arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Hatrið á aumingjum

Á síðasta kjörtímabili gaus upp hatur á öryrkjum, gamlingjum og sjúklingum. Vegna þvættings frá ríkisendurskoðanda um svindl og svínarí í greiðslum til aumingja. Sturluð þingkona í forsæti fjárhagsnefndar alþingis fór mikinn um fláttskap öryrkja, gamlingja og sjúklinga. Vigdís Hauksdóttir blómstraði. Sjúkratryggingar Íslands tóku upp hatrið, undir stjórn Steingríms Ara Arasonar. Aumingjar landsins voru teiknaðir upp sem skúrkar. Í vetur kom í ljós, að tölurnar voru þvættingur, sem ríkisendurskoðandi afsakaði. Enn byggir ríkisstjórnin á þessum grófu mistökum og notar hvert tækifæri til að níðast á öryrkjum, gamlingjum og sjúklingum.
Kusu íslamskt einræði

Með naumum meirihluta ákváðu Tyrkir í gær að sigla í átt til miðalda undir stjórn einræðisherra. Samþykktu harðari íslamisma í stað lýðræðis, sem hefur ríkt þar í landi frá valdatöku Mustafa Kemal Tyrkjaföður. Tyrkir hafa á einu ári snúið sér frá Evrópu og Evrópusambandinu og tekið upp harðstjórn. Stjórnarandstæðingar, blaðamenn, herforingjar og fleiri sitja í fangelsum tugþúsundum saman. Recep Erdoğan forseti hefur þar á ofan höfðað meiðyrðamál gegn þúsundum einstaklinga. Svartir efnahagstímar eru framundan í Tyrklandi og ferðaþjónusta í rúst. Istanbul hættir að vera fjölþjóðlegur Mikligarður og Tyrkjakonur verða annars flokks.
Blái bletturinn

Þótt höf séu alls staðar að hitna á jörðinni, er einn blettur alltaf er að kólna. Það er hafið suðvestur af Íslandi. Haraldur Sigurðsson jarðfræðingur bendir enn einu sinni í bloggi sínu á undantekninguna. Getur stafað af, að Golfstraumurinn sé að linast og hægja á sér, sem gæti haft alvarlegar afleiðingar á Íslandi. Stjórnvöld hafa þó ekki sýnt neinn áhuga á að bregðast við bréfum frá Haraldi um þetta efni. Fræðimenn hafa spáð því, að kólnun þessa bletts í hafinu muni verða hraðari þegar fram líður. Kannski kemur að því, að við getum hætt að rífast um kvóta á fiski, ef og þegar ekkert verður að rífast um. Þorskurinn bara farinn.

Haraldur Sigurðsson
Nota bæði munnvikin

Lífeyrissjóðir stéttarfélaga eiga mikinn hlut í fréttnæmum fyrirtækjum. Til dæmis 38% í Granda, sem sagði upp hundrað Skagamönnum til að flytja vinnslu austur á land. Lífeyrissjóðirnir eiga líka stóra hluti í fréttnæmum leigufélögum, sem raka að sér íbúðum og snarhækka leigu. Eiga líka stóra hluti í verzlunarkeðjum með matvæli, sem hækka verð, þótt krónan hækki. Stjórnarmenn í lífeyrissjóðum hafa hag af gengissveiflum, vaxtahækkunum, okri á íbúðaleigu og lokun kvótagreifa á vinnslulínum. Verkalýðsrekendur heimta hærri laun með öðru munnvikinu og vinna að lægri kaupmætti með hinu munnvikinu. Þessu gerspillta kerfi þarf að bylta strax.
Proppé er týndur

Óttarr Proppé heilbrigðisráðherra er týndur. Svarar engum beiðnum um fréttaviðtöl og lætur hvergi sjá sig. Hefur nefnilega svikið öll loforð, sem hann gaf fyrst fyrir hönd Bjartrar framtíðar og síðan við stjórnarmyndun. Hefur uppgötvað að engir peningar séu til. Það er vegna stórkarlalegra tekjulækkana í kvótarentu og auðlegðarskatti í þágu eigenda Sjálfstæðisflokksins. Proppé dregur engar vitrænar ályktanir af því ferli, heldur strýkur ljúflega um handarhvílu ráðherrastólsins. Honum nægði að pósa fínn í tauinu. En nú duga látalætin ekki lengur. Fólk áttar sig á, að loforð vísa bara inn í óvissa framtíð, án neinna haldbærra framkvæmda.
Gegnsæi sýnir glæpina

Algert gegnsæi er öflugasta vopnið til að ná fram lýðræði. Gegnsæi hins opinbera, banka, fyrirtækja, einstaklinga. Leyndarhyggja er enn alls ráðandi. Fólk fær að vita það, sem það er talið þurfa að vita, og ekkert umfram það. Hinn dæmigerði andstæðingur lýðræðis er forsætisráðherra okkar, sem lá á tveimur mikilvægum skýrslum um siðblindu sína fram yfir kosningar og stjórnarmyndun. Þannig falsaði hann þá mynd, sem kjósendur sáu. Allir fundir ríkisstjórnar, embætta, fyrirtækja eiga að vera opnir og sömuleiðis plögg, sem skoðuð eru á þessum fundum. Það er ekki að ástæðulausu, sem valdafólk forðast þetta: Gegnsæið kemur upp um glæpina.
Hér er þrælahald

Enn hefur ekki tekizt að koma á lýðræði í neinu landi, þótt rúmar tvær aldir séu frá frönsku byltingunni. Alls staðar ráða valdamenn, sem ljúga að þrælum sínum og svíkja kosningaloforð. Sjáið bara Viðreisn og Bjarta framtíð. Ríkisstjórnin lafir á lygum og svikum valdafólks flokka. Leyndarhyggja er alls ráðandi, samanber þögn forsætisráðherra um tvær skýrslur fram yfir kosningar og stjórnarmyndun. Með því að stýra upplýsingum og stjórna fjölmiðlum tekst þeim að halda okkur þrælunum tiltölulega þægum. Slíkar aðferðir nota þeir enn til að ræna og rupla verðmætum þjóðarinnar, samanber Engeyinga og kvótagreifa. Þetta er þrælahald, ekki lýðræði.
Miðstéttin er kalin

Efri miðstétt er skipuð vel launuðum yfirmönnum og deildarstjórum, öðrum en þeim, sem eru beinlínis eigendur. Þessi hópur er kjarninn í fylgi Sjálfstæðisflokksins. Fyrir fjórum áratugum hafði hann sýn yfir þjóðfélagið í heild og trúði á boðorð á borð við: Stétt með stétt. Meðal þingmanna Flokksins voru sjómenn og verkamenn. Sjálfstæðisflokkurinn átti þá töluverð ítök í verkalýðshreyfingunni. Núna hugsar efri miðstétt allt öðru vísi. Hefur engan áhuga á Stétt með stétt. Hugsar bara um sig og sína fjölskyldu. Þessi breyting hefur kalið Flokkinn og eytt miskunnsemi. Hún hefur seint og um síðir tekið trú á tilgátur, sem leiða til borgarastríðs.
Höfnum miðaldaþrá

Biblían er líklega litlu skárri en kóraninn. Munurinn er, að ekki er farið eftir biblíunni, en kóraninn er orðrétt í heiðri hafður. Bókstafstrúarmenn eru fáir í kristni, en fjölmennir í íslam. Á ferðum mínum um lönd múslima hef ég komizt á þá skoðun, að konur séu þar hálfur karl. Þær fá hálfan arf og vitnisburður þeirra er metinn að hálfu. Þeim er refsað fyrir að láta nauðga sér. Börn eru bara leikföng pedófíla. Við munum ekki samþykkja neina slíka karlrembu hér á landi. Við munum t.d. ekki taka upp kynjaskiptan strætó, þótt svo sé gert á einum stað í Svíþjóð. Við munum taka við múslimum, en algerlega hafna öllum miðaldaóskum þeirra, ÖLLUM.
Við viljum líka frelsi

Sósíalistar vilja jöfnuð og bræðralag. Franska byltingin vildi FRELSI, jöfnuð og bræðralag. Hún var einkum framin af miðstéttafólki, bylting gegn forréttindum aðals og klerka. Sameiginleg bylting vinstri og hægri fólks. Hér er svipuð staða. Forréttindafólk ræður ríkjum og rekur pilsfaldakapítalisma, þar sem ríkidæmi næst undir pilsfaldi ríkisins. Með forréttindum að aflakvóta, að einkavinavæðingu, að leyndum upplýsingum. Fólk getur verið borgaralegt og lagt áherzlu á frelsi til viðbótar jöfnuði og bræðralagi. En samt verið byltingarsinnað. Franska byltingin frá 1789 er ekki enn komin til Íslands og er ekki endilega vinstra fyrirbæri.
Farandþrælar í verbúðum

Nú er aftur komið í tízku að reisa verbúðir. Í gamla daga voru þær einkum fyrir farandþræla á vertíð. Hinar nýju verða svipaðar. Fyrirtæki bjóða vinnu og húsnæði í einum pakka til að geta ráðið farandfólk. Hentar auðvitað bezt, þegar vinna er árstíðabundin. Til dæmis í byggingum, sem eru fólksfrekari á sumrin. Þá er hægt að flytja inn sumarþræla og bjóða lausar íbúðir til leigu á haustin. Ikea verður ekki versta dæmið um þetta, en dæmin verða fleiri. Skinney-Þinganes er á svipuðu róli og nokkur smærri fyrirtæki. Um leið og fólk missir vinnuna, missir það íbúð sina. Þannig ná framtakssamir atvinnurekendur fastari tökum á vinnuþrælum sínum.
Burt með krónuna

Íslenzk króna er eins konar hengingaról, sem hindrar lága vexti. Þegar við losnum við krónuna, fáum við fljótlega svipaða vexti og nágrannaþjóðirnar. Seðlabankinn fær erlend lán með 1% vöxtum og getur sjálfur eða gegnum Landsbankann veitt fólki húsnæðislán með 2% vöxtum. Landsbankinn verður eins konar húsnæðis-sparisjóður. Verðbólga vaxta verður úr sögunni. Ríkið tekur enga ábyrgð á öðrum bönkum og hrun lenda ekki lengur á herðum almennings. Við fáum að lifa eðlilegu lífi eins og aðrar þjóðir. Atvinnuástand verður traust, í stað þess að fara á flug og steypast niður. Rugl er að reyna að reka hér þjóðfélag, byggt á minnsta gjaldmiðli heims.
Ekki sósíalisti

Er ekki sósíalisti, þótt ég vilji efla velferð. Lít ekki á átökin í samfélaginu sem vinstri-hægri stríð. Pólitíkin skiptist samt í tvennt. Annars vegar bófarnir, sem efla auðgreifa á kostnað smælingja. Hins vegar heiðarlegir, sem vilja frelsi, jöfnuð og bræðralag. Því vil ég skattleggja sérleyfi til fiskveiða og hátekjur. Þess vegna vil ég hækka útgjöld til heilbrigðismála í 11% eftir forskrift Kára Stefánssonar. Því vil ég jafnsetja öryrkja, öldunga og sjúklinga við annað fólk. Þess vegna vil ég hafa heilsu, skóla ókeypis og vel launaða kennara. Þetta kemur ekki hægri-vinstri við. Heldur er þetta bein afleiðing heilbrigðrar hugsunar.
Launabylting

Tíunda ríkasta samfélag heims á ekki að eyða fé sínu til að hlaða upp gullhrúgum skattsvikara á Tortóla. Nota ber féð til gagns, einkum til að hækka lágmarkslaun og laun fyrir að vera til. Lágmarkslaun verða á næsta ári 300.000 krónur fyrir láglaunafólk og 280.000 krónur fyrir óvinnufæra. Er of lágt í gróðaþjóðfélagi. Láglaunafólk, öryrkjar, öldungar og sjúkir eiga að fá 500.000 krónur á mánuði. Og enginn bossi meira en 2.000.000 á mánuði, fjórfalt lágmark. Gerist með réttlátari dreifingu fjármagns, sem til er. Til þess þurfum við byltingu pírataflokksins. Allir aðrir þingflokkar starfa innan þess ramma, sem aldrei veitir neinn jöfnuð.
Einkavinarekstur undir pilsfaldi

Mesti glæpur bófa stjórnarflokkanna er að draga ríkisfé inn í einkavinarekstur með því að fjársvelta velferð á borð við Landspítalann. Næstmesti glæpur þessara bófa er að skera niður útgjöld hinna allra ríkustu. Of lág eru auðlindarenta og auðlegðarskattur. Þessi fjármissir er síðan notaður til svelta þjónustu, sem er undirstaða lífs hinna fátækustu. Peningar eru fluttir frá þeim 10%, sem minnst mega sín til hinna 5% sem öllu ráða. Þriðji glæpur bófanna er að gera pilsfald ríkisins að alfa og ómega gróðans. Þannig höfum við ríkisrekinn kapítalisma. Hann er versta hugsanlega fjármálastjórnin. Undir marklausu yfirskini nýfrjálshyggju.
Rofið birtist ekki

Þótt rof hafi orðið á pólitísku trausti, sjást þess fá merki í könnunum. Enn ber bófaflokkurinn höfuð og herðar yfir aðra stjórnmálaflokka. Ríkisstjórn hans er að vísu í minnihluta, en ekki í neinni fallhættu. Hún vinnur ósleitilega að hruni velferðar og einkavinavæðingu hennar. Opinská spilling blómstrar sem aldrei fyrr. Bófarnir vita, að þeir komast upp með hana. Þriðjungur þjóðarinnar er sáttur við hana. Bófarnir geta látið sér það nægja. Síðasta hrun var á kostnað fátækra. Það næsta virðist verða það líka. Andstaðan verður að vinna öflugar að heildstæðri og fjárhagslega útreiknaðri stefnu. Sem fjötrar bófana og bjargar velferð fólksins.
Vestfirzkur þjóðgarður

Sukkið í fjárglæfrum á kostnað skattgreiðenda er orðið meira en það var í sukki Geirs H. Haarde. Öllu er til tjaldað. Gæludýrinu Thorsil á að halda á floti með peningum úr Lífeyrissjóði starfsmanna ríkisins. Annað gæludýr á að fá ókeypis flutning á rafmagni frá fyrirhugaðri einkavirkjun Hvalár á Ströndum. Landsnet á að kosta langa línu frá Hvalá til Geiradals, svo að hægt sé að nýta orkuverið. Á þessum slóðum er miklu nær að stofna þjóðgarð norðan frá Hornströndum og suður fyrir Drangajökul. Þarna ætti að vera óbyggt svæði, komandi kynslóðum til yndis og slökunar. Í það ætti ríkisféð að fara, ekki í tilgangslausar rafmagnslínur.
Kemur víða við sögu

Gunnar Smári Egilsson er harðgreindur og áhættusækinn. Hefur langa reynslu af að stofna fjölmiðla og flokka. Reynslan er misjöfn, enda yfir brött fjöll að klífa. Aðskilnaður hans við Fréttatímann leiddi til spennu milli hans og starfsliðs, sem fær ekki greidd laun. Gunnar Smári var aðaleigandi blaðsins og getur ekki falið sig að baki uppsagnar sinnar, sem aðrir könnuðust ekki við. Einnig er djarft að breyta fésbók Noregsflokks hans yfir í fésbók Sósíalistaflokks hans. Það minnir á kennitöluflakk. Efast þó ekki um, að Gunnar Smári verði harðskeyttasti talsmaður sósíalismans eins og hvers þess máls, sem hann kynni að vilja taka sér í fang.
Þöggun í Stokkhólmi

Hryðjuverkið á Drottninggatan í Stokkhólmi er höndlað af varfærni að sænskum sið. Nánast allir fjölmiðlar þögðu fyrst um uppruna morðingjans. Nema Aftonbladet og útvarpið, sem sögðu hann frá Úzbekistan. Þýðir væntanlega, að hann sé múslimi. Sænska þöggunarstefnan mun ekki lengi megna að halda leyndu nafni og trú. Er bara svoleiðis. Þöggun yfirvalda og samsæri þeirra með löggu og fjölmiðlum gerir bara illt verra til lengdar. Fólk hættir að trúa máttarstólpum samfélagsins, sem telja sig yfir upplýsingaskyldu hafna. Verður eins og í Þýzkalandi og víðar í Evrópu. Hatur á múslimum eykst. Vanda verður móttöku innflytjenda miklu betur en gert er.
Fornar lögbækur gilda

Fornar lögbækur, Grágás, Járnsíða og Jónsbók, nýtast enn til að efna í dóma. Í dómi hæstaréttar vegna slyss í skipulögðum slagsmálum er vitnað í þær góðu bækur, sem enn hafa gildi. Um það veit ekki Ívar Pálsson lagatæknir. Skilaði áliti fyrir Þórdísi Kolbrúnu Gylfadóttur ferðaráðherra um, að lög hamli ekki gjaldtöku af umferð um eignarlönd. Þetta mál var útrætt í fornum lögum og birt í Járnsíðu. Á þeim lögum hefur síðan verið byggt. Þar segir, að ferð um eignarlönd sé heimil og bannað sé setja á þær tálmanir. Þetta er fín lausn á aldagömlum vanda og hefur staðizt tímans tönn. En nú eru komnir til valda einkagróða-sjúklingar Mammons.
Gráðugasta ættin

Eitt nýjasta dæmið um græðgi Engeyinga er kísilverksmiðjan Thorsil, að hluta til í eigu Einars Sveinssonar, föðurbróður formanns bófaflokksins. Bjarni Benedikts skipar fjóra menn fyrir hönd ríkisins í stjórn fyrirtækisins í Helguvík. Í stjórn sitja þau Gunnar Björnsson, Áslaug Friðriksdóttir, Guðrún Ögmundsdóttir og Viðar Helgason fyrir hönd ráðherra. Thorsil fær ýmiss konar fyrirgreiðslu ríkisins. Nú síðast á að fá Lífeyrissjóð starfsmanna ríkisins til að fórna eignum sjóðfélaga í þetta gæludýr Engeyinga. Endanleg ákvörðun er ekki enn komin. Forsætisráðherra er í þessu máli eins og mörgum öðrum að gæta hagsmuna gráðugustu ættar Íslands.
Frá Bismarck til Merkel

Ekkert bendir til sátta milli stétta. Fámenn yfirstétt er orðin svo gráðug, að hún gín stjórnlaust yfir öllum hagvexti. Lengst komið í Bandaríkjunum, þar sem ekki er lengur hægt að lifa af láglaunastörfum. Endar með ósköpum, það er að segja byltingu. Í öllum vestrænum ríkjum eru málhressir utangarðsmenn að skríða upp vinsældalistann. Yfirstéttin reynir að beina ótta fólks að múslimum, en þeir eru ekki hættan. Yfirstéttin sjálf fer undir fallöxina að lokum. Auðhyggjan hefur engan öryggisventil til að dempa sig. Í gamla daga voru Bismarck, Adenauer og Willy Brandt. Nú höfum við þó Angelu Merkel. Kannski sættir hún ágreininginn.
Að missa starf og íbúð

Ikea hyggst reisa ódýra íbúðablokk nálægt verzluninni fyrir starfsfólk hennar. Markmiðið er að tryggja sér starfsfólk, þrátt fyrir íbúðaskort á svæðinu. Sýnir að vissu leyti föðurlega umhyggju Ikea, en gerir starfsfólk háðara fyrirtækinu. Hver fer í verkfall hjá fyrirtæki, sem getur sagt þér í senn upp vinnu og íbúð? Við sjáum fyrirtækjahverfi víða erlendis, til dæmis þar sem eru bílaverksmiðjur. Sum verða að auðn, þegar verksmiðjan er flutt annað, til dæmis til Kína. Betri lausn á húsnæðisvanda er frumkvæði að ódýrum leiguíbúðum á almennum markaði, svo að fólk geti almennt fært sig um borgarsvæðið í sama takt og vinnumarkaðurinn.
Trúðar tala í kross

Engeyingarnir Bjarni Benediktsson og Benedikt Jóhannesson tala í kross í erlendum fjölmiðlum. Bjarni segir við Bloomberg, að fasttenging krónunnar við evru eða pund sé ekki á döfinni. Benedikt segir við Financial Times, að til skoðunar sé að tengja íslensku krónuna við evru eða pund. Fullyrðingarnar stangast á, enda veit sennilega hvorugur um hvað hann er að tala. Svo segir Benedikt á alþingi, að áfram þurfi að rannsaka hrun bankanna, en Bjarni segir slíkt vera óþarft. Ekki vekur traust, að Engeyingar og ráðherrar tali í kross. Ekki fræðast menn neitt um helztu fjármál ríkis og þjóðar með því að hlusta á trúða tala í kross um gengið.
Strákar eiga bágt

Strákar eiga bágt. Sérréttindi þeirra eru rofin. Þeir eru ekki lengur mestir og beztir. Nánast allir kennarar í skólum eru konur, sem leggja áherzlu á kvenlæg gildi, samstarf í stað styrjalda. Strákar fíla sig ekki í skólum, verða tossar. Íþróttafélögin fyllast af duglegum stúlkum, sem taka þátt í námskeiðum. Í Fáki eru 28 stúlkur með hest í unglingahesthúsi og bara 1 strákur. Nútíminn er ekki gerður fyrir stráka. Með jafnstöðu kynjanna hafa opnast tækifæri fyrir stúlkur. Strákar verða meira eða minna óþarfir. Liggja uppi í sófa og spila tölvuleiki. Útivist er nánast óþekkt. Tími Sannra Vesturbæinga og Tígrisklóar löngu liðinn.
Bjarni svarar engu

Kári Stefánsson vekur í Fréttablaðinu athygli á, að Bjarna Benediktssyni virðist sama um fjölbreyttar kjaftasögur um sig. Hann heldur sínu striki og svarar engu, þótt hann sé á kafi í spillingu. Líklega eru þetta samantekin ráð almannatengla Bjarna Ben. Væri farið að rannsaka Bjarna, mundi hann líklega enda á Kvíabryggju eins og fleiri gróðafíklar. Kári kvartar yfir áhugaleysi Bjarna á meðferð mála á borð við Óla þjóf. Lítið er um fordæmingar Bjarna á slíkum hneykslismálum, enda mundi fólk efast um þær. Bjarni glottir og þegir. Stafar af, að almannatenglar segja honum, að 30% fólks séu meðvirk og ónæm fyrir fréttum af gróðafíkn hans.
Bylting á næsta leiti

Nýfrjálshyggjan er komin á endastöð. Árin 2007-2017 fengu efstu 10% í sinn hlut allan hagvöxt Bandaríkjanna og neðstu 90% fengu ekkert í sinn hlut. Bretland fylgir fast á eftir. Hástéttin fær allt, miðstéttin heldur ekki jöfnu og undirstéttin tapar. Íslenzkir smælingjar eru líka í stórtapi, en við erum þó styttra á veg komin. Margir eru farnir að spá byltingu í Bandaríkjunum, þegar vélmenni hirða ódýru störfin. Um allan hinn vestræna heim er almenningur farinn að sjá þetta og líta kringum sig. Í örvæntingu kjósa menn Trump, le Pen, Geert Wilders o.s.frv. Um alla Evrópu hlaða málglaðir utangarðsmenn á sig atkvæðum.
Losna við þjóðina

Mesta vandamál Íslands er að losna við þjóðina. Senda til dæmis til Sýrlands, þar sem skoða má vanda hennar nánar. Íslendingar hafa frá ómunatíð verið masókistar, sem gátu ekki forðað sér í tæka tíð. Meira eða minna innræktaðir í 1100 ár og alls ekki undir það búnir að fást við lýðræði. Kjósa helzt þá, sem mestum vandræðum valda. Taka upp geggjuð trúarbrögð frá hagfræðiprófessorum Koch-bræðra. Neita sér um allt eftirlit með galinni einkavinavæðingu, einkum einkavinavæðingu banka og heilsu. Trúa á Mammon og Hannes Hólmstein. Kjósa ætíð sjálfstæðismenn, þótt vitað sé, að þeir krækja sér í allt steini léttara.
28 á móti 1

Var í hesthúsinu að leysa af. Að hleypa út hestum, moka og raka skít, dreifa spónum í stíu. Þetta er unglingahesthús, þar sem eru 28 stelpur og 1 strákur. Þar var annar karl sömu erinda. Ég sagði við manninn: „Pabbarnir gefa stelpunum hest, svo þær hafi á þessum aldri ekki tíma til að detta í stráka.“ „Nei“, sagði hann. „Þetta er svona í öllum íþróttafélögum. Stelpurnar taka yfir íþróttir, en strákarnir liggja heima í tölvuleikjum. Stelpur nenna, strákar ekki. Snurfusa hestana, hafa þá fína allan veturinn. Kunna að sitja hesta eins og drottningar.“ Já, strákar mínir, þið megið passa ykkur, til viðbótar nenna þær jiu-jitsu.
Ótímabær tvöföldun

Samkvæmt samningi ríkis og Spalar á að hætta gjaldtöku af Hvalfjarðargöngum á þessu ári og afhenda göngin ríkinu. Það eykur afkastagetu ganganna að losna við biðina við tollbúðina og lengir þannig líftíma núverandi skipulags. Spölur vill grafa ný 14 milljarða króna göng við hliðina til að auka afköstin og halda áfram gjaldtöku. Meðan þjóðvegakerfið er í skralli er það ekki tímabært. Vegna fleiri ferðamanna þarf mikla vegagerð. Verkefnum þarf að forgangsraða. Einföld göng duga mörg ár enn. Brýnna er að laga hringveginn, setja varanlegt slitlag á rest, stækka einbreiðar brýr og fjölga akreinum nálægt höfuðborgarsvæðinu.
Spennitreyja í prósentu

Ekkert segir, að hallarekstur ríkisins megi ekki nema meira en 2,5% af vergri landsframleiðslu. Viðurkennd hagstjórn segir, að hallinn megi vera meiri til að ná krafti í brýnar framkvæmdir. Sú prósentutala er bara trúaratriði úr tilgátum sumra hagspekinga og styðst ekki við neinn veruleika. Ekkert segir heldur, að útgjöld hins opinbera megi aldrei nema meiru en 41,5% af vergri landsframleiðslu næstu fimm ár. Sú prósentutala er líka bara trúatriði sérviturra hagspekinga og styðst ekki við neinn veruleika. Bjarni Benediktsson hefur kynnt þessar tvær prósentutölur, sem stinga mjög í stúf við pilsfaldastefnu hans í atvinnumálum.
Framlágur endurskoðandi

Í Danmörku var drykkfelldur maður fenginn til að gera skýrslu. Hann rannsakaði ekki neitt og skáldaði upp tölum. Auðvitað sáu menn, að skýrslan var marklaus. En svo sá hinn íslenzki Ríkisendurskoðandi skýrsluna og varð fjarska hrifinn. Þýddi hana rangt af dönsku yfir á íslenzku og taldi öryrkja svindla á ríkinu um tæpa 4 milljarða á ári. Olli mikilli umræðu á Alþingi. Þar gekk Vigdís Hauks berserksgang í ofsóknum á öryrkja. Þeir væru mesta og dýrasta þjóðarplágan. Nú hefur sannleikurinn komið í ljós. Öryrkjar svindla ekki á ríkinu, heldur er það ríkið, sem svindlar á öryrkjum. Ríkisendurskoðandi var framlágur í Kastljósi.
Kreddan öllu æðri

Ríkisstjórnin byrjar á að neita ríkissjóði um tekjur af auðlindarentu, fullar tekjur af 24% vaski, tekjur af auðlegðarskatti og ýmsar smærri tekjur af ríku fólki. Að þessu búnu segir hún, að ekki sé til fé til að bæta ýmsa velferð, einkum í heilbrigðismálum. Samt hefur komið í ljós, að meirihluti fólks styður aukna velferð umfram það frelsi, að ríkir þurfi ekki að háa skatta. En stjórnin hefur tekið trú á lykilorð nýfrjálshyggjunnar að létta beri álögum af ríkum. Þess vegna sé ekki til fé til að bæta velferð í það horf, sem ríkir í Þýzkalandi og á Norðurlöndum. Hún er frosin inni í úreltri kreddu nýfrjálshyggjunnar.
Ofsatrú á skáldaða reglu

Sé ekki, að hærri vaskur í ferðaþjónustu sé leið til að útvega fé til varðveizlu ferðamannastaða. Bara er verið að færa vask milli atvinnugreina, hækka hann á ferðaþjónustu og lækka á öðrum atvinnugreinum. Ekkert nýtt fé innheimtist til brýnustu lagfæringa á of miklu álagi á náttúruperlum. Breytingar á vaski leysa engin vandamál við óhóflega fjölgun ferðamanna. Eins og áður hefur komið fram, þarf hærra gistináttagjald og bílastæðagjald og full gjöld á nýja bílaleigubíla og rútur. Það er ekki eftir neinu að bíða. Ofsatrú á skáldaða reglu um bann við meira en 2,5% halla á ríkisreikningi dugar ekki, þegar náttúruspjöll magnast.
Með allt niðrum sig

Allar aðgerðir síðustu ríkisstjórnar og þessarar snúast um að færa til kostnað, en ekki auka hann. Þannig fá sumir lyfjanotendur ódýrari lyfjaþjónustu á kostnað annarra lyfjanotenda. Þannig fá sumir gamlingjar og öryrkjar ódýrari þjónustu á kostnað annarra gamlingja og öryrkja. Því getur ríkið ekki tekið undir kröfuna um 11% heilbrigðiskostnað. Það er raunveruleg fjármögnun, en ekki millifærsla. Ríkisstjórnin hafnar henni með innihaldslausu slagorði um, að það sé þjónustan, sem skipti máli, ekki prósentan. Allt bendir til, að þessi ríkisstjórn muni í fyllingu tímans mæta kjósendum aftur með allt niðrum sig í heilbrigðismálum.
Meira af Óla glæp

Vilhjálmur Bjarnason sagði á alþingi í gær, að líklega hafi 20 milljarðar sogast úr Kaupþingi í hruninu. Lífeyrissjóðirnir hafi tapað 150 milljörðum króna. Efast um, að málið sé fyrnt, því það hafi verið samfelldur glæpur 2003-2017. Benti líka á, að Fjármálaeftirlitið hafi ekki haft áhuga á ábendingum hans um glæpinn. Benedikt Jóhannesson fjármálaráðherra vill læra af reynslunni, en Bjarni Ben forsætis taldi ekki ástæðu til halda áfram. Athuga þarf hegðun lögmanna Ólafs, sem stunduðu skrípaleik í réttarsal og sögðu sig frá málinu um skeið. Öll hegðun þeirra benti til, að þeir væru að draga málið á langinn, svo það mundi fyrnast.
Talar ekki í gátum

Þorgerður Katrín sjávarútvegsráðherra talar ekki í gátum þessa dagana: „Gengið verður ekki fellt“. Einnig: „Það er ekki á dagskrá að lækka veiðigjöldin.“ Og það sem mestu máli skiptir: „Við hljótum öll að sjá, að það gengur ekki lengur að vera með íslenska krónu.“ Erfitt verður fyrir flokk pilsfaldakapítalismans að kyngja þessum þremur málsgreinum. Pólitísk stefna bófaflokksins gengur beinlínis út á að geta hagrætt þessum þremur atriðum í þágu fjárhaldsmanna sinna. Og gegn hagsmunum almennings. Þorgerður Katrín virðist ekki eins tilkippileg og Benedikt Jóhannesson, Óttar Proppé og Björt Ólafsdóttir að steingleyma loforðum sínum.