arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Vitnin rekin heim

Eins og á Ítalíu í gamla daga. Daginn, sem mikilvæg og hættuleg vitni eiga að mæta, er skrúfað fyrir þau. Í einu vetfangi er vitnunum sagt að fara heim. Þess í stað segist aðstoðarmaður ráðherra hafa framið glæpinn aleinn. Pólitíkusar og lögmenn anda léttar. Segjast ekki þurfa frekar vitnanna við. Játningin er látin duga eins og sunnan Rómar fyrir daga „mani pulito“. Fyrir siðferðisbyltingu hinna hreinu handa á Ítalíu. Ráðherrann slapp fyrir horn eins og tíðkaðist þar syðra fyrir árið 1992. Þá var Ítalía á því lága þriðja heims plani dómsmála og skítugt Ísland er núna. Pólitíska mafían á Íslandi lifir góðu lífi. Sér um sína.
Hringrás og sjónhverfing

Ríkisstjórnin lætur sumt fólk hafa dálítið af peningum til að borga bönkunum. Peningana tekur það af skattgreiðendum. Segir um leið, að síðar muni bankarnir vera látnir endurgreiða skattgreiðendum peningana. Tekjur sínar fá bankarnir svo með því að láta viðskiptamenn bankanna borga. Viðskiptamenn bankanna eru skattgreiðendur. Hringekja galdramannsins heldur áfram að snúast. Þetta er flókin aðferð við að skera rófu af hundi og gefa honum rófuna að éta. Sumir eru ánægðir eins og gengur. Í leiðinni græðir ríkið á hækkuðum matarskatti og tekur þar til baka gróða hinna heppnu af „leiðréttingunni“. Þannig virkar Framsókn.
Reiðin tekur völdin

Sigmundur Davíð er ekki einn um að geta ekki svarað spurningum. En hann er ýkt dæmi og verður þar á ofan reiður, þegar spurningar eru ítrekaðar. Annað hvort er hann forstokkaður og vill ekki svara, eða hann skilur þær ekki. Líklega er það blanda af hvoru tveggja. Hann virðist hafa takmarkaðan skilning og verða að halda sig innan þröngs ramma, sem hann er látinn læra. Fari spurning út fyrir rammann, er hann alveg týndur. Til dæmis getur hann ekki útskýrt, hvers vegna „leiðréttingin“ sé mikilvægari en Landspítalinn. Svar hans eru nánast: Af því bara. Sérstakt við Sigmund Davíð er svo reiðin, er heltekur hann í getuleysinu.
Pólitískt harakiri

Forsætisráðherra framdi pólitískt harakiri í Kastljósinu í gærkvöldi. Sigmar var vel undirbúinn og vissi mun meira um málið en Sigmundur Davíð. Trúðurinn gat fáu svarað, jafnvel ekki einföldum spurningum. Varð bara reiður að venju, vantaði bara að hann fjallaði um loftárásir. Það er undankomuleiðin, sem hann þekkir. Hafði röflað um heimsmet og upprisu, en situr svo sem undirmálsmaður fyrir allra augum. Almannatenglar hefðu átt að segja honum, hvernig hann skyldi höndla spurningu um forgangsröð Landspítala. En hann stóð bara á gati. Líklega of heimskur til að geta búið sig undir kastljós utan hins verndaða umhverfis.
Fagnaður á Austurvelli

Senn lýkur fagnaðarlátunum á Austurvelli yfir gjafmildi ríkisstjórnarinnar, sem dreifði skattfé til fátækra banka. Fólk fagnaði auðvitað, að peningurinn væri notaður í bankamál í stað þess að sukka þeim á Landspítalanum. Forsætisráðherra sannfærði okkur um, að fundir á Austurvelli hafi sýnt stuðning við framsýni og snilli ríkisstjórnarinnar. Taldi þó óheppilegt að gera það á Degi gleðinnar miklu. Þegar þjóðin fagnar heimsfrægu heimsmeti í lausn á forsendubresti banka. Þjóðin kom samt til fundar á Austurvelli. Hún sló í potta og veifaði kústum til heiðurs Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni, er hefur sópað allri skynsemi úr pólitík.
Heimsmetið opinberað

Mest af heimsmeti í skuldaleiðréttingu forsendubrests fer til fátækra banka. Ríkisstjórnin tekur peninga af skattgreiðendum og greiðir með þeim fjölbreytta vexti, vaxtavexti, dráttarvexti og verðbætur, sem bankarnir sakna. Síðar ætlar stjórnin að ná peningunum til baka með bankaskatti. Þá er hringrásinni lokið. Sem betur fer er upphæðin í húfi komin úr 300 milljörðum „eða meira“ niður í 20 milljarða á ári í fjögur ár. Hrægammarnir ógurlegu reynast vera skattgreiðendur og fórnardýr forsendubrests reynast vera fátækir bankar. Allir, sem vettlingi geta valdið, geta því farið á Austurvöll í dag klukkan fimm að fagna heimsmeti.
Dagur gleðinnar miklu

Bankarnir hafa undirbúið Dag hinnar miklu gleði. Í dag mun kögunarbarnið kynna enn einar ráðstafanir til að bjarga fátækum bönkum. Það pínulitla, sem eftir stendur af frægri leiðréttingu forsendubrests, mun falla bönkum í skaut. Eins og segir í 11. grein: „Fyrst kemur vanskilakostnaður og dráttarvextir, næst ógreiddir vextir, auk verðbóta á ógreidda vexti, og loks ógreiddur höfuðstóll, auk verðbóta á ógreiddan höfuðstól. Með sama hætti skal ráðstafa …“. Síðan koma langar romsur í sama dúr. Málið mikla snýst um fátæku bankana. Skattgreiðendur taka þá á bakið og gefa hverjum skuldara nokkra þúsundkalla að auki á mánuði.
Allt fyrir auðinn

Ríkisstjórnin lét verða sitt fyrsta verk að taka allan tekjuvöxt ríkisins og meira til og afhenda kvóta- og auðgreifum. Sló af auðlindaskatti og afnam auðlegðarskatt. Greifarnir hafa svo lagt heilu plássin í eyði. Síðan einbeitti hún sér að öðrum árásum á almenning. Sjást bezt í aðför hennar að spítölum, skólum og menningu. Landspítalinn riðar til falls um leið og greifar vilja risavaxinn einkaspítala handa hinum forríku. Allt skipulagt að ofan, líf og heilsa þræla skipta greifa engu. Kjósendur gátu sagt sér fyrir kosningar, að hér yrðu framin umboðssvik. Við munum láta fávísa kjósendur Sjálfstæðis og Framsóknar heyra það á íslenzku
Um frábæra bók

Ég styð flugvöllinn í Reykjavík, en er andvígur því, að braut 06/24 sé kölluð neyðarbraut. Um það var skemmtileg umræða á fésbókarvegg mínum, varla dólgsleg. Niðurstaðan var: Hvergi í handbók Flugmálastjórnar um Reykjavíkurflugvöll er minnst á slíkt hlutverk hinnar mjög svo stuttu og nánast ónotuðu brautar. Nú á ég við merkari vanda stríða. Þarf að gefa tvær bækur út á land. Aðra til manns, sem ég hef grunaðan um Framsókn, þótt hann vilji ekki játa það frekar en aðrir. Er ekki einboðið, að senda honum eða jafnvel báðum einhverja öndvegisbók Einars Kárasonar? Væri ekki „Þetta eru asnar, Guðjón“ alveg kjörin jólagjöf ársins?
19. Marokkó – Sahara – Zagora

Skiltið fræga í Zagora. Boðið í 52 daga úlfaldaferð yfir Sahara til Timbuktu í Malí

Zagora

Leiðin inn í Sahara liggur oftast um Zagora í 120 km fjarlægð frá Ouarzazate. Zagora er ekki nema svipur hjá fyrri sjón, þegar héðan voru 52 daga úlfaldaferðir yfir stærstu eyðimörk heimsins. En auglýsingaskiltið hangir enn uppi. Tamgroute

Í nágrenni Zagora er Tamgroute. Þar erum við komnir inn í hina klassísku eyðimörk með breytilegum sandöldum. Þar er fljótlegt að skreppa á úlfalda inn í auðnina. Úlfaldinn ratar sem betur fer til baka.

Sandöldur Sahara í Tamgroute

Tamgroute er líka þekkt sem miðstöð Nasiriyya, sem einu sinni var útbreiddasta Sufi dulspeki-sértrúar múslima. Í bókasafni reglunnar er mikið af frægum miðaldahandritum.

Hér lýkur okkar Marokkó-ferð. Við förum til baka til Marrakech og fljúgum þaðan til Evrópu.
18. Marokkó – Sahara – Ouarzazate

Kasbah Taourirt, höfuðstöðvar Glaoui-ættarinnar

Ouarzazate

Frá virkisbænum eru 34 km til Ouarzazate. Við útjaðar borgarinnar eru kvikmyndaver frá þeim tíma, þegar stórmyndir voru teknar í Ait-Ben-Haddou. Í þessum verum eru alkunn „props“ úr frægum stórmyndum.

Ouarzazate er miðstöð ferða inn í Sahara. Í bænum eru fræg ættarvirki úr sólbrenndum leir, svo sem Kasbah Taourirt, höfuðstöðvar Glaoui ættarinnar, sem löngum var ein herskáasta ætt í Marokkó. Þaðan komu stórvezírar og hershöfðingjar og sérfræðingar í hvers konar plotti.

Frá Ouarzazate er hægt að fara í ferðir um Draa dalinn, þar sem rennur lengsta á landsins. Gróðurinn á árbakkanum stingur í stúf við auðnina í kring.

Yfirgefið ættarvirki í Draa-dal

Draa dalur

Ekki er lengur hægt að fara í 52 daga reiðtúr á úlföldum um Sahara til Timbuktu í Mali, því að landamæri Marokkó og Alsír eru lokuð.

Næstu skref
17. Marokkó – Sahara – Ben-Haddou

Ksar of Ait-Ben-Haddou, fræg virkisborg úr kvikmyndum

Sahara

Vinsælt er að fara í ferðir frá Marrakech yfir Atlasfjöll inn í Sahara.

Vegalengdin frá Marrakech til Ouarzazate er 200 km. Farið er um Tizi nTichka, leið N9 , hæsta fjallaskarð Norður-Afríku í 2260 metra hæð. Fleiri leiðir eru yfir fjöllin, en þessi er í senn á góðum vegi og með góðu útsýni. Vegurinn var lagður af franska hernum. Handan skarðsins byrjar Sahara. Ksar of Ait-Ben-Haddou

Við tökum 9 km krókinn til Ksar of Ait-Ben-Haddou

Þetta er hefðbundinn virkisbær úr sólbrenndum leir á jaðri Sahara, á heimsminjaskrá Unesco, oft notaður í kvikmyndum, svo sem í Lawrence of Arabia. Við innganginn er kaffihús með góðu útsýni yfir bæinn.

Næstu skref
16. Marokkó – Marrakech – Jardin Majorelle

Jardin Majorelle

Frægasti garður borgarinnar var skipulagður af listmálaranum Jacques Majorelle, sem bjó hér. Síðar komst garðurinn í eigu tízkukóngsins Saint Laurent og félaga hans, Pierre Bergé. Marrakech tók vel á móti þeim félögum og í þakklætisskyni gáfu þeir borginni garðinn. Þar er nú stórkostlegur gróður 300 eyðimerkurplantna frá fimm heimsálfum. Í húsakynnum herragarðsins er sýning á listaverkum heimamanna. Næstu skref
15. Marokkó – Marrakech – Koutoubia

Koutoubia

Kallturn moskunnar Koutoubia

Við hlið Djemaa El-Fna er Koutoubia moskan með frægum bænakallsturni, fagurlega upplýst að kvöldlagi, þegar mest er um að vera á torginu. Koutoubia er fyrirmynd kallturnsins við dómkirkjuna í Sevilla á Spáni.

El Bahia

El Bahia höllin í nágrenninu er fagurlega skreytt, skipulögð í görðum með hallir á milli blómskrúðsgarða

Næstu skref
14. Marokkó – Marrakech – Souk

Kryddsali í Souk í Marrakech

Miðgarður í Riad Zina, einu smáhótelinu í Souk í Marrakech

Souks

Frá torginu liggja göngusund inn í forna miðbæinn, í Souks, þar sem kaupmenn og handverksmenn hafa búðarholur sínar í þéttum röðum.

Í herragörðum Medina er töluvert af litlum gistihúsum og veitingahúsum, sem hafa verið innréttuð með öllum þægindum í hinum gömlu húsum, sem byggð eru utan um miðgarð með blómum og bunulækjum. Slíkir herragarðar kallast Riad og eru í öllum borgum þessarar ferðar, en flest eru þau hér í Marrakech.

Næstu skref
13. Marokkó – Marrakech – Djemaa El-Fna

Reykurinn og ilmurinn liðast upp frá veizluborðunum á Djemaa El-Fna

Djemaa El-Fna

Djemaa El-Fna er eitt af undrum veraldar, risavaxið torg í miðju hinnar fornu Medina eða miðbæjar í borginni, autt á daginn en að springa af lífi og fjöri á kvöldin.

Þar er hátíð á hverju kvöldi, þegar veitingamenn og farandsalar, tónlistarfólk, dansarar og sagnaþulir slá upp búðum sínum og fylla kvöldloftið af trumbuslætti og ópum sínum. Mest ber á snákatemjurum og apatemjurum. Seiðmagnaður kryddilmur rís upp af eldstóm og grillum.

Næstu skref
12. Marokkó – Marrakech

Horft frá hótelinu La Mamounia, leitið að og finnið íslenzka fánann við innkeyrsluna á miðri mynd

Marrakech

Það er löng 390 km leið frá Fez til Marrakech. Borgin liggur miklu sunnar en aðrar konungsborgir Marokkó. Borgin er nálægt rótum Atlas fjallgarðsins og Sahara handan hans.

Borgin skiptist í tvennt, hina fornu borg og hina yngri frönsku borg. Þegar Frakkar réðu þarna ríkjum, vildu þeir ekki spilla hinni sérstæðu borg, heldur byggðu við hlið hennar aðra borg, Gueliz, með breiðstrætum í frönskum stíl.

Næstu skref
Þeir fá klapp á öxl

Íþrótta-fréttamenn fá uppreisn æru í doktorsritgerð Guðmundar Sæmundssonar um málfar þeirra. Rannsókn hans sýnir, að þeir eru frumlegri í málnotkun en aðrir blaðamenn. Búa til ný orðtök, sem eru skemmtileg í fyrstu, en verða síðan oft að klisjum eins og gömlu orðtökin. Þeir gæla við stuðla og höfuðstafi. Almennir blaðamenn virðast vera mun hlédrægari og undirgefnari við afspyrnu vont fagmál viðmælenda sinna. Við áheyrendur og lesendur hristum oft hausinn yfir málfari í íþróttafréttum. Því er hressandi að fá þessa ádrepu. Segir okkur í hnotskurn, að raunverulega séu það íþrótta-fréttamenn, sem hressast haldi íslenzku á lífi.
11. Marokkó – Fez – Mellah

Hús með gluggum út að götu eru sjaldgæf í gömlum bæjarhlutum. Hér eru hús í Mellah, hverfi gyðinga

Mellah

Mellah er gettóið í Fez. Gyðingahverfið í Fez er frábrugðið hverfum múslima. Venjuleg hús hafa gluggalausa veggi að götum og port í miðjunni til að gefa birtu. Hús gyðinga hafa hins vegar stóra glugga út að götum.

Næstu skref
10. Marokkó – Fez – Souk

Skinnalitun undir berum himni í Souk í Fez

Souks

Fallegar veggskreytingar í Souk

Gamli miðbærinn er stærsta bíllausa svæði heimsins, enda eru göturnar svo þröngar, að þar kemst enginn bíll. Þessu 1200 ára gamla hverfi er skipt í svæði eftir tegundum iðnaðar og verzlunar. Fræg eru litunarsvæði skinna undir berum himni. Hurðirnar í gamla miðbænum eru margar athyglisverðar, kallaðar Babs.

Næstu skref
9. Marokkó – Fez

Fez séð frá Palais Jamai hóteli

Fez

Frá Volubilis eru 80 km. til Fez, sem er frægust fyrir gamla miðbæinn, Fez el Bali, sem er á heimsminjaskrá Unesco. Minni medínan, Fez el Jedid, er líka áhugaverð.

Fez er ein af hinum frægu konungsborgum landsins, var höfuðborg landsins fram til 1925, þegar Rabat tók við. Ekki missa af gullnu hliði konungshallarinnar.

Al-Qarawiyyin moskan og madrasan er elzta starfandi moska heimsins, frá 859.

Næstu skref

Hlið konungshallarinnar í Fez
8. Marokkó – Volubilis

Sigurbogi Caracalla

Volubilis

Frá Moulay Idriss til Volubilis eru aðeins 3 km.

Volubilis eru rústir rómverskrar borgar, byggðar á fönísk-púnverskum grunni og er talið vera gott dæmi um rómverskt borgarskipulag á útjaðri heimsveldisins.

Capitolum og basilíka

Þar stendur enn rómverskur sigurbogi Caracalla og heilmikið af mósaík-gólfum, svo og leifar af Capitolum musterishæð og basilíku þar við hliðina. Svæðið er á heimsminjaskrá Unesco.

Mósaík í gólfi í Volubilis

Gólf í Volubilis

Næstu skref
7. Marokkó – Moulay Idriss

Moulay Idriss

Gata í Moulay Idriss

Frá Meknes til Moulay Idriss eru 25 km.

Moulay Idriss var fyrsti arabakóngurinn í Marokkó, langalangafabarn Múhameðs spámanns, stofnandi íslams í landinu. Hann var erfingi kalífatsins í Damaskus, en var flæmdur frá völdum og flúði til Marokkó.

Hann settist að í Volubilis og stofnaði bæinn, sem heitir Moulay Idriss eftir honum. Hér er gröf hans og hingað flykkjast múslimar til að minnast hans. Eftir lát hans var höfuðborgin fljótlega flutt til Fez.

Næstu skref
6. Marokkó – Meknes

Bab Mansour miðborgarhliðið í Meknes

Meknes

Flísalögn í minningarhúsi Moulay Ismail

Milli Rabat og Meknes eru 120 fljótfarnir kílómetrar.

Meknes var konungsborg hins fræga Moulay Ismail 1672–1727. Eftir lát hans var konungsborgin flutt til Marrakech.

Moulay Ismail Mausoleum er minningarhöll hans. Þar má sjá afburða handverk í skreytingum. Nálægt minningarhöllinni eru Heri es-Souani korngeymslur Moulay Ismail fyrir 12.000 stríðshesta hans.

Heri Es Souani korngeymslurnar

Heri As Souani korn-geymslurnar

Bab Mansour er stærsta borgarhliðið að Medina, gamla miðbænum, sem er á heimsminja-skrá Unesco.

Næstu skref
5. Marokkó – Rabat – Chellah

Sala Colonia í Rabat

Chellah

Kallturn mosku með storkshreiðri í Chellah

Í suðurjaðri Rabat er Chellah eða Sala Colonia, rústir föníska og rómverska bæjarins, sem var ein helzta borg skattlandsins Tingis. Þar hefur lengi verið mikill fornleifagröftur. Í nútímanum er svæðið jafnframt lystigarður borgarbúa.

Næstu skref
4. Marokkó – Rabat – Medina

Inngangur konungshallarinnar í Rabat

Konungshöllin

Dar al-Makhzen nefnist konungshöllin í Touarga hverfinu í Rabat, reist 1864 eftir hönnun franskra arkitekta. Þetta er sú konungshöll landsins, sem hann notar mest, enda eru þar líka ráðuneyti hans.

Kasbah

Kasbah des Oudaia er kastalahverfið uppi á kletti við ströndina í Rabat. Við förum upp langar tröppur og gegn voldugt hlið og erum þá komin inn í aldagamalt íbúðahverfi í bláum og hvítum litum og þröngum göngugötum. Nú er þetta fínt hverfi, snyrtilegt og gerilsneytt.

Blámálaðar götur í kastalahverfinu Kasbah í Rabat

Medina, verzlunarhverfið í Rabat

Medina

Hliðið að Kasbah virkinu í Rabat

Neðan við Kasbah er Medina, gamla verzlunar-hverfið í Rabat. Það nær yfir stórt svæði, umlukið Atlants-hafinu á eina hlið, Bou Regreg fljótinu á aðra hlið og voldugum kastalamúr á hinar tvær. Í verzlunargötunum má sjá konur í síðum jalabas-sloppum með slæður fyrir andliti og dömur á háhæluðum skóm og Parísar-tízkuklæðum. Hér mætast miðaldir og nútími í friði og spekt.

Næstu skref
3. Marokkó – Rabat – Mohammed V

Rabat

Minningarhús Mohammed V

Leiðin frá Casablanca til Rabat er 86 km.

Rabat er höfuðborg landsins með frægum höllum og miðaldahverfum á strönd Atlantshafsins. Þar hefjum við ferð okkar um borgir Marokko.

Grafhýsi Mohammed V

Grafhýsi Mohammed V við Yacoub al-Mansour breiðgötuna hýsir gröf hans og gröf sonar hans Hassan II, fyrstu konunga landsins eftir sjálfstæði landsins 1956. Það er stíl, sem kenndur er við núverandi konungsætt Alavíta. Í grafhvelfingunni situr oft klerkur og les upp úr kóraninum.

Hassan kallturninn í Rabat

Marokkómenn eru afar trúfastir og klæðast margir síðum, hvítum kuflum eins og Sádi-Arabar. Þeir eru þó alavítar eins og sumir Sýrlendingar. Það er grein af shia, sem einnig er ríkjandi trú í Íran og í Írak, mjög andsnúin súnnítum, sem ráða á Arabíuskaga. Réttarstaða kvenna er tiltölulega bágborin eins og í ýmsum löndum múslima.

Hassan turninn

Turn Hassans II er handan götunnar, bænaturn mosku, sem hafin var smíði á 1195. Byrjað var á turninum og 200 súlum. Smíðinni var hætt fjórum árum síðar, þegar turninn var kominn í 44 metra hæð og stubbar komnir af súlunum.

Byggingameistari var konungurinn Yacoub al-Mansour, sá sami og lét byggja kallturninn í Sevilla á Spáni. Báðir turnarnir eru byggðir í stíl turns Koutoubia moskunnar í Marrakech. Al-Mansour lét einnig byggja Udayas kastalann í Rabat og grafreitinn í Chellah. Hann var mikill herkonungur og vann ýmsa sigra í herferðun til Spánar og Portúgal.

Næstu skref
2. Marokkó – Casablanca – Hassan II

Moska Hassan II og hæsti kallturn heims

Casablanca

Brunnskreyting við mosku Hassan II í Casablanca

Flugvélin lendir í Casablanca, stærstu borg Marokkó, frægri af samnefndri kvikmynd. Þar er risamoska Hassans II á nesi, sem skagar út í Atlantshafið. Kallturn moskunnar er sá hæsti í heimi 210 metra hár, sem samsvarar þremur Hallgrímskirkjuturnum. Moskan rúmar 25.000 manns á bænastundum, auk 80.000 manns í forgarðinum. Næstu skref
A. Marokkó

Djemaa El-Fna í Marrakesh að springa af lífi og fjöri á kvöldin.

Marokkó

Marokkó er vestasta ríki múslima á norðurströnd Afríku og snýr í senn að Miðjarðarhafi og Atlantshafi. Hefur lengst af verið sjálfstætt konungsríki, en laut franskri stjórn 1912-1956. Fyrir ferðamenn eru áhugaverðastar konungaborgirnar Rabat, Meknes, Fez og Marrakech.

Næstu skref
Efnilegur nýliði

Góð eldamennska einkennir Resto, þar sem áður var Madonna við Rauðarárstíg. Þar fékk ég í hádegi þykka tómatsúpu dagsins með vægt elduðum grænmetiskubbum og lax dagsins með risotto og blaðsalati. Hvort tveggja var aldeilis gott, minnti á Rúnar Marvinsson, sem kenndi Jóhanni Helga Jóhannssyni á sínum tíma. Þjónusta var vingjarnleg, en óskóluð („Viltu fá súpuna á undan fiskinum?“). Innréttingar minna á fyrra veitingahúsið. Nærri öll borð eru í föstum básum, þar sem of þröngt er milli sætisbaks og borðplötu. Verðlagið var hóflegt miðað við gæði eldhússins, fiskur á 1800 krónur, með súpu dagsins samtals á 2200 krónur.
Sé enga neyðarbraut

Gott er að hafa flugvöllinn áfram í Vatnsmýri, hindri hann áform um byggingar á svæðinu. Hins vegar vil ég ekki, að Reykjavíkur-hatarar beiti ríkisvaldinu gegn rétti sveitarfélaga til skipulagsmála. Frumvarp Höskuldar Þórhallssonar um það efni tel ég fráleitt rugl. Verr er mér þó við siðleysið, sem einkennir baráttu „flugvallarvina“. Umrædd braut hefur aldrei verið, er ekki og verður aldrei nein „neyðarbraut“. Hún er bara ónýt og ónotuð braut. Ljótt er að ljúga fögru orði upp á það, sem ekkert er. Alveg eins mætti kalla Framsókn góðgerðasamtök. Þótt ég hafni byggð í Vatnsmýri hafna ég enn frekar siðleysi „flugvallarvina“.
Hangir allt á höftunum

Már seðlabankastjóri er enn að veltast fyrir mér. Ég þarf að skrifa um annað, en sé hann samt hvað eftir annað fyrir mér í síðasta sjónvarpsviðtali. Ég verð bara hissari og hissastur. Þarna stendur heimsins aumasti seðlabankastjóri og talar með rembu Ólafs Ragnars Grímssonar um, að Ísland sé bezt í heimi, öfundað af umheiminum. Maðurinn er galinn. Í veruleikanum hangir allt hagkerfi Íslands á höftunum og telst aumasta ríki vesturlanda. Hér eru innviðir þjóðfélagsins að bresta, sjúkrahús og skólar. Hér getur láglaunafólk ekki lifað af launum sínum. Einstæðir, aldraðir og öryrkjar éta það sem úti frýs. Og Már rífur bara kjaft
Botninn er fundinn

Skoðanakannanir sýna hægfara hnignun á fylgi ríkisstjórnarinnar. Sveiflur milli flokka felast í að fólk rambi milli lítt vinsælla stjórnarflokka, stundum með viðkomu í Bjartri framtíð. Er Sjálfstæðis fer niður, fer Framsókn upp og öfugt. Segir mér, að þessir tveir flokkar hafi fundið botninn í sameiginlegu fylgi upp á 35%. Sem gæti farið upp í 40% með smávægilegu rölti úr Bjartri framtíð. Þegar fylgisbotn bófaflokka fer ekki niður fyrir 35%, má vera ljóst, að erfitt verður að mynda stjórn án aðildar bófanna. Ekki bætir úr skák, að hvorki Samfylkingin né Vinstri grænir megna að draga til sín neitt fylgi. Flýðu því, ef þú getur.
Takk fyrir fésbókina

Fésbók er frábær viðbót við blogg. Þar eru umsvifalaust teknar fyrir firrur og lygar, falsanir og hræsni pólitíkusa. Firrunum er slátrað lið fyrir lið. Væri ekki blogg og fésbók, hefðum við bara Sprengisanda á hefðbundnum fjölmiðlum. Drottningar kæmu bara í röðum með sínar firrur og lygar, falsanir og hræsni, án þess að þáttarstjórnandi æmti. Sem betur fer er hliðvarðar-hlutverki fjölmiðla lokið. Að vísu fylgist varla nema þriðjungur þjóðarinnar með hliðvörzlu bloggs og fésbókar. Samt stærri hluti en áður fylgdist með fréttum og fréttaskýringum fjölmiðla. Vonandi megnar ný samskiptatækni að hrista upp í sofandi kjósendum.
Juncker er stórbófi

Þá er helzti fjárglæframaður Evrópu orðinn forstjóri Evrópusambandsins, ekki er það gott. Jean-Claude Juncker var forsætisráðherra Luxemborgar og innsti koppur í búri skattasvindls, sem hafði hundruð milljarða af öðrum Evrópuríkjum. Hann á að segja af sér umsvifalaust, en gerir það líklega ekki, því hann er siðblindur pólitíkus og bófi. Fyrirrennarinn José Manuel Barroso var afleitur, en hafði þó ekki glæpi af tagi Junckers á bakinu. Á sama tíma er Evrópusambandið að semja við Bandaríkin um, að helztu glæpafyrirtæki heims fái réttarstöðu þjóðríkja í ágreiningi við Evrópu. Með hverri viku færist Evrópa lengra í myrkur auðbófa.
Legalismi rústar réttlæti

Þorvaldur Gylfason telur, að pólitíkusar hafi slæm áhrif á gerð stjórnarskrár. Þeir séu nefnilega flestir oftast með sérhagsmuni fremur en almannahagsmuni í huga. Reynslan sýnir, að það er rétt. En önnur stétt á ekki heldur að koma að gerð stjórnarskrár. Það eru lagatæknar, allra sízt þeir, sem hanga í legalisma. Stjórnarskrá er sáttmáli þjóðar um þjóðfélag, sem hún vill hafa. Þar á meðal um réttlæti og þjóðareign, sem prófessorar að hætti Njálu skilja ekki. Dómarar eiga að skilja lög út frá stjórnarskrá og vilja löggjafans. Hafna undarlegum orðskýringum, hafna legalisma að hætti Njálu. Legalismi rústar öllu réttlæti.
Siðmenningin er trúlaus

Trú hætti að vera þáttur í vestrænni siðmenningu fyrir rúmlega tveimur öldum. Menningin var orðin trúlaus um alla Evrópu, jafnvel í Tyrklandi. Heimspekingar höfðu áður sýnt fram á, að siðmenning þarf ekki að tengjast trú eða musterum. Arfurinn frá Grikklandi sýndi, að trú er ekki nauðsynlegur þáttur siðmenningar. Formlega urðu tvö ríki veraldleg í lok átjándu aldar, Bandaríkin og Frakkland. Trú varð að einkamáli, hætti að vera málefni ríkisvaldsins. Ísland er afskekkt á jaðri siðmenningar og hér tala klerkar enn um trú sem hornstein góðra siða. Þjóðkirkjan er frosin og biskup verður sér ítrekað til skammar fyrir fáfræði.
Vankaður seðlabankastjóri

Seðlabankastjóri segir að útlendingar dauðöfundi Íslendinga. Ég held hann sé á einhverjum miður heppilegum lyfjum. Hann segir ferlið í himnastandi, hagvöxtur mikill, ef fólk heimti aðeins 3% hækkun. Vill, að almenningur hafni fordæmi Más Guðmundssonar, sem lengi barðist fyrir stórhækkuðum eigin launum. Útlendingar vorkenna Íslendingum, hvað sem Már segir. Hagvöxtur er aukin viðskiptavelta, sem kemur örfáum greifum að gagni. Almenningur sér ekkert af þessum svokallaða hagvexti, alls ekkert, enga evru, ekki einu sinni krónu. Hann er mest misnotaða hugtak í gjaldþrota hagfræði, sem byggist á, að setja trúarrugl upp í excel.