arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sé eftir Pétri Gunnarssyni

Eyjan.is hefur daprazt upp á síðkastið. Í morgun voru tveggja daga gamlar fréttir á forsíðunni og tveggja daga gamalt blogg. Það er vont konsept að velja ákveðna bloggara og frysta þá inni. Meðan bloggheimur er í stöðugu uppnámi og kollsteypum. Latasti bloggari Eyjunnar hefur ekki bloggað síðan í janúar. Ellefu þeirra hafa ekki bloggað í meira en mánuð. Fréttirnar hafa líka versnað. Til skamms tíma var þar nokkuð um sérsamdar fréttir, sem oft voru betri en fréttir fjölmiðlanna. Núna eru allar fréttir hennar beint upp úr hefðbundnum fjölmiðlum. Ég sé eftir Pétri Gunnarssyni sem ritstjóra.
Heilsustofnun Framsóknar

Stjórn Heilsustofnunar Framsóknarflokksins í Hveragerði er að meirihluta skipuð flokksmönnum, þar á meðal Hjálmari Árnasyni samkvæmt heimasíðunni. Stofnunin var notuð til að reyna að troða flokksdreggjunum upp fyrir Guðna Ágústsson í prófkjöri. Í aðdraganda þingkosninga var hún þannig notuð til átaka innan flokksins í kjördæminu. Það tókst ekki, dreggjarnar hröktust úr pólitík. Heilsustofnunin er rekin af hóp í Framsókn, sem vildi losna við Guðna úr formennsku. Það er bara formsins vegna, að stofnunin er sögð í eigu Náttúrulækningafélags Íslands. En afi minn hefur snúið sér í gröfinni.
Hver borgar 25% vexti?

Í kreppunni er hægt að fá upp í 18.7% vexti á bankareikningum. Ef þú lætur peninga inn á markaðsreikning í Landsbankanum færðu slíka vexti. Það er fínt fyrir þig, þú getur tekið peningana út fyrirvaralaust, hvenær sem er. En það er ekki eins fínt fyrir þá, sem þurfa að ná í peninga, til dæmis atvinnulífið. Fáar fjárfestingar í atvinnulífinu standa undir slíkum vöxtum plús vaxtamismun, samtals minnst 25% vöxtum. Hagvöxtur hér á landi er oft um það bil 2%. Af því er ljóst, að venjulegt atvinnulíf getur ekki borgað 25% vexti. Gott dæmi um heimatilbúna kreppu með heimatilbúnum okurvöxtum.
Drottningar- og kranaviðtöl

Svanhildur Hólm misskilur hugtökin drottningarviðtal og kranaviðtal í viðtali 24 stunda við hana í dag. Hugtökin eiga við, þegar viðmælandinn er umdeilanlegur eða umræðuefnið umdeilanlegt. Þau snúast um, að einn vinkill er sýndur af manni eða máli, þótt tveir eða fleiri vinklar séu í stöðunni. Hugtökin eiga líka við, þegar viðmælandi fer óvænt út í umdeilanlega sálma. Saklaust viðtal getur breyzt í drottningar- eða kranaviðtal, ef blaðamaður gætir ekki að sér. Hugtökin snúast um, að blaðamaður lítur á viðmælanda sem eins konar drottningu eða Davíð og skrúfar frá krana einhliða málflutnings.
Staðreyndir eru heilagar

Blaðamenn leiðrétta ekki skoðanir sínar, en þeir eiga að leiðrétta villur sínar. Skoðanir eru ókeypis, en staðreyndir eru heilagar. Eins og Charles Prestwich Scott sagði 1921. Því þurfti Matthías Johannessen ritstjóri að leiðrétta rugl sitt um Guðjón Friðriksson. Guðjón hefur aldrei kennt Jóhönnu Eiríksdóttur. Hann hefur aldrei kennt í Ármúlaskóla. Hefur aldrei skoðað skólaritgerð um ljóð Matthíasar. Honum hefur aldrei verið sagt upp störfum við kennslu. Skrítið er, að Matthíasi tókst að fara með rangt mál á öllum þessum sviðum. Þannig fer fyrir fólki, sem lifir og hrærist í slúðri.
Lítið gagn í Sarah Palin

Sarah Palin gerir lítið fyrir framboð John McCain til forseta. Hún er að vísu ekki konan bak við eldavélina, þótt hún sé fyrrverandi fegurðardís. Hún er ágætur ræðumaður og ríkisstjóri í Alaska. En hún trekkir ekki fólk á sama hátt og Hillary Clinton hefði gert. Í fyrsta lagi er Palin yzt til hægri, en Clinton nálægt miðju stjórnmálanna. Þær konur, sem eru brjálaðar, vegna þess að Hillary komst ekki í framboð, munu ekki kjósa Palin. Konur hafa áður verið varaforsetapunt, slík staða trekkir ekki stuðningskonur Clinton. McCain þurfti öflugt varaforsetaefni og fékk hægri sinnað frík.
Blaðamenn vilja trúa

Íslenzkir blaðamenn eru ótrúlega trúgjarnir. Kona segir þeim frá tilraun til barnsráns og þeir trúa henni. Enginn efi er í skrifum þeirra. Önnur kona býður betur. Hún segir þeim frá tilraunum til að ræna sér og tveimur börnum sínum. Þeir trúa henni. Hefðu þó gott af vænum skammti af efahyggju. Þegar ég lít yfir langan feril, sé ég langa röð af lygum. Ótrúlega margir hafa reynt að ljúga að mér. Fyrst trúði ég, lengi skal manninn reyna. Svo trúði ég allt of lengi. En það er langt síðan. Árum saman hef ég sagt blaðamönnum að byrja fyrst á að trúa ekki. Mér hefur því miður mistekizt.
Orrigal frá Frón og Sövik

Skráning kynbótahrossa er orðin skökk. Bændasamtökin leyfa hrossanöfn, sem ekki eru íslenzk, svo sem Fifar og Orrigal. Þótt það stríði gegn ákvæðum alþjóðasamtaka íslenzka hestsins. Leyfa vörumerki í stað fæðingarlögbýlis, svo sem Margrétarhof og Frón. Þótt annar reitur sé fyrir nafn eiganda á skráningarblaði. Leyfa eigandanafn í stað fæðingarlögbýlis, svo sem Sövik og Rørvik. Allt eru þetta dæmi um agalausa skráningu. Misvitrar óskir eigenda eru teknar fram yfir upprunalegar hugmyndir um skráningu einkenna í mismunandi reiti. Með sama framhaldi verður skráningin smám saman að bulli.
Með fingur á kjarna máls

Apple vann það afrek með iPhone að venja almenning við nota puttana beint á skjá. Áður var lyklaborð á gemsum, en ekki lengur. Tölvuframleiðendur hafa tekið eftir þessu. Þess vegna eru snertiskjáir alls staðar í undirbúningi. Þeir hafa hingað til verið notaðir við sérstakar aðstæður, eru mjög dýrir. Nú má búast við, að slíkir skjáir verði ódýrari og fylgi tölvum fyrir fólk. Framleiðendur hugbúnaðar sitja eftir og þurfa nú að endurrita forritin með hliðsjón af snertiskjám. Sumir verða fljótari en aðrir og munu uppskera stærri markað. Þannig vindur tækninni endalaust fram, eitt skref af öðru.
Hluti af valdakerfinu

Fjölmiðlar eru hættir að veita pólitíkinni aðhald. Þeir hafa lítið gert í nýjum hneykslismálum. Laxveiði pólitíkusa fór að mestu fram hjá þeim. Falsanir Guðna Ágústsson á þingræðum vöktu litla athygli. Þarflaus gisting þingnefndar á hóteli í heimabæ hreyfði við fáum fjölmiðlungum. Eftir dúk og disk fengu fjölmiðlar áhuga á stöðugum ferðum Þorgerðar Katrínar til Peking á kostnað skattborgaranna. Alla vikuna logaði umræða um öll þessi mál í blogginu. Það er að taka við af fjölmiðlum sem varðhundur lýðræðis. Flestir fjölmiðlar eru að eignarhaldi og ritstjórn flæktir í valdakerfi spillingar.
Óbeit á markaðsöflum

Þegar á reynir, hefur Sjálfstæðisflokkurinn engan áhuga á frjálsum markaði. Útboð eru honum aðeins kær, ef þau styðja einkavinavæðingu. Að undirlagi flokksins tók Jórunn Frímannsdóttir ekkert mark á markaðslögmálum. Sinnti ekki lægsta boði SÁÁ, þrautreyndra samtaka. Tók hins vegar miklu hærra tilboði einkavina í hlutafélaginu Heilsuverndarstöðin. Sem var byggt á fölskum forsendum, fyrirtækið hafði ekki húsnæði. Samningurinn við það er nú hrokkinn til baka. Kannski neyðist Sjálfstæðisflokkurinn til að semja við þann, sem átti bezta boðið. En það er ekki af fúsum og frjálsum vilja.
Ósnertanleg valdastétt

Vikan hefur verið skrautleg. Upp komst um laxveiði Guðlaugs Þ. Þórðarsonar, Björns Inga Hrafnssonar og Vilhjálms Þ. Vilhjálmssonar á kostnað hagsmuna. Þorgerður Katrín stökk tvisvar í sömu viku til Peking og lét okkur borga fjórar milljónir króna. Guðni Ágústsson falsaði þingræður, svo að þær líti betur út á pappír en í veruleikanum. Samgöngunefnd Alþingis gisti á hóteli í Reykjavík, þótt allir nefndarmenn nema einn búi í borginni. Allir flokkar stóðu að þeirri spillingu. Er hin pólitíska valdastétt gengin af göflunum eða þykist hún vera ósnertanleg? Síðari skýringin er greinilega sú rétta.
Rugl haft eftir Örnólfi

Ég skil ekki tal forsetaritarans í Fréttablaðinu í gær. Ég skil ekki heldur frétt blaðsins. Örnólfur Thorsson segir þar, að forsetinn sé á ferðalagi í Peking og komi í næstu viku. Sama blað segir á öðrum stað, að forsetinn sé alls ekki í Peking. Hann afhenti handboltamönnum fálkaorður á Bessastöðum. Myndir af þeirri athöfn voru í öllum fjölmiðlum. Hví segir Örnólfur þá, að húsbóndi sinn sé erlendis? Er hann ruglaður eða forstokkaður? Skortir hann virðingu fyrir orðum sínum? Hvað með Fréttablaðið? Fjölmiðlar eiga að leysa þrautir, ekki að búa þær til. Ég hef ekki séð Örnólf bera ruglið til baka.
Fjarlægjumst hamingjuna

Norðurlönd eru á hamingjusamasta enda þjóðanna í hverri rannsókn á fætur annarri. Þótt þær noti misjafnar reikningsaðferðir. Danir fá venjulega hæsta einkunn og hinir koma þétt á eftir. Þetta stafar af þjóðskipulagi, sem sameinar gott hagkerfi og góða dreifingu lífsgæða. Skattar eru háir í þessum löndum. Þeir nýtast til að bæta heilsu og menntun. Til að auka jafnrétti og búa í haginn fyrir elliárin. Danir hafa það svo umfram aðra Norðurlandabúa, að þeir kunna betur að slaka á með fjölskyldunni. Ísland er í gróðahyggju og einkavæðingu að fjarlægast þetta mynztur hamingjunnar.
Obama mannkynsfrelsari

Barack Obama talar eins og frelsarinn. Hann talar svona: “Þetta er tíminn, þegar höfin hætta að rísa og heimurinn verður heilbrigður að nýju”. Kom til skjalanna, þegar Bandaríkin voru búin að missa heiminn úr höndum sér. Fjárhagslega eru þau á framfæri Kínverja. Hernaðarlega eru þau áhorfandi að endurreistu heimsveldi Rússa í Kákasus og Krím. Lokið er stórkarlalegum mannalátum í Hvíta húsinu. Engar fyrirskipanir lengur til umheimsins að hætti Bush: “Þeir, sem ekki eru með mér, eru móti mér.” Í Hvíta húsinu mun sitja hástemmdur og þokukenndur prédikari, eins konar póstmódernisti.
Frakkar óttast fyllerí

Frakkar hafa lengi verið taldir kunna að nota áfengi. Fyllerí unglinga hafa verið eins sjaldgæf þar og þau eru algeng á Norðurlöndunum og Bretlandi. Frakkar hafa aldrei séð tilgang í að drekka sig fulla. Nú óttast franskir fjölmiðlar og embættismenn, að þetta sé að breytast. Fjölmiðlar eru fullir af fréttum um hörmulegar afleiðingar af drykkju unglinga. Stjórnmálin hafa tekið við sér. Undirbúnar hafa verið lagabreytingar. Þær fela í sér hækkun áfengiskaupaaldurs. Bann við sölu áfengis í nágrenni skóla. Bann við afslætti á hanastélstíma. Frakkar viðurkenna vandann, eru hættir afneitun.
Örmagna ofbeldisbulla

Ekkert getur hindrað Rússland í að innlima Suður-Ossetíu og Abkasíu. Ekki getur Nató það og ekki George W. Bush. Hnötturinn er ekki lengur með einn valdapól, Bandaríkin. Þau eru að drukkna í eyðisöndum Afganistans og eyðigrjótum Íraks. Þau eru örmagna, geta ekki meira. Þau hafa misst tök sín á heiminum. Þau eru hötuð ofbeldisbulla, sem ofspilaði á kortin sín. Endurvakti pyndingar og þóttist ofar alþjóðalögum. Næst snýr hinn nýi Stalín í Moskvu sér að Krímskaga. Pútín vill ná skaganum úr höndum Úkraínu. Obama mun bara horfa á, tími Bandaríkjanna er liðinn. Bush lamaði þau.
Stríð milli leppa og hernáms

Leppstjórn sjíta í Írak hefur lagt fé til höfuðs forustumanna vígasveita súnníta á launum bandarískra hernámsliðsins. Leppstjórnin vill ekki, að óviðráðanlegar vígasveitir trufli gangverk ríkisvaldsins. Hernámsliðið vill hins vegar hafa vígreifa súnníta í liði með sér. Óttast, að annars falli þeir í faðm Al Kaída hryðjuverkasamtaka. Leppstjórnin vill hins vegar alls ekki fá þessa vígamenn í her sinn. Nassir Al-Hiti herforingi segir þá vera krabbamein, sem þurfi að fjarlægja. Írakska ruglið er því komið á það lokastig, að óbeint stríð er risið milli leppstjórnar og hernámsliðs.
Heimtuðu hefðbundinn lúxus

Samgöngunefnd Alþingis er svo forstokkuð, að hún neitaði að skoða samgöngur á höfuðborgarsvæðinu. Hún vildi fá sama lúxus og hún fær í yfirreið út á land. Á endanum lét hún til leiðast, þegar henni var boðinn kvöldveizla og hótelgisting. Flestir nefndarmanna búa raunar á höfuðborgarsvæðinu og geta sofið heima hjá sér. Þetta kemur fram á vefnum Eyjan.is. Ekki kemur fram, að neinn nefndarmaður hafi mótmælt þessari spillingu. Sýnir, að spilling er ekki einkamál valdhafa, heldur nær til allra stjórnmálaflokka. Kannski misjafnlega mikið. En undirliggjandi árátta er alls staðar í grasrótinni.
Gull og grænir skógar

Af ummælum Össurar Skarphéðinssonar orkuráðherra má ráða, að hann hefur brenglaða sýn á stóriðju. Hann lýsir hrifningu á Kanada, þar sem stóriðju er boðið “gull og grænir skógar”. Hann virðist telja hagkvæmt að bjóða gull og græna skóga. Það gerðu Írar fyrir nokkrum áratugum, en ekkert stendur nú eftir af því. Þeir hafa hins vegar grætt á Evrópusambandinu, sem kemur í stað gulls og grænna skóga. Hugmyndafræði Össurar er hin sama og þeirra, sem segja, að kaup þurfi að vera sem allra lægst. Þannig verði erlend fyrirtæki dregin til landsins. Þetta er rangt viðhorf samfylkingarmanns.
Brýnt var að komast í mynd

Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir lætur okkur skattgreiðendur borga fimm milljónir króna til að baða sig í handboltadýrð. Þetta kostuðu tvær ferðir hennar ásamt fylgdarliði til Peking til að komast í mynd. Þorgerði fannst brýnt, að fleiri en Ólafur kóngur og Dorrit prinsessa fengju að komast í mynd. Þorgerður hefur til viðbótar skipulagt sigurhátíð á Laugaveginum fyrir sig og Hönnu Birnu Kristjánsdóttur borgarstjóra. Valdhafar vilja græða á afrekum annarra, en Þorgerður gengur óvenju langt. Hún er óspör á fé annarra, eins og gjarnt er um helztu höfðingja Sjálfstæðisflokksins.
Bandarísk barnadráp staðfest

Nú er jafnvel Hamid Karzai búinn að fá nóg. Rannsókn Sameinuðu þjóðanna sýnir, að sextíu börn fórust í loftárás bandaríska hersins í síðustu viku. Bandaríski herinn hafði logið, að bara þrjátíu manns hafi fallið í árásinni, allt skæruliðar. Forseti Afganistans heimtar núna, að allar loftárásir séu háðar fyrirfram samþykki hans persónulega. Talsmaður hans, Humajun Hamidzada, sagði í gær, að þolinmæði Afgana væri þrotin. Þeir gætu ekki þolað fleiri barnamorð bandaríska hersins. Kai Eide stjórnaði rannsókn Sameinuðu þjóðanna. Skýrsla hans um árás bandaríska hersins var harðorð.
Gætum okkur á eiginhagsmunum

Áhugi vesturveldanna á umbótum í þriðja heiminum byggist á eigin hagsmunum. Bretar hafa til dæmis áhyggjur af harðstjórn í Zimbabve, Kenía, Nígeríu og Pakistan, gömlum samveldisríkjum. Frakkar hafa áhyggjur af harðstjórn í Kambódsíu, Kongó, Rúanda og Víetnam, gömlum samveldisríkjum. Bandaríkjamenn hafa til dæmis áhyggjur af harðstjórn í löndum, þar sem þeir hafa ekki klófest olíu. Portúgalir hafa áhyggjur af harðstjórn á Austur-Tímor, sem þeir áttu í gamla daga. Tökum hóflegt mark á fullyrðingum um óstjórn heimamanna. Hlustum heldur á aðra aðila, sem ekki hafa hagsmuna að gæta.
Í vinnslu í skúffunni

Við vitum, hvað setningin þýðir: “Málið er í vinnslu í ráðuneytinu.” Hún þýðir á íslenzku “Málið er niðri í skúffu.” Sérstaklega á þetta við um Geir Haarde og eftirlaun pólitíkusa. Málið er alltaf í vinnslu. Það er alltaf of seint á ferðinni til að hægt sé að taka það fyrir núna. Þetta stafar af, að ríkisstjórnin hyggst ekki leiðrétta ofurhá eftirlaun pólitíkusa. Sama gildir um siðareglur pólitíkusa. Það mál er líka “í vinnslu” hjá forsætis. Það þýðir á íslenzku “í skúffunni”. Ríkisstjórnin hyggst raunar ekki setja reglur um að hefta sína eigin spillingu. Slík mál eru bara “í vinnslu”.
Bölvaðir negrarnir í Visir.is

“Dæmi um að hælisleitendur setjist að í svítum bæjarins.” Stórfréttin var á Visir.is í hádeginu. “Bölvaðir negrarnir”, hugsuðu menn og lásu fréttina. Þar var ekkert bitastætt um fyrirsögnina. Neðan við miðju fréttar er þetta haft eftir Hauki Guðmundssyni, forstjóra Útlendingastofnunar. Var bara slúður Hauks í anda stofnunarinnar. Haukur nefndi engin dæmi slúðrinu til stuðnings og Visir.is rukkaði hann ekki um dæmi. Það er léleg blaðamennska að flytja slúður til að efla fordóma fólks. Miklu nær var, að fjölmiðillinn nennti að rekja dæmi um lúxuslíf hælisleitenda til staðfestingar slúðrinu.
Hundurinn elskar húsbóndann

Gott er að vera frjáls. Hafa ekki áhyggjur af starfsfólki, gerðum þess eða atvinnumissi þess. Geta sagt frá staðreyndum eins og þær eru án tillits til hagsmuna eigenda eða auglýsenda. Hafa engan húsbónda á borð við Björgólf Thor Björgólfsson. Þurfa ekki að vera Jón Axel Ólafsson markaðsstjóri; hundurinn, sem elskar húsbóndann. Mikið lán að vera kominn í ellina, þegar ofríkir menn hafa eignazt fjölmiðla. Vildi ekki þurfa að verjast yfirmanni, sem hefur lögheimili innan um rússneska mafíósa á Kýpur. Ég er fullur af frelsi, en Jón Axel geltir. Ekkert er jafn hressandi og frelsið sjálft.
Sóley og Kýpur og mafíósar

Ég fann ekki greinina um Sóley í Eimreiðinni. Hjálpsamir lesendur bentu á, að greinin birtist á blaðsíðum 336-341 í 5.-6. tölublaði 26. árgangs 1920. Þar færir Þorsteinn Björnsson rök fyrir, að Ísland eigi að heita Sóley. Þetta getur fólk séð á www.timarit.is. Aðrir bentu á, að Björgólfur Thor Björgólfsson eigi ekki lögheimili á Bretlandi. Síðast var vitað um hann á Kýpur, sem var skattaparadís rússneskra mafíósa. Kýpur er núna komin í Evrópusambandið og er að hreinsa til í skattamálum. Mafíósar og Björgólfur þurfa því að flýja annað. Hvert flýr fólk, sem hafnar skyldum sínum?
Borgarastríð góðs og ills

Rómanska Ameríka er að ýmsu leyti í sömu stöðu og Evrópa var fyrir tveimur öldum. Í Bólivíu er meirihluti þjóðarinnar undir fátæktarmörkum og þriðji hluti býr við sult. Ríku fjölskyldurnar eiga 90% af ræktunarlandi og sýna enga samúð með þeim, sem minna mega sín. Dökkt fólk hefur brot af tekjum ljósa fólksins og minna en hálfa menntun þeirra. Miklar olíulindir hafa fundizt. Umbótastjórn Evo Morales reynir að dreifa olíutekjum til sveltandi fólks. Mætir harðri andstöðu ljósra fasista, sem rísa gegn rétt kjörnum forseta. Studdir af Bush. Borgarastríð góðs og ills er hafið í Bólivíu.
Ísland eða Sóley eða Týli

Egill Helgason vill skipta um nafn Íslands, telur það ópraktískt. Nokkuð er til í því. En Garðarshólmi er vont heiti. Man eftir grein í Eimreiðinni fyrir einni öld. Þar var lagt til, að landið yrði nefnt Sóley. Þunn rök voru þar fyrir því, að það væri þýðing á orðinu Thule hjá Pýþíasi. Finn ekki blaðið núna og finn ekkert á Google. Svona er maður orðinn latur með tækninni. Wikipedia segir, að Thule geti þýtt Ísland og Ultima Thule geti þá þýtt Grænland. Kannski mætti nefna landið Thule eða Týli. Væri ekki upplagt að drepa tímann og hafa kosningu um þetta. Eins og um þjóðarblómið?
Dauðadrukknir og auðþekktir

Bretar skera sig úr á ströndum Miðjarðarhafsins, sagði iht.com í gær. Þeir eru dauðadrukknir, klæða sig úr öllu og haga sér ferlega. Fylla fangelsi og slysadeildir. Þeir virðast hafa eitt markmið, að drekka sig í hel. Árið 2007 dó 1591 Breti á Spáni. Brezkir flugdólgar valda líka millilendingum flugvéla. Íbúar sumra ferðasvæða Miðjarðarhafsins hafa mótmælt. Nokkrir ferðastaðir hafa bannað Breta. Svo virðist sem ungir Bretar telji sig vera í fangelsi heima fyrir og þurfa að sletta úr klaufunum erlendis. Um tíma leituðu Bretar að blakkáti í Reykjavík. En ekki lengur, sem betur fer.
Rogginn undirmálsmaður

Björgólfur Thor Björgólfsson er ekki eins og þú og ég. Borgar ekki skatta. Er þannig ómagi á samfélaginu, sem borgar ýmsa þjónustu fyrir hann. Með því að borga ekki skatta, hafði hann ráð á að fljúga í einkaþotu til Peking. Þar hoppaði hann um salinn að loknum leik og lét ljómann af silfrinu falla á sig. Óviðkunnanleg hegðun af manni, sem ekki er skattborgari. Af hverju faðmar hann ekki að sér brezka olympíufara? Tímabært er, að hann hætti að gera sig breiðan í íslenzku samfélagi. Hann snúi sér frekar þangað, sem hann borgar skatta, ef það er einhvers staðar. Hér er hann undirmálsmaður.
Sagnfræði í mínútutali

Pólitískir bloggarar hafa öðlast viðurkenningu í Bandaríkjunum. Hundruð hyggjast sækja flokksþing demókrata í þessari viku og repúblikana í næstu viku. Demókratar hafa reist risavaxið tjald, áfast þinghúsinu. Þar hafa bloggarar vinnuaðstöðu og netsamband. Hver þeirra borgar hundrað dollara fyrir aðgangskortið. Margir spunameistarar ætla aðeins að spinna í tjaldinu til að reyna að hafa áhrif á bloggarana. Spunameistararnir átta sig á, að bloggarar birta sögu þingsins frá einni mínútu til annarrar, en fréttir birtast bara einu sinni á dag í sjónvarpinu. Bloggbyltingin skríður fram.
Græddu stuðning – töpuðu fé

Skoðanakönnun sýnir 80% Kínverja telja olympíuleikana hafa sýnt, að Kína sé á réttri leið. 93% telja þá bæta ímynd ríkisins. Betra getur það ekki orðið fyrir harðstjórn landsins. Hins vegar borguðu leikarnir sig engan veginn fjárhagslega. Stórfé fór í að loka flestum iðjuverum svæðisins til að draga úr mengun á tíma leikanna. Ferðamenn voru ekki fleiri en í venjulegu árferði. Og fyrri olympíuleikar hafa ekki sýnt nein langtímaáhrif á ferðamannastraum. Mikið af mannvirkjum leikanna nýtist ekki í annað. Þótt leikarnir hafi styrkt stöðu stjórnvalda, hafa þeir ekki gert þau ríkari.
Herra 10% verður forseti

Herra 10% verður næsti forseti Pakistans. Eiginmaður Benazir Bhutto var á valdatíma hennar frægur fyrir að heimta 10% af verðmæti allra samninga. Nú er hún látin, en Asif Ali Zardari er kominn aftur af kjötkötlunum. Hann deilir völdum með Nawaz Sharif, leiðtoga trúaðra Pakistana. Munur þeirra er tvenns konar. Annars vegar er Zardari rakinn skúrkur. Hins vegar neitar hann að endurráða dómara, sem einræðisherrann Pervez Musharraf rak. Einkum neitar hann að endurráða forseta hæstaréttar, Iftikhar Chaudhry, einasta heiðarlega manninn í öllu ríkinu. Pakistanir eru heimskari en Íslendingar.
Kóngurinn og keisarinn

Við höfum kóng og prinsessu á Bessastöðum, keisara undir Svörtuloftum, handboltabullu í menntaráðuneytinu og kontórista í Stjórnarráðinu. Fáum mánaðarlega nýjan borgarstjóra út úr keppni í hnífastungum. Erum farin að sjá nakta ritstjórann í blogginu. Höfum fjölmiðla, sem nenna ekki lengur að elta ólar við mútur og spillingu. Rembast í staðinn eins og rjúpan við staurinn í drottningarviðtölum. Við erum þjóð, sem gefum gróðapungum fossa og hveri landsins til að útvega skítavinnu í krummaskuðum. Guði sé lof, að Frakkar urðu olympíumeistarar, annars hefði orðið ólíft í krumpuðu landi.
Subbuskapur í busavígslum

Þegar ég var sjöttubekkingur í menntaskóla, var ég svo vanþroska, að ég var tæpast fæddur. Ástand sjöttubekkinga hefur versnað á hálfri öld, sem síðan er liðin. Nú þarf umboðsmaður barna að senda bréf til skólastjóra og nemendafélaga út af busavígslum. Þær hafa oft farið úr böndum á síðari árum með subbuskap og ofbeldi með ívafi af losta og rugli. Bréfi umbans var vel tekið af skólastjórum. Menntaskólinn í Reykjavík hefur jafnan verið til fyrirmyndar. Hann heldur sig við aldagamlar og meinlausar tolleringar. En nú sem jafnan áður hefur þurft að halda í höndina á tvítugum bjálfum.
Látnir og útlendir flokksmenn

Framsóknarmenn eru fáir orðnir eftir. Flestir eru dánir eða flúnir. Til að bæta úr skák hafa framsóknarmenn gert ýmsa fræga menn að heiðursfélögum í flokknum. Guðni Ágústsson, forNmaður flokksins, gerði Gunnar á Hlíðarenda og Kára Sölmundarson að heiðursfélögum. Nú hefur framsóknarbloggarinn Hallur Magnússon gert Barack Obama að heiðursfélaga flokksins. Segir hann vera “gegnheilan” framsóknarmann. Þetta er hentug aðferð við að vinna gegn fylgisrýrnun, þegar borgarfylgið er komið niður í örfá þúsund. Innan fárra ára verða allir framsóknarmenn landsins annað hvort látnir eða útlendir.
Markaðurinn drap hvalveiðar

Einar Kr. Guðfinnsson ráðherra og Kristján Loftsson lugu í vetur, að hvalkjöt hefði selzt til Japans. Kjötið er enn í tolli í Japan. Hefur ekki verið selt, ekki einu sinni fengið innflutningsleyfi. Norðmenn áttu kjöt í sömu sendingu. Þar hafa hvalveiðar hrunið, aðeins helmingur leyfðra hvala verið veiddur. Brezka blaðið Guardian segir í gær hvalkjötsmarkaðinn hafa hrunið. Lítið seljist í Noregi og á Íslandi og enginn markaður sé lengur í Japan. Því er sjálfhætt að veiða hval, burtséð frá fjölþjóðareglum. Hin hátt skrifuðu markaðslögmál hafa sjálf slegið botninn úr tunnu veiðanna.
Spilltir gaurar í laxi

Björn Ingi Hrafnsson og Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson létu sem borgarfulltrúar múta sér með laxveiði. Fóru í Miðfjarðará á kostnað Baugs, sem var stór aðili í fyrirhugaðri einkavæðingu Orkuveitunnar. Þeir svikust líka um að greiða skatt af spillingunni. Mér er svo sem sama um Vilhjálm, því að hann er bara pólitíkus. En Björn Ingi er orðinn blaðamaður, sem er afleitt. Það er stétt, sem má ekki láta borga fyrir sig laxveiði. Guðlaugur Þ. Þórðarson ráðherra lét líka múta sér, en segist hafa endurgreitt veiðileyfið. Engar sönnur hefur hann fært fyrir þeirri fullyrðingu. Fýluna leggur langa leið.