði sem segir, að græðgi sé ekki góð og brauðmolar falli ekki af borðum auðugra. Þeir sogast bara til Tortola. Nýfrjálshyggjan er að deyja. Ný hagfræði tekur við.
Hlýðir yfirvaldinu

Guðni Th Jóhannesson forseti sendir kjósendum sínum skilaboð um, að hann ráði engu í stjórnkerfinu. Geri bara það, sem honum er sagt. Svarar þannig gremju sumra yfir því, að forseti vinni ekki „samkvæmt stjórnarskrá“. Í henni segir, að forseti ráði hinu og þessu, sem hann, samkvæmt hefð, ræður ekki. Er raðnauðgari barna fær forgang með uppreist æru, fer almenningur að ókyrrast. Guðni svarar og segir: „Enda er ég ábyrgðarlaus á stjórnarathöfnum samkvæmt stjórnarskrá.“ Þrálát er sú óskhyggja sumra kjósenda, að forseti sé öryggisventill kerfisins. Svo hefur ekki verið, nema í tíð Ólafs Ragnars, sem víkkaði fáránlega lélega stjórnarskrá.
Reynir að ögra

Heimskulegasta ráðstöfun Ögmundar Jónassonar sem innanríkisráðherra var að skipa Harald Johannessen aftur sem ríkislögreglustjóra. Sá hefur ekki verið með fullum sönsum og er vís til að valda vandræðum. Vinstri grænir geta þakkað það Ögmundi. Haraldur hefur lengi þjáðst af ofsóknarkennd og flýr af veitingahúsum, þegar hann sér mig þar. Hefur nú ákveðið að herlögreglan beri sýnilegar Glock skammbyssur á barnahátíðum og 17. júní. Áður var herlögreglan á sömu stöðum, en falin bakvið myrkvaða glugga sendiferðabíla. Munurinn er sá, að nú er hún sýnileg og sýnilega vopnuð. Johannessen er að reyna að ögra ímynduðum hryðjuverkamönnum sínum.
Leynideila uppi á sviði

Leynideila pólitíkusanna Þorsteins Pálssonar og Svandísar Svavarsdóttur er háð fyrir opnum tjöldum. Á vefsíðum fjölmiðla deila þau um, hvort Vinstri græn eða Viðreisn sé að spilla sátt í pólitískri nefnd um sátt í sjávarútvegi. Auðvitað er athyglisvert, hvernig flokkum þessum og nokkrum öðrum tekst sí og æ að hindra markaðslögmál í sjávarútvegi. Felast í uppboði á veiðileyfum, svo að komast megi að raun um verðgildi þeirra. Og til að ná megi fé til fullrar velferðar að hætti norður-evrópu. Við skiljum ekki deilu Þorsteins og Svandísar, því að þau tala í gátum. Væru nefndarstörf gegnsæ, mundum við hin skilja, hvað þau eru að deila um.
Hægri villimenn

Mér finnst ekkert skrítið, að Bjarni Ben & Co sé í fjölþjóðasamtökum evrópskra hægri villimanna. Með Recep Tayyip Erdoğan, einræðisherra Tyrklands, Jussa Halla-aho, formanni Finnaflokksins, Jarosław Kaczýnski í Lögum og rétti í Póllandi. Og svo auðvitað Theresu May, formanni Íhaldsflokksins. Húsum hæfir hægri foringjar eru í European Peoples Party með Angelu Merkel og meirihluta fulltrúanna á þingi Evrópusambandsins. Þeir eru auðvitað ekki nógu hægri sinnaðir fyrir Bjarna Ben. Húsum hæfir hægri pólitíkusar reyna að blanda saman auðhyggju og velferð. En villimennirnir keyra á auðhyggjunni, blandaðri við léttan Mussolini, il Duce.
Verið hrædd, mjög hrædd

Haraldur Jóhannesson er hræddur. Hræddur við kommúnista, Rússa, útlendinga og Íslendinga. Vill, að við séum hrædd. Verið hrædd, er boðorðið. Telur fælingarmátt felast í, að hazarstrákar í löggunni beri sýnilegar byssur á hátíðum, þar á meðal barnahátíðum og 17. júní. Engar rannsóknir liggja að baki fælingarmætti sýnilegra byssa. Það eru órar í Haraldi. Líklegra, að sýnilegar byssur æsi kommastráka upp. Hazarstrákar mega vera á hátíðum, en bezt er, að þeir haldi sig bak við myrkvaðar rúður sendibíla sinna. Þegar byltingin verður 17. júní, geta þeir stokkið út með byssur á lofti, æpt „stinganapp“, komið að sama ógagni og sýnilegir hazarstrákar.
Borgaralaun eru dýr

Borgaralaun kosta mikið fé. Upp í þau ganga styrkir til atvinnulausra, aldraðra, fátækra, sjúklinga og öryrkja. Greiðslur fyrirtækja á jafngildi borgaralauna. Ennfremur greiðslur þeirra á hvert vélmenni sem kemur í stað láglaunafólks. Sé gert ráð fyrir ókeypis heilsuþjónustu og skólaþjónustu, verða þessar mótgreiðslur lægri en borgaralaun. Því þarf ríkið líka að fá auðlindarentu og auðlegðarskatt til að veita þá velferð. Ég hef ekki séð tölur um, hver þessi mismunur getur orðið. Gott væri að stíga skrefið í áföngum. Svo að á hverju stigi sé hægt að sjá, hvert fjárhagsdæmið er og haga seglum eftir því. Borgaralaun eiga að vera til umræðu.
Chomsky-Piketty

Eftir seinni heimsstyrjöld ríkti sósíaldemókratismi og Keynes hagfræði í Evrópu, friður og spekt. Þjóðirnar jöfnuðu sig eftir stríðið og stofnuðu Evrópusamband. Kaupmáttur almennings jókst verulega. Þá kom til sögunnar nýfrjálshyggja um 1980 og Hayek-Friedman hagfræði um, að græðgi sé góð, brauðmolar muni falla af borðum ríkra til fátækra. Síðan þá hefur kaupmáttur almennings frosið og staða fátækra og velferðar versnað. Bara ríkasta 1% þjóðar bætti hag sinn og tók til sín allan hagvöxt. Settar eru skorður við útgjöldum í velferð og innviðir engilsaxneskra samfélaga eru rústaðir. Nú þarf nýja hagfræði Chomsky-Piketty. Líka hér á landi.
Ekki allir eins

Almenningur segir þá vera alla eins. Flokkarnir séu allir sama tóbakið og einnig pólitíkusarnir. Grundvallarmisskilningur, flokkarnir eru gerólíkir. Valdið hefur í hundrað ár verið í höndum stóra bófaflokksins. Vinstri græn eru gerólík, að vísu íhald, en miklu hlynntari almenningi en auðgreifum. Á milli eru flokkar tækifæranna, sem eru til hægri í hægri stjórn og til vinstri í vinstri stjórn. Þarna eru Framsókn opin í báða enda, Samfylking Blairista og Bezti flokkur bjána, sem haga öll seglum eftir vindi. Píratar eru byltingarsinnaður miðjuflokkur, sem meinar það, sem hann segir. Ætti að vera óþarft að segja þér, hver þjóni fólkinu.
Í bönker er öryggi

Ég fylltist þjóðaróöryggi, þegar Þjóðaröryggisráð hélt fund í bönker sínum á Keflavíkurflugvelli. Þar er bara dósamatur og Bjarni Ben var heldur súr, þegar honum var færður diskur með sardínudós og Ora-baunum. Tilefni fundarins var lát þriggja fórnardýra hryðjuverka í London. Mikil hætta er á, að þjóðaröryggisstig á Íslandi geti hækkað. Ákveðið var að senda vopnaða þjóðaröryggissveit á vettvang, þegar samkvæmi eru haldin, hvar búast má við tuttugu manns eða fleirum. Fyrsta óöryggið reyndist vera Hrafnistumenn á Sjómannadegi. Þar var ekki framið neitt hryðjuverk. Þakkar Bjarni það sýnilegri árvekni byssumanna og Þjóðaröryggisráðs. Fylgist hér áfram með fréttum úr bönkernum.
Fimm utangarðsmenn

Donald Trump er utangarðsmaður. Réðist inn í tóma skel Repúblikana og rændi flokknum. Sameinaði sósíalískt tal og nýfrjálshyggju gerðir. Varð forseti út á botnlausan róg og lygar um Hillary Clinton. Kringum hann er hirð samvizkulausra og siðblindra almannatengla. Sigmundur Davíð er líka utangarðsmaður. Réðist með fjármagn föður síns inn í tóma skel Framsóknarflokksins og rændi flokknum. Flutti lýðskrum í síbylju. Missti síðan ríkisstjórn og flokk úr höndum sér vegna eigin fjárglæfra. Einnig utangarðsmenn, en öðru vísi lýðstjórar eru Bernie Sanders og Jeremy Corbyn. Þeir segja satt: Hinir ríkustu mergsjúga þá fátæku gegnum pólitík.
Ljósið sést í myrkrinu

Kjör Donald Trump er stærsta dæmið um villu og svima í Bandaríkjunum. Fólki mislíkar, hvað mikið það skuldar, að það skuli þurfa að búa í aftanívagni, að það geti ekki greitt fyrir veikindi, slys og skólagöngu barna. Það hatar allar stofnanir, helzt þær sem tengjast ríkinu. Það hatar forsetann, pólitíkusa, velferðina, fjölmiðlana og oft sér í lagi útlendinga. Það hafnar sósíaldemókrötum og kýs fasista eins og Trump, sem elur á þessu hatri. Þannig er ábyrgðinni vísað frá því 1%, sem öllu ræður í Bandaríkjunum. Bernie Sanders er samt dæmi um, að sumt fólk er byrjað að sjá gegnum þokuna. Hann náði langt, en ekki nógu langt. Kannski sér fólk ljósið bráðum.
Skertur hlutur óheppinna

Ekki er aðeins, að efsta 1% samfélagsins raki saman fé á kostnað 10% botnsins, heldur nýta efstu 20% samfélagsins sér það líka. Vaxandi tekju- og eignabil er milli þeirra og 20% samfélagsins, sem næst eru botninum. Í Bandaríkjunum er ris upp samfélagsstigann orðið næstum ókleift. Yfirstéttin og efsti hluti miðstéttar gína yfir nærri öllum valda- og tekjupóstum samfélagsins. Í Íslandi er það ekki eins magnað. Hér hefur almennt launafólk náð auknum kaupmætti í kjölfar hækkunar á verðgildi krónunnar vegna túristasprengjunnar. Aðeins hin 10% óvinnufæru á botninum, gamlingjar, öryrkjar og sjúklingar, svo og húsnæðislausir, sitja eftir með skertan hlut.
Áhrifalaus dagblöð

Flest mest seldu dagblöð Bretlands mæltu með Theresu May og vöruðu ákaft við Jeremy Corbyn í lok kosningabaráttunnar. Financial Times, Times, Daily Mail, Sun, Telegraph og Express töldu það jaðra við þjóðníð að kjósa Corbyn. Allt kom fyrir ekki. May missti meirihlutann og verður að styðjast við fulltrúa 17. aldar, flokk Ian Paisley í Ulster. Mirror eitt studdi Corbyn, svo og Guardian síðustu vikuna. Dagblöðin og BBC eru hætt að ráða úrslitum kosninga í Bretlandi. Blöðin eru talin vera hluti elítunnar, sem Bretar eins og aðrar þjóðir eru farnar að hata. Enginn hliðvörður hefur lengur hemil á lýðnum, sem smám saman færir sig upp á skaftið.