arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ljóta nýfrjálshyggjan

Bakvið nýfrjálshyggju er spakmæli Hannesar Hólmsteins: Græðgi er góð. Hafa verið einkunnarorð auðgreifa landsins í 27 ár, frá því Davíð settist í Stjórnarráðið. Á spakmælinu varð til íslenzka hrunið 2008 og aukinn tekjumunur stétta. Eftir sitja launalausir gamlingjar, öryrkjar, sjúklingar og húsnæðislaus ungmenni. Stefnunni er haldið á lofti um heim allan í fjölþjóðasamtökum og hundruðum áróðursstofnana. Á endanum hrynur hún um eigin vonzku. Við sjáum hrunið byrja að gerjast í löndum engilsaxa. Fólk er byrjað að átta sig, kýs hér Pírata, Sanders í Bandaríkjunum og Corbyn í Bretlandi, kannski Macron í Frakklandi. Ljóta nýfrjálshyggjan springur.
Martröðin mildast

Ráðagerðin um borgarlínu hefir verið þrengd niður í rúmlega hálfrar aldar gamalt fyrirbæri, „hraðferð“, með sjoppu á endastöðvum. Fyrirhugaðir strætóar verða eins og við þekkjum þá, hvorki á teinum né með raflínum í lofti, heldur á dekkjum og með stýri til að beygja. Sjoppurnar voru félagsheimili unglinga hins gamla tíma. Borgarlínan á að verða til á löngum tíma og kosta mikið, 70 milljarða. Kannski má borga verkefnið að hluta með því að selja dýrar lóðir við stoppistöðvar. En það hræðir fólk, þegar glittir í Hjálmar Sveinsson tuða um uppgjör við einkabílisma. Hann minnir þig alltaf á munkinn Savonarola í Flórens og fær margar útstrikanir.
Lífið veitir ekki verðlaun

Táningur las ég siðaspekingana Bertrand Russell og Krishnamurti. Þeir skrifa vel um lífið og tilveruna. Af Russell lærði ég, að gæzka þyrfti engin verðlaun. Á endanum biði bara mold eða eldur. Engin verðlaunaafhending í Himnaríki eða nýju lífi. Gæzka væri sín eigin verðlaun. Gerir ráð fyrir, að fólk sé siðmenntað, hagi sér í umhverfinu, gefi stefnuljós, fari eftir öðrum skynsamlegum lögum og reglum, heilsi fólki og tali fyrst um veðrið. Hvorugur þeirra sagði mér þó, þannig að ég skildi, að sumt fólk hefur ekki samvizku, er siðblint. Slíkum fjölgaði rétt fyrir aldamót, þegar „græðgi er góð“ varð boðorð. Þeim fækkar nú aftur, sem betur fer.
Sjóðir tapa á okri

Eitthvað verður undan að láta, þegar Costco yfirtekur fjórðung af neyzluverzlun þjóðarinnar. Hef enga trú á, að verzlunarkeðjur ráði við byltinguna. Geta ekki lækkað verð að gagni, því að þeir kunna ekki að verzla með lágri álagningu. Eru háðir okri eins og fyllibyttan brennivíni. Greifar eins og Hagar-Hagkaup-Bónus fara bara á hausinn og banksterar afskrifa andlátið. Viðskiptafólk banka borgar brúsann. Ekki má heldur gleyma lífeyrissjóðunum, sem hafa fjárfest gríðarlega í okurverzlun. Þeir munu tapa fé lífeyriseigenda og gera fólki mjög erfitt að lifa í ellinni. Þegar öll keðja spillingarinnar rofnar, verður vonandi fjandinn laus.
Áfall Theresu og Brexit

Theresa May tapaði veðmáli sínu í brezku þingkosningunum. Ætlaði sér stóraukinn meirihluta á þingi til að létta Brexit. Missti í staðinn þann nauma meirihluta, sem hún hafði. Samsteypustjórn verður mynduð í sumar, annað hvort undir stjórn nýs foringja Íhaldsins eða Jeremy Corbyn, foringja Verkamannaflokksins. Blairistar flokksins höfðu talið Corbyn vonlausan, en annað kom á daginn. Bretar lenda nú í vandræðum með Brexit. Úrsögn var áður samþykkt með litlum meirihluta, sem er nú horfinn. Bretland getur ekki hlaupið um vængjahurð úr og inn í Evrópu, Því verður einhver frestur út útgöngu. Í London og Skotlandi andar fólk léttar.
Næsti bær við Himnaríki

Jæja, kominn í kaupfélagið á gamals aldri, fór í Costco. Sannfærðist um það, sem flestir segja. Hér er bylting í verzlun. Ávextir og grænmeti ferskt og hræódýrt. Eplalykt eins og á jólunum fyrir 70 árum. Tómatar með bragði, ekki vatnsræktaðir eins og hér. Ber af mörgum sortum á þolanlegu verði. Hvergi skemmt stykki. Grana alvöruostur með ljúfum vínberjum. Skinkur eins og hver vill hafa. Er hættur við að flýja bófaflokkinn til Sikileyjar, þar sem mafían er komin að fótum fram. Því má búast við að ég haldi áfram að níðast á bófaflokknum hér heima, meðan ég velti tómötum um gómana. SLæðist svo kannski í rússneskt Beluga, Oscietre eða Sevruga.
Margblessaður kóngurinn

Norski kóngurinn stöðvaði Sturlungaöld. Því lifðu Íslendingar af Svarta dauða og aðrar hörmungar. Síðan varð kóngurinn danskur. Sendi okkur Harboe að kenna okkur að lesa. Borgaði fé til að rétta við eftir Móðuharðindin 1786, afnam vistarbandið 1894. Til allrar ógæfu varð Ísland fullvalda 1918 og síðan lýðveldi árið 1944. Síðan hefur verið hér ógæfustjórn tveggja bófaflokka, Sjálfstæðis og Framsóknar, stundum með hjálp forvera Samfylkingarinnar. Ekkert óttast bófaflokkarnir meira en Evrópusambandið, sem færir okkur lög eins og margblessaður danski kóngurinn á fyrri öldum. Tengslin við sambandið munu svo bjarga okkur frá þjóðarheimskunni.
Danir björguðu okkur

Öldum saman hefur íslenzk pólitík snúist um, að yfirstéttin missi ekki tökin. Sem nýlenduveldi reyndu Danir hvað eftir annað að hafa heimil á ofsagræðgi íslenzkra biskupa og sýslumanna. Franska byltingin varð í Danmörku 1786, þegar borgarar í Kaupmannahöfn þvinguðu lýðræði upp á konungsveldið. Meðal krafna, sem náðu fram að ganga, var aðstoð við Íslendinga eftir Móðuharðindin. Ennfremur sala á jörðum biskupsstóla til bænda. Það var upphafið að íslenzkum nútíma. Vistarbandið var svo afnumið 1874 að dönsku frumkvæði. Íslenzka yfirstéttin var þá beygð í duftið. Hún hamast að vísu enn í formi bófaflokksins, sem heldur gróðanum frá almenningi.
Höfnum bófaflokkum

Alþýða manna andvarpar og segir: Þeir eru allir eins. Kvartar yfir svonefndum fjórflokki, þótt einn bófaflokkur hafi meira eða minna stjórnað landinu í heila öld. Óbeitin á fjórflokknum er ræktuð, til að alþýðan fatti ekki, að hún hefur völd. Hún er látin halda, að sama sé, hvað kosið er. Þekktir þrjótar séu skárri en nýir þrjótar. Fólk þarf að gera uppreisn í kjörklefanum. Síðast hefði fólkið átt að kjósa pírata, en getur gert það í næsta skipti. Fólk þarf að sjá gegnum newspeak almannatengla og endurreisa samfélagið. Fólk þarf að skilja, að græðgi er ekki góð, heldur firna vond. Um næga flokka er að velja aðra en bófaflokkana.
Ástin undir pilsfaldi

Auðgreifarnir elska ríkið, því að þeir notfæra sér það. Fá milljarða afslátt af kvótaleigu. Af tekjuskatti útflutnings og ferðaþjónustu vegna hækkunar í hafi. Af innherjaupplýsingum af margs konar tagi. Raunar er nánast allur gróði á landinu fenginn undir pilsfaldi ríkisins. Um leið reka auðgreifarnir mikinn áróður gegn ríkinu og velferð þess. Þeir láta ríkið svelta spítala, skóla og alla velferð til óvinsælda. Bjóða fram einkavinarekstur í staðinn, með miklum umframkostnaði. Þeir nota fávita verkalýðsfélaga til að brenna peningum lífeyrissjóða í ábyrgðarlausu braski, sem síðan er afskrifað. Hér verða menn aðeins ríkir undir pilsfaldinum.
Mesta afrek fullveldis

Ætla í Costco, þegar biðraðir hverfa. Samkvæmt fréttum er þessi verzlun bylting í verzlunarháttum. Hingað til hefur verið einokun, þar sem yfirmenn Krónunnar ráða verði með pílukasti í kaffitímanum. Klukkutíma síðar er Bónus kominn með verð, sem er einni krónu lægra á pakkningu. Tveimur tímum síðar eru sólarhringsbúðirnar komnar með verð, sem er tilteknum prósentum hærra en Bónus, minnst 100% hærra. Þessi hringferð einokunar er séríslenzkt fyrirbæri, sem heitir frjáls verzlun. Nú eru gamlir kaupfélagsmenn frá Bandaríkjunum komnir með búð á verði, sem minnir á erlent búðaverð. Meira afrek en samanlögð allra ráðherra frá stofnun fullveldis.
Lög höggva á hnúta

Flest lög á Íslandi eru þýðingar og endursagnir úr norrænum lögum, hin síðari ár mest úr Evrópulögum. Slík lög eru yfirleitt til góðs, þótt þau séu oft allmiklu ýtarlegri en þörf krefur. Snemma á þjóðveldisöld var ljóst, að setja yrði lög um atriði, sem ollu sífelldum deilum. Svo sem deilum milli landeigenda og ferðafólks á hefðbundnum leiðum. Í fornum lögum er dregin nákvæm lína milli hagsmunaðila og gildir sú lína enn. Ekki voru til lög um samskipti kaupenda og seljenda eigna. Úr því var bætt með lögum frá 2002, sem Hæstiréttur hefur túlkað með dómahefð. Nú er til dæmis ljóst, hvernig dæma ber í ágreiningi um meinta galla á gömlum húsum.
Öfgamúslimar á London Bridge

Svo virðist sem hryðjuverkið á London Bridge hafi verið verk þriggja öfgamúslima. Þeir sjálfir féllu fyrir lögreglu. Hún hafði þó ekki upplýst nöfn og uppruna, er þetta er skrifað tólf tímum síðar. Wikipedia hafði þá í varfærnum texta upplýst, að eitt vitni hafi heyrt þá hrópa „Þetta er Allah“. Þar sem þetta gerist í lok þingkosningabaráttu í Bretlandi, verður að bíða eftir nákvæmari fréttum. En sé þetta rétt, er næsta víst, að almennt verði harðari viðhorf til múslima þar í landi og víðar um Evrópu. Ástæðulaust er þó að gera notkun internets erfiðari, eins og Theresa May lagði til í morgun. Pólitíkusar reyna að misnota hryðjuverk.
Borgarlína er ótímabær

Fram undan eru tímamót í samgöngum. Allskonar rafknúin, sjálfkeyrð tæki bætast við markaðinn. Við vitum ekki, hvaða útgáfur verða vinsælastar. Vitum ekki, hvort rafknúinn strætó verður vinsæll. Vitum bara, að borgarlínan fyrirhugaða verður mjög dýr. Við val farartækis bætast ýmsir rafknúnir hjólastólar, vespur, reiðhjól og yfirbyggðar útgáfur af 2-4 hjóla tækjum. Ég sé mig fyrir mér fara í rafknúnum hjólastól að aftanverðu upp í rafknúinn, sjálfkeyrðan smábíl, sem tekur þriðja hluta af plássi núverandi einkabíla. Vitum ekki, hvernig akreinar, hjólreinar og gangreinar tækin munu nota. Ótímabært er að veðja á borgarlínu sem framtíðina.
10% skilin eftir

Krónan hefur hækkað í verði síðan Seðlabankinn hóf aðgerðir í vetur til að lækka hana. Evran er komin niður í 97 krónur og pundið í 125 krónur. Felur í sér, að kaupmáttur launa eykst í stað þess að minnka, eins og Seðlabankinn vill, að ósk ríkisstjórnarinnar. Seðlabankinn er máttlaus handstýring, sem ræður ekki við ferðafólkið. Vegna rosahækkunar íbúðaverðs nýtist það ekki ungu fólki, sem reynir að koma þaki yfir höfuðið. Býr enn í foreldrahúsum. Nýtist ekki heldur öryrkjum, gamlingjum og sjúklingum, sem ekki lifa á launum, heldur á hjartahlýju velferðar. Hún hefur verið skorið niður við trog. 10% þjóðarinnar missa af ferða-góðærinu.
Landið liggur óbreytt

Skoðanakannanir í maí sýna engan stuðning við flokkinn, sem stofnaður var með látum 1. maí. Sósíalistar eru hvergi nefndir. Nánast allt vinstra fólk fylgir Vinstri grænum með 25% atkvæða. Og Bófaflokkurinn er kominn niður á sinn botn í rúmlega 25%. Kannanir hafa verið fremur stöðugar í vetur, íhaldssama hægrið með 25% og íhaldssama vinstrið með 25%. Inn á milli er svo fjölbreytt miðja, þar sem píratar eru fremstir með 15%. Flokkarnir, sem gera bófaflokknum kleift að halda völdum, eru hvor um sig með 5% eða minna. Munu berjast við að sleppa frá útfalli í næstu kosningum. Fróðlegt verður að sjá, hvernig miðjan raðast þá upp.
Sterkari en hóruhúsið

Lýðræði er marklaust, ef það felst bara í að mæta á kjörstað eftir fjögur ár. Þú þarft að vakta lýðræðið þess á milli. Taka þátt í því. Þrír bófaflokkar fá að mynda ríkisstjórn út á loforð, sem þeir efna alls ekki. Þvert á móti hefja þeir þjófnað, sem ekki var boðaður fyrir kosningar. Þú losnar ekki við bófanna nema með því að halda vöku þinni árið um kring. Fjöldafundir á Austurvelli hafa sýnt vald fjöldans, stundum. Líka fjöldafundur ofan við Þjóðleikhúskjallarann. Bófar eru hræddir við fólk. Hræddir við varðelda, hræddir þegar bíl er hossað, hræddir þegar eggjum er kastað í hóruhúsið við Austurvöll. Þið eruð sterkari en bófarnir.
Fjölbreyttari spilling

Spilling er fjölbreyttari en áður var. Sigríður Andersen skipar nokkur kvígildi flokksins í stöðu landsdómara. Það er úldin hefð. Þess vegna eru dómar hvað eftir gerðir afturreka af erlendum dómstólum. Færi kjósendur en áður vilja úldna hefð. Því hefur kjósendum Sjálfstæðisflokksins fækkað. Eru núna komnir í 25%. Stafar líka af, að spilling er fjölbreyttari en áður. Einkum er ítrekað reynt að svelta ríkisrekstur og bjóða upp á einkavinavæðingu sem lausn. Bankarnir leika meira eða minna lausum hala undir stjórn samskonar bófa og áður. Milljarðar af skattfé eru notaðir til auðvelda hækkun í hafi og erlend skattaskjól. Þetta er bófaflokkur.
Fokkings spilling

Hafa má það til marks um bága stöðu fjölmiðla að gera sér meiri mat úr bölvi Jóns Þórs Ólafssonar þingpírata en umræðuefninu. Setja það í fyrirsagnir netfrétta sinna. Niðurstaða þeirra er, að Jón sé dóni, en ekki, að Sigríður Andersen sé gegnrotin af spillingu. Daginn áður var það fyrirsagnaefni netmiðla fjölmiðlanna, að lekinn um spillinguna sé mikill vandi sem skerði virðingu alþingis. Niðurstaða þeirra er, að leki sé vondur, en spilling Sigríðar eðlileg. Er raunar fokkings hræsni fjölmiðlanna. Lekinn sýnir, að gerspillt Sigríður handvaldi getulaus kvígildi bófaflokksins fram yfir hæft fólk. Hún skerti virðingu alþingis.
Kapphlaup niður á botn

Með frjálsri milliríkjaverzlun er raunverulega átt við kapphlaup láglaunafólks niður á botninn. Framleiðsla er flutt frá Bandaríkjunum. Vestrænar iðnaðarborgir deyja, nema í Þýzkalandi, þar sem nákvæmu örsmáhlutirnir eru smíðaðir. Þeir eru svo fluttir til Suðaustur-Asíu, aðallega til Kína, þar sem samsetning hlutanna í bíla og tæki er ódýrust. Þaðan er varan flutt samsett til Bandaríkjanna. Stór hluti ferilsins er þrælavinnan í Kína, sem er studd tillitsleysi við umhverfi og náttúru. Fríverzlunarsamningar ganga út a kapphlaup aumingja niður á botn. Mikill hluti mannkyns verður að þrælum, sem fá minna kaup en til hnífs og skeiðar.
Eignir ekki heilagar

Eignaréttur er eins og margs kyns önnur réttindi, síður en svo heilagari en annar réttur. Um nánast allan hinn vestræna heim eru eignir skattlagðar og ofureignir meira en aðrar. Burtséð, hvort þær urðu til með stuldi, með aðstöðu eða á annan viðurkenndari hátt. Eðlilegt er að leggja háa skattprósentu á gífurlegar eignir hinna hundrað eignamestu og tekjur hinna þúsund tekjuhæstu. Þetta er helzta leið samfélagsins til jöfnunar. Peningarnir eru svo væntanlega notaðir til að halda uppi ókeypis heilsuþjónustu fyrir alla, óvinnufærum öryrkjum, gamlingjum og að hjálpa húsnæðislausu fólki. Sé engan stuld fólginn í skattlagningu fyrir slíkum innviðum samfélagsins.
Ólögleg Andersen

Sigríður Andersen er hefðbundinn pólitíkus spillingar. Skipar maka Brynjars Níelssonar í landsdóm. Sjálfstæðismenn hafa lengi haft forgang að sætum dómara. Við sama tækifæri skipaði hún sem dómara einn af þeim, sem lægsta útkomu fékk hjá dómnefnd umsækjenda. Sá var einn fjögurra fallkandidata, sem Sigríður lyfti í dómarasæti. Óhæfir hafa eiga sama rétt hjá Sjálfstæðisflokknum og hæfir, enda dæmi þeir „rétt“. Sigríður gælir við nýfrjálshyggju og talar stundum í samræmi við það. En verkin hennar eru önnur, hin gamalkunna spilling bófaflokksins. Einn umsækjenda vísaði í lög og kallaði þetta „tilraun til ólögmætrar embættisfærslu“
Villutrú og rétt trú

Þegar þrengist að nýfrjálshyggju, er Bandaríkjunum fórnað. Bandaríkin séu ekki land nýfrjálshyggju, ríkisrekstur sé mikill. Þótt ríkið borgi sumt af brúsanum eru læknisverkin stunduð á einkastofum og einkaspítölum. Því kostar heilsan 14% af landsframleiðslu þar, en ekki nema 9% hér. Við erum beðin um að bera heldur saman við Singapúr sem nýfrjálshyggju og Venezúela sem sósíalisma. Ég held þó að ríkið eigi stóran hluta atvinnulífs og húsnæðis í Singapúr og herforingjastjórn sé í Venezúela. Afneitun nýfrjálshyggju á villutrú Bandaríkjanna minnir á, að sósíalistar afneituðu Sovétinu og sögðu það ekki vera rétttrúaðan sósíalisma.
Skulda- og vaxtagildran

Nýfrjálshyggjan leggur almenning í margs konar hlekki. Fyrst missa fótanna þeir, sem þurfa að borga meiri heilsuþjónustu. Síðan koma þeir, sem keypt hafa húsnæði út á gylliboð bankanna. Þeir lenda í skulda- og vaxtagildru og drukkna þar. Sama er að segja um þá, sem sækja í langskólanám. Drukkna í skulda- og vaxtagildru. Fólkið í sjávarplássunum lendir í gildru kvótagreifa, sem færa rekstur sinn út og suður. Ísland í klóm nýfrjálshyggju verður þrælaríki undir stjórn hundrað greifa, sem búa til hverja gildruna á fætur annarri. Þrælarnir eru svo sáttir, að 60.000 manns kjósa áratugum saman bófaflokk kvótagreifa og annarra pilsfaldagreifa.
Segjum nei fyrir rest

Samfélagið er ríkara en nokkru sinni fyrr. Samt virðist ekki vera til fé til að halda uppi velferð að hætti fátækari tíma. Velferðin hefur verið skorin niður til að rýma fyrir hagsmunum auðgreifa. Tekjuskattar fyrirtækja og auðgreifa hafa verið lækkaðir, niðurgreiðslur ríkisskulda hafðar of hraðar. Þar á ofan hefur ríkið neitað sér um fé frá útboðum leigukvóta og annars aðgangs að auðlindum. Öll auðsöfnun hefur lent hjá þeim allra ríkustu. Mismunur ríkra og fátækra hefur stóraukizt. Þetta erum við búin að horfa upp á í nokkra áratugi, án þess að hinn breiði massi hafi áttað sig. Samt kemur að því, að fólk rísi upp og segi nei.
Eftirlit án eftirlits

Fjármálakerfi Íslands er nýfrjálshyggja eins og það var fyrir og í hruninu 2008. Eftirlit með bönkum og peningastraumum var eins og Davíð hannaði það. Lagði niður Þjóðhagsstofnun og stofnaði Fjármálaeftirlitið upp á þau býti, að það framkvæmdi ekkert eftirlit. Einkabankar töldu sig hafa ríkisábyrgð fyrir áhættufíkn sinni og reyndust hafa hana að nokkru leyti. Ríkið tók á sig bankana og endurreisti þá í sömu mynd. Sams konar banksterar tóku við af þeim, sem reknir voru. Við þurfum að koma því á hreint, að einn banki sé íbúðasparisjóður og hagi sér samkvæmt því. Einkabankar í áhætturekstri njóti hins vegar alls engrar ábyrgðar úr ríkissjóði.
Hættulegar lögpersónur

Undarlegt er, að lög telji fyrirtæki vera persónur, nánar tiltekið lögpersónur. Þetta nota stórfyrirtæki til að þykjast vera persónur, sem njóti sömu réttinda og verndar og aðrar persónur. Njóti til dæmis mannréttinda til að vaða um allan heim og færa fé út og suður. Persónur njóta samt ekki sömu réttinda og lögpersónur í Bandaríkjunum, þær eru innflytjendur ólöglegir, en fyrirtæki ekki. Fólki er mokað út, en fyrirtækjum ekki. Lögpersónur eru ekki settar í fangelsi. Mútur fyrirtækja eru taldar vera málfrelsi. Þannig eru lög skrifuð á kontórum fyrirtækja. Afnema þarf öll tengsli milli persóna annars vegar og svonefndra lögpersóna hins vegar.
Eindreginn þjóðarvilji

Kjósendur mega ekki láta sér lynda, að hagtrúar-ofstækismenn breiði í leynum út einkavinavæðingu heilsumála. Allur þorri okkar hefur ítrekað sagt í könnunum, að hann sé algerlega andvígur slíkur ferli. Allur þorri okkar vill ríkisrekið og ókeypis heilbrigðiskerfi upp á 11% landsframleiðslu. Þetta er fullrætt mál, hvað sem hagtrúar-ofstækismenn Hayeks og Friedmans segja. Fólk trúir ekki, að græðgi sé góð. Fólk trúir ekki, að allt megi vera fyrir mig og ekkert fyrir ykkur. Þetta er þáttur í þeirri almennu skoðun Íslendinga, að innviðir samfélagsins skuli vera ríkisreknir: heilsa, skólar, vegir, hafnir, flugvellir og internet-kaplar.
Slök almannatengsli

Almannatengsli Pírata eru slök. Margir þingmenn standa sig þó vel á þingi og hafa jafnframt samband við kjósendur, helzt á Pírataspjallinu. Smotterí er á lokaðri flokksrás, kannski eitt innlegg á viku og engin umræða, nánast dauð rás. Fleiri þing- og áhugamenn mættu vera virkir á Pírataspjallinu. Það hefur dofnað frá kosningum. Tröllin hafa verið rekin. Sama frétt á forsíðu dögum saman. Fúttið vantar. Ekki skárra hjá öðrum, en Stjórnmálaspjallið er töluvert virkara, einkum gegn múslimum. Sósíalistaflokkurinn er nokkru daufari en Pírataspjalllið og sama er að segja um Frjálshyggjufélagið. Pólitík er ekki hugleiðsla, heldur birtingar.
Frelsi frá skorti

Frelsi er ekki frelsi frá ríki eða sköttum. Raunar er ríkið miðlægt í frelsinu, sér um, að frelsi eins takmarki ekki frelsi annars. Frelsi er frelsi frá fátækt, frelsi frá yfirmönnum, frelsi frá bófum, frelsi frá veikindum, frelsi frá höftum frelsi frá trúarofsa, frelsi frá óöryggi, frelsi frá áhyggjum, frelsi til betra lífs, frelsi til lista og menningar, frelsi til vísinda, frelsi til sérvizku. Mikilvægast af þessu er frelsi frá skorti. Í þungamiðju frelsis eru borgaralaun, laun fyrir að vera til og gera það, sem þig langar til, þar á meðal frelsi til vinnu. Í nútímanum er svo brýnast, að almenningur fái frelsi frá greifunum 100.
Hringekja valdafólks

Þolað er í Bandaríkjunum, að menn skipti um hatta. Þingmaður gætir hags auðsins í þingnefnd. Eftir kjörtímabilið gerist hann forstjóri eða pólitískur tengill hjá risafyrirtæki og getur endað sem yfirdómari. Hringekja valdafólks er líka hafin í Evrópu, þar sem Barroso gerðist forstjóri hjá Goldman Sachs, sem áður hafði þegið að vera undir pilsfaldi Evrópusambandsins. Partur af heimsklúbbi valda og auðs. Menn hljóta kosningu vegna fjárveitinga Goldman Sachs, gæta hagsmuna þeirra í pólitík og enda í hægum sessi hjá Goldman Sachs. Í Bandaríkjunum eru nánast allir þingmenn á framfæri sérhagsmuna. Við skulum passa okkur hér, einkum á Engeyingum.
Nató er úr fókus

Nató var upphaflega stofnað til að stöðva yfirgang Sovétríkjanna í Evrópu. Var bandalag Norður-Ameríku og Vestur-Evrópu, kennt við Atlantshafið. Eftir lok kalda stríðsins er hlutverk þess breytt. Bandaríkin þrýsta því að taka þátt í hernaði í öðrum álfum, einkum í Suðvestur-Asíu og Norður-Afríku. Stríð Bandaríkjanna hafa verið samfellt fát á þessum svæðum heimsins. Ég sé ekki neinn tilgang Evrópu að taka þátt í harmleiknum, sem þessi stríð hafa verið og eru enn. Sýrland og Írak og Jemen eru samfelld rúst. Bandaríkin halla sér einkum að mestu vandræðaríkjum svæðisins, Ísrael og Sádi-Arabíu. Nató þarf að losa sig frá þessu ofur-klúðri.
Aðeins einn flokkur

Allir þingflokkar nema Píratar hafa verið í ríkisstjórn minnst eitt kjörtímabil af þremur síðustu. Enginn þeirra hefur reynt að lögfesta stjórnarskrá fólksins. Enginn þeirra hefur reynt að koma á raunverði kvótaleigu með því að setja hana á uppboð. Enginn hefur reynt að opna skjöl og fundi stjórnsýslu og stjórnmála til að fólk sjái vinnubrögðin. Enginn hefur reynt að efna loforðin um stórfellda eflingu spítala og heilsugæzlu. Enginn hefur reynt að koma böndum á ferðaþjónustu með eðlilegum vaski. Einn flokkur hefur verið í andstöðu allan þennan tíma aðgerðaleysis. Píratar eru eini flokkurinn, sem mun verða við óskum þjóðarinnar.
Skjálftar eru hafnir

Söfnun allra nýrra verðmæta í hirzlur hinna allra ríkustu mun kljúfa þjóðir í tvo andstæðinga. Þeir mörgu, sem hingað til hafa trúað á amerískan draum um aðild að sældinni, munu gefast upp fyrir veruleikanum. Líklegt er að þetta verði fyrst í Bandaríkjunum, þar sem nýfrjálshyggju hefur harðast verið beitt. Bandaríkjamenn geta verið ofstopamenn, ef þeir telja á sig hallað. Íslendingar eru öðru vísi, afkomendur þræla. Munu áfram nudda sér utan í auðgreifana. Treysti mér ekki til að spá tímasetningu, en kjör Trumps og uppgangur Bernie Sanders sýna ólguna í samfélaginu. Byltingar og gos gera ekki boð á undan sér, en skjálftar eru hafnir.
Ekki bara heimska

Pólitíkusar vita, að þjóðin hafnar einkarekstri í heilsukerfinu. Aðeins 1-3% styðja hann. Því lofa allir flokkar fyrir kosningar að efla opinberan rekstur heilsukerfisins. Meira að segja er hægt að verðmeta, hvað fólk talar um. 86.761 manns skora á stjórnvöld að auka ríkisfé í heilsu úr 9% í 11% landsframleiðslu. Skýrara verður það ekki. Svo varð Óttarr Proppé heilsuráðherra. Hann efnir ekki loforðið, sveltir heilsustofnanir til að ná fé í einkarekstur. Skipar í staðinn nefnd, sem á að safna gögnum um málið. Á þeirri leið eru tvær stoppistöðvar: 5 ára sovétáætlun og fjárlög ársins. Verður ekki bara útskýrt sem heimska Proppés.
Þjóðin vill ríkisrekstur

Í hverri könnun á fætur annarri kemur í ljós, að yfirgnæfandi meirihluti okkar styður ríkisrekstur heilsuþjónustu. Bara eitt prósent vill, að einkaaðilar sjái um rekstur sjúkrahúsa. Tvö prósent, að þeir reki heilsugæslustöðvar og þrjú prósent hjúkrunarheimili. Segja má, að þjóðin sé ekki meira um neitt sammála en opinberan rekstur. Í áskorun, sem Kári Stefánsson safnaði fyrir ári, samþykktu 86.761 manns, að skora á ríkið að leggja 11% landsframleiðslu til heilsumála. Nú renna 9% til þeirra eftir mikinn niðurskurð og einkavinavæðingu. Ríkisstjórnin vinnur í máli þessu þvert á vilja nánast alls þorra íslenzku þjóðarinnar.