arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Gölluð glansmynd

Gölluð glansmynd

Aldraðir munu smám saman hætta að vera baggi á samfélaginu, af því að við höfum sérstakt lífeyriskerfi, þar sem fólk safnar sjálft fyrir lífeyri, sem safnast upp, en streymir ekki gegnum kerfið frá vinnandi fólki og skattgreiðendum til eftirlaunafólks. Þetta ágæta kerfi er þegar farið að virka.

Eftir nokkra áratugi mun meirihluti þeirra, sem hætta að vinna, áfram hafa óbreytt lífskjör af uppsöfnuðum lífeyri sínum. Þeir munu geta keypt vörur og þjónustu, hvernig sem árar að öðru leyti. Þeir munu verða kjölfesta samfélagsins, því að peningar þeirra munu hringsóla í efnahagslífinu.

Erlendu gegnumstreymis- og ríkisrekstrarkerfin gera ekki ráð fyrir þeirri staðreynd, að vestrænar þjóðir eru farnar að eldast. Senn verða of fáir vinnandi menn og skattgreiðendur að sjá fyrir of mörgum gamalmennum. Slík kerfi geta að lokum ekki þjónað hlutverki sínu og verða að skera niður lífeyri.

Uppsöfnunarkerfið gildir því miður ekki um alla. Ríkið tekur ekki þátt í því. Það á ekki fyrir skuldbindingum sínum við Lífeyrissjóð opinberra starfsmanna, heldur hyggst spýta inn í hann peningum úr gegnumstreymi fjármagns á hverjum tíma. Það hyggst láta skattgreiðendur framtíðarinnar borga sukkið.

Auðvitað á ríkið að leggja jafnóðum inn fyrir skuldbindingum sínum eins og aðrir vinnuveitendur í þjóðfélaginu. Þannig myndast traust tekjuflæði, óháð sviptingum á borð við misræmi í aldursþróun þjóðarinnar, sem hafa áhrif á tekjur ríkisins. Engin ástæða er til, að ríkið skerist úr leiknum.

Uppsöfnunarkerfið gildir ekki heldur fyrir öryrkja og atvinnulausa. Lífeyrir er ekki reiknaður í bótum á þessum sviðum. Auðvitað þarf að meðhöndla þessar tekjur fólks eins og aðrar tekjur þess, svo að öryrkjar og atvinnuleysingjar séu ekki upp á ríkið komnir, þegar þeir komast á aldurinn.

Ríkisvaldið hefur tækifæri til að laga stöðu sína gagnvart ríkisstarfsmönnum, öryrkjum og atvinnuleysingjum, þegar það selur Símann. Tekjurnar af sölunni má nota til að greiða fyrir uppsafnaðar syndir fortíðarinnar á þessum þremur sviðum og hafa framvegis hreint borð frá degi til dags.

Það er gott þjóðfélag, sem tryggir framtíðina og jöfnuð í framtíðinni. Það er gott þjóðfélag, sem hefur jafnvægi í uppgjöri kynslóðanna, þannig að hver kynslóð borgi fyrir sig og taki eins og áður þátt í að hjálpa jafnöldrum, sem lenda í vandræðum í lífinu. Ísland getur orðið gott þjóðfélag.

Glansmyndin, sem nýlega var gefin af væntanlegri stöðu aldraðra í þjóðfélaginu, má ekki láta menn gleyma, að allt of margir eru enn utan við ódáinsakra uppsöfnunarkerfis.

Jónas Kristjánsson

DV
Innhverf gíslataka

Verkföll eru ekki úrelt. Þau eru löglegt vopn þeirra, sem telja sig vera minni máttar í kjarasamningum. Þar sem afl peninganna er alltaf að aukast á kostnað afls vinnunnar, þar sem vinnukaupendur eru að verða sterkari en vinnuseljendur, má búast við, að verkfallsvopnið verði notað í framtíðinni. … Verkföll koma alltaf niður á þriðja aðila. Einkum verða smælingjar að líða fyrir þau, því að hinir hafa frekar einhverja útvegi fyrir sig. Þannig hellti Dagsbrún niður mjólk á Bæjarhálsi í gamla daga og var sökuð um að spilla heilsu barna. Þá voru meiri tilþrif í átökunum en núna. …
Innhverf gíslataka

Verkföll eru ekki úrelt. Þau eru löglegt vopn þeirra, sem telja sig vera minni máttar í kjarasamningum. Þar sem afl peninganna er alltaf að aukast á kostnað afls vinnunnar, þar sem vinnukaupendur eru að verða sterkari en vinnuseljendur, má búast við, að verkfallsvopnið verði notað í framtíðinni.

Verkföll koma alltaf niður á þriðja aðila. Einkum verða smælingjar að líða fyrir þau, því að hinir hafa frekar einhverja útvegi fyrir sig. Þannig hellti Dagsbrún niður mjólk á Bæjarhálsi í gamla daga og var sökuð um að spilla heilsu barna. Þá voru meiri tilþrif í átökunum en núna

Verkfall er öðrum þræði gíslataka. Í verkfalli er alltaf skipuð undanþágunefnd. Það er viðurkenning á gíslatökueðli verkfalla. Sum gíslataka er talin óviðeigandi. Önnur er talin vera á gráu svæði og er það hlutverk undanþágunefndar að setja slík tilvik öðru hvoru megin við undanþágulínuna.

Þótt verkfall og gíslataka í tengslum við það sé löglegur verknaður, er hann afar fátíður hjá flestum hópum. Í gamla daga vakti athygli, að mjólkurfræðingar og flugliðar voru oftar í verkfalli en aðrir. Fólki fannst það vera til marks um, að kröfugirni þessara hópa væri komin út fyrir velsæmi.

Nú á tímum eru það kennarar, sem eru taldir vera of oft í verkfalli. Þess verður vart, að þeir njóta lítils stuðnings í samfélaginu. Menn telja líka gerræðislega að málum staðið, námsgögn nemenda séu ólöglega lokuð inni og neitað sé undanþágum til fatlaðra hópa, sem njóta almennrar samúðar.

Verkfall kennara er talið vera á of hörðum nótum. Sem dæmi um það gefur helzti forustumaður þeirra viðmælendum sínum einkunnir um greindarstig. Sjálfsagt er hann að tryggja heimalandið fremur en að afla málstaðnum fylgis úti í bæ. En það er einmitt innhverfan, sem einkennir verkfall kennara.

Kennarar virðast vera orðnir svo sér á parti í samfélaginu, að þeir telja brýnna að stunda hópefli með gassagangi inn á við, heldur en að eiga vitrænt samtal við samfélagið um málefni verkfallsins. Að minnsta kosti eru talsmenn kennara meira fráhrindandi út á við en þeir hafa áður verið.

Auðvitað er matsatriði hverju sinni, hvernig haldið er á verkfallsmálum. Stundum er hópeflið talið mikils virði, þar á meðal núna. Stundum eru almannatengslin talin mikils virði, en svo er ekki núna. Sem betur fer virðast kennarar þó vera farnir að endurskoða harðneskjuna í gíslatökunni.

Þótt forustumenn kennara komi óorði á verkfallsvopnið, hefur ekki verið sýnt fram á, að það sé óþarft. Einstök framkvæmd hefur alltaf og mun alltaf verða deiluefni í samfélaginu.

Jónas Kristjánsson

DV
Líf í bíl og borg

Reykjavík hefur aldrei verið þröng Evrópuborg. Hún hefur aldrei verið, er ekki og verður engar Feneyjar eða gotneski miðbærinn í Barcelona. Hinir frægu túristabæir Evrópu eru dauðir og orðnir að söfnum, en Reykjavík er efnahagshjarta íslenzka ríkisins, borg bíla, umferðar, mislægra gatnamóta. … Reykjavík mun ekki batna við að verða þrengd að evrópskum stöðlum. Ákvörðun um búa til þrengsli verður að taka, þegar hverfi er skipulagt, ekki löngu síðar. Að þétta ofan í fyrri byggð er áreiti, sem leiðir til ósamkomulags, ófriðarefna og á endanum til málaferla, þar sem menn heimta skaðabætur. …
Líf í bíl og borg

Reykjavík hefur aldrei verið þröng Evrópuborg. Hún hefur aldrei verið, er ekki og verður engar Feneyjar eða gotneski miðbærinn í Barcelona. Hinir frægu túristabæir Evrópu eru dauðir og orðnir að söfnum, en Reykjavík er efnahagshjarta íslenzka ríkisins, borg bíla, umferðar, mislægra gatnamóta.

Reykjavík mun ekki batna við að verða þrengd að evrópskum stöðlum. Ákvörðun um búa til þrengsli verður að taka, þegar hverfi er skipulagt, ekki löngu síðar. Að þétta ofan í fyrri byggð er áreiti, sem leiðir til ósamkomulags, ófriðarefna og á endanum til málaferla, þar sem menn heimta skaðabætur.

Þar á ofan leiðir þétting byggðar til erfiðari umferðar um æðar, sem voru hannaðar áður en gert var ráð fyrir þéttingu byggðar. Miklar nýbyggingar upp af Skúlagötu, við Mýrargötu og fyrir utan Ánanaust kalla á umferðarmannvirki, sem ekki hefur enn verið gert ráð fyrir í skipulagi borgarinnar.

Undarlegust er andstaða borgaryfirvalda við mislæg mót Miklubrautar og Kringlumýrarbrautar. Með sömu röksemdum og nú eru hafðar uppi gegn þessum mislægu gatnamótum, hefði verið hægt að stöðva öll hin fjölmörgu mislægu gatnamót, sem reist hafa verið á borgarsvæðinu af minni þörf en þessari.

Gersamlega er fráleitt að halda fram, að bíll, sem ekið er viðstöðulaust á 60 km hraða meginþorra leiðar hans um bæinn, valdi meiri mengun en bíll, sem þarf að stöðva nokkrum sinnum, láta standa kyrran í gangi nokkrum sinnum og síðan að auka ferðina frá núll og upp í 60 km nokkrum sinnum.

Öllu viti bornu fólki má vera ljóst, að skrykkjótt umferð um gatnaljós veldur meiri mengun en viðstöðulaus umferð um mislæg gatnamót. Samt hafa oddvitar Reykjavíkurlistans haldið fram röngum staðreyndum á prenti um þetta mál og gera enn. Það eru ekki skoðanir, heldur röng meðferð staðreynda.

Þá er tryggingafélögunum ljóst, að meiri slys verða á hornum umferðarljósa en mislægra gatnamóta. Þessi fyrirtæki borga brúsann og eiga að vita, hvað er þeim sjálfum fyrir beztu. Eina umræðuhæfa röksemdin gegn mislægum gatnamótum er, að þau flytji vandann til. Slíkt gildir um öll mislæg gatnamót.

Úr því að Reykjavíkurlistinn hefur víðs vegar um borgina séð ástæðu til mislægra gatnamóta, sem flytja umferðarvandann til, hljóma röksemdir hans eins og flugusuð, þegar fulltrúar hans tala um flutning umferðarvandamála eingöngu vegna mislægra gatnamóta Miklubrautar og Kringlumýrarbrautar.

Mislæg gatnamót kalla alltaf á aðrar framkvæmdir. Þessi mislægu og mjög svo brýnu gatnamót kalla á lokun móta Lönguhlíðar, á bílahús við Tjörnina og undir Þingholtum.

Jónas Kristjánsson

DV
Eldhúsið er úti að aka

Galileo … Einhvern tíma las ég, að meta megi ítalskt eldhús eftir vandvirkni í 20 mínútna eldun á risotto, krydduðum hrísgrjónagraut, sem er þjóðarréttur Norður-Ítala. Á Galileo á horni Hafnarstrætis og Vesturgötu er risotto eldað löngu áður og síðan hitað upp, þegar það er pantað. Þannig varð það að ólystugri klessu, sem ég kláraði ekki. … Verri var pönnusteikta smálúðan, greinilega frystivara, sem síðan var aðeins elduð á yfirborðinu, en var að öðru leyti hrá í gegn og þar af leiðandi óæt. Ekki stafaði þetta af önnum í eldhúsi, því að ég var eini gesturinn í hádeginu. Erfitt er að taka veitingahús alvarlega, þegar eldhúsið er svona langt úti að aka. …
Tveir draumar

Þriðjungur Bandaríkjamanna er hættur að trúa á bandaríska drauminn um, að hver sé sinnar gæfu smiður, að allir geti rifið sig upp úr fátækt með stefnufestu, þolinmæði og mikilli vinnu. Margir átta sig á, að þeir hafa puðað alla ævi án þess að finna öryggi og frið á leiðarenda ævinnar. … Stéttaskipting hefur harðnað í Bandaríkjunum. Yfirstéttin endurnýjar sig sjálf í auknum mæli. Lífskjörum meðaljónsins hrakar og öryggisleysi hans magnast. Barnadauði er meiri en í Evrópu og ævilíkur styttri, fátækt meiri og fjöldi fanga margfalt hærri. Bandaríkin færast nær þriðja heiminum. …
Tveir draumar

Tveir draumar

Þriðjungur Bandaríkjamanna er hættur að trúa á bandaríska drauminn um, að hver sé sinnar gæfu smiður, að allir geti rifið sig upp úr fátækt með stefnufestu, þolinmæði og mikilli vinnu. Margir átta sig á, að þeir hafa puðað alla ævi án þess að finna öryggi og frið á leiðarenda ævinnar.

Stéttaskipting hefur harðnað í Bandaríkjunum. Yfirstéttin endurnýjar sig sjálf í auknum mæli. Lífskjörum meðaljónsins hrakar og öryggisleysi hans magnast. Barnadauði er meiri en í Evrópu og ævilíkur styttri, fátækt meiri og fjöldi fanga margfalt hærri. Bandaríkin færast nær þriðja heiminum.

Á sama tíma og bandaríski draumurinn er að verða gjaldþrota undir ofstækisstjórn George W. Bush forseta er að rísa nýr draumur austan hafsins, evrópski draumurinn, sem rís hæst í félagslegum markaðsbúskap. Skoðanakannanir sýna, að fólki líður betur í mildri Evrópu en í grimmum Bandaríkjunum.

Á þessu ári var reynt að skrá evrópska drauminn í fyrstu stjórnarskrá Evrópusambandsins. Hún á eftir langt ferli, en ljóst er, að þar er risið samfélag upp á hálfan milljarð manns, sem þénar meira en Bandaríkin og á 61 af af 140 stærstu fyrirtækjum heims, meðan Bandaríkin eiga bara 40.

Evrópumenn vinna til að lifa, meðan Bandaríkjamenn lifa til að vinna. Frí eru miklu meiri í Evrópu, vinnudagar styttri og vinnuvernd meiri. Samt er framleiðni meiri í helztu ríkjum Evrópu, svo sem Frakklandi og Þýzkalandi, heldur en í Bandaríkjunum og í evrópskum útnára þeirra á Bretlandseyjum.

Bandaríkjamenn hampa einstaklingsfrelsi, en Evrópumenn hampa samfélagi. Innifalið í því er virðing fyrir umhverfinu, tillit til langtímahagsmuna og sjálfbærrar þróunar. Þar taka menn þreytandi sáttaferli fram yfir hótanir og styrjaldir. Þar er ríkisvaldið jarðbundið, en vestan hafs sækir það í trúna.

Evrópa er ekkert himnaríki. Evrópusambandið er spillt og flókið embættismannakerfi. En það hefur fært Íslandi endalausa röð af reglugerðum, sem takmarka svigrúm stjórnvalda til að stýra okkur að eigin geðþótta. Það hefur búið til góðar leikreglur fyrir líf fólks um alla álfuna.

Evrópski draumurinn er hæfari til að mæta 21. öldinni en bandaríski draumurinn, býr ekki til suðupott þjóða eins og sá bandaríski hefur gert, heldur leggur hann áherzlu á, að þúsund plöntur blómstri með ótal tungumálum, siðum og sögu í þjóðfélagi, þar sem mildin er meira metin en harkan.

Evrópski draumurinn hafnar græðgi og grimmd hins tryllta markaðshagkerfis. Með félagslegum markaðsbúskap reynir hann að styðja fólk til að verða sinnar eigin gæfu smiðir.

Jónas Kristjánsson

DV
Pakkað í Hæstarétt

Enn er verið að pakka í Hæstarétt. Um daginn var frændi Hertogans valinn fram yfir aðra umsækjendur, sem allir voru hæfari en frændinn. Nú á að ráða spilavin Hertogans fram yfir aðra umsækjendur, sem Hæstiréttur telur flesta hæfara en spilavininn. Frændi Hertogans skilaði auðvitað séráliti. … Í langvinnri tíð þessarar ríkisstjórnar hafa pólitískar skipanir færzt í vöxt. Eindregnar er pakkað í Hæstarétt, Ríkisútvarpið, Símann og aðrar stofnanir ríkisins en áður þótti sæma. Hæfileikar skipta minna máli, enda gerast nú opinber klögumál annarra umsækjenda tíðari en áður var. …
Pakkað í Hæstarétt

Enn er verið að pakka í Hæstarétt. Um daginn var frændi Hertogans valinn fram yfir aðra umsækjendur, sem allir voru hæfari en frændinn. Nú á að ráða spilavin Hertogans fram yfir aðra umsækjendur, sem Hæstiréttur telur flesta hæfara en spilavininn. Frændi Hertogans skilaði auðvitað séráliti.

Í langvinnri tíð þessarar ríkisstjórnar hafa pólitískar skipanir færzt í vöxt. Eindregnar er pakkað í Hæstarétt, Ríkisútvarpið, Símann og aðrar stofnanir ríkisins en áður þótti sæma. Hæfileikar skipta minna máli, enda gerast nú opinber klögumál annarra umsækjenda tíðari en áður var.

Sem dæmi um aukna spillingu ríkisstjórnarinnar má nefna, að nú nægir ráðherrum ekki að hafa sérstaklega ráðna pólitíska aðstoðarmenn sér á hægri hönd í ráðuneytunum, heldur þykjast þeir líka vilja velja sér pólitíska ráðuneytisstjóra. Þeir draga þannig úr gildi embættismannakerfisins sem kjölfestu.

Með hverju árinu sem líður eykst þessi tegund spillingar núverandi ríkisstjórnar. Forsendan er auðvitað, að oddamenn hennar telja sig hafa reynslu fyrir, að kjósendur láti sig hana litlu varða eða hafi gleymt henni, þegar kemur að næstu kosningum. Landsfeður okkar telja spillinguna vera ókeypis.

Björn Bjarnason er dæmigerður flokksjálkur, sem lét sér ekki bregða við að skipa óhæfan frænda Hertogans í Hæstarétt. Geir Haarde hefur ekki enn fengið eins eindreginn stimpil flokksjálks, en flestir veðja þó á, að hann taki spilafélaga Hertogans fram yfir þá, sem fagmenn hafa talið vera hæfari.

Spilafélaginn er umdeildur sérvitringur í þjóðfélaginu, sem þekktastur er fyrir skemmtilegar greinar, sem hann skrifar til stuðnings Hertoganum, hvenær sem einhver andmælir stjórnsýslu hans og gerðum. Þá hefur hann skrifað mikið af hlutlausum lögfræðiálitum, sem þjóna alveg sama tilgangi.

Flestir telja við hæfi, að spilafélaginn haldi áfram að skrifa í Morgunblaðið og skila hlutlausum lögfræðiálitum, hvenær sem Hertoginn þarf á því að halda. Komið hefur í ljós, að umdeildara er, hvort skynsamlegt sé, að hæfni hans í þrætubókarlist eigi beint erindi í dóma Hæstaréttar.

Flest bendir til, að kjósendur sætti sig við, að núverandi stjórnarsamstarf verði langvinnt, kosningar eftir kosningar. Jafnframt sætti þeir sig við, að smám saman dofni tilfinning ríkisstjórnarinnar fyrir leikreglum, sem gilda umhverfis hið sérstæða Íslands. Við verðum smám saman suðuramerískt ríki.

Við erum komin áleiðis. Síminn kaupir sjónvarpsstöð fyrir Hertogann, Hannes Hólmsteinn selur sjónvarpinu raðir af lélegum syrpum. Hæstiréttur verður einlitur á næsta kjörtímabili.

Jónas Kristjánsson

DV
Leiðinlegir leiðtogar

Milda þjóðremban, sem einkennir stjórnmál hér á landi, hefur enn birzt okkur í bók, sem ríkisvaldið gefur út, af því að markaðshagkerfið veit, að hún selst ekki. Bókin segir okkur, að forsætisráðherrar landsins á síðustu öld hafi allir verið góðir, en Hannes Hafstein og Davíð Oddsson þeirra beztir. … Montið er viðkunnanlegur stíll fráfarandi forsætisráherra, vel metinn af þjóðinni. Hann reisti sér monthús fyrir borgina í Tjörninni og innréttaði sér monthús í gamla Landsbóksafninu. Ráðhúsið og Þjóðmenningarhúsið voru, eins og nýja bókin er, birtingarmyndir hins roggna stjórnarfars. …
Leiðinlegir leiðtogar

Milda þjóðremban, sem einkennir stjórnmál hér á landi, hefur enn birzt okkur í bók, sem ríkisvaldið gefur út, af því að markaðshagkerfið veit, að hún selst ekki. Bókin segir okkur, að forsætisráðherrar landsins á síðustu öld hafi allir verið góðir, en Hannes Hafstein og Davíð Oddsson þeirra beztir.

Montið er viðkunnanlegur stíll fráfarandi forsætisráherra, vel metinn af þjóðinni. Hann reisti sér monthús fyrir borgina í Tjörninni og innréttaði sér monthús í gamla Landsbóksafninu. Ráðhúsið og Þjóðmenningarhúsið voru, eins og nýja bókin er, birtingarmyndir hins roggna stjórnarfars.

Auðvitað eru íslenzkir tómatar betri en aðrir tómatar, en lambakjötið tekur þó öllu fram um víða veröld. Auðvitað er íslenzkur fiskur bezti fiskur í heimi, en súr hvalur og úldinn hákarl taka öllu fram. Auðvitað eru Íslendingar bezta þjóð í heimi, en sjálfstæðismenn eru auðvitað beztir allra.

Ætla má af bókinni góðu, að tímamót séu í veraldarsögunni, þegar hertoginn stígur af upphöfnu hásæti sínu og hleypir Framsókn að. Staðreyndin er hins vegar sú, að lífið heldur áfram sinn vanagang. Ríkisstjórnin hefur verið við völd frá ómunatíð og hyggst áfram verða við völd til ómunatíðar.

Einn helzti kostur lýðræðis er jafnan talinn vera, að skipt er um stjórnir átakalítið. Kjósendur verða leiðir á einum leiðtoga og velja sér annan í fastri leikreglu, sem kölluð er kosningar. Hér á landi vilja kjósendur fremur hafa sömu ríkisstjórnina aftur og aftur með litlum mannaskiptum.

Montbókin og forsætisráðherraskiptin sýna, að ekkert hefur breytzt í þessum efnum. Roggin smáþjóð mun áfram hafa þá stjórn og það stjórnarfar, sem henta henni. Næsta skref er að komast inn í öryggisráð Sameinuðu þjóðanna og eru í því skyni stofnuð sendiráð um allar trissur, jafnvel í Afríku.

Ekki eitt einasta atriði mun breytast við stólaskipti Davíðs og Halldórs Ásgrímssonar. Við munum áfram styðja stríðsglæpi Bandaríkjanna víða um heim. Við munum áfram forðast aðild að Evrópusambandinu. Við munum selja Símann, sem ekki mun lenda í höndum kolkrabbans fremur en aðrar seldar ríkisstofnanir.

Eins og aðrar ríkisstjórnir mun þessi áfram gera margt gott og annað miður. Með daufgerðari forsætisráðherra mun þó örar fjölga þeim, sem að lokum verða leiðir á endalausri samstjórn samvaxinna stjórnarflokka. Fyrr en ella kemur að því, að nógu margir kjósendur nenna ekki að endurkjósa þá.

Þótt montin stjórn henti rogginni smáþjóð, munu kjósendur að lokum átta sig á, að þeir eru orðnir hundleiðir á samstarfi um ríkisstjórn, sem fyrir löngu hefur gengið sér til húðar.

Jónas Kristjánsson

DV
Silfurmoli í Hafnarfirði

Tilveran … Tilveran væri fjölsótt, ef hún væri í bænum. Reykvíkingar fara ekki til Hafnarfjarðar út að borða og Hafnfirðingar borða heima hjá sér. Samt heldur silfurmolinn við Linnetstíg áfram að bjóða of fáum gestum sífellt batnandi matreiðslu og elskulega þjónustu fyrir lágt verð að hætti Laugaáss, Fish Gallerys og Jómfrúarinnar í Reykjavík. Ef Hafnarfjörður væri menningarbær, mundi bæjarstjórnin heiðra staðinn á minnisstæðan hátt og reyna að efla veltu hans. …
Tilveran

***

Silfurmoli í Hafnarfirði

Tilveran væri fjölsótt, ef hún væri í bænum. Reykvíkingar fara ekki til Hafnarfjarðar út að borða og Hafnfirðingar borða heima hjá sér. Samt heldur silfurmolinn við Linnetstíg áfram að bjóða of fáum gestum sífellt batnandi matreiðslu og elskulega þjónustu fyrir lágt verð að hætti Laugaáss, Fish Gallerys og Jómfrúarinnar í Reykjavík. Ef Hafnarfjörður væri menningarbær, mundi bæjarstjórnin heiðra staðinn á minnisstæðan hátt og reyna að efla veltu hans.

Tilveran býður súpu og aðalrétt í hádeginu fyrir allt frá 990 krónur og þriggja rétta máltíð á kvöldin fyrir 2650 krónur að meðaltali. Þá má velja um súpu eða salat í forrétt, fjóra fiskrétti og þrjá kjötrétti, kaffi eða ís á eftir. Val þriggja rétta af löngum aðalseðli kostar að meðaltali 4800 krónur.

Innréttingar eru óbreyttar að öðru leyti en því, að dúkar hafa verið teknir af borðum og staðurinn því ekki eins notalegur og áður. Skrítnu salt- og piparstaukarnir eru blessunarlega horfnir. Blóm og logandi kerti eru á borðum.

Hrásalat dagsins var ekki merkilegt, en betra en í Laugaási, aðallega jöklasalat, með rækjum og skinku úr bréfi, majónesi, tilbreyting frá hveitisúpu dagsins. Olífulía og edik voru á borðum. Blaðlaukssúpa var hóflega þykk, en ekki merkileg súpa. Fiskisúpa úr humarkrafti með rækjum og kræklingi var of þykk og of misþykk.

Allur fiskur var vel úti látinn og nákvæmlega rétt eldaður, bleikja, rauðspretta og steinbítur, allar tegundir pönnusteiktar. Fjögur flök af pönnusteiktri Þingvallableikju og rauðsprettu voru mun nettar og betur elduð en á Jómfrúnni, borin fram með hvítum kartöflum og hinu sívinsæla jöklasalati. Steinbíturinn var borinn fram með brúnni sósu.

Kaffi eftir matinn var stundum vont. Tilveran er ekki gullmoli í Hafnarfirði, en kannski silfurmoli. Hún er einn örfárra veitingastaða á landinu, sem kalla má frambærilegt fiskréttahús.

Jónas Kristjánsson

DV
Klikkaðir kjósendur

Flest bendir til, að George W. Bush verði Bandaríkjaforseti í fjögur ár í viðbót, þrátt fyrir skelfilega reynslu af árunum fjórum, sem liðin er. Í kosningunum eftir hálfan annan mánuð hyggst helmingur kjósenda veita fylgi sitt versta forseta, sem verið hefur í Bandaríkjunum í áratugi. .. Við skulum láta liggja milli hluta, að Bush er að eyðileggja límið í bandarísku þjóðfélagi með markvissum aðgerðum til að gera þá ofsaríku enn ofsaríkari, millistéttirnar fátækari og ýta undirstéttinni út af borðinu. Ef þetta er það, sem bandarískar millistéttir vilja, þá verði þeim að verðleikum. …