arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Meirihluti auðveldar stjórnarskrá

Vitum ekki nú, hversu mikið fylgi er við stjórnarskrá stjórnlagaráðs eða útgáfu hennar eftir breytingar í meðförum alþingis 2012. Þjóðaratkvæðagreiðslan 2012 gaf þó vísbendingu um almennan stuðning. Skipan alþingis eftir haustkosningar svarar þeirri spurningu. Fái píratar meirihluta, er málið einfalt, nýja skráin verður staðfest í þjóðaratkvæði. Forsetinn getur ekki gengið gegn vilja fólks. Verði hins vegar samstarf flokka um meirihluta, fer útkoma stjórnarskrármálsins eftir samkomulagi málsaðila. Leitað verður að öruggum meirihluta um niðurstöðu. Farsælast verður, að píratar fái meirihluta og geti höndlað framvindu málsins.
Einn af seglum heims

Miðbærinn í Reykjavík er aftur orðinn skemmtilegur eftir áratugi eymdar. Hann er fullur af útlendingum, sem ráfa um, helmingurinn með snjallsíma fyrir augum. Miðbærinn teygir sig vestur eftir Norðurströnd og austur eftir Sæbraut. Miklu betra er að fara um miðbæinn, síðan takmarkaðar voru ferðir rútubíla. Allar verzlanir eru opnar alla daga. Mér finnst erfitt að skilja, hvernig mannþröngin rýrir verzlunarveltu á Laugavegi. Lundabúðir fara mér ekki í taugar. Kaffihús og matstaðir eru á hverju horni. Þetta er eins og í útlandinu. Ísland er ekki lengur verstöð, heldur einn af seglum heimsins. Strøget í Køben er mér gleymt.
Sigmundur á ekki séns

Pólitíkin er að mestu þögnuð þessa hásumardaga. „Íslandi allt“ bréf Sigmundar Davíðs gleymdist fljótt, enda muna sumir ekki lengur eftir þeim skrítna fugli. Hann er búinn að agitera fyrir sér um land allt og telur sig eiga pólitíska endurfæðingu vísa. Ég efast um, að það sé nær veruleikanum en annað, sem frá honum hefur komið síðustu ár. Hálfur heimurinn hefur séð myndbandið af hræddum bófa, sem kominn er inn í horn. Ekki verður framar hægt að sýna hann erlendis. Margir framsóknarmenn skilja það, mest í hans eigin kjördæmi. Alþjóðlegur persónugervingur spillingar í skattaskjólum á aflandseyjum á ekki lengur séns.
Deilt um meðferð alka

Á hverri viku sækja þúsundir Íslendinga fundi í hundrað AA-klúbbum. Margir ná þeim árangri að vera án áfengis árum saman, sumir ævilangt. Klúbbar eru þar fyrir konur og yngra fólk. SÁÁ byggjast mikið á þessu starfi og vísa fólki til eftirmeðferðar í AA. SÁÁ bæta þó við ýmissi læknisfræði. Veita ríkinu þjónustu við svo vægu verði, að enginn samkeppni verður til. Í ljós hefur komið, að sú aðferð hentar bezt miðaldra körlum og sízt ungum konum. Leiddi til gagnrýni á SÁÁ á þessu ári. SÁÁ voru þó áfram ánægð með sig og svöruðu fullum hálsi. Kanna þarf fleiri og líklega dýrari aðferðir, er henta þeim, sem ekki fíla SÁÁ og AA.
Hverju skal trúa?

Umræða um svokallaðan múslimavanda í Evrópu slengist fram og aftur í bylgjum. Í fyrra var algengt að telja aðlögun þeirra ganga sæmilega og glæpir ekki taldir sérstakt vandamál. Upp úr áramótum breyttist þetta eftir róstur í Köln og víðar í Þýzkalandi, svo og eftir þátt norska ríkissjónvarpsins um róstur í ýmsum borgum Svíþjóðar. Þá kom fram, að lögreglan hafði skipulega brenglað og þaggað tölur um glæpi múslima. Þýzka sjónvarpið baðst afsökunar á aðild að þessari þöggun. Sex mánuðum síðar kemur lögreglustjóri í Málmey fram og segir norska sjónvarpið og fleiri fjölmiðla hafa ýkt málið. Hverju á maður að trúa?
Alkóhólismi er veiki

Rækilegasta rannsókn á alkóhólisma stóð 1940-1995 á vegum teymis vísindamanna við Harvard. Niðurstaða var birt í bókunum „The Natural History of Alcoholism“ 1983 og 1995. Hún felst í að alkóhólismi sé líkamlegur og andlegur sjúkdómur. Hefur sú niðurstaða fengið viðurkenningu bandarísku læknasamtakanna. Ennfremur var niðurstaðan, að AA-klúbbarnir væru vænlegasta leið alkóhólista til bata. Sá galli er á þessari rannsókn, að í úrtakinu voru eingöngu karlmenn. Síðar hafa verið gerðar athugasemdir við, að niðurstaðan ætti ekki í sömu hlutföllum við til dæmis ungar konur. Sá ágreiningur er enn óútkljáður meðal fræðimanna.
Ísland er ekki dýrt

Ísland er ekki of dýrt fyrir ferðamenn, allra sízt Reykjavík. Landið er í tízku og öll tízka er dýrari en Bónus. Lýsingar erlendra túrista benda ekki til okurs í Reykjavík. Hótel fá góðar einkunnir og veitingahús frábærar. Frávikin eru fá og kunn flestum, sem vita vilja. Taka má tillit til styttra ferðatímabils úti á landi. Sumt er þar þó á mörkum okurs, einkum veitingar við þjóðveg 1. Um allt er jafnóðum skrifað á þar til hönnuðum heimasíðum. Skussarnir sleppa því ekki undan aðhaldi. Mesti skussinn er ríkið, er útvegar of lítið hreinlæti, of lítil bílaplön, of lítið af göngustígum, of lítið af malbiki og verkkvíðinn ráðherra.
Þjófræði eða lýðræði

Til eru tvær nýjar stjórnarskrár. Önnur frá stjórnlagaráði, sú sem samþykkt var í þjóðaratkvæðagreiðslu. Hin frá nefnd alþingis 2013, sem hafði samráð við lagatækna um tæknilegar, en ekki efnislegar breytingar. Píratar hafa forustu í baráttu fyrir þessum nýju skrám. Telja þær vera forsendu aukins lýðræðis og siðvæðingar hins pólitíska lífs. Þeim ber skylda til að ákveða, hvorri skránni þeir tefla fram í viðræðum við aðra stjórnmálaflokka. Þannig verður málið handfast í einu skjali. Í þeim viðræðum ætti að geta komið fram, hvor hugnast öðrum flokkum betur. Á slíkum grunni er hægt að heyja baráttu milli lýðræðis og þjófræðis.
Komin á endastöð

Stjórnarflokkarnir eru klofnir í afstöðu til haustkosninga. Leiðtogarnir segja ekkert hafa komi upp, sem hindri þær. Þeim fylgir þorri þingmanna Sjálfstæðis og minnihluti þingmanna Framsóknar. Sigmundur Davíð er kominn á stjá og hefur tekið forustu fyrir þeim, sem hafna haustkosningum. Staða hans er veik, einkum í kjördæmi hans sjálfs. Pólitískt er hann dauður af öðrum ástæðum. Með Sigmundi á þessum væng er marklaust dót í þingflokki Framsóknar svo og Moggi og ýlfrandi hægrið í vefmiðlum. Útkoman er eins og Katrín Jakobsdóttir segir: „Best væri að ríkisstjórnin viðurkenndi það, sem allir sjá: Hún er komin á endastöð.“
Ofstæki umræðu um múslima

Lýðræði gerir ekki mun á góðum og vondum skoðunum. Vel rökstutt mál á að geta staðizt samkeppni við galtómar upphrópanir. Ég sé ekki fyrir mér, að hægt sé að setja mörk við vondar skoðanir og refsa fólki fyrir þær. Hver á að dæma? Ég sé ekki, að hægt sé að refsa fólki fyrir vondar skoðanir á Vigdísi Hauksdóttir. Ekki heldur, að hægt sé að refsa Vigdísi fyrir vondar skoðanir. Öll umræðan er langt utan míns skilnings. Hér er tjáningarfrelsi, einnig fyrir skoðanir, sem sumir telja vondar. Umræðan um íslam stjórnast á báða bóga af ofstæki, sem skilur ekki rökfræði. Þeir, sem milliveginn rata, ættu frekar að ráða ferðinni.
Tvísaga um kosningar

Ríkisstjórnin er tvísaga um skilyrðingu kosningamánaðar. Einstakir ráðherrar eru jafnvel tvísaga. Framsókn keypti stól forsætisráðherra út kjörtímabilið í skiptum fyrir haustkosningar. Bomba draugsins sprakk svo í miðri skák. Engin svör fást við spurningum um skilyrðin. Listinn lengist og dregst saman á víxl. Stundum er sagt, að friður um þrjár greinar í stjórnarskrá sé meðal skilyrða. Tillaga nefndarformanns er þó svo fráleit, að aldrei næst samkomulag um hana. Ráðherrar og flestir þingmenn Sjálfstæðisflokks eru sáttir við haustkosningar, en þingfífl Framsóknar fá grænar bólur við hugsunina um yfirvofandi fall sitt.
Draugur gengur aftur

Eftir langa ljúfa sumardaga kom myrkur og steypiregn. Gamalkunnug kjósendafæla kom á skjáinn. Draugurinn er útskrifaður enn einu sinni og genginn aftur til að ganga endanlega frá Framsókn. „Kominn heim“, ekki að eyðibýlinu Hrafnabjörgum, heldur í Garðabæinn. Ég er búinn að leita sóknarfæra, segir hann, látið það ekki slá ykkur út af laginu. Ekkert liggi á að kjósa fyrr en með nýju vori. Væntanlega er hann með í farteskinu ný ógnarloforð, sem slá út fyrri heimsmet hans í lok síðasta kjörtímabils. Hvað með hálfa milljón handa sérhverjum í borgaralaun? Hvað skyldi kveikja vonarneista í síðustu framsóknarhjörtunum?
Dularfullar skúffur

Einkarekna auðmanna-sjúkrahúsið fyrirhugaða í Mosó hefur dularfullar hliðar, sem Lára Hanna Einarsdóttir hefur rakið á fésbókinni. Eigendur eru nafnlausir í skúffufyrirtækjum og draumórafyrirtækjum. Heimsfrægi læknirinn, Pedro Brugada, hefur ekki komið við sögu læknisfræði. Stjórnarformaður er Hendri Middeldorp fasteignasali í smáum stíl. Fyrirtækið starfar bakvið fölsuð símanúmer og litla skúffu til heimilis að Weegschaalstraat 3, Eindhoven. Við sögu kemur braskarinn Gunnar Ármannsson ráðgjafi, sagður hafa góð sambönd við íslenzka valdamen. Og svo er þarna einhvers staðar tvífari Kristjáns Þórs, sem ekki hefur fundizt.

Lára Hanna
Ást á einkavæðingu

Skortur á hreinu vatni er eitt stærsta vandamál mannkyns. Nærri milljarð manna vantar aðgang að öruggu drykkjarvatni. Á hverju ári deyr hálf önnur milljón barna af þess völdum. Sums staðar, einkum í Rómönsku Ameríku, hafa fégráðugar ríkisstjórnir selt einkafyrirtækjum vatnsréttindi. Hafa þannig kallað hörmungar yfir íbúana. Allsherjarþing Sameinuðu þjóðanna samþykkti nýlega, að aðgangur að hreinu vatni teldist til mannréttinda. 122 aðildarríki studdu ályktunina. Hjá sátu 41 ríki, þar á meðal Bandaríkin og Ísland. Engar skýringar hafa fengizt á hjásetu Íslands. Líklega stafar hún af ást ríkisstjórnarinnar á einkavæðingu.
Glæpir margborga sig

Fyrirtæki verða ekki fyrir miklu tjóni, þótt upp komist um svindl og svínarí. Europol hefur reiknað út, að sektir slíkra fyrirtækja í Evrópu nema bara 2,2% af hagnaðinum af glæpum þeirra vegna haldlagningar eða kyrrsetningar. Glæpir borga sig og bezt borga sig fjárglæfrar. Við höfum séð þetta á Íslandi, þar sem bankar og bankastjórar hrunbankanna fá aðeins málamyndadóma fyrir tugmilljarða svindl og svínarí. Þessir glæpir eru nefnilega taldir yfirstéttarglæpir og þá eru viðurlög mest til að sýnast. Nærri 98% þýfisins situr eftir hjá þjófunum.
Óljós ómöguleiki

Bjarni Ben kallaði það „ákveðinn ómöguleika“ að efna loforð um þjóðaratkvæði um framhald aðildarviðræðna við Evrópusambandið. Hann skýrði ekki, hvernig væri mögulegt að gefa ómögulegt loforð. Svona tala siðblindir stjórnmálamenn. Lilja Alfreðsdóttir temur sér svipaðan talsmáta. Hún segir það „of óljóst að spyrja“ þjóðina um framhald aðildarviðræðna. Skýrði auðvitað ekki, hvernig eða hvers vegna það sé óljóst. Siðblindan heldur áfram, þótt skipt sé um andlit á henni. Um þessar mundir þarf þjóðin ekki á þess konar endurnýjun í pólitík að halda. Hún biður frekar um að talað sé við sig eins og fullorðið fólk.
Að þéna 83 milljarða

Mesti reiknimeistari íslenzkrar fjölmiðlunar segir, að ríkissjóður mundi þéna 83 milljarða á ári á uppboði veiðileyfa. Gunnar Smári Egilsson byggir á tölum úr uppboðum veiðileyfa í Færeyjum og færir yfir á íslenzkt aflamagn. Uppboð eru auðvitað hið markaðsvæna mat á réttlátri auðlindarentu. Hér á landi ríkir hins vegar pilsfaldavænt mat upp á aðeins 5 milljarða króna. Að kröfu kommúnistanna í Sjálfstæðisflokknum og Framsókn. Uppboð veiðileyfa mundi leysa öll vandræði þjóðarinnar við að halda uppi norrænni velferð, heilsumálum og menntun.

Fréttatíminn
Tvífari ráðherrans

Skemmdarvargar hafa gert Kristjáni Þór Júlíussyni þann óleik að senda tvífara hans á athafnir af ýmsu tagi. Senda síðan fjölmiðlum ljósmyndir af tvífaranum í viðkvæmum aðstæðum. Ýmislegt bendir til, að þeir hafi árum saman stundað slíka glæpi. Kristján Þór er þekktur fyrir hástemmdan vilja til að sjúkir verði sem fyrst og bezt læknaðir. Bófarnir hafa inn á milli sent tvífarann inn á alþingi að greiða atkvæði þveröfugt á vilja ráðherrans. Nú síðast var tvífarinn sendur inn á fund auðkýfinga, sem vilja reisa spítala fyrir ríka. Ráðherrann segist aldrei hafa hitt þá kóna, en tvífarinn stendur keikur á sínu á ljósmyndinni.
Myrkrið er komið

Neyðarlögin í Tyrklandi afnema mannréttindi í landinu. Lögreglunni er heimilt að gera hvað sem henni þóknast. Hún má fyrirskipta útgöngubann, fundabann, tjáningarbann, og umferðarbann. Því er tímabært að vísa ríkinu úr Nató. Einnig að binda enda á samninga um inngöngu í Evrópusambandið. Undir stjórn Recep Tayyip Erdoğan er Tyrkland komið á róttækan miðaldaveg íslamista. Erdoğan segir til dæmis sjálfur, að karlar séu konum æðri. Á fimmtán árum hefur Tyrkland fært sig frá Evrópu inn í miðaldamyrkur íslams. Fyrir fimmtán árum var Istanbul vestræn og frjálsleg, en nú eru flestar konur komnar með þrælsmerki slæðunnar.
Eyjapeyjum fatast vörnin

Sjálfstæðisflokkurinn á Vestmannaeyjar með húð og hári. Stjórnarfarið er eftir því. Lögreglustjórinn er kosningastjóri bæjarstjórans til þingsetu og maki lögreglustjórans var gerður að stjóra hjá bænum. Lögreglustjórinn er andvígur stefnu fagaðila um meðferð nauðgana á þjóðhátíð og vill ekki, að þær séu raktar í fréttum. Hljómsveitarfólk finnur til samábyrgðar, neitar að mæta í þöggunina. Í stað þess að redda málinu, fara klíkustjórar Eyja að tala um annað, bjóða Landspítalanum og áður brottreknum Stígamótum að skoða undirbúninginn. Þessir ágætu aðilar hafa þó ekki boðvald yfir „latté-lepjandi“ fólki úr „hverfi 101“.
Húsnæðisvandinn er launavandi

Hagsmunir unga fólksins felst í að komast í varanlegt heimili fyrir hóflegan hluta launa sinna. Minni hagsmunir felast í, hvort það eigi húsnæði eða leigi. Enn minni hagsmunir felst í sjónhverfingum um húsaleigubætur, vaxtabætur eða smíði smáíbúða, sem verða Airbnb fyrir túrista. Vandinn er allt annar, að laun eru of lág. Því að hundrað milljörðum er árlega stolið undan skiptum og falið í skattaskjólum. Lágmarkslaun þurfa að hækka í sama og gerist í Danmörku, Noregi og Svíþjóð. Þau geta hækkað í 400.000 krónur á mánuði með því að ná falda fénu inn í þjóðarbúskapinn. Húsnæðisvandinn snýst bara um of lág laun Íslendinga.
Sælutími álitsgjafa

Kosningabaráttan er hafin með skeytasendingum Eyglóar Harðardóttur ráðherra og nokkurra þingmanna Sjálfstæðisflokksins. Deiluefnið er, hvort bófarnir hafi grafið undan tillögum Eyglóar til lausnar húsnæðisvandans. Tillögurnar voru í smíðum allt kjörtímabilið. Læt milli hluta liggja, hvor aðilinn hafi rétt fyrir sér. Staðnæmist bara við, að stjórnarflokkarnir eru farnir að rífast. Kenna hvor öðrum um ófarir kjörtímabilsins. Bráðum fáum við meira að heyra um annan ágreining, svo sem um stjórnarskrána, uppboð veiðileyfa og hrun heilbrigðismála og velferðar á kjörtímabilinu. Þá verður sko engin gúrkutíð hjá álitsgjöfum.
Ófaglegur löggustjóri

Páley Borgþórsdóttir, lögreglustjóri í nauðganabæ Íslands, hefur tvö áhugamál. Annað er, að Elliði Vignisson bæjarstjóri verði þingmaður. Hitt er, að þöggun ríki um nauðganir á þjóðhátíð í Eyjum. Hún tók upp þá tilskipun fyrir ári, en hafði ekki erindi sem erfiði. Fagfólkið tók ekki mark á lögreglustjóranum, svo einfalt er það, neitaði að hlýða. Sama er uppi á teningnum núna. Neyðarmóttaka Landspítalans segist ekkert mark taka á tilskipunum lögreglustjórans. Skrítin staða stjórans, sem sendir út tilskipanir til óviðkomandi aðila í kerfinu. Og tekur að sér að stjórna kosningaslag innan pólitíska andverðleikaflokksins.
Sérstæð loforð

Kosningaloforð verða sérstæð að þessu sinni. Bjarni Ben telur helzt til ráða að stæla stefnu pírata í heilsumálum. Láta árásirnar á heilsu landsmanna á þessu kjörtímabili ganga til baka á því næsta. Viðreisn stælir stefnu pírata í útboði á kvóta. Meiri athygli vekur, að ýmsir frambjóðendur í prófkjörum pírata eru andvígir meginstefnu pírata, nýju stjórnarskránni, sem liggur niðri í skúffu. Áhugalausir um stefnu pírata á útboði veiðikvóta og að allur fiskur fari á markað. Áhugalausir um stefnu pírata í auknum framlögum til heilsumála. Þetta prófkjörsfólk tók feil á flokkum, ætti að vera í nýfrjálshyggju Davíðista.
Árekstur menningarheima

Stjórnmálafræðingurinn Samuel P. Huntington birti fræga grein, The Clash of Civilizations, árið 1993 í Foreign Affairs. Og samnefnda bók þremur árum síðar. Í skrifum sínum hélt Huntington fram, að þessi öld mundi einkennast af baráttu menningarheima. Einkum milli íslam annars vegar og vestrænu hins vegar. Bókin var óbeint andsvar við frægri bók Francis Fukuyama, The End of History. Hingað til hafa atburðir frekar hallazt að Huntington en Fukuyama. Ófriður í heiminum er mikill og nánast bara á mærum íslam eða innan íslam. Byltingarblóðbaðið í Tyrklandi er í beinu framhaldi af hryðjuverkum í Evrópu og landhlaupi á Balkan.

Barátta menningarheima
Þjófræði bófaflokkanna

Stjórnmál á Íslandi snúast ekki mest um misgóðar stefnur flokka eða misgóð kosningaloforð. Allir vita, að ekkert er að marka stefnur og loforð. Stjórnmál snúast um annað og einfaldara. Snúast um, hvort áfram eigi að vera þjófræði bófaflokka eða hvort það skuli afskaffast. Rangt er gefið í spilunum. Greifum eru árlega afhentir hundrað milljarðar króna framhjá skiptum. Síðan er rifizt um 2% hækkun láglaunafólks, öryrkja og aldraðra. Annað hvort segja kjósendur, að nú sé nóg komið af ruglinu. Eða þeir þræla áfram undir greifunum að fornum sið. Píratar eru þeir einu, sem gefa von um frjálsa þjóð í frjálsu landi.
Núna mínir – næst hinir

Í fjárlagaáætlun næstu fimm ára gerir Bjarni Benediktsson hvergi ráð fyrir, að greiðsluþátttaka sjúklinga verði minnkuð. Hvergi er þess getið í tölum, að heilbrigðisþjónusta ríkisins verði efld. Enda er það í samræmi við stjórn hans á fjárlögum ríkisins á þessu kjörtímabili. Heilbrigðisþjónustan hefur verið skert verulega og greiðsluþátttakan aukin. Samt lofar Bjarni mikilli eflingu heilsuþjónustu á næsta ári. Reglan er: Á yfirstandandi fjárlagaári hverju sinni hugsar Bjarni Ben bara um ættingja og auðgreifa. Á næsta kjörtímabili hverju sinni ætlar hann bara að hugsa um almenning. 25% kjósenda ætla að kaupa þetta.
Aumasta byltingin

Af fréttum að dæma var þetta ein aumasta byltingartilraun sögunnar. Menn létu hjá líða að gera höfuðóvininn óvígan strax. Menn föttuðu ekki, að Erdoğan hafði stuðning götunnar. Menn töldu, að nóg væri að loka flugvöllum og stórbrúm og þá mundi ríkið falla sér í hendur. Skildu ekki mátt nýmiðla, sem forsetinn nýtti sér. Einnig var hann tilbúinn með langa handtökulista, þar á meðal lista yfir þúsundir dómara og saksóknara. Öll var atburðarásin eins og klæðskerasaumuð fyrir forsetann. Vekur grun um, að þetta hafi verið skálduð byltingartilraun. Til þess hönnuð að losa einræðisherrann á einu bretti við alla efasemdarmenn.
Kunningjaveldi dómstólanna

Tvær konur, sem störfuðu á sviði héraðsdómstóla, sögðu af sér samvizku sinnar vegna. Áslaug Björgvinsdóttir hætti sem héraðsdómari, þegar það rann upp fyrir henni að hún treysti ekki lengur dómskerfinu. Hún telur að slæmir misbrestir séu á stjórnsýslu og innra eftirliti dómsvalds. Elín Sigrún Jónsdóttir var framkvæmdastjóri dómstólaráðs í áratug. Hún hætti í kjölfar harðra deilna við tvo ráðsmenn. Þau hófust, þegar hún hvatti til, að íslenskir dómstólar þægju aðstoð Norðmanna við að betrumbæta stjórnsýslu og starfshætti . Hreinsa þarf til í héraðsdómi, reka gömlu karlana, sem stýra Kunningjaveldi dómstólanna.
Enn hefjast loforð

Bjarni Benediktsson hefur rústað öllum þáttum opinberrar heilsuþjónustu á þessu kjörtímabili. Við ferðalokin lofar hann að endurreisa alla þætti opinberrar heilsuþjónustu á næsta kjörtímabili. Loforð eru ódýr. Eins og þau voru fyrir síðustu kosningar. Þá lofaði Bjarni ekki að rústa heilsuþjónustunni. Nú hefur hann skyndilega fattað langa biðlista, óhóflega greiðsluþátttöku, spítalahrun. Jafn skyndilega mun hann gleyma loforðinu, þegar búið er að telja atkvæðin upp úr kössunum. Kjósendur Sjálfstæðisflokksins og Framsóknar verða enn að sætta sig við verðgildislaus loforð á borð við þau, sem þeir sættu sig við síðast.
Byltingin bilaði

Veikluleg bylting tyrkneskra herforingja rann út í sandinn. Fóru eftir gömlu kennslubókinni, hertóku brýr og flugvelli. Áttuðu sig ekki á nýmiðlum, einkum á Facetime. Þar hvatti Erdoğan landsmenn til að hunza byltinguna og fara út á torg og götur. Fólkið gerði eins og hann sagði og byltingin fór út um þúfur. Nokkur hundruð yfirmanna í hernum hafa verið tekin höndum og forsetinn fær færi á að kúga herinn til hlýðni. Herinn hefur reynt að varðveita arf Atatürks og gera Tyrkland að vestrænu veraldarríki. Flokkur Erdoğan hefur reynt að efla íslam að nýju og hefur enn reynst sigursæll. Hér eftir er hann einræðisherra.
Bráðræði hreppaflutninga

Í bráðræði flutti Sigurður Ingi Jóhannsson fiskistofustjóra til Akureyrar. En starfsfólkið í Hafnarfirði neitaði að láta flytja sig hreppaflutningum. Allt innra starf stofnunarinnar lamaðist og verður áfram þannig næstu árin. Einnig skaddaðist samstarf við fagráðuneyti og samstarfsaðila á borð við Hafró. Engar leiðbeiningar komu frá stjórnvöldum um, hvernig framkvæma skyldi flutningana, samkvæmt rannsókn Ríkisendurskoðunar. Bráðræði ráðherrans reyndist byggðastefna, sem gekk ekki upp. Og tilraun til að nýta ofurleigu í framsóknarhúsnæði. SIJ er nú orðinn forsætis og fylgi framsóknar nálgast óðfluga 5% botn tilverunnar.
Verðlaun andverðleika

Kjararáð andverðleikanna hefur stórhækkað laun helzta andverðleikafólksins. Kvígildanna, sem bófaflokkar stjórnmálanna hafa komið fyrir á forstjórastólum ríkisins. Fá allt að 45% launahækkun afturvirkt í átján mánuði. Frægasta andverðleikadrottningin fær 29% afturvirkt í fimm mánuði. Kristín Völundardóttir tekur ætíð ákvarðanir, sem kærunefnd útlendingamála ómerkir síðan. Ákvarðanir hennar hafa því verið dýrar í rekstri. Hún fer eftir eigin reglugerðum, sem hún kallar lög og einkennast af inngrónu hatri á flóttafólki. Næsta ríkisstjórn þarf að reka allt þetta andverðleikafólk og kasta út öllu kjararáðinu í kjölfarið.
Sjóðirnir hripleka

Lífeyrissjóðirnir og fjárfestingarfélög þeirra hafa farið illa út úr tilraunum til að græða á stóriðju. Þátttaka í þjónustu við olíuævintýrið mikla á Drekanum kostaði lífeyrisþega milljarða á einu ári. Nú er vinsælast að fjárfesta í kísil, sem hríðfellur í verði og mun valda lífeyrisþegum tugmilljarða tjóni. Ríkið þarf að ríða inn í kastala lífeyrissjóðanna og fjárfestingarsjóða þeirra. Taka höndum bófana, sem stjórna þeim gegn hagsmunum fólksins. Galdradrengir verkalýðsrekenda og atvinnurekenda mega ekki koma nálægt fjárfestingum. Setja þarf sjóðina saman í nokkra sjóði og ráða útlendinga yfir þá, undir ströngu eftirliti ríkisins.
Líkið stjórnar eftir dauðann

Ónýtur er búvörusamningur landbúnaðarráðherra við hagsmunasamtök bænda. Nýtur ekki stuðnings meirihluta þings og verður ekki staðfestur. Engir aðrir aðilar málsins komu að gerð samningsins. Hvorki samtök neytenda né stéttarfélög almennings. Þar á ofan var samningurinn gerður til tíu ára Átti þannig að binda hendur ríkisstjórna þrjú kjörtímabil fram í tímann. Eins og frumvarpið, sem á að forskrifa gerð fjárlaga langt fram í tímann. Þetta eru tilraunir bófaflokkanna til að binda hendur þeirra, sem fá stuðning kjósenda í næstu kosningum til að hnekkja gerðum bófanna. Líkið af þjófafélaginu reynir að stjórna eftir dauðann.
Frambjóðendur verði grillaðir

Nú eru prófkjör hafin vegna haustkosninga. Fólk hefur staðið þar eða fallið án þess að gera grein fyrir stefnu sinni og vísa til skjalfestrar stefnu flokksins. Þannig er vandasamt að gera sér grein fyrir, hvernig frambjóðandinn muni haga sér, þegar til kastanna kemur. Kemur að vísu ekki að sök hjá Framsókn og Sjálfstæðis. Þar má ganga út frá því sem vísu, að frambjóðendur ljúgi ævinlega. Flóknara er það hjá öðrum gamalflokkum, þar sem fólk lýgur ekki skipulega og ævinlega. En hjá pírötum er hægt að gera ráð fyrir, að fólk segi satt. Geti líka svarað efnislega spurningum á borð við stjórnarskrá, auðlindarentu og heilsufé.
Þrjú helztu kosningamálin

Stjórnarskrá fólksins verður eitt aðalmála næstu þingkosninga. Þótt hún varði ekki pyngjuna, er hún grunnur, sem nýjar framfarir rísa á. Endurreisn heilsumála er annað aðalmál, færsla fimmtán milljarða á ári úr hækkun auðlindarentu yfir í heilsugeirann. Þriðja aðalmálið er húsnæði unga fólksins. Í stað þessa að kroppa í afslætti og vexti hér og þar er einfaldara að hækka of lítil lágmarkslaun. Í stað um það bil 200 þúsund króna á mánuði verður að borga fólki 400.000 krónur. Eins og í Færeyjum. Atvinnurekstur, sem getur ekki borgað það, er hvort sem er ónýtur. Stéttarfélög ráða ekki við þetta, ríkið sjálft þarf að hlaupa í skarðið.