arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Meiðyrði á vefnum

Háskólakennari í Bretlandi hefur verið dæmdur fyrir meiðyrði, sem féllu í umræðu á veraldarvefnum. Hin hægri sinnaða Tracy Williams taldi sig vera örugga undir dulnefni, þegar hún kallaði Michael Keith-Smith nazista og fífl með skít í höfðinu, konu hans hóru og svo framvegis. Þetta var kært, hulunni var svipt af ofstækiskonunni og hún réttilega dæmd. Þessi dómur mun hafa fordæmisgildi. Menn munu byrja að kæra gróft orðbragð felufólks á veraldarvefnum, fá það dregið fram í dagsbirtuna undir fullu nafni og dæmt til refsingar fyrir sóðaskapinn.
Vatnsokur minnkar

Hagfræðingarnir, sem hafa stýrt ógæfu heimsins síðustu áratugi, kallaðir Chicago-skólinn eða Washington-tónninn, hafa lengi haft á heilanum, að gott sé að einkareka vatn. Róttækur Alþjóðabankinn hefur krafizt einkavæðingar vatns eins og annarra þátta hnattvæðingar. Það hefur leitt til vatnsleysis fátæklinga, barnadauða og annarra hörmunga. Nú eru ríki þriðja heimsins, einkum í Suður-Afríku að hafna kröfu Alþjóðabankans á þessu sviði eins og öðrum og ná vatni sínu til baka úr höndum auðhringa, sem hafa lengi verið gæludýr þróunaraðstoðar Vesturlanda.
Borgar ekki Júlíusi

Bandaríkin borga ekki fyrir heitt vatn, sem þau nota ekki. Samkvæmt nýrri stjórnsýslu í Bandaríkjunum lýsa þau bara yfir, að samningur um það sé ekki lengur í framkvæmd (inoperable). Forstjóri Hitaveitu Suðurnesja telur, að varnarliðið verði að borga fyrir heitt vatn í nokkur ár, þótt það fari af landi brott og þurfi ekki að nota það. Hann skilur ekki, að Bush hefur ákveðið, að Bandaríkin séu hafin yfir lög og rétt, þar á meðal samninga við önnur ríki, samanber herinn, og um fjölþjóðastofnanir. Á hverjum degi talar Bush við guð, sem segir honum, að hann eigi ekki að borga Júlíusi.
Forgangsröð Jóns

Forgangsröð að þjónustu kerfisins verður því raunverulegri sem þjónusta þess minnkar og biðlistar lengjast. Það er ekki nóg fyrir Alþingi að lýsa yfir, að forgangsröð ríkra komi ekki til greina. Nú hefur Tryggingastofnun lýst yfir, að vegna mannfæðar taki hana átta mánuði að svara bréfum. Hið pólitíska vald Jóns Kristjánssonar ráðherra hefur neitað stofnuninni um mannafla til að svara bréfum. Þeir, sem eiga fé, geta fengið ýmsa þjónustu í útlöndum eða á einkareknum stofum úti í bæ. Stéttaskipting í aðgangi að þjónustu hins opinbera er þegar orðin að veruleika.
Lítil og léleg króna

Krónan hefur lækkað að undanförnu, af því að hún er lítill gjaldmiðill, sem auðvelt er að tala niður. Hún er dæmigert verkefni fyrir gengisbraskara. Það er þungbært að þurfa að hafa krónu, þegar miklu öruggara væri að nota evru, sem er stór og sterkur gjaldmiðill. Evran mundi líka lækka vexti hér á landi um 2-4 prósentustig. Við stöndum hins vegar gagnvart þeim vanda, að vextir munu hækka hér á landi vegna árása á krónuna og sölu pappíra, sem eru reiknaðir í krónum. Umræða í útlöndum um veikt hagkerfi hér á landi er fyllilega eðlileg. Ríkið ræður ekki við vandann.
Nú eru það kennitölur

Engar stofnanir ríkisins hafa það verkefni að gæta sérstakra réttinda fólks í stjórnarskránni. Engin stofnun passar til dæmis upplýsingafrelsi, sem er af skornum skammti. Hér á landi eru margfalt fleiri tegundir gagna lokaðar fyrir almenningi en til dæmis í Bandaríkjunum, þar sem blaðamenn sitja á opinberum stofnunum og fletta gögnum. Hins vegar er hér til stofnun til að vernda rétt, sem ekki er fjallað um í stjórnarskránni, rétt auðmanna til að fá að vera í friði fyrir hnýsni. Nú er Persónuvernd farin að amast við, að bankar fái að sjá kennitölur þeirra.
Erfiðir erfðaprinsar

Halinn er langur eftir síðari erfðaprins Framsóknarflokksins eins og hinn fyrri. Umboðsmaður Alþingis hefur sagt, að Árni Magnússon, sem til skamms tíma var félagsmálaráðherra, hafi ekki farið að réttri stjórnsýslu við ráðningu ráðuneytisstjóra. Áður voru kunn vandræði hans út af brottrekstri jafnréttisstýru. Ráðherrann hefur nú hætt í pólitík og flúið út í bisness eins og forveri hans, Finnur Ingólfsson, sem áður var erfðaprins flokksins. Halldór Ásgrímsson virðist vera óheppinn í vali erfðaprinsa, þeir verða ekki langlífir í ráðherrastarfi.
Þyrla upp þoku

Nýjasta fréttin af þrælahaldi stórmarkaða er lesendabréf unglings, sem segist ekki hafa fengið að fara á klósettið í fimm daga vegna vinnuhörku hjá Krónunni. Dásamlegt er svar, undirritað af tólf verzlunarstjórum hennar, þar sem þeir bulla um göfug markmið sín og fyrirtækisins, en forðast að taka afstöðu til málsins, sem er til umræðu. Málið fjallar um, hvað þeir gerðu, ekki hvað þeir séu góðviljaðir. Yfirlýsing Krónunnar í klósettmálinu er greinilega framleidd af spunakerlingum, sem reyna að þyrla upp þoku í vondu þrælamáli.
Grikkir með gjafir

Fagurt er af Frökkum að vilja selja okkur hergögn og leiða okkur fyrstu skrefin á braut herveldis. Franska utanríkisráðuneytið brunar á eftir mistökum Bandaríkjanna eins og fátækur lögfræðingur eftir sjúkrabíl. Það er göfugt hlutverk, sem enginn annar sinnir eins vel. Hins vegar gildir sama um franska ráðuneytið og bandaríska lögfræðinginn, að báðir aðilar eru einkum að hugsa um eigin hag. Enginn er færari á því sviði en einmitt gamla og góða Frakkland, hinn nýi ástmögur Geirs H. Haarde. Um það gildir gamla spakmælið: Varaðu þig á Grikkjum með gjafir.
Fjárans spúsan

Gaman er að fylgjast með reiði fylgismanna vestrænnar samvinnu út af svikum Bandaríkjanna við göfugan málstað hersetunnar. Mest er gaman að fylgjast með ofsareiði Geirs H. Haarde, sem taldi sig vera að ræða í góðsemi við Condoleezza Rice um framvindu málsins, þegar George W. Bush lét hringja hjónabandið af í einu símtali. Hins vegar segir gömul reynsla, að hættulegt getur verið að refsa leiðinlegri spúsu með því að sturta sér á Goldfinger og fara að hvísla við frönskumælandi súluskvísu. Verst af öllu er þó að láta Morgunblaðið tala við sig um hana.
Franskur menúett

Afrek utanríkisráðherranna Davíðs Oddssonar og Geirs H. Haarde í samskiptum þeirra við Bandaríkin út af andláti hersetunnar minna okkur á, að nú verða skemmtilegir tímar í utanríkisþjónustunni. Alls konar ljúfmenni í stétt erlendra utanríkisráðherra munu vilja styðja framboð Halldórs Ásgrímssonar til Öryggisráðsins gegn því að við styðjum hugsjónamál þeirra, svo sem morð og önnur viðskipti. Geir H. Haarde verður fullsaddur af heimsveldi Íslands, áður en hann kemur Halldóri í Ráðið. Það er seintekinn gróði að dansa franskan menúett við diplómata heimsins.
Talíbanar í Pakistan

Talíbönum gengur vel í Pakistan, einkum í Warziristan í norðurhluta landsins, þar sem Osama bin Laden fer huldu höfði. Pakistan er þó einræðis- og herstjórnarríki, sem er í bandalagi við Bandaríkin gegn alKaída. Eigi að síður hafa lög Talíbana tekið gili víðs vegar um Warziristan. Þar selja kaupmenn ekki tónlist eða kvikmyndir og rakarar svipta menn ekki skeggi. Þar er búið að sprengja upp ríkisútvarpið og koma upp trúardómstólum, sem dæma alla til hengingar. 70.000 manna herlið ríkisins hefur verið í tvö ár í þessum héruðum, en orðið að láta undan síga.
Talíbanar í Afganistan

Talíbönum gengur vel í Afganistan, einkum í suðurhlutanum, þar sem eru borgirnar Kandahar og Helmand. Þeir keppa um völd í landinu við herstjóra, sem lifa á ræktun fíkniefna og sölu þeirra til Evrópu. Karzai forseti hangir við völd í hlutum höfuðborgarinnar, Kabúl, verndaður af vestrænu herliði. Ástandið í landinu hefur versnað við langvinnt hernám. Aldagömul reynsla er fyrir því, að vestrænum ríkjum með heimsveldisveiki hefur ekki tekizt að halda völdum í Afganistan. Bretar reyndu, næst Rússar, þá Bandaríkjamenn, sem nú troða vandanum upp á Nató sálugan.
Hvarvetna á flótta

Saga síðustu áratuga sýnir, að bandaríski herinn ræður ekkert við þjóðir eða þjóðabrot, sem hafa bein í nefinu. Frægast var, þegar hann hrökklaðist frá Víetnam 1972, en einnig var hann rekinn á flótta frá Líbanon 1983 og frá Sómalíu 1995. Honum gengur illa í Írak og verður senn að fara þaðan án þess að hafa náð árangri. Þótt bandaríski herinn eigi mikið af nýtízkulegum vopnum, er hann gagnslítill til hernáms, enda hagar hann sér þannig, að allir rísa gegn honum. Það eflir öryggi Íslendinga að losna í haust við þennan agalausa her stríðsglæpamanna.
Nöfn eru leyndó

Allur þorri dóma á síðu Dómstólaráðs er falsaður. Strikuð hafa verið út nöfn dómþola, þar á meðal í nánast öllum ofbeldismálum. Þetta er spor í átt frá gegnsæi, höfuðmarkmiði lýðræðis. Opinberir aðilar feta sig frá lýðræði, eins og það hefur verið skilgreint í stjórnarskrám vestrænna ríkja í rúmar tvær aldir. Í staðinn feta þau sig inn í persónuvernd, þar sem sannleikur er leyndó og dómstólar eru herdómstólar. Í stað upplýsingafrelsis, sem barist var fyrir í byltingum og stjórnarskrám Bandaríkjanna 1787 og Frakklands 1791, er búið til nýtt frelsi dólga til að fá að vera í friði.
Fríhöfn á Vellinum

Bezta hugmyndin um starfsemi á Keflavíkurvelli eftir brottför hersins er að reyna að setja þar upp fríhöfn án tolla og skatta. Slíkar fríhafnir eru til umhverfis alþjóðlega flugvelli sums staðar í heiminum. Á Keflavíkurvelli er mikið húsnæði fyrir léttan iðnað og þúsundir íbúða fyrir starfsfólk. Ríkið getur haft tekjur af þeim, sem taka íbúðirnar á leigu og notað leiguna til að greiða niður kostnað við flugrekstur. Brottför hersins getur raunar verið gullnáma fyrir búsetu á Suðurnesjum, ef stjórnvöld halda rétt á málum. Sem þau gera sennilega ekki.
Leynd um Natófund

Forseti Bandaríkjanna og framkvæmdastjóri Atlantshafsbandalagsins héldu fund í Washington í gær. Halldór Ásgrímsson telur, að þar hafi Bush sagt Scheffer að til stæði að nútímavæða varnir Íslands. Það er auðvitað leyndó, hvernig Bush ætlar að nútímavæða, enda telur hann væntanlega, að það komi Íslandi ekki við, ekki frekar en brottför hersins kom Íslandi við. Úti í heimi eru valdamenn í hermálum að ráðskast einhliða með varnir Íslands án þess að neinn íslenzkur ráðherra komi þar nærri. Því litla, sem ráðherrar vita, halda þeir leyndu fyrir þjóðinni eins lengi og þeir geta.
Sagðir vera bjánar

Gagnrýni bandarískra fjölmiðla á George W. Bush og ráðgjafa hans verður illskeyttari með hverjum mánuði. Í International Herald Tribune í morgun eru tvær greinar, sem segja þá vera óhæfa til starfa. Þeir hafi ekki bara rangar skoðanir, heldur séu þeir beinlínis heimskir bjánar. William Pfaff rekur nokkur dæmi úr nýju plaggi hennar um stöðu öryggismála um að stefna hennar og sjónarmið séu bjánaleg. Paul D.Eton skrifar sérstaklega um Donald Rumsfeld og segir hann gersamlega óhæfan vegna almenns fábjánaskapar, sem hafi valdið bandaríska hernum miklum skaða.
Örmerki í gamlingja

Örmerki hafa verði sett í aldrað fólk sums staðar í Bandaríkjunum, segir í Observer. Á merkinu er rakin sjúkrasaga þess. Þegar ekið er með aldrað fólk í sjúkrabíl á sjúkrahús má skanna örmerkið, fá þar sjúkrasögu þess og fara með það beint í viðeigandi aðgerð í stað þess að láta það liggja átta tíma aðgerðarlaust á spítalanum með verið er að finna sjúkrasöguna. Örmerkin eru ódýr, kosta nokkur þúsund krónur, og hver skanni kostar innan við 50 þúsund krónur. Þessi örmerki eru ekki sögð valda óþægindum. 80 spítalar hafa þegar tekið þau upp fyrir vestan. Hvenær koma þau hér?
Sjö staðföst ríki

Gaman er að lesa nýjan lista yfir stuðningsríki Bandaríkjanna. Í kosningu um nýtt mannréttindráð Sameinuðu þjóðanna greiddu 170 ríki atkvæði gegn tillögu Bandaríkjanna, þar á meðal Ísland. Bandaríkin voru aðeins studd af Ísrael, Marshall-eyjum og Palau, en Hvíta-Rússland, Íran og Venezúela sátu hjá. Þessi sjö ríkja hópur viljugra og staðfastra er óneitanlega tættari en hann var, þegar ráðizt var á Írak. Bush er kominn í björgunarbátinn með Ísrael auðvitað, einræðisherranum Lúkasjenkó og trúarofstækismanninum Amedinedjad, svo og tveimur eyjum, sem ekki sjást á kortinu.
Ég vissi það

Halldór Ásgrímsson segist hafa grunað um nokkurt skeið, að herinn mundi fara. Honum er sama, þótt næsta spurning sé, “af hverju léstu fólk þá ekki vita”. Hann segist hafa talað utan um það á miðstjórnarfundi Framsóknar. Þar var enginn nógu vel vakandi til að hlusta. Halldór þjáist mest af áhyggjum af að vera sakaður um að vita ekki, hvað gerist kringum hann. Þess vegna bregst hann við eins og gamall samstarfsmaður minn gerði alltaf. Til dæmis þegar ég sagði: “Það er ljós á bílnum þínum úti á plani.” Þá sagði hann “Ég vissi það.”
Ýktu tölurnar

Flett er ofan af sölubæklingum Landsvirkjunar í bókinni Draumalandið eftir Andra Snæ Magnússonar, sem kemur út á morgun. Samkvæmt bæklingunum er virkjanlegt vatnsafl 30 teravattstundir, sem þýðir, að virkja þarf nánast hverja sprænu á Íslandi nema Gullfoss í Hvítá. Þar með þarf að virkja frægar laxveiðiár á borð við Grímsá, Selá og Stóru-Laxá. Alla þessa orku auglýsir Landsvirkjun erlendis í bæklingum sem vannýtta orku á vægu verði. Lengi hef ég talið, að forustumenn Landsvirkjunar séu landráðamenn, sem falsi tölur. En vissi ekki fyrr en nú, að þeir eru líka ruglaðir.
Vaða um allt

Landsvirkjun veður fram og aftur um hálendið og leggur út vegarspotta til að koma þungum tækjum fyrir á ótrúlegustu og afskekktustu stöðum. Ekki veit ég, hver leyfir henni þær landskemmdir. Í fyrra lagði hún veg meðfram Langasjó að Fögrufjöllum, sem eru eitt sérstæðasta svæði landsins, dulúðug vin í eyðimörkinni. Nú er Landsvirkjun búin að spilla þessu umhverfi án þess að tala við neinn. Þykist hún eiga Ísland? Er ekki kominn tími til, að stjórnvöld átti sig á, að forustumenn Landsvirkjunar eru ekki með öllum mjalla og láti þá svara til saka?
Hættulegur gamlingi

Dick Cheney, skotglaði gamlinginn bakvið George Bush forseta, er valdamesti varaforseti Bandaríkjanna frá upphafi, höfundur stefnunnar, sem hefur rutt Bandaríkjamönnum úr samfélagi þjóðanna. Cheney sér illa, en stundar samt fuglaveiðar, af því að stjórnmálamenn þar í landi verða að þykjast vera “macho” til að komast áfram í lífinu. Um daginn skaut hann 78 ára vin sinn í þriggja metra fjarlægð og fyllti hann af höglum. Karlinn fór í mikla aðgerð og dó ekki. Cheney gamla þótti þetta svo sjálfsagt, að hann hélt því leyndu nokkra daga, en fréttin lak þó út.
Draumur gamlingjans

Dick Cheney er táknmynd Bandaríkjanna, skotglaði gamlinginn, sem ráfar um heiðar þriðja heimsins með byssu og skýtur allt sem hreyfist, rétt eins og annar gamlingi, Ariel Sharon í Ísrael, sem hefur um áratuga skeið látið skjóta börn og gamalmenni á færi. Cheney er andlegur lærifaðir sérkennilegs hóps manna, sem lifir í draumaheimi, þar sem staðreyndir fá hvergi að trufla drauminn um, að Bandaríkin geti með stórvirkum manndrápstækjum skotið bandarískum gildum úr kúrekamyndum leið að hjörtum forviða fólks í þriðja heiminum. Cheney frelsar fólk með því að skjóta það.
Þeir dá Jón væna

Dick Cheney er frægastur fyrir að hafa sýnt mikið þrek við að sleppa undan herþjónustu rétt eins og forsetinn sjálfur. Fyrirmynd þeirra beggja er leikarinn John Wayne, sem líka tókst að sleppa undan herþjónustu. Wayne er frægasta tákn bandarísku ímyndunarinnar, þar sem löggiltir hugleysingjar þykjast vera töffarar, sérstaklega ef þeir komast yfir byssu. Cheney og Bush dá Wayne bíómyndanna og reyna að líkjast honum. Þeir eru ekki einir um trúna á goðið, heldur hafa milljónir Bandaríkjamanna byssu í kommóðunni og bíða eftir tækifæri til að skjóta þig.
Þeir fari allir

Davíð Oddsson sagði árið 2003, að varnarsamningurinn við Bandaríkin væri úr sögunni, ef annar aðili breytti honum einhliða. Sama ár sagði Halldór Ásgrímsson, að varnir án þota og þyrlna væru engar varnir. Bandaríska varnarmálaráðuneytið sagði fyrir nokkrum áratugum, að ólögleg væri einhliða ákvörðun um samsetningu varnarliðsins. Af þessum ummælum má ljóst vera, að varnarsamningurinn fellur sjálfkrafa úr gildi í haust, þegar þoturnar og þyrlurnar fara samkvæmt einhliða ákvörðun. Bandarískir hermenn verða því allir að fara í haust. Allir.
Geir var glaður

Fyrst og fremst eru það Davíð og Halldór, sem hafa síðan 2003 logið því að þjóðinni, að þeir væru í fínu sambandi við ráðamenn Bandaríkjanna og gætu því hindrað brottför þota og þyrlna. Sennilega hefur Davíð hætt í pólitík til að þurfa ekki að mæta kjósendum með þessa lygi á bakinu. Geir Haarde hefur líka tekið þátt í að blekkja okkur. Hann var í Washington fyrir skömmu og lýsti ánægju með fundinn. Ætla mátti, að hann hefði fengið vilyrði fyrir langri frestun á brottför þota og þyrlna. Nú hefur komið í ljós, að hann laug eins og hinir tveir.
Björn svaf rótt

Björn Bjarnason dómsmálaráðherra hefur rústað landhelgisgæzlunni, svo að hún getur ekki tekið við björgunarþætti varnarliðsins. Viðhald á þyrlum gæzlunnar er í lágmarki og fjárveitingar þessa árs geta ekki haldið þeim úti. Skip gæzlunnar búa við enn meira fjársvelti og liggja í höfn mánuðum saman. Ef hann hefði skilið stjórnvöld Bandaríkjanna, hefði hann undirbúið brottför varnarliðsins í tæka tíð, en ekki sofið rótt á verðinum. Nú verða ákvarðanir um nýjar þyrlur miklu dýrari en ella, af því að ekki verður hægt að beita útboði og lækka þannig kostnað.
Þyrlurnar fara

Þá er herinn loks að fara, enda langt síðan Sovétríkin lögðu upp laupana. Þoturnar og þyrlurnar fara í síðasta lagi í september. Þetta eru mestu tímamót eftirstríðsáranna, því ekkert mál hefur sundrað þjóðinni eins og þetta. Brottförin stríðir gegn drýgindalegum yfirlýsingum Davíðs og Halldórs, sem hafa gortað af fínu sambandi við Washington, þar sem þeir hafi náð eyra George W. Bush. Annað hvort eru Davíð og Halldór ekki nógu greindir eða að þeir hafa látið bjartsýnina hlaupa með sig í gönur. Eða þá að þeir hafa bara verið að ljúga að okkur.
Sullenberger

Jón Sullenberger fær högg í úrskurði Hérðasdóms um sakleysi Baugsmanna í málaferlum, sem ríkið hóf gegn þeim að undirlagi Jóns Sullenberger, Jónínu Benediktsdóttur, Styrmis Gunnarssonar og fleiri aðila, sem af ýmsum átæðum töldu sig eiga um sárt að binda. Héraðsdómur sagði skýrt, að Sullenberger væri ekki áreiðanlegt vitni og hafnaði rökum hans og skjölum. Málið er svo sem ekki enn búið, en hingað til hefur leið þess um dómskerfið verið þyrnum stráð. Sú ganga hefur verið ríkislögreglustjóra og efnahagsbrotadeild hans til meiri skammar en áður hefur þekkzt í stjórnsýslunni.
Ekki fullvalda

Anne Applebaun gerir í Washington Post grín að hræðslu þingmanna við, að bandarískt fyrirtæki með hentifána í Dubai taki að sér rekstur sex hafna við austurströnd Bandaríkjanna. Hún bendir á, að hafnir í New York, New Jersey og San Francisco séu reknar af öðru fyrirtæki í Dubai, olíuhreinsun og vegatollar af brezkum og spönskum fyrirtækjum. Raunar hafa útlendingar keypt mikið af innviðum og efnahagslífi Bandaríkjanna. Auk þess sem Kína á svo mikið af dollurum, að það getur hvenær sem er valdið hruni hans í kauphöllum. Bandaríkin eru ekki lengur fullvalda.
Völdin gufa upp

Bandaríkin eru að hætta að vera heimsveldi. Noam Chomsky rithöfundur bendir í Guardian á, að hvarvetna sé þriðji heimurinn að hafna forskriftum frá Bandaríkjunum. Suður-Ameríku er að mestu leyti stjórnað af vinstri sinnuðum andstæðingum þeirra. Venezúela hefur olíuna og er komið í viðskiptaklúbbinn Mercosur. Fín sambúð er milli Venezúlea og Kúbu, sem sendi flesta lækna til Pakistan eftir jarðskjálftana. Sambúð Írans og Kína er vaxandi og Kína hefur rýtinginn á hálsi Bandaríkjanna, því að ríkið heldur dollarnum á floti og getur hætt því fyrirvaralaust.
Einmana veldi

Bandaríkin hafa einangrazt í Sameinuðu þjóðunum. Öll önnur ríki hafa komið sér saman um nýskipan mannréttinda í nýrri stofnun, sem Bandaríkin sættir sig ekki við. Almennt er talið hjá Sameinuðu þjóðunum, að sendiherra Bandaríkjanna sé að bregða fæti fyrir samtökin í hverju málinu á fætur öðru. Þetta hefur ekki leitt til þess, að ríki flaðri upp um Bandaríkin til að hafa þau góð, heldur hafa þau sameinazt um að hamla gegn yfirganginum. Við erum að sigla inn í tímabil, þar sem forustu Bandaríkjanna er hafnað í hverju málinu á fætur öðru.
Háð og spott

Bandaríkin hafa laukrétt fyrir sér, þegar þau saka Kína í 3000 blaðsíðna skýrslu fyrir alvarleg mannréttindabrot. Gallinn er, að ráðamenn Kína hlæja bara og benda á mannréttindabrot Bandaríkjanna. Þið eruð hræsnarar með tvöfalt siðgæði, segja þeir réttilega. Amnesty International er á sama máli. Afglöp Bandaríkjanna í baráttunni gegn hryðjuverkum afsaka ekki framferði stjórnvalda í Kína. En þau hafa leitt til, að erlend ríki taka ekki lengur mark á predikunum Bandaríkjanna og enginn fer lengur eftir þeim. Kína gerir bara grín að skýrslunni.
Stríðsglæpamaður

Háskóli Íslands fékk bandaríska stríðsglæpamanninn Michael Rubin til að flytja erindi í gær. Rubin er einn af mönnunum, sem laug upp ástæðum til að fara í stríð gegn Írak. Einkum laug hann, að Írak ætti gereyðingarvopn, sem væru hættuleg Bandaríkjunum, og að þar væri verið að skipuleggja sveitir hryðjuverkamanna, sem ættu að fara til Bandaríkjanna. Hvorugt reyndist rétt, þegar á hólminn var komið. Enda hafði eftirlit Sameinuðu þjóðanna áður komizt að hinu rétta. Óskiljanlegt er, að Háskóli Íslands flaggi bandarískum stríðsglæpamanni.
Höguðu sér illa

Stóru bankarnir á Íslandi, einkum Kaupþing, eru í vanda staddir, af því að ýmsir fjölmiðlar og ýmsar fjármálastofnanir hafa varað við þeim. Aðrir fjölmiðlar og fjármálastofnanir segja þetta vera ýkt viðbrögð. Þegar sé gert ráð fyrir stöðu bankanna í lánskjörum þeirra erlendis. En umræðan skaðar þá, því að hún leiðir til verri kjara bankanna. Uppruninn er sálrænn, íslenzkir bankastjórar kunni ekki að haga sér innan um fólk, komi fram eins og gróðafíknir yfirgangsmenn. Þeir virðast geta það í fámenninu, en ekki í útlöndum.
Þjóðerni á uppleið

Þjóðarflokkurinn í Danmörku er kominn með 17% fylgi í skoðanakönnun, án efa af því að hann hefur harðasta afstöðu danskra flokka gegn innflutningi útlendinga. Umræðan um teiknimyndir af Múhameð spámanni hefur eflt hann, því að Danir kæra sig ekki um, að múslimskir klerkar rægi landið úti um heim. Svipuð þróun hefur verið í ýmsum öðrum Evrópuríkjum, svo sem Hollandi, þar sem valdamenn voru linir í málum útlendinga að mati fólks. Innflutningur nokkurra Litháa á fíkniefnum mun hafa svipuð áhrif hér. Þessi mál eru réttnefnd sprengiefni.
Furðufrumvarp

Ef vatnalögin fyrirhuguðu breyta litlu sem engu, eru þau óþörf. Feli þau hins vegar í sér einkavæðingu, eru þau vond, því að þjóðin lítur á vatn sem mannréttindi eins og loft. Hvort sem frumvarpið er óþarft eða vont, þá hefur flokkum ríkisstjórnarinnar ekki tekizt að selja hugmyndina. Úti í bæ eru allir á móti frumvarpinu, þar á meðal fjórtán samtök, sem hafa ályktað um málið. Það má hafa til marks um, að ríkisstjórn hafi misst samband við veruleikann, þegar hún reynir að keyra slíkt furðufrumvarp fram með löngum fundum um nætur og helgar.
Orkuveitufrekja

Ekki er líklegt, að eigendum hitaveitna þyki framvegis fýsilegt að semja við Orkuveitu Reykjavíkur um að selja henni hitaveitur. Hún hefur höfðað mál gegn 36 bændum, sem áttu Austurveitu, af því að einn þeirra er farinn að nota vatn úr eigin borholu. Orkuveitan telur slíkt vera samningsbrot. Hitt er nær sönnu, að stjórnendur Orkuveitunnar hafi samið sig að frekju og yfirgangi, sem er í tízku hjá forstjórum nútímans. Orkuveitunni er vansæmd í að reyna að lemja 36 bændur. Nær væri að senda yfirmenn hennar á námskeið í mannasiðum, þau eru mörg í boði.
Leyniprófkjör

Við talningu í prófkjörum var áður talið rétt að segja ekki bara, hver fékk flest atkvæði í 1. sæti, í 1-2. sæti, í 1-3 sæti og svo framvegis, heldur einnig hver fékk næstflest atkvæði. Þá sáu menn, hvort mjótt var á mununum eða ekki. Í vetur hefur hins vegar verið til siðs að gefa ekki slíkar upplýsingar í fréttum. Það er hluti af þeirri stefnu, að almenningi komi mál ekki við, í þessu tilviki hvaða frambjóðendur voru næstir því að komast inn í hvert sæti. Þetta er röng hugsun hjá flokkum og fréttamiðlum, af því að hún felur í sér óbeit á almenningi ogg fréttum.
Í vinnu hjá guði

Tony Blair sagði um helgina, að guð mundi dæma um stríðið gegn Írak. Enn einu sinni hefur hann vikið frá þeirri grundvallarhefð, að forsætisráðherra sæki vald sitt til þings eða þjóðar. Það voru einveldiskonungar fyrri alda, sem þóttust sækja vald sitt sitt til guðs, eins og Tony Blair og George W. Bush gera nú. Þetta stílbrot félaganna skapar þeim og öðrum skúrkum gott svigrúm til að afsaka gerðir sínar með því, að þær séu guði þóknanlegar, þótt þær séu fólki það ekki. Með uppgangi kristinna sértrúarsafnuða hefur færst í vöxt, að ofbeldismenn feli sig bak við guð.