arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Spakmæli kosningastjórans

Erlendir félagsfræðingar segja, að persónulegt fjárhagsgengi fólks ráði mestu um, hverjum það greiði atkvæði sitt. Sé vinna næg og kaup gott, kýs fólk þá, sem hafa verið við völd. Annars kýs það andstöðuna. „The economy, stupid“ sagði James Carville, kosningastjóri Bill Clinton 1992. Hann sagði líka: „Dont forget health care“. Þannig sigraði Clinton. Hér gerðist það á kosningaári, að óvæntur vöxtur í ferðaþjónustu olli hærri meðaltekjum meirihluta fólks. En jafnframt gleymdist lágtaxtafólk, öryrkjar og öldungar. Þess vegna varð hér patt í þingkosningunum. Ríkisstjórnin naut fyrra spakmælis Carville, en gleymdi að taka með það síðara.
Evran niður fyrir hundrað

Krónan má enn hækka til að færa kjörin nær því, sem var fyrir hrun. Evran er ekki enn komin niður í hundraðkall. Og ferðamenn kvarta ekki meira í vefmiðlum. Óþarft er, að Bjarni Ben og Þorsteinn Víglunds væli yfir gengislyftingu krónunnar. Ekki veitir af, að almenningur fái meiri hluta af gjaldeyrisaukningu þjóðarinnar. Nóg fer enn framhjá skiptum inn á aflandsreikninga í skattaskjóli. Ágætt er, að fólk venjist því, að dýrt sé að sækja Ísland heim. Enn betra er, að það slái pínulítið á stórflóðið í ferðamannafljótinu. Nóga illa hefur ríkisstjórninni tekizt að koma helztu innviðum í betra horf. En fróðlegt er að sjá, hvar hjarta Viðreisnar slær.
Þrjár milljónir ferðafólks

Mánuð eftir mánuð magnast straumur ferðafólks til Íslands. Hver spáin á fætur annarri reynist vanmat. Fjölgun ársins komin upp í 40% og í nóvember fór hún upp fyrir 60%. Þetta eru dásamleg og jafnframt hættuleg tíðindi. Engin skipulagði innrásina, hún kom bara. Einstaklingar og fjölskyldur hafa unnið kraftaverk í að útvega fólkinu húsnæði, bíla, mat og afþreyingu. Þannig tókst að lyfta þakinu á viðbúnaðargetu fólks. Ríkið gerði ekkert. Engin merki eru um lát á sprengingunni, sem gæti numið 60% á næsta ári. Þrjár milljónir manna, það er yfirgengilegt. Nú þarf að taka til hendinni, svo að við fáum ekki óorð á okkur fyrir ónýta innviði.
Verkin segja annað

Fjárlagafrumvarp Bjarna Benediktssonar er að minnsta kosti í heilbrigðismálum í andstöðu við kosningastefnu Sjálfstæðisflokksins. Framlög til vegagerðar fylgja ekki vegaáætlun ríkisstjórnarinnar. Ýmsir tekjupóstar eru lækkaðir, svo svigrúm til útgjalda er verulega rýrt. Ekki verður nein draumastaða fyrir hvort sem er Viðreisn eða Vinstri græn að gerast þriðja hjól ríkisstjórnarinnar. Frumvarpið er í fullkominni andstöðu við kosningaloforð beggja flokkanna. Áfram er stefnt að niðurrifi innviða samfélagsins til að rýma fyrir einkavæðingu. Allt er þetta líka í andstöðu við skoðanir meirihluta landsmanna, þótt kjósendur hafi látið ginnast.
Horft til næstu kosninga

Vinstri græn og Viðreisn þurfa að horfa til næstu kosninga og stöðu sinnar á þeim tíma, eftir eitt eða fjögur ár. Annað hvort verða þau með núverandi stjórn eða núverandi stjórnarandstöðu. Þá verður komið í ljós, hvernig sú stjórn hagar sér. Hefur hún hagað sér af sanngirni og samúð með þeim, sem minnst mega sín? Hefur hún stigið ný skref til að bæta samfélagið, til dæmis með að færa okkur nær nýrri stjórnarskrá? Hefur hún passað reikningshald ríkisins og stutt góðærið? Hefur hún sýnt festu gegn grátandi sérhagsmunum? Orðspor flokkanna tveggja verður vafalaust miklu betra eftir eitt eða fjögur ár í stjórn með núverandi stjórnarandstöðu.
Orsök íslenzkrar heimsku

Samkvæmt nýrri Pisa-könnun koðnar íslenzka skólakerfið niður. Erum lægst norrænna þjóða. Raunar neðan meðaltals efnahagsþróunar-stofnunar OECD. Mælt er vísindalæsi stærðfræðilæsi og lesskilningur. Áður kom fram, að þriðjungur stráka les sér ekki til gagns. Hér er því komið stéttskipt þjóðfélag, þar sem hluti er ekki vinnufær í dýrustu atvinnugreinum heims. Kannski hliðstætt þeirri uppgötvun, að Bretar og Skandínavar séu erfðafræðilega skyldari landnámsfólki en nútíma Íslendingar eru. Stafar líklega af langvinnri innræktun á afskekktri eyju. Fólk hrundi í hamförum og sjúkdómum, sumir erfðaþættir hurfu. Af því stafar annáluð heimska Íslendinga.
Spilling Þingvallanefndar

Hæstiréttur telur sig hafinn yfir lög og reglur. Kjararáð er líka slíkur klúbbur eigendafélags Íslands. Þriðja fyrirbærið af því tagi er Þingvallanefnd, sem á að passa þjóðgarðinn. Í staðinn veitir hún lóðum til gildra lima í eigendafélaginu. Veitir byggingaleyfi við vatnið vestur frá Þingvallabæ. Sé byggt þar í óleyfi, veltir hún vöngum um, hvort kaupa skuli smíðina á okurverði. Vælir um að hafa ekki ráð á að kaupa framkvæmdirnar á 70 milljónir. Fjallar ekki um það sjálfsagða að beita niðurrifsvélum á þessa grunna og draga hina seku fyrir dómstóla. Þetta eru allt nefnilega allt gildir limir í eigendafélaginu. óháðir lögum og reglum.
Hæstiréttur í skítnum

Markúsarmálið er ekki eina málið, sem rýrir æru Hæstaréttar. Dómstóllinn á líka þátt í fráleitum úrskurði Kjararáðs, sem setti nýlega samningamál í óreiðu, allt í þágu yfirstéttarinnar. Markús er ekki heldur fyrsti hæstaréttardómarinn, sem ruglast í siðalögmálunum. Þið munið kannski eftir þeim, sem fyllti kjallarann hjá sér af tollfríu forsetaviskíi. Verstur var þó Hæstiréttur, þegar hann refsaði kjósendum fyrir lítilfjörlega handvömm landskjörstjórnar. Fann tæknivillur, sem höfðu engin áhrif á útkomuna. Þannig strikaði hann yfir þjóðaratkvæðið um nýja stjórnarskrá. Baðaði sig í skítnum bara til að þjónusta pólitísku yfirstéttina.
Siðblindur dómari

Markús Sigurbjörnsson er hæstaréttardómari og fyrrum forseti Hæstaréttar. Stóð árin fyrir hrun í víðtæku braski með tugi milljóna. Án þess að tilkynna það allt fyrir sérstakri siðaefnd, sem honum bar að gera. Yfirmaður siða á Íslandi hélt braski sínu leyndu. Margt hef ég lesið um spillingu og siðblindu yfirstéttarinnar á Íslandi. Þetta mál slær önnur út vegna stöðu hans í ríki laga og réttar. Hinn séríslenzki viðbjóður nær alveg upp i topp píramída valdakerfisins. Yfirstétt landsins, þetta eina prósent, sem öllu ræður, er gegnrotið upp í topp. Hafi ekki áður komið tími til að stokka upp þetta eina prósent, er sá tími kominn núna.
Erfiðar skýringar

Kosningar í vor verða sumum flokkum erfiðar. Í nóvember halaði Sjálfstæðis inn nærri 30% kjósenda þrátt fyrir Viðreisn. Nærri þriðjungur þjóðarinnar hélt tryggð við aflendinga í skattaskjóli. Það er fólkið, sem telur stuðning við kvótagreifa umfram almannaheill vera í lagi. Sættir sig við skattasniðgöngu fjárglæfrafólks og eftirlitsleysi fjármála. Þessi tæpi þriðjungur þjóðarinnar er alvarlega þjáður af pólitískum sjúkdómi siðblindunnar. Framsókn á eftir að ljúka uppgjöri við Sigmund Davíð. Viðreisn á eftir að skýra hopp frá Blairisma yfir í Thatcherisma. Vinstri græn eiga eftir að skýra sterka leyniþræði sína til auðgreifa kvótans.
Tilgangslaus byggðastefna

Ýmsar tilraunir hafa verið gerðar til að koma á beinu flugi til útlanda frá Akureyri og Egilsstöðum. Ævinlega mistekizt. Landsbyggðarfólk vill heldur fljúga frá Reykjavíkursvæðinu og ferðamenn vilja heldur fljúga til Reykjavíkursvæðisins. Tilraunir hins opinbera til að styðja þessa byggðastefnu hafa ekki haft áhrif á óskir flugfarþega. Flugmarkaðurinn verður í Leifsstöð um ófyrirsjáanlega framtíð. Gatwick flugið frá Egilsstöðum var lagt niður í haust. Og ekkert millilandaflug er frá Akureyri. Kenningin um að dreifa beri ferðamönnum betur um landið gengur bara ekki. Ferðamenn verða ekki knúnir til að sjá Goðafoss, Dettifoss og Mývatn.
Óttast eigin loforð

Eðlilegt er, að Viðreisn sé hrædd við samninga undir forustu Pírata. Þeir halda nefnilega fast í stefnu Viðreisnar og það eru þingmenn hennar dauðhræddir við. Stefnuskrá hennar var bara til kosningabrúks. Til að ginna ístöðulitla krata til fylgis við sig. Í raun hafa þingmenn Viðreisnar engan áhuga á bættri heilbrigði og bættum kjörum aldraðra og öryrkja. Enn síður hafa þeir áhuga á fjármögnun með hærri auðlindarentu. Svipaður vandi er uppi hjá Vinstri grænum. Þingmenn þeirra á Norðausturlandi vilja fresta öllu tali um auðlindarentu og benda ekki á aðra fjármögnun heilsu, öryrkja og aldraðra. Voru líka að lofa upp í ermina, enda eru Vinstri græn hægri flokkur.
Öngþveiti flutt milli bæja

Gert er ráð fyrir nýju 1200 íbúða hverfi vestast á Kársnesi í Kópavogi. Smíðin er þegar hafin. Samkvæmt skipulagi verður fyrirsjáanlegt öngþveiti á Kársnesbraut leyst með því að reisa brú yfir Fossvog að suðurenda löngu flugbrautarinnar vestan Nauthólsvíkur. Þaðan á umferðin að fara austan og vestan flugvallarins inn á Hringbraut og Miklubraut. Verður fagnaðarefni borgarstjórninni í Reykjavík, sem getur komið upp áhugaverðu umferðaröngþveiti á mestu álagsbrautum Reykjavíkur. Þannig má flýta hinum bíllausa lífsstíl, þegar reiðhjól og strætó taka við auknu álagi. Strætó fær þá sérakreinar fyrir sig og verður endurskírt sem Borgarvagnar.
Hraðahindranir á göngustígum

Hópar yfirgangsamra reiðhjólakappa eru lífshættulegir á göngustígum. Áður ríkti þar þögn og íhugun. Nú má á hverri stundu búast við köppum á 40 km hraða. Meiri hraða en leyfður er á bílabrautinni við hliðina. Verstir eru þeir sérútbúnu til klæða og hjóla, svokallaðir spandex-kappar. Telja sig ofar lögum og rétti. Eins og raunar í umferðinni, þegar þeir skipta á nokkurra sekúndna fresti milli gangstétta, gangbrauta og bílagatna. Ástandið skánar, þegar settar verða upp hraðahindranir á göngubrautum. Nægilega öflugar til að knýja reiðhjólakappa niður í tiltölulega þægilegan hraða, 10 km á klukkustund, tvöfaldan gönguhraða.
Ný vinnubrögð núna

Eftir mánaðar japl og jaml og fuður er loks komin röðin að Birgittu Jónsdóttur. Frá flokki, sem fyrstur hvatti til nýrra vinnubragða við myndun ríkisstjórnar og til hverra vinnubragða. Tími var til kominn. Kannski kemur röðin að Benedikt um jólin og þá verður hann glaður. Þá verður líka kominn hringurinn af flokkum með umtalsvert fylgi. Enginn ætlast til, að Sigurður, Óttarr eða Logi myndi stjórn. Raunar mun framvegis verða eðlilegt, að sjö flokkar séu á þingi, svo margslungin er sálin kjósenda. Hægri og vinstri dekka ekki lengur pólitíska sviðið. Við erum að feta okkur til norræns ástand. Því fyrr, sem við lærum það, þeim mun betra.
Lausnamiðuð stjórnarmyndun

Pattstaðan í stjórnarmyndun ætti að leiða til nýrra leiða, svipað og flokkar hafa gert á Norðurlöndum. Þar eru flokkar margir og samstarf flókið. Með lausnamiðaðri hugsun er hægt að fara slíkar leiðir hér. Píratar hafa lengdi hvatt til þess og í dag tóku Katrín Jakobsdóttir og Benedikt Jóhannsson undir það. Flokkarnir verða að fara að hugsa um, hverju þeir þurfi að fórna á einu sviði til að sækja fram á öðru sviði. Áhugamálin eru misjafnlega sterk. Nú liggur mest á að finna fleti á niðurstöðum fjárlaga. Fyrir hvaða útgjöld þarf að sækja hvaða tekjur. Forsetinn á ekki að láta taka sig á taugum, heldur gefa flokkunum þann tíma, sem þeir þurfa.
Pólitísk pattstaða

Niðurstaða kosninganna varð patt milli kyrrstöðu og endurbóta. Sjálfstæðis hélt stöðu sinni, þótt hann sé bófaflokkur undir stjórn Panama-fjárglæframanns og gæti hagsmuna kvótagreifa. Framsókn er rotuð eftir helreið Sigmundar Davíðs. Píratar fengu mikið fylgi, en ekki nærri eins mikið og kannanir bentu til. Íslendingar hafa nefnilega í þúsund ár verið huglausir þrælar húsbænda sinna. Viðreisn fékk mikið fylgi út á að þykjast vera krataflokkur án þess að vera það. Hún og Björt framtíð eru hægri flokkar. Samfylkingin er rotuð af ýmsum ástæðum. Vinstri græn reynast vera meira íhald en fólk gerði ráð fyrir. Þetta leiðir skákina í patt.
Hættulega orðið

Hatursorðræða er hættulegt orð. Dómstólar hafa gefið sér, að andlag haturs geti ákveðið, hvað sé móðgandi. Þannig má gefa sér, að hatur felist í gagnrýni á konur, múslima, öryrkja, reykingafólk, drykkjurúta, trúaða, og svo framvegis. Íslenzk lög banna illt umtal um alls konar minnihlutahópa og minnimáttarhópa að viðlögðum sektum og tveggja ára fangelsi. Dómum af því tagi er samt kastað út af fjölþjóðlegum Evrópudómstólum. Það sýnir, að íslenzk lagahefð og dómahefð er talin vera úrelt. Samt er enn verið að kæra fólk fyrir meiðyrði, nú síðast útvarpsstjóra Sögu. Kominn er tími til að hætta þessu rugli um hatursorðræðu.
Gamlingjastjórnin

Skrítin blanda Vinstri græn. Þar eru eins konar Möðruvellingar eða þjóðrembingar. Gætu verið á jaðri Framsóknar. Þaðan kemur viljinn til að fara í ríkisstjórn með B og D. Svo eru eins konar bæjarradíkalar í þéttbýli. Gætu verið í krataflokki, væri hann ekki dauður. Listamenn og rithöfundar eru þéttir í þessum hópi. Þannig spanna Vinstri græn ýmsa hópa vinstra megin við miðju. Raunar er þetta eini vinstri flokkurinn um þessar mundir. Fjórða horn fjórflokksins. Jafnvel er farið að tala um ríkisstjórn gamlingjanna BDSV gegn stjórnarandstöðu nýflokkanna PC. Svona spöglasjónir drepa tímann, meðan bófaflokkurinn þreytir þjóðina til sátta.
Að missa sambandið

Hrun Samfylkingarinnar er flókið fyrirbæri. Hófst með því, að gamla undirstéttin breyttist. Útlendingar tóku yfir erfiðu störfin úti í skurðum eða inni á hótelum. Stéttarfélög höfðu lítinn áhuga á vanda þeirra. Samband flokks og stéttarfélaga rofnaði og hvort tveggja datt úr tengslum við fátæklinga. Láglaunafólk nútímans er annað en áður og leitar ekki skjóls hjá verkalýðsleiðtogum, sem totta vindla með atvinnurekendum. Hafa engan áhuga á stéttabaráttu. Og auðvitað ekki frekar á Samfylkingunni, sem er núna griðastaður háskólamenntaðra kvenna. Þær hafa áhuga á hagsmunum undirhópa og bíllausum lífsstíl. Samfylkingin svífur því um í tómarúmi.
Trúboðastellingin

Las í veffréttum, að nokkrir fræðimenn hefðu uppgötvað, að trúboðsstelling væri nautnalegasta aðferðin til viðhalds mannkyni. Ekki kom fram, hvernig þetta uppgötvaðist. Sýndi þó, að sívökul þekkingarleit og vísindahugsun fræðir fólk um ótal atriði, sem okkur voru óljós í skóla. Ég fór að velta því fyrir mér, hvort kirkjan gæti ekki nýtt sér þessi fræði til að sýna fram á notagildi kristilegra forskrifta. Daginn eftir las ég, að hafin væri rannsókn á, hvort klósettrúllur ættu að snúa fram eða aftur á rúllustandinum. Innan tíðar kemur niðurstaða, sem leysir ákveðinn vanda við dagleg heimilisstörf. Heimur batnandi fer, vísindalega.
Sókn inn á miðjuna

Framsókn víkur frá öfgahægri stefnu Sigmundar Davíðs. Stefnir í átt til miðju stjórnmálanna, sem flokkurinn gumaði af hér áður fyrr. Í stað ofsa Sigmundar er komin sáttatónn Sigurðar Inga. Eftir kosningarnar lítur flokkurinn á víxl til vinstri og hægri og kannar möguleika á að losna úr sóttkví öfganna. Ætti að vera létt verk, því komnir eru tveir flokkar, sem dekka hægri kantinn. Og miðjan er í upplausn, þar sem Björt framtíð fylgir Viðreisn til hægri og Samfylkingin hefur glatað sjálfri sér. Framsókn gæti einnig nagað úr dreifbýlisfylgi Vinstri grænna. Það eru þekktar slóðir, þar sem Framsókn undi sér vel hér áður fyrr.
Eftirlit í molum

Fjölmargar athugasemdir hafa verið gerðir á búum Brúneggja frá árinu 2007. Það var ekki fyrr en eftir þvingunaraðgerðir Matvælastofnunar að fyrirtækið fór að lögum um dýravelferð. Matvælastofnun var seinþreytt til aðgerða og Brúnegg tók ekki mark á þeim. Bæði framleiðandi og eftirlit brugðust. Lengi hefur legið það orð á eftirlitinu, að það þjónaði framleiðendum fremur en neytendum. Og eigandinn er siðblindur. Annað mál annars eðlis kom upp í Crossfit. Tveir keppendur neituðu lyfjaeftirliti og hótuðu eftirlitsfólki ofbeldi. Fengu samt verðlaun, sem síðan voru afturkölluð. Auðvelt er að sjá, að þessir keppendur eru siðblindir. En svona verður Ísland. Með eftirlit í molum. Sérhver gengur fram í siðlausri hrokablindu.
Allt í plati stefna

Sjálfstæðisflokkurinn er sérstæður. Breyttist fyrir og eftir aldamótin úr íhaldi yfir í Thatcherisma og loks í varðstöðu þröngra sérhagsmuna, einkum kvótagreifa. Leiddi til stofnunar Viðreisnar, sem rekur varðstöðu víðari sérhagsmuna eigenda og rekenda atvinnulífsins. Flokkarnir hafa stefnuskrár á skjön við veruleikann, eins konar sósíaldemókratíu eða Blair-kratisma. Ekkert mark er tekið á stefnu Sjálfstæðisflokksins, sem í raun rak og rekur andstöðu við velferð kratismans. Viðreisn slapp betur gegnum kosningarnar. Margir kratar trúðu á Blair-kratisma stefnunnar og væla nú, er Viðreisn reynir að komast í fang Sjálfstæðisflokksins.
Grái listi Benedikts

Eftir kosningarnar birti Jæja-hópurinn myndskeið um tíu grá atriði úr lífshlaupi Benedikts Jóhannessonar, formanns Viðreisnar. Jæja hafði áður skipulagt nokkra útifundi á Austurvelli til að mótmæla verkum stjórnvalda. Benedikt tók gráa listanum ekki blíðlega og andmælti tveimur eða þremur atriðum hans. Ekki hefur þó verið gerð tilraun til að vefengja hin atriðin. Jæja-fólkið hefur síðan hafnað andmælum Benedikts og félaga hans. Þetta er fróðlegur listi, sem kemur illa út fyrir Benedikt og Viðreisn. Athyglisvert er þó, að Jæja birti ekki listann fyrr en að kosningum loknum. Birtingin hafði því ekki áhrif á kosningahegðun kjósenda.
Útvíkkun inn á við

Margt fróðlegt kemur í ljós eftir kosningar, sem áður var talið vera villutrú. Til dæmis er komið í ljós, að tveir flokkar eru í hjarta sínu andvígir uppboðum á veiðileyfum. Sérhagsmunir vaða yfir almannahagsmuni, þegar til kastanna kemur. Hvað sem stendur í stefnuskrám Viðreisnar og Vinstri grænna, þá er ljóst, að markaðslausnir í sjávarútvegi henta þessum flokkum fremur illa. Á því rann myndun nýrrar ríkisstjórnar út í sandinn. Þetta var öðrum fremur mál þessara kosninga. Viðreisn þóttist vera markaðssinnaður miðjuflokkur, en er bara gamla íhaldið, risið úr baðinu. Við fáum því gömlu ríkisstjórnina aftur. Útvíkkaða inn á við.
Dómarar sakna trausts

Traust kemur ekki af himnum ofan né kemur það út stólnum, sem þú situr í. Traust verður þú að vinna inn frá degi til dags. Skorti þig traust, verður þú fyrst að skoða sjálfan þig. Tali stjórnmálamenn án virðingar um dómara, þurfa dómarar að skoða sinn garð. Er arfinn þar mest áberandi? Erlendir fjölþjóðadómstólar hafa ítrekað rekið íslenzka dóma til baka, sagt þá andstæða mannréttindum og raunar andstæða mannasiðum. Svo sem dóma um meiðyrði. „Fórnardýr“ meintra meiðyrða hafa sjálfdæmi um stærð móðgunar. Hér hefur myndast skrítin hefð, þar sem lagatæknar leggja mest upp úr skrítnum orðskýringum en almennri siðvitund vestrænna hefða.
Svarti Pétur Benedikts

Daginn eftir fund sinn með helztu kvótagreifum landsins, sleit Benedikt viðræðum stjórnarandstöðunnar um myndun ríkisstjórnar. Kenndi um tillögu flokkanna um tuga milljarða fjármögnun heilbrigðismála. Sem var raunar kosningaloforð Benedikts og Viðreisnar. Fór Benedikt sjálfur með Svarta Pétur út af lokafundi fimmflokksins. Hann sagði sig „skorta sannfæringu“ fyrir þessari stjórnarmyndun. Kvótagreifarnir höfðu þá sannfært hann um, að markaðslögmál hentuðu ekki í sjávarútvegi. Ekkert var þá farið að ræða búvörusamninginn. Benedikt vildi ekki, að uppboð á afla fjármögnuðu heilbrigðismál, þótt hann hefði sjálfur lofað uppboðum fyrir kosningar.
Óbeint forsetavald

Með því að veita fyrst Sjálfstæðisflokknum og síðan Vinstri grænum umboð til að mynda ríkisstjórn er forsetinn að taka stærð þingflokka fram yfir önnur viðmið. Hefði Guðni Th. Jóhannesson notað sama viðmið og Ólafur Ragnar Grímsson notaði síðast, mundi hann hafa valið fyrst Pírata og síðan Viðreisn. Þeir fjölguðu mest sínum þingmönnum. Guðni valdi það gamla umfram það nýja, því hann er íhaldsmaður. Staðfesti það, þegar hann fór ekki í þriðja val, gaf ekki pírötum boltann. Með því gaf hann þeirri villu byr undir báða vængi, að píratar væru ekki stjórntækir. Væntanlega af því að þeir séu ekki þekkt stærð. Þannig hefur forseti óbeint vald.
Losaraleg kosningahegðun

Kosningarnar á Íslandi og í Bandaríkjunum sýna breytta hegðun kjósenda. Áður voru menn ákveðnir með löngum fyrirvara. Nú ákveða nærri 30% Íslendinga sig ekki fyrr en á kjördegi, þar af 17% ekki fyrr en í kjörklefa. Rýrir gildi skoðanakannana og gerir kosningasprengjur vænlegri en áður. Vefmiðlar og staðreyndatékk er ekki enn orðin svo öflug, að þau hamli að ráði gegn kosningabombum. Þrátt fyrir endalausar upplýsingar byggja margir kjósendur atkvæði sitt á ákaflega sérhæfðum forsendum, sem standast engin rök. Það er eins og kjósendur hafi minni meðvitund en nokkru sinni fyrr. Þeir vita, að flest er lygi, en haga sér eins og svo sé engan veginn.
Hægri öfgar í Viðreisn

Stjórnartilraun Katrínar leiddi í ljós, að Viðreisn er ekki öll þar sem hún er séð. Katrín hefði fyrr átt að taka eftir, að Viðreisn tók í þykjustunni þátt í viðræðunum. Benedikt sagði svo pass, þegar aðilar áttu að leggja fram hugmyndir sínar. Hann taldi þó óhæfu að leggja fram tillögur um útgjöld í heilbrigðismálum og vegamálum, sem ráðherrar Sjálfstæðis lögðu fram viku fyrir kosningar. Þetta viðhorf staðfestir stöðu Viðreisnar til hægri við Sjálfstæðis. Ekki frjálslyndur miðjuflokkur, heldur róttækur hægri flokkur. Sama gildir um fylgitungl Benedikts, Proppé. Og svo er farið að dreifa lista yfir tíu pilsfalda-fjárglæfra Benedikts sjálfs.

Tíu atriði Benedikts
Þriggja orða fundir

Viðreisn ætlaði sér aldrei neitt með aðild að tilraun Katrínar Jakobsdóttur til stjórnarmyndunar. Benedikt Jóhannesson og Óttarr Proppé sögðu bara þrjú orð á fundunum, góðan daginn og bless. Lögðu aldrei fram nein gögn. Skrítnast var, að aðrir fundarmenn sögðu fundina góða. Að málin þokuðust í átt til samkomulags. Viðreisn þokaðist samt ekki um eina tommu og þar við sat. Allt þetta var bara tímasóun. Viðreisn var, er og verður strangt til hægri. Smám saman verður fólk svo þreytt, að unnt verður að telja meirihluta Framsóknar tækan í endurnýjaða hægri stjórn. Kjósendur eru dauðhræddir við breytingar og vilja lénsherra sína.
Benedikt sagði bara pass

Tilraunir Katrínar Jakobsdóttur til myndunar ríkisstjórnar fóru út um þúfur. Viðreisn vildi ekki leggja fram neitt plagg. Benedikt Jóhannesson þagði mest á fundunum, enda var umræðan mest í plati af hans hálfu. Allir aðrir voru búnir að gefa mikið eftir. Búið var að stilla upp ýmsum dæmum í kvótamálinu. Einnig var sáttavilji í öðrum málum, sem rædd höfðu verið. Benedikt sagði bara pass, þegar á hólminn kom. Gaf engar málefnalegar skýringar. Fyrir löngu var vitað, að staða ríkissjóðs var slæm. Kannski var hann bara að fiska, hve langt væri hægt að fara með hina. En svona gerast kaupin á eyrinni. Kannski er Benedikt ekki stjórntækur.
Björgunarstjórn

Ég næ því ekki, að Vinstri græn muni ná betri samningi við Sjálfstæðisflokkinn og Framsókn en við Pírata, Viðreisn og miðflokkana. Ég næ því heldur ekki, að Katrín geti á einhvern hátt myndað vinstri stjórn með hægri flokkum og miðflokkum. Held að flokkurinn sé þar á hættulegum villigötum, verandi eini vinstri flokkurinn með aðeins tíu þingmenn. Flokkur í slíkri stöðu verður að skilja takmörk sín, annars verður hann varadekk hjá hægri stjórn. Betra er að hafa forustu fyrir stjórn með Viðreisn, þótt það sé ekki nein vinstri stjórn. Ríkisstjórn Katrínar verður ekki vinstri stjórn, heldur stjórn til að bjarga okkur undan ógnarstjórn bófaflokka.
Fá ágreiningsefni

Eitt erfiðasta verkefnið í stjórnarmyndun Katrínar er sambandið milli gjalda og tekna ríkisbúsins. Flestir átta sig á, að heilbrigðismál hafa setið á hakanum hin síðustu ár. Þar hafi safnast upp vandi, sem brýnt sé að lina sem fyrst. Bent er á aukna auðlindarentu með markaðsverði á kvóta og öllum fiski á markað. Þar hafa vinstri græn verið íhaldssömust. Einnig þarf auðlindarentu á stóriðju, sem notar ímyndaða vexti til að sneiða hjá tekjuskatti. Auðlindarentu þarf í ferðaþjónustu, til dæmis með fullum vaski á mat og þjónustu eða með gistináttagjaldi. Svo er enn óleystur vandi láglaunafólks, öryrkja, sjúkra og aldraðra, er lifa varla á sulti.
Ógnarsögur Agnesar

Agnes Bragadóttir skáldar hryllingssögur af stjórnarmyndun Katrínar Jakobsdóttur, sem fer í taugar Davíðs. Agnes og Davíð telja, að fundarmönnum líði frekar illa vegna aðkomu pírata. Sé ekki bætandi á ágreining Vinstri grænna og Viðreisnar út af hækkun eða lækkun skatta. Enginn annar hefur tekið eftir þessum hryllingi á fundunum. Enda eru heimildarmenn engir aðrir er þingmenn bófaflokkanna tveggja, sem telja sig eiga ríkisvaldið. Í rauninni eru fundarmenn meira sammála en sundurorða. Raunar meira sammála er búist var við. Því telur Mogginn, málgagn kvótagreifa, vænlegt í stöðunni að láta semja hryllingssögur um gang viðræðna.