arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Landráð gegn bófum

Sammála Bjarna Benediktssyni. Fjármálaeftirlit af hálfu evrópskra samtaka væri stórkostlegt valdaframsal. Hugsið ykkur evrópska kontórista horfa yfir axlir íslenzkra bankabófa síðasta árið fyrir hrun. Þá hefðu verið þröngir kostir við að stela tugum milljarða. Þá hefði verið þungt í vöfum að vefja vafninga í Macau til að koma Sjóvá á hausinn á kostnað fátækra. Völd hefðu verið stórskert hjá Davíð í Seðló og Jónasi í Eftirlitinu. Í staðinn hefðu baneitraðir kontóristar evrópskir verið með nefið niðri í hvers manns koppi. Ojbara. Við sjáum eins og Bjarni, að svoleiðis landráð koma ekki til greina.
Fátt verður fyrirgefið

Ótímabærar eru tillögur um að fyrirgefa bófum, sem leiddu yfir okkur hrunið í októberbyrjun 2008. Meðan þeir biðjast ekki afsökunar er ekki ljúft að fyrirgefa. Meðan þeir sýna ekki minnstu viðleitni til sjálfsskoðunar verður seint fyrirgefið. Tæpast útrásarbófum, bankabófum, Seðlabankabófaum og varla pólitískum bófum, sem einkum eru í Sjálfstæðisflokknum. Meðan allir þessir ábyrgðarlausu bófar eru í hreinni afneitun verður ekki fyrirgefið. Hvernig á að fyrirgefa þeim, sem ekkert þykjast hafa gert af sér? Meðan allir bófarnir ganga enn lausir og fá þar að auki afskrifað villívekk hjá nýjum bankabófum?
Tilvistarvandi í Evrópu

Tilvistarvandi Evrópusambandsins og evrunnar mun halda áfram næstu misseri. Grikkland er ekki eini vandinn, Ítalía kemur næst og enn eru ótrygg Spánn og Portúgal. Írland er vonandi komið fyrir horn. Sambandið og Evrópubankinn verða önnum kafin við að verjast áföllum. Annars vegar þarf að efla sjóði, sem tryggja fjárhagsöryggi Miðjarðarhafsríkja og hins vegar þarf að verja sjóðina fyrir áhlaupum fjölþjóðlegra vogunarsjóða. Menn eru ekki sammála um lausnir, Þjóðverjar vilja meiri sparnað, þjóðir Miðjarðarhafsins vilja meiri útgjöld til að starta sveiflu. Evrópa skríður því frá einni krísu til næstu.
Eigendur Íslands í sókn

Undir forustu kvótagreifa eru eigendur Íslands að herða tökin. Ránsfengurinn úr þjóðarauðlindinni er notaður í sífellt dýrari auglýsingaherferðir. Þær segja fávitunum, að allt fari fjandans til, fái þjóðin aukna auðlindarentu. Á sama tíma eru hin ýmsu samtök auðsins að sameinast í ein samtök. Þar ráða kvótagreifar ferðinni eins og áður í Samtökum atvinnulífsins. Með milljörðum úr ránsfengnum, með Mogga, Sjálfstæðisflokki og efldum samtökum auðsins eru greifar Íslands að afskræma lýðræðið. Í skjóli ótrúlegrar heimsku fólks er sett hér upp auðræði, þar sem ránsfé örfárra stjórnar vitund og vilja fólks.
Þegar draumar floppa

Vildi ekki þurfa að reka ferðaþjónustu Huang Nubo á Grímsstöðum. Er enginn sérfræðingur í ferðanýjungum. Veit, að ýmsir ferðadraumar Kínverja floppuðu, svo sem í Svíþjóð og Wales. Spái, að græðgiskarlar Norðurþings verði fyrir vonbrigðum með væntanlega innspýtingu í hagkerfið. Kínverjar munu vinna við uppbyggingu og rekstur Grímsstaða. Síðan gefast þeir upp einn góðan veðurdag og risavaxið draugaþorp blasir við. Væri ég að semja við Nubo mundi ég vilja tryggingu gegn hrakförum á borð við þær, sem alræmdar urðu annars staðar. Er hlynntur ævintýrum annarra, en tregur til að borga fyrir afleiðingar tjóns.
Þjóðremban er tryllt

Svo tryllt er þjóðremba Íslendinga, að við megum ekki einu sinni til þess hugsa að losna við okkar versta bölvald, krónuna. Séum við króaðir af úti í horni, megum við ekki heyra evru nefnda. Frekar viljum við afskekkta mynt á borð við kanadískan dollar. Auðvitað vilja þjóðrembdir Íslendingar alls enga aðild að Evrópusambandinu, enda kunnum við margar sögur af skelfingu þess. Til dæmis almenna matareitrun og herskyldu Ásmundar Einars Daðasonar. Allt telja þjóðrembingar vera bezt á Íslandi, þótt okkur hafi tekizt að kollkeyra landið árið 2008. Erum dæmigerðir eyjarskeggjar með ofurást á eigin nafla.
Íslenzka auðræðið

Auðræði er ríkjandi þjóðskipulag á Vesturlöndum. Lýðræði er bara þykjusta. Peningavaldið ræður öllu, pólitíkusum, sveitarstjórnum, fjölmiðlum. Erlendis eru það mest bankarnir, sem ráða, hér eru það kvótagreifarnir. Þeir gera út pólitíkusa, Moggann og Flokkinn, jafnvel forsetann. Hóta áhöfnum og plássum öllu illu, ef einhver fer út af línunni. Samherji reynir tæpast lengur að fela sig að baki fagurgala um lýðræði. Engu máli skiptir, hverjir eru í ríkisstjórn og hverju er andmælt í bloggi eða fésbók. Kvótagreifarnir eiga peningana í krafti kvótans og láta þjóðina sitja og standa sem þeim sýnist.
Fjölmiðlar þegja

Til skamms tíma var bandarísk fjölmiðlun sú bezta í heimi. Hástigi náði hún í Watergate 1972, þegar Nixon varð að segja af sér. Síðan hefur hún dalað, enda samþjöppun í eignarhaldi. Þetta sáum við, þegar flestir bandarískir fjölmiðlar þögðu um Occupy Wall Street hreyfinguna. Jafnvel New York Times þagði. Eins og þeir íslenzku þögðu fyrst um búsáhaldabyltinguna. Upp úr miðju síðasta ári, þegar ofsóknir lögreglunnar mögnuðust, dró enn úr fréttum af Occupy hreyfingunni. Almennt taka bandarískir fjölmiðlar hagsmuni hinna ríkustu fram yfir almenning. Sama mun gerast í Evrópu, einkum hér á landi.
Hástig vænisýkinnar

Þjóðrembingar flytja okkur sögur um tilganginn með leigu á Grímsstöðum á Fjöllum. Þar eigi að reisa hafskipahöfn, þótt jörðin sé í 400 metra hæð langt inni í landi. Þar eigi að hefja hrísgrjónarækt í samkeppni við hinn heilaga islenzka landbúnað. Þar eigi að koma upp fjarskiptamiðstöð í samkeppni við netþjóna. Þar eigi að búa til alþjóðaflugvöll með kínversku landamæraeftirliti. Þar eigi að koma fyrir offjölgun Kínverja heima fyrir. Að baki er sú vænisýki þjóðrembinga, að Kínverjar hyggist yfirtaka Ísland. Ögmundur Jónasson spilar hlutverk Jóhönnu af Örk í varnarstríði vænisjúkra.
Hinir heilu og hreinu

Nýfátækir á hægri jaðrinum eru öðru vísi en gamalfátækir á vinstri jaðrinum. Þeir nýfátæku telja minnihlutahópa, valdastéttir, Evrópusambandið og múslima sækja að heilli og siðferðilega hreinni þjóð. Anders Breivik er yzt á jaðri í þessu varnarliði þjóðrembunnar. Hér á landi hefur Framsókn verið að færast nær þjóðrembunni, undir stjórn Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar, rómaðasta lýðskrumara landsins. Búast má við, að einhverjir nýrra flokka sæki inn á þennan markað fyrir kosningar að ári. Fordæmin sjáum við erlendis, í flokkum Marine le Pen, Victor Orbán, Geert Wilders, Umberto Bossi og Pia Kjærsgård.
Grísk morðhótun

Svo ruglaðir eru Grikkir orðnir af þjóðrembu, að þeir veittu nýnazistum 21 þingsæti í kosningunum. Eru samt ekki útvatnaðir nazistar, heldur beinlínis farnir að hóta fólki strax.

Hóta á heimasíðu sinni að myrða Xenia Kounalaki, blaðakonu þýzka Spiegel. Á síðunni var löng grein um feril hennar og þrettán ára dóttir hennar nefnd á nafn. Á blaðamannafundi flokksins eftir kosningar var blaðamönnum sagt að standa upp til að votta formanninum virðingu. Þeim var kastað út, sem ekki vildu standa upp. Grikkir eru orðnir þjóðrembdari en Íslendingar, telja umheiminn sitja á svikráðum við sig.
Þeir ónýta lýðveldið

Hæstiréttur hefur tvisvar ógilt innheimtu gengislána hjá Dróma, Spron og Frjálsa fjárfestingarbankans. Samt gera bófarnir ekkert til að verða við dómi Hæstaréttar. Nú er þess krafizt, að slitastjórn bankans verði rekin, en ekkert gerist samt. Réttarríkið hefur verið tekið úr sambandi í fjármálum eins og lýðræðið hefur verið tekið úr sambandi í pólitík. Bankabófar komast upp með að hunza ítrekaða dómsúrskurði. Eins og í Sturlungu. Senn verður fólk að taka lög og rétt í eigin hendur. Fara í bankana og kasta út bófunum. Fara á Alþingi og kasta út jarðálfunum. Yfirstéttin hefur ónýtt lýðveldið.
Óvinsælar rannsóknir

Rannsóknarblaðamennska náði hástigi, þegar seigla starfsliðs Washington Post 1972 leiddi til afsagnar Nixon Bandaríkjaforseta. Bakslagið kom svo, þegar útgefendurnir áttuðu sig á, að traust blaðsins minnkaði við Watergate. Síðan hefur rannsóknarblaðamennska dalað og er næstum horfin hér á landi. Eigendur fjölmiðla eru hræddir við hana og sjá líka mikinn kostnað. Í stað þess að treysta á fjölmiðla, þarf samfélagið að opnast. Gegnsæi komi í stað leyndar. Ísland á enn langt í land. Sem bezt kom í ljós, þegar Seðlabankinn neitaði að afhenda Alþingi upptöku af símtali Geirs og Davíðs daginn fyrir hrunið.
Elska eyðslu umfram sparnað

Pólitískt er jafnan vinsælla að efla eyðslu en sparnað. Fólk vill peninga í veltu, þótt það kosti verðbólgu og gengislækkun gjaldmiðils. Evrópu stynur undir sparnaðarstefnu Angelu Merkel Þýzkalandskanzlara. Francois Hollande mun sem forseti Frakklands víkja frá þeirri stefnu í von um að geta notað startkapal á atvinnulífið. Kannski vilja einhverjir lána Frökkum startkapal, með háum og hækkandi vöxtum. Hins vegar fyrirfinnst enginn, sem vill lána Grikklandi. Þar blasir við upplausn og afturhvarf til tíma hinnar aldagömlu fátæktar og hinnar gömlu drökmu. Kannski má bjóða þeim hina sívinsælu krónu.
Megrun er nauðsyn

Megrun er nauðsynleg afleiðing offitu. Þurfum að koma okkur niður úr þyngd, sem veldur sjúkdómum og ótímabærum dauða. Það gerist annars vegar með aga og skipulagi og hins vegar með breyttu hugarfari og nýjum lífsstíl. Á hnefanum annars vegar og með hugljómun hins vegar. Megrun má ekki vera of hröð, eitt kíló á mánuði í fjörutíu mánuði passaði fyrir mig. Úr 125 kílóum niður í 85 kíló á rúmlega þremur árum. Þetta var létt og ljúft. En ég var heldur ekki truflaður af góðviljuðum vitleysingum, sem vildu fegra sjálfsmynd mína. Láta mér þykja vænt um banvæna offitu mína eða halda upp á frídag megrunarleysis.
Hert verkstjórn Alþingis

Brýnt er að taka upp herta verkstjórn á Alþingi. Fari lengd umræðu úr hófi, ber þingforseta að láta greiða atkvæði um, hvort atkvæðagreiðsla verði. En hún má aðeins gera það, þegar nægur fjöldi er í húsinu og verður þar áfram í atkvæðagreiðslunni. Álfheiður Ingadóttir leyfir hins vegar jarðálfunum að hertaka ræðustól og atkvæðagreiðslur. Er of lin eða skortir greind til að fást við pólitíska bófa. Jafnframt þarf að ákveða sumarþing, sem standi meðan mál eru óafgreidd. Einnig þarf að laga afleitan frágang lagatækna ráðuneytanna á frumvörpum. En hert verkstjórn á Alþingi er lykilatriðið.
Megrunarlaus heimska

Hin hátíðlegi megrunarlausi dagur snýst um heimsku, ekki um virðingu. Fólk, sem á í erfiðleikum með þyngdina, þarf sízt af öllu á frídegi að halda. Það vita allir, sem hafa reynt að berjast við fíkn. Eitt glas af áfengi fellir fíkilinn til langframa. Einn dagur ofáts eyðileggur langvinna yfirfærslu í réttan lífsstíl. Geir Gunnlaugsson landlæknir er á villigötum í þessu máli eins og svo mörgum öðrum. Skilur ekki hugtakið fíkn og skilur ekki nauðsyn þess að víkja ekki frá réttu líferni. Megrunarlausi dagurinn er arfavitlaus aðferð. Gabbar fólk til að telja sér trú um, að ofát sé í lagi í einn dag.
Tvöfalt hrun

Sarkozy féll í Frakklandi og fylgið hrundi af flokkum Samaras og Papandreou í Grikklandi. Forseti Frakklands verður Francois Hollande, sem efast um sparnaðarstefnu Evrópusambandsins. Í Grikklandi eru komnir til skjalanna nýir þingflokkar, sem eindregið hafna samningunum við fjölþjóðastofnanir um meðferð skulda Grikklands. Ríkjandi kerfi Evrópu hefur beðið mikinn hnekki í tvennum kosningum í dag. Erfitt er spá um framvinduna. Ljóst er þó, að efnahagsstjórn færist fjær sparnaði yfir í innspýtingu. Það mun hafa slæm áhrif á gengi evrunnar og draga úr ofurvaldi Þýzkalands í Evrópusambandinu.
Þjóðremba Ögmundar

Ríkisstjórnin getur gamnað sér við að setja þjóðrembd skilyrði fyrir leigu Huang Nubo á Grímsstöðum á Fjöllum. Hún getur bannað, að þar verði grafin út herskipa- og stórskipahöfn. Hún getur bannað, að þar verði reist stórvirkjun jarðvarma. Hún getur bannað, að þar verði reist Kárahnjúkastífla. Og svo framvegis. Ekkert af þessu virðast vera fýsileg verkefni. En með ýmsum hætti slíkum má hindra, að á Grímsstöðum verði valdamiðstöð kínverskra áhrifa. Ég sé ekkert athugavert við, að Nubo fái að æfa ferðaþjónustu í 400 metra hæð yfir sjó. Viðbrögð Ögmundar Jónassonar eru dæmigerð þjóðremba eyjarskeggja.
Geir aftengdi lýðræðið

Sigurbjörg Sigurgeirsdóttir stjórnsýslufræðingur líkir ákvörðun Geirs Haarde um að ræða ekki vanda bankanna í ríkisstjórn við, að forstjóri Almannavarna kallaði ekki saman almannavarnarnefnd í hættuástandi. Gaf bankabófunum með því svigrúm til að koma fjármunum undan. Geir hafi með þögninni sloppið við þrýsting samráðherra og aftengt lýðræðið. Tilraunir til að draga hann fyrir dóm báru síðan lítinn árangur. Landsdómur nennti ekki einu sinni að toga uppúr Seðlabankanum símtal Geirs og Davíðs daginn fyrir hrunið. Niðurstaða Landsdóms verður því talin vera lélegasti kattarþvottur stjórnmálasögunnar.
Kvótinn hefur lekið suður

Fyrirhuguð auðlindarenta kvótagreifa til þjóðarinnar er sögð vera skattur á landsbyggðina. Landssamtök kvótagreifa hamra á þessu í auglýsingum, er kosta tugi milljóna króna. Sé þetta byggðaskattur, leggst hann þyngst á Reykjavík, höfuðborgarsvæðið og suðvesturhorn landsins. Kvótinn hefur hratt verið að færast til höfuðborgarsvæðisins, enda búa þar flestir stóru kvótagreifarnir. Reykjavík er sjálf komin með 15% kvótans og suðvesturhornið með 36% kvótans. Vestfirðir og Austfirðir hafa látið undan síga á valdaskeiði kvótagreifanna. Við óbreytt ástand mun allur kvóti smám saman leka til höfuðborgarsvæðisins.
Eyru Láka jarðálfs

“Ég bauð mig EKKI fram til að sitja í þingsal með fólki sem vaknar á hverjum morgni eins og Láki jarðálfur og reynir að finna nýjar leiðir til að vera vont, til þess að skemma og eyðileggja.” Þannig lýsir Margrét Tryggvadóttir réttilega ástandinu á Alþingi. “Þrír þingmenn stjórnarflokkana eru alvarlega þjakaðir af fráhvarfseinkennum frá ráðherradómnum, í prinsippinu á móti öllu bara til þess að vera á móti því.” Ennfremur: “Stærsti stjórnarandstöðuflokkurinn er í alvarlegri tilvistarkreppu og stjórnast að reiði og hatri. Þingflokksformaður þeirra er ósveigjanlegri en stálbiti í burðarvirki álvers og æsir sig svo að eyrun á henni verða eldrauð ef einhver setur sig upp á móti henni.”
Tíu eða enginn

Enn eru fjölmiðlar að reikna þingmenn á flokka með rangri notkun talna úr könnunum. Aðferðin tekur ekki tillit til óvenjulega margra, sem á einhvern hátt taka ekki afstöðu. Svarhlutfall er 62%, af þeim taka 72% afstöðu. Alls eru það bara 45% kjósenda. Ætla má, að viðhorf hinna séu önnur en þessara, sem hafa ákveðið sig. Þannig er út í hött að reikna tíu þingmenn á nýju flokkana. Samt gerir Ríkisútvarpið svo. Réttara er að segja, að þeir séu enn ekki komnir yfir 5% mörkin. Hafi því ekki enn náð þingmanni inn samkvæmt nýjustu könnun Gallup. Nokkur munur er á tíu þingmönnum og engum þingmanni.
Gamalkunnugt málþóf

Þunnt er að væla yfir, að Sjálfstæðisflokkurinn misnoti fundarsköp Alþingis með sífelldum andsvörum við sjálfan sig. Það eru engar nýjar fréttir. Þess vegna verður ríkisstjórnin að koma í tæka tíð með frumvörp sín. Og nefndir þingsins verða að skila þessum frumvörpum frá sér í tæka tíð. Það eru engar nýjar fréttir. Ríkisstjórn og stjórnarsinnum er fullkunnugt um tímann, sem tekur að ná málum í gegn. Augljóst er, að nokkur helztu málin ná ekki fram að ganga á hefðbundnum þingtíma. Þess vegna þarf sumarþing í júní-ágúst. Enda hafa þingmenn bara gott af að vinna eins og annað fólk í þessu landi.
Skjaldborg um símtal

Mér er fyrirmunað að skilja, hvers vegna þjóðin hefur ekki fengið að sjá eða heyra útskrift af símtali hrunsins. Daginn fyrir hrun töluðu Geir H. Haarde og Davíð Oddsson í síma um áttatíu milljarða veð-dapurt lán Seðlabankans í gjaldeyri til Kaupþings. Þetta lán var stærsti skellurinn í hruninu. Búið er að halda skrípa-réttarhöld yfir Geir án þess að þetta lykilsímtal hafi verið leitt í ljós. Sýnir, hversu lítið bit er í viðleitni við að gera upp hrunið. Seðlabankinn ber fyrir sig bankaleynd, sem fyrir löngu ætti að vera afnumin með öllu. Hvers vegna er slegin skjaldborg um alræmdasta símtal landsins?
Kraftaverk í sjónvarpi

Ríkissjónvarpið tók í gærkvöldi þátt í forheimskun þjóðarinnar með þætti um vestrænar kraftaverkalækningar. Þátturinn The Living Matrix var kynntur sem heimildamynd, en var nánast samfelldur ímyndanavefur. Aldrei hefur verið vísindalega sýnt fram á virkni kraftaverkalækninga. Þessi mynd sérstaklega hefur sætt harðri gagnrýni erlendis fyrir linnulaust bull undir yfirskini hjáfræða. Beinlínis lífshættulegt er að hvetja fólk til að leggja trúnað á kraftaverk gegnum síma eða með samtali við sjúkdóma. Ríkissjónvarpið á ekki að leggja sitt lóð á vogarskál hjáfræða og kraftaverka handa trúgjörnum.
Samherji rústar fátæka

Þorsteinn Már Baldvinsson lætur Samherja stunda stjórnlausa ofveiði við Vestur-Sahara í skjóli hernámsríkisins Marokkó. Siðblindur eigandi Moggans og Sjálfstæðisflokksins brýtur með þessu alþjóðalög og rænir matnum frá fátækum fiskimönnum í Vestur-Sahara. Þarna stundar Þorsteinn skefjalausa rányrkju í þriðja heiminum. Á sama tíma tekur hann áhafnir fiskiskipa og heilu plássin á Íslandi í gíslingu til að tefja þjóðareign íslenzkra auðlinda. Í alvöru þjóðfélagi sæti Þorsteinn á Litla-Hrauni. Í staðinn rífur hann stólpakjaft og gerir út Morgunblaðið og Sjálfstæðisflokkinn til að vernda hagsmuni sína.
Framleiða hryðjuverk

Fyrir nokkrum árum skrifaði John le Carré rithöfundur eina af spennusögum sína, Absolute Friends, um hryðjuverk, sem vestrænar leyniþjónustur bjuggu til. Skáldskapur er stundum sannari en ímyndaður veruleiki fréttamiðla. Nú hefur þó

New York Times birt frétt um, að FBI, bandaríska alríkislögreglan, hafi skipulagt 14 af 22 tilraunum til hryðjuverka eftir 11.09.2001. Hún gerði það með því að leita uppi grunlausa kjána, vopna þá og æsa þá upp til að reyna að fremja hryðjuverk, sem FBI stöðvaði síðan. Tilgangurinn var að ófrægja óvinsæla hópa, svo sem múslima, með hjálp grunlausra fjölmiðla.
Krónan veldur vanda

Stundum áður hefur verðbólga hækkað húsnæðislán, en ekki hækkað íbúðaverð á sama tíma. Slíkt gerist jafnan á samdráttartímum, þótt misvægið hafi áður ekki verið eins harðskeytt og eftir bankahrunið. Þetta er frávik frá þeirri reglu, að vísitölubinding lána endurspegli bara rýrnun krónunnar. Þegar frá líður jafnar misvægið sig. Við erum nú á millibilsskeiði, sem veldur fólki vandræðum. Ríkisstjórn og alþingi hafa reynt að milda misvægið og hafa ekki ráð á að gera meira. Bankar kunna að geta gert betur. En Íbúðalánasjóður og lífeyrissjóðir þurfa að halda raungildi útlána sinna við ört rýrnandi krónu.
Efri miðstétt talar

Þeir, sem segjast berjast fyrir skuldara, eru raunar að berjast fyrir hag tekjuhárra skuldara. Þeirra, sem offjárfestu í lífsstíl síðustu árin fyrir hrun. Þaðan kemur krafan um flata niðurfellingu skulda, sem kemur bezt þeim, sem mest skulda. Þaðan kemur Kögunarbarnið Sigmundur Davíð, sem gerði þetta að stefnu Framsóknar. Þaðan kemur kvótabarnið Lilja Mósesdóttir, sem gerði þetta að hornsteini nýs stjórnmálaflokks. Tekjuháir fjölmiðlungar hafa tekið undir þessa sérhagsmuni. Hafa haldið á lofti sérhagsmunum, sem fela í sér, að bólginn lífsstíll þeirra sjálfra greiðist af tekjulágum skattgreiðendum.
Klófestu umræðuna

Athyglisverðasta 1. maí ávarpið kom að þessu sinni frá verkalýðsfélaginu Afli á Austurlandi. Þar segir, að tekjuháir, með meira en 500 þúsund eftir skatta, hafi klófest umræðuna um niðurfellingu skulda. “Það er sami hópur og var skuldsettastur. Hafði veðsett eigur sínar upp í topp og oft lengra til að viðhalda lífsstíl og til að fjárfesta í góðærinu. Og úr hvaða tekjugeira kemur stærstur hluti þingmanna og hvaðan koma álitsgjafar fjölmiðla og þeir sem stjórna fjölmiðlum? Jú helstu áhrifavaldar samfélagsumræðu í dag eru úr þessum efsta tekjufimmtungi og því er umræðan svo einlit og öfgakennd.”
Eiga ekkert erindi

Sjálfstæðisflokkurinn og Framsóknarflokkurinn munu ekki laga það, sem illa hefur gengið hjá ríkisstjórninni. Þeir munu ekki siðvæða spillt bankakerfi. Munu ekki koma kvótanum í þjóðareign og á uppboðsmarkað. Munu ekki bera undir þjóðina uppkast Stjórnlagaráðs að stjórnarskrá. Munu ekki losa okkur við bölvald krónunnar. Munu ekki einu sinni koma hagkerfinu í gang eftir hrunið, því að það hefur þegar verið gert. Af þessu má ráða, að flokkarnir tveir eiga ekkert erindi við fólkið í landinu. Ekki fremur en dauðuppgefnir ríkisstjórnarflokkar. Við þurfum spánnýja flokka til að taka við keflinu.
Plúsar og mínusar

Ríkisstjórnin fær plús í minn kladda fyrir að hafa komið hagkerfinu í fyrra horf eftir hrunið. Alþjóðlegur hagtölur sýna ríkidæmi Íslendinga, hvað sem íslenzkir fjölmiðlar ljúga. Hins vegar hefur stjórninni ekki tekizt að koma upp nýju bankakerfi, þar er sama bófakerfið og áður. Og henni hefur ekki tekizt að losa okkur við helzta bölvaldinn, krónuna, enda elskar þjóðin krónuna sína. Stjórninni hefur ekki heldur tekizt það, sem þjóðin vill, að koma upp þjóðareign og uppboðsmarkaði á kvóta. Né heldur að bera undir hana uppkast að nýrri stjórnarskrá. Í kladdanum eru því bæði plúsar og mínusar.
Gjaldmiðlafrelsi

Ísland er svo fámennt ríki, að erlendir gjaldeyrisbraskarar geta gert áhlaup á krónuna. Hún er veikasta mynt heims, nánast eins og pappírinn í matador. Lengi enn verður hún áfram í gjörgæzlu Seðlabankans. Notar opinbert gengi upp á 170 krónur á evruna og aflandsgengi upp á 230-250 krónur á evruna. Tvöfalt gengi af því tagi er hreint eitur og eyðileggur framtíð krónunnar. Okkur er þar vandi á höndum, því að trylltir evrópuandstæðingar hafna evru sem gjaldmiðli. Við verðum því að fara aðra leið, taka upp frjálsa notkun erlendra mynta að eigin vali í almennum, innlendum viðskiptum og bókhaldi.
Síblautir gigtarfætur

Íslendingar fengu ekki síblauta fætur af samskiptum við einveldi Danakóngs. Forfeður okkar bjuggu við eilífan sagga vegna landkosta og húsakosts. Allar aldir voru þeir án gúmmístígvéla og án góritex. Það var ekki dönskum kóngi að kenna, né heldur einveldi eða einokunarverzlun. Gúmmí og góritex voru bara ekki til. Menn þvældust um land og skála síblautir í fætur. Enn þvælast menn um síblautir í þjóðrembu. Nú kennum við ekki lengur kónginum um ófarir okkar, heldur Evrópusambandinu í Bruxelles. Þjóðrembingar vilja fyrir allan mun fá að ösla sínar pólitísku mýrar með verðlausar krónur í götóttum vösum.
Slípa þarf Schengen

Schengen er að bila. Pólitíkusar um alla Evrópu sjá gallana, sem kontóristar í Bruxelles hafa ekki séð. Frakkland og Þýzkaland hafa lagt fram tillögu á innanríkisráðherrafundi Evrópu um breyttar Schengen-reglur. Samkvæmt henni geta ríki Evrópusambandsins einhliða tekið upp meira eftirlit á landamærum. Lönd um sunnanverða álfuna hafa þegar tekið upp aukið eftirlit, til dæmis í tengslum við fundi óvinsælla fjölþjóðastofnana. Ísland er í Schengen og nýtur góðs af frjálsri ferð um landamæri Evrópu. Samt fylgir frelsinu vandi fjölþjóðlegra glæpa, sem stemma þarf stigu við. Því þarf að slípa Schengen.
Ónefnanlegur sannleikur

Svo mikill dampur er kominn á efnahag okkar, að staða Íslands í þjóðartekjum á mann er sextánda bezt í dollurum. Við erum ofan við Danmörku og Finnland, þótt ætla megi annað af lestri fjölmiðla. Þótt þjóðartekjur á mann séu ekki öll sannindi um hagkerfið, gefa samanburðartölur milli þjóða góða sýn á það. Fjölmiðlarnir spúa daglega hryllingssögum yfir þjóðina. Þær segja, að hér sé allt að fara fjandans til og fólk unnvörpum að flýja land. Það er samt bara þvættingur einn. Hér keyrir allt á fullum dampi og fólksflutningar svipaðir og í venjulegu árferði. Eftir hrunið hefur vel tekizt að rétta landið við.
Sykur er sæluduft

“Kross þinn Jesú kæri / þá kemur að höndum mér / gefðu hann hjartað hræri / hvergi í burt frá þér / gleðinnar sykri stráðu á hann.” Þannig orti séra Bjarni Gissurarson fyrir um það bil þremur öldum. Var það í fyrsta skipti, sem sykurs er getið á íslenzku. Þá var sykur svo eindreginn lúxus til spari, að prestur líkir honum við himnasælu. Nú er sá tími löngu liðinn. Sykur er orðinn uppistaða í fæðu fólks. Viðbættur sykur er einkum í gosi og nammi, en einnig í nánast öllum pakkamat, dósamat, glasamat og flestum skyndibita. Með sykurfíkn eru hrörnunarsjúkdómar þegar farnir að herja á börn og unglinga.
Okrið á rafbókum

Þunn eru rök Egils Arnar Jóhannssonar fyrir okurverði rafbóka. Kostnaður við útgáfuna er miklu lægri en hann gefur í skyn. Nánast alltaf er textinn til í stafrænu formi. Síðan settur í forrit, sem brýtur hann um prentfræðilega eftir stílsniði lestrartölva. Gerist sjálfvirkt eftir þörfum lesanda hverju sinni. Kostnaður útgefanda felst bara í að eiga forritið. Mjög sjaldan þarf að skanna texta. Prentkostnaður fellur því að mestu út úr kostnaðardæminu. Þannig sparast nærri fjórðungur af kostnaði. Þar á ofan er eign í rafbók ótryggari en eign í kilju. Forrit og lestölvur bila og hverfa, kiljur ekki.