arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Aðstæður brengluðu Ísrael

Hef aldrei haft neitt út á gyðinga að setja vegna trúar. Hef lengi verið í samskiptum við nokkra og er sáttur við þá. Öðru gegnir um Ísrael. Síðan ég kom þar fyrst árið 1967 hefur staðurinn valdið mér vaxandi áhyggjum og að lokum örvæntingu. Síðast þegar ég kom þangað, fannst mér sem aðstæður hefðu krumpað ríki og þjóð. Þar réð frekja og yfirgangur. Menn litu á Palestínumenn sem hunda eða þaðan af verra. Öfgamenn voru komnir til áhrifa og höfðu náð ráðherratign. Þegar ég slapp yfir ána til Jórdaníu og hitti kurteisa Jórdani, fannst mér ég vera kominn heim til Evrópu. Laus við brenglað ríki og brenglaða þjóð.
Dansinn á rósunum

Bjarni Ben fattaði eftir rúmt ár, að lífið er ekki dans á rósum. Hringdi í Buchheit. Þangað er alltaf hringt, þegar allt er komið í steik. Menn föttuðu, að kröfuhafar láta ekki taka sig á taugum. Höftin eru því orðin varanleg. Þá er hringt í manninn, sem kann að semja. Sigmundur Davíð þarf hins vegar ekki að fatta neitt. Siðblindinginn er í ljúfari málum. Tók gamla flokksbrodda í nefið fyrir að amast við rasistakerlingu. Hyggst hanga á þeim 3000 atkvæðum. Og nú er hann að undirbúa næstu sjónhverfingu. Hyggst gera Íslendinga að ríkustu þjóð Evrópu árið 2020. Nokkuð, sem fávitunum finnst ljúft að heyra.
Blindaður af hatri

Eins og fleiri hef ég fengið tölvupóst frá netfanginu tryg49@hotmail.com. Þar tjáir sig maður, sem segist heita Tryggvi Gunnarsson. Aldrei hefur mér dottið í hug, að þetta væri samnefndur umboðsmaður Alþingis. Davíð Oddsson er hins vegar svo trylltur af hatri, að hann verður blindur á augljós atriði. Lagði Reykjavíkurbréf undir davíðskar ofurskammir um Tryggva umba vegna skoðana nafnans. Löngun Davíðs til að klekkja á umbanum byrgði honum sýn á einföld persónuvíxl. Ekki birti til hjá Davíð, þegar honum var bent á þetta. Sagði þá bréfið vera falsað, sem svo er þó ekki. Eftir dúk og disk baðst Mogginn svo afsökunar, en ekki trylltur Davíð.
Andvana fjölmiðlar

Sigmundur Davíð lofaði landsfundi Framsóknar einna minnstu skuldabyrði Evrópu árið 2020. Ég hef ekki séð, að fjölmiðlar taki stórtíðindin upp og kanni, hvernig ruglið gangi upp. Séreinkenni íslenzkra fjölmiðla er, að þeir láta lygnasta mann landsins komast upp með hverja firruna á fætur annarri. Á sama stað túlkaði hann að nýju loforðið um 300 milljarða gjöf til íbúðareigenda. Nú felst svigrúmið í tekjum af bankaskatti upp á smápeninga. Fjölmiðlar eiga að birta línurit yfir sífelldar breytingar SDG á loforðum sínum. Þeir eiga jafnóðum að rekja söguna og kalla í sérfræðinga. En gera ekki, eru andvana, þjóðinni til einskis gagns.
Þarf ekki ósigur

Gunnar Þorsteinsson predikari, kenndur við Krossinn, þarf sjálfur að borga átján milljón króna lögfræðikostnað sinn. Fær ekki krónu af fimmtán milljón króna skaðabótum, sem hann krafðist fyrir dómi. Aðeins fimm af tuttuguogeinum ummælum, sem hann taldi ærumeiðandi, eru dæmd dauð og ómerk. Þetta er allur sigurinn, sem núna gleður Gunnar. Sé þetta sigur, hvernig væri þá ósigurinn? Pressan og ritstjóri hennar sleppa bærilega, sömuleiðis konur þær, sem lýstu kynferðisáreitni. Þurfa bara að borga sinn lögfræðikostnað, sem að vísu er of hár. Málsvörn er almennt of dýr. Upp í þessa fæst með almennum samskotum.
Nálgunarbann á Hannes

Háskólinn hefur sett takmarkað nálgunarbann á Hannes Hólmstein Gissurarson. Ákvörðunin var tekin, þegar sálfræðistofan Líf og sál skilaði skýrslu um samskiptavandann í stjórnmálafræði. Þar eru langvinnir samstarfsörðugleikar að mestu raktir til framgöngu og framkomu Hannesar Hólmsteins. Kennarar þar höfðu almennt kvartað um yfirgang hans. Gegn vilja hans var hann leystur undan stjórnunarskyldum. Í framhaldi fór hann til Bjarna Benediktssonar og kvartaði. Bað um að fá að selja ráðuneytinu skýrslu um erlend áhrif á hrunið. Var það auðsótt mál, enda apólógíur hans um sakleysi Davíðs orðnar frægar.
Rub23 af öðrum ber

Rub23 ber af öðrum veitingahúsum á Akureyri, að minnsta kosti í hádeginu. Að vísu stendur Bautinn fyrir sínu, en innréttingar eru þar farnar að þreytast og salatborðið líka. Sá staður er linnulaust vinsæll, eins og á brautarstöð. Rub23 er andstæðan, rólegur staður með fínni þjónustu og góðum mat. Hann er í gilinu í rauða húsinu andspænis neðri enda kirkjutrappanna. Fiskur dagsins kostar 2.200 krónur í hádeginu og 2.600, ef þú færð þér líka súpu eða sushi eða skyr. Sjö mismunandi bitar af ágætis sushi styttu biðina eftir bleikju dagsins í piparsósu. Nákvæmt elduð og fín, borin fram með flottu hrásalati og ofsteiktum grænmetiskubbum. Rub23 væri í Reykjavík einn af þeim tíu beztu.
Nýr fiskur á Akureyri

Enn einu sinni fékk Akureyri fiskbúð, góða að þessu sinni, í nýja Bónushúsinu syðst í bænum. Þar hef eg komið tvisvar og getað valið úr nokkrum tegundum af nýjum og ófrystum. Eini gallinn er gamla fisklyktin. Stafar ekki af gömlum fiski í afgreiðsluborðinu, heldur er staðurinn er ekki nógu vel spúlaður í dagslok. Fisksalar fá þá aðeins nýja kúnna að vera lausir við þessa lykt, það vita fisksalar í Reykjavík. Þorskurinn var glænýr og matreiddist vel. Svo er hægt að fá fisk í alls kyns gúmmulaði fyrir fólkið, sem ekki er spennt fyrir fiski. Farðu Miðhúsabraut upp brekkuna bakvið Skautahöllina, gatan liggur að Bónus.
Vilja villta vestrið

Forsætisráðherra hefur skipað enn eina nefndina. Hún heitir vinnuhópur og á að finna leiðir til að draga úr opinberu eftirliti með fyrirtækjum. Sigmundur Davíð telur þörf á minni „eftirlitsiðnaði“. Silfurskeiðungar stjórnarinnar rægja opinbert eftirlit til að auka svigrúm gæludýra sinna. Samt er komið í ljós, að eftirlitsleysi ríkisins olli hruninu og helztu vandræðum okkar eftir hrun. Saga síðustu ára segir okkur, að opinbert eftirlit sé af alltof skornum skammti, sjáið til dæmis matvælaeftirlit og neytendavernd í skötulíki. Samt eru silfurskeiðungar ekki ánægðir, þeir vilja villta vestrið, stríð gegn þér.
Hannes náði sér í fé

Hannes Hólmsteinn hafði frumkvæði að kaupum fjármálaráðherra á skýrslu sinni um erlendar orsakir bankahrunsins. Hann segist hafa verið fenginn til að vinna verkið. Félagsvísindastofnun segir hins vegar: „Verkefnið er unnið að frumkvæði Hannesar Hólmsteins. Hann kemur með tillögu að þessu verkefni og semur um þetta við ráðuneytið, að þeir greiði fyrir vinnuna við það.“ HHG fór með rangt mál og leiðrétti sig svo í gær. Umsjón með því var svo þröngvað upp á hrædda félagsvísindastofnun í háskóla andverðleikanna. Málið er, að HHG vantaði aura og sá leið til að koma sérstæðum skoðunum sínum í milljónaverð.
Góð reynsla af EasyJet

Hef mikið notað EasyJet og aldrei orðið fyrir vonbrigðum. Allt stenzt eins og stafur á bók og aldrei neinar seinkanir. Verðið er svo sér á parti og gerir okkur kleift að ferðast meira. Mikilvægt hér á landi eftir að Wow hækkaði fargjöld og nálgaðist Icelandair. EasyJet er samkeppni á lággjaldamarkaði. Nú fjölgar EasyJet áfangastöðum og tvöfaldar sætaframboðið. Genf í Sviss finnst mér áhugaverður staður, einkum vegna samgangna við Ítalíu og Suður-Frakkland. Mestu máli skiptir þó, að koma EasyJet eykur þrýsting á ferðaþjónustuna hér heima. Gæti eflt hana um tugi milljarða króna á ári. Í alvöru gjaldmiðlum.
Leyndasti samningur heims

Utanríkisráðherra segir leynisamning Bandaríkjanna og Evrópusambandsins ekki vera neinn leynisamning. Samt stendur í uppkastinu, að enginn megi fá að vita um efni TISA í fimm ár eftir gildistöku. Leyndari getur samningur ekki orðið. Gunnar Bragi vísar á Össur forvera. Sá þykist koma af fjöllum og segist ekki hafa heyrt af TISA í sinni ráðherratíð. Ennfremur, að utanríkismálanefnd hafi ekki frétt af þessum samningi um aukið svigrúm banka. Sendifulltrúar Íslands í Genf eru þó meðhöfundar að uppkastinu, er Wikileaks lak og vakti skelfingu um alla Evrópu. Hver stjórnaði aðkomu Íslands? Böndin berast að Össuri sem upphafsmanni.
Vindmyllur dæmdar sekar

Létt er fyrir Hannes Hólmstein að rannsaka hrunið fyrir Bjarna Ben. Veit allt um hrunið, einn af höfundum þess. Hefur skrifað um allar hliðar þess. Sendir Bjarna ritsafn Hannesar Hólmsteins. Veit, að það varð raunar ekkert hrun og að það varð fyrir tilverknað erlendra banka og brezkra krata. Að það var ekki Davíð Oddsson, sem olli hruninu, heldur Jón Ásgeir í félagi við útlenda banka og brezka krata. Hefur margskrifað það og Bjarni Benediktsson marglesið. Enda Bjarni farinn að undirbúa nýtt hrun með því að einkavæða Landsbankann. Þekkir ferlið. Don Kíkóti pantar skýrslu og Sansjó Pansa dæmir vindmyllurnar sekar.
Stríðsyfirlýsingar

Ríkisstjórnin eflir ekki traust fólks á kerfinu með því að fela Stebba löggu að hafa forustu í vali seðlabankastjóra. Hefur hann vit á peningum? Stjórnin eflir ekki traust fólks á kerfinu með því að fá hagfræðing yzt á hægra jaðri í embætti seðlabankastjóra. Ragnar er langt frá þungamiðju auðfræða. Stjórnin eflir ekki traust fólks á kerfinu með því að fela þekktum jaðarmanni forustu í að meta erlend áhrif á hrunið. Hannes Hólmsteinn er óralangt frá þungamiðju skoðana á fjármálum. Ríkisstjórnin kann að hafa sitt fram með þessu verklagi. En hún stefnir þá sízt af öllu að sátt í samfélaginu, hún lýsir yfir stríði.
Siðrof Hæstaréttar

Hæstiréttur framdi siðrof, þegar hann ógilti kosningar til stjórnlagaþings á tæknilegum forsendum. Hann gat ávítað Landskjörstjórn eða beitt viðeigandi viðurlögum fyrir losaralega túlkun á reglum um fyrirkomulag á kjörstöðum. En Hæstiréttur gat ekki látið þetta koma niður á þjóðinni og mátti ekki. Engar vísbendingar höfðu komið um kosningasvik. Hæstiréttur var bara að skemmta sér á kostnað saklausra. Við þetta brast trú margra á kerfið. Bankar, ríkisstjórn og alþingi höfðu brugðizt og þarna brást dómsvaldið líka. Ég var einn þeirra, sem missti trú á valdakerfið í heild. Hef ekki séð ástæðu til að taka hana upp að nýju.
Trúin og stríðin

Páll Vilhjálmsson bendir í bloggi sínu á mun kristinna og íslamskra ríkja. Eftir mögnuð trúarstríð, sem geisuðu öldum saman í Evrópu, slitu vestræn ríki strenginn milli ríkis og kirkju. Ríki gerðust trúlaus, byggðust ekki lengur á trú. Frakkland og Bandaríkin höfðu forustu með nýjum stjórnarskrám, sem settu trú á hliðarspor. Rökrétt afleiðing upplýsingaaldar. Ríki múslima hafa ekki fetað þessa slóð. Þvert á móti sigla múslimar í vaxandi trúarstríð. Sumpart við önnur trúarbrögð, en einkum milli íslamskra trúargreina, svo sem súnníta og sjíta. Slíkt stríð geisar nú í Írak, þar sem Íran styður sjíta og Arabía styður súnníta. Trú er ávísun á stríð. Stjórnmálaflokkar, sem byggjast á trú, eru ávísun á blóðbað.
Éta það sem úti frýs

Upp til hópa eruð þið aumingjar, sem hafið ekkert lært af reynslunni. Í fyrra flykktust þið tugþúsundum saman á kjörstað til að koma hrunverjum aftur til valda. Voruð síðan verðlaunaðir með því að skera niður velferð og heilsu til að rýma fyrir kvótagreifum. Enn er þriðjungur ykkar svo veikur af Stokkhólms-heilkenninu, að þið styðjið stjórnarflokkana í skoðanakönnunum. Markvisst er unnið að því að brjóta niður innviði samfélags siðaðra og koma þjóðinni inn í frumskóg stéttaskiptingar. Skiljanlegt er, að efstu þrjú prósentin styðji græðgina. Þið hin eruð bara vesalmenni, sem eru látin éta það, sem úti frýs.
Veitum Elliða frelsið

Elliði Vignisson er réttur maður á réttum stað. Spilar á staðarrembu, sem er illvígari í Vestmannaeyjum en annars staðar. Tökum hann á orðinu, losnum við Eyjar. Veitum eyjapeyjum sjálfstæði. Losnum við sífellt væl um, að þeir séu hýslar og Reykvíkingar séu sníklar. Það á nefnilega að kosta eitthvað að vera sífellt að gæla við firruna um, að Vestmannaeyingar séu betri og merkilegri en aðrir. Losum okkur við byrðar af ferjunni, flugvellinum og jag Johnsens um göng til Eyja. Látum þá hafa fiskinn, svo framarlega sem hann er ekki veiddur í fiskveiðilögsögu afgangsins af Íslandi. Leyfum Elliða að skaka kringum Eyjar.
Sexfaldað hótelverð

Kannaði verð á gistingu á landsbyggðinni. Skoðaði til dæmis hótel, er auglýsa á heimasíðu gistingu á 15.000 krónur án sérbaðs. Sum eru á booking.com komin upp í 45.000 krónur og hærra. Eitt rokkaði þrjá daga á tölunum 65.000, 75.000 og 85.000 krónur. Komið upp í verðlag frægra lúxushótela í heimsins dýrustu miðborgum. Samt fullbókuð í sumar sýnist mér. Gætu þess vegna farið næsta ár yfir 200.000 krónur nóttin án baðs. Eitthvað er þarna skrítið. Annað hvort er tvenns konar veruleiki eða milliliður að maka krókinn. Í tölvupósti er mér boðin gisting á 15.000 krónur, booking.com býður mér sömu gistingu á 85.000 krónur. Einhver fórnardýr munu berja í borðið. Þetta er ávísun á málaferli.
Nú keyrir um þverbak

Á fyrri áratugum voru sumir ráðherrar oft heimskir eða spilltir. En nú keyrir um þverbak. Í sögu lýðveldisins hefur annað eins ógeð aldrei verið við völd. Ríkisstjórnin er samsafn heimsku og spillingar, flumbru og gerræðis, óbeitar á velferð og þjónustu við kostunaraðila ráðherra. Eins og hver ráðherra reyni að toppa annan í ruglinu. Um það hef ég rakið ótal dæmi í pistlum undanfarna mánuði, sjá þar. Langverstur er forsætis, sem ýmist er týndur undir sæng eða fer með himinskautum í loforðum og lygum. Í hvert sinn sem hann opnar munninn flæða út rangfærslur og ímyndanir. Fullkomið dæmi um sjálfumglaða siðblindu.
Dagur í lífi dólga

Sigurður Ingi ákveður upp á sitt eindæmi að flytja Fiskistofu til Akureyrar. Uppgötvar síðan, að lagabreytingu vantar. Gott væri líka að kanna hagkvæmni og fagmennsku. Bjarni Ben felur undirmálsliði að velja seðlabankastjóra, eins og að velja skjalafalsara í innanríkisráðuneyti. Ragnheiður Elín vill leyfa Costco að selja brennivín og benzín í kjörbúð. Fyrst verður alþingi samt að breyta lögum og þá fyrir alla. Sigrún formaður varar við útlendu nautakjöti, sem valdi skammlífi. Ríkjandi skoðun í Framsókn. Hanna Birna lætur ítrekað falsa ríkispappíra í prívatslag við svertingja. Dagur í lífi pólitískra dólga.
Fjölbreyttur misskilningur

Framsókn skilur ekki fólk og fólk skilur ekki Framsókn. Gagnkvæmt og skiptir litlu. Mikilvægara er, að gamlir kjósendur Framsóknar skilja ekki. Varfærinn miðjuflokkur varð að hægri öfgaflokki. Braskarar yfirtóku flokk í reiðileysi. Fyrri tækifærishneigð leiddi yfir í flokk, sem byggðist mest á lausafylgi og þjóðrembu. Aflinn úr lausafylgi er misjafn, frá 30.000 atkvæðum fyrir loforð um peningagjafir til 3.000 atkvæða fyrir rasisma. Flokkurinn gætir hagsmuna fjárhaldsmanna sinna, Finndu-Finns og kvótagreifa. Útvegar ríkisfyrirtæki í okurleigu framsóknarhúsnæðis á Sauðárkróki og næst Fiskistofu á Akureyri.
Hin þjóðlega sérgrein

Kári Stefánsson séní er sannur Íslendingur, borgar ekki. Varnir í málaferlum verktaka eru hans list. Njáls saga verður að koti í samjöfnuði við villuna í Skerjafirði. Kári er í málaferlum gegn öllum, sem komu að smíðinni. Jafnvel gegn lagatæknum, sem hann notaði gegn verktökunum. Í einu máli tókst sátt, en flestum tapaði hann, ef ekki öllum. Dómstólar eru enn með stafla af málum vegna villu Kára. Til himinhæða stefnir lögfræðikostnaður hans, á endanum dýrari en villan. Sá kostnaður dæmist líka á Kára. Sennilega lítur hann á það sem herkostnað við rekstur listgreinar, sem einkenndi stórbændur um aldir.
Ósæmilega ráðuneytið

Enn kemur innanríkisráðuneytið upp um sjúklegt hatur ráðamanna þess á fólki, sem leitar hælis. Hatrið á svertingjum er öllu meira en á múslimum. Nýjasta lygin er, að kona frá Nígeríu sé „eftirlýst“, eins og segir í tilkynningunni. Fyrir því er enginn fótur, ekki frekar en í fyrra máli af því tagi. Þá var í ráðuneytinu falsað skjal um, að annar svertingi væri viðriðinn glæpi. Þá kom í ljós, að aðstoðarmenn ráðherra framleiddu lygina og stungu í tilkynninguna. Líklega að undirlagi Hönnu Birnu ráðherra og með þegjandi samþykki Ragnhildar ráðuneytisstjóra. Innanríkisráðuneytið ber af öðrum í ósæmilegri stjórnsýslu.
Hugdetta ráðherrans

Smám saman kemur í ljós, að sjávarútvegsráðherra hafði ekki samráð við neinn um flutning Fiskistofu. Bara hugdetta, sem hann bar undir Sigmund Davíð, en ekki þingflokk Framsóknar og hvað þá þingflokk sjálfstæðismanna. Ekki var sóað mínútu í að fletta upp í lögum, sem segja flutning ólöglegan með þessum hætti. Kostnaðartalan, sem Sigurður Ingi Jóhannsson nefndi, var bara skálduð á staðnum. Ein ástæðan, sem hann gaf, var há húsaleiga á Reykjavíkursvæðinu. Fiskistofa fer þó í enn dýrari leigu á Akureyri. Sjálfstæðisþingmenn lýsa hver á fætur öðrum andstöðu við flutninginn. Er allt í lagi með ráðherrann?
Allt í sömu steik (búð)

Ragnheiður Elín Árnadóttir ráðherra er skemmtikerling mikil. Lætur eins og grúppía, þegar útlendingar koma. Klappar saman lófunum og brosir út að eyrum, þegar hún heyrir um stóriðju. En fleira er í sigti. Er þegar byrjuð að fagna amerískri verzlun, sem vill selja nýtt kjöt, benzín og brennivín í sömu búð. „Ég sé fyrir mér, að við getum látið þetta ganga, já.“ Á þó eftir að heyra í hagsmunagæzlu vinnslustöðva landbúnaðarins, þar á meðal Guðna. Einnig að fá breytt lögum um áfengissölu, sem margir þingmenn eru andvígir þvert á flokka. Ragnheiður Elín keppir við Framsókn í rugli, allt í sömu steik. Eða sömu búð.
Meiri bananar í boði

Lögreglustjóra og fyrrverandi formanni Sjálfstæðisflokksins er falið að velja nýjan seðlabankastjóra. Samt er ekki vitað, að þau hafi neitt sérstakt vit á fjármálum. Grunsemdir hljóta að vakna um, að ætlunin sé að tryggja öfgamanni kvótagreifa embættið. Ragnar Árnason hefur árum saman komið fram sem póll í ágreiningi um eignarhald á kvóta. Sem seðlabankastjóri mundi hann vafalaust nota embættið til að tryggja yfirtöku kvótagreifa á þjóðarauðlindinni. Að því frágengnu vantar greifana bara forseta Hæstaréttar til að tryggja eignarhald sitt á Íslandi. Eiga þegar ríkisstjórn, sem veður fram í stjórnlausu gerræði.
Valinkunnir höfðingjar

Bjarni Benediktsson skipaði nefnd þriggja hæfustu peningavitringa Íslands til að meta umsóknir um embætti seðlabankastjóra. Fremstur í nefndinni er fyrrum varaformaður Sjálfstæðisflokksins. Gætir þess væntanlega, að bara þeir komist gegnum síuna, sem eru þóknanlegir fjárhaldsmönnum Flokksins. Þá ber frægan að nefna lögreglustjóra Flokksins. Sækir jafnframt um feitt embætti hjá ríkinu, svo þar skapast svigrúm fyrir hagsmunaviðskipti. Sá þriðji er valinkunnur hagfræðingur og háskólaprófessor. Á vonandi að gæta þess, að flokkshagsmunir fari ekki út í þær öfgar, að nýr óráðsíumaður á borð við Davíð verði valinn.
Samtal fávitanna

Sjávarútvegsráðherra sagði í viðtali við Ríkissjónvarpið, að hann mundi láta athuga, hvað stæði í lögum um stjórnarráðið. Athuga, hvort ákvæði í lögum frá 1999 hafi verið fellt út í lögunum frá 2011. Andvana fréttamaður spurði ekki, hvort betra hefði verið að fletta lögunum, áður en Fiskistofu var sparkað. Lögin frá 2011 eru sýnileg á netinu, hver sem getur flett þeim upp á mínútu. Sigurður Ingi hyggst skipa nefnd í málið. Ráðherrann sagði líka, að gagnrýnin væri misskilningur. Andvana fréttamaður spurði ei, í hverju sá misskilningur fælist. Ráðherrann sagðist nú mundu kortleggja málið. Andvana fréttamaður spurði ekki, hvort heppilegt sé að framkvæma fyrst og kortleggja svo. Fávitar töluðu saman.
Misnotkun Wikipedia

Efast um styrk íslenzku Wikipedia til að halda uppi ritstjórn. Enska útgáfan er í svo góðum málum, að textaauglýsingum almannatengla er jafnóðum hrundið. Hér gerist það mun hægar og stundum alls ekki. Blaðurfulltrúar eru farnir að stunda textreklame í íslenzku útgáfunni, samanber lofrolluna um Landsvirkjun. Siðblinda er útbreidd hér og siðblindingjar vaða uppi, hvar sem þeir geta, samanber forsætisráðherra. Íslendingar eru fámennir og of fáir finna hjá sér þörf til að vakta Wikipedia til leiðréttinga. Ég nota mikið ensku útgáfuna, sem er jafnvel betri en Britannica. Fer varlega í að treysta þeirri íslenzku.
Einnota pólitíkus

Fastafylgi Framsóknar var komið niður í um það bil 10%. Fékk Sigmund Davíð Gunnlaugsson til að hífa upp kjörfylgið. Í fyrra lofaði hann fólki að láta „hrægamma“ borga „forsendubrest“. Náði þannig í 30.000 sauði, sem hurfu smám saman, þegar alvaran kom í ljós. Í vor lét hann gott heita, að frambjóðendur kvörtuðu yfir grunsamlegum nýbúum, einkum múslimum. Náði þannig bara í 3.000 rasista, sem hurfu strax í vikunni eftir kosningar. Framsókn mælist því núna með sína 20.000 föstu gamlingja, 10% kjósenda. SDG er því einnota, enginn langtíma pólitíkus. Dugir bara til að keyra hverja blekkingu eina ögurstund.
Grunn og djúp menning

Íslendingar hafa áhuga á menningu, bæði að fremja og njóta. Daglega er mikið framboð viðburða og íslenzkir listamenn ná árangri erlendis. Kannski sinnir þriðjungur þjóðarinnar menningu. Öðrum þræði eru Íslendingar menningarsnauðir og þá er ég að tala um annan þriðjung þjóðarinnar. Arkitektar spilla góðum götumyndum og almenningur tekur glingur og sápu fram yfir menningu. Ekki veit ég, hvort hlutföllin séu önnur hér en á vesturlöndum almennt. Vara við, að menn þjóðrembist út af menningu. Guðbergur Bergsson lýsti inn í frumstæðan hugarheim í Tómasi Jónssyni metsölubók. Og hæðnisorð hans eru enn í gildi.
Íslenzka fréttaplanið

Fréttamennska er hér á landi komin niður á þetta plan: Sigmundur Davíð segir, að styrkveitingar hans séu arfur frá Jóhönnu og að þær séu að hætta. Sérhver setning í málflutningi hans um þetta efni var rakin lygi, sem auðvelt er að komast að. En fréttastofa Ríkisútvarpsins leyfði SDG að flytja þvæluna. Án þess að gá að sagnfræðinni og segja frá hinu rétta. Með hjálp fjölmiðla fá verstu lygarar og bullarar landsins að vaða um óáreittir. Siðblindir leika lausum hala án nokkurrar ritstjórnar þeirra, sem flytja okkur lygina. Það er því von, að þúsundir fábjána missi fótanna, þegar þeir koma í kjörklefann.
Stafræna töfralausnin

Algeng hugsjón er, að stafrænar kosningar mundu efla lýðræði. Fleiri mundu kjósa, einkum ungt fólk. Unnt yrði að greiða þjóðaratkvæði um ótal mál, sem ganga þvert á flokkadrætti. Norsk rannsókn bendir til, að áhrifin yrðu önnur. Ekki mundu fleiri kjósa og ekki meira af ungu fólki. Meiri óvissa mundi ríkja um persónuleynd og meiri hætta væri á utanaðkomandi áhrifum á kjósendur. Í Bandaríkjunum er einnig ótti við skekkjur vegna skorts á pappírsslóð. Lýðræði fæst þannig ekki með því að gera lötum kleift að greiða atkvæði yfir pítsunni við tölvuna. Menn verða áfram að nenna að arka á kjörstað og kunna á blýant.
Gegnsæ gögn um skólana

Auðvitað á að birta Pisa-gögnin um misjafna frammistöðu skóla. Stjórnsýsla á að vera opin og gegnsæ. Sumir telja sig vera handhafa þekkingar. Óttast, að fólk trufli gangverkið í samtali sérfræðinganna. Einkum óttast þeir, að fólk yfirtaki umræðuna, knýi fram breytingar á kerfinu. Sú er martröð kerfiskarla. Pisa-gögnin eru að vísu ófullkomin og skólamenn ósammála um, hvernig eigi að túlka þau. Fráleitt var samt að reyna að fela gögnin fyrir fólki. Vitneskja fólks þrýstir á breytingar og endurbætur skóla. Hún eykur virkni kerfisins. Gögnin voru loksins svæld út úr kerfiskörlunum og það er vel. Lifi gegnsæið.
Óvinir stjórnarskrár

Munið, að Samfylkingin, VG og Björt framtíð stóðu með Sjálfstæðisflokknum og Framsókn að söltun stjórnarskrárinnar frá Stjórnlagaráði. Þannig var allt stjórnarskrárferlið að engu haft. Í staðinn kom fimmflokkurinn sér saman um eigin stjórnarskrárnefnd. Hún hefur verið að dúlla sér í heilt ár og er engu nær. Í greinargerð um stöðuna segir hún, að marga hluti þurfi að skoða og að ekki séu allir sammála um allt. Þetta er munurinn á vinnubrögðum borgaranna og vinnubrögðum þingmannanna. Verkefnið hafði ekki vafizt fyrir góðborgurum landsins í Stjórnlagaráði. Þeir hugsuðu út fyrir boxið, ekki þingvargurinn.
Cameron einangraðist

Bretland einangraðist í Evrópusambandinu. Nánast enginn styður andúð David Cameron á Jean-Claude Juncker sem næsta forstjóra ráðherranefndarinnar, ekki einu sinni Holland. Ungverjaland heltist næstum úr söfnuði Camerons á síðustu metrunum. Gott mál, Bretland hefur ævinlega verið eitur í gangverki Evrópu. Öldum saman fólst utanríkisstefna Breta í að etja ríkjum Evrópu hverju gegn öðru. Sú stefna hélst óbreytt eftir inngöngu Bretlands. Juncker er hægri miðjumaður, sem hefur stuðning vinstri miðjumanna. Þykir hallur undir aukinn samruna Evrópu til að treysta evruna. Evrópa þarf einmitt á slíku að halda.