arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Pétur, Davíð og 520 milljarðar

Pétur Blöndal varði í gær Seðlabankann fyrir að hafa fleygt 520 milljörðum í bankana rétt fyrir hrunið. Bankinn varð fyrir óbærilegum þrýstingi utan úr bæ, sagði þingmaðurinn. Til dæmis frá fjölmiðlum, sem studdu banka og útrás. Davíð Oddsson var því ekki sjálfum sér ráðandi, þegar hann grýtti öllu þessu fé á bálið. Það var ekki honum að kenna, heldur öllum hinum. Davíð var bara verkfæri. Pétur Blöndal er hornsteinn frjálshyggjunnar. Hann á spakmælið um gamla Spron: Fé án hirðis. Á landsfundinum reis hann ítrekað upp til varnar frjálshyggju. Uppskar meira klapp en aðrir. Slíkt er ástandið á Flokknum.
Fíflagengið í fjármálaeftirlitinu

Tafizt hefur að ráða Vilhjálm Bjarnason sem forstjóra Fjármálaeftirlitsins. Enn er þar gamla gengið vitlausa við völd. Það gefur sér tíma til að saka tvo blaðamenn um rof á bankaleynd. Hver andskotinn er þetta, er ekki allur heimurinn að afnema bankaleynd, jafnvel G20 topparnir í London? Engin furða er, að allt sé öfugsnúið hjá stofnun með svona úrelt hugarfar. Fráleitt er, að gamla fíflagengið í eftirlitinu gefi sér tíma til að vernda spillinguna á þessu sviði. Strax þarf að reka höfunda og ábyrgðarmenn hins undarlega bréfs. Burt með þetta lið. En til þess vantar nýjan forstjóra með nýjan sóp.
Sjóður úreltra trúarbragða

Engin sátt er um stefnu Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Hún er gamaldags trú á frjálshyggju og fjármagnseigendur. Sjóðurinn gerði illt vera í mörgum ríkjum heims, Argentínu, Chile, Suður-Kóreu, Rússlandi og víðar. Joseph Stiglitz nóbelshagfræðingur hefur skrifað þykka bók um afglöp sjóðsins um tíðina. Nú segir Stiglitz, að áherzla sjóðsins á háa vexti sé tómt rugl. Hann segir einnig, að áherzla hans á niðurskurð ríkisútgjalda sé líka tómt rugl. Lága vexti og opinberar framkvæmdir þurfi til að starta atvinnulífi á nýjan leik. Stiglitz telur sjóðinn rekinn á grundvelli úreltra trúarbragða.
Draumur um gamlingjaskatt

Vinstri grænir eru komnir á hálan ís í draumum um skatta á auðfólk. Að svo miklu leyti, sem skattarnir eru dregnir af tekjum auðfólks, eru þeir í lagi. Þannig er hátekjuskattur nothæfur og enn betri er þó hækkun skatts á eigna- og fjármagnstekjur. Hann þarf að samræma launatekjuskatti. Vafasamari eru hugmyndir vinstri grænna um eignaskatt. Hann leggst meira eða minna á eignir, sem vegna hrunsins eru verðlausar. Eigendur verðlausra eigna geta ekki einu sinni losað sig við þær. Margir þeirra eru gamlingjar, sem ekki geta borgað eignaskattinn. Það eru eignatekjurnar, sem á að miða við.
Hávær kennitöluflakkari

Nýlega las ég blaðaviðtal við einn frægasta kennitöluflakkara landsins. Hann rak prentsmiðju, sem fór ítrekað á hausinn. Með tilheyrandi harmleikjum meðal viðskiptavina. Alltaf reis hann aftur upp með sömu prentsmiðjuna og hóf sama leikinn að nýju. Allt á kostnað viðskiptavinanna. Nú er hann að missa húsið sitt. Hann rís upp á afturfæturna. Í viðtalinu heimtar hann opinberar aðgerðir til að bjarga húsinu sínu. Ef hann er orðinn helzta átrúnaðargoð Borgarahreyfingarinnar í kosningabaráttunni, er bezt að færa sig yfir á hina gangstéttina.
Haftalög og viðurlög

Meðan hér eru gjaldeyrishöft þurfa þau að virka. Það hafa þau alls ekki gert hingað til. Nú er búið að herða lögin, svo að þau virka kannski hér eftir. Mestu máli skiptir að beita viðurlögum. Annars taka menn ekkert mark á lögunum og halda áfram að fara kringum þau. Meira máli skiptir þó að afnema lögin sem allra fyrst. Út í hött er að hafa hér krónugengi, sem ekki er talið marktækt erlendis. Einhvern tíma verðum við að taka skellinn af gengislækkun. Betra er, að það gerist fyrr en síðar. Þangað til þurfum við þó að hafa haftalög, sem virka. Það gerist bara með því að beita viðurlögum.
Veruleikafirrt Ísland í dag

Stöð 2 birti í gærkvöldi lofgerð um Björgólf Thor Björgólfsson í Íslandi í dag. Það er veruleikafirrtasta blaðamennska, sem ég hef séð í marga mánuði. Ljóst er orðið, að geislabaugurinn er horfinn af honum. Gjaldþrot ýmissa fyrirtækja hans munu valda börnum okkar og barnabörnum miklu tjóni. Frægast af því er IceSave. Af stað eru farnar rannsóknir, sem sýna sérkennileg eignatengsl og flutninga á fé til skattaparadísa. Ekki er rétti tíminn núna til að birta lofgerð um Björgólf Thor sex mánuðum eftir bankahrunið. Álit hans er gersamlega hrunið og rís örugglega ekki aftur næstu misseri.
Tapið er þjóðnýtt

Joseph Stiglitz nóbelshagfræðingur ræðir kreppuna í grein í

International Herald Tribune í dag. Hann segir aðgerðir stjórnvalda felast í, að gróði sé einkavæddur, en tap sé þjóðnýtt. Í Bandaríkjunum og víðar er bönkum og fjármagnseigendum bjargað á kostnað skattgreiðenda. Sama hefur verið gert hér á landi, en í smærri stíl. Grein Stiglitz er fremur þung, en góð lesning. Hún sýnir, að enn ræður ofsatrú frjálshyggju ríkjum á Vesturlöndum og í samtökum þeirra. Ég minni á Alþjóða gjaldeyrissjóðinn í því samhengi. Vonlaust er að reyna að lækna blússandi sjúkdóm með sjúkdómnum sjálfum.
Fé og landstjóri Óvinarins

Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn vill koma okkur í Evrópusambandið. Hann vill, að við einkavæðum auðlindir ríkisins til að létta á skuldum okkar. Hann vildi á sínum tíma, að Chile seldi vatnsréttindi landsins. Það leiddi til hörmunga, sem ekki eru enn yfirstignar. Við skulum gera okkur grein fyrir, að þessi illræmdi sjóður er engin góðgerðastofnun. Hann er stofnaður til að liðka fyrir hnattvæðingu. Hann styður einkavæðingu frá vatni yfir í heilsugæzlu. Í rauninni er hann Óvinurinn sjálfur, þótt hann komi til landsins með fullar hendur fjár. Hann er líka með varhugaverðan landstjóra í farteskinu.
Samfélagið skrimtir enn

Hálft ár er liðið frá hruninu, þar af fjórir mánuðir undir vanhæfri stjórn. Mesta furða er, að enn skuli samfélagið skrimta. Bankar eru opnir, plast er enn gildur gjaldmiðill. Sárafáar fjölskyldur eru formlega komnar á hausinn. Gjaldþrot fyrirtækja eru sárafá fyrir utan byggingaðinað. Sá atvinnuvegur hefur löngum verið sveiflukenndur. Meðalfyrirtækið er einn meistari með nokkrum samstarfsmönnum, sem koma og fara. Á yfirborðinu er hér allt með felldu. Við vitum, að margt er skrítið, en sum okkar höfum áður lifað við tvöfalt gengi. Undir niðri krauma vandræðin, en kaffi er enn á Segafredo.
Bent á bankastjórana

Samkvæmt Kaarlo Jännäri bankasérfræðingi voru lög um fjármál nokkurn veginn í lagi hér á landi. Í úttekt hans á peningamálum landsins segir, að vandinn hafi fremur falizt í skorti á aðhaldsverkfærum hjá fjármálaeftirliti. Mesta ábyrgð á hruninu beri stjórnendur bankanna. Samkvæmt því á að vera hægt að sækja þá til saka fyrir lögleysu. Næstmesta ábyrgð beri slæm stefna hinnar vanhæfu ríkisstjórnar Geirs Haarde. Eins og flestir aðrir ráðgjafar mælir Jännäri með evru og aðild að Evrópusambandinu. Skýrsla hans var unnin að tillögu Alþjóða gjaldeyrissjóðsins, svo að taka verður henni með varúð.
Rykið á mælaborðinu

Samson þeirra Björgólfsfeðga var sérkennilegt fyrirtæki, sem nú er komið á hausinn. Átti til dæmis Moggann. Bókhald þess reyndist vera lítið og lélegt, næsti bær við rykið á mælaborði bíls Bensa á Vallá. Samt hefur komið í ljós flutningur á 580 milljónum króna til grínfélagsins Global Invest á Tortola. Skiptastjórinn er í vandræðum, endurskoðandinn svarar engum spurningum. Eignir félagsins eru verðlausir hlutir í öðrum fyrirtækjum Björgólfsfeðga. Þær eru partur af sjónhverfingavél, sem átti að gera þeim kleift að ná í fé án þess að borga neitt. Gjaldþrot Samsons eins nemur 90 milljörðum króna.
Óþarft að berja búsáhöld

Búsáhaldabyltingin er búin. Hún heldur ekki lengur fundi og slær ekki lengur búsáhöld. Ný ríkisstjórn hefur leitt til lykta flest af stefnumálum hennar. Við losnuðum við vanhæfa ríkisstjórn, vanhæfan seðlabankastjóra og vanhæfan forstjóra fjármálaeftirlits. Við sáum samstöðu fjögurra flokka á þingi um persónukjör og stjórnlagaþing. Sú samstaða verður að lögum eftir kosningar, þegar vald Flokksins hefur minnkað. Nýja ríkisstjórnin hefur lagt fram ýmis þingmál, sem stuðla að velferð fólks í kreppu. Sum hafa verið samþykkt og önnur eru á lokastigi í afgreiðslu. Því þarf ekki lengur að berja búsáhöld.
Útlendingahatur stofnunar

Ragna Árnadóttir tekur betur á málum innflytjenda en Björn Bjarnason forveri gerði. Þegar mótmælendur komu í garð hennar, opnaði hún gluggann og talaði við þá. Bauð þeim að koma í ráðuneytið, sem þeir gerðu. Þeir sögðu henni það, sem ég hef löngum sagt. Útlendingastofnun er sjúk stofnun, hefur ætið haft forstjóra, sem hata útlendinga eins og pestina. Ég vil leggja hana niður. Þar eru tugir lögfræðinga, sem gera ekki neitt. Útlendingastofnun verður ekki læknuð, hún verður bara afsköffuð. Ófært er að útlendingum sé sinnt af stofnun, sem stjórnast af sjúku hatri á vegalausum útlendingum.
Berjið í borð landstjórans

Mér finnst tvöfalt gengi á krónunni ekki geta gengið lengur. Eitt gengi hér innanlands og annað úti í Evrópu. Mér finnst ekki geta gengið lengur, að erlendur gjaldeyrir komi ekki í Seðlabankann, þrátt fyrir mikinn útflutning. Mér finnast dauðrotunarvextir Alþjóða gjaldeyrissjóðsins ekki geta gengið lengur. Þeir eru ættaðir frá sértrúarsöfnuði, sem ræður sjóðnum, en á sér ekki hagfræðilegar forsendur. Enn einu sinni er Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn að setja samfélag á hausinn með umdeildum lækningum. Ríkisstjórnin þarf að berja í borð landstjórans, fá höftin afnumin og stýrivextina stórlækkaða.
Undarlegur félagsskapur

Hver vill vera í félagi, þar sem endurskoðendur neita árum saman að undirrita ársreikninga? Hver vill vera í félagi, þar sem kjörnir fulltrúar eru næsta valdalausir, mega ekki einu sinni semja frumvörp? Hver vill vera í félagi, þar sem embættismenn einir mega semja lagafrumvörp? Hver vill vera í félagi, þar sem embættismenn flytjast yfir í þrýstihópa að starfi loknu? Hver vill vera í félagi, þar sem leikreglur lýðræðis eru í miklum mínus? Hver vill vera í félagi, sem kjósendur hafa nánast engan áhuga á? Þið hafið vafalaust komizt að raun um, að ég er að tala um Evrópusambandið.
Frjálshyggnir í hægindastólum

Kíkið í vagninn, sem Jóhanna Sigurðardóttir dregur. Þar raða sér í beztu hægindastólana drengir á borð við Árna, Björgvin og Dag. Ætla að láta Jóhönnu draga sig áfram í pólitíkinni. Biðjast ekki afsökunar á Blair-isma sínum, frjálshyggunni. Samfylkingin hefur ekki beðizt afsökunar á Blair-isma sínum. Ingibjörg Sólrún skreytti létt, er hún kenndi Sjálfstæðisflokknum um allt svínaríið. Í rauninni var Samfylkingin ekki minni frjálshyggjuflokkur. Í stað þess að gera upp fortíðina hafa drengirnir komið sér þægilega fyrir í vagninum. Reikna með, að heilög Jóhanna dragi þá í land í kosningunum.
Fáránleg forgangsröð

Við höfum góða yfirsýn yfir tjónið, sem varð, þegar innlend verðmæti voru ryksuguð til að borga villtar fjárfestingar erlendis. Við vitum, að sjóðir fólksins, lífeyrissjóðirnir, töpuðu tugum milljarða. Við vitum, að ríkið hefur enga burði til að bæta tjón eigenda fjármagns. Þess vegna skiljum við enn síður en áður, hvers vegna vanhæfa ríkisstjórnin dró að landi sjóð níu í Glitni. Hvers vegna hún dró að landi peningamarkaðssjóðina. Við skiljum ekki heldur, hvers vegna fjármálaráðuneytið dregur núna tvo banka að landi. Allt þetta er fáránlegt í ríki, sem þarf að hafa fé til að gæta hagsmuna alþýðu.
Össur bullar að venju

Össur Skarphéðinsson utanríkisráðherra segir gott, að Anders Fogh-Rasmussen, forsætisráðherra Danmerkur, verði framkvæmdastjóri Nató. Sá hefur gengið lengst leiðtoga Evrópu í stuðningi við heimsvaldastefnu Bandaríkjanna í Írak og Afganistan. Með hann á toppnum mun Atlantshafsbandalagið áfram vera í skítverkum fyrir Bandaríkin í þriðja heiminum. Aðild þess að stríðinu gegn Afganistan er því til vansæmdar. Anders Fogh-Rasmussen verður bandalaginu áfram til vansæmdar. Það var stofnað til að verja Evrópu gegn Sovétríkjunum, en er nú komið í rugl í fjarlægum hreppum. Össur er bara að bulla að venju.
Víðasti og merkasti fundurinn

Landsfundur Sjálfstæðisflokksins er stærri og víðari og merkari en fundir annarra flokka. Hann er Kanaríferð, helgimessa, félagsmiðstöð, hluti af lífi þínu. Hann er raunar stærsti atburður lífs þíns á tveggja ára fresti. Ef þú færð ekki miða á landsfund, ferðu samt suður, hangir inni á hótelherbergi, ferð aftur heim og segir frá landsfundinum. Fólk er stolt af landsfundinum sínum. Enda er hann ekki fundur í hefðbundnum skilningi. Hann er líka íþróttafélag, karlaklúbbur, greifadæmi. Valdatæki kolkrabba og kvótagreifa, málfundur frjálshyggjunnar, skríll gegn umhverfisvernd í ræðustól.
Kolkrabbinn og fátæklingarnir

Kolkrabbinn er kominn aftur í fremstu röð. Bjarni Benediktsson gaf sér tíma frá okri á benzíni til að taka yfir flokk þjóðareigenda. Kolkrabbinn lifði alltaf á okri í fáokun, okri á benzíni, tryggingum, flugi. Hann var samt nálægt þjóðinni, lífsstíll hans var ekki fjarlægur fólki. Þess vegna eru menn nánast fegnir, að þotuliðið sé farið og kolkrabbinn kominn aftur. Að vísu eru völdin minni en áður. Þau byggðust á að nota atkvæði fátæklinga til að hlaða undir hina ríku. Nú sýnir könnun, að í fyrsta skipti í sögunni hafa fátæklingar yfirgefið Sjálfstæðisflokkinn. Líklega koma þeir aldrei aftur.
Terroristarnar eru Íslendingar

Íslenzkir yfirmenn í bönkum og eigendur banka ryksuguðu allt fé, sem þeir fundu víðs vegar um heim. Þeir komu fénu í erlend skattaskjól í þágu eigenda bankanna. Þeir eru allir terroristar. Þeir stunduðu hryðjuverk sín einkum í útlöndum, til dæmis með IceSave. Gagnvart erlendu fólki komu þeir fram sem terroristar. Íslendingar hafa ekkert gert til að koma lögum yfir þá. Ísland er því griðland terrorista í bankaheiminum. Við erum því meðreiðarsveinar terroristanna. Fyndið er, að sumir mótmæla, að Íslendingar séu stimplaðir terroristar. Við ættum fyrst að koma terroristunum okkar í járn.
Enginn er til í dansinn

Samfylkingin hefur engan til að dansa við um Evrópu. Hún getur ekki sett neinum flokki stólinn fyrir dyrnar. Hún getur ekki sagt: Án Evrópu ekkert samstarf. Sjálfstæðisflokkurinn var eina vonin og hann hrökk aftur í sinn gamla gír andstöðu við Evrópusambandið. Dagur B. Eggertsson talar digurbarkalega á landsþingi, en engin innistæða er fyrir því. Samfylkingin getur ekki þröngvað Evrópu upp á einangrunarsinnaða þjóð. Fyrst þarf hún að sannfæra þjóðina um, að vit sé í Evrópu. Slíkt getur tekið mörg ár og líklega áratugi.
Hætti við stökkið af brúninni

Sjálfstæðisflokkurinn er frosinn. Hann flýtti landsfundi ekki bara til að fá sér nýjan formann. Tækifærið átti að nota til að taka upp nýja Evrópustefnu. Sérstök nefnd átti að kortleggja þetta ferli og leggja fyrir landsfundinn. Forustumenn í flokknum fóru að tala vel um Evrópu í janúar. Skemmst er frá því að segja, að þetta tókst ekki. Nefndin treysti sér ekki til að mæla með Evrópu við flokkinn. Flokksmenn voru almennt taldir neikvæðir. Forustumenn hættu rétt fyrir landsfund að tala hlýlega um Evrópu. Niðurstaðan var, að landsfundurinn ítrekaði forna andstöðu Sjálfstæðisflokksins við sambandið.
Röng lýsing Ingibjargar

Afsökunarbeiðni Ingibjargar Sólrúnar á landsfundi Samfylkingarinnar var sú þynnsta, sem ég hef séð á öldinni. Sagðist hafa látið Sjálfstæðisflokkinn og stefnu hans vaða uppi allt of lengi. Þetta er ekki rétt hjá henni. Vanhæfa ríkisstjórnin rak sameiginlega stefnu beggja flokkanna. Með Ingibjörgu Sólrúnu komust Blair-istar til valda í flokknum. Þeir dáðust að Tony Blair og vildu líkja eftir stefnu hans. Þeir vinguðust við auðmenn og tóku algera og fortakslausa trú á frjálshyggju í peningamálum. Bankahrunið í haust er ekkert sérmál Sjálfstæðisflokksins. Vanhæf Samfylking á nákvæmlega sömu sök.
Davíð hinn krossfesti

Sjálfstæðisflokkurinn hyllti Davíð Oddsson á landsfundinum og situr uppi með biturt gamalmenni. Davíð skaut föstum skotum í allar áttir og gerði grín að efnahagsmálabók flokksins. Allt var það í hefðbundnum stíl Davíðs, dylgjur og smjörklípur í hverri málsgrein. Samt hyllti flokkurinn Davíð, verði honum að því. Með þessari málsmeðferð reyrir flokkurinn sig við öll mistökin á valdaskeiði Davíðs og Geirs. Ekki er von, að flokkurinn geti tekið þátt í daglegu lífi á Íslandi, þegar hann hyllir mann, sem segist vera ígildi hins krossfesta Jesús Krists. Fyrr má nú rota en dauðrota.
Eva Joly eltir peningana

Flott er að ráða Evu Joly sem ráðgjafa sérstaka saksóknarans í bankahruninu. Hún á að sjá um erlenda þætti rannsóknarinnar. Hún á að rekja slóð peninga, finna erlend gögn og vinna úr þeim. Þetta tryggir ekki bara efnisleg gæði rannsóknarinnar. Þetta segir erlendum aðilum, að Ísland sé í alvöru að elta uppi glæpamennina. Ekki bara í þykjustunni eins og upphaflega vera átti, þegar vanhæfa ríkisstjórnin setti málið í gang. Það skiptir máli, að við sýnumst ekki halda hlífiskildi yfir glæpamönnum. Núverandi ríkisstjórn ætlar greinilega að halda svo fast á málum, að öllu réttlæti verði fullnægt.
Flest loforðin efnd

Borgarahreyfingin telur, að Samfylkingin og vinstri grænir svíki frumvörp ríkisstjórnarinnar um stjórnlagaþing og persónukjör. Hún telur, að stjórnin hefði átt að fylgja því fastar eftir. Hefði átt að hafna lögfræðiáliti skrifstofu Alþingis um, að tvo þriðju hluta atkvæða þyrfti. Mér finnst hins vegar flokkarnir hafa fylgt málinu fram á yztu nöf í tímahraki. Mér finnst líklegt, að málin verði samþykkt, þegar nýtt þing kemur saman með tilskildum meirihluta. Ríkisstjórnin hefur staðið við flest loforð, sem hún gaf. Tími uppgjörs við fortíðina er hafinn og tími endurreisnar er jafnframt hafinn.
Kolkrabbinn og kvótinn

Lengi hafa Davíð Oddsson og Geir Haarde átt Sjálfstæðisflokkinn. Þeir voru hafnir yfir grunneiningar flokksins, óumdeildir flokksgreifar. Nú berjast einingarnar um arfinn. Kolkrabbinn teflir fram ungum manni með gullskeið í munni. Kolkrabbinn vill styrkja tökin eftir sprungnar bólur fjárglæframanna. Hann á enn peninga, enda í gömlum viðskiptum fáokunar, svo sem benzínsölu. Gegn kolkrabbanum er teflt fram fulltrúa kvótagreifanna, sem jafnan hafa verið áhrifamiklir hér í flokki. Á milli fylkinganna flýtur höfuðlaus her smáðra frjálshyggjumanna, sem á bóluskeiðinu kvörtuðu yfir “fé án hirðis”.
Ólag fyrir aðild

“Nú er lag”, sagði Ingibjörg Sólrún Gísladóttir á landsfundi flokksins í gær. Hún var að tala um stemmninguna í Evrópusambandinu. Hún var greinilega ekki að tala um stemmninguna á Íslandi. Hér er yfirgnæfandi meirihluti andvígur aðild. Tveir af þremur stóru flokkunum hafa hlustað á kjósendur sína á landsfundum. Flokkarnir hafa við það hert andstöðu sína, þótt þeir fallizt á, að þjóðin fái sjálf að tala. Ingibjörg Sólrún Gísladóttir hefur næmara eyra fyrir tali manna á göngum Evrópusambandsins en fyrir tali manna hér heima. Um sambandið má segja, að akkúrat núna sé ólag fyrir því.
Flestir andvígir aðild

Sjálfstæðisflokkurinn hefur óbreytta skoðun á Evrópusambandinu, lízt ekki á gripinn. Svipað og vinstri grænir. Að auki hefur flokkurinn tækniskoðun, komna frá Birni Bjarnasyni. Felur í sér, að kosið verði tvisvar. Fyrst um, hvort semja skuli, og síðan, hvort samþykkja skuli. Rammara en hjá vinstri grænum, sem gera ráð fyrir einni atkvæðagreiðslu. Báðir flokkarnir þola þjóðaratkvæði, en munu sjálfir mæla gegn aðild, þegar þar að kemur. Tveir af þremur stóru flokkunum eru þannig andvígir Evrópuaðild, en þola tækniferlið. Aðild er Evrópu er því enn fjarlægari draumur Samfylkingarinnar en áður.
Stétt með stétt um helgina

Fínustu bjánar landsins eru núna komnir saman á Landsfundi Flokksins. Þar heyra þeir vel þegnar kenningar um, að hrunið sé ekki leiðtogum þeirra og stefnu þeirra að kenna. Þar klappa þeir fyrir kúlufólki, sem skiptar efstu sæti á listum. Og mest fyrir nýjum formanni, sem er með silfurskeiðar úr munni og eyrum. Þar koma fátæklingar saman og fá að vera með yfirstéttinni um helgina, stétt með stétt. Þar er ákveðið, að hér eftir sem hingað til muni Flokkurinn nota atkvæði fábjánanna til að hlaða undir yfirstéttina: Leifar kolkrabbans, kvótagreifana, kúlufólkið, gæludýrin, Stétt með stétt.
Andsnúið andrúmsloft

Samfylkingin nær ekki fram aðild að Evrópusambandinu í náinni framtíð. Sjálfstæðisflokkurinn er jafn tregur og vinstri grænir. Geir Haarde vill tvöfalda atkvæðagreiðslu, fyrst umsókn, síðan um aðild. Samfylkingin getur því ekki boðið upp stjórnarsamstarf á grundvelli umsóknar um aðild. Hún verður að sætta sig við, að allt litrófið í pólitíkinni er andsnúið. Því verður niðurstaðan sú, að hún heldur áfram samstarfi við vinstri græna. Evrópusinnar verða að sætta sig við að hafa enn ekki selt þjóðinni hugmynd sína um aðild. Þjóðin samþykkir viðræður með semingi, en kolfellir aðild.
Óseljanlegar eignir skattlagðar

Ef vinstri grænir ná fram 2% eignaskatti, verða þeir að miða við, að eignir eru óseljanlegar. Þær verða óseljanlegar næstu árin. Menn geta ekki selt eignir til að borga skattinn. Gamalt fólk, sem á einbýlishús eða raðhús og sumarbústað, lendir í eignaskatti, sem verður hærri en minnkandi lífeyrir þess frá sjóðunum. Hætt er við, að skatturinn verði miðaður við ímyndaða upphæð, til dæmis fasteignamat. Hið rétta væri að miða hann við raunverulegt fasteignaverð líðandi stundar, sem er brot af ímynduðu fasteignamatsverði. 2% eignaskattur tíðkast raunar hvergi á Norðurlöndum, felur í sér eignarnám.
Andvígur stýrivöxtum og niðurskurði

Joseph Stiglitz nóbelshagfræðingur telur atvinnuleysi ársins verða 30-50 milljón manns meira en árið 2007. Og að 200 milljón manns færist undir mörk fátæktar á þessu ári. Hann segir flest auðríki hafa tekið upp verndarstefnu, sem minnkar útflutningsverzlun. Hvetur til stóraukins fjármálaeftirlits, einkum alþjóðlegs eftirlits. Hvetur til stóraukins samkeppniseftirlits, einnig á alþjóðlegum vettvangi. Segir ófært, að fátæk ríki greiði stóran hluta tekna sinna í vexti til auðríkja. Hann segir háa stýrivexti og sparnað í ríkisrekstri gera bara illt vera. Lesið grein hans í

Guardian í morgun.
Myrkraverk Steingríms

Gera þarf gegnsætt, hvaða fjármálastofanir fá fyrirgreiðslu skattgreiðenda, hvers vegna og með hvaða kjörum. Hvers vegna fá VBS fjárfestingarbanki og Saga Capital neyðarlán og aðrir ekki? Hvers vegna borga þessir aðilar 2% vexti meðan allir aðrir borga okurvexti að hætti Alþjóða gjaldeyrissjóðsins? Hvers eiga skattgreiðendur framtíðarinnar að gjalda, börnin okkar? VBS og Saga tóku fullan þátt í græðgisrugli og hefðu átt að fá að verða gjaldþrota í friði. Ráðuneyti getur ekki í kyrrþey valið út einhver gæludýr til að styðja. Við þurfum að sjá rökin, lýsum annars frati á Steingrím Sigfússon.
Sitja uppi með tjónið

Rangt er hjá Kára Arnóri Kárasyni, framkvæmdastjóra lífeyrissjóðsins Stapa, að vanhæfnisstjórnin hafi skaðað lífeyrissjóðina. Hún ábyrgðist sparifé. Hún setti líka fé í að draga úr tjóni eigenda peningamarkaðabréfa. Það átti Geir Haarde aldrei að gera, en það kom ekki niður á lífeyrissjóðunum. Þeir áttu skuldabréf, sem bankarnir höfðu gefið út og gátu ekki borgað, þegar þeir fóru á hausinn. Það var tapað áhættufé, hvort sem vanhæf ríkisstjórn kaus að sinna sumum eigendum pappíra frekar en öðrum. Lífeyrissjóðirnir sjálfir keyptu pappírana ótilneyddir í stað þess að sýna varfærni í viðskiptum.
Gylfi og Enron og járnin

Gylfi Magnússon viðskiptaráðherra talar mál, sem þjóðin skilur. Hann dregur ekki styttri stráin, heldur líkir stóru bönkunum við Enron. Það fyrirtæki sérhæfði sig í fölsun bókhalds og endurskoðunar, loftbólum í marklausum eignum, svo sem viðskiptavild. Í þetta vantar, að forstjórar Enron og endurskoðandans Anderson voru leiddir í járnum til gæzluvarðhalds. Og síðan dæmdir í langa fangavist. Enginn bankastjóri og enginn endurskoðandi hefur enn verið settur í járn hér á landi. Það stafar af, að rannsóknum stýra vanhæfir nefndaformenn, er líta nánast á milljarða fjárglæfra sem strákapör.
Aldrei neinir úrslitakostir

Gylfi Arnbjörnsson játar mistök Alþýðusambandsins. Forseti þess segist hafa átt að setja vanhæfu ríkisstjórninni stólinn fyrir dyrnar miklu fyrr. Við þetta má bæta, að Alþýðusambandið setti þeirri stjórn aldrei úrslitakosti. Frjáls umræða þjóðarinnar á veraldarvefnum og öflugir útifundir hvolfdu ríkisstjórninni, ekki ASÍ. Forseti og hagfræðingar þess vöktu athygli fyrir fylgispekt við vanhæfa ríkisstjórn. Sennilega var það vegna stuðnings þeirra við Samfylkinguna. Alþýðusambandið gaf eftir launahækkanir í von um, að vanhæf ríkisstjórn sæi til sólar. Hún gerði það aldrei og hrökklaðist frá.