arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sífellt fangelsisrugl

Þeir, sem fjalla um fangelsi, láta undir höfuð leggjast að taka afstöðu til þess, sem mestu skiptir. Að fangelsi halda síbrotamönnum frá iðju sinni um sinn. Í staðinn rífast menn um, hvort fangelsi eigi að vera refsing eða uppbygging eða skóli. Helmingur fanga er í síbrotum og bíða bara eftir færi á að taka upp fyrri iðju. Helmingur fanga er algerlega vonlaus, þótt öllum vandamálafræðingum sé sigað á þá. Samfélagið gerir þá kröfu til þeirra, sem sjá um fangelsin, að það sé ekki varnarlaust gegn síglæpamönnum. Langar innisetur þeirra gera þeim hvorki gagn né skaða. En þær frelsa samfélagið.
Endurtaka mistök Rússa

Þeir sem ekki læra sagnfræði eru dæmdir til að endurtaka söguna. Þannig hefur Nató endurtekið mistök Sovétríkjanna í Afganistan. Sovétríkin réðu landinu í níu ár og hrökkluðust síðan á brott með skömm. Nú hafa Bandaríkin og Nató hernumið landið næstum eins lengi og stöðugt sígur á ógæfuhliðina. Rússar gátu til dæmis hleypt stúlkum í nám, en það megna Vesturveldin ekki. Ríkisstjórn landsins stýrir aðeins miðbæ höfuðborgarinnar Kabúl. Alls konar herstjórar og talíbanar ráða restinni af ríkinu.

Jonathan Steele skrifar um þetta í Guardian í dag. Hann segir Nató vera að endurtaka mistök Rússa.
Blair-ismi Samfylkingarinnar

Formaður og þinglið Samfylkingarinnar eru sek um Blair-isma. Þau tóku trú á sömu nýfrjálshyggju og Tony Blair. Gengu í sæng með Davíð Oddssyni og Geir Haarde til að uppfylla spádóma Hannesar Hólmsteins Gissurarsonar. Stefnan sprakk framan í Samfylkinguna, sem þarf nýja stjórn og nýtt þinglið. Jóhanna Sigurðardóttir nýtur ein trausts þar á bæ. Hún er heilög og teflon-húðuð. Hinum öllum þarf að skipta út. Ef það gerist ekki, munu kjósendur væntanlega átta sig á brennuvörgum flokksins og fella þá. Kannski flokkinn líka.
Jóhanna nýtur ein trausts

Réttilega segir Jón Baldvin Hannibalsson Jóhönnu Sigurðardóttur verða betri formann Samfylkingarinnar en Ingibjörg Sólrún Gísladóttir. Viðbrögð Jóhönnu voru að vísu eindregin, hún styður Ingibjörgu. Sem gat engu svarað nema “ad hominem”, Jón Baldvin væri gamall fauskur með langt syndaregistur. Það er raunar mál grasrótarinnar að ákveða forustuna eins og annað. Jón Baldvin hefur hótað að fara fram til formanns, ef Jóhanna gerir það ekki. Það er lýðræðislegt. Minnir okkur á, að flestir þingmenn Samfylkingarinnar ætla að hanga á völdunum. Þótt þeir hafi steinsofið á vaktinni eins og Ingibjörg Sólrún Gísladóttir. Heilög Jóhanna nýtur ein trausts þar á bæ.
Stöð 2 siglir í strand

Stöð 2 er að missa Óskar Þorvaldsson, síðasta ágenga fréttastjóra landsins. Til viðbótar öðrum atgervisflótta. Áður var rekið Kompásliðið, sem einnig bauð upp á fyrsta flokks fréttamennsku. Hjá helztu rannsóknablaðamönnum landsins, Jóhannesi Kr. Kristjánssyni, Kristni Hrafnssyni og fleirum. Áður voru rekin hjónin Sigmundur Ernir Rúnarsson og Elín Sveinsdóttir, er áttu 50 ára starfsreynslu með sóma. Í staðinn hefur Stöð 2 fengið himpigimpi á borð við blaðurfulltrúa, ímyndunarfræðinga og sendiherra. Ari Edwald útgáfustjóri er í tómu tjóni, skilur ekki blaðamennsku. Siglir Stöð 2 beint í strand.
Dæmigert land múslima

Egyptaland er dæmigert land múslima. Einræðisherrann Hosni Mubarak hefur ríkt í þrjá áratugi. Hefur tugi þúsunda manna í leyniþjónustu, sem heldur borgurum landsins í skefjum. Sjálfur tekur Mubarak prósentur af spillingu. ríkisins. Engin velferð er í landinu. Læknar hverfa frá skurðarborði til að biðjast fyrir. Stjórnarandstæðingar eru skipulega pyndaðir í ríkisfangelsum. Bandaríkin hafa Mubarak á framfæri sínu. Þýðir í raun, að borgararnir hata ekki bara Mubarak, heldur líka vestrænt samfélag yfirleitt. Harðstjórnin í Egyptalandi er dæmigerð fyrir samfélög múslima, harðstjórn í stað lýðræðis.
Varið ykkur á ríkisrekstri

Ríkisstjórnin hyggst setja upp umsýslufélag ríkisins um rekstur fyrirtækja, sem ekki er hægt að bjarga með neinum aðgerðum innan ramma einkaframtaks. Þetta er hættuleg leið, sem fyrst og fremst á að varðveita atvinnu. Sum eru eignarhaldsfélög, hafa fáa í vinnu og mega gjarna deyja drottni sínum. Öðru máli gegnir um vinnuaflsfyrirtæki. Verjandi getur verið að ríkisreka slík fyrirtæki um skamman tíma, fremur en að leyfa þeim að deyja. Aðalatriðið er, að stjórnendur þessa dæmis átti sig á reynslu sögunnar. Hún gefur slíkum fyrirtækjum á vegum ríkisins slæma einkunn. Munið til dæmis eftir Álafossi.
Allra manna heimskastir

Furðulegt er, að hrunflokkarnir tveir hafa enn meirihlutafylgi þjóðarinnar samkvæmt skoðanakönnunum. Sjálfstæðið hefur 29% fylgi og Samfylkingin 24%. Samtals eru það 53% eða hreinn meirihluti. Að vísu eru margir óákveðnir, en ástæðulaust er að telja þá dreifast á flokka ólíkt hinum ákveðnu. Samkvæmt þessu er þjóðin sátt við flokkana tvo, sem komu henni á hausinn. Ég hef oft haldið fram, að þjóðin sé ótrúlega heimsk, sennilega vegna innræktunar. Tölur skoðanakannana um pólitík benda til, að ég hafi rétt fyrir mér. Íslendingar kunna ekki fótum sínum forráð.
Evrópusambandið er langtímamál

Aðild að Evrópusambandinu hefði hindrað hrun Íslands. Það segir að minnsta kosti Hose Manuel Barroso, framkvæmdastjóri Evrópusambandsins. En það er of seint núna að ganga í bandalagið til að forðast hrunið. Þess vegna er aðild ekki brýnasta mál dagsins. Það getur verið nauðsynlegt að vera kominn í bandalagið fyrir næsta hrun Íslands. En það gerist ekki fyrr en vanhæfur Sjálfstæðisflokkur kemst aftur til valda á Íslandi. Það gerist vonandi ekki næsta áratuginn, svo að við höfum góðan tíma til stefnu. Við þurfum að gæta okkar vel í samningaviðræðum og megum alls ekki landa samningi í tímahraki.
Lína Bjarna Benediktssonar

Merkilegt er viðtal DV við Bjarna Benediktsson, verðandi flokksformann. Hann gefur kost á þeim möguleika, að Sjálfstæðið beri einhverja ábyrgð á hruninu. Hann efast um, að rétt hafi verið staðið að einkavæðingu bankanna. Hér talar ekki frjálshyggjumaður, heldur gamaldags íhald. Ég hef ekki orðið var við, að talsmenn flokksins hafi áður leyft sér að efast um milligramm af gerðum flokksins. Yfirleitt ræður þar alger afneitun. Geir Haarde er gott dæmi um það, samanber viðtalið við BBC. Ef hinni óvæntu línu Bjarna fylgja gerðir af hálfu flokksins, er hugsanlegt, að flokkurinn nái fyrri yfirburðum í fylgi.
Er Franek í flórnum?

Landstjóri Alþjóða gjaldeyrissjóðsins yfir Íslandi er Franek Rozwadowski. Hann er sagður vera kunnugur Geir Haarde, hafa verið með honum í háskóla. Þetta þarf að staðfesta. Ef Franek er kunningi Geirs, getur hann ekki verið landstjóri yfir Íslandi. Hann getur ekki verið vinur stjórnarandstöðunnar. Hér hafa þá orðið herfileg mistök af hálfu sjóðsins, svipuð mistök og íslenzkir pólitíkusar mundu fremja. Tilgangurinn með erlendum landstjóra er að fara framhjá íslenzkum gaurum. Það gengur ekki að fá útlending til að stjórna landinu, ef hann lendir í sama flórnum og innlendir valdamenn.
Verkkvíði, ákvarðanafælni, ráðleysi

Alþingismenn Sjálfstæðisflokksins saka ríkisstjórnina um að leggja fram frumvörp, sem gamla ríkisstjórnin hafi undirbúið. Þeir svara hins vegar ekki, hvers vegna gamla stjórnin gat ekki ungað þeim út. Það stafar auðvitað af ákvarðanafælni, verkkvíða og ráðleysi ríkisstjórnar Geirs Haarde. Nýjan forsætisráðherra, Jóhönnu Sigurðardóttur, þurfti til að grípa til raunhæfra aðgerða. Ríkisstjórn hennar hefur gert meira á tveimur vikum en stjórn Geirs og Ingibjargar Sólrúnar gerði á 3-4 mánuðum. Þar skilur milli feigs og ófeigs á örlagatímum.
Pútínsdekur banka og Davíðs

Alltaf bætist við syndaregistur bankastjóranna og eigenda bankanna. Nú segir Boris Berskovskí fjárglæframaður, að Vladimír Pútín og menn hans hafi keypt Ísland til peningaþvottar. Hann á þá væntanlega við, að þeir hafi keypt einhverja bankana og Björgólfana að minnsta kosti. Hann sagði, að reglur um bankarekstur hefðu verið frjálsari á Íslandi en í Evrópusambandinu. Því neitar utanríkisráðuneyti okkar. Kannski voru reglur til, en Seðlabankinn og Fjármálaeftirlitið beittu þeim ekki. Bereskovskí minntist líka á risalánið, sem Davíð Oddsson þóttist hafa fengið hjá Rússum, sem stóðst svo alls ekki.
Fátæklegar varnir hnípins Geirs

Fátækleg voru svör Geirs Haarde við spurningum BBC. Sagðist ekki hafa gert nein mistök, en mundi biðjast afsökunar, ef rannsókn leiddi slíkt í ljós. Vildi ekki ræða einkasamtöl við Davíð Oddsson fyrir hrunið, en mundi gera það við rannsóknina. Játaði, að kannski hefði hann átt að kvarta við Gordon Brown yfir hryðjuverkalögunum. Viðtalið sýndi ákvarðanafælinn og verkkvíðinn mann, sem gat ekki veitt þjóðinni forustu. Enda spurður: “Fólk vildi sjá þig sýna raunverulega forystu, en það sá það ekki, er það nokkuð?” Fátt var um svör við því. “Það er ekki mitt að meta það”, sagði hnípinn Geir.
Andstæðingur orðinn forseti

Vaclav Klaus Tékklandsforseti er orðinn forseti Evrópusambandsins. Sérstæður pólitíkus á hægri jaðri tékkneskra stjórnmála. Hreytir ókvæðisorðum í þingmenn sambandsins, sem koma í heimsókn. Telur breytingar á andrúmsloftinu vera ímyndanir. Segir Evrópusambandið vera kommúnistaríki. Forsetastarfið í sambandinu fer í hring á hálfs árs fresti. Klaus varð forseti um áramótin, í kjölfar Nicolas Sarkozy Frakklandsforseta. Reiknað er með, að sambandið reki meira eða minna á reiðanum fram að næsta forseta, sem tekur við 1. júlí. Þetta er í fyrsta sinn, að harður andstæðingur Evrópu er forseti álfunnar.
Daniel Barenboim skrifar

Flestir vita, hver er

Daniel Barenboim, píanisti og hljómsveitarstjóri frá Ísrael. Hann hefur aðrar skoðanir á pólitík en kjósendur í Ísrael, skrifar um þær blaðagreinar. Hann telur loftárásir Ísraelshers styrkja Hamas, hin róttæku samtök Palestínumanna. Hann telur þær líka ómennskar, ósiðlegar og ekki bæta öryggi Ísraels. Hann bendir á, að Hamas sé meirihlutaflokkur á Gaza. Hann vekur sérstaka athygli á siðleysi þess að gera baklandið réttdræpt fyrir verk skæruliða. Collective Punishment er siðlaus stefna Ísraelsríkis. Hún er til þess eins fallin að efla andstöðuna við Ísrael.
Vandlega faldir hluthafar

Hlutafé gengur kaupum og sölum, það er eðli hlutafjár. Ókleift er að setja hömlur á viðskipti með hlutafé. Samt reynir nýi Glitnir að hindra leppa í að bjóða í hlutafé Árvakurs. Það er fallega hugsað að reyna að hindra ljósfælna auðkýfinga í að eignast Moggann. En málefnalega getur bankinn ekki hindrað slíka bragðvísi. Bak við erlenda áhugamenn eru íslenzkir fjárglæframenn, sem munu eignast Moggann, hvað sem hver segir. Þeir eignast Moggann, sem bezt geta borgað, þótt þeir séu vandlega faldir að tjaldabaki. Bankinn á ekki að vasast í svona málum. Hann á bara að reyna að fá sem hæst verð fyrir hræið.
Ferðast í hægindastól

Ferðast í hægindastólNútíma leiðsögubækur koma í stað ferðalaga. Eywitness Guides segja okkur frá öllu skoðunarverðu og birta myndir af því. Truflandi smáatriði eru klippt úr myndfletinum. Bókin verður tærari fyrir vikið. Engar biðraðir á flugvelli, andþrengsli í flugvélum, niðurnídd verksmiðja í úthverfi, bilaður krani í hótelvaski. Í bókinni sjáum við bara hvítan sand, hallandi pálma og tvo elskendur á teppi. Er þá ástæða til að ferðast? Ég er með Feneyjabók, sem sýnir teikningar af öllum höllum við Stóraskurð, alveg án lyktar. Er ekki bara bezt að ferðast um í eigin hægindastól, laus við óþægindi veruleikans.
Undanþága þingmanna

Alþingi hyggst setja lög um að veita þingmönnum undanþágu frá að gefa upplýsingar um fjármál sín. Slík lög eru einskis virði, nema þau skyldi þingmenn til að gefa upplýsingarnar. En þingmenn eru samir við sig. Þeir halda áfram að skara eld að eigin köku. Það eina, sem þeir kunna. Þeir vilja auðvitað ekki upplýsa, hver á þá.
Treysti Mats Josefsson

Ég treysti Mats Josefsson til að meta kreppuna rétt. Hann er útlendingur, ekki einn af þessum andskotans Íslendingum með annarlega hagsmuni í hverjum vasa. Josefsson segir, að ríkisvaldið verði að byrja að segja bankastjórum og bankaráðum fyrir verkum. Hætta að láta þau komast upp með að hunza gefin fyrirmæli, samanber Ásmund Stefánsson. Heyrið það Framsókn, hættið að styðja Davíð í laumi! Ég trúi Josefsson, þegar hann segir, að bankastjórarnir beri ábyrgð á hruninu. Þegar hann segir þá nýju ekki mega haga sér eins og ríki í ríkinu. Nýju bankastjórarnir virðast ekki átta sig á, að ríkið á bankana.
Davíð í boði Framsóknar

Framsóknarflokkurinn er alltaf til skaða. Nú þvælist hann fyrir frumvarpinu um breytingu á Seðlabankanum. Segist vilja víkka kröfur til bankastjórans. Frumvarpið gerir ráð fyrir, að bankastjórinn sé vel menntaður hagfræðingur. Framsókn vill rýmka til fyrir búfræðingum, svo að framsóknarmenn komi til greina. Framsókn vildi líka láta málið fara í viðskiptanefnd, þar sem stjórnin hefur ekki meirihluta. Stjórnarflokkarnir urðu að sætta sig við það, því að Framsókn ræður öllu. Flest bendir til, að Davíð verði áfram bankastjóri. Í boði Framsóknar. Framsóknarflokkurinn er alltaf til skaða.
Skipt um skoðun

Framan af mótmælum hélt lögreglustjórinn því fram, að eitri væri ekki úðað framan í fólk. Tekin voru ótal myndskeið, sem sýndu, að þetta passaði ekki. Nú segir hann, að það sé einmitt reglan, að eitri skuli úða framan í fólk. Grunsamleg U-beygja. Sú séríslenzka regla er ekki notuð í nágrannalöndunum. Að ýmsu öðru leyti gengur löggan hér lengra en í öðrum löndum. Nú er hún farin að amast við hávaðanum, sem andófsfólk fremur. Ég ítreka þá skoðun, að fasismi stjórni ríkislögreglustjóra og lögreglustjóranum í Reykjavík. Þetta eru flokkstengdir embættismenn vanhæfir, sem hreinsa þarf úr starfi.
Burt með allan gaflinn

Fengum einu sinni ágætan verkfræðing til að áætla, hversu mikil loftskipti þyrfti í hesthúsinu. Ætluðum að kaupa loftræstikerfi við hæfi. Fræðingurinn náði sér í erlent fagrit um kýr. Þar stóð, að kýr prumpuðu ferlega. Eftir mikla útreikninga tjáði hann okkur, að galopna þyrfti allan gaflinn á hesthúsinu, svo mikil loftskipti þyrfti. Við kvöddum hann og rifum ekki gaflinn. Fengum okkur stóra viftu í strompinn í staðinn. Það virkar vel, engin skítalykt eða súrlykt er í hesthúsinu, bara ilmur af spónum. Og þessi ljúfi ilmur af þurrum og hreinum hestum. Sum verkfræði minnir á hagfræði.
Dýrasta prentvélin keypt

Ég tók einu sinni þátt í að velja prentvél fyrir fyrirtæki, sem nú heitir Ísafoldarprentsmiðja. Hún var prentstofa DV og síðar Fréttablaðsins. Við keyptum vél í ódýrari kantinum, kölluðum hana Fólksvagninn. Á þessum tíma vöktu prentvélakaup Moggans athygli útlendinga, sem ræddu prentvélar fyrir dagblöð. Mogginn keypti nefnilega dýrustu fáanlegu prentvél. Blaðið hefur síðan ekki getað staðið undir henni. Þetta á mikinn þátt í hruni blaðsins. Gífurlegur kostnaður á pappír og prentun kippti fótunum undan Mogganum. Sá kostnaður sparast, ef gefið er út á vefnum einum. Mogginn ætti að skoða það.
Frjálshyggja bíður færis

Vitum, að frjálshyggjan fól í sér skort á regluverki og eftirliti. Ofsatrúað frjálshyggjulið var sett á toppa Fjármálaeftirlitsins og Seðlabankans og olli hruni þjóðarinnar. Má ekki gleymast í tímans rás. Frjálshyggja er ofsatrú eins og marxisimi og fasismi. Hún á ekkert skylt við hagfræði. Allt er þetta mislukkuð trú á einfaldar lausnir í þjóðmálum. Aðeins sannfærðir trúmenn gátu horft á hrunið gerast án þess að sjá það gerast. Trúræknir eru farnir að greina milli góðrar stefnu og vondra karla. Rétt eins og kommarnir gerðu í gamla daga, þegar þeir gátu ekki lengur afsakað Sovétríkin.
Forsetinn blaðrar villt

Ekki veit ég, hvern fjandann Ólafur Ragnar Grímsson forseti er að blaðra eins og Davíð Oddsson. Báðir fjalla um, að Íslendingar muni ekki borga reikninga sína. Ólafur Ragnar var nú síðast að æsa Þjóðverja með slíkri hótun. Eins og hann haldi sig vera ríkisstjórnina. Þessir gömlu fjandvinir magna reiði útlendinga gegn okkur. Þeir eiga ekki að tala fyrir hönd þjóðarinnar. Þeim er bara svona mikið mál að hlusta á sjálfa sig tala. Við þurfum að losna við alla þessa langt gengnu sjálfhverfinga, sem flækjast fyrir endurreisn samfélagsins. Burt með báða fjandvinina.
Fiskur í hafnarborg

Matreiðsla í Feneyjum er vanmetin. Borgin er ekki í pastalandi Suður-Ítalíu, heldur í hrísgrjónalandi Norður-Ítalíu. Fyrst og fremst eru Feneyjar samt sjósóknarborg. Sjávarfang er alfa og ómega matreiðsluhefða borgarinnar. Eins og allt annað í borginni er þetta dýr vara. Dýrust er hún á Markúsartorgi og í nágrenni þess. Betra er að fara inn í íbúðahverfin til að fá góðan mat á léttu verði. Fiskmarkaðurinn rétt við Rialto brúna er frægur að verðleikum. Prófaðu að borða á Da Fiori, Osteria di Santa Maria, Fiascetteria Toscana og Osteria Vecio Fritolin. Þar borða heimamenn og þar er fiskurinn frábær.
Flokkur með og móti

Sjálfstæðisflokkurinn í fyrri ríkisstjórn vildi lög um breyttan seðlabanka, svo hægt væri að skipta út bankastjórunum. Sömu lög og nýja stjórnin vill fá samþykkt á Alþingi.

Mogginn er á sama máli. Segir: “Seðlabanki Íslands nýtur ekki trausts, hvorki innanlands né utan.” Og: “Formaður bankastjórnar Seðlabankans, Davíð Oddsson, hefur iðulega hleypt öllu í bál og brand með ummælum sínum, í stað þess að lægja öldur og stuðla að stöðugleika eins og seðlabankastjórar eiga að gera.” Ég hef enga trú á, að hugur fylgi máli í spánnýrri andstöðu nokkurra frjálshyggju-þingmanna við Seðlabankafrumvarpið.
Dorrit segir satt

Dorrit Moussaieff segir sannleikann í viðskiptatímaritinu Conde Nast Portfolio. Hvað eftir annað reynir Ólafur Ragnar Grímsson að þagga niður í henni, en tekst ekki. Dorrit er sjálfstæður einstaklingur, hefur skynsamlega sýn og segir það, sem hún sér. Forsetinn er hins vegar flæktur í neti þess, sem má og ekki má. Dorrit segir sig hafa langað til að taka þátt í mótmælum við alþingishúsið, en Ólafur hafi bannað það. Við lestur viðtalsins við þau hjón dettur mér helzt í hug, að Dorrit sé ekki vel gift. Getum við ekki fengið hana fyrir forseta?
Jóhanna sleikir vistmenn

Jóhanna Sigurðardóttir lofar vistmenn Seðlabankans í nýju bréfi, þá Eirík Guðnason og Ingimund Friðriksson. Gaurana, sem áttu að stjórna bankanum með Davíð Oddssyni. En komu ekki upp orði til að andmæla ruglaðri siglingu Davíðs. Eru bara vistmenn, sem taka við feitu launaumslagi mánaðarlega. Brýnt var að vega að starfsheiðri þeirra, sem er enginn. Raunar var ekkert beinlínis við störf þeirra að athuga, því að þau voru engin. Þeir voru bara niðursetningar hjá Davíð. Gylfi Magnússon ráðherra segir Seðlabankann trausti rúinn og næstum óstarfhæfan. Óþarft var að sleikja vistmennina upp.
23 afglöp Davíðs

Náhirð Davíðs segir ítrekað, að hann hafi ekkert gert af sér í Seðlabankanum og sæti því einelti. Í bloggheimum hafa hins vegar flogið póstar með lista yfir

23 afglöp hans í starfi. Þau eru flest alvarleg og byggjast á, að hann hugsar enn eins og ofbeldis- og hefndarhneigður pólitíkus. Það hefur hann alltaf gert og gerir enn. Erlendis furða menn sig á þrásetu hans í bankanum, svo sem fram kom í fréttum fjölmiðla í morgun. Davíð er mesta plága, sem riðið hefur yfir þjóðina í nokkrar aldir. Hann ber persónulega langmesta ábyrgð á lífskjarabresti og álitshnekki þjóðarinnar í þessum rökkurbýsnum.
Marco Polo var ekki þar

Rolf Potts ferðast um heiminn fyrir minna en tíu dali á dag. Hefur skrifað um það bækurnar Vagabonding og Marco Polo Didnt Go There. Hann telur sig kynnast fjarlægum slóðum betur með því að gista á ódýrum stöðum og borða það, sem götusalar bjóða. Hann er eins konar Jack Kerouac nútímans. Getur kannski bent Íslendingum á, hvernig hægt er að ferðast fyrir lítinn pening í kreppunni. Í grein í Guardian lýsir hann, hvernig hann kynntist sekkjapípu-tónlist í Havana á Kúbu. Potts segist ferðast ódýrar en hann lifir heima hjá sér. Kannski lausn fyrir Íslendinga, sem ná ekki lengur endum saman.
Henda peningum í svartholið

Hundruð manna hafa tekið sig saman um að bjarga Mogganum. Ég held það verði erfitt. Mogginn hefur ekki hljómgrunn hjá þeim, sem eru minna en 40 ára. Unga fólkið kaupir ekki fréttir, hefur vanizt internetinu. Áskrifendatekjur blaðsins munu áfram minnka og þá einnig auglýsingatekjur. Greinaskrif í prentuðum dagblöðum eru ekki lengur helzti hornsteinn lýðræðisins. Umræða um þjóðfélagsmál hefur flutzt á vefinn. Þar er ýtarlegri og áhugaverðari umræða en á síðum Moggans. Eignarhald Moggans er barátta gegn þróun fjölmiðlunar. Mogginn er svarthol, þar sem peningar hluthafa og skattgreiðenda týnast.
Ósvífni greifinn

Davíð er bara pólitískur greifi. Saga hans er samfelld kúgun og hefnd. Þar á ofan innleiddi hann frjálshyggju í ríkisrekstur. Einkavinavæddi bankana og kom upp andvana fjármálaeftirliti. Í Seðlabankanum hefur hvert furðuverkið rekið annað. Skáldaði upp rússnesku risaláni, gerði brezk stjórnvöld brjáluð af reiði. Á skrifstofu sinni skipuleggur hann flokkspólitískar aðgerðir og eignarhald í Mogganum. Erlendir seðlabankar og stjórnvöld vilja ekki koma nálægt Íslandi meðan ósvífni greifinn er við völd. Umheimurinn og þjóðin heimta að hann víki. Davíð er ósvífnasti maður landsins, miðaldagreifinn.
Gjáin í Samfylkingunni

Gjá myndaðist milli grasrótar og forustu í Samfylkingunni meðan flokkurinn var í ríkisstjórn með Sjálfstæðisflokknum. Grasrótin var öflug í andófi gegn henni og vann frækinn sigur á flokksfundi í Þjóðleikhúskjallaranum. Forusta flokksins, einkum Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, Össur Skarphéðinsson og Lúðvík Bergvinsson, höfðu misst jarðsamband. Forustan var heltekin af Blair-isma, brezkri frjálshyggju, og aðdáun á útrásarvíkingum. Grasrótin lét enn til sín taka á svonefndu framtíðarþingi flokksins í Hressingarskálanum í gær. Samfylkingin er varanlega dottin af úreltri línu frjálshyggjunnar.
Davíð neitar að hætta

Davíð neitar að hætta

Davíð Oddsson seðlabankastjóri hefur sent Jóhönnu Sigurðardóttur svarbréf, þar sem hann neitar að hætta sem seðlabankastjóri. Bréfið er langt og hefur uppi varnir í máli Davíðs.
Einkaþyrla Landsbankans

Skilanefnd Landsbankans gerir hverja bommertuna á fætur annarri. Nú hefur hún falið Jóni Ásgeiri Jóhannessyni að reka áfram nokkur fyrirtæki Baugs í Bretlandi. Það var og er og verður vafasamt að gefa þeim tækifæri, sem eru sérfræðingar í að setja fyrirtæki á hausinn. Þar á ofan lætur skilanefndin Jón hafa 3,3 milljónir króna á mánuði og aðgang að einkaþyrlu. Skilanefndin virðist vera algerlega úti að aka. Hún veit að minnsta kosti ekkert um sinnaskiptin í samfélaginu. Hið bráðasta verður að taka völdin af þessari skilanefnd, sem lifir greinilega enn á gamla, rotna spillingartímanum.
Grófasti gaurinn

Ásmundur Stefánsson var skipaður formaður bankaráðs nýja Landsbankans. Eftir stjórnarskiptin bað nýi, ópólitíski viðskiptaráðherrann, hann um að auglýsa eftir bankastjóra. Ásmundi fannst önnur lausn vera sniðugri. Hann skipaði sjálfan sig sem bankastjóra. Síðan fór hann í mánaðar ferð til Indlands, burt frá kreppunni. Ásmundur er grófasti gaur gamals kerfis, sem nú er verið að afnema. Hann lítur á hlutverk sitt sem aðferð við að koma sér sem bezt fyrir við trogið. Öll nýju bankaráðin eru því miður í gamla stílnum, skipuð flokkspólitískum kommissörum. Þeirra grófastur er þó Ásmundur Stefánsson.
Veðrabrigðin í samfélaginu

Pólitíska breytingin í samfélaginu er, að Samfylkingin hrökk úr dauðadæmdum Blair-isma yfir í norræna kratísku. Á einum fundi í Þjóðleikhúskjallaranum. Ingibjörg Sólrún missti frjálshyggjutökin á flokknum, sem rambaði inn á sína gömlu stefnu. Þar með var ekki lengur meirihluti á þingi fyrir frjálshyggju. Þar eru þrír flokkar gegn Davíð tortímanda í Seðlabankanum. Bara Sjálfstæðið eitt er til varnar. Þetta eru þáttaskil í stjórnmálum landsins. Eins og víðast annars staðar í heiminum hefur pendúllinn skyndilega sveiflast frá frjálshyggju yfir til hefðbundins kratisma. Þetta skilur kolkrabbinn ekki.
Lítil velferð næstu árin

Samkvæmt fjárlögum nýs árs eiga 22% af heildartekjum ríkisins að renna til fjármagnskostnaðar. Fyrir utan kostnað við IceSave skuldir þjóðarinnar. Sem lenda á þjóðinni bara vegna vanhæfu stjórnarinnar. Það eru 350 milljarðar króna, jafngildi eins árs ríkistekna. IceSave kemur ekki fram á þessu ári, en næsta ár verður ofsaþungt. Þar á ofan eru nýir bankar látnir hjálpa gæludýrum á kostnað skattgreiðenda. Líklegt er, að fjármagnsgreiðslur vegna frjálshyggju fari í þriðjung ríkistekna á næsta ári og árin þar á eftir. Þau ár verður lítil velferð í landinu. Það verður sárast við hrunið.