arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Svarta Sharia

Um helgina var hér deilt um Mannréttindasáttmála Sameinuðu þjóðanna frá 1948 og Manréttindasáttmála 45 ríkja Íslams frá 1990. Síðari sáttmálinn gefur yfirlit um viðhorf nútíma íslams til mannréttinda. Hann staðfestir, að aleinasta grunn mannréttinda sé að finna í karlembdu Sharia, guðslögum Kóransins og nokkurra annarra helgirita. Í skjóli þessa er barnaníð heimilt í íslam. Þar eru konur og börn á lægri skör en karlar. Þar eru konur afhausaðar fyrir að láta nauðga sér og börn látin giftast nauðgurum sínum. Múhameð lagðist raunar með 8 ára barni. Algengar refsingar eru aflimanir og sértækar refsingar eru fyrir vantrúarhunda.

Cairo-yfirlýsingin
Með samvizkubit og án þess

Sá munur er á Framsókn og Sjálfstæðis, að fyrrnefndum líkar ekki við Wintris. Formaðurinn hefur glatað trausti margra. Því verður landsþing Framsóknar fyrir kosningar. Á þinginu verður tekizt á um framtíð Sigmundar Davíðs. Hjá hinum flokknum eru engar efasemdir um Bjarna Benediktsson og skrautlegan feril hans. Siðferðisstig Sjálfstæðis er að meðaltali töluvert lægra en hjá Framsókn. Í Sjálfstæðis er talið gott, að hver klófesti það, sem hann kemur höndum yfir. En Framsókn tvístígur í spillingunni eins og í flestu öðru. Ráðherrar Sjálfstæðis þekkja ekki samvizkubit, en Eygló fær það þó tveimur mánuðum fyrir kosningar.
Léleg aðlögun múslima

Kenningar um óvenjumikil og ört vaxandi trúaráhrif íslams í löndum múslima eru áberandi í nútímasagnfræði síðustu áratuga. Fjölmennur skóli fræðimanna telur þessa öld munu einkennast af núningi og stríði milli veraldarhyggju og íslams, ekki milli kristni og íslams. Íslam gerist almennt róttækari. Á Vesturlöndum eru 25%-50% múslima sammála ýmsum markmiðum jihadista, þótt þeir taki ekki þátt sjálfir í ofbeldinu. Til dæmis telur helmingur vestrænna múslima, að Evrópa muni fyrr en síðar verða hluti af heimi íslams. Ennfremur hefur komið í ljós víðtæk þöggun hins opinbera um lélega aðlögun múslima að vestrænum siðareglum.
Einkavæðing einokunar

Erfiðasti vandi íslenzkrar ferðaþjónustu er Isavia, hlutafélag um ríkiseinokun. Stofnunin er rekin í gróðaskyni í þágu bónusa forstjórans. Verst er breyting flugstöðvar Leifs Eiríkssonar í moll, sem gæti verið hvar sem er í heiminum. Markmiðið er að draga fólk meðfram ýmsum fjölþjóðlegum fyrirbærum. Ef hagsmunir ríkis og þjóðar væru í öndvegi, mundu umferðaræðar stöðvarinnar vera notaðar til að koma á framfæri skýrum upplýsingum fyrir ferðafólk, til dæmis um akstur utan þéttbýlis og í ósnortnu víðerni. Ennfremur um hentugan klæðnað, gistingu og veitingar. Reka þarf gróðasjúka forstjórann og gera Isavia að ríkisstofnun.
Ég er rasisti

Líklega telst ég rasisti samkvæmt nýjum skilgreiningum. Er andvígur íslam sem trúarbrögðum. Að vísu andvígur trúarbrögðum yfirleitt og hvers kyns bókstaf guðsorðamanna. Er þó orðinn sáttur við þá kristni, sem hjarir á jaðri hinna veraldlegu samfélaga í Evrópu. Íslam er öðruvísi sem karlrembd eingyðistrú úr eyðimörkinni. Hefur aldrei komizt út úr myrkum miðöldum, þar sem konur og börn teljast vera milli manna og geita. Íslam slípaðist ekki af þekkingarbyltingu og franskri alþýðubyltingu. Ríki íslams undirrita ekki mannréttindaskrá Sameinuðu þjóðanna. Væri ekki fyrir olíufé, væri heimur íslams samfelld auðn Afganistans. Þar sem ég hef ávallt lýst andstöðu við hernað Vesturlanda í heimi íslams, þar á meðal stríðsglæpi Davíðs Oddssonar, tek ég enga ábyrgð á þeim ljóta hernaði.
Hvar eru frambjóðendur?

Viðreisn Benedikts Jóhannessonar mælist í skoðanakönnunum upp á nokkra þingmenn og virðist draga að sér uppgefna sjálfstæðismenn. Stefnuskráin er komin fram og líkist því, sem Sjálfstæðisflokkurinn notaði, áður en hann varð að þjófaflokki. Viðreisn var stofnuð í maí. Formaðurinn hefur talað drýgindalega um söfnun á glæsiliði frambjóðenda. Enginn slíkur hefur samt komið í ljós. Ef til vill er Benedikt að fylgja ráðgjöf um að toppa ekki of snemma. En það eru bara tveir mánuðir í kosningar og erfitt að spá í flokk, sem hefur engan frambjóðanda. Ég er farinn að halda, að söfnun frambjóðenda hafi ekki gengið eftir væntingum.
Eygló í ýfingum

Eðlilegt er, að Eygló Harðardóttir sé pirruð eftir kjörtímabil mótdrægninnar. Bjarni Benediktsson hefur með hjálp Sigmundar Davíðs lagzt á allar tilraunir hennar til velferðar og húsnæðismála. Eða breytt þeim í þágu yfirstéttarinnar. Nú neitar Eygló að styðja fjármálastefnu Bjarna og er það að verðleikum. Urgur er í Sjálfstæðisflokknum út af einleik Eyglóar. Einn þingmaður heimtar, að hún segi af sér. Ósætti stjórnarflokkanna út af misjafnri endingu kosningaloforða leiðir auðvitað til aukinna ýfinga í þinglok. Framsókn reynir að fría sig af augljósri óvild Sjálfstæðisflokksins í garð öryrkja og aldraðra og fárveikra.
Pirraður ráðherra

Bjarni Benediktsson kvartar yfir, að Fréttablaðið birti aðra skoðun í leiðara markaðskálfs blaðsins en var í aðalleiðaranum. Í markaðsleiðaranum er spurt, hvenær Bjarni ætli að hætta að berja hausnum við steininn. Fari að viðurkenna einfalda staðreynd, að leiðin til að bæta hag allra sé að taka upp alþjóðlega mynt. Bjarna gremst, að Fréttablaðið tali ekki einum, skipulögðum rómi, sem hentar honum sjálfum. Langt er síðan alvöru-dagblöð hættu að birta aðeins hina einu og sönnu og skipulögðu skoðun. Fóru að sjá tvær eða fleiri hliðar á hverju umdeildu máli. Það gera þau dagblöð, sem gera kröfu til að kallast þjóðarblöð.
Þögn um skattaskjólið

Fátt er gert til að nýta upplýsingar um eignir Íslendinga í skattaskjóli á aflandseyjum. Varla er reynt að afla upplýsinga um uppruna fjárins eða hvernig hann spilar saman við verðhækkun í hafi á vörum og þjónustu í útflutningi eða innflutningi. Ekki er vitað til, að neitt skattamál sé rekið á grundvelli hinna birtu upplýsinga. Aðeins í örfáum hrunmálum hefur verið kafað eftir slíkum upplýsingum. Til dæmis er ekkert vitað um braskið í flutningum á fé fyrrverandi forsætisráðherra til Tortóla. Við höfum ekkert annað en hans eigin orð, sem eru marklaus. Sama gildir um brask og skatta fjármálaráðherra og innanríkisráðherra.
Allt í þágu ríkra

Nýjasta lækkun hindrana í vegi peningaflutninga kemur almenningi ekki að neinu gagni frekar en hinar fyrri. Eins og þær auðveldar hún stóreignafólki að flytja fé sitt í skattaskjól á aflandseyjum. Engar ráðstafanir eru gerðar til að ná í skatta af tekjunum. Í öllum tilvikum, stórum og smáum, eru gerðir stjórnarinnar í þágu auðfólks, ekki í þágu almennings. Þegar fært er milli hópa er ævinlega fært frá fátækum til ríkra. Engin ríkisstjórn lýðveldisins hefur eins eindregið stutt hina ríku á kostnað hinna fátæku. Til að hafa gagn af þessari nýjustu lækkun hindrana þarf fólk að hafa meira en milljón á mánuði í tekjur.
Þegar hart mætir hörðu

Þegar uppboð á fiskikvóta verða tekin upp að færeyskri fyrirmynd, þarf að gera ráð fyrir köldu stríði. Kvótagreifar eru vanir að ráða ferðinni með góðu eða illu. Kannski munu þeir láta sigla skipum til hafnar. Lögin um kvótauppboð eiga að gera ráð fyrir slíkum gagnaðgerðum. Þau geta skilgreint þær sem höfnun á aðild að uppboðum. Séu nokkrar útgerðir samstíga, sé það skilgreint sem samráð um andóf gegn almannahag, sem varði kvótamissi. Stjórnvöld, sem beita lögum um uppboð á kvóta, verða að vera vandlega undir það búin að láta hart mæta hörðu. Kvótagreifar eru frekastir og ósvífnastir allra og skilja ekkert nema hörkuna.
Schulze og flakkarinn

Það lengsta sem Íslendingar komast í stærðfræði prófkjörs er þessi. Efst er sá, sem fær flest atkvæði í fyrsta sæti. Næst kemur sá, sem fær flest atkvæði alls í fyrsta og annað sæti. Og svo framvegis. Ótal tilraunum er beitt til að minnka vandræði prófkjörs. Píratar nota svonefnda Schulze aðferð til að telja atkvæði. Hún er vissulega ekki eins flókin og sú aðferð, sem notuð er í þingkosningum til að finna svonefndan flakkara. Hann hoppar milli lista og kjördæma nokkrum sinnum á hverri talningarnótt. Flakkari og Schulze eru ofan við stærðfræðigetu fólks. Forðast ber reikniæfingar, sem fólk skilur ekki. Það vill „tölurnar“.
Sparimerkin endurlífguð

Ríkisstjórnin hyggst leggja 15 milljarða frá skattgreiðendum til að koma upp sparimerkjum fyrir ungt fólk. Eins og var á tímabilinu 1957-1993, þegar unga fólkið límdi frímerkjalíki í sparibók. Gat svo tekið út uppsafnaðan sparnað við 25 ár aldur eða við hjónaband. Sparimerkin urðu fljótt óvinsæl. Andlát þeirra varð fáum saknaðarefni. Núverandi ríkisstjórn hefur látið skattgreiðendur borga 80 milljarða til tekjuhárra skuldara. Alls segja þær ráðstafanir, og þessir 15 milljarðar að auki, lítið upp í 300 milljarða loforð, sem hrægammarnir áttu að borga. Þá var kominn kosningatitringur og nú er aftur kominn kosningatitringur.
Barnaníðingar fagna

Recep Tayyip Erdoğan, einræðisherra Tyrklands, flytur ríkið hratt frá vestræna ríkinu, sem Mustafa Kemal Atatürk kom á fót fyrir tæpri öld. Tyrkland er á leið til trúarríkis að hætti múslima. Nýjast er afnám lágmarksaldurs til hjónabands. Eftir 13. janúar 2017 má gifta börn og smábörn, ef þau segja „já“. Þannig er barnaníð afglæpavætt í Tyrklandi. Níðingarnir fá frjálsar hendur. Með afnámi vestrænna kvenréttinda, brottrekstri dómara, fangelsun blaðamanna og ferðabanni vísindamanna er Erdoğan að stíga risaskref frá veraldlegum mannréttindum. 80 milljónir manna hverfa úr veraldlegri nútímabirtu inn í miðaldamyrkur íslams.
Nýi útskýrarinn

Þetta eru spennandi tímar rétt fyrir andlát þríklofinnar Framsóknar. Til að útskýra málatilbúnað ríkisstjórnarinnar fékk Ríkisútvarpið fyrrum ráðherra. Sá er í þó litlu sambandi við ráðherra, aðra en Lilju Dögg Alfreðsdóttur og Gunnar Braga Sveinsson. Sigmundur Davíð útskýrari vissi auðvitað lítið um málin, vissi til dæmis lítið um niðurstöðu verðbólgumálsins. Upphaflega var það loforð upp á 300 milljarða frá hrægömmum, sem varð að 80 milljörðum frá skattgreiðendum. Nú er farið að tala um að banna annúítetslán, svona til að skipta út umræðuefnum. Aðaláhugamál Sigmundar Davíðs er, að stjórnarandstaðan „þvælist ekki fyrir“.
Bylting á miðjunni

Á Íslandi eykst aðskilnaður ríkra og fátækra eins og yfirleitt á Vesturlöndum. Ferlið er hraðara hér. Róttæk hægri stjórn lætur greipar sópa um hag fátækra og hleður auði á ríka. Endar með byltingu fátækra. Í Bandaríkjunum og Þýzkalandi koma fram hægri alþýðuflokkar, Trump-istar, Aktion für Deutschland og aðrir hópar, sem yfirstéttin kallar rasista. Þangað flykkist fólk, sem er hrætt við múslima, vinnumissi eða tekjurýrnun, sem þarf að búa í hverfum innflytjenda. Ríkir óttast ekki, þeir búa í lokuðum hverfum í eigin alþjóðavædda gróðaheimi. Hér sér ungt miðstéttarfólk gegnum samsæri ríkra og fremur byltingu á miðjunni.
Þríklofin Framsókn

Framsóknarþingmenn geta ekki vænzt hjálpar stjórnarandstöðu við að knýja fram ráðherrafrumvörp, sem margir sjálfstæðisþingmenn eru andvígir. Þetta sér Vigdís Hauksdóttir. Hún leggur því til, að þing verði rofið á morgun og kosið verði í lok september. „Þetta segi ég til að hlífa landsmönnum við bulli, vitleysu og firru, sem verður annars næstu vikurnar. Í hádegisfréttum voru tvö mál komin strax í ágreining – þ.e. búvörusamningar og vegaframkvæmdir – þetta verður óbærilegt.“ Þannig er Framsókn þríklofin í þá, sem vilja kjósa í september, sem vilja kjósa í október og sem vilja kjósa næsta vor. Þetta stjórnarspil er búið.
Erfingjar Sigmundar

Fylgislið Sigmundar Davíðs í Framsókn er skipað tveimur ráðherrum, þar af einum þingmanni. Lilja Alfreðsdóttir og Gunnar Bragi mættu ein á herráðsfundinn heima hjá Sigmundi. Aðrir ráðherrar og þingmenn flokksins áttuðu sig á, að Sigurður Ingi Jóhannsson talar við fólk og er viðmælandi. Hann er semsagt pólitíkus, en ekki til skiptis undir sæng eða í reiðikasti. Gunnar Bragi veit þetta ekki og Lilja er skjólstæðingur fyrrverandi forsætisráðherra. Hugsanlega tekst Eyglóu Harðardóttir að losa flokkinn við martröðina. Líklegra er, að samkomulag verði um Lilju sem konu hins nýja tíma. Sá tími er þó endanlega horfinn flokknum.
Valinn maður í hverju rúmi

Prófkjörin gengu frábærlega hjá pírötum. Valinn maður í hverju rúmi og flétta kvenna og karla á hverjum lista, bara óvart. 21sta öldin sjálfkrafa gengin í garð hjá pírötum án sérstaks regluverks. Stóru málin eru yfirleitt hin sömu hjá sérhverjum í efstu sætum. Birgitta auðvitað efst og síðan löng röð af fólki með yfir 90% samræmi við mínar skoðanir. Slíkt blæs auðvitað út mitt vel pumpaða egó. Enginn stjórnmálaflokkur býður eins veglega framboðslista og píratar. Enda er almennur flótti hlaupinn í þinglið annarra flokka. Með hverri viku færist þjóðin nær þeirri byltingu, sem hún þarf til að lifa af þjófræði bófaflokkanna.
Farið hefur fé betra

Engin eftirsjá er að Illuga Gunnarssyni úr pólitík. Persónugervingur spilltra stjórnmála og vanhugsaðra árása á menntun. Skrúfaði fyrir fullorðinsfræðslu á menntaskólastigi og stytti menntaskólanám um eitt ár. Fyrir hvorugu lá nokkur fagleg rannsókn. Þetta var bara hægri sinnað delluverk ráðherrans til að spilla fyrir opinberum rekstri. Verra var, að Illugi þjónustaði Orku Energy, sem hélt honum á floti með ódýru húsnæði. Gerði einkafyrirtækið að samstarfsaðila við kínverska orkuráðuneytið. Áður var Illugi frægur af ónýtri og ólöglegri stjórn á Sjóði 9, sem kostaði ríkið 11 milljarða að ástæðulausu. Farið hefur fé betra.
Bara dagsetningin komin

Þá er dagsetningin 29. október komin, en EF-ið er enn á lofti. Hef enga trú á, að stjórnarandstaðan fallist á þingmál, sem eru ekki enn komin fram, svo sumt verður ríkisstjórnin að gefa eftir. Enda er ekkert samkomulag um dagsetninguna, bara tilkynning stjórnarinnar. Fróðlegt verður að sjá viðbrögð stjórnarandstöðu við þremur stjórnarskrárbreytingum í andstöðu við stjórnarskrá fólksins. Ætli þeir hiksti ekki margir á þeim bekknum rétt fyrir kosningar. Annað skrítið mál er búvörusamningurinn til tíu ára, sem flestir verða andvígir. Enn getur allt farið í háaloft á þessu sumarþingi í boði lamaðrar ríkisstjórnar á banabeði.
Isavia fær að ruddast

Isavia geymir ekki gögn um utanferðir stjórnenda og greiðslur af viðskiptakorti félagsins fyrir slíkar ferðir. Hin margfræga Úrskurðarnefnd um upplýsingamál úrskurðaði, að svo megi vera. Isavia er í ríkiseigu, ein af mörgum stofnunum, sem hafa verið hlutafélagavædd. Reynslan af slíku er ótvíræð. Þær hætta að fara eftir ríkisreglum og byrja að ruddast að hætti einkafyrirtækja. Laun forstjóra og stjórnarmanna margfaldast og á endanum er stofnunum hreinlega stolið frá ríkinu, samanber Kögun. Slík hlutafélög eru að því leyti verri en einkarekstur, að þau lifa á einkavæddri ríkiseinokun. Gera þarf þau aftur að ríkisstofnunum.
Ástarbréfin vega þyngst

Ríkisendurskoðandi telur, að mesta tjón ríkissjóðs í hruninu hafi falizt í 175 milljarða greiðslu upp í tæknilegt gjaldþrot Seðlabankans í lúkum Davíðs Oddssonar. Sú upphæð lendir á baki þjóðarinnar. Stóru bankarnir höfðu verið stöðvaðir, en þeir tóku í staðinn lán í litlu bönkunum. Þau lán voru „tryggð“ með svonefndum ástarbréfum Seðlabankans, það er illa tryggð í ónýtum veðum. Glufan var of lengi opin vegna getuleysis Davíðs. Af þessu varð meira tjón en af völdum IceSave. „Lán eiga að vera veitt með tryggum veðum“, segir Sveinn Arason ríkisendurskoðandi. Ekki enn hefur Davíð verið látinn svara til saka.
Norðrið er ófriðlegra

Eftir margvíslegar vegavillur víða um heim íslams í Asíu er Nato aftur farið að snúa sér að markmiðinu, vörnum við Norður-Atlantshafið. Toppfundur bandalagsins í Póllandi snerist að mestu um Rússland, sinn gamla óvin úr blessaða stríðinu kalda. Varnir Úkraínu voru í fókus, en líka löndin í norðri. Svíar sendu Löfven forsætisráðherra og Finnar sendu Niinistö forseta. Noregur hafði áður sent út neyðarkall vegna meiri umsvifa Rússlands í Norðurhöfum. Aftur er rætt um aðild Finnlands og Svíþjóðar að Nató. Það grefur undan fjölþjóða samstarfi um norðrið með aðild Rússlands. Okkar afskekkti heimshluti er orðinn miðlægari og ófriðlegri.
Málþóf eftir helgi

Öfugt við það, sem Sigríður Andersen og fleiri stjórnarþingmenn fullyrða, mun málþóf ekki byrja, þegar kjördagur verður ákveðinn. Miklu líklegra er, að þófið endi, þegar kjördagur er ákveðinn. Hefjist þingfundir eftir helgi, án þess að kjördagur hafi verið ákveðinn, mun málþóf hefjast á fyrsta degi þings. Þetta á að vera deginum ljósara. Dagsetning kosninga er lausn vandans, en ekki orsök hans. Öllum er ljóst, að ríkisstjórnin er dauð. Getur ekki einu sinni komið sér sjálfri saman um verðbólgufrumvarp húsnæðislána, þótt hún segi afgreiðslu þess vera forsendu haustkosninga. Það er ekki heil brú í stjórnarpólitík sumarsins.
Dagsetningu, takk

Tveir mánuðir eru til kosninga. Sumarþing er samt ekki hafið og kosningabarátta ekki hafin enn. Ekki eru tilbúin nein frumvörp, þótt listi æskilegra mála sé sífellt að lengjast. Nú er talað um, að afgreiða þurfi frumvarp um verðbólgu húsnæðislána. Ekki er vitað til, að neitt hafi verið unnið í því máli, aðeins að stjórnarflokkarnir séu ferlega ósammála. Frumvarp er því auðvitað ekki til, ekki einu sinni drög að frumvarpi. Á sama tíma eru allir flokkar á fullu við að setja í gang prófkjör eða uppstillingarnefndir. Samt skirrist ríkisstjórnin enn við að dagsetja kosningarnar. Ég held hún fari illa út úr þessu ráðaleysi.
Stórasta þjóð heims

Íslenzk kynþáttahyggja fékk byr undir báða vængi, þegar Ólafur Ragnar Grímsson forseti gerðist klappstýra útrásarinnar. Sagði, að Íslendingar væru genetískt hæfari en aðrir til að stofna áhættusöm gróðafyrirtæki um allan heim. Við vitum öll, hvernig það fór. Enn eimir af þeirri hugsun, að Íslendingar séu „stórasta“ þjóð í heimi, beztir í öllu, sem þeir takast á hendur. Genetíska stefnan á sér málgagnið Rómur. Þar eru stórhuga Íslendingar bornir saman við þýzkar smásálir, sem séu varfærnar, vilji eiga fyrir kostnaði, sjái hindranir og vankanta. Allir vita, að Þjóðverjar eru forsjálir. Og að skuldsettir Íslendingar eru án fyrirhyggju.
Hrægammurinn okkar

Hagsmunir Sigmundar Davíðs eru öfugir við hagsmuni okkar. Hefur hag af að fela skattsvikið fé á aflandseyju til að breytast í hrægamm til að kaupa gjaldþrota banka fyrir afslátt af krónugengi. Á sama tíma og hann lofar krónuna í hástert, geymir hann aurinn sinn í eyjum. Segist hafa eytt vikum í að safna upplýsingum um Wintris, en hefur samt ekki upplýst neitt. Það var einhver Soros, sem á að hafa skipulagt alþjóðlegt samsæri gegn Sigmundi. Soros þessi lét Sigmund Davíð lenda í kröfum á gjaldþrota íslenzka banka. Gerði hann óvart að hrægammi. SDG skilaði ekki tilskildu CFC framtali um neitt. Brask hans kom fram í skjalaleka.
Einn kemur illu af stað

Forustufólk stjórnarandstöðunnar er sammála um, að andinn á Alþingi hafi batnað verulega, þegar Sigmundur Davíð hvarf á brott og Sigurður Ingi Jóhannsson tók við. Sigmundi Davíð er svo illa við andóf, að hann ræður ekki við sig. Sigurður Ingi hins vegar kemur fram eins og mannasættir. Því má búast við hinu versta, takist Sigmundi að halda formennsku í Framsókn og gera að nýju kröfu til stóls forsætisráðherra. Þá fer allt aftur í bál og brand, því Sigmundur kann lítið í mannlegum samskiptum. Er raunar meira eða minna sambandslaus við veruleikann og lifir eigin lífi inni í firrtum loforðum. Framsókn á bágt. þegar SDG tjáir sig.
Gúmmívíxlar kosninganna

Langt var til kosninga í fyrra, þegar stjórnarandstaðan vildi afturvirka hækkun bóta til aldraðra og öryrkja. Þá sagði Sigmundur Davíð málið vera “ómerkilega brellu” og “auma tilraun til popúlisma”. Nú eru kosningar í nánd og Sigmundur Davíð hefur skipt 180° um skoðun. Segir núna, að hækkun bótanna þurfi að vera afturvirk. Hann er ekki lengur að lofa upp í eigin ermi, heldur upp í ermi píratans, sem verður forsætisráðherra eftir kosningar. Fleiri loforð eru ódýr um þessar mundir. Stjórnin lofar upp í ermi næsta forsætisráðherra, að styrkir til afreksíþrótta hækki um 100 milljónir á ári. Slíkt heitir „kosningavíxill“.
Ástin er kólnuð

Fjármálaráðherra og fyrrverandi forsætisráðherra tala í kross um verðtryggingu húsnæðislána. Sá fyrrverandi segir afnám hennar vera forsendu þess, að kosið verði í haust. Fjármála segir hins vegar, að verðtryggingin verði ekki afnumin af sitjandi ríkisstjórn. Ætlunin sé bara að „minnka vægi“ verðtryggingar til að auðvelda fólki að greiða niður höfuðstól húsnæðislána og fjármagna ný lán. Í meira lagi dularfullt orðalag um, að fátækir verði áfram látnir borga fyrir skuldseiga. Líklega verða ekki báðir aflendingarnir í skattaskjóli saman á mynd á nýjum glæru- og sjónhverfingafundi í Hörpu. Ástin er kólnuð og allt í frosti.
Allt vill lagið hafa

Hvorki Vinstri græn né Samfylkingin taka undir kröfu Pírata um samþykkt nýrrar stjórnarskrár á stuttu alþingi. Sýnir takmarkaðan áhuga gömlu flokkanna á nýrri stjórnarskrá, annan en að tala og tala um hana. Hefur þó verið rædd árum saman og verið snyrt til á þingi fyrir fjórum árum. Sýnir líka, að píratar komast skammt með þetta höfuðmál, nema með því að finna sátt í málinu. Kannski verður að semja um millilangt kjörtímabil, 3 ár. Slíkt mundi líka gefa tíma til að afgreiða nokkur fjárlög með áherzlum Pírata í uppboðum veiðileyfa og frjálsum strandveiðum, í heilbrigðismálum, velferð og skólamálum. Allt vill lagið hafa.
Ónothæft prófkjörsapp

Nánari skoðun á prófkjörs-appi pírata sýnir, að það er mér ónothæft. Þar eru hvorki spurningar um viðhorf til breytinga í náttúruvernd né til breytinga á höfundarétti. Þar eru heldur ekki spurningar um þátttöku í starfi pírata. Þar af leiðandi sjást engin svör þessara hundrað frambjóðenda í þessum mikilvægu málaflokkum. Engar fréttir hafa komið fram um, að bætt verði úr þessu og að frambjóðendur verði beðnir um að bóka afstöðu sína. Þetta þýðir, að ég get ekki notað prófkjörs-appið til að velja frambjóðendur, heldur verð ég að fara fjallabaksleiðina með því að skoða heimasíður þeirra. Það er tveggja daga verk.
Minnkandi trúgirni

Sigmundur Davíð hyggst endurheimta stöðu sína í flokknum og auka fylgi hans með nýrri sjónhverfingu í vísitölumálum. Verður í andstöðu við samstarfsflokkinn, sem vill fara ögn meira með löndum í óframkvæmanlegum loforðum. Sigmundi Davíð halda hins vegar engar hömlur, hvorki veruleiki né rök. Honum gekk svo ofurvel í síðustu kosningum, þegar hann lofaði öllu, sem fólk vildi heyra. Ekkert fé er til ráðstöfunar upp í loforðin. Nema tekin verði upp auðlindarenta með uppboði á kvóta og auðlegðarskattur endurheimtur. Hvorugt vilja ríkisstjórnarflokkarnir heyra. En hætt er við, að kjósendur verði núna minna trúgjarnir en síðast.
Misjafnt líf í tuskunum

Pírataspjallið er líflegasta pólitíkin þessar vikurnar. Þar er allt að gerast, fyllt í göt á stefnuskránnni og frambjóðendur kynna sig og mál sín. Hinn nýi flokkurinn lætur ekki mikið fyrir sér fara. Viðreisn virkar eins og safnþró þeirra, sem gefast upp á breytingu Sjálfstæðisflokksins yfir í fullþroskaðan bófaflokk þjófræðis. Engin orka virðist eftir í Samfylkingunni, gamla settið er enn í framboði, að Möllernum frátöldum. Framsókn er mörkuð dauðanum, ráfandi um með leifarnar af von Wintris úr skattaparadísinni á aflandseyjunni. Vinstri græn njóta þess, að Píratar hafa ekki enn fattað mikilvægi ósnortinna víðerna.
Þú finnur frambjóðandann

Búinn að skoða slóðina http://stefnumot.piratar.is/. Lízt vel á þá leið til að velja milli margra frambjóðenda í prófkjöri. Aðalgallinn er spurningalistinn. Þar vantar heila spurningaflokka, sem skipta máli. Svo sem aðild að störfum pírata, viðhorf til ósnortinna víðerna og höfundaréttar. Legg til, að slíku verði bætt við. Sömuleiðis vantar enn svör mikilvægra frambjóðenda. Öllu þessu á að vera auðvelt að kippa í liðinn. Notendaumhverfi slóðarinnar er vænt og gefur okkur kost á að breyta vægi spurninga og skoða nánar svör frambjóðenda. Svona geta aðrir flokkar ekki, því enginn trúir neinu orði frambjóðenda þeirra.
Hvað vilja þessir hundrað

Nú tikkar klukkan í prófkjöri pírata fyrir Reykjavíkurkjördæmin og Kragann. Yfir 100 manns eru í framboði. Mig langar að sjá skrá um viðhorf frambjóðenda til mikilvægustu stefnumála pírata. Hverjir fylgja stefnuskránni í sem flestum atriðum? Sér í lagi langar mig að vita um viðhorf frambjóðenda til uppkasts stjórnlagaráðs að stjórnarskrá. Það er á stefnuskránni, en margir frambjóðendur hafa ekki tjáð sig enn. Einstakir kjósendur geta auðvitað grafið þetta upp sjálfir fyrir sig, en það tekur mikinn tíma. Þægilegra væri að geta rúllað yfir þessar staðreyndir í töflu. Mundi stuðla að upplýstri ákvörðun fleiri kjósenda.