arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þinglok eru óhæfa

Stjórnlagaþingið er komið í rugl vegna undanbragða Sjálfstæðisflokksins og þrýstings á þinglok. Fresta verður þinglokum til að fá vit í málið. Þegar farið er að ræða um stuttan þjóðfund í stað stjórnlagaþings er stressið búið að ná undirtökum. Staðan er öllum að kenna. Sjálfstæðisflokkurinn reynir með öllum tiltækum ráðum að hindra þjóðareign auðlinda, allt frá vatni yfir í fisk. Þingmenn stjórnarflokkanna reyna að útvatna þingið, hafa það bara ráðgefandi. Illvilji flestra þingmanna í garð málsins veldur töfum, sem nú hafa leitt stjórnlagaþingið í ógöngur. Þær eru hrein óhæfa alþingismanna.
Rosalegur ríkiskostnaður

Kostnaður ríkissjóðs af gjaldþroti Seðlabankans og stóru bankanna er hluti kostnaðarins af gjaldþrotinu. Bankaviðskiptum var slefað fyrir horn, en ekki komið í heilbrigt ástand með aðgerðunum. 175 milljarðar í Seðlabankann og 196 milljarðar í viðskiptabankana segja hálfa söguna um tjón samfélagsins. Í tölur Steingríms vantar líka kostnað ríkisins við að tryggja eigur fólks í peningamarkaðssjóðum. Mig minnir hann nema 180 milljörðum. Alls er útlagður kostnaður ríkisins þá 550 milljarðar vegna bankahrunsins. Síðar bætast við 100 milljarðar vegna IceSave. Þýðir auðvitað minni velferð og meiri skatta.
Björn L. Bergsson bilaði

Settur ríkissaksóknari, Björn L. Bergsson, vill ekki fá dómsúrskurð um, hvort vanræksla Davíðs Oddssonar sé sakhæf eða ekki. Bjó til glæpafrelsi og eftirlitsleysi við einkavinavæðingu bankanna. Settist síðan óhæfur í stól seðlabankastjóra. Gerði bankann gjaldþrota með 350 milljarða innspýtingu í gjaldþrota banka. Hlustaði ekki á erlenda kollega, sem grátbáðu hann um að vakna. Vissi því um hrunið með árs fyrirvara, en gerðí ekkert, var frosinn. Allt kemur þetta greinilega fram í sannleiksskýrslunni. Björn hefði átt að gera þjóðinni þann greiða að láta reyna á stórmál þetta fyrir dómstólum.
Eindreginn brotavilji banka

Í samræmi við stjórnarstefnuna ákvað Kjararáð laun æðstu bófa bankanna. Undir forustu Ásmundar Stefánssonar yfirbófa vék Landsbankinn sér undan úrskurðinum með því að stofna sérstök fyrirtæki um dótturfélögin. Þar eru nokkrir ofurbófar á hærri launum en forsætis. Kjararáð kvartaði við fjármálaráðuneytið. Það úrskurðaði, að bófarnir væru utan lögsögunnar. Sagðist ráðuneyti Steingríms J. Sigfússonar ætla að ræða málið við aðra glæpastofnun, Bankasýslu ríkisins. Bankabófarnir stjórna Íslandi enn, þótt til valda séu komnir pólitíkusar, sem þykjast ekki bera ábyrgð á hruninu.
Ævisaga Davíðs Oddssonar

Davíð Oddsson gerði Seðlabankann gjaldþrota upp á 350 milljarða króna. Tók ekki veð hjá glæpabönkunum, þótt allir aðrir seðlabankar taki gild veð. Tók ekki mark á erlendum seðlabankastjórum, sem báðu hann eindregið að stöðva ruglið í tæka tíð. Davíð gerði ekkert. Hann var síðan rekinn með skít og skömm. Sannleiksskýrslan staðfesti allt, sem hér er lýst. Í henni er Davíð auðvitað sakaður um vanrækslu í starfi. Ríkissaksókanri úrskurðaði síðan, að vanræksla hans varði ekki við lög. Hann fer þess vegna ekki í fangelsi til viðbótar við að vera rekinn úr starfi. Fór í staðinn beint í Staksteina.
Ívilnanir til Björgólfs

Nokkur gagnaver eru í uppsiglingu af náttúrulegum ástæðum. Menn vilja reisa gagnaver og eru frjálsir að gera það. Þannig eiga athafnir að vera. Einn maður getur hins vegar ekki reist sitt gagnaver. Það er Björgólfur Thor Björgólfsson. Hann vill gera það á kostnað þjóðarinnar eins og annað, sem hann gerir. Fékk iðnaðarráðuneyti Katrínar Júlíusdóttur til að flytja málið. Alþingi er búið að samþykkja ívilnun til Björgólfs Thor. Stjórnarflokkarnir og Sjálfstæðisflokkurinn samþykktu. Mér er fyrirmunað að skilja, hvers vegna einmitt Björgólfur Thor Björgólfsson fær fyrirgreiðslu ríkisins umfram aðra.
Knýja þarf málin fram

Fráleitt er, að Alþingi fari í sumarfrí án þess að afgreiða stjórnlagaþing og vatnalög. Sjálfstæðisflokkurinn reynir með málþófi að hindra framgang beggja mála. Hann óttast, að hvort tveggja taki upp þjóðareign auðlinda. Með því að skipuleggja þinglok um næstu helgi teflir meirihlutinn skákinni upp í krumlur Sjálfstæðislokksins. Það má alls ekki gerast. Þingmenn þurfa ekkert sumarfrí, ekki frekar en ég, sem er þó hættur að vinna. Þeir eru ekkert of góðir til að sitja undir málþófi siðlausra morfísista. Stjórnarmeirihlutinn ber ábyrgð á mikilvægustu málum sínum og er skyldugur til að knýja þau fram.
Alþingi í allt sumar

Alþingi er enn og aftur orðið að apabúri. Sjálfstæðisflokkurinn þrefar til að hindra framgang mála. Forseti breytir dagskrá með klukkutíma fyrirvara. Ég sé enga vitræna leið úr Morfís-ruglinu aðra en þá að halda fundum áfram í sumar. Þá verður hægt að afgreiða fleiri brýn mál og lagfæra önnur, sem ekki eru nógu góð. Til dæmis stjórnlagaþingið. Sjálfstæðisflokkurinn reynir að hindra það. Vill bara þessar gamalkunnu stjórnarskrárnefndir, sem alls engu hafa skilað hingað til. Ríkisstjórnin reynir að fá samþykkt afleit lög, sem ekki fullnægja kröfum fólks. Með meiri tíma í sumar væri hægt að laga þau.
Fleiri en Davíð einn

Rangt er vitnað í mig um orsakavalda hrunsins. Tel ekki Davíð Oddsson einan ábyrgan fyrir hruninu. Tel hann vera nauðsynlega skýringu á hruninu, því að án hans hefði það aldrei orðið. Það fríar ekki aðra við ábyrgð. Davíð er ekki fullnægjandi skýring á hruninu. Aðrir komu að því, hver með sínum hætti. Ef einhver einn þeirra hefði ekki tekið þátt í að valda því, hefði það samt orðið. En hefði Davíð ekki tekið þátt, þá hefði hrunið ekki orðið. Hann var nauðsynlegur þáttur, en ekki fullnægjandi. Því er rangt eftir mér haft í fyrirsögn í DV.is, að ég telji hann einan bera ábyrgð á hruninu.
Drottningin í Undralandi

Íslenzk hræsni sló fyrri met í Mogganum í dag, þegar langfremsti hrunverji landsins heimtaði afsögn forsætis. Segir hana hafa klúðrað launum eftirmanns Davíðs Oddssonar. Slíkt gerði Davíð sjálfur auðvitað ekki. Hann hækkaði á sínum tíma laun seðlabankastjóra og settist svo sjálfur í stólinn. Jóhanna Sigurðardóttir dró hann síðan þaðan emjandi og öskrandi. Þá hló þjóðin. Hann hafði gert bankann gjaldþrota upp á 350 milljarða króna. Davíð reynir nú að ná sér niðri á henni með trylltri aðstoð mútuþega Sjálfstæðisflokksins á Alþingi. Davíð og hirðin eru endurborin drottningin og hirðin í Undralandi,
Aðalgaurinn er aðeins einn

Hrunið hefði aldrei orðið, ef Geir Haarde hefði einn bilað eða Jónas Friðrik Jónsson. Það hefði aldrei orðið, ef Sigurjón eða Halldór eða Sigurður eða Hreiðar eða Lárus hefði einn bilað. Ekki heldur, ef Björgólfur Thor hefði einn bilað eða Jón Ásgeir eða einhver önnur gullæta. Aðeins einn maður var nægileg forsenda hrunsins. Án hans hefði það aldrei orðið. Án hans hefði eftirlitsaðilum, bankastjórum og gullætum ekki tekizt að sökkva landinu. Davíð Oddsson setti upp glæpafrelsi og eftirlitsskort. Fór síðan sjálfur á vaktina í Seðlabankanum. Hlustaði ekki á örvæntingaróp erlendra seðlabanka.
Fyrirsjáaanleg afstaða Gnarrs

Jón Gnarr segist ætla að nota borgarstjórabílinn og einkabílstjórann. Og nýta sér að fá að veiða fyrsta laxinn í Elliðaánum. Flottræfilshátturinn verður hinn sami og áður og áfram uppi á borðum. Þetta er í samræmi við kosningaloforð hans um að vernda spillingu og hafa hana til sýnis. Hann er ekki hrifinn af tillögu um, að laun borgarstjóra verði lækkuð til samræmis við kjararýrnun annarra. En hann hefur þær efasemdir ekki í felum, heldur uppi á borðum. Því meira sem hlutirnir breytast, því meira eru þeir eins. Enda vill fólk hafa það svo. Það fékk þá niðurstöðu, það það valdi sjálft.
Gullætur fyrr og nú

Íslenzku gullæturnar voru ekki fyrstir til að setja óhóf á oddinn. Labia hét kaupmaður í Feneyjum, sem byggði sér höll við Cannaregio-skurð fyrir þremur öldum. Hélt þar veizlu á gulldiskum. Að áti loknu lét hann þjóna fleygja diskunum út um gluggann í skurðinn. Um leið hrópaði hann: “Le abia, o non le abia, saró sempre Labia”. Sem útleggst: “Hvort sem ég á þá eða ekki, þá er ég alltaf Labia.” Hefur æ síðan haldið nafni hans á lofti. Íslendingarnir, sem stráðu gulldufti á pastað sitt í Mílanó, verða ekki eins frægir. Líklega lifir Hannes Smárason lengst. Hann er frægur fyrir: “Ég á það, ég má það.”
Ég er fúll á móti

Ísland sárvantar fleiri “grumpy old men”, sem hafa allt á hornum sér. Hrunið var knúið fram af jákvæðu bjartsýnisfólki, sem sá allt í gyllingum. Slíkt var kallað glópagull í gamla daga. Ekkert hefur sligað þessa þjóð meira en endalaus og botnlaus jákvæðni og bjartsýni. “Fúll á móti” hrópaði Halli í Andra að mér á fundi í Fáki fyrir áratug. Ódýr röksemd, ég hafði gagnrýnt losaralega stjórn hans á landsmóti hestamanna árið 2000. Fleiri en ég þurfa að vera “grumpy old men”. Nauðsynlegt er að hafa marga, sem sjá veruleikann bak við glópagull unglinganna, sem stjórnuðu nánast öllu síðasta áratuginn.
Krúska fæst í Krúsku

Krúska fæst núna í Krúsku. Um áratugi einkennisfæða náttúrulækningafólks. Blanda af grjónum, flögum, klíði, fræjum og rúsínum. Fínt er, að matstofa á vegum félagsins hafi þennan sögufræga mat á boðstólum. Að vísu er hann ekki borinn fram á staðnum, en fæst í pökkum. Þar eru byggflögur, hafragrjón, rúsínur, rúgflögur, hafraflögur, hveitiklíð og hörfræ. Músli gamla tímans. Að öðru leyti er ágætur matur í boði, réttur dagsins á 1450 krónur. Í gær var of dauft kryddaður tælenskur kjúklingur með hrásalati, daufri kryddsultu og hýðishrísgrjónum. Kjöt er að vísu ekki kórrétt fæða grænmetisfólks.
Ofsatrú ríkisstjórnarinnar

Alvarlegustu mistök ríkisstjórnarinnar voru að telja sér trú um, að bankar mundu siðvæðast af sjálfu sér. Þeir mundu gera rétt, þótt nýir bankastjórar væru af gamla spillingartaginu. Ríkið átti bankana mánuðum saman og hafði tækifæri til að spúla þar út. Hún gerði það ekki. Nú er það orðið of seint. Því er hún óhæf og á að víkja. Að baki mistakanna er ofurtrú ríkisstjórnar og almennings á, að svonefndir fagráðherrar séu alveg eins góðir og aðrir ráðherrar, jafnvel skárri. Svo er ekki, þeir eru miklu verri en jafnvel Jón Bjarnason og Kristján Möller, Árni Páll Árnason og Katrín Júlíusdóttir.
Marklaus ákvörðun um Davíð

Ég sagði ykkur strax, að marklaust væri að senda hneyksli Davíðs Oddssonar til ríkissaksóknara. Það er þekkt vandræðastofnun. Málið átti að fara til hins sérstaka saksóknara í hrunmálum. Þar átti mál Davíðs heima, því að hann er helzti orsakavaldur hrunsins. Sérstök nefnd Alþingis ákvað að fara þessa undarlegu leið. Fjölmiðlar veltu henni ekki fyrir sér, enda er hefðbundin fjölmiðlun nánast dauð hér á landi. Settur ríkissaksóknara hyggst ekki hefja sakamálarannsókn vegna Davíðs. Það segir ekkert um, hvort hann sé sekur að lögum eður ei. En siðferðilega er hann sekur, lesið bara sannleiksskýrsluna.
Sóley á villigötunm

Sóley Tómasdóttir er hallærislegur pólitíkus. Kann ekki að haga orðum sínum. Var fyrir vikið úthrópuð sem öfgafemínisti. Hún þykist mega rugla í skjóli “lágmarks friðhelgi” sinnar. Geta kært menn fyrir túlkun ummæla hennar sem öfgafemínisma. Ég sé ekkert í þeirri túlkun, sem sé á skjön við aðra umræðu í pólitík hér á landi. Sóley telur bara að hún geti með málsókn sagt mönnum að halda kjafti. Hún er þar á villigötum. Vinstri grænir töpuðu hrapallega í Reykjavík með henni á toppi listans. Hún á því ekki heima í pólitík. Kann ekki að haga orðum sínum og neitar að horfast í augu við afleiðingarnar.
Hrakspá í Telegraph

Tólf brezkir hagfræðingar á vegum Daily Telegraph spá andláti evrunnar. Það segir lítið. Bretar nota ekki evru vegna andúðar á henni, meðal hagfræðinga sem annarra. Telegraph er hægri sinnað málgagn andstæðinga Evrópusambandsins Ég skil ekki, að íslenzkir fjölmiðlar skuli tala um texta blaðsins í fullri alvöru. Evran á bágt eins og fleiri gjaldmiðlar, svo sem dollar. Við skulum ekki minnast á krónuna, sem er dauður gjaldmiðill í haftakerfi peningamála. Sé ekki, að brezka pundið standi sig betur en evran. Vestrænir gjaldmiðlar rýrna, unz þeir finna nýtt jafnvægi. Það gildir um evruna eins og aðra mynt.
Samfylking græðginnar

Samfylkingin var í hruninu hin síðbúna ástkona græðgishyggju. Ofurstyrkirnir sýna hugarfarið. Yfirstétt hennar var ofsahrifin af dólginum Tony Blair, sem breytti brezkum krötum í græðgisflokk bankavina. Þetta lið er enn í toppi Samfylkingarinnar. Ráðherrarnir fengu aðstoðarmenn úr Landsbanka Björgólfs-feðga. Árni Páll Árnason reyndi að afskrifa skuldir græðgisfólks með aðstoð Ingva Arnar Kristinssonar úr Landsbankanum. Katrín Júlíusdóttir er svo forstokkuð, að hún spyr: Er ekki sama, hvaðan gott kemur. Var að tala um Björgólf Thor gagnaversmann. Hann er helzta gæludýrið hjá ráðuneyti hennar.
Óbeinn seðlabankastjóri

Nýjasta útspil Más Guðmundssonar seðlabankastjóra í launastríði hans flækir málið enn frekar. Segir núna: “Ræddi ég þessi mál ekki beint við Jóhönnu.” Virðist gera greinarmun á beinni og óbeinni viðræðu við forsætis. Ég hef ekki hugmyndaflug til að ímynda mér, hvernig óbeint samtal fer fram milli forsætis og seðlabankastjóra. Kannski er hann að tala um einhvers konar búktal gegnum þriðja aðila. Hann verður að útskýra það, ef hann vill halda áfram stríði sínu í fjölmiðlum fyrir bættum kjörum seðlabankastjóra. Þessi smjörklípa hans er eitt af því, sem gerir pólitík meira skrípó en Bezta flokkinn.
Smjörklípa Davíðs og Tryggva

Morgunblað Davíðs Oddssonar ræðst á Jóhönnu Sigurðardóttur forsætisráðherra. Tilefnið er tölvupóstur til hennar frá Má Guðmundssyni, sem hann hefur lekið til Moggans. Þar kemur fram, að hann vill hærra kaup. Launastríð hans er komið út í öfgar. Engin heimild er fyrir, að Jóhanna hafi lofað honum hærra kaupi. Á þessu stigi er málið bara ein af frægum smjörklípum Davíðs. Undir hana tekur Tryggvi Þór Herbertsson þingmaður, enn einn af höfundum hrunsins. Varið ykkur á Davíð og Tryggva. Vel getur verið, að Jóhanna hafi logið um málið, en engin gögn eru enn sýnileg. Bara holur hljómur úr tómri tunnu.
Hittast í Davos og Bilderberg

Nokkrir forstjórar, landsfeður og herforingjar stjórna heiminum. Kjósendur eru lítið spurðir ráða og lítið mark er tekið á viðhorfi þeirra. Þess vegna er lítið gert gegn Ísrael. Ríkinu var meira að segja hleypt inn í Efnahags- og framfarastofnunina nokkrum dögum fyrir árásina á hjálparskipin. Klíkan stjórnar líka styrjöldum gegn Írak og Afganistan, þrátt fyrir harða andstöðu fólks á Vesturlöndum. Klíkan eflir auðræði á kostnað lýðræðis, eykur misræmi í tekjuskiptingu. Hún passar, að einkaframtakið fái hagnaðinn og kjósendur borgi allt tapið. Árlega hittist hún í Davos og Bilderberg klúbbunum sínum.
Karlar hafa meira svigrúm

Misjafn er mælikvarðinn. Steinunn Valdís var svæld úr embætti með linnulausu andófi við heimili hennar. En Guðlaugur Þór var næstum alveg látinn í friði. Fékk hann þó tvöfalt hærri mútur. Frá andófsfólkinu hef ég ekki fengið neina skýringu á misræminu. Kannski stafar það af, að Steinunn er kona. Svo er það Jón Gnarr og borgarkarlarnir hans. Þeir fá mildari meðferð álitsgjafa en aðrir pólitíkusar. Látnir í friði, þegar þeir rugla, bara sagt, að þeir séu að grínast. Eru í gríni eða alvöru eftir hentugleikum hvers tíma. Það kalla ég að hafa teflon-húð. Ekkert gerist í stjórnarmyndun og enginn segir neitt.
Launastríð seðlabankastjórans

Már Guðmundsson seðlabankastjóri er heltekinn af launum sínum. Lætur ekkert tækifæri ónotað til að vekja athygli á ósanngirni forsætis. Birtir tölvubréf til stuðnings kröfu sinni. Ég hef aldrei skilið málið. Finnst hann ekki vera eftirsóknarverður seðlabankastjóri, höfundur gömlu peningastefnunnar. Hefði talið nær, að gagnrýnandi hennar yrði valinn. Samfylkingin tróð þessum inn og virðist hafa lofað honum hærra kaupi. Kemst ekki upp með það, samfélagið segir nei. Legg til, að hann verði látinn fara vegna ágreinings um laun. Og að lokum áminning til pólitíkusa: Það borgar sig til lengdar að segja satt.
Eflum lýðræði með afnámi kosninga

Aþeningar fornaldar komust lengra en við í lýðræði. Þurftu ekki kosningar, þar sem hagsmunaaðilar borga baráttu þingmannsefna. Þeir höfðu hlutkesti. Völdu þannig 500 þingmenn og 50 ráðherra og dómara. Ekkert bendir til, að handahóf almennings sé lakara en stríð hagsmunaaðila. Í Bandaríkjunum eru allir þingmenn á framfæri hagsmuna. Íslendingar voru komnir inn á þá braut fyrir fáum árum. Bezta leið okkar til lýðræðis er að afnema kosningar til Alþingis og taka upp hlutkesti úr þjóðskrá. Um núverandi þingmenn vitum við, að þeir svíkja loforð. Með hlutkesti kemur að hluta til heiðarlegt fólk.
Dylur illa gremju sína

Við erum búin að vita í viku, að Jón Gnarr yrði borgarstjóri. Nú vitum við tvennt til viðbótar. Dagur B. Eggertsson verður formaður borgarráðs og Jón lofar að vera skemmtilegur. Ferlið er svo hægfara, að það hreyfist nánast ekki. Um málefni vitum við fátt, en þau kmma í ljós síðar á árinu. Ekkert bendir til, að þetta verði skammlífur meirihluti. Hvar ætti ágreiningurinn að vera? Að næsta ísbirni verði þyrmt? Allir vilja hann í Húsdýragarðinn. Gaman er að fylgjast með, hversu illa Mogganum tekst að dylja gremju sína. Úti í kuldanum er Sjálfstæðisflokkurinn með mútuþegana sína. Frábært mál.
Lána ekki athafnaskáldum

Í Seðlabankanum liggja 160 milljarðar frá viðskiptabönkunum. Þeir vilja heldur ávaxta þar peningana en að lána þá athafnaskáldum. Því að bankarnir hafa allt í einu uppgötvað, að athafnaskáldum er ekki treystandi fyrir fé. Samt eru bankarnir sammála um, að stórkarlalegstu skáldin fái áfram að reka gjaldþrota fyrirtæki. Þessi þverstæða stafar af vangefni bankastjóra. Inn í bankana vantar þá hugsun, að athafnaskáld sigldu þjóðinni í strand. Og að nú þarf að skipta um forstjóra, ráða konur í staðinn, helzt sparneytnar ömmur. Eitt stærsta mál okkar er að koma smá-viti í rekstur banka og atvinnulífs.
Fær ekki að vera í nefnd

Gott hjá Steingrími J. Sigfússyni að neita verkalýðsrekendum um aðild að nefnd um endurskoðun skatta. Gylfi Arnbjörnsson verkalýðsrekandi er fúll að venju og heimtar aðild svokallaðra aðila vinnumarkaðarins. Samtaka, sem eru sífellt til vandræða. Heimta arðlausar fjárfestingar til að útvega verktökum atvinnubótavinnu. Til dæmis hefur ríkið ekki efni á atvinnubótavinnu við hátæknisjúkrahús, sem Gylfi heimtar. Aðilar vinnumarkaðarins líta jafnan þröngum og skammsýnum augum á mál, sem varða fyrst og fremst þjóðína alla. Kominn er tími til að hætta dekstri við þessar leifar frjálshyggjunnar.
Vanheilög þrenning Guðlaugs

Guðlaugur Þór Þórðarson hefur sagt okkur frá nokkrum styrktaraðilum. Lætur þó hjá líða að segja okkur frá þeim, sem gáfu honum níu milljónir króna. Þeir, sem þola dagsljósið, eru vanheilög þrenning Jóns Ásgeirs, Pálma í Fons og Hannesar Smárasonar. Guðlaugur bætist því í hóp margra óhreinna þingmanna Sjálfstæðisflokksins á framfæri vafasamra gaura. Hverjir skyldu það vera, sem eru verri en þessir þrír? Upp á níu milljónir. Birtu nöfnin sýna, að tímabært er fyrir Guðlaug að feta í kjölfar Steinunnar Valdísar. Hann á nú þegar að segja af sér. Hefði raunar átt að vera búinn að því á undan henni.
Berrössuð ungmenni dansa

Misheppnað er myndbandið fræga, sem á að ginna útlendinga til að koma til Íslands. Bandið er samfelld lygi. Ekkert af atburðum þess á sér stað í veruleikanum. Hér dansa ekki berrössuð ungmenni um hraun. Kannski á þetta að ginna gægju-sjúklinga, en það er fámennur markhópur. Kannski á það að ginna ungmenni, en þau hafa ekki ráð á að koma til Íslands. Hingað kemur eldra fólk í betri efnum. Fullklætt fólk, sem dansar ekki á hrauni. Myndbandið er rugl eins og önnur verk almannatengla. Það hefur þennan eina þekkta galla, að það er gersamlega sambandslaust við sannleikann. Veruleikafirrt myndband.
Ögmundur fór létt með það

Allsherjarnefnd hafnaði í dsg að afgreiða frá sér frumvörp um persónukjör og þjóðaratkvæðagreiðslu. Aðeins Þráinn Bertelsson, Vigdís Hauksdóttir og Þór Saari vildu afgreiða málið. Hin vildu öll svíkja búsáhaldabyltinguna. Þau eru Róbert Marshall og Valgerður Bjarnadóttir frá Samfylkingunni, Árni Þór Sigurðsson og Ögmundur Jónasson frá Vinstri grænum og Birgir Ármannsson og Ólöf Nordal frá Sjálfstæðisflokknum. Eindrægni þríflokksins sá til þess, að frumvörpin um persónukjör og þjóðaratkvæðagreiðslu ná ekki fram á þessu þingi. Þrátt fyrir marggefin loforð. Ögmundur fór létt með það eins og hin.
Rekið stjórn og forstjóra

Fyrsta verk nýs meirihluta í Reykjavík verður að reka stjórn og forstjóra Orkuveitunnar. Fyrir að hafa rekið fyrirtækið sem vogunarsjóð í stað þess að reka bara þjónustu við borgarbúa. Orkuveitan skuldar milljarða í gjaldeyri, mest vegna vatnsveitna á Vesturlandi og orkuvera á Hellisheiði og nágrenni. Stjórn og forstjóri hennar telja sig þurfa að hækka orkuverð á borgarbúa um rúman þriðjung á fimm árum. Hrein brottrekstrarsök án starfslokasamnings. Þetta er dæmigert gengi frá 2007. Hanna Birna Kristjánsdóttir borgarstjóri þarf svo að svara fyrir, að þessu var haldið leyndu fram yfir kosningar.
Þrír upplagðir skattar

Annar hver Íslendingur er á jeppa, því að benzín er of ódýrt. Í viðlögum er einfalt að hækka benzínskatt. Menn borga þannig fyrir notkun, keyra minna og eignast sparneytnari bíla. Miklu einfaldari en akstursskattur, sem kostar nýtt skráningar- og innheimtukerfi, svartan kassa í hvern bíl. Mér finnst ríkið hæglega geta náð þarna í tíu milljarða til viðbótar á ári. Einnig má færa fjármagnstekjuskatt nær tekjuskatti og sækja þar aðra tíu milljarða. Loks þarf að koma á auðlindagjaldi og afla þar tuttugu milljarða. Þetta þrennt kemur jafnvægi á ríkissjóð án frekari niðurskurðar á velferðinni.
Framleiddu svínaflensu-æði

Evrópuráðið birtir í dag skýrslu um svínaflesuna. Sýnir, að lyfjarisinn Roche borgaði ráðgjöfum Alþjóða heilbrigðisstofnunarinnar. Þeir mæltu með, að fólk yrði sprautað gegn svínaflensunni. Í Bretlandi er hafin rannsókn á ferlinu, sem leiddi til gífurlegs kostnaðar. Einkum var notað lyfið Tamiflu, sem Roche framleiðir. Skúrkar málsins eru Fred Hayden prófessor, dr. Arnold Monto og prófessor Karl Nicholson, sem voru á mála hjá Roche. Þegar Alþjóða heilbrigðisstofnunin framkallaði almenna hysteríu, reiddi hún sig á ráðgjöf þeirra. Svínaflensan reyndist vægari en venjuleg flensa. Sjá

Guardian.
Orðræða í samráðastjórnmálum

Samfylkingin hefur áhuga á því, sem gárungar kalla “orðræðu”. Grein af þeim meiði felst í “samráðastjórnmálum”. Hvort tveggja felst í að tala sig fram til útkomu. Hvar sem Samfylkingin kemst í aðstöðu, hefjast samráðstjórnmál og “orðræða”. Það er kannski skýringin á, að Samfylkingarfólk getur ekkert, þegar það verður ráðherrar eða borgarstjórar. Fyrir þeim er “orðræða” verkið sjálft. Raunveruleg verk eru utan sjóndeildarhringsins. Með “orðræðu” og samráðastjórnmálum finnst samfylkingarfólki að raunverulegir hlutir gerist. Safnar fjálgum skýrslum um Ísland framtíðarinnar án þess að neitt gerist.
Afskrifuðu eingöngu kúlulán

Friðrik Sophusson bankaráðsformaður og Birna Einarsdóttir bankastjóri hafa ákveðið að afskrifa kúlulán helztu starfsmanna Íslandsbanka. Þar af leiðir, að bankinn verður að strika út lán almennings. Geri bankinn það ekki, þarf að sækja Friðrik og Birnu til saka fyrir grófa mismunun. Afskrift kúluklána er dæmi um, að bankanum er enn í dag stjórnað af hrunverjum, sem eru með öllu siðlausir. Friðrik setti Landsvirkjun raunar á hausinn áður en hann flúði til Íslandsbanka. Hann og Birna eru fólkið, sem raunverulega stjórnar landinu. Það er því miður ömurlegum Gylfa Magnússyni bankaráðherra að kenna.
Bændaskógurinn fyrirfannst ekki

Margrét Frímannsdóttir fékk Bitru í fangið sem fangelsi. Hún er glögg og tók eftir, að á jörðinni átti að vera bændaskógur. Hann fyrirfannst þó enginn. Kerfi bændaskóga er á þann veg, að bændur fá allt borgað, efni og vinnu. Margir láta verktaka annast verkið og hirða sjálfir mismun. Hann búa þeir til með því að láta planta minna en greiðslum nemur. Sumir ganga svo langt, að þeir planta alls engum skógi. Ekkert eftirlit er með því samkvæmt reynslu forstöðukonunnar. Bændaskógar eru dæmi um víðtæka spillingu í landbúnaði. Alla þá spillingu þyrfti að skera, áður en velferð þjóðarinnar er skorin.
Orkuveitan hengir Jón Gnarr

Þremur dögum eftir kosningar boðar stjórnarformaður Orkuveitunnar verðhækkun heita vatnsins í borginni um rúman þriðjung á fimm árum. Okkur var auðvitað ekki sagt það fyrir kosningar. Hefði skaðað Sjálfstæðisflokkinn, sem sóaði fé Orkuveitunnar í stórveldisrugl á Vesturlandi og í stórvirkjanarugl á Hellisheiði. Nú lendir á Jóni Gnarr að hækka heita vatnið. Hanna Birna mun bara þykjast koma af fjöllum. Hefur gefizt Flokknum vel á Alþingi og mun gefast honum vel í borgarstjórn. Öllu rugl Flokksins í Orkuveitunni verður dengt á herðar Jóni Gnarr. Hann verður hengdur eins og heilög Jóhanna Sigurðardóttir.