arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Vantar rödd fátækra

Vel ráðið er hjá þremur minnihlutaflokkum á alþingi að mynda málefnabandalag. Þeir eru allir breytingaflokkar, öfugt við kyrrstöðuflokka meirihlutans. Píratar, Samfylkingin og Viðreisn eiga margt sameiginlegt, miklu frekar en þeir, sem skipa ríkisstjórnina. Stjórnarskráin, kvótakerfið, landbúnaðarkerfið og viðræður við Evrópu eru sameiginleg stórmál. Mér þætti gott, ef Inga Sæland frá Flokki fólksins fengi aðild að þessum klúbbi. Þar þarf að vera hrein rödd fátækra. Húsnæðislausir, láglaunafólk, öryrkjar og öldungar hafa sterka rödd í þeim flokki. Mundi bæta mynd þriggja flokka, sem myndaðir eru af miðstéttarfólki og skortir rödd almennings.
Skattalækkun vel stæðra

Fyrsta verk ríkisstjórnarinnar var að lækka neðra þrep tekjuskatts á þann hátt, að fólk með yfir 835 þúsund króna mánaðartekjur fær þrefalt hærri afslátt en fólk á lágmarkslaunum. Í samræmi við stefnu Sjálfstæðisflokksins að færa skattbyrði af vel stæðu fólki yfir á fátæklinga. Hækkun persónuafsláttar hefði hins vegar skilað öllum tekjuhópunum jafnri skattalækkun. Logi Einarsson formaður Samfylkingarinnar, vakti athygli á hinni ójöfnu dreifingu skattalækkunarinnar með myndrænum hætti í sjónvarpinu. Þetta fyrsta verk stjórnarinnar sýnir, að í stórum dráttum er þetta sama ríkisstjórn og hin fyrri. Þetta er stjórn Sjálfstæðisflokksins og hinna ríku.
Óhófleg sáttfýsi

Prinsípfesta er ekki elítismi eða verkleysa fremur en að opnun í alla enda hafi sáttfýsi og vinnusemi í för með sér. Prinsípfesta og sáttfýsi hafa hvort um sig neikvæðar hliðarverkanir. Nú stöndum við andspænis þeirri vissu, sem áður var bara grunur, að einn flokkur er hreinn bófaflokkur. Í Sjálfstæðisflokknum eru nánast allir fjárglæframenn landsins, þar á meðal formaðurinn. Flokkurinn er krabbamein í pólitíkinni, rétt eins mafían væri beinn aðili að stjórn Ítalíu. Svik og svindl, lögleysa og leyndarhyggja einkenna flokkinn. Vinstri grænum ber engin lýðræðisleg skylda til að leysa stjórnarkreppu í samstarfi við bófa-smáflokk með 25% fylgi.
Vinstri grænar virkjanir

Þjóðvarnarfólk í sveitum hefur ekkert á móti orkuverum í sveitum sínum, ef þau eru innan við 10 MW og þurfa ekki umhverfismat. Draumur fólks snýst um tímabundin verkefni fyrir vinnuvélar sínar. Atvinnuþróunarfélag Þingeyinga hefur áhuga á að reisa 50-60 slík orkuver í héraðinu. Hvar sem fólk er statt í sýslunum, hefur það þá orkuver í augsýn. Hlýtur að vera mikill unaður öllu þjóðvarnarfólki og öðrum kjósendum forseta alþingis. Ekki veitir af að hafa landverndarstjóra og Svandísi Svavarsdóttur sem ráðherra til að verjast áreitni þingeyskra þjóðvarnarsinna og hers Steingríms. Þar mun hrikta einna fyrst í stjórnarsamstarfinu. Innan Vinstri grænna sem oftar.
Evra betri en króna

Hér er rekinn farsalegur áróður gegn meginlandi Evrópu og einkum evru. Birtar eru fréttir um, að evran sé að hrapa, en aldrei um, að hún sé að rísa. Samt er evran mjög stabíl, öfugt við fallandi pund. Evran hefur hækkað úr 0,7 pundum í 0,9 pund frá árinu 2013 til dagsins í dag. Skammt er til þeirra tímamóta að evran fari upp fyrir verðgildi pundsins. Alls konar vandræði í Evrópu hafa ekki megnað að draga úr risi evrunnar. Ekki vandræðin í Grikklandi og ekki erfiðleikar ríkja við Miðjarðarhafið. Slík vandræði eru að lagast og framtíðin er björt hjá evrunni. Við ættum sem fyrst að taka upp evru og fjölnotkun alþjóðlegra mynta, kasta krónunni.
Þreyttur ertu orðinn

Þetta voru skilaboðin á símanum mínum í morgun: „Þreyttur ertu orðinn“. Ég fletti nokkrum punktum og sá, að þetta var rétt. Allan elegans vantar í texta minn. Þarf að taka mér frí eða að minnsta kosti lækka dampinn á vélinni. Pistlar mínir eru orðnir alls 23.687 frá 1973 til þessa dags. Kannski fækka pistlunum um einn á dag yfir háveturinn. Og minnka skrif um pólitík, hún verður smám saman þreytandi. Ég hef verið upptekinn af þeirri vissu, að Sjálfstæðisflokkurinn væri krabbameinið í þjóðfélaginu, sjálf rótin að spillingu og svínaríi. Margir fleiri skrifa í slíkum dúr, svo þetta er ekki leyndó lengur: Að VG leiddi bófana aftur inn í helgidóminn.
Mannval í ríkisstjórn

Mannvalið virðist vera þetta: Panamaprins (Bjarni Ben) er fjármála og þar með yfirmaður allra fagráðherra. Dómsmála (Sigríður) er sami ósiðlegi fasistinn og hún var áður. Félagsmála (Ásmundur Einar) er flokkaflakkarinn, er greiddi laun undir taxta og svindlaði á opinberum gjöldum. Sjávarútvegs (Kristján Þór) er fyrrverandi stjórnarformaður kvótagreifanna í Samherja. Utanríkis (Guðlaugur Þór) er sá, sem flutti Sjálfstæðis úr hópi íhaldsflokka í hóp fasista með Erdoğan í Tyrklandi. Gott var þó að losna við Jón Gunnarsson, sem vildi skattleggja umferð til Reykjavíkur. Guð og Allah, Búdda og Óðinn blessi Ísland og ríkisstjórnina. Og Pál sem grætur.
Orðaflaumur og bull

Stjórnarsáttmálinn er orðaflaumur utan um, að ekki verði snert á viðkvæmum málum og að fagur vilji sé til að gera eitthvað ótiltekið á öðrum sviðum. Ótal nefndir, „þverfaglegir hópar“, á máli sáttmálans eiga að sofa á ýmsum málum. Ástæða er þó til að ætla, að umhverfismálum verði betur sinnt. Og eitthvað ætti að nást út úr bönkunum í heilbrigðismál. „Stórsóknir“, „markviss skref“ og „sóknaráætlanir“ eru ótímasettar. Fyrst og fremst er sáttmálinn innantómur orðaflaumur almannatengsla, þar sem ekki er hægt að festa hendur á neinu. Textinn hæfir auðvitað ríkisstjórn, sem snýst ekki um mál, heldur um stóla og völd ráðherra, sem sumir eru lögbrjótar.
Harmsaga hersins

Bandaríkin hafa farið hörmulega út úr styrjöldum eftirstríðsáranna. Náði jöfnu í Kóreu, en síðan hefur sigið í ógæfuhliðina. Í Víetnam var Agent Orange málið. Svo komu Afganistan og síðan Írak. Í Persaflóastríðinu átti Patriot að vera málið. Svo flæktu Bandaríkin Atlantshafsbandalaginu í Balkanskagastríð. Allt kom fyrir ekki. Alltaf áttu töfravopn að leysa málið. Eldflaugar að hitta beint í klósett hjá vondu köllunum. Aldrei hittu flaugarnar neitt nema almenning úti um víðan völl. Bandaríski herinn hefur verið mesta manndrápsvélin á óbreyttum borgurum síðustu áratugi. Og aldrei haft nein áhrif. Nú eru það flygildin, sem eru áhrifalaus.
Svikin lengi í minni

Fréttir af stjórnarmynduninni staðfesta ótta um að nýja stjórnin vilji helzt engu breyta. Allt verði áfram eins og það hefur verið frá aldamótum. Þá sprakk í hæstu hæðir öfgafrjálshyggja og greifadekur bófaflokksins. Eini munurinn er, að Vinstri græn taka að sér að verja íhaldið og misskiptingu auðs. Skattar verða óbreyttir að mestu. Heilsan fær einhverja aura úr bönkunum. Öll stóru málin verða látin liggja milli hluta. Þetta er fullkomna íhaldsstjórnin, þar sem breytingasinnar verða í stjórnarandstöðu. Kjósendur völdu þessa útkomu með því að taka VG fram yfir aðra kosti. VG kom aftan að fólki í þessari stjórnarmyndun. Það verður lengi munað.
Reykvísk smekkleysa

Verktakar, kennitöluflakkarar og mansalsgaurar hafa borgarstjórn Reykjavíkur í vasanaum. Allar hömlur fyrri tíma eru horfnar. Einu viðmiðin eru hraði og gróði. Meðan borgarstjórn spöglerar um ódýrar íbúðir fyrir ungt fólk, er reistur lúxus á lúxus ofan. Byggingarflötur er úti í lóðarmörkum, bílgeymslur vantar og húsgerðin í glergámastíl. Horfin er tilfinning fyrir stíl og umhverfi. Vondur er kastalinn við Kalkofnsveg, verri er fyrirhugaður kastali við Lækjargötu og verstur er sá, sem fyrirhugaður er neðan við Gamla-Garð. Þar nær smekkleysa borgarstjórnar sínum botni. Eini gimsteinninn í þessu kvosar-helvíti er endurgert hús Rammagerðarinnar.
Tilgangsleysi fjárlaga

Dæmigert fyrir tilgangsleysi stefnumála er, að þau eru síðust rædd á maraþonfundum tilvonandi stjórnarstjóra. Að lokum var stjórnarandstöðunni boðið upp á að gamla fjárlagafrumvarpið Benedikts Jóhannessonar. Hinn kosturinn var, að lagt yrði fram nýtt fjárlagafrumvarp. Maraþonfólkinu var alveg sama, hvor leiðin yrði farin, þau voru búin að skála í freyðivíni og velja sér ráðherrastóla. Stjórnarandstaðan hafnaði auðvitað því afleita frumvarpi, sem hún hafði séð. Ný ríkisstjórn verður því ekki kynnt fyrr en á fimmtudaginn. Hún er mynduð á dularfyllri hátt en fyrri ríkisstjórnir. Mest leyndó ríkisstjórn sögunnar. Þverast um geð er henni gegnsæi.
Katrín og gömlu gengin

Fólk hélt, að kosningarnar snerust um þetta gamla, vinstri, hægri, miðja. En fólk vissi ekki, að gömlu flokkarnir höfðu laumast til að láta þær snúast um íhald eða breytingar. Sjálfstæðisflokkurinn vildi losna við nýju Viðreisn. Framsókn vildi losna við Miðflokk Sigmundar Davíðs. Vinstri græn vildu losna við Samfylkinguna. Allt tókst. Gömlu flokkarnir sigruðu, mynda stjórn og sjá um, að ekkert breytist. Allt verði eins og það hefur alltaf verið, siðspilling, siðblinda og siðþrot. Ofan á sukkið sezt drottningin Katrín með 50% persónufylgi. Fólk veit ekkert um, hvert er innihald samsærisins. Treystir Katrínu til að sjá um, að svindl verði í hófi.
Þrýst niður kokið

Þetta er farið að taka töluvert lengri tíma en rósrauðar yfirlýsingar Katrínar hafa gefið í skyn. Enn í dag er einhver hængur á ríkisstjórninni. Frá sjónarmiði fjórflokksins er skynsamlega staðið að verki, þess vandlega gætt, að ekkert leki út um viðræðuefnin. En allir eru kátir og farnir að þamba freyðivín, svo þetta hlýtur að fara að nálgast. Katrín myndar þessa stjórn fyrir íhaldið, hvað sem hver segir. Það er varið með því, að hún hafi ekki fyrirfram hafnað neinum brúðguma. En hver vissi, að það yrði sá ljótasti og versti. Ekki kemur á óvart, að erfiðasti hjallinn er að þrýsta samkomulaginu niður kokið á helzta vitfólki Vinstri grænna.
Gagnslaus seinkun klukku

Fólki mun ekki líða betur, þótt tölur séu færðar til á hring klukkunnar. Vandinn stafar ekki af tölustöfum, hann stafar af árstíðabundnu myrkri. Fólk fer að tala um að færa klukkuna í nóvember, þegar það vaknar í myrkri. Einkum er þetta erfitt á norðlægum slóðum, þar sem mikill munur er á sólargangi eftir árstíðum. Þegar vorar, hættir fólk að tala um að færa klukkuna. Forfeður okkur unnu úti dag og nótt á sumrin og sváfu mestan tímann á veturna. Núna vinnur fólk sem næst átta stunda vinnudegi vetur jafnt sem sumar. Af því stafa óþægindin, en ekki af því, að þú þurfi að vakna klukkan sjö en ekki átta. Seinkun klukkunnar er gagnslaus lausn.
Fjölmiðlar blekktu kjósendur

Spurningalistar fjölmiðla fyrir kosningar brengluðu pólitískt útsýni fólks. Var látið meta samhljóm í stefnuskrám flokka og sínum skoðunum. Alveg tilgangslaus samanburður. Stefnuskrár flokka eru einskis virði. Það getur fólk raunar séð með samanburði stefnuskráa fyrri kosninga við efndir loforða eftir þær. Stefnuskrá Sjálfstæðisflokksins er til dæmis jafnan í andstöðu við gerðir flokksins. Allir bjóða „alls konar fyrir aumingja“, en flestir gera fátt í því. Þótt spurninga-listar fjölmiðla hafi skemmtigildi, eru þeir villandi í samanburði við vilja og skoðanir kjósenda. Næst þarf að vanda þá betur, miða við efndir, ekki við loforð.
Barnalegur Bretlandsvinur

Guðlaugur utanríkis er barnalegur Bretlandsvinur. Væri gott í meira hófi, Bretar eru ekki nein sérstök fyrirmynd. Hafa ítrekað sýnt okkur margfalt meira ofbeldi en aðrar þjóðir. Í Evrópusambandinu er Bretland á jaðrinum, reynir mest að spilla fyrir. Í staðinn hafa meginlandsríkin tekið völdin, einkum Þýzkaland. Það byggist á hinum ofsaflotta fíniðnaði í Þýzkalandi og sparsemi þarlendra í meðferð fjár. Í Bretlandi er iðnaður að mestu hruninn og allt byggist á bönkum og braski. En nú eru bankarnir að flytja til Frankfurt, þar sem er aflvél Evrópu. Bretar fóru verst með sig á tíma Thatcher og Blair. Meðan Þjóðverjar héldu sig við norræna velferð.
Katrín blekkti kjósendur

Eftir á að hyggja voru kosningarnar vonbrigði. Datt að vísu ekki í hug að kjósa Vinstri græn. Það gerðu þó margir, sem ég þekki. Almennt hafa þeir síðan ekki verið mönnum sinnandi. Mest snýst hugsunin um Katrínu, sem margir höfðu tekið trú á. Þeim er óbærileg hugsunin um að hafa verið höfð að fífli. Því fleiri dagar sem líða, þeim mun grimmar sígur inn ósigurinn. Katrín blekkti kjósendur sína, á því er enginn vafi. Fyrstu tilraun hennar um stjórn með Samfylkingunni, Framsókn og Pírötum var ekki ætlað að takast. Auðveldlega hefði komið í ljós, að hægt væri að bæta Viðreisn og Flokki fólksins við. Mun léttara en núverandi stjórnarmyndun.
Útrýming mannkyns

Stephen Hawking, eðlisfræðiprófessor við Cambridge, telur, að mannkynið geti liðið undir lok vegna tæknilegra framfara. Fljótt fari gervigreind að keppa við greind mannkyns. Endi með því að fara framúr henni. Byrji að geta endurbætt sig sjálf án hjálpar mannkyns. Það verði nýtt lífsform, sem ryðji mannkyni til hliðar. Ef þetta gerist ekki, muni mannkynið spilla og eyða lífsafkomu sinni. Við séum sjálf ófær um að gæta Móður Jarðar. Ekki kemur fram hjá Hawking, að sigur gervigreindar geti bjargað Jörðinni með skynsamlegri ákvörðunum. Þar á meðal með því að útrýma fólki, áður en það gerir jörðina óbyggilega. Hvernig væri að láta sig hlakka til þess?
Hjálp Danmörk hjálp

Eftir aldagamla hjálpsemi Dana urðu Íslendingar fullvalda 1918. Fyrsti ráðherrann var Hannes Hafstein. Hann lagði grundvöll að klíkuveldinu, þar sem sýslumannssynir urðu Stéttin og sjómenn og landverkafólk varð Undirstéttin. Stríðin í útlandinu björguðu fjárhag hinnar fullvalda þjóðar fyrstu áratugina. Stóra hrunið varð ekki fyrr en 2008, þegar vitgrannir pólitíkusar og seðlabankastjóri leyfðu bönkunum að fara á hvolf. Varnir amatöra reyndust vera fát, fálm og fúsk. Flestir treystu á reigðan Davíð, sem reyndist mesta fíflið. Nú er að ljúka árinu 2008 og pólitíkin komin í súrrealískt hjónaband við bófaflokka kvóta og áls. Hjálp, Danmörk, hjálp.
Skrímsli og blóðsugur

Skelfileg er þessi ríkisstjórn, sem er verið að mynda. Stærsti flokkur hennar er bófaflokkurinn. Ráðherraefni fjármála er prinsinn af Panama. Aðalráðherra þriðja stjórnarflokksins er sá, sem eyðilagði Fiskistofu. Útkomuna sáuð þið í Kastljósi í vikunni. Engin siðferðileg viðmið koma til álita á þessum bæjum. Guðfaðirinn eða Toto Riina hennar er kvótagreifinn samanlagður, sem stelur hundrað milljörðum árlega á hækkun í hafi. Talsmaður stjórnarmyndunar er Björn Valur, varaformaður Vinstri grænna. Hann ræðir þetta eins og um heiðarlegt fólk sé að ræða. Ég sé hins vegar fátt nema skrímsli og blóðsugur kvótans. En þjóðin vill bara sjá Katrínu.
Erindisleysa Geirs

Geir H. Haarde fór erindisleysu til Strasbourg. Evrópski dómstóllinn úrskurðaði, að málsmeðferð hafi verið lögum samkvæmt. Geir var engum órétti beittur. Augljóst er af meintu símtali hans og Davíðs Oddssonar, að þeir voru báðir úti að aka eins og hverjir aðrir leikmenn síðasta kortérið fyrir hrun. Litlir karlar voru að gera út um mál, sem var þeim mörgum stærðarflokkum ofauki. Davíð var sekari aðilinn, því hann átti að passa gjaldeyri Seðlabankans. Í staðinn fleygðu þeir restinni af gjaldeyrinum í Kaupþing, sem báðir voru sammála um, að ekki gæti endurgreitt. Hrikalegt dæmi um, hvernig fát, fúsk og vanhæfni hafa einkennt stjórnvöld allan fullveldistímann.
Ótímabært sáðlát

Stundum sé ég þá skoðun, að áreiti gegn konum stafi af glannalegum klæðnaði þeirra sjálfra og annarri framgöngu. Nú er slík umræða hafin hér á landi. Virðist snúast um, hvers konar ljósmyndir séu of freistandi áhorf fyrir miðaldra karlmenn. Það liggur við, að hægt sé út frá því að staðlasetja hæfileg hálsmál og pilsasíddir. Var raunar mælt í siðavöndum skólum í Bretlandi snemma á síðustu öld. Erfitt er að sjá, hvernig ákveðnar síddir geti raskað sálarheill íslenzkra siðapostula svo mjög, að þeir komi með kvartanir sínar á opinberan vettvang. Þarf ekki að veita körlum áfallahjálp, ef þeir fá sáðlát við að fletta auglýsingum stjórnmálaflokka?
Landráð fjölda manns

Kvikmynd og lýsing skipverja á frystitogaranum Kleifabergi staðfestir almennt orð á, að brottkast sé rekið skipulega á kvótaskipum. Afneitanir bófaflokks kvótans, Hafró og almannatengla bófanna á fjölmiðlum duga ekki lengur. Kvótakerfið og vandi þess er öllum ljós. Hann er skelfilegur og má kalla landráð af hálfu þessara aðila og pólitíkusa og flokka, sem hafa stutt hann. Kvótagreifar láta sjálfir vigta aflann. Annað eftirlit af hálfu Hafró er í henglum. Tölur og gröf hennar eru meira eða minna ímyndanir af ásettu ráði, landráð. Hefur skaðað auðlindina verulega og sumpart varanlega. Fjöldi manns er flæktur í þessi umsvifamiklu landráð.
VG bjargar bófunum

Vinstri græn hafa ákveðið, að Sjálfstæðisflokkurinn sé stjórntækur. Að bófaflokkur megi vera valdamesti flokkur landsins með sterk tök á stjórnsýslu og dómstólum. Að þagga megi niður í óþægilegum fjölmiðlum, sem vilja fjalla um viðskiptavafninga og spillingu formanns bófaflokksins. Að einn af mestu fjárglæframönnum landsins verði ráðherra fjármála. Að hann megi stinga skýrslum undir stól að eigin geðþótta. Að hann komist hjá sköttum með að geyma fé í skattaskjólum. Hann og dómsmálaráðherra hans reyni að þagga niður í fórnardýrum kynferðisbrota. Vinstri græn hafa ákveðið að bjarga ferli Bjarna Benediktssonar og styrkja ofurstöðu Sjálfstæðisflokksins.
Andúðin mun magnast

Í allri Vestur-Evrópu mun andúð á múslimum aukast verulega á næstu árum. Nálega öll lönd hafa trassað aðlögun hælisleitenda. Hafa komið þeim fyrir í Breiðholtum heimsins. Heimilisfeður og synir eiga erfitt með fá vinnu og halda henni. Þetta á að vera hægt að gera mun betur. Íslam er að vísu afleit trú, með miklu gildismati frá karlrembu og feðraveldi miðalda. Synir leiðast sumir út í ofbeldi og aðra glæpi, varða fallbyssufóður róttækra hatursmanna vestræns gildismats. Margfalt dýrara er að siða múslima vestrænt en aðra og lítill skilningur á þeirri nauðsyn. Því mun spennan vaxa og leiðast út í meiri átök, skilningsleysi og brottvísanir.
Veruleikinn er kaldur

Margt geta píratar lært af þessum kosningum. Til dæmis, að mikill meirihluti kjósenda vill litlar eða engar breytingar. Þjóðin er íhald. Hrædd við breytingar, svo ekki sé talað um byltingar. Í stjórnarsamstarfi kemst þú lengra með litlar breytingar en miklar. Í stjórnarstefnu er miklum breytingum yfirleitt frestað. Töluvert af stefnu pírata eru miklar breytingar, sem fela í sér langtíma-markmið. Ekki er hægt að gera ráð fyrir, að þingmenn pírata geti efnt öll loforð. Úti í mýri eru yfirlýsingar um persónulegt mat á einstökum þingmálum. Við núverandi aðstæður stendur allur þingflokkurinn saman, þótt gaman gæti verið að spöglera.
Teflonið virkar enn

Lengi hafa pólitíkusar lekið eins og sigti. Því merkilegra er, hvernig Katrínu Jakobsdóttur tekst að láta heilan hóp kjaftagleiðra þegja um gang mála. Stundum segir hún að stjórnarmyndunin gangi vel. Jafnvel þótt hún liggi að mestu niðri um heila helgi. Fólk talar þó saman, er sagt. Ekki er enn upplýst um málefnasamning. Enda spilar hann kannski enga rullu. Þó er farið að tala um stóla, sem er kjarni málsins. Katrín verður forsætis og Bjarni kannski fjármála. Lengra nær það ekki, En fólk spjallar um, að það sé löngu ákveðið ferli. Hafi líklega byrjað í fyrra. Katrín segir ekki satt orð og kemst upp með það. Teflonið hennar virkar enn.
Þetta er feigðarflan

Tilraun Katrínar Jakobsdóttur til ríkisstjórnar með bófaflokknum og Framsókn er feigðarflan. Fylgið hrynur af flokki hennar. Komizt hefur upp um Vinstri græn sem íhald, arftaka Þjóðvarnarflokks og Möðruvellinga, hvorki vinstri né græn. Síðan herinn flúði, hefur VG lítinn tilgang. Er að minnsta kosti ekki sósíal. Hvernig sem þessar viðræður fara, verður flokkurinn tapari. Annað hvort varahjól bófa eða meðal jafningja í stjórn smáflokka. Hið mikla traust Katrínar er gufað upp, er fólk sá, að fyrsta tilraun hennar var öll í plati. Teflon er ekki án enda. Trúin bliknar, þegar ekkert gengur, samt daglega allt sagt vera í góðum gír og gangi.
Vinstri græn hrynja

Könnun sýnir 40% fylgishrun Vinstri grænna á tíma stjórnarmyndunarviðræðna. Bara 60% flokksins halda tryggð við hann. Og helmingur þeirra, sem eftir sitja, vilja sízt af öllu fá Sjálfstæðisflokkinn í stjórn. Unga fólkið á höfuðborgarsvæðinu yfirgefur Vinstri græn. Eftir situr flokkseigendafélagið með kvótagreifana og vinnslustöðvar búvöru á bakinu. Samfylkingin fiskar upp obbann af flóttafólkinu og Píratar restina. Svo virðist sem ekki muni allir þingmenn flokksins fylgja honum inn í kastala íhaldsins. Flokkseigendur eru að missa tök. Plottið stóra er að riðlast. Ungir sjá gegnum breitt bros Katrínar og sjá flokkseigendur að baki.
Símtalið fræga birt

Endurbirt hefur verið símtal Davíðs Oddssonar og Geirs H. Haarde klukkan 11.57 mánudaginn 6. október 2008. Símtalið var leyndó í 9 ár, en er nú birt í framhaldi af kröfu útgáfufélags Kjarnans. Skrítið, að Davíð segir í kynningu símtalsins, að fjárlaganefnd hafi aldrei spurt sig um innihaldið. Reynir að flytja leyndóið yfir á herðar nefndarinnar, þótt sjálfur hafi hann alltaf þvælzt fyrir birtingu þess. Í símtalinu segist hann geta skafið síðustu 50 milljarða evra Seðlabankans til að hindra gjaldþrot Kaupþings, en þá mundu Landsbankinn og Glitnir hrynja sama dag. Kaupþing fékk aurinn, en bankakerfið hrundi. Þarna díla herrar, sem bera ekkert skynbragð á verkefni sín.
Harmurinn er verstur

Fésbókarskrif vinstri grænna einkennast ekki af reiði, heldur harmi. Sem er mun alvarlegra mál. Flokkurinn er hvorki vinstri né grænn. Hann er þjóðvarnarflokkur, flokkur Möðruvellinga, flokkur fyrrverandi framsóknarfólks. Myndar þrenningu íhaldsflokka með Framsókn og Sjálfstæðis. Um leið taka vinstri græn inn á sig allan pólitíska bófaflokkinn. Fyrirhugað stjórnarsamkomulag er bara pappír, sem Sjálfstæðisflokkurinn mun hunza. Hefur alltaf hagað sér eins og honum þóknast. Og verður ekki siðvæddur með breiðu brosi. Ferðalag Katrínar mun hafa varanlegt krabbamein í farteskinu. Flokkseigendur spáðu ekki í harminn, sem lamar flokkinn.
Katrín orðin fullorðins

Katrín Jakobsdóttir var fyrst í viðræðum um ríkisstjórn á svokölluðum vinstri kanti. Þær viðræður voru allt í plati, eins og síðar kom í ljós. Á þeim vinstri dögum fóru flokkeigendur Vinstri grænna hörðum orðum um Sjálfstæðisflokkinn sem óstjórntækan flokk. Á sama tíma vissu þeir, að vinstra kjaftæðið var bara plat, ætlunin var að fara í stjórn með bófunum. Þeir skiptu svo um skoðun á einni nóttu, fóru að tala um ágæti þess „að styrkja innviðina“ og „leggja í þá vegferð“ „að tryggja stöðugleikann“ „á breiddina“. Slíkt innihaldsleysi þjáir þá, sem verja U-beygjuna. Katrín er orðin „fullorðins“ í valdabaráttu tómarúmsins.
Gegnherílandi kemur heim

Vinstri græn og forverar þeirra viku frá sósíalisma á dögum Einars Olgeirssonar. Færðu sig yfir í gegnherílandi þjóðrembu Ragnars Arnalds. Topparnir vildu verða fullorðins. Glöddust ákaft, er þeir fengu að koma andaktugir í hádegis-smørrebrød hjá Styrmi á Mogga. Sem löngu síðar sagði: „Það eru engin prinsipp, það eru engar hugsjónir, það er ekki neitt. Það er bara tækifærismennska, valdabarátta.“ Þeir sömu héldu veizlu, þegar Svavar varð sendiherra, orðinn fullorðins. Nú eru þeir orðnir flokkseigendur og herinn farinn. Telja flokkinn orðinn fullorðins í faðmi bófa. Nú eru Steingrímur, Hjörleifur og Svavar kátir. Síður kjósendur flokksins.
Vellíðan í kvölunum

Þetta verður afleit stjórn, hreint íhald. Deilum um skatta verður slegið á frest með því að hafa þá óbreytta, lágtekjufólki í óhag. Viðurkennt er, að bófar geti verið ráðherrar, Stjórnarskráin verður látin eiga sig, en teygt og togað í liði, sem sátt er um. Kvótarentan verður óbreytt, þjóðinni í óhag, einn þriðji hluti af rentunni í Grænlandi. Verst er, að stjórnarsáttmálinn gildir bara fyrir hækjur, en ekki fyrir stórflokkinn. Ráðherrar hans munu hafa samráð við fjármálaráðherra um að hunza eða fresta framkvæmd liða, sem eru auðgreifum ekki að skapi. Þetta er einmitt stjórnin, sem kjósendur pöntuðu. Líður bezt, þar sem þeir eru kvaldastir.
Tugmilljarða tafatjón

Auðjöfrar með fé í skattaskjólum eru vampírur, segir Pierre Moscovici, hagstjóri Evrópusambandsins. Vill, að Evrópa taki saman höndum að skrúfa fyrir skattsvikin. Verði gert með sérstökum lögum, svartsetningu skattaskjóla, efnahagsþvingunum og með auknu gegnsæi. En hætt hefur verið við lögsókn í sextíu málum gegn grunuðum skattsvikurum á Íslandi, Vegna tafa hjá dómstólum. Voru þar í húfi 30 milljarðar króna, vænn slatti í velferðina. Tjónið nemur milljarðatugum. Þetta er eins og annað í bananaríkinu, málsmeðferðir brenna inni á tíma. Skattrannsóknastjóri vill endurupptöku, en engin hreyfing er hjá kerfinu, gegnsýrðu af Sjálfstæðisflokknum.