arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Endurskoðun heima og heiman

Endurskoðunarstofan KPMG sá um pappíra Stein Bagger hins danska. Skrifaði upp á bókhald hans. Hann stal sextán milljörðum króna með bókhaldsbrögðum. Er nú í fangelsi, enda er réttlæti margfalt hraðvirkara í Danmörku en hér. Endurskoðun Anderson var einu sinni stærst í heimi. Hún sá um Enron, mesta bókhaldssvindl sögunnar, og dó með Enron. Nú hefur Aðalsteinn Hákonarson, eftirlitsstjóri ríkisskattstjóra, lýst áhyggjum af íslenzkum endurskoðendum. Telur marga ekki standa á bremsunni. Setji kíkinn fyrir blinda augað við skoðun bókhalds. Endurskoðendur eru því hættulegir hér sem annars staðar.
Skrifleg bezt – nafnlaus verst

Engin vitni eru betri en skrifleg plögg. Það er kennt í blaðamannaskólum. Engin vitni eru verri en þau nafnlausu. Það er kennt í blaðamannaskólum. Fréttastofa Ríkisútvarpið hefur undir höndum eintak af IceSave samningnum við Holland. Það er fyrsta flokks vitnisburður. Visir.is/Fréttablaðið hefur eftir ónafngreindum heimildarmanni, að frétt útvarpsins sé meira eða minna röng. Það er vitnisburður af síðustu sort. Við trúum fréttastofunni, sem hefur skjölin undir höndum og hlæjum að hinni aumu, sem vitnar í nafnlausan “áhrifamann innan ríkisstjórnarinnar”. Metnaður í blaðamennsku er misjafn.
IceSave samningar eru landráð

Fréttastofa Ríkisútvarpsins náði eintaki af IceSave samningnum við Holland. Þar kemur fram, að málið er ekki milliríkjamál, heldur innanríkismál í Bretlandi. Brezkir dómstólar munu fjalla um ágreining. Verði greiðslufall, má brezka stjórnin taka lögtak að vild í verðmætum eigum íslenzka ríkisins. Gera má ráð fyrir, að samningurinn við Bretland sé svipaður. Þá vitum við það. Ríkisstjórnin hefur afsalað fullveldinu. Þar á meðal stjórnarflokkur, sem lýsir yfir áhyggjum af afsali fullveldis vegna Evrópusambandsins. Þessir samningar um afsal fullveldis eru landráð og verða felldir á Alþingi.
Jón Kaldal og Eva Joly

Gallinn við tillögu Jóns Kaldal ritstjóra um brottrekstur Evu Joly er, að hann er óframkvæmanlegur. Vantraust er svo mikið á íslenzku eftirliti og saksóknum, að Joly ein nýtur trausts. Hvort sem er innanlands eða erlendis. Verði hún rekin, hrynur allt, jafnvel lánshæfismat ríkisins og ríkið verður gjaldþrota. Rangt er hjá Jóni, að Joly hafi truflandi áhrif. Gagnrýnin á hana er bundin við lögmenn útrásarinnar, kerfiskarlana sem brugðust, svo og skúrka útrásarbanka og útrásarvíkinga. Fréttablaðið er í eigu útrásarvíkinga og hefur sem slíkt ekki traust til að láta taka mark á sér í þessu tilviki.
Ærulaus fjárkúgun

Samningurinn um IceSave er fjárkúgun. Að henni standa Evrópusambandið og Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn auk Bretlands og Hollands. Norðurlöndin eru stuðningsaðili kúgunarinnar. Þau neituðu að hjálpa, nema Evrópusambandinu og gjaldeyrissjóðnum væri hlýtt. Allir þessir aðilar höfðu samráð um að sliga börn okkar og barnabörn. Aðila, sem ekki komu nálægt IceSave, græddu ekkert á svindli Bjögganna og bankastjóra Landsbankans. Þetta er svívirðilegur og ærulaus samningur, sem fjárkúgararnir vilja ekki, að birtur sé. Vonandi verður fjárkúgunin felld á Alþingi og vonandi verður hún aldrei greidd.
Sigmundur froðufelli minna

Ásta Ragnheiður Jóhannesdóttir, forseti Alþingis, hringdi Sigmund Davíð Gunnlaugsson, formann Framsóknar, úr ræðustól í gær. Vel og drengilega var að því staðið hjá henni. Hún verður betri forseti en sá, sem á undan henni var. Sigmundur var kominn langt út fyrir umræðuefnið og reyndi að yfirtaka fundarstjórn. Sigmundur er hress og væri fínn í blogginu, færi þar hamförum. En frekjuhegðun hans hentar síður flokksformanni. Ekki gengur, að slíkur reyni að taka völdin af forsetanum og skipta einhliða um dagskrá. Reyndari áhrifamenn í Framsókn verða að kenna nýjum formanni að froðufella minna.
Silfurskeið og hagsmunir

Árni Johnsen og Bjarni Benediktsson eru þingmenn, sem hafa sitthvað að fela. Þeir hafa hvorki gert grein fyrir fjárhagslegum hagsmunum sínum né útskýrt hvers vegna. Frestur Alþingis vegna skráningar hagsmuna er runninn út. Árni og Bjarni fóru ekki eftir reglunum. Pukur Árna kemur ekki á óvart, en Bjarni er formaður Sjálfstæðisflokksins. Einkum er hann þó gæzlumaður og arftaki hagsmuna Engeyjarættarinnr. Skrítið er fyrir Sjálfstæðisflokkinn að hafa formann í þessari stöðu. Fæddan með silfurskeið í munni og ófæran um að gera þjóðinni grein fyrir hagsmunum sínum. Hann er ekki trúverðugur pólitíkus.
Fellið leynisamninginn

Álfheiður Ingadóttir hefur rétt fyrir sér. Alþingi getur ekki lagt á þjóðina ríkisábyrgð upp á hundruð milljarða án þess að sjá plaggið. Ríkisstjórnin verður að leggja fram IceSave-samninginn, ef hún vill fá hann samþykktan. Enginn viti borinn samþykkir samning, sem hann hefur ekki séð. Ríkisstjórnin verður einfaldlega að fá samþykki viðsemjanda sinna fyrir birtingu. Hún þykist vera að reyna það. Grunur leikur á, að í samningnum séu ákvæði, sem ekki standist birtu. Þess vegna séu þau leyndó. Af þeirri tæknilegu ástæðu einni er einföld ástæða til að fella samning pukurstjórnarinnar um IceSave.
Seðlabankinn reiknaði vitlaust

Seðlabankinn gat ekki samið marktæka skýrslu um greiðslubyrði heimilanna. Hann gleymdi að taka með frystingu íbúðalána. Röngu tölurnar voru sendar til Jóhönnu Sigurðardóttur forsætisráðherra. Hún notaði þær á Alþingi til að halda fram, að vandi heimilanna væri minni en talið hefði verið. Nú er hún orðin að athlægi. Seðlabankinn hefði getað hindrað það með því að vinna vinnuna sína af kostgæfni. Hver á að taka mark á seðlabanka, sem getur ekki komið frá sér réttum tölum? Þetta minnir á, að mikilvægt er, að næsti seðlabankastjóri hafi sem minnsta starfsreynslu úr bankanum. Helzt enga.
Siðleysið er enn við völd

“Við erum ekki að sitja hérna í marga klukkutíma að ræða starfsmannalánin.” Þetta segir Hulds Dóra Styrmisdóttir, stjórnarformaður Kaupþings í viðtali við fjölmiðil. Hroki hennar er yfirgengilegur. “Við erum ekki einu sinni búin að ræða það.” Hún er samt að tala um afskrift kúlulána, mesta svindl sögunnar. Hún er að tala um mál sem rífur og tætir samfélagssáttmálann. Ekki er ónýtt fyrir nýtt Ísland að hafa svo firrtan fulltrúa græðgisvæðingar sem bankaráðsformann. Hvert sem við lítum í heimi fjármála og eftirlits og saksóknar á Íslandi er gamla siðleysið í fjármálum enn við óskert völd.
Drottningarviðtal í Kastljósi

Ég er gáttaður á drottningarviðtali Helga Seljan í Kastljósi við Sigurð G. Guðjónsson útrásarlögmann. Töluðu um einkalífeyrissjóð eins og það væri skilgreint hugtak í lögum. Ekki var minnzt á, að 2514 menn eiga sparnað í svokölluðum einkalífeyrissjóði Sigurjóns P. Árnasonar. Það er í raun bara venjulegur fjárvörzlureikningur lífeyris, sem lögmenn Landsbankans hafa falsað með nýyrðum og lagaklækjum. Sá sjóður fjárfestir í peningaþvotti á Guernsey. Landsbankinn kallar skattsvikin “aflandsþjónustu”. Helgi ætti að reyna að fá úttekt úr sínum séreignasjóði með 3,5% vöxtum, skattfrjálst.
Fasisti í vinstri stjórn

Fasistadeild löggunnar ræður lögum og lofum undir stjórn Rögnu Árnadóttur eins og undir Birni Bjarnasyni. Tíu manns voru járnaðir og handteknir fyrir að setjast á götuna við alþingishúsið. Þeir voru sagðir trufla umferðina. Það á andóf einmitt að gera. Því miður heldur mannfjandsamleg stefna Björns áfram hjá Rögnu. Ég hef margspurt, hvers vegna fasisti sé notaður sem ráðherra í vinstri stjórn. Hef enga skýringu fengið á því rugli. Er orðinn sannfærður um, að óhæf stjórn elztu stríðshrossa í stétt pólitíkusa verði fyrir rest orðin einangraðri og hataðri en vanhæfa stjórnin var hjá Geir.
Botnlaust bull Gylfa

Gylfi Magnússon viðskiptaráðherra telur lögmenn Kaupþings dómbæra um gerðir Kaupþings. Gefur sér, að afskriftir kúlulána megi ekki gera afturvirkar. Af því að lögmenn Kaupþings segi það. Botnlaust bull Gylfa. Lögmenn Kaupþings eru vanhæfir og ekki dómbærir í málum Kaupþings. Gylfi segir “hugsanlega” mega draga gerendur til ábyrgðar. Þarf að segja okkur það enn einu sinni? Mörgum mánuðum eftir glæpinn hefur engin tilraun verið gerð hjá lögreglu og saksóknurum til að koma gerendum í gæzluvarðhald. Óhæfur Valtýr Sigurðsson týndi kærunni í pósti. Er það síðasta orð hins gerspillta ríkiskerfis?
Fölsunarfræðingar Landsbankans

Fölsunarfræðingar Landsbankans smíðuðu hugtakið einkalífeyrissparnaður um sérstakan séreignarsjóð. Kringum hugtakið bjuggu þeir til ímyndaðar reglur, sem hvergi eru viðurkenndar. Samt gilda lög og reglur um séreignasjóði, sem Landsbankinn getur ekki túlkað út og suður. Svo virðist af frétt bankans, að hann muni senn bjóða þetta sparnaðarform fleirum en fyrrum stjórum bankans. Í fréttinni er sagt, að innri endurskoðun bankans hafi verið á vaktinni og fundið sérstæð kúlulán “einkalífeyrissjóðsins”. Fréttir af málinu höfðu þó verið á bloggi dögum saman. En hefðbundnir fjölmiðlar tyggja frétt bankans.
Árás Páls og Tryggva

Því meira sem ég hugsa um árás Páls Hreinssonar og Tryggva Gunnarssonar á Sigríði Benediktsdóttir, því reiðari verð ég. Hún er valinkunnur kennari við Yale, þeir eru ómerkir kerfiskarlar. Hún sagði í Yale almælt tíðindi héðan, sem allir geta skrifað undir nema kerfiskarlarnir. Einn forkólfa hrunsins, Jónas Fr. Jónsson, kvartaði undan texta, þar sem hvert orð var satt. Páll og Tryggvi hlupu samdægurs upp til halda og fóta að þjónusta skúrkinn. Sem sagði í ágúst í fyrra að íslenzku bankarnir væru mjög stöðugir. Getur ríkisstjórnin ekki losað okkur við Pál og Tryggva úr sannleiksnefndinni?
Ratko Mladic og Ísland

Sjónvarpsstöð í Belgrað sýndi þátt með myndskeiðum af stríðsglæpamanninum Ratko Mladic. Þau sýna, að hann leikur lausum hala með fjölskyldu sinni í Belgrað og Sarajevo. Þótt ríkisstjórn Serbíu fullyrði, að hún finni hann ekki. Myndskeiðin koma illa við Evrópusambandið, sem reynir að koma Serbíu inn. Olli Rehn stækkunarstjóri segir myndskeiðin gömul, en á þeim sést þó barn, sem fæddist 2006. Spurningin er, hvort Evrópusambandið muni ekki líka fullyrða, að allt sé í lagi á Íslandi. Málið sé því að lofa stuðningi við útgerðarstefnu sambandsins, en taka í rauninni alls ekkert mark á henni.
Skrúfað frá krana Landsbankans

Vefmiðlarnir birtu í nótt orðrétta fréttatilkynningu frá Landsbankanum um kúlulán séreignasjóðs til Sigurjóns Þ. Árnasonar, fyrrverandi bankastjóra. Þar segir, að málið hafi komið upp við reglulega úttekt innri endurskoðunar. Hið rétta er, að málið kom upp í blogginu. En bankinn vill láta líta út sem einhver virk endurskoðun sé í bankanum. Þykist því ekki fylgjast með fréttum og skoðunum á opinberum vettvangi. Virkar dálítið eymdarlega. Fjölmiðlarnir hefðu ekki átt að láta sér tilkynninguna nægja. Hefðu átt að spyrja bankann um tímasetningar og fleira. En fjölmiðlar eru bara kranar valdastofnana.
Heilagt guðsorð Finns

Vefmiðlarnir sögðu hver um annan þveran í kvöld, að lagaheimildir skorti til að endurlífga ábyrgðir starfsmanna Kaupþings. Ég man samt ekki eftir neinum dómsúrskurði um það efni. Nánari lestur fréttanna sýnir, að blaðamenn hafa Finn Sveinbjörnsson bankastjóra fyrir þessu. Enginn blaðamaðurinn benti á takmarkað gildi slíkrar yfirlýsingar stjórnanda fyrirtækisins. Enginn spurði Finn, hvaðan hann hefði þetta. Enginn spurði hann, hvers vegna málið fengi ekki réttarfarslega meðferð. Svona aumir eru íslenzkir fjölmiðlungar því miður allt of oft. Hrun þjóðarinnar stafar sumpart af, að blaðamenn spurðu ekki eðlilegra spurninga. Tóku blaður viðmælenda sinna sem heilagt guðsorð.
Rægir þá sem moka skít

Pressan.is er frétta- og slúðurvefur, sem ævintýramaðurinn Björn Ingi Hrafnsson ritstýrir til stuðnings útrásarvíkingum, öðrum skuldakóngum og fylgiliði þeirra. Þar birtast árásir lögmanna og Jónasar Fr. Jónssonar á Evu Joly. Pressan.is reynir að breiða út róg um þá, sem moka skítinn eftir útrásarvíkinga, útrásarbanka, skuldakónga og sofandi embættismenn. Sjálfur var Björn Ingi gerandi í Orkuveitumálinu, þegar Reykjavíkurborg ætlaði að gefa Hannesi Smárasyni mannauð stofnunarinnar. Stundum getur verið gaman að lesa kaffislúður Pressunnar, en bezt er að fara varlega í að trúa.
Fluttu eignir undan veðum

Erfingjar Soffaníasar Cecilssonar hf. eru frægustu kvótakóngar landsins um þessar mundir. Sigurður Sigurbergsson og Rúnar Sigtryggur Magnússon hafa veðsett áður stöndugt fyrirtæki upp fyrir haus. Meðal annars veðsettu þeir kvótann eins og aðrir kvótakóngar. Tekjurnar notuðu þeir í loftbólur, sem eru glataðar. Fyrirtækið er gjaldþrota kruss og þvers, haldið á floti af bankanum. Sigurður og Rúnar hafa nú selt sjálfum sér fiskiskip, fiskiðnað og kvóta fyrirtækisins út úr fyrirtækinu. Þannig að engin veð standa þar eftir fyrir 7,5 milljarða skuld. Landsbankinn lét þetta viðgangast og er samsekur.
Skattaparadís stjörnulögmanns

Bloggheimar standa sig vel. Þar er komið í ljós, að Sigurjón P. Árnason á ekki sinn prívat séreignasjóð. Þótt Sigurður G. Guðjónsson, lögmaður hans og hatursmaður Evu Joly, haldi slíku fram. Sjötíu milljón króna lán með 3,5% vöxtum koma úr sjóði, þar sem 2524 manns eiga sparnað. Í stað þess að veita Sigurjóni lífeyri veitir sjóðurinn honum kúlulán. Af lífeyri þarf að borga tekjuskatt, en af lánum ekki. Þannig hefur Sigurjón náð sjötíu milljón króna lífeyri án þess að borga 26 milljónir í tekjuskatt. Ofursparnaður skatta hjá “jolly good fellows”. Enda er Sigurður G. stundum kallaður stjörnulögmaður.
Lögfræðileg snilld

Í bloggheimum birtist mynd af þinglýstu plaggi, þar sem Sigurjón P. Árnason bankastjóri lánar sjálfum sér fjörutíu milljónir á 3,5% vöxtum. Athugið 3,5% vexti, ekki prentvilla. Lögmaður Sigurjóns sá um málið og segist hafa sent rangt plagg í þinglýsingu. Nýjasta trikkið, samanber Valtý ríkissaksóknara Sigurðsson, sem týndi kæru á Kaupþing í pósti. Lögmaður Sigurðar er Sigurður G. Guðjónsson. Segir lánið vera úttekt úr séreignasjóði Sigurjóns í formi láns. Bloggarar segja, að með trikki Sigurðar spari Sigurjón sér að greiða 15 milljónir í tekjuskatt. Svo hefur Sigurður áhyggjur af lögfræði Evu Joly.
Rambað milli hagsmuna

Sem yfirmaður fyrirtækjasviðs Íslandsbanka sá Einar Örn Ólafsson um málefni Skeljungs í bankanum. Sá meðal annars um sölu bankans á Skeljungi. Þótti þó of almennilegur við kaupendur og var látinn hætta í bankanum með litlum fyrirvara í síðasta mánuði. Nokkrum vikum síðar kom hann upp úr kafinu sem forstjóri Skeljungs. Dæmigerður vandi við græðgisvæðingu frjálshyggjunnar. Einstaklingar ramba milli fyrirtækja og stofnana í fjármálum, eftirliti og einkagróða. Án þess að nokkur viti, hvar hjarta þeirra slær, hvar hagsmunir þeirra liggja. Enda var Skeljungur greiddur með verðlausum fasteignum.
Lögmaður allra víkinganna

Kosturinn við Evu Joly er, að “she ain't a Jol(l)y good fellow”. Svo notað sé orðaval Sigurðar G. Guðjónssonar útrásarlögmanns. Það er einmitt vandi lögmannastéttarinnar, að þar eru “jolly good fellows”. Sumpart skyldir hver öðrum og sumpart hinir beztu vinir. Það er líka vandi íslenkrar yfirstéttar. Þar eru samtryggðir “jolly good fellows” hver við brjóstið á öðrum. Við þurfum að losna við þetta grínistakerfi Sigurðar og koma upp siðvæddu samfélagi. Þar sem klíkur og lagaglæfrar víkja fyrir hinu nýja Íslandi. Sigurður á svo að skrifa ævisögu sína sem lögmanns allra útrásarvíkinganna.
Ráðuneyti veitir sér syndakvittun

Nefnd á vegum Rögnu Árnadóttur dómsmálaráðherra hefur komizt að raun um, að ráðuneytið hagi sér rétt gagnvart hælisleitendum. Mannfjandsamleg stefna ráðuneytisins hafi verið rétt og eigi að haldast óbreytt. Ráðuneytið hefur með þessu veitt sjálfu sér syndakvittun. Rauði krossinn og Flóttamannahjálp Sameinuðu þjóðanna eru annarrar skoðunar en nefnd Rögnu Árnadóttur. Ragna var ráðuneytisstjóri Björns Bjarnasonar og hagar sér alveg eins og hann. Til dæmis gróf hún undan Evu Joly, kaus að misskilja óskir hennar. Hún gerði ekkert í þeim, fyrr en Joly skaut máli sínum í sjónvarpi til almennings.
Valtýr týnir bréfi í pósti

Fnykinn af Valtý Sigurðssyni leggur hingað upp á Hrunaheiðar. Bréf hans um Kaupþingssvindl týndist í póstinum í þrjá mánuði. Að hans sögn. Hefur traust upp á núll stig. Sonur Valtýs er forstjóri Exista, þá stærsta eiganda Kaupþings. Bréfið fjallaði um rannsókn á niðurfellingu skulda lykilmanna Kaupþings upp á tugi milljarða. Bréfið fannst raunar ekki fyrr en óánægður hluthafi í Kaupþingi kvartaði til umboðsmanns Alþingis. Að mínu viti er Valtýr ekki bara vanhæfur í bankahrunsmálum. Hann er almennt óhæfur sem ríkissaksóknari. Slíkur embættismaður getur ekki týnt lykilbréfi í pósti.
Gjafir eru yður gefnar

Jóhanna Sigurðardóttir og ríkisstjórn hennar hafa ákveðið að henda ruðum í kjósendur. Þeim verður falið ráðgefandi hlutverk í þjóðaratkvæðagreiðslum. Ef meirihluti þjóðarinnar reynist hafa skoðun á máli, getur Alþingi velt fyrir sér, hvort taka eigi mark á ráðgjöfinni eða ekki. Þetta er svar hinnar óhæfu ríkisstjórnar við kröfu búsáhaldabyltingarinnar. Krafan snerist ekki um ráðgjafarhlutverk kjósenda, heldur um ákvörðunarvald þeirra. Svar Jóhönnu og félaga nálgast ekki kröfuna. Það er plástur, sem dugir ekki á pólitískt krabbamein. Við þurfum ekki plástur Jóhönnu, heldur stjórnarskrárbreytingu.
Enga pólitíska ráðuneytisstjóra

Afleit er hugmynd Árna Þórs Sigurðssonar þingsmanns og Jóhönnu forsætis um pólitíska ráðuneytisstjóra. Vilja, að stjórar komi og fari með ráðherrum. Þetta á að vera leið til að losna við kvígildi á borð Baldur Guðlaugsson, sem neitar að hætta. Árni og Jóhanna vilja kasta barninu út með baðvatninu. Við þurfum ópólitíska ráðuneytisstjóra til að hafa aga og reglu á ríkinu. Við þurfum að efla siðferði ráðherra, svo að þeir ráði ekki pólitíkusa í þetta starf. Við skulum vona, að botnlaust siðleysi Davíðs Oddssonar snúi ekki til baka. Við skulum því halda okkur við hefðina, en bæta hana bara.
Óhæf yfirstétt

Taka má matsnefnd um seðlabankastjóra sem dæmi um, að íslenzka valdastéttin er óhæf. Hún taldi Má Guðmundsson og Arnór Sighvatsson hæfasta allra umsækjenda til að verða seðlabankastjórar. Einu umsækjendurna, sem áttu þátt í ömurlegri og gæfulausri fjármálastefnu bankans. Einu umsækjendurnir, sem beinlínis höfðu verið aðalhagfræðingar bankans. Var þó nóg af umsækjendum, sem njóta faglegrar virðingar, sumir hverjir út um allan heim. Matsnefndin taldi reynslu úr vondum banka vega þyngra. Þótt ástæðan fyrir ráðningu nýs seðlabankastjóra sé einmitt hinn skelfilega stefna bankans undanfarin ár.
Katrín rektu stjórn sjóðsins

Lánasjóður íslenzkra námsmanna gengur hart fram í að rýra kjör námsmanna. Við þær aðstæður getur sjóðurinn ekki leyft sér að bruðla í rekstri. Hann verður að hlusta á ríkisendurskoðun, sem kvartar yfir rekstrinum. Segir, að reikningar frá dóttur fyrrverandi stjórnarformanns séu of háir og að verkin hefði átt að bjóða út. Lánasjóðurinn hunzar athugasemdir ríkisendurskoðunar. Segist ekki ætla að gera neitt frekar í málinu. Gunnar Birgisson bæjarstjóri og allt hans slegti er í hávegum haft hjá sjóðnum. Samt getur sjóðurinn ekki leyft sér að haga sér svona á samdráttartíma. Katrín, rektu stjórn sjóðsins.
Eigendur ríkisvaldsins

Embættismenn og lögmenn stjórna ríkinu. Þeir gera það enn, þótt komin sé ný ríkisstjórn í kjölfar krafna um nýtt Ísland. Siðalögmál valdahópsins eru önnur en almennings. Lesið Valtý Sigurðsson og Brynjar Níelsson til að sjá gömlu sjónarmiðin. Þessir menn telja sig eiga ríkið, reyna að losna við Joly og Sigríði. Ríkisstjórnin er meira eða minna á bandi valdahópsins. Fellst á, að almenningur fái sem minnst að vita um mál. Að alþingismenn fái ekki einu sinni að lesa IceSave samkomulag, sem þeim er sagt að samþykkja. Hér þarf að reka tugi embættismanna og kasta tugum lögmanna úr nefndum og ráðum.
Sértæk heyrn valdamanna

Ráðamenn ríkisins og stofnana þess vilja ekki heyra það, sem Eva Joly segir. Þeir heyra ekki, að hún vill, að Valtýr Sigurðsson ríkissaksóknari víki úr embætti. Þeir heyra bara, að hann eigi að víkja sæti í málum saksóknara í málum bankahrunsins. Þeir heyra ekki, að hún vill, að skipaðír verði þrír sérstakir saksóknarar, einn fyrir hvern banka. Þeir heyra bara, að fjölga beri fólki í rannsókn bankahrunsins. Með allri þessari misheyrn komast ráðherrar, embættismenn og rannsóknamenn að þeirri niðurstöðu, að þeir séu sammála Evu Joly. Í rauninni eru þeir að reyna að bola henni frá rannsókn.
Tólf mánuðir og tólf ár

Ríkisstjórnin er búin að vera. Kemur sér ekki saman um neitt, sem skiptir máli. Ekki um Evrópu og ekki um IceSave. Svo heillum horfin, að hún rekur frá sér heilaga Evu Joly, sem var vonarstjarnan. Tengiliður einangraðrar ríkisstjórnar við langþreytta þjóð. Óbeitin á ofurhæfri Joly stafar af hroka Jóhönnu Sigurðardóttur og Steingríms J. Sigfússonar. Þau eru orðin svo illa haldin af hroka, að á tólf mánuðum verða þau orðin eins biluð og Davíð Oddsson varð á tólf árum. Það fer sérstaklega í taugar Jóhönnu, að hér skuli vera heilög kona, sem slær heilagri Jóhönnu við í almenningsálitinu.
Ofurhæf Joly – óhæf ríkisstjórn

Hvers vegna hefur ríkisstjórnin grafið undan Evu Joly? Hvers vegna fellst stjórnin ekki á óskir hennar í stað þess að snúa út úr þeim? Það stafar af, að stjórnin reynir að losna við hana án þess að sér verði kennt um. Stjórnin býður málamiðlanir, sem Joly hefur fyrirfram hafnað. Stjórnin vildi “skoða málið”, svo notað sé undanbragða-orðalag, ættað frá Jóhönnu Sigurðardóttur. Stjórnin vill ekki, að sérstök rannsókn á bankahruninu leiði til niðurstöðu. Hún vill ekki, að sökudólgar verði sakfelldir. En svo vill til, að ofurhæf Eva Joly nýtur trausts, en óhæf ríkisstjórn ekki. Upphafið að endalokunum.
Ragna slátrar stjórninni

Ég skil ekki, hvers vegna Björn Bjarnason er dómsmálaráðherra í vinstri stjórninni undir dulnefninu Ragna Árnadóttir. Ragna var ráðuneytisstjóri dómsmála hjá Birni. Hún er skemmdarverkamaður, sem grefur beinlínis undan ráðgjafanum Evu Joly. Hefur mánuðum saman tregðast við að gera það, sem frá upphafi hefur verið vitað, að gera þyrfti. Gengur svo lítið til móts við óskir Joly, að fyrirfram er vitað, að hún sættir sig ekki við það. Kominn er tími til að spyrja Jóhönnu og Steingrím, hvað Ragna Árnadóttir sé að gera í þessari ríkisstjórn. Ætla þau að leyfa henni að slátra ríkisstjórninni?
Ríkisstjórnin gegn Joly

Ríkisstjórnin hefur tekið illa í tillögur Evu Joly. Undarleg er tregða Rögnu Árnadóttur dómsmálaráðherra. Vitað var um vanhæfni Valtýs Sigurðssonar frá byrjun hruns. Að lokum hunzaði hún Joly, sem vill, að Valtýr hætti og nýr ríkissaksóknari taki við, ekki bara sérstakur ríkissaksóknari í bankahruni. Einnig er undarleg tregða Steingríms J. Sigfússonar. Segir, að skoðað verði, hvort veita eigi meira fé til rannsókna. Ekki að það hafi verið skoðað og verði gert. Enginn minnist á kröfu hennar um þrjá sérstaka hrun-saksóknara. Eftir þessa skrítnu tregðu er ólíklegt, að Eva Joly vilji starfa áfram.
Gerið eins og Joly óskar

Ríkisstjórn og embættismenn verða að gera eins og Eva Joly óskar. Hún nýtur trauts, sem innlendir aðilar njóta ekki, allra sízt ef þeir eru skyldir. Það væri rothögg á ímynd Íslands, ef Eva Joly viki af hólmi. Ríkisstjórnin þarf líka að átta sig á, að ekki er nóg að hefja hluti. Og halda, að embættismenn fylgi þeim eftir. Það gera þeir ekki og sumir hverjir stunda skæruhernað gegn ákvörðunum stjórnvalda. Samanber forstjóra Landspítalans, formann Sannleiksnefndar Alþingis, skilanefndir gömlu bankanna, forstjóra nýju bankanna, forstjóra Fjármálaeftirlits, dómnefnd seðlabankastjóra. Innlendir embættismenn vinna ekki vinnuna sína, nema andað sé á háls þeirra.
Dauðadæmdar hvalveiðar

Útskrift Grænfriðunga af samtali við sölustjóra hvalkjöts í Japan staðfestir það, sem ég hef margsagt um markaðinn í Japan. Ítrekað hefur komið fram í fréttum, að markaðurinn er hruninn. Japanir éta ekki hvalinn okkar, þótt Kristján Loftsson gefi hann. Nýjar kynslóðir líta ekki við hval. Síðasti gámurinn, sem þangað fór, lá í ár á hafnarbakkanum, áður en ákverðið var að gefa innihaldið. Kristján Loftsson er íslenzkur Ahab skipstjóri, sem berst við Moby Dick. Frétt Grænfriðunga er rétt, en hún felur ekki í sér nýjar fréttir. Hvalveiðar sjálfstortímara voru dauðadæmdar fyrir mörgum árum.
Pukrað með eignaleysi IceSave

Ríkisstjórnir Bretlands, Hollands og Íslands mega afhenda Tryggingasjóði innistæðueigenda eignir IceSave með samningi. Þar með afléttir Bretland hryðjuverkalögum af eignunum. Aðrir kröfuhafar geta ekki krafizt hlutdeildar í þessum eignum framhjá ríkisstjórnum, hryðjuverkalögum og Evrópusamningi. Hins vegar eru eignir vafasamar. Pukrið kringum þær staðfestir, að ástandið er verra en Jóhanna Sigurðardóttir lýgur. Listi yfir hundrað verstu veðin hefur ekki verið birtur. Hann mundi sýna ýmis loftbólufyrirtæki illræmdrar útrásar íslenzkra víkinga. Hundruð milljarða munu falla á afkomendur okkar.