arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Vísitölubindið launin

Í kjarasamningum stéttarfélaga nægir ekki að ákveða lágmarkslaun. Vísitölubinda þarf 300.000 krónurnar. Annars hafa íslenzk fáokunarfyrirtæki bara samráð um að hækka verð á vöru og þjónustu. Og kenna kjarasamningunum um, að gömlum sið. Við höfum oft farið gegnum þetta á undanförnum áratugum. Stéttarfélög eru ævinlega gerð að blóraböggli. Það er að vísu erfiðara núna en áður var, því að til sögu hafa komið vefmiðlar einstaklinga. Þeir láta hefðbundna fjölmiðla ekki komast óáreitta upp með að dreifa ranghugmyndum frá samtökum atvinnurekenda, samtökum kvótagreifa og Alþýðusambandinu. Tímarnir eru nýir og vísitölubinding er málið.
Jón er ekki séra Jón

Skondið er, hversu mikil stéttvísi er í skoðunum læknaforstjóra. Landlæknir og forstjóri Landsspítalans voru lítt sýnilegir, þegar læknar fóru í verkföll í vetur. Landlæknir og forstjóri heimtuðu ekki lög á verkföll þeirra, enda báðir læknar. Nú vill Landlæknir hins vegar ólmur fá sett lög gegn verkföllum annars starfsfólks Landsspítalans. Og forstjóri Landsspítalans gælir við sömu hugsun. Svo stéttvísir eru þessir tveir læknar, að þeir láta sig litlu varða samræmi í eigin skoðunum. En rökhyggja hefur aldrei verið sterka hliðin á Íslendingum. Að minnsta kosti ekki þegar þeir telja sig þurfa að gæta hagsmuna „sinna manna“.
Svindlað í spilunum

Í tvö ár hefur ríkisstjórnin einbeitt sér að stuðningi við auðbófana. Byrjaði strax að afnema auðlegðarskatt og lækka auðlindarentu. Bjó til „leiðréttingu“ fyrir vel stæða á kostnað skattgreiðenda. Breytti vaskinum til að hækka verð nauðsynja og lækka verð á lúxus. Bjarni Ben talar um jöfnuð sem „vandamál“ og gerir hróp að stéttarfélögum. Reynt er að gefa kvótagreifum makrílkvótann. Stéttarfélögin hafa loksins fattað, að Gylfi Arnbjörnsson og frjálshyggju-hagfræðingar hans í Alþýðusambandinu eru hafðir að fífli. Þess vegna er allt á hvolfi í kjarasamningum og ekki lengur hlustað á Gylfabull um verðbólguáhrif.
Stolið frá aðalþjófi

Einokunarstöðvar búvöru sérhæfa sig í að stæla staðbundnar, erlendar afurðir og stela vörumerkjunum. Mest í osti, svo sem feta, mozzarella, brie og camembert. Mjólkursamsalan kemst lengst í stuldi, stælir til dæmis jógúrt og selur hér sem skyr. Leita þarf til framleiðenda sérvöru til að finna hér alvöru skyr eftir hefðbundnu, íslenzku aðferðinni. Þessa dagana eru varðhundar Mjólkursamsölunnar í öngum sínum út af útlendri afurð, sem þykist vera skyr. Arla er dansk-sænskt fyrirtæki, sem framleiðir stælingu á skyri í Þýzkalandi og selur um heim allan. Kemur vel á vondan, að Mjólkursamsalan sé slegin út á eigin sérsviði, í stuldi.
Moska hjá Hallgrími

Gerum Hallgrímskirkju að mosku á fjögurra vikna fresti, viku í senn. Þá taki við vika fyrir Ásatrúarmenn og vika fyrir Mammon. Ein vika auðvitað líka fyrir kristna. Trúartáknum þessara fjögurra merku trúarbragða mætti koma fyrir á snúningshringjum. Einu sinni í viku væri dýrðinni snúið um fjórðung úr hring með klukkuspili og bænakalli. Flottara en í Grafarkirkjunni í Jerúsalem, þegar söfnuðir skiptast þar á völdum. Og flottara en sjónarspilið í klukkuturninum í Prag. Hálfur heimurinn mundi flykkjast hingað til að vera viðstaddur þessa dramatísku sýningu um, hvernig einn söfnuður tekur við af öðrum í guðs friði eða þannig.
Klofningur meðal greifa

Meðan greifarnir í Reykjavík sitja pikkfastir í þvermóðsku eru minni greifar að semja við stéttarfélagið á Húsavík. Einn í einu, tveir á dag. 24 greifar á svæðinu hafa skrifað undir samninga, þeir mikilvægustu á svæðinu. Samningarnir fela í sér, að kröfur stéttarfélaga eru samþykktar, enda ótrúlega hófsamar. Þær snúast mest um þessi margfrægu 300.000 króna lágmarkslaun, sem eru samt undir framfærslukostnaði. Húsavík sýnir, að ekki eru allir sáttir við, að greifarnir í Reykjavík geti tekið allt þjóðfélagið í gíslingu þvermóðskunnar. Þeim ber nú að hætta að rífa hár sitt og skegg og fara að skrifa undir. Strax um helgina.
Báru áður höfuð hátt

Lækkað hefur risið á Feneyingum frá fyrri öldum. Þá sögðu þeir páfa að fokka sér, er hann amaðist við kaupum þeirra á kryddi af múslimum. Byggðu fátæklega dómkirkju í borgarjaðri, en gerðu einkapellu síns kjörna forseta að einu af undrum heims, Markúsarkirkju. Háðu ótal stríð við kalífa og soldán Miklagarðs til að víkka svigrúm til viðskipta. Nú læðast þeir með veggjum um sundin mjó og vilja hvorki móðga páfa né kalífa. Eru ekki mönnum sinnandi út af Christoph Büchel á Seyðisfirði, sem innréttaði mosku innan í kirkju. Annað eins og líka þveröfugt hefur þó verið gert þúsund sinnum og bjargað miklum menningarminjum.
Leitin að Frelsaranum

Á dánarbeði Samfylkingar ákalla menn Katrínu Jakobs um að koma og bjarga leifum flokksins. Samt er ólíklegt, að formaður 10% smáflokks geti bjargað öðrum 10% smáflokki. Katrín er fín, en smalar ekki köttum eigin flokks. Þar er Ögmundur að spöglera og finna sérstöðu. Þar er Steingrímur að varðveita ryktið um feril sinn. Lífsmark er varla með Vinstri grænum, ekki frekar en með Samfylkingunni. Þetta er jafn dauðvona og Björt framtíð. Þegar menn geta ekki grætt fylgi á andstöðu við heimska og vonda bófa ríkisstjórnar, geta þeir fátt í pólitík. Kistuberar Samfylkingarinnar ættu að leita í hógværð að Frelsaranum utan garða.
Enska veikin geisar

Fótbolti er betri á Spáni og Ítalíu og Þýzkalandi heldur en í Bretlandi. Samt er nærri öllu fótboltapúðri á Íslandi sóað í enska boltann. Menn flagga jafnvel fyrir enskum fótboltafélögum. Í sjónvarpinu eru langvinnar hringborðsumræður um brezkar kosningar, þótt þær séu ekkert meira spennandi en spánskar, ítalskar, þýzkar eða franskar. Við lifum enn í ensku andrúmslofti, þótt England sé orðið jaðarland, viðhengi við Bandaríkin. Erlendar fréttir hér á landi eru meira eða minna ættaðar frá Bretlandi, þótt þær gefi fremur einhliða birtu. Við höfum þó ferðast svo mikið á meginlandinu, að við vitum, að það stendur eyríkinu framar.
Illa dulbúnir lagakrókar

Formaður dómarafélagsins segir, að með makrílfrumvarpi ríkisstjórnarinnar sé reynt „að klappa kvótann í berg með illa undirbúnum lagakrókum“. Frumvarpið sé illa meint og illa dulbúin tilraun til að festa kvótaeign í sessi. Með öðrum orðum sagt, þá er ríkisstjórnin bófaflokkur, sem reynir að sölsa almannaeign undir nokkra kvótagreifa. Sigurður Ingi Jóhannsson sjávarútvegsráðherra hefur viðurkennt, að „það eru einhvern veginn allir á móti þessu“. 30.000 manns hafa undirritað áskorun til forsetans um að hafna þessum lögum. Samt hamast stjórnin við að koma þessu ógeðsmáli gegnum alþingi. Þetta eru heimskir og illir bófar.
Snerist á punktinum

„Auðlindasjóður er nokkuð sem ég hlýt að setja fyrirvara við vegna þess að við erum með sjálfbærar auðlindir.“ Þetta sagði Bjarni Benediktsson, þegar hann var í stjórnarandstöðu. Núna ber hann sér á brjóst og mælir með auðlindasjóði. Það er auðvelt fyrir vindhanann að snúast eftir vindi í 180 gráður á svipstundu. Auðlindasjóður var freistandi áður en Bjarni skipti um skoðun og er það enn. Sjóðurinn þyrfti að vera hannaður að hætti norska olíusjóðsins. Annars mundu Engeyingar bara klófesta hann. Eins og arðurinn af símanum var klófestur, þegar Davíð sagðist reisa hátæknisjúkrahús. Íslenzkur auðlindasjóður þarf að ná yfir auðlindarentu af sjávarútvegi, orku og ferðaþjónustu, sem eru okkar auðlindir.
Hvorki Eva né Jóka

Hér varð hrun og það var á vegum bófa í bönkum, embættum og pólitík. Hrunið var hvorki Evu Joly né Jóhönnu Sigurðardóttur að kenna. Nýjustu tilraunir til að endurskrifa sagnfræðina segja, að hér hafi ekki verið hrun og að hrunið hafi verið Evu og Jóhönnu að kenna. Treggáfaðir kjósendur þurfa auðvitað skáldlega fræðimenn til að hugsa fyrir sig. Við því er ekkert að gera, kvótagreifar og einokunargreifar borga hvers kyns rugl. Uppgjör þjóðarinnar við pólitíkusa fór út um þúfur. Pólitískir bófaflokkar eru enn við völd í boði kjósenda. Uppgjör hennar við bankstera stendur yfir í dómsölum. Erfitt er að spá um lyktir þess.
Verst er heimskan

Ekki er nóg með, að ráðherrar og þingmenn bófaflokkanna tveggja séu vondir menn með illt í hyggju. Eru líka afspyrnu heimskir, sem er hálfu verra. Ragnheiður Elín hefur beinlínis fjögur handarbök og tíu þumalputta, þegar hún þykist kosta verndun ferðastaða. Sigurður Ingi böðlast um völlinn og gerir allt brjálað og nær engu fram. Gunnar Bragi á í óskiljanlegum bréfaskriftum við kontórista í Bruxelles. Eygló talar um gæzku sína, en enginn bófanna hlustar. Kristján Þór stútaði Landsspítalanum. Illugi er á framfæri orkubófanna. Bjarni eys benzíni á eld verkfalla. Sigmundur er samfellt frík. Vigdís vermir enn varamannabekkinn.
Nautin rása um flagið

Aldrei datt mér í hug, að ríkisstjórnin mundi sameina fólsku og fíflsku svona villt. Í tvö ár hafa snargalin nautin rásað um flagið sitt og sparkað því upp um alla veggi. Hafa æst meirihluta þjóðarinnar upp á móti sér. Njóta nú aðeins stuðnings heimskasta þriðjungs þjóðarinnar. Hafa gert ítrekaðar atlögur að heilsufari þjóðarinnar, að víðernum landsins, að launafólki, að þjóðareign á kvóta, að heilbrigðri skynsemi yfirleitt. Ráðherrar reynast hver á fætur öðrum vera fyrirbæri, sem þú vildi ekki sitja með til borðs. Þá er ég ekki bara að tala um forsætis. Tryllt naut í þjónustu greifa hafa breytt lýðræði í þjófræði.
Hafið byrjað að deyja

Hópur vísindamanna skrifar grein í fræðiritið

BIOGEOSCIENCES um, að hlutar af Atlantshafi séu að deyja. Þar þrífist ekki líf. Fundist hafa 400 misstórir hvirfilstraumar, sá stærsti 150 kílómetrar að þvermáli. Straumarnir framkalla þörungavöxt, sem drepur líf niður á 100 metra dýpi. Fræðimennirnir leiða líkur að þætti loftslagshlýnunar. Smithsonian stofnunin hafði áður gefið út skýrslu um, að 94% dauðu svæðanna séu á stöðum, þar sem hitinn hefur hækkað um tvær gráður á Celcius eða meira. Annars staðar hafa verið leiddar líkur að hnignun Golfstraumsins, sem mundi hafa geigvænlegar afleiðingar við strendur Íslands.
Dýrkeypt er froðan

Miði á froðufund í Hörpu um afmæli kosningaréttar kvenna kostar 140 þúsund krónur. Þar mun froðufólk mæta til að hlusta á froðuaðal. Fólk, sem getur látið stofnanir og fyrirtæki borga fyrir sig snobb. Ég efast samt um, að íslenzkar stofnanir hafi ráð á slíku bruðli. Nokkuð er þó um svona viðburði erlendis. Sameiginlegt einkenni er að gefa þotuliði færi á að skilja sig frá plebbum. Færi á að ímynda sér, að það sé eins konar aðall. Annað sameiginlegt einkenni fundanna er, að þeir skipta alls engu máli. Froðufólk hlustar á froðusnakk um, hvað froðuaðall hafi gert mikið fyrir almenning, menninguna og framtíðina.
Þjóðarmorð staðfest

Samtök fyrrverandi hermanna Ísraels hafa leitt fram fjölda vitna, sem segja, að herinn hafi skipulagt þjóðarmorð í stríðinu gegn Gaza í fyrrasumar. Hermönnum var sagt að skjóta á allt kvikt. „Ekki gera ráð fyrir, að neinn sé saklaus“, var þeim sagt. Þá var Ísrael sakað erlendis um tilraun til þjóðarmorðs, en stjórn Ísraels neitaði öllu. Nú eru sönnunargögnin að birtast. Því verður nú að draga Ísrael fyrir fjölþjóðadómstól um stríðsglæpi. Framferði Ísraels gagnvart Palestínumönnum hefur lengi verið samfelld SS-grimmd. Sjálfur hef ég í tvígang verið í Ísrael og varð gáttaður á frekju og yfirgangi venjulegs almennings.
Kona velur kónginn

Labour nær ekki vopnum sínum þrátt fyrir vonda og óvinsæla Tory ríkisstjórn í Bretlandi. David Cameron hefur skást fylgi í skoðanakönnunum. Ed Milliband er frosinn í gamla Blair-ismanum, það er „Thatcher light“, og býður ekki nothæft mótvægi við íhaldið. Í kjörinu um sjálfstæði Skotlands gerði Milliband þá villu að standa á forsendum Íhaldsflokksins gegn sjálfstæðinu. Því er Milliband lík í lestinni. Í Skotlandi hefur Skozki þjóðarflokkurinn hreinan meirihluta. Nicola Sturgeon er á réttum stað í pólitík, til vinstri við Verkamannaflokkinn. Hún mun fá alla þingmenn Skotlands á fimmtudaginn og velja ríkinu forsætisráðherra.
Hættið að styrkja ÍR

Mér sýnist, að birkið, sem Íþróttafélag Reykjavíkur sagaði við Breiðholtsbraut, hafi verið utan lóðar félagsins. Jafnvel sé gróðaskilti félagsins einnig utan lóðar félagsins. Vandséð er, að borgin komist hjá að fylgja fast eftir málinu gegn félaginu og ruddastjórn þess. Ólíðandi er, að menn komist upp með ofbeldi af þessu tagi. Birki af gerðinni Emblu lifir ekki sögun. Vegamálastjóri neitar ábyrgð, segist hafa bent á að leita þyrfti leyfis borgaryfirvalda. Í stað þess hagar ÍR sér eins og Árni Johnsen, „égummigfrámértilmín“. Borgin á auðvitað að fella niður styrki til gróðafíkla, sem haga sér svo. ÍR er víti til að varast.
Stefnufátækir píratar

Mikið vantar uppá, að Píratar hafi stefnu á ýmsum sviðum, sem helzt brenna á þjóðinni. Í Grunnstefnunni er ekki minnst á stjórnarskrána, sem þjóðin samdi og var síðan svikin um. Þar er ekki minnst á kvótann, né nein atriði þess máls, svo sem uppboð á kvóta og fiski. Þar er ekki minnst orði á auðlindir, hvað þá þjóðarauðlindir, svo sem orku, fisk og ferðamenn. Þar er ekki minnst á banka og hlutverk þeirra í náinni framtíð. Þar er ekki minnst á framtíð tolla. Þar er ekki minnst á framtíð velferðar og ekki á jöfnun lífskjara. Að öllu samanlögðu er afar margt ósagt í grunnstefnu pírata. Gott er þó, að píratar vilji gagnrýna hugsun, réttindi og frelsi, gegnsæi og ábyrgð, svo og bætt lýðræði. Út frá þeim grunni má mynda stefnu á öðrum sviðum.
MMR sannar Gallup

Könnun MMR sannar könnun Gallups. Sjálfstæðis er orðinn 20% flak, Framsókn er 10% flak. Samanlagt hafa bófaflokkarnir innan við þriðjungs fylgi. Hefðbundna andstaðan nær engu flugi, Samfylkingin og Vinstri græn eru hvor um sig 10% flök eins og varahjól fjórflokksins, Björt framtíð. Flugið er bara hjá Pírötum, sem nú þurfa sannarlega að gæta sín vel. Í 30% flokkinn flykkjast „kjörþokkalitlir smáflokkaflakkarar“ að freista gæfunnar. Píratar þurfa sjálfir, án flakkara, að koma sér upp stefnu í stjórnarskrá, kvóta, þjóðarauðlindum, stóriðju, bönkum, velferð og jöfnuði. Hafa lítinn tíma til að afla sér stefnu til að halda fylgi.
Uppnefndur pilsfaldur

Nýjasta newspeak bófaflokkanna í ríkisstjórn er „fyrirsjáanleiki“, sem áður hét pilsfaldur ríkisins eða pilsfaldakapítalismi. Það er sú séríslenzka andúð á frjálsum markaði, sem lýsir sér í, að ríkið skuli tryggja gróðafíklum gróðann. Sigurður Ingi Jóhannsson ráðherra segir, að fyrirsjáanleiki sé nauðsynlegur í því, sem áður hét kvótasetning. Núna heitir hún „hlutdeildarsetning“, samkvæmt newspeak. Kvótagreifarnir, sem kosta og eiga bófana og bófaflokkana tvo, hafa lengi hatað frjálsan markað meira en nokkurt annað fyrirbæri. Til þess að leyna sínum sósíalisma andskotans tala bófarnir newspeak á borð við fyrirsjáanleika.
Græðgisvæðing Isavia

Þegar einokunarstofnunum ríkisins er breytt í opinber hlutafélag, er einokunin græðgisvædd. Markmið græðginnar taka við markmiðum almannaheillar. Öll spjót eru höfð úti við að reyna að misnota einokunina. Gott dæmi er Isavia. Þar er gráðugur forstjóri, sem talar um, að starfsmenn þurfi að vera graðir, það er væntanlega tillitslausir. Nú reynir einokunin að láta leigubílstjóra borga hagsmunagjald fyrir að fá að taka upp farþega fyrir utan Leifsstöð. Isavia og aðrar stofnanir, sem hafa verið hlutafélagavæddar á liðnum árum, þurfa aftur að verða stofnanir. Þannig verður hindrað, að almannaheill víki fyrir ofurgræðgi.
Hún er líka hættuleg

Ragnheiður Elín Árnadóttir hefur lagt tvö raforkulög fyrir alþingi. Markmiðið er að reyna að hindra, að jarðstrengir leysi raflínuturna af hólmi. Þau þrengja jarðstrengjakosti og takmarka getu sveitarfélaga til að verjast ágangi hins illræmda Landsnets. Ætla mætti, að raflínuturnar séu kirkjur eða helgistaðir orkuráðherrans, þvílíkar mætur hefur hún á þeim. Vill einkum koma þeim fyrir á friðuðum og öðrum viðkvæmum svæðum á Sprengisandi, í Öxnadal og Skagafirði og á Reykjanesskaga. Sér í lagi vill hún, að Hafnfirðingar fái að njóta turnanna. Ragnheiður Elín er ekki bara bjáni, heldur er hún líka hættuleg landi og þjóð.
Þriðji heimur hér

Landlæknisembættið hefur fundið út, að þeim fjölgar ört, sem fresta eða neita sér um læknisþjónustu. Hvort tveggja er vegna aukinnar fátæktar. Einkum reynist þetta vera unga fólkið. Jafnframt fjölgar þeim ört, sem ekki taka út lyf vegna aukinnar hlutdeildar sjúklings í kostnaði. Landspítalinn er hættur að nota ný lyf, sem virka. Notar í staðinn ódýrar Afríkubirgðir gamalla lyfja með vondar aukaverkanir. Aðstæður á spítalanum eru ekki lengur vestrænar, heldur eins og í sjúkraskýli á styrjaldarsvæðum Sýrlands. Galin ríkis stjórn rænir og ruplar öllu lausafé. Fórnar meira að segja sjúklingum til að safna fyrir kvótagreifa.
Klúður á klúður ofan

Klúður ferðamálaráðherrans er orðið hrikalegt. Gat ekki knúið náttúrupassann gegnum alþingi. Hafði þó feikilega mikið fyrir honum, hagaði sér eins og naut í flagi, tók engum sönsum. Þjösnaðist með hirð sína um land allt til að afla fylgis, en ekkert gekk. Tók þá annað jafnvitlaust til bragðs, ætlar að leggja gjaldið á skattgreiðendur. Að vonum er ferðaþjónustan sátt, því að það sparar henni brýna hækkun á vaski og gistináttagjaldi. Hvort tveggja er rökrétt og rakin leið, sem plagar ekki skattgreiðendur. En Ragnheiður Elín Árnadóttir hefur reynzt óhæf um að koma saman heilli rökréttri hugsun. Hún er bara bjáni.
Hárin rísa á fólki

Kristján Loftsson hefur sérstæða hæfileika. Gera honum kleift að beita hverri ríkisstjórn á fætur annarri fyrir hagsmunavagn sinn. Er svo fyrirferðarmikill, að ríkisstjórn Bandaríkjanna neitar að hafa samskipti við íslenzka ráðamenn og diplómata út af hvalveiðum. Þjóðin hefur töluverðan herkostnað af því. Eins og ekkert sé kastar Kristján olíu á reiðielda láglaunafólks. Með því að hækka laun stjórnarmanna tífalt meira en skítapakkinu er boðið sama dag. Notar 1. maí til að benda fulltrúum lífeyrissjóða stéttarfélaga á að skipta sér ekki af rekstri fyrirtækja þeirra. Jafnan rísa hárin á fólki, þegar Kristján birtist á skjánum.
Heilaþvottur Birgittu

Greiningardeild ríkislögreglustjóra vill heilaþvo pírata, anarkista og aðra róttæklinga. Njósna um þá með svokölluðum forvirkum rannsóknarheimildum. Skapa „félagsleg úrræði“ fyrir þá, svo að þeir verði frekar til friðs. Sérstaklega hættulegur ógnvaldur ríkisins er talin vera Birgitta Jónsdóttir alþingismaður. Makalaust er að horfa inn í örvæntinguna í skýrslu Haraldar Johannessen. Ég hef lengi talið hann vera galinn að hætti Allen Dulles. En Guðlaugur Þór Þórðarson þingmaður talar loflega um vænisjúku skýrsluna. Ógæfumaðurinn Ögmundur Jónasson hélt sem ráðherra hlífiskildi yfir ríkislögreglustjóranum og endurréð hann.
Makríl-landráð nálgast

Makríl-stórslys Sigurðar Inga Jóhannssonar sjávarútvegsráðherra er framhald af fiskistofu-tuddaskap hans. Vonandi verður uppreisn og götuvígi reist, hyggist hann fylgja eftir frumvarpinu um varanlegan eignarétt kvótagreifanna á makríl. Sex ára kvóta frumvarpsins er ætlað að hindra verðandi ríkisstjórn lýðræðisafla í að afturkalla stórslysið. Þetta er risaskref siðleysingja bófaflokkanna í átt að einkavinavæðingu auðlinda þjóðarinnar í hafinu. Ekki er hægt að treysta, að Ólafur Ragnar Grímsson neiti að undirrita landráðin að þessu sinni. Þjóðin þarf núna að rísa upp. Hún hefur því miður engan til að treysta á nema sjálfa sig.
Ekki svíkja aftur

Hyggist lýðræðissinnar ná völdum í landinu í næstu kosningum, þurfa þeir áður að ná saman um meginþætti samstarfsins. Samfylkingin viðurkenni, að hún getur ekki kúgað samstarfsaðila inn í Evrópu eins og Jóhanna reyndi í síðustu stjórn. Allir frambjóðendur samstarfsflokkanna skrifi upp á meginatriði, svo sem: 1) nú þegar fullbúna stjórnarskrá þjóðarinnar, 2) uppboð til ársleigu á öllum kvóta í sjávarútvegi 3) galopna stjórnsýslu og stjórnmál, 4) koma böndum á bankstera, 5) friðun víðernis, 6) velferð fátækra. Hafna sérhagsmunum og sérvitringum, enga Björt, engan Árna Pál, engan Möller, engan Steingrím, engan Ögmund takk.
Valdbeiting í aðsigi

Tregða samtaka atvinnurekenda er steinrunnin. Hlýtur að byggjast á trú þeirra á, að ríkisstjórn bófa beiti valdi gegn verkföllum. Hefur stundum áður verið gert til að fresta vandræðum í bili. Þá hafa forstjórar atvinnurekenda setið með hendur í skauti. Nú er vandinn óvenju erfiður. Forstjórar stéttarfélaga fatta, að félagsmenn þola ekki lengur doðann. Því er hætt við, að valdbeiting ríkisins sprengi deilurnar í loft upp. Ég efast hins vegar um, að ríkisstjórn bófa geti hugsað í vikum. Telur það sigur að lifa frá degi til dags. Frestun í bili freistar, enda segir spakmæli hins getulausa: Frestur er á illu beztur.
Píratar ræna bófana

Samkvæmt Gallup eru Píratar orðnir langstærsti flokkurinn, komnir í 30%. Hafa sópað fylginu frá bófaflokkunum tveimur. Sem hafa fylgi í sögulegu lágmarki, Sjálfstæðis með 23% og Framsókn með 10%. Alls styðja 32% ríkisstjórn bófanna, álíka fjöldi og styður Pírata. Aldrei hefur ríkisstjórn haft minna fylgi. Fólk sér líka, að lausnin undan kvöl bófanna felst ekki í Samfylkingunni, 14%, eða í Vinstri grænum, 11%. Kjósendur sjá líka gegnum Bjarta framtíð, 8%, og stuðning hennar við kvótagreifa, eigendur Sjálfstæðis og Framsóknar. Þessi gleðitíðindi frá Gallup sýna, að sumar kemur og betri tíð með blóm í haga. Burt með bófana.
Blómstrandi kennitöluflakk

Þótt sjö ár séu frá hruni, hafa alþingi og ríkisstjórnir ekki enn stemmt stigu við kennitöluflakki. Það er enn stundað af fullum krafti, mest í skjóli banka, sem elska óráðsíumenn. Þeir geta trekk í trekk fengið lán, ryksugað fyrirtæki, skilið þau eftir gjaldþrota og stofnað ný. Enn er gjaldþrota fyrirtækjum komið í hendur „útfararstjóra“, það er róna sem fá borgað í klinki. Ríkisskattstjóra skortir lagagreinar til að þurrka upp umfangsmikla glæpagrein. Ekki er bara við núverandi ríkisstjórn að sakast, því sú fyrri gerði ekkert heldur. Er dæmi um, að stjórnmálastéttin er skipuð dugleysingjum, sem ekki fengju vinnu á plani.
Móttekið og lesið

Þegar ég tók þátt í alþjóðasamstarfi, rakst ég ítrekað á orðalagið „takes note of …“. Það þýðir einfaldlega, að stofnun hafi tekið við erindi og kynnt sér efni þess. Segir ekki, að efni erindisins hafi verið samþykkt. Evrópusambandið hefur því ekki samþykkt bréf Gunnars Braga Sveinssonar um viðræðuslit. Heldur eftir dúk og disk einfaldlega kvittað fyrir móttöku þess. Viðræður eru komnar í salt. Liggja eins og bangsi í vetrarhíði, unz sól hækkar á lofti. Efnislega er kannski lítill munur á slitum og söltun. Óþarfi er samt af utanríkisráðherra að reyna að mikla fyrir andstæðingum Evrópu mikilvægi orðanna „takes note of …“
Skilur ekki kannanir

Bjarni Benediktsson skilur ekki skoðanakannanir. Samkvæmt fésbók virðist hann halda, að MMR hafi mælt, hver sé fæddur leiðtogi, trausts verður, heiðarlegur, gæddur persónutöfrum, í sambandi við almenning og gæti hagsmuna hans. Það gerði könnunarstofnunin alls ekki. Að hætti erlendra könnunarstofnana spurði hún fólk staðlaðra spurninga um skoðanir á þessum atriðum. Niðurstaðan var, að nánast engir töldu Bjarna vera til forustu fallinn að neinu leyti. Skoðanakönnun mælir bara skoðanir fólks. Það hefur farið framhjá ráðherranum. Allar tölur í könnun MMR sýna óbeit fólks á „foringjanum“ Bjarna. Mæla ekki neinn veruleika að baki.
Ferðaþjónustan semji

Ísland verður seint land ferðaþjónustu sem undirstöðugreinar, séu þar ekki greidd mannsæmandi laun. Fyrirtæki í ferðaþjónustu bera sjálf ábyrgð á vanda, sem stafar af hlægilega lágum launum. Þar á meðal er tjónið, sem stafar af að geta ekki staðið við staðfestar pantanir. Þess vegna ber ferðaþjónustunni að slíta sig úr félagi gráðugra atvinnurekenda og samþykkja hófstilltar kröfur stéttarfélaga. Ekki er nóg, að fyrirtæki í ferðaþjónustu biðji atvinnurekendur um að láta af forherðingu. Þau verða að taka forustu um að verja nýfengna stöðu sína sem traustasti atvinnuvegurinn. Takið því til hendinni og semjið sér.
Furðufugl í háskólanum

Gestur Páll Reynisson heitir furðufugl í Háskóla Íslands, sem kemur óorði á langskólamenntun. Forstöðumaður Stofnunar stjórnsýslufræða- og stjórnmála er hann kallaður. Segir, að leigusali Illuga Gunnarssonar ráðherra sé „einhver aðili út í bæ“. Það er alrangt. Leigusalinn á í fjölbreyttum fjárhagstengslum við ráðherrann fyrir að veita Orku Energy þjónustu umfram aðra. Húsaleigan er hluti af víðtækara makki, ekki leigusala utan úr bæ. Orka borgaði 55 milljónir í heimili fyrir ráðherrann. Sem öðrum þræði var í vinnu eða verktöku hjá Orku. Sambúðin er einfalt dæmi um vel þekkta spillingu erlendis. Gestur Páll er fífl.