arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sendisveinn fjármagnseigenda

Stuðningur Steingríms J. Sigfússonar við fjármagnseigendur nær engri átt. Án samþykkis Alþingis er hann að sóa 87 milljörðum króna í peningafyrirtæki af ýmsu tagi. Hann hagar sér nákvæmlega eins og Geir Haarde. Á sama tíma er skorin niður öll þjónusta við almenning. Steingrímur getur ekki falið sig bakvið Alþjóða gjaldeyrissjóðinn. Hann gat látið sér nægja að tryggja fimm milljónir af hverjum reikningi í Sparisjóði Keflavíkur. 98% einstaklinga og 90% fyrirtækja hefðu fengið allt sitt. Og framlag ríkisins hefði bara numið þremur milljörðum í stað átján. Steingrímur er sendisveinn fjármagnseigenda.
Uppeldi í Hveragerði

Í Hveragerði gerðu krakkar hróp að skokkara. Hann veitti einum þeirra hæfilega ráðningu. Ég legg til, að þorpið fái skokkarann til aðstoðar við siðvæðingu barna. Greinilega er hér dæmi um, að sum börn í Hveragerði fái ekki sæmilegt uppeldi. Það er úti af kortinu, að gerð séu hróp að fólki á almannafæri. Ég efast um, að slíkt þekkist annars staðar í Vestur-Evrópu. Systir mín skokkar í Florida og hefur í þrjátíu ár ekki orðið vör við hróp að skokkurum. Íslenzk börn eru sum hver ótrúlega illa uppdregin eða bara alls ekki. Skrítið, að fyrirsagnir fjölmiðla snúast um ósvífni skokkarans.
Óvenjulegt uppátæki formanns

“Formaður flokksins stígur það skref, sem er mjög óvenjulegt, tel ég, fyrir foringja í stjórnarandstöðu, að standa bara nákvæmlega með því sem hann telur rétt fyrir þjóðina.” Málsgrein áratugarins átti Ólöf Nordal í morgun um stuðning Bjarna Benediktssonar við IceSave IV. Varaformaðurinn telur stöðu með þjóðinni vera óvenjulega. Lýsir vel hugarheimi fulltrúa Flokksins. Jafnframt játaði Ólöf, að Flokkurinn væri óvanur að vera í stjórnarandstöðu. Skýrir væntanlega, hvers vegna þingflokkurinn breytti umræðum á Alþingi í “hálftíma hálfvitanna”. Vonandi fetar þingflokkurinn í fótspor formannsins.
Vegir sukku í mýrar

Vestast á Fellsströndinni, undir Klofningi, eru blautar mýrar og sund. Þar voru lagðar hestagötur með lagi, sem Þorsteinn Þorsteinsson sýslumaður lýsir í Árbók Ferðafélagsins 1947. Hrís lagt undir, tyrft og hlaðið á ofan grjóti, helzt hellusteinum. Seig það smám saman niður í sundin, en þá var bætt grjóti á ofan. Mjóar brýr voru og gerðar úr hnausum yfir mýrar þessar og stráð síðan möl ofan á. Oft var erfitt að fá bændur til þessara starfa og varð stundum að beita hörðu til þess að fá verkið framkvæmt”. Vegagerð fyrri alda á Íslandi var furðanlega lítil og furðanlega óvinsæl af notendum vega.
Skattarnir úti eða inni?

Búinn að lesa margar fréttir um útreikninga á neyzluviðmiði. Hvergi kemur fram, hvort skattar séu inni í tölunum eða utan við þær. Skiptir samt miklu máli. Skattar eru stærsti einstaki liðurinn í kostnaði heimila. Ekki er hægt að bera saman tekjur og neyzlu nema taka tillit til skatta. Nokkur munur er á að þurfa sexhundruð þúsund á mánuði til að lifa eða eina milljón. Ég skil ekki, hvers vegna fjölmiðlar hafa lítinn áhuga á að fræða okkur um þetta stórmál. Sjálfur les ég milli lína töflu í Fréttablaðinu, að skattar séu ekki innifaldir. Væri ekki gott ráð að segja okkur sannleikann um þetta?
Gunnar sefur á sparisjóðum

Hegðun Gunnars Andersen verður undarlegri með hverjum mánuðinum. Forstjóri Fjármálaeftirlitsins liggur enn á rannsókn á sparisjóðunum. Hún lá fyrir í hruninu og hefur síðan legið hjá eftirlitinu. Mánuð eftir mánuð og ár eftir ár. Gunnar á fyrir löngu að hafa sent málin til Sérstaks saksóknara. Hvað er að hjá honum? Hann er ekki að vinna vinnuna sína. Morgunljóst er, að miklir fjárglæfrar hafa verið stundaðir í sparisjóðunum. Þar voru að verki yfirmenn sjóðanna og stjórnir þeirra. Svo og þjófsnautarnir, sem högnuðust á þessum illvirkjum. Er Gunnar Andersen að reyna að fyrna málið í rúminu hjá sér?
Látið Björgólf borga

Áður en reikningurinn fyrir IceSave verður sendur skattgreiðendum verða menn að muna eftir eigendum bankans. Einkum Björgólfi Thor Björgólfssyni, sem lét skafa bankann innan fyrir sig. Og notaði auðvitað féð, sem bankinn laug út úr brezkum gamalmennum og öryrkjum. Skilanefnd og slitastjórn Landsbankans ættu raunar að vera búnar að senda Björgólfi Thor pro forma reikning. Fyrir fimmtíu milljörðunum, sem IceSave virðist ætla að kosta. Ósiðlegt eru, að bankabófarnir komist upp með að slíta sundur lán og skuldbindingar. Með því að skjóta verðlausum fyrirtækjum þar inn á milli. Látið Björgólf því borga.
Hæfilegur fimmtíuþúsundkall

Kröfur lagatækna á hendur blaðamönnum eru fyrir löngu komnar út í öfgar. Mest vegna þjónustulundar dómara, sem sjálfvirkt dæma blaðamenn í milljón króna sekt eða meira. Nú hefur Vilhjálmur H. Vilhjálmsson fært ruglið upp á nýtt stig. Heimtar tvær milljónir af Agnesi Bragadóttur og fangelsisvist að auki. Ég er sem fyrr hræddur við dómara landsins. Reynslan sýnir, að þeir eru veikir fyrir rugli af þessu tagi. Agnes fór offari í þjónustunni við Hádegismóra. En ástæðulaust er að ganga af göflunum, þótt hún hafi ekki haft tíma til að sannreyna staðreyndir málsins. Fimmtíuþúsundkall er hæfilegur.
Brynjari nægir skætingur

Mörg erum við sek um hótfyndni. Hún er hluti af vopnabúrinu. Nýtist bezt til að gleðja þá, sem eru sammála. Færir ekki rök fyrir málstaðnum og er því gagnslítil á markaðstorgi hugmynda. Grein Brynjars Níelssonar um Hæstarétt er róttækt dæmi um hótfyndni. Yljaði æstustu andstæðingum stjórnlagaþings í gær. En felur ekki í sér nein áþreifanleg rök. Þar er ekkert atriði, sem ég get fjallað um í alvöru. Safn af skætingi, góð sem slík. Menn hafa sett fram skýr og sundurliðuð rök gegn niðurstöðu Hæstaréttar. Hafa greint hana sundur málsgrein fyrir málsgrein. En Brynjar lagatæknir lætur sér nægja skætinginn.
Öreind á útjaðrinum

Ég hef alltaf haldið, að Davíð og Hannes hugsuðu eins og ein og sama sál. Í Mogga heldur Davíð áfram að ráðast á Bjarna og þorra Sjálfstæðisflokksins, sem styður hann. Á blogginu segir Hannes, að menn eigi ekki að segja sig úr flokknum. Heldur reyna að sveigja flokkinn af leið sinni. Þetta bendir til, að harmur náhirðarinnar sé sár. En ekki svo nístandi, að menn segi sig úr flokknum. Það gera bara fáir prinsíppmenn eins og Andrés Magnússon og Skafti Harðarson, sem Hannes getur sérstaklega. Við eigum því ekki von á sérstökum náhirðar-flokki. Hún mun þreyja þorrann sem öreind á útjaðri Flokksins.
Þrælahald á Íslandi

Velferðarráðuneytið segir, að fjögurra manna fjölskylda þurfi 617 þúsund krónur á mánuði. Og hún komist af með 447 þúsund krónur á mánuði, ef hún getur frestað háum kostnaðarliðum í níu mánuði. Á sama tíma krefjast verkalýðsrekendur 200 þúsund króna lágmarkslauna. Vilhjálmur Egilsson skiptir litum af skelfingu yfir frekjunni. Fréttin í þessu er, að foreldrar verða báðir að vinna úti og börnin að vinna hálfa vinnu til að skrimta í níu mánuði. Sýnir, að kjarasamningar eru út í hött. Láglaunafjölskyldur geta ekki lifað á Íslandi, því að verkalýðsrekendur eru í vasa atvinnurekenda.
Siðferðis-gjaldþrot Hæstaréttar

Rökfræðigreining á dómi Hæstaréttar um kosningar til stjórnlagaþings sýnir, að dómurinn er þvættingur. Texti dómaranna stenzt ekki einföldustu reglur rökfræðinnar. Ég hallast að sálfræðigreiningu niðurstöðunnar. Dómarar eru allir skipaðir af Sjálfstæðisflokknum og ekki fyrir hæfileika sakir. Þeir vita, að Sjálfstæðisflokkurinn hefur hamast gegn stjórnlagaþinginu. Ákváðu því að redda málinu með því að ógilda þingið. Dómsorðin eru bara fálm út í loftið að lokinni ákvörðun. Hæstiréttur er eitt af stóru vandamálunum okkar. Hluti siðferðilega gjaldþrota andverðleika-kerfis Sjálfstæðisflokksins.
Kastljós og Sykurpúðar

Flott blaðamennska kemur oft fram í vel undirbúnum viðtölum Helga Seljan í Kastljósinu. Dæmi eru viðtöl við Kristján Gunnarsson verkalýðsrekanda og Bjarna Benediktsson flokksformann. Sýndu annars vegar vanmáttugt sníkjudýr og hins vegar upplýstan formann, sem varðist fimlega atlögum Helga. Slík viðtöl eru gerólík illa undirbúnum viðtölum Þórhalls Gunnarssonar. Unnt er svo sem að þola sykursæt drottningarviðtöl. En þá á ekki að gefa annað í skyn með því að kalla þau Návígi. Eiga að heita Sykurpúðar. Viðtöl hans eru án neista og þar vantar forvitnilegar spurningar Helga, sem máli skipta.
Vikapiltur þrengir að náhirð

Þegar “vikapiltur Steingríms”, að mati Davíðs og Mogga, varð alvöru formaður Flokksins, þrengist um Davíð og náhirðina. Hvað verður um Davíð og Björn, Styrmi og Hannes Hólmstein, AMX og Moggann? Skrímsladeildin á bágt þessa dagana. Hún tapaði IceSave og næst blasir við Evrópusambandið. Er ekki rétt, að náhirð Davíðs taki saman höndum við órólegu deildina hjá vinstri grænum? Fordæmið er komið í samtökum, sem Ásmundur Einar Daðason veitir forstöðu. Þar fallast hægri og vinstri taparar í faðma í hatri á Evrópu. Þar er sterk samstaða þeirra, sem vilja verja íslenzkt gerræði fyrir evrópsku skrifræði.
Lagatæknir slúðrar

Sigurðar Líndal bakkaði á bíl um daginn. Atburðurinn sást í öryggismyndavél, svo að varnir urðu engar. Efaðist um, að bíllinn hefði skemmzt: “Almennt er það ekki óalgengt þegar verðsmotterí er í húfi að mann láti gera svolítið meira og komi því yfir á tryggingafélagið. Ég er samt ekkert að segja að hann hafi gert það.” Ef svo er, af hverju talar Sigurður þá um það. Auðvitað til að slúðra um manninn. Sigurður notar orðaleppa, “ekki óalgengt” eins og Hæstiréttur. Sá sagði kosningasvindl vera “alkunnugt”, þótt enginn kannaðist samt við það. Takið ekkert mark á lagatæknum. Hvorki prófessorum né dómurum.
Ritstjórn fellur niður

“Lögmaður hissa á áfrýjun” segir fyrirsögn á ruv.is. “Lögmaður gagnrýnir Glitni fyrir að áfrýja dómnum í New York” segir fyrirsögn á eyjan.is. Sérkennilegar fyrirsagnir á lítt merkri frétt um, að verjandi í dómsmáli sé ósáttur við áfrýjun sækjanda. Fyrirsagnirnar gefa hins vegar í skyn, að einhver lögspekingur hafi grundað málið og komizt að þessari niðurstöðu. Önnur hver frétt á vefnum er fréttatilkynning frá hagsmunaaðila. Stafar áreiðanlega af vaxandi fátækt fjölmiðla, samdrætti í mannahaldi þeirra og tilheyrandi óðagoti á ritstjórn. Prófarkalestur og ritstjórn falla niður.
Hvar eru Árni og Sigmundur?

Hvar eru lýðskrumararnir Árni Johnsen og Sigmundur Ernir Rúnarsson, þegar hin vinsæla Jussanam da Silva þarf á þeim að halda. Hún hefur lengi verið hér og hefur fasta vinnu, en kerfið vill reka hana burt. Eins og norska kerfið vill reka Marie Amalie til Rússlands. Árni og Sigmundur Ernir ruku upp til handa og fóta með frumvarp til aðstoðar Amalie, en hafa ekki lyft litlafingri til hjálpar Jussanam. Íslenzka kerfið er ekki síður vitfirrt en það norska. Þeim Árna og Sigmundi stendur nær að leysa íslenzk vandamál en norsk. En þeir eru lítils nýtir á lélegu plani pólitískra lýðskrumara.
Hrunverjar Samfylkingarinnar

Enn kvarnast úr fylgi ríkisstjórnarinnar á þingi. Sigmundur Ernir Rúnarsson segist uppgefinn á samstarfinu og vill samstarf við hrunverja um atvinnumál. Raunar hefur Sigmundur aldrei átt heima í Samfylkingunni, en hann missti vinnu og lét kippa sér þar inn. Hann hefur ætíð átt samleið með hrunverjum. Ég efast líka um stuðning Magnúsar Orra Schram við ríkisstjórnina, tel hann eiga heima með hrunverjum. Sama er að segja um Árna Pál Árnason, sem samt er ráðherra í ríkisstjórn. Slíkir þingmenn eru oftast ákafir stóriðjusinnar. Styðja óðagot sveitastjórna, sem láta staðreyndir ekki flækjast fyrir sér.
Þjófræðið endurreist

Endurreisn banka í sinni gömlu spillingu er bezta dæmið um, að fátt lagast hér án gegnsæis. Allir bankabófar dagsins bera fyrir sig bankaleynd, þar á meðal sjálfur seðlabankastjórinn. Ríkisstjórnin þykist styðja gegnsæi, en reynir samt sjálf að halda öllu lokuðu. Toga þarf upp úr henni fréttir með töngum. Íslenzka þjófræðið byggðist á leynd og framhald leyndar leiðir til nýs þjófræðis. Helzti galli kjörinna fulltrúa stjórnlagaþings er, að þeir skilja ekki umfang vandans. Stjórnarskráin þarf með skýrum orðum að setja gegnsæi á oddinn og banna leynd. Þar á meðal bankaleynd og fjármálaleynd.
Engin siðbót Landsbankans

Með blaðri nær Landsbankinn ekki að fegra sig í augum þjóðarinnar. Getur haldið fundi víða um land til að básúna velvild sína. Verkin tala samt í Landsbankanum eins og annars staðar. Steinþór Pálsson getur sparað sér dýra auglýsingaherferð. Enginn tekur mark á henni. Verkin segja mér, að bankinn sé enn rekinn með hugarfari ársins 2007. Til dæmis lætur hann þjóðina borga ævintýralegan taprekstur Davíðs á Mogganum og eignarhald Jóns Ásgeirs á 365-fjölmiðlum. Bankinn hossar útrásar- og kvótabófum, afskrifar þá og afhendir þeim sukkið að nýju. Alveg er eftir að hreinsa óþverrann úr Landsbankanum.
Már Guðmundsson er óhæfur

Heiðar Már Guðjónsson útrásarvíkingur telur það reiðilaust af sinni hálfu, að Seðlabankinn segi viðskiptanefnd Alþingis frá Sjóvá. Hann er í hópi, sem vildi kaupa tryggingafélagið. Seðlabankinn neitaði að selja, enda varla unnt að telja Heiðar fínan pappír. Viðskiptanefnd vildi fá að sjá gögn um ferlið. Már Guðmundsson seðlabankastjóri neitaði hins vegar að tala. Faldi sig að baki hinnar illræmdu bankaleyndar, sem illu heilli hefur ekki verið aflögð. Már er maður gamla tímans, rangur maður á röngum tíma. Seðlabankastjóri, sem neitar árið 2011 að svara spurningum þingnefndar, á að taka pokann sinn.
Orðinn sinn eigin herra

Bjarni Benediktsson varð alvöruformaður Sjálfstæðisflokksins í dag. Ekki lengur í skugga skrímsladeildar Davíðs Oddssonar. Sýndi sjálfstæðan vilja, tók stöðu með atvinnuvegunum gegn þjóðrembdum lýðskrumurum. Skrímsladeildin lyppaðist niður á fundi Bjarna í Valhöll í dag. Bað bara um þjóðaratkvæði. Efnislega sagðist Bjarni bara ætla að skoða málið. Hann hefur nú fengið traustsyfirlýsingar ýmissa flokksfélaga eftir hrinu mótdrægra yfirlýsinga í vikunni. Atlögunni að honum er lokið með ósigri Davíðs. Bjarni er ekki lengur gerviformaður upp á náð Davíðs, heldur orðinn sinn eigin herra.
Logið að útlendingum

Ólafur Ragnar Grímsson lýgur því að útlendingum, að Íslendingar hafi leyft bönkunum að falla. Þeir séu svona miklu sniðugri en Írar. Staðreyndin er, að Geir og Davíð snerust eins og skopparakringlur við að reyna að hindra fall bankanna. Tóku á skattgreiðendur hundruð milljarða í vonlausu varnarstríði. Bankarnir voru ekki látnir falla, þeir féllu af sjálfsdáðum. Lygin í Ólafi minnir á aðra lygi hans um langa hefð fyrir þjóðaratkvæðagreiðslum hér á landi. Sú hefð var alls engin, þegar orð hans féllu. Útrásar-klappstýran Ólafur Ragnar er enn til vandræða með snákaolíu-sölumennsku úti í heimi.
Viðskipta- og þjóðrembu-armar

Að baki Bjarna Benediktssyni mun flykkja sér áhugafólk um framgang iðnaðar, verzlunar og þjónustu. Viðskiptalífs-kjarni Sjálfstæðisflokksins mun taka völd í flokknum. Og færa honum að nýju hlutverk málsvara atvinnulífsins. Þemað verður friður til lántöku og viðskipta í útlöndum. Um Davíð Oddsson mun flykkjast þjóðrembdur íhaldsarmur flokksins með önnur kjarnagildi. Sumpart endurspeglar þetta uppruna flokksins í eldri Íhaldsflokknum og Frjálslynda flokknum. Sá, sem heldur nafni flokksins, verður sigurvegari. Hjá svo ótalmörgum er Flokkurinn leiðtogi lífsins, skítt veri með stefnuna.
Mörg líkin á vígvellinum

Samtök verzlunar og iðnaðar og þjónustu æpa á samkomulag um IceSave. Nóg er komið, við þurfum frið til fjármögnunar og viðskipta frá útlöndum. Það er innihaldið í ákalli þeirra. Bjarni Benediktsson flokksformaður er alinn upp í þessu viðskipta-andrúmslofti. Hann hefur svarað kallinu og styður nú samkomulag um IceSave. Studdur af öllum þorra þingmanna flokksins, en ekki nema helmingi kjósenda hans. Smám saman munu þeir átta sig á, að Bjarni er greifinn og Davíð ekki. Flokkurinn hefur ætíð verið hollur greifa sínum. En bardaginn verður grimmur og mörg verða líkin skilin eftir á vígvellinum.
Skrímsladeild á vergangi

Nýleg könnun sýndi, að Sjálfstæðisflokkurinn er klofinn í tvo jafna helminga í afstöðu til IceSave. Fylgjendur nýja samningsins eru þó ívið fleiri. Meðal þingmanna flokksins eru hlutföllin önnur, þingmenn styðja flestir formann sinn. Tími ögurstundar í flokknum. Bjarni Benediktsson fremur hið klassíska föðurmorð. Segir skilið við Davíð og lýsir yfir sjálfstæði sem formaður. Nýi stóðhesturinn hrekur gamla stóðhestinn á vergang. Svona er lífið. Sennilega kemst Bjarni loksins núna undan skugga Davíðs, verður alvöru formaður. Hann heldur flokknum, en skrímsladeildin kemst á vergang. Sem er hið bezta mál.
Fjölmiðlar bregðast okkur

Ríkisútvarpið þegir þunnu hljóði um mikilvægasta innanflokkságreining í sögu lýðveldisins. Var þó á fullu við að fjalla um ágreining í öðrum flokkum en Sjálfstæðisflokknum. Samt var ekki verið að kljúfa þá flokka í herðar niður eins og Sjálfstæðisflokkinn núna. Gildir raunar um aðra fjölmiðla einnig. Notendur fjölmiðla eiga skilið að fá að vita um straumana í Flokknum. Svara þarf brennandi spurningum: Heldur Bjarni meirihlutanum í þingflokknum fram í atkvæðagreiðslu um IceSave síðar í mánuðinum? Er uppreisnin bundin við fá flokksfélög eða er hún almenn? Hrynur Flokkurinn niður í frumeindir sínar?
Hamingja í Humarhúsinu

Var í Humarhúsinu í hádeginu. Fór sæll þaðan eins og venjulega. Í fjórtán ár hef ég komið þar og aldrei orðið fyrir vonbrigðum. Meira en hægt er að segja um önnur veitingahús. Fiskurinn bregzt aldrei, kokkarnir kunna á eldunartíma fiskjar. Að þessu sinni var það pönnusteikt rauðspretta, meira að segja heit. Með var sæmilegt grænmeti soðið. Humarsúpan á undan var frábær. Í allt öðrum klassa en ýmis humarsúpa, sem kölluð er heimsfræg á öðrum stöðum. Og á eftir kom þessi líka frábæri súrmjólkurís með hæfilegri skerpu til að setja punkt yfir i-ið. Svona stórveizla í hádeginu kostar ekki nema 3590 krónur.
Frábær frammistaða okkar

Þótt þjóðin eigi erfitt með að fást skynsamlega við pólitík, getur hún spýtt í lófana á örlagastundu. Í fyrra nam gróði okkar 119 milljörðum króna. Í alvöru-gjaldmiðli, sem nýtist til að grynna á erlendum skuldum fyrirtækja og ríkis. Annar eins gróði hefur aldrei áður verið í sögu fullveldisins. Kemur til viðbótar 87 milljarða hagnaði árið 2009. Á tveimur árum græddi þjóðin um 200 milljarða á vöruskiptum og um 100 milljarða á þjónustuskiptum. Með sama framhaldi verðum við fljót að borga skuldir okkar. Við erum að spara grimmt og við munum sjá fljótt til sólar. Ef við hleypum ekki skrumurum að völdum.
Bjarni fær loksins prik

IceSave hefur batnað. Fulltrúi stjórnarandstöðunnar var í samninganefndinni. Því er eðlilegt, að meirihluti þingmanna Sjálfstæðisflokksins styðji síðustu útgáfuna. Samt héldu margir, að Bjarni Benediktsson væri sami lýðskrumarinn og Sigmundur Davíð og Þór Saari. Svo reyndist bara ekki vera og Bjarni fær prik. Auðvitað er hann húðskammaður af dýrasta Íslendingi sögunnar, Davíð Oddssyni greifa. Og hjörðinni, sem þráir greifann sinn eina. Sigmundur Davíð er kominn í felur síðan upp komst um 145 milljarða króna lesblindu hans á samninginn. Formenn í stjórnarandstöðu eiga ekki alltaf að vera í lýðskrumi.
Styðja pyndingastjórann

Bandaríkin vinna hörðum höndum að því að reyna að hindra almannavilja í að sigra í Egyptalandi. Barack Obama vill, að pyndingastjóri landsins, Omar Suleiman varaforseti, taki við. Hann stjórnar leyniþjónustunni og stjórnar ofbeldinu á Tahir-torgi í Cairo. Kominn í viðræður við Bræðralag múslima um aðild að ríkisstjórn. Þannig endar þetta eins og í Íran. Almenningur fær engin völd í Egyptalandi, heldur bara klerkarnir. Hvar sem vandamál rísa í heiminum, þá koma Bandaríkin og gera illt vera. Elska “sterka” leiðtoga. Ekkert heimsveldi sögunnar hefur reynzt jafn ófært um að læra af reynslunni.
Yfirburðasigur hrunverja

Hrunverjar sigruðu í kosningum háskólastúdenta. Vaka hlaut 1835 atkvæði og hreinan meirihluta kosinna fulltrúa. Þar á ofan fékk framboðið Hægri menn 266 atkvæði. Þetta getið þið haft til marks um, að hrunverjar fá öflugan liðstyrk í náinni framtíð. Og að þjóðin hefur ekki lært neitt af hruninu. Áður en hendi er veifað verða hrunverjar aftur komnir til valda á íslandi. Léleg ríkisstjórn Jóhönnu og Steingríms er hátíð í samanburði við það, sem þá mun koma. Tilgangslaust er að vona, að þjóðin endurheimti auðlindirnar. Innræktuð heimska hennar gerir henni ókleift að varpa af sér gamla okinu.
Mesti mislestur sögunnar

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson las ekki IceSave nógu vel, áður en hann setti þumalinn niður. Fullyrðir, að Landsbankinn telji heildsölulán sveitarfélaga og stofnana ekki vera forgangskröfu. Rétt er, að Landsbankinn telur þessi lán vera forgangskröfu. Á þessu tvennu munar 145 milljörðum króna. Mislestur formannsins er stærsti mislestur Íslandssögunnar. Kappar á borð við Kristján Gunnarsson verkalýðsrekanda í Keflavík hverfa eins og tungl fyrir sólarljósi Sigmundar flokksformanns. Ótvíræðs Íslandsmeistara í mislestri. Enginn annar Íslendingur fyrr eða síðar hefur mislesið eina tölu um 145 milljarða króna.
Til hamingju með IceSave

Nú fer að sjást fyrir lok IceSave og það er gott. Útkoman er, að við borgum eitt-tvö prósent af glæpum íslenzkra fyrirtækja gagnvart útlendingum. Það er vel sloppið. Bara Framsókn og Hreyfingin eru á móti og Flokkurinn klofinn. Þetta endurspeglar breytt viðhorf fólks, rúmlega helmingur fellst á síðustu niðurstöðuna. Enda fékkst hún í nefnd, sem meðal annars var skipuð fulltrúa stjórnarandstöðunnar. Alþingi samþykkir niðurstöðuna með miklum meirihluta og þau verða málslokin. Fjárhagsleg samskipti þjóðarinnar við umheiminn munu snöggbatna og peningar verða ekki eins til torsóttir og áður. Til hamingju.
Þúsund-og-ein þjóðleið

Í gær kláraði ég þúsundogeina þjóðleið, kort og texta. Göngu- og reiðleiðir milli byggða á Íslandi. Annars vegar stafræn kort með staðsetningarpunktum. Hins vegar tilheyrandi texti. Með lýsingum leiða og örnefnum þeirra. Með frásögnum soðnum upp úr fornritum, einkum Sturlungu, og úr yngri heimildum, svo sem árbókum Ferðafélagsins. Stærstu heimildir eru Herforingjaráðskortin elztu, 384 leiðir; ný útivistarkort, 263 leiðir; mínar eigin ferðir, 189 leiðir; árbækur Ferðafélagsins, 122 leiðir. Ekki veit ég, hvað skal gera við þetta, sem mér sýnist vera orðin plássfrek sófaborðsbók. Útgefendi, einhver?
Mitt útblásna egó

Ég má hafa útblásið egó, af því að ég er ekki í liði. Þarf ekki að vera stjórntækur. Staðan væri önnur, ef ég væri í liði. Væri til dæmis partur af lýðræðislega kjörinni ritstjórn. Þar þyrfti að vera meirihluti um stjórn mála. Væri keppikefli að vera í meirihluta og hafa þar með meiri áhrif en ella. Gæti kannski haft 20% áhrif, væri ég í meirihluta. Bara 5% áhrif, væri ég í minnihluta. Afleiðingin væri sú, að ég mundi brjóta odd af oflæti mínu til að vera stjórntækur. Þrátt fyrir útblásið egó. En sumir hafa enn stærra egó. Þeir sætta sig ekki við neitt annað en að éta úr eigin samvizkupoka.
Sendimaður í grjótinu

Raymond Davis er CIA-maður í sendiráði Bandaríkjanna í Pakistan. Skaut og drap tvo menn, sem reyndu að ræna hann. Bílstjóri frá sendiráðinu reyndi að koma honum til hjálpar, keyrði á mann og drap hann. Davis var handtekinn. Þetta gerðist á fimmtudaginn. Bandaríkjastjórn krefst lausnar hans, þar sem hann njóti friðhelgi sendimanna. Í Pakistan er sendimönnum ekki leyft að vera vopnaðir. Þið getið ímyndað ykkur viðbrögðin, ef annað eins hefði gerzt í Reykjavík. En svona er yfirgangur Bandaríkjanna taumlaus í samskiptum við umheiminn. Erum við viss um, að sendimenn Bandaríkjanna hér séu óvopnaðir?
Er fífl, á bágt, borgar skatta

Smám saman skýrist vörnin í málum stóru bófanna, meginþemun eru tvö: Ég er fífl og Ég á bágt. Fjöldi manna segist hafa verið plataður. Landsbankinn plataði Björn Leifsson. Sigurjón Þ. Árnason í Landsbankanum plataði Björgólf Thor Björgólfsson. Kalli bróðir plataði Steingrím Wernersson. Innihaldið í þessari vörn er: Ég er fífl. Oft bregður fyrir hinni vörninni. Steingrímur Wernersson telur sig eiga bágt. Sigurður G. Guðjónsson lagatæknir sagði, að Sigurjón Þ. Árnason ætti bágt á Litla-Hrauninu. Sigurður sagði líka, að ofurbófarnir séu góðir, þeir borgi skatta. Þar skortir ekki hugmyndaflugið.
Birtu og vertu bölvaður

Ég vann lengst af eftir reglu James Scotty Reston: “Publish and be damned”. Birtu og vertu bölvaður. Hún hefur gefizt vel. Stundum hriktir í og stundum verða ritstjórar að hætta, því að þeir ofbjóða fólki. Auðvitað eiga þeir að ofbjóða. Það er skylda. Mér datt aldrei í hug, að DV ætti að þegja yfir réttri frásögn af perranum á Ísafirði. Seinna varð ríkið að borga drengjunum skaðabætur. Þá var Össur búinn að birta hjartnæma minningargrein um perrann. Nú er Wikileaks að gera marga brjálaða. Einu sinni voru það Pentagon Papers. “Truth will out”. Skítugur sannleikurinn vill koma í ljós. Hann á að fá það. Ei má satt kyrrt liggja.