arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Hamslaus ást í Persíu

Er enn einu sinni að lesa Þúsund og eina nótt, safn ævintýra frá blómaskeiði Íslams í Persíu. Líkjast kristnum riddarasögum frá sama tíma. Ást og fegurð eru kjarninn, fólk veslast upp af hamslausri ást. Eða berst við óbærilega anda, skrímsli og töframenn til að ná ástum hinnar útvöldu. Munurinn er, að evrópsku sögurnar fjölluðu um riddara, en persnesku sögurnar um kaupmenn. Íslam þess tíma fyrir þúsund árum var mildari trú en íslam er núna. Persía var frjálslynt land á dögum kalífanna, ólíkt trúarharðneskju nútímans. Geta múslimar ekki líkt eftir forfeðrum sínum og gerzt húsum hæfir í nútímanum?
Fyrirlitið Evrópuþing

Kosningaþátttaka til Evrópuþingsins er yfirleitt um 40%. Lág tala sýnir, að kjósendur í Evrópu hafa lítinn áhuga á Evrópusambandinu. Þingið er líka svo valdalítið, að ekki tekur því að taka þátt í kosningunum. Þingmenn geta ekki lagt fram frumvörp. Embættismanna-stofnanir sambandsins fyrirlíta þingið og taka ekki mark á því. Þær taka ekki heldur mark á endurskoðendum, sem neita árum saman að undirrita reikninga Evrópusambandsins. Þeir neita, af því að milljarðar evra hafa týnzt, sumum örugglega stolið. Embættismennirnir vilja ekki, að það sé skoðað. Tilraunir til lýðræðis hafa engan árangur borið.
Landsins vinsælasti matstaður

Hafandi rýrnað um 22 kíló gat ég skáskotið mér inn á Ítalíu í gær. Gat að vísu ekki sezt í bás fyrir anorexíur, fékk stól fyrir framan. Fiskur dagsins (3.100 kr) er frosinn á svona stað, en ég pantaði samt. Stórlúða laskast minna við frystingu en smærri fiskur. Lúðan var hæfilega lítið pönnusteikt, með hvítum kartöflum, sveppum og blaðlauk. Eggjasósa flaut um allan disk, að öðru leyti var þetta ágætur réttur. Aðrir við borðið pöntuðu pítsur (2.250 kr) og pöstur (2.250 kr) og létu vel af. Hér eru boðnar þrettán tegundir af pítsum og nítján af pöstum. Landsins vinsælasti matstaður, alltaf pakkaður.
Stælið Sigmund Erni

Sigmundur Ernir Rúnarsson stígur af djörfung fram fyrir aðra frambjóðendur. Birtir á heimasíðunni skýra grein um fjárhag sinn, eignir, skuldir, pappíra, laun, stjórnarsetu og félagatengsl. Svo og um styrki og kostnað við prófkjör og kosningabaráttu. Svona viljum við hafa það. Aðrir frambjóðendur þumbast við að gera þetta ekki. Flestir segjast þó munu gera það, ef aðrir geri það líka. Í fullri vissu þess, að einhverjir muni víkjast undan. Kjósendur eiga að krefjast, að fólk geri nú þegar hið sama og Sigmundur. Fyrir kosningar, ekki eftir þær. Annars muni þeir strika út nafn þess af kjörseðli.
Deila Gylfa og Sigmundar

Fáránlegt er svar Gylfa Magnússonar viðskiptaráðherra við kröfu Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar. Formaður Framsóknar vill fá birta niðurstöðu mats Oliver Wyman endurskoðenda á eignum gömlu bankanna. Hann segir matið sýna þriðjungi verri stöðu bankanna en áður var talið. Gylfi segir matið ekki eins slæmt og Sigmundur heldur fram. Deilan er tilgangslaus, nóg er að birta matið og leyfa kjósendum að dæma. Matið átti að birtast 15. apríl og hefur ekki birzt enn. Málstaður Gylfa ráðherra er fáránlegur. Sigmundur Davíð hefur nákvæmlega rétt fyrir sér að birta beri matið fyrir kosningar.
Báðir fórni feitum þáttum

Til að liðka fyrir stjórnarsamstarfi ættu vinstri grænir að fallast á umsókn og viðræður um Evrópuaðild. Auðvitað með þjóðaratkvæðagreiðslu í lokin, þegar í ljós er komið, hvað er í boði. Vinstri grænir gefa þá ekki eftir réttinn til að vera andvígir niðurstöðunni í slag þjóðaratkvæðagreiðslunnar. Önnur þjóðaratkvæðagreiðsla um, hvort hefja skuli viðræður, er freistandi, en spillir fyrir tilraunum til stjórnarmyndunar. Fyrir þá eftirgjöf geta vinstri grænir krafizt eftirgjafar Samfylkingarinnar í stórvirkjunum og álbræðslum. Báðir aðilar verða að gefa eftir feita liði til að ná saman.
Kolbrún er ekki farsæl

Sumt gáfað fólk er ekki farsælt. Getur stafað af ýmsu, einkum þó af skorti á tilfinningu fyrir viðbrögðum annarra. Kolbrún Halldórsdóttir er svona. Hún vekur stundum mikla reiði. Slíkt er í lagi, ef ögrunin er markviss, en ekki, sé hún tilfallandi. Auðvitað er ekki farsælt hjá henni, að flokkurinn þurfi að leiðrétta orð hennar eftir klukkutíma. Vont er, að hafa þurfi mannskap í lágmörkun skaðans (damage control), ef Kolbrún opnar munninn. Ummæli hennar um olíuleit voru nógu villandi til að vera ófarsæl. Voru ekki einu sinni í samræmi við stefnu flokksins. Þau skaða einkum hana sjálfa sem ráðherra.
Þarna eru fleiri en kratar

Pólitíkusar Samfylkingarinnar koma úr ýmsum áttum. Fáir eru kratar eins og Jóhanna Sigurðardóttir. Með Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur komu konur úr Kvennalistanum, sem voru engir kratar. Í skjóli hennar komu líka Blairistar, sem höfðu heimsótt landsþing brezkra krata á velgengnisárum Tony Blair. Þeir reyndu að færa Samfylkinguna frá norrænum kratisma yfir í brezkan Blairisma. Með skelfilegum afleiðingum. Þarna eru framsóknarmenn, sem hugsa bara um boranir í sínu kjördæmi. Ekki má gleyma gömlu kommúnistunum. Það er söguleg tilviljun, að hefðbundinn eðalkrati norrænn skuli stýra ríkisstjórninni.
Göngum hreint til verks

Sjálfstæðisflokkurinn kemst óþægilega nærri veruleikanum í auglýsingu sinni á bls. 5 í Fréttablaðinu í dag. Þar er efst mynd af rosakátum frambjóðendum. Fremstir fara þar Illugi Gunnarsson, Guðlaugur Þór Þórðarson og Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir. Til hægri nálgast þrír ræningjar og ganga hreint til verks með fulla poka af ofurstyrkjum. Eru dulbúnir eins og ræningjarnir í Kardimommubæ. Það eru þeir Baugur og Bjöggi, en ég sé ekki vel, hver sá þriðji er. Kannski hinn Bjögginn, kannski Finnur eða Ólafur, kannski Alcoa eða Rio Tinto. “Göngum hreint til verks” stendur svo neðst á auglýsingunni.
Orsakir fylgishrunsins

Minnkandi fylgi Sjálfstæðisflokksins í kosningabaráttunni stafar einkum af fréttum af siðleysi flokksins og þingmanna hans. Fjármögnun þeirra er vændi, sem jaðrar við mútur af hálfu útrásarvíkinga og útrásarbanka. Aðeins toppur þess ísjaka hefur komið í ljós, hinu er haldið leyndu fram yfir kosningar. Öðrum þræði stafar rýrnunin af undarlegri kosningabaráttu flokksins. Hún hefur einkennzt af ódýrum yfirboðum og neikvæðum hatursauglýsingum undir ýmsum dulnefnum flokksins. Kjósendur sætta sig ekki lengur við froðuna og skítinn. Þeir hafa yfirgefið flokkinn og þingmannsefni hans að sinni.
Margfölduð stéttaskipting

Stéttaskipting margfaldaðist 1993-2007. Ríkisstjórn Sjálfstæðisflokksins og Framsóknarflokksins breytti sköttum og reglugerðum í þágu ríkra á kostnað fátækra. Lækkuðu fjármagnstekjuskatt og breyttu skattleysismörkum. Þetta sogaði fjármagn til hinna ríkustu. Ríkasta prósentið fékk 4% allra tekna árið 1993, en 20% allra tekna árið 2007. Auðjöfrar fimmfölduðu hlut sinn í heildartekjum. Var tímabil frjálshyggju í ríkisrekstri og græðgisvæðingar í einkarekstri. Kárahnjúkabólan varð svo sápukúla sveiflunnar, hóf skriðuna 2002, sem hrundi 2007. Og þið vitið öll, að þjóðin er nánast gjaldþrota.
Flokkarnir og fjölmiðlarnir

Spillingarflokkarnir þrír og hefðbundnu fjölmiðlarnir hindra, að við sjáum stærð mútumálsins 2006. Sjálfstæðisflokkurinn, Framsóknarflokkurinn og Samfylkingin segja enn ekki allan sannleikann. Restin sést ekki fyrr en eftir kosningar. Við sjáum ekki, hvaða þingmönnum var mútað af hvaða útrásarfyrirtækjum og útrásarbönkum. Við sjáum ekki, hvaða þingmenn voru á mála hjá Baugi og Bjöggunum. Flokkarnir telja óheppilegt, að fólk sjái spillinguna, sem þeir synda í. Fjölmiðlarnir taka þátt í þessu samsæri gegn þjóðinni. Þeir taka ekki einu sinni fréttir upp af blogginu um spillinguna.
Sniðugt og saurugt launsátur

Félag Ungs Fólks í Sjávarútvegi er enn eitt undirfélag Sjálfstæðisflokksins. Áður voru fram komin AHA og Áhugafólk Um Endurreisn Íslands. Markmið þeirra er að ráðast úr launsátri á pólitíska andstæðinga Flokksins. Í fyrsta lagi til að skíturinn slettist ekki á Flokkinn. Í öðru lagi til að svindla sér leið framhjá lögum um fjárreiður stjórnmálaflokka. Dulnefnin, sem vega úr launsátri, hafa sérstakan fjárhag utan flokksins. Sem gefur kostnaðinn við neikvæðu auglýsingarnar ekki upp sem eigin kostnað. Sniðugt og saurugt, afar líkt Flokknum. Hugmyndin kemur raunar frá repúblikönum í Bandaríkunum.
Kosningarnar eru uppgjör

Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn stjórnar fjármálum landsins, hefur landstjóra til að halda ríkisstjórn við efnið. Ef Sjálfstæðisflokkurinn væri í stjórn, mundi hann hækka skatta og lækka laun opinberra. Sjóðurinn mundi skipa honum að gera það. Kosningarnar snúast ekki um skatta og laun. Þær eru uppgjör þjóðarinnar við fortíðina. Uppgjör við flokka og pólitíkusa, sem voru á mála hjá útrásarvíkingum og útrásarbönkum. Uppgjör við spillingu þeirra þriggja flokka, sem hér hafa verið við stjórn í tvo áratugi. Einkum eru þær uppgjör við gerspilltan Sjálfstæðisflokk, sem bjó til kerfið og hélt til streitu.
Græðgisvæðing stjórnmálanna

Visir.is segist vita, að ýmsir pólitíkusar, jafnvel ráðherrar, hafi fengið kúlulán í bönkunum fyrir hrunið. Við vissum um Þorgerði Katrínu. Einnig eru þarna forsvarsmenn ýmissa lífeyrissjóða. Sé það satt, fer ég að skilja sumt í pólitíkinni og í sjóðunum. Upplýsingar um sumt af þessu eru komnar til rannsóknarnefndar Alþingis, en sumt er enn falið í Luxemborg. Vonir standa til, að hægt verði að opna fyrir bankaleyndina þar í landi. Á endanum þurfa margir trúnaðarmenn fólksins í landinu að svara þungum siðferðisspurningum. Þetta er græðgisvæðingin í sinni tærustu mynd: Allt fyrir ekkert.
Skítugir frambjóðendur

Visir.is segist vita, að sjálfstæðisfólkið Guðlaugur Þór Þórðarson, Illugi Gunnarsson og Guðfinna Bjarnadóttir hafi fengið háa prófkjörsstyrki 2006. Tvær milljónir frá einstökum fyrirtækjum. Ennfremur samfylkingarfólkið Helgi Hjörvar og Steinunn Valdís Óskarsdóttir, svo og framsóknarmaðurinn Björn Ingi Hrafnsson. Þetta þrýstir á, að frambjóðendur geri strax skýra grein fyrir fortíð sinni. Milljónastyrkir fyrirtækja til prófkjörsfólks verða hæglega túlkaðir sem mútur. Það fylgir fréttinni, að fyrirtækin séu hin sömu og áður hafa verið nefnd. Séu þar fremst í flokki FL-Group og Landsbankinn.
Heilastopp fjölmiðlunga

Hefðbundnir fjölmiðlar hafa þagað um lygi Samfylkingarinnar um risastyrki árið 2006. Aðeins visir.is hefur birt frétt, sem ég hef séð. Þögn fjölmiðla um skandal Samfylkingarinnar segir merka sögu um stuðning fjölmiðla og fjölmiðlunga við þann ágæta flokk. Fjölmiðlar og fjölmiðlungar brjálast út af syndum annarra flokka. En fá svo heilastopp, þegar eitthvað kemur fyrir elsku flokkinn þeirra.
Björgvin gengur laus

Björgvin Sigurðssyni leið vel í ríkisstjórn með Sjálfstæðisflokknum. Hann var þar fremstur í flokki lofsöngvara útrásarinnar. Samt höfðu samráðherrar svo lítið álit á honum, að þeir vildu ekki hafa hann með á fundum um hrunið. Björgvin hefur ekkert breyzt síðan þá, er enn frjálshyggjumaður, Blair-isti og Evrópufanatíker. Furðulegt er, að kjósendur settu hann áfram efstan á lista Samfylkingarinnar á Suðurlandi. Nú líður Björgvin svo vel, að hann sprengdi væntanlega ríkisstjórn á stjórnmálafundi á Selfossi í gær. Hins vegar tekur enginn mark á honum. En hættulegt er, að fávísir gangi lausir.
Guðlaugur fótósjoppaður

Í gamla daga voru þeir nefndir sovjetólógar, sem skoðuðu myndir af miðstjórn kommúnistaflokksins. Þær myndir voru teknar á grafhýsi Lenins í tengslum við árlega hersýningu 1.maí. Þessar myndir breyttust með tímanum. Þeir, sem féllu í ónáð, voru máðir út af myndunum. Nýir kommissarar voru stundum settir inn í staðinn. Þetta var flókið verk fyrir daga Photoshop. Rússneski kommúnistaflokkurinn á sér hliðstæðu hér á landi, Sjálfstæðisflokkinn. Sá hefur ekki mikið fyrir að fótósjoppa Guðlaug Þór Þórðarson út af mynd af toppum flokksins og koma þar fyrir Kristjáni Þór Júlíussyni í staðinn.
Undarlega frekur minnihluti

Eitthvað er skrítið og ósiðlegt við, að einn flokkur með rúmt fjórðungsfylgi ætli að þvinga fram Evrópuaðild. Auðvitað tekst slíkt ekki, en frekja og yfirgangur Evrópusinna Samfylkingarinnar sker í augu. Hvergi hefur gerzt, að einn minnihlutaflokkur setji í gang aðildarferli. Hvergi hefur gerzt, að einn minnihlutaflokkur setji það í gang gegn vilja meirihluta þjóðar. Fyrst verður Samfylkingin að selja okkur hugmyndina. Hún hefur ekki einu sinni selt hugmyndina um viðræður, hvað þá um aðild. Slíkur flokkur er ekki í nokkru standi til að gera kröfu um Evrópuaðild að forsendu stjórnarmyndunar.
Frjálshyggja flækir Jóhönnu

Frjálshyggjudrengir Samfylkingarinnar hafna framhaldi á núverandi samstarfi við vinstri græna um ríkisstjórn. Björgvin G. Sigurðsson hrunráðherra segir þetta beint og Árni Páll Árnason segir það óbeint. Björgvin segir samstarf við vinstri græna útilokað án þess að ágreiningur um aðildarviðræður verði til lykta leiddur. Áður voru flokkarnir samt búnir að segja, að enginn mundi setja fram ófrávíkjanlegar kröfur í stjórnarmyndunarviðræðum. Samkvæmt þessu eru frjálshyggjudrengirnir að færa sig upp á skaftið. Hyggjast valda Jóhönnu Sigurðardóttur erfiðleikum í væntanlegum samningaviðræðum um vinstri stjórn.
Samfylkingin staðin að lygi

Visir.is skúbbaði

megafrétt um, að Samfylkingin laug um stóru framlögin til flokksins árið 2006. Atlantsolía hefur staðfest að hafa greitt flokknum tvær milljónir króna. Flokkurinn tuldrar um, að önnur stofnun flokksins hafi tekið við peningunum en sú, sem áður var talað um. Það eru náttúrlega bara undanbrögð. Samfylkingin notar tækifærið, þegar flokkarnir reyna að gera hreint fyrir sínum dyrum. Nákvæmlega á því andartaki reynir hún að ljúga sig út úr stórstyrkjunum. Að mínu viti er þessi lygi Samfylkingarinnar stærri frétt en ofurstyrkirnir til Sjálfstæðisflokksins. Sýnir gerspillt hugarfar.
Evrópa bjargar Samfylkingunni

Samfylkingin hefur bjargað sér í kosningunum. Ráðstefnan um Evrópu hjálpar. Það stimplast inn hjá fólki, að Samfylkingin er eini flokkur aðildar að Evrópusambandinu. Framsókn og Flokkurinn hrukku til baka í vetur, svo að Samfylkingin hefur enga samkeppni. Þeir, sem líta á Evrópuaðild sem stóra málið, halla sér að Samfylkingunni í kosningunum. Þar sem stuðningsmenn aðildar eru rúmlega þriðjungur þjóðarinnar, tryggir þetta Samfylkingunni gott fylgi. Við hliðina á Evrópumálinu gleymist, að Samfylkingin skaðar umhverfið, olli hruni ríkisins, svaf á verðinum og trúir enn á frjálshyggju.
Óhræddir við Amadinejad

Ísland tekur í Suður-Afríku þátt í ráðstefnu Sameinuðu þjóðanna um misrétti kynþátta. Að venju er Ísrael andvígt ráðstefnunni, því að ályktanir hennar eru líklegar til að verða ríkinu andsnúnar. Svo var í hliðstæðri ráðstefnu í Suður-Afríku fyrir átta árum. Mikið hefur verið látið með, að Amadinejad Persaforseti verði á ráðstefnunni, eindreginn andstæðingur Ísraels. Átta ríki eru höll undir sjónarmið Ísraels og eru því fjarri góðu gamni. Ekki er hægt að velja inn á slíkar ráðstefnur samkvæmt hagsmunum Ísraels. Þess vegna er Ísland þarna, sem og önnur Norðurlönd, Bretland, Frakkland og Spánn.
Vextir við núllið

Vísitala verðbólgunnar er fölsk. Neyzla fólks hefur breytzt eftir hrunið. Minna er keypt af erlendri vöru, sem hefur hækkað í verði vegna lægra gengis krónunnar. Þar á meðal eru bílar, sem vega of þungt í vísitölunni. Þar vega þungt vörur og þjónusta, sem fólk er meira eða minna hætt að nota. Breyta þarf útreikningi vísitölunnar til samræmis við nýtt neyzlumynztur. Þá mun sjást, að hér er ekki verðbólga, heldur verðhjöðnun. Eðlilegt í kreppu. Forvextir ættu því að vera við núllið eins og í öðrum löndum. Stýrivextir Seðlabankans ættu að vera núll. Slíkt mundi endurspegla veruleikann.
Þöggunin er horfin

Kosningarnar um helgina marka tímamót. Þá lýkur hræðilegum tíma þöggunar í þjóðfélaginu. Árum saman hafa menn ekki þorað annað en að halda kjafti af ótta. Af ótta við Davíð. Af ótta við að fá ekki verkefni hjá Landsvirkjun. Af ótta við alls konar yfirvöld. Þöggun hefur alltaf verið mögnuð hér á landi, en hófst í hæstu hæðir með Davíð Oddssyni, sem lagði niður heila stofnun, svo hún héldi kjafti, Þjóðhagsstofnun. Davíð var hræðilega illur pólitíkus, sem sáði eitri um allt samfélagið. Nú er hann brottrekinn í yztu myrkur. Engin pólitísk öfl vilja snerta litla, ljóta Flokkinn hans.
Vond hagfræði spillir

Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn hagar sér eins og innheimtustofnun kröfuhafa, þótt hann eigi ekki að gera það. En þannig hefur hann hagað sér um allan heim, tekur hagsmuni kröfuhafa fram yfir allt annað. Sjóðurinn einblínir líka á háa vexti og niðurskurð ríkisútgjalda, úrelta hagfræði. Ekkert af auðríkjunum tuttugu beitir slíkri hagfræði. Öll þessi ríki hafa forvexti við núllið. Öll þessi ríki hamast við að magna útgjöld langt umfram tekjur til að gefa innspýtingu í atvinnu. Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn meinar okkur að gera slíkt hið sama. Hann rekur vonda hagfræði, sem kemur niður á okkur.
Himnaríki og helvíti

Tandoor er sérstakur indverskur leirofn. Tandoori eru réttir, sem eldaðir eru í slíkum ofni, með miklu af sterku kryddi úr ýmsum pipar og jógúrt. Tandoori kjúklingur er frábær, þegar hann er meyr og bragðheitur úr réttum leirofni. Þannig var hann í Austur-Indíafélaginu í gærkvöldi, eldaður að kúnstarinnar reglum. Fór þangað til að jafna mig eftir meintan tandoori kjúkling á Saffran, veitingahúsi í Glæsibæ. Sá var ofurþurr og bragðdaufur með ólíkindum. En það er verðmunur á himnaríki og helvíti. Himnaríki kostar 3295 krónur og helvíti kostar 1430 krónur. Sá á kvölina, sem á völina.
Bubbi og Flokkurinn

Mér hefur alltaf fundizt öruggt, að Bubbi kysi Sjálfstæðisflokkinn. Hann er erkitýpa ársins 2007. Honum leið bezt í faðmi útrásarvíkinga og bankastjóra, seldi þeim ævistarf sitt fyrirfram. Hann vildi fá allt strax, hér og nú, maður andartaksins. Auk þess gerði hann út á alþýðuna eins og Flokkurinn, sem notaði atkvæði hennar til að misþyrma henni. Flokkurinn og Bubbi eru eins konar idol, hvor með sínum hætti. Ég hef aldrei séð Bubba fyrir mér á neinum götuvígjum almúgans. Ég sé hann fyrir mér ræða við víkinga um kosti og galla ýmissa jeppategunda. Einkum er hann bara gæfulítill kapítalisti.
Flokkur undir dulnefnum

Sjálfstæðisflokkurinn er farinn að auglýsa undir dulnefndum. Eitt er Aha og annað er Áhugafólk Um Endurreisn Íslands. Þetta er að hætti repúblikana í Bandaríkjunum. Þeir setja lygina í sérstök málefnafélög til að halda nafni flokksins frá henni. Er líka hagkvæmt vegna laga um fjármál flokka. Styrkir til Aha og annarra slíkra fara framhjá kerfinu, eru ekki gefnir upp í heildartölu kostnaðar flokksins. Flokkurinn læðist kringum lög um fjármál stjórnmálaflokka. Lætur hluta kostnaðar við kosningarnar streyma framhjá lögum og rétti. Það er mjög líkt Sjálfstæðisflokknum, flokki svindlaranna.
Flokksstyrkur Björgólfs

Sigurjón Árnason bankastjóri segir Björgólfur Guðmundsson hafa vitað af stóra styrknum til Sjálfstæðisflokksins. Auðvitað vissi hann um styrkinn, enda var hann greiðsla fyrir þjónustu Flokksins við útrásina. Smám saman herðist lygavefurinn um háls Flokksins. Betur kemur í ljós, að hann er pólitískur armur útrásarvíkinga og útrásarbanka. Eins og kemur í ljós, að Samfylkingin er pólitískur armur sömu aðila, einkum þeirra, sem tengjast Baugi. Sú er ástæða þess, að vanhæfa ríkisstjórnin svaf á verðinum. Fyrir hrun, meðan á hruninu stóð, og í þrjá mánuði eftir hrun. Sumir sofa enn.
Samfylkingin sögð ljúga um styrki

Í bloggheimum geisar, að Samfylkingin hafi logið í greinargerðinni um stóra styrki árið 2006. Ónafngreindir heimildamenn segjast hafa verið hissa að sjá ekki nafn fyrirtækis síns á listanum. Einn þeirra segist hafa gefið tvær milljónir. Makalaust og furðulegt er, að hefðbundnir fjölmiðlar tóku málið ekki upp í gærkvöldi. Ef eitthvað af þessu reynist satt vera, er það stærra hneyksli en stóru styrkirnir til Sjálfstæðisflokksins. Stórir styrkir eru minni vandi en stjórnmálaflokkur, sem lýgur upp í opið geðið á fólki. Sá, sem nær fyrsta viðtalinu við heimildarmann, er með mesta skúbb ársins.
Léttvægar stefnuskrár

Fjölmiðlar leggja vinnu í að bera saman stefnuskrár flokka og draga upp úr frambjóðendum skýr svör um stefnu. Þetta er lofsverð viðleitni, en skiptir því miður litlu máli. Stefnuskrár eru að mestu marklausar. Engu skiptir, hvað menn segjast ætla að gera, heldur hvað þeir hafa verið að gera. Spyrjum um verkin, en ekki um loforðin. Sjálfstæðisflokkurinn hefur verið við völd áratugum saman. Við þurfum ekki að vita, hverju hann lofar. Okkur nægir að vita, hvað hann gerði. Mér finnst fjölmiðlar eigi að vara fólk við, þegar þeir fjalla um stefnur. Segja fólki í leiðinni, að þær séu léttvægar.
Greifinn stjórnar Flokknum

Sjálfstæðisflokkurinn var í vetur á góðri leið yfir í stuðning við Evrópu. Flokksmenn í samtökum atvinnurekenda hvöttu eindregið til aðildar. Sú skoðun endurspeglast í niðurstöðu Evrópunefndarinnar í gær. Rétt fyrir landsfundinn sneri Flokkurinn við og hrökk í andstöðu við aðild. Sumpart stafaði það af ótta Bjarna Benediktssonar við framboð Kristjáns Þ. Júlíussonar til formanns flokksins. Kristján var fulltrúi kvótagreifanna, sem hafna aðild. Mestu máli skipti þó, að Davíð Oddsson og hirð hans gripu í taumana. Hann er eindreginn andstæðingur Evrópuaðildar. Greifinn mikli á enn hug og hjörtu flokksmanna.
Minnisatriði um lunkinn flokk

Samfylkingunni tekst enn að villa á sér heimildir. Munið því, að hún svaf á verðinum fyrir hrunið og í hruninu. Hún rankaði ekki við sér fyrr en þremur mánuðum eftir hrun. Munið, að í efstu sætum hennar í flestum kjördæmum eru enn frjálshyggjudrengir. Þeir hafa ekki lýst neinum sinnaskiptum enn, fela sig bakvið Jóhönnu Sigurðardóttur. Munið, að Samfylkingin fylgir eindregið álbræðslum og stórvirkjunum, svo sem kom í ljós við þingslit í gær. Nái svört landeyðingarstefna hennar fram, verður engin orka afgangs í netþjónabú og gagnaver. Samfylkingin er vissulega ekki öll, þar sem hún er séð.
Obama líkist Bush

Barack Obama líkist George W. Bush í flestu. Arftakinn er að vísu næmari fyrir umhverfinu, víkur frá umverfishatri forverans. Er kurteisari, kann mannasiði í samskiptum við útlendinga. Flest er annað eins og áður. Stríðið heldur áfram í Írak og Afganistan. Ef það minnkar í Írak, þá eykst það í Afganistan. Mannréttindabrot hafa lítið minnkað og illræmd fangelsi eru enn í fullum rekstri. Obama er frjálshyggjumaður eins og Bush og Gordon Brown í Bretlandi, reynir að leysa kreppuna með orsökum hennar. Öfugt við hægri menn, sem stýra Frakklandi og Þýzkalandi, Angelu Merkel og Nicolas Sarkozy.
Bakkabræður stöðvaðir

Fráleitt er, að Bakkabræður fái Exista gefins. Þeir, sem komu fyrirtækjum á hausinn, eiga ekki að fá þau aftur. Þess vegna ber með öllum ráðum að koma í veg fyrir, að yfirtökutilboði þeirra verði tekið. Við endurreisn þjóðarhags má alls ekki sleppa fyrirtækjum í hendur útrásarvíkinga og krosseignarmanna á nýjan leik. Slíkir komu samfélaginu á hausinn með bókhaldsbraski og kunna fátt annað. Þeir eiga ekki að fá að spranga um rústirnar og kaupa neitt á brunaútsöluverði. Betra er, að Exista fari á hausinn, en það lendi í klóm Bakkabræðra. Þetta segja meira að segja sjálfir hluthafarnir í Exista.
Þrír siðlausir flokkar

Ég vil sérstaklega vara við þremur siðlausum stjórnmálaflokkum, sem bjóða okkur mikinn skuldaafslátt á kostnað barna okkar og barnabarna. Þetta eru Sjálfstæðisflokkurinn, Framsóknarflokkurinn og Borgarahreyfingin. Sumir nota þeir sjónhverfingar til að dylja, að einhver þarf einhvern tíma að borga fyrir góðsemi flokkanna. Það er svívirðileg framkoma stjórnmálaflokka að vilja leysa vanda næstu missera með því að varpa honum yfir á börn okkar og barnabörn. Einkum þrír stjórnmálaflokkar stunda þessi siðlausu og billegu yfirboð, Sjálfstæðisflokkurinn, Framsóknarflokkurinn og Borgarahreyfingin.
Löngu nöfnin erlendu

Endurskoðendur bera mikla ábyrgð á hruninu, einkum endurskoðendur í stórum fyrirtækjum með löngum nöfnum erlendum. Þeir þjónustuðu útrásarvíkinga og aðra krosseignarvíkinga. Endurskoðendur hjálpuðu þeim að selja sjálfum sér ímynduð verðmæti fram og aftur. Endurskoðendur hjálpuðu líka útrásarbönkum í sama skyni, bjuggu til bókhaldsfalsanir út og suður. Fyrir tilstilli endurskoðenda varð til bákn af fyrirtækjum með ímyndað innihald af eignum. Þegar sakir verða gerðar upp við þá, sem komu þjóðinni á hausinn, má ekki gleyma endurskoðendunum í fyrirtækjunum með löngu nöfnunum erlendu.