arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Skattar eru of lágir

Hvimleið er síbyljan um háa skatta á Íslandi. Þeir eru bara alls ekki háir. Í hópi 86 ríkja er Ísland í 76. sæti. Norðurlönd öll hafa hærri skatta en Ísland og Bretland hefur líka hærri skatta. Samt emja menn og veina, þegar skattar eru færðir nær því, sem tíðkast í umhverfinu. Með síbyljunni er hægt að fá fólk til að trúa lyginni, eins og á tíma þriðja ríkisins. Skattar á hátekjur og fjármagnstekjur eru sérstaklega mikilvægir, því að þeir stuðla að jöfnuði í samfélaginu. Skattar á benzíni eru of lágir hér landi. Lægri en í nágrannaríkjunum. Lægri en þeir voru árið 2007 hjá hrunstjórn Flokksins.
Bankastjóra-verndarinn er hættur

Gott er, að Elín Jónsdóttir hætti sem forstjóri Bankasýslu ríkisins. Var kúlulánakerling úr bönkunum fyrir hrun. Hugsaði eins og hrunverji. Veitti bönkunum ekkert siðferðis-aðhald, ekki einu sinni þegar ríkið eitt átti bankana. Leit bara á sig sem stjórnarformann í eignarhaldsfélagi. Verndaði græðgishyggju bankageirans. Studdi ofurlaun bankastjóra. Nú heldur hún í grænni haga hjá fjármálastofnunum, sem hún átti að siðvæða, en gerði ekki. Því miður verður arftakinn eins, því að Þorsteinn Þorsteinsson, formaður Bankasýslunnar, er haldinn sömu órum. Dýrkeypt mistök fjármálaráðherrans.
Gerið díl við Winkel

Páll Winkel stendur þvert í vegi brýnustu úrbóta í vistun dæmdra fanga. Hann vill ekki vinnubúðir álversins á Reyðarfirði, sem bíða tilbúnar eftir biðlistanum langa. Hann vill heldur gæzluvarðhald í Hólmsheiði, sem tekur tvö-þrjú ár að steypa upp. Auðvitað vantar slíkt fangelsi, en brýnna er að stytta biðlistann. Ég legg til, að innanríkisráðherra geri díl við Winkel. Hann fái sitt gæzluvarðhald í Hólmsheiði eftir nokkur ár gegn því, að hann samþykki vistun meinlausra fanga á Reyðarfirði nú þegar. Þar er lúxusaðstaða og ekkert vantar nema girðinguna í kring. Bezt væri þó að reka Pál Winkel.
Kratar eru ekki kratar

Undir stjórn Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur hætti Samfylkingin að vera jafnaðarflokkur. Gerðist sjálfstæðisflokkur á miðjunni. Tók efnahagsstefnu Flokksins upp í heilum pakka. Græðgis- og útrásarstefnu, sem leiddi þjóðina í hrun. Enn eimir eftir af þessu. Að vísu er og verður formaður flokksins alltaf jafnaðarmaður, Jóhanna Sigurðardóttur. Þá er Guðbjartur Hannesson velferðarráðherra líka jafnaðarmaður. Sýnir þá siðferðisreisn í sínum málum, sem Jóhanna hefur ekki orku til að veita stjórninni í heild. Um aðra ráðherra og flesta þingmenn Samfylkingarinnar er bezt að segja sem fæst.
Tómahljóð í hauskúpunni

Í skoðanakönnunum þarf að taka þá með í reikninginn, sem neita að svara eða taka ekki afstöðu. Þannig reiknað styðja 29% spurðra engan af fjórflokknum. Búast má við, að pólitískar skoðanir þeirra séu ólíkar skoðunum hinna, sem styðja einhvern fjórflokkinn. Rétt reiknað er fylgi Sjálfstæðisflokksins bara 27%, Samfylkingarinnar 17%, Vinstri grænna 13% og Framsóknar 12%. Þetta eru lægri tölur en fjölmiðlar birta. Nóg er samt, að 27% kjósenda skuli enn styðja yfirlýstan sérhagsmunaflokk kvótagreifa, sem hrinti þjóðinni út í hrunið. Það bendir til, að eitthvað vanti í heilabú fjórða hvers Íslendings.
Pissað í skóinn

Atvinnulíf getur aldrei byggzt á ríkinu. Frakkar komust fyrir löngu að raun um það. Samkomulag aðila vinnumarkaðarins um stórfelldar ríkisframkvæmdir eru bara piss í skó. Og hver á að borga brúsann, skattgreiðendur? Hvarvetna á Vesturlöndum byggist meiri atvinna á eflingu smæstu fyrirtækja, mest fyrir eigið fé. Fyrirtækja með færri en tíu starfsmenn. Hér eru einkum tækifæri í hugbúnaði og ferðaþjónustu. Bankar og ríki eiga að skapa jarðveg fyrir slík tækifæri þúsund smárra blóma. Hér er hægt að búa til þúsundir starfa, ef menn láta af hitlerskum hraðbrauta-draumum samtaka atvinnulífsins.
Stjórnlagaráð í pólitíkina

Þótt ég sé andvígur mikilvægum atriðum í niðurstöðu stjórnlagaráðs, er ég hrifinn af vinnubrögðum þess og samstarfsvilja. Ekki er hægt að ætlast til, að samkomulag náist um annað en millivegi. Svona samstarfssinna vantar okkur á Alþingi, þar sem hvert fíflið gargar á annað. Legg til, að ráðið myndi stjórnmálaflokk með ný og nothæf vinnubrögð Alþingis á stefnuskrá. Ég mundi kjósa þann flokk, þótt ég sé andvígur tillögunni að stjórnarskrá. Ráðið lét lagatækna ginna sig til að setja inn loðna orðhengla á nokkra staði. Breytir því ekki, að stjórnlagaráðsfólkið er það, sem okkur vantar í pólitíkina.
Óbærilegur gorgeir

Gorgeir forseta Íslands er óbærilegur. Drýldnin var mikil í útrásinni, er hann sagði aðrar þjóðir eiga að fara að hætti Íslendinga. Allir vita um sjóferð þá. Eftir hrun heldur Ólafur Ragnar áfram í sama dúr. Íslendingar eru fyrirmynd í efnahagsbata, segir hann í BBC. Hvílíkt endemis rugl. Verst er, að margir trúa frelsaranum. Það er óhollt fyrir skammsýna, heimska og gráðuga þjóð að telja sig vera öðrum betri. Fjármála- og viðskiptastéttin nýja er siðferðilega með allt niðrum sig. Pólitíkin á Alþingi er bara garg í fuglabjargi. Helztu lukkuriddarar landsins leika enn lausum hala.
Sparkað í rangan mann

Guðlaugur Þór Þórðarson alþingismaður amast við meðferð fjármálaráðherra á þrotabúi Sjóvá. Telur málið verða dýrara en ráðherra hélt. Ekkert minntist Guðlaugur Þór á afskipti flokksformanns síns af málinu. Bjarni Benediktsson var sem Engeyingur eignaraðili að Sjóvá og einn þeirra, sem skóf fyrirtækið að innan. Náði sér meðal annars í vafninga til að stunda fasteignabrask í Macau að hætti útrásarvíkinga. Sjóvá fékk lánið aldrei endurgreitt og tapaði þremur milljörðum króna á vafningum Bjarna. Vanti Guðlaugur Þór einhvern til að sparka í, er miklu nær, að hann snúi sér að valinkunnum formanni sínum.
Harmsaga tannlæknis

Sigurjón Benediktsson tannlæknir birti hluta harmsögu sinnar í Mogganum. Hún nær lengra aftur í tímann. Fyrst var hin gjöfula ríkisstjórn Geirs H. Haarde hrakin frá völdum. Þá kom stjórn, sem tafði fyrir, að Þeistareykja-fyrirtæki tannlæknisins gæti lagt borvegi kruss og þvers um Gjástykki. Um þverbak keyrði svo, þegar hún ákvað ókeypis tannlækningar fátækra barna. Þar með var kippt fótunum undan tilveru tannlæknisins á Húsavík. Harmsagan endaði með, að hann flúði til Noregs. Telur skatta og benzínverð þar vera lægra. Við bíðum spennt eftir jólabókinni í ár. Heitir væntanlega: Harmsaga ævi minnar.
Einstæður einhugur

Afrek stjórnlagaráðs felst fyrst og fremst í að hafa náð fullkominni sátt um orðalag nýrrar stjórnarskrár. Þótt ráðið sé sundurleitt, náði það saman. Slíkt hefðu íslenzkir pólitíkusar aldrei getað. Í öðru lagi er textinn skýr og einfaldur, nema þar sem lagatæknar hafa komið sínum puttum að. Texti lagatækna er loðinn og órökvís, t.d undantekningar, “ef nauðsyn ber til”. Tel, að banna beri aðkomu lagatækna að lagatexta. Loðmulla þeirrs verður jafnan síðar haldreipi sérfræðinga í orðhengilshætti. Áður hef ég gagnrýnt innihald frumvarpsins, en viðurkenni, að í heild er sáttin sögulegt afrek.
Stjórnarskrá gerræðisríkis

Samkvæmt uppkasti að stjórnarskrá má pynda fólk og drepa, ef það er samkvæmt alþjóðalögum. Lög mega takmarka mannréttindi. Tjáningarfrelsi má hefta. Hver má hefta? Dómara er heimilt að þvinga blaðamenn til að gefa upp heimildamenn og uppljóstrara. Allir vita, hvernig íslenzkir dómarar eru. Fundafrelsi má takmarka með lögum og ef nauðsyn ber til. Hver ákveður þá nauðsyn? Engin atlaga er gerð að forsendu hrunsins, bankaleyndinni. Leyndarhyggja gamla Íslands er áfram heimil. Til hvers var allt þetta tilstand stjórnlagaráðs? Vonbrigði mín eru slík, að ég mun greiða atkvæði gegn þessari stjórnarskrá.
Dýralækni bannað að baka

Matvælastofnun Íslands á Selfossi er afsprengi Framsóknar, handbendi stóru vinnslustöðvanna. Bannar Sigurði Inga Jóhannssyni að baka í eldhúsinu heima og að selja kleinur á bændamarkaði á Flúðum. Þingmaðurinn og dýralæknirinn fattar ekki og kennir Evrópusambandinu um. Telur Evrópu hindra bændamarkað með kleinur, jarðarber, tómata, sultur og hjónasælu á Flúðum. Veruleikinn er annar. Allir smábæir Evrópu einkennast af bændamörkuðum, sem borgarbúar flykkjast á um helgar. Væru Flúðir í Evrópu, mundi bændamarkaður vera bezta tekjulind svæðisins. Sigurður Ingi, líttu þér nær, skammaðu Framsókn, ekki Evrópu.
Afsakið, hlé

Lenti í hjartauppskurði og tilheyrandi gjörgæzlu og sjúkrahúsvist í fjórar vikur. Kom heim í dag í góðum bata. Sé, að ég á enn eftir að afla meiri orku til að geta skrifað greinar í mínum stíl, lausar við mjálm og væl. Því frestast um sinn, að ég hefji blogg og fésbók að nýju. Ég biðst afsökunar á þessu langa hléi. Huggun harmi gegn er, að fyrir horn slapp stóra bókin, Þúsund og ein þjóðleið. Það er nákvæm kortabók um fornar og nýjar göngu- og reiðleiðir landsins. Hún var komin í próförk, þegar mér var skutlað inn á skurðarborð. Hún verður þungavigtarbók, þyngsta bók næstu jóla.
Bankar eru gæludýrin

Ríkisstjórnin er á villigötum. Hún krumpaðist af blindri hlýðni við kröfur Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Helzta krafa sjóðsins er hörð varðstaða við banka og fjármagnseigendur. Steingrímur J. Sigfússon og ríkisstjórnin öll túlka þetta sem skilyrðislausan forgang bankaeigenda. Þess vegna getur ríkisstjórnin ekki framkvæmt önnur forgangsmál. Í fyrsta lagi getur hún ekki afnumið bankaleynd, þótt allir bankaglæpir byggist á henni. Í öðru lagi getur hún ekki fyrnt kvótann og boðið hann út. Gengi banka byggist nefnilega á, að kvótagreifar haldi einokun sinni og geti borgað óreiðuskuldir sínar.
Sér er nú hver krónan

Krónan er meginböl Íslendinga. Hún hrundi og er samt of hátt skráð. Halda verður uppi dýrum, gamaldags gjaldeyrishöftum til að hindra frekara fall. Af krónunnar völdum höfum við ekki lengur ráð á að fara til útlanda. Við höfum síður en áður efni á erlendum vörum, til dæmis bílum og matvælum. Verðmæti eigna okkar hefur hrunið í raunverulegum verðmætum og sumpart eru þær ekki lengur seljanlegar. Þetta kalla menn, að þjóðin hafi tekizt á við hrunið. Þetta kalla menn sigur efnahagsstefnunnar og stórsigur krónunnar. Hann felst í að gera fólk fátækt. Sér er nú hver sigurinn. Sér er nú hver krónan.
Þjóðrembd sérhagsmunagæzla

Íslenzk þjóðremba er blásin út af hagsmunagæzlu innlendra bófa. Þeir hafna útlöndum og útlendingum, einkum þó Evrópusambandinu. Því að bófarnir óttast, að þessir aðilar skerði svigrúm sitt. Kvótagreifar vilja áfram soga til sín arðinn af auðlindum hafsins. Stjórnmálamenn vilja áfram hafa ráðuneyti, sem eru erlendis að athlægi fyrir lélega stjórnsýslu. Vilja ekki laga þau að evrópskum reglum um góða stjórnsýslu. Þeir vilja vernda gerræði og geðþótta, frændhygli og flokkshygli. Minni háttar bófar óttast samkeppni bófa frá Eystrasaltslöndunum. Allt er þetta sérhagsmunagæzla innlendra arðræningja.
Sigurganga íslenzka plebbans

Sjálfhverfur plebbi varð ræmdur fyrir nokkrum árum af barnslegu bloggi um kúk og piss. Síðan þróaðist hann úr kúki og pissi yfir í unglingablogg um kynóra, einkum nauðganir á femínistum. Þetta var á árum útrásarinnar, þegar nýríkir plebbar réðu dómgreind fólks. Guðmundur Andri Thorsson útskýrði hinn sjálfhverfa plebba svona: Yfirborðsmennska, frægðardýrkun, upphafning heimsku og ofbeldis, klámvæðing, kynþáttafordómar og hatur á konum. Guðrún María Guðmundsdóttir er smekklaus ritstjóri símaskrárinnar. Hún verðlaunaði sjálfhverfa plebbann með fótósjoppuðu skrípó af honum á kápu símaskrárinnar.
Þorpsfíflum er hampað

Man enn eftir aulahrollinum, sem hríslaðist um mig. Var að horfa á þátt, sem átti að taka við af Spaugstofunni í Ríkissjónvarpinu. Fyrsti þátturinn fjallaði um Vestmannaeyjar. Þar voru dregnir fram menn, sem sögðu brandara að hætti eyjarskeggja. Minnti mig á ársrit, sem kom út fyrir mörgum áratugum og hét Íslenzk fyndni. Með drykkjusögum af prestum og öðru lítt áhugaverðu efni. Þegar nánar er gáð, er Ísland ein stór Heimaey. Full af eyjarskeggjum, sem eru hver undan öðrum um margra alda skeið. Ófærir um að bjarga sér í nútímanum. Enda er þorpsfíflum hvarvetna hampað. Í sjónvarpi og í kosningum.
Bankarnir tapa Grikklandi

Stefna Alþjóða gjaldeyrissjóðsins mun bíða skipbrot í Grikklandi. Sjóðurinn komst áratugum saman upp með að mergsjúga þriðja heims þjóðir í þágu banka og spilltra pólitíkusa. Ekki tókst það á Íslandi, því að tjón bankanna var orðið að veruleika, áður en sjóðurinn kom til skjalanna. Í Grikklandi berst sjóðurinn hins vegar gegn yfirvofandi og óhjákvæmilegu ofur-tjóni. Áttatíu prósent Grikkja neita að borga og ríkisstjórnin mun falla. Fólk sættir sig ekki við almennt hrun lífskjara. Bankarnir eru sekir og þeim ber að refsa. Fylgispekt fjölþjóðastofnana við ofurvald bankanna steytir á gríska skerinu.
Dæmið hana ekki of hart

Þótt Íslendingar séu til margra hluta ónothæfir, til dæmis sem kjósendur, eru þeir hjartagóðir. Ungabörn eru velkomin í heiminn, hvernig sem þau eru til komin og hverjar sem aðstæður eru. Um það eru þjóðin og kerfið sammála. Stúlkan frá Litháen, sem bar út nýfætt barn, kemur frá þriðja heims ástandi, þar sem þessi skilningur er minni. Við vitum úr fortíðinni, þegar þjóðin bjó við eymd, að vinnukonur báru oft út börn sín og fengu harða dóma. Nú er sá tími liðinn. Sorglegt er, að stúlkan frá Litháen áttaði sig ekki á öðru og betra samfélagsmynztri að þessu leyti hér á landi. Dæmið hana ekki of hart.
Spanó dreifir aflátsbréfum

Eðlilegt hefði verið að túlka framgöngu þjóðkirkjunnar í kynóramálum presta og biskupa sem þöggun. Róbert Spanó sá hins vegar bara eitt tilvik þöggunar. Skýrsla hans um þjóðkirkjuna var kannski ekki hvítþvottur, en kattarþvottur var hún að minnsta kosti. Engin furða er, að kaþólska kirkjan vilji fá Spanó til að búa til svipað ferli hjá sér. Hún býst við kattarþvotti og telur hann muni duga sér. Engar líkur eru á, að hann taki niður vettlingana, sem hann notaði til að taka á þjóðkirkjunni. Vinsælir eru þeir, sem aflátsbréfin gefa. En skýrslur frá Róbert Spanó bjarga hvorki lúterskunni né kaþólskunni.
Dr. Sigmundur Kögunarson

Ég kemst ekki yfir, að flokkur Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar hafi 18% fylgi þjóðarinnar. Formaðurinn laug til um menntun sína, einkum um próf. Ég hef ekkert út á að setja, að menn forðist próf. Hriflu-Jónas tók ekki próf. En hann laug engu um það. Sem er málið. Langt er liðið síðan, formaður er núna sjónhverfingamaður að hætti hrunverja. Keypti formennsku í Framsókn með illa fengnu fé úr Kögun á erfiðum tíma í ævi flokksins. Hjá forstjóra Kögunar fékk Sigmundur Davíð menntun sína í siðferði. Óviðurkvæmilegt er, að með sjónhverfingum takist dr. Sigmundi Kögunarsyni að efla fylgi flokksins.
Geir var ömurlegur

Man eftir Geir eins og hann hafi gerzt í gær. Sífellt í sjónvarpi að segja okkur, að erfiðleikarnir væru að minnka. Þegar þeir voru að aukast. Að segja okkur að halda ró okkar, þegar hengiflugið blasti við. Í minni mínu er Geir Haarde maðurinn, sem vissi lengi um óhjákvæmilegt hrun. Að minnsta kosti hálfu ári áður en það gerðist. Allan tímann laug hann þindarlaust og átti erfitt með að taka ákvarðanir. Í sjálfu hruninu ákvað hann að taka innlenda lánardrottna bankanna fram fyrir aðra borgara. Það var svívirðilegt. Allur hrunsferill Geirs var ömurlegur. Það er skrípó, að hann kalli sig bjargvætt.
Björn situr enn og grætur

Donald Rumsfeld lét Davíð Oddsson ekki plata sig. Leit á staðreyndir málsins og sagði: Herinn burt. Davíð bar sig upp við George W. Bush og þóttist finna skilning hans. Bush lét Davíð plata sig, eins og raunar flestir Íslendingar gerðu. En Rumsfeld var tröppu ofar en þeir félagar og réði ferðinni. Síðan hafa fylgismenn Davíðs ekki verið mönnum sinnandi. Björn Bjarnason er enn að gráta brottför bandaríska herliðsins. Það var orðið þvílíkur hornsteinn í utanríkisstefnu Flokksins, að jafna má við heilaæxli. Nú eru aðrir tímar og hermangið komið á öskuhaugana. Gerræði og fúsk Davíðs að baki og Björn líka.
Geir var enginn bjargvættur

Með aðgerðaleysi átti Geir Haarde þátt í hruninu. Vissi, hvað steðjaði að, en gerði ekkert að gagni. Sennilega verkkvíðinn. Lét Davíð stjórna ferðinni, þannig að stýrikerfið var fúsk og gerræði. Þegar bankarnir hrundu svo í einu vetfangi, gat Geir ekki tekið erlendar skuldir þeirra á ríkið. Hann átti þá raunar ekki að taka neinar skuldir bankanna á ríkið. Nema lágmarksupphæðina. En hann kaus að taka allar innlendar inneignir á ríkið. Það varð dýrt spaug, sem enn er hengingaról. Geir varð okkur dýr. Segist samt vera bjargvættur, því að hann hafi hafnað erlendu bönkunum. Það er skökk lýsing á þætti hans.
Skammar valdamenn Evrópu

Donald Tusk, forsætisráðherra Póllands, las hressilega yfir valdamönnum Evrópu í vikunni. Hann er núna forseti Evrópusambandsins. Skammaði ráðamenn Þýzkalands, Frakklands, Ítalíu og Bretlands fyrir hik í aðgerðum í þágu Grikklands. Sakaði þá um hræsni í fjölþjóðasamskiptum. Í raun skriðu þeir fyrir þjóðrembingum, sem vilja hefta ferðir útlendinga og vilja ekki borga sameiginlega björgunaraðgerð. Þessir valdamann væru komnir langt frá þeim hugsjónamönnum, sem stofnuðu Evrópusambandið. Forseti Þýzkalands, Christian Wulff hefur tekið undir orð Tusk. Evrópa þarf að læra samhjálp, sagði hann.
Ætíð ósammála Brynjari

Í hvert sinn sem Brynjar Níelsson opnar munninn, er ég ósammála því, sem hann segir. Nú segir hann borgina ekki geta notað málaskrá löggunnar sem grundvöll ákvörðunar um framtíð drykkjukráa við Laugaveg. Mér finnst einmitt líklegt, að tíðar heimsóknir löggunnar á Monaco og Monte Carlo segi þá sögu, sem segja þarf. Geri mér samt grein fyrir, að skoðanir Brynjars á þessu sem og öðru eru í samræmi við álit margra lagatækna. Þeir telja tæknilegar hindranir mega ráða meiru en framgangur réttlætis. Héraðsdómur taldi um daginn, að markvisst Exeter-svindl hefði hugsanlega verið framið bara óvart.
Greindarskortur og siðblinda

Samkvæmt þjóðarpúlsi Gallup hafa Flokkurinn og Framsókn samtals 53% fylgi kjósenda eða meirihlutafylgi. Samt eru þetta bófaflokkar, báðir á framfæri kvótagreifa og Framsókn þar á ofan á framfæri verktaka. Formenn beggja eru aðilar að vafasömum gerningum. Saman bjuggu þessir tveir flokkar til kerfið, sem hrundi 2008. Raunar er það hneyksli, að nokkur skuli leggja lag sitt við svo augljósa bófaflokka. Ég tel fylgi Flokksins og Framsóknar beztu sönnun þess, að Íslendingar eru ófærir um að reka sjálfstætt ríki. Ótrúlega margir landsmenn stíga ekki í vitið og ótrúlega margir eru beinlínis siðblindir.
Hinn goðumlíki leiðtogi

Davíðshrun Seðlabankans nam 830 milljörðum. Mestan hlutann gaf Davíð Oddsson bönkunum eftir að hann segist hafa varað Geir við yfirvofandi gjaldþroti þeirra. Tjónið af völdum Davíðs í Seðlabankanum er meirihlutinn af þúsund milljarða tjóni okkar af bankahruninu. Mest af öðru tjóni þess, sjöþúsund milljarðar, lenti á erlendum bönkum, ekki á þjóðinni. Þannig snýst hrunið að mestu leyti um Davíð Oddsson, þótt Björgólfur Thor og Jón Ásgeir og ýmsir fleiri komi þar einnig við sögu. Samt er Davíð enn að rífa kjaft. Í skjóli þess, að 10% kjósenda trúa enn á gerræði og fúsk hins goðumlíka leiðtoga.
Áður vistarband – núna gjafakvóti

Kvótagreifar og aðrir bófar halda þjóðinni í gíslingu eins og stórbændur héldu forfeðrum okkar í vistarböndum. Frelsið kom þá frá Kaupmannahöfn, en senn mun það koma frá Bruxelles. Arðræningjar auðlindanna halda úti tveimur stjórnmálaflokkum, Mogganum og fleiri fjölmiðlum. Kosta baráttuna gegn fyrningu kvótans og gegn aðild að Evrópusambandinu. Arðræningjunum er verst af öllu við Evrópusambandið. Telja það munu banna arðrán og þrælahald. Muni taka kvóta af greifunum, banna tollmúra, lækka vexti, hækka laun skrílsins. Nú sem fyrr ætti barátta okkar einkum að vera við innlendra arðræningja.
Innihaldslausar ímyndanir

Auglýsingar Iceland Express minna á auglýsingar Landsbankans. Forstjórarnir eru með allt niðrum sig, níðast á viðskiptavinum. Segjast samt vera hinir beztu menn. Sem er ekki til siðs að segja. Bankinn margbirtir mynd af sínum Sankti Kláusi, en flugfélagið lætur þann dónaskap þó vera. Pálmi Haraldsson segist stefna að 25% seinkunum, telur það mikið afrek. Steinþór Pálsson segist vera að siðvæða staffið. Gefur kvótagreifa samt tuttugu milljarða í skjóli bankaleyndar. Af auglýsingum bankans mætti ætla, að hann sé deild úr Rauða krossinum. Kókaínlykt af ímyndunar-herferðum tveggja glæpafyrirtækja.
Bankaleynd Landsbankans

Landsbankinn gaf í gær út undarlega yfirlýsingu. Sagði Ríkisútvarpið fara rangt með ástir ríkisbankans og kvótagreifa í Eyjum. Hins vegar gæti bankinn ekki sagt, hvert hið rétta væri. Vegna bankaleyndar. BANKALEYNDAR! Við erum búin að fá nóg af slíku rugli. Landsbankinn gefur Guðmundi Kristjánssyni, greifa af Brimi, tuttugu milljarða. Lætur hann samt halda hlutabréfunum. Ríkisbankinn gefur tuttugu milljarða, þótt greifinn hafi sannað getuleysi í rekstri fyrirtækja. Steinþór Pálsson ríkisbankastjóri telur sig geta gefið tuttugu milljarða króna í skjóli bankaleyndar. En ætti að sitja í fangelsi.
Íslenzkt fúsk og gerræði

Dómarar okkar eru flestir andverðleikafólk, samanber Exeter. Embættismenn líka, samanber forstjóra nokkurra ríkisstofnana. Pólitíkusar eru flestir bófar eða bjánar, nema hvort tveggja sé. Viðskiptajöfrar eru bófar eða glæframenn, þar á meðal flestir kvótagreifar. Kjósendur geta ekki haldið uppi vestrænu lýðræði, samanber reynslu nokkurra síðustu kosninga. Saga lýðveldisins er samfelld harmsaga. Lýðveldið Ísland er ekki sjálfbært. Það eitt getur orðið okkur til bjargar að fá dómara og embættismenn, lög og reglur frá Evrópusambandinu. Skrifræði i staðinn fyrir fúsk og gerræði.
Davíð kostaði 830 milljarða

Smám saman er að komast mynd á heildarkostnaðinn af arfavitlausum ákvörðunum Davíðs Oddssonar í Seðlabankanum. Þar á meðal hinum einstæðu ástarbréfum með ógildum veðum að baki. Tjón bankans vegna Davíðs nam 830 milljörðum króna. Næstum allt samanlagt tjón ríkisins af hruninu. Annað tjón hrunsins lenti einkum á erlendum bönkum. Tjón Seðlabankans skiptist svona: Kaupþing 353 milljarðar. Sparisjóðabankinn 225 milljarðar. Landsbankinn 101 milljarður. Straumur 55 milljarðar. Spron 49 milljarðar, VBS-banki 30 milljarðar og Aska Capital 7 milljarðar. Aðrir 10 milljarðar. Alls 830 milljarða Davíðs-tjón.
Náttúran gengur af göflunum

Náttúran í heiminum gekk af göflunum í fyrra. Steypiregn og skriður drápu yfir þúsund manns í Kína. Hundruð manna dóu í ofsafenginni hitabylgju í Rússlandi. Mörg hundruð manns dóu í verstu flóðum í sögu Pakistans. Flóð í Ástralíu eyðilögðu land á stærð við Frakkland og Þýzkaland. Í ár hefur þetta haldið áfram. Fellibylur í Bandaríkjunum drap hundrað manns í Joplin. Áður voru slík vandræði tæpast árlega, en núna eru þau mörg á ári. Þau staðfesta öfgar í andrúmsloftinu, sem trúlega eru að einhverju leyti af mannavöldum. Ekki er lengur hægt að útskýra þær sem hverjar aðrar sveiflur í veðurfari.
Strauss-Kahn saklaus?

Ákæran er að bila gegn Dominique Strauss-Kahn fyrir kynferðislegt ofbeldi á hóteli í New York. Komið hefur í ljós símtal þernunnar, sem bendir til, að hún hafi rætt fjárhagslegan ávinning af kærunni. Einnig hafa komið í ljós grunsamlegar greiðslur inn á reikning hennar. Talið er víst, að hann verði leystur úr stofufangelsi og tryggingarfjárhæð hans snarlækkuð. Lögmenn hans og hennar ræða nú dómsátt í málinu. Sáttin gæti þó stafað af vilja þernunnar til að fá minna fé strax, frekar en meira fé síðar. Altjend er þó ljóst, að lögreglan í New York telur sig ekki lengur vera með pottþétt mál í höndunum.
Nauðganahátíðin nálgast

Senn líður að hinni árlegu nauðganahátíð í Vestmannaeyjum, sem jafnan er haldin um verzlunarmannahelgina. Búið verður þá að koma eyjapeyjanum í gæzluvarðhald, þeim sem frægastur er fyrir barnanauðganir þar. Að venju mun dæmdur þjófur og þjóðarleiðtogi stjórna fjöldasöng í Herjólfsdal. Hommar eru ekki vel séðir, verða kýldir að sjómannasið. Fjarveru Stígamóta er óskað. Bæjarstjórnin í Eyjum óskar að taka fram, að ekkert af þessu hafi neitt með Vestmannaeyjabæ að gera. Öll vandræði þar stafi af aðkomufólki eða fólki, sem rekur ættir til lands. Að lokum verður sungin “Yndislega eyjan mín”.
Þjóðin vill ekki þjóðaratkvæði

Könnun Capacent sýnir, að hálf þjóðin vill ekki þjóðaratkvæði um Evrópu, heldur draga umsóknina til baka. Vond tíðindi fyrir okkur stuðningsmenn Evrópu. Hef lengi efast um offors Samfylkingarinnar í þessu máli. Hef talið næsta víst, að aðild verði felld í þjóðaratkvæðinu. Þá er verr af stað farið en heima setið. Sem aðilar að Evrópska efnahagssvæðinu höfum við árum saman lagazt að Evrópu. Hatrömm átök um aðild stefna aðlögun í hættu. Svo sem sést af skæruhernaði þess ráðuneytis, sem þénar undir hagsmunaaðila. En ferlið verður ekki stöðvað. Við verðum bara að gera okkar bezta í þjóðaratkvæðinu.