Hryðjuverkin góðu

Stríðsglöð og hryðjuverkagjörn stjórnvöld hafa skipað sér í öfluga sveit gegn undirokuðum þjóðum og minnihlutahópum. Bandaríkin og Ísrael mynda öxul þessara óformlegu samtaka. Þau telja sig nær guði en önnur ríki og eru því sett ofar ýmsum lögum, sem annars ná yfir heimsbyggðina alla.

Markmið samtakanna er að kveða niður undirokaðar þjóðir, sem leita réttar síns með ýmsum hætti, þar á meðal með hryðjuverkum. Baráttan stendur milli ríkisrekinna hryðjuverka annars vegar og einstaklingsframtaks hins vegar, svo sem skýrast sést í Palestínu þessa dagana.

Ísraelsher hefur framið slík hryðjuverk í Jenín í Palestínu, að sendinefnd Sameinuðu þjóðanna má ekki kanna málið, þótt hún sé skipuð valinkunnum mönnum með fyrrverandi forseta Finnlands í fararbroddi. Þessi voðaverk voru framin í skjóli bandarískra vopna og bandarískra peninga.

Ísraelsher réðst ekki aðeins að óbreyttum borgurum Palestínu. Hann réðist skipulega á alla innviði þjóðfélagsins, eyðilagði vatnsleiðslur og skólpleiðslur. Hann eyðilagði allar skrár, sem hann fann, heilbrigðisskýrslur, skólaskýrslur og öll gögn, sem notuð eru til góðrar embættisfærslu.

Þetta er hryðjuverkaríki, sem er Bandaríkjunum að skapi, enda ganga hryðjuverk Ísraels betur en hryðjuverk Bandaríkjanna. Sjálf reka Bandaríkin hryðjuverkaskóla í Fort Benning í Georgíu fyrir ódæðismenn frá Suður-Ameríku, sem notaðir eru til að kúga þjóðir álfunnar.

Herforingjar úr skólanum voru um daginn studdir með fé úr opinberum sjóði með því virðulega nafni National Endowment for Democracy til að steypa löglega kjörnum forseta Venezúela af stóli. Bandarískir valdamenn gátu ekki dulið gremju sína, þegar valdaránið mistókst.

Það er Orwellskur stíll Bandaríkjanna að draga huliðshjúp fagurs orðskrúðs og takmarkalítillar hræsni yfir tilraunir ríkisins til að deila og drottna, fyrst og fremst yfir Rómönsku Ameríku og í seinni tíð yfir öðrum heimshlutum, þaðan sem hætta er á einstaklingsframtaki í hryðjuverkum.

Ýmsir harðstjórar og einræðisherrar sjá sér hag í að nýta sér áhugamál ríkisstjórnar Bandaríkjanna. Fremstur fer þar í flokki Pútín Rússlandsforseti, sem stimplar skæruliða Tsjetsjena sem hryðjuverkahópa og fær því frítt spil við að stunda ríkisrekin hryðjuverk í Tsjetsjeníu.

Í þessum hópi Bandaríkjavina er einnig pakistanski valdaræninginn Musharraf, sem á sínum tíma skipulagði innrásartilraun Pakistana í Kasmír og skekur nú kjarnorkuvopn framan í Indland. Þessi hættulegi herforingi hefur nú látið staðfesta völd sín í marklausum kosningum.

Hér í flokki má einnig sjá herforingja Tyrklands, sem hvað eftir annað hafa gripið inn í stjórnmál landsins og leggja sérstaka áherzlu á, að ekki sé linað á hryðjuverkum ríkisins í héruðum Kúrda. Þessir herforingjar hafa um langt skeið verið í innilegu sambandi við herforingja Ísraels.

Einhver grimmasti einræðisherra nútímans er Karimov í Úzbekistan, sem veitir Bandaríkjunum ótakmarkaðan hernaðaraðgang og nýtur því sérstakrar náðar. Af Karimov þessum er lengri saga en hægt að segja í einni grein. Bandaríkin munu sjá til þess, að sú saga verði enn lengri.

Þannig er heimurinn fullur af ríkisreknum hryðjuverkum, sem ríkisstjórn Bandaríkjanna telur koma að gagni við margvíslega hagsmunagæzlu, og flokkast því sem góð hryðjuverk.

Jónas Kristjánsson

FB