arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Fór að tala um annað

Katrín Jakobsdóttir spurði Sigmund Davíð á þingi í gær, hvort framsókn stæði heilshugar að söluáformum fjárlagafrumvarpsins á Landsbankanum. Hann svaraði með því að segja sig andvígan byggingu höfuðstöðva bankans á Hörpureit. Katrín spurði forsætis líka, hvort fyrirhuguð sala á Landsbankanum væri að frumkvæði framsóknar og hvernig þetta félli að samþykktum flokksins um að bankinn skuli vera í ríkiseigu. Hann svaraði, að bankann sinnti ekki alltaf hlutverki sínu eins og ráðherrann vildi. Sigmundur getur ekki svarað einföldum og afar skýrum spurningum og fer jafnhraðan að tala um annað. Dæmigerð veruleikafirring hans.
Fóru á taugum

Leiðtogar brezka íhaldsins fóru á taugum út af sigri Jeremy Corbyn í kosningum brezkra krata. David Cameron segir hann vera ógnun við öryggi ríkisins. Aðrir bæta um betur, segja hann styðja Rússa og Talibana. Þetta er ekki mjög gáfulegt tal til lengdar, þótt það geti hentað heittrúuðustu stuðningsmönnum. Haldi Corbyn áfram að vera mannlegur og alþýðlegur, munu þessar aðdróttanir hrökkva af honum eins og vatn af gæs. Hinu er ekki að leyna, að til lengdar taka flestir brezkir fjölmiðlar bankavini fram yfir alþýðuvini. Þar er vefmiðlun fólksins ekki orðin eins sterk og hér. Því hefur Corbyn enn á brattan að sækja gegn ríkiseigendum.
Brotið á láglaunafólki

Vangreiðslur launa eru aftur að aukast eins og þær gerðu fyrir hrun. Einkum eru þær hjá erlendu starfsfólki á vegum starfsmannaleiga. Einnig hjá ungu fólki, sem þekkir ekki réttindi láglaunafólks. Brotin eru algengust í byggingaiðnaði og ferðaþjónustu. Vandinn hefur þannig þegar verið kortlagður. Vinnumálastofnun og Alþýðusambandið eiga í samvinnu að geta stöðvað innflutning þessa vandamáls. Unnt hlýtur að vera að leggja steina í götu slíkra glæpafyrirtækja. Nógu lágur er launabotninn hér, þótt ekki sé verið að skera göt á hann. Einnig þarf að stemma stigu við ráðningu starfsfólks sem verktaka. En viljann virðist vanta.
Sjálfdauða stefnan

Stefna bófaflokkanna er sú, sem var í tízku á Vesturlöndum kringum aldamótin. Sem leiddi til bankakreppu og hér til bankahruns. Leyfði bönkum að leika lausum hala. Ýtti af stað kapphlaupi láglaunafólks niður á þriðja heims botn, kölluð brauðmolastefna. Þrýsti á einkavæðingu, sem hér lýsti sér í einkavinavæðingu. Skar velferð niður við trog og stefndi ótrauð að þrælahaldi launafólks. Þetta var ósjálfbær stefna, sem hlaut að leiða til kreppu og enda með ósköpum. Rekin enn af fjölþjóðastofnunum, en beið skipbrot í Grikklandskrísum. Í Bandaríkjunum og Bretlandi rís núna öflug alda gegn þessari dauðans grimmu græðgistefnu.
Gæfulaus afskipti

Eins og annars staðar hefur stríðsstefna Bandaríkjanna hrunið í Sýrlandi. Þar mögnuðu Bandaríkin upp stríð gegn Assad forseta. Meðal annars studdu þau hernað Íslamska ríkisins. Lentu svo í tómu tjóni, þegar Íslamska ríkinu gekk betur í stríðinu en öðrum uppreisnarmönnum. Náði á sitt vald miklu landi í Sýrlandi. Raunar líka í Írak, þar sem bandarískur hernaður hafði klúðrast svo hastarlega, að ástandið er verra en í Afganistan. Nú eru Bandaríkin í senn í stríði við stjórn Sýrlands og langöflugasta væng uppreisnarmanna. Sýrland er í rúst eins og Írak eins og Afganistan. Bandaríkin eiga að hætta að reka stríð í útlandinu.
Hvítar og svartar hliðar

Ýmis mál eru flókin og hafa fleiri en eina hlið. Svo sem Evrópusambandið og flóttafólk. Margir fjalla um slík mál frá einni hlið, sjá bara hvítt eða svart. Félagslegur rétttrúnaður stjórnar mörgum. Sjá eingöngu hvítar hliðar á komu flóttafólks. Aðrir stjórnast af ótta við breytingar að hætti rasisma. Sjá eingöngu svartar hliðar á komu flóttafólks. Þeir, sem fara bil beggja, eru þá ýmist sakaðir um félagslegan rétttrúnað eða rasisma. Fólk þarf að hafa gott sjálfstraust til að halda opinberlega samhliða fram hvítum og svörtum hliðum á komu flóttamanna. Við þurfum þó stundum mest á slíkum sjónarmiðum að halda.
Ótrúlega fast fylgi

Hver könnunin á fætur annarri í nærri heilt ár hefur sýnt nákvæmlega það sama. Bófaflokkarnir hafa þriðjung alls fylgis, bjánaflokkarnir annan þriðjung og píratar þann þriðja. Bófaflokkarnir eru stjórnarflokkarnir, bjánaflokkarnir eru auðmjúka vinstrið. Samanlagt kallast þeir fjórflokkurinn eða fimmflokkurinn. Einföld lýsing á pólitík ársins þarf ekki fleiri orð. Heimska Íslendinga er í föstum skorðum. Jafnvel gamla fólkið er tryggt kvölurum sínum, en unga fólkið veit, að rangt er gefið í spilunum. Einhvern tíma munu allir sjá, að kerfið er rotið innan. Gerist þó varla fyrr en Ólafur Ragnar og Davíð eru frá völdum.
Corbyn á sigurbraut

Jeremy Corbyn rúllaði upp kosningunni um formennsku brezkra krata. Loksins hefur flokkurinn fengið krata sem formann eftir langvinna hægri útlegð. Svipað gæti gerzt í Bandaríkjunum, þar sem Bernie Sanders eflir fylgið í sífellu. Löndin engilsaxnesku, sem lengst allra gengu í nýfrjálshyggju, eru aftur að leita til gamalla gilda. Kannski gerist þetta í Evrópu líka, en líklega seint á Íslandi, þar sem nýfrjálshyggja ræður Samfylkingunni. Ekki er vitað um neinn þar á bæ, sem getur fetað í fótspor Corbyn og Sanders. Flest bendir til, að fylgislaust eyðimerkurráf flokksins haldi áfram. Og píratar erfi fylgi hins framliðna.
Sérhagsmunir eru andvígir

Forsetinn er andvígur stjórnarskrá fólksins, sömuleiðis lagatæknar og þingmenn hefðbundinna flokka. Slíkir sérhagsmunaaðilar eru andvígir henni. Stjórnarskrá fólksins takmarkar völd pólitískra greifa og orðhenglamanna. Því eru þeir á móti. Beztu meðmæli, sem stjórnarskrá getur fengið. Hún var búin til í flottu ferli, sem sigldi framhjá valdakerfinu. Var og er fullbúin til notkunar. Enda stungu pólitíkusar henni undir stól. Settu eigin klíku í að semja aðra skrá í kyrrþey. Með sérsaumuðum götum fyrir kvótagreifa og önnur gæludýr kerfisins. Sú stjórnarskrá birtist í vetur og er ætlað að grafa undan stjórnarskrá fólksins.
Glæpavæðing bótaþega

Sagt er, að sumir atvinnuleysingjar hafni vinnu, sem þeim býðst. Sé ekki tekið á því, er það kerfinu sjálfu að kenna. Það hefur vitneskjuna. Sagt er, að sumir öryrkjar falsi örorkuna. Sé ekki tekið á því, er það kerfinu sjálfu að kenna. Hefur sérfróða lækna til að passa þetta. Aumingjavæðing, sem kann að eiga sér stað, er á vegum og ábyrgð kerfisins. Sé hún stór hluti af heildinni, þarf að reka viðkomandi embættismenn, lækna og pólitíkusa. Er ýktur vandi í hlutfalli við hinn breiða massa, sem fær bætur af eðlilegum ástæðum. Björk Vilhelmsdóttir vill vera töff. Bar ábyrgð á Strætó-ofbeldi flutninga á bótaþegum. Skar niður við þurfandi. Syndir sárafárra koma niður á öllum hinum. Glæpavæðing bótaþega.
Aumingjavæðingin

Gott er að vitna í frænda minn, séra Halldór í Holti: „Það virðist enginn vilja vita af óhreinu börnunum hennar Evu: Einstaklingum sem misstu heimili sín, öryrkjum sem lifa ekki af örorkubótum, um 40 prósentum af eldri borgurum sem lifa ekki af skömmtuðum tekjutengdum lífeyri langt undir framfærslu, eldri borgurum í húsnæðissamvinnufélögum, sem fengu enga leiðréttingu og urðu jafnvel fyrir ólöglegri eignaupptöku, og fjölda yngra fólks með námsskuldir, án skuldaleiðréttingar“ Nú er í tízku að kalla velferðina aumingjavæðingu. En aumingja á okkar kostnað er að leita annars staðar: Til dæmis kvótagreifar.

(Séra Halldór)
Fimmtíu þúsund fangar

Sumir sjá grátandi mæður með börn í fanginu á myndskeiðum af flóttafólki í fréttum. Aðrir sjá einbeitta karla á þrítugsaldri, sem láta fátt stöðva sig. Þeir eru 90% fólksins á myndskeiðunum. Eftir tvö ár munu 5% þeirra hafa hafnað í fangelsi. Evrópa þarf að taka 50.000 manns úr umferð. Því að þeir virða fátt og taka það, sem þeir telja sig þurfa. Við munum sjá ný glæpagengi sem aldrei fyrr. Evrópa mun leika á reiðiskjálfi og lögreglan kannski skjóta menn á götum úti. Munu miðaldir ganga aftur í Evrópu í kjölfar nýju þjóðflutninganna? Evrópa gæti goldið dýru verði að láta allt koma sér á óvart og bregðast við í fáti.
Grillað og grætt

„Drengir, sjáið þið ekki veisluna?“ Sagði Árni Mathiesen fjármálaráðherra hrunstjórnarinnar ári fyrir hrun. Kannski boðar Bjarni Benediktsson annað hrun, þegar fjármálaráðherra segir efnislega það sama í sjónvarpsumræðu á alþingi. Er þá bara ár í hrun að þessu sinni? Að sumu leyti hafa báðir rétt fyrir sér. Það var góðæri þá og er góðæri nú. Það er að segja fyrir grillboð silfurskeiðunga. Hossa sér í afskriftum og einkavinavæðingu, grilla og græða eins og enginn sé morgundagurinn. En góðærin virka ekki fyrir þann helming þjóðarinnar, sem hefur innan við hálfa milljón á mánuði. Silfurskeiðungar telja slíka ekki til manna.
Samfélag í uppnámi

Skriða milljón flóttamanna til Evrópu mun setja samfélagið í uppnám. Við sjáum, að viðbrögðin skiptast mjög í tvö horn. Þau munu efla andstæður, sem fyrir voru í tengslum við nýbúa. Fljótt eftir komu flóttamanna mun gefast færi á að dreifa sögum, sönnum og lognum. Smáir eldar hér og þar munu verða að stóru báli. Fylgi rasista mun víða sprengja 20% þakið. Eftirlit með flóttamönnum mun margfaldast og aðlögun gerð að skyldu. Miðaldamoskum Sádi-Araba verður lokað og öfgaklerkum vísað úr landi, karlremba gerð refsiverð. Mun kosta óhemju fé og trufla stríðið milli auðs og fátæktar. Mun draga athyglina frá glæpum eigenda auðs og valda.
Forseti verður þaulseti

Ólafur Ragnar Grímsson mun með öllum ráðum reyna að hindra, að stjórnarskrá fólksins nái fram að ganga. Hann mun aftur bjóða sig fram og tilkynna það á síðustu stundu til að trufla mótframboð. Nýja stjórnarskráin mun ekki ná fram að ganga nema einn og aðeins einn frábær mótframbjóðandi finnist. Fella verður Ólaf Ragnar til að ná stjórnarskránni fram. Eigendur lands og ríkis mega ekki til þess hugsa, að stjórnarskrá fólksins taki gildi. Hæstiréttur brá fæti fyrir hana. Ríkisstjórnin undirbýr bútasaum, sem á að rýra fylgi við stjórnarskrána okkar. Greifar auðs og valda munu ætíð verja virkið með öllum tiltækum ráðum.
Bandaríkin veiti hæli

Bandaríkin bera ábyrgð á flóttamannavanda Evrópu. Þau hafa um langan aldur átt tvo verstu bandamenn heims, Ísrael og Sádi-Arabíu. Ísrael hagar sér í Palestínu eins og SS-sveitir Hitlers á herteknum svæðum og fer sínu fram í skjóli og á kostnað Bandaríkjanna. Magnar upp hatur múslima á Vesturlöndum. Sádi-Arabía er ekki skárri, ofstækisfullt miðaldaríki, sem kostar trúarofstæki klerka múslima í Evrópu. Ennfremur hafa Bandaríkin beinlínis ráðist á nokkur ríki múslima, Afganistan, Írak, Líbýu og nú síðast Sýrland. Hafa rústað öllum þessum ríkjum. Flóttafólkið er afleiðing af bandarísku brölti. Þau eiga að taka við fólkinu.
Sáttmáli þjóðar – ekki greifa

Forseti Íslands og hefðbundnu flokkarnir rótast í að reyna að hindra framkvæmd sáttamála þjóðarinnar við sjálfa sig. Einkum reyna þeir að hindra eignarhald þjóðarinnar á auðlindum sínum. Til þess að grafa undan stjórnarskrá fólksins skipuðu þeir nefnd, sem vinnur í kyrrþey að annarri stjórnarskrá í sátt við greifana. Ferli þess máls er svívirðilegt. Stjórnarskrá fólksins er til, þótt pólitískir bófar hafi kastað henni útbyrðis. Hún er sáttmáli þjóðar við sjálfa sig, ekki sáttmáli við kvótagreifa, bófa þeirra eða forsetann. Enginn er færari um að semja sáttmála þjóðar við sjálfa sig en þjóðin sjálf. Og hún gerði það.
Einmana í miðjum Hálsaskógi

Þingmenn Bjartrar framtíðar telja okkur lifa í Hálsaskógi. Allir eigi að vera vinir og finna málamiðlun á miðjunni. Björt framtíð hefur komið sér þar fyrir með sitt 4,6% fylgi. En enginn mætir á staðinn. Stafar af, að engin málamiðlun liggur í loftinu. Ríkisstjórnin hefur í tvö ár siglt yzt á jaðar græðgisstefnu. Hossar auðgreifum og níðist á þeim, sem minna mega sín. Við slíka verður engin sátt gerð. Sjáið bara magnaða frekju kvótagreifanna. Næstu ár verður barizt um meginlínur stjórnmála. Ekki vinstri-hægri slagur, heldur mennsku-ómennsku. Þá dugar ekki að vera fínn í tauinu og bíða eftir ljúfu samráði hjá Mikka ref.
Frumvarp gegn fátækum

Ríkisstjórnin er við sama heygarðshornið í nýju fjárlagafrumvarpi. Áfram eru auðgreifar í forgangi og fá dálitla skattalækkun. Ráðherrarnir hafa látið telja sér trú um, að þar sé vandinn mestur. Ekki sér móta í frumvarpinu fyrir drýldni Eyglóar um átak í húsnæðismálum. Að venju er þar allt í orði og fátt á borði. Velferð er áfram á undanhaldi í frumvarpinu og heldur ekki í við verðbólguna. Ekki er heldur gert ráð fyrir kostnaði við digurbarkalegar yfirlýsingar um framkvæmdir á ferðamannastöðum. Í öllum megindráttum er fjárlagafrumvarp Bjarna Ben allt annað frumvarp en það, sem Sigmundur Davíð lýsti í stefnuræðu sinni.
Tvennt er óviðeigandi

Óviðeigandi væri að kjósa forseta og stjórnarskrá við sama tækifæri. Á alþingi í dag vakti Ólafur Ragnar Grímsson forseti athygli á þessu. Gengi stjórnarskrár kann að hafa áhrif á fylgi forsetaefna. Og fylgi forsetaefna kann að hafa áhrif á gengi stjórnarskrár. Ósæmilegt er að framleiða slíka hættu. Hvort tveggja er nógu mikilvægt til að kalla á sérstakan kjördag. Stjórnarskráin er örugglega sérstakrar atkvæðagreiðslu virði. Hins vegar var frammistaða forsetans lakari, þegar kom að tvíræðum texta um hans eigin framtíð. Óviðeigandi er, að forseti tali dulmál og segi fólki ekki beint út á íslenzku, að hann muni aldrei hætta.
Notuð hugtök eru til

Líta má á það sem grín, að lagadeild flytji verðandi lagatæknum þá tilgátu, að þjóðareign sé ekki til. Sigurður Líndal emerítus segist ekki skilja orðið þjóðareign. Sú skoðun kallast líndælska. Í leiðinni er haldið fram, að einungis sé til einkaeign eða ríkiseign. Staðreyndin er hins vegar, að lagatæknar ákveða ekki, hvort hugtök séu til. Notendur hugtakanna ákveða það. Sé hugtak notað, er það til. Um hugtakið þjóðareign er ákvæði í stjórnarskránni, sem fjórflokkurinn sveik. Ríkiseign er seljanleg eign, en þjóðareign er ævarandi, sá er munurinn. Geti lagatæknar ekki skilið það, eiga þeir ekki að skipta sér af stjórnarskrá.
Ráðherrar stíga dans

Forsætisráðherra segir ný fjárlög setja heimsmet í velferð. Fjármálaráðherra segir sama dag þau einkennast af miklum sparnaði. Hvor fyrir sig lifir í eigin heimi. Sama dag gengur brottrekinn ráðherra aftur og lýsir eftir X-þætti, sem valdi fylgishruninu. Við svikum engin loforð, segir hún. Ég laug aldrei, segir mesti lygari síðustu ára. Annar ráðherra gætir þess, að þægir fjölmiðlar spyrji sig aldrei um ósiðleg tengsl við Orku HS. X-þáttur alls þessa er, að kjósendur eru að átta sig. Fatta, að græðgin er stjórnlaus, bófaflokkar stjórna landinu og að vitlaust er gefið í spilunum. Vonandi kasta þeir bófaflokkunum út á haug.
Uppboð kvóta og afla

Þegar heiðarlegt fólk með viti kemst loks til valda hér á landi, verður skipt um sjávarútvegsstefnu. Auðlindarenta verður ákveðin í frjálsum uppboðum á opnum markaði. Uppboðin verða framkvæmd þannig, að þau hindri samráð bófa um tilboð. Þannig þarf ekki að rífast um, hver auðlindarentan eigi að vera. Handfærabátar verða undanþegnir kvóta, en háðir sömu auðlindarentu og aðrir, enda fer allur afli á opinn uppboðsmarkað. Undanþágan frá kvóta hamlar gegn núverandi auðn í litlum sjávarplássum. Allar upplýsingar frá vigtun og markaði verða opinberar. Með þessum breytingum verður þjóðinni tryggð eðlileg auðlindarenta eigandans.
Ekki mér að kenna

Sameinað einkenni íslenzkra stjórnmála er: Þetta er ekki mér að kenna, það er bara misskilningur hjá fólki. Þótt Guðmundur Steingrímsson og Árni Páll Árnason hafi aldrei gert neitt rétt, sjá þeir það ekki. Báðir tóku þeir þann feil, að stjórnarskrá þjóðarinnar væri marklaust plagg. Báðir tóku þeir þann feil, að farsælast væri að halla sér að Sjálfstæðisflokknum. Flónin skilja ekki, að hann er bófaflokkur. Gjaldfelldu stefnuskrár sínar, þjóðina og lýðræðið. Segja svo: Þetta er ekki mér að kenna. Björt framtíð hafði kjark til að ýta Guðmundi út í kuldann. En Samfylkinguna skortir ævinleg kjark, þegar á hólminn er komið.
Niðurrifið virkar

Gamla fólkið er í auknum mæli farið að hringja í Félag eldri borgara til að bera upp kveinstafi sína. Sumir eru í vandræðum vegna lyfjakostnaðar, aðrir vegna húsaleigu, kostnaðar við heyrnartæki eða önnur hjálpartæki. Fréttastofur hafa reynt að ná tali af þessu fólki, en það þorir ekki að bera vanda sinn á torg. Gamla fólkið er hluti af þeim fjölmenna minnihluta, sem ríkisstjórnin ofsækir til að gauka gjöfum að eigendum sínum, auðgreifunum. Í sama flokki eru sjúklingar, öryrkjar og láglaunafólk. Algengt er, að fólk ráði ekki við leigu á húsnæði. Þar á meðal er unga fólkið. Niðurrif bófaflokkanna er farið að virka.
Lærdómsríkar lundabúðir

Lundabúðir í miðborginni minna mig á lagersölu. Helmingurinn af vörum hverrar búðar eru lundadúkkur í hundraðatali, allar eins. Næstum útdauður fugl orðinn að einkennistákni landsins í augum markaðarins. Vilji einhver selja, er víst, að margir munu vilja kaupa. Einkum á þetta að minna okkur á, að markaðurinn er undarlegur í eðli sínu. Það, sem selur, er allt annað en það, sem þú heldur, að selji. Þess vegna eigum við að læra af velgengni þessarar verzlunar. Ekki amast við fjölgun lundabúða. Verzlun var hvort sem er dauð í miðborginni, áður en lundaæðið hófst. Gleðjumst yfir, að fjölgað hefur í flokki þjóðarauðlinda.
Spýr eitri yfir okkur

Davíð er engum líkur. Ævi hans er samfelld harmsaga. Fyrst breytti hann flokki sínum í öfgaflokk. Síðan kom hann sér fyrir í Seðlabankanum og setti hann á hliðina með tjóni ríkissjóðs upp á hundruð milljarða. Að lokum endaði hann á Mogganum, þar sem hann spýr eitri sínu og kvótagreifa yfir landslýð. Tilraunir hans til að endurrita sagnfræðina hafa ekki gengið upp. Þær markast þessa daga af hreinni örvæntingu. Eiga drjúgan þátt í fylgishruni flokksins hans. Davíð Oddsson er biturt gamalmenni, laus við kímni, fullur haturs og beizkju. Hann er dýrasti einstaklingur í sögu fullveldisins og banabiti Sjálfstæðisflokksins.
Fiskað í fúlum pytti

Erfitt verður Sjálfstæðisflokknum að hlýða kalli Davíðs Oddssonar og keppa við Framsókn í þjóðrembu og útlendingahatri. Könnun sýnir allan þorra þjóðarinnar vilja flytja inn flóttamenn, þótt þeir séu múslimar. Meðalmat fólks á hæfilegum fjölda er um og yfir 500 flóttamenn. Tíu sinnum hærri tala en Eygló lagði upp með. Kjósendur Framsóknar skera sig margir úr í þjóðrembu og útlendingahatri. Í hópnum eru alls innan við 20% þjóðarinnar. Ekki geta margir flokkar fiskað í þeim fúla pytti. Davíð og hinn fyndni teiknari Davíðs mega hafa sig alla við að landa einhverjum afla. Unga fólkið er langflest alveg laust við þessa rembu.
Þjóðleiðirnar orðnar 1138

Efni bókarinnar „Þúsund og ein þjóðleið“ er komið hér á síðuna, enda er bókin löngu uppseld og ófáanleg í fornbókabúðum. Raunar eru leiðirnar orðnar 1138. Hér eru þær að vísu án flottu bókarkortanna. Um þau gilda réttindi, sem ná ekki til vefs. Farið á bókasafn til að skoða þau. Til að finna texta um leiðirnar slærðu inn fyrstu stafi heitisins í leitarreit heimasíðunnar. Þú kemst líka í textann gegnum orðið Þjóðleiðir í listanum hægra megin á heimasíðunni. Síðan leitað eftir landsvæðum, sem er nýtt, aðallega eftir sýslum. Munir þú ekki heitið eða munir það undir öðru heiti, geturðu fyrst leitað að nálægri leið og síðan fetað þig áfram eftir orðunum í listunum: Nálægir ferlar eða Nálægar leiðir. Með þessari yfirfærslu á vefinn er lokið verki mínu um þjóðleiðir.
Þiggja feitar stöður

Embættismenn ríkis og sveitarfélaga eru sumir farnir að nota aðstöðuna til að gæta sérhagsmuna. Þiggja að launum feitar stöður hjá dólgunum. Bergur Elías Ágústsson sveitarstjóri á Húsavík var ráðinn yfirmaður hjá PCC Bakka, sem fékk kísilverið. Haraldur Flosi Tryggvason, formaður eignarfélags Hörpu, var ráðinn yfirmaður hjá Carpenter & Co, sem fékk hótellóðina við Hörpu. Eftir undirritun samnings færði hann sig yfir á hinn vænginn. Svínarí af þessu tagi hefur lengi verið áberandi í Bandaríkjunum og er farið að síast inn í Evrópu. Íslendingar eru að venju ekki lengi að tileinka sér vonda siði. Hluti af græðgisvæðingunni.
Hver gleymdi hverju?

„Samkvæmt heimildum fréttastofu féll hluti af málinu um sjálft sig, því gjaldeyrisreglur Seðlabankans héldu ekki. Ástæðan er, að það gleymdist að láta ráðherra staðfesta reglurnar.“ Skrítið. Hafa ráðherrar staðfest allar reglur ríkisins? Eru fleiri undantekningar en þessi? Hver ber ábyrgð á, að reglurnar haldi? Eru óhæfir embættismenn að sofa yfir sig? Er seðlabankastjóri í tómu tjóni? Ber ráðherra ábyrgð á einhverri gleymsku? Gæti þetta komið fyrir í alvöru þjóðfélagi, svo sem Þýzkalandi? Er Ísland fávitahæli? Er frambærilegt, að einhver fáránleg ástæða sé fyrir því, að Ísland virkar alls ekki sem ríki?
Morðið á stjórnarskránni

STUNDIN birtir ýtarlega úttekt á svikum flokkanna við nýju stjórnarskrána. Frá upphafi voru bófaflokkarnir tveir andvígir henni. Svo og sjálfhverfir lögmenn, sem töldu sig hafa átt að koma þar að verki. Á öllum stigum var reynt að bregða fæti fyrir plaggið. Verst voru þar landráð Hæstaréttar. Sjálft morðið var svo framið á þingi. Fyrst linaðist núverandi Björt framtíð, sem dreymdi samstarf við bófana. Síðan sprakk Árni Páll og á hans vegum hálf Samfylkingin. Það var sjálft morðið. Naut aðstoðar Ástu Ragnheiðar þingforseta, sem á öllum stigum reyndi að tefja. Að lokum var svo hrygglaus Katrín Jakobs kúguð til hlýðni. Þannig stóð loks allur fimmflokkurinn að morðinu. Og mun ævinlega gjalda þess.
Sýndarveruleiki í hagtölum

Landsframleiðsla hér mælist yfir meðallagi Evrópuríkja. Samt reiknast ekki, að hluti hennar hverfur í hafi, þegar fiskur er seldur utan. Kvótagreifar selja nefnilega sjálfum sér fiskinn, taka tugmilljarða framhjá landsframleiðslu, eins og álverin. Samt mælist hún há, en laun eru hins vegar mun lægri. Stafar af, að stjórnin lækkar auðlindarentu, afnemur auðlegðarskatt, skuldaleiðréttir hjá auðgreifum, setur lög á verkföll og ræðst með hörku á lífskjör aldraðra og öryrkja, rústar líka Landspítalanum. Greiningadeildir banka og ráðuneyta segja þér svo, að þú hafir það frábært. Líka skrípakallinn frá OECD. Þetta er galið.
Hrokinn er að drepa Má

Hrokinn er að drepa Má Guðmundsson seðlabankastjóra. Hrokinn beinlínis lekur niður kinnar, er hans náð tjáir okkur: „Og síðan bara gerist það í framhaldinu, að það, sem þarf að gerast, mun gerast“. Var að reyna að útskýra gegnsæið í undirbúningi minnkunar fjármagnshafta. Ég fyllist alltaf vantrú á bankann, þegar ég sé hvernig Már getur ekki rökstutt nokkurn hlut. Um 800 milljarða stöðugleikaskattinn, sem pólitíkin lofaði okkur, þá segir Már nú: „Þetta verða einhverjir mörg hundruð milljarðar, það er náttúrulega algjörlega ljóst“. „Einhverjir“, já, það er “algjörlega ljóst“. Hrokagikkurinn leynist ekki.
Fólkið strækaði á ISS

ISS sérhæfir sig í að bjóða niður mötuneyti og hreingerningar -og lækka laun í þeim geirum. Veldur fólki miklum hremmingum, einkum konum á miðjum aldri. Eitt af græðgisfyrirtækjum nútímans, gersamlega án tilfinninga fyrir lífi og líðan starfsfólks. Því er gleðilegt, að viðskiptafólk mötuneytis ISS í Borgartúni 21 neyddi það til að afturkalla brottrekstur vinsælla kvenna. Þær höfðu neitað að sætta sig við launalækkun. Fólk hætti bara að skipta við bófana. Starf ISS er liður í tilraunum auðgreifa til að koma á samhlaupi alþýðunnar niður á botninn. Þjóðin þarf að fara að taka af hörku á ógeðslegum fyrirtækjum á borð við ISS.
Undirbýr næsta hrun

Ríkisstjórnin er byrjuð að efna í næsta hrun. Sala Landsbankans er skref í átt til stefnu Sjálfstæðisflokksins fyrir hrun. Eigendur flokksins eru lítið fyrir að byggja upp rekstur og vilja fá hann afhentan fullbúinn frá ríkinu. Engir eru meiri kommar en pilsfaldakommar Flokksins. Ekki er vitað, hverjir verða Bjöggar hins einkavinavædda Landsbanka að þessu sinni. Sjálfstæðisflokkurinn hefur í hryðjuverkastjórninni verið ötull við að rústa ríkisstofnunum og koma opinberum rekstri í hendur einkavina í okri. Flokkurinn hefur nákvæmlega ekkert lært af síðasta hruni. Spurningin er bara, hvort hann nær hruninu sínu fyrir kosningar.
Bratt fylgishrun

Aðeins ein ríkisstjórn í sögu skoðanakannana hefur fallið brattar en núverandi stjórn Sigmundar og Bjarna. Stjórn Geirs og Ingibjargar Sólrúnar hrundi. Fallið var ekki svona bratt hjá Jóhönnu og Steingrími. Við höfum þrjár ríkisstjórnir í röð, sem hafa valdið þjóðinni vonbrigðum. Kannanir sýna, að hálf þjóðin hefur gefizt upp á hefðbundnum pólitíkusum og flokkum þeirra. Fall Bjartrar framtíðar er af sama toga. Fólk fattaði allt í einu, að sá nýi flokkur var í raun einn af gömlu flokkunum, gamall frá fæðingu. Allt þetta stefnir kjósendum eindregið til flokksins, sem sýnir í verki gerólík vinnubrögð, einkum gegnsæi og lýðræði.