arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Skjaldborg um velferð

Þótt stjórnvöld hafi sumt gert rangt og illa, þá hefur þeim tekizt að verja almenning fyrir áhrifum hrunsins. Þótt skellurinn sé meiri hér en á Írlandi, hafa áhrifin á fátækt fólk verið minni. Með alls konar aðgerðum stjórnvalda hafa lágtekjur og millitekjur dregizt minna saman hér á landi. Gjaldþrot og matarskortur hér eru smámunir í samanburði við Írland. Ríkisstjórn Geirs og ríkisstjórn Jóhönnu að þakka. Geir leyfði gjaldþrot banka, sem skipti mestu í þessu samhengi. Jóhanna lagði áherzlu á aðgerðir í þágu skuldugra heimila og þær eru óðum að skila sér. Ástandið er því alls ekki alvont hér á landi.
N1 tunnar árangurslaust

Hreyfing er komin á ýmis framfaramál. Vel heppnaður sameiginlegur fundur stjórnarflokkanna um auðlindir gefur vonir um, að ríkisstjórnin taki þar við sér. Fjárhagur ríkisins er kominn í skorður eftir mikinn niðurskurð og nokkra skattahækkun. Kreppan er komin á botn og nú stefna allir vegvísar upp á við. Sérstakur saksóknari er kominn með nokkra bófa í gæzluvarðhald og fer sennilega að kæra þá og fleiri. Komin eru margvísleg úrræði til að létta byrðar almennra skuldara. Þjóðaratkvæði verður um aðild að Evrópusambandinu. N1 stendur fyrir tunnumótmælum, sem tekst ekki að koma Flokknum til valda.
Þjóðin hefur 35% fylgi

Margir telja sér trú um, að þjóðin komist til valda í næstu kosningum. Það er firra, hún fær 35% atkvæða. Nokkrir nýir flokkar skipta því fylgi. Gömlu flokkarnir fá restina, þar af Sjálfstæðisflokkurinn einn 35% atkvæða. Þrátt fyrir hrunið væri sá hluti kjósenda því fegnastur að fá hrunverja aftur til valda. Restin af fjórflokknum fær þau 30% sem eftir eru. Fólk, sem hafnar hrunverjum og telur ekki rétt að svæla út núverandi ríkisstjórn. Eftir næstu kosningar kunna nýir flokkar að semja við vinstri flokkana. Ég efast um, að það bæti nokkuð. En krafan um kosningar heldur þó ríkisstjórninni á tánum.
Upphafið að endurkomunni

Ekkert ástand er svo vont, að það versni ekki með nýjum kosningum. Við búum við mistæka ríkisstjórn. Samt einu stjórnina, sem getur endurheimt auðlindir þjóðarinnar úr höndum einkaaðila. Yfir okkur vofa kosningar með góðri útkomu Sjálfstæðisflokksins. Þá dettur botninn úr kröfunni um þjóðareign auðlinda. Þá verður hætt uppgjöri okkar við fortíðina. Nýir flokkar munu fá fylgi í þeim kosningum, en ekki nóg til að stöðva Flokkinn. Það tók nefnilega ekki öll þjóðin þátt í búsáhaldabyltingunni. 35% kjósenda vilja endurheimta gamla tímann. Tunnumótmælin í dag eru upphafið að endurheimtum völdum Flokksins.
Skrítin tunnumótmæli

Tunnumótmælin í dag kalla á utanþingsstjórn. Forsetinn myndar slíka stjórn, þegar Alþingi gefst upp á hlutverki sínu. Utanþingsstjórn er samt eins háð Alþingi og aðrar stjórnir. Þarf að koma málum fram, þar á meðal fjárlögum. Um daginn kom núverandi ríkisstjórn fjárlögum í gegn. Hún er ekki með minnihluta í neinu máli. Nema í aðildinni að Evrópu, þegar þar að kemur. Utanþingsstjórn mun ekki koma neinu fram, sem máli skiptir. Tunnumótmælin heimta kosningar að tilbúinni stjórnarskrá frá stjórnlagaþingi. Það verður næsta sumar. Hrunverjar fá þá 35% fylgi og forustu í nýrri ríkisstjórn.
Vextir lengst af bannaðir

Vextir voru bannaðir í kristnum löndum fram yfir miðaldir. Voru bannaðir í Lúkasi 6-35: “Lánið án þess að vænta nokkurs í staðinn.” Gyðingar máttu ekki taka vexti af trúbræðrum, bara af trúvillingum. Því veittu þeir okurlán og bökuðu sér hatur kristinna. Menn beittu ýmsu til að fara kringum orð Krists samkvæmt Lúkasi. Bankar múslíma nota sömu undanbrögð til að komast hjá banni Múhameðs spámanns. Langt fram eftir öldum var ólöglegt og siðlaust í senn að taka vexti. Það hét okur og okrarar hlutu þunga dóma. Svo tók Mammon við af Guði sem leiðtogi lífs okkar. Með víðtækum afleiðingum, sem við sjáum öll.
Öryggismyndavélar í bakherbergi

Jenny Anna Baldursdóttir leggur til, að öryggismyndavélum verði komið upp í bönkum, þingherbergjum og Seðlabankanum. Almenningur geti fylgzt með, hvað bankatjórar, þingmenn og ráðherrar plotta. Frábært mál. Öryggismyndavélar í miðbænum koma að gagni við að finna smákrimma, sem sparka í fólk og henda í það glösum. Slíkar vélar í reykfylltum bakherbergum fjármála og stjórnmála mundu gagnast enn betur. Bankastjórum, ráðherrum og öðrum ofurmennum verði bannað að gera neitt nema fyrir framan myndavélar. Persónuvernd tryllist auðvitað, svo að við sendum hana bara úr landi í leiðinni. Gegnsæi er málið.
Upphækkaðir jeppar Sturlungu

Gaman að lesa grein Helga Þorlákssonar um búsetu höfðingja á Sturlungaöld. Í nýjum árgangi Sögu. Valdamiðstöðvar fluttust frá nálægð við hafnir til miðra héraða nálægt vöðum. Oddi, Skálholt, Hruni, Reykholt, Stafholt, Sauðafell, Víðimýri, Flugumýri og Grund urðu valdamiðstöðvar. Í Sturlungu eru vöð afar mikilvæg, þar safnaðist fólk saman. Hruni er miðja vega milli Nautavaðs á Þjórsá og Kópsvatnseyra á Hvítá. Ámótsvað á Hvítá, fundarstaður í Sturlungu, er í kallfæri við Reykholt, Stafholt og Bæ. Víðimýri og Flugumýri kallast á yfir vöð á Héraðsvötnum. Hestar voru upphækkaðir jeppar þess langferðatíma.
Fleiri öryggismyndavélar vantar

Plagar mig ekki, að fimmtíu öryggismyndavélar taki mig upp á Austurvelli. Vil þó vera sómasamlega til fara í mynd. Helzt vildi ég, að allur miðbærinn væri í mynd. Að minnsta kosti sá hluti, þar sem næturlífið fer fram. Þá er hægt að sjá, hverjir stunda ofbeldi og misþyrmingar. Öryggismyndavélar eru mikilvægustu forvarnir gegn glæpum, sem völ er á. Áhugafólk um persónuvernd ætti að velja sér auðveldari óvini en þessar lífsnauðsynlegu myndavélar. Ég ferðast miklu öruggar um það, sem lagatæknar kalla almannarými, þegar ég veit af öryggismyndavélum. Látið ekki Persónuvernd narra ykkur út í rugl.
Davíð og frjálshyggjan

Sjálfstæðisflokkurinn er ekki sami flokkur og ég kynntist fyrir áratugum. Að frumkvæði Davíðs tók hann upp Hólmsteinsku. Hún felst í frjálshyggju með íslenzkum hætti: Græðgi er góð, opinbert eftirlit er vont, sjálfstæðismenn og sjálfstæðis-fyrirtæki mega lifa á ríkinu. Oft deila menn um, hvað felist í frjálshyggju. En enginn efi er um, hver var frjálshyggja Davíðs. Marklaust er að deila um, hvort hrunið sé frjálshyggju-hrun eða Davíðs-hrun. Var hvort tveggja, hér hrundu allir bankar og Seðlabanki Davíðs einnig. Ekkert slíkt gerðist í Grikklandi eða Írlandi. Orsök hrunsins var frjálshyggjan og Davíð.
Ríkið hefur efni á HS Orku

Ef ríkið tekur HS Orku eignarnámi kostar það enga þrjátíu milljarða. Kostar ekki nema fimmtán milljarða, sem greiðast á löngum tíma. Ríkið þarf bara að yfirtaka kúlulán með aðeins ævintýralegum 1,5% vöxtum. Það er vel gerlegt, ef menn vilja vinda ofan af einkavæðingu orkugeirans. Og vel þess virði. Að henda sömu upphæð í Sparisjóð Keflavíkur er hins vegar tómt rugl. Ríkið á ekki að vernda græðgislið, sem kann ekki fótum sínum forráð. Fyrir sama fé hefur það frekar efni á að varðveita og efla hugsjónina um, að innviðir samfélagsins séu eign þjóðarinnar. Græðgisvæðingu Íslands þarf að linna.
Óviðkomandi kjarasamningar

Kjarasamningar atvinnu- og verkalýðsrekenda koma ekki ríkinu við. Það eru frjálsir samningar á frjálsum vinnumarkaði. Ríkið getur ekki komið að slíkum samningi með þjóðarsátt eða öðrum skuldbindingum. Var að vísu stundum gert fyrr á árum, þegar ríkið óð í peningum. Nú hefur ríkið ekki lengur efni á slíkum lúxus fyrir hönd skattgreiðenda. Svo virðist sem atvinnurekendur séu ófærir um að reka fyrirtæki án aðstoðar ríkisins. Þessi pilsfaldakapítalismi hefur sungið sitt síðasta vers. Einnig er fráleitt, að ríkið sé að draga græðgis-sparisjóði að landi. Pilsfaldakapítalismi er kapítalismi andskotans.
Stjórnarbylting Davíðs

Skeyti bandaríska sendiráðsins sýna, að Davíð Oddsson reyndi að taka völdin í landinu á síðustu vikunum fyrir hrun. Lenti í valdabaráttu við Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur í utanríkismálum. Carol van Voorst sendiherra taldi hann þar á hálum ís. Davíð þóttist hafa fengið þúsund milljarða króna lán Rússa, sem reyndist vera bull. Hann reyndi líka að fá bandarískt lán. Fékk til þess stuðning sendiherrans. Náði ekki fram að ganga. Síðast ruddist Davíð óboðinn inn á ríkisstjórnarfund og heimtaði þjóðstjórn. Þessar vikur sá hann allan heim sinn hrynja. Vildi taka völdin til að stýra fallinu og skrifa söguna.
Laumu-auglýsingar í sjónvarpi

Laumuauglýsingar eru farnar að tíðkast hér, einkum á Stöð 2. Þorsteinn J. laumar auglýsingum um töfradrykk í handboltaþátt. Þáttakendur sitja allir með flöskur fyrir framan sig. Auddi og Sveppi og félagar hafa lengi stundað slíkar laumu-auglýsingar. Þær eru siðlaus tilraun til að hagnýta sér meinta heimsku áhorfenda, sem telja þetta vera vinsæla drykki. Einhver vill hagnast á slíku, þáttastjórar eða sjónvarpsstöð. Seljandi reynir að komast aftan að fólki með leynd. Ef Katrín vill gera eitthvað fyrir fjölmiðlun, á hún að draga ritskoðunar-frumvarpið til baka. Banna heldur laumu-auglýsingarnar.
Grobbið út af Greco

Ríkisstjórnin flaggar áliti Greco, samtaka gegn spillingu. Þar segir, að vel hafi tekizt að koma á gegnsæi í fjármálum stjórnmála hér á landi. Vissulega er gott að fá hrós frá útlöndum. En þetta er engan vegin nóg. Hér ríkir enn leynd á mikilvægum sviðum. Og ríkisstjórnin hefur satt að segja ekki samið frumvarp um afnám bankaleyndar. Hefur heldur ekki samið frumvörp, sem komi dómurum í skilning um, að í siðuðum ríkjum hafa þeir hliðsjón af siðferði. Hefur ekki heldur samið frumvörp til að bæta stöðu fjölmiðla, sem hundeltir eru af bófum og dómurum. Grobb Jóhönnu út af Greco mætti vera hófsamara.
Hagur flokks en ekki þjóðar

Sendiráð Bandaríkjanna gerði sér ekki háar hugmyndir um Bjarna Benediktsson flokksformann. Velti fyrir sér, hvort hann væri í pólitískum leik að væla út viðbrögð frá Bandaríkjunum. Hann bað ítrekað um fundi í sendiráðinu. Var að reyna að koma ríkisstjórninni illa. Virðist hafa mistekizt, enda tíðkast verklag Flokksins ekki á siðmenntuðum bæjum. Sem þingflokksformaður í tíð ríkisstjórnar Geirs féllst hann á IceSave, sem var mun lakara en það, sem nú er á borði. Það nýja var smíðað með aðild lögfræðings stjórnarandstöðunnar. Bjarni ætlar samt enn að reyna að slá pólitískar keilur í þágu Flokksins.
Rukkið bara Blöndal

Pétur Blöndal alþingismaður var Móses sparisjóðanna. “Fé án hirðis” hrópaði hann og leiddi sjóðina til slátrunar. Núna er Steingrímur J. Sigfússon að sóa tugum milljarða af skattfé til að borga tjónið af Pétri. Mér finnst, að Pétur eigi að borga sjálfur. Bjálfinn stendur eins og rómverskur órator á Alþingi og fordæmir brunaliðið fyrir að slökkva eldana. Sparisjóðirnir eru hornsteinar sveitarfélaganna, segir Steingrímur, þess vegna þurfi að bjarga þeim. Af hverju er þá ekki hægt að leysa vanda almennings? Af hverju hafa innistæðueigendur ævinlega forgang? Er þetta ekki bara mál Péturs Blöndal?
Sorpbrennsla varð musteri

Halldór Halldórsson, fyrrverandi bæjarstjóri Ísafjarðar, og fleiri ráðamenn þar á bæ sitja í súpunni. Hafa réttilega verið fordæmdir fyrir sorpbrennslu, sem spýr díoxíni yfir nágrennið. Þögðu yfir eitruninni eins og mannsmorði. Nú upplýsist, að sveitarstjórnarmenn eru forhertari á Kirkjubæjarklaustri. Þar var sorpbrennslan gerð að musteri þorpsins, áföst við íþróttahús, skóla og sundlaug. Spúir þar meira díoxíni yfir allt og alla en sorpbræðslan á Ísafirði. Allir hafa gert lítið úr þessu, einkum eftirlitið, segir Eygló Kristjánsdóttir sveitarstjóri. Ódýrt svar þess, sem staðinn er að ósvinnu.
Svartur dómur í morgun

Héraðsdómur hafnaði í morgun kröfu Vilhjálms Bjarnasonar lektors um aðgang að gögnum úr gjaldþroti Glitnis. Þau fjölluðu um starfslokasamning Bjarna Ármannssonar. Samkvæmt dóminum getur hluthafi ekki fengið gögn úr þrotabúi til að kanna réttarstöðu sína. Samkvæmt dóminum á hluthafi engan rétt. Þar með er Héraðsdómur Reykjavíkur að varðveita ruglið, sem tíðkaðist hér fram að hruni. Ég óttast, að dómstólar muni áfram bregðast þjóðinni á svipaðan hátt. Með sama áframhaldi tekur fólkið lögin í sínar hendur. Kona, sem sætti nauðgun, kaus heldur að láta berja nauðgarann en að setja málið fyrir dóm.
Ísland og Brooklyn

Í grein sinni í

New York Times ber Paul Krugman saman Ísland og Brooklyn, svipaðar stærðir í mannfjölda. Hugleiðir, hvernig væri, ef Brooklyn ætti sérstaka mynt og utanríkisviðskipti við aðra hluta New York. Auðvitað er slíkt óhugsandi, Brooklyn er bara hluti af stóru dollarasvæði Bandaríkjanna. Ísland er hins vegar úti í Atlantshafinu. Samt er Ísland ekki einangrað í hafinu. Með gífurlegri utanríkisverzlun er hér haldið uppi nútímaþjóðfélagi. Við erum háð umheiminum eins og Brooklyn. Krónan gerði vanda okkar stærri en annarra. En hún veitir kerfinu svigrúm út úr vandanum á kostnað almennings.
Krugman um krónu og evru

Frábær er grein Paul Krugman í

New York Times um vanda Evrópusambandsins og evrunnar. Skrifar um flókið mál á tungumáli, sem lesendur skilja. Íslands er getið vegna krónunnar, sem gerði kerfinu kleift að lækka laun um 40%. Slíkt var ekki hægt í Grikklandi og Írlandi með evruna. Sveigjanleiki eigin myntar flýtir endurreisn Íslands og evran seinkar endurreisn hinna. En verndar þar lífskjörin, sem ekki varð hér. Telur, að Evrópa og einkum Þýzkaland verði að sætta sig við að flytja meira fé til ríkja í vanda. Ber saman, hvernig ýmsar leiðir gagnast misjafnt við að vernda evruna og Evrópusambandið.
Þýzkaland stórgræddi í fyrra

Þýzkaland græddi meira árið 2010 en nokkurt ár síðan landið sameinaðist. Tók Vestur-Þýzkaland þó á sig óheyrilegan kostnað við að axla Austur-Þýzkaland. Þýzkaland er hornsteinn Evrópu og hefur með góðri hjálp Frakklands lyft grettistaki í Evrópusambandinu. Hagvöxtur Þýzkalands var 3,6% í fyrra, sem er einsdæmi í þróuðu iðnríki. Evran er nútímaútgáfa þýzka marksins. Hún mun standa eins og klettur næstu árin, hvað sem Evrópuhatarar segja á Íslandi. Ég varð vitni að frábærri stjórn Þýzkalands á valdatíma Adenauer og Erhard. Þá var lagður grunnur að hagstjórn, sem bar hag almennings fyrir brjósti.
Geir Haarde bauð háa vexti

Ríkisstjórn Geirs Haarde bauð Bretlandi 6% vexti á IceSave skuldinni. Kemur fram í pósti bandaríska sendiráðsins í Reykjavík, sem Wikileaks hefur birt. Bretar buðu 13,5% stjarnfræðilega vexti og gagntilboð Geirs var mun hærra en núverandi IceSave samningur. Margir geta gagnrýnt ríkisstjórnina fyrir dapra framgöngu í IceSave, en Sjálfstæðisflokkurinn getur það ekki. Núverandi formaður Flokksins var þingflokksformaður Geirs á þeim tíma. Þingflokkurinn er að hálfu skipaður draugum frá tíma Geirs. Sjálfstæðisflokkurinn var 8. október 2008 reiðubúinn að borga allt IceSave og þar á ofan 6% okurvexti.
Öll fífl dregin að landi?

Ég fæ með engu móti skilið, að ríkissjóður þurfi að borga fimmtán milljarða í rugli Sparisjóðs Keflavíkur. Helminginn af rekstrarkostnaði Landspítalans. Hvernig í dauðanum kemur það skattgreiðendum við, hvernig rugludallar í bankarekstri haga sér á Suðurnesjum? Ætlar ríkið að styrkja alla græðgi fjármálageirans? Það mundi kosta margfalt IceSave. Sparisjóðir landsins hafa flestir verið starfræktir á botnlausu rugli árum saman. Skattgreiðendur hafa nóg á sinni könnu, þótt þeir séu ekki að skeina græðgislið um allt land. Ekki getur verið nein sjálfvirk krafa á ríkið að draga öll fíflin að landi.
Gróðafíkn gráðugs almennings

Grónir bændur í Svarfaðardal vildu verða ríkir út á alls ekki neitt. Steyptu sér í skuldir til að eignast meiri hlut í sparisjóðnum. Létu telja sér trú um, að arðurinn mundi borga skuldirnar og þeir yrðu ofsaríkir. Sama hugsunin og hjá þeim, sem trúa á Nígeríubréf, Ponzi-fléttur og keðjubréf. Um allt land elti fólk drauminn um auðfenginn auð. Ekki bara Þorgerður Katrín. Íslendingar virðast ekki læra á kaupin á eyrinni. En máttug er sú græðgi, sem leiðir hversdagsfólk út í óreiðu. Út í skuldasúpu af því tagi, sem við sjáum á Dalvík og í Svarfaðardal. Græðgi er ekki góður leiðtogi lífs þíns.
Ógæfa einkavæðingar innviða

Ríkisstjórnin getur annað hvort samið við Ross Beaty um endurheimt HS Orku eða lagt fram frumvarp um eignarnám á HS Orku. Hvort tveggja fælir erlenda fjárfesta. Við því er bara ekkert að gera. Því miður er vandinn eldri en ríkisstjórnin. Hún þarf að vinda ofan af ferli, sem er eldra en hún sjálf. Fyrri ríkisstjórn fór geyst í einkavæðingu innviða samfélagsins. Komið hefur í ljós það sama og í útlöndum: Einkavæðing innviða leiðir til verri þjónustu og meiri kostnaðar. Þar liggur vandinn, en ekki í því, að útlendur bófi sé verri en innlendur bófi. Ríkisstjórnin tekur allt of hægfara á vandanum.
Hryssur toppa goggunar-röðina

Hryssur hafa verið til umræðu í pólitíkinni eftir áramótin. Vel til fundið, því að hryssur eru merkilegar verur, taldar goðumlíkar meðal þjóða, sem lifa á reiðmennsku. Ýmsir guðir voru í hryssulíki, samt ekki hjá Forn-Egyptum, sem áttu þó góða kerruhesta. Gamlar hryssur stýra stóði á Íslandi, ekki stóðhestar. Þeir hlaupa út og suður, viðþolslausir af greddu, magrir, bitnir og vansælir. Gömlu og rólegu merarnar stjórna hins vegar ferð, fara fyrir stóðinu og finna nýja bithaga og ný vatnsból. Í goggunarröð hrossanna eru fremstar hryssur, sem komnar eru til ára sinna. Þannig ætti að vera hjá oss.
Duglegur Heimdellingur Stefán

Stefán Einar Stefánsson hefur reynslu af kosningabaráttu. Kom við sögu á frægu þingi Sambands ungra sjálfstæðismanna í hittifyrra. Þá var flogið einkaflug með áhugafólk vestur á kostnað ónefnds velgerðarmanns. Flugið réði úrslitum um atkvæði til stjórnarsetu. Nú er Stefán aftur kominn í baráttu af þessu tagi. Vill verða verkalýðsrekandi hjá VR. Ég túlka það svo, að öfl í Sjálfstæðisflokknum muni leggja fé til að ná félaginu í sínar hendur. Stefán er líka frægur fyrir að fá Biskupsstofu til að slíta tölvuþjónustu frá EJS til að flæma Teit Atlason úr starfi. Óvenju duglegur Heimdellingur Stefán.
Afvötnunarviðræður við Evrópu

Deilt er um, hvort viðræður Íslands og Evrópusambandsins séu aðildarviðræður eða aðlögunarviðræður. Andstæðingar Evrópuaðildar kvarta yfir, að Ísland sé neytt til að laga stjórnsýslu sína að Evrópu. Er þar sérstaklega nefnt frægt ráðuneyti landbúnaðar og sjávarútvegs. Evrópa vill fá að tala við faglega stofnun, sem hefur sýn yfir styrki og greiðslur, svo og sjálfstæða vottun. Því er ekki til að dreifa, því að stjórnsýslan hefur færzt yfir í samtök á borð við Bændasamtökin. Ráðuneytið annast fyrst og fremst sérhagsmunagæzlu. Því er hvort tveggja rangt að tala um aðildar- og aðlögunarviðræður. Þetta eru afvötnunarviðræður. Lilja og folöldin eru andvíg afvötnunarviðræðum.
Margrét Pála er snillingur

Margrét Pála er alger snillingur. Hún staðfestir það, sem mig hefur lengi grunað. Börn eru alin upp í of miklu hrósi. Þeim er hrósað fyrir illa gerða hluti í stað þess að hvetja þau til að gera betur. Þetta gerist einkum í foreldrahúsum, en einnig í leikskólum. Margrét Pála telur, að með þessu sé verið að ala upp kynslóðir að fólki með útbelgt egó. Við þetta hef ég því að bæta, að þetta er einmitt orsök hrunsins. Alið var upp fullt af ungu fólki, sem er uppfullt af sjálfu sér og telur sér alla vegi færa. Unglingar voru ráðnir til að reka banka og stórfyrirtæki. Og settu allt lóðbeint á hausinn.
Embættis-terroristi

Terroristinn Guðni A. Jóhannesson reynir að grafa undan ríkisstjórninni. Á sama tíma og hún lýsir yfir undirbúningi að algerri friðun Gjástykkis, gefur hann út skotleyfi á staðinn. Maðurinn er úti að aka. Áður var hann búinn að tapa 6,5 milljörðum af fé fátækrar þjóðar með því að trassa eftirlit með Landsneti. Honum bar skylda til slíks samkvæmt lögum, en hausinn á honum er fullur af frjálshyggjurugli. Ríkisstjórnin verður að setja teroristann af hið fyrsta, áður en ógæfuverk hans valda meira tjóni. Helzt þarf að fá útlending í starfið, því að reynslan sýnir að innlendir valda ekki embættum.
Ögmundur þaggari

Ásmundur Einar Daðason lenti í klóm fjölmiðla, þegar hann kom niður í lyftu af stóra fundinum. Upplýsti þá um að lyftan gengi fyrst upp og síðan niður. Þá spurðu blaðamenn, hvort hann væri enn í þingflokki Vinstri grænna. Ofur eðlilegrar spurningar, sem brennur á margra vörum. Ögmundur Jónasson greip þá fram í og sagði: “Af hverju hafið þið ekki áhuga á málefnum.” Þar með slapp Ásmundur við að svara mjög svo mikilvægri spurningu. Ögmundur var þarna í hlutverki þaggarans og honum tókst það mæta vel. Blaðamanninum varð orðfall. Svo er Ögmundi fyrir að þakka, að enginn varð neinu nær um neitt.
Guðni orkumála gaf skotleyfi

Ógæfumaðurinn Guðni A. Jóhannesson orkumálastjóri hefur gefið Landsvirkjun skotleyfi á Gjástykki. Landsvirkjun hefur hingað til notað slík leyfi til að leggja vegi kruss og þvers. Og til að reisa borpalla kruss og þvers. Að því búnu er ekkert til viðbótar að eyðileggja, þegar hún sækir um virkjanaleyfi. Því er leyfi Guðna til rannsóknaborana réttnefnt skotleyfi. Hann var á sínum tíma ráðinn út á pólitík eins og aðrir lénsherrar Íslands. Varð alræmdur af að tapa 6,5 milljörðum af okkar fé á að fylgjast ekki með verði Landsnets. Frjálshyggjuórar bönnuðu ógæfumanni að sinna lögbundnu eftirlitshlutverki.
Gott að hlusta ekki á Finn

Feginn er ég, að ríkisstjórnin hefur ekki tekið mark á athugasemdum Finns Oddssonar. Hann er framkvæmdastjóri Viðskiptaráðs, sem frægt er fyrir allra tíma rugluðustu athugasemdir. Viðskiptaráð keyrði áfram græðgishagfræðina umhverfis bankana, sem óku á ofurhraða á klettavegg. Einföld aðferð við að stjórna landinu vel er að gera allt öfugt við ráð Finns og Viðskiptaráðs. Í Mogga í dag kvartar hann yfir samráðaleysi. Þótt það standi bara í Mogga vil ég gera ráð fyrir, að rétt sé sagt frá harmi hans. Enn ruglar hann um, að skattar minnki skattstofna. Öll stjórnun batnar við að hlusta ekki á Finn.
Hanga eins og hundar á roði

Lilja, Atli og Ásmundur eru ófær um lýðræðisferli. Hanga bara á sínu eins og hundar á roði. Eru ekki fær um að virða leikreglur lýðræðis. Spóla bara í sama farinu. Vísa í stefnu flokksins, þótt þau hafi upphaflega samþykkt ríkisstjórn, sem er skrifleg málamiðlun milli flokka. Þegar þau ná ekki sínu fram í einu og öllu, fara þau í baklás. Þau eru þvergirðingar, reiðubúin að fórna ríkisstjórn fyrir sín sérmál. Fullfær um að hleypa hrunverjum til valda að nýju. Því að þau hata samflokksfólk sitt meira en hrunverjana. Ég öfunda engan af að telja sig þurfa að reyna að halda frið við þvergirðinga.
Norðurlöndin kenna lexíu

Norðurlöndin hafa ekki veitt þau lán, sem þau lofuðu eftir bankahrunið. Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn hefur staðið við sitt, en þau ekki. Stafar eingöngu af IceSave. Sjóðurinn reyndist sveigjanlegur í þeim vanda, en Norðurlöndin ekki. Þau telja, að kenna verði Íslendingum þá lexíu, að menn eigi að borga skuldir. Samkvæmt þjóðaratkvæði tregðast Íslendingar við að borga. Því að siðferði okkar er á lægra plani en siðferði frændþjóðanna. Skuldseigja okkar hindrar enn lán til Búðarhálsvirkjunar. Á einangrun okkar núna ber þjóðin ábyrgð. Ekki bara þeir fáu, sem settu okkur á hausinn.
Afturkallið svívirðuna

Björn Leifsson sparkaði í aumingjana, þegar Ásmundur Stefánsson bankabófi leyfði honum að skipta um kennitölu á World Class. Ásmundur og Björn skulda Rogelio Biscara 900.000 krónur og borga þær ekki. Biscara var einn af þrælum Björns og átti að fá 882 krónur á tímann hjá honum. Þá fékk Björn leyfi bófanna Björns Bjarnasonar og Össurar Skarphéðinssonar í Þingvallanefnd til að byggja villu við Þingvallavatn. Flytur byggingaefni í villuna með þyrlu. Hann hefur líka gras af peningum. Fékk milljarð afskrifaðan í Landsbankanum, banka þjóðarinnar. Og World Class gefins. Þá svívirðu þarf að afturkalla.
Vilja stjórna sálum fólks

Bandaríkjastjórn hefur kúgað Visa og Mastercard, Amazon og PayPal. Hefur nú lagt til atlögu við Twitter, Facebook og Google. Hún hyggst stýra netheimum. Eitt brýnasta verk nútímans er, að hinu illa heimsveldi takist ekki að ná tökum á fjarskiptum almennings. Stóðum saman gegn tilraunum Kínastjórnar til að ná tökum á fjarskiptum almennings þar í landi. Munum standa enn þéttar saman gegn tilraunum Bandaríkjastjórnar til að ná tökum á fjarskiptum almennings um heim allan. Kína og Bandaríkin eru hin illu öfl heimsins. Við þurfum öll að þráast gegn tilraunum þeirra til að stjórna sálum almennings.