arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Fáum hingað Indverja

Fínt væri að veita þúsund tölvufræðimenntuðum Indverjum afslátt af kröfu um biðtíma eftir ríkisborgararétti að hætti Þjóðverja, gefa þeim frítt húsnæði og netinnstungur á hernámssvæði Keflavíkurvallar. Öfugt við suma æsta múslima koma Indverjar sér hvarvetna vel, kunna að sjá fyrir sér og eru lagnir við að finna sér sjálfstæð verkefni. Þeir mundu áreiðanlega bjarga sér, stofna ótal fyrirtæki í tölvubransanum og lyfta þjóðinni á hærra menningar- og tekjustig. Sumar konurnar mundu meira að segja opna indversk veitingahús í þéttbýlinu, sem væri toppurinn á tilverunni.
Og ungverska kokka

Talandi um framandi matreiðslu, þá er einn ókostur við mikinn aðflutning Pólverja, þótt þeir séu fallega kaþólskir og rétt siðaðir á vestræna vísu. Þeir kunna ekki að elda. Hvergi í heiminum hef ég séð pólskt veitingahús, ekki einu sinni í New York, þar sem eru þó tugþúsundir Pólverja. Því miður er ekki um auðugan garð að gresja í matreiðsluvenjum Austur-Evrópu. Helzt eru það Ungverjar, sem kunna til verka, elda gúllas og paprikas kjötpotta og palascintas pönnukökur. Er ekki hægt að gefa Ungverjum forgang í bið eftir ríkisborgararétti?
Nokkra útvalda Frakka

Engin von virðist vera að ginna hingað franska kokka, sem eru með afbrigðum hinir beztu í heiminum. Ef ég væri borgarstjóri, mundi ég hringja til Marc Veyrat og bjóða honum Perluna leigufrítt til að reka þar veitingahús. Síðan mundi ég hringja í Olivier Roellinger og bjóða honum Höfða með sömu skilmálum. Borgin á bæði húsin og hefur ekkert betra við þau að gera en að efla matarmenningu borgarinnar og draga hingað einkaþotumenn, sem vilja borga 20 þúsund kall á mann fyrir að fá almennilega að éta án þess að vera í sex mánuði á biðlista í Frakklandi.
Góðar hvalveiðar

Tvennt er gott við hvalveiðar. Í fyrsta lagi þurfum við ekki lengur að hafa áhyggjur af framboði landsins til öryggisráðs Sameinuðu þjóðanna. Nú er hægt að spara peningana, sem það hefði kostað til viðbótar við það, sem þegar hefur verið lagt í ný sendiráð og nýja sendiherra. Hitt er ekki síður mikilvægt, að ekkert veiddist fyrstu dagana og ekki er búizt við neinni veiði að gagni á þessum árstíma. Ekki þarf að hafa áhyggjur af markaði, ef ekkert þarf að selja. Og ekki þarf að hafa áhyggjur af rekstri, því að forstjóri veiðanna hefur engar áætlanir, gerir þetta bara í gamni.
Gyðingar og pyndingar

Eina þjóðin í heiminum, sem vitað er að styðji pyndingar, eru gyðingar í Ísrael. Fjölþjóðleg skoðanakönnun sýnir að 53% þeirra styðja pyndingar. Í kjölfar þeirra koma þjóðir illveldanna þriggja, Kínverjar, Rússar og Bandaríkjamenn með 36% fylgi við pyndingar. Evrópuþjóðir eru alveg afhuga pyndingum, mest Ítalir, sem eru 81% á móti þeim, svo og Frakkar 75%, Þjóðverjar og Bretar 71%. Fólk á Norðurlöndum var ekki spurt, en vitað er, að það er ekki síður á móti pyndingum en þjóðir sunnar í álfunni. Tölurnar segja mikla sögu um afar misjafna stöðu þjóða á framabraut mannkyns.
Repúblikana vantar stríð

Svo hart eru repúblikanar leiknir af hneykslum, að jafnvel öfgatrúarmenn eru að yfirgefa þá. Verst var, að yfirmenn flokksins í þinginu létu sig árum saman engu skipta, að einn þingmaður flokksins elti þingverði og skrifaði þeim kynóra. Nokkrir þingmenn repúblikana fylgja falli braskarans Jack Abramoff. Víða um Bandaríkin eru frambjóðendur flokksins flæktir í fjárglæfra, til dæmis með þeim árangri, að Ohio hefur breyzt úr rauðu ríki í blátt demókrataríki. Svo langt gengur fylgishrunið, að Bush þarf helzt að fara í nýtt stríð til að laga stöðuna.
Hver étur hvalinn?

Hvalveiðar hafa verið leyfðar. Hvalstöðin í Hvalfirði fær ekki uppáskrift heilbrigðisyfirvalda, enda er eins gott, að eftirlit Evrópska efnahagssvæðisins sjái ekki stöðina. Ferðaþjónustan býst við tjóni, ekki bara í hvalaskoðun. Enginn markaður er fyrir kjötið. Japanir hafa með miklum tilkostnaði reynt að fá ungt fólk þar í landi til að borða hval, en ekkert hefur gengið. Íslendingar geta ekki heldur torgað mörgum hvölum. Hvað á þá að gera við veidda hvali, annað en að gleðja þjóðernissinna? Ákvörðun útvegsráðherra um hvalveiðar er rugl í þágu þjóðernisöfga
Tveir góðir í boði

Ellert Schram er kominn í framboð. Ég vann lengi með honum og veit, að hann hefur hjartað á réttum stað, hvalreki á fjörur krata. Mér finnst gott að sjá Illuga Gunnarsson í framboði fyrir íhaldið. Hann hefur lagt sig fram við að reyna að skilja pólitíska andstæðinga og hefur verið opnari fyrir umhverfismálum en hinir steinrunnu frambjóðendur flokksins. Það er leitun að mönnum af þessu tagi. Flestir frambjóðendur eru eins og spýttir út úr Sævari Karli, penir menn með hálsbindi, hafa ekkert að segja og munu í hvívetna greiða atkvæði eins og Flokkurinn skipar. Jafnvel Pétur Blöndal.
Íhaldið elskar ríkið

Ungir sjálfstæðismenn eru að vonum ósáttir við, að ráðherra flokksins vill efla Ríkisútvarpið á fjölmiðlamarkaði. Slíkt er ekki í samræmi við gamla hugmyndafræði Flokksins, ekki frekar en að efla Símann á símamarkaði. En í þessum tilvikum vill svo til, að Flokkurinn hefur komið sér vel fyrir í ríkisfyrirtækjunum og vill gæta hagsmuna kvígilda sinna. Þess vegna passar ráðherrann upp á Ríkisútvarpið eins og Símann. Hann lítur á útvarpið sem eins konar flokkseign. Ungliðarnir vilja að farið sé eftir stefnuskránni, en ráðherrann fer eftir hagsmunum kvígildanna. Þá víkur stefnuskráin.
Skipuleggja flóttann

Bandaríkin eru komin á fremsta hlunn með að flýja öngþveiti Íraks og flytja leifar hersins til furstadæmanna við Persaflóa. Jafnframt ætla Bandaríkin að biðja óvini sína, Íran og Sýrland, að hjálpa sér við að losna úr klípunni. Þetta er innihald skýrslu þverpólitískrar nefndar, sem James Baker, fyrrverandi utanríkisráðherra, stýrir á vegum Bandaríkjaforseta. Innihaldið hefur lekið og skýrslan kemur til framkvæmda eftir kosningarnar 7. nóvember. Bandaríkin munu gefast upp, en kalla uppgjöfina öðru nafni. Enda er ástandið í Írak orðið mun verra en á dögum Saddam Hussein.
Guðmundur er eldflaug

Ég les Egil Helgason, sem skrifar vel um þröngt svið, pólitíska framvindu, miklu betur en gamlingi á borð við Steingrím S. Ólafsson. Sú framvinda er mér ekki hugleikin og ég leita ekki frétta í þessu bloggi, bara að skemmtilegu kaffihúsasnakki. Eldflaugin í bloggi þessa daga er hins vegar frjór og mikilvirkur Guðmundur Magnússon endurfæddur. Mér finnst hann fínn, en ég leita ekki frétta þar heldur. Ef skúbb eru einhvers staðar í bloggi Íslendinga um pólitíska framvindu, tek ég ekki eftir þeim, fyrr en þau hafa verið þýdd í dagblað eða ljósvaka.
Enginn vill hlera mig

Aldrei hef ég orðið svo frægur, að ég fengi þá flugu í kollinn, að síminn væri hleraður. Enn síður hefur mér dottið í hug, að Bush eða valinkunnir menn teldu sniðugt að skoða tölvupóstinn hjá mér. Ég veit, að hvort tveggja er eins auðvelt og að drekka vatn. En óskaplega hlyti að vera leiðinlegt að hlera það, sem ég segi í síma og mér er sagt í síma eða það sem ég sendi í tölvupósti og fæ í tölvupósti. Ef út kæmi skúbb-bókin: Símtöl og tölvupóstur Jónasar, mundi ekki seljast neitt eintak. Slíkur er munurinn á heldriborgurum og þotuliði á vegum Kidda rót.
Traktori ógnað

Á Kaldbak er góður traktor, sem nýtist í girðingavinnu og til að hossast í silungsveiði. Laginn maður benti á traktorinn, er kemur honum ekkert við, sem líklega uppsprettu Ríkisútvarpsins til að innheimta afnotagjöld hans ein fimmtán ár aftur í tímann, eins og hjá sænskum ráðherrum. Engin veð hvíla á traktornum. Samt fær hann bréf á tveggja mánaða fresti um uppboð vegna afnotagjalda hins lagna manns. Eftir hvert uppboð fær traktorinn nýtt bréf um nýtt uppboð. Skyldi verklagið nokkuð breytast, þegar útvarpið verður OHF? Þetta hindrar kannski, að ég verði ráðherra í Svíþjóð. Ekki hér.
Spiluðu samskiptin

Þegar sjónvarpsstöð í New York sagði frá árekstrarhættu milli franskrar og íslenzkrar þotu á Kennedy-flugvelli, spilaði stöðin samtöl flugturns og flugstjóra. Í þessum samtölum kom fram, að Frakkarnir skildu ekki ensku og misskildu skipun flugturnsins, keyrðu þotu sína í veg fyrir þá íslenzku. Ef þetta hefði gerzt á Íslandi hefðu blýantsnagarar kerfisins aldrei leyft sjónvarpsstöð að spila upptökur. Slíkt hefði verið talið “spilla fyrir rannsókn málsins”. Það orðalag er samheiti yfir tregðu kerfisins að gefa upplýsingar í ágreiningsefnum. “Leyndó” er einkunnarorð íslenzka ríkisins.
Gegnsæi á Íslandi

Erlendar rannsóknir segja, að margir styðja ekki mikilvægustu þætti lýðræðis, þótt þeir segist styðja lýðræði. Þetta á örugglega líka við Íslendinga, sem ekki börðust fyrir lýðræði, heldur fengu það í hausinn frá Dönum. Til dæmis er hér mörgum illa við gegnsæi, vilja halda skattskrám leyndum, vilja ekki hleypa almenningi í fasteigna- og bifreiðaskrár, vilja ekki opna fjármál flokka og pólitíkusa. Við höfum tvær nefndir, sem passa lykla hins lokaða kerfis, Persónuvernd og Úrskurðarnefnd um upplýsingamál. Við fáum ekki einu sinni að fletta ættum annarra á vefnum.
Opin Bandaríkin

Kosturinn við Bandaríkin er, að þar er lýðræði tekið alvarlega og þjóðfélagið haft opið. Nánast daglega les ég góðar fréttir, þar sem fjölmiðlar nota opinn aðgang að skjölum og gagnabönkum til að koma á óvart og bæta samfélagið. Hér er lýðræði bara upp á punt, enda er samfélagið í eðli sínu lokað, eins og embættismennirnir innlendu vildu hafa það, áður en Danir heimtuðu að fólk fengi að kjósa hér á landi. Við virðumst óhrædd um, að embættismenn safni gögnum um okkur, en getum samt ekki hugsað okkur að nágranninn komist í það. Við hugsum eins og þrælarnir í gamla daga.
Leyndó, leyndó, leyndó

Flest er leyndó hér á Íslandi. Rafmagnsverð frá Kárahnjúkum er leyndó, þótt það sé umdeildasta orkuverið. Herverndarsamningurinn við Bandaríkin er leyndó, þótt hersetan hafi löngum klofið þjóðina í tvennt. Njósnir um fólk eru leyndó, þótt góðborgarar hafi sætt þeim. Fjárreiður flokkanna eru leyndó af sérísklenzkum ástæðum. Ættir manna aðrar en mínar eigin eru leyndó, þótt ættfræði sé þjóðarsport. Heimdellingar vilja, að skattskráin sé leyndó. Reykingar Bubba eru leyndó, þótt hann hafi flaggað einkalífi sínu mest allra. Engin þjóð er eins mikið fyrir andlýðræðislegt leyndó.
Vitaverðir vefsins

Við vitaverðir, sem skrifum hundrað orð á vefinn um spennandi mál líðandi stundar, erum engir rannsóknablaðamenn. Við getum varla sagt fréttir. Það gera hefðbundnir fjölmiðlar, dagblöð og ljósvakamiðlar. Við takmörkum okkur við að ná upp fiskum í fljóti fréttanna og lýsa sýn okkar á þá. Við erum fyrst og fremst greinahöfundar. Í stað 1200 orða í dagblaði notum við 100 orð til að koma einum punkti á framfæri. Þessi þröngi fókus krefst stíls, sem hentar til að koma miklu efni á framfæri í fáum orðum. Neytendur þessarar blaðamennsku verða að átta sig á þessum og öðrum takmörkum vitavarða vefsins.
Sagnastíll

Fyrir fjórum árum var sagnastíll í tízku í bandarískum fjölmiðlum. Haldnar voru ráðstefnur um “narrative journalism”, sem skrifaði fréttir eins og reyfara. Síðan hefur áhuginn minnkað, einkum vegna vandræða, sem blöð á borð við New York Times og Washington Post lentu í, þegar blaðamenn misnotuðu sagnastílinn til að koma hreinum skáldskap á prent undir yfirskyni frétta. Sagnastíll er enn til, þótt ekki séu lengur haldnar um hann ráðstefnur. Hann hefur rekið á fjörur okkur fjórum árum síðar á tveggja tíma námskeiði þriggja Bandaríkjamanna í Háskóla Íslands.
Síðbúinn skilningur

Evrópa er seint og um síðir að átta sig á, að hluti múslima er nánast alls staðar til vandræða, þar sem þeir setjast að. Þeir neita að laga sig að siðum og háttum landanna. Þeir troða siðfræði trúarbragða karlrembunnar upp á umhverfi sitt, til dæmis með því að myrða dætur sínar. Þeir brenna fána og eftirmyndir óvina sinna og verða brjálaðir, ef gert er grín að þeim. Þeir kveða upp dauðadóma yfir andans mönnum. Þar sem hefðbundnir flokkar hafa trassað að taka á vandanum, hafa risið róttækir flokkar, sem bjóða því miður upp á ofbeldi gegn ofbeldi.
Næsta hryðjuverk

Þegar framið verður næsta hryðjuverk af stærð Atocha-brautarstöðvarinnar í Madrid, mun almenningur í Evrópu snúast hart gegn múslimum. Reiði í garð múslima sýður undir niðri og bíður útrásar. Í skjóli talsmanna svokallaðs alþjóðasamfélags hafa magnazt viðhorf hjá múslimum, sem eru andstæð vestrænu samfélagi. Hefðbundnir flokkar munu tapa fyrir ofstækisflokkum, sem heimta brottrekstur múslima úr Evrópu. Eina leiðin til að koma í veg fyrir slíkt uppgjör er, að ríkisvaldið berji í borðið og segi múslimum, að þeir séu búnir að ganga of langt. Nú verði þeir að laga sig að staðháttum.
Spá Huntingtons

Sagnfræðingurinn Samuel P. Huntington spáði árið 1993, að í uppsiglingu væri uppgjör menningarheima, sem gæti endað með heimsstyrjöld. Sérstaklega benti hann á, að múslímum reynist erfitt að laga sig að öðru fólki, þótt til dæmis Indverjum og Kínverjum og Japönum hafi tekizt það. Vísir að blóðbaði hefur orðið í Bosníu, Kosovo, Tsjetsjeníu, Súdan, Afganistan og Írak. George W. Bush forseti stefnir að blóðbaði í Íran. Ef við tölum ekki í alvöru um vandræðin, sem eru í uppsiglingu, rennum við sjálfkrafa í átt til nýrrar heimsstyrjaldar, milli vesturlanda og múslima.
Spyrjið sértækt

Fjölmiðlar, hjálpið okkur við að velja milli frambjóðenda, sem hrannast upp í prófkosningum haustsins. Ég vil vita, hvaða þingmannsefni vilja stöðva Kárahnjúkavirkjun, hverjir vilja ekki virkja við Villinganes og Skatastaði, hverjir vilji friða Þjórsárver og Langasjó, Brennisteinsfjöll og Torfajökul. Ég bið um skýr svör, en ekki undanbrögð að hætti Samfylkingarinnar. Hætt er við, að sumir, sem fjalla almennum orðum um áhuga sinn á umhverfisvernd og verndun víðerna, verði fótaskortur á tungunni, þegar þeir neyðast til að fjalla um einstaka þætti hins yfirlýsta áhuga.
Nató bjargast ekki

Gjáin milli Bandaríkjanna og Evrópu kann að minnka, þegar demókratar komast aftur til valda vestanhafs. En ólíklegt er, að hún minnki svo mikið, að þessi meginöfl fari að líta svipuðum augum á alþjóðamál. Tilraunir til að lífga upp á Atlantshafsbandalagið með meira afli aðildar Evrópu eru dæmdar til að mistakast. Evrópa sér framtíð sína í Evrópusambandinu, þar sem kominn er vísir að sameiginlegum her. Fáránlegt hernám Nató á Afganistan mun fyrr eða síðar leiða til bakslags, sem verður bandalaginu ekki til framdráttar í vörn þess gegn Evrópusambandinu.
Misþyrming tungumálsins

Einu sinni þótti gott að benda á, að geðveiki sé veiki, en ekki ræfildómur. Þá var fólk kallað geðveikt. Í tímans rás fannst félagslegum rétttrúnaði þetta vera neikvætt orð. Hann notar núna orðið geðfatlaður, sem þeim finnst vera hlutlaust. Honum finnst þó nauðsynlegt að benda á, að geðfötlun sé einstök fötlun, öðru vísi en aðrar fatlanir, þar sem geðfötlun geti batnað. Þar með er ljóst, að geðfötlun er ekki fötlun, heldur veiki. Réttrúnaðurinn er fullur af svona misþyrmingum tungumálsins. Bráðum verður talað um geðhefta eða misgeðja og geðfrávik eða geðröskun.
Seltjarnarnesið

Umhverfisstríð hefur verið háð með hléum á Seltjarnarnesi í meira en áratug. Fyrst var barizt um byggð á Valhúsahæð að tillögu Sjálfstæðis og Framsóknar. Eftir jafntefli þar fluttist stríðið vestur fyrir Nesstofu, þar sem tókst að koma í veg fyrir frekari byggð í fuglagriðlandinu. Nýlega var barizt til sigurs gegn byggð sunnan og austan við Valhúsaskóla. Á þessu ári hefur verið lamin niður hugmynd um byggð úti í sjó við Bakkagranda. Og nú stendur slagurinn um byggð úti í sjó við Eiðisvör, þar sem umhverfisfólk mun sigra, af því að Nesið er því verðmætara sem minna er þar byggt.
Biðstofu-terror

Dapurlegt er að vita af Geir Haarde og Valgerði Sverrisdóttur á biðstofu hryðjuverkamanna í Washington. Það er Íslandi niðurlæging, að ráðherrar vafri um höfuðstöðvar terrorista í bið eftir viðtali við hættulegustu ráðamenn heimsins, sem hafa nú síðast látið myrða hálfa milljón manna í Írak. Við eigum ekki að hafa neinn hernaðarsamning við terrorista og ekki vera í stríðsbandalagi með þeim. Við eigum ekki að hafa gervihermenn í Afganistan og alveg láta af fylgisspekt við hið illa veldi heimsins. Blóð mannkyns er því miður á höndum okkar.
Pútín má ekki koma

Hvaða dauðans rugl er þetta í Ólafi Ragnari Grímssyni að bjóða einum illræmdasta fjöldamorðingja heimsins í opinbera heimsókn til Íslands? Er forseti Íslands genginn af vitinu? Vladimír Pútín Rússlandsforseti er fyrrverandi foringi úr leyniþjónustunni illræmdu, náði völdum á dánarbeði Jeltsíns. Hann hefur leynt og ljóst reynt að draga úr lýðræði í landinu, hefur haldið uppi ógnaröld í Tsjetsjeníu og lætur drepa blaðamenn, nú síðast einn frægasta blaðamann heimsins, Önnu Politkovskaju. Fráleitt er að fá þennan vandræðamann í veizlur með embættismönnum á Íslandi.
Rétt hjá Davíð

Davíð Oddsson Seðlabankastjóri hefur enn rétt fyrir sér, þegar hann gagnrýnir ríkisstjórnina fyrir óstöðuga hagstjórn. Auðvitað er rangt að lækka vask á völdum vörum, heldur átti að jafna vaskinn yfir línuna, til dæmis í 18% á öllum vörum og allri þjónustu, þar með töldum mat. Og auðvitað er í meira lagi óstöðugt að vera árum saman til skiptis að auka framlög til vegagerðar og draga úr þeim aftur. Aðgerðir stjórnvalda að þessu sinni stafa af hræðslu við kosningar og þáttöku í yfirboðum flokkanna. Eðlilegt er, að Seðlabankinn vari við þessari linkind.
Hreinsunareldurinn

Mér brá, þegar páfinn afnam hreinsunareldinn. Ég ruglaði honum saman við forgarð helvítis, þar sem Dante Alighieri lætur hýsa gáfumenn heimsins í ritverki sínu Gamanleikurinn helgi. Hreinsunareldurinn eða Purgatorio var bara fyrir þá, sem þurftu að losna við syndir áður en þær kæmust í himnaríki með hörpuslætti og sálmasöng. Í forgarðinum eða Limbo eiga menn hins vegar ekki tímabundna vist, heldur liggja til eilífðar á grænum grundum umhverfis kastala nokkurn og rökræða um áhugaverð efni af ýmsu tagi. Þar ætlaði Dante sér sjálfum vist. Mér létti, þegar ég fattaði, að páfinn afnam ekki Limbo.
Rannsóknablaðamennska

Ég hef fundið upp skilgreiningu á rannsóknablaðamennsku, sem mér finnst betri en skilgreiningar í kennslubókum. Hún reiknar með þrautseigjunni, sem er aðalsmerki flestra slíkra, þar á meðal Önnu Politkovskoja, sem var myrt í Moskvu Pútíns á laugardaginn. Hún var líka einkenni Bob Woodward og Carl Bernstein, sem byrjuðu á að skrifa um innbrot í Watergate og enduðu á að koma Richard Nixon frá völdum. Hún er ekki síður einkenni Seymour M. Hersh, sem nú er þekktasti rannsóknablaðamaður heims. Skilgreining mín er þessi: Efi + Fyrirstaða + Þrautseigja = Rannsóknablaðamennska.
Sigurður Kári villist

Vladimir Pútín hefur fundið einfaldari leið en Sigurður Kári til að þagga niður í blaðamönnum, sem skrifa illa um fólk. Anna Politkovskaja var skotin til bana, því að hún var að skrifa grein um pyndingar rússneska hersins í Tsjetsjeníu. Sigurður Kári er á svipuðum nótum og ríkisstjórnin í Írak, sem hefur sett lög um, að blaðamenn skuli ekki vera með neinn dónaskap. Þar í landi hafa 130 blaðamenn verið drepnir, en nú hafa hrannast upp málaferli gegn þeim, sem tala út um spillingu embættismanna. Allir verða þeir dæmdir og munu fá risaháar sektir. Er Sigurður Kári ekki í röngu landi?
Ríki haturs

Í rúman mánuð hafa daglega látizt þrír menn af völdum klasaprengja Ísraels í Líbanon. Friðargæzlusveitir Evrópuríkja reyna að finna sprengjurnar og aftengja þær. Um ein milljón er ófundin enn. Ísrael skaut sprengjunum síðustu daga stríðsins í september, þegar ljóst var, að þær hefðu ekkert hernaðargildi. Engar árangur hafa borið tilraunir til að fá skýringar á mannvonzku Ísraels. Það sætir harðri gagnrýni fjölþjóðlegra samtaka fyrir notkun vopna, sem einkum koma niður á börnum. Ísrael er hatursfullt ofbeldisríki, sem á ekkert erindi í samfélag vestrænna þjóða.
Án karisma

Kofi Annan hefur mikla návist og fas sem framkvæmdastjóri Sameinuðu þjóðanna, en eftirmaður hans hefur það ekki. Ban Ki-Moon frá Suður-Kóreu er alveg sviplaus, hefur ekkert karisma. Hann er ólíklegur til að halda samtökunum á floti í ólgusjó næstu ára. Helztu embættismenn samtakanna óttast, að hann hafi verið valinn, af því að bandaríkjastjórn gat ekki hugsað sér mann með persónuleika hjá samtökunum. Raunar var hann eindregið studdur af illri þrenningu, Bandaríkjunum, Rússlandi og Kína. Það gefur ekki góðar horfur um framtíðina.
Gott að fá Egil

Mikill munur er að fá Egil Helgason aftur í hóp þeirra, sem skrifa skoðanir á vefinn. Hann var búinn að vera í allt of löngu hléi í sumar. Ég er að vísu ekki sammála nema helmingnum af því, sem hann segir. En það skiptir engu í samanburði við ágætan stíl hans og skilning á þjóðarsálinni. Góð þótti mér fyrirsögnin Finn Air um kaup Finns Ingólfssonar á Flugleiðum með hjálp guðsmanns Framsóknar í Seðlabankanum. Egill hefur að vísu takmörkuð áhugasvið, en ber höfuð og herðar yfir skjallbandalög á vefnum. Raunar er hann eini vefhöfundurinn, sem ég nenni að lesa að staðaldri.
Mannamunur gerður

Sigurður Kári hefur lagt fram frumvarp um, að menn borgi fyrir meiðyrði sín eftir efnum og ástæðum, væntanlega eftir tekjum í skattskrá. Sigurður Kári borgi þá meira en Björgólfur Thor. Eðlilegt framhald verður, að menn borgi fyrir umferðarlagabrot eftir tekjum, Sigurður Kári meira en Bjögólfur Thor. Næsta skref verður, að menn borgi misháa skattprósentu eftir tekjum, Sigurður Kári 50% og Björgólfur 5%. Mannamunur er nýr í evrópskri löggjöf, ný tegund af sósíalisma. Gott er, að Sigurður Kári taki evrópuforustu í að láta menn borga eins og þeir þola. Og byrji á forríkum blaðamönnum.
Grein Jóns Baldvins

Jón Baldvin Hannibalsson skrifaði ágæta grein um Ísland og Bandaríkin á leiðaraopnu Morgunblaðsins á mánudaginn. Sjaldgæft er sjá góðar og hnitmiðaðar greinar í dagblöðum og enn síður á vefsíðum. Í greininni fer Jón yfir uppsögn varnarsamningsins og spyr, hvort ljónið og lambið eigi samleið. Hann telur augu bandamanna í Nató vera að að opnast fyrir því, að utanríkisstefna Bandaríkjanna sé í grundvallaratriðum vanhugsuð. Áhrif hennar gangi þvert á yfirlýst markmið. Hún sé orðin hættuleg heimsfriðnum.
Fast við taum

Markaðshyggjan er gæðingur, sem hefur fært þjóðum vesturlanda mikla velsæld, en minni hamingju. Umgangast þarf hana með varúð eins og alla gæðinga. Tilraunir til að breiða hana yfir ný svið hafa ekki tekizt nógu vel. Komið hefur í ljós í Bandaríkjunum og Bretlandi, að markaðshyggja á spítölum og í skólum hefur alvarlegar aukaverkanir. Einnig hefur komið í ljós, að græðgi fólks verður svo mikil, að samfélagið bilar í límingunum. Við höfum ekki séð fyrir endann á slíkum vandræðum, en getum svo sem ekki gert mikið annað, en að ríða gæðingnum mjög fast við taum.
Umhverfi Samfylkingarinnar

Samfylkingarmenn í Fjarðarbyggð höfðu forustu í kröfu um álver á Reyðarfirði. Samfylkingarmenn í Skagafirði hafa forustu um að heimta orkuver inn á skipulagið. Samfylkingarmenn á Húsavík eru framarlega í kröfum um álver þar í bæ. Þótt forusta flokksins á höfuðborgarsvæðinu hlaupi inn og út í umhverfismálum, sé gegn risastíflum fyrir kosningar og með þeim eftir kosningar, er ljóst, hvar hjarta flokksins slær í þeim byggðum, sem telja sig hafa farið halloka í byggðaþróun. Græðgi heimamanna segir þeim að gefa skít í öll umhverfismál.
Ríkið þarf að girða

Hæstiréttur hefur ákveðið, að ríkið eigi Hrunaheiðar en ekki kirkjan í Hruna. Það finnst mér fínt, því að auðveldara er að lögsækja ríkið en prestinn fyrir skort á umhirðu um eignina. Landlitlir sauðfjárbændur í Hrunamannahreppi, sem tíma ekki að setja fé á afrétt, hafa sett það á Hrunaheiðar, væntanlega á ábyrgð eigandans. Afréttin er vel girt og sauðfjárhagar eru vel girtir nema þessi eini. Væntanlega verður ríkið núna að girða þessa eign sína, svo að sauðfé haldist annað hvort utan eða innan girðingar á þessu fræga riðusvæði.
Anna er látin

Einn helzti rannsóknablaðamaður heims var skotinn í Moskvu um helgina. Anna Politkovskaja var þekkt fyrir uppljóstranir um ógeðslegan hernað Rússa í Tsjetsjeníu og hafði bakað sér hatur Vladimir Pútín forseta, sem nú hreinsar Georgíumenn úr landinu. Hann ber ábyrgð á morðinu, hefur að minnsta kosti kvartað sáran, eins og Hinrik annar Englandskóngur fyrir morðið á Tómasi Becket erkibiskupi árið 1170. Anna var þekktust fyrir bókina “A Dirty War” og skrif sín í Novaya Gazeta um fórnardýr rússneska hersins. Það er henni að þakka, að við vitum, að Pútín er nýr Stalín. Blessuð sé minning hennar.