arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sagan endalausa

Skrítið með þessa sjálfstæðismenn. Sagan endalausa heldur áfram. Hver vika leiðir í ljós nýja aflendinga og nýjan harm. Jafnvel fjölskylduharm. Eru þeir allir svona siðblindir? Hverjir kjósa þessa sýkkópata? Í stjórnarformennsku, í sveitarstjórn, á Alþingi, jafnvel á Bessastaði? Er þriðjungur þjóðarinnar svo brenglaður, að hann skilur ekki mörk góðs og ills? Sögur aflendinga koma hver á fætur annarri, aflendingar segja ekki einu sinni af sér. Áróðursvélar segja skattaskjól ekki vera skattaskjól. Hversu lengi láta kjósendur bjóða sér þetta afland siðblindu, græðgi, fjárglæfra, auðhyggju og almennrar Mammons-dýrkunar.
Af mannavöldum

Loftslagsbreytingar af mannavöldum felast ekki í hlýnun á öllum mælingastöðum. Veður getur kólnað á Íslandi, þótt það hitni á meirihluta mælingarstaða. Fyrst og fremst felast þessar loftslagsbreytingar í aukinni mengun, sem hefur aukinn veðurofsa í för með sér. Einmitt sá ofsi er víða orðinn plága. Við sætum örari og dýpri lægðum með tilheyrandi stormi og samgöngutruflunum. Hastarlegri veðurskipti lýsa sér í hvirfilbyljum, stórflóðum og gríðarlegu manntjóni. Vísindasamfélagið er sammála um vanda loftslagsbreytinganna. Hefur greinilega ekki viljað taka trú á órökstutt röfl efasemdamanna á íslenzku fésbókinni.
Óþekkjanlegur flokkur

Sjálfstæðisflokkur Davíðs Oddssonar er allt annar flokkur en Sjálfstæðisflokkur Bjarna Benediktssonar eldri, Gunnars Thoroddsen og Geirs Hallgrímssonar. Reyndi þá að vera „flokkur allra stétta“. Með misjöfnum árangri að vísu, en reyndi þó. Á þingi voru verkalýðsmenn eins og Pétur Sigurðsson og Guðmundur H. Garðarsson. Þetta breyttist smám saman, þegar Davíð tók völdin í þjóðfélaginu. Er enn við völd, yfirtók flokkinn aftur á landsþingi 2009, kúgaði Bjarna Benediktsson yngri til hlýðni. Stjórnar flokknum með harðri hendi úr Hádegismóum. Gerði flokkinn að skrímsli, sem sogar fé frá fátæklingum til kvótagreifa og annarra auðgreifa.
Excel er marklaust

Áróður brauðmolatrúboða snýst um, að ýmis kaupmáttur sé núna meiri en hann var einu sinni. Þeir eru að segja þetta fólki, sem fær minna en 500.000 krónur á mánuði. Líklega sér hálf þjóðin betur á eigin skinni þann veruleika, sem hagstofur og greiningadeildir sjá ekki. Af einhverjum ástæðum telja trúboðar, að þetta fólk sé móttækilegt fyrir línuritum um það efni. Hægt sé að telja fólki, sem hvorki getur leigt né keypt né farið til tannlæknis, trú um, að það hafi það helvíti gott. Eigi bara að halda kjafti, hlýða og éta panodil. Ég held samt, að margir sjái á eigin skinni, að lítið samband er milli línurita úr excel og veruleika.
Hestamennska breytist

Hestamennska á Íslandi er að verða áhorfendasport. Dýrt er að halda reiðhesta og enn dýrara að fara langferðir á hestum. Hefðbundin hestamennska víkur fyrir áhorfi á keppni fagfólks á hringvöllum. Verð reiðhrossa og ferðahrossa er lágt, en hátt á keppnishrossum. Útflutningur er nánast bara á keppnishrossum. Takmarkar markaðsmöguleika íslenzka hestsins og leiðir til einhliða ræktunar keppnishrossa. Um leið breytist kynið. Hrossin verða glæstari tilsýndar, mörg hrottahöst á brokki og jafnvel höst á tölti. Sjálfgefið skeið er sjaldgæfara, en fagfólkið nær því fram með ljótum taumakippingum. Framtíðin er brengluð.
Fréttamiðlaflóran í lagi

Mogginn, DV, Viðskiptablaðið, Saga, Ínn og Pressan eru áróður auðgreifa. Framboð nothæfra frétta er að öðru leyti bærilegt. Fremst er útvarp Ríkisútvarps, þar er sjónvarp lakara. 365 hafa nothæfa útgerð á Fréttablaðinu og Vísi. Galli frétta er, hversu auðveldlega siðblindingjar skammta upplýsingar í almenna fréttamenn. Stakir haukar standa þó fyrir sínu. Nýir fréttamiðlar, Hringbraut, Stundin, Fréttatíminn og Kjarninn kafa oft betur í mál. Verri er staða skoðana. Leiðarar Fréttablaðsins oftast marklausir. Vænisjúkir pólitíkusar geltu Ríkisútvarpið. Frambærilegt álit er hins vegar gefið í fólksmiðlum á vefnum, bloggi og fésbók.
Þrælar vernda kvalara

Fátt raskar ró íslenzkra stjórnmála. Fari Framsókn niður, fer Sjálfstæðis upp. Samanlagt fylgi bófaflokkanna rambar kringum 35%, þriðjung kjósenda. Þótt allt leiki á reiðiskjálfi vegna uppljóstrana um aflendinga í skattaskjóli, raskar það ekki fylgi bófanna. Raskar ekki rónni að frétta af meginfjárhæðum, sem stolið er og falið í fjarlægum eyjum. Ekki heldur, þótt þetta séu alls þúsund milljarðar. Líklega of ferleg tala til að skiljast. Þessi þriðjungur kjósenda hindrar okkur í að koma hér upp norrænu fyrirmyndarsamfélagi. Flækist fyrir stjórnarskrá og siðvæðingu stjórnmála; þrælahjörðin myrka, sem stendur vörð um kvalara sína.
Siðblinda sjóðabraskið

Tólf lífeyrissjóðir stéttarfélaga ráðast gegn hagsmunum félagsmanna. Með aðild að fyrirtækjum, sem brjóta niður kjarasamninga með ráðningu fólks í verktöku. Með aðild að fyrirtækjum, sem brjóta niður norræna módelið í heilsukostnaði. Ítrekað hafa þessir sjóðir fjárfest í bralli, sem kennt er við Albaníu-Ásdísi. Í Ármúla 9 var rekið sjúkrahótel þeirra, sem var svo afleitt, að fólk grét sig í svefn á hverju kvöldi. Ekki dró það úr áhuga lífeyrissjóðanna. Þeir reka þar heimahjúkrunina Sinnum. Húsið eiga þeir veðsett fyrir 3,3 milljarða. Einnig reka þeir á sama stað einkasjúkrahús. Allt er þetta undir hatti móðurfélagsins Eva Consortium. Braskið með lífeyri grefur undan almennri heilbrigðisþjónustu.
Enginn hættir sjálfráður

Fæstir kunna með vald að fara, það heltekur fólk. Eitt versta einkennið er, að valdhafar telja sig ómissandi. Þótt sýnt hafi verið fram á hið gagnstæða, að þeir skaða valdið og fólkið. Ólafur Ragnar taldi sig svo ómissandi, að hann bauð sig fram í sjötta sinn. Hætti ekki fyrr en fylgið streymdi burt. Sigmundur Davíð taldi sig ómissandi. Hætti ekki fyrr en hann varð athlægi um allan heim. Davíð heldur þjóðina enn elska sig, þrátt fyrir linnulaus mistök. Vill verða forseti. Bjarni Ben hættir ekki, þótt hann sé augljós fjárglæframaður. Erlendis hætta valdamenn, en hér þarf að draga þá emjandi og veinandi úr valdastólum.
Of hógvær í orðum

Langt er síðan ég var síðast sagður orðljótur. Sýnilegur veruleiki er nefnilega orðinn ljótari en orðin, sem ég nota. Tala um bófaflokka, fífl og fól. Sumum þótti í fyrstu langt til seilst. Nú er hins vegar komið í ljós, að valdamesta fólk landsins er yfirgengilega gráðugt og spillt. Hópar sig saman í bófaflokka með fíflum og fólum. Hundruð manna eiga aflandsreikninga í skattaskjólum. Þar á meðal fyrrverandi forsætisráðherra og núverandi fjármálaráðherra. Í framboði til forseta er einn af 25 heimsins svörtustu hrunvöldum. Er studdur til þess af þúsundum siðblindra kjósenda. Veruleikinn er miklu grófari en lýsingarorð mín.
120 milljarða tjónagreifi

Bjarni Benediktsson var stjórnarmaður, stjórnarformaður eða hluthafi í fjölda gjaldþrota fyrirtækja, sem fengu milljarða afskriftir:

BNT móðurfélag N1, 4,3 milljarða gjaldþrot.

Umtak fasteignafélag N1, 20 milljarða afskrift.

Máttur, 21 milljarða afskrift.

IAG Holding áður Naust, 3,5 milljarða gjaldþrot.

Földungur áður Vafningur, 48 milljarða tap.

Þáttur International, 24 milljarða afskrift.

Mér er ekki ljóst, hvernig slíkur 120 milljarða fjárglæframaður á kostnað okkar getur verið fjármálaráðherra. Og hvað þá átt aflandsreikninga í skattaskjólum og tafið fyrir skattrannsókn þeirra. Furðulegt er, að Bjarni Benediktsson hefur ekki enn sagt af sér.
Þrotlaus eyðilegging

Fyrst eyðilagði hann Sjálfstæðisflokkinn. Breytti honum úr virðulegu íhaldi í auðgreifa-skrímslið, sem nú er bófaflokkur Bjarna Ben. Eyðilagði svo eftirlit hins opinbera, lét það þjónusta sig eða lagði það niður, sjá Þjóðhagsstofnun. Einkavæddi ríkisbanka og lét þá leika lausum hala. Fór svo í Seðlabankann. Skóf hann innan að gjaldeyri til að fleygja í gjaldþrota einkabanka. Gerði bankann tæknilega gjaldþrota, svo að skattgreiðendur voru látnir hlaupa undir bagga. Endaði á því að eyðileggja Morgunblaðið. Þar er ránsfé kvótagreifa notað til að borga dúndrandi tap. Og nú telur hann við hæfi að verða forseti Íslands.
Óhófleg kurteisi blaðamanna

Almennir blaðamenn treysta sér tæplega til að halda til jafns við yfirgnæfandi viðmælanda. Þekkjum dæmi um, að ráðherra tali ekki við suma fjölmiðla (SDG) eða jafnvel enga fjölmiðla (IG). Eða hafni tilteknum viðtalsformum, svo sem að vera í hóp með öðrum á öndverðum meiði (DO). Blaðamenn þurfa þó að halda persónu sinni til hlés, auglýsa ekki eigin viðhorf með barmmerki eða látbragði. Staðan er lík og hún var á sjötta og sjöunda áratug síðustu aldar. Þá voru pólitíkusar vandinn. Svo varð ástandið betra með auknum styrk og sjálfstrausti blaðamanna. Eftir aldamót versnaði það aftur með aukinni fátækt fjölmiðla og yfirtöku auðgreifa. Valdamenn eru aftur vandamál fjölmiðlunar.
Evrópa ein er fyrirmynd

Bandaríkin færast jafnt og þétt til auðræðis á herðum láglaunaþræla. Rússland færist hratt til þjóðrembu og fasisma með landvinninga á oddinum. Kína færist jafnt og þétt til auðræðis án lýðræðis. Af efnahagsöflum heims er það Evrópa ein, sem heldur uppi merki lýðræðis, jafnréttis og bræðralags. Fyrirmyndirnar eru tvær, norræna módelið og þýzka módelið, sem raunar eru svipuð. Ísland ráfar frá Evrópu misþroskaðs lýðræðis til bandarísks þrælakerfis auðræðis. Ríkisstjórnin leiðir þá villuferð, studd af ótrúlegri þjóðrembu innræktaðra eyjarskeggja. Við eigum að stinga við fótum og byrja að læra af Norðurlöndum og Þýzkalandi.
Valkvíði minn

Lízt bezt á Andra Snæ sem forseta. Deili gildum hans, áherzlu á stjórnarskrá og náttúru Íslands. Horfðist þó um tíma í augu við að freistast til að kjósa Guðna Th. til að bregða fæti fyrir Davíð. Vildi bíða eftir nokkrum könnunum og meta stöðu mína í kjörklefanum. Guðni hefur önnur gildi, er gamaldags íhaldsmaður. Af þeim skóla, sem ríkti áður en Davíð og eftirmenn hleyptu græðgisvæðingu á flug. Guðni mun ekki hjálpa pírötum við að fá nýja stjórnarskrá, en heldur ekki bregða fæti fyrir hana. Álít hann óhlutdrægan og heiðarlegan, kjósanlegan. Ekki ávísun á stórslys eins og Davíð. En Andri Snær er og verður áfram mitt val.
Gríski harmleikurinn

Ekki frekar en íslenzk hafa grísk stjórnvöld lært nokkuð af hruninu. Þau hugsa bara um að halda fast í kjötkatlana, lofa öllu fögru og efna ekki neitt. Heilar hagtölur eru skáldaðar til að vinna tíma. Allt er þetta til að verja hagsmuni sína og sinna, yfirstéttar Grikklands. Að undirlagi Angelu Merkel gerði Evrópa þau mistök að hefna sín á alþýðunni fyrir glæpi grísku auðgreifanna. Wikileaks hefur komið upp um samsærisviðræður í Alþjóða gjaldeyrissjóðnum um að framleiða vandræði til að þrýsta á ný loforð. Það er galið. Ef bera á saman svik grískra greifa og heimsku evrópskra valdamanna, þá sker það síðarnefndu meira í augun.
Engan afslátt hér

Við lifum í veraldlegum vestrænum heimi, þar sem trúarbrögð eru á jaðrinum. Við viðurkennum ekki, að karlar sé konum æðri. Að gifta megi stúlkubörn. Að refsa megi eftir trúarlögum. Að breyta þurfi siðum og venjum til að þóknast sérvizku trúaðra. Að blæjulausar konur séu vændiskonur. Að hommar og lessur séu haldin kynvillu. Að trúarbrögð njóti virðingar án þess að þurfa að vinna fyrir henni. Að bannað sé að lasta einhverja guði og gera grín að spámönnum þeirra. Komi hingað fjölmennir hópar öfgatrúaðra, verður að gera þeim nána grein fyrir, að samfélagið sé veraldlegt. Allt öðru vísi en í miðaldaríkjunum, sem það flúði.
Norræna kerfið er bezt

Ríki, eftirlit og skattar eru hornsteinn friðsællar mannúðarstefnu Norðurlanda. Það kerfi er mun betra en kerfið í Bandaríkjunum. Ég tel skatta á láglaunum og miðlungslaunum vera við hæfi. Vil hins vegar leggja skatt á auðlegð eins og var hér á fyrra kjörtímabili. Mestu máli skiptir þó að taka upp markaðsbúskap í auðlindarentu. Með uppboði á leigu veiðiheimilda í fiskveiðum, ferðaþjónustu og orku, þar sem takmarka þarf nýtingu. Tel, að það muni duga til að koma hér upp norrænu ríkiskerfi í heilsuþjónustu og velferð. Eftirlit með fjármálum þarf að vera strangara en hér. Því að hinir gráðugu reyna sífellt að finna nýjar leiðir til að komast undan samfélagsábyrgð. Samanber skattaskjólin á aflandseyjum.
Bloggið blífur

Ég lét gabba mig yfir á Tsú og er þar enn í eyðimörkinni. Tsú keppir ekki við fésbókina, heldur við tístið og tekst það ekki. Twitter er fyrir þá, sem vilja fylgjast með atburðum frá mínútu til mínútu gegnum vitni á vettvangi. Skiptir máli í óeirðum og borgaralegri óhlýðni. Hvorugt keppir við fésbókina, sem axlar hlutverk pólitískrar umræðu. Pólitísk umræða er á fésbók pírata og restin hjá fáum bloggurum. Fésbók virkar vel í samspili við blogg. Ég á bloggið sjálfur. Í því samspili er og verður bloggið áfram mitt heimili. Mig skiptir engu, hvort Sykurbergur hafi tekjur af gallaðri fésbók eða skrúfi fyrir mig. Hún er flott, en bara sem útibú.
Þrautrædd stjórnarskrá

Í pípunum eru tvær stjórnarskrár, Stjórnlagaráðs og Stjórnskipunarnefndar. Sú síðari er efnislega samhljóða hinni fyrri, með tæknilegum breytingum að óskum lögfróðra. Þær hafa fengið rækilega umfjöllun og sú fyrri mjög jákvæð úrslit í þjóðaratkvæði. Sigri stuðningsmenn þeirra í næstu kosningum, þarf að leggja aðra eða báðar fyrir alþingi. Þar fer málið í eðlilegt þingferli með óskum um athugasemdir fólks. Þingnefndin, vinnur úr þessu og leggur fram tillögu, sem alþingi samþykkir. Boðað verður til þjóðaratkvæðis og nýrra kosninga. Nýtt alþingi staðfestir svo útkomuna. Þetta ferli getur tekið eitt eða mest tvö ár.
Trúverðugar kannanir

Ábyrgar og vísindalegar skoðanakannanir helztu aðila síðustu daga hafa allar sýnt svipaða stöðu. Sjálfstæðisflokkurinn og Píratar eru 29% flokkar, Vinstri græn eru 18% flokkur, Framsókn og Samfylkingin eru 8% flokkar og Björt framtíð úr leik með 4%. Tölurnar hafa sveiflast um ± tvö prósentustig í þessum mánuði. Fylgi lekur frá Framsókn yfir til Sjálfstæðis og frá Pírötum yfir til Vinstri grænna. Allt hefur það sínar skýringar. Sigmundur Davíð fór verr en Bjarni Benediktsson út úr skattaskjólsmálum aflendinga. Píratar lentu í innra kífi við sérvitra Ögmunda sína eins og Vinstri grænir gerðu í tíð fyrri ríkisstjórnar.
Saumað að aflendingum

Ríkisskattstjóri og vararíkisskattstjóri skrifa grein í skattablaðið Tíund um skattaskjól á aflandseyjum. Segja fæsta aflendinga hafi greitt skatta og skyldur af földu fé. Kerfi blekkinganna sé að hrynja sem aumasta spilaborg. Panamalekinn sýni, að íslenzkir athafnamenn hafi lagt áherzlu á að fela fengið fé. Skattayfirvöld hafi verið blekkt, svo og fjármála- og samkeppnisyfirvöld. Hafi verið gert með flókinni uppsetningu með aðstoð fróðra manna í töfum, flæmingi, smjörklípum og jafnvel hótunum. Aflendingar geti „tæplega vænzt þess lengur að sitja einir að góssinu“, segja Skúli Eggert og Ingvar í

TÍUND .
Nýrri stjórnarskrá hrósað

Stjórnarskráin frá Stjórnlagaráði hefur vakið athygli erlendis. Þetta segir Antoni Ninet, lagaprófessor í Kaupmannahöfn: „Frá lagalegu og stjórnmálalegu sjónarhorni hefur sú opna og gegnsæja aðferð, sem notuð var á Íslandi við gerð nýrrar stjórnarskrár, vakið athygli fjölda sérfræðinga, háskóla og samfélaga, og nú er fylgst með möguleikanum á því að slíkri aðferð verði beitt á ný. Það er byltingarkennd aðferð að fela þjóðinni að semja stjórnarskrá, en vandinn er sá að ekki eru til hliðstæð dæmi til samanburðar. Það er líka afrek að láta ferlið ganga upp, og í framtíðinni verður litið til reynslu Íslands þegar unnið verður að stjórnarskrám um veröld víða.“
Þarf að bera Bjarna út

Bjarna Benediktssyni tókst í tæpt ár að tefja kaup skattrannsóknastjóra á lista yfir eigendur reikninga í skattaskjólum. Sagði lista frá nafnlausum aðila ekki vera merkilegt plagg. Tregðaðist við að láta ráðuneytið borga, fannst upphæðin of há. Var hún þó bara krækiber í helvíti skattsvikanna. Fyrir rest varð hann þó að gefa eftir. Nú er komið í ljós, að fyrirtæki hans sjálfs er í skjölunum, svo og föður hans. Bjarni og öll hans ætt Engeyinga eru braskarar, sem nota pilsfald ríkisins til að komast yfir fé og fela. „Pólitískar árásir sem beinast að mér persónulega“, segir Bjarni. Það á að bera braskarann út úr ráðuneytinu.
Kostuleg bræðrabylta

Freku karlarnir gengu of langt í sandkassaleik sínum um Bessastaði. Úr varð kostuleg bræðrabylta. Hornsteinn landsins að eigin mati hljóp inn í framboð og út úr framboði á fárra daga fresti. Snautlegur endir á ferli Ólafs Ragnars Grímssonar. Hinn roggni karlinn úr fortíðinni reynist hafa enn minni stuðning. Davíð Oddsson lét Hannes Hólmstein telja sér trú um, að hann væri alls ekki helzti hrunvaldurinn, heldur þjóðhetjan. Snautlegt framboð kollvarpaðist á bara tveimur dögum. Engin eftirspurn er lengur eftir þessum uppskrúfuðu körlum úr fortíðinni. Gamla, spillta Ísland er að deyja og Nýtt Ísland fer að taka við.

KÖNNUNIN
Þöggun er búmerang

Þöggun íslamsvandans er að bresta víða um Evrópu. Hér lenda bókabúðir í vanda, þegar upp kemst. Í Svíþjóð falsaði löggan lengi tölur um afbrot múslima. En nú segir hún, að 55 hverfi í landinu séu bannhverfi, sem hún sé að missa tökin á. Eftir síðustu nýársnótt í Þýzkalandi kom í ljós, að löggan og fjölmiðlar höfðu lengi þaggað vandann. Nú er allt að opnast þar. Þetta hefur verið vatn á myllu róttækra múslimahatara. Þeir benda á óheilindi fjölmenningarsinna, sem knúðu fram þessa þöggun. Búast má við auknu fylgi flokka múslimahatara víðs vegar um Evrópu. Í opnu samfélagi hefnir þöggun sín, hún hittir þig eins og búmerang.
Allt eins og áður var

Landsfaðirinn hefur lengi séð um, að sólin komi upp á morgnana og allt verði eins og áður var. Nú vill hann færa keflið nýjum landsföður, sem sjá mun um, að sólin komi upp á morgnana og allt verði eins og áður var. Síðar verður boðið upp á þingkosningar, þar sem þú velur Sjálfstæðisflokkinn til að sjá um, að sólin komi upp á morgnana og allt verði eins og áður var. Gamla Ísland mun vara við ævintýragirni pírata og annarra, sem vilja nýju stjórnarskrána. Þú veizt, hvað þú hefur, en ekki hvað þú færð. Láttu mafíuna sjá um þig og fleygja til þín brauðmolum. Það verður þema spillta, gamla Íslands í pólitík næstu mánaða.
Hrun vestræns siðferðis

Panama-pappírarnir veita innsýn í síðustu kortérin á hruni vestræns siðferðis. Auðfyrirtæki og auðfólk fela í auknum mæli tekjur og eignir í skattaskjóli aflandseyja. Forðast samfélagskostnað og draga þar á ofan úr veltu þess. Sérstök lögfræðifyrirtæki á borð við Mossack Fonseca taka þátt í lagasmíði aflandseyja til að fela fé og tilfærslu fjár. Fyrir tilviljun þorði stórblað Þýzkalands að taka þátt í birtingu gagnanna. Eigendur fjölmiðla eru nefnilega auðfyrirtæki með aflandsfé. Fréttablaðið, Stöð 2 og Morgunblaðið hefðu aldrei tekið þátt í slíkri birtingu. En Süddeutsche þorði að opna Pandóru-boxið.
Tveggja tudda fall

Fylgi Ólafs Ragnars hrundi um helming í skoðanakönnun í gær. Klukkustundu síðar hætti hann við framboð. Ekki með hvelli á Bessastöðum heldur með andvarpi eða stunu í síma. Þar með erum við laus við annan af helztu tuddum fortíðarinnar. Hinn fékk dapra innkomu, sem bendir til 15-20% fylgis Davíðs. Háðuleg tala, sem sýnir, að þjóðin fyrirgefur honum ekki hrunið. Tölurnar slefa honum í þriðja sætið. Gefa tveimur frambjóðendum rými fyrir ofan. Andi Snær er aftur kominn inn í myndina. Því að fólk þarf ekki að velta fyrir sér að kjósa taktískt.
Davíð á Kvíabryggju

Forsætisráðherrann, sem einkavinavæddi bankana og bjó til skort á eftirliti með þeim, vill verða forseti. Forsætisráðherrann, sem stjórnaði landinu með frægum reiðiköstum, vill verða forseti. Forsætisráðherrann og Seðlabankastjórinn, sem Time Magazine telur með 25 helztu gerenda heimskreppunnar árið 2008, vill verða forseti. Seðlabankastjórinn, sem skóf allan gjaldeyri bankans til að afhenda einkabönkum án veða daginn fyrir hrunið, vill verða forseti. Ritstjórinn, sem kvótagreifar settu til að gæta hagsmuna sinna á Mogganum, vill verða forseti. Þessi svartibófi Íslands ætti frekar að vera á Kvíabryggju en á Bessastöðum.
Davíð verri en Ólafur

Almannatenglar Ólafs Ragnars Grímssonar tjá honum, að framboð Davíðs Oddssonar eyðileggi framboð Ólafs. Fylgi Davíðs komi að mestu frá honum og dreifi því þannig, að báðir muni falla. Ólafur fái meira að segja lakari útkomu en Davíð. Því er Ólafur Ragnar kominn á fremsta hlunn með að hætta við að hætta við að hætta. Sér var nú hver hornsteinninn. Ekki tekur betra við, þegar frambjóðandi auðgreifa grípur kyndilinn. Davíð Oddsson er mun verri kostur en Ólafur og sameinar þrælafylgið betur en hann. Því mættu þeir, sem lenda í þriðja sæti eða neðar í næstu könnunum, víkja fyrir einum, sem helzt getur keppt við Davíð.
Þykjast ekki skilja ensku

Pólitískir bófar virðast almennt halda fram, að þeir skilji ekki spurningar á ensku. Þannig skildi Sigmundur Davíð ekki spurningu SVT og Ólafur Ragnar skildi ekki spurningu CNN. Hafa þó dvalið langdvölum í enskumælandi löndum. Sigmundur Davíð sagði af sér af þessu tilefni, en Ólafur Ragnar situr límdur við stólinn. „Do you have any offshore accounts? Does your wife have any offshore accounts? Is there anything thats going to be discovered about you and your family?“ Tengdaforeldrar eru „family in law“ á ensku. Svar Ólafs var afdráttarlaust: “No, No, No, No, No, that is not going to be the case.” Auðvitað var hann að ljúga. Klaufalega eins og Sigmundur.
Nú verður leðjuslagur

Alþjóðlega viðurkenndur persónugervingur hrunsins hyggst fara í leðjuslag við klappstýru hrunsins. Þar verður fjallað um „skítlegt eðli“ og annað að hætti örvasa jálka hefðbundinna stjórnmála. Þeir tveir kunna að bíta frá sér. Það verður eitthvað. Á sama tíma geta Guðni Th. og Andri Snær stundað uppbyggilega kosningabaráttu nær okkar öld. Báðir forsetalegir, meðan hinir eru leðjupiltar. Eins og er virðist Davíð munu hafa Ólaf Ragnar undir í baráttu um eitt af tapsætum kosninganna. Væri frábær bræðrabylta. En því miður er ekki góð reynsla af íslenzkum kjósendum. Elska sína „sterku menn“ og eru til alls vísir.
Davíð sturlar pólitíkina

Það kórónar sturlun íslenzkra þjóðmála að persónugervingur hrunsins bjóði sig fram til forseta Íslands. Maðurinn, sem framkallaði eftirlitsleysi með bönkum, þegar hann var forsætisráðherra. Maðurinn, sem skóf allan gjaldeyri innan úr Seðlabankanum daginn fyrir hrunið. Maðurinn, sem Time Magazine skilgreindi sem einn 25 helztu gerenda alþjóðakreppunnar 2008. Davíð Oddsson vill nú þar á ofan verða forseti Íslands. Í samkeppni við annan gaur af svipuðum toga siðblindu og samvizkuleysis. Þar hittir andskotinn ömmu sína, ég man ekki, hvor þeirra notaði orðið „skítlegt eðli“ um hugarfar hins. Nú býð ég ekki í kjósendur vora.

Lýsing TIME
Allt eins og áður var

Átta árum frá hruni, hefur ekki enn verið stoppað í lagagöt. Að einhverju leyti taka lög á þeim þjófnaði, sem kallast umboðssvik. Felur í sér, að stjórar taka að sér að skafa innan fyrirtæki sín, til dæmis banka, til dæmis fyrir eigendur eða ráðherra. Stærsti umboðssvikarinn er auðvitað Davíð, sem skóf Seðlabankann að innan; hefur ekki enn verið kærður. Kennitöluflakk tíðkast óbreytt, skuldir skildar eftir á gamalli kennitölu og lánsfé flutt yfir á nýja kennitölu. Enn er talað um ýmis skattsvik sem skattasniðgöngu eins og reglur séu hindranir, sem sveigja beri fyrir. Dorrit bófi gerði reglur um búsetu að víðfrægum skrípaleik.
Ekki félagslegt úrræði

Margir píratar hafa áhyggjur af opnu pírataspjalli sínu, þar sem óviðkomandi tröll og einæðingar fríka út. Telja það slæma kynningu á málstað pírata. Aðrir segja ópíratalegt að ritskoða efni. Mér finnst vera skylda sérhvers eiganda fésbókarveggs að ritstýra honum. Rugludallar geta hamast á eigin veggjum. Öðrum er ekki skylt að ljá þeim vinsælan hátalara. Mér reyndist vel að strika þar út þrjú tröll og tvo einæðinga. Þannig varð pírataspjallið mér nothæft. Eigendum þess ber að ritstýra því á einfaldan og auðskýranlegan hátt. Það er ekkert píratalegt við að hossa fíflum. Pírataspjallið er ekki félagslegt úrræði.
Hægri frjálshyggja

Ríki, eftirlit og skattar eru vörn hinna veiku gegn hinum sterku, sem ryðjast fram í græðgi. Velferð er ætlað að jafna leikinn, gefa fátækum kost á heilsu og menntun til jafns við aðra. Fái hinir sterku færi á að velja velferð eftir sínu höfði, tekur frekjan völdin. Brauðmolar sáldrast ekki af borðum hinna sterku. Þeir búa til velferð fyrir sig, fyrirtæki sín, skattaskjól sín, aflandseyjar sínar. Klófesta til dæmis veðsetjanlega eign á auðlindum heillar þjóðar. Græða líka á gengisrokki krónu. Frjálshyggja óbeitar á ríki, eftirliti og sköttum er ekki bara ósönnuð tilgáta, heldur beinlínis sjúkdómur, sem heitir siðblinda.