arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Flekahlaup í flokkafylgi

Bófaflokkurinn hefur klofnað í tvennt. Eftir situr gamla þjófafélagið með 19,7% fylgi samkvæmt Félagsvísindastofnun. Burt er farin siðvæðingin Viðreisn með 9,7% fylgi. Samtals leggst þetta á 29,4%, svipað og Píratar. Hin fréttin í könnun stofnunarinnar er, að Vinstri grænir eru höfuðflokkurinn til vinstri. Þeir hafa 17,5% fylgi á móti 9% Samfylkingarinnar. VG hefur losað sig við Ögmund og þarf að losna við Steingrím. Samfylkingin og Björt framtíð þurfa að losna við toppana og leita skjóls hjá Pírötum, Viðreisn eða Katrínu Jakobs. Þá eru aftur hreinar línur: Þjófafélagið, siðvætt og ekki siðvætt, til hægri; VG til vinstri; Píratar á miðju. Framsóknar verður ekki saknað.
Brexit – frétt aldarinnar

Sigur Brexit í Bretlandi, 52%-48%, veldur hamförum um allan heim. Brezka pundið hríðféll og hlutabréfavísitölur féllu í Asíu og Ástralíu. Markaðir höfðu ekki verið opnaðir í Ameríku og Evrópu, þegar þetta er skrifað. Skotar kunna að vilja sitja eftir í Evrópusambandinu og Danir kunna að vilja losna úr því. Ringulreið verður þó mest í Englandi. Enginn getur spáð framhaldinu þar. Bretar högnuðust eins og aðrir á sambandinu og pundið gæti fallið áfram. Cameron neyðist til að segja af sér, þótt hann segist núna ætla að halda áfram. Í Evrópu magnast krafan um siðbót í Evrópusambandinu, sem geti dregið úr miðstýringu frá Bruxelles.
Pólitík er ekki fótbolti

Gott fyrir sálina að standa sig vel. Gott fyrir þjóðarsálina, þegar landsliðið stendur sig vel í samkeppni við helztu þjóðir Evrópu. Vinna jafnvel leik, þegar mest er í húfi. Gaman væri, ef fólk stæði sig eins í pólitík. Það er ekki allt gefið á þessari jörð. Við skulum fagna því, sem vel gengur. Samt ekki ofmetnast og ekki telja Íslendinga mesta í heimi. Í stjórnspeki, hagspeki og lögspeki erum við aðhlátursefni. Heimsmet fyrrum forsætis í sjónvarpsþætti varð sorglega frægt um allan heim. Sömuleiðis Evrópumet fyrrum seðlabankastjóra í ryksugun seðlabanka. Verst er, að andverðleikafólkið játar aldrei villur síns vegar.
Davíð orðinn fjórði

Davíð er dottinn niður í fjórða sæti í nýjustu könnun Fréttablaðsins, Stöðvar 2 og Vísis. Guðni heldur dampinum í langefsta sæti. Halla er á mikilli siglingu og Andri Már er kominn upp fyrir Davíð. Tölurnar eru þessar: Guðni 49%, Halla 19,6% Andri 12,9% og Davíð 12,4%. Samkvæmt gamalli reynslu af þessum könnunum verða lokaúrslitin í kjörklefanum ekki fjarri þessum tölum. Fylgið streymir frá Davíð til Höllu. Þjóðin hafnar Davíð áþreifanlega. Hann er í villu í þessari samkeppni, Bauð upp á það eina, sem hann kunni, smjörklípurnar. Þetta er stórt skref á allt of hægri vegferð þjóðarinnar frá andverðleikum gamla tímans.
Tregar skattrannsóknir á aflandsfé

Krónuútboðið olli Seðlabankanum og ríkisstjórninni vonbrigðum. Alls seldust 72 milljarðar af 178 milljörðum, sem átti að selja. 300 milljarða snjóhengjan mun því hanga fram yfir ævilok ríkisstjórnarinnar. Aflendingar eiga mikið af fénu í bandarískum hrægammasjóðum. Lítið heyrist samt af rannsóknum á skattsvikum, sem liggja að baki aflandsfénu í skattasjólum. Þarna liggja hundruð milljarða af skattsviknu fé. Einfaldast er að efla skattrannsóknir sem mest. Setja þá fremst í röð rannsókna, sem tregastir eru til að kaupa sig úr hengjunni. Því miður hafa bófaflokkar stjórnarinnar einmitt dálæti á skattsvikurum í skattaskjólum.
Ráðherrar æla á ykkur

Siðanefnd sveitarfélaga hefur kveðið upp úrskurð um eign kjörinna fulltrúa á huldum reikningum í skattaskjóli aflandsfélaga. Telur eignarhaldið stríða gegn reglum um hagsmunaskráningu. Feli þar að auki í sér misnotkun á almannafé vegna áhrifa á skatttekjur yfirvalda. Þetta snýst um borgarfulltrúana Júlíus Vífil Ingvarsson og Sveinbjörgu Birnu Sveinbjörnsdóttur. Slíkar siðareglur gilda ekki um þingmenn, bara um hagsmunaskráningu þeirra. Þrír ráðherrar voru uppvísir að eignarhaldi á slíkum reikningum. Bjarni Benediktsson og Ólöf Nordal sitja enn sem ráðherrar. Það jafngildir því, að þau tvö æli daglega framan í borgarana.
SIngi teygir lopann

Forsætisráðherra kemst enn upp með að nefna ekki kosningadag, þótt október sé nefndur. Af ásettu ráði til flækja málin og halda stjórnarandstöðu í gíslingu óvissunnar. Þrátt fyrir ringulreiðina eru flestir farnir að undirbúa kosningar í október. Óvíst er, að langan tíma taki að mynda ríkisstjórn. Það fer auðvitað eftir úrslitum kosninganna. Með viljandi töfum má lengja tímann upp úr viku í heilan mánuð. Þá er farið að síga á seinni hluta nóvember og óvíst að þing komi saman fyrr en í byrjun janúar. Þá þarf að gera breytingar á fjárlagafrumvarpi fráfarandi stjórnar, þegar fjárlagaárið er hafið. Það er Sigurði Inga að kenna.
Almenningsálit er stjórnlaust

Aðstæður fólks sem kjósenda eru miklu betri en þær hafa áður verið. Internetið geymir allt. Davíð getur ekki lengur strikað yfir fortíð sína og búið til nýja. Gamlar staðreyndir og nýlega opnuð leyndarmál eru aðgengileg fólki. Á hverju strái eru túlkanir, sem eyða smjörklípum á dagsparti. Hefðbundnir fjölmiðlar hafa glatað stjórn á almannarómi. Málgögnum er vantreyst. Áður dýrkaðar hetjur stjórnmálana opinberast nú sem lygarar og þjófar. Fólk veit, að þeir gæta ekki almannahagsmuna, heldur þrengstu sérhagsmuna. Almenningsáliti á vefnum verður ekki stýrt, það er stjórnlaust í eðli sínu. Lýðræði ber loksins að dyrum okkar.
Hér þarf byltingu

Við höfum svo sem ekki gengið langt götuna fram eftir veg þessi þúsund ár. Hér var reist þjóðfélag á baki þræla og búandkarla. Og hér er enn rekið þjóðfélag á baki almennings og innfluttra þræla. Vegna frönsku byltingarinnar 1789 og náðar danska kóngsins lærðu forfeður okkar að lesa og fengu að kjósa. Sá réttur hefur raunar verið notaður hálfvitalega í heila öld. Við urðum aldrei að láta blóðið renna til að fá það, sem okkur var gefið, mest frá Dönum. Nú flæða upplýsingar og leyniskjöl um tölvur. Allir, sem vilja vita, geta vitað, að aflendingar ráða hér ríkjum og fela árlega tugi milljarða í skattaskjólum. Hér þarf byltingu.
Auðvitað enginn ábyrgur

Böndin berast að Sigurði Inga forsætis. Lögreglan vísar á ráðuneytið, sem vísar aftur á lögguna. Hugsanlega er þó á ferðinni vænisýki Haralds Johannesen. Þungt er að bera ábyrgð á afnámi þjóðhátíðar á Austurvelli. Allir vísa frá sér allri ábyrgð. Í fyrra voru mótmæli boðuð, en ekki að þessu sinni. Taugaveiklun á að leysa á annan hátt, með viðtali við sálfræðing, en ekki á kostnað almennings. Einu sinni var þetta þjóðhátíð, en nú er það prump fyrir pamfíla og sendiherra. Austurvöllur táknaði 17. júní þá gjá, sem myndast hefur milli þjóðarinnar og bófaflokkanna tveggja. Í haust getur þjóðin gert upp sakirnar við glæpahyskið.
Óvinur þjóðarinnar

Ríkisstjórnin hefur örfá markmið og ekkert þeirra hjálpar almenningi. Hún vill tryggja, að auðgreifar geti stolið fjármagni undan skiptum í þjóðarbúskapnum og komið því fyrir í skattaskjóli. Vill tryggja, að 1% þjóðarinnar njóti rentunnar af auðlindunum. Vill lækka launin í landinu með því að flytja inn þræla, sem fá 400 krónur á tímann. Vill auka svigrúm glæframanna til að okra á túristum og losna við opinber gjöld. Brýtur niður innviði samfélagsins með vanfjármögnun heilbrigðisstofnana, vegagerðar og skóla. Í kjölfarið siglir einkavæðing með auknum kostnaði. Ríkisstjórnin er óvinur þjóðarinnar númer eitt, tvö og þrjú.
Tilfærslur á fylgi

Davíð hefur engu gleymt og ekkert lært. Reynir að leiða kosningabaráttuna aftur til fortíðar. Smjörklípurnar virka bara ekki lengur, verða eins og bjúgverpill. Fólk áttar sig á, að hann er búinn að vera. Atkvæði munu því dreifast meira. Til dæmis gætu Andri Snær og Halla farið upp fyrir Davíð. Andri Snær er bezta forsetaefnið, fulltrúi Nýja Íslands. Guðni er fremur fulltrúi þess hluta Gamla Íslands, sem vill endurheimta siðferðið í pólitík og viðskiptum. Ekkert bendir til, að hann muni hjálpa til við að breyta Gamla Íslandi í grundvallaratriðum. Það væri þó í samræmi við stjórnarskrána, sem bíður fullbúin niðri í skúffu.
Viðskiptablaðið segir bú-hú

Viðskiptablaðið hefur tekið að sér að fæla kjósendur frá Pírötum. Að venju fer blaðið mikinn í skáldskap. Sakar pírata um þá vinstri villu að setja heilsuna í forgang. Hækka framlögin um tugi milljarða. Getur þess ekki, að það á að gera í samræmi við markaðslögmál með uppboði á kvótum og öllum lönduðum afla. Með því að láta eðlileg viðskiptalögmál auðlinda ráða ferð. Sakar pírata um að undirbúa borgaralaun handa óverðugum. Staðreyndin er hins vegar, að píratar vilja skoða erlendar tilraunir með borgaralaun. Ekki er meiningin að framkvæma neitt án fjárhagslegra stoða. En Viðskiptablaðinu hentar bezt að reyna að hræða fólk.
Tölurnar hríðlækka

Vísindavefurinn birtir nýjar tölur Hersis Sigurgeirssonar um misjafnan kostnað við helztu áfanga IceSave samninganna miðað við útkomuna. Nýjustu tölur segja, að Svavar I og II hefðu kostað ríkið 140 milljarða og Buchheit 46 milljarða. Ýmsar tæknivillur í eldri tölum hafa þá verið leiðréttar. Þó gera tölurnar enn ekki ráð fyrir líklegum mótaðgerðum ríkisins, sem hlytu þó að hafa orðið. Við vitum ekki, hvort tölurnar muni enn minnka. Ljóst er þó, að þær eru orðnar mun lægri en annar hrunkostnaður, sem ríkið varð fyrir. Svo sem vegna 300 milljarða gjaldþrots Seðlabankans og endurfjármögnunar bankans á kostnað ríkisins okkar.
17. júní blásinn af

17. júní er búinn að vera sem þjóðhátíðardagur Íslendinga. Austurvöllur girtur af. Gamlingjarnir, sem klæða sig upp fyrir daginn, gátu ekki grýtt forsætis með eggjum og banönum. Það var semsagt lokað inn á Austurvöll og lögreglan sá um að ýta bíl forsetans í gang. Gamla Ísland kvaddi sjálft sig þennan 17. júní. Nýir tímar eru að koma. Sigurður Ingi var ekki að tala við Íslendinga, hann var bara að tala við aflendingana í kring. Sagði þeim frá, að allir hefðu nóg að bíta og brenna á auðlindalandinu Íslandi. Lögreglugirðingin víðfeðma var hinsta kveðja aflendinganna til þjóðarinnar. Öryggislöggan var miðlæg í stóra hvíta tjaldinu.
Hafið ekki áhyggjur

Í ljósi velgengni pírata er eðlilegt, að spurt sé, hver verði forsætisráðherra. Fyndið er, að málgögn Sjálfstæðisflokksins nefni bara þau, sem beinlínis hafa hafnað áhuga á því. Birgitta Jónsdóttir og Helgi Hrafn Gunnarsson hafa önnur áhugamál. Ég sé fyrir mér, að Birgitta yrði frábær utanríkisráðherra. Hún mundi láta hræsnisfulla kollega súpa hveljur, til dæmis á fundum í Nató eða í samtökum hjá Sameinuðu þjóðunum. Þeir gætu engu svarað nema gömlum klisjum. Hjá pírötum eru nefnd fleiri, sem gætu verið forsætisráðherra, til dæmis Smári McCarthy. Það eru aðrir flokkar, er þjást af andverðleikum, ekki píratar. Hafið ekki áhyggjur.
Blessaðar kannanir

Skoðanakannanir þekktust ekki hér á landi fyrr en á seinni hluta síðustu aldar. Áður höfðu almannatenglar flokkanna skrítna vitneskju, sem þeir komu á framfæri í flokksblöðum. Svo komu atkvæðagreiðslur á vinnustöðum, sem einnig gáfu færi á skrítnum fullyrðingum. Smám saman komu þó til skjalanna vísindalegar kannanir, sem notuðu svipaðrar aðferðir og erlendis. Við sjáum í fjölmiðlum, hversu góð fylgni er í útkomum slíkra stofnana undanfarið. Við erum orðin frjáls af lygum pólitískra almannatengla. Getum notað tölur, sem er treyst. Fásinna er að banna vísindalegar kannanir í viku fyrir kosningar. Það býður heim gamalkunnum lygum.
Eigandi er þríhross

Skráning ræktunarhrossa aðgreinir einkenni, svo sem nafn, uppruna og ræktanda. Til dæmis: Sorry-Gráni frá Kaldbaki fæddur Jónasi. Þetta gekk lengi, unz farið var erlendis að skrá hross í kerfið. Þá lak sjálfhverfa í skráninguna. Svo sem: Jónasar-Gráni frá Jónasi fæddur Jónasi. Þarna vantar uppruna hrossins, en eigandinn orðinn að þríhrossi. Því miður hefur sjálfhverfan viðgengist og meira að segja verið flutt inn. Nú sjást skráningar, sem segja ekkert um upprunann. Frekar vil ég vita, hvort hrossið er frá Kolkuósi eða Árnanesi. Var upphaflegur tilgangur bókhaldsins, en hér í villta vestrinu heldur enginn uppi neinum aga.
Holskurður á lífeyrissjóðum

Sennilega er hægt að setja lífeyrissjóðum mörk án þess að kaupa eignir þeirra.

1. Reka alla núverandi stjóra og stjórnarmenn og banna slíkum að koma að svona rekstri í náinni framtíð.

2. Kjósa beint meðal sjóðfélaga og lífeyrisþega um stjóra og stjórnarmenn.

3. Sameina sjóðina í fimm stóra sjóði, sem keppa frjálst sín á milli um hylli sjóðfélaga.

4. Gera brask saknæmt.

5. Skipta hverjum sjóði í þrjár deildir,

a) safnbauk sparifjár,

b) fjárfestingar og

c) íbúðalánasjóð félagsmanna.

6. Setja strangasta ríkiseftirlit með framhjáhlaupum bófanna.

7. Slíta samkrulli ríkis og sjóða um þjófnað lífeyris til að spara ríkinu eftirlaun.
Öfgarnar er misjafnar

Trúarbrögð geta verið hættuleg, þegar þau ganga út í öfgar. Fátt er um kristna ofsasöfnuði, en valda stundum vandræðum. Flest önnur trúarbrögð eru einnig að mestu meinlaus. Nema íslam. Að vísu er umburðarlyndi útbreitt meðal múslima í Sýrlandi, Tyrklandi og Austur-Asíu. En víða hefur íslam orðið herskárra á síðustu áratugum. Salafídar og Wahabítar hafa lengi ræktað ofsa. Olíufé Sádi-Arabíu hefur óspart verið notað er til að reisa miðaldamoskur víða um heim og kosta öfgaklerka. Einnig hefur hernaður Bandaríkjanna og viljugra fylgiríkja (Davíð) magnað hatur í heimi múslima. Afleiðingar eru Jihad, Talíban, al Kaída og Isis.
Lífeyrissjóðir eru illkynja

Lífeyrissjóðirnir eru orðnir eitt mesta samfélagsmein aldarinnar. Þar koma saman atvinnu- og verkalýðsrekendur. Finna ný brögð til að auka tekjur sínar. Samsærið endaði með, að fæstir lífeyrisþegar fá neitt úr sjóðunum. Tapa lífeyrinum krónu á móti krónu í eftirlaunum Tryggingastofnunar. Nú er búið að víkka samsærið yfir í Salek, sem ákveður, hverjar kjarabætur verða. Verða 1-2% hverju sinni, þótt ljóst sé, að með hækkun í hafi er tugum milljarða haldið árlega utan hagtalna. Forstjóri Lífeyrissjóðs verzlunarmanna fær þrjár milljónir á mánuði fyrir að rýra útborgaðan lífeyri. Afskaffa ber þetta fáránlega kerfi eftir kosningar.
Fjaðrirnar rytjast

Nú rytjast fylgið réttilega af Davíð. Var staðinn að margvíslegum lygum í áburði á helzta keppinaut sinn. Hann sjálfur og skrímsladeild hans á vefnum fóru langt út fyrir allt velsæmi. Í ljós kom, að verkin voru hans sjálfs, en ekki annarra. Varð skelfileg útreið nokkurra manna, sem þekkja ekkert til velsæmis. Slíkir eru að byrja að verða útdauðir í pólitík. Eftirspurn er engin með siðblindingjum, sem valta yfir allt og alla og gleyma engri mótgerð. Tími Davíðs er fyrir löngu liðinn. Þegar hann hannaði óheft bankafrelsi. Þegar hann gerði Seðlabankann gjaldþrota í æðiskasti. En nú fyrst fær þjóðin að segja sitt álit. Það er 15,9%.
Allt með íslam að gera

„Þetta hefur akkúrat ekkert með íslam að gera.“ Enn einu sinni er órökstudda mantran þulin. Verður aldrei réttari, þótt faðir fjöldamorðingja eða íslenzkur doktorsnemi þylji hana. Íslam er núna eins og kristni var á miðöldum. Kristni er nú jaðarmál á vesturlöndum. Íslam er þungamiðja lífsins í löndum múslima, meira að segja í Tyrklandi. Ekkert þýðir að kenna einhverju hliðaratriði um óhæfuverk múslima. Til dæmis: Sharia. Öfgaklerkum salafída/wahabíta. Hatri eins á hommum og lessum. Forskriftum um kvenhatur og barnaníð. Reglum um morð á vantrúarfólki. Lágri stöðu múslima í vestrænum heimi. Allt á þetta sínar forsendur í íslam.
Framsókn tapar á furðufugli

Sigmundur Davíð nýtur einskis trausts utan Framsóknar og er einnig umdeildur þar í flokki. Framboð hans mun skaða flokkinn enn meira en orðið er. Aflendingurinn verður helzta áróðursefnið gegn flokknum í októberkosningunum. Þar er af nógu að taka. Sigmundur er siðblindur og rökheldur í gegn. Svarar í engu þeim rökum, sem að honum er beint. En sakar öfl um allan heim um samsæri gegn sér. Myndskeiðið fræga úr Ráðherrabústaðnum vakti jafnvel athygli hinum megin á hnettinum. Þegar hann dúndrar fram nýjum rosaloforðum, munu margir muna háðulega útkomu fyrri loforða hans. Framsókn hefur ekki efni á að flagga aftur þessum furðufugli.
Verstu gaurarnir hverfa

Við erum að losna við verstu gaura gamla Íslands á þessari öld. Ólafur Ragnar hættur og Davíð Oddsson fær ráðningu við hæfi. Sigmundur Davíð er á útleið og allur hans armi flokkur. Geir H. Haarde hangir í óverðskulduðu fínimannsstarfi. Hanna Birna öllum gleymd. Kristinn L. Möller og Ögmundur Jónasson láta sig hverfa, en Steingrímur J. Sigfússon ætti að læra af þeim. Núllin og nixin hjá Framsókn og Sjálfstæðis hætta flest eða falla. Í staðinn verður pláss fyrir fólk nýja Íslands, sem væntanlega innleiðir lýðræði og heiðarleika í pólitík. Við eigum enn eftir að losna við þjóf-ræðið og aflendinga stóra bófaflokksins.
Guðmundur afétur gamlingja

Greiðslur Lífeyrissjóðs verzlunarmanna til gamla fólksins hafa ekki hækkað árum saman, þrátt fyrir almennar launahækkanir. Furði fólk sig á þessu, má það líta á, hvernig laun framkvæmdastjóra sjóðsins hafa bólgnað á þessum tíma. Árið 2009 voru framkvæmdastjórar þriggja stærstu sjóðanna með sömu laun, 18 milljónir eða 1,5 milljón á mánuði. Guðmundur Þ. Þórhallsson hjá sjóði verzlunarmanna hefur síðan blómstrað upp fyrir 3 milljónir króna á mánuði árið 2015. Þetta er gott dæmi um siðblinduna, sem hrjáir yfirstétt þjóðfélagsins. Við þurfum byltingu, er sópar burt öllu þessu græðgisliði, sem afétur unga sem gamla. Pírata til valda.
Framboðskostnað á borðið

Eðlilegt er, að kjósendur krefjist upplýsinga um framboðskostnað, bæði þegar fram kominn og heildaráætlun. Þar þarf að vera skipting milli helztu þátta. Og framlög í fríðu, svo sem húsnæði, skrifstofubúnaður, svo og hönnun og prentun. Einnig þarf að vera listi yfir hæstu framlög einstaklinga og fyrirtækja. Sögur ganga um óheyrilega aðild auðgreifa að framboðskostnaði. Eina leiðin til að slá á þær er að leggja fram gögnin. Nýja Ísland ætlast til að framboðskostnaður sé sýnilegur, þótt gamla Ísland hafi sætt sig við leyndarmálin. Krafan er núna: Allur framboðskostnaður liggi opinn fyrir á borðinu, áður en kemur að kjördegi.
Vilja fara að vilja fólks

Fæstir hafa áhuga á veigamestu gerðum ríkisstjórnarinnar á kjörtímabilinu. Fáir vildu eftirgjafir á auðlindarentu, afnám auðlegðarskatts eða önnur fríðindi auðgreifa. Píratar hafa í þrjú ár fengið Gallup til að kanna óskir fólks. Þar kemur allt annað í ljós og ítrekað það sama. Eindregnast vill þjóðin setja fjárveitingar til heilbrigðismála í forgang, öfugt við ríkisstjórnina. Í öðru sæti eru menntamál, sem ítrekað hafa verið skorin niður. Í þriðja sæti eru velferð og almannatryggingar. Píratar setja þessi mál í forgang. Engin furða er, að þeir hafi forustu í könnunum, þegar þeir ætla að fara að vilja fólks.
Frómar óskir Economist

Economist notar Ísland sem víti til varnaðar. Bretar eigi ekki að segja sig úr Evrópusambandinu, það sé of dýrt. Blaðið bendir á, að Evrópska efnahagssvæðið hafi engin áhrif á lög og reglugerðir Evrópusambandsins. Verði þó að lúta þeim til að halda tollfríðindum sínum. Aukakostnaður verði 1% af landsframleiðslu Breta. Sennilega verður Economist ekki að ósk sinni. Síðustu árin hefur ESB ítrekað lent í vandræðum, sem það hefur ekki ráðið við. Framkvæmdastjórar þess eru ekki fyrsta flokks og finna engar lausnir. Ekki á skuldum Grikkja og ekki á landhlaupi múslima. Þess vegna er Evrópusambandið hataðra en nokkru sinni fyrr.
Hótar út og suður

Fyrir hálfri öld var Tyrkland vestrænt. Kratar og Íhald kepptu um völd og hafði ýmsum betur. Þá voru þekkt nöfn forsætisráðherra á borð við İnönü og Menderes, síðar Demirel og Ecevit. Tyrkland er í Nató, sótti um aðild að Evrópusambandi. Fólkið á götum Istanbul var vestrænt í klæðaburði og lint í trú eins og aðrir Evrópumenn. Núna hefur íslamismi náð undirtökunum og stefnir hratt í einræði Erdoğan. Hann er geðbilaður og rekur yfir 2000 dómsmál gegn þeim, er hann telur hafa móðgað sig. Brjálast, þegar erlend ríki viðurkenna sagnfræði þjóðarmorðs Tyrkja á Armenum. Vildi blóðrannsókn á þýzkum þingmönnum af ætttum Tyrkja, sem höfðu samþykkt yfirlýsinguna. Þeim hafa borizt líflátshótanir. Erdoğan hótar mönnum út og suður. Konur bera aftur slæður í Istanbul og Tyrkland siglir aftur til miðalda.
Það er Andri Snær

Andri Snær er maðurinn í embætti forseta. Þekktastur sem víðlesinn rithöfundur heima og erlendis. Hefur hrist upp í fólki fyrir skoðanir, sem voru róttækar, en eru það ekki lengur. Umhverfisvernd er ekki lengur jaðarskoðun og það er að miklu leyti Andra Snæ að þakka. Ýmsir aðrir frambjóðendur eru frambærilegir, þótt þeir hafi ekki sama sannfæringarkraft í þágu lýðræðis, menningar og umhverfis okkar. Flestir munu ekki standa í vegi nýrrar stjórnarskrár, en Andri Snær mun styðja við hana. Kosning hans væri dæmi þess, að gömlu sérhagsmunakarlarnir eru hver að öðrum að falla af stalli. Og nýja Ísland er að taka við keflinu.
Brynjar læknar ekki græðgi

Reynslan sýnir, að megintilgátur nýfrjálshyggju standast ekki prófun. Gælur við auðmenn leiða ekki til brauðmola til fátækra. Því meira auði, sem hlaðið er á auðmenn, þeim mun meira eykst græðgi þeirra. Afsláttur af fjármagnstekjuskatti leiðir ekki til betri innheimtu. Þess vegna á að hafa skattinn eins hér og í nágrannalöndunum. Uppboð aflaheimilda er ekki kommúnismi, heldur hrein og tær markaðshyggja. Bætur verða því ekki greiddar fyrir minni gróðavonir. Öll rök Brynjars Nielssonar eru einskis virði, líka þau, að stórir kaupendur að ódýrri orku megi losna við auðlindarentu. Ókeypis auðlindarenta er séríslenzk fávísi.
Heilsu og velferð bjargað

Píratar greiða nú atkvæði um tíu tillögur að ríkisfjármálum. Þær ganga flestar í öfuga átt við núverandi ríkisstjórn. Hún hefur lækkað og afnumið álögur á auðgreifa. Meðal annars er hún smám saman að afnema auðlindarentu í fiskveiðum. Tillögurnar hjá pírötum eru markaðsvænar. Snúast um, að auðlindarenta ákveðist í frjálsum uppboðum. Auðlindarenta verði á stóriðju og fjármagnstekjuskattur hækkaður í þau 30%, sem hann er hjá nágrannaþjóðunum. Alls eiga tillögurnar að gefa 100 milljarða króna á ári. Ætti að duga til að reisa heilbrigðiskerfið úr rústum og koma velferð í frambærilega stöðu. Án hærri skatta á almenning.
Kostuleg siðblinda

Halldór Meyer er kostulegasti siðblindingi eftirhrunsáranna. Játar alls konar lögbrot gagnvart starfsfólki og eftirliti, þar á meðal Pótemkintjöld til að villa um fyrir eftirliti. Í 11 ár hefur hann reynt að laga mál Stay Apartments án nokkurs sjáanlegs árangurs. Afsakar sig með, að 90% gistinga séu ólöglegar og hann sé ekki sá versti. Að minnsta kosti skárri en hótelhaldarinn víðfrægi á Adam. Hann hefur heyrt predikun Samtaka atvinnulífsins um, að lög og reglur séu „viðmiðunaratriði“. Þau séu um æskilega hegðun, en ekki beinlínis nauðsynlega. „Þrengi svigrúm atvinnulífsins“, svo notuð séu orð Ragnheiðar Elínar ráðherra.
Davíðsfylgið dalar

Það hlaut að koma að því, að fylgi Davíðs færi að dala. Skítadreifarar skrímsla Flokksins hafa gengið slíkan berserksgang, að sumum flokksjálkum blöskrar. Sjá til dæmis Jakob Möller. Menn flýja bæði Flokkinn og foringjann gamla, sem hefur misst stjórn á sér. Sætt verður sameiginlegt skipbrot, ef þeir falla á sama árinu, Davíð, Ólafur Ragnar og Sigmundur Davíð. Þeir þrír, sem mest hafa angrað þjóðina á árinu. Það er mannskemmandi að þurfa að hlusta á dauðastríð yfirbófa gamla tímans. Vel færi á því, að á þessu ári riði nýi tíminn í hlað á vegum Pírata og viljugra samstarfsflokka um nýja stjórnarskrá og endurheimt auðlinda.
Úldin bolabrögð

Allir skólanefndarmenn Borgarholtsskóla mæltu með sama manni sem skólastjóra. Fulltrúi menntaráðuneytisins sagði af sér, er ráðherra réð Ársæl Guðmundsson, í staðinn á ófaglegum grundvelli. Ársæll er innanbúðar hjá Illuga Gunnarssyni og einn af höfundum hinnar illræmdu Hvítbókar Illuga. Skólanefndin fékk að heyra, að ekkert þýddi að mæla með þeim hæfasta, staðan væri eyrnamerkt Ársæli. Illugi þorði ekki sjálfur í skítverkið og fékk Ólöfu Nordal innanríkis til að taka það að sér. Það segir ekki lítið, að sjálfur fulltrúi ráðuneytis segi af sér, þegar gamla, úldna Ísland valtar yfir allt og alla. Rekum bófana af þingi.
Riðlað flokkakerfi

Flokkapólitíkin er að riðlast vegna nýrra hreyfinga, sem raðast illa inn á ás milli vinstri og hægri. Stjórnarflokkarnir hafa rúmlega þriðjungs fylgi út á víðtæka fávísi kjósenda. Annar flokkurinn er undir stjórn aflendinga, sem gæta hagsmuna 1% þjóðarinnar. Hinn er orðinn að sértrúarsöfnuði, sem hoppar kringum geðbilaðan mannkynsfrelsara. Enginn áhugi er hjá öðrum á samstarfi við þessar gömlu furðustrandir íslenzkra stjórnmála. Gamla vinstrið er í tveimur flokkum, sem hafa samtals fjórðungs fylgi, aðallega hjá þeim grænu. Þriðjungur kjósenda hallast að nýjum flokkum, einkum pírötum, sem munu ráða næsta stjórnarmynztri.