arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Hafnaði íslenzkum mótbárum

Hollenzk stjórnvöld telja samningsstöðuna í IceSave sterkari eftir úrskurð eftirlitsstofnunar Fríverzlunarsvæðisins. Rétt athugað, öllum hugmyndum um íslenzka undankomuleið var hafnað. Næst liggur fyrir, að málið fari fyrir dómstól Fríverzlunarsvæðisins. Meiri líkur en minni eru á, að hann staðfesti úrskurð eftirlitsins. Þess vegna kann afstaða Hollands að harðna, þegar hægri menn komast þar til valda í yfirvofandi kosningum. Ólíklegt er þó, að vikið verði frá útkomu, sem var í burðarliðnum, er íslenzka þjóðaratkvæðið stakk járnkarli í gangverkið. Slík útkoma væri okkur þolanleg og gagnleg.
Neitar að hreinsa fortíðina

Sjálfstæðisflokkurinn er langversti stjórnmálaflokkur landsins. Fáránlegt er, að fjórðungur eða þriðjungur fólks kjósi vandræðaflokkinn. Valdaferli Davíðs Oddssonar, Geirs H. Haarde og Bjarna Benediktssonar verður bezt lýst sem landráðum. Enn er hann ónæmur fyrir kröfum um að horfast í augu við veruleikann. Ætlar ekki að gera upp fortíð sína. Þingmenn hans eru á kafi í fjölbreyttri spillingu. Neita enn að gefa upp mútur og nöfn mútugjafa. Treystir bara blint á gullfiskaminni fólks. Ólöf Nordal sagði bankahrunið vera tímabundinn vanda, sem flokkurinn geti með þolinmæði látið hjá líða.
Ekki lengur hrein mey

Í ríkisstjórn verja vinstri græn þjóðina ekki fyrir hrægömmunum, sem ásælast auðlindir hennar. Þegar svo illa er komið, sé ég lítinn mun á þeim flokki og Sjálfstæðisflokknum. Eini munurinn er, að vinstri græn bera ekki sök á hruni eins og Sjálfstæðisflokkurinn. En nú hafa vinstri græn verið í ríkistjórn í meira en ár og geta ekki lengur þótzt vera hreinar meyjar. Engar nothæfar skýringar hafa fengizt, hvernig í ósköpunum flokknum tókst að klúðra Magma. Þar eignaðist lygari og hræfugl orku Reykjaness án útborgunar. Á vaktinni hjá vinstri grænum. Það er von, að þjóðin flykkist í faðm Bezta flokksins.
Mútusamningurinn kærður

Ólafur Sigurjónsson bóndi hefur kært mútusamning Árborgar, Flóahrepps og Landsvirkjunar um vatnsréttindi við Urriðafoss. Landsvirkjun lofar að greiða vatnsveitur, ef sveitarfélögin skipuleggja Urriðafossvirkjun. Einfaldasta dæmi í heimi um mútur. Svandís Svavarsdóttir umhverfisráðherra getur því hafnað skjalinu sem ósiðlegu. Landsvirkjun hafði í tíð Friðriks Sófussonar forustu í siðleysi. Bætir nú um betur hjá eftirmanninum Herði Arnarsyni. Samkvæmt nýjum stöðlum um bætta siði í samfélaginu nær mútusamningurinn ekki lágmarkskröfum. Hann er út í hött. Umhverfisráðherra ber því að hafna honum.
Arngrímur Ísberg í vændinu

Arngrímur Ísberg er einn af þessum þekktu rugludöllum, sem koma óorði á héraðsdóm. Hann er ekki vanur að hugsa um börn eða ættingja smákrimma, sem koma fyrir hann. Þegar hins vegar fínimenn eru sakaðir um vændiskaup, fer hann að hugsa um börn og ættingja þeirra. Raunar er það hlutverk kaupenda vændis að hugsa um börn sín og ættingja, þegar þeir fara út af sporinu. En Arngrímur Ísberg flokkar dólgana í smákrimma og fínimenn. Hinir síðarnefndu fá allt aðra og lokaða meðferð, því að ekki má falla blettur á yfirstéttina. Gaman væri að fá nákvæma skilgreiningu hans á mörkum stéttaskiptingarinnar.
Herferð við hæfi

Auglýsingaherferð Virðingar-Réttlætis er vel við hæfi. Fyrirbærið, sem áður hét Verzlunarmannafélag Reykjavíkur, hvetur fólk til að una glatt við sitt. Stéttarfélagið auglýsir heilsíður um, að fólk eigi ekki að trompast af reiði. Heldur leyfa VR og lífeyrissjóði VR að taka sig í rassinn. Hamingja felist í að láta allt yfir sig ganga. Ekki æsa sig upp út af smámunum á borð við sukk með árgjöld félagsmanna og lífeyrisgjöld þeirra. Fólki mundi líða mun betur, ef það hefði ekki áhyggjur af græðgi og heimsku verkalýðsrekenda. Flott er, að verst þokkaða stéttarfélag landsins kosti slíkar auglýsingar.
Baugur að baki Flokksins

Fjórir efstu frambjóðendur Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík hafa ekki gert grein fyrir fjármálum sínum. Halda leyndum mútum, sem þeir fengu í prófkjöri fyrir síðustu borgarstjórnarkosningar, og nöfnum mútugjafanna. Bara Gísli Marteinn Baldursson hefur birt. Reyndist hafa verið kostaður af gullætum Baugs og banka. Hanna Birna Kristjánsdóttir borgarstjóri þegir, sömuleiðis Júlíus Vífill Ingvason, Kjartan Magnússon og Þorbjörg Helga Vigfúsdóttir. Við vitum ekki enn hverjir kostuðu pólitískan frama þeirra. Þau telja vissara að halda mútuveitendum leyndum, enda er Baugur að baki þeim öllum.
Neitið þeim um fyrirgreiðslu

Atvinnulífinu er að mestu stjórnað af gráðugum fávitum, sem ég mundi ekki treysta fyrir tíkalli. Þeir heimta lán til að fleyta rekstrinum fram, en geta ekki ráðið við ávöxtunarkröfuna. Heimta því, að lífeyrissjóðir og bankar lækki kröfuna. Athyglisvert er, hversu margir telja auðvelt að fífla lífeyrissjóði. Betra er að neita forstjórum um fyrirgreiðslu og leyfa þeim að rúlla. Bezt er, að aðrir taki við, sem eru saklausir af rugli síðustu ára. Nógir peningar eru til í þjóðfélaginu. En auðvitað þora engir að lána einmitt fávitunum, sem sannað hafa, að þeir geta ekki rekið fyrirtæki.
Verkalýðsrekendur fá falleinkunn

Enn rífa verkalýðsrekendur kjaft. Heimta arðlausar framkvæmdir og jafnvel framkvæmdir, sem sliga ríkið. Flottasta dæmið um rugl verkalýðsrekenda er krafan um milljarða í hátæknisjúkrahús. Þarf þó að skera hátæknisjúkrahúsið, sem fyrir er. Svartasta dæmið um ruglið er krafan um afsal auðlinda landsins til að hjálpa verktakabransanum. Verkalýðsrekendur vilja fórna sjálfstæðinu fyrir atvinnubótavinnu. Með annarri hendi heimta þeir fé af lífeyrissjóðunum og með hinni neita þeir að láta það af hendi. Þetta eru rugludallar, sem vilja reka þrælana í verkfall. Verði þeim að góðu. Ég gef þeim falleinkunn.
Silvía Nótt og Jón Gnarr

Gunnar Hersveinn Sigursteinsson heimspekingur hittir naglann á höfuðið. Jón Gnarr er Silvía Nótt, taka tvö. Þau gera grín að stuðningsmönnum sínum. Við agninu gína einkum sjónvarpsnotendur í töku eitt og kjósendur í töku tvö. Fatta ekki, að fyrst og fremst er gert grín að þeim sjálfum. Með stuðningi við Bezta flokkinn eru kjósendur að staðfesta hefðina. Hún felst í að hafa heimska kjósendur að fífli. Nákvæmlega eins og Silvía Nótt er Jón Gnarr ekki raunverulegur, heldur persóna í leikriti. Í báðum tilvikum er reynt að ganga fram af fólki með bulli. En leikhúsgestir eru of heimskir til að skilja það.
Bófar skilanefnda og slitastjórna

Bankaráðherrann vafrar um meðvitundarlaus. Spillingin grasserar alls staðar kringum hann og samt dóserar hann bara. Skilanefndir og slitastjórnir leyfa víðtæk skattsvik í skjóli bankaleyndar. Ráðherrann hefur ekki haft frumkvæði að lausn málsins með harðorðum lögum gegn bankaleynd, gegn skattsvikaleynd. Fyrir tilverkað Gylfa Magnússonar er spilling bankanna söm og fyrr. Stjórnin hefur nóg að svara fyrir, þótt hún taki ekki líka ábyrgð á framhaldi ósómans í bönkunum. Krafan er, að allar skilanefndir og slitastjórnir verði nú þegar lögsóttar. Fyrir ógeðslega vanrækslu starfa og misnotkun á valdastöðu sinni.
Skjaldborgin er fundin

Fundin er eina skjaldborgin í þjóðfélaginu, skjaldborgin um bankaleyndina. Skilanefndir og slitastjórnir bankanna taka þátt í skattsvikum helztu bófa landsins. Tregðast við að afhenda skattrannsóknastjóra gögn um svikin. Þær bera því ábyrgð á svikunum og hljóta að verða lögsóttar. Ríkisskattstjóri íhugar að höfða mál gegn þeim og þarf að drífa í því strax. Þjóðfélagið þolir ekki, að bófar stýri skilanefndum og slitastjórnum. Ríkisstjórnin verður líka að vakna og hlutast til um að lögum sé fylgt af hörku. Fulltrúar spillingar í skilanefndum og slitastjórnum verða að finna fyrir vendinum.
Grillirahryggur og Hallaragötur

Það er ekki hlutverk náttúruverndarsinna að hata sagnfræðina, að slá striki yfir ellefu alda sögu þjóðarinnar. Fornar reiðleiðir eru lifandi þáttur sögunnar. Við þurfum að halda við fornum reiðleiðum, reisa hrundar vörður og halda áfram að ríða Vonarskarð. Vatnajökulsþjóðgarður ætti frekar að ráða mig til að ríða Vonarskarð en að banna mér það. Annars endar þessi vitleysa með því að við vitum ekkert lengur um Sölvamanagötur og Síldarmannagötur. Um Grillirahrygg og Hallaragötur, um Gullveginn og Kóngsveginn. Hestaskeifur henta betur en góritex-skór til að halda við þessum aldagömlu fornminjum.
Ellefu alda reiðleið bönnuð

Íslendingar hafa riðið hestum um Vonarskarð frá landnámsöld. Á korti Björns Gunnlaugssonar frá 1849 er sýnd þjóðleið um skarðið. Nú liggur fyrir tillaga um að banna umferð hesta um skarðið. Engin rök fylgja tillögunni, enda eru hestar ekki vélknúin ökutæki. Miklu nær er fyrir þjóðgarðssinna að hvetja til umferðar hesta. Hún getur orðið til að varðveita mikilvægar fornminjar, sem felast í hófförum, kindagötum og reiðslóðum. Sjálfur var ég hvattur til að ríða með hestaflokk um einstigi í Snæfellsjökuls-þjóðgarði. Til að lífga við slóð, sem var að hverfa. Reiðbann í Vonarskarði er vanhugsuð regla.
Fornar leiðir týnast

Í fyrra reið ég Kirkjustíg milli Keldna á Rangárvöllum og Heklubæja. Partur forna hringvegarins um landið. Frá Keldum var þjóðleið um Kirkjustíg, yfir Ytri-Rangá á Dýjafitjarvaði, áfram Nautavað á Þjórsá. Svo yfir Stóru-Laxá á Sólheimavaði, yfir Hvítá á Kópsvatnseyravaði, um Hólmavað á Tungufljóti að Skálholti. Kirkjustígur er að hverfa vegna of lítillar hestaumferðar. Sama gerist víðar. Reiðleiðir hverfa í Snæfellsjökuls-þjóðgarði. Í þjóðgarðinum við Jökulsá er reynt að varðveita þjóðleið með því að merkja hana. En nú á að banna reið um Vonarskarð. Hvílík afneitun ellefu alda sögu!
Vinstra grænt auðlindaklúður

Sé ekki, að vinstri grænir gangi sameinaðir til næstu kosninga, svo illa hefur forustan brugðizt kjósendum sínum. Hún hefur bilað í auðlindamálum. Nær kvótanum ekki aftur til þjóðarinnar og missir varðveizlu orkunnar úr höndum sér. Magma á jarðhitann á Reykjanesi og er komin upp í Kerlingafjöll og austur í Skaftá. Evrópusambandið klýfur flokkinn ekki, allir eru því andvígir. En linkind í orkumálum er næg ástæða til klofnings. Ég sé ekki, að Steingrímur J. Sigfússon, Björn Valur Gíslason og Árni Þór Sigurðsson ríði feitum hesti frá næstu þingkosningum. Með vesaling Jóns Bjarnasonar í taumi.
Hamingjusamir Íslendingar

Ítrekað fréttum við af fjölþjóðlegum könnunum, sem segja, að Íslendingar séu manna hamingjusamastir, jafnvel eftir bankahrunið. Mér leikur mest forvitni á aðferðinni við þessi vísindi. Er spurt: Ertu hamingjusamur? Ef svo er, þá svarar Íslendingur með jái. Íslendingur lýgur nefnilega alltaf, ef hann á kost á því. Það er inngróið. Íslendingur svarar líka alltaf eins og hann heldur, að spyrjandinn vilji heyra. Það er inngróið. Skoðanakönnun er ekki form, sem hentar leit að hamingju hjá fólki. Hún mælist með því að skoða atferli fólks. Ekki með því að spyrja fólk, sem roðnar, er það segir satt.
Hylma yfir skattsvikum

Skattrannsóknastjóri segir alls enga ábendingu um skattsvik hafa borizt frá skilanefndum og slitastjórnum bankanna. Af skýrslu Sannleiksnefndarinnar er samt ljóst, að bankar, bankamenn og viðskiptamenn banka eru grálúsugir af skattsvikum. Skilanefndir og slitastjórnir hljóta því að vera að hylma yfir skattsvikum banka, bankamanna og viðskiptamanna banka. Eðlilegt framhald er, að skattrannsóknastjóri kæri skilanefndir og slitastjórnir fyrir aðild að skattsvikum. Einnig er undarlegt tregða nefndanna við að skila upplýsingum, sem skattrannsóknastjóri kallar eftir. Tímar siðleysis eiga að vera liðnir.
Þjóðin vill bara ruglið

Þjóðin vill bara ruglið

Kosningabaráttan í Reykjavík snýst um fögnuð við ruglinu í Jóni Gnarr. Um ísbjörn í Húsdýragarðinum, tollstöðvar á landamærum Reykjavíkur og Alls konar handa aumingjum. Tilraunir fjórflokksins til að koma að alvörumálum hafa alveg mistekizt. Kjósendur líta á slík mál sem grín og líta á grínið sem alvöru. Eitt kosningamál hefur vakið athygli mína. Það er loforð Samfylkingarinannar um að beita Árósa-aðferðinni við að minnka atvinnuleysi í borginni. Finnst það rökrétt og spennandi tillaga. En fáir nenna að hlusta á Dag B. Eggertsson. Núna er ekki tími alvörunnar, þjóðin vill bara ruglið.
Kakali flúði suður Sand

Árið 1242 kom Þórður kakali út í Eyjafirði. Reið skjótt um Vaðlaheiði og suður Bleiksmýrardal á flótta undan Kolbeini unga. Fór suður Sprengisand að leita liðveizlu hjá Hálfdáni á Keldum. Samkvæmt korti Björns Gunnlaugssonar frá 1849 lá leiðin vestan Fjórðungsvatns. Síðan yfir Þjórsá við Arnarfell eða Sóleyjarhöfða og áfram suður Gnúpverjaafrétt. Þessa leið hef ég riðið og er hún ein löng dagleið á sandi milli grasa í Bleiksmýrardal og Arnarfelli. Þórður hafði kunnugan leiðsögumann og virtist ferðin ekki einsdæmi. Þá riðu grjótkastarar höfðingjanna hundruðum saman um fjöll og firnindi og fúafen.
Velkomnir veri hærri skattar

Mikið er ég feginn, að ríkisstjórnin vill frekar hækka skatta en skera niður velferð. Sjálfur get ég talizt hátekjumaður og sé ekki eftir sköttum af tagi hátekjuskatta og auðlegðarskatta. Auknir orkuskattar eru sanngjarnir á fyrirtæki, sem fá nánast fría orku. Ef hér væri stjórn Sjálfstæðisflokks og samtaka vinnumarkaðarins, væri velferð skorin að kröfu Gylfa Arnbjörnssonar. Það væri skelfilegt. Nógu grátt hefur frjálshyggja og eftirlitsleysi leikið þjóðina, þótt ekki sé fylgt ráðum sjálfra bófanna við lækninguna. Enga þjóðarsátt er hægt að gera við leifar af dólgafrjálshyggju verkalýðsrekenda.
Rændu og rupluðu þjóðina

Sjálfstæðisflokkurinn mest, en einnig Framsókn og Samfylkingin rændu og rupluðu þjóðina. Tóku af henni auðlindir hennar og afhentu kvótagreifum og útlendingum. Smíðuðu stjórnlaust bankakerfi, sem velti þjóðfélaginu á haus, bókstaflega. Þágu mútur hagsmunaaðila til að komast áfram í pólitík. Breyttu Landsvirkjun í mútufyrirtæki. Þjóðin ætlar nú að hefna sín. Hún gerir það með því að ráða Jón Gnarr sem borgarstjóra. Verði henni að góðu. Hún hefur hingað til fengið þá pólitíkusa, sem hún á skilið. Og hún mun áfram fá þá pólitíkusa, sem hún á skilið. Enda skilur hún ekki orsakasamhengi ruglsins.
Trúarsetningar verkalýðsrekenda

Trúarsetningar verkalýðsrekenda

Samtök verkalýðsrekenda eru svo forstokkuð í trúarsetningum frjálshyggju, að þau andmæla hátekjusköttum, auðlegðarsköttum og orkusköttum. Trúa því enn, að lægri skattar innheimtist betur en hærri skattar og að lægri skattar búi til meiri atvinnu. Þetta eru trúarsetningar, sem passa ekki við veruleikann. Lægri skattar á þjófa leiða bara til að þeir éta meira gull í Milano, svo sem dæmið sannar. Þar á ofan fjárfesta þessi skaðræðissamtök lífeyri okkar í loftbólum þjófanna. Svo blint eru samtök verkalýðsrekenda límd við grátkór atvinnurekenda, að Gylfi Arnbjörnsson er orðinn Síðasti Frjálshyggjugaurinn.
Lygin um þjóðareignina

Silkimjúkur Ross Beaty er enginn jarðvarmafræðingur, heldur þekktur hræfugl, sem vomir yfir gjaldþrota þjóð. Hann veit, að Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn bannar ríkisstjórninni að kaupa sig inn í milljarðamistök Árna Sigfússonar sjónhverfingamanns. Beaty brýtur lög með því að stofna skúffufyrirtæki í Svíþjóð framhjá íslenzkum lögum. Magma er niðurstaðan af braski gamla góða Villa og Björns Inga Hrafnssonar með hagsmuni Orkuveitunnar í REI-ruglinu. Sömu lygi er beitt og áður í stuldi kvótakónga á auðlindum hafsins. Formlega séð á þjóðin auðlindina, en í rauninni á hana lögbrjóturinn Ross Beaty.
Hér verður ekki heimsendir

Ég held ekki, að neinn heimsendir hljótist af Jóni Gnarr sem borgarstjóra. Er andvígur ýmsum lífsskoðunum hans, en tel ekki borgarstjóraefni annarra flokka vera skárri. Íslenzk pólitík hefur lengi verið fíflagangur, þannig séð er Jón Gnarr bara meira af hinu gamla. Þjóðin telur hefðbundna flokka hafa svikið sig og hefnir sín með Gnarr. Við því er ekkert að segja, þjóðin fær þá pólitíkusa, sem hún á skilið. Íslendingar hafa ætíð reynzt ófærir um að velja sér leiðtoga, samanber Davíð. Eru ófærir um stjórn eigin mála. Og tveir stærstu flokkarnir eru ófærir um að skilja sök sína á bankahruninu.
Fjórir framboðslistar Gróttu

Boltafélagið Grótta býður fram fjóra lista á Seltjarnarnesi og hafa þeir aldrei verið fleiri. Þar á ofan buðu ýmsar deildir Gróttu fram í prófkjöri Sjálfstæðisflokksins. Það var til að kanna misjafnan styrk þeirra. Hagsmunir Gróttu skipa gott rúm í hugum Seltirninga. Fyrir nokkrum áratugum var lagður sparkvöllur ofan á Valhúsahæð. Hef oft farið þar um og aldrei séð neinn nota völlinn. En hann mun koma sér vel, þegar hlýnun jarðar veldur hækkun sjávar. Þá geta menn keppt þar í boltaleik meðan neðri byggðir fara í kaf. Kannski verður þar flugvöllur, þegar Gnarrinn tekur upp gjaldskyldu á landamærunum.
Þar slær hjarta hans

Gylfi Arnbjörnsson verkalýðsrekandi harmar hækkun hátekjuskatts, þar slær hjartað. Harmar líka hækkun auðlegðarskatts, þar slær hjartað. Harmar líka orkuskatt, þar slær hjartað. Harmar skatt á fyrirtæki, þar slær hjartað. Allt eru þetta samt góðir og brýnir skattar í erfiðri stöðu. Betra hefði þó verið að hækka líka fjármagnstekjuskatt. En þá hefði Gylfi trompast, þar slær hjartað. Niðurskurður ríkisútgjalda er farinn að bitna harkalega á fátæklingum, en verkalýðsrekandinn grætur það ekki. Heimtar meiri niðurskurð í stað hátekjuskatts, auðlegðarskatts, orkuskatts og fyrirtækjaskatts.
Ísland er ekki á Evrópuvegi

Evrópusambandið virtist í fyrstu fremur fegið að fá umsókn Íslands um aðild. Þar á bæ töldu menn það vera staðfestingu á, að smáríki álfunnar mundu smám saman koma inn í hlýjuna. Össur Skarphéðinsson utanríkis sannfærði ráðamenn sambandsins um, að Ísland væri að sækja um aðild. Í millitíðinni hefur hinn skelfilegi sannleikur runnið upp fyrir ráðamönnum sambandsins. Ísland ætlar alls ekki að ganga í sambandið. Össur var bara með bjölluat. Í nýjustu skýrslu sambandsins er sagt, að aðild sé óvinsæl á Íslandi og ríkisstjórnin standi ekki heils hugar að málinu. Þetta var raunar hægt að segja sér strax.
Háskóli Íslands lagður niður

Nánast allir hrunverjar komu úr Háskóla Íslands. Fremstur fer þar Davíð Oddsson, síðan Geir Haarde og Jónas Friðrik, svo bankastjórar og gullætur í breiðfylkingu. Ekki má gleyma endurskoðendum, glærufræðingum og lagatæknum hrunsins. Því þarf að skoða betur kennsluna í Háskóla Íslands og finna, hvað fór úrskeiðis. Hvers vegna ungaði skólinn út siðleysingjum í bunkum? Er eitthvað að kennslunni í endurskoðun, viðskiptum og lagatækni? Ef leggja á einhvern háskóla niður og sameina hann öðrum, þá er Háskóli Íslands efstur á blaði. Þar á að byrja. Að leggja hann niður mundi ekki bara spara peninga.
Bættur hagur heimila

Árið 2004 áttu 46% íslenzkra heimila erfitt með að ná endum saman. Fimm árum síðar, árið 2009, áttu 39% íslenzkra heimila erfitt með að ná endum saman. Þetta er samkvæmt

tölum Hagstofunnar. Niðurstaðan er, að fleiri ná endum saman eftir hrun en fyrir hrun. Hafið þetta í hug næst, þegar þið viljið bulla meira um skjaldborgina um heimilin. Hún var sett upp og hún virkar. Hins vegar er þriðjungur þjóðarinnar alltaf í fjárhagslegum vandræðum, hvernig sem árar. Menn kasta þá bara peningum í ilmgufubað, ef ekki vill betur. Grunnforsenda Hagsmunasamtaka heimilanna hvílir ekki á staðreyndum.
Passa ekki djobbið sitt

Af hverju passar Katrín Júlíusdóttir orkuráðherra ekki upp á auðlindir þjóðarinnar? Af hverju kemur Árni Páll Árnason félagsráðherra ekki í eitt skipti fyrir öll með millilausn á fjármálum heimilanna? Af hverju leyfir Kristján Möller sveitarfélagaráðherra reglugerð um, að Hafnarfjörður megi falsa bókhald sitt fyrir kosningar? Af hverju passar Gylfi Magnússon bankaráðherra ekki, að bankastjórar taki siðaðar ákvarðanir? Af hverju bannar Ragna Árnadóttir mannréttindaráðherra ekki Útlendingastofnun að hata hælisfólk? Svarið er, að þau eru öll fimm óhæf til að vera ráðherrar.
Frábær þorskur og nautalund

Fékk frábæran þorsk og frábæra nautalund í Dill fyrir helgina. Einkum var mikilvægt, að eldunartími var nákvæmlega réttur. En þetta geta auðvitað fleiri kokkar en þeir, sem eru á Dilli. Staðurinn sérhæfir sig hins vegar í staðbundnum matvælum, til dæmis kryddi úr garðinum. Eldamennskan einkenndist þar að auki af matvinnslu. Kokkarnir búa til kryddaðar froður, hlaup, mauk og stöppur. Verra er, að maturinn var kaldur, þegar hann kom á borð. Stælar gengu langt, þegar eftirrétturinn var eitt jarðarber með ýmsu skrauti, svo sem jarðarberjafroðu og ýmsum dropum. En fiskurinn og kjötið var fínt.
Skárra að Gnarristar hafi meirihluta

Þetta er alger niðurlæging fyrir okkur fáu, sem höfum amast við fylgi Besta flokksins í Reykjavík. Af tvennu illu finnst mér þó betra, að Jón Gnarr og félagar séu einir í meirihluta, heldur en með Sjálfstæðisflokknum. Bezt er að fara að hafa sig hægan í álitsgjöfinni. Fyrst var ég upp á kant við þjóðina í þjóðaratkvæðagreiðslunni um IceSave. Og núna í matinu á Jóni Gnarr. Ég segi bara, að þjóðin fái núna eins og jafnan áður þá fulltrúa, sem hún á skilið. Get þó ítrekað enn einu sinni, að þjóðin er að mínu viti ófær um að stjórna sér. Það sýnir saga hennar allan sjálfstæðistímann frá 1918.
Fín stemmning í Dilli

Dill í Norræna húsinu er grein af sama meiði og frægt Noma í Kaupmannahöfn. Stundar norræna eldamennsku. Notar staðbundin hráefni, til dæmis krydd úr eigin garði og kaupir beint frá bónda. Gælir líka við efnafræði að hætti El Bulli. Breytir til dæmis mat í froðu eða hlaup og vökva í fast efni. Friðrik V var svipaður, en gafst upp, enda á Akureyri. Dill gengur vel, var fullt á fimmtudegi og stemmning fín. Þriggja, fimm og sjö rétta matseðill, sem skipt er um vikulega. Sérvín með hverjum rétti. Sjö réttir með víni kosta 19000 krónur á mann, þríréttað án víns 6900 krónur. Nokkrir staðir eru þó dýrari.
Íslendingar eru hrunverjar

Þegar Íslendingar verða sammála um eitthvað, er tími kominn til að hræðast. Hálf þjóðin flykktist á kjörstað til að mótmæla IceSave. Ég fyrirlít hana fyrir afneitun. Hálf þjóðin flykkist á kjörstað til að kjósa þjóðkirkjulegan afturhaldsmann, Jón Gnarr. Sem fer beint í spillinguna með Flokknum. Ég þarf ekki að segja ykkur, hvaða skoðun ég hef á slíkri notkun kosningaréttar. Engin leið er að segja fólki að ganga í alvöruflokk og berjast þar fyrir sjónarmiðum sínum. Fólk vill frekar þann versta en þann næstbezta. Flykkist um rugl og bull, bara það sé nógu yfirgengilegt. Íslendingar eru hrunverjar.
Plús og mínus ríkisstjórnar

Ríkisstjórnin gerði rosalega vel, þegar hún tók upp ögrun Egils Helgasonar og réð Evu Joly til að lúskra á gullætunum. Hún gerði enn betur, þegar hún samþykkti nægar fjárveitingar í það. Uppgjörið við bankastjóra og gullætur gengur því vel. Hún hefur hins vegar klikkað á siðvæðingu banka með því að ráða kerfiskarl sem bankaráðherra. Hún hefur líka klikkað á manneskjulegri hugsun með því að ráða fasista sem dómsmálaráðherra. Ríkisstjórnin klikkaði líka á verndun auðlinda, bæði í orku og fiski. Sennilega er hún örþreytt. Ljósi punkturinn er þó, að ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks væri hálfu verri.
Ráðherra leyfir bókhaldsfals

Þegar kortér var eftir af skilafresti á reikningum sveitarfélaga, heimilaði Kristján Möller ráðherra að eignfæra lönd. Fyrir bæjarstjóra Hafnarfjarðar, Lúðvík Geirsson, sem ella hefði orðið að skila milljarðatapi á reikningum bæjarins. Hjörtu tveggja samfylkingarmanna slógu í takt. Snöggt var kominn milljónagróði hjá gjaldþrota sveitarfélagi rétt fyrir kosningar. Kratalygin lagaði ekki fjárhaginn, en gerði reikningana ósambærilega milli ára. Ólafur Nilsson, spilltur formaður eftirlits með fjárhag sveitarfélaga, lét kyrrt liggja. Samfylkingin beitir enn bókhaldsfalsi endurskoðenda að hætti 2007.
Hundfúll verkalýðsrekandi

Gylfi Arnbjörnsson verkalýðsrekandi er hundfúll. Ríkisstjórnin samþykkir ekki í hvelli allar tillögur um stórvirkjanir og stóriðju. Hún notar ekki hundrað milljarða frá lífeyrisssjóðum í gæluverkefni verkalýðsrekenda, svo sem hátæknisjúkrahús og Vaðlaheiðargöng. Gylfi er veruleikafirrtur að venju. Við höfum fengið miklu meira en nóg af holskeflum af völdum tímabundinna stórverka. Þjóðfélagið þarf að jafna sig og passa upp á, að hræfuglar hirði ekki auðlindirnar. Mikilvægast fyrir ríkisstjórnina er að hætta að hlusta á leifar græðgishyggjunnar í forustu verkalýðsrekenda og atvinnurekenda.
Jón Gnarr er gamla Ísland

Jón Gnarr er á hægri kanti stjórnmálanna. Finnst skandínavismi skaðlegur, styður hefðbundin gildi vísitölufjölskyldu og þjóðkirkjunnar. Ég staðset hann hægra megin í Sjálfstæðisflokknum. Tekur mikið fylgi af Flokknum og nokkru minna af Samfylkingunni. Á báðum stöðum þurfa margir að senda flokki sínum skilaboð um óánægju. Að kosningum loknum myndar Jón Gnarr meirihluta með Sjálfstæðisflokknum og fær aðgang að spillingu hans. Sú spilling verður uppi á borði, en ekki í felum, samkvæmt fyrsta kosningaloforði hans. Eftir kosningar verður því allt eins og áður var, gamla Ísland í allri sinni dýrð.