arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Utangátta bankaráðherra

Af bók Björgvins G. Sigurðssonar að dæma var hann einstakur. Eini maðurinn, sem ekki vissi af IceSave í Hollandi sumarið 2008. Fréttir af sókn íslenzku bankanna á hollenzkan markað höfðu birzt í flestum fjölmiðlum landsins í maí. Ráðherrann fyrrverandi upplýsir þannig, að hann hafi ekki fylgzt með fréttum. Slíkur sauður var auðvitað ekki starfhæfur sem ráðherra. Enda töldu málsaðilar á þeim tíma, að ekki tæki því að boða Björgvin á mikilvæga fundi. Jafnframt sýnir bók Björgvins, að bankaráðuneyti hans var óhæft. Fylgdist alls ekki með því, sem gerðist í bankaheiminum á örlagatíma þjóðarinnar.
Með hangandi hendi

Kosningabarátta mín til stjórnlagaþings hefur ekki verið dýr. Kostaði 5000 krónur í ljósmynd og 2000 krónur í benzín. Meira verður það ekki. Ég hef bloggað eins og áður. Fjölgaði pistlum um einn á dag, sem hefur fjallað um stjórnlagaþingið og stjórnarskrána. Síðan hef ég svarað spurningum DV og Svipunnar og sett greinar inn á framboðssíðu DV. Þetta er öll mín barátta hingað til. Fór ekki í Ríkisútvarpið. Senn mun ég bæta örlítið um betur og flytja ykkur persónulegar lofræður um sjálfan mig, ef til vill eina á dag. Vafalaust mun ég fyrirverða mig fyrir sjálfshólið, þegar upp er staðið.
Fjögurhundruð fermetra talsmaður

Marinó G. Njálsson er hluti gamla Íslands, sem ég þekki of vel af langri reynslu í fjölmiðlum. Slíkir plöguðu mig í starfi áratugum saman. Telur fjármál talsmanns hagsmunasamtaka vera sitt einkamál. Telur skyldleika við starfsmann ritstjórnar geta hindrað birtingu fréttar um sig. Telur hótanir um málsókn geta hindrað skrif fleiri fjölmiðla um sig. Marinó býr í tæplega 400 fermetra húsi. Hann á fátt sameiginlegt með unga fólkinu, sem berst í bökkum eftir íbúðakaup síðustu árin fyrir hrun. En hagsmunasamtök hans hafa hampað aðferðum, sem nýtast þeim, sem skulda háar fjárhæðir í stórum húsum.
Óvinurinn í Langtburtistan

Enn er Atlantshafsbandalaginu breytt. Reynt að gefa því tilgang löngu eftir andlát Sovétríkjanna. Nýjasta trikkið er geimskjöldur, sem á að verja okkur fyrir kjarnorkuárás. Ekki er tekið fram, hvaðan árásin komi. En ekki kemur hún frá Rússum, sem eru að verða innsti koppur í búri. Kannski kemur hún frá Langtburtistan, sem er orðið helzti óvinurinn. Umrætt land er eins konar heiðnaberg þjóðanna, þar sem útilokað er að innleiða vestræn sjónarmið. Guðmundur biskup góði hafði vit á að vígja ekki íslenzk heiðnaberg. Einhvers staðar verða vondir að vera. Og gráðugan hergagnaiðnaðinn þarf að stöðva.
Sjálfstæðisflokkurinn er við völd

Erfiðustu deilur stjórnmálanna snúast um einfalda hluti. IceSave snýst um þetta: Hvenær verða óþægindi Sjálfstæðisflokksins vegna tjóns fyrirtækja meiri en Þórðargleði hans af vandræðum ríkisstjórnarinnar? Afsláttur af skuldum hátekjufólks snýst um þetta: Hvenær verða óþægindi Flokksins af stuðningi við óráðsíufólk meiri en Þórðargleði þeirra af vandræðum ríkisstjórnarinnar? Hvort tveggja er tímaspursmál. Hin pólitísku læti halda áfram, unz Sjálfstæðisflokkurinn sér hagsmunum sínum betur borgið með því að leiðrétta kúrsinn. Hvenær, veit ég ekki. En Flokkurinn er raunar við völd.
Varið ykkur á Saga banka

Saga fjárfestingarbanki er arfur sprunginnar bankablöðru. Þar safnast saman vafasamir náungar úr efstu lögum gömlu bankanna. Sérstakur saksóknari sendi sveit í bankann til að gera upptæk gögn. Og Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson bankastjóri var tekinn til yfirheyrslu sem grunaður maður. En bankinn hefur almannatengsl á fullu. Fjölmiðlar sögðu strax innrásina í bankann vera út af málum óviðkomandi bankanum. Þeir sögðu Þorvald hafa stöðu grunaðs manns til að vernda hann sjálfan. Allt ruglið tuggðu fjölmiðlar upp úr almannatengli bankans. Varið ykkur á þessum Saga banka, þar er skuggalegt lið um borð.
Nóg framboð hagsmuna og pólitíkusa

Helmingur frambjóðenda til stjórnlagaþings skrifaði undir

yfirlýsingu um að vera ekki studdir af stjórnmálaöflum eða hagsmunum. Sjálfsagt gildir það um fleiri, sem ekki hafa skrifað undir. En eftir stendur, að verulegur hluti frambjóðenda gefur ekki slíka yfirlýsingu. Og hagsmunaaðilar spyrja beint frambjóðendur, hvort þeir styðji þeirra hagsmuni. Til dæmis hafa þjóðkirkjan og fjallajeppamenn spurt. Margir frambjóðendur tengjast stjórnmálaflokkum, þótt þeir séu þar ekki framámenn. Fræðilega er mögulegt, að stjórnlagaþingið verði eingöngu skipað sérhagsmunafólki og væntanlegum pólitíkusum.
Sárafáir kaupa auglýsingar

Fólk hefur ýmsar skoðanir á auglýsingum frambjóðenda til stjórnlagaþings eins og gengur. Sárafáir af 523 frambjóðendum hafa enn auglýst á fésbók, þar sem auglýsingar eru þá ódýrastar. Fjölmiðlar eru nánast auglýsingalausir, nema kannski Mogginn. Þar auglýsa hægri sinnaðir frambjóðendur, sem vilja hindra breytingar á stjórnarskránni. Hundrað frambjóðendur gáfu

yfirlýsingu um, að þeir kaupi ekki auglýsingar. Auðveldar valið kjósendum, sem hafna auglýsingastríði frambjóðenda. Aðrir geta litið á þetta framtak sem aðferð blankra og annarra auglýsingalausra til að fá ókeypis kynningu.
Sylvía, Gillz og Gnarr

Íslendingar eru uppnæmir fyrir tilbúnum persónum, ef þær eru sjálfhverfar. Fólk elskaði Sylvíu Nótt, Gillz og Gnarr. Kann betur við sig utan raunheims. Þráir jafnframt einfaldar lausnir, keðjubréf, stólpípur, nýjar kennitölur. Einu sinni var það skuttogari í hvert krummaskuð. Nú er það álver í aumustu plássin. Lýðskrumarar á alþingi predika einfaldar lausnir og standa í vegi aðgerða í raunheimi. Íslendingar héldu, að þeir gætu kosið um, hvort þeir greiði skuldir eða ekki. Ofan á allt þetta rugl telja Íslendingar gráupplagt að fara í mál. Öldum saman hafa vonlaus málaferli verið stóra þjóðarsportið.
Meiri væntingar til Kötu

Feginn er fyrir hönd Vilhjálms prins og brezku þjóðarinnar, að hann náði í almúgakonu. Gefur vonir um, að einhvern tíma linni undarlegheitum brezku konungsfjölskyldunnar. Drottningarmóðirinn er skást, en sjálf drottningin orðin rugluð. Krónprinsinn sjálfur hefur árum saman dundað sér við að senda fjölmiðlum lesendabréf, sem farið er með sem mannsmorð. Og sætu prinsarnir hennar Díönu hafa mikið haldið til á næturklúbbum. Verð þó að játa, að ég hafði meiri væntingar til Kötu. Nú er útséð um, að hún geti komizt áfram í lífinu og orðið flugfreyja. Og kannski eitthvað meira eins og Jóhanna okkar.
Ímynduð margfeldisáhrif

Vésteinn Hafsteinsson íþróttafrömuður segir, að útgjöld til afreksíþrótta skili sér margfalt til baka. Talar eins og álbræðslusinnar, er þeir sögðu hvert starf við álbræðslu framleiða fjögur önnur störf. Reyndist vera rugl. Útreikningar Fjarðabyggðar um íbúafjölgun í kjölfar álvers á Reyðarfirði reyndust út í hött. Heilar blokkir standa þar auðar, þótt álbræðsla sé hafin. Sama verður um útgjöld til afreksíþrótta. Hugsjónamenn fullyrða of mikið, vitna hver í annan. Á endanum vitna þeir í hagfræðistofnun háskólans. Eða í hverja aðra stofnun, sem reiknar það út, sem hugsjónafólk vill heyra.
Nýr flokkur í framboði

Nokkrir frambjóðendur til stjórnlagaþings mynda eins konar pólitískan flokk. Þeir ferðast saman, halda saman fundi og kaupa flenniauglýsingar í blöðum. Þannig breytist ætíð persónukjör með tímanum. Fyrst taka menn það í alvöru. Síðan hópast menn í flokka með sameiginlegri hlýju. Og loks finna sér allir skjól í flokkum. Áhugamenn um persónukjör eiga að taka eftir þessu. Þótt gaman sé að hugsjóninni, að menn verði valdir til áhrifa sem einstaklingar, þá verður ekki við hagkvæmnina ráðið. Það er skjólbetra að vera í flokkum. Bráðum fáum við að sjá lista 25 flokkshesta, kjósendum til leiðbeiningar.
Ódýr og góður fiskur dagsins

Datt inn á Caruso í Bankastræti og fékk þar ágæta blálöngu. Pönnusteikta með hefðbundnum lauk, svo og léttsoðið grænmeti og bakaða kartöflu. Langan var hæfilega elduð. Yfirleitt er fiskur hér góður, þótt undantekning hafi verið á því fyrir ári. Nú var matreiðslan komin í fyrra horf, góð þjónusta þar á ofan. Fiskur dagsins kostar 1490 krónur í hádeginu, óneitanlega fínt verð. Sá, sem prófaði lasagna, kláraði sitt og var kátur. Caruso er heillastaður. Eins og sumir fleiri staðir í miðbænum er hann miklu ódýrari í hádeginu en á kvöldin. Vegna verðlags borða ég úti nú orðið nánast eingöngu í hádeginu.
Bremsa á fjárskuldbindingum

Maðurinn í heita pottinum segir mér, að stjórnlagaþingið þurfi að setja bremsu á fjárskuldbindingar pólitíkusa. Ekki megi aftur setja ríkissjóð á hliðina eins og neyðarlög Geirs H. Haarde gerðu. Ég er að því leyti sammála, að pólitíkusar eiga ekki að hafa leyfi til að veðsetja þjóðina. Mér er þó óljóst, að unnt hefði verið að komast hjá að greiða gjaldþrot Seðlabankans. Ríkissjóður gat látið það nægja og látið aðra banka afskiptalausa. Gat látið Íbúðalánasjóð yfirtaka plastkort landsmanna og lagt sjálfur kvartmilljón á hvern kortareikning, samtals 75 milljarða. Ódýrara en neyðarlög og IceSave.
Frá kaos til hávaxta til kaos

Gunnar Smári Egilsson skrifaði ágæta grein í Fréttatímann um háa vexti sem orsök hrunsins. Kenning hans er rétt, en leysir þó engan vanda. Hún á að greiða okkur sýn um þoku fjölda kenninga um orsök bankahrunsins. Og auðvitað er rétt, að háir vextir soguðu fjármagn inn í landið. Bjuggu til blöðru, sem hlaut að springa. En háu vextirnir lifðu ekki í limbó. Einhverjir sköpuðu aðstæður, einhverjir smíðuðu vextina, einhverjir misnotuðu þá, einhverjir trössuðu eftirlit og svo framvegis. Við þreifum okkur áfram frá háu vöxtunum út í lífið. Og komumst auðvitað aftur í það kaos, sem kenningin á að eyða.
Álbræðslubyggðir á hausnum

Til náttúrulögmála telst, að álbræðslubyggðir séu á hausnum. Hafnarfjörður hefur áratugum saman rakað saman gjöldum frá álverinu í Straumsvík. Samt er hann á hausnum og borgar ekki fjármagnstekjuskatt. Vælir nú utan í ríkinu um fresti eins og hver annar aumingi. Sama ástand er að myndast í Fjarðabyggð. Þar er allt á niðurleið í fjármálum, síðan álver var reist í Reyðarfirði. Keflavík og Húsavík eru einnig í þessum sérkennilega hópi. Þar garga menn hástöfum á álver og heimta að ríkið leysi vanda með því að borga álvershöfn og fleira. Ógæfa í fjármálum virðist fylgja græðgisþrá byggða í álbræðslur.
Óráðsíufólk hossast á fátækum

Skuldavandi heimilanna snýst einkum um ungt fólk á höfuðborgarsvæðinu, sem keypti sína aðra eða þriðju íbúð árin 2004-2008. Því fólk þarf að hjálpa með sértækum aðgerðum. Hagsmunasamtök óráðsíufólks vilja hins vegar almennar aðgerðir handa hinum hlutanum, þeim sem keyptu sér risavaxin hús og hækkaða jeppa. Talsmaður samtakanna gætir hagsmuna síðari hópsins, er í honum sjálfur. Þannig standa hagsmunasamtökin og Sigmundur Davíð og Þór Saari gegn því að hægt sé í friði að lina þjáningar fyrri hópsins. Þeir eru í trylltri baráttu við að lina þjáningar hátekjufólks. Á sama tíma bíða hinir þurfandi.
Brá fæti fyrir gaurinn

Frábært er, að Hannes Smárason fjármálaséní sé fluttur til Barcelona. Þar er himnaríki þjófa, kerfið nennir ekki að amast við þeim. Hafa komið sér þar vel fyrr, ekki sízt í hótelbransanum, látið mig þekkja það. En það er önnur saga. Einu sinni var ég gangandi á Rambla, rétt við Palau Güell. Kom þar svartur gaur hlaupandi, þreif veski af kerlingu og æddi í hliðargötuna. Þar brá ég fæti fyrir gaurinn, svo að hann valt tvo hringi og missti töskuna. Hann hljóp burt, en ég tók upp töskuna og afhenti kerlunni herramannslega. Síðan flýtti ég mér upp í leigubíl, ef vinir svarta gaursins skyldu koma.
Lenda í utanaðkomandi ógæfu

Íslenzkur strákur lenti í fangelsi í Brasilíu, því að hann lenti í flutningi fíkniefna. Lykilorð málsgreinarinnar eru: Lenti í. Ævinlega eru Íslendingar að lenda í einhverju, bara alveg óvart. Lenda í að vera tekinn í síðustu ferðinni með fíkniefni. Hér heima lenda menn einkum í að verða skuldugir upp fyrir haus. Ekki vegna þess að þeir hafi gert neitt sjálfir, nei biddu fyrir þér. Ekkert er mér að kenna. Nú heitir það forsendubrestur. Stundum áður lækkaði þó gengið um helming og vísitölur hoppuðu upp um helming. En þá voru ekki til hagsmunasamtök óráðsíu. Spakmælið er: Enginn er sinnar gæfu smiður.
Bitið á jaxlinn

Hagstofan segir, að bara 10% heimila séu í vanskilum. Við skulum því gleyma öllum lygum óráðsíufólks og lýðskrumara. Hættum að láta okkur dreyma um, að skattgreiðendur niðurgreiði óráðsíuna. Setjum í staðinn í snarhasti lög, sem létta fólki að skila lyklum og verða gjaldþrota. Án þess að sitja uppi með óleysanlega skuldasúpu. Svo að fólk geti aftur byrjað á núlli. 5% heimila voru í vandræðum fyrir hrun og verða ævinlega í vandræðum. Viðbótin er ekki nema 5% vegna hrunsins. Það er satt að segja vel sloppið. Hálf þjóðin á í erfiðleikum, en bítur á jaxlinn. Hættum því að hlaða undir óráðsíufólkið.
Við hin erum frjáls

Menn verða að standa í lappirnar, þegar trylltu frekjurnar birtast. Í dag eru það mennirnir, sem höfðu ráð á 200 fermetra íbúð og Golf. En keyptu 400 fermetra hús og Landcruiser. Heimta nú, að skattgreiðendur og lífeyrisþegar borgi. Í gær voru það kvótagreifarnir, sem stálu kvótanum og veðsettu hann í útlöndum. Fyrning er árás á byggðir landsins, garga þeir. Í fyrradag var það fólkið, sem flykktist á kjörstað til að hafna IceSave. Við borgum ekki skuldir einkaaðila, segir það. Samfellt rugl vellur yfir okkur eins og brim. Sumir kikna í hnjáliðunum, þegar þeir sjá frekjurnar. Við hin erum frjáls.
Óráðsíumaður skilgreindur

Óráðsíumaður er sá, sem kaupir sér 400 fermetra hús, þegar hann hefur ráð á 200 fermetra hæð. Og fær sér gengistryggt lán, því að hann hefur svo mikla trú á krónunni. Óráðsíumaður eyðir nefnilega peningum áður en hann aflar þeirra. Hann lendir alltaf í gjaldþroti, þegar til langs tíma er litið. Svo mynda slíkir óráðsíumenn hagsmunasamtök óráðsíumanna. Til að láta skuldir sínar falla á skattgreiðendur og lífeyrisþega. Þetta kalla ég ósiðlegt með öllu. Síðustu mánuði hefur óráðsíufólk tröllriðið samfélagingu með kröfum og taumlausri frekju. Fólk, sem vill fá allt upp í hendurnar upp á 200% skuld.
Einkamál óráðsíumanna

Formaður hagsmunasamtaka þeirra, sem ég kýs að kalla óráðsiufólk, getur ekki haft sitt óhóf sem einkamál. Fjármál Marinós G. Njálssonar eru raunar dæmi um ruglið, sem hagsmunasamtökin, Hreyfingin og Framsókn berjast fyrir: Að skattgreiðendur borgi fyrir hátekjufólk. Nóg er komið af því. Við þurfum bara sértækar aðgerðir fyrir þá, sem þurfa gjaldþrot. Ekki afskriftir af skuldum hátekjufólks nema sem þátt í gjaldþroti þeirra. Íslendingar hafa ætíð verið óráðsíufólk. Hér hefur fólk alltaf orðið gjaldþrota. En einfalt mál flækist af linkind stjórnvalda gagnvart bankabófum og bófavinum þeirra.
Birgitta dissaði hrokagikkinn

Birgitta Jónsdóttir stóð sig vel á þingmannafundi Atlantshafsbandalagsins. Hinn hrokafulli Anders Fogh Rasmussen sýndi þingmönnum einstæðan dónaskap. Talaði við þá af sýningartjaldi. Eftir sýningu stóð Birgitta upp og skammaði Rasmussen við góðar undirtektir evrópskra þingmanna. Birgitta hefur það, sem marga vantar, bein í nefinu til að vera til. Allt of lengi hefur það verið þjóðareinkenni Íslendinga að láta valta yfir sig. Birgitta getir það ekki og lætur ekki hrokagikki eiga neitt inni hjá sér. Íslandi er sómi af að eiga slíkan fulltrúa á fjölþjóðlegum vettvangi. Láttu þá heyra það, Birgitta.
Þrautþjálfaðir í mótmælum

Ryanair er frægt fyrir ruddalega hegðun gagnvart farþegum. Andskotinn hitti þó ömmu sína, þegar farþegarnir voru franskir. Slíkir farþegar éta ekki það, sem úti frýs, heldur sameinast um að mótmæla. Eins ólíkir Íslendingum og hægt er að vera. Létu ekki segja sér að fara úr flugvél í Belgíu, þegar áætlunin hljóðaði upp á lendingu í Beuvais í Frakklandi. Eftir fjögurra tíma mótmælasetu í flugvélinni náðist loks samkomulag. Þið munið harðskeytt mótmæli við hækkun eftirlaunaaldurs í Frakklandi. Þar er fólk þrautþjálfað í mótmælum, enda fundu Frakkar upp borgaralegar byltingar. Fólk með reisn.
Þið eigið að blogga meira

Kosningabaráttan fer nánast eingöngu fram á fésbók. Allt of lítið er um, að frambjóðendur bloggi. Það er eins og fésbók sé að taka við af bloggi. Hún er að mörgu leyti ánægjuleg, gerir umræðuna nafngreinda og jákvæðari en ella. Hins vegar er of auðvelt að láta kerfið loka síðum fólks. Til þess þarf bara samsæri hóps. Slíkar árásir gætu orðið að faraldri síðustu daga baráttunnar. Því ráðlegg ég frambjóðendum að treysta ekki eingöngu á fésbók. Betra er að færa hluta baráttunnar yfir í bloggið og hafa RSS-tengingu. Blogg þitt kemur þá fram í http://blogg.gattin.is/ og er þar sýnilegt ótrúlegum fjölda fólks.
Þjóðkirkjan siglir sinn sjó

Þegar skilið verður milli ríkis og kirkju, hættir ríkið fjárhagsafskiptum. Greiðir ekki lengur laun presta eða annan kostað. Afhendir söfnuðum kirkjur til ráðstöfunar og lönd, sem færðust frá kirkju til ríkis fyrir einni öld. Ríkið hættir að innheimta sóknargjöld. Söfnuðir verða þá sjálfir að heimta sóknargjöld og jarðrentu og standa undir prestum. Tilfærslan felur í sér sparnað ríkissjóðs og auðveldar öðrum söfnuðum að keppa við þjóðkirkjuna um fylgi. Fremja má skilnaðinn í áföngum á fimm ára tímabili, en varla lengur. Þjóðfundurinn var hlynntur skilnaði og bindur hendur stjórnlagaþings.
Siðsamleg kosningabarátta

Siðsamleg er kosningabaráttan fyrir stjórnlagaþing. Auglýsingastofur munu tæpast fitna. Að mestu er hún háð á fésbók. Frambjóðendur láta þar að sér kveða og gerast vinir allra eins og gengur. Sáralítið er þar auglýst, enda er umræða um auglýsingar frambjóðenda að mestu neikvæð. Bloggið er miklu rólegra en fésbókin. Svipan var fjölmiðla fyrst á vettvang á skipulegan hátt. Nú hefur DV.is bætt um betur með aðgengilegum greinum frambjóðenda og svörum við ófullnægjandi spurningalista. Hefðbundnir fjölmiðlar tvístíga. Kjörstjórn sendi okkur þykkt og gagnlegt dreifirit um alla frambjóðendur.
Fávitaskapur Íbúðalánasjóðs

Vilhjálmur Bjarnason lektor segir Íbúðalánasjóð hafa verið illa rekinn á tímum blöðrunnar. Hann hafi orðið fyrir gífurlegu tjóni út á tómt rugl. Í áhættusækni með tilheyrandi hættu á greiðslufalli, þegar eignabólan sprakk. Virðist hafa verið rekinn af sama fávitaskap og lífeyrissjóðir landsmanna á þeim tíma. Þarf að fá 30-45 milljarða frá ríkinu fyrir áramót til að hindra gjaldþrot. Enn hærri upphæðir taka lífeyrissjóðir af gamla fólkinu. Enginn aðili í kerfinu rannsakar glæpina, sem drýgðir voru í lífeyrissjóðunum og Íbúðalánasjóði á geðveika tímabilinu. Hvernig stendur á því, Jóhanna?
Grunsamleg verndarhönd

Ekki önnur vinnubrögð í máli Glitnis en Kaupþings, segir Ólafur Þór Hauksson sérstakur. Ekki hafi þurft gæzluvarðhald yfir valdamönnum Glitnis eins og Kaupþings áður. Magnús Guðmundsson sat í tólf daga gæzluvarðhaldi og Ingólfur Helgason í viku. Hins vegar er enginn settur í gæzluvarðhald vegna Glitnis. Þetta getur verið skiljanlegt. En ekki er skiljanleg þögnin um Landsbankann. Hvernig stendur á, að hvorki gengur né rekur með rannsókn á Landsbankanum? Og hvernig stendur á, að engar aðgerðir eru fyrir erlendum dómstólum vegna Landsbankans? Grunsamleg verndarhönd yfir Landsbankaliðinu.
Batnandi flæði upplýsinga

Upplýsingaflæði batnaði verulega með útkomu kynningarits um frambjóðendur til stjórnlagaþings. Flestir geyma ritið og nota sér það. Miklar upplýsingar um frambjóðendur eru líka á DV.is og á Svipan.is. Einnig má benda á slóðina: http://www.ipetitions.com/petition/stjornlagathing/signatures. Þar er listi yfir frambjóðendur, sem ekki hyggjast kaupa auglýsingar fyrir framboð sitt. Á þeim lista er meira en nóg af frambærilegum frambjóðendum. Kjósendur þurfa ekki að leita víðar. Í uppsiglingu er annar listi yfir frambjóðendur, sem ekki eru studdir stjórnmálaflokkum eða sérhagsmunum. Það verður brýnn listi.
Engan kaupskap um IceSave

Fulltrúi stjórnarandstöðunnar í IceSave-nefndinni segir samning vera nokkurn veginn á borðinu. En Lárus Blöndal segir líka, að ekki verði skrifað undir fyrr en pólitísk sátt sé um hann. Formenn stjórnarandstöðunnar viti alveg um stöðuna. Bezt er að hafa málið í hægum gír að sinni. Að minnsta kosti er óráð að kaupa samþykki Flokksins með því að fórna fyrningarleið kvóta. Væri pólitísk kaupsýsla að hætti reykfylltra bakherbergja. Betra er að bíða eftir auknum þrýstingi atvinnulífsins á Flokkinn. Atvinnulífið telur sig þurfa erlent lánsfé og lægri vexti, sem munu fást í kjölfar IceSave samnings.
Vantar akkúrat ekki álver

Álver eru heimsins dýrasta aðferð við að framleiða vinnu. Smáaukning á ferðaþjónustu skilar meiri vinnu en álver í Helguvík og á Bakka. Nýsköpun í atvinnulífinu eftir hrun hefur þegar útvegað meiri atvinnu en þessi álver mundu gera. Jafnvel fyrirhuguð gagnaver útvega meiri vinnu en fyrirhuguð álver. Atvinnuástand er miklu betra en fólk heldur. Atvinnuleysisskráin er ómarktæk. Þar eru auðmenn, fólk, sem vill ekki vinna, og fólk, sem vinnur svart. Raunverulegt atvinnuleysi er 3%, svipað og lausar stöður. Heilar atvinnugreinar eru mannaðar útlendingum. Í guðanna bænum ekki aftur þenslu.
Viðskiptavild viðskiptavina

Helztu lagatæknar sjá fram á blómlegan áratug. Allir í mál við alla, jafnvel á mjóum þvengjum. Sigurður G. Guðjónsson telur yfir 200 milljón króna tjón í að yfirtaka viðskiptavini World Class. Aðrir mundu telja það feng, þótt menn yfirtaki um leið tímabilið, sem þeir hafa greitt fyrirfram. Slíkt kallast viðskiptavild. Ekki ímynduð viðskiptavild, sem belgdi út fjárglæframenn. Ég meina peninga, sem koma í hús við næstu greiðslu, eftir þrjá mánuði. Björn Leifsson fékk Sigurð til að reyna fyrir dómi að hindra riftun gjafagernings. Út úr því kom sérstæð kenning Sigurðar um horfna viðskiptavild af áskrifendum.
Fínn fiskur í Ostabúðinni

Hef oft verið hvattur til að prófa fiskinn í Ostabúðinni á Skólavörðustíg. Hef stundum kíkt niður í svartholið, þegar ég kaupi þar ost. Ekki litizt á blikuna. Mannaði mig núna til að stíga niður í kjallarann. Þar er matur í hádeginu, fiskur á 1380 krónur og súpa 490 krónur. Hálfur skammtur af hvoru kostar aðeins 1440 krónur samtals. Semsagt einn af ódýru stöðum miðbæjarins. Pönnusteikt rauðspretta var mjög fín og með góðu meðlæti. Grænmetissúpa með tómati var þykk og góð í kuldanum. En fransbrauð var ofursalt. Borðað er við há barborð í gluggalausum kjallaragangi, eins lokuðum og ég ímyndaði mér.
Þjóðfundur gegn kvótagreifum

Þjóðfundurinn vill, að þjóðin eigi auðlindir hafsins. Vill, að stjórnarskrá skilgreini eignarhald hennar. Vill, að arður auðlinda renni til fólksins. Vill, að hagsmunaaðildar ráði ekki auðlindum. Vill leggja niður núverandi séreign á kvóta. Skýrara verður það ekki. Landssamband kvótagreifa kaupir marklausar skoðanakannanir um, að þjóðin vilji allt annað en þjóðfundurinn segir. Þær kannanir ljúga, en þjóðfundurinn segir satt. Mál þetta er gott dæmi um vanhæfni Alþingis. Getur ekki ákveðið sig, ef hagsmunaaðilar standa þversum. Þess vegna þurftum við þjóðfundinn og þurfum stjórnlagaþingið.
Listi frambjóðenda án auglýsinga

Til er listi þeirra frambjóðenda til stjórnlagaþings, sem ekki hafa keypt og ekki ætla að kaupa auglýsingar vegna framboðsins. Þar er komið fullt af góðu fólki, sem ég ætla að velja fram fyrir þá, sem auglýsa sig. Frambjóðendur, sem ekki hafa skráð sig, geta bætt sér á listann. Hér er slóðin: http://www.ipetitions.com/petition/stjornlagathing/signatures.
Aðild að gölluðum samtökum

Evrópusambandið er stórgallað, raunar hálfgerð glæpasamtök í viðskiptum við útlönd. samanber makríl. Þingið er valdalaust, má ekki semja frumvörp. Þau koma öll frá skriffinnum, sen vita ekki, hvað fólk hugsar. Sambandið lætur greiða atkvæði aftur og aftur, unz niðurstaða er þóknanleg, samanber Írland og Danmörku. Getur ekki lagt fram lögleg reikningsskil, sem endurskoðendur samþykkja. Gegnsósa af spillingu, einkum í landbúnaði, samkvæmt upplýsingum sömu endurskoðenda. Vill nokkur eiga aðild að þessu gallaða ríkjasambandi? Ég vil endilega fá aðild. Ef þú getur ekki sigrað þá, semdu þá bara við þá.
IceSave kostar 40-60 milljarða

Óformlegt samkomulag hefur náðst við Bretland og Holland um IceSave. Við munum borga 3% vexti. Heildarskuldin verður 40-60 milljarðar, miklu lægri en áður var talið. Nú reynir á Sjálfstæðisflokkinn, sem getur þítt botnfrosnar lánveitingar til Búðarhálsvirkjunar og fleiri mikilvægra verkefna. Þegar samið hefur verið um IceSave, geta Íslendingar aftur fengið lán í útlöndum. Með því að fallast á þessa niðurstöðu, stuðlar Flokkurinn að fyrstu skrefum þjóðarinnar upp úr núverandi feni. Þegar Flokkurinn segir já verður skrifað undir samkomulagið, en annars ekki. Viðsemjendur okkar hafa bitra reynslu.