arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Skyndifylgi Framsóknar

Framsókn hefur í tvígang með stuttu millibili sópað upp skyndifylgi. Í bæði skiptin gerði hún það með framgöngu, sem stenzt engin rök. En passaði sig á, að bíða með bombuna fram á síðustu metra. Á einni viku hafa allra vanhæfustu kjósendurnir enga getu til að greina bombur frá staðreyndum. Fyrir ári hlupu þeir eftir loforði um tékka í pósti. Núna hlupu 2000-3000 eftir loforði um að halda helvítis múslimunum niðri; undirliggjandi rasismi fékk útrás. Þarna eru að baki skæðir spunakarlar. Ég get þó huggað mig við, að rækilega hefur verið staðfest margtuggin klisja mín um, að þúsundir Íslendinga séu bara fábjánar.
Getuleysi fyrir getulausa

Margt er það, sem Íslendingar fyrir Íslendinga geta ekki. Frægt er, þegar upp komst, að strákar geta ekki lesið sér til gagns. Í nótt kom í ljós, að fólk getur ekki heldur talið atkvæði sér til gagns. Og getur ekki heldur stýrt kosningavöku í sjónvarpi sér til gagns. Við verðum að fá eftirlitsnefnd frá öryggisstofnun Evrópu framvegis til að telja hér atkvæði. Líka útlendinga til að stjórna tæknimálum sjónvarps. Þurfum helzt af öllu útlendinga til að lesa fyrir okkur. Þannig er nú komið fyrir þessum heimsku og drýldnu Íslendingum. Geta bara vafið um sig fánanum og öskrað slagorðin „Ísland fyrir Íslendinga“.
Unga fólkið tapaði

Tapari kosninganna var unga fólkið, sem kaus ekki, gaf lýðræðið frá sér og framkallaði sigur afturkallanna. Taparinn var líka getulaus þjóð, sem hvorki getur talið atkvæði skammlaust né haft skammlausa kosningavöku í sjónvarpi. Utan Reykjavíkur var sigurvegarinn LÍÚ, grátkór kvótagreifanna, sem heldur sjávarplássum landsins í heljargreipum blekkinga. Sigurvegari yfir landið í heild er Framsókn. Hún heldur ótrauðri siglingu inn í draumaheima rasista í þjóðrembu, útlendingahatri og útlandahatri. Afturkallar eru menn dagsins og SDG er okkar sæli Mussolini. Vigdís Hauks og Sveinbjörg eru gribbur dagsins, Ísland fyrir Íslendinga!
Mýkt og taktur hrossa

Oft hef ég hvatt hestamenn til að taka tæknina í sína þjónustu á hestamótum. Komnir eru til sögunnar öflugir og ódýrir nemar, sem festa má í hnakka. Þeir mæla til dæmis meðalfrávik frá beinni línu áfram á ferð hestsins. Til dæmis lóðrétt í höstu brokki eða lárétt í hliðarslætti í skeiði. Hvort tveggja er óþægilegt í ásetu. Þannig má gefa hesti mýktareinkunn. Einnig mæla nemar mismun í hófataki og finna þannig frávik frá hreinum fjórgangi eða tvígangi. Þannig má gefa hesti takteinkunn. Skemmst er frá því að segja, að aldrei hef ég fundið minnsta áhuga á að færa huglægt mat þannig yfir í vísindalegt mat.
Hún þarf viðvörun

Fari flokkar ríkisstjórnarinnar bærilega út úr kosningunum, munu þeir túlka það sem yfirlýsingu um traust. Munu þá halda áfram á ógæfubraut sinni. Munu efla þjónustuna við hina allra ríkustu og lækka skatta þeirra. Minnka á móti þjónustuna við sjúklinga og aðra, sem eiga erfitt. Munu hafna áskorunum um þjóðaratkvæði um framhald aðildarviðræðna við Evrópu og slíta þeim viðræðum formlega. Munu áfram eitra ríkiskerfið með sögufrægu gerræði og flokkshygli. Eina leiðin til að milda helreið ríkisstjórnarinnar er að fækka í klappliði sveitarstjórnaliðs hennar í kosningunum. Gefa henni þar með háværa viðvörun.
Trúa möntru bófanna

Svokallað Stokkhólms-heilkenni felst í, að fórnardýr elska og styðja kvalara sína. Algengt meðal gísla, sem sitja lengi í gíslingu. Á Íslandi kemur þetta heilkenni einkum fram í að fólk styður pólitíska kvalara sína. Lætur atkvæði sitt til dæmis falla í hendur bófaflokka, sem starfa aðeins fyrir kvótagreifa og aðra auðgreifa. Ekki nóg með það, heldur styður þetta fólk kenningu greifa um, að auðlindin muni að öðrum kosti falla í hendur Evrópusambandsins. Fólk þarf auðvitað að vera fáfrótt til að ganga svo langt í Stokkhólms-heilkenni sínu. Eigi að síður trúa tugþúsundir Íslendinga þessari möntru bófaflokkanna.
Fréttamennska í tómu tjóni

Kvöldfréttatímar sjónvarpsins hafa vikum saman verið undirlagðir upplestri pólitíkusa á algerlega marklausum stefnumálum flokka sinna. Fésbókin hefur á sama tíma verið undirlögð spurningalistum fjölmiðla um samræmi milli skoðana kjósandans og marklausra skoðana pólitíkusa. Vond er þessi áherzla á meint málefni fremur en persónur. Gefur í skyn, að kosningaloforð séu marktæk. Löng og bitur reynsla ætti að hafa sýnt fólki, að svo er ekki. Minni kjósenda er skammt og þeir fatta þetta ekki. Fréttatíminn hins vegar birtir mun gagnlegri yfirlit Egils Helgasonar og Eiríks Bergmann um lykilmál kosninganna. Lesið það.
Margþætt þjóðremba

Racism, fascism, nationalism, populism eru ýmis hugtök, sem ná misjafnlega yfir hægri sinnaða jaðarpólitík. Sameiginlega byggjast sjónarmiðin á ótta við hið ókunnuga og hatur á því, ótta við breytingar og hatur á þeim. Fylgir oft fólki, sem telur lífsbaráttuna ógna sér og leitar skyndilausna. Hér hefur Framsókn lengi verið helzti jarðvegurinn. Þar blása menn sig út af þjóðrembu, vilja hafa konuna bakvið eldavélina, óttast höfuðborgina, hverfi 101 og caff

è latte, hnignun þjóðkirkjunnar, evruna og Evrópusambandið. Eftir hremmingar Framsóknar leitaði hún lífs í slagorðum á borð við hrægamma og forsendubrest.
Á veiðilendum rasismans

Samkvæmt vísindavenju og skilgreiningu Sameinuðu þjóðanna er rasismi fólginn í að óttast og hata framandi húðlit eða þjóðerni, tungumál eða menningu, trú eða siði. Rasismi er óttinn við hið ókunnuga og hatur á því. Því segja margir, að frambjóðandi Framsóknar í Reykjavík sé rasisti. Hún vill draga til baka úthlutun lóðar undir mosku, því að hún sé eins áberandi og kirkjulóðir. Raunar sagði hún verra, en dró í land með það. Öll framganga Sveinbjargar ber einkenni rasisma, sem ekki verður þveginn af henni, meðan hún biðst ekki afsökunar. Jafnframt hefur Framsókn komið sér þægilega fyrir á veiðilendum rasismans.
Bókstafstrúarfólkið

Ekki veit ég, hvort ofstækisfólk er fleira meðal múslima eða kristinna. Veit þó, að of mikið er af bókstafstrúarfólki af hvers kyns tagi. Við sjáum slíkt fólk svæla fræðirit úr bókasöfnum fyrir að birta þróunarkenninguna. Verra er, þegar reynt er að dæma eftir úreltum helgiritum á borð við kóran eða biblíu. Sharia-lög eru viðurstyggð og eiga hvergi að þolast á Vesturlöndum. Refsingar að hætti Sádi-Arabíu eru líka viðurstyggð og alls ekki dæmigerð fyrir íslam. Fréttir af svívirðu bókstafstrúarmanna í nokkrum löndum múslima eru auðvitað vatn á myllu fáfróðs og rörsýns bókstafstrúarfólks, hins íslenzka botnfalls.
Heimavarnarliðið

„Við erum heimavarnarliðið“ sagði framsóknarmaður við mig í dag. Þannig hugsa þeir, sem láta SDG selja sér þá hugmynd, að Framsókn gerist fóstra þeirra, er óttast og hata. Hata breytingar, borgina, útlandið, Evrópusambandið, moskuna. Framsókn hyggst æsa uppi hugi heimskra, sem skilja ekki deigluna, óttast hana og hata. Kollsteypur í þjóðfélagi rækta jarðveginn og hér var hrunið stóra orsökin. Margir fóru illa út úr því og urðu næmir fyrir róttækri þjóðrembu. Eftir ringulreið Weimar-tímans kom Hitler og sagði „Þýzkaland fyrir þýzka“. Hér segja menn eins og framsóknarmaðurinn í morgun „Ísland fyrir Íslendinga“.
Botnfall hræddra hatara

Á Vesturlöndum tapa margir tossar á breytingum og verða utangátta. Óttast og hata breytingar. Óttast stórborgina með frelsi og lauslæti, óttast nýbúa sem undirbjóði vinnu, óttast útlendinga, sem byggi moskur, óttast framandi trú, tungumál, menningu, þjóðerni, litarhátt. Þetta botnfall í samfélaginu er mest í strjálbýli á undanhaldi. Erlendis eru hræddir hatarar 10-20% kjósenda, hér minna en 10%. Þar eru sérstakir flokkar rasisma og nýfasisma fyrir slíka. Hér hafa þeir hímt á botni Flokksins, sem gerði þó ekkert fyrir þá. Því eiga þeir frekar heima í þjóðrembdri Framsókn. Hennar fag er að æsa upp hræddra hatara.
Lélegt fiskirí í hatrinu

Lélegur fannst mér afli Framsóknar af prufukeyrslu á moskuhatri botnfallsins í samfélaginu. Flokkurinn halaði sig upp um 1,5% kjósenda, það var allt og sumt, allt frá Sjálfstæðis. Stenzt engan samanburð við hatursflokka víða um Evrópu, sem sumir fóru yfir 10% atkvæða fyrir viku. Það gefur semsagt lítið í aðra hönd á Íslandi að fiska í gruggi haturs á hinu ókunna, á öðrum þjóðum, annarri trú og annarri menningu. Nýja könnunin ætti að vera fagnaðarefni öllum, sem hafna rasisma og nýfasisma. Fátt bendir hér til, að marktækan afla sé þar að hafa. Botnfall þjóðarinnar er fámennt í erlendum samanburði. Til hamingju.
Tungumélin eru bönnuð

Um helgina bannaði landssamband hestamanna réttilega notkun tunguméla, sem meiða og pína hross. Byggist á lögfræðiáliti, sem segir, að slík ákvörðun sé á valdi sambandsins. Tekur nú þegar gildi og mun gilda á mótum og sýningum hestamanna í sumar. Í haust verður það svo lagt fyrir landsþing hestamanna til frekari staðfestingar. Hins vegar gildir þetta ekki um kynbótasýningar, sem eru á vegum hrossabænda, ekki hestamanna. Félag hrossabænda hefur eins og félag tamningamanna neitað að styðja bannið. Vegna aðildar bænda að Landsmóti hestamanna á Hellu verða tungumélin því leyfð þar í kynbótasýningum eingöngu.
Svínabændur sýna fingur

Fyrir ári samþykkti alþingi lög, sem banna aðferð svínabænda við geldingu grísa. Þau tóku gildi um áramótin. Í heilt ár hafa svínabændur haft rúman tíma til að átta sig og laga sig að breytingunni. Geta ekki sýnt fingurinn ári síðar og sagt: Hvernig eigum við að fara að þessu? Svarið er einfalt, bara fara að lögum eins og aðrir. Geta deyft grísi eins og trippi eru deyfð. En treystu á, að gerræðisfullur andstæðingur dýraverndar og náttúruverndar í ráðherrastóli mundi afskaffa lögin eins og rammaáætlunina. Í bananaríki Framsóknartudda afskaffa ráðherrar lög, þegar þeir eru í úrillu skapi.
Eiga heima í Framsókn

Samfylkingin getur ekki boðið upp á rasista í fjórða sæti framboðslistans í Reykjavík. Getur ekki skýlt sér bakvið hegðun prests rétttrúnaðarkirkjunnar. Kristín Soffía Jónsdóttir réðist á söfnuðinn í heild. „Skítasöfnuður sem ætti að fokka sér“, sagði hún og á að segja sig frá framboði. Þótt Framsókn telji sig geta prófað sig áfram í rasisma, getur Samfylkingin það ekki. Framsókn fetar út í nýfasisma og leggur óhjákvæmilega öngla sína fyrir botnfallið í þjóðfélaginu. Einhvers staðar verða vondir að vera og þeir eiga hikstalaust heima í þjóðrembdri Framsókn. Við þurfum að hafa sæmilega reglu á hlutunum.
Kynt undir óttanum

Fólk er hrætt, sér óþægilegar breytingar í umhverfinu og óttast þær. Þetta er farið að hafa áhrif í pólitíkinni. Víða í Evrópu eykst fylgi flokka, sem gera út á ótta fólks. Kynda undir ótta við útlendinga, ókunn trúarbrögð, skipulega glæpaflokka, opin landamæri, evruna, kontórista í Bruxelles. Norður á hjara veraldar er kynt undir ótta við borgina, einkum hverfi 101, caffè latte, Egil Helgason, evru og Evrópusambandið. Óttanum þjóna stjórnmálaflokkar með margs konar litrófi rasisma og nýfasisma. Á Íslandi er Framsókn að prófa hinn hála ís, því neyðin kennir nöktum flokki að spinna. Bendir á múslima og segir: Bööö, verið hrædd.
Dreifbyggða borgin

Í úthverfi einbýlishúsa, 10 km frá miðborginni, er háskólinn minn í Berlín. Hann var innréttaður í lágum húsum, sem sáust varla milli trjánna. Fór oft í viku með hraðlest að miðborginni. Fann ekki fyrir vegalengdum. Klofin Berlín var sameinuð með borgarmiðju í feiknarstórum og grænum Tiergarten á stærð við alla miðborg Reykjavíkur. Nú er flugvöllurinn Tempelhof í næsta nágrenni miðborgarinnar til ráðstöfunar vegna flutnings. Mikill meirihluti Berlínarbúa kaus um helgina, að þar yrðu ekki byggð hús til að þétta miðborgina. Heldur yrði þar feiknastór garður, miklu stærri en Tiergarten. Berlín er í senn afar dreifð og líflegasta borg í Evrópu. Reykvísk yfirvöld mættu gjarna fatta það.
Heimskustu 100 konurnar

Þegar menn opna fyrirhugað sérblað Frjálsrar verzlunar um “áhrifamestu konur landsins“, verða viðbrögðin önnur en ætlað var. Eru þetta „heimskustu 100 konur landsins“ mun fólk spyrja. Af því að þær hafa hver fyrir sig borgað 127.000 krónur plús vask fyrir að fá heilsíðu viðtal við sig í tímaritinu. Boðið er upp á þjónustu blaðamanns og ljósmyndara. Opnuviðtal kostar meira. Þarna er botninn skrapaður í flótta fjölmiðla frá heilbrigðum starfsháttum. Athyglisvert er, að útgefandi þessa furðulega tímarits er jafnframt önnum kafinn við að stofna stjórnmálaflokkinn „Viðreisn“. Flestu má nú nafn gefa.
Breivik-fólkið framsóknast

Tíðindi gerast loksins í pólitíkinni. Fjögurþúsund manna Breivik-félag lýsir yfir stuðningi við Framsókn. Forustumaður félagsins er frægur fyrr lýsingu sína á áróðursmyndbandi Breivik á YouTube um fjöldamorð hans: „Myndin er hrífandi og snilldarverk, verulega umhugsunarverð.“ Félagið heitir „Mótmælum mosku á Íslandi“ og hefur fengið rúmlega 4000 stuðningsyfirlýsingar. Þannig gengur gamla og gróna Framsókn í endurnýjun lífdaganna. Breytist í trylltan flokk trylltra pólitíkusa á herðum trylltra kjósenda. Sannir Íslendingar flykkjast í Framsókn til að fá útrás fyrir trylltan ótta sinn við múslima.
Efast um Evrópusambandið

Kosningar til þings Evrópusambandsins um helgina fólu í sér sigur andstæðinga sambandsins. Á þinginu verður framvegis fjölmennur hópur, sem vill sambandið feigt. Jafnframt seilist þingið til aukinna áhrifa í vali á framkvæmdastjórn sambandsins. Einkum eykst þrýstingur á, að Schengen-samstarfið verði þynnt út. Fólk telur, að bófar og flóttafólk eigi of greiða leið um Evrópu. Einnig verður meira talað um vanda Miðjarðarhafsríkja. Þar er lausung í ríkisrekstri og evran þrengir kosti stjórnvalda. Mikilvægast er þó, að framkvæmdastjórar Evrópusambandsins sættu ágjöf í kosningunum og eiga nú ekki sjö dagana sæla.
Höfnuðu þéttingu

Samhliða Evrópukosningum kusu Berlínarbúar um helgina um framtíð sögufrægs flugvallar,

TEMPELHOF. Mikill meirihluti hafnaði tillögum um byggingu húsa á svæðinu og heimtaði grænt svæði í staðinn. Berlínarbúar höfnuðu þéttingu byggðar í miðri borginni. Nákvæmlega það, sem ég vil gera í Reykjavík. Leggja flugvöllinn niður og passa, að svæðið verði ekki notað til að þétta byggðina. Er sem sagt andvígur flugvallarvinum OG óvinum flugvallarins. Eins og ég er andvígur þéttingu byggðar í Laugardal. Berlín er ein líflegasta borg Evrópu, dreifð borg með rosagóðum samgöngum. Reykvísk þéttingarárátta er fjarri Berlínarbúum.
Svört framtíð

Björt Ólafsdóttir er þingmaður Bjartrar framtíðar. Mætti í haust á aðalfund kvótagreifa og lýsti stuðningi við þá. Þar með tók hún afstöðu gegn þjóðinni, sem þarf að endurheimta auðlindina. Þingflokkur Bjartrar framtíðar skilaði auðu á Alþingi í atkvæðagreiðslu um eftirgjöf í auðlindarentu kvótagreifanna. Sami flokkur studdi í raun slátrun nýrrar stjórnarskrár, sem átti að skerpa á þjóðareign auðlinda. Var þáttur í rugli flokksins um, að öll dýrin í skóginum eigi að vera vinir. Í baráttu þjóðar fyrir frelsi úr ánauð er Björt framtíð verri en engin. Verður fyrst flokka til að bjóða bófunum samstarf um valdastóla.
Bókstafstrú er hættuleg

Bókstafstrúarfólk er hvarvetna til vanza, jafnt meðal kristinna og múslima. Þeir eru hættulegir, sem vilja nota biblíuna eða kóraninn sem lögbók fyrir dómstóla. Einnig þeir, sem segja, að spámaðurinn, Kristur eða Múhameð, tali gegnum þá. Og segi þeim, hvað gera skuli. Allt költ af því tagi er hættulegt, jafnt trúfélagið Krossinn sem trúfélög Wahabíta. Fráleitt er að telja Félag múslima á Íslandi í þeim hópi. Þetta er frjálslynd grein af Íslam. Gott er, að það fékk lóð undir musteri eins og önnur trúfélög hafa fengið. Ógeðslegir eru frambjóðendur Framsóknar, sem espa trúarofstæki fáfróðra gegn moskunni.
Mínir daglegu miðlar

Mældi daglega notkun mín á miðlum og hún var þessi: Fréttagáttin 15 mínútur, Blogggáttin 15 mínútur, Fésbókin 60 mínútur. Nota ekki hefðbundna fjölmiðla. Skanna fréttafyrirsagnir allra þeirra á Fréttagáttinni, staðnæmist við sumar og sé fyrstu línur fréttar, opna 10 fréttir á dag. Geri sama við allt blogg í tímaröð á Blogggáttinni, opna 10 á dag. Les alls ekki „virka í athugasemdum“, hvorki með fréttum né bloggi. Mest er á fésbók að græða, spakir álitsgjafar tengja blogg og fésbók og fá athugasemdir í fésbók. Les þá afar upplýsandi umræðu, enda undir nöfnum fólksins. Nægir mér til að fylgjast með þjóðmálum.
Röð af rangfærslum

Fésbókin og bloggið þurfa að hafa menn á hælum Sigmundar Davíðs til að skrá bullið, sem vellur upp úr honum. Í grein í Mogganum fer hann rangt með afrek ríkisstjórnar sinnar. Hagvöxtur tók ekki mikinn kipp við að sjá SDG, var þá 3,3%. Jöfnuður jókst ekki við að sjá SDG, Ginistuðull var þá 24. Atvinnuleysi minnkaði ekki við að sjá SDG, var þá og er enn 5,8%. Kaupmáttur óx ekki hraðar við að sjá SDG, heldur um 2% í stað 5,3% áður. (Athugið, að staða mála árið 2013 skrifast á fyrri ríkisstjórn.) Eitt einkenna Sigmundar er, að hann fullyrðir bara það, sem honum dettur í hug hverju sinni og gleymir því síðan jafnóðum. Loddarinn vindur sér bara að næsta vanda með næsta þvættingi.
Rasisti með rörsýn

Þriðji og síðasti frambjóðandinn í efsta sæti Framsóknar í Reykjavík reynist vera furðu fáfróður rasisti með rörsýn á heiminn. Annar frambjóðandi, Hreiðar Eiríksson, sagði sig því af listanum. Sveinbjörg Birna Sveinbjörnsdóttir segir: „Ég er örugglega eini frambjóðandinn í Reykjavík sem hefur búið annars staðar en á Íslandi.“ Það er rangt, margir frambjóðendur bjuggu árum saman erlendis, einn í áratug. Fleiri voru rangfærslurnar. Það eru margar moskur í heiminum stærri en Zayed og það eru margar kirkjur í Abu Dhabi. Rörsýnin í rasistanum jafnast á við formann flokksins. Safnast þar saman allir fáfróðir?
Öfgarnar faldar í bili

Til marks um tímabundinn ótta borgarstjórnar við kjósendur er hvarf blokka norðan Miklubrautar úr skipulagstillögum. Þrívíddarteikning að svæðinu var á vef skipulagsins og tekin þaðan upp í vefmiðlum. Fólk hneykslaðist á öfgunum, sem þar gaf að líta. Tillagan var því fjarlægð og kerfiskarlar láta sem hún hafi aldrei verið til. Þegar kosningar verða afstaðnar, mun hún birtast þar aftur. Þetta er partur af skelfingunni, sem greip um sig í apparatinu, þegar kjósendur föttuðu ruglið í fyrirhuguðu borgarskipulagi. Einkenni þess er, að þar er farið út í öfgar í draumórum um þéttingu byggðar á fullbyggðu landi.
Verndum Laugardalinn

Oft hef ég hvatt til, að ekki verði þrengt meira að Laugardalnum en þegar er. Einkum hef ég varað við freistingum um byggingar norðan Suðurlandsbrautar. Betra er að framlengja fjölskyldu- og húsdýragarðinn og grasgarðinn þangað. Þetta eru vinjar í eyðimörk reykvískrar steinsteypu. Fjölskyldugarðurinn þarf að magna aðdráttarafl sitt með nýjum leiktækjum, þar á meðal Parísarhjóli og rússíbana. Grasgarðurinn býr líka við þrengsli og þarf að geta breitt meira úr sér. Þéttingarsinnar og verktakavinir hafa augastað á svæðinu. Þeir eru vísir til að hremma það, þegar hræðslan við kjósendur dofnar eftir kosningar.
Þingmaður og þrælarnir

Útgerðarstjóri Vísis hefur nánast lagt tvö sjávarpláss á hliðina, Djúpavog og Þingeyri. Ætlar að flytja íbúana hreppaflutningum til Grindavíkur. Telur sig eiga kvótann og geta flutt hann hvaðan sem er. Útgerðarstjórinn heitir Páll Jóhann Pálsson og er alþingismaður í bófaflokki Framsóknar. Dæmi um firringu pólitískra bófaflokka. Kjósendur suður með sjó greiða atkvæði þingmanni, sem opinberlega segist vera umboðsmaður kvótagreifa. Svona frakkir eru bófarnir, því að þeir eru sannfærðir um að kjósendur séu fífl. Sannfærðir um, að berja þurfi þrælana, svo að þeir óttist að missa þrælavinnuna. Það er Ísland í dag.
Velgengni og vandi

Eldhaf geisar í Evrópusambandinu og evran er að hrynja að mati ofstækishópa á blogginu. Samt er Evrópa að eflast og evran að styrkjast í verði. Í stórum dráttum vegnar Evrópu vel. Evrópusambandið hefur gert kraftaverk í gömlu járntjaldsríkjunum í austri. En vandamál fylgja velgengni. Evran hentar ekki Miðjarðarhafslöndunum meðan þar er lausung í ríkisrekstri. Og frá austrinu kemur aukin spilling og fasismi inn í musterið. Þriðja vandamálið er Barroso og félagar, sem eru of vitgrannir til að reka bandalagið án aðkomu kjósenda. Þeir magna kæruleysi kjósenda um velferð bandalagsins og vekja á því andúð.
Þegar hræðslan dvínar

Ekki er allur vandi fokinn burt, þótt borgarstjórn hafi samhljóða fellt sitt eigið hverfaskipulag. Það gerði hún af hræðslu við kjósendur. Undir niðri telja sumir frambjóðendur, að framkvæma beri umdeilda þætti skipulagsins. Í fyrsta lagi þrengingu gatna á borð við Hringbraut og Miklubraut. Í öðru lagi byggingu stórhýsa á grænum svæðum, svo sem í Laugardal og við nyrðri jaðar Miklubrautar. Í þriðja lagi þrýstingi stórra steypukassa ofan í gróin hverfi. Brýnt er, að kjósendur spyrji frambjóðendur, hvort þeir hyggist endurlífga umdeilda skipulagið eftir kosningar. Þegar hræðslan við kjósendur gufar upp.
Himpigimpi framtíðar

Allir geta séð, að eign kvótagreifa á kvótanum leggur byggðir í rúst, þegar greifar vilja færa sig. Við sjáum það núna á Djúpavogi og Þingeyri. Samt var síðasta verk alþingis á þessu þingi að auka skattfríðindi greifanna. Meira að segja Björt framtíð skilaði auðu. Segir mér, að sá nýi flokkur sé liðónýtur í baráttu þjóðarinnar fyrir auðlindum sínum. Á örlagastundu þýðir ekki að væla um, að öll dýrin í skóginum eigi að vera vinir. Þjóðin þarf að berjast fyrir rétti sínum, fyrir eign sinni. Gerir það sízt með stuðningi við bófaflokkana Framsókn og Flokkinn. Og ekki með fylgi við himpigimpi Bjartrar framtíðar.
Þið eruð þrælarnir

Þeim brá, sem hafa minni sér að gagni. Hugmyndin um sölu ríkiseigna til að kosta hátæknispítala er ekki ný. Davíð Oddsson einkavinavæddi Landsímann til að byggja spítalann. Ekki kom króna út úr þeirri einkavinavæðingu frekar en annarri og ekki ein skóflustunga að spítala. Bankarnir voru einkavinavæddir um svipað leyti, með heimsfrægum afleiðingum. Fer ekki hrollur um fólk, þegar bófar Flokksins og Framsóknar tala enn um einkavæðingu, núna Landsvirkjunar? Aftur er spítalinn hafður að skálkaskjóli, svo vissir eru bófarnir, að fólk hafi ekki minni sér að gagni. Áttið ykkur á, að þið eruð þrælar bófaflokka.
Fótósjoppuð pólitík

Ég skil, að Flokkurinn fótósjoppi búfræðinginn úr Skötufirði yfir í amerískan kvikmyndaleikara til að selja okkur nýjan borgarstjóra. Skil hins vegar ekki, að Framsókn skuli vera farin að fótósjoppa leiðtoga sína yfir í kinnskæra og blíða blómarós úr sveitinni. Nýjar fótósjopp-ljósmyndir forsætisráðherra og borgarstjóraefnis Framsóknar eru þannig nokkurn veginn eins. Mætti kallast samruni í fótósjoppi. Almannatenglar Framsóknar telja gula blómarósarímynd henta kjósendum í Reykjavík. Líklega er ætlunin að selja Framsókn undir merki sakleysis! Væri samt anzi langt gengið. En pólitíska fótósjoppið er spennandi rannsóknarefni.

BLÓMARÓS eitt

BLÓMARÓS tvö
Þeir tengja ekki

Fólk á Djúpavogi tengir ekki. Heldur að missir kvótans sé ekki því sjálfu að kenna. Gleymdi samt nýju stjórnarskránni og kaus pólitíska bófaflokka. Trúði, að kvótagreifar gættu hagsmuna byggðar í baráttu við vonda latté-lepjara í hverfi 101. Það er nefnilega ekki hægt að haga sér af fullkomnu ábyrgðarleysi í kjörklefanum og fara svo að væla. Að kröfu kvótagreifa ákváðu bófaflokkar í pólitík, að eign þjóðarinnar á auðlindinni virki ekki. Kvótagreifar eigi kvótann og geti flutt hann hvaðan sem er. Takið eftir: Geti flutt hann hvaðan sem er. Á Djúpavogi og Þingeyri borga fíflin núna fyrir að hafa ekki tengt.
Fátæktargildran

Fátækt hefur aukist svo mjög hér á landi, að sumt fólk á ekki til hnífs og skeiðar, þótt það hafi atvinnu. Láglaunastéttir draga saman seglin. Hætta að fara til tannlæknis, hætta að kaupa lyf og spara sér læknisþjónustu. Hætta að veita börnum sínum aðgang að tómstundaiðju og langskólanámi. Stéttaskiptingin er meira að segja farin að ganga í ættir. Um leið er fólki bent á að hata útlendinga fyrir að undirbjóða vinnuafl sitt. Þannig ýta eigendur ríkisins ábyrgðinni frá sér. Fátæktargildru fylgir útlendingahatur, verra heilsufar, lakari menntun, meira fylgi við flokka með ívafi nýfasismans. Ísland í dag.
Spunaflug til skýjanna

Kosningarnar í fyrra fólu í sér sigur spunakarla. Að þeirra undirlagi sögðu heilir stjórnmálaflokkar skilið við veruleikann og flugu til skýjanna. Mest bar á Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni, sem hvorki sagði satt orð né orð af viti. Velgengni loddarans sannfærði spunakarla um, að þeim væru allir vegir færir. Svo vitlausir væru kjósendur, að þeir mundu gína við hverri beitu. Ferillinn eftir kosningar bendir til, að lygi og rugl sé áfram kjölfesta spunakarla. En smám saman kom þó í ljós, að margir átta sig. Fylgið fossar í stórum straumum frá lygurum og svikurum. Fyrir rest munu spunakarlarnir reynast vera taparar.