arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Guðspjall Júdasar

Júdasarguðspjallið er ekki fyrsta ritið af því tagi utan biblíunnar. Við misjafnan fögnuð voru áður fundin Tómasarguðspjall og Filipusarguðspjall, þar sem Jesús var sagður hafa kvænst Maríu Magdalenu. Guðspjöllinn eru því orðin sjö, fyrir utan fimm ófundna lærisveina og ýmsan texta, sem páfinn klippti úr biblíunni snemma á öldum í samræmi við rétttrúnað þess tíma, þegar villutrú var glæpa verst. Þá var sértrú um allar álfur og predikaði hver sitt afbrigði af hörku, sem jafnan einkennir trúarágreining. Guðspjall Júdasar kemur sem ljúfasta gluggaveður ofan í almennt dálæti á daVinci lykilbókinni, þar sem Páfagarður er talinn vera hið versta fól.
Hvergi er friður

Nú er Windows komið á Makkann mér til mikillar skelfingar. Er hvergi friður fyrir þessu stýrikerfi, sem veldur náunganum ólýsanlegum hörmungum með veirum og ormum, sem valda mannkyninu milljarðatjóni á hverju ári? Á sama tíma hef ég fengið að vera í friði fyrir öllum ófögnuði í minni Paradís, eini maðurinn á Vesturlöndum, sem aldrei hefur þurft að nota Excel eða Word eða Office eða annað ullabjakk. Á ég nú að fá þann illræmda ormagarð í hausinn, af því að Windows læðist gegnum Intel-kubb inn í paradísina með ormétið epli? Er þessum Jobs ekkert heilagt?
Miklir menn erum við

Í skjóli íslenzkra hermanna blómstrar framleiðsla eiturlyfja í Afganistan meira en nokkru sinni fyrr. Barónar stjórnvalda lifa lúxuslífi innan um almenna örbirgð, enda er útflutningurinn talinn nema tæpum 200 milljörðum íslenzkra króna á ári. Frægastir eru Haji Adam og herstjórinn Muhammad Daud, sem er innanríkisráðherra. Þar kemur líka við sögu bróðir forsetans, Walid Karzai. Samkvæmt síðustu talningu lifa 17 þingmenn í Afganistan á sölu eiturlyfja. Það er ekki ónýtt fyrir okkur að hafa vopnaða pilta í Afganistan til að vernda höfðingjana, sem flytja gróðann til Dubai.
Við erum úti að aka

Byltingin er í tölvuvæddri blaðamennsku, ekki aðeins í stórum rannsóknum, heldur líka í hversdagsfréttum. Ný tæki og ný tækni hafa gert blaðamönnum kleift að grafa upp mikilvægar upplýsingar í tímahraki og bæta við þær dýpt og samhengi.

Embættismenn vænta, að þú biðjir um þúsundir síðna og bíðir marga mánuði eftir því, að þeir striki út leynileg atriði. Þeir hyggjast senda þér reikning upp á þúsundir dollara. Í ljós kemur, að það kostar hundrað dollara að laga bankann.

Að morgni dags tekur þú tölvudiskinn á skrifstofu þeirra og um kvöldið ertu með tilbúna frétt um, að fátækt fólk er látið borga hærra lausnargjald en ríkt fólk og verður því að sitja inni meðan mál þess er til rannsóknar.

Viltu vita um öryggi á næsta alþjóðaflugvelli? Þú tekur niður gagnabankann af heimasíðu Flugmálastjórnar (í Ameríku) eða biður Samtök tölvublaðamanna að senda þér allan gagnabanka stofnunarinnar, sem þau eiga jafnan í nýjustu útgáfu.

Um kvöldið ertu búinn að finna út fjölda öryggisbrota á þessum flugvelli síðustu árin og í hverju þau voru fólgin. Þú ert búinn að tala við starfsmenn vallarins, flugfélaga og Flugmálastjórnar og lesa skýrslu stjórnvalda, sem er á vefnum.

Svona vinna er orðin hversdagsleg í Bandaríkjunum. Blaðamenn nota þessar leiðir og aðrar til segja fréttir, sem koma til greina til Pulitzer-verðlauna. Enginn blaðamaður getur verið án þess að kunna að nota tölvur til að grafa upp mál.

Hæfni blaðamanns felst núna í að geta hlaðið niður gagnabönkum, geta rannsakað gögnin, geta hugsað á gagnrýninn hátt, leitað að öðrum upplýsingum á vefnum, svo að hann geti skrifað fréttir með dýpt og samhengi, sem skipta máli í nútímanum.

Bandaríski blaðamaðurinn, sem byrjar að skrifa frétt með 150.000 dómsmál í tölvu sinni er ekkert sambærilegur við íslenska blaðakontóristann, sem tekur við tilkynningum og umskrifar þær eða tekur viðtöl við félagslegt rétttrúnaðarfólk.

Við höfum hins vegar dómstóla, Úrskurðarnefnd um upplýsingalög og Persónuvernd, sem passa, að íslenzkir blaðamenn geri ekkert af viti.
Týndur hlekkur fannst

Vísindamenn hafa fundið enn einn týnda hlekkinn í þróunarsögunni. Í grein í nýjasta tölublaði Nature er fjallað um dýr, sem fannst steingert á Ellesmere eyju í Kanada og var mitt á milli fisks og landdýrs. Áður hafa fundizt ýmsir týndir hlekkir milli manns og apa. Allir þessir fundir staðfesta þróunarkenninguna. Engar rannsóknir staðfesta hins vegar sköpunartilgátuna, sem þó sækir fram á vegum róttækt kirkjusinnaðra skólanefnda í Bandaríkjunum, með bókabrennum og brottrekstri eins og á miðöldum í Evrópu.
Jarðsögulegir dagar

Þegar ég var fermdur, skýrði séra Jón Þorsteinsson fyrir okkur, að ekki bæri að taka biblíuna bókstaflega. Þar sem skráð væri, að guð hafi skapað heiminn á sjö dögum, væri átt við jarðsögulegar aldir, en ekki daga. Hann sagði, að þannig hugsað væri ekki ósamræmi milli sköpunartilgátunnar í Biblíunni og þróunarkenningarinnar, sem er hornsteinn lífríkisvísinda nútímans. Mér fannst Jón afgreiða þetta deilumál snyrtilega fyrir meira en hálfri öld. Líklega eru börn þó ekki fermd upp á býti Jóns á þessum síðustu og verstu árum vestan hafs.
Styður róttæklinginn

Risafyrirtækið Coca Cola heldur peningalega uppi virkasta róttæklingi Bandaríkjanna. Með stuðningi þess segir Rick Berman á vefnum og víðar, að tóbak sé hollt, að lágmarkslaun séu vond, að ekki skuli hafa eftirlit með gæðum matvæla, að verkalýðsfélög séu á vegum Fidel Castro, að Mæður Gegn Ölvun Við Akstur séu skelfilegar kerlingar og að ekki sé of mikið af merkúríum-málmi í fiski. Gott er að þurfa ekki að styðja Coca Cola til að hjálpa Berman til að heilaþvo fólkið. Raunar eru stórfyrirtæki að baki margs þess, sem sjúklegast er í bandarískri þjóðmálaumræðu.
Við gefumst upp

Ísland þarf ekki hefðbundnar varnir. Ef Rússar vilja kasta sprengjum á okkur, getum við farið eftir tillögu Glistrups í Danmörku, sem lagðí til, að í landvarnaráðuneytinu yrði settur upp símsvari, er segði í sífellu: “Við gefumst upp”. Núverandi varnir landsins duga ekki gegn hefðbundinni árás, enda vill enginn ráðast á okkur. Varnarliðið er óhæft til hvers kyns varna í nútímanum, einnig gegn innstreymi skæruliða, sem vilja framkalla hryðjuverk til að skemmta sér eða vekja athygli á kennisetningum sínum. Í stað þess að væla í Bandaríkjunum eiga landsfeður okkar að setja upp varnir.
Hryðjuverkin

Alvöruvarnir á Íslandi hljóta einkum að beinast að leiðum hryðjuverkamanna inn í landið, einkum í flugi, en einnig með skipum. Til þess þarf engar orrustuþotur. Koma þarf upp virkara eftirliti með komu fólks og vera í góðu sambandi við hryðjuverkavarnir vestrænna ríkja, annarra en Bandaríkjanna, sem aðeins vilja einhliða samstarf. Varnir Íslands geta verið í samráði við Evrópusambandið og Norðurlönd, en Bandaríkin verða ekki samstarfsaðili í vörnum gegn hryðjuverkum hér á landi frekar en annars staðar. Þau hafa illt orð á sér og það óorð flytzt yfir á okkur í varnarsamstarfi.
Stafkarlinn

Atvinnumál á Suðurnesjum er ekki frambærileg forsenda fyrir sífelldu væli stjórnvalda okkar um, að Bandaríkin verði að standa við gerða samninga um úreltar varnir frá þeim tíma, þegar Rússar voru líklegir til alls. Kominn er tími til, að íslenzkir landsfeður gerist sjálfstæðir í utanríkismálum og komi hér upp vörnum gegn innflutningi hryðjuverkamanna í farþegaflugi. Allir vita, að bandaríska varnarliðið er gagnslaust til slíks, hvort sem það hefur hér eina flugvél eða enga, einn hermann eða engan. Við verðum að losna úr þessu leiða hlutverki stafkarlsins.
Formið og innihaldið

Ekki dettur mér í hug að skrifa um tónlist, af því að ég hef ekki vit á henni. En dr. Gunna dettur í hug að skrifa ítrekað um matargerðarlist, þótt hann sé þar greinilega úti að aka. Hann er hrifinn af sushi á efri hæði Iðu, þótt þar aki réttirnir á færibandi um borðið, hring eftir hring, klukkustund eftir klukkustund. Hins vegar er eðli sushi, að það er ekki búið til fyrr en eftir pöntun. Dr. Gunni hrífst af forminu, en skilur ekki innihaldið. Hann getur fengið gott sushi í næstu götu, á Maru í Aðalstræti, þar sem sushi er alltaf búið til eftir pöntun. Prófaðu silungshrognin.
Genfarsáttmáli úreltur

John Reid stríðsráðherra Bretlands sagði í gær, að Genfarsáttmálinn um meðferð fanga og óbreyttra borgara í stríði væri úreltur. Hann telur Bretland og Bandaríkin ekki hafa svigrúm til að pynda fanga og valda ógn og skelfingu í þriðja heiminum. Samkvæmt þessu er Bretland sammála Bandaríkjum um rekstur pyndingabúða og um loftárásir á óbreytta borgara í þriðja heiminum. Um helgina kom líka í ljós, að brezki herinn rak pyndingabúðir fyrir kommúnista upp úr síðari heimsstyrjöldinni. Það er gömul saga, að engilsaxnesku ríkin hrokafullu telja sig yfir lög og rétt hafin.
Prófessorar eru hættulegir

Nornaveiðar standa nú yfir í Bandaríkjunum. Háskólakennarar og einkum prófessorar eru sakaðir um vinstri villu. Sérstakar vefsíður hafa verið opnaðar með ákærum á hendur tugum prófessora fyrir ummæli um, að farið hafi verið í stríð við Írak á lognum og röngum forsendum og að of mikið hafi verið stutt við Ísrael. Slík ummæli þykja jaðra við landráð og drottinsvik þar í landi. Fremstir í flokki þeirra, sem vilja hreinsa landið af prófessorum eru repúblikanarnir Andrew Jones og David Horowitz, sem gaf út bókina The Professors um hundrað hættulegustu prófessorana.
Rollulaust nes

Þegar kallarnir á Nesinu eru farnir að vinna í bankanum á morgnana, henda kellingarnar út hundunum, meðan þær fá sér kaffi og gefa mér auga. Greyin standa úti eins og illa gerðir hlutir og kunna ekki annað en að gelta og góla. Sú hefur raunar verið sérfræði íslenzkra hunda um aldir. Jafnan var fátt um sauðfé í túnum Seltirninga á fyrri öldum og áratugir eru síðan síðasta rollan hvarf þaðan og varð fáum harmdauði. Gott er þá til þess að vita, að vösk sveit þjóðlegra hunda er á varðbergi á Seltjarnarnesi gegn þeim vágesti, sem sauðfé er hvarvetna í túnum annarra hreppa.
Tínir upp rusl

Þegar ég geng umhverfis Seltjarnarnesið, er ég stundum í humátt á eftir manni, sem fer svo hratt yfir, að ég næ honum ekki. Þess vegna veit ég ekki, hver hann er. Stundum lýtur hann niður og tínir upp rusl, sem hann lætur snyrtilega í næsta ruslakassa á leiðinni. Þetta er maðurinn á bak við tjöldin, sá sem hreinsar ruslið, sem aðrir henda. Ég held, að þessi ágæti maður eigi erindi í skólana til að kenna unglingum mannasiði, sem eru af allt of skornum skammti. Listin að taka upp rusl annarra má ekki hverfa hjá þjóð, sem hefur tapað sér í núinu.
Hrafninn tekur við

Hrafninn er orðinn að einkennisfugli Seltjarnarness. Tugum saman vokir hann yfir hreppnum og hreppstjóranum, þótt mér finnist þar hljóta að vera lítið æti fyrir hrafn, síðan menn hættu að gera þar að fiski. En hann deyr ekki bjargarlaus og leitar sér að fæðu í fjörunni, þar sem hann hefur greinilega hrakið brott mávana, sem áður fóru um í flokkum. Æðarfugl lætur sér hins vegar fátt um hrafninn finnast. Gaman væri að vita, hvað sérfræðingar segja um þessa breytingu á fuglalífi, hvort þetta er í stíl við önnur pláss eða hvort þetta er ný hegðun hjá hrafninum.
Nítján eyður

Nítján lokuð verzlunarpláss taldi ég á leið minni niður Laugarveg í gær. Í síðustu jólaös taldi ég þau einu sinni vera átta. Þetta segir mér þá sögu, að Laugavegur sé ógirnileg verzlunargata, enda er þar ekki hægt að fara úr einkabílnum undir þaki og ganga í búðir í friði fyrir regni og vindi. Fyrir nokkrum áratugum var talað um að byggja gegnsætt þak yfir Laugaveginn, en það reyndist hægara sagt en gert, svo að ekki varð úr verki. Laugavegurinn verður samt aldrei nothæf verzlunargata, fyrr en menn átta sig á, að fólk vill ekki verzla í úlpum, með hor í nös.
3% Framsókn

Þegar fylgi Framsóknar í Reykjavík er komið niður í 3%, er ekkert orðið eftir nema sá hópur óvinnufærra utanbæjarmanna, sem hefur fengið vinnu hjá ríkinu út á flokkinn. Aðrir eru flúnir. Enda er óeðlilegt, að pupullinn á mölinni kjósi flokkinn, sem áratugum saman hefur setið í landstjórn og lagt þar Reykjavík í einelti. Raunar flokkast undir sjálfseyðingarhvöt hvar sem er á höfuðborgarsvæðinu að kjósa Framsókn, því að leynt og ljóst hefur flokkurinn reynt að mismuna því. 3% fylgi er aðeins eðlileg niðurstaða af því verki. Og megi sú útkoma haldast óbreytt sem lengst.
Gallup bullar enn

Gallup hefur gefið út enn eitt bullið, sem gengur undir nafninu skoðanakönnun. Fyrir Samtök verzlunar og þjónustu hefur fyrirtækið spurt um viðhorf fólks til einkarekstrar í heilbrigðisgeiranum án þess að leiða í ljós, hvort fólk vill borga fyrir einkarekna þjónustu eða hvort það játar henni upp á þau býti, að hún sé ókeypis. Svona kannanir eru til skammar í bransanum, en eru allt of tíðar, því að Gallup og félagar flaðra upp um viðskiptavini sína og spyrja aðeins að því, sem kemur þeim vel, og birta aðeins það, sem kemur þeim bezt.
Varnarliðið er sóun

Brottför varnarliðsins í miðjum samningaviðræðum sýnir, að illa er komið fyrir heimsveldinu. Bandaríkin ramba á brún gjaldþrots vegna skuldasöfnunar og þurfa að spara útgjöld á óþörfum stöðum á hnettinum. Fjárvana heimsveldi getur ekki leyft sér að hafa orrustuþotur og þyrlur á Íslandi meðan jörðin brennur undir því annars staðar, svo sem í helztu olíuríkjum heims, Írak og Íran. Varnarliðið fer, af því að það hefur engan tilgang í heimsveldi, sem ekki hefur fé, hermenn og tæki til að halda stöðu sinni og verður að velja þau stríð, sem brýnust eru talin hverju sinni.
Viðkvæmur sinubruni

Ríkisútvarpið hefur ítrekað í netfréttum, að “talið sé” að sinubruninn á Mýrum stafi af sígarettu. Þetta eru dylgjur, sem eiga ekki heima í blaðamennsku. Ríkisútvarpið á að segja í netfréttunum, hver heldur þessu fram og hvers vegna hann heldur því fram. Eru einhver sönnunargögn eða vitni í málinu og hver eru þau þá? Hingað til hefur sina úti á landi einkum verið brennd af meintum hagsmunaástæðum. Þannig urðu líka skógareldar á Spáni og í Portúgal fyrir ári, þótt fyrst hafi verið bent á sígarettur. Þær eru handhægur blóraböggull þar sem hér.
Bændur brenna sinu

Bændur hafa tröllatrú á sinubrunum, sem náttúrufræðingar segja gagnslausa. Bændur telja, að eftir bruna komi gróður, sem gefi fleiri fóðureiningar á fermetrann. Þegar bruninn fer úr böndum, er sígarettum kennt um. Þannig var það líka á Spáni og í Portúgal fyrir ári. Þar kom þó í ljós við nánari rannsókn, að bændur höfðu kveikt næstum alla eldana, til að stækka akrana. Þegar búið er að brenna heilan hrepp á Mýrum, er kominn tími til að banna þessa bábilju, hvað sem bændur segja um kosti sinubruna. Sýslumenn, sem leyfa bruna, eiga að fá sér aðra vinnu.
Sæll er sá sem trúir

Samningamenn Íslands hafa ekki vit á samningum við heimsveldi. Þeir munu nú gera samning við Bandaríkin um einhverja framvindu óbeinna varna á Íslandi, væntanlega gegn auknum stuðningi Íslands við hryðjuverkin í Írak. Um leið og blekið þornar á samningnum, byrja Bandaríkin að svíkja hann. Þau gera það, af því að það er bandarísk stefna að svíkja samninga. Stjórnvöld þar á bæ telja alla samninga milli ríkja vera marklausa. Þau geti einhliða og fyrirvaralaust hætt að fara eftir þeim. Ísland er eina land heimsins, sem enn trúir á samninga við Bandaríkin.
Serbar eru viðræðuhæfir

Evrópusambandið hefur gefizt upp á að neita Serbíu um fundi um undirbúning aðildar landsins að sambandinu, þótt Ratko Mladic og Radovan Kardzic hafi ekki enn verið afhentir, heilum áratug eftir stríðsglæpi þeirra. Þetta er líkt öðru hjá hinu friðsæla bandalagi. Það rífur kjaft út og suður, en hefur ekki bein í nefinu til að standa við hótanir. Það rífur kjaft við Íran, en leggur svo skottið milli fótanna. Það rífur kjaft við Bandaríkin og flaðrar svo upp um þau. Enginn tekur lengur mark á hótunum sambandsins. Viðræður þess við Serbíu hefjast eftir helgi.
Málfundur í menntaskóla

Pólitíkin hér á landi er full af engu. Umræður á þingi eru ekki um mál, sem máli skipta, svo sem um aðild Íslands að Evrópu og hnattvæðingu eða um truflað jafnvægi milli markaðsbúskapar og velferðar. Íslenzkir þingmenn tala hins vegar um álver, eins og ríkið sé fyrirtæki í braski úti í bæ, eða um að kvelja opinbera starfsmenn með því að flytja stofnanir þeirra á Krókinn, sem væntanlega er við endimörk hins byggilega heims. Alþingi hefur lítið að gera og minnir mig á hangs menntaskólanema á Skalla, ræðuhöld þeirra minn á málfund í menntaskóla.
Talað undir rós

Blaðamennska er með köflum aum hér á landi. Moggi fjallaði í gær á forsíðu um ráðgerðir Eystrasaltsríkja um hægfara þróun flugvarna og sagði svo: “Hefur þeim möguleika verið kastað upp hvort þetta gæti reynst lausn fyrir Íslendinga einnig, nú þegar varnarliðið í Keflavík er á förum.” Hver hefur hvar, hvenær, hvernig, hvers vegna kastað upp slíkum möguleika? Hálfkveðnar vísur Moggans minna meira á Nostradamus en vestrænan fjölmiðil. Betri miðill er Blaðið, sem birti í senn á forsíðu auglýsingu frá Betsson.com fyrirtækinu um fjárhættuspil og frétt um, að auglýsingar þess séu lögbrot.
Lakari velferð

Átökin í Frakklandi sýna okkur framan í örlög, sem markaðsbúskapur og hnattvæðing búa öllum ríkjum Evrópu, ef ekki verður hindraður flótti þeirra frá félagslegum markaðsbúskap. Þrátt fyrir árvissan hagvöxt er annar tveggja hornsteina samfélagsins á undanhaldi, velferðin. Ungmennum er boðin bráðabirgðavinna með minna öryggi. Enginn getur skýrt, að hagvöxtur þurfi að leiða til lakari velferðar. Ef svo heldur fram sem horfir, verða meiri óeirðir í Evrópu gegn markaðsbúskap en Karl Marx hefði getað dreymt um. Límið í samfélagi nútímans er farið að bresta.
Svikin sambúð

Markaðsbúskapur og hnattvæðing hafa svikið sambúðina við velferðina um sameiginlega stjórn Evrópu eftir styrjaldir tuttugustu aldar. Starfsmenn framsækinna fyrirtækja eru orðnir að vöru, sem lýtur arðgreiðslum. Enginn er forstjóri með forstjórum nema hann reki þúsund manns. Þetta lítur vel út á teikniborðinu, en er um leið ávísun á aukin átök í þjóðfélaginu. Frönsk ungmenni ætla ekki að láta bjóða sér framtíð óstöðugrar vinnu og eru komin út á götuvígin. Þau eru framsýnni en við, en sú tíð kemur, að öll Evrópa mun ögra sambandslausum stjórnvöld
Aðferð múslima

Ef kristinn maður finnst í Afganistan, er hann dæmdur til dauða, nema hernámsliðið grípi í taumana og hóti öllu illu. Manninum var sleppt gegn því að hann hypjaði sig. Hvernig væri að prófa þetta sama í Evrópu, dæma alla múslima til dauða og segja þeim, að þeir geti bjargað sér með því að flýja til einhvers ríkis múslima að frjálsu vali? Samanburðurinn sýnir í hnotskurn muninn á vestrænum hefðum og hefðum múslima. Danir treysta sér ekki einu sinni til að reka út klerk, sem hótar þeim manndrápum vegna teikninga af hvimleiðum spámanni múslima.
Hafnar úrslitum

Sendiherra Bandaríkjanna í Írak hefur flutt stærsta flokki sjíta þau skilaboð frá Bandaríkjaforseta, að hann vilji ekki, styðji ekki og samþykki ekki, að al-Jafaari verði áfram forsætisráðherra, þótt hann njóti fylgis sjíta til þess. Þetta er sama sagan og í Palestínu, það er í lagi að halda vestrænar kosningar í miðausturlöndum, en George W. Bush ákveður, hvort kjósendur hafi greitt atkvæði rétt og áskilur sér rétt til að hafna þeim, ef það hentar honum. Þetta er annað andlit Bandaríkjanna, sem þykist með hinu andlitinu vera vestrænt ríki.
Illa séðir

Kanzlari Þýzkalands styður 100 spurninga prófið, sem Hessen leggur fyrir þá, sem vilja verða ríkisborgarar. Þetta próf er almennt talið vera til þess fallið að sigta út múslima, af því að þeir falla ekki að vestrænum siðum og skoðunum, eru ekki taldir verða hæfir borgarar á Vesturlöndum. Stuðningur við prófið hefur magnazt við ömurleg viðbrögð margra múslima við teiknimyndum af Múhameð spámanni. Andstaða við múslima hefur líka aukizt í Hollandi og Danmörku, þar sem auknar hafa verið hömlur á innflutningi þeirra. Almenningur í þessum löndum vill ekki fleiri múslima.
Misjöfn testamenti

Stuðningur Bandaríkjanna við Ísrael stafar sumpart frá sameiginlegum arfi í gamla testamentinu, sem er í meira uppáhaldi hjá kristnum ofsatrúarflokkum í Bandaríkjunum en hjá evrópskum kirkjum, sem hafa meiri mætur á nýja testamentinu. Gamla testamentið er gyðinglegt, en nýja testamentið er grískt. Margir Bandaríkjamenn skilgreina vestræna menningu sem judeo-kristna, meðan Evrópumenn skilgreina hana sem grísk-kristna. Pólitíkin fyrir vestan haf byggist á predikurum, er veifa eldi og brennisteini gamla testamentisins, sem ætti að banna fyrir yngri en 16 ára.
Almannatengsl

Við virðumst halda, að Lykla-Pétur sé auðtrúa og fletti í minningargreinum Moggans, þegar hann hleypir inn fólki. Svo skekkta mynd af veruleikanum gefa þessar greinar, að þær eru nánast gagnslausar sem mannlýsingar. Hinar mörgu kjallaragreinar blaðsins eru jafn ónothæfar. Þær eru almannatengsl á lágu plani af hálfu hagsmunaaðila. Ég man eftir manni, sem var dæmdur fyrir að falsa lyfseðil og skrifaði nýlega grein um, að dómurinn væri einkamál sitt og svívirðilegt væri að geta hans í fjölmiðlum. Þannig er síða eftir síðu blaðsins með brengluðum upplýsingum minningar- og kjallaragreina.
Andleg næring

Hvernig breytist fólk, sem hefur ekki annað að gera en að lesa tíu síður á dag af minningar- og kjallaragreinum? Verður fólk ekki brenglað í kollinum af því að nærast andlega á bulli, froðu og lygi? Er fólk orðið svo vant þessu efni, að það telur það eitt vera rétt efni? Ótal margar spurningar af þessu tagi vakna við að fletta Mogganum og virða fyrir sér þetta lítt árennilega efni, sem er á skjön við veruleikann. Það er ekki einu sinni svo, að menn láti þetta eiga sig sem hvert annað böl. Ég þekki að vísu engan, sem les kjallaragreinar, en hef heyrt dæmi um, að fólk lesi minningargreinar.
Sannleikurinn

Íslendingar eru ekki beinlínis andvígir sannleika, en gera lítið með hann. Algeng iðja manna er að velta fyrir sér, hvort segja eigi satt, hvort ekki sé heppilegra fyrir alla aðila, að hluti sannleikans liggi kyrr eða hann allur. Víða í öðrum löndum, sérstaklega þó í Bandaríkjunum, eru menn næmir fyrir sannleika og verða fokvondir, ef að þeim er logið. Hér finnst mönnum slíkt vera sjálfsagt. Þeir, sem staðnir eru að lygi, segja bara við sjálfan sig: “Gengur betur næst”. Mér telst til, að á langri ævi hafi helmingurinn af því, sem mér hefur verið sagt, ekki verið sannleikanum samkvæmt
Tveir róttæklingar

Studdur af Tony Blair í Bretlandi hefur José Barroso verið rangur maður á röngum stað á röngum tíma sem forstjóri Evrópusambandsins. Hann flutti tillögur, er fólu í sér aukna auðhyggju og hnattvæðingu, sem Evrópumenn sætta sig ekki við. Frakkar og Hollendingar mótmæltu með því að fella nýja stjórnarskrá sambandsins. Í stað þess að leita sátta sögðu Barroso og Blair, að niðurstaðan sýndi, að efla þyrfti auðhyggju og hnattvæðingu. Þetta hægra ofstæki Barroso og Blair hefur leitt til illdeilna, sem nú standa í bandalaginu. Málið leysist ekki með Barroso og Blair við stýrið.
Villta vestrið

Sérkennilegur er félagsskapur Bandaríkjanna á alþjóðlegum vettvangi. Með Sómalíu standa þau gegn alþjóðasáttmála um barnavernd. Í mannréttindaráðinu voru þau í fyrra 61 sinni með Kúbu, Zimbabve og Súdan. Gegn breytingu ráðsins stóðu þau með Marshall og Palau eyjum og Ísrael. Bandaríkin standa gegn öllum fjölþjóðasáttmálum og samningum, sem gerðir hafa verið, jafnvel hundgömlum Genfarsáttmála um meðferð fólks í ófriði. Bandaríkin telja sig ekki vera í samfélagi þjóðanna og eru raunar ekki í samfélagi þjóðanna, heldur stórhættulegt hryðjuverkaríki í sínu eigin villta vestri.
Illskeyttur guð

George W. Bush talar daglega við hinn illskeytta guð gamla testamentisins. Sá guð segir honum, að ragnarök séu framundan. Bush hefur líka lesið bækur Kevin Phillips og Tim LaHaye og telur að stríð sitt gegn Írak sé hluti af upphafi heimsendis, sem sé í vændum hér á jörð. Í auknum mæli setja menn jöfnunarmerki milli Bush og ofstækismanna í villtustu kirkjum landsins. Þessir aðilar hafa óbeit á vísindum, umhverfinu, fátæklingum og útlendingum og telja brýnast að vígbúast fyrir ragnarök, sem verði í Hollywood-stíl, þar sem Bush muni leiða öfl guðs til endanlegs sigurs og heimsendis.
Óreiða í Frans

Frakkar bregðast öðru vísi við ákvörðunum stjórnvalda en Þjóðverjar, sem eiga við svipaðar ákvarðanir að stríða, núna um rýrnun velferðar. Eins og norðurlandabúar reyna Þjóðverjar að semja um málin. Frakkar vita hins vegar, að það ber engan árangur. Þeir byrja á að marséra og halda útifundi, lenda í átökum við lögreglu. Þegar allt er komið á suðupunkt, byrjar ríkisstjórnin að gefa eftir. Meðan aðrir elska festu, þá elska Frakkar óreiðu. Óþarfi er að taka fram, að óreiðan skilar mótmælendum meiri árangri en festan skilar samningamönnum.