arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Fjölmiðlar blekkja

Þegar glæpamenn sjá ekki þá, sem þeir drepa, virðast flestir telja það ekki vera hryðjuverk. Þetta gildir eins um þá, sem segja eða skrifa okkur erlendar fréttir. Einkum telja þeir þá, sem skipuleggja loftárásir eða framkvæma þær, ekki vera hryðjuverkamenn. Þetta sjónarmið er brezkt og bandarískt.

Adolf Eichmann var dæmdur fyrir fjöldamorð gegn gyðingum, þótt hann sæti allan tímann við skrifborðið og sæi aldrei fórnardýrin. Hið sama á auðvitað að gilda um þá, sem láta drepa eða drepa óbreytta borgara í loftárásum. Þar á meðal brezk og bandarísk yfirvöld hermála og stjórnmála almennt.

Þegar loftárásum er beint að byggðu bóli, borg eða þorpi, er ljóst, að óbreyttir borgarar verða fyrir hnjaski. Frá þessu er ekki eða mjög lítið sagt í fjölmiðlum. Það kom okkur því á óvart, að brezka læknatímaritið Lancet skuli segja okkur, að 100.000 manns hafi fallið í innrás og hernámi Íraks.

Rannsóknin, sem þessi tala byggist á, var framkvæmd á vegum Johns Hopkins Bloomberg læknaskólans í Baltimore. Írak var skipt í svæði og kannað á þúsund heimilum, hvert mannfall og fæðingar hefðu verið í fjölskyldunni. Með hefðbundnum líkindareikningi vísindarannsókna kom í ljós talan 100.000.

Einnig kom í ljós, að meirihluta hinna föllnu voru konur og börn, að loftárás var dánarorsök í öllum þorra tilvika og að manndrápslíkur höfðu margfaldazt 58 sinnum frá því á valdatíma Saddam Hussein. Bandaríkjamenn eru, eins og í Víetnam, að frelsa Íraka með því að drepa þá holt og bolt.

Lancet hefur farið hefðbundnar leiðir við birtingu Johns Hopkins skýrslunnar, sent hana öðrum fræðimönnum til að fá athugasemdir um vinnubrögð. Ekkert kom í fram, sem breytir tölunum, er hér hefur verið lýst. Því má vera ljóst, að grimmdarverk Bandaríkjamanna og Breta í Írak eru gífurleg.

Associated Press er bandarísk fréttastofa og Reuter er brezk fréttastofa. Þær eru báðar hallar undir það sjónarmið, að manndráp úr lofti séu “collateral damage”, en ekki glæpur gegn mannkyni. Það stafar auðvitað af, að þetta eru þeir glæpir, sem einkum þessi tvö ríki hafa stundað um áratugi.

Íslenzkir blaðamenn í erlendum fréttum fá fréttir sínar frá AP og Reuter og hafa ætíð verið hallir undir bandarísk og brezk sjónarmið. Það er hins vegar ekkert í alþjóðlegum samningum eða almennu siðferði, sem undanskilur loftárásir frá öðrum aðferðum við að murka lífið úr saklausu fólki.

Íslenzkir fjölmiðar bregðast okkur, þegar þeir fjölyrða um hryðjuverk á vegum lítilmagnans, en leyna fyrir okkur, að nú eru Bandaríkin margfaldur heimsmeistari í hryðjuverkum.

Jónas Kristjánsson

DV
Íslenzk Ítalía

Ítalía … Ítalía við neðanverðan Laugaveg sló í gegn á fyrsta degi og hefur síðan verið fullsetið gestum á kvöldin, bezt heppnaða veitingaghús landsins, sannur hornsteinn íslenzkrar veitingamennsku. … Enda er það íslenzkasta veitingahús landsins. Þar sitja gestir afar þröngt með brött stólbök í bakinu, glerplötu borðsins í fanginu og þunna pappírsservéttu í beltinu, allt að íslenzkum sið, snæðandi Íslands farsælu þjóðarrétti, pítsu eða pöstu á 1700 krónur eða örbylgjuhitaðan fisk með bakaðri kartöflu. Einhvern tíma verður komið með stórvirk tæki og allt úthaldið flutt upp í Árbæjarsafn. …
Borgarstjórinn hættir

Borgarstjórinn hefur tekið til varna á sjónvarpsstöðvum og reynt að gera lítið úr hlutdeild sinni í stórfelldu samsæri olíurisanna gegn þjóðinni, fyrirtækjum hennar og stofnunum. Hann kemur vel fyrir, en getur ekki talað framhjá þeirri staðreynd, að hann var sjálfur á bólakafi í þessu samsæri. … Borgarstjórinn hefur ekki gefið Reykjavíkurlistanum réttar upplýsingar á sínum tíma, þegar málið var tekið þar fyrst fyrir. Eins og í sjónvarpsviðtölum fimmtudagsins hefur hann skautað yfir óþægilegu kaflana um aðild sína, enda virðist hann ekki enn gera sér grein fyrir pólitískri stærð málsins. …
Italia

***

Íslenzk Ítalía

Ítalía við neðanverðan Laugaveg sló í gegn á fyrsta degi og hefur síðan verið fullsetið gestum á kvöldin, bezt heppnaða veitingaghús landsins, sannur hornsteinn íslenzkrar veitingamennsku.

Enda er það íslenzkasta veitingahús landsins. Þar sitja gestir afar þröngt með brött stólbök í bakinu, glerplötu borðsins í fanginu og þunna pappírsservéttu í beltinu, allt að íslenzkum sið, snæðandi Íslands farsælu þjóðarrétti, pítsu eða pöstu á 1700 krónur eða örbylgjuhitaðan fisk með bakaðri kartöflu. Einhvern tíma verður komið með stórvirk tæki og allt úthaldið flutt upp í Árbæjarsafn.

Það ítalska við staðinn er fremur létt og góð matreiðsla, sem leggur þó meiri áherzlu á kryddbragð en eðlisbragð; svo og umhyggja ítalskra eigenda um gesti sína. Hvort tveggja er mun betra en tíðkast á öðrum veitingahúsum borgarinnar, sem segjast vera ítalskrar ættar, en eru það auðvitað alls ekki. Á sumum sviðum er valið það betra úr báðum heimum, gæðabrauð að íslenzkum hætti, ekkert crostini, og viðbit að ítölskum hætti, ekkert smjör.

Smálúðan var ekki ofsteikt, heldur rétt rúmlega hæfilega; mikið krydduð sveppum og kryddjurtum; fljótandi að íslenzkum hætti í mikilli sósu, hvítvínsrjómasósu, sem var léttari og betri en ostasósurnar á Þremur frökkum. Rúmlega hæfilega eldaður saltfiskur var á kafi í mikilli tómat- og olífusósu. Með öllum fiski fylgdi einkennistákn íslenzkrar matreiðslu, bökuð kartafla. Hvítar væru betri á þessum árstíma. Og hvað með feneyskt risotto, mætti ekki prófa það?

Fiskisúpan var þykk tómatsúpa með rækjum og örlitlum keim af fiskbragði. Blaðlaukssúpan var þykk hveitisúpa að hefðbundnum íslenzkum hætti. Ferska salatið var gott og fjölbreytt ítalskt salat með íslenzkum fetaosti, smátómötum, klettasalati og olífum ofan á hefðbundara jöklasalati, rauðkáli og gulrótaraspi. Kræklingurinn var borinn fram í skelinni ofan á chilikryddaðri tómatsósu, sem yfirgnæfði kræklingabragðið.

Ef borðaður er hefðbundinn matur á Ítalíu, kostar þríréttað 4800 krónur, sem er nálægt miðjuverði veitingabransans í Reykjavík, svipað og önnur Ítalíuhús og Þrír frakkar. Sami seðill og enginn afsláttur af verði er í hádeginu og þá er Ítalía dýrari en flest önnur hús í miðborginni.

Hér vantar ekkert nema eftirréttinn tiramisu til að gera staðinn fullkomlega íslenzkan að upplagi. Eftirréttir eru fínir, á kafi í þeyttum rjóma, einnig að íslenzkri hefð. Mér fannst athyglisvert og ánægjulegt, hversu létt í maga perutertan var, gott dæmi um, að ítölsk áhrif eru í matreiðslunni.

Espresso var fínt, aðeins beizkt að feneyskum hætti, en 25% of þunnt að íslenzkum hætti.

Jónas Kristjánsson

DV
Borgarstjórinn hættir

Borgarstjórinn hættir

Borgarstjórinn hefur tekið til varna á sjónvarpsstöðvum og reynt að gera lítið úr hlutdeild sinni í stórfelldu samsæri olíurisanna gegn þjóðinni, fyrirtækjum hennar og stofnunum. Hann kemur vel fyrir, en getur ekki talað framhjá þeirri staðreynd, að hann var sjálfur á bólakafi í þessu samsæri.

Borgarstjórinn hefur ekki gefið Reykjavíkurlistanum réttar upplýsingar á sínum tíma, þegar málið var tekið þar fyrst fyrir. Eins og í sjónvarpsviðtölum fimmtudagsins hefur hann skautað yfir óþægilegu kaflana um aðild sína, enda virðist hann ekki enn gera sér grein fyrir pólitískri stærð málsins.

Þótt hann verði ekki gerður ábyrgur fyrir dómstólum, verður hann gerður ábyrgur fyrir dómstóli götunnar, það er að segja kjósenda, sem vilja, að fulltrúar sínir séu hafnir yfir þær gerðir, sem lýst er í skýrslu Samkeppnisstofnunar. Gerðar eru meiri kröfur til stjórnmálamanna en til markaðsstjóra.

Kjósendur eru undarlegt fyrirbæri. Þeir láta sér sæma að halda áfram að kaupa benzín hjá samsærisfélögunum, jafnvel þótt komið sé til sögunnar olíufélag, sem er utan hópsins og hefur keyrt niður benzínverð. Þetta er alveg sama viðhorfið og þegar reynt var að lækka verð á bílatryggingum og flugi.

Fólk er fífl, eins og einn samsærismanna benti á. En það á eingöngu við um viðskipti. Kjósendur vilja stunda viðskipti, þar sem þeir eru kvaldastir, hjá olíufélagi, flugfélagi og tryggingafélagi sínu. En ekki má rugla saman dauflegum viðbrögðum fólks á markaði og viðbrögðum þeirra í pólitík.

Þegar kemur að stjórnmálamönnum, vilja kjósendur, að þeir hafi sæmilega hreinan skjöld. Þeir sjá ekki fyrir sér, að samsærismaður gegn almenningi geti lengi verið borgarstjóri. Þótt kjósendur vilji ekki færa til viðskipti sín, eru þeir ekki tilbúnir til að fyrirgefa samráðin í kjörklefanum.

Reykjavíkurlistinn mun í næstu kosningum hafa nóg að gera við að útskýra mistök sín í skipulagsmálum, svo sem aðgerðarleysið á stórslysahorni Kringlumýrarbrautar og Miklubrautar. Hann hefur ekki ráð á að styðja við bakið á borgarstjóra, sem er greinilega orðinn að pólitískri byrði.

Reykjavíkurlistinn getur ekki fylkt sér að baki borgarstjóra af þessu tagi, þótt hann sé þægilegur maður og allur af vilja gerður til að vinna vel. Sumir af ráðamönnum listans kunna að þurfa tíma til að láta umfang málsins síast inn, en óhjákvæmilega gefast þeir að lokum upp á eitraða peðinu.

Fyrr eða síðar áttar annað hvort Reykjavíkurlistinn eða borgarstjórinn sig á því, að sameiginlegt dæmi þeirra gengur ekki lengur upp. Bezt er, að borgarstjórinn verði fyrri til.

Jónas Kristjánsson

DV
Nóttin verður löng

Bandaríkjamenn hafa líklega endurkjörið Bush sem forseta, veitt honum meirihluta í báðum deildum þingsins og gefið honum tækifæri til að pakka íhaldsmönnum í hæstarétt, sem mun hafa áhrif áratugi fram í tímann. Allt þetta mun fela í sér, að stjórnarhættir forsetans verða enn harðari en áður. … Öllu mannkyni eru þetta skelfileg tíðindi, þótt kannanir hafi lengi sagt hið sama. Einkum er vont fyrir samstöðu Vesturlanda, að meirihluti Bandaríkjamanna skuli styðja róttæka stefnu, sem annars staðar á Vesturlöndum er talin langt utan við heilbrigða skynsemi og pólitískt litróf. …
Nóttin verður löng

Bandaríkjamenn hafa líklega endurkjörið Bush sem forseta, veitt honum meirihluta í báðum deildum þingsins og gefið honum tækifæri til að pakka íhaldsmönnum í hæstarétt, sem mun hafa áhrif áratugi fram í tímann. Allt þetta mun fela í sér, að stjórnarhættir forsetans verða enn harðari en áður.

Öllu mannkyni eru þetta skelfileg tíðindi, þótt kannanir hafi lengi sagt hið sama. Einkum er vont fyrir samstöðu Vesturlanda, að meirihluti Bandaríkjamanna skuli styðja róttæka stefnu, sem annars staðar á Vesturlöndum er talin langt utan við heilbrigða skynsemi og pólitískt litróf.

Bandaríkjamenn hafa ekki áhyggjur af fjöldamorðum hersins í Írak, þar sem 100.000 óbreyttir borgarar hafa verið myrtir, einkum í loftárásum, þar sem þúsund börn eru drepin á degi hverjum. Þeir hafa lengi litið á útlendinga sem hunda og á íbúa þriðja heimsins sem réttmæt skotmörk í loftárásum.

Bandaríkjamenn hafa ekki áhyggjur af rökréttu samhengi. Þeir trúa, að Saddam Hussein og Írak hafi verið í tengslum við Osama bin Laden og Al Kaída og beri ábyrgð á 11. september hryðjuverkunum. Þeir hlusta ekki á neinar staðreyndir, sem allar segja, að þeir hafi Írak alveg fyrir rangri sök.

Bandaríkjamenn eru hryðjuverkamenn heimsins. Allir aðrir hryðjuverkamenn komast samanlagt ekki þangað sem Bandaríkin hafa hælana. Við munum áfram búa við heimsveldi, sem lítur á sinn vilja sem lög heimsins og er óhrætt við að kvelja og drepa fólk, sem óvart verður í vegi fyrir hernaði þeirra.

Bandaríkjamenn hafa í nokkur ár ekki viljað hlusta á Evrópu og gera það enn síður næstu fjögur árin. Þeir telja, að Bush njóti sérstakrar náðar Guðs og taki við fyrirmælum frá honum. Þeir eru sáttir við trúarofstæki og krossferðir, enda líta þeir sömu augum á múslima og Hitler leit á gyðinga.

Bandaríkjamenn hafa engar áhyggjur af versnandi ástandi lífríkis jarðar. Þeir munu ekki taka þátt í samstarfi alls heimsins um viðnám gegn auknum koltvísýringi, heldur halda áfram að velta sér upp úr skítnum með þá hugsjón á oddinum, að Bandaríkin hafi ekki efni á að hreinsa upp eftir sig.

Sum ríki munu áfram reyna að nudda sér utan í Bandaríkin eins og hundar nudda sér utan í húsbónda sín. Þar á meðal verða Halldór Ásgrímsson og Davíð Oddsson. Víðast annars staðar mun almenningsálitið koma í veg fyrir, að ráðamenn geti gengið í lið með stríðsóðri þjóð í einstefnuakstri.

Bandaríkin hafa tekið við hlutverki Sovétríkjanna sem hið illa afl heimsins. Úrslitin í Bandaríkjunum voru skelfileg. Við þurfum nú að búa okkur undir, að nóttin verður löng.

Jónas Kristjánsson

DV
Keppni deyr alltaf

Tölvupóstur stjórnenda olíufélaganna um samráð þeirra gegn viðskiptamönnum segir allt, sem segja þarf um hugarfarið á þeim bæjum. Brotaviljinn var eindreginn, nauðsynlegt þótti að leggja meiri áherzlu á “framlegð” en samkeppni og það sem athyglisverðast er, viðskiptamenn voru taldir vera “fífl”. … Umsjónarmenn samráðanna hafa viðurkennt brot sitt og ákveðnar hafa verið sektir, sem eru langt innan við þær upphæðir, er olíufélögin höfðu af fólki, fyrirtækjum og stofnununum. Þegar upp er staðið, eiga þau að halda eftir töluverðum hagnaði af svindlinu, sem er merkileg staðreynd. …
Keppni deyr alltaf

Tölvupóstur stjórnenda olíufélaganna um samráð þeirra gegn viðskiptamönnum segir allt, sem segja þarf um hugarfarið á þeim bæjum. Brotaviljinn var eindreginn, nauðsynlegt þótti að leggja meiri áherzlu á “framlegð” en samkeppni og það sem athyglisverðast er, viðskiptamenn voru taldir vera “fífl”.

Umsjónarmenn samráðanna hafa viðurkennt brot sitt og ákveðnar hafa verið sektir, sem eru langt innan við þær upphæðir, er olíufélögin höfðu af fólki, fyrirtækjum og stofnununum. Þegar upp er staðið, eiga þau að halda eftir töluverðum hagnaði af svindlinu, sem er merkileg staðreynd.

Líklega verður áfrýjað til dómstóla, enda telja olíufélögin, að málið sé fyrnt. Sé svo, er tvennu um að kenna. Í fyrsta lagi hefur ríkisstjórnin skorið Samkeppnisstofnun niður við nögl í framlögum, væntanlega til að draga úr rannsóknarhraða svo að gæludýr kolkrabba og smokkfisks slyppu fyrir horn.

Í öðru lagi hefur Samkeppnisstofnun þá ekki verið með lögfræðina á hreinu og hefði átt að takmarka umfang rannsóknarinnar nægilega til þess að vinnu yrði lokið fyrir tilsettan tíma. Ekki er nóg að vísa á fjárveitingar ríkisins, ætlast er til, að embættismenn kunni á dagatal.

Allt er mál þetta frábært skólabókardæmi um örlög samkeppni á frjálsum markaði. Samkeppni leiðir til fækkunar í hverri grein. Þegar ráðandi fyrirtæki eru orðin þrjú, kemur fyrr eða síðar að því, að ráðamenn þeirra fara að bera saman bækur, hvort sem þeir gera það í Öskjuhlíð eða í tölvupósti.

Markaðshyggjumenn hafa aldrei getað skýrt, hvað muni gerast, þegar samkeppni hefur leitt til fákeppni og er í þann mund að breytast í fáokun. Engin leið er að halda fram, að hugarfar forstjóra og millistjórnenda í öðrum greinum fáokunar geti lengi verið hreinna en í olíu og benzíni.

Um tíma getur verið góð samkeppni, þótt fá fyrirtæki keppi, eins og nú keppa tvö fyrirtæki um farþega í millilandaflugi. Fyrr eða síðar leiðir slík samkeppni samt til þreytu annars aðilans eða beggja, sem leiðir til uppgjafar eða uppkaupa eða samstarfs, sem endar svo með samráði og einokun.

Samfélagið getur dregið mikilvæga lexíu af þessu. Það þarf að styðja til valda stjórnmálamenn, sem hafa að markmiði að búa svo um hnútana, að auðvelt sé að stofna og flytja inn fyrirtæki til að taka upp samkeppni við fáokunina, í flugi, í tryggingum, í smásölu, í bönkum, í flutningum, í benzíni.

Auðvitað verðum við að hafa miklu öflugra eftirlit og meiri sektir á þessu sviði, en áhrifameira er að búa til umhverfi, þar sem ung og innflutt fyrirtæki hafa svigrúm til að rísa.

Jónas Kristjánsson

DV
Grillið sprengdi skalann

Hótel Saga … Grillið á Hótel Sögu blómstrar sem musteri matgæðinga á þessu hausti. Eftir áralangan vandræðagang fyrir og eftir eigendaskipti að hótelinu er staðurinn skyndilega kominn efst á topp íslenzkra veitinga undir handleiðslu Bjarna Gunnars Kristinssonar matreiðslumanns og Sævars Sigurðarsonar veitingastjóra og vínþekkjara. … Þótt Grillið sé nýklassískt er það ekki steingelt. Ég gef að vísu ekki mikið fyrir fyrirlestrana um, hvernig sýra eða sæta í víni passi við sýru eða sætu í matvælum. …
Hótel Saga

*****

Grillið sprengdi skalann

Grillið á Hótel Sögu blómstrar sem musteri matgæðinga á þessu hausti. Eftir áralangan vandræðagang fyrir og eftir eigendaskipti að hótelinu er staðurinn skyndilega kominn efst á topp íslenzkra veitinga undir handleiðslu Bjarna Gunnars Kristinssonar matreiðslumanns og Sævars Sigurðarsonar veitingastjóra og vínþekkjara.

Þótt Grillið sé nýklassískt er það ekki steingelt. Ég gef að vísu ekki mikið fyrir fyrirlestrana um, hvernig sýra eða sæta í víni passi við sýru eða sætu í matvælum. Ég held að þessi efnafræði eigi takmarkaða erindi við þá nautn að borða góðan mat. Þeir gefa kannski öryggislausum gestum þá tilfinningu, að þeir séu í góðum höndum á Grillinu. En hráefni og eðlisbragð fá þar að njóta sín í matreiðslu og vínvali að nýfrönskum hætti og það skiptir meira máli.

Gæðin kosta. Grillið er dýrasti matstaður landsins. Þriggja rétta matur kostar 7400 krónur að meðaltali. Sérstakir matseðlar kosta 5900-7500 krónur auk 3500 króna, ef menn taka tilboði um að fá glas af sérvöldu víni með hverjum rétti. Þetta eru frábær vín og því er freistandi að kaupa þau líka. Matur með víni getur því farið upp í 11000 krónur.

Nánast hver réttur á matseðlinum er spennandi. Þar er flaggað sandhverfu og þykkvalúru, dádýrum og akurhænum. Nánast hver réttur var vel heppnaður, allt frá smakkbitum yfir í aðalrétt. Eini veiki punkturinn á öllu kvöldinu var bragðdauft og ekki alveg nógu meyrt hreindýrakjöt.

Að öðru leyti var alls staðar toppeinkunn. Mjúkt kjúklingalifrarmauk með balsamic ediki. Ljúfur laxabiti á steinseljurótarkremi. Sæt kæfa úr portobello sveppum. Laxakæfa og humar vafinn í canneloni pasta. Allir þessir smáréttir voru í senn fallega nýklassískt upp settir og ákaflega bragðgóðir, en ekki geldir eins og víða annars staðar.

Sandhverfa úr Raufarhafnareldi var rétt rúmlega hæfilega elduð, en samt mjúk, borin fram á kartöflustöppu með blaðsalati ofan á og risarækjusósu í kring. Hreindýrasteikin var hæfilega elduð, en hlutlaus og ekki eins góð og hún er heima hjá mér á jólum. Nautalundir og sérstaklega kálfalundir voru hins vegar nánast fullkomnar.

Grillið er einn fárra og ef til vill eini staðurinn, sem bauð frábærlega hæfilega þroskaða osta eftir matinn, gorgonzola, taleggio og dalembert. Sætir eftirréttir voru frábærir, afar ferskt ísfrauð í þrenns konar útgáfu og hrikalega góðir súkkulaðibúðingar, sem ekki beinlínis eiga erindi í megrunarkúra.

Grillið á Hótel Sögu er samnefnari fyrir lúxus í veitingum. Þar fellur allt í einn og sama farveg glæsibrags, allt frá virðulegum húsakynnum og víðáttumiklu útsýni yfir í frábæra þjónustu og matreiðslu á heimsmælikvarða. Það er gott að vita af svona klassa hér á landi. Í rauninni sprengir Grillið fimm stjörnu skalann, sem notaður hefur verið í þessum flokki greina um veitingahús.

Jónas Kristjánsson

DV
Evrópusigur

Sameinuð Evrópa vann mikinn sigur á miðvikudaginn, þegar þing Evrópusambandsins kúgaði nýjan forsætisráðherra sambandsins, José Manuel Barroso, til að falla frá umdeildum ráðherralista sínum og taka sér nokkurra vikna hlé til að ganga frá nýjum lista, sem þinginu verður þóknanlegri. … Þetta táknar, að lýðræði er að leka inn í Evrópusambandið með auknu þingræði. Veikt og smáð þing er smám saman að taka til sín meiri völd. Fyrir fimm árum felldi það Santer forsætisráðherra og alla stjórn hans undir lok ferils hennar. En á miðvikudaginn féll hin ófædda stjórn Barroso. …
Evrópusigur

Sameinuð Evrópa vann mikinn sigur á miðvikudaginn, þegar þing Evrópusambandsins kúgaði nýjan forsætisráðherra sambandsins, José Manuel Barroso, til að falla frá umdeildum ráðherralista sínum og taka sér nokkurra vikna hlé til að ganga frá nýjum lista, sem þinginu verður þóknanlegri.

Þetta táknar, að lýðræði er að leka inn í Evrópusambandið með auknu þingræði. Veikt og smáð þing er smám saman að taka til sín meiri völd. Fyrir fimm árum felldi það Santer forsætisráðherra og alla stjórn hans undir lok ferils hennar. En á miðvikudaginn féll hin ófædda stjórn Barroso.

Þetta skiptir máli fyrir alla Evrópu, líka fyrir þær þjóðir, sem standa utan bandalagsins. Þetta dregur til dæmis úr líkum á, að Ísland gerist aðili. Enda sagði Göran Persson, forsætisráðherra Svíþjóðar, að hann óttaðist, að þingræði væri að skríða inn í sambandið og gera það að sambandsríki.

Persson komst einmitt að kjarna málsins. Með auknum áhrifum þings Evrópusambandsins fara stjórnmálaöfl og kjósendur að taka meira mark á þinginu og leggja harðar að sér við að fá kjörna þangað sína menn. Þar með mun aukast áhugi fólks á Evrópu og áhrif álfunnar aukast í baráttu við þjóðríkin.

Hingað til hafa embættismenn og óbeinir aðilar frá stjórnum aðildarríkjanna ráðið mestu í Evrópusambandinu. Þingið er hins vegar kosið beint af fólkinu. Dómgreindarbrestur Barroso fólst í að vanmeta hina nýju hreyfingu í átt til aukins lýðræðis. Hér eftir verður hann lamaður stjórnandi.

Hingað til hafa stjórnir og stjórnmálamenn aðildarríkja Evrópusambandsins komist upp með að kenna andlitslausum mönnum í Bruxelles um flest, sem aflaga hefur farið í ríkjum Evrópu. Ef þjóðir Evrópu átta sig á, að þær eru að kjósa beint fulltrúa til valda í Evrópu, minnkar lygasvigrúmið.

Á síðustu stundu áttaði Barroso sig loksins á, að ekki bara krataþingmenn, heldur líka frjálslyndir þingmenn, mundu hafna ráðherralista hans, einkum vegna Rocco Buttiglione, róttæks afturhaldsmanns frá Ítalíu, sem hann ætlaði að skipa ráðherra réttlætismála, þvert gegn stefnu Evrópusambandsins.

Ekki þýðir fyrir hægri sinnaðan og dómgreindarskertan Barroso að stýra Evrópu í andstöðu við krata og frjálslynda með því að skipa í stjórnina ítalskan hatursmann kvenna og homma, hollenzkan umboðsmann hergagnahagsmuna og lettneska konu, sem er í vandræðum heima fyrir vegna fjárglæfra.

Smám saman verður Evrópa að lýðræðisríki, tvö skref áfram, eitt skref afturábak og sjö skref út á hlið. Þegar Evrópa nær eyrum kjósenda, mega gömul þjóðríki fara að vara sig.

Jónas Kristjánsson

DV
Terrorisminn

Handrukkun er aðferð neðanjarðarhagkerfis dópsala til að halda uppi sínum lögum og sínum rétti gegn lögum og rétti almannavalds í landinu. Hótanir handrukkara ógna grunni þjóðfélagsins, því að þær knýja fólk til að taka ótta við handrukkara fram yfir ótta við almannavaldið í landinu. … Svo langt gengur þetta, að lögreglumaður á Keflavíkurvelli neitar að kæra handrukkara fyrir líkamsárás. Við slíkar aðstæður þýðir lítið fyrir froðusnakk lögreglunnar að mæla með því í Moggaviðtali á fimmtudaginn, að fólk fari að kæra handrukkun. Hann verður fyrst að sannfæra starfsbræðurna. …