arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ástúðlegt matarhús

Kryddlegin hjörtu eru ástúðlegt matarhús við Skúlagötu 17 með stórum gluggum út að Esjunni. Speglar, trommur, rauðir veggir, risavaxnar ljósakrónur og ljósmyndir á striga. Lífrænt hráefni í girnilegu salatborði, í ferns konar súpum og í tvenns konar fiski. Salatið fylgdi súpum (1690 kr) og fiski (2490 kr) dagsins. Í gær voru sjávarréttasúpa, kókos-karrísúpa, tómat-lauksúpa og salsasúpa með kjúklingi. Fiskurinn var pönnusteiktur, borinn fram á kúskús. Það var langa kryddlegin í kóríander og keila kryddlegin í tandoori. Allt var þetta fínn matur. Fiskurinn séreldaður fyrir hvern og óvenju bragðgóður.
Hafa vit fyrir okkur

Steingrímur Sigfússon og Össur Skarphéðinsson ráðherrar eiga ekki að velta fyrir sér, hvað sé þjóðinni fyrir beztu. Þótt þeir finni, að óþarft sé að hafa þjóðaratkvæðagreiðslu, verður hún samt. Þeir stjórna ekki lengur ferli IceSave málsins. Þjóðin vill fella ríkisábyrgðina og á að fá að gera það í friði. Engu máli skiptir, þótt málið sé úrelt vegna nýs tilboðs frá Hollandi og Bretlandi. Engu máli skiptir, þótt greidd séu atkvæði um fortíðina. Allra minnstu máli skiptir, hvaða vit þeir Össur og Steingrímur vilja hafa fyrir þjóðinni. Málið kann að vera tóm steik. Samt verður þjóðaratkvæðagreiðsla.
Slúðurblað ber af öðrum

Bandaríska slúðurblaðið National Enquirer er tilnefnt til Pulitzer-verðlauna fyrir fréttir af framhjáhaldi John Edwards forsetaframbjóðanda. Reiknaði meira að segja barn í viðhaldið, sem reyndist síðar vera satt. Edwards hafði þindarlaust logið um sambandið og féll á því. Engir bandarískir fjölmiðlar tóku upp málið. Enquirer var eitt um það. Snobbaðir Bandaríkjamenn fyrirlíta blaðið og segja ekki satt orð í því. Oft hefur þó komið í ljós, að slúðrið er dagsatt. Einnig hafa komið til sögu vefmiðlar, svo sem Drudge Report. Rannsóknavinna slíkra miðla ber af hefðbundnum fjölmiðlum virðulegum.
Engin skilyrði samþykkt

Ísland samþykkir ekki hollenzk skilyrði fyrir framhaldi á samningum. Haldi Holland fast í það, verða engar frekari viðræður um IceSave. Ríkisstjórnin lýsir bara yfir, að hún vilji borga margtuggið IceSave lágmark. Og borga það af innistæðum IceSave, sem sumpart hafa verið frystar. Einnig þarf stjórnin að koma þessum skilaboðum til allra, sem máli skipta. Bretland og Holland lánuðu Íslandi ekki fé, heldur ákváðu einhliða að afgreiða skuldbindingar umfram lágmark. Kröfur í búið af greiðslum umfram lágmark eru ekki eins réttháar og kröfur upp að lágmarki. Holland borgi sjálft frumhlaup sitt.
Sukkið bara blífur

Einn skilanefndarmanna Glitnis er einn fjárglæframanna hrunsins. Heimir V. Haraldsson skuldar rúman milljarð í bönkunum í nafni ýmissa félaga, sem hann á. Gott dæmi um getuleysi eftirlitskerfisins. Bankasýslan lét það viðgangast og lætur enn. Fjármálaeftirlitið lét það viðgangast og lætur enn. Þótt Gunnar Andersen sé farinn að hugsa sitt ráð. Þetta er enn eitt málið, sem sýnir, að Gylfa Magnússyni hefur gersamlega mistekizt að koma upp heiðvirðu bankakerfi. Alls staðar sitja sams konar spillingar-gaurar og áður. Í sætum bankastjóra, skilanefnda, bankasýslu, fjármálaeftirlits. Sukkið bara blífur.
Verðsveiflan í veitingum

Dýrustu matstaðir landsins verðleggja aðalrétti á 5000 krónur, þríréttaða máltíð á 10000 krónur og allan pakkann með kaffi og víni á 15000 krónur. Þannig eru Sjávarkjallarinn, Vox, Grillið og Holt. Aðeins fyrir evru-hafa. Miðlungsstaðir verðleggja aðalrétti á 3300 krónur, þríréttað á 6700 krónur og allan pakkann á 10000 krónur. Þannig eru Þrír frakkar, Hornið og Austur-Indíafélagið. Ódýr hús verðleggja aðalrétti á 2500 krónur, þríréttaða máltíð á 5000 krónur og allan pakkann á 7500 krónur. Þannig eru Laugaás, Sjávarbarinn og Balthazar. Fyrir heimamenn. Þetta er svigrúmið í veitingaverði á kvöldin.
Neita nokkurri ábyrgð á sér

Íslendingar taka ekki ábyrgð á atkvæði sínu. Varpa því í fjóshauginn án þess að taka tillit til afleiðinga. Þegar hinir útvöldu bregðast, tekur fólk enga ábyrgð á að hafa valið þá. Lætur bara eins og ríkisstjórnir síðustu áratuga hafi komið úr geimskipum. Fólk fyrirlítur raunar atkvæði sitt. Talar um að taka þátt í öllum prófkjörum. Líka hjá flokkum, sem það ætlar alls ekki að kjósa. Allt eru þetta dæmi um vanþroska þjóð, sem vill ekki skilja lýðræði. Þegar allt fer í steik, neita menn að borga, hvort sem þeir búa á Álftanesi eða annars staðar. Íslendingar eru pakk, sem neitar nokkurri ábyrgð á sér.
Svara ekki spurningunni einu

Spurningin eina, segir

Teitur Atlason. Hún er: Hvers vegna? Nánar útfærð má orða hana svona: Hvers vegna eru lán kúlukónga og kúludrottninga afskrifuð upp í topp, en ekki lán þín? Eða líka svona: Hvers vegna fá fjárglæframenn fyrirtækin á silfurfati, en þú missir húsið og bílinn? Þetta er nefnilega spurningin eina. Ríkisstjórnin hefur kolfallið á spurningunni. Tuðar út í loftið, en leyfir bankageiranum að stjórnast af alveg siðblindum og óhæfum bankastjórum og skilanefndum. Gylfi Magnússon bankaráðherra ber þar þyngsta ábyrgð. Til hvers er ríkisstjórn, sem ekki getur svarað spurningunni einu?
Engar byggingar með handafli

Allt of mikið var byggt í landinu í góðærinu fyrir hrun. Þúsundir íbúða eru lausar. Enn meira er til af lausu atvinnuhúsnæði. Skuldatryggingaálag er svo hátt, að Landvirkjun hefur ekki ráð á að taka lán, þótt einhver vildi lána henni. Ljóst er því, að lítið verður byggt næstu árin. Ekkert þýðir að gamna sér við, að það megi laga með handafli, svo sem aðgerðum ríkisstjórnarinnar. Miklu nær er að hjálpa fólki í byggingaiðnaði við að fá vinnu á Norðurlöndum í bili. Það léttir á atvinnuleysisbótum. Og gerir fjölda manns kleift að búa í siðuðu samfélagi. Þar sem pólitísk stjórn hefur verið þolanleg um áratugi.
Sættið ykkur við þjóðaratkvæði

Sættið ykkur við, að IceSave-ábyrgðin fari í þjóðaratkvæði. Þið náið hvort sem er ekki þolanlegum samningi í millitíðinni. Passið ykkur bara á, að fyrri ríkisstjórn og fyrra Alþingi höfðu í þrígang staðfest ábyrgð Íslands á greiðslu lágmarksbóta til innistæðueigenda. Með samningi við Holland 13. október 2008, með samningi við Evrópusambandið 16. nóvember 2008 og með staðfestingu Alþingis 5. desember 2008. Þar með æsið þið ekki upp Evrópu, Norðurlönd eða Alþjóða gjaldeyrissjóðinn. Það er brýnast af öllu. Tilkynnið svo bara Bretlandi og Hollandi, að kjör þeirra séu því miður ekki þolanleg.
Á Hraunið með skilanefndirnar

Skilanefndir gömlu bankanna fremja leynimakk, sem varðar langvinnu fangelsi. Þær skoða eignir og skuldir, færslur og samninga. Sem fela í sér viðskipti, er ekki mega sjá dagsins ljós. Samt hafa þær ekki í neinu tilviki vísað slíku til skattrannsóknastjóra eða sérstaks saksóknara í bankahrunsmálum. Þýðir hreinlega, að þær hilma yfir glæpum. Slík hegðun varðar við lög. Því miður hafa stjórnvöld ekki ráðið rannsóknafólk til að grafa upp svindlið að baki þagnarmúra skilanefndanna. Enn ein mistök valdhafanna. Ef vel ætti að vera, ættu skilanefndirnar að enda ævina bak við lás og slá á Litla-Hrauni.
Hafnið hollenzka tilboðinu

Hollenzka tilboðið er raunverulega á skjön við fundi málsaðila í London og er ekki þolanlegt. Aðstæður eru breyttar. Íslenzku IceSave-sendinefndinni ber að hafna tilboðinu og taka fram, að það geti ekki orðið grundvöllur samninga. Jóhanna Sigurðardóttir forsætis reynir að tala það upp, en það er ekki til neins. Hún getur ekki valtað yfir aðra að sinni venju. Taka þarf tillit til allra stjórnmálaafla, enda ætlast viðsemjendur okkar til þess. Menn verða að skilja, að svona mál tekur sinn tíma. Boltinn þarf að ganga milli málsaðila nokkrum sinnum. Látið ekki eins og þið séuð í tímahraki.
Afneitun á Álftanesi

Talsmaður íbúasamtaka á Álftanesi telur vera brot á mannréttindum, að fólk borgi þar hærra útsvar en aðrir og fái minni þjónustu. Tekur enga ábyrgð á, að íbúar þar í sveit kusu sér fávísari sveitarstjórn en aðrir landsmenn. Hvergi annars staðar hefur verið farið eins illa með fjárhag sveitarfélags en á Álftanesi. Ekki dugir að kenna útrásarbönkum eða -víkingum eða útlendum kreppum um það. Íbúum Álftaness er um að kenna, að hreppurinn er verr settur en aðrir. Þegar talsmaðurinn segir afleiðingarnar vera brot á mannréttindum, sýnir það afneitun, sem raunar er dæmigerð fyrir hrepps-rembda Íslendinga.
Umboðssvik lífeyrissjóða

Stjórnir og framkvæmdastjórnir lífeyrissjóða eru enn skipaðar nokkurn veginn eins og fyrir hrun. Núverandi kerfi megnar ekki að losa okkur við þá, sem komu sjóðunum á kaldan klaka. Sem tóku þátt í loftbólum kennitöluflakkara og banka. Alþýðusambandið stendur þvert gegn breytingum, með Gylfa Arnbjörnsson í broddi fylkingar. Losna þarf við fulltrúa atvinnulífs úr stjórnum sjóðanna og kjósa aðra fulltrúa beint á fundum sjóðfélaga. Áfram eru sjóðstjórar með undanbrögð. Reyna að ýta uppgjöri á lélegum eignum yfir í nauðasamninga, svo að vinnubrögð þeirra sjálfra fái ekki neina skoðun sem sennileg umboðssvik.
Auðmenn eru Bör Börson

Rangt er hjá Frjálshyggjufélaginu, að við tölum um auðmenn eins og nazistar töluðu um gyðinga á sínum tíma. Ekkert samhengi er þar á milli, þótt auðmenn séu milli tanna á fólki.

Björgvin Valur Guðmundsson bendir á, að samlíking við Bakkabræður sé betur við hæfi. Við lítum á auðmenn græðgistímans sem fremur heimska og siðblinda gróðafíkla. Fólk lítur ekki svo á, að þetta sé ættgengur eða trúarlegur vandi. Áreiðanlega er þó einhver uppeldisvandi að baki. Útrásarvíkingar voru og eru sannfærðir um eigið ágæti. Og töldu sér trú um, að ímyndað góðæri tæki engan enda. Eru þeir ekki bara Bör Börson?
Gordon Brown er geðveikur

Augu Breta eru að opnast fyrir því, að forsætisráðherra þeirra er ekki heill á geðsmunum. Reiðiköst Gordon Brown eru orðin víðkunn. Hann grýtir dauðum hlutum og beitir starfsfólk andlegu ofbeldi. Hegðun hans samrýmist ekki háu embætti. Ofsafengnar geðsveiflur henta ekki forsætisráðherra. Menn eru farnir að skrifa bækur um þetta, samanber The End of the Party eftir Andrew Rawnsley. Gordon Brown er orðinn að vandræðamanni flokksins í aðvífandi þingkosningum í Bretlandi. Brezkir kjósendur munu hafna honum. Sumir Skotar munu sjá eftir honum. En tæplega verða margir Íslendingar í hópi syrgjenda.
Gunnar í Photoshop

Sá í auglýsingu á forsíðu Fréttablaðsins, að fylgismenn Gunnars Birgissonar í Kópavogi höfðu skafið af honum hesið. Á myndinni virðist sjálfur kóngurinn í Kópavogi vera glorsoltinn verkfræðinemi, óvitandi um vonzku heimsins. Þessi eymdarlega mynd felldi höfðingjann í prófkjörinu. Sá, sem ekki hefur fjallmyndarlegt hes, getur ekki sagt “það er gott að búa í Kópavogi”. Að minnsta kosti ekki með sannfæringarkraftinum í dómkirkjurödd Gunnars. Fikt við ljósmyndir er fín listgrein, en getur farið flatt í persónupólitík. Dæmið sýnir, að ekki má klæða flottan persónuleika af fólki, Með Photoshop.
Siðaskipti Hannesar

Einu sinni var Hannes Hólmsteinn hluti af heilagri þrenningu með Friedman og Hayek. Þeir predikuðu takmarkalausa frjálshyggju. Sem slíkur studdi Hannes friðsælt andófsfólk, Falun Gong. Davíð Oddsson ofsótti fólkið hins vegar og skammaði Hannes. Deildar meiningar eru um viðbrögð hins síðarnefnda. Ljóst er þó, að á þeim tímum hvarf Hannes úr heilagri þrenningu, gerðist spámaður Davíðs. Lítið hefur farið fyrir predikunum upp úr Friedman og Hayek, síðan Davíð gerðist einræðishneigður miðstýrandi ríkis og seðlabanka. Mest af orku Hannesar hefur farið í skrif um Davíð almáttugan, drottin himins og jarðar.
Heitir eftir söðlasmiðum

Man eftir Berdaine-moskunni, klædda grænu postulíni, nyrzt í gamla bænum í Meknes. Einni af þremur konungaborgum í Marokkó. Hinar eru Fez og Rabat. Þar og í Marrakech eru einna stærstu miðalda-souk eða bazarar heimsins. Ég var í þessum borgum tvær vikur fyrir nokkrum árum og bjó sumpart við þröngar bazar-göturnar. Berdaine-moskan heitir eftir söðlasmiðum, sem hafa verkstæði sín við hlið hennar. Þar koma trúaðir nokkrum sinnum á dag og biðjast fyrir. Núna hrundi græni bænakall-turninn og nokkrir tugir fórust. Björgunarstörf voru erfið, því að farartæki nútímans komast ekki um ævaforn miðbæjarsund.
Hornsteinn í bæjarlífinu

Laugaás hefur áratugum saman verið ein skærasta stjarna lága verðsins á matstöðum landsins. Í hádeginu er hægt að velja milli fimm rétta, sem kosta 1700-2100 krónur með súpu. Á kvöldin er á sama hátt unnt að velja milli sex rétta á 2800-3100 krónur með súpu. Staðurinn sérhæfir sig í fiski og býður alltaf eitthvað nýtt á hverjum degi. Ég hef oft læðst þarna inn eftir kaldan dag í hestunum og aldrei orðið fyrir vonbrigðum. Matreiðslan er traust, þótt hún sé ekki í hæstum hæðum. Eldun á fiski er yfirleitt hófleg, þótt einstaka sinnum sé hann of lengi í hitanum. Laugaás er hornsteinn í bæjarlífinu.
Þau réðu fólk gamla tímans

Ef Jóhanna og Gylfi og Steingrímur deildu skoðun þjóðarinnar á bankamálum, hefðu þau hagað sér öðruvísi. Hefðu sett heiðarlega aktívista í bankaráðín, í Fjármálaeftirlitið og í Bankasýslu ríkisins. Hefðu beðið þá um að sauma að stjórnendum bankanna. Í þess stað var ráðið fólk gamla tímans. Fólk sem tengdist mismunun og klíkuskap í fjármálum. Fólk, sem skildi ekki, að brýnt var að breyta um hugarfar á æðstu stöðum fjármálaheimsins. Í eðli sínu eru Jóhanna og Gylfi og Steingrímur fólk gamla tímans, fólk fjórflokksins. Þess vegna mistókst því að láta rætast draum þjóðarinnar um heiðarlega banka.
Siðblindir flugvirkjar

Flugvirkjar telja sér sæmandi að fara í verkfall, þegar öflun gjaldeyris skiptir öllu máli. Segjast ekki hafa fengið kauphækkun síðan 2008! Vilja fá 25% hækkun. Eru gersamlega siðblindir. Gefa skít í samfélagið á versta tíma þjóðarinnar, þegar ferðaþjónusta verður að skila sem mestum gjaldeyri. Ég hef notað orðið siðblindu um aðra hegðun manna og hópa í hruninu og eftir hrun. Og kalla verkfallshótun flugvirkja siðblindu á örlagatíma. Hún sýnir hættur, sem fylgja haustaki fámennra stétta á þjóðarhag. Skynsamlegra hefði verið að koma viðhaldi flugflotans fyrir erlendis. Hjá venjulegu fólki.
Flestir bloggarar óháðir

Fyrst var mest lesna bloggið á vegum dagblaða, einkum Mogga. Hann lét undan síga, á nú aðeins 10% af vinsæla blogginu. Vísir bilaði líka og á enn minni þátt í vinsælu bloggi. DV sótti sig hins vegar í veðrið upp í 20% af vinsæla blogginu. Á svipuðu róli er Eyjan. Óháðir bloggarar eru orðnir fjölmennastir með þriðjung af lestri. Þetta eru grófar slumptölur, byggðar á vinsældalista á blogg.gattin.is. Með hjálp RSS-bloggsafnara nærðu í alla vinsæla bloggara á færibandi án þess að fletta upp hverjum fyrir sig. Blogg.gattin.is er slíkur safnari. Þú velur af lista yfir bloggara, setur inn á þitt færiband.
Financial Times gefur tóninn

Financial Times vill, að brezka stjórnin hætti að plaga Ísland. Hætti að haga sér eins og bulla, samkvæmt orðavali blaðsins. Samþykki samkomulag eða hirði líkið af IceSave og afskrifi skuldir, ef einhverjar verða. Þegar blað fjármálagreifa talar svo skýrt, er ljóst orðið, að kúvending hefur orðið í erlendu almenningsáliti. Því er rétt að taka nú lífinu með ró og bíða eftir útspili frá brezku ríkisstjórninni. Geta hennar til fjárkúgunar er nokkurn veginn alveg orðin að engu. Við þurfum að vísu áfram á skilningi erlendis að halda. Því munum við bjóðast til að borga lágmarkið, en hafna afarkostum.
Aldrei aftur á viðskiptaþing

Framvegis munu forsætisráðherrar ekki heimsækja Viðskiptaþing. Gráðugt þing, sem knésetti þjóðina. Árum saman predikaði það óhefta græðgi í fjármálum okkar. Ríkisstjórnir hrunverja fóru eftir fyrirmælum þess. Enn kemur þetta fáránlega þing saman og gerir hnuss og hróp að forsætisráðherra. Dónarnir á Viðskiptaþingi eru í afneitun, vita ekki, að þeirra tími er úti. Hér eftir verður flest gert öfugt við óskir þeirra. Frekja þeirra leiddi þjóðina á hengiflug gjaldþrots. Leiðari Fréttablaðsins í dag er fín áminning til okkar allra. Um að taka aldrei aftur mark á ömurlegu Viðskiptaþingi hrunverjanna.
Prófum næstu ríkisstjórn Bretlands

Rétt var að kalla sendinefndina heim. Ekki var hægt að láta hana hanga á hótelherbergi öllu lengur. Betra er að láta þjóðaratkvæðagreiðsluna fella ríkisábyrgðina og gefa sér síðan góðan tíma. Sættum okkur við, að ekki fáist fé til stórvirkjana næstu mánuði. Setjum viðræður við Bretland og Holland í hægan gír. Aðstæður hafa breyzt. Menn vilja hlusta meira en áður á Ísland. Segjum öllum, sem heyra vilja, að við viljum standa við lágmarksgreiðslu, en skilmálar viðsemjenda séu enn óviðunandi. Ríkisstjórn Gordon Brown og hann sjálfur þjást af aflsmunar-áráttu. Prófum heldur næstu ríkisstjórn Breta.
Kastljós styður jöklaferðastjóra

Skil ekki, hvers vegna Kastljósi datt í hug að hafa drottningarviðtal við forstjóra Langjökuls-ferðarinnar. Ekki var spurt neinna vitrænna spurninga, sem máli skiptu. Dólgurinn fékk bara að láta gossa. Ég hefði viljað vita, hvernig hann gat hafnað óveðurspá Veðurstofu Íslands eins og hún væri bara marklaus með öllu. Áður var komin reynsla á, að norska veðurstofan spáir vitlaust um jöklaveður á Íslandi. Hvernig ætti hún líka að vera nákvæmari en sú íslenzka? Ég held, að Kastljós hafi verið að gæta persónulegra hagsmuna. Berið þetta saman við samtal Kastljóss um daginn við Jóhönnu Sigurðardóttur.
Studdi fjármagnseigendur

Mestu mistök Geirs Haarde og ríkisstjórnar hans voru að ábyrgjast innistæður í bönkum að fullu. Gerðu það á kostnað skattgreiðenda. Þeir voru að venju ekki spurðir. Kostaði 300 milljarða og spillti fyrir málstað okkar gagnvart erlendum innistæðueigendum. Betra hefði verið að láta bankana rúlla. Borga svo Íbúðalánasjóði 100 milljarða fyrir að yfirtaka kortaveltuna. Hefði getað numið hálfri milljón króna á hverja bankainnistæðu. Hefði dugað til að halda veltunni gangandi. Ríkisstjórn Geirs tók harða afstöðu með innistæðueigendum á kostnað allra annarra hópa, einkum skattgreiðenda og einnig velferðarþega.
Þau bjuggu sjálf til siðleysið

Jóhanna Sigurðardóttir og Gylfi Magnússon tala eins og Geir Haarde eftir hrunið. Slá um sig með marklausum frösum. “Ekki persónugera vandann”, sagði hann. “Stjórnmálamenn eiga ekki að handstýra fjármálakerfinu”, segja Jóhanna og Gylfi. Þau höfðu færi á að siðvæða fjármálin með skárra vali í Bankasýslu og Fjármálaeftirliti. Í staðinn var ráðið þangað sams konar siðlaust lið og áður var búið að ráða í banka og skilanefndir. Jóhanna og Gylfi geta ekki fríað sig af ábyrgð á siðlausu fjármálakerfi. Þau bjuggu það sjálf til með handafli. Yppta svo bara öxlum, þegar bent er á hroðaleg mistök þeirra.
Þrír nálgast Michelin-gæði

Þrjú veitingahús í borginni nálgast stundum þau gæði, sem krafizt er til að fá stjörnu hjá Michelin. Það eru hótelsalirnir Grillið, Holt og Vox. Þeir hafa þrautþjálfaða kokka og umbúnað, sem matstaðir fá aðeins í samlífi með alþjóðlegu hóteli. Aðrir hafa ekki ráð á vínlista með hundruðum tegunda og einstökum flöskum upp á ríflegan hundraðþúsundkall. Að kvöldi kostar þar um 15.000 krónur að borða þríréttað með hálfflösku á mann af miðlungs borðvíni. Hætt er við, að fáir getið notið þess aðrir en útlendingar með gjaldeyri. Aðrir fínir staðir bjóða lægra verð, en þeir eru enn fjær Michelin-stjörnum.
Við þurfum ruddalegri skrif

Bankahrunið sýndi, að umræðan í samfélaginu var áður of orðvör. Við vorum ekki nógu brútal í skrifum. Þjóðfélagið var of teprulegt. Tilefni voru og eru til að kveða fastar að orði og það gerir internetið vel. Umræðan er því gerbreytt. Bloggið hefur tekið við af greinum í dagblöðum. Þar er notað orðbragð, sem hæfir ljótum heimi. Hugtakið einkalíf er líka orðið þrengra. Það nær ekki lengur til fjármála. Núna er hlegið að “bankaleynd”, því að fólk sér, að hún er bara skálkaskjól. Netið hefur víkkað út velsæmismörk og það er fínt. Við þurfum ruddalegri skrif um inngróinn skítinn í samfélaginu.
Grátnefndin frestar sér enn

Mjög hefur sannleiksnefndin reynt á þolinmæði þjóðarinnar og hyggst gera svo enn. Inn á milli heldur hún blaðamannafundi, þar sem hún grætur og stundar áfallahjálp fyrir sjálfa sig. Þetta sérkennilega ástand er komið út í öfgar. Því miður hafa forsetar Alþingis ekki tekið í taumana sem vinnuveitendur. Nú er komin þriðja seinkun birtingar. Um leið eru síðustu forvöð að stöðva skrið nefndarinnar út í kviksyndið. Enn er þó eftir fjórða seinkunin, þegar grátandi nefndarmenn telja brýnt að skoða vel andmæli viðmælendanna. Ég hef margoft sagt, að birta eigi skýrsluna strax og athugasemdirnar við tækifæri.
Afskiptaleysi er stjórnarstefna

Jóhanna Sigurðardóttir og Gylfi Magnússon ráðherrar staðfesta afskiptaleysi sem stjórnarstefnu í bankamálum. Hvorugt telur æskilegt, að ríkisstjórnin taki ráðin af bankastjórum og skilanefndum, sem ögra þjóðinni. Bankastjórar veita rugluðum útrásarvíkingum forgang að fyrirgreiðslu, sem almenningur nýtur ekki. Skilanefndir stunda sjálftöku fjármuna úr rústum gömlu bankanna. Ráðherrarnir telja sig væntanlega hafa misst málin úr höndum sér við nýju einkavæðinguna. Þeir gera sér ekki grein fyrir, að afskiptaleysið hefur skaðað ríkisstjórnina meira en nokkuð annað. Gert þjóðina fráhverfa henni.
Maður stærstu mistakanna

Svo andstyggilegur er Davíð Oddsson ekki, að hann kasti viljandi þrjúhundruð milljörðum króna út um glugga Seðlabankans. Rétt fyrir hrunið hlýtur hann að hafa verið sannfærður um, að stóru bankarnir mundu endurgreiða féð. Þar sem hann tók engin veð fyrir lánunum, hlýtur sannfæringin að hafa verið sterk. Engum manni með hálfu viti dettur í hug að gera seðlabanka gjaldþrota í vonlausu dæmi. Þetta hef ég til marks um, að meintar viðvaranir Davíðs í einkasamtölum verið upp á fáa fiska. Sjálfur hefur hann verið sannfærður um, að einkavæddir bankar mundu standa sig. Það voru stærstu mistökin í hruninu.
Feitasta fjallaskála-skráin

Búinn að gera nýja skálaskrá. Nær yfir 214 fjallaskála, hnit þeirra, fjölda svefnplássa og símanúmer aðstandenda. Líklega landsins feitasta skálaskrá. Jeppamenn eiga lengri skálaskrá, en sú hefur færri upplýsingar og felur í sér horfna skála. Ég vann nýju skrána í tengslum við reiðslóðabanka minn á netinu, http://www.jonas.is/reidleidir/. Líklega birti ég hana við tækifæri á vefnum. Raunar á ég í erfiðleikum með listann. Menn hafa verið tregir til að senda mér leiðréttingar. Óhjákvæmilegt er, að villur séu í lýsingum á áttahundruð slóðum. Til dæmis skakkt sagt frá áttum. Þögnin er grunsamleg.
Án sambands við veruleikann

Nútíminn er fullur af froðufellandi auglýsingum í dulargervi ráðlegginga. Dining Out heitir ókeypis bók fyrir erlenda ferðamenn á Íslandi, gefin út af Sagaz. Þar vantar helminginn af almennilegum veitingahúsum, en lélegum stöðum hrósað í hástert. Góðu staðirnir hafa neitað að borga. Textinn kemur frá matstöðunum, talar sums staðar í fyrstu persónu fleirtölu. Engin verð eru gefin upp. Textinn er svo hástemmdur, að hann nær sjaldnast sambandi við veruleikann. Enda segist Sagaz enga ábyrgð taka á honum. Ferðamönnum er boðið þetta sem lykill að góðu lífi á matstöðum borgarinnar. Svona er lífið.
Undirverð og yfirverð

Dæmið er einfalt. Við fáum 22 mills á kílóvattstundina fyrir álframleiðslu og 40 mills fyrir gagnaver. Til samanburðar fær garðyrkja kílóvattstundina á 30 mills, sem er mjög lágt verð. Ekkert vit er að reisa fleiri álver út á takmarkaða virkjunarkosti, ef nóg fæst byggt af gagnaverum. Skynsamlegt er að flytja okkur úr þungmálmaiðnaði 20. aldar yfir í samgöngutækni 21. aldar. Við höfum hingað til selt orku til álvera á undirverði, sem þekkist hvergi annars staðar í Evrópu. Tími er kominn til að tvöfalda verðið fyrir orkuna. Ekki veitir okkur af gjaldeyrinum, þegar við reynum að rísa úr hruninu.
Evrópa færðist á jaðarinn

Þáttaskil urðu í ævi Evrópusambandsins í Kaupmannahöfn fyrir jól. Þar ætlaði það að taka forustu í loftslagsmálum heimsins. Niðurstaðan varð hins vegar samkomulag Bandaríkjanna og Kína með aðstoð Indlands og Brasilíu. Stóru þriðja heims ríkin tóku keflið af Evrópu. Nokkrum mánuðum síðar eru menn að átta sig á, að Evrópa færðist á jaðar heimsmálanna. Breytt stjórnarskrá sambandsins hefur ekki breytt áttinni. Nýr forseti ofan á þá þrjá, sem fyrir voru, hefur ekki bætt úr skák. Enn síður en áður veit stjórn Bandaríkjanna í hvern í Evrópu á að hringja á ögurstundu. En það er líka gott að vera smár.