arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Já-og-amen grein

Neytendablaðinu tókst að birta óralanga uppsláttarfrétt um bættar merkingar á mat, án þess að geta um erfðabreytt efni. Þar eru listar yfir það, sem merkja ber, en ekkert minnst á notkun erfðabreyttra efna. Málgagn neytenda minnist ekki á þátt, sem margir vilja vita um. Fróðlegt hefði verið að frétta, hvort skylt sé að merkja slíkt eða ekki og hvers vegna. Neytendasamtökin eru varla á vaktinni. Rétt eins og verkalýðssamtökin eru varla á vaktinni í kjaramálum. Grein Neytendablaðsins var já-og-amen lofgrein um kerfið. Hefði heldur kosið grein um aðgerðir, ef einhverjar eru, gegn leyndinni um erfðabreytt efni í mat.
Óraunhæf óskhyggja

Efast um sameiginlegt framboð stjórnarandstöðuflokka. Þegar slíkt hefur verið reynt, kvarnast jafnan úr heildarfylginu. Sannfærðir eins flokks menn vilja ekki kjósa lista með fólki úr öðrum flokkum. Skynsamlegra er að lýsa vilja til samstarfs út á tilgreind atriði sameiginleg. Ég efast líka um heilindi gömlu flokkanna á brýnustu sviðum. Tel Samfylkinguna hafa lítinn áhuga á að siðvæða bankana, bankavinir Árna eru þar sterkir. Tel Samfylkinguna og Vinstri græna hafa lítinn áhuga á innköllun kvótans og uppboði veiðileyfa, hvað þá á nýju stjórnarskránni. Flokkarnir sviku hvort tveggja við lok síðasta kjörtímabils.
Samfylkingin jörðuð

Gunnar Smári Egilsson jarðar Samfylkinguna í grein sinni í Fréttatímanum, sem ég tengi við hér fyrir neðan. Verklýðsályktun flokksins er firrt, mælir með enn einni þjóðarsáttinni. Slíkt er ófært meðan ríki og atvinnurekendur standa saman sem einn klettur gegn lífskjörum fólks. Í lokin segir GSE: „Samfylkingin varð hins vegar til á Blair-árunum, þegar hluti vinstrimanna vildi trúa endalokum sögunnar, að stéttaátök liðinnar aldar væru að baki og að við sigldum inn í tíma þar sem sátt væri um öll meginkerfi samfélagsins og að stjórnmál snérust nú frekar um stíl og blæbrigði samfélagsins en átök um réttlæti og jöfnuð.“

SMÁRI
Samfylking segir pass

Harmur einkennir skrif í persónumiðlum um formannskjör í Samfylkingunni. Verst líður liðsmönnum formannsins. Fá ekki dulið gremju sína. Það endurspeglar, að útkoman var ekki sigur Árna Páls Árnasonar. Fólk veit, að kallinn hefur aldrei fiskað neitt í kosningum og könnunum. Og mun ekki fiska neitt í náinni framtíð. Blairismi er á útleið sem kjölfesta krataflokka. Og það kann ekki góðri lukku að stýra að hafa bankavin sem formann. Fólk er óðum að fatta, að bankarnir eru eitrið í samfélagi Vesturlanda. Ryksuga fjármagnið og brenna því. Framundan eru hægfara versnandi lífskjör almennings og Samfylkingin segir pass úti á túni.
Táknar ekki neitt

Andstaða Samfylkingarinnar við olíuvinnslu norðaustur af landinu er einskis virði þykjustuleikur. Nærtækari er hér á landi stórfelldur umhverfisvandi, sem Samfylkingin sinnir lítt. Andstaðan við olíuleitina er flótti frá veruleika skelfilegrar stöðu íslenzkra umhverfismála. Við þurfum að vinda ofan af þeirri firringu, að hér þurfi að búa til örfá störf með tombóluverði á raforku. Með tilheyrandi umróti og flutningsturnum munu þær framkvæmdir valda stórfelldum skaða á náttúru og þjóðarsál. Í samanburði er olían bara óljós draumur eða martröð, sem fjarar út löngu fyrir framkvæmd. Mannalætin tákna ekki neitt.
Íslenzk pólitík geld

Fróðlegt verður að sjá, hvaða stjórnmálaflokkur tekur fyrstur opinberlega stöðu með verkalýðshreyfingunni og hennar hóflegu kröfum. Samfylkingin gerði það ekki á sínum landsfundi, sem hefði þó verið tilvalið. Merki um, að lágstéttir hafa þar í flokki vikið fyrir miðstéttarfólki með lífsstílsvanda. Svipaða sögu er að segja af Vinstri grænum. Einnig þar er horfið sambandið við þá, sem eiga varla til hnífs og skeiðar. Um Bjarta framtíð þarf ekki að tala, hún hefur eingöngu skoðun á ráðherrastólum. Ég er dáldið hissa á pírötum að grípa ekki tækifærið til að gera það, sem hinir stirðnuðu áttu að gera. Íslenzk pólitík er geld.
Sjónhverfingar fyrir túrista

Skrítnar eru þessar fyrirhuguðu fornminjar á Selfossi. Þótt forsætis telji, að svona sé gert víða í Evrópu, er það rangt. Þar hafa verið endurbyggðar götur og hverfi eins og þau voru áður. Alls ekki reistar neinar hugdettur um gömul hús. Eftirlíking af miðaldakirkju hefur aldrei verið á Selfossi. Það sem Árborg er að gera er að nýsmíða hugdettur, Pótemkin-tjöld, Disney-land, fyrir túrista. Á sama tíma flýtur kúkurinn frá Selfossi um Ölfusá. Þarna eru að verki menn, sem hvorki hafa tilfinningu fyrir fortíð né sögu. Eru bara sölumenn sjónhverfinga fyrir túrista. Við hæfi er, að sjónhverfinga-forsætis sé hafður með í ráðum.
Skilja ekki – tala hratt

Nokkrir ráðherranna eiga svo erfitt með skilning, að þeir lesa upp úr plöggum frá ráðuneytinu án þess að skilja textann. Þetta er mest áberandi hjá Gunnari Braga Sveinssyni. Fyrir bragðið getur ráðherrann ekki útskýrt neitt, þegar saumað er að honum í þingi eða þingnefnd. Einnig áberandi hjá Ragnheiði Elínu Árnadóttur. Að minnsta kosti þessi tvö þurfa reynda aðstoðarmenn, sem geta sett saman texta, er ráðherra skilur. Stöður aðstoðarmanna mega ekki vera leikvöllur fyrir ungabörn í pólitík. Vandi Vigdísar Hauksdóttir er annar. Eins og Hanna Birna talar hún hraðar en hún hugsar. Getur svo ekki klórað sig út úr útkomunni.
Nýjasta fjáraustrið

Nýjasta sparnaðarráð ríkisstjórnarinnar er að fjölga seðlabankastjórum í þrjá. Um leið gefst tækifæri til að ráða tvo menn, sem passa upp á, að bankinn hlýði peningadellum ríkisstjórnarinnar. Til að auðvelda þetta á líka að hvíla leynd yfir nöfnum umsækjenda. Þá verður minni umræða um, hvernig minna hæfir menn eru teknir fram yfir meira hæfa. Þetta er í ósamræmi við kröfu nútímans um opnari stjórnsýslu. Þegar ríkisstjórnin vill svindla og svínast, er peningaskortur engin fyrirstaða. Þegar alþýðan þarf grið fyrir árás stjórnvalda á lífskjörin, eru hins vegar ekki til neinir peningar. Þetta er sjálfvirkt náttúrulögmál.
Lausn húsnæðisvandans

Venjuleg viðbrögð pólitíkusa við hærri húsnæðiskostnaði fólks er að skipa nefnd í málið. Auðvitað skipar Eygló Harðardóttir hverja nefndina á fætur annarri í þetta mál. Og frambjóðendur til formennsku í Samfylkingunni segjast vilja finna lausn á málinu. Fáir líta á orsökina: Greiðslugeta fólks minnkar, laun lækka í samanburði við húsnæðiskostnað. Svo er komið í fyrsta sinn um áratugi, að ungt fólk hefur hvorki efni á að leigja né kaupa húsnæði. Einfaldasta leiðin til að leysa málið er að brúa bilið milli launa og húsnæðiskostnaðar. Að knýja fram réttlát laun. Gráðugir auðgreifar hafa efni á að borga hálfa milljón á mánuði.
Endastöð formennskunnar

Landsfundurinn var endastöð formennsku Árna Páls Árnasonar. Samfylkingarfólk sér, að hann er lík í lestinni. Kemur ekki á óvart. Mér hefur litizt ógæfulega á gaurinn, síðan hann var ráðherra í ríkisstjórn Jóhönnu. Fannst hann vera of hallur að yfirmönnum bankanna. Kallaði hann „bankavininn bezta“. Árni hafði frumkvæði að svikum við stjórnarskrána nýju og þjóðareign auðlinda. Svo kom í ljós, að Samfylkingin rétti ekki úr kútnum eftir hrakfarir Árna Páls formanns í þingkosningunum 2013. Flokkinn hefur rekið á reiðanum í okkar brýnustu málum. Það eru þjóðarauðlindirnar, stjórnarskráin, sultarlaunin, yfirgangur bankanna.
Amazon-dagblaðið

Jeff Bezos, eigandi Amazon netverzlunarinnar, hefur átt Washington Post í rúmt ár. Að hans undirlagi er blaðið að steypa sér á bólakaf í veraldarvefinn. Núna fylgjast blaðamennirnir vel með umræðunni á vefnum, taka hana upp og vinna úr henni fréttir. Reynt er að finna strauma í umræðunni og nýta þá til að grafa upp frekari fréttir. Þær verða síðan hluti umræðunnar. Óljóst er enn, hvert breytingar Bezos munu leiða. Stefnan er að koma upp hundrað milljón lesendum á vefnum. Einnig er óljóst, hvernig hinum mikla ókeypis lestri verður breytt í tekjur. Þær þurfa að mæta kostnaði við hið sögufræga blað, sem rotaði Nixon. Sjá

SPIEGEL
Menningarbylting verbúða

Byltingin er komin til að vera í verbúðum Reykjavíkur. Þar er búið að innrétta hvert veitingahúsið á fætur öðru. Við Ægisgarð eru komin Höfnin, Tapashúsið, Kopar, Hamborgarabúllan, Verbúð 11 og Sægreifinn, flest með fisk í hásæti. Við Grandagarð eru komin Víkin, Matur & drykkur, Cookoo's Nest og ísbúðin Valdís. Flestir þessara nýju staða eru frambærilegir eða betri. Jafnast að vísu ekki á við Sjávargrillið, Fiskfélagið og Fiskmarkaðinn, en eru líka yfirleitt ódýrari. Nú er svo komið, að útilokað er fyrir áhugamann að hafa sýn yfir matarmennt miðborgarinnar. Ferðamannabyltingin hefur haft menningarbyltingu í för með sér.
Peningabófar vaða uppi

Síðustu árin hafa 874 dómsmál snúist um glæpafélagið Lýsingu, ógeðfelldasta fyrirtæki landsins. Það er í eigu stóru bankanna eins og Drómi. Þessi tvö félög taka hvorki mark á lögum né dómum og viðurkenna engin fordæmisgildi. Reyna með herveitum glæpahneigðra lagatækna að þreyta fórnardýrin, sem ekki hafa efni á langvinnum málaferlum. Eru minnisvarði um auðnuleysi tveggja fjármálaráðherra, fyrst Steingríms og síðan Bjarna Ben. Engum böndum var komið á bankana eða innheimtur þeirra. Þær eru skipaðar sams konar glæpavörgum og voru fyrir hrun. Stjórnendur og deildarstjórar fjármálastofnana eiga yfirleitt að sitja inni.
Píratar gæti sín

Ítrekaðar rosatölur pírata í könnunum ættu að verða þeim áhyggjuefni. Hætta er á, að lukkuriddarar læði sér að flokknum og fari að reyna að taka þátt í opnu starfi hans. Siðblindingjar hafa þefnæmi á pólitíska möguleika og eiga auðvelt með að ljúga sig inn á fólk. Þegar píratar fara að undirbúa kosningar, þurfa þeir að hafa gætur á efstu sætum framboðslistanna. Ekki hleypa þar inn slíku sérhagsmunaliði, sem mun svíkja málin, þegar á hólminn er komið. Fyrir slíku er reynsla. Nægir að minna á Jón Bjarnason og Ásmund Einar Daðason, þegar Vinstri grænir voru að sigla upp á sínum tíma. Til þess eru vítin að varast þau.
Fylgislaus Samfylking

Ógæfa Samfylkingarinnar byrjaði með aðild að hrunstjórninni. Æ síðan hefur hún ráfað um í leiðslu. Hefur glatað tengslum við almúgann; fólkið, sem þarfnast hærri lágmarkslauna og betri velferðar og heilsugæzlu. Hefur glatað tengslum við stóru efnahagsmálin, fiskikvóta, auðlindarentu og fiskmarkaði. Hefur glatað tengslum við stóra málið, stjórnarskrána. Er mest í einhverju fúski, svo sem þrengingu gatna og bíllausum lífsstíl. Út á þetta hefur fylgið hrunið og engin endurreisn fengizt út á andstöðu við fífl og fól ríkisstjórnar bófaflokkanna. Mestu máli skiptir, að í kallinn í brúnni hjá Samfylkingunni fiskar ekki neitt.
Fávísi ráðherrann

Nú er komið í ljós, að einn ráðherra er alger fálki. Þjösnast í hverju málinu á fætur öðru í óþökk allra, sem um vita, jafnvel stjórnarsinna. Þannig var um náttúrupassann furðulega, sem nánast allir höfnuðu. Nú er það 700 milljóna gjöf til fyrirtækis í eigu frænda fjármálaráðherra. Hún tók ekki mark á athugasemdum efnahags- og viðskiptanefndar alþingis. Tók ekki mark á alvarlegum athugasemdum ríkisskattstjóra. Gerði meira að segja Jón Gunnarsson forviða og er hann þó ýmsu vanur. Ragnheiður Elín Árnadóttir veður samt áfram um rústir mála sinna. Sýnir ítrekað, að hún veldur ekki embættinu. Vinsamlega losið okkur við fíflið.
Hvað – hver – hvernig

Sumir skrifa eða tala um mál, aðrir skrifa eða tala um menn. Svo eru þeir, sem skrifa eða tala mest um mál, en fara líka í manninn í leiðinni, misjafnlega mikið. Allt þetta þrennt sést vel á spjallmiðlum á borð við fésbók. Svo er líka til fámennur hópur, sem fjallar mest um, hvernig sé skrifað eða talað um mál. Hvort það sé hæfilega orðað, hvort notuð séu stóryrði utan einhvers ramma hins hæfilega. Þannig hafa allir eitthvað að iðja í bloggi og á fésbók, sem er hið bezta mál. Gott væri þó, að fleiri hefðu ein eða tvenn eða þrenn rök fyrir því, sem þeir fullyrða, burtséð frá meðfylgjandi persónurýni og/eða orðavali.
Remúlaði og rabarbari

Fersk rauðspretta dagsins (2300 krónur) var ljúflega elduð á Víkinni, borin fram með þráðarkartöflum og mjúkri og mildri eggjasósu af remúlaði-ætt og rabarbarasultu, herramannsmatur. Tveir fiskréttir dagsins fást í hádeginu og ýmsar tertur allan daginn. Kaffistofan er á jarðhæð sjóminjasafnsins Víkinnar við Grandagarð, með rosastórum gluggum út að gömlu höfninni í Reykjavík og með mörgum borðum á bryggjunni fyrir utan. Þar hvíla varðskipið Óðinn og dráttarbáturinn Magni í hárri elli. Veitingasalurinn er langur, hár og kuldalegur, alltof stór, yrði notalega þéttari með lausu skilrúmi um salinn miðjan. Ekki sakaði að fá sessur í stóla og faglegar innréttingar, þetta minnir á gamaldags mötuneyti. En eldhúsið er í fínu lagi.
Ráðherra ruplar kassann

Ragnheiður Elín Árnadóttir stelur 700 milljónum af skattgreiðendum og afhendir frænda Bjarna Benediktssonar til bleikjueldis. Þeir, sem fyrir eru í greininni, hafa ekki fengið slíka fyrirgreiðslu. Hún felst í afslætti af ótal sköttum og gjöldum, helmings afslátt af tryggingagjaldi og fasteignagjaldi, undanþágu frá aðflutningsgjöldum og sérstakan þjálfunarstyrk upp á hundruð milljóna. Þetta er ekki bara úldin spilling, heldur hreinn þjófnaður. Vonandi verður glæpakvendið sjálft látið endurgreiða þetta, þegar hún hefur verið hrakin frá völdum. Óbeit sjálfstæðismanna á frjálsri samkeppni keyrir meira um þverbak en nokkru sinni.
Sátt um nýtt Ísland

Í nýju stjórnarsamstarfi eftir næstu kosningar verður ekki meirihlutasátt um ýmis atriði, sem eru sumum hugfólgin. Til dæmis verður engin sátt um Evrópu, fyrr en skoðanakannanir sýna mikinn stuðning. Ekki verður sátt um afnám kvóta og frjálsar veiðar, þótt sumir vilji setja slíkt á oddinn. Fremur má búast við sátt um nýju stjórnarskrána, uppboð á kvóta og öllum fiski, verndun velferðar, auðlindarentu og auðlegðarskatt, hækkun lágmarkslauna, opnun upplýsinga um stjórnsýslu, stjórnmál og fjármál. Fyrir kosningar verða kjósendur að gera sér fulla grein fyrir, hvaða frambjóðendum má treysta til að fylgja slíku eftir.
Aukinn Evrópuvandi

Þótt ríkisstjórnin hafi rækilega klúðrað viðræðuslitum við Evrópu, er engin umræða um hugsanlega aðild þessi misserin. Evrópusambandið er í ýmsum vanda. Þar hafa um skeið verið undirmálsmenn við völd og nýir undirmálsmenn hafa tekið við. Sambandið hefur færst frá alþýðuvináttu til stórbokkavináttu, hrikalegasta dæmið eru TISA-viðræðurnar. Sambúðin við glæfrapólitík Grikklands hefur einnig leikið sambandið grátt og vandséð er, hvernig hún endar. Innviðir fjármála og fjárstrauma hafa reynzt of veikir og spillingarríki hafa misnotað aðstöðuna. Þá er þungbært að hafa Bretland innbyrðis, ævinlega með rýtinginn uppi í erminni.
Þér að kenna

Þriðja flokks pólitíkusar eru í boði vonlausra kjósenda, sem hrífast af hressum siðblindingjum. Rannsóknablaðamennsku er hafnað af lesendum, sem nenna ekki að láta truflast. Framgangur í viðskiptum og fjármálum næst aðeins með siðblindu. Eftirliti með siðblindu er hafnað af vonlausum kjósendum, sem vilja „kötta krappið“. Einn hæstaréttardómur gegn siðblindu og tvö fréttablöð í rannsóknum mega síns lítið gegn massífri heimsku alls almennings. Flest, sem aflaga fer í samfélaginu, er á ábyrgð fólks, sem er ekki hæft til að lifa við lýðræði. Við getum endalaust skammað siðblindingja, en vandann er að finna hjá almenningi.
Alþingi er óþarft

Hverjar um aðrar þverar neita valdakonur Sjálfstæðisflokksins að verja gerðir sínar í viðkomandi þingnefndum. Alvarlegast er, að Ragnheiður Elín Árnadóttir neitar að svara atvinnumálaefnd þingsins. Getur nefnilega ekki rökstutt að hafa gefið Matorku, fyrirtæki frænda Bjarna Benediktssonar, 700 milljónir af fé skattgreiðenda. Um Hönnu Birnu þarf ekki að ræða, hún mun aldrei mæta hjá stjórnskipunar- og eftirlitsnefnd alþingis til að ræða lekamálið. Á sama tíma segir Bjarni Benediktsson, að óþarft sé að ræða mál á þingi, því ríkisstjórnin hafi þar meirihluta. Er þá ekki bezt að leggja alþingi niður milli kosninga?
Geymd í frysti

Séu viðræðurnar komnar aftur á byrjunarreit, þarf næsta atrenna að byrja á, að sérhvert ríki Evrópusambandsins samþykki viðræður. Ef þær eru bara komnar í frysti, þarf sambandið þá ekki að leita samþykkis. Getur byrjað viðræður, þar sem frá var horfið. Á þessu er mikill munur. Fyrstu viðbrögð sambandsins eru að telja loðið bréf Gunnars Braga fela í sér frystingu. Slík túlkun er í samræmi við heilbrigða skynsemi. Af því má sjá, að ríkisstjórnin hefur dregið verulega úr andstöðunni við Evrópusambandið. Telur varhugavert að brenna brýr að baki sér. Skárri afstaða en hatursfrumvarp Gunnars Braga að þingsályktun í fyrra.
Svik – léttvægt plagg

Ráðherra eða ríkisstjórn geta gefið út yfirlýsingar. Geta líka borið þær undir alþingi. Getur líka borið þær undir þjóðina. Aðferðirnar hafa misjafnt vægi, sú fyrsta er léttvæg, sú síðasta þungvæg. Síðasta ríkisstjórn bar aðildarviðræður við Evrópusambandið undir alþingi. Þessi ríkisstjórn bar bréf Gunnars Braga Sveinssonar hvorki undir alþingi né þjóðina. Á þessu tvennu er eðlismunur, þótt ég telji bezt að bera hvort tveggja undir þjóðina, aðildarviðræður og söltun aðildarviðræðna. Mestu máli skiptir þó að standa við loforð flokkanna og það hafa Framsókn og Sjálfstæðis alls ekki gert. Svik eru sérgrein stjórnarinnar.
Slatti í poka

Greinar mínar hér á heimasíðunni orðnar 20.000, -tuttugu þúsund. Það er slatti í poka. En þær ná yfir langt tímabil, nærri hálfa öld. Flestar eru þær stuttar, einkum bloggið, sem ég hef skrifað allt frá 2002. Næst að fjölda koma leiðarar í Vísi, Dagblaðinu og DV allt frá 1973. Þarna eru greinar í Eiðfaxa 2003-2005 og kaflar úr ellefu bókum um erlendar ferðaborgir 1981-1996. Lítið er enn komið inn af efni úr fjórtán hestabókum 1989-2002. Þarna eru komnir blaðamennsku-fyrirlestrar mínir í Háskólanum í Reykjavík 2006-2008, en þó ekki starfssagan, sem kom út 2009. Er að setja inn leiðir úr „Þúsundogeinni þjóðleið“ frá 2011 og eru þegar komnar inn 700 leiðir. Ævistarfið er drjúgt að magni, hvað sem segja má um gæðin. Senn fer að linna.
Þeir flækja málin

Hef heyrt lagatækni segja, að tungumál þeirra sé svona þvælið, svo að ljóst sé, hvað þeir meini. Enginn vafi sé um innihaldið. Því er skrítið að lesa texta lögfræðinga. Sá texti er oftast torskilinn. Það er svo sem ekkert nýtt, gamla stjórnarskráin er svona, forsetinn túlkar hana út og suður. Bréf Gunnars Braga Sveinssonar til Evrópusambandsins er af þessum toga. Engir tveir skilja bréfið eins. Sambandið telur, að viðræður hafi verið settar í salt að sinni. Gunnar Bragi telur bréfið þýða viðræðuslit. Fátt verður þó um svör, sé hann spurður um innihald. Líklega er skýringin sú, að markmið höfundanna sé að flækja málið.
Valdaránið mesta

Mig langar til að frétta meira af þessu valdaráni stjórnarandstöðunnar. Er búið að handtaka Gunnar Braga Sveinsson? Hvernig kom hann skilaboðunum á framfæri? Er búið að hertaka brýnustu stofnanir landsins, Pylsuvagninn og Kaffifélagið? Af hverju er Ríkisútvarpið ekki með beina útsendingu frá byltingunni? Hver er nýr forsætis? Maður situr bara í myrkrinu heima hjá sér og fær ekkert að vita. Mikilvægt er að vita, hvernig Gunnar Bragi slapp og hvar hann felur sig. Flúði hann úr þingballinu norður á Krók. Er búið að byrgja glugga benzínsjoppunnar heimsfrægu. Er kaupfélagsstjórinn búinn að sprengja veginn um Vatnsskarð?
Rekstur er skrípó

Til hvers er að hafa atvinnurekstur, sem borgar launafólki helminginn af því, sem borgað er í nálægum löndum? Rekstur, sem felur tekjur sínar í skattaskjólum og skilur lítið eftir hér? Rekstur, sem lifir fremur á kennitöluflakki, fáokun og aðstöðubraski en á góðum rekstri? Þurfum að losna við þennan atvinnurekstur eins og hverja aðra óværu. Við þurfum að rýma til fyrir rekstri, sem treystir sér til að búa við sömu skilyrði og alvörufyrirtæki í nálægum löndum. Og til hvers er að hafa hagspekinga og peningaspekinga, sem rembast við að reyna að telja okkur trú um, að sultarlaun séu að drepa atvinnulífið og valda verðbólgu.
Fagrar hugsanir

Eygló Harðardóttir hefur ekki gert handtak síðan hún varð ráðherra. Hefur hins vegar hugsað rosalega mikið og fallega til fátæka og húsnæðislausa fólksins. Ekki bara veltir hún vöngum, heldur skoðar líka mál og sum jafnvel alvarlega. Meira að segja gengur hún svo langt að undirbúa mál. Næst á dagskránni verður að „taka umræðuna“ um málin. Þá verður á endanum hægt að skipa nefnd, afsakið starfshóp, verkefnisstjórn eða hvaða annað heiti, sem verður í tízku á þeim tíma. Einhvern tíma í lok áratugarins verða komin einhver plögg, sem ráðherra reynir að kynna sér og byrja annan snúning á að velta vöngum og hugsa fallega.
Píratar eru framtíðin

Skoðanakönnun Fréttablaðsins um fylgi stjórnmálaflokka sýnir, að bófaflokkarnir hafa fyrir löngu fundið sinn botn. Fara ekki niður í þriðjung heildarfylgis, þótt allt gangi á afturfótunum. 35%-38% kjósenda eru svo skyni skroppnir, að þeir styðja bófana gegnum þykkt og þunnt. Þetta var áður vitað. Nýstárlegra er, að könnunin sýnir fylgi Pírata komið upp í 22% atkvæða og fjórtán þingmenn í stað þriggja. Sóknin er ekki á kostnað bófaflokkanna, heldur frá óákveðnum og stjórnarandstöðunni, mest frá Bjartri framtíð. Vekur samt vonir um, að réttlát reiði fólks fái góðan byr hjá Pírötum. Og að þeir muni leiða næstu ríkisstjórn.
Skapandi bókhaldið

Einstæðu endurskoðendurnir með gamaldags vinnubrögð sáust ekki í hruni banka og víkinga. Þar komu að málum bara stóru, alþjóðlegu skammstafanirnar, PWC, KPMG og svo framvegis. Þær komu sér fyrir á gráum svæðum og stuðluðu að meiri háttar sjónhverfingum í bókhaldi. Þeim líkaði illa að sjá staka endurskoðendur hokra í sjálfstæðum hornum. Pressuðu stjórnvöld til að setja reglur um endurskoðun, sem eru snikkaðar að fjölmennum endurskoðunarstofum. Einstæðu endurskoðendurnir þráuðust við að taka upp þessar reglur. Endurskoðendaráð vill nú taka af þeim starfsleyfið, svo að þeir flækist ekki fyrir hinum stóru í „skapandi bókhaldi“.
Björk í fáum orðum

Ég gef Björk Guðmundsdóttur söngkonu orðið í

GUARDIAN. Þetta er kjarninn: „Fólk stóð fyrir utan þinghúsið og barði potta og pönnur og kom ríkisstjórninni frá völdum. … Vinstri stjórnin fórnaði síðan fjórum árum í að hreinsa upp óreiðuna, en þá hafði mikið af fólki tapað öllum sínum pening og heimilum sínum. … Síðan komst hægrisinnaði bændaflokkurinn til valda, því að hann lofaði að þurrka burt skuldir allra, sem hann auðvitað gat ekki gert. Þetta er vitfirrt ríkisstjórn sem gerir allt hræðilega rangt. Hlutirnir eru orðnir eins og fyrir bankahrun, en fimm sinnum verri. … Vonandi verður bylting til að losa okkur við hana.“
Pólitíska fjallabakið

Auðvitað átti ríkisstjórnin að efna loforð stjórnarflokkanna um þjóðaratkvæði um framhald á aðildarviðræðum. Loforð er loforð. Enda hefði það verið í samræmi við vilja flestra kjósenda samkvæmt könnunum. Til að ganga gegn loforðum sínum og vilja kjósenda hefði ríkisstjórnin átt að bera málið fyrir alþingi. En það þorði hún ekki að gera, þótt hún þykist hafa ríflegan meirihluta á þingi. Svo hraklega fór utanríkisráðherra út úr slíkri tillögu í fyrra, að almenna athygli vakti. Stjórnin treysti honum ekki í aðra tilraun. Því fór hún fjallabaksleið og bjó til loðið plagg án staðfestingar alþingis. Það hefur takmarkað gildi.
Smákrakkar í sælgætisbúð

Hlutafélagavæðing opinberra fyrirtækja er samfellt skrípó. Isavia er skrípó, Íslandspóstur er skrípó, Strætó er skrípó og Ríkisútvarpið rúllar í sömu átt.

Það er rétt hjá Vigdísi Hauksdóttur, að þetta er „allt sama steypan“. Tíu bossar hjá Isavia hafa bíl á vegum fyrirtækisins. Aðalyfirforstjórinn er með frúna í ferðalögum í útlandinu á kostnað einkavæddu einokunarinnar. Vigdís segir réttilega: „Forstjórar og stjórnir ohf félaga ríkisins haga sér eins og smákrakkar í sælgætisbúð – og svo er sagt við fjárveitingavaldið – ykkur kemur þetta ekki við.“ Þessi einkavinavæðing um bakdyrnar hefur gengið sér til húðar.
Blásið á útópista

Landvættirnir blésu fast á útópista Reykjavíkurborgar í gær. Blésu sjálft þakið af sýningu í Hafnarhúsinu á hugmyndum um lognvært borgarskipulag. Fresta varð sýningu á manngerðri stíflun gatna, hindrunum í vegi sjúkrabíla, allsherjar bílastæðaskorti og hatri á börnum, öryrkjum og öldungum. Þar átti að gæla við hugmyndir um hverfi án bíla, um eina akrein í stað tveggja á Suðurlandsbraut og í Ánanaustum, kaos í bílastæðalausri Skeifu. Sýning útópista átti að heita „Hæg breytileg átt“. En við höfum í þrjá samfellda mánuði kynnzt veðurfari, sem blæs á hugaróra útópistanna. Íslenzki veruleikinn reif þak sýningarinnar í tætlur.