arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Lífeyrissjóðir verði þjóðnýttir

Framtakssjóður lífeyrissjóða er strax við fæðingu kominn í gamla sukkið, sem einkenndi undanfarna áratugi. Braskar með hlutabréf í Icelandic í þágu vina og ættingja. Þarna sé verið að misfara með fé lífeyrisþega. Framtakssjóðinn verður að stöðva sem allra fyrst. Hann er líka dæmi um, að lífeyrissjóðirnir eru ófærir til falla frá fyrra sukki sínu og spillingu. Löngu er kominn tími til, að þeir verði þjóðnýttir. Á þann hátt, að hver lífeyrissjóður verði sérstök deild í heildar-lífeyrissjóði ríkisins og uppsöfnunarreglan verði óbreytt. Síðan fáum við einhvern útlending til að stýra sparifé landsmanna.
Vindum ofan af orkubraskinu

Ef Íslendingar eru sammála um eitthvað, þá er það þjóðareign á auðlindum. Þá varðar ekki um orðhengilshátt lagatækna. Þeir vilja þjóðareign á kvóta og þjóðareign á orku. 43.000 manns hafa skrifað undir kröfu um þjóðaratkvæði. Hægrifanatík stjórnar Geirs Haarde leiddi til einkavæðingar orku suður með sjó. Leiddi til þjófnaðar raðbraskarans Ross Beaty á HS Orku. Mun hækka orkuverð til notenda í Keflavík. Það er glæpur Árna Sigfússonar bæjarstjóra. Þjóðin er andvíg þessu, en lagatæknar þumbast á móti. Tökum ekki mark á þeim. Vindum ofan af glæpamálinu. Látum raðbraskarann éta það, sem úti frýs.
Magnús Orri lobbýisti

Magnús Orri Schram alþingismaður er formaður hagsmunasamtaka heilsutengdrar ferðaþjónustu. Það er dæmigerður þrýstihópur hagsmunaaðila, sem hafa hag af vinsamlegu andrúmslofti stjórnvalda. Til dæmis út af einkareknum spítölum. Magnús leynir þessum hagsmunatengslum á þar til gerðu skjali Alþingis. Hann heldur leyndri stöðu sinni sem þrýstis eða lobbýista hagsmunasamtaka. Það þýðir á íslenzku, að hann lýgur að þjóðinni. Eins og Ásmundur Einar Daðason laug að þjóðinni um hagsmuni sína. Ég held, að sumir þingmenn séu fastir í 2007-siðleysinu og geri sér alls ekki grein fyrir gildi þess að segja satt.
Læra ekki af óförum

Richard Nixon var mesta bulla, sem setið hefur á forsetastóli Bandaríkjanna. Hann höfðaði mál gegn New York Times út af birtingu Pentagon-skjalanna og tapaði því. Var birtingin þó hliðstæð birtingu New York Times á Wikileaks-skjölunum. Höfðaði líka mál gegn Washington Post og tapaði því. Höfðaði mál gegn Daniel Ellsberg, sem hafði stolið skjölunum og koltapaði því einnig. Barack Obama er á sömu fasistabraut og Richard Nixon. Báðir eru fasistar í raun og nota orðalag Bjarna Benediktssonar. Segja að stuldur skjalanna og birting þeirra séu ólögleg. Dómstólar í Bandaríkjunum voru á allt öðru máli.
Bjarni úti að aka í Wikileaks

Rosalega er ég feginn, að Bjarni vafningur Benediktsson er ekki forsætis. Telur söfnun Wikileaks og birtingu New York Times á bandarískum leyniskjölum vera ólöglegt athæfi. Honum finnst þá líklega, að birting New York Times á Pentagon-skjölunum og Washington Post á Watergate-skjölunum vera ólöglega á sínum tíma. Skoðun Bjarna stingur í stúf við almennar, vestrænar skoðanir á birtingu leyniskjala. Viðbrögð hans lykta eindregið af þeim sama fasisma og einkenndi ríkisstjórnirnar, sem urðu sér til ævarandi skammar í Pentagon og Watergate-málunum. Bjarni er úti að aka í þessu máli sem og flokkur hans.
Leyndó, leyndó, leyndó

Díoxín er leyndó. Gögn Þjóðskjalasafns eru leyndó. Bankarnir eru leyndó út í eitt. Myndir af bófum í eftirlits-myndavélum eru leyndó. Plaggið fræga í þingflokki vinstri grænna er leyndó. Fasteigna- og bifreiðaskrár eru leyndó. Kennitölur eru leyndó. Ofurglæpir eru leyndó út í eitt. Kynórar prédikara eru leyndó. Mútur til Flokksins og þingmanna hans eru leyndó. Greiðslur til ráðgjafa eru leyndó. Ofuríbúð talsmanns hagsmunasamtaka heimila er leyndó. Í úrskurði Fjarskiptastofnunar um Gagnaveituna eru 102 atriði leyndó. Eigendur metanól-vers eru leyndó. Ofurbrask Eiðs Smára er leyndó. Ísland er leyndó.
Enn pukrast Landsvirkjun

Þótt þokunni í höfuðstöðvum Landsvirkjunar hafi slotað nokkuð við skipti á forstjórum, sést enn ekki milli veggja. Landsvirkjun undirritar jafnvel viljayfirlýsingu með Carbon Recycling um að reisa metanól-verksmiðju við Kröflu. Samt fæst ekki upplýst, hverjir eigi Carbon Recycling. Aðeins er vitað um stjórnarmenn þess. Eigendur geta þess vegna verið Björgólfur Thor eða Jón Ásgeir eða aðrir ástmegir þjóðarinnar. Margrét Tryggvadóttir alþingismaður hefur beðið um nöfnin, en ekki fengið. Gamla Ísland kúrir en í skúmaskotum Landsvirkjunar. En þetta er víst ekki talið koma okkur við.
Hátt skrifað ferðamannaland

Ísland er oftast hátt skrifað hjá þeim, sem fjalla um ferðir í mikilvægum fjölmiðlum erlendis. Í morgun var listi í

New York Times yfir mikilvægustu áfangastaði nýja ársins. Þar er Ísland í fjórða sæti. Sérstaklega er bent á, að gengishrun krónunnar hafi gert þetta áður dýra land mun ódýrara. Nefndir eru hverir, jöklar, eldfjöll og norðurljós. Meginhluti greinarinnar snýst samt um framboð á dægradvöl í Reykjavík: Tónlistarhúsið Hörpu, DesignMarch listhönnunarhátíðina og Airwaves tónlistarhátíðina. Íslenzk menning er orðin aðdráttarafl. Ferðamönnum í Reykjavík mun fjölga í ár.
Segist eiga skjölin sjálfur

Julian Assange hótar brezka blaðinu Guardian málsókn fyrir að birta skjöl, sem hann hafði ákveðið að birta ekki. Guardian fékk skjölin hjá fólki, sem áður vann með honum og hefur hætt samstarfinu. Hann segist eiga þessi skjöl. Sjálfur. Þar með er kominn nýr vindingur á samtvinnun á persónu Assange og skjölum Wikileaks. Áður var hann búinn að hóta birtingu viðkvæmra skjala, ef Bandaríkin fengju hann framseldan. Í því felst loforð um að birta þau ekki, ef hann fengi að vera í friði. Útbelgd persóna Assange er orðin svo samofin Wikileaks, að dæmið er farið að snúast um hann persónulega. Að hans kröfu.
Forréttindi og brask Eiðs Smára

Lögmaður Eiðs Smára Guðjohnsen dregur ekki í efa, að rétt er sagt frá málum í DV. Eiður Smári var aftaníossi útrásarvíkinga og gæludýr í bönkum þeirra. Naut þar fyrirgreiðslu, sem almenningur fékk ekki. Fékk yfir milljarð að láni í fasteignabrask, sem fór illa. Fjármálasaga hans er svipuð annarra útrásarvíkinga hins brjálaða tíma, sem nú er kallaður 2007. Þá voru sumir jafnari en aðrir og böðuðu sig í illa fengnu fé. Lögmaður Eiðs Smára hefur það eitt að segja, að óviðurkvæmilegt sé að fjalla um fjármál einstaklinga. Eiður Smári er samt ekki bara persóna. Stórtækur braskari, sem olli tjóni.
Vegagerð má bíða

Um tvöföldum Suðurlands- og Vesturlandsvegar gildir það sama og um aðrar óþarfar framkvæmdir. Þær geta beðið, þangað til ríkið hefur ráð á þeim. Að skattleggja örfáar vegaframkvæmdir umfram aðrar er gamla Ísland. Kerfið, þar sem þingmenn sveitavargsins skiptu upp framkvæmdum til kjördæma sinna. Sá tími er liðinn, þótt enn séu á þingi framsóknarmenn á borð við Kristján Möller, Einar Guðfinnsson og Ásmund Daðason. Fólk vill enga vegtolla á vegi og við það situr. Enn síður vill fólk, að skattfé sé notað í vega-vitleysur kjördæmapotara. Vill ekki fleiri göt í fjöll á borð við Héðinsfjarðargöng.
Andstaða í ógöngum

Andstaða Lilju Mósesdóttur við ríkisstjórnina er orðin myllusteinn um háls Lilju. Svo þungur, að hún telur sig knúna til að vera andvíg markmiðum stjórnarinnar um lækkun vaxta, ríkisskulda og verðbólgu. Þessi markmið eru hin sömu og Evrópusambandið hefur. Það eru góð markmið, fela í sér styrka hagstjórn. En Lilja horfir á, að þetta eru einmitt líka kröfurnar til ríkja, sem vilja taka upp evru. Hún segir þetta vera aðlögun að Evrópusambandinu. Kvörtun hennar er í sömu ógöngum og fullyrðingar hennar um skoðanakúgun og einelti vinstri grænna og stjórnarsinna. Er því miður farin að feilpústa.
Þarf ekki að fara vestur

Ég er ekki alþingismaður, er því hvorki í utanríkisnefnd né í þingmannanefnd Atlantshafsbandalagsins. Á engin erindi til Bandaríkjanna. Dettur ekki í hug að reyna að fara. Gæti lent í fangelsi á flugvelli bara út á misskilning. Bandarískt stjórnkerfi er samvizkulaust í meðferð útlendinga. Heldur þeim föstum mánuðum saman. Birgitta Jónsdóttir nýtur þess að vera þingmaður og nefndarmaður. Því fær hún stuðning íslenzka kerfisins gegn ósvífnum kröfum þess bandaríska. Vill komast í skrif hennar hjá samskiptasíðunni Twitter. Ósvífni Bandaríkjanna í samskiptum við umheiminn er orðin að heimsvandamáli.
Hagsmunir óttast valdamissi

Hagsmunasamtök atvinnuveganna hafna sameiningu ráðuneyta atvinnuvega. Segja hana draga úr vægi atvinnuveganna í samkeppni við ráðuneyti velferðar og menntunar. Skiljanlegt er, að hagsmunaaðilar séu alltaf hræddir um sinn hag. Sérstaklega ef þeir hafa misnotað aðstöðu sína í ráðuneytunum. En samtök iðnaðarins bæta því við, að sameining hagsmuna-ráðuneyta muni fresta bata efnahagslífsins. Ekki skil ég, hvernig þau reikna það út. Málið er, að ofurfrekir hagsmuna-gæzlumenn atvinnulífsins eru vanir að stjórna hver sínu ráðuneyti. Þeir óttast breytingar og líta framhjá sparnaði við sameiningu.
Framsóknar-Ásmundur

Ásmundur Einar Daðason er framsóknarmaður af gamla skólanum. Kjördæmapotari og gæzlumaður sérhagsmuna einokunarstofnana landbúnaðarins. Þess vegna vill hann ekki sameina landbúnaðarráðuneytið öðrum ráðuneytum. Einkum vill hann ekki, að alþjóðlega heilbrigð stjórnsýsla leysi þar af hólmi gerræði í þágu einokunarstofnana. Þess vegna vill hann ekki aðlögun ráðuneytisins að reglum Evrópu. Hann reynir að terrorísera vinstri græna yfir til framsóknarmennsku gegn aðlögun að góðum siðvenjum. Fulltrúi gamalla hagsmuna eins og fleiri framsóknarmenn flokksins. Eiga fátt sameiginlegt með græningjum í þéttbýli.
Díoxín var leyndó kerfiskarla

Forstjóri Umhverfisstofnunar og nokkrir bæjar- og sveitarstjórar telja ekki, að lífshættuleg mengun komi almenningi við. Héldu díoxínmengun leyndri í þrjú ár. Hefðu viljað halda henni lengur leyndri. Umhverfisstofnun sá ekki heldur ástæðu til að amast við díoxínmengun í þrjú ár. Hefði viljað láta hana lengur í friði. Að þeim tíma liðnum gaf hún sóðunum tveggja ára frest til að laga stöðuna. Vita þó allir, að orsök aðgerðarleysis er engin önnur en röng forgangsröðun útgjalda hjá sveitarfélögum. Díoxín-málið er verulega andstyggilegt og sýnir samtvinnaða heimsku og hroka leyndarkarla kerfisins.
Skoðanakúgun og einelti

Lilja Mósesdóttir kallar það skoðanakúgun að fá ekki að stjórna hjá vinstri grænum. Hún kallar það einelti, ef Össur notar dýralíkingamál í pólitískri gagnrýni á hana. Hvort tveggja er þvæla hjá henni. Geti hún ekki sannfært flokk sinn um fjárlögin, Gjaldeyrissjóðinn eða Evrópusambandið, á hún tvo kosti. Hún getur kvatt flokkinn eða sætt sig við vilja meirihlutans. Öll umræða endar með niðurstöðu, þar sem sumir bíða lægri hlut. Lilja hefur beðið lægri hlut í sínum flokki. Það er hvorki skoðanakúgun né einelti. Misnotkun hugtaka tröllríður umræðunni og Lilja er þar í fremstu víglínu.
Margir mínusar verða stór plús

Hagfræði er svo léleg fræði, að fjölmiðlar og bloggarar geta daglega fundið hagspár við sitt hæfi. Þetta hefur einkum hentað andstæðingum Evrópuaðildar. Þeir segja nánast daglega frá falli evrunnar. Samt hefur evran ekkert fallið miðað við dollar í langan tíma. Hún er raunar mun verðmeiri en hann. Sífellt heyrum við fréttir af væntanlegu hruni evrunnar vegna greiðsluvanda banka á Írlandi og Spáni. Hið rétta er, að evran verður áfram sterk í samanburði við dollar. En vestrænar myntir síga sameiginlega gagnvart ýmsum Asíumyntum og einkum þó gagnvart gulli. Hefur ekkert með meint vandamál evrunnar að gera.
Vinstri grænir vilja þögnina

Þingflokkur Vinstri grænna vill ekki birta minnisblað um ágreiningsmálin á fundinum í fyrradag. Vill ekki, að almenningur fái að vita. Dæmigert fyrir flokkinn og ríkisstjórnina sem aðila fjórflokksins. Hér er enn allt leyndó. Bankarnir lentu í höndum ríkisstjórnarinnar, sem gat afnumið bankaleynd, en gerði ekki. Endurskoðuð voru upplýsingalög, en gerðar sáralitlar breytingar á meginreglu leyndar. Persónuvernd stendur enn stíf gegn öllum tilraunum til að komast inn fyrir skel útrásarbófa. Sem telja ofurglæpi vera einkamál. Ráðherra vinstri grænna kórónar ruglið með frumvarpi um ritskoðun fjölmiðla.
Þeir lúti okkar reglu en ekki við

Íslendingum er illa við, að iðnþjóðir heimsins mengi heimshöf með díoxín og öðrum þrávirkum efnum. Vildu ekki láta þær spilla fiskveiðum og fisksölu okkar. Þetta tókst, Evrópusambandið setti reglur að forskrift Íslendinga. Í framhjáhlaupi er þetta dæmi um áhrif smáríkja á þetta meinta risaskrímsli. Hvað gera Íslendingar svo? Þeir geta auðvitað ekki sjálfir farið eftir eigin reglu. Við erum rugluð og ofurfrek. Fengum undanþágu fyrir sóða á Ísafirði, Eyjum, Klaustri og víðar. Ráðinn var forstjóri Umhverfisstofnunar, sem vill alls ekki ónáða fyrirtæki. Trassaði í þrjú ár að skrúfa fyrir sóðaskapinn.
Ég er fífl, segir Svava

Svava Johansen bættist í dag í hóp víkinga sem segja: Ég er fífl. Við höfum áður séð ýmis tilbrigði af þessari meginvörn þeirra. Steingrímur Wernersson sagði: Kalli bróðir plataði mig. Björn Leifsson í World Class sagði: Bankinn plataði mig. Svava segir það sama í Fréttablaðinu: “Sér eftir að hafa tekið ráðleggingum bankamanna, sem hún hafi ekki skilið”. Á íslenzku þýðir þetta: Ég er fífl. Forstjóri veltir milljörðum króna á hverju ári, skilur samt ekki leiðbeiningar og lætur plata sig. Eins og Björn Leifsson. Skil ekki, hvers vegna gjaldþrota rekstur slíkra bjána er ekki seldur öðrum. Hæstbjóðanda.
Frjálshyggja eftirlitsstofnana

Eftirlitsstofnanir brugðust í hrönnum, ekki bara í bönkum. Skipt var út frjálshyggju-forstjórum í Seðlabanka og Fjármálaeftirliti. Sem betur fer, en það eitt nægir ekki. Enn hefur ekki verið skipt út Guðna A. Jóhannessyni orkumálastjóra. Hann átti að passa taxta Landsnets, en gerði ekki og tapaði 6,5 milljörðum króna. Ekki hefur verið skipt út Kristínu Lindu Árnadóttur, forstjóra Umhverfisstofnunar. Hún átti að passa eiturefni í sorpbrennslu, en gerði ekki. Það var ekki fyrr en eitrið var komið í mjólkina, að stofnunin umlaði í svefninum. Ríkiseftirlit er enn rekið að hætti frjálshyggjunnar.
Hættur að lesa Vísi

Hættur að lesa Visir.is. Af tæknilegum ástæðum. Nýlega var vefnum breytt, líklega fyrir jólin. Við það þyngdist hann svo, að ég þarf að bíða eftir, að síður opnist. Stundum óratíma. Til skamms tíma var Ruv.is þyngstur íslenzkra fréttavefja, en svona galinn var hann aldrei. Nú hefur Ruv.is lagast og ég er farinn að lesa hann aftur. Í staðinn hætti ég við Visir.is. Ég hef ekki þolinmæði til að eltast við tækni, sem hugsar ekki um kúnnann. Allt verður að gerast á örskammri stund á vefnum, annars fara viðskiptavinirnir annað. Heimur internetsins er harður og þar duga engin vettlingatök í tæknimálum.
Tæpur stjórnarmeirihluti

Ríkisstjórnin nýtur ekki stuðnings 35 þingmanna, þótt Steingrímur Sigfússon haldi því fram. Hún nýtur stuðnings 32 þingmanna. Þar á ofan nýtur hún eins konar hlutleysis þriggja þingmanna, sem segjast verja hana falli. Miklu máli skiptir, að dregin var til baka tillaga þingflokksformanns um stuðning við stjórnina. Efnisleg afgreiðsla hennar hefði sýnt, að stuðningurinn nemur 32 þingmönnum. Nemur þó meirihluta á þingi, því að andstaðan er ekki skipuð nema 28 þingmönnum. Ríkisstjórnin hrekst því áfram með tæpan stuðning í sumum málum. Telst ekki hægfara andlát, því að stjórnin verður varin falli.
Ritskoðun Möllers og Katrínar

Kristján Möller flytur fyrsta mál ritskoðunarnefndar Katrínar Jakobsdóttur. Alþingi samþykkir ritskoðunarlög hennar á næstu vikum. Fyrsta mál á dagskrá er sú ósvinna blaðamanna að kalla vegatoll vegatoll. Kristján upplýsir, að vegatollur sé ekki vegatollur, heldur notendagjald. Orðaval fjölmiðlunga grefur undan notendagjaldinu og æsir upp snarruglað Félag bifreiðaeigenda. Það hefur misvísandi framsetningu og rangtúlkar allt, að því er Kristján segir. Passlegt verkefni fyrir hina nýju nefnd Katrínar Jakobsdóttur, sem á að ritskoða vonda fjölmiðla. Hugtakasmiðurinn hangir nú þegar á húninum.
Álbræðsla = fólksflótti

Árangurinn af orkuveri við Kárahnjúka og álbræðslu á Reyðarfirði er kominn í ljós. Allir hafa fengið vinnu og margfeldisáhrifin hafa ekki látið á sér standa. Fimm atvinnutækifæri fást út á hvert atvinnutækifæri í álbræðslum, sögðu lýðskrumarar. Og hvað segir árangurinn? Íbúum Austurlands fækkaði í fyrra, mest í þeim hreppi, sem næstur er Kárahnjúkum. Ætli Fjarðabyggð þurfi ekki svo sem eitt álver á tveggja ára fresti? Bara til að uppfylla drauminn um störf við að skarka með stöngum í bræðsluker. Kostnaður við útvegun nýrra starfa er meiri í álbræðslum en í nokkurri annarri fyrirhöfn í kjördæmapoti.
Rekið orkumálastjórann

Orkumálastjóri trassaði að leiðrétta gjaldskrá Landsnets. Á lögum samkvæmt að passa hana, en gerði ekki. Upplýst í Kastljósi. Þess konar eftirlitsleysi tröllreið þjóðinni fyrsta áratug aldarinnar. Afleiðingin var, að notendur Landsnets ofgreiddu sex og hálfan milljarð króna. Þar af almennir notendur Orkuveitu Reykjavíkur hálfan milljarð. Munar um minna á orkureikningum heimilanna. Nú er Alþingi að samþykkja frumvarp um, að Landsnet endurgreiði stuldinn á tíu árum vaxtalaust. Er ekki venjan, að menn borgi vexti af þýfi? Erlendis væri talið eðlilegt, að óhæfur orkumálastjóri fengi að fjúka líka.
Ítrekaður vandi í Krossinum

Jónína Benediktsdóttir er óvenjulega hvimleið persóna. Hreytir skít í þá, sem hún telur vera fyrir sér. Getur ekki einu sinni staðizt freistinguna að auglýsa hugarfar sitt í tölvupósti. Veldur ítrekuðum vandræðum í söfnuði Krossins. Þar flýja menn, þegar þeir sjá hana eða heyra. Áður var hún fræg fyrir ævisögu, þar sem hún segist hafa þurft að beita bankastjóra fjárkúgun til að fá afskrifaða skuld. Í Jónínu vantar alveg siðferðistaugina. Því fer vel á, að hún er komin í það heilaga með konukáfara, sem safnar lúxusfötum eins og poppstjarna. Áður hef ég sagt, að þar hitti andskotinn ömmu sína.
Gamalkunnug aðlögun

Aðlögun að Evrópusambandinu er frábær, þótt við göngum ekki í sambandið. Við höfum þegar náð 75% aðlögun, sumir segja 80%. Fátt af því er óþarft og flest er til gagns. Ráðuneyti sjávarútvegs og landbúnaðar er andvígt aðlögun, því að hún leiðir til góðrar stjórnsýslu í stað hagsmunagæzlu. Hvellur er í pólitíkinni út af þessari góðu aðlögun, sem næstum öll var komin fyrir tíð ríkisstjórnarinnar. Evrópuandstæðingar vinna þjóðinni tjón með því að vilja stöðva aðlögun. Hafa áhrif innan ríkisstjórnar og Vinstri grænna. Óttast góða stjórnsýslu. Varðveita gerræði, frændhygli, flokkshygli, hagsmunagæzlu.
Skrítin biðraðakönnun

Ein skrítnasta könnun Félagsvísindastofnunar var í fréttunum í dag. Fjallaði um fólkið í matarbiðröðum. Í flestum fréttum er ekki minnzt á þá, er neituðu að svara, en í einni er sagt: “Aðrir neituðu að svara”. Hvergi kemur fram, hversu margir neituðu. Marklítið er að sundurgreina afganginn af fólkinu, ef þessum er alveg sleppt. Enn merkilegra er, að velferðarráðuneytið virðist nota tölur úr könnuninni til að skilgreina fátæktarvandann. Fróðlegra hefði verið að finna, hverjir neituðu að svara, hvers konar fólk það er. Finna tekjur þeirra, eignir, fjölskylduaðstæður, móðurmál. Um það snýst umræðan.
Gagnslausar bólusetningar

Athuganir sýna áhrif lyfjaiðnaðarins á bólusetningarstefnu stjórnvalda. Þær rannsóknir, sem sýna gildi bólusetningar, eru allar kostaðar af lyfjarisum. Áður voru starfsmenn Alþjóða heilbrigðisstofnunarinnar staðnir að mútum til að styðja bólusetningu við svínaflensu. Þáverandi landlæknir tók þátt í herferð lyfjarisanna við að selja heiminum bóluefni. Ekkert bendir samt til, að svínaflensa sé eins skæð og venjuleg flensa ársins. Gildi bólusetninga er dregið í efa og stofnanir, sem styðja þær, hafa glatað trausti. Ekki verður gott að endurheimta traust, ef raunveruleg þörf myndast fyrir bólusetningar.
Geggjaður glæpur Kaupþings

Mesta stórfrétt áramótanna fólst í 450 milljörðum, sem Kaupþing veitti í lán á síðasta stjórnarfundi sínum fyrir hrun. Þetta er geggjuð tala, sem fór í tómt rugl, lán til rússnesks mafíustjóra og essreka úr eyðimörk Arabíu. Sumt af þessu hafa verið mútugreiðslur fyrir þáttöku í að blása upp eignablöðru gjaldþrota banka. Glæpur þessara 450 milljarða er yfirgengilegur. Af hverju sitja bankabófar og útrásarbófar ekki í gæzluvarðhaldi? Af hverju er ekki búið að dæma 20-30 verstu bófana og endurskoðendurna í lífstíðar fangelsi? Linkind kerfisins gagnvart geggjuðu glæparugli veldur mestu um reiði fólks.
Rukkið þá um stolinn arð

Tugmilljarða arðgreiðslur ofurbófanna voru teknar af ímynduðum hagnaði, sem var falsaður í bókhaldi. Verulegur hluti fjárins, sem ofurbófarnir komu til skattaparadísa, varð til með þessari sjónhverfingu. Byggðist á kolröngu verðmati útblásinnar froðu. Var aðeins staðfest af stimplurum hjá PWC og KPMG, sem enginn tekur mark á. Ólöglegt er að falsa bókhald og framleiða þannig ímyndaðan hagnað til að greiða arð. Samtals námu arðgreiðslur til ofurbófanna hundruðum milljarða. Skilanefndum og slitastjórnum viðkomandi fyrirtækja er skylt að innheimta arðinn sameiginlega hjá bófunum og PWC.
Frjálshyggjan stjórnar enn

Græðgi er góð. Fé þarf hirði. Skattar fæla. Verjum athafnaskáldin. Niður með eftirlitsiðnaðinn. Guð blessi Ísland. Efnahagsstefna Sjálfstæðisflokksins beið skipbrot í hruninu. Samt er hún enn við völd i bankaheiminum. Gylfi Magnússon sá til þess sem versti bankaráðherra sögunnar. Bankarnir eru enn skipaðir bófum, sem ganga fyrir ofangreindum slagorðum frjálshyggjunnar. Einnig slagorðum útrásarinnar: Skuldir greifa hverfa í Money Heaven. Seld froða og lánuð froða er horfin froða. Því meira tap, því meiri bónus. Bankar eru orðnir sama vítisvél kennitölubrasks og fyrir hrun. Í boði stjórnvalda.
Bófar Sjóvá í siðvá

Rán Sjóvá á slysabótum starfsmanns BM Vallá er skrítið. Hann var tryggður, en BM Vallá borgaði ekki trygginguna. Af hverju var greiðslan ekki sótt heim til Víglundar Þorsteinssonar forstjóra? Borgaði hann aldrei samningsbundnar tryggingar? Var þó í stjórn hins illræmda Lífeyrissjóðs verzlunarmanna? Af hverju innheimti Sjóvá ekki iðgjöldin með vöxtum og dráttarvöxtum og öllum vanskilagjöldum? Tjónið varð fyrir mörgum árum og BM Vallá fékk bara að vera í friði. Hvernig komst Víglundur upp með það? Ráðuneytið á Sjóvá, af hverju sparkar það ekki í rassinn á bófunum sínum þar. Steingrímur orðinn þreyttur?
Myndin af Alþingi er laukrétt

Skúli Helgason í Samfylkingunni segir fjölmiðla gefa ranga og villandi mynd af störfum Alþingis. Þau fari fram í nefndum, en ekki á uppákomum morfís-bjána á sjónvarpsfundum. Ég sé ekki, hvernig hægt er að skauta þannig hjá þungamiðju Alþingis, formlegu þinghaldi þess. Fundir í þingsal og atkvæði í þingsal hljóta að vekja mesta athygli. Þetta er sjálft andlit Alþingis. Ef andlitið er afmyndað af hazar og heimsku, er það alþingismönnum að kenna. Ekki fjölmiðlum. Sú mynd, sem þjóðin hefur af Alþingi, er sú mynd, sem þingmenn setja sjálfir í gluggann. Mynd af algerum aulum í morfís-hazar.
Nýja Ísland er harla fámennt

Nýja Ísland nær yfir þriðjung kjósenda. Hafa fengið nóg af fjórflokknum. Eru tilbúnir til að kjósa ný öfl, svo sem Bezta flokkinn. Gamla Ísland hefur ekkert lært af hruninu, heldur styður áfram þá flokka, sem það studdi áður. Þar af styður þriðjungur kjósenda höfuðbófa hrunsins, Sjálfstæðisflokkinn. Síðasti þriðjungur þjóðarinnar styður aðrar deildir hrunflokksins, Framsókn, Samfylkinguna og Vinstri græna. Kosningar munu ekki leiða ný öfl til valda. til þess hafa þau ekki nægt fylgi. Þær munu leiða hrunverja aftur til valda. Kjölfesta næstu stjórnar verður Flokkurinn, sem stöðvar grams í fortíðinni.
Persónugera ekki gerræðið

Ísland einkennist af gerræði í stað verkferla. Jón Bjarnason fer ekki eftir stjórnarsáttmála, fer eigin leiðir. Fjölskylduhjálpin hunzar tillögur um úrbætur, heldur fast í biðraðastefnu. Tryggingafélögin eru svona, einkum Sjóvá, gæludýr Sjálfstæðisflokksins. Tap þess var þjóðnýtt og nú verður nýr gróði einkavæddur. Sjóvá krækti í tvo þriðju af slysabótum manns, sem vann hjá BM Vallá. Fyrirtækið fór á hausinn, skuldaði þá iðgjöld af tryggingum. Sjóvá hirti peninginn af hinum slasaða í staðinn. Fjölmiðlar sögðu okkur ekki, hverjir ákváðu. Fjölmiðlum ber að persónugera gerræði, en gera ekki.
Hrunið var mörgum að kenna

Hverjum er hrunið að kenna, fjárglæframönnum, bankabófum, endurskoðendum, eftirlitsstofnunum, ríkisstjórn Geirs eða Davíð sjálfum? Svarið er, að hrunið er öllum þessum að kenna. Hrunið varð til í ættar- og vinasamfélagi, þar sem gerræði kom í stað verkferla. Hrunið varð til í geðveiku hagkerfi, sem oft er kennt við frjálshyggju og einkenndist af eftirlitsleysi. Hrunið hefði ekki orðið, ef einhver framangreindra aðila hefði staðið í stykkinu. En þeir brugðust allir með tölu. Þess vegna þurfa þeir allir að svara til saka og sæta refsingu. Davíð mestri. Núverandi rannsóknir ganga of skammt.