arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sigmundar-frostið staðfest

Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn hefur staðfest, að IceSave standi í vegi fyrir frekari lánum til Íslands. Ennfremur, að Norðurlönd vilji ekki lána Íslandi að svo komnu máli. Þetta hefur svo sem áður verið sagt, en yfirleitt undir rós. Við erum í frysti vegna IceSave, hvað sem ráðherrar reyna að fegra stöðuna. Mestu mistökin voru að semja ekki rétt fyrir þjóðaratkvæðið. Þá vildi Bjarni Benediktsson semja, en lýðskrumarinn mesti, Sigmundur Davíð Gunnlaugsson stóð þversum. Hann ber stærsta ábyrgð á þeirri vondu stöðu, að við erum enn ósnertanlegir paríar, sem enginn vill lána neina einustu evru.
Davíð dæmist af verkum sínum

Hannes Hólmsteinn Gissurarson og aðrir meðvirkir tönnlast á, að Davíð hafi sagt hitt og þetta. Helzt í einkasamtölum. Það kemur okkur bara ekkert við. Okkur skiptir bara máli, hvað Davíð gerði. Hann gerði nefnilega ekki neitt í Seðlabankanum. Átti hann þó að stöðva útrás bankanna. Ekki sízt, af því að hann vissi um hættuna. Hlutverk Seðlabankastjóra er ekki sérstaklega að hugsa eða tala, heldur að gera eða gera ekki. Kóngar eru dæmdir af verkum sínum eða verkleysu. Það eru bara álitsgjafar og bloggarar, sem eru dæmdir af orðum sínum. Embættismenn og bankamenn og Davíð dæmast af verkum sínum.
Óróinn er ekki vandamálið

Í Samfylkingunni misskilja menn vanda ríkisstjórnarinnar. Hann felst ekki í, að fyrrverandi ráðherra og nokkrir þingmenn séu sammála meirihluta kjósenda um IceSave og Evrópusambandið. Felst ekki heldur í, að vinstri grænir vilji fara sér hægt í sameiningu ráðuneyta. Vandinn felst í frammistöðu ráðherra Samfylkingarinnar og svokallaðra fagráðherra. Gylfi Magnússon hefur hleypt nýju bönkunum í sama, gamla spillingarfenið. Og Árni Páll Árnason hefur ekki sýnt nein tilþrif við að sætta fólk við skuldafen þess. Vandinn felst ekki í órólegum vinstri grænum, heldur í vangetu nokkurra afar rólegra ráðherra.
Skilur ekki hlutverk sitt

Hlutverk forsætisráðherra er að halda saman ríkisstjórn og gera hana vinsæla í augum fólks. Innanflokksgrín um kattasmölun stríðir gegn hlutverkinu. Enda spillti flokksráðsræða Jóhönnu Sigurðardóttur fyrir stjórnarsamstarfinu. Menn leiða getum að áhrifum veifiskata, sem veita henni ráð og semja ræður fyrir hana. Steingrímur J. Sigfússon hljóp í skarð Jóhönnu og hló að öllu saman. Sagði ekki hlutverk sitt að gera illt verra með því að tjá sig um grín Jóhönnu. Hárrétt. Það er auðvitað langt út af kortinu, að Jóhanna slái billegar keilur á heimavelli með mislukkuðu gríni um samstarfsflokkinn.
Ærulaus hagfræðistofnun

Hagfræðistofnun Háskóla Íslands er gersamlega ærulaus stofnun og hefur verið það lengi. Allt frá því að Tryggvi Þór Herbertsson réð þar ríkjum. Menn pöntuðu þá þær niðurstöður, sem þeir vildu fá, og fengu þær. Jón Bjarnason sjávarútvegsráðherra vill halda hvalveiðum áfram, gegn vilja alls þorra kjósenda stjórnarflokkanna. Hefur fengið hagstætt álit frá Hagfræðistofnun háskólans. Sú stofnun tók ekkert tillit til, að engar tekjur voru af fyrsta hvalveiðiárinu í fyrra. Hún telur semsagt hagkvæmt að stunda atvinnuveg, sem engra tekna aflar. Þar ríkir sama rugl og á tíma Tryggva Þórs Herbertssonar.
Áldraumar verkalýðsrekenda

Alþýðusamband verkalýðsrekenda er heillað af álbræðslum. Bygging þeirra veitir vinnu um skamman tíma. Síðan taka við tímar atvinnuleysis og auðra íbúðablokka. Eins og austur á fjörðum. Draumar manna um margfeldisáhrif á atvinnu af stórvirkjunum og stóriðju hafa reynzt órar einir. Engin fyrirhöfn framleiðir eins fá störf miðað við tilkostnað og einmitt álbræðsla. Orkan er nánast gefins og nánast ekkert verður eftir í landinu í launum. Þá er nær að halla sér að ferðaþjónustu og öðrum vinnuaflsfrekum greinum. 10% aukning í túrisma mundi eyða atvinnuleysinu. En verkalýðsrekendur hafa engan áhuga.
Páfinn er siðlaus

Fréttir af barnaníði elta kaþólsku kirkjuna linnulaust. Hún er ekki fyrr búin að ljúga sig út úr einu hneykslinu, þegar nýtt bætist við. Komið er í ljós, að Ratzinger páfi hélt hlífðarhendi yfir barnaníðingum, þegar hann var kardínáli og erkibiskup. Nú duga ekki lengur útvatnaðar afsakanir. Í fyrsta lagi verður páfinn að segja af sér. Í öðru lagi þarf kaþólska kirkjan að hætta við kröfuna um einlífi presta. Þeir ráða greinilega ekki við sig. Einlífið fyllir þá kynórum, með afleiðingum, sem koma í ljós, hver annarri verri. Kaþólsk kirkja er orðin að kynórastofnun með siðleysingja fyrir páfa.
Sexgangur breytist þrígang

Í hrossaræktinni er langtíma fórnað fyrir skammtímagróða. Að kröfu erlendra kaupenda er lögð ofuráherzla á tölt, sem í ræktun leiðir til brokkhesta. Enn meiri áherzla er lögð á hast hlunkabrokk, sem þykir fagurt ásýndum, en eyðileggur innyfli knapans. Litið er framhjá tveimur gangtegundum, sem einkenndu hestamennsku fyrri alda. Það eru valhopp og lull, sem er skeið á milliferð. Á þessum tveimur gangtegundum riðu menn mest á fyrri tíð. Þá var íslenzki hesturinn sexgangshestur. Nú er hann orðinn fimmgangshestur. Keppt er sérstaklega í fjórgangi og á endanum verður niðurstaðan þrígangshestur.
Næst viljum við leka um Össur

Össur Skarphéðinsson utanríkisráðherra er nánast reiður yfir leka bandrískra gagna um íslenzka ráðamenn. Samt er leki bara partur af nútímanum. Fólk vill vita, hvað gerðist í reykfylltum bakherbergjum. Lekinn þjónar þörf fólks fyrir upplýsingar, sem Össur vill ekki, að leki út. Þannig mun flest leka út í dagsljósið um síðir. Það er auðvitað ótækt að mati plottara og makkara. Þeir leggja áherzlu á, að finna þá, sem leka, og refsa þeim. Þeir hafa hins vegar minni áhuga á að leysa vandamálin, sem lekinn fjallar um. Össur talar fyrir hönd plottara og makkara. Næst þurfum við fá að heyra leka um hann.
Jóhanna grefur undan sér

Kann Jóhanna enga brandara um stjórnarandstöðuna? Samstarfið um ríkisstjórn þarf ekki á að halda fýlu í garð samstarfsmanna. Jóhanna virðist vera ein af þeim, sem fær sér hund. Þeir mæna ástaraugum á eigandann. Kettir hins vegar haga sér eins og þeim þóknast. Ég mundi frekar vilja vera talinn til katta í fánu Jóhönnu. En merkilegt finnst mér, að Jóhanna skuli telja líklegt til árangurs að líkja samstarfsmönnum sínum við dýrategundir. Í þessari vondu stöðu er bezt, að menn loki eyrunum fyrir fyndni Jóhönnu. Ætli þessi fyndni hennar hafi kannski þann leynda tilgang að grafa undan stjórnarsamstarfinu?
Hatur dómara á fjölmiðlum

Benedikt Bogason er dæmigerður íslenzkur dómari af tagi Björns Bjarnasonar. Dæmdi síbrotamann í ofbeldis til að greiða 200 þúsund krónur í miskabætur fyrir brotið nef. Fimm sinnum hærri miskabætur dæmdi hann ritstjóra Vikunnar til að greiða fyrir að birta ummæli ömmu um. að barn væri meðhöndlað sem Öskubuska. Hver dómarinn á fætur öðrum sýnir blint hatur á fjölmiðlungum. Stétt dómara er þétt skipuð mönnum, sem ekki dugðu í bransanum og fengu því vinnu hjá Flokknum. Enginn leið er að siðvæða dómarana. Blaðamenn þurfa að fá lög, sem vernda þá gegn dómurum. Eins og í sumum ríkjum þriðja heimsins.
Ekkert fjandans samningaborð

Vafasöm er hótun Dags B. Eggertssonar um þjóðaratkvæði, ef kvótakóngar komi ekki aftur að samningaborði. Dagur var ekki ráðinn í þingkosningum til að gefa kvótakóngum færi á að losna við þjóðaratkvæði. Ef Samfylkingin hyggst bila á þjóðaratkvæðinu, verða margir trompaðir af reiði. Sstjórnin lofaði að ná kvótanum af kvótakóngum og afhenda hann þjóðinni. Enginn frádráttur verður veittur frá því loforði. Það var hrein firra að gefa kost á sátt milli hagsmunaaðila. Þar eru 70 sjálfstæðismenn, en þjóðin telur hundruð þúsunda. Ríkisstjórnin er beðin um að efna þjóðaratkvæðið án refja Dags.
Skammlíf búsáhaldabylting

Ári eftir búsáhaldabyltinguna má meta árangur og árangursleysi. Plúsmegin tókst að fella verstu ríkisstjórn og versta Davíð sögunnar. Og hindra aðkomu brennuvarga að brunaliðinu. Flest annað hefur farið út um þúfur. Skjaldborg um heimilin sígur úti í mýri og bankarnir spilltir sem fyrr. Þjóðaratkvæði er anaþema hjá flestum flokkum. Þeir reyna að hindra stjórnlagaþing, búa til úr því ráðgefandi spegilmynd af Alþingi. Reyna líka að hindra persónukjör. Það verður altjend ekki í kosningunum í vor. Þegar hrunverjar komast senn til valda að nýju, stendur fátt eftir af hugsjónum búsáhaldabyltingarinnar.
Kjörlendi vandasamrar megrunar

Kom loksins í verk að heimsækja Mann lifandi í Borgartúni 24. Veitingahúsið er aukageta verzlunar með svokallað heilsufæði í dósum og glerjum. Í boði var sinnepskryddaður verksmiðju-kjúklingur á 1690 krónur og grænmetisbuff á 1490 krónur. Fyrir utan súpu á 890 krónur og salat-hlaðborð á 1490 krónur, sem mér sýndist ekki spennandi. Kjúklingurinn úr hitakassa var bragðdaufur, en altjend meyr. Grænmetisbuffið var hversdagslegt. Með hvoru tveggja var hrásalat, mestmegnis jöklasalat, svo og hrísgrjónaköggull. Mikil aðsókn var að staðnum. Greinilega kjörlendi fyrir fólk, sem er í vandasamri megrun.
Gamaldags sýslumenn kosta fé

Hjá sýslumanni í Kópavogi er sameinuð deild fyrir ökuskírteini og vegabréf. Geri ráð fyrir, að svo sé einnig í öðrum umdæmum. Gerðar eru sérkröfur til ljósmynda í vegabréf. Þær eru teknar á staðnum, þegar sótt er um vegabréf. Ekki er hins vegar aðgangur að þessum myndum til að nota í ökuskírteini. Menn verða sjálfir að koma með myndir af sér. Gamlar myndir. Fótósjoppaðar. Bankarnir og kortafyrirtækin hafa sameinaðan myndabanka, en sýslumenn hafa ekki sameinaðan myndabanka fyrir vegabréf og ökuskírteini. Þetta framleiðir auðvitað vinnu og kostar fé. Kerfið er dýrt og tekur seint við skynsemi.
Þríhöfða þursinn ræður enn

Illu öflin í samfélaginu eru fyrst og fremst þrjú. Fyrst má frægan telja grátkórinn, sem stal auðlindum hafsins af þjóðinni og veðsetti þær fyrir hundruð milljarða. Síðan er það Sjálfstæðisflokkurinn, sem lifði á mútum Landsbankans og annarra útrásarfyrirtækja. Einkavinavæddi Landsbankann og passaði upp á skort á eftirliti með IceSave. Loks eru það nýju bankarnir, þar sem algerlega ósiðaðir útrásarvíkingar hafa fengið völdin að nýju í skjóli kúlulánafólks. Í samanburði við þríhöfða þurs grátkórs, flokks og banka má ríkisstjórnin sín lítils. Þríeini þursinn er valdamiðja landsins.
Vatnalagafrumvarp á leiðinni

Frétti innan úr iðnaðarráðuneytinu, að frumvarp um vatnalög sé væntanlegt þaðan í næstu viku. Dálítið breytt frá þingmannafrumvarpi allra flokka, sem hefur verið til skoðunar í ráðuneytinu frá því fyrir áramót. Breytingarnar eru sumar ef til vill til bóta. Við sjáum það, þegar þar að kemur. En það er greinilega ekki hugsun Katrínar Júlíusdóttur iðnaðarráðherra að sofa á nýju frumvarpi til vatnalaga. Við fáum frá henni lagafrumvarp, sem vafalaust verður nothæft. Töfin var orðin svo óeðlilega mikil, að hætta var á, að málinu lyki ekki á þessu þingi. Nú virðist ekki ástæða til að óttast það.
Lata fólkið í Dharavi Íslands

Suðurnes eru Dharavi Íslands, botninn á tilverunni. Þar var hermangið og þar var rokkið. Árangur nemenda í skólum er lakari en annars staðar, mælt í ótal könnunum. Atvinnuleysi meira en annars staðar. Fleiri á opinberu framfæri en annars staðar og öryrkjar eru fleiri. Þar eru kosnir bæjarstjórar, sem sjá ekki aðra leið en álver út úr sukkinu. Eru að drukkna í kostnaði við leigu á einkareknu húsnæði til opinberra þarfa. Ekki veit ég, hvers vegna latt og kraftlítið fólk býr á Suðurnesjum. Kannski vegna áratuga hermangs. En ég veit, að það hefur óraunhæfar vonir um að fá mikið fyrir litla fyrirhöfn.
Ógeð í hverri viku

Hver vika flytur okkur nýtt ógeð af framferði útrásarbanka og útrásarlúða fyrir hrun og í hruninu. Í siðmenntuðu landi væru tugir manna þegar komnir í gæzluvarðhald til að hindra samráð um vitnisburð. Í Bandaríkjunum er fyrir löngu búið að dæma Bernard Madoff, þótt mál hans byrjaði síðar en íslenzku málin. Smám saman dregur úr vissu manna um, að þeir hljóti makleg málagjöld. Þar á ofan óttast menn dómstólana. Þeir eru þétt skipaðir óhæfu fólki, sem Björn Bjarnason skipaði. Kunna að dæma snærisþjófa, en hafa ekki hugmynd um, að menn í hvítri skyrtu geti verið fangelsismatur. Madoff fékk 150 ára dóm.
Katrín sefur á frumvarpinu

Iðnaðarráðuneyti Katrínar Júlíusdóttir hefur í nærri fjóra mánuði legið á þverpólitísku og fínu frumvarpi til vatnalaga. Enginn ágreiningur er um það milli stjórnmálaflokka, sem sæti eiga á Alþingi. Frumvarpið mundi fljúga þar í gegn. Erfitt er að sjá, hvort ráðherrann er of löt til að leggja það fyrir Alþingi. Eða hvort einhver annarleg sjónarmið eru þar að baki. Hugsanlega liggur hún á frumvarpinu til að auðvelda útlendingum að komast yfir rétt til vatns á Íslandi. Iðnaðarráðuneytið hefur löngum verið hallt undir erlenda hagsmuni. Og ráðherrann hefur ekki bein í nefinu til að stýra ráðuneytinu.
Útsýni til embættisróna

Primavera byrjaði í Húsi verzlunarinnar, en hefur í rúman áratug verið í sjálfu Austurstræti. Á annarri hæð með fínu útsýni til embættis-róna, sem skjótast í fleyg í vínbúðina. Hádegið er rétti tíminn á Primavera, þríréttað á 2850 krónur, svipuð formúla og í Holti, stakir rétti ekki í boði, en val milli þriggja rétta í hverjum flokki. Notalegur staður með hvítum dúkum og munnþurrkum. Nýr matseðill var tekinn í notkun í vikunni. Líkur hinum fyrri, með klassískum Ítalíuréttum, sem koma ekki á óvart. Saffrankrydduð fiskisúpa var flott, sömuleiðis pönnusteikt rauðspretta. Uppvafin grísarúlla var ofelduð, en með létt elduðu grænmeti. Primavera er traustur staður.
Ofvirkar og seinvirkar

Var ekki hissa, að nokkrir þingmenn sáu ástæðu til að hrósa Almannavörnum ríkisins á þingi. Þeir elta oftast ruglið. Saup hins vegar hveljur, þegar ég las fáránlegan leiðara Fréttablaðsins um ágæta frammistöðu Almannavarna á Fimmvörðuhálsi. Sú frammistaða var raunar til skammar. Fyrst fóru þær að banna allt út og suður og valda tjóni. Stöðvuðu flugumferð á þremur stærstu flugvöllum landsins,

lokuðu þjóðvegi 1 og áreittu bændur í nágrenni gossins. Allt var þetta út af penu túristagosi. Þegar Almannavarnir áttuðu sig, voru þær seinvirkar við að falla frá ruglinu. Fyrst ofvirkar, síðan seinvirkar.
Hlóð á sig gögnum um stríðsglæp

Ragna Árnadóttir ráðherra og Stefán Eiríksson lögreglustjóri segja af og frá, að sími Birgittu Jónsdóttur sé hleraður. Ennfremur hafi yfirheyrslan yfir aðstoðarmanni WikiLeaks verið vegna innbrots, en ekki vegna WikiLeaks. Þetta segir í Eyjunni, sem var um kaffileytið í dag eini fjölmiðillinn, sem hafði reynt að sannreyna málið. Enn er þó ekki upplýst, hver hinn handtekni er og hvað hann segir um málið. Eftir lýsingu lögreglustjórans hlóð maðurinn á sig gögnum frá WikiLeaks, þar á meðal myndum og myndböndum af bandarískum stríðsglæp. Með allt góssið hafi hann svo brotizt inn á ótilgreindum stað !!
Lög banni hegðun bankastjóra

Fínt er frumvarp þingmanna um bann við kennitöluflakki. Vonandi felur það í sér, að bönkum sé bannað að hjálpa til við glæpinn. Að viðlögðu fangelsi bankastjóranna. Allir þrír bankastjórar stóru bankanna hafa eindreginn brotavilja. Vilji stjórnvalda og þjóðarinnar hrekkur af þeim eins og vatn af gæs. Þess vegna þarf að setja í lög ýmis atriði um hegðun bankastjóra og bankamanna. Bann við aðstoð við kennitöluflakk er eitt þeirra. Bann við bankaleynd er annað. Bann við ráðningu kúlulánafólks í lykilstöður banka og bannkarekinna fyrirtækja. Siðvæða verður siðblindu bankamennina með töngum.
Fjölmiðlarnir þegja þunnu hljóði

Norska fréttastofan ABC sagði í frétt, að hjálparmaður WikiLeaks hefði verið yfirheyrður af löggunni í 21 tíma. Og að sími Birgittu Jónsdóttur þingmanns væri hleraður. Ríkisútvarpið tók upp fréttina, en sannreyndi hana ekki. Enginn annar fjölmiðill hefur tekið málið upp. Ekki einu sinni DV. Felur það þó í sér ásökun um stærstu stjórnvaldsglöp í mínu minni. Ragna Árnadóttir lögguráðherra segir ekki orð, enda fasisti úr njósnaráðuneytinu hjá Birni Bjarnasyni. Ætla fjölmiðlarnir alls ekki að upplýsa sannleikann í málinu? Var þetta gert og ef svo er, hverjir verða reknir? Eru fjölmiðlarnir dauðir?
Skrítnar sjónvarpsfréttir

Skrítið er, að kvöldfréttir Ríkissjónvarpsins í gær fluttu athugasemdalaust lygina úr Ásgerði Jónu Flosadóttur um rasisma Fjölskylduhjálparinnar. Líka, að þær fluttu ekki aðalfréttina af fundahöldum á Ísafirði um kvótakerfið, um fundarsköp og viðbótarfund. Einnig, að ekki var upplýst um meinta furðulega yfirheyrslu hjá lögreglunni yfir aðstoðarmanni Wikileaks. Fréttirnar í gær voru víðsfjarri því að segja mér nokkuð af viti um gang mikilvægustu mála. Fréttirnar í gær hljómuðu raunar eins og úr myrka hægrinu. Eins og úr öðrum heimi. Spurning mín er, hvort fréttirnar voru svona firrtar af ásettu ráði.
Hraðlygin eins og allir hinir

Ásgerður Jóna Flosadóttir er hraðlygin eins og fleiri Íslendingar. Hún laug á Fréttablaðið, að það hefði haft rangt eftir sér. Samt hefur Fréttablaðið hljóðupptöku af símtalinu, þar sem einstæður rasismi Ásgerðar Jónu kom skýrt fram. Margir hnýta í hana vegna röðunar hennar á þurfandi fólki í Íslendinga og útlendinga. Ég staldra frekar við lygina í henni. Hún lýgur blákalt upp á viðmælandann og fer rangt með staðreyndir um biðraðir í Fjölskylduhjálpinni. Þetta er einmitt helzti galli Íslendinga, sem ég hef neyðst til að glíma við í 50 ár: Margt háttsett fólk hraðlýgur út í eitt eftir meintum þörfum sínum.
Dylgjað um furðulega yfirheyrslu

Ef lögreglumenn eða aðrir opinberir aðilar yfirheyra aðstoðarmann Wikileaks á Íslandi, er það heimsfrétt. Við þurfum fyrst að fá að vita, hver þessi maður er og hvað hann segir um meinta yfirheyrslu. Ef þetta reynist rétt, er í kerfinu vanheill aðili, sem fer langt út fyrir verksviðið. Ríkisstjórninni ber skylda til að finna, hvað gerðist og hverjir eru ábyrgir. Ljóst er, að slíka menn þarf að reka úr opinberri þjónustu umsvifalaust. Gildir um þá, sem yfirheyrðu, og alla yfirboðara þeirra, upp úr. Ef hér er leyniþjónusta ríkisins undir bandarískum handarjaðri, þarf að uppræta hana í snarhasti.
Kvaldi klárinn leitar heim

Fólk er ekki lengur að kaupa köttinn í sekknum. Það hefur séð köttinn allan. Fólk sér múturnar, sem Landsbankinn greiddi Sjálfstæðisflokknum til að liðka fyrir IceSave. Fólk sér múturnar, sem útrásin greiddi flokknum fyrir að hafa kíkinn á blinda auganu. Fólk sér þingmenn flokksins, sem flestir eru brenndir af einhverjum anga hrunsins. Kúlulánum, vafningum, skattsvikum, bara nefnið það. Fólk sér, að flokkurinn er pólitískur armur illskeyttra sérhagsmuna á borð við kvótagreifa. Á grunni slíkra staðreynda hafa 40% ákveðið að styðja flokkinn. Þangað leitar klárinn, sem hann er kvaldastur.
Fundinn nýr skötuselur

Samtök atvinnulífsins fundu sinn skötusel til að falla frá sáttmála um stöðugleika. Nú hafa samtök verkalýðsrekenda fundið sinn skötusel. Það er áætlun Árna Páls Árnasonar um sameiningu tveggja stofnana, Vinnueftirlitsins og Vinnumálastofnunar. Sá seinheppni ráðherra hélt blaðamannafund um það undarlega mál án þess að geta útskýrt nein minnstu samlegðaráhrif. Gylfi Arnbjörnsson er brjálaður út af þessu, án þess að geta útskýrt það. Þeir eru í sama flokki jólasveina, Árni Páll og Gylfi. Ég efast ekki um, að Árni Páll muni bakka í þessu nýja skötuselsmáli, svo að verkalýðsrekandinn róist.
Fyrri forstjórar komi hvergi nærri

Sjávarútvegurinn blómstrar, þegar við erum laus við grátkórinn. Bankarnir eignast fiskihús og vinnsluvélar og veiðiskip. Leigja þetta út til þeirra, sem bezt bjóða. Til dæmis til sjómanna og skipstjóra, fiskvinnslufólks og verkstjóra, kannski með stuðningi sveitarfélaga. Allt þetta fólk kann til verka. Það vill ekki steypa lífsbjörginni í skuldir vegna fjárhættuspils að hætti fyrri eigenda. Við þessa endurskipan sjávarútvegs er mikilvægt að fyrri forstjórar komi hvergi nærri. Hvorki tengdasynirnir í Grundarfirði né þyrlueigandinn í Eyjum. Þeir væru manna vísastir til að endurtaka ruglið.
Nýi kórstjórinn grætur

Kristján Ragnarsson var lengi forstjóri grátkórs útgerðar. Grét jafnan, hvar sem hann kom fram. Þannig stjórnaði hann landinu áratugum saman. Útvegsmenn löptu jafnan dauðann úr skel. Eftirmaður hans grætur ekki eins sannfærandi. Ber velsældina með sér. Því hefur kórstjórnin verið flutt frá landssambandi útvegsmanna til Samtaka atvinnulífsins. Þar hefur Vilhjálmur Egilsson verið gerður að kórstjóra. Grætur á sannfærandi hátt, hvar sem hann kemur fram. Ríkisstjórnin er vond við kórinn, rak hann úr Stöðugleikasáttmálanum, segir Vilhjálmur. Jafnvel útibústjóri hans í Alþýðusambandinu horfir hissa á hann.
Pólitískur armur sérhagsmuna

Sjálfstæðisflokkurinn var pólitískur armur IceSave. Lét Landsbankann borga sér hundrað milljónir króna fyrir eftirlitsleysi. Féð rann til flokksins, einstakra félaga hans og fjölmargra frambjóðenda í prófkjöri. Flokkurinn er enn pólitískur armur kvótakónga, sem reyna að verja þýfi, sem þeir stálu af þjóðinni. Hvenær sem hagsmunaaðilar þurfa að þrengja að þjóðinni, eiga þeir von á stuðningi Sjálfstæðisflokksins. Hann er pólitíska aflið, sem notað er af sérhagsmunum til að stela þjóðarauði, níða niður umhverfið og gera út sjónhverfingamenn í IceSave braski. Þar sameinast sérhagsmunirnir.
Illskeyttir og róttækir

“Barnamorðingi” æpti einn þingmanna repúblikana að demókrata í ræðustól um daginn í umræðu um heilsutryggingar. Dæmi um heiftina og brjálsemina, sem hefur heltekið flokk repúblikana. Komið er til skjalanna fólk, sem hefur nært sál sína á þindarlausum hatursáróðri Fox sjónvarpsins. Fólk á borð við varaforsetaefnið Sarah Palin. Hin raunverulegu völd í flokknum eru komin í hendur öfgahópa á borð við The Tea Party. Og hugmyndafræðingarnir eru á Fox stöðinni. Kannski hentar þetta kjósendum vestra. Kannanir sýna róttækari og illskeyttari skoðanir fólks. Morðhótanir gegn forsetanum blómstra á vefnum.
Fyrir tilviljun í skúringum

Kristján Möller, ráðherra Samfylkingarinnar, er fyrirgreiðslupólitíkus af gamla skólanum. Ekki minna spilltur en ráðherrar voru almennt til skamms tíma. Notar opinbert fé til að hossa kjósendum sínum. Vill bora rándýrt gat í Vaðlaheiði. Bauð samgönguráðuneytinu til Siglufjarðar til að geta látið fé renna til ferðaþjónustunnar á staðnum. Í það fór hálf milljón króna. Þetta er Samfylkingin í dag. Hún er enn gamli og góði hrunflokkurinn, sem fyrir tilviljun er í skúringum eftir hrunið. Hún styður sölu auðlinda til útlanda og hernaðarumsvif í Keflavík. Siðvæðing hennar er ýmsum takmörkunum háð.
Samfylkingin afhendir auðlindir

Hrunflokkarnir þrír hafa ákveðið að færa kanadísku leppfyrirtæki í Svíþjóð ráðandi hlut í orku Svartsengis. Fulltrúar Sjálfstæðisflokksins, Framsóknar og Samfylkingarinnar ákváðu þetta í þingnefnd um erlenda fjárfestingu hér á landi. Þeir rökstuddu útkomuna ekki, neituðu að ræða hana, vísuðu á Gylfa Magnússon. Hann er líka þögull sem gröfin. Mál þetta er áminning til okkar um, að hrunverjar ráða enn miklu. Um, að þeir eru vísir til að steypa okkur aftur í glötun í ólæknandi græðgi, sókn í skjótfenginn gróða. Við þessu er ekkert að gera, Samfylkingin vill afhenda auðlindirnar og lána fyrir þeim.
Þingmenn munu kúga börnin

Alþingismenn segjast vona, að upplýsingar úr bönkunum sýni, að þeir geti afskrifað hluta af lánum fólks. Ögmundur Jónasson segir fráleitt annað en að lánveitandinn axli hluta af hruninu. Hættuleg hugsun, því að ríkissjóður er að baki bankanna og pundaði hundruðum milljarða í endurreisn þeirra. Það fé verður líklega notað að nokkru leyti til að lækka skuldir fólks við bankana. Þar með er byrðin tekin af skuldurum og sett á herðar barna okkar, sem verða skattgreiðendur eftir nokkur ár. Byrðin lendir ekki á lánveitandanum, heldur skattgreiðandanum. Billeg þingmannalausn, vandanum fleygt í börnin okkar.
Bankar siðvæddir með handafli

Alþingi hyggst knýja bankana til að opna bókhaldið. Vill sjá, hvaða svigrúm þeir hafi til að lækka höfuðstól lána. Bankarnir hafa tregðast við að veita þessa innsýn, fela sig að baki úreltrar bankaleyndar. Þannig hygla bankarnir glæpamönnum, en reka almenning í gjaldþrot. Gegnsæi er forgangsmál í nýjum viðhorfum til bankarekstrar. Bankarnir neita að siðvæðast og þá verða þeir siðvæddir með handafli. Mestu máli skiptir þó, að peningar, sem ríkið hefur lagt í bankana, verði ekki notaðir til niðurfærslu lána. Það væri beinlínis glæpsamlegt að leggja meira á börnin okkur með því að láta þau borga sukkið.