arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Fínasta fiskbúð

Fiskbúðin í miðbænum í Gent í Belgíu er andspænis aðaldyrum gamla háskólans. Það er fín búð, vel spúluð, þar er engin fisklykt. Allur fiskur er sýndur í glerborði, heill og óflakaður, með haus og hala. Þú velur fiskinn og hann er svo meðhöndlaður eins og þú vilt. Hausskorinn, flakaður og roðflettur eftir atvikum. Þarna fæ ég þykkvalúru og sandhverfu, indælis fiskitegundir, sem ekki veiðast við Ísland. Af íslenzkum fiski er bara til þorskur og hann er mjög dýr, greinilega í miklum metum. Hnakkastykkið kostar eins mikið og dýrasti flatfiskur. Ég vildi hafa aðgang að svona fínni fiskbúð í Reykjavík.
Tvö stuttorð bréf

Fyrra bréfið er til Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og hljóðar svo: “Ríkisstjórn Íslands skilur, að sjóðurinn á erfitt með að uppfylla annað stig samnings um stuðning við Ísland. Stafar af þjónkun við Bretland og Holland í frágangi samnings um IceSave. Alþingi hefur veitt heimild til greiðslu vegna IceSave, en Bretland og Holland hafa ekki samþykkt fyrirvarana. Viljum við því losa handrukkarann undan loforðum við Ísland.” Síðara bréfið, til Hollands og Bretlands, hljóðar svo: “Þar sem þér hafið ekki viljað fallast á að ljúka IceSave samningnum, tilkynnist yður, að heimild Alþingis er fallin niður.”
Engin ný rök í herferðinni

Ríkisstjórnin er í herferð fyrir IceSave, málar gamalkunna skratta á vegg. Allt fer til helvítis, segir hún. Engir vilja lána okkur neitt, allir munu fyrirlíta okkur, lánshæfismatið fer niður úr botninum, gjaldeyrishöft verða verri, krónan lækkar. Eina ógnin, sem vantar, er að Davíð verði forsætis, ef menn hlýði ekki. Allt er þetta gamalkunnugt málverk, sem ýmsar athugasemdir hafa verið gerðar við. Ríkisstjórnin vill, að Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn fái að ráða ferðinni. Við hin erum nokkurn veginn búin að gefast upp á þeim handrukkara. Engin ný rök eru flutt í nýjustu herferð ríkisstjórnarinnar.
Pressan.is falsar graf

Grafísk framsetning talna hefur engan tilgang, nema notendur geti af útliti grafsins áttað sig á breytingum, sem verið er að lýsa. Í öllum gröfum er því mikilvægt, að núllpunktur sé notaður. Annars er ekki hægt að bera saman tvo punkta í grafi. Pressan.is sýnir graf, sem á að sýna, að skuldatryggingaálag íslenzka ríkisins hafi rokið upp síðustu tvo daga. Það sýnir grafið, enda er upphafsreitur þess settur á 350 stig. Í rauninni hefur orðið lítil breyting á álaginu. Mundi sjást, ef miðað væri við núllpunkt. Hækkun úr 360 stigum í 415 stig er ekki roka. Svona má falsa fréttir, meðvitað og oftar ómeðvitað.
Vinnuveitendur handrukkara

Undarleg frétt birtist á Vísi um, að handrukkarar séu farnir að innheimta venjulegar skuldir. Haft eftir Haraldi Johannessen ríkislögreglustjóra, sem er varasöm heimild. Gerum samt ráð fyrir, að það sé satt. Þá hlýtur að vera vitað, hvaða skuldir er verið að innheimta. Einhver stofnun, fyrirtæki eða persóna hlýtur að vera að baki venjulegs rukkunartilrefnis. Við erum ekki að tala um fíkniefni. Fréttin hefði fyrst verið prenthæf, ef birt hefðu verið nöfnin, sem ráða svona rukkara. Með því að segja til nafnanna að baki er snögglega kippt burt vinnuveitendum handrukkara. En kannski er fréttin lygi.
Sofandi fréttasauður

Einkennilegur siður sumra blaðamanna er að líta á viðmælanda sinn sem guð almáttugan. Í stað þess að efast um hvert einasta orð og bera það undir aðra, sem vita betur. Dæmi er fréttin um, að farþegarlistar í einkaþotum verði ekki birtir. Af hverju ekki? Af því að nafnlausir heimildamenn hjá Flugstoðum og Flugmálastjórn segja það! Hugsanlega er Persónuvernd sama sinnis, en það er marklaus stofnun. Eftir hrun gilda aðrar reglur um meðferð mála, sem við venjulegar kringumstæður gætu verið einkamál. Farþegalistar í einkaþotum útrásarvíkinga eru örugglega opinber gögn. Og verða birtir.
Fréttablaðið alls staðar frítt

Menn kvarta um, að frídreifing Fréttablaðsins hafi minnkað. Hún sé orðin forréttindi þéttbýlisins. Aðrir verði að kaupa blaðið. Þeir virðast ekki hafa tekið eftir, að blaðið er daglega fáanlegt frítt á vefnum. Þar eru ekki bara fréttirnar úr blaðinu, heldur allt blaðið með auglýsingum og öllu, síðu fyrir síðu í uppsetningu blaðsins. Þannig hefur vefútgáfan verið frá byrjun. Því hafa allir frían aðgang daglegan að Fréttablaðinu. Ég notaði hann mikið fyrir nokkrum árum, þegar ég var erlendis og var enn háður lestri dagblaða. Nú læt ég veffréttir nægja, en það er allt önnur saga um hnignun dagblaða.
Skilum gjaldeyrisvarasjóðnum

Hugmyndir Alþjóða gjaldeyrissjóðsins setja Ísland á hausinn, ef þær ná fram að ganga. Þegar er gjaldeyrisvarasjóður okkar kominn upp í 400-500 milljarða króna. Viðbótin verður fengin að láni, sem borga þarf vexti af. Hvern á að blekkja með varasjóði, sem fenginn er að láni? Líklega fyrirtækin, sem gefa einkunnir um lánshæfi. Þau virðast sólgin í sjónhverfingar. Við höfum ekkert að gera við slíkan varasjóð, þótt hann verði tvöfalt feitari en hann er nú. Fyrirhugað er að nota enn meiri lán til að tvöfalda hann. Nær er að nota féð í endurgreiðslur og létta vaxtabyrði ríkissjóðs. Hættum þessum leikaraskap.
Tillaga um ríkisfjármál

Legg til, að hætt verði að safna í gjaldeyrisvarasjóð. Núverandi sjóður upp á 400-500 milljarða verði smám saman notaður til að greiða kúfinn af stórum endurgreiðslum á lánum ríkissjóðs. Af ríflega þúsund milljörðum, sem liggja illa notaðir í bönkum verði hluti lánaður ríkinu smám saman á vöxtum, sem teljast samkeppnishæfir. Sama verði gert við hluta af því, sem safnast í lífeyrissjóði. Þannig verði skuldir ríkisins smám saman innlendar. Síðan verði passað, að jafnan sé til gjaldeyrir frá degi til dags. Skattar verði lagðir á gjaldeyriseyðslu, svo sem ferðalög, til að spara gjaldeyrinn.
Tillaga um meðferð IceSave

Hér er uppástunga um meðferð IceSave deilunnar. Íslenzka samninganefndin óski eftir hléi á viðræðum. Bretland og Holland noti hléið til að sannfæra Alþjóða gjaldeyrissjóðinn um, að deilan standi ekki í vegi lánsins fræga. Þegar sjóðurinn hefur síðan afgreitt lánið til Íslands, verði viðræður um IceSave teknar upp að nýju. Til rökstuðnings verði sagt, að óbærilegt sé að semja um IceSave með brugðinn rýting á barkakýli sér. Síðan geta menn deilt lengi um þetta. Þannig verði boltanum komið í hendur Bretlands og Hollands. Koma verður málinu úr þeim fúla farvegi, að stöðug tímapressa sé á Íslandi.
Líf er til án Sjóðsins

Íslenzkir fjölmiðlar draga fram ýmsa erlenda sérfræðinga til að segja, að við megum ekki hafna láni Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Hvaða láni? Ísland er ekki að hafna neinu láni. Enginn þeirra talar um raunveruleikann. Þeir ættu frekar að tjá sig um handrukkun sjóðsins. Hvort það sé við hæfi, að óskyld deila bindi hendur sjóðsins. Við getum tæpast sætt okkur við það. Þess vegna verðum við að skipuleggja okkur á þann hátt, að við þurfum ekki lánið. Á þann hátt einan losum við hnífseggina frá barka okkar. Við skulum ekki láta sjóðinn hafa okkur lengur að fífli. Við verðum að geta lifað af án hans.
Upprunalegi fílabeinsturninn

Alls staðar verða vandræði, þegar Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn heldur fundi. Nema það sé á afskekktum eyjum eða í eyðimörkum Arabíuskaga. Alls staðar mótmælir lýðurinn fyrirlitnum sjóði, sem hefur verst rygti allra stofnana heims. Við þekkjum sjóðinn vel. Vitum, hvernig hann er ógegnsær. Hvernig hann hangir í úreltum kenningum, sem byggjast á mannvondri frjálshyggju. Hvernig hann lýgur sig milli vandræða. Heimtaði til dæmis alltaf betri tölur frá Íslandi. Þegar vandinn var raunar allt annar, handrukkun hans á vegum Bretlands og Hollands. Sjóðurinn er sjálfur upprunalegi fílabeinsturninn.
Öll dýrin eru orðin vinir

“Við erum vinir,” sagði Steingrímur um Ögmund, þegar hann gekk til fundar þingflokks vinstri grænna í gær. Fundurinn var notaður til að tala um veðrið og haustið, flugið og Soffíukirkju í Miklagarði. Fundarmenn sögðu hann hafa verið vel heppnaðan. Eindrægni hafi ríkt, enda hvorki talað um IceSave né Alþjóða gjaldeyrissjóðinn. Ögmundur sagði fundinn hafa verið jákvæðan og góðan. Þetta er lagið, hópefli í stað vandræða. Sjáum fyrir okkur, hvernig vandamál verða leyst í skóginum, þegar öll dýrin eru orðin vinir. Eru bara alls ekki rædd. Á næsta fundi ræðir Steingrímur um Bláu moskuna og Topkapi.
Engin pólitísk sjálfsvíg

Mín martröð er, að ríkisstjórnin leggi nýtt IceSave frumvarp fyrir Alþingi. Það verður fellt. Stjórnarandstaðan verður andvíg til að fella stjórnina. Nokkrir þingmenn vinstri grænna verða andvígir, því að þeir eru andvígir IceSave yfirleitt. Frumvarp jafngildir því sjálfsvígi stjórnarinnar. Nær er að segja viðsemjendum okkar sannleikann. Fá frest í viðræðurnar. Allt nema frumvarp. Ég hef lengi efast um dómgreind Jóhönnu Sigurðardóttur forsætis, frumvarp mundi staðfesta efann. Ég hef lengi óttast þrautseiga einsýni hennar, frumvarp mundi staðfesta óttann. Engin pólítísk sjálfsvíg, takk.
Íslandsþorskur á föstudögum

Í Hagkaupum miðbæjar Gent er pangasius heitið á aðalfiskinum í fiskborðinu. Víetnamskur eldisfiskur, bragðast eins og þorskfiskur, greinilega vinsæll matur. Sjaldan er þar þorskur, en dálítið um eldissilung og eldislax. Allur fiskur er sérpakkaður, líklega þíddur og lítur sæmilega út. Hann er mjög dýr. Ein fiskbúð er í miðbænum, þægilega andspænis aðaldyrum háskólans. Á föstudögum er útimarkaður á Vrijdagmarkt-torgi. Fiskistandar þar selja tugi tegunda af ferskum og fallegum fiski. Þar fást dýrir fiskar á borð við sandhverfu og þykkvalúru. Og auðvitað fæst alltaf auðþekktur Íslandsþorskur.
Hættið að sníkja lán

Reynið þið að vera raunsæir, ráðherrar, reynið að koma vitinu fyrir Jóhönnu forsætis. Staðan er þessi: Bretland og Holland eru andvíg flestum fyrirvörum Alþingis við IceSave. Telja sig geta sett Íslandi kosti, því að þau stjórni gerðum Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Það er rétt, sjóðurinn er handrukkari Bretlands og Hollands. Þess vegna höfum við ekki fengið lán hjá sjóðnum í átta mánuði. Þess vegna munum við ekki fá lán hjá sjóðnum í náinni framtíð. Hættið því að lifa fyrir þessi tvö mál. Farið að lifa lífinu án vonar um óþarft lán. Hættið þessum lánasníkjum og farið heldur að stjórna landinu.
Tökum þessu bara með ró

Málið snýst ekki um, að Ísland hafni láni frá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum, með látum, og samkomulagi um IceSave. Snýst um, að sjóðurinn hefur í átta mánuði frestað að veita Íslandi lán. Að Holland og Bretland tregðast við að ganga frá IceSave-samningi. Hættum að tala um, hvort við eigum að hafna þessu, það er ekki málið. Hættum hins vegar að ganga um heiminn með betlistaf í hendi. Högum lífi okkar þannig, að við gerum hvorki ráð fyrir sjóðnum né IceSave-sátt. Reynum hins vegar að losna út úr gjaldeyrishöftunum. Þau geta skaðað okkar erlendis. Tökum hins vegar sjóðinn og IceSave með ró, en engum látum.
Hvaða aðstoð er hafnað?

Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn hefur ekki lánað Íslandi neina peninga í átta mánuði. Ekki heldur Norðurlönd. Samt eru ýmsir erlendir bjánar að vara okkur við afleiðingum þess að hafna aðstoð sjóðsins. Hvaða aðstoð? Paul Rawkins hjá Fitch Ratings hefur áhyggjur af andúð Íslendinga á sjóðnum. Sama segir David Carey hjá Efnahags- og framfarastofnuninni. Segir ríkissjóð þurfa lán frá sjóðnum. Við höfum komizt af án slíks láns í átta mánuði. Því ekki átta mánuði í viðbót eða átta ár? Því skyldum við teygja okkur langt eftir láni, sem ekki hefur komið og virðist ekki munu koma í fyrirsjáanlegri framtíð?
Enginn hvellur verður

Enginn hvellur verður, þótt ríkisstjórnin fari að þingviljanum og neiti að fallast á kröfur Bretlands og Hollands. Hún lýsir ekki yfir, að viðræðum sé slitið. Hún lýsir ekki heldur yfir, að Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn megi éta það, sem úti frýs. Hún hættir bara að þrýsta málum fram og fer bara að draga lappir. Þref við Bretland og Holland má taka marga mánuði, jafnvel nokkur ár. Um leið hættir ríkisstjórnin að ýta á Alþjóða gjaldeyrissjóðinn, enda þurfum við ekki peninga hans. Við ypptum öxlum, ef lánshæfismatið lækkar, tökum bara ekki lán. Við spilum bara úr því fé, sem við höfum hér heima.
Jóhanna hætti að einblína

Ríkisstjórnin stendur sig vel í skattamálum og ríkisfjármálum. Niðurskurður er hæfilegur miðað við aðstæður. Við megum ekki rjúfa félagslega velferð, þótt við reynum að hafa hana sem ódýrasta. Stjórnin má ekki eyðileggja þessa vinnu eða hleypa sjálfum hrun-flokknum að völdum. Betra er fyrir hana að sætta sig við engan stuðning Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og Norðurlandanna. Betra er fyrir hana að setja IceSave á ís, svo að málið valdi ekki ófriði í þingflokki vinstri grænna. Jóhanna verður að brjóta odd af oflæti sínu. Hún má ekki láta góðu verkin glutrast niður með því að einblína á Strauss-Kahn.
Nýtt frumvarp verður fellt

Ríkisstjórnin getur ekki lagt nýtt frumvarp um IceSave fyrir Alþingi. Það verður fellt. Stjórnin getur alveg eins sagt af sér strax. Því verður hún að segja viðsemjendum sínum núna, að málið sé fallið, ef þeir hafna núverandi fyrirvörum þingsins. Hún verður líka að segja Alþjóða gjaldeyrissjóðnum, hvernig í pottinn er búið. Hún verður strax að búa sig undir að fá enga fyrirgreiðslu frá sjóðnum og Norðurlöndunum. Í sumar hafði Alþingi nauman greiðsluvilja og féllst á IceSave með fyrirvörum. Sá vilji er horfinn. Ef viðsemjendur í Bretlandi og Hollandi eru ósáttir, er málið allt bara dautt.
Fyrirgefning er hættuleg

Margir Hollendingar eru reiðir Íslendingum. Vita ekki hvert annað þeir eigi að beina reiðinni. Mundi breytast, ef við kæmum lögum yfir sökudólgana. Meðan svo er ekki, má búast við, að okkur verði almennt kennt um ófærir Hollendinga. Sumir munu jafnvel áfram telja, að við höldum hlífiskildi yfir efnahagslegum hryðjuverkamönnum. Viðhorfin breytast um leið og þeir verða teknir fastir og mál höfðað gegn þeim. Passa verður, að gangur réttvísinnar verði ekki óþarflega hægur. Gæzluvarðhald sökudólga vegna hættu á samráði milli þeirra mundi milda álit útlendinga á okkur. Fyrirgefning er hættuleg.
Óskar brýtur engar reglur

Óskar Magnússon er nógu lífsreyndur í blaðamennsku til að vita, hvað gengur ekki. Að minnsta kosti ekki til langs tíma. Ef heimildamenn blaðsins frétta í DV, að hann lesi tölvupósta blaðamanna, telja þeir hann einnig líklegan til að hlera síma þeirra. Samskipti blaðamanna við umheiminn verða erfiðari en áður. Kontról-fríkar vilja vita allt, til dæmis, hver lak uppsagnarbréfi Ragnhildar Sverrisdóttir. En það er sumt, Óskar, sem bara ekki borgar sig að vita. Gerir bara illt verra. Að segja “engar reglur hafi verið brotnar” er eins marklaust og útrásarvíkingur, sem segir “engin lög hafa verið brotin”.
Sá brottrekni hló bara

Fyrirvarar Alþingis við IceSave samninginn nægðu nákvæmlega til meirihluta á Alþingi. Útvatnaðir fyrirvarar munu ekki nást fram á þingi. Við sáum það á Guðfríði Lilju og einkum þó Ögmundi, að uppreisnarlið vinstri grænna er ekki í sáttahug. Ögmundur sat heima yfir eldhúsumræðum þingsins og hló, sagði Sigmund Davíð hafa verið beztan. Þannig standa málin. Ef þingmenn ákveða að halda sig við þingræðið, þá gildir þingræðið. Samkomulag í ríkisstjórn er þá einskis virði, því að Alþingi hefur fjárveitingavaldið. Samkomulag milli Jóhönnu og Steingríms um útvatnaða fyrirvara er þá bara hjal í eyðimörkinni.
Jóhanna á yztu nöf

Ríkisstjórnin er í hættu vegna frekju og yfirgangs Jóhönnu Sigurðardóttur forsætis. Gerir meiri kröfur til samstarfsflokksins en hann getur staðið við. Hún þvingaði aðildarumsókn að Evrópu upp á hann gegn eindregnum vilja hans. Nú reynir hún að þvinga IceSave samkomulagi upp á hann, en tekst það ekki. Stór minnihluti þingflokks vinstri grænna neitar að gefa stjórninni opið umboð til að leysa hnútinn. Brottför Ögmundar Jónassonar úr stjórninni var að kröfu Jóhönnu, sem kann sér ekki hóf, gerði illt verra. Hún heimtaði samstillta ríkisstjórn, er hana vantaði raunar samstilltan þingmeirihluta.
Heimsendarugl fjölmiðla

Ástandið í landinu er betra en fjölmiðlar lýsa. Atvinnulífið gengur á 95% af fullum dampi. Gjaldþrot hafa lítt aukizt milli ára. Bara bankar og byggingar hafa beðið hnekki. Þúsund milljarðar eru í bönkum til að standa undir þörfum venjulegs atvinnulífs, sem gefur mesta vinnu. Þá er ég ekki að taka undir stóriðju- og stórvirkjana-ruglið, sem margir eru helteknir af. Ég er bara að tala um venjulegt atvinnulíf. Sem við kunnum lagið á og sem við eigum að þenja út. Menn tala hér eins og hlið helvítis muni opnast, ef við fáum ekki digran gjaldeyrissjóð að láni og vinnu við stóriðju. Það er nú meira ruglið.
Leikhúskaffið er fullkomið

Café Théâtre er veitingahús eins og þau eiga að vera. Líflegur og fjörlegur, matstaður í óperunni í Gent í Belgíu, ekki uppskrúfaður og fínimannslegur. Engir stælar heldur, hvorki í þjónustu né eldamennsku. Flottar innréttingar úr harðviði, stór salur, ofurhæfur inspektor, þjónar á þönum. Fólk að koma og fara allan tímann. Þjónustan gengur vel, sérpanta þarf hæga þjónustu fyrir turtidúfur. Þrjár tegundir af reyktum fiski í forrétt, piparsteik í aðalrétt og kaffi á eftir. 3.000 krónur í hádeginu, alveg passlegt, þrátt fyrir lágt gengi krónunnar. Svona staður hefur aldrei verið til á Íslandi
Inn með réttvísina

Dr. Gunni hitti naglann á höfuðið. Sagði: “Einu fréttirnar, sem ég mun nenna á næstunni, eru þær, þegar byrjað verður að leiða menn í handjárnum inn í löggubíla. Þá skal ég horfa.” Við erum auðvitað dauðþreytt á endalausum fréttum af sukki og svínaríi frjálshyggjunnar. Þreytt á víkingum, sem seldu sjálfum sér sápukúlur á tugi milljarða fram og aftur. Þreytt á bankastjórum, sem létu dólga tæma bankana. Þreytt á öllum þeim, sem áttu að passa upp á kerfið. Þreytt á þeim, sem bjuggu til þetta einstæða kerfi. Fyrir löngu er kominn tími til að smella handjárnum á allt þetta lið. Inn með réttvísina!
Fúll út í bloggið

Því minna sem fjallað er um Davíð Oddsson í hefðbundnum fjölmiðlum, þeim mun meira er fjallað um hann í blogginu. Bent er á það afrek hans að hljóta tvenn verðlaun í senn. IgNoble fábjánaverðlaun Harvard-háskóla og sæti á lista Time Magazine yfir mestu efnahagslegu hryðjuverkamenn heims. Hvort tveggja vegna stjórnar hans á Seðlabankanum. Davíð er fúll yfir umfjöllum bloggsins. Meðan erlendir sérfræðingar ráðleggja ritstjórum dagblaða að faðma að sér bloggið, sendir Davíð því skæting í leiðara Moggans. Stafar af prívathagsmunum hans. Mogginn verður tæki Davíðs til að breyta fortíðinni.
Réttvísin virkar ekki

Kókmálið er dæmi um það, sem gerist, þegar réttvísin virkar ekki. Umboðsmenn kóks á Norðurlöndum komast upp með að hóta Kaupþingi að stinga undan eignum Vífilfells. Það er að segja sjálfu átöppunarleyfinu. Ef Þorsteinn M. Jónsson fái ekki áfram að reka Vífilfell. Samt nema skuldir hans þrettán milljörðum króna, nærri þrefaldri ársveltu. Hann er ófær um að reka Vífilfell. Ef hann sæti inni og gefin væri út handtökuskipun á umboðsmenn kóks á Norðurlöndum, væru þeir ekki svona hrokafullir. Menn, sem hóta að rýra eignir Vífilfells, eiga heima í fangelsi. Þeir eru einfaldlega þjófar og eiga að sæta handtöku.
Paríar vestrænna þjóða

Íslendingar eru paríar meðal vestrænna þjóða. Davíð og hinir bankastjórarnir fá fávitaorðu Harvard háskóla. Davíð er í Time Magazine talinn meðal mestu hryðjuverkamanna efnahagsmála. Íslendingar vilja tregðast við að borga fyrir IceSave Davíðs, Kjartans, Björgólfs Thor, Björgólfs, Halldórs og Sigurjóns. Íslendingar veiða hvali. Af ýmsum slíkum ástæðum vilja menn ekki lána okkur fé. Né heldur fá okkur í Evrópusambandið. Ekkert af þessu lagast við að fórna náttúru landsins til að fá að gefa rafmagn til álbræðslu. Né heldur lagast það við að gefa fyrirtækjum og efnafólki afslátt af brýnum sköttum.
Mogginn strax á fullu

Eins og ég spáði birtir Morgunblaðið greinaflokk um, að allir aðrir en Davíð Oddsson beri ábyrgð á hruninu. Einkum Geir Haarde. Vissulega ber hann þunga sök, er meira en hálfdrættingur á við Davíð. Var fjármála í stjórn Davíðs. Þeir einkavinavæddu bankana og skipulögðu skort á fjármálaeftirliti. Afhentu Björgólfsfeðnum Landsbankann og lögðu þannig grundvöllinn að IceSave. Davíð sukkaði svo meira í Seðlabankanum en Geir sem forsætis. Hvor um sig olli þá meira tjóni en þeir höfðu áður valdið með IceSave. Davíð gerði Seðlabankann gersamlega gjaldþrota og Geir borgaði sukkið í peningamarkaðssjóðunum.
Sérstætt göngulag Grikkjans

Egill Helgason segir okkur í dag frá pólitískum ættum Grikkja, Papandreou og Karamanlis. Get bætt við, að ég var eitt sinn í fínu boði hjá Konstantinos Karamalis eldra. Löngu eftir að hann rak herstjórana frá völdum. Partíið var í görðum golfklúbbs fína fólksins í Aþenu. Þar voru ýmsir helztu ritstjórar heimsins. Karamanlis kom seint í boðið sitt og stikaði stórum. Lífverðir og aðstoðarmenn hoppuðu eftir honum og kringum hann. Ætíð stikaði Karamanlis á tvöföldum gönguhraða og vakti mikla athygli. Sérstakt göngulag greindi hann frá öðrum mönnum og átti að sýna, að þar var stórmenni á ferð.
Á öskuhaugi sögunnar

Lesið 22 reglur í blaðamennsku eftir Dan Gillmor í

Guardian í morgun. Ég sagði ykkur frá þeim fyrr í dag. Snúast um, hvernig hefðbundnir fjölmiðlar geta mætt erfiðleikum sínum. Meðal annars með því að taka upp samstarf við lesendur sína. Berið Moggann saman við sérhverja af hinum 22 reglum. Þið munuð finna, að hann fer ekki eftir neinni þeirra. Það er borin von árið 2009 að hægt sé að selja dagblað, sem er málgagn eins Davíðs. Málgagn einnar klíku í einum stjórnmálaflokki eða málgagn róttækrar frjálshyggju. Tilraun Moggans með Davíð sem ritstjóra er dæmd til að lenda á öskuhaugi sögunnar.
Forhertir frægðarmenn

David Letterman sjónvarpsmaður er það, sem Bandaríkjamenn kalla “predator”. Notar aðstöðu sína til að komast yfir konur, sem vinna fyrir hann. Svo einfalt er það. Játning hans liggur fyrir og ekkert er annað eftir en að reka hann. CBS sjónvarpskeðjan miklar það fyrir sér. Hún er í hnút, því að þáttur ránfuglsins er einn vinsælasti í Bandaríkjunum. Minnir mig á Roman Polanski, sem hefur í rúma tvo áratugi sloppið undan réttvísinni fyrir barnsnauðgun. Réttlæti á að virka fyrir fræga eins og aðra. Vonandi verður Polanski framseldur til Kaliforníu og afplánar vonandi dóm eins og aðrir.
22 reglur blaðamennsku

Blaðamaðurinn Dan Gillmor, höfundur bókarinnar We the Media, birti í morgun 22 reglur blaðamennsku í Guardian. Eiga að bæta og auka notkun hefðbundinna fjölmiðla. Sjálfur notaði ég sumar reglurnar, þegar ég var virkur. Til dæmis að forðast nafnlausar heimildir, eitur í bransanum. Aðrar reglur Gillmor notaði ég í kennslubók minni í blaðamennsku, sjá hér á vefsíðuni í röðinni Nýmiðlun; köflunum Tækni grasrótar, Hliðin opnast, Fagfólk og amatörar, Næstu grasrótarskref, Ógnir framtíðar. Loks eru sumar alveg nýjar fyrir mér, einkum mikilvægar í blaðamennsku um kreppur. Skoðið greinina í

Guardian.
Tribbinn hefur látið á sjá

Keypti mér dagblað í gær í fyrsta sinn í tvær vikur. International Herald Tribune var í gamla daga nauðsynlegur partur af deginum, er ég var erlendis. Ekki lengur. Allt sem máli skipti í blaðinu var ég búinn að sjá á netinu um morguninn. Svo hefur þetta gamla fjölríkjablað látið á sjá, síðan New York Times tók það yfir. Textinn er orðinn geldur að hætti móðurblaðsins, efnið laslegt og blaðið fullt af textaauglýsingum, svokallaðri kostun. Engin furða er, að menn eru víða um vestræna heiminn að hafna dagblöðum sem fréttamiðli. Þau eru tæpast samkeppnishæf við vefinn og reyna það sum ekki einu sinni.
Logið um peningamarkaðssjóði

Geir Haarde og Björgvin Sigurðsson lugu að okkur fyrir ári. Sögðu að kaup nýju bankanna á verðlitlum pappírum úr peningamarkaðssjóðum hefðu verið á viðskiptalegum forsendum. Þá þegar höfðu endurskoðunarfyrirtæki upplýst skriflega, að svo var ekki. Því héldu Geir og Björgvin leyndu fyrir þjóðinni til að geta logið að henni. Peningamarkaðssjóða-málið er af stærðargráðu IceSave. Spurning er, hvort samvizkulausir ráðherrar beri ekki fjárhagslega ábyrgð á lygum sínum af slíkri stærðargráðu. Eins og seðlabankastjóri á að bera fjárhagslega ábyrgð á fjáraustri, sem líka nemur stærðargráðu IceSave.
Fábjána-hryðjuverkin

Erlendir aðilar kunna að deila út sekt meðal Íslendinga í hruninu. Harvard háskóli veitir íslenzku bankastjórunum fábjánaorðuna IgNoble. Telur þar með bankastjóra Seðlabankans með Davíð Oddsson í broddi fylkingar. Time Magazine gaf upp nöfn mestu hryðjuverkamanna efnahagsmála og þar var Davíð Oddsson að finna. Ráðning Davíðs sem ritstjóra Moggans eflir trú erlendra manna á, að Íslendingar séu fífl. Sem siðað fólk eigi ekki að koma nálægt. Allra sízt að lána okkur peninga eða treysta fyrir fé. Því valda fábjána-hryðjuverkin, sem Harvard og Time fjalla um.