arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sífelld skapraun Geirs

Geir Haarde er voðalega pirraður. Getur ekki svarað einfaldri spurningu um stöðu jafnréttis samkvæmt stjórnarsáttmála. Nánast allir pólitíkusar geta snúið út úr spurningum. Bara farið eins og Össur Skarphéðinsson að tala um orðaval Steingríms Sigfússonar á síðustu öld. Það getur Geir ekki. Hann kvartar bara yfir spurningum, segir þær óviðeigandi eða jafnvel dónalegar. Spurningunni um jafnréttið vísaði hann til kjarasamninga. Rétt eins og það sé hlutverk stéttarfélaga að efna sáttmála ríkisstjórnarinnar. Geir virðist vera farið að líða illa í starfi, sem hann veldur ekki. Sífelld skapraun.
Týna mýkt úr hrossum

Ég er ekki sá fyrsti, sem gagnrýnir hrossamót. Sigurður Haraldsson var einn þekktasti hrossaræktandi landsins, átti rauðblesóttu Kirkjubæingana. Hann sagði í viðtali við Eiðfaxa 1992: “Mér finnst að við séum á hraðri leið með að týna mýktinni úr hrossunum. Í mínum augum liggur áherzlan öll orðið á sýningarhestunum, en ekki reiðhestunum. Nú miðast allt við auga áhorfandans, en reiðhestur fyrir reiðmanninn er ekki það, sem sóst er eftir. Mér finnst þetta ná alltof mikið inn í ræktunina líka núorðið.” Ég tel, að allan gang eigi að dæma eftir sjálfvirkum hristingsmæli í hnakki.
Geir og Davíð spottaðir

Erlendir hagfræðingar eru smám saman að komast á þá skoðun, að kreppan á Íslandi sé heimatilbúin. Hún stafi af aðgerðarleysi ríkisstjórnarinnar og Seðlabankans. Ríkisbankarnir hafi verið einkavinavæddir til pólitískra gæludýra, sem kunnu ekki með fé að fara. Þeir hafi breytt ríkisbönkunum í vogunarsjóði og kollsiglt íbúðalánum. Ekkert hafi verið gert til að stemma við þessu. Og ekki heldur neitt til að milda afleiðingarnar. Menn á borð við Robert Wade prófessor gagnrýna Geir Haarde og Davíð Oddsson. Skrifa um þá í Financial Times sem analfabeta í hagfræði og raunar sem hreina bjána.
Ritstýrður eða sjálfvirkur

Tómas Hafliðason, potturinn.com, misskilur skrif mín um blogg.gattin.net og eyjan.is. Ég er ekki að sameina epli og appelsínur, bara tengja. Að tala um not, sem ég hef af miðlum. Annar færir mér fréttir dagsins og hinn færir mér blogg dagsins. Svo einfalt er það fyrir mig. Annar er ritstýrður miðill með góðu úrvali frétta og lakara úrvali bloggs. Hinn er sjálfvirkur miðill, þar sem allir, sem ég nota, kjósa að vera, nema tveir. Ég hef hvorn miðil til síns brúks. Oft les ég alla 130 nafngreinda bloggara dagsins, stundum bara sérvalda 45. Helzt vildi ég geta lesið fréttir og blogg á einum stað.
Léleg eftirherma af Lippizaner

“Þetta verður ekki vinsælt” eru einu mótbárurnar, sem ég fæ, þegar ég viðra skoðanir mínar á hestakeppni. Þær eru: Hristingsmælar verði settir í alla keppnishnakka. Bætt verði við gangtegundunum lulli og valhoppi, sem öldum saman stóðu undir ferðum Íslendinga. Tölt og skeið verði aðeins riðið við lausan taum að hætti Cavallo. Þyngingar fóta og hófhlífar verði bannaðar, einungis ásláttarlausir hestar notaðir á skeiði. Mínus verði fyrir fótlyftu yfir vinkil. Bönnuð verði keppni á hringvelli. Þannig er hindruð breyting á þolgóða ferðahestinum íslenzka yfir í lélega eftirhermu af Lippizaner.
Benzínið mengar, ekki sætin

Evrópusambandið er frábært. Það hefur tekið forustu í vörnum mannkyns gegn loftslagsbreytingum. Hefur ákveðið að leggja mengunargjald á flug árið 2012. Það er mikilvægasta aðgerð samtímans í lífsbaráttu mannkyns. Gjaldið verður sett á allt flug í Evrópu og á allt flug til Evrópu. Þar á meðal flug frá Íslandi. Auðvitað eru íslenzkir sóðar og skítalabbar sáróánægðir. Þeir væla um fátækt sína og hungur. Eini gallinn við reglu sambandsins er, að skatturinn er lagður á seld flugsæti. Þau eru hins vegar misdýr í mengun. Betra er að leggja skattinn á flugbenzínið. Það mengar, en ekki sætin.
Böndin berast að Halldóri

Andrés Jónsson bloggaði merkar vangaveltur um heimildarmann Jóns Ásgeirs Jóhannessonar. Sá sagði Jóni Ásgeiri, að Baugsmálið væri pólitísk aðgerð. Heimildarmaðurinn var fyrrverandi forsætis. Þar koma fjórir til greina í þessari röð: Halldór Ásgrímsson, Þorsteinn Pálsson, Steingrímur Hermannsson og Davíð Oddsson. Samkvæmt Andrési er Halldór heitastur, sem er rökrétt. Ég hafði gagn af að lesa hugleiðingar Andrésar, sem skrifar yfirleitt af viti um pólitík. En við eigum ekki Seymour Hersh eða annan rannsóknarblaðamann. Í Bandaríkjunum hefði slíkur upplýst okkur um nafn heimildarmannsins.
Eyjan Péturs í toppsætinu

Pétur Gunnarsson gerði Eyjan.is á stuttum tíma að einum helzta fréttamiðli landsins og mínum helzta fréttamiðli. Undir lok ritstjórnartíma hans var ég farinn að nota Eyjuna eingöngu. Fékk þar fréttir annarra miðla auk frétta Eyjunnar sjálfrar. Þær voru oftast betri og hnitmiðaðri en fréttir annarra fjölmiðla. Aðeins eitt vantar enn í Eyjuna, skrunlista frétta. Svo að ég geti leitað meira en eina-tvær stundir aftur í tímann. Vona, að Hallgrímur Thorsteinsson, nýr ritstjóri, bæti úr. Bloggið á Eyjunni er aftur á móti ekki eins gott. Nær ekki samanburði við víddir Blogg.gattin.net. Sameining?
Þór og Vilhjálmur falsa söguna

Ég man sprengingu húsnæðislána eins og hún hafi gerzt í gær. Þar var ekki Íbúðalánasjóður að verki. Einkavæddu bankarnir ruddust fram í ágúst 2004. Þeir buðu 100% lán og ótakmarkaðar fjárhæðir. Nokkrum mánuðum seinna fór Íbúðalánasjóður að bjóða 90% lán og þak á fjárhæðum. Nú er verið að reyna að falsa þessa sögu. Fara þar fremstir í flokki Þór Sigfússon og Vilhjálmur Egilsson frá Samtökum atvinnulífsins. Óskammfeilnari en pólitíkusar, sem ljúga í túlkunum. Þór og Vilhjálmur ljúga hins vegar í staðreyndum. Þeir falsa söguna. Ég mun aldrei aftur taka mark á einu orði frá þeim félögum.
Pólskur Sæmi rokk í Grímsey

Sá Fréttablað sunnudagsins á Flúðum. Þar var röng forsíðufrétt um vopnaðan drykkjurút, sem ógnaði fólki í Grímsey. Sagt var, að sérsveit lögreglunnar hefði yfirbugað manninn. Hið sanna var, að Grímseyingar þurftu ekki að fá sérsveit úr bænum. Úti í eyjunni var nefnilega laginn Pólverji, sem róaði drykkjurútinn og tók hann heim til sín. Þangað sóttu lögreglumenn hann, þegar hann hafði róazt. Lögguna vantar nefnilega ekki sérsveit. Hún þarf menn eins og Pólverjann. Eða eins og Sæma rokk, sem róaði brjálæðinga niður með ljúfum hætti. Fjölmiðill þarf ekki að ljúga afrekum upp á sérsveitir.
Álverin, orkuverin, kreppan

Á Íslandi heyrist sú skoðun, að náttúruvernd verði að víkja fyrir aðgerðum gegn kreppu. Þegar harðni á dalnum, þurfum við fleiri orkuver og álver. Í samræmi við kenningu Andra Snæs rithöfundar um, að Íslendingar séu hrædd þjóð. Óttist stöðugt, að sultur sé á næsta leiti, samanber Árna Johnsen. Kreppan hefur samt ekki þessi áhrif, heldur vekur hún okkur til meðvitundar um forgengileika olíunnar. Með síhækkandi olíuverði áttar fólk sig á, að olía er deyjandi orkugjafi. Við þurfum að nota rafmagnið til að knýja bíla, skip, lestir. Eftir tíu ár byrjum við að loka fyrirhuguðum álverum.
Undirbúningur stríðs gegn Íran

Með stuðningi nefnda bandaríska þingsins notar George Bush leyniþjónustuna til að herða undirbúning stríðs gegn Íran. Með dollurum styður hún samtök þar í landi til andófs gegn stjórnvöldum ofsatrúarmanna. Þetta segir bezti rannsóknablaðamaður heims, Seymour Hersh, í New Yorker í dag. Merkilegt er, að bandarísku stórblöðin skuli ekki birta greinar hans. Það segir mér, að þau eru að rýja sig trausti. Hersh segir líka, að yfirstjórar bandaríska hersins sé andvígir innrás, þar á meðal Robert Gates stríðsráðherra. Eru orðnir langþreyttir á stríðsofsanum, sem leyniþjónustan CIA kyndir undir.
Allir dagar eru sunnudagar

Hjá mér eru allir dagar sunnudagar. Síðan ég hætti á vinnumarkaði geri ég bara það, sem er skemmtilegt. Þess vegna gef ég ekki færi á athugasemdum við bloggið mitt. Vil ekki eyða tveimur tímum á dag í að lesa gagnslausa þvælu nafnleysingja og strika hana út. Þoli ekki að vera ritstjóri fyrir geðsjúklinga. Þeir mega skrifa, hvað sem þeir vilja, hvar sem þeir vilja, bara ekki á mínu vefsvæði. Með því að hafna athugasemdum alveg spara ég tvo tíma á dag. Dýrmætur gæðatími vinnst til að sinna hestum. Veit, að það er sérvizka, en ég þarf sem betur fer ekki að bera lífsgæði mín undir neinn.
Nýtínt grænmeti við veginn

Garðyrkjustöðin Melar á Flúðum heldur uppteknum hætti. Þar er söluborð úti við veginn að Syðra-Langholti. Við getum valið okkur grænmeti og borgað í bauk. Afgreiðsla er engin. Eitt kíló af tómötum kostaði 250 krónur, risagúrkan 100 krónur og hausinn af kínakáli 300 krónur. Tómatarnir voru með þessu sterka bragði, sem einkennir nýtínda vöru. Mun betri en nokkurra daga gömlu tómatarnir í stórverzlunum höfuðborgarsvæðisins. Neytendur kunna að meta þessa kaupsýslu og hafa greinilega ekki rangt við, þegar kemur að greiðslu. Annars hefði hún tæplega haldið áfram annað sumarið í röð.
Dólgslegir útlendingar

Útlendingar hafa komizt upp með að vanvirða íslenzk lög um frjálst aðgengi þjóðarinnar að öllu landinu. Við vorum hópur hestamanna, sem vildum fylgja gamalli og kortlagðri þjóðbraut um Grjótnes. Þar réð húsum þýzk kerling á íslenzka sósíalnum. Samningar tókust ekki, við lúffuðum, tókum krókinn til að halda friðinn. Tveimur dögum síðar komum við að læstu hliði við Ormarsá. Svissneskir laxveiðimenn höfðu læst hliðinu til að forðast veiðiþjófa. Við vorum komnir með naglbítinn á loft, þegar bóndinn, umbi Svissaranna, kom í loftköstum með lykil. Sýslumenn eiga að stöðva lögbrot frekra útlendinga.
Stjörnustaður í sveitinni

Hægt eldaður þorskur var fínn og villtur lax sömuleiðis, í hófi eldaðir. Hvort tveggja borið fram með kartöflustöppu. Árum saman hef ég ekki fengið jafn fína sveppasúpu, hveitilausa, öðru vísi kryddaða en aðrar slíkar. Grænmetisrétturinn var yfir 90% úr hráefnum staðarins og nýtínd jarðarber dagsins fengust í eftirrétt. Annarrar eins matarhátíðar hef ég ekki notið mánuðum saman. Hótel Flúðir er með fremstu matsöluhúsum landsins, þótt slíkir staðir eigi erfitt uppdráttar utan Reykjavíkur. Notar grænmeti, sveppi og jarðarber garðyrkjunnar á Flúðum. Stjörnustaður í sveitinni.
Haltu fast um veskið þitt

Þegar valdamaður segir “treystu mér”, skaltu halda þéttingsfast um veskið. Stjórnartalsmaður segir: “Við verðum að treysta því, að sérfræðingarnir í Seðlabankanum séu að vinna vinnuna sína.” Þá skaltu bóka, að þeir sofa eða eru að þjónusta sérhagsmuni á kostnað almannahagsmuna. Þessa dagana er skítalykt af samstarfi ríkisstjórnarinnar, Seðlabankans og stórbankanna. Þeir eru að leysa öll vandræði sín á kostnað almennings eingöngu. Og mýkja fólkið fyrir harðari úrræði í sama dúr. Ég hef horft á stjórnmálamenn og sérfræðinga í fimm áratugi. Aldrei hef ég séð ástæðu til að treysta þeim.
Undrandi lögmaður

Bandarískur lögmaður, mágur minn, stóð á svölunum á Kaldbak. Horfði á hóp hestamanna koma niður heiðina og æja í gerðinu. Eru þetta vinir, spurði hann. Hafa þeir leyfi til að ríða um landið og nota gerðið. Nei, þetta gera allir, sagði ég, umferð hefur verið æðri eignarhaldi í lögum á Íslandi í þúsund ár. Það skildi hann ekki. Eignarhald er kóngur í Bandaríkjunum. Þú sveiflar rifflinum, ef ferðamenn ber að garði. Á Íslandi hafa hins vegar fornir og nýir löggjafar skilið, að óhindruð umferð fólks er mikilvægari en óskoruð yfirráð fólks yfir eignum sínum. Samgöngur eru lífæð samfélagsins.
Lítilþægustu kjósendur í heimi

Kemst Sjálfstæðisflokkurinn upp með að hafa í kreppunni áhyggjur af öllum öðrum en kjósendum? Áhyggjur af bönkunum og útrásinni, en ekki af fólkinu, sem nú borgar brúsann af vitleysunni? Kennst Samfylkingin upp með að svíkja kerfisbundið öll mikilvægustu kosningaloforðin undir slagorðinu Fagra Ísland? Ráðherrar beggja flokka eru úr sambandi við fólk, þeir hoppa bara kringum auðmenn. Sennilega láta kjósendur þetta yfir sig ganga. Þeir hafa sætt sig við, að ráðamenn stjórnmálaflokka svíki öll loforð og mylji undir gæludýrin sín. Engir kjósendur eru eins lítilþægir og hinir íslenzku.
Einkavæðingin er dýrari

Einkavæðing heilbrigðismála er einkavinavæðing eins og önnur einkavæðing á Íslandi. Felst í að taka verk úr ríkisrekstri og passa að þau lendi ekki í félagsrekstri. Þau lendi í einkarekstri einkavina sjálfstæðis-pólitíkusa. Engu skiptir, þótt einkareksturinn sé helmingi dýrari en annar rekstur, samkvæmt tilboðum. Nýtt dæmi er meðferðarheimili fyrir fíkniefnaneytendur. Það sýndi spillingardrottningu Sjálfstæðisflokksins í essinu sínu. Jórunn Frímannsdóttur gekk framhjá þekkingu ríkisins og SÁÁ og afhenti vinum sínum pakkann. Ímyndið ykkur ekki, að íslenzka einkavinavæðingin sé hagkvæm.
Ráðstefnumenn störðu á Geir

Vitlausasta hugmyndin um nýja mynt kemur frá Geir Haarde forsætis. Hann kýs dollar fremur en evru. Hann gælir við þá mynt, sem er hallærislegust næst á eftir krónunni. Dollar hefur árum saman sigið gagnvart öðrum myntum, einkum evrunni. Eini kosturinn við að taka upp erlenda mynt er að fá sterka mynt í stað veikrar. Dollar fullnægir ekki þeirri kröfu. Sennilega er forsætis bara að þyrla upp ryki, því að hann er rökþrota. Um leið eflir hann vantrú erlendra sérfræðinga á Geir Haarde. Hann flutti hugmyndina á erlendri ráðstefnu. Þar störðu menn á hann stórum augum eins og eitthvert fyrirbæri.
Réttur eigenda er takmarkaður

Samkvæmt íslenzkum lögum, allt frá Grágás til náttúruverndarlaga frá 1999, er eignaréttur á landi takmarkaður. Réttur þeirra, sem fara um land, er æðri rétti þeirra, sem eiga land. Eigendur mega ekki loka landi sínu fyrir umferð annarra, til dæmis ekki ferðamanna. Um þetta eru skýrar og nákvæmar reglur í lögum. Þess vegna er ekki hægt að loka Kerinu í Grímsnesi fyrir ákveðinni tegund ferðamanna, fólki í rútum. Slík aðgerð hefur verið og verður áfram ólögleg. Eigendur Kersins geta hins vegar leitað aðstoðar ríkisins við að skipuleggja jafnt aðgengi allra á umhverfisvænan hátt.
Flokkurinn, Bankinn og Blaðið

Frétt ársins var falin í Mogganum í gær. Aðgangur Landsbankans að arðsömum upplýsingum um peningamál úr stjórnarráðinu er frétt ársins. Banki eiganda Moggans fékk leyniupplýsingar, sem gerði honum kleift að græða hundruð milljóna. Þannig virkar pólitíkin, hún er samsæri og einkavinavæðing kruss og þvers. Ekkert hefur breyzt síðan Sambandið fékk fyrirfram að vita um gengislækkanir. Risin er upp stétt auðmanna, sem sækir auð sinn í forgang hjá réttum aðilum. Flokkurinn, Bankinn og Blaðið eru ýmsar birtingarmyndir þess ástands, að hópur manna telur sig eiga allt vald. Og á það raunar.
Myrkraverk Össurar og Þórunnar

Hvaða æði hefur gripið Össur og Þórunni? Eru ráðherrar Samfylkingarinnar að tapa glórunni í myrkrinu þeirra?. Þórunn bannar myndatökur af dauðum birni og Össur bannar myndatökur af undirritun samnings um álver á Húsavík. Halda þau að myrkraverkin hverfi, ef þau eru ekki mynduð? Og hvað hefur Össur að gera með titrandi aðstoðarmann, sem gargar: “Hvaða andskotans máli skiptir einhver undirskrift.” Ég vissi, að þetta fólk er “out of touch”, hefur misst samband við fólk, lifir í ráðherra-limbói. En þarf það að auglýsa myrkraverk sín svona? Þetta er bilun. Samfylkingin virðist vera að bila.
Umbúðirnar eru kjarninn

Fáir hlusta, þótt íslenzkur landbúnaður borgi sprell í Washington. Sprell er sérgrein spunakarla, sem kalla það “ívent”. Ýmsir aðilar eru fengnir til að gefa vörur og þjónustu. Flug og gisting, matur og auglýsingar fást fyrir lítið. Nokkrir miðlungskokkar voru fluttir til Íslands að sprella á Food & Fun. Voru sagðir heimsfrægir, en spunakarlar gáfust upp á fullyrðingunni. Nú er Food & Fun komið til Washington á kostnað íslenzkra bænda. Nokkrir borgarkokkar sprella þar. Kjarni slíkra atburða felst í umbúðum og sprelli, en ekki neinu innihaldi. Er þolanlegt, ef fjölmiðlar hafa hóf á ýkjunum.
Seðlabankinn magnar kreppuna

Skýr mynd er komin á samsæri helztu valdastofnana landsins gegn þjóðinni. Stóru bankarnir gera hverja aðförina á fætur annarri að krónunni til að græða tugi milljarða og verjast falli. Ríkisstjórn og Seðlabanki styðja það til að gera þjóðina dauðhrædda og undirgefna. Seðlabankinn hefur það hlutverk að gera ekkert, fara undan í flæmingi, svo að kreppan verði sem verst. Ríkisstjórnin stefnir að mikilli skelfingu fólks. Svo að meirihluti þjóðarinnar snúist til fylgis við fyrirhugaðar niðurgreiðslur á raforku til álvera. Þjóðin getur valið um að láta svínbeygja sig eða grípa til varna.
Upphafið jafngildir endanum

Í kranaviðtali Gufunnar við Össur Skarphéðinsson álráðherra flutti hann merka hundalógík: Ef búið er að veita leyfi til rannsókna, verður að halda áfram leyfisveitingum. Rannsóknir hafa valdið raski og virkjunin veldur því ekki meira raski. Fyrri ríkisstjórn hafði leyft rannsóknir og þá neyðist Össur til að leyfa framhaldið. Upphafið jafngildir endanum. Viljayfirlýsing hans um orkuver á Þeistareykjum og í Gjástykki er því ekki svik við “fagra Ísland” Samfylkingarinnar og málefnasamning stjórnarinnar. Öll stjórnin var sátt við það, sagði Össur í drottningarviðtalinu. Aðrir voru ekki spurðir.
Ráðherra bannar myndir

Þórunn Sveinbjarnardóttir sefur ekki ætíð. Hún þarf stundum að spinna. Það virkar bara ekki. Fyrirsagnirnar erlendis verða: “Umhverfisráðherra bannar myndir af dauðum hvítabirni.” Minnir á George W. Bush, sem bannaði myndir af líkkistum fallinna hermanna. Svona bann virkar ekki. Það sýnir bara, að keisarinn er ekki í neinum fötum. Það er Þórunn ekki heldur. Ofan á stuttan og ömurlegan feril sem umhverfisráðherra hagar hún sér eins og billegur spunakarl. Hún getur ekki falið, að tveir hvítabirnir liggja dauðir. Vegna þess að hún hefur hvorki stjórn á ráðuneytinu né á öðrum stofnunum þess.
Holur heimsviðburður

DV talar eins og pólitíkus, þegar bent er á, að atburður í Washington sé engin “óskarsverðlaunahátið meistarakokka”. Blaðið biðst ekki afsökunar á fáránlegri fullyrðingu, heldur þeytir smjörklípum. Rammys er enginn heimsviðburður, ekki einu sinni í Washington. Bæjarblaðið Washington Post hefur ekki getið hans. Sömu styrktaraðilar reka Food & Fun í Reykjavík, sem einu sinni var sögð vera heimsviðburður, en var það ekki. Hér og þar fara spunakarlar offari. Siggi Hall og Baldvin Jónsson gera ekki Food & Fun í Washington að heimsviðburði. Þótt DV leggi sitt litla lóð á vogarskálina.
Ranglátt tryggingarálag skulda

Að svo miklu leyti sem Geir Haarde hefur skoðanir, er ég þeim ósammála. Verð þó að taka undir orð hans um skuldatryggingarálag íslenzka ríkisins. Fjarstæðukennt er, að ríki, sem skuldar næstum ekki neitt, sé látið borga slíkt álag. Það sýnir bara, hversu mikill munur er á veruleika og ímyndun. Fyrir ári var ekkert slíkt álag á ríkið. Því miður nýtur ríkisstjórnin ekki trausts í útlöndum og Seðlabankinn enn síður. Hægagangur og fálm síðustu vikna stuðla að vantrausti í útlöndum. Geir og Davíð hafa ekki hagað sér eins og þeir séu marktækir. Af því stafar fráleitt skuldatryggingarálag.
Kreppan: Íslenzk framleiðsla

Kreppan: Íslenzk framleiðslaÍslenzka kreppan er margfalt dýpri en samdráttur í öðrum ríkjum. Munurinn er heimaframleiddur. Stóru bankarnir vilja lækka gengið sem mest til að taka tugi milljarða í gróða á mánuði. Ríkisstjórnin vill lækka gengið sem mest til að gera þjóðina ofsalega hrædda. Gengishrun, fjöldauppsagnir og lakari lífskjör miða að sama markmiði. Gera fólk frávita af hræðslu um framtíð sína. Þá verður það meðfærilegt og hættir að rífa kjaft. Sannið þið til: Í fjölmiðlum munu rísa hræddir menn, er heimta fleiri álver sem allra fyrst. Árásin á efnahag og fjárhag þjóðarinnar svínbeygir hana til hlýðni.
Óskarsverðlaunahátíðin

Á baksíðu DV sé ég, að Siggi Hall hefur vafið fávísum blaðamanni um fingur sér. Talið honum trú um, að Rammys sé svakaleg hátíð matgæðinga. Hún sé “eins konar óskarsverðlaunahátið meistarakokka” samkvæmt orðalagi blaðsins. Rammys er óþekkt uppákoma í Washington og á henni er enginn meistarakokkur. Alls enginn. Hvergi var minnst á hana í Washington Post. Siggi er sérfróður í spuna. Á auðvelt með að tala svo við fávita, að þeir vita ekki lengur, hvað þeir sjálfir heita. Ég ráðlegg þeim að brenna sig ekki, heldur fletta upp í Google og Wikipedia. Þannig verða þeir síður að sendisveinum spunans.
Samsæri gegn hræddri þjóð

Stóru bankarnir græddu 130 milljarða á fyrsta ársfjórðungi vegna lækkunar krónunnar. Á öðrum ársfjórðungi græða þeir 80 milljarða króna. Þetta er ekki langtímagróði, en skammtímagróði ver þá falli að sinni. Ríkisstjórnin telur sig líka græða á gengislækkunum. Þær eru “sveigjanleiki” eins og Geir H. Haarde orðar það. Slíkur sveigjanleiki væri ekki, ef evra og evrópskur seðlabanki réðu ferðinni. Með krónu getur stjórnin framleitt sveigjanleika. Hann felst í að svínbeygja dauðhrædda þjóð undir plön um fleiri álver sem allra fyrst. Þessi vitra túlkun fer eins og eldur í sinu um bloggið í dag.
Framleitt “í dag”

Undir áhrifum frá dr. Gunna er ég orðinn meðvitaðri í verzlunum. Fattaði, að verðmerkingar í Hagkaupum á Seltjarnarnesi eru ýmist grín eða engar. Þar virðist ætlazt til, að fólk sjái verðið á strimlinum, þegar það er búið að borga. Íslenzk vínber voru til sölu, en ekki verðmerkt. Við kassann kom síðbúið í ljós, að þau kostuðu jafnþyngd sína í gulli. Sól appelsínusafi er sagður nýpressaður, en hafði enga dagsetningu framleiðslunnar. Á umbúðum er brauð sagt framleitt “í dag”, hvað sem sú dagsetning þýðir. Hagkaup virðast hata kúnna. Og opinber eftirlitsiðnaður er örugglega alveg steindauður.
Obama sigrar á internetinu

Barack Obama kann að nota netið, John McCain kann það ekki, kann ekki einu sinni á tölvu. Obama á milljón vini á Facebook, McCain 150 þúsund. Vinir McCain eru á hefðbundnum fjölmiðlum. Miklar fjárhæðir frá einstaklingum hafa runnið á netinu til kosningasjóðs Obama. Þær hafa gert sjóðinn tvöfalt öflugri en sjóð McCains. Obama hefur því hafnað opinberum styrkjum til baráttunnar. Er því ekki bundinn opinberum reglum um fjármál framboða. Í fyrsta skipti í heiminum hefur netið úrslitaáhrif í kosningum. Howard Dean fór langt á netinu árið 2004, en Barack Obama kemst á leiðarenda árið 2008.
Mandela bakvið Mugabe

Fyrir utan Dalai Lama er Nelson Mandela í Suður-Afríku sá, sem flestir telja standa guði næst. Ekki er þó allt gott um hann, elliórar plaga hann. Hann hefur lengi verið eindregnasti stuðningsmaður Robert Mugabe, verst ræmda drullusokks heimsins. Sennilega vegna forustu Mugabe í frelsisstríði Simbabve fyrir þremur áratugum. Fyrir tilstilli Mandela hefur ríkisstjórn Suður-Afríku stöðvað hugmyndir um aðgerðir Afríkuríkja gegn ógnarstjórn Mugabe í Simbabve. Við ritun minningargreina um Nelson Mandela verður Mugabe efstur í minni. Þannig fýkur heimsins dýrð og mannsins orðstír.
Hvar er beztur kvöldmatur?

Fljótlega eftir að ég byggði á Fornuströnd árið 1972, þekkti ég flesta í götunni. Við vorum í góðu sambandi við nokkra nágranna eins og í hverju öðru þorpi. Krakkarnir hlupu milli húsa og fundu út, hvar bezt væri að fá kvöldmat þann daginn. 36 árum síðar eru flestir fluttir, sumir látnir. Nú þekki ég fæsta í götunni. Á þessum tíma hefur vinskapur breyzt. Það er ekki lengur nábýlið, sem heldur fólki saman, heldur internetið. Kristín er núna í klukkustundar tölvusímtali við Florida á Skype. Ég ligg á netinu tvo tíma á dag. Fólk á vini í öðrum álfum, en þekkir ekki fólkið í sama stigagangi.
Landráð bankastjóranna

Bankastjórar stórbankanna gerðu samsæri gegn þjóðinni. Komu okkur í kreppu með lánastefnu, sem var óheft af opinberum eftirlitsiðnaði. Þeir tóku ódýr skammtímalán til að fjármagna langtíma húsnæðislán. Til að bjarga sér úr kreppu, sem þeir bjuggu til, gera þeir nú hvert áhlaupið á fætur öðru á gengi krónunnar. Gengishagnaðurinn bætir stöðu þeirra. Eru að laga stöðuna fyrir uppgjör annars ársfjórðungs. Eru hættir að lána, enginn tímir að borga vextina þeirra. Reyndu að drepa Íbúðalánasjóð, er nú stendur sem klettur í hafinu. Bankastjórarnir eru landráðamenn og Litla-Hrauns-matur.
Fólk er ekki óttaslegið

Kreppan hefur staðið nokkra mánuði. Hræddum Íslendingum hlýtur að fjölga við slíkar aðstæður. Fólk sér fyrir sér tekjumissi, jafnvel atvinnumissi. Sumir fá martröð um sult og seyru. Fylgismönnum stóriðju og orkuvera ætti því að fjölga. Samt sýnir skoðanakönnun Fréttablaðsins, að meirihluti þjóðarinnar hafnar stóriðju og stórvirkjunum. Meirihlutinn er stærri úti á landi, þar sem talið hafði verið meira um óttaslegið fólk. Kannski sér fólk núna í olíukreppunni, að við þurfum alla okkar raforku til að leysa olíu af hólmi. Við höfum í ekkert aflögu fyrir niðurgreidda gæludýrið, stóriðjuna.