arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Lausn fannst loksins

Í nærri hálfa öld átti ég í varnarstríði við offitu vegna óhæfilegs dálætis á mat. Komst hæst í 125 kíló, en er nú blessunarlega bara í 90 kílóum. Áður var ég tvisvar á kúr. Fyrst í 15 ár á Atkins. Virkaði vel, en var óhollur. Síðar í 10 ár í samfélagi óvirkra matarfíkla. Virkaði vel um tíma, en ég var ekki nógu vel undirbúinn. Á milli strögglaði ég óskipulega. Nú hef ég fundið léttu leiðina ljúfu. Grunnurinn er í kaloríutalningu og matardagbók. Ofan á er lífsreynsla matarfíkla í bata. Kaloríutalning er fín, en nægir stundum ekki, því ofát og offita eru oft merki um fíkn. Merki um öflugan andstæðing.

(Hér munu af og til birtast svona greinar á næstunni. Safnast svo fyrir í greinaskjóðunni “Megrun” hér hægra megin)
Diplómatar úreldast

Sendiráð og konsúlöt eru víða til þæginda fyrir íslenzka ferðamenn, en síður gagnleg til viðskipta. Nú orðið koma menn á samböndum beint, án milligöngu sendiráða. Samt þarf sendiráð á nokkra brýna staði vegna fjölþjóðasamvinnu. Bruxelles er þar efst á blaði. En engin þörf er á þeim mikla kostnaði, sem fylgir ofurflottum sendiherrabústöðum. Né í hringdansi erlendra sendiherra í hefðbundnum menúett diplómatíunnar. Fámenn þjóð getur neitað að taka þátt í tilgangslausum formsatriðum og sjónhverfingum. Gott er að muna, að trylltur Davíð Oddsson skipaði ellefu sendiherra á aðeins tæpu ári sem utanríkis.
Ósjálfbært samfélag

“Það verður erfitt að búa hér ef ekki má byggja hús”, segir byggingafulltrúi 4300 manna bæjarins. Sjór liggur að Seltjarnarnesi á fjóra vegu. Aðeins eiði með tveimur götum liggur milli hreppsins og borgarinnar. Íbúar eldast þarna og börnum fækkar. Séu 4300 manns ekki sjálfbærir, hvaða íbúafjöldi verður þá sjálfbær í náinni eða fjarlægri framtíð? Slíkur vandi er ekki í einstökum hverfum borgarinnar, þau eru hluti af fjölbreyttri heild. Á þá hreppurinn að sameinast borginni? Eða á að byggja íbúðaturna á grænum svæðum á nesinu eða úti í sjó? Ekki verður allur aðvífandi vandi leystur með endalausum vexti.
Áhrif eða aðstaða

Sumir eru í pólitík til að hafa áhrif, aðrir til að stjórna. Fleiri þættir koma til greina og þetta blandast á ýmsa vegu. Þeir, sem vilja áhrif, eru oft erfiðir í samstarfi, hanga fast á sínu. Jóhanna Sigurðardóttir hefur alltaf verið slíkur pólitíkus. Þeir, sem vilja stjórna, stefna miklu frekar að samkomulagi, einkum myndun meirihluta. Dæmi um það er samfylkingarfólk, sem undirbýr samstarf við Sjálfstæðisflokkinn eftir kosningar. Vill leysa Framsókn af hólmi sem miðjuaflið, er semur á víxl til hægri og vinstri eftir straumi kjósenda hverju sinni. Slíkum vex ásmegin í prófkjörum flokksins.
Dæmi ganga ekki upp

Sérfræðingar í lýðheilsu og næringarfræði eru í stórum dráttum sammála um, hvað sé fitandi og óhollt. Þeir gefa ráð, sem fólk reynist ekki geta farið eftir. Stafar af skilningsleysi sérfræðinganna á matarfíkn og átfíkn. Þegar svo veigamikinn þátt vantar í dæmið, verður ráðgjöfin yfirleitt ekki til neins gagns. Í skarðið hlaupa skottulæknar af ýmsu tagi, svo og sölumenn snákaolíu. Fólki er boðið að megrast um 40 kíló á 40 vikum. Boðið upp á 40 hillumetra af snákaolíu í krukkum og glösum, dósum og pökkum í heilsubúðum. Svo ekki sé minnst á galdradrykkina og orkukubbana. Milljarðaveltan í skottulækningum stafar af litlum skilningi sérfræðinga á ægivaldi fíkna.
Breyta varla innihaldi

Sumpart er ég ósammála uppkastinu að stjórnarskrá. Samt skil ég textann og tel hann ekki geta farið milli mála. Þar höfum við plagg, sem hefur farið lögformlegan feril. Við vitum, hvað þjóðfundurinn vildi og við vitum, hvað stjórnlagaráð vildi einróma. Við höfum afgreitt málið í þjóðaratkvæði. Með stuðningi við uppkastið almennt og sérstaklega við nokkur tiltekin atriði þess. Nú er bara eftir að slípa dæmið, ekki að breyta því efnislega. Hef á tilfinningunni, að ýmsir fræðingar hefðu viljað koma að efni uppkastsins. Því finni þeir margt til foráttu. En þeir krukka tæpast í vilja fólksins.
Létta leiðin ljúfa

Flas gerir engan flýti. Þú verður ekki grannur til frambúðar með markvissu átaki. Tilraunir til öfgafulls mataræðis eru dæmdar til að mistakast, verða jó-jó. Líkaminn mun mótmæla illri meðferð og sérstaklega mun hann bregðast hart við sulti. Í nokkrum pistlum mun ég skýra, hvernig létta leiðin ljúfa hentar betur. Líttu á megrun sem langvinnt verkefni. Settu þér ekki of stíf markmið. Betra er að ná smám saman tökum á vandanum. Þá muntu smám saman einnig öðlast þá hugarró, sem þú þarft að hafa til að viðhalda fengnum bata. Í pistlum þessum er stefnt að varanlegum bata. Og góðir hlutir gerast hægt.
Þunnt var prófkjörið

Gott fyrir Bjarna Benediktsson, að umboðsmenn ógreiddra atkvæða í þingflokki hans fari ekki að reikna fylgi hans. Rétt slefar yfir helming atkvæða þeirra 18% kjósenda flokksins, sem nenntu á kjörstað. Birgir Ármannsson útskýrir hugsanir þeirra, sem ekki mæta. Eins gott, að hann reikni fylgi formannsins ekki niður í 10%. Fýlan lekur af lélegri mætingu í þessu prófkjöri eins og í öðrum um helgina. Úrslitin sýna, að hrunflokkarnir munu í vor bjóða nokkurn veginn sömu og þreyttu andlitin og áður. Hvorugur flokkurinn hefur lært af hruninu neitt, sem máli skiptir fyrir kjósendur. Allt er eins og áður var.
Óhjákvæmileg bylting

Þótt Grikkir geti sjálfum sér kennt um hrunið, gera skottulækningar Evrópu og Alþjóða gjaldeyrissjóðsins illt verra. Þvingaður atvinnumissir, þvinguð kjararýrnun og þvingað hrun velferðar ýtir Grikklandi á brún byltingar. Í nýjasta bandormi laga eru margvísleg stjórnarskrárbrot og forkastanlegar misþyrmingar á hefðbundnu réttlæti. Bandormurinn rétt skreið í gegn. Þjóðin sættir sig ekki við þetta. Enda eru helztu skattsvikarar landsins látnir í friði, meðan kærðir eru blaðamenn, sem segja frá skattsvikum. Spurningin er bara, hvort óhjákvæmileg bylting reiðra borgara kemur frá vinstri eða hægri.
Aðlögun og aðild

Viðræður Íslands við Evrópusambandið eru öðrum þræði aðlögun. Evrópa er að fullvissa sig um, að regluverkið á Íslandi sé hliðstætt evrópsku regluverki. Við vitum, að íslenzkar reglur eru frumstæðari og ónákvæmari en evrópskar. Réttur neytenda og umhverfisvernd er til dæmis miklu lakari hér. Höfum gott af því að laga innviði samfélagsins að Evrópu, þótt við gerumst ekki aðilar. Aðlögun er góð, þótt aðild sé fjarri. Þeir, sem berjast gegn aðlögun, eru að verja séríslenzkt gerræði og lagatækni, ekki að verja sjálfstæði okkar. Með aðlögun græðum við á viðræðunum, þótt þær leiði ekki til aðildar að Evrópu.
Dónaskapur fræðitækna

Fræðitæknum ber að sýna þjóðinni virðingu og verkum hennar. Óhæft er að þeir japli þvælu um vanhæfni þjóðarinnar til að smíða stjórnarskrá. Í nærri sjö áratugi mistókst Alþingi verkið. Því var á lögformlegan hátt farið í ferli, sem reyndist leysa málið. Með aþenskri slembilukku var valinn þjóðfundur, sem lagði línurnar. Síðan kaus Alþingi stjórnlagaráð til að semja uppkast að stjórnarskrá. Ráðið varð einhuga! Og loks var þjóðaratkvæði um lykilþætti málsins. Fræðitæknar telja rangt að hleypa fólki svona að vinnslu málsins. Þjóðinni nægi að segja já við fullgerðri stjórnarskrá. Svei fræðitæknum.
Óhæfir – ekki vanhæfir

Auðvitað eru kjósendur óhæfir til að taka mikilvægar ákvarðanir, til dæmis um stjórnarskrá. Sögðu fræðimennirnir fjórir á fundi í Háskóla Íslands í gær. Miklu gagnlegri stjórnarskrá mundi fást, ef viðeigandi fræðimenn tækju að sér málið. Á þessu er þó sá hængur, að kjósendur eru ekki vanhæfir, þótt þeir kunni að vera óhæfir. Það er einmitt eðli lýðræðis, aðferð við að stýra ríkjum þannig, að kjósendur geti ekki kennt öðrum um. Þjóðfundurinn var því flottur, sömuleiðis stjórnlagaráð og þá sérstaklega eindrægni þess. Svo geta fræðimenn bara talað sig helbláa um, að þeir séu mun hæfari en almenningur.
Þensla ríkisbáknsins

Risavaxið ríkiskerfi er einn helzti efnahagsvandi Bandaríkjanna og Evrópu. Ríkisbáknið þenst út samkvæmt lögmálum Parkinsons og Péturs. Velferð eykst samt ekki í sama mæli, því að stækkunin gerist mest í miðlægum stofnunum, sem ekki koma nálægt almenningi. Ekki á sjúkrahúsum eða í skólum, heldur í stofnunum, sem skipuleggja velferðina. Engin regla er sjáanleg um, hvers konar pólitík stuðlar að bákninu. Hægri flokkar eru ekki síður sekir en vinstri flokkar. Hægri flokkar eru að því leyti skæðari, að þeir afneita staðreyndum og lækka skatta á ofurtekjur. Auka því hallarekstur kerfisins.
Fokkings snillingar

Komið er í ljós, að ráðamenn Eirar reyndu að halda áfram að brenna peninga gamlingja. Að eyða ævisparnaði þeirra í skjóli lyga um ágæta stöðu Eirar. Stjórnendur voru “fokkings snillingar” að hætti Sjálfstæðisflokksins og gæludýra hans. Gamli, góði Villi fer í snillinga-söguna við hlið formanns flokksins, margra þingmanna hans og bæjarstjóra Reykjaness. Þessi tegund pólitíkusa í frjálshyggju er eins og sú tegund gæludýra, sem velti bönkum landsins og Seðlabankanum. Rekstrarvit og ábyrgðartilfinning finnst ekki á þessum bæjum. Engir fara eins illa með annarra manna fé og sjálfstæðismenn.
Framleiða flækju

Skattavandi ferðaþjónustunnar felst í litlum fyrirvara á innkomu hefðbundins virðisaukaskatts. Miklu síður í, að greinin geti ekki greitt eðlilegan vask. Enda hafa kvartanir einkum snúist um, að búið sé að tilkynna verðlag næsta árs á alþjóðamarkaði. Hækkun vasksins komi því í opna skjöldu. Taka á tillit til þessa sjónarmiðs og fresta framkvæmdinni til næsta hausts. Hins vegar er óráð að búa til sérstakt þrep fyrir ferðaþjónustu. Óhagkvæmt er að flækja neyzluskatt með fjölgun þrepa. Nær væri að taka upp eitt vaskþrep, til dæmis 22% eða hverja þá prósentu, sem gefur sömu tekjur og núverandi skattheimta.
Úrelt hráefni

Þrír frakkar eiga í vök að verjast fyrir nýjum fiskréttahúsum. Sumt er fornt í sniðum, einkum forsoðnar kartöflur og niðursoðnar gulrætur, einnig hvít hrísgrjón bragðlaus. Nú á tímum fæst ferskt og gott grænmeti árið um kring, en Úlfar Eysteinsson er enn með dósahnífinn og skærin á lofti. Skyggir samt ekki á, að fiskurinn hjá honum er jafnan ferskur og hæfilega eldaður. Og að úrvalið er meira en á nokkrum öðrum stað. Þrír frakkar eiga strax að skipta úr matreiðslu á niðursoðnu og forsoðnu grænmeti yfir í ferskt. Taki þannig af fullri reisn þátt í innreið fiskréttahúsa á toppinn í veitingaflórunni.
Fyrir Flokkinn sinn

“Hvað get ég gert fyrir Sjálfstæðisflokkinn”, spyr einn sextán frambjóðenda í prófkjörsblaði Flokksins í Kópavogi. Já, hvað getur þú gert fyrir Flokkinn og hvað getur þjóðin gert fyrir Flokkinn sinn? Ég hef dónalegar hugmyndir um það, en læt þær kyrrar liggja í bili. En hvað getur Flokkurinn gert fyrir þjóðina, það er allt önnur Ella. Hann getur vísað fjárglæframönnum sínum af þingi og forðast fleiri glæframenni. Hann getur gert upp fortíðina og leitað aftur til uppruna síns. Getur hætt upphlaupum og málþófi um tæknileg atriði á þingi. En til of mikils er mælzt, að hann taki þjóðina fram yfir Flokkinn.
Vindhögg ráðherrans

Innanríkisráðherra lenti á hálum ís, er hann sakaði Veðurstofuna um að hafa ekki spáð rétt fyrir um óveðrið í september. Næsta skref hans hefði verið að kæra veðurfræðingana og fá þá dæmda, eins og gerðist á Ítalíu um daginn. Mig minnir þó, að ég hafi séð stormviðvörun á þeim tíma. Nú er rifjað upp, að í sjónvarpi birtist óveðursspá í nokkra daga fyrir veðrið. Almannavarnir horfa hins vegar ekki á veðurfréttir og eru því verr upplýstar en venjulegt fólk. Slíkt er auðvelt að laga. Ég skil ekki, hvers vegna Ögmundur Jónasson rauk upp með skrítna kenningu sína. Sé ekki, hvaða atkvæði hann var þar að fiska.
Dýraníð keppnismanna

Munnáverkar fundust í um 45% keppnishrossa á Landsmóti hestamanna í sumar. Það er snögg aukning og endurspeglar aukna hörku í keppni. Notkun méla með tunguboga og stangarméla á hiklaust að banna strax. Ennfremur þarf að taka harðar á framkomu knapa við hesta á mótum. Spillingin lekur úr íþróttamótum yfir í gæðingamót og endar í kynbótadómum. Jafnvel þar skiptir knapinn meira máli en hesturinn. Sem er fráleitt, því slíkir dómar eiga að endurspegla kynbætur. Áratugum saman hef ég sagt hestamönnum, að knapar séu ekki þáttur erfða í hrossum. Ábyrgðarmenn kerfisins þurfa að fara að hlusta á gagnrýni.
Blessaði veðsetninguna

Ríkisendurskoðandi skrifaði undir reikninga Eirar, þar sem hjúkrunarhlutinn var veðsettur fyrir einn og hálfan milljarð króna vegna húsrekstrarsjóðs. Síðan kemur hinn sami rendi aftur í dagsljósið og segir húsrekstrarsjóð Eirar ekki koma sér við sem ríkisendurskoðanda. Réttara hefði verið að lýsa sig vanhæfan til málsins vegna ábyrgðar sinnar á skuldinni. Rendi hefur um skeið að mestu verið óskiljanlegur og um leið forhertur. Spurning er, hversu lengi Alþingi endist til að hafa hann í þessu embætti. Áður varð hann frægur af að liggja á skýrslu um samning tveggja bræðra sinna um kaup ríkisins á hugbúnaði.
Einnota þrætubók

Brýnasta þrætubókin um bandarísku forsetakosningarnar er, að níutíu milljón bandarískir kjósendur vildu alls ekki kjósa Obama sem forseta. Eða þannig. Einhverra hluta vegna hefur ekki verið birt viðtal við Birgi Ármannsson eða aðra umboðsmenn ógreiddra atkvæða. Því hefur Mogginn ekki enn birt þrætubók á borð við þá, sem okkur var boðin eftir kosninguna um stjórnarskrá. Kannski var það bara einnota þrætubók. Var til dæmis ekki notuð í fyrravetur. Þá var Bjarni Benediktsson settur formaður á landsfundi Sjálfstæðisflokksins af innan við helmingi kjörinna fulltrúa. Einnota þrætubækur eru bara einnota.
Kosningasvik

Kosningasvik eru útbreidd í Bandaríkjunum, einkum þar sem repúblikanar hafa völdin. Frægar eru kosningavélar, sem fara sínu fram. Þær eru framleiddar af Diebold, sem styður flokk repúblikana. Dæmi voru um, að kjósendur sögðust ekki hafa getað kosið Obama, því að vélin merkti jafnan við Romney. Fleiri vandamál skera í augu. Reynt er að fæla svertingja og fátæklinga frá, með efasemdum um gildi skilríkja. Og ekki síður með löngum biðröðum á kjörstöðum í hverfum slíkra. Ótrúlegast við svindlið er, að við fréttum helzt af því úr brezkum fjölmiðlum, síður bandarískum. Vestanhafs taka þeir þátt í afneitun.
Hafnarfjarðarbrandari

Oft hef ég sagt, að miðlungs Íslendingur stígi ekki í vitið, en ég held, að kennarar í Hafnarfirði séu botninn. Fá sama skólamat og börnin! Mér skilst á kveinibréfi þeirra, að hann sé bæði ólystugur og óhollur. Hvað um börnin? Þeir vilja fá sama mat og kontóristarnir. Kvarta meira að segja yfir að fá ekki lengur að fara fram fyrir börnin í biðröðinni. Tíðkist slíkt þó í sumum skólum. Látum vera eigingirni þeirra, sem stara á eigin nafla. Hin er verri heimskan að láta svona orðaða kvörtun frá sér fara. Hafnarfjarðarbrandari?
Bókhaldsvandræðin miklu

Átjánda árið í röð neita endurskoðendur Evrópusambandsins að árita reikninga þess. Halda fram, að 4% af útgjöldunum séu sóun. Kenna þó ekki kontóristum sambandsins um þetta, heldur ríkisstjórnum aðildarríkjanna. Þær eiga að fylgjast með notkun peninganna, en gera ekki, svo sem fræg dæmi sýna frá Miðjarðarhafslöndunum. Ástandið er til mikillar skammar fyrir þetta annars ágæta samband. Styður gagnrýni á stjórnlaust bákn í Bruxelles. Viðbrögð sambandsins eru helzt þau að herða réttmæta kröfu um aukin afskipti af fjármálum ríkjanna. En sambandið verður seint vinsælt af slíkum fréttum.
Eyðslugreifarnir

Geir H. Haarde fjölgaði ríkisstarfsmönnum úr 16.000 árið 2005 í 18.000 árið 2008. Jóhanna Sigurðardóttir hefur síðan fækkað þeim aftur úr 18.000 árið 2008 í 16.000 árið 2011. Liðin er sú tíð, að vinstri stjórnir eyði meiru en hægri stjórnir. Dæmið snerist við í tíð Davíðs Oddssonar, sem jafnan hagaði sér eins og nýríkur. Nú á tímum eru vinstri stjórnir sparsamari en þær hægri og hafa næmari tilfinningu fyrir rekstri. Flökkusagan um meira rekstrarvit hægri manna er sprungin í loft upp. Gerðist þegar hægri sinnaðir sukkgreifar settu landið í gjaldþrot með aðstoð eftirlitsleysis nýríkra hægri stjórna.
Skrípóið vestra

Ekki vaki ég til að bíða eftir atkvæðatölum frá Bandaríkjunum. Skortir áhuga á frambjóðendum. Þeir eru báðir á framfæri klúbba stórfyrirtækja, eins og raunar allir þingmenn í Bandaríkjunum. Lýðræði er þar skrípaleikur, þar sem frambjóðendur auðsins ginna aumingjana. Engu máli skiptir, hvort fígúran er Obama eða Romney. Obama minnist aldrei á umhverfismál og Romney gerir grín að meintum áhuga Obama á þeim. Svo krumpuð eru bandarísk viðhorf til helzta vanda nútímans. Það sem í Evrópu er talin hrein geðbilun, er meginstraumur í Bandaríkjunum. Þar á meðal afneitun loftslagsbreytinga, þrátt fyrir Sandy.
Fjölgar á botninum

Stend mig að því að ramba milli sömu tíu úrvalshúsa veitinga í 101. Um hin læt ég nægja að lesa umsagnir túrista á TripAdvisor. Þar má sjá, að vondum húsum fjölgar ekki síður en góðum. Enn liggur á botni restaurant REYKJAVÍK, þar sem skortur á hreinlæti, sein þjónusta og ógeðfellt hlaðborð hafa náð heimsfrægð. Einnig er talað djarft um SUSHISMIÐJUNA, þar sem sushi er sagt illa unnið og bragðverst í Evrópu. PANORAMA er sagt ekkert nema útsýnið og að þar standi kærulaust staffið úti á svölum að reykja og drekka. Ummælin um GEYSI og SJÁVARBARINN hafa heldur skánað, líklega vegna betri verkstjórnar.
Aparnir úr trjánum

Aparnir áttu erfitt með að fóta sig, þegar þeir komu niður úr trjánum og gerðust menn. Aðlögunin tók þúsundir kynslóða. Engin furða er, þótt Landinn þurfi meira en fjórar kynslóðir til að fóta sig frá torfkofum, sulti og seyru. Enda hafa heilir hópar hvað eftir annað misst vitið. Einkum hefur fé valdið fjaðrafoki. DeCode var gullið ævintýri, sem setti marga á hausinn. Forsmekkur aðdraganda hrunsins, er þjóðin hugðist sigra heiminn. Við sjáum, hvernig það fór. Þessa daga vaða um pólitískir potarar og boða kraftaverk á fávitum. Aðvífandi prófkjör einkennast af skrumi fyrir trúgjarna fávita.
Leggjum fálkann niður

Höfum lent í að sjá geistlega riddara fálkaorðunnar hafa verið meindýr. Sama er að segja um bófana, sem fengu fálkaorðuna í útrásaræði forsetans. Finnst samt ekki taka því að slíta orður af lifandi eða látnum. Ekki verður hægt að strika út söguna á þennan hátt. Hins vegar er allur skandallinn lærdómsríkur og ætti að leiða til afnáms hégiljunnar. Fálkaorðan er liður í skrípó, sem kallað er diplómatía. Sendiherrar klína þessu hver á annan og kokkar þeirra fá sérstakt forsetamerki. Embættismenn fá fálkann fyrir að mæta í vinnunni. Ærlegt fólk tekur ekki í mál að taka við fálkanum. Leggjum hann bara niður.
Ennþá meiri aukavinnu

Kristján Már Unnarsson er mikið fyrir sísvanga fólkið, sem sér hungursneyð bak við næsta horn. Við sjáum slík viðtöl á Stöð 2. Nýjasta er við oddvita Vopnafjarðar, sem vill olívuvinnslustöð á svæðið. Þær eru bara snyrtilegar, segir oddvitinn. Vill ekki þurfa “að lifa á fjallagrösum” og vísar þar til orðavals, sem mikið bar á fyrir hrun. Í viðtalinu kemur raunar fram, að full atvinna er í Vopnafirði. En oddvitinn telur unga fólkið munu um síðir leita suður. Við höfum líka svona þingmenn, með Jón Gunnarsson í broddi fylkingar. “Við heimtum ennþá meiri aukavinnu” gæti verið þjóðsöngur sísvanga fólksins.
Spariklæddar götur

Ánægður með, að til stendur að setja Hverfisgötu og Frakkastíg í spariföt. Hverfisgata hefur áratugum saman verið slömm. Með því að fegra götuna má reyna að koma lífi í hana. Þótt misjafnlega hafi gengið með Laugaveg, þar sem verzlanir koma og fara. Frakkastígur er mikilvæg samgönguleið túrista, sem ljósmynda Hallgrímskirkju og Sólfarið. Breytingar á Klapparstíg gefa mynd af snyrtilegri borgarmiðju. Vonandi sjá húseigendur á þessum slóðum sér hag í framkvæmdum borgarinnar og fylgja í kjölfarið. Svipaðar breytingar í Kvosinni hafa flestar verið til bóta. Nema gróðurvana og kalt Ingólfstorg.
Allt á sama stað

Rekstur gæludýra Sjálfstæðisflokksins á elliheimilinu Eir er gott dæmi um gróðafíkn og bilaða sýn á mismun rétts og rangs. Svipað og gerðist í dæmi menntaskólans Hraðbrautar. Einstaklingar hafa misst fótanna í einstefnu á gróða. Fjöldi manna reynir að verða eins konar kvótagreifar. Pólitíkusarnir reyna að stunda vafninga eða raðgjaldþrot eða skattsvik, stela efni, reka glæfrasjóði, krækja í kúlulán, hafa milligöngu um bankamútur. Og nú vill enn einn verða flokksgreifi, sem áður stundaði ólöglegu samráðin um krítarkort. Allir bófarnir safnast fyrir í einum stjórnmálaflokki. Sem segir sína sögu.
Hér er kalt orkumat

Kostirnir í orkumálum eru ekki: Annað hvort að virkja eða virkja ekki. Til er skoðun, sem segir, að síðasta áratug hafi verið ruðst fram í æðibunu. Ríkið hefur sem ábyrgðaraðili tekið á sig óhæfilegar byrðar fyrir mjög litla arðsemi peninga. Til er önnur skoðun, sem segir, að ráðagerðir um virkjun jarðhita séu að töluverðu leyti byggðar á sandi. Það er ímyndunum, bjartsýni og græðgi. Nú sé kominn tími til að fara varlegar í þessum efnum. Bera þarf saman mismunandi verðmætamat. Byrja þarf að vanda rannsóknir á jarðhita. Og gera þarf kröfur um mun meiri arðsemi virkjana en áður hefur verið gert.
Tvisvar í viku

Hádegið er rétti tíminn til að fara út að borða og fá sér góðan fisk fyrir skynsamar fjárupphæðir. Fyrir 1600-2300 krónur fæ ég þennan líka fína og ferska fisk á tíu veitingahúsum, flestum í hverfi 101. Í stafrófsröð: Dill, Fiskfélagið, Fiskmarkaðurinn, Friðrik V, Höfnin, Laugaás, Nauthóll, Rub 23, Sjávargrillið og Þrír frakkar. Framboðið er langt umfram fjölda kúnna, sem kunna að meta fisk. Skýrist eingöngu af fjölgun ferðamanna. Eins og góðu kaffihúsin. Vegna ferðamanna er nóg er af þeim í hverfi 101. Því óttast ég ekki ferðamenn eins og Þór Saari, heldur lofa þá upphátt tvisvar í viku.
Rekstrarhæfni Bjarna Ben

Bjarni Benediktsson flokksformaður á ekki vera í pólitík. Ýmsar ástæður eru fyrir því. Að baki hans eru tveir stórir fjárglæfrar, sem hvor um sig kostar samfélagið milljarða. Fyrsta var það vafningurinn um Sjóvá og síðan var það Umtak, fasteignafélag N1. Stjórnarformennska Bjarna hefur ekki gefið nein merki um, að hann geti verið farsæll forsætisráðherra. Þvert á móti væri það óðs manns æði. Þar á ofan hefur Bjarni reynzt vera laus í rásinni, hræddur að eðlisfari. Fyrir nokkrum árum var hann Evrópusinni, en færðist snöggt til Evrópuhaturs. Að skipun Davíðs Oddssonar. Bjarni hefur ekki bein í nefinu.
Arðlaus stóriðjufíkn

Mat ráðgjafa McKinsey & Co. er, að orkuver hafi lægsta framleiðni peninga af öllum atvinnugreinum landsins. Einnig, að lág framleiðni sé helzta böl okkar í samanburði við nálægar þjóðir. Við verðum því að auka framleiðni peninga. Gerum það ekki með því að lækka laun og þrengja lífskjör. Heldur með því að bæta rekstur á annan hátt. Fremst á óskalistanum eru þar raforkuverin. Því miður leiddi óðagot í stóriðjustefnu til útsöluverðs á orku. Óðagotið verður að stöðva. Byrjum loksins á að heimta sanngjarnt verð fyrir selt rafmagn til stóriðju. Þjóðin hefur ekki lengur efni á hinni stjórnlausu stóriðjufíkn.
Undarlegar væntingar

Stjórn og trúnaðarmannaráð sjómannafélagsins Jötuns í Vestmannaeyjum væla nú yfir kröfum og hótunum kvótagreifa. Fulltrúar smælingjanna voru áður búnir að sleikja tær kvótagreifanna og styðja grátstafi þeirra vegna eignarhalds á kvóta. Nýjustu vendinguna kalla sjómenn “rýtingsstungu”, undarleg laun fyrir samstöðuna. Sjómenn hafi “staðið eins og klettar við hlið útgerðarmanna og mótmælt harðlega auðlindagjaldslögunum”. Við hverju bjuggust þessir aular? Og við hverju bjuggust sveitastjórnarmenn, sem grétu með greifunum? Hvenær sem það hentar ríkum greifum, munu þeir sparka í sjómenn og sveitarfélög.
Sýndarveruleiki lagatæknis

Hef ekki hugmynd um, hvernig dómstólar höndla mál Sigurðar Einarssonar bankastjóra og sálufélaga hans. Hitt veit ég, að siðferðilega er hann með sekustu Íslendingum, sem ég veit um. Einn af höfuðpaurum hrunsins, sem olli tugþúsundum Íslendinga margvíslegum hörmungum. Samt leyfir lagatæknir hans sér að kalla ákæruna gegn honum “andstyggilega”, “grátlega og hlægilega”. Líklega verða þessi orð táknræn um sýndarveruleika varnarinnar. Veruleikinn er þveröfugur: Kæran er góð og siðleg, hluti af nauðsynlegri hundahreinsun. Allt annað mál er svo, hvort dómarar hafa burði til að dæma yfirstéttarfólk.
Þeir sem skara fram úr

Jón Gunnarsson þingmaður kvartar í Mogga yfir, að þingmenn Flokksins séu “brennimerktir sem glæpamenn”. Ætti frekar að rökræða efnislega dæmin, sem rakin eru því til stuðnings: Vafningar, efnisþjófnaður, rekstur glæfrasjóða, raðgjaldþrot, skattsvik, kúlulán og milliganga um bankamútur. Jón leggur spilin á borðið og segir um gæludýr Flokksins: “Þeir, sem voga sér að skara fram úr, eru sviptir arðsvoninni og brennimerktir sem glæpamenn.” Einnig kvartar hann um, að vera “kallaður gæslumaður sérhagsmuna” vegna baráttunnar í þágu kvótagreifa. Hræddur er ég um, að kvartanir Jóns beri engan árangur.