arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Hanna Birna gengin aftur

Hanna Birna er gengin aftur og strax farin að ljúga. Nú segir hún, að sími sinn og tölva hafi verið skoðuð í lögreglurannsókn. Helgi Magnús vararíkissaksóknari þvertekur fyrir það. Hanna Birna fékk þá sérmeðferð, að sími hennar og tölva voru ekki skoðuð. Rannsókn lögreglunnar beindist ekki að henni, bara að fólki í ráðuneytinu. Í ljós kom, að aðstoðarmaður hennar var sekur. Hins vegar er ekki neitt vitað um aðild Hönnu Birnu og hún hefur alls ekki verið hvítþvegin. Ætla mætti, að ráðherra lærði eitthvað af biturri reynslu, en það gerir Hanna Birna ekki. Hún mætir aftur til leiks með sama offorsi og lygaflaumi og í fyrra lífi.
Hlægilega lág krafa

Krafa stéttarfélaga um 300.000 króna mánaðarlaun er hlægilega lág. Kostnaður við framfærslu nemur 500.000 krónum. Samtök atvinnurekenda hefðu átt að fagna kröfunni um lágu töluna og skrifa undir í flýti. Í staðinn grætur forstjóri samtakanna svo stíft, að hann er kominn með varanlega skeifu. Við þurfum öll að bera herkostnaðinn af stífni atvinnurekenda. Ofan á hana heimta þeir, að ríkið komi að málinu og niðurgreiði launahækkanir. Ekki má kenna stéttarfélögum um komandi verðbólgu. Hún mun stafa af verðsamráði atvinnurekenda. Fyrirtæki hafa ráð á 300.000 króna smánarlaunum, annars eiga þau engan tilverurétt í nútíma.
Óheiðarleg frík

SKOÐANAKÖNNUN MMR sýnir, að leiðtogar ríkisstjórnarinnar njóta einskis trausts. Eru ekki taldir heiðarlegir, hafa engan kjörþokka og ekki taldir í tengslum við fólk. Hafa raunar enga kosti, sem mann mega prýða. Hafa rústað flokkum sínum á tveim árum. Ég efast um, að neitt hliðstætt hafi gerzt annars staðar í Evrópu í hálfa öld. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson og Bjarni Benediktsson eru einfaldlega frík. Stela þjóðareigum og afhenda gæludýrum. Rústa Landspítalanum. Ljúga og falsa út í eitt. Sýna vinnudeilum furðulegt áhugaleysi. Mál er að linni því rotna ástandi, að tveir lygnir og siðblindir bófaflokkar ræna og rupla heila þjóð.
Varla líður sá dagur

Varla líður sá virki dagur, að enginn ráðherra eða stjórnarþingmaður verði frægur af spillingu, heimsku eða fólsku. Hanna Birna er snúin aftur. Illugi er á framfæri orkuvíkings. Sigurður Ingi stelur makrílnum af þjóðinni. Blöndal vill gera láglaunafólk bótaskylt fyrir verðsamráð fyrirtækja. Páll Jóhann Pálsson segist ekki vanhæfur. Evrópuráðið sendir kvörtunarbréf út af séríslenzkri spillingu. Furðulegt er að horfa á þetta litla Ísland, þar sem kjósendur eru svona skakkir af meðvirkni og þrælslund. Að illa innrættir og illa heimskir bófar skuli geta rænt og ruplað öllu, sem þeir koma höndum yfir. Flýið íslenzkt ógeð til Noregs.
Fánum prýtt majones

Framsókn gerir sér það til dundurs á þingi að leggja til, að íslenzkar afurðir verði merktar fánanum. Sér fyrir sér biðraðir í Fortnum & Mason, þegar þangað koma Ora baunir, Vals tómatsósa og Gunnars majones. Allt prýtt íslenzkum fána á umbúðum. Kaldhæðnir þingmenn benda þó á, að vænlegra til árangurs væri að setja mynd af Björk á umbúðirnar. Afdalakarlarnir með mosann í skegginu lifa í sérkennilega brengluðum heimi. Fremstur fer forsætis, vefur jafnan um sig fánanum og fer með þjóðsönginn, þegar menn atast í honum. Tillaga Framsóknar er sögð leiða til fleiri atkvæða í kosningum. Kjósendur eru veikir fyrir innantómri þjóðrembu.
Íslenzk skyndimenntun

Misráðið er að stytta skólakerfið. Miklu nær væri að lengja það. Bæta við einu menntaskólaári í heimspeki, siðfræði og hugtakafræði. Háskólar útskrifa núna meira eða minna skyndimenntað fólk. Sjáið hagfræðingana, sem raða upp rugli á forsendum marklausra áróðurs-hugtaka á borð við framleiðni og hagvöxt. Sjáið lögfræðingana, sem kunna eingöngu orðhengilshátt. Sjáið guðfræðingana, sem eru útlærðir í biblíusögum og mistúlkun einnar ritningar. Stytting menntaskólanna mun enn frekar tryggja, að skyndimenntað fólk streymi úr háskólum, þjóðinni til vandræða. Nær er að lengja tímann og gefa fólki séns á að komast til þroska.
Refsað fyrir tjáningu

Samkvæmt ítölskum fasisma Mussolinis átti fólk að standa saman stétt með stétt um eina stefnu, sem Mussolini ákvað. Eins og kaþólska kirkjan var fasisminn andvígur frjálslyndi. Þegar talað er núna um skoðanafasisma er átt við, að ekki sé bara ein skoðun rétt, heldur sé refsivert að birta aðra skoðun. Því brenndi kaþólska kirkjan fólk í gamla daga fyrir að segja jörðina hnöttótta og snúast um sólina. Skoðanafasismi okkar daga telur, að þagga beri niður tjáningu vondra skoðana. Þær geta til dæmis verið múslimahatur, útlendingahatur, nýbúahatur eða hommahatur. Skoðanafasismi vill refsa fólki að lögum fyrir að tjá vonda skoðun.
Þöggunarkrafa skoðanafasista

Samtökin 78 heimta þöggun. Hyggjast kæra tíu manns fyrir svonefnd hatursummæli, „háð, róg og smánun“ í garð hinsegin fólks. Skref í átt til nýrrar þöggunar að hætti handhafa sannleikans. Móðgaðir fara að kæra fólk fyrir að tjá sig. Skárra þó en að grípa til vopna eins og móðgaðir múslimar. Eigi að síður upphafið að endalokum tjáningarfrelsis á vesturlöndum. Fleiri hópar handhafa sannleikans telja sig finna fyrir „vanlíðan“ vegna mótdrægrar tjáningar. Tjáningarfrelsi er samt hornsteinn lýðræðis frá upphafi þess. Menn hafa mátt tjá „vondar“ skoðanir sínar eins og „góðar“. Þöggunarkrafa Samtakanna 78 er skoðanafasismi.
Tíu 2000 króna veizlur

Friðrik V er ekki lengur opinn í hádeginu. Í staðinn komu fjórir góðir, Apótek, Matur & drykkur, Restó og Verbúð 11. Ég ráfa milli tíu gæðastaða. Sjávargrillið er bezt og næst kemur Matur og drykkur. Hinir átta eru í stafrófsröð: Apótekið, Fiskfélagið, Holtið, Höfnin, Kopar, Laugaás, Restó og Verbúð 11. Þar af eru Höfnin og Laugaás mistækust, en lystug á góðum degi. Allir þessir tíu hafa ferskan fisk dagsins og raunar býður Laugaás nokkra fiskrétti dagsins. Hjá öllum tíu er fiskur dagsins í boði í hádeginu á bilinu 1800-2200 krónur. Það er notalegt verð í erlendum samanburði. Mest er það okkar kæru túristum að þakka.
Móðgum pamfílana

Um skeið töldu íslenzkir dómarar, að móðgun væri refsiverð, segðist sá móðgaði vera móðgaður. Slík móðgun kostaði milljón. Nú hafa dómarar fallið frá þessari sérstæðu heimildavinnu. Enn eru þó margir ósáttir við refsileysi fyrir að „svívirða, niðurlægja, smána og hæðast að fólki“. Er skemmst að minnast æðis, sem rennur á suma múslima, þegar gert er réttmætt grín að rugluðum spámanni. Ég hef aldrei fundið neinn færan um að úrskurða, í hvaða tilvikum skuli greiða milljón fyrir móðgun. Jafnan eru móðgaðir ófærir um að svara móðgunum öðruvísi en með að æpa „móðgun, móðgun, ég vil milljón“. Í lýðræði er þó brýnt að móðga pamfíla.
Sveppir éta eitur

Á útskriftarsýningu Listaháskólans sýnir nemandi í iðnhönnun, hvernig nota má íslenzka matsveppi til að eyða eitri í jarðvegi. Sigrún Thorlacius líffræðingur og iðnhönnuður ræktaði sveppi, sem éta eitur á sorphaugum tæknialdar. Notaði þá til að hreinsa Renault Megane bílvél, löðrandi í eitri. Breytti mengandi efnum í meinlaus. Notaði sveppi gegn blýi og cadmium, olíum, sílikoni og kvikasilfri. Sýndi bílvélina, er sveppirnir voru að breyta í skaðlaust járnarusl. Fyndið er, að Listasafn Reykjavíkur sýnir hreinsun sílikons í Hafnarhúsinu. Í sömu viku og Reykjavíkurhafnir semja við Silicor um sílikonmengandi stóriðju á Grundartanga.
Afneitun til vansæmdar

Síðan þjóðrembingar komust til valda í Tyrklandi með flokki Erdoğan forseta, hefur ríkið fjarlægzt Evrópu. Fylgifiskur þjóðrembings Tyrkja er afneitunin á þjóðarmorðinu á Armenum fyrir einni öld. Tyrkir eru jafnvel farnir að tala um sig sem fórnardýr vestrænna rógsbera. Afneitunin er Tyrklandi til vansæmdar og gerir ríkinu ókleift að taka sæti meðal vestrænna þjóða. Vægi nútíma í Istanbul hefur hnigið, en risið trúartengt afturhald frá sveitum Litlu-Asíu. Erdoğan forseti hnýtti saman þessa fortíðarhyggju og gróðafíkn innvígðra braskara. Tyrkland siglir frá hefðum lýðræðis til gerræðis að hætti ríkja spámannsins.
Naut í flagi

Heldur daprast minnisvarðar Kristjáns L. Möller. Fyrrverandi samgönguráðherra er orðinn dýrasti ráðherra sögunnar. Fyrst var það Landeyjahöfn og síðan eru það Vaðlaheiðargöng. Í hvort tveggja var ráðizt af offorsi og óforsjálni, sem einkennir einbeitta kjördæmapotara. Bara drífa í þessu, hugsaði kratinn eins og hann væri Framsókn. „Árangur áfram, ekkert stopp“ var slagorð Framsóknar, en fleiri hafa reynzt kræfir. Á Landeyjasandi er dælt og dælt og ekkert lagast. Og í Vaðlaheiði verður dælt og dælt og ekkert lagast. Fleiri komu að ruglinu en Kristján einn, en ráðherra dæmist til að vera persónugervingur „nauts í flagi“.
Spurningar hunzaðar

Hver snillingurinn á fætur öðrum segir okkur að leggja rafstreng til Bretlands hið bráðasta. Þannig verði raforkuverð sjöfaldað, að sögn snákaolíusölumanns úr Íhaldsflokknum. Ekki er enn upplýst, hver á að borga spottann eða ábyrgjast, að hann verði greiddur. Ekki er heldur enn upplýst, hversu mikið rafmagnið muni hækka til almennings, þegar raforkuverðið sjöfaldast. Enn síður er upplýst, hvaðan orkan eigi að koma. Ætla snákaolíusölumenn að virkja Skógafoss og Gullfoss? Makalaust er, að svona mikil froða sé um eina himnaríkissendingu án þess að knýjandi spurningum sé svarað. Lærum nefnilega aldrei af reynslunni.
Í tímavél til 2007

„Þetta er eins og að vera kominn í tímavél stillta á 2007“, sagði bílasali, sem boðinn var nýlega í mikið Landsbankapartí á Kex um daginn. Bankinn var frægur fyrir veizluhöld árin fyrir hrunið, þegar Sigurjón Árnason skar heilsteikt svín í Hong Kong. Nú fetar Steinþór Pálsson í fótspor hans, að vísu ekki lengra en á Skúlagötu. Tilefni veizlunnar var kynning á nýjum bílalánum bankans í stíl við þau, sem fræg urðu fyrir hrun. Þau ollu miklum hörmungum og valda enn, hvað sem verður um uppvakning Steinþórs árið 2015. Vinstri stjórnin trassaði að koma böndum á óða bankastjóra. Og hægri stjórnin heldur ótrauð áfram ógæfubrautina.
Vestræn stefnubreyting

Stuðningur við mannréttindi minnkar ört á vesturlöndum. Flokkar á hægri jaðri útlendingahaturs hafa fest rætur í mörgum löndum. Framsókn græddi tvo fulltrúa í borgarstjórn út á múslimahatur. Straumur flóttamanna yfir Miðjarðarhafið er benzín á bálið. Hratt færist áherzlan frá björgun mannslífa yfir í að hindra flutninginn. Mál einstakra hælisleitenda verða ekki lengur könnuð hvert fyrir sig. Þeir verða strax og án skoðunar sendir til baka eins og Ástralía gerir. Evrópa vill gera Líbýu að landamærastöð, sem gegn gjaldi stöðvar flóttamenn. Það blasir við, að Evrópa vill ekki fá milljón miðafríkumenn yfir Miðjarðarhaf.
Heimtum okkar eitur

Silicor hét Calisolar til skamms tíma. Undir því heiti var fyrirtækið hrakið frá Toronto í Kanada og síðar frá Ohio og Missisippi í Bandaríkjunum. Mengunin frá verksmiðjunni keyrði út yfir allan þjófabálk. Silicor býr til poly-sílikon. Sú framleiðsla er svo mengandi, að einungis Kína vill sjá hana. Og svo auðvitað Ísland, sem elskar að velta sér upp úr mengun og svínaríi. Við þurfum stóriðju, hvað sem það kostar, segja sjálfstæðismenn, undir forustu Ragnheiðar Elínar Árnadóttur ráðherra. Faxaflóahafnir hafa samið við Silicor um eiturfabrikku á Grundartanga án umhverfismats. Hvað verður um eiturefnið sílikon tetraklóríð? Hvað fær borgin í auðlindarentu fyrir að leyfa að eitra fyrir ríkisborgurum?
Tími íspinna liðinn

Þrátt fyrir skerta heyrn samtaka atvinnurekenda finna sumir stjórar til sárrar taugaveiklunar. Fyrst sprakk á limminu hinn illræmdi Grandi, sem áður gaf fólki íspinna fyrir afrek í starfi. Nú fellst Kristján Loftsson á stóra bónusa fólks, sem slaga hálfa leið í bónus Kristjáns sjálfs. Lengi má manninn reyna. Samt er enn eftir að semja um launin. Víðar titra menn. Á Húsavík vilja tólf fyrirtæki ræða kjör á grundvelli kröfu Framsýnar um 35.000 króna mánaðarhækkun. Með sama framhaldi riðlast samstaða atvinnurekenda um að neita fólki um miklar hækkanir á núverandi smánarlaunum. Skjaldborg atvinnurekenda reynist vera úr sápukúlum.
Daglegar vinarkveðjur

Fjölmiðlar bera okkur daglega vinarkveðjur frá atvinnurekendum. Segja okkur, að framleiðni vinnu okkar sé lítil og því geti kaupið okkar ekki hækkað. Samt er þjóðarframleiðsla á mann með þeirri allra hæstu í heiminum. Þess sér bara ekki stað í lífskjörunum. Þeir segja okkur, að laun séu hér hin sjöundu hæstu í heimi, en þess sér samt ekki stað í lífskjörunum. Ég veit ekki, hvern Ásdís Kristjánsdóttir „hagfræðingur“ er að sannfæra með gengdarlausu bulli af slíku tagi. Kannski er hún bara að halda Þorsteini Víglundssyni grátkarli uppréttum, þegar auraleysið er að svelta hann í hel. Við þurfum að hlúa að þjóðhetjunni.
Verðlag að geðþótta

Gallinn við krónuna er, að atvinnurekendur nota hana til að lækka laun. Hér er hvorki frjáls markaður né bremsa á verðhækkunum. Atvinnurekendur hafa einokun eða samráð um fáokun. Að loknum kjarasamningum hækka atvinnurekendur verð að geðþótta, krónan fellur og málið er dautt. Kjarasamningar valda ekki verðbólgu, heldur ákvarðanir atvinnurekenda. Við þessu er bezta ráðið að framkalla markað með aðkomu erlendra fyrirtækja. Afnema ber dulda vernd, sem ónýtir pilsfalda-kapítalistar njóta, kvóta og fríðindi, höft og tolla. Kjarasamningar verði hér eftir eingöngu skráðir í evrum og sett verði lög um lágmarkslaun í sömu mynt.
Orðin vísa á rökþrot

Takið ekki mark á fólki, sem flaggar áróðursorðum á borð við „hagvöxtur“ eða „framleiðni“. Mælikvarðarnir að baki eru oft ónothæfir eða villandi. Að baki orðsins hagvöxtur er aukin viðskiptavelta, sem kemur efnahag lítið eða ekkert við. Orðið er notað til að gefa í skyn, að brask sé þjóðhagslega hagkvæmt. Enn verra er orðið framleiðni. Það er notað til að gefa í skyn, að launafólk vinni of lítið. Í rauninni mælir orðið, hvað borgað er fyrir vinnuna. Orðið er aðeins mælikvarði á launagreiðslur. Nánast daglega er það notað á einhverjum vettvangi til að gera lítið úr launafólki. Samtök atvinnurekenda nota svona áróðursorð.
Samstillt gáfnaljós

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson segir, að vel gangi að afnema verðtryggingu. Degi síðar segir Bjarni Benediktsson, að ekki sé verið að vinna að afnámi hennar. Ekki er amalegt að hafa svona vel samstillt gáfnaljós við völd að efna loforð sín. Og sízt er amalegt að hafa kjósendur, sem færðu okkur þessa skemmtikrafta. Hófu ferilinn á að lækka ríkistekjur um 100 milljarða á hverju ári með afnámi auðlegðarskatts, lækkun auðlindarentu og lækkun hátekjuskatta. Allt í þágu örfárra gæludýra undir pilsfaldi þeirra. Segja svo ævinlega að ekki sé svigrúm til að greiða almenningi mannsæmandi laun. Framleiddu sjálfir skort á svigrúmi.
Tilgangslaus vegur

Vegagerðin hefur sem betur fer blásið af í bili hálendisveg yfir Sprengisand. Hún sér, að enginn hljómgrunnur er fyrir rafmöstrum, er vegurinn átti að þjóna. Hálendisvegurinn mundi ekki gagnast samgöngum til Austfjarða. Yrði lokaður mikinn hluta ársins vegna veðurofsa og snjóþyngdar. Mundi ekki heldur gagnast ferðaþjónustu. Hún treystir á upplifun útlendinga af að vera í fjórhjóladrifs farartækjum, sem henta núverandi aðstæðum. Engar standast af forsendum Trausta Valssonar fyrir hálendisvegi um Sprengisand. Hefur stagast á þessu í mörgum smáritum, sem einkennast almennt af trúarofsa, en alls ekki neinum vísindum.
Heiladauður krataflokkur

Samfylkingin og Björt framtíð hafa glatað fótfestu. Verndun víðerna hefur skjól hjá Vinstri grænum og lágstéttir hafa skjól hjá Vilhjálmi Birgissyni. Formaður Samfylkingarinnar varð frægur af Árnalögum í þágu banka gegn skuldurum. Hálfu frægari er hann af svikum við stjórnarskrá fólksins. Árna Páli er vantreyst meira en Sigmundi Davíð og Bjarni Benediktssyni. Sem ég hélt, að væri bara alls ekki hægt. Endurkjör hans sýnir firrtan flokk Blair-isma, eins konar „Thatcher light“. Flokkurinn er heiladauður krati. Örlítið lífsmark finnst með Bjartri framtíð, sem áður var helzt þekkt af að vera fínt í tauinu að pósera í þinginu.
Rörsýn menntaráðherrans

Styttri framhaldsskóli er árátta, er stafar af heimskri rörsýn ráðherra. Illugi Gunnarsson telur milljarða sparast við styttingu um eitt ár. Hvað mætti spara með að stytta um tvö ár eða jafnvel stytta um þrjú ár? Unglingar þroskast ekki hraðar með lögum og reglugerðum. Nú þegar koma nemendur illa undirbúnir upp í háskóla og eru þar til vandræða. Endar rörsýn ráðherrans með, að farið verður að kenna lestur og skrift í háskólanum? Og hvernig varð til sú firra, að nám sé eins konar færiband á forsendum atvinnulífsins. Nám er þroski, ekki færiband. Í menntaskóla hafði ég mest gagn af hangsi á kaffihúsum. Tíminn tekur sinn tíma.
Íslenzk hallærislausn

Hefðbundin er aðkoma ríkisstjórnar að kjarasamningum, venjulega á lokastigi. Þá eru skattgreiðendur látnir niðurgreiða kjarasamninga, sem atvinnurekendur vilja ekki standa við. Dæmigerð íslenzk hallærislausn til að tempra verðbólgu. Hún stafar af, að hér á landi er lítil eða engin samkeppni. Atvinnurekendur hækka verð í kjölfar samninga og komast upp með það. Hér gilda engin markaðslögmál, bara einokun og makk um fáokun. Þar á ofan grýtti stjórnin mörgum milljörðum í eigendur sína, ofurgráðuga kvótagreifa. Kjarni vandans leynist í tröllheimsku kjósenda. Vandinn linast fyrst, þegar bófunum er komið varanlega frá völdum.
Sjálfdauð auðhyggja

Auðhyggja nútímans temprast helzt af félagshyggju. Þannig hafa Norðurlönd og Þýzkaland fundið millileið, sem reynist vel. Annars staðar er auðhyggjan meira eða minna stjórnlaus. Það leiðir óhjákvæmilega til dauða hennar. Komið hefur í ljós, að mikið vill meira. Græðgi auðhyggjufólks eru engin takmörk sett. Einkum er auðhyggjuflokkum á borð við Sjálfstæðis og Framsókn illa við eftirlit hins opinbera. Í háði kalla þeir það eftirlitsiðnað, atvinnu fyrir aumingja. Með sama áframhaldi tekst auðhyggjunni að gera meirihluta almennings svo fátækan, að hann getur ekki keypt afurðir auðhyggjunnar. Þannig verður hún sjálfdauð.
Óþekkjanlegir flokkar

Kynntist Eysteini Jónssyni fyrir nærri hálfri öld, þegar hann hafði afskipti af Tímanum. Hann var góðmenni, sem hugsaði minnst um eigin hag. Mest unni hann ósnortnum víðernum, sem hann þekkti vel. Gerólíkur framsóknarmönnum nútímans, sem hata ósnortin víðerni. Ég kynntist einnig Birgi Kjaran, sem á þeim tíma var í framvarðarsveit Sjálfstæðisflokksins. Unni ósnortnum víðernum eins heitt og sjálfstæðismenn nútímans hata þau. Í þá gömlu daga rúmuðust Pétur sjómaður og Guðmundur í VR í þingliði flokksins. Nú eru þessir tveir flokkar óþekkjanlegir. Hafa tapað sér í græðgi og sérhagsmunum, yfirgangi og lygum. Orðnir skrímsli.
Hugtök án innihalds

Ásgeir Jónsson var fyrrum þekktur sem spámaður Kaupþing-bankans. Þekktur fyrir rök, sem byggðust á röngum hugtökum. Slíkt kallast peningafræði eða auðfræði. Í þeim hugarheimi varð aukin viðskiptavelta að fínu orði, „hagvexti“. Þannig gat Kaupþing aukið hagvöxt með því að selja sápukúlur fram og aftur á síhækkandi verði. Unz allt sprakk. Nú er Ásgeir aftur upp vakinn og beitir öðrum hugtökum auðfræðinnar á sama hátt. Um helgina fjallaði hann um framleiðni, sem er fínt orð yfir vinnulaun. Kvartaði yfir lítilli framleiðni hér. Sagði það orsaka lágu launin. Veruleikinn er þveröfugur, þú eykur „framleiðni“ með því að hækka laun.
Auðlindin í alúðinni

Hvað sem að öðru leyti má segja um Íslendinga, eru þeir alúðlegir við ókunna. Það sé ég bezt á veitingahúsum. Ég er ekki að tala um ýkta, leikna alúð, heldur eðlilega hlýju í mannlegum samskiptum. Hjá þeim, sem hafa samskipti við kúnna, þjónustufólkinu. Það er stærsta auðlind landsins og mikilvægasti þátturinn í ofurvexti ferðaþjónustunnar. Atvinnurekendur hafa lítinn skilning á þessu og vilja sjálfir éta alla kökuna. Þjónusta er vanmetin og launin eru hneyksli. Hér þarf að koma ríkisstjórn, sem lögfestir 500.000 króna lágmarkslaun. Slíkt mun skipta út óhæfum bossum og treysta ferðaþjónustu í sessi sem mestu auðlindina.
Gamalt ríkishlutverk

Landvarnir og löggæzla eru elzta hlutverk stjórnvalda. Síðan komu takmarkanir á meðferð þessa valds. Snemma varð póstvesenið eitt af mikilvægustu hlutverkum stjórnvalda. Nú er verið að einkavæða póstinn, til góðs eða ills. Vel geta aðstæður verið slíkar, að slíkt komi til greina. En hugsa þarf málið vel vegna gróinnar stöðu þjónustunnar hjá sjálfu ríkisvaldinu. Ástæða var fyrir því á sínum tíma, að ríkið tók hana að sér. Nýjar og aðrar ástæður þurfa að vera knýjandi til að geta breytt þeim gömlu forsendum. Ekki nægir þorsti gróðafíkla í aðgengi að einkavinavæddri einokun. Sú hefur hér ætíð reynzt vera ástæðan.
Greifar fá viðbótina

Aukinn þorskkvóti á næsta ári verður notaður í þágu kvótagreifanna, sem eiga bófaflokkana í ríkisstjórn. Aukningin verður ekki notuð til strandveiða og ekki boðin til leigu á frjálsum markaði. Bófaflokkarnir hata frjálsan markað. Þeir elska einokun, einkum einkavinavædda einokun. Meirihluti þjóðarinnar skilur, að opna verði fiskveiðarnar með því að bjóða út leigukvóta til skamms tíma. Á þann hátt muni koma í ljós, hver er eðlileg auðlindarenta fyrir aðgang að auðlind þjóðarinnar. Því miður lýsir vitneskjan sér ekki í meðferð kjósenda á dýrmætu atkvæði sínum í kosningum. Því bera kjósendur ábyrgð á ránsferð bófaflokkanna.
Er Guggan ennþá gul?

Forstjóri Samherja er frægur fyrir að segja, að Guggan verði áfram gul. Líklega hefur enginn Íslendingur logið eins gróft og Þorsteinn Már Baldvinsson. Segir í fimmdálki í Fréttablaðinu í dag, að launakostnaður sé hæstur hér á landi. Það er bara svona, Guggan er ennþá gul! Ekki veit ég, við hvern gaurinn er að tala, ekki við almenning. Líklega á hann þarna í einkasamtali við stjórnarformann Granda, sem óvart hefur dottið í fjölmiðil. Vandi Íslendinga er, að ofurgnægð auðlinda í sjávarútvegi, vatnsorku, jarðhita og mannauði lendir ekki í vasa almennings. Auðlindarentan lendir öll í klóm Þorsteins og siðblindu bófanna.
Tveim konum er treyst

Skoðanakönnun MMR sýnir, að tveir flokksforingjar njóta trausts, báðar konur, Katrín Jakobsdóttir og Byrgíta Jónsdóttir. Þær njóta meira trausts en flokkar þeirra. Leiðtogar ríkisstjórnarinnar húka í hrútakofa þessarar könnnunar. Hafa ekki einu sinni traust þeirra fáu, sem enn styðja flokka þeirra. Í sama hópi og Sigmundur Davíð og Bjarni Benediktsson er Árni Páll Árnason. Hann var nýlega staðfestur sem formaður krata og mun halda þeim flokki í hrútakofanum næstu árin. Þessi könnun vekur vonir um, að næstu kosningar verði pólitískt þrifabað. Þá verði landhreinsun gerð á aflóga pólitíkusum og aflóga bófaflokkum þeirra.
Skúringakerlingar bera ábyrgðina

Fávitasetning ársins er eftir Áslaugu Gunnlaugsdóttur lögfræðing: „Stjórnarmenn geta verið dregnir til ábyrgðar“. Auðvitað nefnir hún engin dæmi, enda óþekkt hér á landi, þekkist að vísu erlendis. Setningin er gott dæmi um, hvað fífl eru á sjó dregin, þegar fokið er í flest skjól. Höfum það á hreinu: Engin dæmi eru um, að stjórnarmenn fyrirtækja, eins og til dæmis Granda, beri ábyrgð á neinu. Hins vegar er fjöldi fólks, sem be r ábyrgð. Einkum skúringakerlingar. Ævinlega eru þær reknar, þegar laga þarf rekstur fyrirtækja undir stjórn fávita. Til að finna ábyrgð í þessu volaða ríki, þarf að leita hjá þeim, sem lægst hafa laun.
Heilsa er ókleifur lúxus

Allt ber að sama brunni. Læknar og hjúkkur eru hraktar af landi brott. Hratt lengjast biðlistar eftir æskilegum aðgerðum til að verja heilsu. Þeim fjölgar, sem vegna peningaleysis neita sér um læknishjálp og lyf. Auðvitað endar þetta með því að stjórnvöld drepa fólk. Ég held raunar, að nú þegar hafi fólk sætt ótímabærum dauðdaga af einum eða fleiri framangreindra ástæðna. Við stefnum hratt að klofinni þjóð. Annars vegar þeim, sem hafa efni á heilbrigðiskostnaði, og hins vegar þeim, sem verða að líta á hann sem ókleifan lúxus. Við stefnum hratt frá norðurlöndunum til grimmdarríkis Bandaríkjanna. Ísland er ógeðslegt.
Fokka upp þjóðfélaginu

Atvinnurekendur hafa lýst stríði á hendur láglaunafólki. Hækka yfirstéttirnar um 33%, en neita láglaunafólki um meira en 3,3%. Samt er arður Granda margfalt meiri en kostnaðurinn væri við samþykkt kröfugerðar. Grandi er blaut tuska í andlit láglaunafólks. Atvinnurekendur eru að fokka upp þjóðfélaginu í græðgi sinni. Undir niðri í samfélaginu kraumar krafan um byltingu. Að einn góðan veðurdag verði velt um borðum víxlaranna í musterinu. Um leið verði velt um borðum verkalýðsrekendanna, sem taka hagsmuni braskara lífeyrissjóða fram yfir hagsmuni félagsmanna. Rangt er gefið í spilinu og mælirinn er orðinn fullur.