arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Brennuvargar í brunaliði

Brunaliðið, sem þykist reyna að slökkva elda um öll fjármál landsins, er skipað brennuvörgunum sjálfum. Fremst fer þar fjármálaeftirlitið, sem hafði ekkert eftirlit með bönkunum. Endurréð svo sjálfa bankastjórana, sem höfðu farið hamförum við að kveikja elda. Að baki eftirlits og bankastjóra eru þeir Davíð Oddsson og Geir Haarde, sem bjuggu til sjálfvirkt íkveikjukerfi. Að hætti Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og Chicago-háskóla fólst það einkum í frjálshyggju án regluverks og eftirlits. Þjóðin er eins konar Biedermann. Brunaliðsmennina þekkjum við nánast alla sem brennuvarga. Frjálshyggjumenn.
Árni er hinn terroristinn

Davíð var ekki einn um að koma af stað misskilningi um öryggi brezkra sparifjáreigenda. Alistair Darling, fjármálaráðherra Breta, taldi í gær, að Árni M. Matiesen væri símleiðis að tilkynna sér greiðslufall af hálfu Íslands. Í kjölfarið var gripið til brezkra terroristalaga. Sú aðgerð felldi Kaupþing. Við vitum að vísu, að hvorki Davíð né Árni eru sleipir í ensku. Því má telja, að terrorismi þeirra hafi verið óviljaverk. En þetta sýnir, að dýrt er að geta ekki haldið kjafti á örlagastund. Ekki er sama, hverjir koma fram fyrir Íslands hönd. Kjaftforir eru ekki góðir í það.
Geir getur þetta ekki

Geir Haarde getur þetta ekki. Getur ekki einu sinni rekið Davíð Oddsson hryðjuverkamann. Geir kemur daglega í sjónvarp og fer með sömu rullu. Dag eftir dag biður hann fólk að taka ekki fé úr bönkum. Allt muni fara á betri veg. Sama dag fer allt á verri veg. Stundum hefur hann Björgvin Sigurðsson með sér, sem bullar silkimjúkt í síbylju. Treystið mér, segja sölumenn snákaolíu. Hvorugur vekur traust. Fólk vill losna við Seðlabankastjórana og fjármálaeftirlitið, fá nýja forstjóra í banka, ekki gamla yfirmenn þeirra. Vill kyrrsetja eignir flúinna víkinga. Vill eitthvað annað en áfallahjálp.
Hrunið er varla hafið

Kreppan í Evrópu er ekki sambærileg við hrun Íslands. Engin leið er að fela stöðuna með því að vísa til vandamála úti í Evrópu. Krónan er farin, búin. Hinn margfrægi botn, sem Geir Haarde er sífellt að finna, er ekki fundinn enn. Hrunið er rétt að byrja. Senn verður lokað fyrir ýmsan rekstur og fólk verður atvinnulaust þúsundum saman. Geir Haarde og Björgvin Sigurðsson tala eins og hægt sé að lina allan skaða hjá öllu fólki. Það er ekki hægt og verður ekki gert. Geir er bara eins konar prestur að róa okkur niður með hefðbundinni prestalygi, áfallahjálp. Til þess að fólk sofni á verðinum.
Davíð er gereyðingarvopn

Davíð Oddsson gerir það ekki endasleppt. Fyrst innleiddi hann frjálshyggju. Einkabanka án regluverks og eftirlits. Síðan innleiddi hann frjálshyggju í Seðlabankann. Það er algert tómlæti. “Skapandi eyðilegging” segir Deiglan glöð, málgagn frjálshyggju. Davíð Oddsson er fjárhagslegt gereyðingarvopn. Síðan hrunið byrjaði hefur hann flýtt fyrir framgangi þess á hverju stigi. Réðist með offorsi á Glitni, olli skelfingu í útlöndum. Réðist með offorsi á Kaupþing og felldi. Gerði bankann gjaldþrota með því að segja hann vera það. Heyrir illa í síma og flaggaði rússnesku láni, sem ekki var fengið.
Við sjáum til lands

Nú fer málið að einfaldast. Fjármálakerfið allt er hrunið og ríkið sjálft er í húfi. Næst þarf Geir Haarde að lýsa yfir, að ríkið greiði bara eigin skuldir, en ekki einkaaðila. Erlend ríki verði að hirða þarlendar eignir íslenzku bankanna upp í skuldir þeirra. Þetta er efnislega sama og Davíð Oddsson sagði, en Davíð sagði það bara á versta tíma. Nú er hrunið hins vegar komið á óstöðvandi skrið. Erlend viðskipti verða torsótt, vöruskipti verða tekin upp. Vonandi fáum við rússneska bíla og olíu fyrir fisk og ál. Við stöndum ein í heiminum. Vestrænn kapítalismi hefur brugðizt okkur.
Tvær tylftir sekra

Davíð Oddsson innleiddi frjálshyggju fjármála án regluverks og eftirlits. Sem Seðlabankastjóri kjaftar hann frá sér allt vit og heyrir illa í síma. Geir H. Haarde studdi frjálshyggjuna, fyrst sem ráðherra fjármála og síðan sem arftaki Davíðs. Fjármálaeftirlitið sá jafnan um, að þjóðin héldi, að allt væri í lagi með bankana. Gaf út heilbrigðisvottorð á báða bóga. Þetta furðulega kerfi lærðu tíu til tuttugu útrásarvíkingar að nota sér. Fengu sér nokkra bankastjóra. Mest Bjöggarnir, einnig Jón Ásgeir og Hannes o.fl. Alls eru þetta tvær tylftir manna. Við skulum tala um þá núna, ekki síðar.
Kaupþing og kjaftur Davíðs

Kaupþing fór á hausinn í nótt. Fjármálaeftirlitið yfirtók reksturinn eins og Glitnis og Landsbankans. Kauþingsmenn kenndu ógætilegu tali Davíðs Oddssonar um hrun á trausti bankans erlendis. Enda er einstætt í heiminum, að seðlabankastjóri þeyti smjörklípum í ýmsar áttir. Magni vandann í stað þess að tala gætilega. Þótt aðrar ástæður komi einnig að hruninu er ljóst, að kjafturinn á Davíð er einn allra stærsti vandi landsins. Hann heyrir líka mjög illa eins og kom í ljós, þegar hann taldi rússneska sendiherrann vera búinn að lána Seðlabankanum óheyrilegar upphæðir. Þetta gengur ekki lengur.
Of drjúgar yfirlýsingar

Geir Haarde og Björgvin Sigurðsson eru á hálum ís. Segjast ætla að verja markaðsreikninga eins og sparifé. Þá þurfa þeir líka að verja lífeyri í lífeyrissjóðum og séreignasjóðum. Ljóst er, að geta slíkra sjóða til að greiða lífeyri mun skerðast vegna verðrýrnunar á eignum þeirra. Eðlilegt er, að gildi markaðsreikninga skerðist meira. Fólk safnaði á þá reikninga í vissu um meiri áhættu. Það á ekki í senn rétt á hærri ávöxtun hingað til og á sömu vernd og sparifé og lífeyrir hér eftir. Geir og Björgvin eru komnir yfir strikið í yfirlýsingum um að passa alla peninga allra. Geta það ekki.
Þetta voru aðkomumenn

Þjóðin sjálf er landinu til skammar. Aðrar þjóðir Vesturlanda væru komnar út á götu til að heimta afsögn ráðherra, fjármálaeftirlits, bankastjóra. Ef aðrar þjóðir fengju sömu meðferð og viðskiptamenn Landsbankans fengu í gær, væru hafnar óeirðir. Ekki hér á Íslandi. Eins og ég hef sagt áður, þá eru Íslendingar upp til hópa þrælahyski, sem lætur valta yfir sig kruss og þvers. Grætur pínulítið í sjónvarp, en heldur síðan áfram að styðja ónýtt bananakerfi. Sem níðist á almenningi og hossar siðbrjótum. Dólgarnir verða endurkjörnir. Þeir segja eins og Akureyrarlöggan: Þetta voru aðkomumenn.
Össur skilur ekki glæpinn

Össur Skarphéðinsson og Jón Kaldal viðra skrítna hugmynd. Ótímabært sé að gera upp sakir þeirra, sem settu þjóðina á hausinn. Össur telur rétt að gera það í sagnfræðiritgerðum eftir mörg ár. Skilur hvorki glæpinn né hug fólksins. Þjóðin veit, að hún hefur verið höfð að fífli. Hún vill saksókn og sakfellingu innlendra hönnuða hrunsins. Kandídatar eru nógir: Helztu eigendur bankanna, helztu stjórnendur bankanna, fjármálaeftirlitið eins og það leggur sig, svo og nokkrir ráðherrar. Einkum þó og sér í lagi Davíð Oddsson klappstýra, sem liggur í Kastljósinu eins og mara á þjóðinni.
Davíð gól manna hæst

Guði sé lof fyrir bloggið. Þegar pólitíkus lýgur um fortíð sína, eru góðir bloggarar enga stund að koma upp um falsið. Til dæmis þegar Davíð lýgur í Kastljósi, að hann hafi “aldrei sungið þennan útrásarsöng”.

Sveinn Pálsson var fljótur að finna gömul og ný dæmi um, að Davíð var einmitt klappstýra útrásarinnar. Kastljós benti ekki á lygina í beinu útsendingunni og fjölmiðlar gerðu það ekki daginn eftir. Enda lamaðir af eignarhaldi ríkis og útrásargreifa. Það var bloggari, sem benti á lygina. Bloggið hefur tekið við af lömuðum fjölmiðlum sem fjórða valdið, bjargvættur prentfrelsis.
Bjöggar flúnir af velli

Bjöggarnir eru horfnir, flúnir af velli og það fór vel. Um árabil hafa þeir gert sig breiða í samfélaginu. Þóttust vera guðir og galdramenn. Faðirinn spásseraði um í skrítnum búningi, sem minnti á melludólg í Berlín fyrir 75 árum. Þeir veðsettu þjóðina meðal annars fyrir skuldum, sem leppar þeirra í Landsbanka stofnuðu til hjá IceSave í Bretlandi. Gaf þeim farareyri inn í óvissa framtíð. Verið þið sælir og komið seint aftur. Þið hin sitjið eftir á skerinu, fíflin ykkar. Og borgið fyrir Bjöggana, unz blæðir undan nöglum.
Krimmar þurfa lífverði

Allir alvöru krimmar þurfa lífverði. Nú er Geir Haarde búinn að fá nokkra, sjá mynd á forsíðu DV í dag. Hann þarf að vernda sig fyrir þjóðinni. Kominn er í ljós tilgangurinn með herlögreglu Björns Bjarnasonar. Henni er stefnt gegn þjóðinni. Hún verndar terroristana.
Þjóðin og ríkisstjórnin

Í morgun lýsti

Lára Hanna Eiríksdóttir nákvæmlega ástandi þjóðar og ríkisstjórnar. Meira þarf ekki um málið að segja.
Bankastjórar bananaríkis

Ríkisstjórnin og fjármálaeftirlitið hafa sérstæðar hugmyndir um siðferði í viðskiptum. Þessir aðilar telja, að starfshættir bananaríkis dugi, þótt umheimurinn fylgist með. Þeir telja unnt að verðlauna krimmana, sem settu bankana á hausinn og lugu að ríkisvaldinu um stöðuna. Telja í lagi að endurráða bankastjórana. Er samt bara hægt á Íslandi, en ekki annars staðar á Vesturlöndum. Ef markmið ríkisstjórnar og fjármálaeftirlits er að efla trú útlendinga á fjármálum Íslands, er þetta þveröfug aðferð. Í útlöndum ríkir nefnilega siðferðisvitund, sem er óþekkt í bananaríki Geirs Haarde.
Liðónýtir fjölmiðlar

Enginn fjölmiðill hefur sagt rétta upphæð láns Kaupþings hjá Seðlabankanum. Enginn þeirra hefur upplýst, hvers vegna Geir Haarde ætlaði að halda henni leyndri. Enginn hefur upplýst, hver leyfði Landsbankanum að veðsetja Ísland fyrir innlánum í IceSave. Enginn hefur upplýst, hvers vegna krimmarnir eru endurráðnir forstjórar bankanna. Þeir, sem lugu frítt um stöðu bankanna og veðsettu þjóðina upp í útrás sína. Fjölmiðlar hafa birt mikið efni, en ekki svarað átakanlegum spurningum. Íslenzkir fjölmiðlar eru liðónýtir til síns brúks, ríkisfjölmiðlarnir jafnt sem fjölmiðlar fyrrverandi burgeisa.
Víkingar geta séð um sig

Stjórnendur Glitnis gáfu Seðlabanka og ríkisstjórn kolrangar upplýsingar um stöðu bankans. Hún var miklu verri en þeir sögðu. Þar með hafa brostið forsendur fyrir yfirtöku bankans. Eðlilegt er, að ríkissjóður kippi að sér hendinni og afgreiði Glitni eins og Landsbankann. Að hætti neyðarlaganna verði skilið milli innlends og erlends hluta bankans. Fjármálaeftirlitið taki við innlenda hlutanum, en erlendi hlutinn verði látinn gossa. Þar með væri útrásarþáttur bankanna skorinn frá og afhentur útrásarvíkingunum til umráða á þeirra eigin ábyrgð. Það er sanngjarnt, víkingar geta séð um sig.
Krimmarnir verðlaunaðir

Fáránlegt er, að Halldór J. Kristjánsson og Sigurjón Þ. Árnason séu áfram bankastjórar Landsbankans. Eins ótrúverðugt og að Lárus Welding sé áfram bankastjóri Glitnis. Þessir þrír menn hafa spilað rassinn úr þjóðarbuxunum, eiga ekki að koma nálægt bönkum. Fjármálaeftirlitið er búið vanhæfu fólki, sem réð þessa krimma í nótt. Það boðar ekkert gott um framvindu hinnar nýju Eysteinsku hér á landi. Nýja stjóra þarf til að efla traust heimamanna og útlendinga á bönkunum. Svo sem einhverja þeirra, er hafa lengi gagnrýnt rekstur bankanna. Alls ekki krimmana, sem veðsettu þjóðina fyrir IceSave.
IceSave veðsetti þjóðina

Hver gaf leyfi fyrir veðsetningu þjóðarinnar á brezkum lánamarkaði? Voru það Bjöggarnir einir og bankastjórarnir Halldór J. Kristjánsson og Sigurjón Þ. Árnason? Kom fjármálaeftirlitið að því og þá hvaða starfsmenn? Voru það ráðherrarnir Árni M. Mathiesen og Björgvin G. Sigurðsson? Var það Davíð Oddsson í Svörtuloftum? Geir H. Haarde virðist ekki hafa vitað og virðist hafa verið seinn að fatta. Hver ber ábyrgð á 500 milljarða króna IceSave-veðsetningu? Það er spurning dagsins. Aukaspurning dagsins er: Hvers vegna verðlaunar fjármálaeftirlitið Halldór Kristjánsson og Sigurjón Árnason?
Eysteinska upp vakin

Eysteinn Jónsson hló dátt í gröfinni í gær. Þá lýsti Geir Haarde yfir hruni frjálshyggju í fjármálum landsins. Hin gamla Eysteinska var vakin upp með húð og hári, ríkisbönkum og föstu gengi. Skammaryrði gærdagsins er orðið stjórnarstefna morgundagsins. Næst fáum við skammtaðan bátagjaldeyri.
Gjaldþrot Sjálfstæðisflokks

Sjálfstæðisflokkurinn ber hálfa ábyrgð á hruninu. Lyfti til valda Davíð Oddssyni. Sem fylgdi kreddu frjálshyggjunnar. Efldi ábyrgðarlausa banka án regluverks og eftirlits. Varði síðan frjálshyggjuna norður í Seðlabanka. Var áfram bossi yfir Geir Haarde. Þetta leiddi til hruns bankanna. Margfalt meira hruns en í öðrum löndum, því að eftirlitið var ekkert hér. Hina hálfu ábyrgðina bera græðgiskarlar frjálsu bankanna. Þeir lögðu þjóðina að veði fyrir græðgi sinni. Með í þessari siðferðilegu ábyrgð hanga jámenn Davíðs í Svörtuloftum, ríkisstjórnir hvers tíma og steinsofandi fjármálaeftirlit.
Safnað fyrir feðga tvenna

Óskabörn þjóðarinnar eru feðgar tvennir. Einir feðgarnir eiga Landsbankann og hinir áttu Glitni. Ást þjóðarinnar á feðgum þessum hefur sjaldan átt sér nein takmörk. Feðgarnir hafa þakkað fyrir sig með því að skilja báða banka eftir gjaldþrota. Ekki bara gjaldþrota á venjulegan hátt eins og almennir aumingjar. Heldur með skuldum, sem eru margfaldur allur þjóðarbúskapurinn. Með hliðsjón af gamalli ást þjóðarinnar á þessum tvennum feðgum er ljóst, að samúðar er þörf. Er ekki hægt að fá Rauða krossinn til að hefja almenna söfnun í þágu feðganna tvennra? Svo að þeir megi halda einkaþotunum.
Leyndarmál Seðlabankans

Halda átti leyndu fyrir þér, að Seðlabankinn hefur í miðjum látunum lánað Kaupþingi rúmt Glitnisverð undir borðið. Sennilega 150 milljarða króna, sem ekki verða til annarrar ráðstöfunar. Þetta er skelfilegt atferli bankastjóra Seðlabankans. Orðið er brýnasta verkefni ríkisvaldins að koma handjárnum á bankastjórana þrjá. Þegar þjóðin berst fyrir tilveru sinni, henda Davíð Oddsson og jábræður hans 150 milljörðum út um gluggann. Er ekki hægt að gera þetta afturvirkt? Líklega þorir Geir Haarde það ekki. Þorir fáu, reyndi beinlínis að halda þessari skelfingu leyndri fyrir þjóðinni.
Nýjar dauðasyndir sjö

Nýjar dauðasyndir sjö eru skráðar á vefnum DV.is. Raktar sjö syndir, sem

Þorvaldur Gylfason prófessor sakar Seðlabankann um. Fela í sér, að bankinn hefur verið illa rekinn síðan Davíð Oddsson tók þar við. Fylgt frjálshyggju og eftirlitsleysi, sem hafði verið boðorð hans í ríkisstjórn. Í rússíbana bankanna var bindisskylda ekki aukin; hunzaðar ábendinar um að auka forða gjaldeyris; lausafjárstaða ekki tryggð; lögbundnum hlutverkum ekki sinnt. Einstakir liðir ávirðinganna eru rökstuddir í opnugrein DV í dag. Glitnis-mistökin ein og sér kalla á brottvikningu allrar stjórnar Seðlabankans.
Ekkert kemur þér við

Íslendingar eru forstokkaðir. Telja ekki koma sér við, að ríkið skutli hundruðum milljarða í gjaldþrot græðgiskarla. Sætta sig við, að forsætis sé á leynifundum dag og nótt með hagsmunaaðilum. Án þess að þjóðin fái að vita neitt. Eins og fólk haldi, að stjórnun lýðveldisins sé einkamál. Ekki einu sinni stjórnarandstaðan fékk að heyra orð um heila helgi. Þegar fjárhagur þjóðarinnar leikur á reiðiskjálfi. Eitthvað meira en lítið er athugavert við þjóð, sem telur sig ekki eiga neitt í fullveldisréttinum. Sama fólk vill ekki sjá Evrópusambandið, þar sem þó er reynt að gæta hefða lýðræðis.
Nú þarf að skipta um menn

Ég hef enga trú á, að núverandi yfirmenn Fjármálaeftirlitsins hafi burði til að stýra fjármálakerfum þjóðarinnar. Þeir sváfu værum svefni, meðan bankarnir flutu að feigðarósi. Sáu ekki, að þeir voru að skuldsetja ríkið fyrir ábyrgðum á innistæðum erlendis. Sáu ekki, að Glitnir var gjaldþrota. Skipta verður um yfirmenn í eftirlitinu. Setja þar inn klára menn á borð við Vilhjálm Bjarnason. Einnig skipta út rugluðum seðlabankastjórum, setja þar inn klára menn á borð við Þorvald Gylfason og Ólaf Ísleifsson. Loks þarf að reka og lögsækja alla bankastjóra landsins. Þeir stálu fjöregginu.
Allir bankar gjaldþrota

Nú er loksins komið að viðurkenningu á, að allir bankarnir eru gjaldþrota. Ég hef lengi sagt það og allir, sem máli skipta, hafa sagt það. Einkenni kreppu er, að engum er treyst og enginn fær lán. Svokallaðar lánalínur bankanna þornuðu þess vegna. Ríkisstjórnin hefur valið rétt í vondri stöðu dagsins, ætlar að taka hagsmuni almennings fram yfir hagsmuni glæpamanna, sem stýra glæpabönkum. Ráðin verða tekin af græðgiskörlunum. Hins vegar er ekki ljóst, hvort ríkið hyggst sækja menn til saka fyrir að misnota nafn og vernd ríkisins til að komast yfir fé. Allt slíkt fé þarf að endurheimta.
20 mínútna þvættingur

Geir Haarde talaði í tuttugu mínútur án þess að víkja einu orði að því, sem stendur til að gera. Enginn var neinu nær um vanda þjóðarinnar eftir allan þvættinginn. Sjónvarpið dró fram Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttir til að túlka orð Geirs. Hvað ætlaði Geir að segja, spurði aumingja fréttamaðurinn. Þorgerður gat ekki skýrt það að neinu leyti. Hún sagði bara, að mál Geirs hafi verið frábært. Síðan kom stjórnarandstaðan og útskýrði, að í væntanlegu frumvarpi eigi að auka ýmsar heimildir til aðgerða í bankamálum. Þetta var forkastanleg frammistaða. Og engan veginn traustvekjandi.
Rjúkandi ráð Geirs

Ekki veit ég, hvort Geir Haarde hugsar. Aðra stundina segir hann fjármál þjóðarinnar vera alvarleg. Hina stundina segir hann ekki ástæðu til að gera neitt. Hvers slags geðhvörf eru þetta? Hann fær til sín hvern hópinn á fætur öðrum. Menn koma í skyndingu til borgarinnar til að leggja sitt af mörkum. Sumir vinna heimavinnuna sína og koma með fullmótaðar tillögur. Hann lætur þetta fólk ekki fá neitt að vita um stöðu mála. Kinkar bara kolli og brosir eins og Búdda í jóga. Svo eru þeir reknir út og næsta hópi smalað inn. Ég held hann viti ekki sitt rjúkandi ráð. Misvísar út í eitt.
Björgvin og aumingjaþjóðin

Björgvin Valur Guðmundsson hefur fundið hinn raunverulega syndasel hruns íslenzkra fjármála. Það er Íslendingurinn, þrælahyski fram í fingurgóma. Enginn gerir sér ferð niður í bæ til að gera hróp að ráðalausum forsætis. Sem segir eitt núna og annað eftir klukkustund. Enginn alvöru Íslendingur þorir að vera stimplaður andófsmaður, terroristi. Enginn blaðamaður spyr spurninga á borð við þann norska. Sem lét Má Másson í Glitni verða sér til skammar. Hvaða blaðamenn negla bankastjóra græðgisbankanna og forstjóra fjármálaeftirlitsins? Er Egill Helgason ekki bara eini blaðamaður landsins?
Ekkert bankaáhlaup í dag

Í morgun bárust engar fréttir af áhlaupi sparifjáreigenda á íslenzka banka í Bretlandi. Hins vegar höfðu menn lent þar í vandræðum með að taka út fé úr netbönkum þeirra. Það var sagt vera tæknileg villa í tölvukerfinu. Menn taka það gott og gilt. Í heildina verður því ekki annað hægt að segja, en að Kaupþing og Landsbankinn standi enn í báða fætur erlendis. Alls ekki varð vart við neitt af því hruni, sem sumir bjuggust við. Það eru góðar fréttir í súpu vondu fréttanna. Brezku sunnudagsblöðin voru full af vondum fréttum af íslenzkum bönkum. Það hefur ekki haft sjáanleg áhrif í dag.
Dýrasta pat og pot sögunnar

Hliðarverkun á yfirtöku Glitnis er, að Ísland glataði trausti. Erlendis er talað um land hins bilaða seðlabankastjóra, hins ónýta fjármálaeftirlits, hinnar óheftu frjálshyggju í peningum. Krónan hrundi, þegar Glitnir var keyptur. Hvort sem brýn ástæða var til kaupanna eða ekki, þá kölluðu þau á eftirfylgni. Markvissar aðgerðir stjórnvalda til að friða útlendinga hefðu átt að koma í kjölfarið. Þær komu ekki og ekki heldur einni helgi síðar. Ég veit ekki, hvort Davíð og Geir eru í kolkrabbapoti. En ljóst er, að allt þeirra pat og pot í heila viku hefur verið dýrasta rugl Íslandssögunnar.
Fjármálaeftirlitið gagnslaust

Fjármálaeftirlitið er versta og vitlausasta stofnun ríkisins. Það lætur athugasemdalaust viðgangast, að íslenzkir bankar stofni útibú um víðan völl. Ginni fólk í öðrum löndum til að leggja inn fé með ábyrgð íslenzka ríkisins. Safni svo miklum peningum á þennan hátt, að Ísland getur ekki staðið undir því. Fjármálaeftirlitið hefur ekki gert neitt í þessu. Og ekki lagt drög að því, að bankastjórar og -ráð verði sett í gæzluvarðhald. Þessi stofnun beit svo höfuðið af skömminni með því að gefa Glitni vottorð um glimrandi heilsufar. Aðeins viku áður en sá banki fór lóðbeint á hausinn.
Boltinn er hjá bönkunum

Bankarnir vildu ekki koma að pakkanum, sem Geir Haarde reyndi að búa til í gær. Því tókst honum ekki að búa hann til. Þótt lífeyrissjóðir hefðu boðizt til að leggja 200 milljarða í sukkið af fé gamla fólksins. Bankastjórar ágirntust meira að segja þetta fé. Vildu krækja í það sem hlutafé. Engin takmörk eru sett ágirnd þeirra. Ætla að sigla sinn sjó næstu daga, selja eitthvað af eignum. Við opnun útibúa í Evrópu reynir á, hvort umheimurinn treystir biðleikjum bankanna og Geirs. Hann vildi ekki sýna viðmælendum spil sín í gær. Hann seinkar framvindunni, beinir kastljósinu að bönkunum.
Þögult krónuvinafélag

Talsmenn krónunnar hafa hljóðnað. Tala ekki lengur um, að fullveldið muni tapast með evrunni, því að það virðist þegar laskað. Tala ekki lengur um bankahrun með evrunni, því að það hrundi hjá krónunni. Tala ekki lengur um atvinnuleysi með evrunni, því að það blasir við hjá krónunni. Tala ekki lengur um yfirvofandi hrinu gjaldþrota með evrunni, því að hún er byrjuð hjá krónunni. Tala ekki lengur um hrunið traust Íslands með evrunni, því að það er þegar hrunið hjá krónunni. Allar illspár út af evrunni hafa komið fram hjá krónunni. Krónuvinafélagið hefur týnzt í bloggi og blaðagreinum.
Sagan er aftur byrjuð

Einn helzti spámaður bandarískrar nýfrjálshyggju, Francis Fukuyama, hefur skipt um skoðun. Bók hans: “The End of History” kom árið 1992. Hún var ein helzta biblía þeirra, sem töldu öld Bandaríkjanna vera að renna upp. Þessa skoðun gaf hann upp á bátinn í bókinni “After the Neo Cons” árið 2006. Kallar nýfrjálshyggjuna Lenínisma. Nú hefur hann endanlega skrifað sig frá henni í langri grein í

Newsweek. Þar fjallar hann um kreppuna, fjárhagslegt og siðferðilegt hrun Bandaríkjanna. Kominn á sömu línu og Joseph Stiglitz, sakar Alþjóða gjaldeyrissjóðinn um að þvinga nýfrjálshyggju upp á heiminn.
Þjóðnýttir lífeyrissjóðir

Allt bendir til, að lífeyrissjóðirnir verði þjóðnýttir til að bjarga skinni græðgiskarlanna. Sjóðirnir verða fengnir til að taka 200 milljarða af góðum eignum erlendis til að moka í ríkishítina. Ráðamenn sjóðanna hafa svikið umbjóðendur sína, teflt ellilaunum landsmanna í tvísýnu. Þeir hafa svikið hlutverk sjóðsstjóra. Hafa kastað góðum peningum eftir vondum peningum. Engin afsökun er, að bankarnir hafi samhliða verið fengnir til að flytja inn jafnmikið af erlendum eignum. Sjóðirnir eiga enga sök, en bankarnir og bankastjórarnir eru ábyrgir. Þeir drekktu trausti Íslands sem vörumerkis.
Ósakbitnir sökudólgar

Óráð væri að leita aðstoðar Alþjóða gjaldeyrissjóðsins í séríslenzku kreppunni. Sjóðurinn mundi setja skilyrði, sem gerðu illt verra. Hann er ábyrgur fyrir fjárhagslegu hruni margra ríkja, sem neyddust til að hlíta ráðum hans. Sjóðurinn er nefnilega rekinn af mönnum, sem aðhyllast frjálst fjármálakerfi án regluverks og eftirlits, róttækum frjálshyggjugaurum. Allt er betra en að hlíta ráðum hans um enn meira frelsi og enn minni velferð. Hann er sjálfur einn af sökudólgum heimskreppunnar. Þurfum að gæta þess, að ekki séu hafðir með í ráðum ósakbitnir sökudólgar, sem ekkert hafa lært.
Góðu fé kastað eftir vondu

Gerið það, ekki bjarga bönkunum og bankastjórunum og hluthöfunum. Er of stór biti í háls fátækra. Setur ríkið sjálft á hausinn. Dragið því ekki lífeyrissjóðina inn í hítina. Þeir verða að eiga traustar eignir erlendis, ekki innlendar spilaborgir græðgiskarla. Sjóðirnir eru fyrir fátæka og eiga góðar eignir erlendis. Aðalatriðið er að kasta ekki góðu fé eftir vondu fé. Ríkissjóður hefur því miður þjóðnýtt Glitni, það kostar morð fjár. Þekktir erlendir sérfræðingar telja það hafa verið vont. Nú er brýnt að klippa milli vondra peninganna og góðra. Geir er bara að bjarga græðgiskörlunum.
Observer: Dyr helvítis

“Veizlan er búin hjá Íslandi, landinu, sem reyndi að kaupa heiminn.” Þetta er fyrirsögn brezka

Observer í morgun. Fjallar um lífið á Íslandi þessa haustdaga. Góð fyrir ferðabransann, en skelfileg fyrir krónuna og bankana. Eftir lestur hennar hlaupa Bretar út í banka á mánudaginn til að taka út peningana hjá útibúum íslenzku bankanna. Eftir lesturinn dettur engum Breta í hug að kaupa krónu. Greininni lýkur með viðtali við tvær íslenzkar mæður á bar í Reykjavík. Þær drekka eina flösku af rauðvíni til að gleyma börnunum og aðra til að gleyma kreppunni. “Dyr helvítis”, segir blaðið.