arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Traust og vantraust

Loksins er komin skoðanakönnun, sem úrskurðar um það, sem við höfum rifizt um í vetur: Hvort hægt sé að trúa Halldóri Ásgrímssyni forsætisráðherra. Hvort muni verða formaður Samfylkingarinnar, Össur Skarphéðinsson eða Ingibjörg Sólrún Gísladóttir. Hver muni taka við af Davíð Oddssyni.

Tökum fyrst Davíð. Skoðanakönnun Fréttablaðsins um traust manna og vantraust á stjórnmálaleiðtogum þjóðarinnar segir okkur, að 28% treysti honum og 25% vantreysti honum. Ég túlka þessa niðurstöðu þannig, að Sjálfstæðisflokkurinn treysti honum og að stjórnarandstaðan vantreysti honum.

Aðeins einn annar leiðtogi Sjálfstæðisflokksins mældist í könnuninni. Það er Geir Haarde, sem nýtur 6,5% trausts og einskis vantrausts. Enda eru flestir orðnir sannfærðir um, að hann muni taka við af Davíð, þegar hann hættir sem formaður, sennilega og vonandi að loknu kjörtímabilinu.

Samfylkingin er hinn stóri flokkurinn. Þar kemur í ljós, að Ingibjörg Sólrún nýtur mikils trausts, 15%, en traust Össurar mælist ekki. Hann þarf aftur á móti að þola 14% vantraust meðan hún þarf aðeins að þola 9%. Þetta segir mér þá sögu, að Samfylkingin muni kjósa hana formann í vor.

Súpermaður könnunarinnar er Steingrímur J. Sigfússon, sem nýtur 25% trausts, sennilega tvöfalt trausts flokksins, er hann stýrir. Hann verður áreiðanlega formaður Vinstri grænna í næstu kosningum og er líklegur til að hala flokkinn upp á kostnað Framsóknarflokks Kárahnjúkavirkjunar og Íraksstríðs.

Formaður Framsóknarflokksins er hinn sigraði í þessari skoðanakönnun um traust og vantraust. Aðeins 4% treysta honum, tæplega helmingur Framsóknarflokksins, en 31% vantreysta honum. Þar ranglar greinilega um sali mislukkaður formaður, sem flokkurinn þarf að losa sig við sem fyrst.

Spunakerlingar flokksformanns og forsætisráðherra kvarta um, að ruddalega sé talað um Halldór, hann til dæmis sagður hafa logið að fólki um meðferð Íraksmálsins. Gegn fullyrðingum Halldórs hafa þó fimm þingmenn og ráðherrar Framsóknar lýst málavöxtum á allt annan hátt en hann hefur ítrekað gert.

Ég tel, að Halldór hafi þar verið að ljúga. Könnunin sýnir, að fleiri eru sama sinnis. Hann hefur líka troðið upp á okkur Kárahnjúkavirkjun, skert stöðu fátækra og hrúgað upp óþörfum sendiherrum. Hann og nánasta hirð hans hafa flutt Framsókn úr grænni miðju litrófsins yfir að svörtum fasisma.

Framsókn þarf ekki að skipta um varaformann og ritara á flokksþinginu í vetur. Hún þarf að skipta um formann, sem fiskar alls ekki, hefur komið fylgi flokksins niður í 8%.

Jónas Kristjánsson

DV
Fótbolti á íslenzku

Ógeðfelldar eru árásir sumra áhugamanna um fótbolta á þann, sem kærði ólöglegar sýningar Skjás eitt á enskum fótbolta með ensku tali. Það er óviðkunnanlegt, þegar ráðizt er á fólk fyrir að benda á, að farið skuli að lögum. Nærtækara er að hvetja alþingismenn til að taka sig saman um að breyta lögunum, svo að áhugamenn um fótbolta geti séð hann á ensku. Hótanir Skjás eitt um að sýna fótboltann mállausan, ef hann fái ekki að sýna hann á ensku, eru mál skjásins, en ekki þess aðila, sem kærði. Ef skjárinn bregzt við kærunni með því að rýra kost áhorfenda, eiga menn að skamma Skjá eitt.
Þróunarkenningin

Í rauðustu ríkjum Bandaríkjanna, þar sem repúblikanar hafa mest fylgi, svo sem í Texas og Kansas, er hart sótt að þróunarkenningu Darwins í skólum. Trúarofstækismönnum þykir hún ekki samræmast biblíunni. Í sautján ríkjum landsins eru ræddar formlegar tillögur um að taka þróunarkenninguna af stalli, til dæmis með því að setja í skólabækur miða, þar sem varað er við henni. Andstæðingar kenningarinnar telja ófært, að kennt sé, að maðurinn sé kominn af öpum, að minnsta kosti séu repúblikanar það ekki. Um þetta skondna mál skrifar

Suzanne Goldenberg grein í Guardian.
Atómvopn í Íran

Peter Preston spyr í Guardian af hverju Íran megi ekki koma sér upp atómvopnum eins og nágrannar þess í austri, vestri og norðri, Pakistan, Ísrael. Rússland. Hann telur heimsfriði ekki ógnað, þótt Pakistan og Indland hafi atómvopn. Eðlilegt sé, að ríki, sem Bandaríkin ógna, þar sem Íran er í fremstu röð, leiti eftir öflugri vörnum. Svo er stóra spurningin: Af hverju gagnrýna Bandaríkin ekki Ísrael, sem óneitanlega er meiri ógnun við heimsfriðinn en flest önnur ríki? Hann telur ekki, að Bretland hafi neinn styrk af atómvopnum sínum, og ber það til dæmis saman við Þýzkaland, sem hefur þau ekki.
Boðsferðir lækna

Fyrirspurn Ástu R. Jóhannesdóttur alþingismanns hefur leitt til þess, að við höfum fengið að vita um 469 boðsferðir, sem læknar hafa farið til útlanda í boði lyfjafyrirtækja. Er þá ekki talið eitt fyrirtæki, sem neitaði að svara, og ekki taldar lokavikur ársins. Gera má ráð fyrir, að í heild séu ferðirnar um 600 á ári. Að stórum hluta eru þetta beinar og óbeinar mútuferðir til að fá lækna til að vísa sjúklingum á dýr lyf. Merkilegt var, að Landsspítalinn, sem á flesta ferðalangana, gat ekki svarað fyrirspurninni. Þessi opinbera stofnun hefur hreinlega ekki áhuga á stóra skandalnum.
Óvinsæl vinnumiðlun

Góðar fréttir eru, að Framsókn sé komin niður í 8% fylgi og að formaður hennar fær falleinkunn, hvort tveggja í traustum skoðanakönnunum. Raunar var hún á þessu bili fyrir hálfu ári líka. Samkvæmt þessu fengi hún aðeins fimm þingmenn. Ef þetta er varanleg staða, getur þjóðin vænzt þess að ná þeim árangri eftir næstu þingkosningar, að Framsókn megni ekki að verða aukahjól í næstu ríkisstjórn. Þar með yrði lokað fyrir spilltustu vinnumiðlun þjóðarinnar. Framsókn er fyrst og fremst vinnumiðlun, rekin til að útvega glæstustu sonum hennar feit og fín embætti, en stefnan vafrar út og suður.
Veruleikinn er harður

Davíð Loga Sigurðssyni á Mogga ofbýður harðskeytt málefnaumræða í fjölmiðlum og bendir á, að farið sé að kalla menn lygara, geðsjúklinga og áróðursmenn fyrirtækja. Hann telur sök á gengislækkun pólitískrar umræðu einkum liggja hjá þeim, sem nota orð af þessu tagi. Ég tel meiri sök liggja hjá hinum, sem sakaðir eru um ofangreint athæfi. Annars vegar er þjóðfélagið orðið gegnsærra og hins vegar haga stjórnendur þess sér á grófari hátt en áður, allt frá Kárahnjúkavirkjun yfir í stríð við Írak. Afleiðingarnar verða harkalegri skoðanaskipti, sem falla ekki í kram hins kerfislæga Mogga.
Evrópskur flugskattur

Gordon Brown, fjármálaráðherra Breta, tók í dag undir tillögur Frakka og Þjóðverja um skatt á farþegaflug til að fjármagna aðstoð við þróunarlönd, einkum í Afríku. Skatturinn yrði lagður á flugvélabenzín og mundi nema rúmlega 1000 krónum á hvern seldan miða. Hann má túlka sem 50 milljarða dollara mengunarskatt. Farþegaflug veldur mikilli mengun, framleiðir mikinn koltvísýring, sem er um þessar mundir að magna fárviðri og flóð. Umhverfissinnar fagna þessum aukna stuðningi við sjónarmið, sem eru að sigra í Evrópusambandinu og tryggja stöðu þess sem góðviljaðs afls í heiminum gegn eyðingaröflum dólgaauðvaldsins.
Annan veltur ekki

Hægri öfgaöflunum, sem ráða Bandaríkjunum, hata Sameinuðu þjóðirnar og telja forstjóra þeirra vera sjálfan Antí-Krist, varð ekki að ósk sinni. Í rannsókn Paul Volcker, fyrrverandi Seðlabankastjóra Bandaríkjanna, á olíuspillingu samtakanna gagnvart Írak síðustu áratugi Saddam Hussein fær skellinn Benon Sevan frá Kýpur, forstjóri aðgerðanna, en að öðru leyti mun skrifstofa samtakanna taka sig saman í framan og standast áhlaupið. Kofi Annan mun starfa út kjörtímabilið og Bandaríkjastjórn hefur greinilega gefizt í bili upp á að bola honum fyrr í burtu, sjá

Peter Beaumont í Observer.
Draumórum linnir

Endurkjör George W. Bush forseta og innsetningarræða hans, þar sem hann sagðist mundu breiða frelsi út um heiminn með byssukjöftum, hefur bundið enda á tímabil draumóra um vestrænan menningarheim í samfélagi Atlantshafsbandalags.

David Clark segir í Guardian, að Bandaríkin séu varanlega horfin til dólgaauðvalds og einstefnu ofbeldis, meðan Vestur-Evrópa, allt frá vinstri flokkum til hægri flokka, fylgi félagslegum markaðsbúskap í samræmi við vilja almennings eins og hann er mældur í skoðanakönnunum.
Leppurinn veltur

Ajad Allawi, forsætisráðherra leppstjórnar Bandaríkjanna í Írak, hefur ekki gengið vel í þingkosningunum. Sameinaður listi Sjítaklerksins Ali Sistani, verður langstærsti flokkurinn á þingi og mun vilja fá forsætisráðherrann, sennilega í bandalagi við Kúrda, sem fá þá forsetann. Herstjórn Bandaríkjanna mun hér eftir sem hingað til reyna að pota sínum manni til valda, en niðurstaða kosninganna er svo eindregin, að þeir ráða ekki við verkið. Niðurstaðan verður ríkisstjórn, sem mun eindregið krefjast þess, að innrásarliðið verði horfið úr landi fyrir lok þessa árs.
Atlantshafið breikkar

Á Davos-ráðstefnunni vakti það athygli

Timothy Garton Ashng hjá Guardian, að Bandaríkjamennirnir voru bandarískari en áður og Evrópumennirnir voru evrópskari en áður. Sérstaklega virtust Bandaríkjamenn vera viðkvæmir, rétt eins og þeir væru komnir óvart í skæruliðahóp, þótt evrópskir viðmælendur þeirra væru bara kaupsýslumenn. Bandaríkjamenn kvörtuðu yfir því að vera álitnir villimenn. Svo virtist sem sömu ensku orðin hefðu ekki sama innihald vestan og austan hafs, t.d. frelsi, lýðræði og mannréttindi. Höfundur hefur áhyggjur af stöðu mála, þegar jafnvel kaupmenn verða tilfinnaþrungnir.
Saltfiskur á Sigga Hall

****

Siggi Hall á Óðinsvéum er eitt af beztu veitingahúsum landsins, jarðbundnara en nýklassísku húsin, sem einoka dýrari kantinn á veitingabransanum. Saltfiskur er aðalsmerki staðarins, hæfilega útvatnaður, ýmist borinn fram með kartöflustöppu og tómatakássu eða með olífum, chili og klettasalati, hvort tveggja herramannsmatur.

Húsakynnin eru hins vegar ekkert sérstök og allra sízt veizluleg, enda er þetta kuldalegur hótelsalur, sem erfitt er að gera notalegan. Hann þarf að vera fullur af fólki til að virka. Þá kemst líka vertinn í stuð, gengur milli borða og reytir af sér brandara, svo sem vera ber á persónulegum matstað, sem beinlínis heitir eftir vertinum.

Hér er sjávarfang réttilega í fyrirrúmi. Smábitar af Kamtsjaka-krabba voru góðir í bragðsterku salati. Frauðblanda með humarbitum, afar góðum laxahrognum frá Húsavík, léttsýrðum gúrkum og humarsúpu var ágætis réttur, sem ranglega var kallaður soufflé. Pönnusteikt andalifur var mild og fín, borin fram með hvítvínssósu og vínberjum.

Einnig mátti fá hæfilega elduð lambarif og lambafillet, borin fram með blöndu úr kartöflum og rauðlauk, svo og soðsósu, sem var bætt með hvítvíni, blóðbergi og sinnepi. Ítalskur vanillubúðingur með döðlumauki og appelsínusalati var góður eftirréttur og sama var að segja um möndlubúðing með karamelluskorpu og plómugraut.

Staðnum hefur farið fram með aldrinum, þótt hann sé hvorki “fusion” né “nouvelle”. Eftirréttirnir voru dæmi um, að matseðillinn er þess eðlis, að maður segir: “Þetta verð ég að prófa.” Það er öfugt við reynsluna á Perlunni nýlega, þar sem ekkert var á seðlinum, sem mig langaði til að prófa, þar var ekkert nema þetta gamalkunna við hæfi ferðafólks.

Það kostar um 6800 krónur að borða þríréttað á Sigga Hall. Þetta er svipað verð og svipuð gæði og í Sjávarkjallaranum og Holti, lakari gæði en í Grilli og Humarhúsinu, sem eru á svipuðum slóðum í verði.

Jónas Kristjánsson

DV
Taka lán fyrir bréf

Paul Krugman hjá New York Times óttast nýja ellilaunastefnu George W. Bush Bandaríkjaforseta. Hún minnir Krugman á fjármálaráðgjafa, sem segir, að þú eigir ekki nóg fyrir ellinni, en samt eigir þú ekki að spara, heldur taka ríkislán til að kaupa hlutabréf í von um að geta selt gróðann af þeim á elliárunum. Hann telur líklegt, að þetta stefni fjölda Bandaríkjamanna í gjaldþrot á lífsleiðinni og valdi því, að annar fjöldi eigi ekki sent, þegar kemur að ellinni. Krugman telur, að enginn viti borinn ráðgjafi muni ráða fólki að fara þessa leið af fúsum og frjálsum vilja.
Gleymið stjórnarskránni

Bob Herbert er ekki hrifinn af umgengni ríkisstjórnar George W. Bush við stjórnarskrána. Forsetinn áskilji sér rétt til að handtaka hvern sem er og halda honum ævilangt inni án dóms og laga. Um það má lesa í New York Times. Þessi stefna stríðir gegn grundvallarlögmálum vestræns samfélags. Bandaríkin líkjast sífellt meira meintum óvinum sínum. Osama bin Laden hefur óbeint breytt stærsta ríki Vesturlanda í fasistaríki, þar sem grundvallarréttindi manna eru fótum troðin eftir geðþótta eins manns og þeirra, sem telja sig starfa í umboði hans. Svipað er ástandið orðið í Bretlandi.
Hægri kanturinn

Hægri kanturinn í Framsóknarflokknum ætlar að taka völdin í flokknum eftir tvö ár, þegar Halldór Ásgrímsson hættir, saddur pólitískra lífdaga. Þessi sveit hyggst ryðja Guðna Ágústssyni úr sæti varaformanns í vetur og helzt Siv Friðleifsdóttur úr sæti ritara. Þá yrði bæði pláss fyrir Valgerði Sverrisdóttur og Árna Magnússon í stjórninni. Síðan yrði Árni formaður flokksins eftir tvö ár. Þetta verður þá ekki lengur grænn sveitaflokkur, heldur svartur flokkur að hætti Halldórs, nálægt fasisma í gerðum sínum, andvígur uppsteit af hálfu friðarsinna, náttúrusinna, alþýðusinna.
Sistani með 75%

Talning atkvæða í Írak bendir til, að sigur sjítaklerksins Al Sistani verði mun meiri en áður var talið. Þegar tíundi hluti atkvæðanna hafði verið talinn, hafði sú samsteypa 75% atkvæða. Leppur Bandaríkjastjórnar, Ajad Allawi, hafði hins vegar aðeins fengið 19% atkvæða. Því verður erfitt fyrir herstjórnina að troða honum inn í nýja landstjórn. Flest bendir til, að Sjítar taki höndum saman við Kúrda um sterkan þingmeirihluta og tögl og hagldir í ríkisstjórn Íraks. Bandaríkjaher verður sagt að hypja sig heim fyrir áramót.
Feneyjar sökkva

Undraborgin Feneyar verður eitt fyrsta fórnardýr hækkunar heimshafanna, sem virðist verða óhjákvæmileg, úr því að landsfeður heimsins taka hana ekki alvarlega.

Elisabeth Rosenthal segir í International Herald Tribune, að vatnshæð í Feneyjum sé 23 sentimetrum hærri en var fyrir einni öld og um 100 sentimetrum hærri en fyrir 250 árum. Enn er rifizt um björgunarleiðir. Fyrir liggur áætlun um 78 gríðarlega stórar 300 tonna stíflur, sem andstæðingarnir telja, að muni skaða meira en laga. Samt virðist ekki skárri kostur í stöðunni til að bjarga minnisvarða um þúsund ára gamalt lýðveldi.
Símon Bólivar mættur

Meðan valdamenn viðskipta og stjórnmála Vesturlanda hittust á Davos ráðstefnunni í Sviss, hittust valdamenn þriðja heimsins, uppreisnarafla og minnihlutahópa á ráðstefnu í Porto Alegre í Brasilíu. Dagskrárliðir voru 4000 og fulltrúar voru frá 3000 hópum. Stjarnan þar var var forseti Venezúela, Hugo Chavez, klæddur rauðum Che Guevara-bol. Hann flutti ræðu við lokaathöfnina, þar sem allt gekk af göflunum af hrifningu. Chavez er orðinn að Símon Bólivar nútímans og veittist að George W. Bush, Tony Blair og nýfrjálshyggjunni í ræðu sinni.

John Vidal segir frá þessu í Guardian.
Skammar Bush

Maureen Dowd segir í New York Times, að George W. Bush Bandaríkjaforseti sé að flytja Bandaríkin aftur í tímann, aftur fyrir Franklin Delano Roosevelt og jafnvel aftur fyrir Theodore Roosevelt. Hann hafni þróunarkenningunni, hafi engan áhuga á vísindalegum framförum, sé á fullu við að rífa niður öryggisnet lítilmagnans og koma á algerlega óheftu dólgaauðvaldi í landinu. Jafnframt sé hann einbeittur við að undirbúa útbreiðslu þessa þjóðskipulags um heiminn með sprengjuflugvélum og loftárásum. Embættisfærsla hans sé árás á nútímann yfirleitt, byggð á hroka trúarofstækismanns.
Vonlaust framboð

Baráttan fyrir íslenzku sæti í Öryggisráði Sameinuðu þjóðanna árin 2009-2010 hefur aðeins einn kost. Hún hefur næstum þrefaldað framlög Íslands til þróunaraðstoðar upp í 0,2% landsframleiðslunnar. Þetta var veik og nízk aðferð til að afla framboðinu fylgis hjá ríkjum þriðja heimsins.

Þriðji heimurinn veit hins vegar, að Sameinuðu þjóðirnar gera ráð fyrir, að ríkar þjóðir leggi ekki 0,2%, heldur 0,7% landsframleiðslunnar til þróunaraðstoðar. Þess vegna áttu Norðmenn auðvelt með að komast í ráðið, af því að þeir standa sína pligt. Við erum hins vegar langt frá markinu.

Við skulum gera okkur grein fyrir, að keppinautar Íslands um sætið dreifa til ráðamanna í þriðja heiminum upplýsingum um, hversu andstætt Ísland er þróunarlöndunum, þegar kemur að greiðslum. Það er vonlaust að fara með 0,2% þróunaraðstoð í framboð, sem þarf að sækja fylgi til margra þróunarlanda.

Við skulum líka gera okkur grein fyrir, að Ísland hefur verið stimplað sem fylgiríki Bandaríkjanna, yfirlýstur stuðningsaðili við stríð, sem logið var upp á okkur. Það er vonlaust fyrir Ísland að keppa við Austurríki og Tyrkland, sem ekki bera slíkan glæp á bakinu í kosningabaráttunni.

Einar Oddur Kristjánsson, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, telur þetta vonlausa framboð til Öryggisráðsins munu kosta okkur um eða tæpan milljarð króna. Morgunblaðið telur það hóflega áætlað, en Halldór Ásgrímsson segir töluna lægri. Við þekkjum Halldór og vitum að hann er að blekkja okkur.

Halldór Ásgrímsson hefur þegar eytt skattfé stjórnlaust til að taka upp stjórnmálasamband við fjörutíu ríki og koma upp sendiráðum á ýmsum stöðum, þar sem engir aðrir hagsmunir eru í húfi aðrir en þeir að reyna að fá viðkomandi ríki til að lofa stuðningi við framboð. Allt þetta fé verður talið með.

Keypt loforð halda ekki. Já þýðir ekki endilega já í þriðja heiminum, heldur kannski. Ekki sést, hvaða ríki bregðast stuðningi í leynilegri atkvæðagreiðslu, þegar á hólminn kemur árið 2008. Í greinargerð utanríkisráðuneytisins frá 2002 er talið, að 25-30 ríki muni bregðast gefnu loforði.

Ísland getur aldrei unnið upp forskot keppinautanna, þótt ráðnir verði tugir sendimanna til að reyna að kaupa fylgi fátækra ríkja með yfirlýsingum um stuðning við áhugamál viðkomandi ríkis. Ísland breytist í hóru, sem styður hvað sem er, í veikri von um stuðning í atkvæðagreiðslu 2008.

Halldór Ásgrímsson kom okkur í þennan dýra vanda, sem fer í nokkra milljarða, þegar spennan æsist. Rétti tíminn til að hætta við vonlaust framboð stórmennskuæðis er: Nú þegar.

Jónas Kristjánsson

Dagblaðið
Hvað vill Sistani?

Samkvæmt útgönguspám mun flokkur Ali Sistani erkiklerks eiga rúman helming af atkvæðunum í kjörkössum Íraks, sem nú er verið að telja. Enginn veit, hvað hann gerir við völdin. Hitt er vitað, að hann neitar beinlínis að tala við yfrvöld bandaríska hernámsliðsins. Ekki er hann því líklegur til að þjóna hagsmunum þess. Hann vildi fá þessar kosningar, af því að þær munu leiða trúflokk sjíta til valda í Írak og af því að þær eru fyrsta skrefið að flótta hers Bandaríkjanna frá Írak.

Richard Cohen skrifar um þetta mál í Washington Post.
Sögulegt samhengi

Bandaríkjaher hefur áður hoppað hæð sína af hamingju vegna þáttöku í kosningum. Árið 1967 var lýst yfir 83% þáttöku í Víetnam, mun betri en 57% þáttakan nú í Írak. Þá sögðu bandarískir fjölmiðlar, að Víetnamar hefðu hafnað hryðjuverkum, eins og þeir segja nú, að Írakar hafi hafnað þeim. Stríðið við Víetnam endaði eins og menn vita og stríð við Írak mun enda á sama hátt. Helmingur atkvæða fellur líka í hlut stuðningsmanna erkiklerksins Sistani, sem hefur að meginmarkmiði að koma sjítum til valda í landinu og losna við hernámsliðið.

Sami Ramadani skrifar um þetta í Guardian.
Enn ein gjáin

Fjöldamorðin í Súdan eru vaxandi ágreiningsefni Evrópu og Bandaríkjanna. Evrópa vill draga nokkra súdanska ráðamenn fyrir nýja Alþjóðaglæpadómstólinn í Haag, sem Bandaríkin eru mjög andvíg. Á sama tíma skammar Bandaríkjastjórn Sameinuðu þjóðanna fyrir linkind í garð ráðamanna Súdan og fyrir að hafa ekki stimplað fjöldamorðin sem þjóðarmorð. Þessi deila varpar skugga á ferð Condoleezza Rice utanríkisráðherra USA til Evrópu og tilraunir Tony Blair forsætisráðherra UK til að miðla almennt málum milli Evrópu og Bandaríkjanna.

Judy Dempsey skrifar um þetta í International Herald Tribune.
Bara dólgar

Dólgar forsætisráðherra hafa verið fyrirferðarmiklir að undanförnu, svo sem í vörn Halldórs Ásgrímssonar vegna Íraks. Þeir hafa þó meira lagt sig fram í átökum innan flokks í Framsókn, til dæmis við að skipta um í stjórn kvennadeildarinnar í Kópavogi. Halldór telur sig eiga marga óvini í flokknum, hefur látið ráðast á Alfreð Þorsteinsson í Orkuveitunni. Næstu vikur munu augu dólga Halldórs einkum beinast að Guðna Ágústssyni, sem þeir ætla að fella fyrst úr sæti varaflokksformanns og síðan úr ráðherraembætti. Það er rangnefni að kalla þá spunalækna, þetta eru bara dólgar.
Hamas sigraði

Fyrir mörgum árum spáði ég, að óveigjanleiki stjórnar Ísraels í garð Palestínu mundi hefna sín á þann hátt, að PLO, flokkur Arafats mundi missa fylgi Palestínumanna yfir til Hamas, róttækari flokks. Nú hefur komið á daginn í byggðakosningum í Gaza, að Hamas fékk tvöfalt meira fylgi en PLO. Það er því seintekið fyrir Ísrael og Bandaríkin að fá í stað hins hataða Jasser Arafat mann, sem þeir telja sig geta talað við, Mahmoud Abbas, er þeir hafa hrakið fylgið frá honum yfir til afla, sem styðja hryðjuverk. Stjórn Ariel Sharon þekkti ekki vitjunartíma hins fræga vegakorts friðar.
Saumað að fréttastofu

Al Jazeera er bezta fréttastofan í heimi múslíma, enda hötuð af Bandaríkjastjórn, sem hefur ítrekað reynt af harðfylgi að fá furstadæmið Katar til að loka henni. Henni hefur tekizt að henda henni út úr Írak til að koma í veg fyrir réttar fréttir þaðan. Nú segir

Steven R. Weisman í New York Times, að Katar sé að undirbúa sölu stöðvarinnar. Þetta er mikið alvörumál, því að 30-50 milljónir manna nota Al Jazeera til að fá áreiðanlegar fréttir frá átaka- og óróasvæðum í þessum heimshluta. Þær hafa valdið sárindum Bandaríkjaforseta og harðstjóra í Egyptalandi og Sádi-Arabíu, Sýrlandi og Íran.
Dauðaþögn um bréf

Hafið þið tekið eftir, að fjölmiðlar hafa ekki birt frægt bréf Péturs Gunnarssonar til fréttastofu Ríkisútvarpsins. Dagblöðin öll, líka hin frjálsu og óháðu, halda hlífiskildi yfir Pétri. Samt veitti bréfið einstæða innsýn í hugarfar dólganna, sem standa umhverfis Halldór Ásgrímssonar forsætisráðherra og tryggja, að veruleikinn komist ekki að honum. Almenningur í landinu á skilið að fá að lesa þetta bréf, en aumir fjölmiðlar hindra það. Og svo er verið að blaðra um, að þeir ofsæki Halldór Ásgrímsson og hjörð hans. Þvert á móti hefur henni tekizt að kúga fjölmiðlana.