arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Greifinn í kranaviðtali

Enn einu sinni er Davíð Oddsson í kranaviðtali. Greifinn af Íslandi mætir eins og drottning, fær ekki einu sinni alvöruspurningar. Þátturinn í gær var skrípó, aðstandendum til skammar. Hafi Davíð einhvern tíma verið tekinn á beinið í fjölmiðli, man ég ekki eftir því. Þetta er maðurinn, sem skrifaði með Árna Mathiesen undir játninguna 19. nóvember. Þar segja þeir, að Ísland beri ábyrgð á skuldbindingum gagnvart öllum eigendum IceSave innistæðna. Samt tyggur Davíð í sífellu, að hann sé andvígur. Forhertasti pólitíkusinn er enn í náð fjölmiðlunga og fær óáreittur að segja landsmönnum þétta lygi.
Leiðarar orðnir úreltir

Fréttablaðið hefur falið málsmetandi talsmönnum fjölbreyttrar hugmyndafræði að skrifa leiðara blaðsins. Eðlilegur endapunktur þróunar, sem hófst árið 1973, þegar ég merkti leiðara fyrstur manna. Mér þótti skrítið, að stofnanir gætu haft skoðanir og birt leiðara, sem væru guðsorð blaðsins. Smám saman síðan hafa fjölmiðlar farið að merkja leiðara. Mismunandi höfundar á sama fjölmiðli hafa misjafnar skoðanir. Eðlilegt er, að það endi á, að talsmenn sjónarmiða skrifi leiðara, ekki starfsmenn fjölmiðilsins. Raunar þýðir þessi endastöð, að leiðarar eru orðnir úreltir. Þeir eru orðnir kjallaragreinar.
Heimalningum er ekki bjargandi

Gott er, að Alþingi ætlar að samþykkja viðræður um aðild að Evrópu. Þingmenn geta farið að garga um annað í bili. Viðræður fara í gang og útkoman verður borin undir þjóðina. Fróðlegt verður að sjá, hvað kemur út úr viðræðum. Að vísu skiptir útkoman engu máli. Íslendingar eru forstokkaðir. Taka engum rökum, allra sízt skynsamlegum, trúa á eigin orðhengilshátt. Einangruð eyþjóð telur sig alveg sérstaka, þótt sú sérstaða felist helzt í heimsfrægu getuleysi í fjármálum. Íslendingar munu með eindregnum meirihluta fella útkomuna. Sama hversu hagstæð Evrópa verður. Heimalningum er ekki bjargandi.
Evrópa og IceSave slefa

Nú sér fyrir endann á alþingisblaðri um Evrópu og IceSave. Ríkisstjórnin sá að sér í hvoru tveggja málinu. Búin að opna á fyrirvara í þingsályktun um IceSave samninginn. Mikilvægastur er fyrirvari um greiðslugetu ríkissjóðs. Einnig er fyrirvari um endurskoðun samningsins hvenær sem er. Í ályktun um aðildarviðræður eru settir ýmsir rammar, sem takmarka svigrúm til samninga. Hvort tveggja er í samræmi við vilja fólks eins og hann hefur komið fram í bloggi og víðar. Breytingarnar liðka fyrir samþykki beggja mála. Þau slefa gegnum Alþingi. Samþykki er brýnt, svo að lífið gangi áfram sinn vanagang.
Valið milli góðra fiskréttahúsa

Sjávarréttastaðir hafa magnazt í Reykjavík síðustu misserin. Nýjast er Fiskfélagið í Grófinni. Gömlu staðirnir eru Þrír frakkar við Baldursgötu og Humarhúsið við Lækjargötu, en nýlegur er Fiskmarkaðurinn í Aðalstræti. Þetta eru fjórir frábærir staðir. Ungir og ódýrari eru Sjávarbarinn á Grandagarði, Fish & Chips við Tryggvagötu og Sægreifinn við Geirsgötu. Sjávarkjallarinn við Vesturgötu hefur daprazt vegna óhóflegra vinsælda. Sem aldrei fyrr er hægt að láta sér dveljast við að velja milli frambærilegra fiskréttastaða í höfuðborginni. Hafi ég bara eitt val, er það Humarhúsið, sem eldar án stæla.
Ofhönnun veitingahúss

Eini gallinn við Fiskfélagið í Grófinni er ofhönnun staðarins. Hún gengur of langt í stælum. Aðalsalurinn er svo svartur og gluggalaus, að þú sérð varla yfir borðið. Það getur varla talizt rómó og er þá til hvers?. Litli salurinn er skárri, þar eru gluggar. Innréttingar eru svartar, veggir, borð og góðir stólar. Gólfið er samt blessunarlega grátt. Skreytingar eru smart, til dæmis kertastjaka-bekkurinn andspænis innganginum. Fiskfélagið er miðlægt á horni Grófarinnar og Vesturgötu. Ég bjóst ekki við góðum mat á svona ofhönnuðum stað. Eldamennskan var dálítið tízkuskotin, en kom mér ánægjulega á óvart.
Góður matur með stæl

Fiskfélagið er smart veitingahús í kjallara Zimsen-pakkhússins frá 1884, sem flutt var í Grófina. Matreiðslan er tízkuleg, en samt mjög fín. Saltfiskur með smokkfiski og spænskum chorizo-pylsum var frábær. Sítrónukrydduð skata með risarækjum og byggi var litlu síðri. Bragð hráefna kom vel í gegn, þrátt fyrir stæla, sem einkenna tízkumatreiðslu. Brauð var með þrenns konar góðri sultu, úr pipar, skyri og döðlum. Verð forrétta er um 2010 krónur, aðalrétta um 4490 krónur. Smakkseðlar dagsins kosta 7.900 krónur. Þríréttað kostar um 7680 krónur að kvöldi, í hádegi 3290 krónur. Fín viðbót við veitingaflóruna.
Össur var saklaus, ekki Bjarni

Mér varð á í messunni í gær, þegar ég sakaði Össur Skarphéðinsson ráðherra um óviðurkvæmileg ummæli um Bjarna Harðarson, fyrrum þingmann. Í raun var það Bjarni, sem sakaði Össur ranglega um að gleðjast yfir bruna. Hefðbundin fljótfærni Bjarna. Ég bið Össur afsökunar á þessari fljótaskrift minni.
Húmor og háð er list

Ég les alltaf Smáfuglana á vefmiðlinum AMX. Ófyrirleitnir og vel skrifaðir með næmri tilfinningu fyrir húmor og háði. Höfundurinn er gamall vinnufélagi minn, Jónas Haraldsson. Ég hef ekkert við Smáfuglana að athuga annað en að BloggGáttin flokkar þá ranglega sem fréttir. Þeir eiga að flokkast sem blogg. Eins og BloggGáttin flokkar Kaffistofuna á Pressunni réttilega sem blogg. Kaffistofan er svipaðs eðlis og Smáfuglarnir, skrifuð af Birni Inga Hrafnssyni ævintýramanni. Hún er hins vegar ekki fyndin, skortir leiftrandi húmor nafna míns á AMX. Húmor og háð eru sönn list, sem ekki er öllum gefin.
Aukið fylgi hrunstjóra

Fyrir hrun var ríkissjóður skuldlaus. Nú skuldar hann yfir þúsund milljarða. Sennilega er skuld skattgreiðenda framtíðarinnar komin í fjórar milljónir króna á hvert mannsbarn. Það er skuldafangelsi barna okkar og barnabarna. Ríkisstjórnin setti okkur ekki í fangelsið. Það var Sjálfstæðisflokkurinn, sem gerði það, fyrst með aðstoð Framsóknar, síðan Samfylkingar. Hann bjó til vítahringinn, sem hófst með frjálshyggju og einkavinavæðingu banka, skorti á eftirlitsiðnaði og Davíð Oddssyni í Seðlabankanum, Geir Haarde og IceSave. Dæmigert fyrir botnlausa heimsku Íslendinga er, að fylgi flokksins stígur.
Skipt um skoðun á umsókn

Birgitta Jónsdóttir skipti um skoðun á umsókn um aðild. Fyrir kosningarnar studdi þingmaðurinn viðræður um aðild að Evrópu með þjóðaratkvæðagreiðslu á eftir. Nú er hún andvíg viðræðum án undangenginnar þjóðaratkvæðagreiðslu. Hún segist hafa látið glepjast. Viðræðurnar séu í raun meira en viðræður, þær feli í sér umsókn um aðild. Þær séu ekki bara könnun. Það er laukrétt hjá henni og raunar ekki ný frétt. Birgitta hefur fullt leyfi til að fatta þetta seint og fylgja síðan sannfæringu sinni. En allt málið er dæmigerður orðhengilsháttur Íslendinga. Skauta djarft á túlkun orða sinna og annarra.
Össur á þekktum slóðum

Össur Skarphéðinsson ráðherra er á þekktum slóðum. Sakar Bjarna Harðarson, fyrrverandi þingmann, um að gleðjast yfir stórbruna, þar sem líf og limir fólks voru í hættu. Össur reynir stundum að slá ódýrar keilur með hræsni og yfirdrepsskap. Bjarni gladdist, er Valhöll var brunnin, ekki yfir því, að fólk væri í lífshættu. Sá skítur kom frá Össuri. Sem Þingvallanefndarmaður ber hann ábyrgð á stórframkvæmdum við sumarhús innan þjóðgarðsins. Bjarni er bara heiðarlegur, segir sig hafa lengi dreymt um niðurrif Valhallar. Við þá skoðun er alls ekkert að athuga. Hins vegar er skítkast Össurar ógeðfellt.
Pólitísk ráðning stútaði trausti

Rugli núverandi ríkisstjórnar í IceSave hófst með pólitískri ráðningu. Í formennsku samninganefndar ríkisins réð Steingrímur Sigfússon flokksbróður sinn. Hann sagðí Svavar Gestsson algeran súpermann. Hann er þó ekki einu sinni samninga-lögmaður. Nefndin gerði afdrifarík mistök í smáa letrinu og Steingrímur situr uppi með ruglið. Síðan hefur hann ítrekað reynt að ljúga sig út úr því með því að halda leyndum upplýsingum. Þær hafa samt komið í ljós ein af annarri. Steingrímur hefur flúið úr einni lyginni í aðra. Þetta leiddi til, að ríkisstjórn annars góðra verka hefur glatað trausti fólks.
Mesta klúður almannatengsla

Ríkisstjórnin hefur haldið óvenju illa á IceSave. Í skjóli vanþekkingar okkar var hún drjúg með sig í fyrstu. Upplýsingar voru dregnar með töngum upp úr henni. Smám saman fékk fólk meira og meira að vita. Jafnan kom í ljós, að stjórnin var að ljúga. Neyddist til að ljúga sig úr einu víginu í annað. Sannleikurinn kom henni jafnan í opna skjöldu. Hver ber ábyrgð á þessari ógæfu? Eru ráðherrar svona vitlausir sjálfir eða eru þarna að baki almannatenglar, blaðurfulltrúar, spunakarlar, atvinnulygarar? Hrun á trausti stjórnarinnar vegna IceSave er landsins mesta klúður í almannatengslum.
Marklaus skráning atvinnuleysis

Atvinnuleysi er lítið í landinu um þessar mundir. Erfitt er að fá fólk til starfa. Það er þekkt staðreynd. Mestur hluti atvinnuleysis í byggingaiðnaði fluttist burt, þegar fólk frá Austur-Evrópu fór heim til sín þúsundum saman. Eftir eru menn í svartri vinnu. Sjálfstæðir atvinnurekendur skipta þúsundum á skránni. Það er samkvæmt upplýsingum frá Samtökum atvinnulífsins. Með öllu þessu svindli eru hafðir milljarðar af atvinnuleysissjóði. Og dregið úr getu hans til að sinna þeim fáu, sem raunverulega eru atvinnulausir. Utan um allt þetta á Vinnumálastofnun að halda. Hún hefur alveg brugðizt hlutverki sínu.
Forhert afneitun rónanna

Af hverju brjálast Bjarni Benediktsson, þegar ríkisstjórnin reynir að þrífa upp skítinn eftir hann sjálfan? Bjarni var þingflokksformaður flokksins, þegar hann hafði stjórnarforustu í hruninu. Studdi aðgerðir ríkisstjórnar Geirs Haarde, þar á meðal uppgjöf hans í IceSave. Ég held Bjarna væri nær að þegja núna, þegar ógeð þess tíma er öllum orðið sýnilegt. Vera má, að þeir, sem þrífa, hafi ekki staðið sig alveg nógu vel. Það breytir því ekki, að það voru Bjarni Benediktsson og félagar hans, sem skitu allt út. Þeir þrifu ekki eftir sig frekar en aðrir rónar. Óvenjulega forhert afneitun hjá rónunum.
Umpólaður tækifærisflokkur

Um miðjan marz samþykkti flokksþing Framsóknar aðildarviðræður að Evrópu án undangenginnar þjóðaratkvæðagreiðslu. Einungis með umboði frá meirihluta Alþingis. Um miðjan júli berst þingflokkur Framsóknar með kjafti og klóm gegn aðildarviðræðum án undangenginnar þjóðaratkvæðagreiðslu. Umboð Alþingis og flokksþings nægir flokknum ekki lengur. Hefur umpólast á fjórum mánuðum. Er þó formaðurinn hinn sami núna og hann var þá. Dæmigerð Framsókn gamalla tíma. Nakin tækifærismennska hefur löngum verið höfuðeinkenni flokksins. Nýi formaðurinn hefur gert hana að leiðarljósi síns pólitíska ferils.
Gegnheilir skúrkar

Björgólfsfeðgar fengu fjölmiðlunga til að ljúga, að þeir væru meðal ríkustu manna heims. Aurasnobbar féllu fram á hné og tilbáðu þá. Geir Haarde leitaði ráða yngri feðgans að eigin sögn. Lánastofnanir og lífeyrissjóðir lánuðu þeim kruss og þvers. Spurðu ekki einu sinni, hvers vega svo rosalega ríkir menn þyrftu lán. Þannig eignuðust Björgólfsfeðgar Landsbankann án þess að borga krónu. Greiddu sér síðan út kaupverðið í formi arðs. Samt endurgreiddu þeir ekki, heldur skulda lánin enn. Heimta nú helmings afslátt af skuldinni í Kaupþingi. Neita að endurgreiða lífeyrissjóðum krónu. Gegnheilir skúrkar.
Hverfur Evrópa úr augsýn?

1. Bezt er að hefja fyrst aðildarviðræður við Evrópu og leyfa þjóðinni síðan að greiða atkvæði um útkomuna. Ekki ráðgefandi þjóðaratkvæðagreiðslu, heldur bindandi. Stjórnarliðinn Þórunn Sveinbjarnardóttir fullyrðir, að ráðgefandi þýði bindandi. Það er rugl. Ef kosning á að vera bindandi, á að standa á blaði að hún sé bindandi, ekki ráðgefandi. 2. Tímafrekt, innihaldsrýrt og óráðlegt er að hafa tvær kosningar, fyrri um viðræður og síðari um aðild. Samt nýtur tvöfalda kerfið nokkurs fylgis þingmanna. Óttast að taka ákvörðun um Evrópu sjálfa. Vilja heldur að hún hverfi úr augsýn af tæknilegri ástæðu.
Einfaldar spurningar um bankarán

Mesta bankarán heimsins er upplýst. Aðeins er eftir að kanna refsiábyrgð. Við vitum, að starfsmenn bankanna bera ábyrgð, þeir áttu að gæta hagsmuna bankans. Gildir um bankastjóra, deildarstjóra, lögmenn og endurskoðendur. Næstir í röð eru stjórnir bankanna, áttu þær að vita um bankaránið? Bera þær yfirleitt einhverja ábyrgð? Síðan eru það aðaleigendur bankanna. Bera þeir ábyrgð sem eigendur, því að tjónið lenti á þjóðinni? Misnotuðu þeir aðstöðu sína sem aðaleigendur til að láta bankastjóra ryksuga peninga fyrir sig úr bönkunum? Einfaldar spurningar, sem dómstólar eiga að geta svarað strax.
Ráðherra til skammar

Kristján Möller er kjördæmispotari, lítill kall í of stóru embætti. Mitt í hruni þjóðarinnar djöflast hann í að útvega gat í Vaðlaheiði. Næst á eftir götum við Héðinsfjörð. Þetta jaðrar við bilun. En svona voru ráðherrar gamla tímans. Hann er ekki fyrsti kjördæmispotari stjórnmálanna. En nú eru nýir tímar. Þjóðin vill alls ekki svona vinnubrögð lengur. En það strandar á Samfylkingunni. Eftir hrunið hefur hún í tvígang valið kallinn til að stýra samgöngumálum landsins. Hefur Samfylkingin efni á því hneyksli, verandi einn af orsakavöldum hrunsins? Getur hún ekki losað okkur við kjördæmispotarann?
Kúluprins og froðufeðgar

Þjóðinni var forðað frá byltingu. Finnur kúluprins í Kaupþingi segir nú, að ekki hafi staðið til að afskrifa hálfa skuld Björgólfsfeðga. Auðvitað var það ætlunin, en uppljóstrunin hitti kúluprinsinn sofandi í rúminu. Finnur Sveinbjörnsson er hluti gamla timans, skilur ekki nýja Ísland. Hafði ekki hugmynd um, að siðferðilega útilokað er að hlusta á hugmynd um að afskrifa skuldir froðufeðganna. Bjöggarnir eru anaþema hina nýja Íslands. Þeir fá aldrei sérmeðferð, sem viðskiptamenn bankans fá ekki. Þá yrði bylting. Þetta skilur kúluprinsinn alls ekki. Telur froðufeðgana vera æðri venjulegu fólki.
Tryggvi Þór er nýi Johnsen

Tryggvi Þór Herbertsson alþingismaður getur ekki lengur verið í pólitík. Sem forstjóri Aska aðstoðaði hann Wernerssyni við að ræna og rupla bótasjóð Sjóvá. Til að kaupa einhverjar fylleríshugmyndir í Macau. Tryggvi Þór fann svoleiðis rugl handa Karli og Steingrími Wernerssonum. Saman tókst Tryggva og sjóðræningjunum að stúta milljörðum af peningum tjónþola. Nú hefur ríkið hlaupið undir bagga með tólf milljörðum til að bjarga líkinu af Sjóvá. Wernersbræður og Þór Sigfússon verða vafalaust settir inn. En hvað með Tryggva Þór Herbertsson? Er hann ekki bara hinn nýi Árni Johnsen á Alþingi.
Dreggjar þjóðfélagsins

Hrunið var ekki Geir Haarde að kenna, heldur kjósendum Sjálfstæðisflokksins. Gáfu okkur ekki bara ráðalausan Geir, sem lofaði IceSave greiðslunni. Einnig gereyðingarvopnið Davíð Oddsson. Gáfu okkur frjálshyggju og græðgisvæðingu. Gáfu okkur einkavinavæðingu bankanna og skort á eftirlitsiðnaði. Ýmsir aðrir komu að sögunni, en ábyrgð kjósenda Sjálfstæðisflokksins er yfirþyrmandi. Nú hefur nýr formaður bætt um betur. Ofan á fyrri hneyksli hefur flokkurinn alveg gleymt IceSave-fortíðinni. Kjósendur flokks Bjarna Benediktssonar eru meiri dreggjar þjóðfélagsins en kjósendur flokks Geirs Haarde voru í haust.
Reynir að forðast fangelsi

Niðurlægjandi er fyrir Þór Sigfússon að segja sig hafa verið valdalausan forstjóra Sjóvá. Honum hafi ekki verið treyst fyrir fjárfestingum bótasjóðs tryggingafélagsins, því sem máli skiptir. Hann hafi bara verið nothæfur í að sýna glærur á fundum Samtaka atvinnulífsins. En Þór er ekki að hugsa um niðurlæginguna. Hann hefur áþreifanlegri vandræði í huga. Er að reyna að komast hjá fangelsi. Svo einfalt er það. Svindl Milestone með bótasjóð Sjóvá er svo hrikalegt, að málsaðilar reyna að koma sér undan á hraðahlaupum. Þór er bara að segja þjóðinni, að það sé ekki hann, sem stal bótasjóði Sjóvá.
Vitlausari en Íslendingar

Við erum laus við Davíð Oddsson, sem nýtur illa fenginna eftirlauna. Ítalir eru ekki svona heppnir, þeir sitja uppi með sinn greifa, Silvio Berlusconi. Hann er verri en Davíð. Silvio er gamalmenni, sem þjáist af þörf fyrir að horfa á berar stelpur. Einnig er hann alþjóðlega viðurkennt fífl, getur ekki stjórnað neinu. Er til vandræða á fundi áttveldanna í LAquila á Ítalíu fyrir að trassa að undirbúa fundinn. Bandaríska utanríkisráðuneytið varð að taka málið í sínar hendur. Berlusconi ræður fjölmiðlum Ítalíu og er fyrst og fremst innantóm fjölmiðlastjarna. Ítalir eru vitlausari en Íslendingar.
Valdalausi forstjórinn

Þór Sigfússon, fyrrum forstjóri Sjóvá, heldur fram, að hluti rekstrarins hafi verið utan valdsviðs síns sem forstjóra. Stjórn fyrirtækisins hafi sjálf séð um fjárfestingar. Þær voru sumpart langt utan hagsmuna tjónþola, meðal annars í skýjakljúfi í Macau. Af slíkum fjárfestingum varð ofurtap. Engin leið er að skilja, hvernig hluti rekstrar sé utan valdsviðs forstjóra. Ástandið í Sjóvá var því helsjúkt á valdatíma Þórs. Bótasjóður þess var misnotaður í þágu nýrra eigenda Sjóvá, Karls og Steingríms Wernerssona. Þeir áttu innantómu froðuna Milestone. Af hveru ganga sjóðsþjófarnir enn lausir?
Frekja án sjálfsvirðingar

Frekja Björgólfsfeðganna ríður ekki við einteyming. Keyptu Landsbankann hjá Davíð fyrir spottprís, ellefu milljarða. Tóku til þess lán í Kaupþingi upp á sex af þessum ellefu milljörðum. Vilja nú borga helminginn til baka, þrjá milljarða. Afleiðing eignarhalds þeirra er mörghundruð milljarða skuld okkar og afkomenda okkar. Bjöggarnir hafa engan snefil af sjálfsvirðingu. Þá á að gera landræka í ævilanga útlegð. Eiga að taka með sér Davíð Oddsson, sem arfleiddi þá að stjórnarformanni bankans, þegar þeir tóku við herfanginu. Fráleitt er, að Kaupþing gefi eftir krónu af milljarðaskuld Björgólfsfeðga.
Gjafmild skilanefnd Kaupþings

“Það eru engar forsendur fyrir því að afskrifa þetta lán … Skilanefndin hefur ekkert leyfi til að afskrifa þetta lán fyrr en eftir árangurslaust fjárnám og aðrar fullnustuaðgerðir.” Þetta segir Vilhjálmur Bjarnason, helzti siðapredikari fjármálaheimsins. Hann er að tala um sex milljarða lán Björgólfsfeðga í Kaupþingi. Skilanefnd Kaupþings hefur stundað ýmsa vafasama gerninga, enda er þar kúlulánafólkið enn við völd. Engin illvirki hennar komast þó í hálfkvisti við þessa rugluðu hugmynd hennar: Að ræða um að gefa Björgólfsfeðgum þrjá milljarða króna framhjá fjárnámi og fullnustuaðgerðum.
Lagasmiðir falla í ómegin

Nú á í þriðja skiptið að reyna að gera brot á gjaldeyrishöftum refsiverð. Alþingi er tvisvar í vetur búið að setja lög um það, án þess að það hafi tekizt. Nú er Alþingi að reyna það í þriðja skiptið. Því að lögmenn hafa ákveðið, að fyrri lög hafi ekki tekizt. Tímabært er, að Alþingi kanni, hvernig því tekst trekk í trekk að gera annað en það, sem það hyggst gera. Sumpart snýst vandinn um viðskiptaráðuneytið. Þar semja blýantsnagarar lagafrumvörp án þess að geta sett í þau refsiákvæði. Falla alltaf í ómegin, er kemur að þeim kafla. Þarf ekki að koma þeim embættismönnum á sjúkrahús?
Tölvur í stað dómara

Ég vil leggja niður hestadómara og taka í staðinn upp tvenns konar mæla. Fyrst og fremst lófastóran jarðskjálftamæli, festan í hnakknef. Hann sendir skilaboð í tölvu í dómhúsi. Mældur er hristingur á öllum gangi. Því minni hristingur, þeim mun hærri einkunn. Síðan þarf hljóðmæli, þegar hesturinn er látinn hlaupa á trépalli. Því réttari, sem taktur hljóðsins er fyrir þá gangtegund, þeim mun hærri einkunn. Dómar úr þessum tveimur mælum verða réttlátari en dómar manna. Þeir komast nær því að veita íslenzka hestinum þá mýkt, sem á að gera hann frægan. En gerir ekki meðan hopp fær hæsta dóma.
Þögguð skuldastaða okkar

Ríkisstjórnin hefur ekki sagt, hversu miklar verða skuldbindingar ríkissjóðs eftir IceSave samninginn. Líklega veit hún það ekki. En undarlegt hlýtur að teljast að vilja fá hann samþykktan án þess að segja frá ástandinu í heild. Aðrir hafa reiknað, að greiðslubyrði ríkissjóðs verði 150% útflutningstekna og heildarskuldir 240% af vergri landsframleiðslu. Hvor tveggja aðferðin sýnir okkur á mörkum þjóðargjaldþrots að mati Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Frekari lækkun krónunnar setur okkur yfir mörkin. Tveir þingmenn Vinstri grænna segja, að betra kunni að vera að lýsa gjaldþroti en borga IceSave.
Lögleg eða ólögleg rán

Við vitum nú, að stjórnendur bankanna tæmdu þá í fyrrasumar. Létu eigendur og aðra vildarvini fá allt tiltækt fé, án þess að taka gild veð. Samtals gufuðu upp hundruð milljarða. Í öllum heiðarlegum ríkjum væri búið að setja alla bankastjóra og alla deildarstjóra banka í varðhald. Og frysta eignir þeirra. Þannig er það í Danmörku og þannig er það í Bandaríkjunum. Við búum hins vegar í bananalýðveldi, þar sem lögmenn gerðu fjársvik að einkamálum. Kannski munu einnig dómarar líta svo á, að rán, framin af valdamönnum, séu þeirra eigin einkamál. En við þurfum að fá úr því skorið. Sem allra fyrst.
Ábyrgðin er ekki til

Íslenzka ríkið hefur enn ekki ábyrgzt IceSave reikninganna. Pappírar um það efni binda ekki fjárveitingavaldið, sem er hjá Alþingi. Ráðherrar í fyrri ríkisstjórnum binda ekki ríkið fjárhagslega frekar en núverandi ráðherrar. Minnismiðar og plögg og yfirlýsingar og samstarfslýsingar í ráðuneytum binda ekki ríkið fjárhagslega. Allt slíkt er hlutskipti Alþingis. Þess vegna er ekki búið að ábyrgjast IceSave. Það gerist, ef og þegar Alþingi samþykkir samninginn við Bretland og Holland. Forsætisráðherra og fjármálaráðherra fara rangt með, er þeir segja Alþingi verða að staðfesta áður gerða hluti.
Minni og ímyndanir Davíðs

Davíð Oddsson varð frægastur, þegar hann sagði Rússa mundu bjarga okkur frá hruninu með risavöxnu láni. Það var bara ímyndun. Stundum kemur hann fram í sjónvarpi og segir frá gögnum, sem hann man vitlaust eða eru bara ekki til. Stundum segir hann okkur í sjónvarpinu frá því, sem hann segist hafa sagt mönnum í einkasamtölum. Minnist ekki á, að hann sagði opinberlega og birti opinberlega þveröfugar skoðanir á sama tíma. Minni Davíðs er það ruglaðasta, sem þekkist hér, að svo miklu leyti sem það virkar yfirleitt. Lýðskrum hans er komið svo langt út af kortinu, að það er orðið að læknisfræðilegum vanda.
Harmsaga við Laugaveg

Við pöntuðum í gær hvort um sig hálfan tandoori-kjúkling af matseðli, rétt nr. 15. Við fengum fjórðung fyrir einn. Kvörtun færði okkur annan fjórðung fyrir hinn. Samt greiddum við samtals 4.780 kr fyrir tvo hálfa kjúklinga með engu. Kvörtun bar engan árangur. Kjúklingurinn var þurr. Fengum ekki pantaða jógúrt-sósu og mangó-sultu fyrr en síðar og þá með eftirgangsmunum. Nan-brauðið á að koma úr þurrum ofni, en kom jóðlandi í djúpsteikingarfeiti. Kitchen, nepalskt veitingahús andspænis Kjörgarði við Laugaveg, er harmsaga. Eigandinn er alveg úti að aka. Eitt fárra húsa, sem ég heimsæki ekki aftur.
Davíð veður enn á súðum

Davíð Oddsson er ósvífnasti lýðskrumari landsins. Velur langsótt atriði úr fortíðinni til að endurskrifa söguna. Vísar til munnlegra ummæla sinna, sem stangast á við prentuð gögn frá honum og Seðlabankanum á sama tíma. Talar eins og seðlabankastjóri sé valdalaus húsmóðir í Vesturbænum. Talar eins og hann hafi ekki afnumið bindiskyldu bankanna á versta tíma. Talar eins og hann hafi ekki hrósað útrásinni fram á síðustu stundu. Firrir sig ábyrgð á IceSave, þótt hann hafi undirritað ábyrgðarplagg Seðlabankans til Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Davíð veður jafnan á súðum í ellinni. Bless, Davíð.
Sundurtættur kúlulögmaður

Vilhjálmur Bjarnason, siðvæðingarmaður í fjármálum, tætti í gær sundur gein Helga Sigurðssonar lögmanns. Sá hafi í Fréttablaðinu gefið uppskrift að, hvernig megi snuða aðra. Helgi var yfirlögmaður bankans og fékk kúlulán upp á hálfan milljarð. Síðan úrskurðaði hann, að skuldarar kúlulána þyrftu ekki að borga krónu. Vegna sölubanns á hlutabréfum, sem er hugmyndafræði, er Vilhjálmur neitar að skilja. Grein Helga sýnir skort lögmanns á innsýn í spillingu. Lætur sér detta í hug að skrifa grein um, að afskrift eigin kúluláns sé eðlileg. En siðuðu fólki finnst vinnubrögð bankans óskiljanleg.
Sala auðlinda: Taka tvö

Geysir Green Energy og Svartsengi eru taka-tvö af einkavæðingu auðlinda og sölu þeirra til útlanda. Reykjavík Engergy Invest og Orkuveitan voru taka-eitt. Þá léku Vilhjálmur Vilhjálmsson og Björn Ingi Hrafnsson aðalhlutverk, nú er það Árni Sigfússon, bæjarstjóri á Reykjanesi. Kúlulánadrottningin Birna Einarsdóttir er að tjaldabaki, bankastjóri Íslandsbanka. Hann á öll fyrirtækin, sem eiga Geysir Green Engergy. Þau eru öll gjaldþrota. Það er semsagt gjaldþrota gengi, sem eignast orkuna í Svartsengi, beinlínis til að framselja hana til útlanda. Græðgisvæðing Íslands er enn á fullum dampi.