arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þjóðsagnapersónan Þórarinn

Þórarinn Þórarinsson var þjóðsagnapersóna á Tímanum. Leit stundum inn á morgnana og skrifaði þá venjulega leiðara næsta blaðs. Síðan kom hann aftur fyrir eða eftir fimmbíó og las prófarkir af leiðara. Herbergið hans var fremst á ritstjórnarganginum og ég man ekki eftir því, að hann hafi stigið fæti lengra. Hann bauð engan velkominn til starfa og kvaddi engan. Hann var alveg lokaður inni með leiðara sínum og öðrum skrifum um flokkspólitík. Ég kom nokkrum sinnum inn til hans og var hann þá hinn alúðlegasti. En aldrei vildi hann tala um nein fagleg málefni blaðsins. (Úr bókinni: Jónas Kristjánsson: Frjáls og Óháður, 2009)
Beðið eftir Godot

Eftir lýsingu Hjörleifs Kvaran að dæma hefur Orkuveituna rekið stjórnalaust nokkur misseri. Síðasta árið hefur farið í að bíða eftir nýjum yfirlýsingum frá blaðurfulltrúum heilagrar Jóhönnu. Gegnum hana hafa þeir í þrígang sagt, að krónan færi nú að rísa. Alltaf hefur það blásið von í brjóst forstjórans. Jafnoft hefur krónan lækkað í verði. Nú eru Hjörleifur og Orkuveitan að komast í gjaldþrot í eilífri bið eftir gengishækkun krónunnar. Enginn vill lána fyrirtæki, sem er í ruslflokki. Orkuveitan getur ekki keypt túrbínur til að selja orku til Helguvíkur. Hún er rekin eins og Beðið eftir Godot.
Vandræðasamtökin miklu

Í þessari viku samþykkti allsherjarþing Sameinuðu þjóðanna samhljóða, að forsetakosningarnar í Afganistan hefðu verið trúverðugar og traustar, “credible and sound”. Ísland er meðal ríkjanna, sem greiddu ruglinu atkvæði. Sameinuðu þjóðirnar glötuðu rest af trausti, þegar í ljós kom, að þau reyndu að skrúfa fyrir gagnrýni á kosningarnar. Sendiherra samtakanna í Afganistan, Norðmaðurinn Kaj Eide, setti kíkinn fyrir blinda augað. Rak síðan Peter Galbraith, sem kjaftaði frá heimsins mesta kosningasvindli aldarinnar. Gróin hræsni og vandræðagangur og lygi Sameinuðu þjóðanna hafa gengið út í öfgar.
Aðeins eitt ágreiningsefni

Ég er að vissu leyti sammála Ögmundi Jónasyni og Lilju Mósesdóttur. Tel ríkisstjórnina að flestu leyti ömurlega. Í einu greinir okkur þó á. Ég tel ríkisstjórnina hafa einn kost, kannski bara einn kost. Hún hindrar, að orsakavaldur hrunsins, Sjálfstæðisflokkurinn, sé við völd. Meðan stjórnin hangir, kemst Flokkurinn ekki aftur til valda. Þegar hún fellur, hleypur siðlaus Samfylkingin í faðm Flokksins, fannst hann áður notalegur. Ögmundur og Lilja láta sig hins vegar litlu skipta, hvort ríkisstjórnin lafir eða ekki. Samvizkan segir þeim að gera ítrekaðar atlögur að ríkisstjórninni.
Ekki hlusta á grátkórinn

Fyrning aflaheimilda er eitt af meginmarkmiðum ríkisstjórnarinnar. Með henni á þjóðin að geta endurheimt eign sína af kvótakóngunum. Þeir stálu eigninni og veðsettu hana. Jón Bjarnason sjávarútvegsráðherra gróf undan samkomulagi ríkisstjórnarinnar um þetta með svokölluðum sáttafarvegi. Rétt eins og hægt væri að semja við grátkór kvótakónganna um eitthvað annað en fyrningu. Nú virðist Jón hafa séð villu síns vegar. Hefur lagt fram lagafrumvarp um lítið skref í átt til fyrningar. Vonandi heldur hann svo áfram að fylgja stefnu ríkisstjórnarinnar. Vonandi hlustar hann ekki meira á grátkórinn illræmda.
Gulli í ruslflokki

Guðlaugur Sverrisson er stundum kallaður Gulli í ruslinu. Réttnefni síðan hann varð stjórnarformaður Orkuveitunnar. Hún var í vikunni sett í ruslflokk erlendra matsfyrirtækja. Gulli í ruslinu kennir ríkisstjórninni um ógæfu Orkuveitunnar. Samt eru hliðstæð fyrirtæki eins og Íbúðalánasjóður og Landsvirkjun ekki í ruslflokki. Staða Orkuveitunnar er ráðamönnum hennar að kenna. Hafa djöflast í framkvæmdum á Vesturlandi, langt utan við landakort Reykjavíkur. Hafa borað of geyst á Hellisheiði. Geta ekki klárað þá virkjun, hvað þá farið í fleiri. Eiga ekki fyrir túrbínum vegna álbræðslu í Helguvík.
Ógeðið í þjóðfélaginu

Jónas Bjarki Gunnarsson situr inni fyrir súpuþjófnað, meðan Björgólfur Thor Björgólfsson gengur laus. Þetta er ógeðslegt þjóðfélag. Geir Haarde sóttist eftir að hitta Björgólf, sem borgaði enga skatta, stundum vinnukonuskatta. Þetta er ógeðslegt þjóðfélag. Hæstiréttur gaf um daginn eignarhalds-víkingum veiðileyfi á hluthafa. Þetta er ógeðslegt þjóðfélag. Barnaverndarnefndir haga sér enn eins og á tíma Kumbaravogs. Þetta er ógeðslegt þjóðfélag. Bjarni Benediktsson og Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir garga á Alþingi, hafa samt ekki enn beðið þjóðina afsökunar. Þetta er ógeðslegt þjóðfélag.
Lífeyrissjóðirnir hrundu

Arnar Sigurmundsson og Fréttablaðið ljúga á forsíðu í dag, að lífeyrissjóðir séu jafnstórir og fyrir hrun. Í ekta verðmætum hafa sjóðirnir rýrnað um helming á einu ári. Hrein eign sjóðanna nam fyrir ári átján milljörðum evra, en núna aðeins níu milljörðum evra. Því veldur gengishrunið og röng stefna sjóðanna í fjárfestingum. Það þýðir ekki að flagga reikningi í verðlausum og fyrirlitnum krónum. Áratugum saman hef ég hvatt til, að lífeyrissjóðir festu fé sitt erlendis til að vega upp á móti innlendum sveiflum. Sjóðirnar kusu hins vegar að haga sér eins og fábjánar. Og reyna nú að ljúga sig út úr því.
Allir skattar eru fínir

Ekkert er athugavert við stighækkandi tekjuskatt, hann er bara fínn. Því meira sem þingmenn Sjálfstæðisflokksins eru andvígir skatti, þeim mun betri er hann. Sjálfsagt er líka að koma upp auðlindaskatti, enda er Flokkurinn honum alveg andvígur. Allar framkomnar hugmyndir um hærri skatta eru góðar. Enda var Flokkurinn búinn að setja Seðlabankann, bankana og ríkið á hausinn. Ríkið þarf þess vegna núna að borga hundrað milljarða á ári í vexti. Áður en kemur að IceSave Flokksins. Hreinsunin eftir heimsfrægt Davíðs-gönuskeið Flokksins kostar mikla peninga, sem sumpart verða bara fengnir með sköttum.
Mansal barnaverndarnefndar

Áður en vasast er í að fangelsa útlendinga, sem eru grunaðir um mansal, er viturlegra að skoða Barnaverndarnefnd Reykjavíkur. Hún ætlaði að afhenda barn í hendur skrítins fólks austur á fjörðum. Karlinn í þeirri fjölskyldu stundar rað-sambúðir. Útvarp Saga ljóstraði upp um, að nýjasta konan er ekki viðræðuhæf í síma. Barnaverndarnefnd og starfsmenn hennar ætluðu að taka barnið af ágætri ömmu og fela það í hendur þessa undarlega fólks. Er ekki kominn tími til að óska eftir gæzluvarðhaldi nefndarinnar og starfsfólksins? Þar virðist gamla Kumbaravogs- og Breiðuvíkurstemmningin vera enn í gangi.
Tekið á brennuvörgunum

Ögmundur Jónasson, þáverandi ráðherra, reyndi í sumar að semja við þingmenn Sjálfstæðislokksins um þjóðarsátt í IceSave. Voru afdrifarík mistök. Fyrir bragðið var tekið með silkihönzkum á brennuvörgunum, sem á Alþingi gera hróp að brunaliðinu. Brennuvargar Flokksins vildu enga þjóðarsátt um fyrirvara, greiddu atkvæði gegn þeim fyrir rest. Ríkisstjórnin og flokkar hennar lentu í vörn í pólitíkinni almennt. Nú bendir flest til þess, að brunaliðið hafi náð vopnum sínum. Mikilvægt er að gefa inn núna og láta brennuvargana heyra það. Kominn er tími til að ráðast grimmt að Flokknum fyrir langvinn landráð.
Ísland auglýst í Sviss

Sögur af drukknum Finnum hafa lengi glatt illkvittna íbúa meginlands Evrópu. Í Sviss hafa fréttir af drukknum Íslendingum tekið við þessu hlutverki. Smám saman eru svissneskir fjölmiðlar að rekja ofan af búllugangi fjármálastjóra Knattspyrnusambandsins og annars fulltrúa þess, líklega formannsins. Komið er í ljós, að kortið var ekki bara straujað á Rauðu myllunni eftir miðnætti, heldur á ýmsum búllum fyrir miðnætti. Milljón krónur fyrir miðnætti. Þá voru mennirnir tveir og ekki enn komið að svefninum afdrifaríka á Rauðu myllunni. Knattspyrnusambandið hefur því rækilega auglýst íslenzkan fótbolta í Sviss.
Kleópatra og Silvía

Nokkrir hneykslast á Kléópötru majónes-drottningu og sjálfsauglýsingum hennar. Athuga þó ekki, að hún er systir Silvíu Nætur. Tilraun til að gera grín að Íslendingum. Silvía gerði grín að græðgi og persónudýrkun. Hún var afskaplega 2007 eins og það er orðað núna. Kleópatra gerir grín að pólitík og persónudýrkun. Textar hennar hafa orðið að bitbeini fjölmiðla og bloggs. Menn missa síður úr hjartaslag, ef þeir líta léttúðugum augum á textana. Við þurfum eitthvað af svona fólki, sem skemmtir okkur með því að ganga fram af okkur. Nóg er samt til af fýlu og siðavendni í umræðunni hvurndags.
Burt með sjómannaafslátt

Sjómannaafsláttur er fortíðararfur, uppbót á laun sjómanna. Ef sjómenn eiga skilið að fá launauppbót, eiga þeir að fá hana hjá útgerðarmönnum, ekki hjá skattgreiðendum. Sjómannaafsláttur á að vera hluti af kjörum sjómanna, afgreiddur í kjarasamningum. Einhvern tíma í fyrndinni var þessu rugli komið á til að liðka fyrir kjarasamningum í sjávarútvegi. En það er löngu liðin tíð. Ranglátt er í að krefja auma skattgreiðendur um uppbót á laun einnar stéttar. Sem betur fer hafa tekjur sjómanna hækkað mikið í hruninu. Því er réttur tími núna til að vísa þessu máli alfarið til aðila vinnumarkaðarins.
Hringavitleysa sjóðsins

Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn vildi ekki aðstoða Ísland nema deilan um IceSave yrði leyst. Sagði það vera hluta af endurreisn Íslands sem gjaldgengs aðila í kapítalismanum. Um öll Norðurlönd endurómaði, að Íslandi yrði treyst, þegar búið væri að ganga frá IceSave. Samt vissu allir, að samkomulagið yki skuldasúpu íslenzka ríkisins. Hvað gerist svo eftir samkomulag um IceSave og opnun flóðgátta af lánum: Lánshæfismat ríkissjóðs er metið mun lakara en áður. Skuldir upp á 150% af landsframleiðslu eru taldar svo hættulegar, að Ísland nýtur einskis trausts lengur. Afleiðing af bullu-hagfræði sjóðsins.
Rangar trúarsetningar

Ein helzta trúarsetning auðvaldsins er, að fé sé bezt komið hjá þeim, sem hafa krækt í það. Kunni betur með það að fara heldur en þeir, sem fara með skattlagningu. Önnur helzta trúarsetningin er, að vont sé að hækka skatta. Slíkt leiði til brotthvarfs skattgreiðenda, fjarveru fjárfesta og vinnuleti fólks. Kenningarnar eru rangar, eins og kom í ljós í hruninu. Ríkisstjórnir Sjálfstæðisflokksins hefðu betur skattlagt meira af umsvifum ofurmenna, til dæmis með fjármagnstekjuskatti. Þá hefði það fé ekki brunnið upp til agna. Og þegið hefðum við, að ýmis ofurmenni hefðu flúið land fyrir nokkrum árum.
Ríkisbáknið verði gegnsætt

Framfarasinnaðasta mál Alþingis er þingsályktunartillaga Davíðs Stefánssonar um, að nánast öll gögn hins opinbera verði opnuð fyrir almenning. Að málinu standa þingmenn úr öllum flokkum nema Sjálfstæðisflokknum. Tillagan gerir ráð fyrir afnámi leyndarstefnunnar, sem lengi hefur tröllriðið kerfinu. Og lýsir sér meðal annars í furðulegum upplýsingalögum og furðulegum lögum um persónuvernd, auk bankaleyndarinnar illræmdu. Tillagan gerir ráð fyrir, að fólk hafi stafrænan og ókeypis aðgang að gögnum á borð við fasteignaskrá, bifreiðaskrá og fyrirtækjaskrá. Hún vill gera ríkisbáknið öllum gegnsætt.
Ég tel dagana

Dómsmálaráðherra er lagatæknir, áður ráðuneytisstjóri dómsmála, alin upp í hártogunum Björns Bjarnasonar. Í gær sagði Ragna Árnadóttir á Alþingi, að löggan réði, hvort hún fengi sér rafbyssur. Það er þvæla, rafbyssur hafa drepið 334 í Bandaríkjunum og eru pólitískar. Ráðherra segir bara: Engar rafbyssur. Þá verða engar rafbyssur. Eins og hártoganir Útlendingastofnunar. Ráðherra segir bara: Við túlkum lögin mannlegar en áður. Þá eru lögin túlkuð mannlegar en áður. Ragna skilur ekki pólitík og skilur ekki pólitíska stöðu ríkisstjórnarinnar. Fer væntanlega úr stjórninni um áramótin. Ég tel dagana.
Atómbombur í öfgaríki

Blaðamaður alþjóðamála númer eitt er Seymour M. Hersh hjá New Yorker. Lesið nýjustu grein hans um

ástandið í Pakistan, sjötta fjölmennasta ríki heims. Land mikilla trúaröfga og minnkandi jafnvægis. Innviðirnir eru veikir og fátækt gríðarleg. Pólitíkusar eru margir feikilega spilltir. Herinn er undir auknum áhrifum íslams og þar njóta talíbanar aukins stuðnings. Skólar fyrir hryðjuverkamenn eru flestir í Pakistan. Ofan á öll þessi ósköp er landið kjarnorkuveldi með 90 kjarnaodda. Bandaríkin eru dauðhrædd um, að þeir lendi í höndum talíbana, en geta lítið gert vegna vaxandi óvildar landsmanna.
Stórgallaður þjóðfundur

Hef enga skýringu fengið á, hvers vegna aðstandendur þjóðfundarins segja, að handvalinn fundur sé slembiúrtak. Ég skil ekki, af hverju sjálf forsenda fundarins þarf að vera lygi. Ég vil líka fá að vita, hver handvaldi fulltrúa og hverjir þeir eru. Ég vil vita, fyrir hvaða hagsmuni þeir standa. Er þarna fulltrúi útvegsmanna eða annarra grátkóra? Á umgerð þessa fundar að byggjast á leyndó, þótt leyndó hafi verið orsök hrunsins? Skil ekki heldur, hvernig umdeild fundatækni eigi að geta grafið sannleikann upp úr þjóðarsálinni. Ég hélt, að erlendis væri búið að afskrifa gulmiðafundi og rýnifundi sem rugl.
Tregir dómarar og hættulegir

Ég held, að dómarar í Hæstarétti séu frekar tregir. Enda handvaldir af Birni Bjarnasyni og öðrum dómsmálaráðherrum. Skilja ekki hlutafélagalög og nauðsyn þess, að innherjar misnoti ekki aðstöðu sína. Þar á ofan eru sumir dómarar handvaldir með tilliti til frændsemi eða vináttu við Davíð Oddsson. Það kann ekki góðri lukku að stýra. Veiðileyfi Hæstaréttar á almenna hluthafa hindrar innlenda og erlenda fjármögnun hlutafélaga og hindrar aðkomu lífeyrissjóða. Alþingi þarf strax að orða hlutafélagalögin skýrar. Svo að tregir dómarar í Hæstarétti skilji þau og hættulegir dómarar þori ekki af grafa undan þeim.
Of litlar skattahækkanir

Þegar bankakerfið hrundi, neyddist ríkið til að skuldsetja sig upp á hundruð milljarða til að hreinsa rústirnar. Það þýðir, að hækka þarf skatta á okkur öll. Við getum kallað það Davíðsskatta, en við þurfum samt að borga þá. Skil hins vegar ekki, af hverju fjármagnstekjuskattur er ekki hækkaður til jafns við launatekjuskatt. Það á að vera hornsteinn hins nýja Íslands, að fjármagn sé ekki æðra en vinna. Og ég skil ekki heldur, hvers vegna ríkisstjórnin er að lúffa í auðlindagjöldum fyrir trausti firrtu Alþýðusambandi. Þeir skattar eru eðlilegastir allra skatta. Ríkisstjórnina vantar meira sjálfstraust.
Þrír fiðlusargarar

Bjó í Vestur-Berlín 1959-1961, rétt fyrir múrinn. Frjáls umferð var þá milli borgarhluta. Hraðlestirnar gengu um alla borg án tillits til hernámssvæða. Var blankur á þessum árum. Borðaði oft á Aschinger í Joachimstaler Straße. Þar fengu stúdentar baunasúpu og eins mörg rúnnstykki og þeir gátu borið með sér á borðið. Á sunnudögum fórum við nokkrir á járnbrautarstöðina og skiptum vesturmörkum í austurmörk, fengum sex fyrir eitt. Tókum hraðlestina yfir í Stalin Allee á Hótel Búdapest. Þar snæddum við þríréttað upp á ungversku og hlustuðum á þrjá fiðlusargara. Annars var austurborgin þá hálfgerð eyðimörk.
Reiða hægrið rambar

Kannanir sýna tilfærslu fylgis frá Borgarahreyfingu til Sjálfstæðisflokks. Raunar eina breytingin frá kosningunum. Sýnir pólitískt fyrirbæri, sem er hliðstætt bandarísku fyrirbæri. Það er

reiða hægrið. Venjulega er það reitt út í ríkisvaldið, hatar báknið. Í vor yfirgaf það Sjálfstæðisflokkinn, sem hafði þanið út ríkið og stýrt því út í bankahrun. Núna telur reiða hægrið sig ekki lengur eiga samleið með Borgarahreyfingunni. Hefur í staðinn tekið trú á firruna, að bankahrunið sé núverandi ríkisstjórn að kenna. Hefur aftur rambað í faðm Flokksins, sem er farinn að hata báknið, sem hann bjó til.
Áfengi er hættulegast

Samkvæmt

Guardian veldur áfengi dauða fjörutíu sinnum fleira fólks en hass gerir. Fjörutíu sinnum. Samt eru fréttir af hassdauða sjö sinnum tíðari en fréttir af áfengisdauða. Bretar fá því kolranga mynd af hættum af völdum ýmissa eiturefna. Geri ráð fyrir, að sagan sé eins hér. Áfengi er margfalt meiri vandi en önnur fíkniefni, er samt löggilt. Og Paracetamol er fjórtán sinnum meiri vandi en hass. Nær væri að setja öll eitur í varúðarflokk, þar með áfengi og hass, og selja þau í apótekum. Þar með væri líka kippt fótunum undan skipulögðum glæpahópum. Þeir lifa allir á, að sumt eitur er ólöglegt.
Stórpólitíkusar bankanna

Bankastjórar ríkisbankanna eru að taka örlagaríka stjórnmálaákvörðun. Þeir eru að ákveða, að ofurmenni Íslands fái aftur fyrirtækin, sem þeir ráku í bólakaf. Halda fram, að sannanlega óhæfir menn séu bezt fallnir til að reka áfram gjaldþrota fyrirtæki. Bankastjórarnir voru ekki ráðnir til að taka svo stórpólitíska ákvörðun. Tökum Finn Sveinbjörnsson í Kaupþingi. Var áður framámaður í sukkinu og óráðsíunni og var sjálfur kúlulánaprins. Í hvert sinn, sem hann kemur fram, sýnir hann sig siðlausan. Furðulegt er, að hann skuli vera bankastjóri og enn skrítnara, að hann skuli vera stórpólitíkus.
Veldur ekki hlutverkinu

Rétt er, sem viðmælendur Egils Helgasonar segja. Ríkisstjórnin veldur ekki hlutverkinu. Ekki vegna innri óeiningar um IceSave og Evrópu. Heldur vegna þess, að hún hefur enga stjórn. Andmælir ekki skelfilegum hæstaréttardómi, sem rífur niður hlutafjárlög og gefur víkingum veiðileyfi á aðra hluthafa. Herða þarf þau lög strax. Strax, áður en illa fer. Leyfir óráðsíumönnum að reka bankana þannig, að þeir færa útrásarvíkingum efnahagslífið í hendur að nýju. Þarf að láta reka Finn og Ásmund og Birnu strax. Strax. Núna. Nú. Hver ráðalaus dagur fleytir okkur sjálfvirkt nær gamla og spillta hagkerfinu.
Hagsmunir og handval

Þjóðfundurinn um næstu helgi er sumpart handvalinn og sumpart skipaður af 300 fulltrúum samtaka, þar á meðal hagsmunasamtaka og jafnvel fyrirtækja. Er því ekki slembiúrtak eins og aðstandendur hans fullyrtu. Vont er að byggja hugsjón á lygi. Ljóst er, að hagsmunapotarar og handvaldir munu ráða ferð. Ennfremur lykta lýsingar á fundarsköpum af leikskólafundum, sem fræðingar á vegum sveitarfélaga héldu yfir íbúum. Þar gegndu gulir miðar lykilhlutverki. Lýsingarnar lykta líka af enn fávísari “rýnihópum”, sem tröllriðu fjölmiðlum fyrir nokkrum árum og skiluðu engu. Þar tóku sérstæðir kjaftaskar öll völd.
Fornöld réttarfarsins

Ég skil ekki, að skortur á ljósritun sé hemill á íslenzku réttlæti. Hef grun um, að enn sé verið að rita upp sama texta aftur og aftur. Í stað þess að senda gögn í stafrænu formi í tölvupósti. Ríkisstjórnin þarf að láta kanna, hvaða tuttugustu aldar rugl er hjá héraðsdómstólum og hjá ríkissaksóknurum. Sjálfur hef ég verið í pappírslausu ástandi í tvö ár, á ekki ljósritunarvél og þarf ekki. Á skrifstofunni er enginn pappír, ég hef allt í tölvu. Ekki er lengur beðið um útprentaða flugfarseðla og innritunarkort fæ ég í sjálfsala á flugvellinum. Öll bankasamskipti mín hafa árum saman verið á netinu.
Svarað með skætingi

Steingrímur J. Sigfússon er þreyttur og pirraður. Hefur haft alltof mikið að gera sem ráðherra. Segist ekki nenna að svara enn einni spurningu um afstöðu þingmanna vinstri grænna til IceSave. Fjórir þingmenn flokksins hafa samt ekki sagt okkur, hvort þeir verði andvígir IceSave eða muni sitja hjá. Það ræður úrslitum um örlög málsins og líf ríkisstjórnarinnar. Eðlilegt er því, að fjölmiðlar spyrji í síbylju um stöðuna. Ef Steingrímur hefur upplýsingar, sem aðrir hafa ekki, á hann að deila þeim með þjóðinni. Það virkar illa að svara spurningunni með pirringi og skætingi. Þetta mál má ekki hanga lengur.
Evrópa án sambands við fólk

Páll Vilhjálmsson bloggari bendir á alvarlegan brest í Evrópusambandinu. Það sækir ekki vald sitt til fólks. Flestum er sama um sambandið og nenna ekki að kjósa til Evrópuþingsins. Það er líka valdalítið, embættismenn ESB og erindrekar ríkisstjórna ráða öllu. Sambandið hefur að vísu unnið frábærlega fyrir friði og hagsæld í Evrópu. Náði friði milli Frakklands og Þýzkalands, startaði hagsæld í Austur-Evrópu, kom upp evru og stjórnarskrá. En er samt ekki í neinu sambandi við fólk. Við þetta má bæta, að viðræður Íslands við sambandið benda ekki til, að venjulegt fólk fái þar neitt að koma nærri.
Stokkhólms-heilkenni Lorange

Vinur minn

Jón Baldur Lorange hefur Stokkhólms-heilkenni. Er á Moggablogginu og líður illa. Lýsti í bloggi sínu, hvernig Mogginn hossar sumum bloggurum og situr þungt á öðrum. Birti tölfræði því til sönnunar. Þekktir bullukollar fá um og yfir 30% athygli Moggans. Meðan viti bornir bloggarar eins og Jón sjálfur og Lára Hanna Einarsdóttir fá bara 8% athygli. Ekkert af þessu felur í sér neinar fréttir. Það eina sniðuga og skemmtilega við þetta er, að Jón Baldur Lorange heldur áfram að vera á Moggablogginu. Þótt hann eigi að vita sem kerfisfræðingur, að margir pólitískt óháðir bjóða ókeypis bloggvistun.
Sögufrægur pottur Valhallar

Eldhrímnir er potturinn, sem kokkurinn Andhrímnir notar daglega í Valhöll til að elda sjávar-villisvínið Sæhrímni. Vel er við hæfi, að veitingahús heiti í höfuðið á þessum sögufræga potti Ásatrúarmanna. Nýlega birti ég rýni um staðinn, með rétt dagsins á 1.200 krónur í glerhúsi borgarskrifstofanna að Borgartúni 14. Mörg mathús í miðbænum bjóða rétt dagsins á þessu verði í hádeginu, en fá á kvöldin. Eldhrímnir er því girnilegur kreppustaður á kvöldin. Býður hefðbundna rétti með persnesku ívafi, er samt of varfærinn á kryddið. Linsubaunir og rúsínur lífguðu upp á hrísgrjón með svínateningum.
Plús í kladda forsetans

Heilsutrygginga-frumvarpið var samþykkt í fulltrúadeild Bandaríkjaþings í gærkvöldi með 220 atkvæðum gegn 215. Barack Obama forseti fór í þingið til að bjarga frumvarpinu og það tókst. Aðeins 39 demókratar greiddu atkvæði gegn því. Það var útvatnað í lokin, til dæmis fá stofnanir ekki fé, ef þær stunda fóstureyðingar. Samt er frumvarpið víðtækara en það, sem Bill Clinton reyndi að knýja fram 1993. Nú fer það fyrir öldungadeildina. Þetta eru dýrir dagar fyrir heilsutrygginga-fyrirtækin, sem moka fé í þingmenn til að stöðva málið. En plús í kladda Barack Obama, 36 milljónir manns fá heilsutryggingu.
Sá ekki gegnum Björn

Indriði G. Þorsteinsson, ritstjóri Tímans, samþykkti aldrei tillögur fólks um uppslætti. Björn Þ. Guðmundsson, síðar lagaprófessor, skrifaði erlendar fréttir. Þegar hann var búinn að því og velja aðalfrétt, skrifaði hann aðra til vara. Með hana fór hann niður til Indriða, sagði hana vænlega aðalfrétt. Það fannst Indriða ótækt og spurði, hvort ekkert væri til skárra. Björn minntist þá á málið í földu fréttinni. Indriða leizt vel á það, Björn fór upp og beið í tíu mínútur. Kom svo með fréttina, sem hann hafði alltaf ætlað í uppslátt. Indriði varð kátur og áttaði sig aldrei á sjónhverfingunni. (Úr bókinni: Jónas Kristjánsson: Frjáls og Óháður, 2009)
Blásið til innra stríðs

Forlagið auglýsir sölulista sinna útgáfubóka. Það finnst mér sniðugt, þá sé ég misjafnar vinsældir höfunda forlagsins. Gott að vita, ef ég þarf einhvern tíma á því að halda, að Kristín Marja Baldursdóttir bakar Vilborgu Davíðsdóttur. Og að Steinar Bragi er alger bömmer í samanburði við Stefán Mána. Önnur bókaforlög ættu að taka upp þennan sið, auglýsa stéttaskiptingu sinna rithöfunda. Gæti endað með blóðsúthellingum á ritstjórnarskrifstofum bókaútgefenda, þegar höfundar hvers forlags fyrir sig gera upp sakir sín á milli. Alltaf er gott að fá meira fjör í menningarlífið.
Þaggaður samfélagsrýnir

Noam Chomsky er þekktasti málfræðingur heims, stundum kallaður faðir nútíma málfræði. Meira er vitnað í hann en nokkurn annan fræðimann. Einnig er hann einn þekktasti samfélagsrýnir nútímans. Einkum hefur hann lagt til atlögu við utanríkisstefnu Bandaríkjanna, allt frá Víetnam til nútímans. Miðað við fjölþjóðafrægð hans er athygliverð þöggun bandarískra fjölmiðla, sem nefna hann sjaldan. Þar á meðal New York Times. Menningarsamfélag Bandaríkjanna er sennilega of lítið og fátækt til að skilja hann. Þótt Frakkar hafi vit á að hossa sínum Bernard Henri-Lévy. Í dag er viðtal við Noam Chomsky í

Guardian.
Bjartsýnn maður Gylfi

Ríkisstjórnin sagði “verði gegnsæi” og hélt að þar með kæmi gegnsæi eins og ljósið hjá guði forðum. Bankastjórar tóku auðvitað ekki mark á því, töluðu bara um bankaleynd. Þeir gátu það, því að ríkisstjórnin lét ekki reka þá. Síðan láku út fréttirnar ein af annarri. Pólitíkusar fréttu í blöðunum um gerræði bankastjóranna. Ríkisstjórnin virðist ímynda sér, að nóg sé að segja hlutinn, þá verði hann. Þegar í ljós kemur, að ekkert gerist, þá skipa þeir nefnd í málið. Halda þá enn, að málið sé leyst. Gylfi Magnússon segist núna hafa skipað nefnd til að fylgjast með, að bankarnir hlýði. Bjartsýnn maður.
Aldrei má brenna peninga

Tími er kominn til að handtaka Má Guðmundsson seðlabankastjóra og koma honum í meðferð fyrir spilasjúklinga. Í gær brenndi hann evrum fyrir hálfan milljarð króna í spilavíti gengisskráningar. Hann kallar þetta “kröftug inngrip Seðlabankans”. Ef hann verður áfram látinn afskiptalaus, eyðir hann gjaldeyrisvarasjóðnum. Sá er raunar ekki eign bankans, heldur fenginn að láni hjá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum og víðar. Már átti að láta krónuna í friði, hún hlaut að falla í kjölfar lægri stýrivaxta bankans. Lækkunin stöðvaðist að vísu, en liggur áfram í pípunum. Aldrei má brenna peninga.