arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Forsetinn nálgast sigur

Þeim óákveðnu fækkar í könnunum um forsetaefnin. Bilið milli Ólafs Ragnars og Þóru minnkar ekki og aðrir frambjóðendur falla meira og meira í skugga þeirra. Óhætt er að fullyrða, að Herdís og Ari Trausti séu orðin vonlaus og að Þóra sé orðin vondauf. Fylgi Ólafs er meira en ég hafði reiknað með. Það verður fremur yfir 40% heldur en undir 40% og nægir honum til sigurs. Framboð Þóru reyndist að vísu nokkuð magnað, en ekki nógu öflugt, þegar til kastanna kom. Dorrit er sterkari maki en Svavar og IceSave er í hugum fólks stærra mál en kenning Ólafs Ragnars um eðlislæga ofurhæfni útrásarbófanna.
Afneitun almennings

Fráleitt er að segja almenning ábyrgðarlausan af falli íslenzku bankanna og kreppunni í kjölfarið. Almenningur er kjósandi og velur sér umboðsmenn til að fara með pólitískt vald. Það var svo notað til að magna eftirlitsleysi með fjármálastofnunum, einkum af hálfu Seðlabankans og Fjármálaeftirlitsins. Almenningur ber sinn hluta ábyrgðarinnar á afleiðingum þessarar stefnu, sem ég hef nefnt “græðgi er góð”-stefnan. Fólk endurkaus sí og æ einmitt þá, sem börðust fyrir skorti á eftirliti og töluðu háðslega um eftirlitsiðnað. Að koma svo og segjast ekki bera ábyrgð á IceSave er bara hefðbundin afneitun.
Kreppan er búin

Kreppan er búin, hún kláraðist um mitt ár 2010. Síðan hafa allir hagvísar verið á uppleið. Kaupmáttur launa er orðinn eins og hann var árið 2005 og landsframleiðsla eins og hún var 2006. Þetta eru auðvitað bara meðaltöl og sumum hefur auðvitað vegnað verr. En þjóðin í heild er í uppsveiflu. Og lífskjörin eru ekki byggð á gerviheimi lána, heldur erum við að borga niður skuldir. Tjón ríkissjóðs af völdum hruns banka, sjóða og Seðlabankans nam 348 milljörðum. Það er og verður kross á þjóðinni til viðbótar kostnaði af rekstri hennar. Meðan skuldirnar lækka gengur það samt allt upp að lokum.
Dýrt að reka sukkhús

Þótt dýrt sé að reisa sukkhús, er enn dýrara að reka þau. Við munum Perluna, sem ætíð var og er enn myllusteinn um háls Orkuveitunnar. Nú er komin til sögu Harpan, sem sló öll fyrri met í sukki, þegar hún var reist. Reikningar fyrir rekstrinum eru að berast. Auðvitað kemur í ljós, að hann er glórulaus. Enda byrjaði hann með frægri skipsferð snobbara á nýársnótt. Síðan hefur verið samfelld veizla, eins og enginn væri morgundagurinn. Hún er á kostnað skattgreiðenda, einkum útsvarsgreiðenda í Reykjavík. Nú vilja sukkstjórar Hörpunnar fá milljarða afslátt af fasteignagjöldum til að fegra reikningana.
Vandræðin af Árna Páli

Við búum enn við vandræðin af ráðherradómi Árna Páls Árnasonar. Milli hans og bankabófanna voru leyniþræðir. Lýstu sér í samsæri um að túlka takmarkað fordæmisgildi í niðurstöðu hæstaréttardóma. Bankarnir komust upp með að segja dómana óskýra og að kaupa sér tíma til að bregðast við þeim. Í stað þess að borga óreiðuskuldir sínar við fólk gátu bankarnir velt þeim áfram fram að næsta gengislánadómi. Þáttur Árna Páls í þessu var að ganga ekki eftir, að dómum væri fullnægt. Annar þáttur hans var að endurreisa bankana í fyrri græðgismynd í stað þess að siðvæða þá með algeru afnámi bankaleyndar.
Flúðaræktað Grundarsalat

Kaffi Grund er andspænis Hótel Flúðum, ódýrari gistikostur, 17.000 krónur á nóttina. Enda eru herbergin fimm án baðs, en snyrtingar eru tvær. Allt er hér hreint og snyrtilegt, en meira máli skipti þráðlaust netsamband ókeypis. Sem kostar þó handan götunnar. Þar er matur dýrari og betri, en samt ágætur hér, einkum Grundar-salatið, sem allt er úr hráefnum frá Flúðum. Hljóðbært er milli herbergja, en samt friðsælt á kvöldin, því að gestir sýndust mér flestir vera á þroskuðum aldri. Morgunmatur var innifalinn, kontínental á bakka, ekki hlaðborð. Ég hefði kosið hafragraut eða kaldar hafraflögur.
Losnum við þau öll

Ólafur Ragnar Grímsson er sérfróður í pólitískum klækjum, sýndarmennsku og óskammfeilni. Einn pólitíkusa gamla tímans, er við þurfum að losna við. Eins og Jóhönnu og Steingrím. Öll þessi pólitíska kynslóð gamla tímans er okkur gagnslaus og sumpart skaðleg. Ólafur Ragnar er annar af tveim verstu, hinn er Davíð. Þeir eru oddamenn hrunverja, hugmyndafræðingar rangra viðhorfa til lífsins og tilverunnar. Ólafur Ragnar smíðaði fullyrðinguna um eðlislæga ofurhæfni íslenzkra fjárglæframanna. Þurfum að losna við allt blöðrugengið í kosningum að ári. Nema Ólaf Ragnar, við getum losnað við hann núna. STRAX.
Skipulag allt í kross

Arfavitlaust er fyrirkomulag atkvæðagreiðslu utan kjörstaða í allt of litlu rými í Laugardalshöll. Þar myndast tvær biðraðir, fyrir og eftir afgreiðslu persónuupplýsinga. Síðari biðröðin er í vegi fyrir þeim, sem eru á leið í kjörklefa og til baka. Líka í vegi fyrir þeim, sem eru á leið með atkvæði í kjörkassa. Báðar biðraðirnar eru í vegi þeirra, sem eru á útleið. Skipulagið er allt í kross. Betra væri að leysa þetta línulega í stærra og lengra rými. Láta fólk koma inn um annan endann og fara út um hinn. Í yfirkjörstjórn eru pólitísk kvígildi, sem hafa ekki gripsvit á góðu skipulagi umferðar fólks.
Æði Útlendingastofnunar

Útlendingastofnun lýgur að Alþingi.

Teitur Atlason hefur rannsakað svar stofnunarinnar við fyrirspurn Birgittu Jónsdóttur alþingismanns um handtöku og gæzluvarðhald útlendinga. Í ljós kom, að í svarinu lætur hún líta svo út sem þetta sé mun fátíðara en það er í raun. Teitur rekur þetta í smáatriðum, svo að ekkert fer milli mála. Þetta er í samræmi við það, sem ég hef tekið eftir í atferli þessarar fjölmennu stofnunar. Þar er ekki bara á ferðinni hatur á útlendingum, heldur geðveikt hatur. Stofnunin reynir að hefnast á útlendingum og sést ekki fyrir í æði sínu. Þarna þarf að hreinsa út sorann.
Sleppið smáseiðunum

Les í fésbók, að sumir smáir styrktaraðilar forsetaframbjóðenda séu tæpast sáttir við birtingu nafna sinna. Með tilliti til þess finnst mér hóflegt að setja mörk. Birta bara styrki, sem ná tiltekinni upphæð. Til dæmis 100.000 krónum. Og endilega birta þetta fyrir kosningar. Þá getum við séð, hverjir séu svo stórtækir í gjöfum, að ástæða sé til varúðar. Við viljum vita, hvort kvótagreifar eða útrásarbófar koma að máli. En okkur varðar minna um, hvort Jón og Gunna séu hvort með sinn tíuþúsundkallinn. Hér má sigla milli skers og báru, fullnægja upplýsingaskyldunni, en sleppa smáatriðunum. Sammála?
Fín bleikja dags

Bleikja dagsins var nákvæmlega rétt grilluð, einnig grænmetið. Of mikið var af kartöflum. Fiskinn þurfti ég að draga upp úr djúpri súpuskál. Í hádeginu var Nauthóll eins að gæðum og þeir, sem ég hef hæst prísað í bænum. Dýrari en meðaltalið, 2.400 krónur réttur dagsins. Að kvöldi er verð mun hærra og gæðin án efa þeim mun betri. Hér er Nauthólsvík og risavaxnir gluggar snúa að risavöxnu bílastæði. Hönnun húss er mjög í stíl 2007, allt skjannahvítt og línur láréttar út á spássíu. Allt einfalt, málverk í einum lit og mublur hornréttar. Rosalega kuldalegur staður, mundi fíla hann í hitabeltinu.
Flottur landsmótsstaður

Reykjavík er flottur staður Landsmóts hestamanna. Elliðaárdalurinn í allri sinni dýrð, breiður dalur með vatnsmikilli bergvatnsá, skógi vöxnum hlíðum og borgarhúsum í fjarlægð. Fáir mótsstaðir standast Víðidalnum samanburð að náttúru og umhverfi. Hér er líka hægt að hýsa þúsund mótshesta með sóma. Ég kíki daglega á Trausta veðurspámann, sem rýnir í háloftin og spáir stilltu veðri enn um sinn. Reykjavík hefur átt erfitt uppdráttar sem landsmótsstaður vegna illa rekins landsmóts árið 2000. Nú eru nýir tímar og flest bendir til ánægjulegrar viku á uppskeruhátíð margra af flottustu töfrahrossum landsins.
Brennheit sjóðaástin

Samskipti lífeyrissjóða og Bakkavararbræðra sýna, hversu helsjúkir sjóðirnir eru orðnir. Bakkavararbræður tóku lífeyrissjóðina í nefið. Áttu Existu, sem olli sjóðunum 171 milljarða króna tjóni. Þetta eru tölur ofar venjulegum skilningi fólks. Samt eru stjórnendur lífeyrissjóðanna enn hrifnir af Ágústi og Lýði. Færa bræðrunum fyrirtækin til baka á silfurdiski, þótt þeir séu til rannsóknar hjá Sérstökum. Hver getur verið skýring á gjafmildi og meðvirkni ráðamanna sjóða gamlingjanna? Hafa þeir persónulegan hag af samskiptum upp á hundruð milljarða? Ætlar ógæfu íslenzkra lífeyrissjóða aldrei að linna?
Bókhaldið verði opnað

Sammála Andreu og Herdísi um, að frambjóðendum til forseta ber að opna bókhaldið. Felur í sér, að skýra þarf frá gefendum hárra upphæða. Felur líka í sér, að þetta þarf að gerast jafnóðum fyrir kosningar, en ekki eftir dúk og disk. Upplýsingar Þóru eru því alls ófullnægjandi eins og þær eru núna. Auðvitað gefur siðleysinginn Ólafur Ragnar Grímsson ekkert upp og mun ekki gera það. Siðleysingjarnir, sem styðja hann, kæra sig nefnilega ekki um neitt slíkt kellingavæl. Þagnar-fyrirlitning Ólafs Ragnars á þessu eðlilega máli lýsir vel bæði honum og kjósendum hans. Þetta er gamla, spillta Ísland.
Gilzenegger hræsnari

Egill Einarsson Gilzenegger er afar þreytandi, enda hræsnari hinn mesti. Nú segir hann blákalt sig telja nauðgun vera alvarlegan glæp. Samt getur hann ekki hunzkast til að manna sig upp í afsaka fortíð sína í blogginu. Þar varð hann alræmdur fyrir að hvetja til nauðgana og hópnauðgana nafnkunnra kvenna. Í blogginu notaði hann ógeðslegt orðbragð kynsveltra smástráka. Ekki hefur hann beðið fyrirgefningar á þessari fortíð. Ætti hann þó að fara skríðandi á fjórum fótum suður til Rómar sér til forláts. Svo birtir hann alls ómerka yfirlýsingu, sem ekki er í neinu samhengi við hans langa og ljóta ritferil.
Kvígildi á hverju strái

Gerendur hrunsins voru nær allir harðir stuðningsmenn Sjálfstæðisflokksins. Enda var það stefna flokksins, sem skapaði ramma hrunsins, eftirlitslausa og græðgisvædda einkabanka. Bankastjórarnir voru sjálfstæðismenn, ennfremur útrásarvíkingar og aðrir fjárglæframenn, utan Finns og Ólafs. Eftirlitið eða öllu heldur eftirlitsleysið var á vegum sjálfstæðismanna. Embættismenn voru sjálfstæðis, einnig flestir dómarar. Forsætis og fjármála voru sjálfstæðis, seðlabankastjóri og hugmyndafræðingur “græðgi er góð”-stefnunnar voru sjálfstæðismenn. Svo vilja fávísir kjósendur hópum saman endurheimta bófana.
Kastljós á veikleika

Erfiðleikar Evrópu og evrunnar gera Evrópusambandinu kleift að sjá veikleika sína í kastljósi. Aðildarríkin eru of fjölbreytt til að falla öll í sama mót. Sumum hentar ekki evra, til dæmis Grikklandi. Sumum hentar ekki aukinn samruni, til dæmis Bretlandi. Kjarnaríki Evrópu þurfa hins vegar að efla samstarfið, til dæmis með harðari stjórn evrunnar. Þýzkaland er þar fremst í flokki, einnig Frakkland, Ítalía og Holland. Slík ríki eiga að halda fast í evruna og treysta í sessi. Tveggja hraða Evrópa er í burðarliðnum. Ekki má heldur gleyma að koma einhvern tíma upp lýðræði í bandalagi kontóristanna.
ÓRG er sjálft öngþveitið

Að svo miklu leyti sem öngþveiti er í þjóðfélaginu, snýst það um Ólaf Ragnar Grímsson. Hann er sjálft öngþveitið. Að öðru leyti er friður, þegar Alþingi er komið í frí. Þjóðin er ósammála um sum langtímamál, kvótann, náttúruna og Evrópu. Skammtímamálin ganga hins vegar sinn vanagang. Samfélagið fann sinn botn eftir hrunið og er að skríða saman aftur. Allir hagvísar eru farnir að þokast upp. Ein undantekning er á þessu: Ólafur Ragnar Grímsson. Hann er öngþveitið, sem hann sjálfur talar um. Hann er ringulreiðin einmitt þar sem friðarstóllinn á helzt að vera. Enda hefur hann áratuga þjálfun í öngþveiti.
Lítið fylgi frambjóðenda

Enn ein marklítil skoðanakönnun er komin fram. Svarhlutfall í könnun Gallup er bara 59%. Þýðir, að 41% hirtu ekki um að svara tölvupósti. Enginn getur spáð í hugsanir þessa stærsta hópa könnunarinnar. Þar til viðbótar sögðust 16% ekki hafa tekið afstöðu. Samanlagt eru því 57% enn óráðin stærð. Með tilliti til þeirra hafa frambjóðendur mun minna fylgi en fjölmiðlar segja. Ólafur Ragnar hefur ekki nema um 19% fylgi og Þóra ekki nema um 16% fylgi. Ari Trausti hefur 4%, Herdís 2% og önnur framboð eru dauð. Enn er því mikið eftir af slagnum. Enginn hefur tekið þá forustu, að nægi honum til sigurs.
Draumurinn er dauður

Síðasta áratuginn hirti ríkasta 1% Bandaríkjamanna 93% af hagvextinum. Hinir ríkustu verða ríkari, miðstéttirnar grisjast og hinir fátæku tapa. Ameríski draumurinn er búinn. Stéttaskipting er þar fastari í sessi en í nokkru öðru þróuðu hagkerfi. Eins er með heilsu og ævilíkur, öllu fer þessu hrakandi þar vestra. Kenningin um, að fríðindi ríkra sáldri brauðmolum yfir fátæka, hefur ekki staðizt dóm reynslunnar. Eins dreifist illa fenginn auður íslenzkra kvótagreifa ekki um samfélagið, heldur brennur. Samt stritast hagfræðingar enn við að þvinga úreltum bandarískum trúarsetningum upp á Íslendinga.
Vilja ritskoða Google

Google er eini netrisinn, sem birtir upplýsingar um tilraunir stjórnvalda til ritskoðunar. Í

skránni kemur fram, að ekki bara harðstjórar vilja hafa afskipti af leitarvélum Google. Þar í hópi eru líka svokölluð lýðræðisríki, einkum leyniþjónusturnar. Síðari hluta árs 2011 vildu Bandaríkin ritskoða 3851 atriði í leit Google, Ástralía vildi ritskoða 633 atriði. Þýzkaland, Spánn, Ítalía og Sviss voru líka í þessum hópi, meira að segja Noregur, sem vildi ritskoða tíu atriði. Leyniþjónustur ríkjanna vilja hindra, að Google finni atriði um þær sjálfar og um ýmis opinber embætti, sem hjúpa sig leynd.
Deilan um Evrópuaðild

Gagnleg eru

skoðanaskipti álitsgjafanna Egils Helgasonar og Teits Atlasonar um Ísland og Evrópusambandið. Sjálfur hallast ég frekar að skoðunum Teits, enda sannfærður Evrópusinni að upplagi. Hef samt vaxandi efasemdir um ferli umsóknarinnar. Röksemdir mínar eru aðrar en Egils. Tel, að margt sé gagnlegt við umsóknina og að atkvæðagreiðsla um samning væri prófsteinn á þjóðina. Sé hina vegar, hvernig málið hefur frá upphafi eitrað samstarf um ríkisstjórn. Hefur kvarnað úr þingliði Vinstri grænna og þannig hindrað framgang góðra mála. Skertur meirihluti á Alþingi stafar af einstrengingi aðildarsinna.
Yfirgangur Tom Cruise

Bændur í Eyjafirði mega ekki láta sterapilta Öryggismiðstöðvarinnar og Tom Cruise loka fyrir sér þjóðleiðum. Bændur verða að kalla til lögreglu, þegar þekktir ofbeldismenn loka þjóðleiðum fyrir almenningi. Það gengur ekki, að amerískur fasisti og trúarsölumaður bófaflokksins Scientology vaði hér um á skítugum skóm. Hann getur það kannski í Texas, en hér verður hann að fara eftir íslenzkum

lögum, sem Öryggismiðstöðin á að þekkja. Fráleitt er, að útlendir yfirgangsmenn geti skapað hér nýjar hefðir, sem stríða gegn lögum. Eyfirzkir bændur eru aumingjar, ef þeir láta yfirgangsmenn vaða yfir sig.
Krumpaði flokkurinn

Svo krumpaður er Sjálfstæðisflokkurinn orðinn, að hann hindrar ný lög, sem taka á utanvegaakstri. Frumvarpið um náttúruvernd var tekið af dagskrá að kröfu hans. Flokkurinn er kerfisbundið að verða andvígur öllum góðum málum. Það kalla ég að vera krumpaður. Hann er andvígur þjóðareign á auðlindum og hann er andvígur verndun auðlinda. Þingmenn Flokksins hafa líka lengi verið að hugsa um annað en land og þjóð. Þeir hafa verið að hugsa um vafningana sína, ókeypis kúlulánin sín og aurana, sem þeir skófu innan úr Sparisjóði Keflavíkur. Um framboðsstyrkina, sem þeir fengu frá bönkum og kvótagreifum.
Gríski vítahringurinn

Kosningaúrslitin í Grikklandi leysa engan vanda, en halda þráteflinu áfram. Annars vegar vilja Þjóðverjar ekki viðurkenna, að evran og Evrópusambandið eru of mikið sniðin að þörfum þeirra sjálfra. Grikkir hins vegar vilja ekki skilja, að verðmætasköpun í landinu stendur ekki undir yfirbyggingu þess. Þótt allar skuldir yrðu gefnar eftir, stendur gríska ríkið ekki undir sér. Ekki bætir úr skák, að Grikkir eru eins og Íslendingar fullir af ímyndunum og ranghugmyndum um samsæri útlendinga. Þjóðverjar voru langfjölmennastir ferðamanna, en þora ekki lengur að koma. Því hrynja grískar þjóðartekjur.
Strönduð Evrópuaðild

Haldið er fram og ekki mótmælt, að viðræðurnar um aðild að Evrópusambandinu hafi siglt í strand. Utanríkisráðuneytið haldi þessu leyndu fyrir þjóðinni. Hagsmunaaðilum í sjávarútvegi Írlands og Skotlands hafi tekizt að stöðva sjávarútvegskafla viðræðnanna. Málið snýst um makrílveiðar Íslendinga. Efast stórlega um, að leyndarstefna Össurar Skarphéðinssonar virki. Viðræður um aðild eiga að vera gegnsæjar, ekki í reykfylltum bakherbergjum. Þegar lygin og leyndin koma í ljós, verður óbeit fólks og paranoja þeim mun meiri. Það hefnir sín að beita þjóðina hefðbundnum skítavinnubrögðum gamla Íslands.
Fann eina trikkið

IceSave er þyngra á vigt fjöldans en samanlagðar ljósmyndir af Ólafi Ragnari Grímssyni í dýrlegum fagnaði útrásarvíkinga. Þegar hann var foringi þeirra og spámaður. IceSave er þyngra á metunum er samanlagður listi yfir ósamræmi, þversagnir og lygar í forsetasögu Ólafs Ragnars. Kjósendur hans telja þennan lista meira að segja sýna, hversu ótrúlegur refur þeirra maður sé. Telja það beinlínis til mannkosta. Vegna alls þessa er forsetinn með fljúgandi fylgi. Hann fann eina trikkið til að losa sig úr öngstræti blöðrutímans fyrir hrun. Fíflin elska hann og mundu styðja hann til einræðis, ef þau mögulega gætu.
Gæfulaus meirihluti

Rosalegar heybrækur eru þetta í ríkisstjórninni og stuðningsliði hennar á Alþingi. Það er von, að stjórnarandstaðan ríði röftum. Hún nær árangri með málþófinu. Ríkisstjórnin hefur gefizt upp við að ná kvótanum til fólksins. Hún hefur gefizt upp á rammaáætlun um nýtingu auðlinda á landi. Hún hefur gefizt upp á að ýta á flot rannsókn á svívirðilegri einkavæðingu bankanna. Þriggja ára setu í valdastólum fylgir ekkert vald. Raunverulega pólitíska valdið er fast í hendi Sjálfstæðisflokksins og aflanna, sem honum stjórna. Hugleysi og getuleysi, ráðaleysi og gæfuleysi meirihlutans eru með eindæmum.
Ríkisstjórnin tapaði

Stjórnarflokkarnir gáfust upp fyrir málþófinu. Sumarþing verður hvorki né atkvæðagreiðsla um dagskrá. Ríkisstjórnin fellur frá kvótafrumvarpi og rammaáætlun um auðlindir í landi. Hún fær í staðinn fé frá kvótagreifum upp í fjárlög næsta árs. Stendur ekki við loforð um að koma auðlindum sjávar í þjóðareign. Sorgleg niðurstaða endurspeglar fárveika stöðu stjórnarinnar. Líklega sá hún hvorki meirihluta með dagskrártillögu um atkvæðagreiðslu né um sumarþing. Þannig er hlutverki ríkisstjórnarinnar lokið. Hún hefur hér eftir það eina hlutverk að halda bófaflokkum frá ríkisstjórn í tæpt ár enn.
Nýtt kortatímabil

Veit ekki um nokkra þjóð, þar sem verzlanir auglýsa mánaðarlega, að komið sé nýtt kortatímabil. Tugþúsundir lifa frá hendinni til munnsins. Stafar tæpast af aukinni fátækt eftir hrunið. Því að samanlagður yfirdráttur þjóðarinnar á kortum er hinn sami og hann var í blöðrunni fyrir hrun. Er bara lífsstíll okkar að eyða og spenna, hvenær sem svigrúm gefst. Enda sé ég hvarvetna, að almenningur sukkar eins og enginn sé morgundagurinn. Sé það til dæmis við kassann í Krónunni. Þar er hálft færibandið þakið furðulegasta óþarfa. Varla getur talizt eðlilegt, að þjóðin skuldi 78 milljarða út á plastkortin sín.
Íslenzk freisting Breta

Heldur fjarar undan málstað Breta í IceSave. Samkvæmt máltækinu “If you cant beat them, join them”. Ríkisstjórn David Cameron gælir opinberlega við hugmynd um að taka sparifjáreigendur fram fyrir fjárfesta í röðinni. Þannig sé hægt að leyfa bönkum að velta með minni kostnaði af hálfu skattgreiðenda. Sumpart svipað leiðinni, sem farin var hér á landi. Bendir til, að brezka stjórnin telji daufar líkur á að málið gegn Íslandi vinnist fyrir dómstóli evrópska efnahagssvæðisins. Væru sannarlega góðar fréttir, þótt um þessa óperu sem aðrar megi nota máltækið: “It aint over til the fat lady sings”.
Gáttaður á kjósendum

Er gáttaður á, að sumir kjósendur segjast í könnunum munu styðja bófaflokk sjálfstæðismanna í næstu kosningum. Þetta er ekki lengur íhaldsflokkur, heldur taumlaus græðgisflokkur undir kjörorðinu “græðgi er góð”. Þetta er mafía villtustu sérhagsmuna, sem fyrirfinnast hér, samanber málþóf í þágu kvótagreifa. Framámenn flokksins eru sjálfir flæktir í græðgisfléttur frá hruninu, allt frá vafningum yfir Sparisjóð Keflavíkur út í gefins kúlulán. Kjósendur bófanna eru meginböl þjóðarinnar. Eins og mafían var meginböl Ítalíu, þegar hún náði lengst undir vernd kjósenda Kristilegra demókrata.
Keðjuverkun rétttrúnaðar

Fylgismenn félagslegs rétttrúnaðar gæla við hugmyndir um að hafa vit fyrir fjölmiðlum. Allsherjarnefnd Alþingis vill, að “fjölmiðlanefnd hafi sérstakt eftirlit með fjölmiðlum í aðdraganda kosninga”. Eitt kallar á annað. Næst verður nefndinni falið að hafa eftirlit með kynjaskiptingu meðal viðmælenda fjölmiðla. Síðan fær hún að hafa eftirlit með orðalagi glæpafrétta, svo að uppruni glæpafólks komi ekki fram. Þá verður röðin komin að eftirliti með fyrirsögnum og umbroti, svo þar komi ekki fram mismunun milli hópa. Flýtir færslu miðlunar frá hefðbundnum fjölmiðlum yfir á félagsmiðla internetsins.
Stóriðja fornmanna

Við fyrirhugað jarðgangamynni í Vaðlaheiði hafa fundizt leifar af voldugri járniðju frá 1100-1300. Þar voru öll vinnslustig járnsins, mýrarauðanámur, kolagerð og járnvinnsla. Leifar fundust af ofnum og húsum. Þarna hefur verið unnið járn í tonnavís. Minnir mig á Hrísheima í Mývatnsheiði. Þar fundust tuttugu rauðablástursofnar og gripir úr kopar og járni. Járnvinnslan þar er frá 950-1150. Þannig fengu forfeður okkar járn fram á 15. öld. Skógar gengu þá til þurrðar og ódýrara járn fékkst í innflutningi. Stóriðja er ekki ný af nálinni á Íslandi, enda þurftu forfeður okkar greiðan aðgang að ódýru járni.
Æviráðinn forseti

Smám saman kemst mynd á baráttuna. Forsetaefnin hafa fengið meiri kynningu, einkum hjá Ríkisútvarpinu. Skoðanakannanir eru ekki eins fjarri veruleikanum og hingað til hefur verið. Ólafur Ragnar Grímsson hefur sótt fram og virðist munu ná endurkjöri. Kynning forsetaefna hefur ekki lyft neinu hinna nýju og gerir varla úr þessu. Við sætum því bara, að vangefnir kjósendur telja fæst forsetaefnin nógu sterk. Sennilega sitjum við uppi með gamlan forseta gamla og spillta Íslands næstu fjörur árin. Að minnsta kosti, ef ekki ævilangt.
Orkuveitan söm við sig

Orkuveitan er söm við sig. Forstjórinn fattar, að óvæntur viðbótarkostnaður verði við orkuver fyrir stóriðju. Hyggst þá að henda kostnaðinum á herðar almennings. Þýðir á íslenzku, að þú þarft að niðurgreiða orku til stóriðju. Í venjulegum gassagangi verkfræðinga býður hún botnverð á orku til stóriðju. Getur svo ekki mætt auknum kostnaði við framkvæmdina. Forstjórinn heimtar undanþágu frá mengunarreglum allan þennan áratug. Hvergerðingar mega sæta eiturgufum þann tíma, enda skipta þeir engu máli, eru bara almenningur. Nú bíður Orkuveitan bara eftir nýrri landstjórn til að geta spúð eitri að vild.
Guðbergur um forseta

Guðbergur Bergsson ræðir forseta: “Á að vera í ætt við friðsaman, vitran afa eða ömmu sem kunna að stilla til friðar á heimilinu og hafa vit á krökkunum. Óæskilegi forsetinn er aftur á móti þannig að hann þykist segja krökkunum til en er í raun og veru eitthvað að atast í þeim og koma á ókyrrð í fjölskyldunni.” Á hápunktinum fari hann “að halda sig vera alþjóðlegur með meðfæddan rétt til að skipta sér af og skamma og flaðra út um víða veröld og snúa aftur hróðugur á heimaslóðir og segja: Tókst mér ekki vel upp, krakkar mínir? Auðvitað finnst krakkakjánunum það og forsetinn sé á heimsmælikvarða”
Nýr flokksformaður

Jóhanna Sigurðardóttir hlýtur að hætta sem formaður Samfylkingarinnar í haust. Þá fær nýr formaður færi á að reyna að hreinsa til í flokksrústunum. Annars verður sá ekki tilbúinn í kosningar að vori. Samfylkingin hefur að hálfu leyti ekki sætt hundahreinsun eftir hrunið. Þar er enn áberandi fólk, sem á heima í Evrópuarmi Sjálfstæðisflokksins, leifar Blair-ista. Fremstur í röngum flokki er Árni Páll Árnason, sem endurvakti spillta og rotna banka í sinni gömlu mynd. Og Samfylkingin þarf líka að skilja, að blind einstefna til Evrópu gerir flokkinn samstarfs-óhæfan í augum allra annarra flokka.
Þriggja ára vanstjórn

Eftir þriggja ára vanstjórn vinstri flokkanna eru bankamál eins mikið leyndó og þau hafa alltaf verið. Skýrslan svarta um Sparisjóð Keflavíkur er svo mikið leyndó, að ekki einu sinni alþingismenn fá að sjá hana. Ég sé ekki, að þessi auma ríkisstjórn hafi lyft litlafingri til að afnema bankaleynd. Og þingmenn hennar hafa ekki heldur hreyft sig. Þetta er svo gagnslítið lið til allra góðra verka, að meirihlutinn á Alþingi veit ekki einu sinni, hvort hann er meirihluti eða ekki. Leyfir tveim bófaflokkkum að hertaka ræðupúltið og halda því eins og þeim þóknast. Hafið þið áður séð aðra eins vanstjórn?