arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Bubbi kóngur í ellilaunastöðu

Fyrst man ég eftir Davíð Oddssyni sem borgarstjóra í boði hjá Steingrími Hermannssyni í ráðherrabústaðnum, sennilega fyrir 22 árum. Tilefni hanastélsins er löngu gleymt, en myndin lifir enn. Menn voru tveir og þrír saman á stangli í stofunni, fimm umhverfis Steingrím og tólf kringum Davíð.

Davíð stóð sperrtur og sagði skemmtilegar sögur, hverja á fætur annarri. Menn mændu á sögumann og hlógu óskaplega. Davíð átti partíið eins og hann átti eftir að eiga landið allt. Þarna kom hann fram sem fullgerður og fullreyndur stjórnmálamaður, sem skyggði meira að segja á gestgjafann.

Þar sem allir eru góðir, þegar þeir eru gengnir, verður hér ekki rifjað upp allt það, sem DV hefur haft út á Davíð að setja sem forsætisráðherra síðan 1991. Enda er það svo margt á fjórtán árum, að marga leiðara þarf til að rekja það. Hér verður frekar minnst á það, sem jákvætt er um hann að segja.

Davíð hefur alltaf borið höfuð og herðar yfir stjórnmálamenn samtímans. Hann hefur átt fjölbreytt vopnabúr, allt frá góðlátlegri gamansemi yfir í grimmd eltingaleiks við erfiða einstaklinga. Hann hefur alltaf stjórnað sinni hljómkviðu og kunnað að segja “svona gera menn ekki”, þegar það átti við.

Engum hefur dugað að etja við Davíð, hvorki sem borgarstjóra né sem forsætisráðherra. Það eina, sem hann hefur ekki ráðið við, eru veikindin, sem byrjuðu að hrjá hann fyrir ári. Þau eru örugglega forsenda þess, að hann hefur nú ákveðið að segja skilið við pólitíkina og leita skjóls í Seðlabankanum.

Helzta einkenni Davíðs sem forsætisráðherra er hið sama og flestra annarra slíkra, sem Sjálfstæðisflokkurinn hefur teflt fram. Hann hefur verið sósíaldemókrat eins og hinir. Ekki er hægt að finna hársbreidd milli hans og sænskra krata, sem hafa einkavætt ríkið og magnað velferðarkerfið.

Þetta hefur Davíð gert við erfiðari skilyrði en forverar hans. Á vakt Davíðs hefur frjálshyggjan risið og hnigið og meðal annars sett mark sitt á vinahóp hans. En eigi að síður hefur Ísland fylgt sænskri stefnu á vaktinni, meðal annars magnað fæðingarorlof og liðkað til fyrir hommum og lesbíum.

Davíð varð frægur fyrir Bubba kóng í herranótt Menntaskólans í Reykjavík árið 1969, fyrir 36 árum. Það er stílbrot hans í endataflinu að sætta sig við ellilaunastöðu í Seðlabankanum.
Fólk vill bíósíma

Nokia telur sig hafa komizt að raun um, að notendur farsíma vilji sjá bíómyndir í þeim. Þeir, sem hafi myndsíma, noti hann að meðaltali í 20 mínútur á dag til að horfa á sjónvarp og nokkur hluti þeirra horfi í 40 mínútur á dag. Kannanir hafa leitt í ljós, að slíkt fólk sé tilbúið til að horfa á heila bíómynd, ef það væri í boði. Ljóst er, að þjónustan verði dýr til að byrja með, en geti síðar orðið ódýrari, þegar fjöldinn komi á eftir forgöngufólkinu. Í fyrstu verði bíómyndir ekki vinsælastar, heldur beinar fréttaútsendingar, til dæmis frá flóðunum í New Orleans, eða frá íþróttum.
iPod í farsímum

Stærsta farsímafyrirtæki Bandaríkjanna, Cingular Wireless, mun tilkynna í þessari viku, að það bjóði upp á samtvinnað niðurhal á tónlist, þar sem Motorola leggur til farsímatækin og Apple Computer leggur til iTunes, hugbúnaðinn, sem er lykillinn að velgengni iPod tölvanna. Nokia og Sony Ericsson hafa þegar sett af stað tónlistarsíma, en Motorola er fyrsta fyrirtækið, sem nær samkomulagi um iPod aðferðina við niðurhal tónlistar. Málsaðilar telja, að þetta samstarf Motorola og Apple, sem boðað var fyrir ári, muni leiða til miklu hraðari aukningar á vinsældum tónlistarsíma.
Linux 40% ódýrari

IBM fullyrðir, að Linux tölvukerfi séu 40% ódýrari í rekstri en Windows tölvukerfi. Byggist það á rannsókn, sem Robert Frances Group hefur framkvæmt. Talað var við tölvustjóra 20 fyrirtækja, sem öll höfðu yfir 250 starfsmenn. Þessi mikli munur kom málsaðilum mjög á óvart og mun áreiðanlega hvetja marga til að skipta úr Windows yfir í Linux. Talið er, að þessar upplýsingar muni líka leiða til lækkunar á kostnaði við Windows tölvukerfi til þess að viðhalda stöðu Microsoft á markaði. Hingað til hefur Microsoft getað haldið uppi verði, en Linux er opið kerfi, sem að grunni er ókeypis.
Sex spurningar í borgarmálum

Skemmtilegt væri að fá svör við nokkrum spurningum um stjórn borgarinnar. Þetta eru spurningar, sem oft hafa verið settar fram, en enginn reynt að svara, hvorki flokkarnir, sem hafa borið ábyrgð á stjórn Reykjavíkurlistans á borginni í rúman áratug, né Sjálfstæðisflokkurinn, sem vill nú taka við.

Í fyrsta lagi væri gott að fá skiljanleg svör við, hvað eigi að gera við báknið, sem Reykjavíkurlistinn hefur framleitt. Þar sem áður var einn starfsmaður, svo sem borgarlögmaður, borgarhagfræðingur og félagsmálastjóri, eru nú komnar heilar stofnanir, hver á sínu sviði. Mannaflinn hefur margfaldazt.

Í öðru lagi væri gott að fá skiljanleg svör við, hvort halda eigi áfram að reyna að gera leikskóla ókeypis, svo sem borgin lofaði fyrr á þessu ári. Hafa útsvarsgreiðendur efni á þessu og þá hvernig? Engin fjárhagsáætlun var framleidd um þetta og Sjálfstæðisflokkurinn hefur ekki tekið afstöðu.

Í þriðja lagi væri gott að fá skiljanleg svör við, hvort halda eigi áfram að tosa fólk upp í strætó með því að spilla fyrir akstri einkabíla. Tregða Reykjavíkurlistans við að koma upp mislægum gatnamótum á horni Kringlumýrarbrautar og Miklubrautar er skólabókardæmi um skaðlega kreddufestu.

Í fjórða lagi væri gott að fá skiljanleg svör við, hvort halda eigi áfram að ögra íbúum í löngu byggðum hverfum með ráðagerðum um að þétta byggð með því að þrengja að fólki og spilla útsýni þess. Hafa arfaflokkar Reykjavíkurlistans eða Sjálfstæðisflokkurinn marktæka stefnu á þessu sviði?

Í fimmta lagi væri gott að fá skiljanleg svör við, hvort byggja eigi fjarlæg hverfi um holt og hæðir að bandarískri fyrirmynd eða byggja háhýsi hvert ofan í öðru að baki borgarmúra að evrópskri fyrirmynd. Frambjóðendur tregðast við að gefa skýr svör um helztu forsendu borgarskipulags.

Í sjötta lagi væri gott að fá skiljanleg svör við, hvort arfaflokkar Reykjavíkurlistans eða Sjálfstæðisflokkurinn eru reiðubúnir að leggjast á hugmyndafræðinga borgarskipulags, sem hafa lengi rekið eigin skipulagsstefnu, án þess að kjörnir fulltrúar borgarbúa hafi getað stungið við fótum.

Betra væri að fá svör við slíku í staðinn fyrir ítrekaða þvælu um, hvort menn séu of ungir eða of gamlir, nógu karllegir eða nógu kvenlegir til að vera borgarstjórar.

DV
Óviðurkvæmileg tíðindi af morði

Bezti dálkahöfundurinn kvartaði nýlega yfir “langdregnum lýsingum” DV “á morði á Hverfisgötu, dæmigerðum íslenzkum glæp þar sem allir voru fullir og ruglaðir og svo fjölskylduhögum morðingjans”. Þar á Egill Helgason við, að DV upplýsti, að morðinginn væri sonur dæmds morðingja.

“Hvað er maður ekki að fatta”, sagði Egill að lokum. Þetta minnir mig á svipaða niðurstöðu Loga Bergmanns Eiðssonar í bloggi um löngu gleymt mál á heimasíðu blaðamanna, þegar hann sagði: “Hef ég misst af einhverju?” Í báðum tilvikum er um að ræða menn, sem misstu af einhverju, eru ekki að fatta.

Egill lýsir því, sem honum finnst draga úr frásagnargildi morðsins, að málið var dæmigert íslenzkt, allir voru fullir og ruglaðir og að sagt var frá ættartengslum morðingja. Þar talar hann einmitt frá sjónarhóli yfirstéttarmanns, sem les gáfaðar kjallaragreinar í Spectator, en fattar ekki fréttir.

Alvöru fréttaflutningur finnst ekki í kjallaragreinum í Spectator eða Guardian, New York Times eða Washington Post. Þar eru gáfumenn heimsins að ræða heimsins gagn og reyna að sjá á þeim nýja vinkla. Atburðir gerast hins vegar, morð og fellibyljir, ástir idolstjörnu og miðaldra píanóleikara.

Fréttir í fínum blöðum snúast ekki um efni dálkahöfunda eða leiðarahöfunda. Þær lykta af þangi, mold, blóði, svita, tárum. Þannig eru fréttir líka í Guardian og New York Times. Þar er fjallað um alvörumál og ekki skafið utan af hlutunum eins og því miður hefur allt of lengi tíðkazt hér á landi.

Morgunblaðið er fínt fyrir þá, sem eru komnir á virðulegan aldur og farnir að lesa minningargreinar, eina blaðið utan kaþólsku, sem hefur þá sérstöðu. En fjöldinn allur af ungu fólki, sem ég hef hitt, skilur alls ekki texta blaðsins úr kauphöllum og ráðhúsum, stjórnarráði og prestsetrum.

Margir gera sér grein fyrir, að fjölmiðlun getur snúizt um fleira en áhugaefni miðaldra leiðara- og dálkahöfunda, sem heyra að minnsta kosti í tveimur ráðherrum, fimm þingmönnum og tíu embættismönnum á viku. Fyrir utan fílabeinsturninn er heimur fullur af fólki. Fjölmiðlun getur líka snúizt um það.

Agli er velkomið að leiðast langar fréttir af “íslenzku” morði, þar sem allir voru “fullir og ruglaðir”. En svarið við spurningunni er: “Þú ert ekki að fatta lífið í landinu.”

DV
Hamfarir af mannavöldum

ENGAR ALMANNAVARNIR virtust vera í lagi í New Orleans gegn fellibylnum Katrínu. Fólk var skilið eftir á sjúkrahúsum og elliheimilum. Tugþúsundir voru enn í borginni, þegar flóðið kom. Áætlanir um brottflutning voru ekki til eða voru ekki notaðar. Þeir fóru einir, sem gátu bjargað sér sjálfir.

ÞJÓÐVARÐLIÐIÐ GAT EKKI hjálpað, af því að það er í Írak að rækta hatur á Bandaríkjunum. Herinn gat ekki hjálpað, af því að hann er í Írak til að rækta hatur á Bandaríkjunum. Heimsveldið sjálft er bjargarlaust á eigin heimavelli. Vopnaðir hópar þjófa ráðast á sjúkrahús og elliheimili.

FRÁ ÞVÍ AÐ GEORGE W. Bush kom til valda hefur hann skipulega strikað út fjárveitingar til að hindra stórtjón af völdum náttúruhamfara. Þar á meðal strikaði hann út tillögur verkfræðinga hersins. Þess vegna var ekki hægt að efla stíflurnar í tæka tíð og þess vegna brustu þær.

FRÁ ÞVÍ AÐ GEORGE W. Bush kom til valda hefur hann hafnað því, að aukinn útblástur koltvísýrings sé meiriháttar vandi mannkyns. Þess vegna hefur hitastig hækkað og þannig búnar til kjöraðstæður fyrir fellibylji á borð við Katrínu. Allir fræðimenn vissu, hvað mundi gerast, en Bush yppti öxlum.

Í NEW ORLEANS er verri glundroði og óöld en gerist, þegar hliðstæðir atburðir verða í þriðja heiminum. Það stafar af því, að undir niðri er heimsveldið ofvaxið þriðja heims ríki, þar sem andvaraleysi, spilling, fordómar, trúarofstæki og tillitsleysi ráða ríkjum. Uppskeran er eins og sáð var.

LÍKIN FLJÓTA UM borgina. Þjóðvarðliðar sinna þeim ekki, né heldur fólki, sem er hjálparvana. Þeir eru önnum kafnir við að reyna að hindra gripdeildir. 15.000 manns hafa 5 klósett á stóra leikvanginum. Þaðan er skotið á hjálparþyrlur. Svona þriðja heims ástand væri óhugsandi í Evrópu. Eða á Íslandi.

DV
Frétt ársins: Líkið lifir

Frétt ársins birtist í Fréttablaðinu í vikunni. Hinn þrautskammaði og örþreytti Reykjavíkurlisti mundi ná meirihluta í borgarstjórnarkosningum, ef þær væru haldnar núna, þótt flokkarnir, sem standa að listanum, mundu kolfalla sjálfir, ef slíkar kosningar væru haldnar núna.

Reykjavíkurlistinn nýtur enn náðar helmings kjósenda, þrátt fyrir mörg og stór mistök á þremur kjörtímabilum; þrátt fyrir augljósan hroka forstjóra, sem hafa verið allt of lengi við völd; þrátt fyrir augljósa þörf lýðræðis fyrir útskiptingu allra valdhafa á fárra kjörtímabila fresti.

Kjósendur í Reykjavík treysta Reykjavíkurlistanum, þótt þeir treysti ekki Samfylkingunni, enn síður Vinstri grænum og alls ekki Framsóknarflokknum eða Frjálslyndum. Þótt búið sé að afskrifa líkið og blása til aðferða við að velja fólk á lista flokkanna, þá lifir líkið enn og ögrar flokkunum.

Margt hefur verið fyrirsjáanlegt í framvindu reykvískra stjórnmála síðustu vikur. Ráðamenn meirihlutans hafa um skeið greinilega verið örmagna í samstarfinu og stefnt beint til sérframboðs. En enginn sá fyrir, að hinn dauði væri sterkari en Sjálfstæðisflokkurinn, sem nú nálgast völdin.

Mannleg mistök eru hér fyrst og fremst að baki. Forusta Reykjavíkurlistans hefur skort manndóm og úthald. Hún hefur gefizt upp fyrir sefjandi kröfum í röðum flokkanna um styrkleikamælingu í sérframboðum þeirra. Hún hefur gefizt upp á að lægja öldur. Hún er bara ekki nógu hörð af sér.

Ef forustan hefði haft vit á að vinna fyrir mánuði þær skoðanakannanir, sem Fréttablaðið hefur nú unnið, hefðu aðildarflokkar Reykjavíkurlistans horfzt í tæka tíð í augu við staðreynd lífsins: Sameinaðir stöndum vér, en sundraðir föllum vér. Þetta spakmæli er nú komið í ljós, of seint.

Engin leið virðist vera til að vinda ofan af því ferli, sem hafið er innan samstarfsflokka Reykjavíkurlistans. Áfram munu þeir marséra til sjálfsmorðs í kosningunum, færandi Sjálfstæðisflokknum borgina á silfurfati. Þetta er raunar skelfilegt dæmi um botnlaust getuleysi stjórnmálamanna.

Líkið verður ekki grafið upp, þótt það lifi. En ferlið allt er dæmi um, hve mikill hæfileikaskortur ríkir hjá því liði, sem valizt hefur til pólitískrar forustu fyrir okkur.

DV
45 dagar fyrir 7000 kr

Dómvenja í héraðsdómi er í mörgum tilvikum fráleit. Einkum skera í augu harðir dómar fyrir hnupl og vægir dómar fyrir ofbeldi. Nú síðast var maður, sem dómarinn viðurkenndi, að væri ekki heill á geðsmunum, dæmdur í 45 daga fangelsi fyrir að stela 7000 krónum. Er Guðjón St. Marteinsson dómari sjálfur staddur í miðöldum? Er enginn dómstjóri eða annað yfirvald í dómskerfinu, sem getur hrist upp í forstokkuðu dómaraliði? Þeir tímar eru liðnir fyrir nokkrum öldum, að hnupl var talinn verri glæpur en ofbeldi. Nú á tímum eiga 7000 króna hnuplarar heima í meðferð, ekki á Litla-Hrauni.
Spurningar frá New Orleans

Stutt frétt í BBC sagði dramatíska sögu af fellibylnum, sem gekk á land í New Orleans á mánudaginn. Vindhraðinn náði 282 kílómetrum á klukkustund, meiri hraða en Kimi Raikkonen. 80% borgarinnar voru undir vatni, sem náði mest rúmlega sex metra hæð. Milljón manns flúðu borgina og hundruð talin vera látin. Til hversu mikils hluta Reykjavíkur mundi sex metra flóð ná? Er það meira flóð en Básendaflóðið var? Mundi ráðgerð byggð Sjálfstæðisflokksins í Hólminum standast slíkt flóð? Hafið þið tekið eftir, að orsaka fellibylsins er fyrst og fremst leitað í óhæfilegri hitun jarðar af manna völdum?
Landlæknir gegn Vioxx

Landlæknir er að hefja rannsókn á hjartaáfalli og öðrum aukaverkunum gigtarlyfsins Vioxx hér á landi. Fimm manns hafa fengið hjartaáfall eftir notkun lyfsins. Í vor vannst íslenzkt skaðabótamál gegn öðrum framleiðanda annars lyfs, Lamictal. Lögfræðingurinn, sem vann það mál, vill kanna málaferli í Bandaríkjunum, þar sem þessi lyf og mörg önnur eru framleidd og þar sem skaðabætur eru margfalt hærri en í dómum hér á landi. Nýlega fékk bandarísk kona 16 milljarða króna í skaðabætur fyrir að nota Vioxx. Dómarinn taldi, að ekki hafi verið nægar aðvaranir á umbúðum lyfsins.
Vill gleðjast yfir guðs mildi

“MEÐ SKAÐLEGUSTU náttúruhamförum sögunnar”, segir Mogginn á forsíðu í gær. “Einn versti fellibylur í sögu Bandaríkjanna” segir Fréttablaðið sama dag. “Alger upplausn ríkir í New Orleans” segir DV við sama tækifæri. Allir segja sömu sögu.

NEMA BLAÐIÐ. Þar gerir Andrés Magnússon grín að fréttum ljósvakamiðla og segir þeim nær “að gleðjast yfir guðs mildi en að harma hana vegna þess að fréttatíminn varð minna spennandi”. Andrés kvartar líka yfir, að ljósvakamiðlarnir hafi reynt að gera sér mat úr hörmungum í New Orleans.

FLEST VIRÐIST VERA að koma fram af því versta, sem spáð var í fjölmiðlum um afleiðingar fellibylsins Katrínar. Eignatjón er meira en spáð var, mannfall meira, gangsetning innviða verður langdregnari, hækkun olíuverðs meiri. Í engu er sjáanlegt, að uslinn verði minni en spáð var í fjölmiðlum.

ANDRÉS ER EKKI BARA setinn af áhyggjum af ýkjum fjölmiðla um hamfarirnar við Mexikóflóa. Hann óttast líka, að málið verði notað til útmála, hvernig Katrín tengist gróðurhúsaáhrifum. Þar ratast honum satt á munn, því að flestir telja augljóst, að forsendur Katrínar stafi beinlínis af mannavöldum.

VIÐ HÖFUM SÉÐ og lesið bandaríska og íslenzka fræðimenn útskýra, hvernig aukin losun koltvísýrings hefur hitað yfirborð sjávar á þessum slóðum og framkallað ofsafenginn fellibyl. Við megum líka búast við fleiri náttúruhamförum, meðan trúbræður Björns Lomborg ráða ríkjum í heiminum.

GOTT ER, AÐ FRÉTTAMAT skuli vera misjafnt hér á landi og að notendur fjölmiðla eigi aðgang að gerólíku mati fjölmiðla á mikilvægum atburðum í nútímasögunni. “Almennt og yfirleitt er allt gott í fréttum”, segir Andrés að lokum.

DV
Útlendingar eru óæðri í Mogga

MORGUNBLAÐIÐ ER VANT að virðingu sinni að hætti kaþólskra dagblaða á sunnanverðri Ítalíu. Það birtir til dæmis ekki myndir af sakborningum á Íslandi, af því að sekt þeirra er ekki sönnuð. Það telur myndbirtingu vera eins konar dóm.

AF ÞVÍ AÐ MORGUNBLAÐIÐ er haldið útlendingafordómum að hætti kaþólskra dagblaða á sunnanverðri Ítalíu, birtir það hins vegar myndir af sakborningum, ef þeir eru útlendingar. Þannig var í gær gerð undantekning og birt mynd í Mogganum af Litháanum, sem flutti brennisteinssýru til landsins.

MORGUNBLAÐIÐ GERIR MUN á Íslendingum og útlendingum í sakamálum. Það birtir auðvitað myndir af útlendingum í málaferlum erlendis, þótt sekt þeirra hafi ekki verið sönnuð. Af því að svo er gert í útlendum blöðum, sem Mogginn þýðir upp úr.

FRÁ OG MEÐ DEGINUM Í GÆR vitum við, að þessi regla nær einnig til útlendinga fyrir íslenzkum dómstóli.

MORGUNBLAÐIÐ GERIR LÍKA greinarmun í fréttaslúðri um útlendinga og Íslendinga. Ekki má birta í blaðinu slúður um einkalíf íslenzks frægðarfólks, en hins vegar má birta þar slúður um einkalíf útlends frægðarfólks. Af því að svo er gert í útlendum dagblöðum, sem Mogginn þýðir upp úr.

ÞANNIG ER STÉTTASKIPTINGIN í slúðri í Morgunblaðinu, milli Íslendinga og útlendinga.

EF MORGUNBLAÐIÐ HEFÐI siðareglur, mundi ein greinin hljóða svo: Óheimilt er að skyggnast í einkalíf Íslendinga, en velkomið að skyggnast í einkalíf útlendinga. Óheimilt er að birta mynd af ódæmdum Íslendingum, en velkomið að birta slíkar myndir af útlendingum.

DV
Bloggarar verða steinhissa

Mörgum finnst þeir vera heima hjá sér, þegar þeir setjast við tölvuna og rasa út á heima- eða bloggsíðu sinni. Þegar undarlegar skoðanir þeirra og ruddaleg framsetning þeirra vekja athygli úti í bæ, koma þeir af fjöllum og segja þessi skrif vera sitt einkamál, sem komi engum við nema sér.

Sá, sem fer út á veraldarvefinn með óheflaðar skoðanir á mönnum og málefnum, er auðvitað kominn á opinberan stað, þar sem allir geta séð hann. Þótt menn sitji heima hjá sér og bölsótist innan veggja heimilisins, er allt þetta orðið eign heimsins, þegar ýtt hefur verið á takkann “submit”.

Persónuvernd hefur að vísu þá skoðun, að einkaheimur fólks fylgi því eins og blaðra út af heimilinu inn á kaffihús og skemmtistaði, sundstaði og reiðskóla. Sú skoðun styðst hins vegar ekki við neinn raunveruleika á Vesturlöndum og nýtur ekki neins stuðnings í dómvenju dómstóla á Vesturlöndum.

Ef til vill gæti Persónuvernd á fimmta glasi gert sér í hugarlund, að þessi blaðra einkaheimsins fylgdi bloggi og öðru skítkasti út um allan veraldarvefinn. En trauðla finnst ábyrgur aðili í samfélaginu, sem léti sér detta slíkt í hug. Veraldarvefurinn getur aldrei orðið einkamál eins né neins.

Auðvitað er tekið upp í fjölmiðlum, þegar menntaskólakennari bloggar og kallar nemendur í tilgreindum bekk rassálfa, sem hún þurfi að brjóta snyrtilega niður, segir þá vera ólæsa með öllu og svo framvegis. Eða þegar hún segir Barnaland vera uppáhaldsheimasíðu “matsjó” karla í verkamannavinnu.

Auðvitað er líka tekið upp í fjölmiðlum, þegar forstjóri útvarpsins á Suðurlandi bloggar og fer hörðum orðum um persónur og leikendur í fréttum líðandi stundar. Hvorki forstjórinn né menntaskólakennarinn geta komið af fjöllum, þegar ruddaleg ummæli þeirra vekja athygli fjölmiðla.

Að undirlagi Persónuverndar er komið í tízku að segja allt vera einkamál. Fólk er talið vera í einkamálablöðru, þegar það fer af heimilum sínum út á opinbera staði, svo sem skemmtistaði og kaffihús. Stutt er í, að fólk verði talið búa í einkamálablöðru, er það opinberar fordóma í bloggi.

Niðurstaðan verður þó sú, að sérhver verður að gera sér grein fyrir, að birting efnis í ólæstu formi í bloggi á netinu er útgáfa, sem lýtur sömu lögmálum og önnur útgáfa.

DV
CIA-rykfrakkar

Í gamla daga þurfti ég að fara til London til að kaupa föt. Þá fór fullt af fólki í ferðalög til London til að kaupa á sig. Þetta var fyrir aldarfjórðungi. Þá var hægt að fá þar rykfrakka í CIA-stíl, tvíhneppta bleizera í hundrað ára gömlum stíl, uppháa hnésokka og ítalskar mokkasínur frá Pitti eða Magli. Síðan kom frelsið til Íslands og hægt var að fá allt hér. Til sögunnar kom Herrahúsið, sem var fyrst í Aðalstræti, síðan við Laugaveg, en hefur nú andazt inni í Kringlu. Eins og Boss og Steinar Waage. Í verzlunum nútímans fæst hvorki tangur né tetur af því sem ég vil kaupa.
Þið eruð útdauðir

Eftir andlát Herragarðsins við Laugaveg kom ég í samnefnda búð í Kringlunni og sá þar verzlunarmann frá Laugaveginum og spurði hann um tvíhneppta bleizera. “Þið eruð útdauðir”, sagði hann og þar með var málið afgreitt. Í Boss er ekki lengur hægt að fá uppháa sokka og í Waage er ekki lengur hægt að fá skó frá Pitti eða Magli. Allt snýst í búðunum um tízku, sem er svo ljót, að það verður að skipta um hana tvisvar á ári. Ekki er lengur neitt pláss fyrir hefðbundna vöru, sem hefur gengið í hundrað ár. “Þið eruð útdauðir” er svarið. Og ég á bara trosnaða bleizera til hversdagsbrúks.
Aftur til London

Nú þarf ég aftur að hefja innkaupaferðir til London eftir aldarfjórðungs hlé. Þar eru búðir fyrir sérvitringa. Þar eru heilar götur með uppháum sokkum og tvíhnepptir bleizerar fást í að minnsta kosti fimm búðum. Þar er auðvelt að fá almennilega skó frá Pitti, létta skó, lága á ristina og með leðursólum, ekki þverskorna að framan. Ég sé fyrir mér, að ég komi með ferðatösku til baka, fulla af tímalausum vörum, nákvæmlega eins og ég vil hafa þær. London blífur nefnilega, meðan Reykjavík velkist um í tízkuvindum. Þetta verður fín ferð, enda er ég ennþá ákveðinn í að vera ekki útdauður.
Siðanefnd ræðir fyrirsagnir og myndir

SIÐANEFND BLAÐAMANNAFÉLAGSINS hefur úrskurðað gegn DV í tveimur málum. Í hvorugu tilvikinu er dregið í efa, að DV hafi farið með rétt mál, en í báðum úrskurðað, að DV hafi ekki sýnt næga tillitsemi.

Í ÖÐRU MÁLINU ER VIÐURKENNT, að Geir Jón Þórisson yfirlögregluþjónn sé opinber persóna og því eðlilegt að minnast á ættartengsl hans við soninn Þóri Rúnar Geirsson, sem reyndi að kyrkja hjartveikt gamalmenni í Grundarfirði, Guðmund Jóhannsson, er þurfti sprengitöflu til að ná sér eftir meðferð Þóris.

SIÐANEFNDIN TELUR HINS VEGAR, að fyrirsagnir og myndir í DV hafi ekki sýnt Geir Jóni Þórissyni nægt tillit og valdið honum óþarfa sársauka og vanvirðu. Það sé ámælisvert.

Í HINU MÁLINU ER FJALLAÐ um fréttir af hermannaveiki á Íslandi og úrskurðað, að ekki hafi neina nauðsyn borið til að almenningur vissi, hver sjúklingurinn væri né hvernig hann liti út. Fréttir DV hafi aukið þjáningar sjúklingsins og aðstandenda hans. Það sé alvarlegt brot á siðareglum.

SIÐAREGLUR BLAÐAMANNAFÉLAGSINS og dómvenja siðanefndar þess hefur frá upphafi lagt litla áherzlu á sannleikann í fréttum og jafnan sett tillit til málsaðila á hærri stall. Úrskurðir þessir eru í samræmi við það, sannleikurinn einskis metinn.

SIÐAREGLUR DV LEGGJA HINS vegar samkvæmt vestrænni fyrirmynd meiri áherzlu á sannleikann en tillitsemina, setja sannleikann á hærri stall. Það er sjónarmið, sem lengi hefur vantað í blaðamennsku hér á landi.

DV MUN FARA EFTIR siðareglum sínum, þótt þær stangist í þessu atriði á við siðareglur Blaðamannafélagsins, sem eru arfur frá vesælli tímum í blaðamennsku á Íslandi fyrir fjórum áratugum.

DV