arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Afturgangan er skæðari

Pólitískt andlát Sigmundar Davíðs fékk snöggan endi. Afturgangan er komin á kreik, hálfu skæðari en í fyrra lífi. Hefur enn ekkert lært og engu gleymt. Er fórnardýr alþjóðlegs samsæris, sem spannar heimsbyggðina. Alls staðar var séð myndskeiðið af pólitíska sjálfsvíginu í Ráðherrabústaðnum. Þjónar í Tyrklandi segja: „Yes, Iceland, Panama“. Viðtökur Sigmundar voru jákvæðari hjá miðstjórn Framsóknar. Höskuldur Þórhallsson segist aldrei hafa orðið vitni að viðlíkri foringjadýrkun og virðist vera hjá „fámennum en duglegum hópi innan Framsóknarflokksins“. Afturgangan mun endurheimta flokkinn. Og sama ruglið endurlífgast.
Flott stefna – vont PR

Píratar hafa í fjölda kosninga ákveðið stefnu í tæplega hundrað málum, nokkrir tugir eru langt komin. Verður flott stefna í haust, þegar slagurinn hefst. Enn halda þó margir, að píratar hafi enga stefnu. Það er vesen að finna stefnumál. Eiga að vera strax flokkuð og hlekkjuð við vefsíðu pírata. Og sleppa bókstafs-ritúali, sem er upphaf stefnumála. „Með tilvísun til Grunnstefnu pírata: 1.1 Píratar leggja áherslu á gagnrýna hugsun og vel upplýstar ákvarðanir.“ Þarf alltaf að tóna trúarjátninguna? Og síðan þetta: „Með hliðsjón af Stefnu Pírata um bla-bla-bla, gr. 5.“ Minnir á ritningu dagsins, t.d. Opinberun Jóhannesar, 1. kapítula, 8. vers. Á þeim stað hætta flestir að lesa. Þarf að stæla pokapresta?
Gerbreyttur flokkur

Sjálfstæðisflokkur Bjarna Ben aflendings er gerólíkur samnefndum flokki árið 1958. Þá var hann markaðsvænn samkeppnisflokkur. Nú er hann orðin hreinn og tær bófaflokkur, sem sér um, að greifar geti falið skattsvikið þýfi á aflandseyjum. Sér um, að kvótagreifar losni við auðlindarentu og geti falið hana á sama hátt. Þannig er Sjálfstæðisflokkurinn siðblindur bófaflokkur. Hann er líka flokkur auðmanna og ójafnaðar, notar hvert færi til að færa fé frá fátækum til ríkra. Til að ná þessum árangri hefur Sjálfstæðisflokkurinn breytt sér í flokk ríkisforsjár og pilsfaldavæðingar. Í stað frelsis er komin forsjá fyrir greifa.
400 þrælar á Íslandi

Til marks um græðgi íslenzkra athafnamanna er þrælahald hér hlutfallslega með því mesta í Evrópu. Í nýjasta Global Slavery Index eru taldir vera 400 þrælar á Íslandi. Voru bara 100 fyrir fjórum árum. Íslenzk stjórnvöld fá verstu einkunn í Vestur-Evrópu fyrir baráttu gegn þrælahaldi. Frægt er hótelið Adam, þar sem herbergisþerna þurfti að deila rúmi með hótelhaldaranum. Annars fréttist lítið í fjölmiðlum af þessum vanda og af áhugaleysi stjórnvalda. Þrælahald tíðkast á gististöðum, í landbúnaði, byggingaiðnaði og víðar. Tímabært er, að Ísland fari að hysja upp um sig buxurnar, áður en frægð okkar á þessu sviði verður meiri.

Global Slavery Index
Hrunið: Happdrættisvinningur

Sem forstöðumaður greiningardeildar Kaupþings er Ásgeir Jónsson hagfræðingur með minnisstæðari mönnum. Fremstur í fylkingu presta útrásarbólunnar allt fram í hrun. Er aftur kominn á vettvang með skýrslu handa Bjarna Ben aflendingi. Þar segir, að „hagnaður ríkisins [sé] kominn upp í 160 milljarða króna“ Hrunið var semsagt happdrættisvinningur! Ekki er tekið tillit til tapaðra skatttekna og aukinna almennra ríkisútgjalda vegna hrunsins. Enn síður til gjaldþrots og eignamissis þúsundanna og brostinna megingjarða velferðar. Ég held því, að Ásgeir eigi að fara manna varlegast í útreikningum á þessu frábæra hruni hans.
Hinn samfelldi kúkur

Þótt ferðaþjónusta sé komin yfir þolmörk, er ekkert gert til að efla innviðina. Stofnuð var aðgerðastofa til að sameina krafta margra ráðuneyta til brýnustu aðgerða. Eftir sex mánaða íhugun er niðurstaðan, að of seint sé að reisa nein salerni fyrir sumarið. Þetta verður ár hins samfellda kúks um land allt. Samt fá gististaðir vaskafslátt upp á 10 milljarða á ári. 300 króna gistináttagjald gefur einn milljarð til baka. Ríkið á auðvitað að taka fullan vask af mat og gistingu, skella sér í stórframkvæmdir í innviðum, setja upp þúsund salerni og bílastæði með gjaldmælum. Svo væri bara bónus, ef fjölgun ferðamanna yrði rólegri.
Ofstækisfrumvarpið

Illugi Gunnarsson leynir á sér, þótt hann læðist með veggjum. Hugsjónamaður hinnar ofstækisfullu brauðmolastefnu, að hlúa beri að ríkum og draga beri úr stuðningi við fátæka. Virðist lítið nota embættismenn við að semja frumvörp. Vill frekar gera það einn með skoðanabræðrum sínum. Þess vegna er frumvarpið um Lánasjóð námsmanna svona skrítið. Garðabæjarbörn með vasapeninga fá ríkisstyrk til náms, en hinir fátæku eiga að skelfast margföldun vaxta af lánum. Markmið frumvarpsins er ekki að efla menntun, heldur færa fé frá fátækum til ríkra. Það er raunar stefna galinnar stjórnar, en fáir stunda hana af þvílíkri einurð.
Þrívíð pólitík

Enn er deilt um vinstri og hægri pólitík eins og hún sé einvíð. Langt er síðan farið var að meta hana tvívíða, annars vegar á samhyggju-sérhyggju ás og hins vegar frelsis-forsjár ás. Raunar er hún margvíð, til dæmis má bæta við ás milli siðblindu og siðsemi. Það kemur til dæmis í ljós, að nánast ekkert samband er milli stefnu og gerða. Sem bófaflokkur er Sjálfstæðis í siðblinduhorninu og sérhyggjuhorninu og anzi nálægt forsjárhorninu. Framsókn er á svipuðum slóðum. Píratar eru fjærst þessu, nálægt siðsemishorninu og samhyggjuhorninu, en deila um, hvar þeir vilji vera á frelsis-forsjár ásnum, líklega nær frelsi en forsjá.
Hatursorðræða mín

Nú hyggst Evrópusambandið berjast gegn rasisma eða hatursorðræðu á internetinu. Mér er þó ekki ljóst, hvar rasismi byrjar og hvar hann endar. Er Salman Rushdie rasisti vegna Söngva Satans? Er Jyllandsposten rasisti fyrir að birta skrípó af Múhameð spámanni? Er þá tímaritið Charlie Hebdo rasisti af sömu sökum? Er ég þá rasisti fyrir að gagnrýna ítrekað þöggun sænskrar, danskrar og þýzkrar lögreglu á vandamálum tengdum múslimum? Upp úr áramótum birti ég ítrekað leiðréttingar við rangar fréttir af uppþotum í Þýzkalandi og af ótal hverfum í Svíþjóð, sem löggan þorir ekki að heimsækja. Sumir voru afar ósáttir við þessi skrif mín.
Hæfileikafólki sparkað

Ungir nýbúar geta sér frægðar fyrir góða íslenzku og velgengni í prófum. Njóta samt ekki velvildar Útlendingastofnunar, sem rak einn verðlaunahafann úr landi. Stofnunin segist fara eftir Dyflinnarreglum og því, sem hún kallar lög, en eru í raun eigin starfsreglur. Allt túlkað á versta veg fyrir nýbúa. Væri einhver slægur í Ólöfu Nordal innanríkis, kallaði hún Kristínu Völundardóttur forstjóra fyrir. Krefði hana skiljanlegra svara við ásökunum um brot á mannréttindum og skort á almennri siðvitund. Við getum ekki látið embættisbófa reka vel metið og vel menntað fólk úr landi til að flytja í staðinn inn þræla. Er ekki nóg komið?
Löngu og mjóu hótelin

Eigendur Reykjahlíðar stefna að löngu og mjóu hóteli, sem á að loka skipulega fyrir einn af beztu útsýnisstöðum vegfarenda við Mývatn. Útsýnið færist frá almenningi til þeirra, sem leigja sér herbergi á okurprís. Þetta var áður reynt við Skógafoss, þar sem landeigendur hugðust byggja langt hótel þvert fyrir fossinn. Meiningin var, að fólk þyrfti að leigja sér herbergi til að sjá einn frægasta foss landsins. Sveitarfélagið lét þar undan þrýstingi almennings og hafnaði hugmyndinni. Vonandi hefur Mývatnssveit reisn til að gera slíkt hið sama. Fjölga mun slíkum tilvikum, þar sem gráðugir reyna að skerða rétt fólks.
Bingi spillti fyrir Davíð

Engar marktækar breytingar urðu á fylgi forsetaframbjóðenda við átök og árásir Davíðs Oddssonar í vikunni. Guðni Th. Jóhannesson er áfram með yfir 60% fylgi og Davíð er enn undir 20%. Gamli skítadreifarinn virkar ekki lengur, tími hans er liðinn. Betur tókst til hjá Andra Snæ Magnasyni og Höllu Tómasdóttur, sem ræddu málin af forsetalegri ró og skynsemi. Enda græddu þau fylgi um helgina. Raunar var það Björn Ingi, sem eyðilagði samtal Guðna og Davíðs. Með því að æsa Davíð upp í gömlu froðuna í stað þess að ræða forsetaembættið af ró og skynsemi.
Sameiginlegt þrælahald

Verkalýðsfélagið í Keflavík og Kristján Gunnarsson eru dæmi um niðurlægingu stéttarfélaga. Samkrullið með atvinnurekendum er svo náið, að félagið tekur þátt í þrælahaldi IGS, dótturfélags Icelandair. Fluttir eru inn 150 pólskir verkamenn og látnir borga sjöfalda húsaleigu fyrir herbergi hjá IGS á Ásbrú. Félagið fylgist með, að rétt laun séu greidd og sér ekkert athugavert við okur IGS á húsaleigu. Samrekstur atvinnu- og verkalýðsrekenda á lífeyrissjóðum og fyrirtækjum í eigu þeirra hefur gelt verkalýðsfélögin. Icelandair er að stórum hluta í eigu lífeyrissjóða. Hagsmunir atvinnu- og verkalýðsrekenda renna saman.
Bjarni er sér á parti

Ríkisstjórnir um öll vesturlönd gera núna atlögu að skattaparadísum. Nú er ekki lengur gefinn kostur á að segja frá undanskoti sínu til að sleppa við álag á skatt. Sá tími er liðinn, þegar nöfnin komust á lista og eru öllum kunn. Nú gildir bara harkan sex. Skattrannsóknastofur hafa samráð um ferlið. Eitt land hefur sérstöðu í hópnum og það er auðvitað Ísland, spilltasta ríki Vesturlanda. Hér er fjármálaráðherra sá eini slíki, sem var með falið fé í skattaskjóli. Einmitt sá sem á að stjórna aðgerðum og verja fé til þeirra. Enda er hann sá eini slíkra, sem framlengdi frest á tilboði um refsileysi. Hér er ríki bófanna.
Fólk elskar bófana

Í hverri viku kemur ný hruna af nöfnum aflendinga, sem komu tekjum sínum undan skatti. Næst koma kvótagreifar, sem geta notað hækkun í hafi eins og álgreifar. Þar verða nöfn ýmissa máttarstólpa, sem ákveða líf og dauða sjávarplássa með einfaldri tilfærslu á vinnslu. Þegar eru uppi nöfn formanns og varaformanns Sjálfstæðisflokksins. Þjóðin meðtekur þessa ítrekuðu löðrunga með stóískri ró. Fimmtungur hyggst kjósa helzta hrunvaldinn sem forseta. Fáir telja, að Bjarni Benediktsson þurfi að segja af sér. Þetta er bara vaninn, segir fólk, það er erfitt að eiga fé á Íslandi. Þriðji hver kjósandi vill láta bófana stjórna.
Þjófræði bófanna

Þjófræði hófst á Íslandi fyrir alvöru 1991, þegar Davíð Oddsson varð forsætis. Hann gelti eftirlit með peningastofnunum og lagði sumt eftirlit niður. Gerði bankana að glæfrastofnunum fjárhættuspils. Lauk með því að setja Seðlabankann og viðskiptabankana á hausinn haustið 2008. Hrunið fól jafnframt í, að um 100 manns urðu ævintýralega ríkir, fengu ofurlán, fengu þeim skipt yfir í gjaldeyri og földu í skattaparadísum. Eru nú að koma með þýfið til baka með vildarkjörum. Í þessum hópi eru valdamestu menn þjóðarinnar. Þetta hefur allt verið að koma í ljós síðustu vikur. Samt fjölgar stöðugt kjósendum þjófræðis bófaflokksins.
Síðbúin formannaskipti

Nýr formaður Samfylkingarinnar verður kjörinn um næstu helgi. Flokkurinn hefur of lengi haft formann, sem kveikir enga elda í hjarta fólks. Mál er að linni. Fjórir frambjóðendur eru í kjöri, yfirleitt ágætis fólk, en ólíklegt til að láta hjörtun slá hraðar. Þarna er því miður enginn Bernie Sanders eða Jeremy Corbyn. Þarna er meira að segja einn Blairisti, ráðgjafi hjá ráðningarfyrirtæki, svo skondið sem það hljómar. Mikið af fylgishruninu er nýlegt. Hefur samkvæmt tölum úr könnunum líklega farið mest til Vinstri grænna. Altjend er Samfylkingunni að blæða út. Eiginlega eru þetta bara fámennar klíkur, sem berjast um völdin.
Óvelkomin vísindi

Ekki bara í Hafréttarstofnun er reynt að falsa ritgerðir fræðimanna Íslandi í vil. Landsvirkjun hefur löngum haft sama háttinn á. Tók kunna verðlaunaritgerð Ólafs Arnalds úr skýrslu Sameinuðu þjóðanna í umhverfismálum. Setti í staðinn stafina N/A, sem þýða „not available“. Ritgerðin fjallaði nefnilega um leyndó: „Ástand jarðvegs og gróðurs á Íslandi“. Þegar Kárahnjúkar voru píndir í gegn. Ástralía hefur sömu vísindastefnu, tók allt út um deyjandi kóralrif þar við land. N/A stóð þar. Sama gerði Úkraína eftir Tsjernobyl-kjarnorkuslysið, setti bara N/A. Þetta eru löndin þrjú, þar sem vísindi notast bara eftir þörfum.
Skömmtun á ferðafólki

Forstjóri Icelandair er farinn að spá fimm milljónum ferðamanna á ári. Þar með er ljóst, að íslenzka geðveikin hefur tekið völdin. Í þrjú ár hefur ráðherra ferðamála snúizt kringum sjálfa sig með ónothæfan ferðapassa, sem enginn vill. Þrjú ár hafa farið í súginn. Nú síðast segir Business Insider, að Ísland sé einn af tólf ferðastöðum, sem senn geti ekki tekið við fleiri ferðamönnum. Taka verði þar upp skömmtun til að ná jafnvægi. Bezta leiðin til að auka tekjur og fækka ferðamönnum er komugjald og/eða gistináttagjald. Ekki seinna en núna er brýnt að losna við Ragnheiði Elínu og koma þessari skömmtun á um næstu áramót.

Business Insider
Erfið stjórnarmyndun

Samkvæmt könnunum líðandi stundar geta Sjálfstæðisflokkurinn og Píratar einir myndað tveggja flokka ríkisstjórn. Ég sé samt ekki, að þessir flokkar geti náð saman um stjórnarskrá, auðlindarentu, auðlegðarskatt og norræna velferð. Miklu líklegri er þriggja eða fleiri flokka stjórn, annað hvort á grundvelli Pírata eða Sjálfstæðis. Minnihlutastjórn verður erfið, hér búa ekki sáttfúsir Danir. Líklegt er, að slík stjórn verði skipuð einræðisráðherrum hverjum á sínu sviði. Meðan bófaflokkur hefur yfir 30% fylgi, verða nauðsynlegustu kerfisbreytingar torsóttar. Enda eru gömlu flokkarnir sérfræðingar að láta góðu málin gufa upp.
Hræddir við óvissuna

Flokka má íslenzka kjósendur eftir því, hvort þeir vilji litlar eða miklar breytingar. Sumir vilja ekki láta raska ró sinni. Hræddir við óvissuna, sáttir við stöðu sína, þótt hún sé ekkert til að hrópa húrra fyrir. Kæra sig lítið um nýbúa og finnst Íslandi fátt til foráttu. Líta upp til höfðingja og finnst þeir eiga að ráða ferð. Hugsa lítið um pólitík og kjósa Sjálfstæðis eða Framsókn af gömlum vana. Taka kosningaloforð góð og gild. Svo fer að gefa á bátinn, pottar eru lamdir á Austurvelli, málþóf stundað á þingi, þung orð falla í fjölmiðlum, fólk sýnir borgaralega óhlýðni. Þá segja þessir þrælar bara: Guð blessi Ísland.
Alda óbeitar á Íslam

Óhjákvæmilegt er, að flokkar andstöðu við fjölmenningu eflist um alla Evrópu í kjölfar hins mikla landhlaups ársins. Um miðja Evrópu eru þeir orðnir stærstu flokkarnir. Frelsisflokkurinn í Austurrríki með 35%. Fidez með 45% og Jobbik með 20% í Ungverjalandi. Lög og réttlæti með 38% í Póllandi. Þjóðarflokkurinn með 29% í Sviss. Í Svíþjóð og Danmörku er svipað flekahlaup í gangi. Fólk fer frá jafnaðarmönnum til Svíþjóðardemókrata og Fólkaflokksins. Fólk sér alls kyns vanda, sem áður var reynt að halda leyndum. Heildaráhrifin verða þau, að andúð á Íslam margfaldast og reynt verður að hamla gegn miðaldaáhrifum í álfunni.

New York Times
Braskvæðing húsnæðis

Húsnæðisstefna ríkisstjórnarinnar kemur skýrt fram í sölu Íbúðalánasjóðs frænku Davíðs Oddssonar. Íbúðalánasjóður hefur í kyrrkaþey selt leigufélagið Klett til braskarafélagsins Gamma. Í pakkanum eru 450 íbúðir. Áður leigði Klettur þessar íbúðir út til fjölskyldna til langs tíma á tiltölulega sanngjörnu verði. Skilaði samt arði til íbúðalánasjóðs. Nú verður fátækum leigjendum sparkað og fengnir aðrir, sem vilja leigja áfram til túrista. Leiguverð hækkar, leigutími styttist og öryggi minnkar. Gamma stjórnar leiguverði á húsnæði í Reykjavík og gerir ungu fólki ókleift að hefja búskap. Auðvitað með aðstoð lífeyrissjóða.
Davíð er búinn

Þetta er búið. Davíð Oddsson nær engu flugi í forsetakosningunum. Nær varla í allt þrælafylgi Sjálfstæðisflokksins og alls engu fylgi venjulegs fólks. Hann er búinn að vera sem pólitíkus fornaldar. Getur snúið sér alfarið í Moggann að verja kvótagreifa gegn fólkinu í landinu. Skítadreifarar Davíðs náðu engum árangri síðustu daga. Lygasögur úr fortíðinni virka ekki lengur. Ógeðstímar Davíðismans eru að líða undir lok. Vonandi ryðja ófarir Davíðs veginn að sigri pírata í næstu kosningum. Aflendingar hafa þó enn tíma til að ræna og rupla landsmenn næstu mánuði, kannski ár. En klukka endurreisnar Íslands tifar allan tímann.

Skoðanakönnun MMR
Andverðleikar í hafrétti

Forstjóri Hafréttarstofnunar hótaði fræðimanni, ef hann breytti ekki niðurstöðu í ritgerð um hafréttarmál. Tómas H. Heiðar skilur ekki grundvallarforsendur vísinda. Telur þau eiga að þjóna ríkjandi hagsmunum. Um slíkt eru fræg dæmi í mannkynssögunni, sem ættu að vera víti til varnaðar. En hér gildir séríslenzka andverðleikaþjóðfélagið. Smámenni sitja á valdastólum í skjóli siðblindra stjórnmálaafla og vilja haga sér eins og Davíð Oddsson. Smámennin útiloka hæfni og reynslu. Sem betur fer eru hæfari menn í stjórn stofnunarinnar. Þeir hafa harmað hótunina og Tómas hefur beðizt afsökunar. Ísland er ekki alvont.

FRÉTTIN
Helmingurinn er fátækur

Meirihluti íslenskra heimila safnar skuldum eða nær með naumindum endum saman samkvæmt Þjóðarpúlsi Gallup. Fimmtungur þessa fólks safnar skuldum og annar fimmtungur gengur á sparifé sitt. Sá veruleiki fólks er ólíkur sýndarveruleika í áróðurstöflum úr excel. Verst leikið er fólk á fertugsaldri, sem oft glímir við húsnæðiskostnað. Fleiri búa við fátækt en nokkru sinni. Fjórir af hverjum tíu sögðu einhvern í nánustu fjölskyldu búa við fátækt. Nú þarf að snúa af leið dekurs við auðgreifa. Innheimta aflandsfé, endurvekja auðlegðarskatt, ná fullri auðlindarentu. Hækka laun á línuna og koma upp norrænni velferð og heilsugæzlu.
Lilja á skrípafundi

Allir mannréttindafundir á vegum Sameinuðu þjóðanna eru svínarí. Einkum haldnir í löndum, sem vilja breiða yfir andúð sína á mannréttindum. Slíkur er í gangi núna í Istanbul. Einmitt þegar Tyrkland stundar loftárásir á byggðir Kúrda og sviptir þingmenn þeirra þinghelgi. Frægust var ráðstefna í Peking 1995, þar sem Vigdís Finnbogadóttir fór flatt. Frægari var sú í Jeddah í Sádi-Arabíu 2015. Í því ríki, sem hefur heimsins versta ástand mannréttinda. Hvergi hafa slíkir fundir haft hin minnstu áhrif á stjórnarfar gestgjafans. Lilja Alfreðsdóttir hefði í Istanbul betur átt að fjalla um mannréttindabrot Erdoğan Tyrkjasoldáns.
Græningi varð forseti

Græningi varð forseti Austurríkis, marði þjóðrembing á síðustu metrunum. Miðjan er að hverfa þar, annað hvort eru menn yzt til vinstri eða hægri. Frambjóðendur krata og íhalds náðu ekki inn í úrslit. Merkilegt er, að Alexander van der Bellen skyldi ná kjöri. Jaðarvinstri pólitíkusar hafa ekki náð langt í hægri sinnuðu Austurríki. Einnig er athyglisvert, að andstæðingur flóttafólks og múslima fái 50% atkvæða. Dæmi um flekahlaup í evrópskri pólitík. Fólk hefur fattað þöggun fjölmenningarsinna og trúir frekar þjóðrembingnum Norbert Hofer.
Sigmundur vill stríð

Hingað til hefur ríkisstjórnin getað haldið stjórnarandstöðunni uppi á snakki um kosningar í haust. Margir vöruðu við þessu sem tálsýn til að vinna tíma til að knýja fram fleiri óvinsæl mál. Ekki fékkst dagsetning, en í lok vikunnar var farið að tala um október. Svo reis Sigmundur Davíð úr rekkju um helgina. Sagði haustkosningar aldeilis óþarfar. Að vísu er sjaldan neitt að marka hann, en hann er þó enn flokkformaður og dýrlingur þingmanna flokksins. Hann hefur því slegið forsætisráðherra sinn út af borðinu og ógilt tálsýnina um kosningar. Í augum andstöðunnar hlýtur þetta að teljast stríðsyfirlýsing gegn kjósendum.
Mjúkmáli tuddinn

Mestu tuddar stjórnmála síðustu áratuga eru Davíð Oddsson og Ólafur Ragnar Grímsson, stangandi allt og alla. Munur þeirra er, að Ólafur Ragnar er ég-um mig-frá mér-til mín, en Davíð er við-um okkur-frá okkur-til okkar. Ólafur hugsaði aldrei um neitt annað en sjálfan sig, skipti um stuðningsmenn á færibandi. Davíð hugsar alltaf um litlu, ljótu Eimreiðarklíkuna sína. Hún tók völdin undir lok síðustu aldar og steypti sér bankadreka án járnabindinga. Allt endaði það með ósköpum og er raunar enn ekki lokið. Að réttu er Davíð mest hataði refur landsins. Skyndilega mjúkmáll og dísætur, fer senn að kyssa börn.
Fjórða rústun í sigti

Davíð Oddson lagði ríkissjóð í rúst. Með því að opna fyrir gjaldeyrisbrask og gera aflendingum kleift að komast í skattaskjól. Með því að gelda eftirlit með bönkum og leggja Þjóðhagsstofnun niður í einu af þessum frægu reiðiköstum. Með öllu þessu olli hann ríkissjóði stórtjóni. Lagði líka Seðlabankann í rúst með því að ausa út gjaldeyri í frægu taugaveiklunarkasti. Ríkissjóður varð að koma bankanum til bjargar. Loks lagði hann Morgunblaðið í rúst. Fækkaði lesendum um helming með frægum reiðitextum. Nú vill þessi vanstillingur komast í aðstöðu til að leggja forsetaembættið í rúst. Maður stjórnar engu með því að fá köst.
22569 skoðanir mínar

Einn þeirra, sem telja má atvinnumenn í álitsgjöf. Hef á ævinni haft skriflega skoðun 22569 sinnum, misjafnlega rækilega. Sigmundur Davíð mundi kalla það heimsmet. Oft vissi ég varla, hver skoðunin var, fyrr en ég var búinn að lesa hana. Textinn leiðir oft að niðurstöðu. Dytti einhverjum í hug að lesa ósköpin, sæi hann, að skoðun frá 1975 er önnur en frá 2015. Ég er enginn Björn Bjarna með grunnmúraða flokksskoðun frá því fyrir fæðingu. Hversu lengi enn, veit ég ekki. Langar til að sitja yfir höfuðsvörðum verstu ríkisstjórnar lýðveldisins. Að því búnu má síga á endasprett þrautseigasta álitsgjafa lýðveldistímans.
Eigendur ofmetnist ekki

Eigandi matarhúss á að vera á staðnum. Ofmetnist ekki af velgengni og freistist til að opna fleiri. Þá fer allt í steik. Því hætti ég að leita nýrra staða, rúnta milli sjö-átta, sem bjóða festu, jafnan í hádegi. Þar er úrvalsmatur með persónulegri þjónustu. Svo sem Sjávargrillið, Matur og drykkur, Kopar og Verbúð 11. Einnig Restó, sem má kasta gamalli innréttingu úr frauðplasti. Minnka þrengsli í básum og afskaffa lóðrétt sætisbök. Fiskfélagið og Grillmarkaðurinn þurfa festu í sal og nærveru eiganda, ekki síný andlit inspektora. Holt er líka gott. Átta gæðastaðir alls, þarf að nefna fleiri? Kannski Tilveruna og Von í Hafnarfirði, varla fleiri.
Ítrekað upp í kok

Einu sinni skrifaði ég mikið um landbúnað. Ætli það hafi ekki verið á æviskeiði Dagblaðsins. Því meira, sem ég skrifaði, þeim mun skrautlegra varð ástandið á þessu gæludýri undralandsins. Ég gat bara ekki skrifað meira, hvergi var heil brú í veruleikanum. Löngu síðar skrifaði ég mikið um Ísrael. Því meira, sem ég skrifaði, því skrautlegri varð firring Ísraels. Þar kom, að ég gat ekki skrifað meira, veruleikinn versnaði sífellt. Hef nú verri óþægindi í vélindanu eftir að hafa skrifað ógrynni um skrautlegustu ríkisstjórn sögunnar. Búinn er að segja allt ótal sinnum um ríkisstjórn bófaflokkana, sem hraðversnar samt með hverri viku.
Ögmundist ekki

Nota hugtakið ögmund um sérstaka tegund stjórnmálamanns. Það er einleikari, sem gruflar mikið, hefur heimafengnar skoðanir og trúir á samræðustjórnmál þeim til sigurs. Fyrirmyndin er Ögmundur, sem fór í og úr síðustu stjórn eftir málefnum hverju sinni. Sem formaður Stjórnskipunarnefndar í lok síðasta kjörtímabils leitaði hann samkomulags við sjálfstæðismenn með samræðum. Sem tókst auðvitað ekki. Bófarnir héldu fast við sitt og málið féll á tíma. Í næstu þingkosningum ber að forðast að velja ögmunda. Með grufli, sérvizku og samræðum mun þeim ella takast að tefja framgang stjórnarskrár fólksins og uppboða á leigu auðlinda.
Þetta er þjófabæli

Ísland hefur sérstöðu í viðhorfi til aflendinga í skattaskjóli. Ríkisstjórn og stjórnarflokkar styðja slík undanskot og leynimakk. Forsætis segir beinlínis að erfitt sé að eiga fé á Íslandi. Á Vesturlöndum fordæmir pólitíkin aflendingana einróma. Hér verja stóru dagblöðin tvö, Mogginn og Fréttablaðið, aflendingana í skattaskjóli. Á Vesturlöndum fordæma dagblöð aflendingana einróma. Fráfarandi forseti er aflendingur og fyrirferðarmesti frambjóðandinn er málsvari þeirra. Þriðjungur kjósenda lýsir stuðningi við flokka aflendinga. Brenglað fólk vinnur gegn almannahagsmunum í þágu auðgreifa. það er von, að fólk flýi þjófabælið.
Neyðarráð Landlæknis

„Landspítalinn verður að fá skýr fyrirmæli um að sérfræðingar verði framvegis einungis ráðnir í fullar stöður. Stefna verður að því að vaktabyrði sérfræðinga sé ekki meiri en 3–4 vaktir á mánuði. Setja verður reglur um aukastörf lækna og annars heilbrigðisstarfsfólks. Jafnframt verður spítalinn að fá fyrirmæli um að auka dag- og göngudeildarstarfsemi spítalans svo að hægt sé að auka aðgengi sjúklinga með króníska sjúkdóma að þjónustu, hvort sem þeir hafa legið inni á spítalanum eða ekki. Segja verður upp samningi Sjúkratrygginga Íslands við samtök lækna og setja reglur um það að SÍ geri framvegis aðeins samninga við opinber eða einkarekin heilbrigðisfyrirtæki sem vinni samkvæmt ákveðinni kröfulýsingu og veiti þjónustu sem greiðandinn, ríkið, sér þörf fyrir.“

LANDLÆKNIR