arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Falin skýrsla

Arnar Jensson reyndi í Kastljósi að þyrla upp ryki um fortíð sína með því að saka Blaðið um að ganga erinda Baugs. Það er í fyrsta skipti, sem Baugi er kennt um Blaðið. Hvorki geta það talist hugmyndarík undanbrögð yfirmanns hjá Ríkislögreglustjóra né árangursrík í starfi. Innanhússkýrsla um afskipti hans af viðamiklu fíkniefnimáli er falin í skúffu hjá máttarvöldum landsins. Hún fjallar um kjarna málsins, hvers vegna Arnar á ekki að vera yfirlögreglumaður og enn síður gegna mikilvægu embætti í fyrirhugaðri njósnadeild Björns Bjarnasonar. Þá skýrslu ber að birta.
Næg ágreiningsefni

Ef Hilary Rodham Clinton verður forseti Bandaríkjanna eftir tvö ár, verður stuðningur Bandaríkjanna við ofbeldishneigt Ísrael grimmari en nokkru sinni fyrr. Ögranir við Íran verða meiri en nokkru sinni fyrr. Clinton er gerólík manni sínum. Hún er hægri sinnaður demókrati eins og svo margir hinna nýju þingmanna flokksins. Þegar demókratar ná forsetanum, verður aukin áherzla á vernd í viðskiptum, sem veldur auknum núningi við þriðja heiminn og Evrópusambandið. Eina mikilvæga sviðið, þar sem vænta má aukins samstarfs yfir Atlantshafið, er umhverfisvernd.
Kross, fáni, þjóðsöngur

Ted Haggard prédikaði eld og brennistein í ofsatrúarsöfnuði í Bandaríkjunum. Hann réðist grimmt á homma og fékk sér karlhóru eftir vinnu. Hann er gott dæmi um, að afbrigðilegt fólk felur sig bak við sterk kennileiti á borð við kross eða fána eða þjóðsöng. Því ákafar, sem menn berja sér á brjóst sem trúarleiðtogar og þjóðarleiðtogar, þeim mun líklegra er, að eitthvað sé bogið við þá. Sérkenni George W. Bush og Tony Blair hefur lengi verið, að þeir eiga í samræðum við guð og telja sig hafa vald sitt frá honum. Þeir eru báðir geðveikir eins og Haggard.
Rammkristin fræði

Rammkristin fræði

Rammkristnir menn í Bandaríkjunum opna senn kristinfræðisafn um sögu mannsins frá því er guð skapaði heiminn fyrir um það bil sexþúsund árum að mati safnsins. Safnið er við Cincinnati og kostar hálfan annan milljarð króna. Stephen Bates við Guardian skoðaði safnið og sá þar eftirlíkingar af risaeðlum, sem safnið telur hafa verið uppi skömmu fyrir píramídanna við Cairo. Hægt er að heyra á bandi, hvernig tvö eintök af öllum dýrum jarðarinnar komust fyrir í örkinni hans Nóa. Það eina, sem vantar í safnið, er sönnun þess, að jörðin sé flöt og að um hana snúist sólin.
Flótti úr Himnaríki

Maðurinn átti ekki orð til að lýsa, hversu gott er að búa í hverfinu hans. Blokkirnar eru málaðar mismunmandi litum og veita manni tilfinningu einbýlishúss. Saltið sezt á rúðurnar og veitir manni tilfinningu sæfarans. Þetta minnir mig á konuna, sem heimtaði að selja mér hest, en sagði hann mundu verða dýran, af því að sér þætti svo vænt um hann. Almannatengsl af þessu tagi eru inngróin í fólk. Það vill selja hlut, sem er svo frábær, að enginn skilur, hvers vegna því dettur í hug að selja hann. En gaman er að lesa viðtöl við hugmyndaríkt fólk að selja íbúð í Bryggjuhverfinu.
Fallbyssufóður

Í gamla daga voru ekki fótboltabullur á Bretlandseyjum. Þá var þar rekin heimsvaldastefna. Ungum mönnum var smalað í herinn og innprentuð trú á fánann og kónginn. Þeir voru svo sendir til slátrunar í fjarlægum álfum. Nú er heimsveldið horfið og lítil tækifæri til að losna við iðjuleysingja úr fátækrahverfum. Þeir verða því fótboltabullur, öllum til ama heima fyrir og erlendis. Herinn er hins vegar myndaður af fagmönnum, atvinnumorðingjum á góðu kaupi. Þjóðfélög vesturlanda skortir færi á að losna á einu bretti við mikinn massa af fallbyssufóðri, bullum, sem aldrei geta orðið fagmenn í neinu stríði.
Vita ekkert

Fréttablaðið gerir vel í að birta aum svör frambjóðenda í prófkjörum við spurningum um mikilvæga pólitík á borð við stríðið í Írak og stækkun álvers í Straumsvík, opnun á pólitísku bókhaldi og skattfríðindi fjármagnstekna. Ekki síður gerir blaðið vel í að birta aum svör þeirra um kostnað við prófkjörið. Fólkið mærir sig í sjálfsauglýsingum eins og um landsfeður sé að ræða. En það getur ekki tjáð sig um einfalda pólitík og enn síður hefur það hugmynd um, hvað það eyðir miklum peningum. Minnihluti frambjóðendanna kemst óskaddaður frá orðum sínum í þessum fréttum.
Kjósendapróf

Guðrún Ögmundsdóttir féll í prófkjöri Samfylkingarinnar í Reykjavík. Enda vissi hún, hvað framboð sitt hafði kostað og sagði, hver hafði borgað það. Kjósendur vilja alls ekki slíkan frambjóðanda. Þeir völdu fremur fólk, sem veit hvorki, hvað það eyddi miklu fé, né hver borgaði það. Kjósendur sætta sig við þingmenn, sem verja stórfé í kosningar án þess að vilja deila með öðrum, hvaðan peningarnir komu. Enda er þægilegt að gleyma slíku, þegar kemur að því að flytja mál og greiða atkvæði, sem varða hagsmuni stórfiska úti í bæ. Kjósendur falla jafnan á prófum.
Ágætir umbar

Samfylkingin hefur valið umboðsmenn Stórabróður í prófkjörum. Þetta er frambærilegt fólk félagslegs rétttrúnaðar, sem mun reyna að grýta peningum í skóla og gamlingja, öryrkja og nýbúa. Þetta verður ljúfur krataflokkur í samstarfi við íhaldið, sem leggur mesta áherzlu á velferð fyrirtækja og forstjóra. Nánast allir umbar Stórabróður í Samfylkingunni líta á sjálf umhverfismálin sem skiptimynt í plotti um myndun næstu ríkisstjórnar. Ef sú stjórn verður til vinstri, munu kratar sigla í þá átt. Verði hún til hægri, munu þeir sigla til hægri. Kjósendur flokksins ráða engu um það.
Þröngt áhugasvið

Eftir fréttaflóð prófkjöra datt mér í hug umbinn á New York Times,

Daniel Okrent, sem sagði blaðið vera upptekið af pólitík sem kappleik með áherzlu á slúðri baktjaldamanna. Hér á landi væru það um mál á borð við misjafnar kjörskár frambjóðenda og spamm í skilaboðum, tengsl frambjóðenda við formann eða varaformann eða fyrrverandi formann. Hann taldi samfélag blaðamanna og baktjaldamanna eða almennatengla, sem flestir eru fyrrverandi blaðamenn, hafa meiri áhuga á slíku en fólk hafi. Samtal þeirra í fréttum og bloggi hér minna á fréttir af vistaskiptum blaðamanna.
Gamlingjar í tízku

Nancy Pelosi, nýr þingforseti í Bandaríkjunum, er 66 ára. Harry Reid, nýr forseti öldungadeildarinnar, er 66 ára. Helzti bjargvættur repúblikana í næstu kosningum er álitinn vera John McCain, sem er 70 ára. Einn helzti þingleiðtogi demókrata er Robert Byrd, sem verður 89 ára í þessum mánuði. Robert Gates, sem var skipaður stríðsráðherra í síðustu viku, er 63 ára. Flest þetta fólk tekur við af yngri mönnum, sem að mati þjóðarinnar í kosningunum höfðu leitt Bandaríkin í ógöngur. Að vísu var einn helzti tapari kosninganna líka gamlingi, Donald Rumsfeld stríðsráðherra, 74 ára.
James Baker ræður

Heimsfriðurinn hvílir nú á James Baker, sem var utanríkisráðherra George Bush hins eldra 1989-1992. Hann er formaður þverpólitískrar nefndar um mál Íraks, sem markar stefnubreytingu. Nefndin segir stríð og hernám ekki hafa skilað árangri og nú verði að fara aðra leið. Með ósigri George W. Bush forseta og repúblikana í kosningunum fyrir viku hefur þverpólitíska sáttin komist í sviðsljós ákvarðana. Repúblikanar hafa áttað sig á, að forsetinn hefur leitt þá í mestu ógöngur í manna minnum. Menn eru því aftur tilbúnir að hlusta á ráð fullorðinna manna.
Vélrænn réttur

Níu sinnum líklegra er, að atkvæði svertingja komist ekki til skila en atkvæði hvítra manna. Fimm sinnum líklegra er, að atkvæði spönskumælandi fólks komist ekki til skila en atkvæði hvítra manna. Þetta segir

Electronic Frontier Foundation, sem hefur rannsakað bilanir og villur í kosningavélum í fátækrahverfum. Vélarnar eru í lagi í auðmannahverfum. Milljónir atkvæða fóru forgörðum um daginn, þar á meðal í Virgínu, þar sem munaði mjóu. Sumar vélar hafa ekki pappírsslóð fyrir endurtalningu. Kosningavélar gera atkvæði repúblikana meira virði en atkvæði demókrata.
Nýja íhaldið

Með falli nýja íhaldsins í Bandaríkjanum er lokið valdaskeiði Paul Wolfowitz, Donald Rumsfeld, Douglas Feith, Scooter Libby, John R. Bolton, Elliott Abrams, James Woolsey, Richard Perle, Robert Kagan og Irvin Kristol. Þessir hugmyndafræðingar og heimsvaldasinnar stjórnuðu krossferð George W. Bush í sex ár og gerðu nýja íhaldið að ókvæðisorði um heim allan. Þetta voru trotskistar nútímans, trúðu á linnulaust stríð við umheiminn. Nú eru þeir snöggt búnir að vera, rúnir öllu trausti. Þeir grófu sína eigin gröf á sex árum. Gæfan hélt með mannkyninu.
Pólitískt skáld

Bulent Ecevit er látinn, ljóðskáld og stjórnmálamaður í Tyrklandi, fjórum sinnum forsætisráðherra. Ég man eftir honum á ráðstefnu í Istanbul, lágvöxnum manni með arnarnef og mikið yfirskegg, minnti á austurrískan bókavörð. Hann var ólíkur öðrum pólitíkusum, vitnaði í Bagavad Gita, völuspá Indverja. Hann var að verja málstað Tyrkja á Kýpur og fórst það vel úr hendi, þótt það mál yrði síðar til að fella hann úr sessi. Ecevit drakk te og orti: “Aldna gullöld Eyjahafs / aftur lífgum saman við. / Eins og eldar framtíðar / arnar lifna fortíðar.”
Howser og ég

Þegar Steingrímur Sigurgeirsson rýnir í veitingastaði, gerir hann boð á undan sér, lætur gefa sér frítt að éta og fær meðferð, sem er allt önnur en þú færð. Þetta eru ágætar greinar, en þú græðir ekkert á þeim. Ég held, að meira sé að marka Hjört Howser, sem kemur öllum að óvörum eins og ég geri, borgar fyrir sig og leyfir sér að lýsa göllum, stundum hressilega. Það líkar mér. Veitingarýni hér er venjulega rugl af ætt almannatengsla, það er að segja af lygi eins og vínkynningar. Erlend veitingarýni af því tagi, sem mark er tekið á, gerir ekki boð á undan sér og borgar sjálf.
Árni og útlendingur

Saklaus útlendingur er í auglýsingu sagður styðja framboð Árna Johnsen, sem finnst lygin fyndin. Það er í hans stíl, þar sem veruleiki og skáldskapur renna saman eftir hentugleikum hverju sinni. Auglýsingin og viðbrögð Árna við henni segja okkur, að Árni hefur ekkert breyzt. Síðan hann varðist úr einni lyginni yfir í næstu, þegar hann fór undan í flæmingi vegna misnotkunar á opinberu fé í eigin þágu. Sjálfstæðisflokkurinn hefur fengið hann í hausinn aftur, því að kjósendur á Suðurlandi gera lítinn mun á sannleika og lygi. Verði þeim að góðu.
Indverjar og við

Félagslegur rétttrúnaður segir vera ljótt að tala um nýbúa sem vanda, telur það jaðra við rasisma. Samt hefur umræða síðustu daga vakið ríkisstjórnina af værum blundi. Hún ætlar að verja hundrað milljón krónum til að kenna þeim íslenzku. Hún hefði örugglega ekki gert það, ef menn hefðu tekið mark á Jóni í Framsókn, sem sagði þetta ekki umræðuhæft mál. Gaman er, hversu margir hafa skoðun á, hvað sé umræðuhæft. En bezt var að heyra sannleika félagsfræðingsins, sem upplýsti, að víða um heim lenda nýbúar misjafnt í lögbrotum. Einna löglýðnastir eru Indverjar. Við skulum fá fleiri slíka.
Einu sinni skemmt

Los Angeles Times hefur ekki borið sitt barr síðan Mark Willes tók við taumunum af Otis Chandler fyrir áratug. Willes afnam sjálfstæði ritstjórnar og setti upp samstarfsnefndir auglýsingadeildar og ritstjórnar í ýmsum málum. Lesendur sáu gegnum þetta og útbreiðsla blaðsins hrundi úr 1,2 milljónum niður fyrir 0,8 milljónir. Er dæmið gekk ekki upp, var aftur reynt að koma upp hæfri ritstjórn og fá Pulitzer-verðlaun í stíl Washington Post og New York Times. Það dugði ekki og nú hefur Dean Baquet ritstjóri verið látinn hætta við harm starfsliðs. Einu sinni skemmt, aldrei bætt.
Vernda ógeðsvopnið

Brezka og bandaríska ríkisstjórnin eru í Genf í liði með Kína og Rússlandi um að koma í veg fyrir bann við klasasprengjum, sem einkum granda óbreyttum borgurum, aðallega börnum að leik. Sprengjurnar hafa enga hernaðarþýðingu en valda miklum harmleik, enda aðeins notaðar af terroristaríkjunum Ísrael og Bandaríkjunum. Bretar og Bandaríkjamenn geta ekki sætt sig við bann við þessum vopnum og eru með her manns á alþjóðafundi í Genf um bann við hefðbundnum vopnum. Þeir reyna að verjast tillögu Svíþjóðar, Austurríkis, Mexikó og Nýja-Sjálands um bann á mesta ógeðsvopni heimsins.
Úlfakreppan búin

Nýr þingmeirihluti í Bandaríkjunum losar þau úr úlfakreppu róttæklinganna, sem þar hafa verið við völd í sex ár. Donald Rumsfeld er farinn og John R. Bolton er útleið, svo og aðrir fanatíkusar, sem eru í fylkingarbrjósti ofbeldisstefnu Bandaríkjanna. George W. Bush og Dick Cheney hætta eftir tvö ár og neyðast á meðan til að semja við demókrata um mildari stefnu í utanríkismálum og umhverfismálum. Lágmarks mannasiðir verða teknir upp að nýju í samskiptum Bandaríkjanna við umheiminn. Allur heimurinn getur andað léttar, þegar geðveikin hverfur og menn byrja aftur að tala saman.
Vanvirða lög

Fjölmiðlar segja okkur ekki, hvaða fjögur ráðuneyti og hvaða fimm ríkisstofnanir fara ekki eftir stjórnsýslulögum um skráningu og afgreiðslu opinberra mála. Þeir birta ekki viðtöl við ráðuneytisstjóra og forstjóra, þar sem þeir útskýra, hvers vegna bréfabókhald þeirra er í skralli. Þeir birta ekki viðtöl við þá, sem settu reglurnar og ekki við Umboðsmann Alþingis, sem nýlega komst að raun um, að bara eitt ráðuneyti er með sín mál í lagi. Til hvers eru ráðuneytisstjórar? Hvers slags fjölmiðlun er þetta, erum við bara talin vera undirsátar?
Vont samkomulag

Í stað þess að henda fleiri ríkispeningum í flokka og frambjóðendur á að veita skattaafslátt af stuðningi einkaaðila við þá. Í stað þess að banna stuðning fyrirtækja við flokka og frambjóðendur á að birta kjósendum fjárreiður þeirra. Í stað þess að leyfa ríkisendurskoðanda að kíkja í bókhald flokka og frambjóðenda á að leyfa kjósendum að kíkja. Ekki er vitað til, að ríkisendurskoðandi hafi nokkurn minnsta áhuga eða skilning á þörfum kjósenda. Hugmyndir þverpólitískrar nefndar um nýtt fyrirkomulag á þessum fjárreiðum leiðir því miður ekki til gegnsæis í pólitískum fjármunum.
Banna lærdóm

Forstöðukona Námsflokkanna, Björg Árnadóttir, segist hafa tekið eftir, að sumir erlendir karlar banna konum sínum að sækja námskeið í íslenzku. Þetta er angi af vandræðum okkar við að taka við erlendu fólki. Við þurfum að stórauka fjárveitingar til aðlögunar þess, einkum til náms í íslenzku. Við ráðum hins vegar ekki við suma róttæka múslima, sem vilja viðhalda hér þjóðfélagi karlrembunnar, sem þeir þekkja heima fyrir. Við eigum að forðast að flytja inn fólk úr svo framandi heimi. En við eigum hiklaust að fá fólk frá Rúmeníu og Búlgaríu eins og hverjum öðrum venjulegum útlöndum.
Þið eruð spillt

Látið ekki ljúga að ykkur. Íslendingar eru spilltir, þótt þeir láti ekki mútast. Spilling Íslendinga mælist ekki með aðferðum Transparency, lýsir sér í öðru. Hún lýsir sér í sveigjanleika á kostnað staðfestu, félagslegum rétttrúnaði yfir guðs og manna lögum, endalausum útúrsnúningum, Framsókn, undirgefni við hættuleg spakmæli á borð við: Oft má satt kyrrt liggja. Hún er spilling þjóðar, sem aldrei hefur horfzt í augu við breytt þjóðskipulag og lét gefa sér lýðræði að utan. Þetta er hjartahrein spilling, sem fyrr á öldum hélt lífi í örbirgðarfólki, er gaf kóngi hest og fékk borgað fyrir.
Blár deildarstjóri

Deildarstjóri í Seðlabankanum laug sig bláan í framan við fjölmiðla um, að bankinn hefði ekki gefið út gallaðar ávísanir, sem ekki voru teknar gildar í bönkum. Þegar sannanir höfðu hrannast upp, játaði hann mistökin, en baðst ekki afsökunar á lygini. Hann hugsaði bara: “Gengur betur næst”. Þetta er gott dæmi um séríslenzka spillingu, sem mælist ekki hjá Transparency. Seðlabankinn hefur í vinnu lygara, sem tekur enga ábyrgð á orðum sínum og telur lygina bara vera atvinnutæki. Hann er að því leyti svipaður meirihluta þjóðarinnar og er sennilega ekki til vandræða heima hjá sér.
Svört Samfylking

Ýmsir hafa vakið athygli á, að prófkjör Samfylkingarinnar hafa fært flokkinn nær stórvirkjunum og stóriðju. Efstu menn á listum eru án undantekninga lausir við að mylja undir ósnortin víðerni landsins. Hvað sem einstök þingmannsefni flokksins segja, er Samfylkingin komin með svarta stefnu Framsóknar í umhverfismálum. Þetta sendir kjósendum skýr skilaboð. Þeir, sem vilja vernda náttúru landsins, eiga ekki að líta við Samfylkingunni. Hún er í fyrsta lagi samábyrg flokkum ríkisstjórnarinnar fyrir eyðingu einstæðra náttúrufyrirbæra. Í öðru lagi er hún sannfærð um málstaðinn.
Lokuð pólitík

Gegnsæi þjóðfélagsins eykst ekki, þótt ríkisendurskoðandi fái að skoða bókhald stjórnmálaflokkanna og velji úr því mola til birtingar kjósendum. Slíkt festir bara embættaveldið í sessi. Eins og í flestum vesturlöndum þarf þetta bókhald, svo og bókhald prófkjöra, að vera gegnsætt öllum til að fela í sér lýðræði. Ekki kann góðri lukku að stýra að telja embættismenn vera öðrum æðri. Sú skoðun er frá átjándu öld og á ekki heima þremur öldum síðar. Nefndin, sem komst að þessari niðurstöðu, eykur vald smákóngs í kóngakerfinu og hefur svikið hagsmuni kjósenda.
Lömuð önd

Bandarískt orðalag yfir stöðu Bandaríkjaforseta eftir kosningarnar er, að hann sé lömuð önd. Demókratar hafa náð fulltrúadeildinni og munu ná tökum á þáttum stjórnsýslunnar. Ef þeir ná öldungadeildinni, verður staða þeirra enn sterkari. Bush mun beita neitunarvaldi gegn ákvörðunum, sem honum líkar ekki. Frumkvæði í stjórnmálum er runnið honum úr greipum, en rennur samt ekki í hendur demókrata. Pattstaða verður í tvö ár í Bandaríkjunum, unz nýr forseti verður kjörinn. Og gleymið ekki þeirri ömurlegu staðreynd, að nærri hálf þjóðin kaus loðfílana.
Skátadrengurinn

Ef það á að hengja einhvern vegna Íraks, eru efst á blaði Bush og Blair, Rumsfeld og Rice. Saddam Hussein er skátadrengur í samanburði við þessa stórvirku fjöldamorðingja nútímans, sem hafa beint og óbeint valdið dauða 600.000 manna og lagt efnahag Íraks og Afganistans í rúst. Þetta eru hreinir og tærir óþokkar, meðan Saddam Hussein var bara harðstjóri í gamla stílnum, hefur bara nokkra tugi þúsunda á samvizkunni. Sameiginlegt einkenni fjórmenninganna er stjórnlaus trú á, að guð stýri sverði þeirra og sé þeim til viðtals á hverjum morgni. Þetta var áður kallað geðveiki.
Allir velkomnir

Bann á Búlgara og Rúmena er út í hött. Hvað hafa þeir gert af sér, sem Litháar og Pólverjar eru ekki færir um? Við getum ekki skammtað aðgang að landinu eftir löndum, lit eða trú. Við getum hins vegar lýst yfir, að við viljum ekki, að nýbúar hafni forsendum þjóðfélagsins, til dæmis jafnrétti kynjanna og banni við hryðjuverkum. Þeir einu, sem ekki samþykkja almennt vestræn gildi, eru sumir múslimar. Slíkir eiga ekki að fá að koma til landsins og þeim á að vísa brott, ef þeir neita að samlagast. Að öðru leyti eiga útlendingar að vera velkomnir.
DNA fyrir alla

Hitt er svo annað mál, að íslenzk lög og lögregla þurfa að taka á glæpum, hvort sem þeir eru stundaðir af innfæddum og nýbúum. Sumir nýbúar lifa á jaðri þjóðfélagsins og standa nær glæpum en almennir borgarar. Á slíku þarf að taka með festu, hvort sem um er að ræða ofbeldi eða þjófnað, fíkniefni eða mansal. Einkum er það löggæzlan, sem ekki stenzt kröfur. Hér ganga t.d. nauðgarar lausir, af því að lögreglan virðist ekki kunna á tækni við slíkar rannsóknir. Kannski þarf að taka DNA-prufur af nýbúum. En þarf ekki að taka DNA-prufur af innfæddum líka?
Afbrigðakantur

Ted Haggard sjónvarpsprestur og hommahatari er hættur, bandarískur trúarofstækismaður, sem féll á uppljóstrunum um, að hann hafi lengi notað karlhóru. Fyrir skömmu féll hægri sinnaði þingmaðurinn Mark Foley á fréttum um, að hann ritaði þingsendlum dónalegan tölvupóst. Í gamla daga, þegar íhaldssmenn stjórnuðu Bretlandi, ráku afbrigðin hvert annað. Þar voru nokkrir barnaperrar í bland við trúhneigðan aðstoðarráðherra, sem var með plastpoka yfir hausnum, þegar hann fannst í rúmi gleðikonu. Við róttæka kristni og róttækt hægri virðist vera eitthvað, sem sogar til sín kynórakarla.
Nafnlausar skoðanir

Höfundur veraldarvefsins, Tim Berners-Lee, er haldinn efa. Vefurinn breiðir út meiri lygi en sannleika, segir hann. Raunar segir hann vefinn vera orðinn samkomustað svindlara og lygara. Ef svo fari fram, verði vefurinn gagnslaus. Áður voru fullyrðingar og skoðanir merktar nöfnum manna eða upphafsstöðum, til dæmis í fjölmiðlum á prenti. Fínt er, að menn hafi sérstæðar skoðanir undir nafni. En vefurinn er sneisafullur af nafnlausu fólki, sem ælir á menn og málefni. Eina vörn okkar er að láta lýsa inn í myrkviðinn og birta nöfnin að baki IP talna hinna huglausu felumanna.
Afléttum nafnleynd

Við þurfum meira gegnsæi á ótal sviðum, en mest er þörfin á veraldarvefnum. Í skjóli nafnleyndar níðast þar menn á samborgurum sínum. Við þurfum að koma upp reglum, sem skylda vefstjóra að birta skrár yfir tölvur, sem standa að baki hinna ýmsu gervinafna á vefnum. Síðan þarf að vera hægt að rekja eignarhald á þessum tölvum. Löggjafinn hefur sett flóknar reglur um, hvernig fólk megi hafa skoðanir undir fullu nafni, en ekkert aðhald er með hinum geðveiku, sem froðufella margfalt meira undir ýmsum dulnefnum. Við þurfum semsagt að aflétta nafnleynd á birtum skoðunum.
Gegnsæi er lykilorðið

Gegnsæi er lykilorð lýðræðis. Við búum við heft lýðræði, því að brugðið er hulu yfir ótal atriði. Fjármál og eignarmál eru flokkuð sem einkamál til að fela svindl. Dæmi um það eru fjármál flokka og frambjóðenda í prófkjöri. Annað dæmi er bifreiðaskrá og fasteignaskrá, þar sem ekki er hægt aða leita eftir kennitölum. Þriðja dæmið er Íslendingabók, þar sem ekki er hægt að rekja ættir annarra. Feluleikur kerfisins er ættaður frá aldagömlu bákni embættismanna, sem starfar leynt og ljóst gegn lýðræði. Þaðan hefur komið persónuverndin, sem bregður huliðshjálmi yfir skúrka samtímans.
Hættulegir menn

Brezkir kjósendur telja George W. Bush Bandaríkjaforseta vera hættulegri mann en Kim Jong Il, einræðisherra Norður-Kóreu, og Mahmoud Amedinejad, forseta Persíu. Aðeins einn í heiminum er talinn hættulegri en Bush og það er hinn landflótta Osama bin Laden. Aðeins 10% Breta telja Bush vera hættulausan. Þetta var hluti af könnun víða um heim og sýnir hvarvetna sömu niðurstöðu, að Bush er talinn hættulegasti þjóðarleiðtogi í heimi. Alls staðar er alger meirihluti fólks á móti innrásinni í Írak og hernámi þess. Könnunin var ekki gerð á Íslandi, en hefði sýnt sömu niðurstöðu hér.
Demókratar eins

Timothy Garton Ash segir í Guardian, að demókratar í Bandaríkjum telji baráttuna við hryðjuverkamenn þurfa að vera stríð eins og repúblikanar vilja. Í Evrópu vilja menn heldur líta á gagnaðgerðir sem löggæzlu. Þetta er ekki bara einfaldur munur á orðum. Bandaríkjamenn vilja uppræta hryðjuverk með blóðbaði í útlöndum, en uppskera margfaldaðan fjölda terrorista. Í Evrópu reyna menn hins vegar að undirbúa sértækar aðgerðir gegn hugsanlegum hryðjuverkum. Í Bandaríkjunum hneigjast menn heldur að orðalagi dómsdags með eldi og brennisteini.
Óhófleg bjartsýni

Írak spilar litla rullu í evrópskri pólitík um þessar mundir. Varla er minnzt á þetta blóðuga stríð, sem Bandaríkin leiddu yfir saklaust fólk með hjálp ýmissa valdamanna í Evrópu, þar á meðal Davíðs Oddssonar og Halldórs Ásgrímssonar, sem báðir hafa raunar hrakizt frá völdum. Í Evrópu bíða menn almennt eftir valdatöku demókrata í næstu forsetakosningum eftir tvö ár og vilja ekki rugga bátnum mikið á meðan. Jafnvel Chirac í Frakklandi er þögull sem gröfin. Sennilega átta menn sig ekki á, að demókratar munu auka kröfur til Evrópu um að borga fyrir eyðileggingu Íraks á vegum Bush.
Neo Culpa

Sumir af hinum róttæku íhaldsmönnum, neocons, sem hvöttu til innrásar í Írak, sneru við blaðinu í viðtölum í

Vanity Fair í gær. Frægastir eru Richard Perle og Kenneth Adelman, áður sérfræðingar stríðsráðuneytisins, en í hópnum eru einnig Michael Rubin og David Frum, sem áður voru háttsettir embættismenn stjórnarinnar. Þeir segja, að hún hafi spilað skelfilega úr innrás og hernámi Íraks. Þeir segja Donald Rumsfeld stríðsráðherra algerlega óhæfan í starfi, en einnig séu allir helztu ráðherrarnir og forsetinn sjálfur óhæfir til starfa. Neo Culpa heitir grein Vanity Fair.
Kárahnjúkaflokkur

Fréttablaðið leggur lista mikilvægra spurninga fyrir frambjóðendur í prófkjöri stjórnmálaflokkanna. Þar er meðal annars spurt um Kárahnjúka og stækkun álvers í Straumsvík. Athyglisvert er, að helmingur þeirra, sem bjóða sig fram hjá Samfylkingunni, styður orkuverið við Kárahnjúka. Þegar talið hefur verið upp úr kössunum í vor, verður til þingflokkur, sem kann að vera góður í félagslegum vandamálum, en er gersamlega ónýtur til afreka í umhverfisvernd. Svo klofin er Samfylkingin í afstöðu til þess málaflokks, sem heitast mun brenna á þjóðinni næsta áratuginn.