arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
“Allt annað var í lagi”

“Athugasemdir Vinnueftirlitsins fáar”, segir Bæjarins besta í fyrirsögn á vefnum. Í fréttinni segir: “Eina athugasemdin, sem Vinnueftirlitið setur út á framkvæmd sprengingarinnar er, að ekki voru notaðar sprengjumottur.” Þær hefðu komið í veg fyrir, að grjót flygi yfir bæinn. “Allt annað var í lagi hjá Ósafli og samkvæmt reglugerðum”, segir Bæjarins besta. Dæmigert fyrir ömurlega blaðamennsku nútímans. Fréttin gengur út á, að næstum allt hafi verið í lagi í Bolungarvík. Samt var látið undir höfuð leggjast að sprengja undir mottum. Og það eitt skiptir máli. Bæjarins besta er undirlægja Ósafls.
Svartasti dómara-glæpurinn

Vilhjálmur Bjarnason fjárfestir segir Sérstakan saksóknara geta lokað skrifstofunni, ef Hæstiréttur staðfestir héraðsdóm um Exeter. Sérstakur hafi unnið sína vinnu vel, segir Vilhjálmur, og málið sé einfalt. En Arngrímur Ísberg og Einar Ingimundarson kváðu upp arfavitlausan úrskurð. Felur í sér, að allir glæpir séu leyfilegir, ef upphæðirnar eru ofurháar. Dómarar þurfa bara að geta talið sér trú um, að glæpirnir kunni hugsanlega að hafa verið framdir bara alveg óvart. Dómur Arngríms og Einars er svartasta atvikið í sögu íslenzkra dómstóla, sem öll er þá orðin harla dökk. Nú þarf byltinguna.
Þeir spörkuðu í þjóðina

Af fyrri reynslu veit ég, að Arngrímur Ísberg og Einar Ingimundarson stíga ekki í vitið. Samt er mér óskiljanlegt, hvernig héraðsdómararnir fundu út, að bófar Exeter-málsins hafi ÓVART gerzt sekir um þrautskipulagða glæpi. Harðort sérálit Ragnheiðar Harðardóttur hefði átt að vekja bjálfana upp við vondan draum. Hvaða skýringar, sem menn vilja gefa á gerðum sakborninganna, er aldrei hægt að segja þær hafa verið ÓVART. Það er bara út af kortinu. Mér finnst sennilegast, að dómurunum hafi verið mútað. Að öðrum kosti hefðu þeir félagar ekki getað sparkað svona glæfralega í siðgæðisvitund almennings.
Skelfilegur Exeter-dómur

Dómurinn í Exeter málinu er hreint út sagt skelfilegur. Er rothögg fyrir sérstakan saksóknara og þjóðina alla. Senn upp fyrir okkur, að dómstólar landsins munu sýkna alla helztu bófa landsins. Í þessu tilviki máttu þeir níðast á hluthöfum og skattgreiðendum með umboðssvikum og peningaþvotti. Aðeins einn dómari vildi skilja svindlið í málinu, en hann var í minnihluta. Þegar upp er staðið, verður þjóðin orðin sótsvört af bræði. Kerfið er bara svona. Ólafur Helgi sýslumaður heldur verndarhendi yfir barnanauðgara á sama tíma og dómstólar taka krók á sig til að vernda mestu ofurbófa landsins.
Andverðleikar Ólafs Helga

Ólafur Helgi Kjartansson er einn margra embættismanna, sem ekki eru starfi sínu vaxnir. Angi af andverðleika-þjóðfélaginu. Eins og forstjórar ýmissa stofnana, sem frægar hafa orðið á þessu ári. Forstjórar Umhverfisstofnunar, Útlendingastofnunar, Fangelsisstofnunar Umboðsmaður skuldara. Yfirmaður kynferðisbrotadeildar lögreglunnar í Reykjavík setti ofan í við Ólaf Helga. Þegar til er kvikmynd af ógeðshegðun bófa, vitnar maður ekki í klisjur lagatækna. Þá setur maður viðkomandi í gæzluvarðhald vegna almannahagsmuna. Ólafur Helgi fattar ekki. Hann er dæmigerður íslenzkur embættismaður.
Minningarorð um skrímsli

Minningargrein Jóns Baldurs Lorange um séra Georg í Landakotsskóla verður varðveitt í heiðurssæti í Safni íslenzkrar siðblindu. Það verður vonandi reist sem fyrst. Þar verða líka fleiri minningargreinar, svo sem Össurar Skarphéðinssonar um perrann á Ísafirði. En Jón Baldur segir um skrímslið í Landakoti, að það hafi sýnt “góðvild og fórnfýsi í þágu hans, sem öllu ræður. Vitnisburður um kærleika, óeigingirni og elsku til náungans.” Ódýrara má það ekki vera, þegar minnzt er eins af ofur-illvirkjum síðari tíma. Um suma höfunda íslenzkra minningarorða má segja, að oft sé betur heima setið.
Ofurmennin eru gengin aftur

Fortíðin gerði sig heimakomna á Íslandi í gær. Michael Porter var mættur í Kastljósið og hvatti ofurþjóðina til sókndirfsku og áhættusækni. Jafnframt boðaði Hörður Arnarson ofurnýjar væntingar til orkusóknar. Hefur látið gamla snákaolíu-sölumenn í Gamma reikna út nýja himnasælu. Þar er Ásgeir Jónsson greiningarstjóri innsti koppur í búri. Munið þið eftir honum? Landsvirkjun er sögð geta tvöfaldað orkuöflun á tíu árum. Reisir aðra Kárahnjúkavirkjun í stærstu fossunum. Sennilega er hann að tala um Dettifoss og fyllir svo upp í loforðið með hjáveitu frá Gullfossi. Ofurmenni ársins 2008 eru gengin aftur.
Ofurþjóðin hvött til dáða

Veltist um af hlátri við að horfa á drottningarviðtal Kastljóss við Michael Porter prófessor. Þar fossuðu fram gömlu klisjurnar frá 2007. Porter hvatti til nýtingar tækifæra, sókndirfsku og áhættusækni. Bíðið andartaka, voru þetta ekki einmitt eiginleikar ofurþjóðarinnar árið 2007 ? Voru það ekki þessir meintu eiginleikar útrásarbófanna, sem brenndu 8000 milljarða króna til agna? 8000 milljarða! Viðtalið við Porter sýndi, að sumir blaðamenn geta ekki lært að spyrja spurninga. Með svona spyrjendum og viðmælendum erum við komin á fulla ferð út í næsta ofurhrun. Góða ferð, íslenzkir ofurbjánar.
Skemmtilegir siðblindingjar

Orðið siðblinda hefur ratað í umræðuna upp á síðkastið. Merkur sjúkdómur, sem hefur öðlast vísindalegan sess. Þar á ofan eru sumar tegundir siðblindu taldar vera ættgengar, sem er enn forvitnilegra. Athyglisverðast er þó, að siðblindingjar eru hvers manns hugljúfi, skemmtilegir og atkvæðamiklir. Þeir sækjast eftir leiðtogastörfum, einkum í viðskiptum og stjórnmálum. Þar er oft skammt milli glæpa og snilli og oftast er þar létt að halda siðblindunni leyndri. Íslenzka hrunið gerðist meira eða minna vegna siðblindu í pólitík og fjármálum. Gaman væri að velta fyrir sér núverandi stöðu siðblindunnar.
Þá skortir sinn Davíð

Vinstri grænir eru eins og sjálfstæðismenn. Maður fyrir mann. Jón Bjarna er Einar Guðfinns. Pínu minni kjördæmispotari, pínu meiri gerræðingur. Einn er munur þeirra: Jón kemur ekki óbrenglaðri málsgrein út úr sér, Einar skiptir lipurt um skoðun í miðri aukasetningu. Steingrímur Sigfúss er Geir Haarde. Trúir kenningunni um, að tap beri að ríkisvæða. Telur bankana vera æðstu birtingarmynd lífsins. Einn er munur þeirra. Geir var latur, en Steingrímur er duglegur. Geir hefur það umfram Steingrím. Galli kenningarinnar er, að vinstri græna skortir hið fullkomna fúsk og gerræði. Þá skortir sinn Davíð.
Málsvari sérstæðra hagsmuna

Mér brá fyrir nokkru, er Lilja Mósesdóttir gerðist málsvari hinnar svonefndu efri miðstéttar. Tók undir með Tryggva Þór Herbertssyni, sem kvartaði yfir kjörum þingmanna af þeirri stétt. Töldu þau, að slíkt fólk mundi flýja land, ef ekki rættist úr. Nú hefur Lilja bætt um betur. Varð málsvari kvótagreifa. Telur ófært að breyta kvótakerfinu. Segir ríkisstjórnina raunar ekki meina neitt með atlögunni að því. Fyrning kvóta mundi leiða til málaferla og ógna bankakerfinu. Sé því óframkvæmanleg. Mál Lilju skýrist sumpart af, að hún telur sjálfa sig vera af efri miðstétt og er að auki dóttir kvóta-“eiganda”.
Ég fyrirlít Hæstarétt

Ég fyrirlít Hæstarétt ekki síður en aðra dómstóla landsins. Dómararnir eru aldir upp í Njálu af Sigurði Líndal, skemmtilegum aðdáanda lagatæknilegra hártogana. Hæstiréttur leyfði Halldóri J. Kristjánssyni bankastjóra að koma undan hundrað milljón króna þýfi. Fann lagatæknilegar forsendur fyrir að leyfa réttlæti ekki fram að ganga. Í lagatækni Sigurðar Líndal er hvergi rúm fyrir réttlæti. Öll íslenzk lögfræði hefur áratugum saman verið lagatækni, kennslubók í hártogunum. Hæstiréttur er þannig mótaður. Þorir ekki að leyfa málum að fara til EFTA-dómstólsins, því að hann dæmir öfugt við Hæstarétt.
Strokuðu yfir fortíðina

Eineltið í Landakotsskóla var fyrir opnum tjöldum. Forréttindabörnin voru látin horfa á það. Sum kveiktu á soranum og yfirgáfu skólann. Önnur létu sér eineltið vel líka. Höfðu takmarkað siðferði í vegarnesti að heiman. Síðan fyrntist yfir eineltið og börnin urðu fullorðin. Sumir skrifuðu hjartnæma minningargrein um skrímslin. Aðrir hlupu upp varna, þegar farið að skrifa um skandalinn. Höfðu þrýst eineltinu úr huga sér. Þannig var og er búin til glansmynd af sora. Athyglisverðast er, hversu vel nokkrum forréttindabörnum hefur tekizt að strika burt það, sem þau sáu gerast. Það kalla ég siðblindu.
Ást: Della með væntingum

Búinn að finna stóru ástina og er ótrúlega ástfanginn. Þetta las ég í blaði um helgina. Minnti á yfirlýsingar í Séð og heyrt hjá tannlækninum. Gallinn þar var bara sá, að eintökin voru gömul. Ofur-ástfangna fólkið var skilið, þegar ég las um ástina. Minnti mig á allt fólkið, sem ég hef þekkt áratugum saman. Það hefur allt verið í einu hjónabandi alla ævi. Nú á dögum er fólk ótrúlega mikið ástfangnara. Endist samt ótrúlega lítið í hjónabandi. Er það, sem kallað er ást núna, ekki “infatuation”, eins konar della með væntingum, sem aldrei verða uppfylltar? Síðan tekur bara ein della við af annarri.
Árni Páll er í ruglinu

Árni Páll Árnason kemur undarlega fyrir í sjónvarpi. Stjarfur skýtur hann augum til himins. Skilur ekki spurningar og leitar svara, sem ekki koma að ofan. Heillaður af því rugli, að kvótagreifar séu það sama og sjávarútvegur. Heldur, að fiskur hverfi af miðunum og skip fari í brotajárn, ef stjakað er við kvótagreifum. Eru þeir þó sannanlega manna sízt hæfir til að reka útveg. Tóku 560 milljarða að láni til að fjárfesta í greininni fyrir 80 milljarða. Þessir skuldum vöfðu bófar eru óhæfir til að reka sjávarútveg. Við þurfum að losna við þá úr sjávarútvegi og það skilur vitgrannur ráðherrann alls ekki.
Varið ykkur á stærðfræðingnum

Stjórnlagaráðsfólk, varið ykkur á stærðfræðingnum. Þorkell Helgason stýrði breytingum á reiknikerfi kosninga um áratugi. Ber ábyrgð á flakkaranum. Fylgikvilli breytinga hans er, að fólk hættir að skilja. Kjósendur missa áhugann. Munið eftir kosningunum til stjórnlagaþings. Reikniverkið þar var eftir Þorkel. Hann er hættulegur. Hafnið göldrum á borð við “kjördæmavarið landskjör”. Orðalagið segir mér, að Þorkell sé að baki. Með sjónhverfingum fram og aftur er reynt að telja ykkur trú um, að allir fái sitt bingó. Þjóðfundurinn bað hins vegar um einfalt kerfi: “Allt landið eitt kjördæmi”.
Sparisjóðabani veitir álit

Með ólíkindum er, að fjölmiðlar draga Pétur Blöndal alþingismann í sífellu fram sem álitsgjafa. Aldrei taka þeir fram, að þetta sé maðurinn, sem gróf undan sparisjóðum landsmanna. Lamdi inn kenninguna um, að þar væri fé án hirðis. Fá þyrfti kræfa fjármálamenn til að eignast þá og stýra þeim eftir lögmálum markaðarins. Farið var eftir órum Péturs og nærri allr sparisjóður voru rústaðir. Skafnir innan og skuldir við þá skildar eftir í eignalausum einkahlutafélögum. Pétur Blöndal ber meiri ábyrgð á þessum ofurskandal en nokkur annar óráðsíumaður Sjálfstæðisflokksins. Hann eyðilagði sparisjóðina.
Í læri hjá Einari þveræingi

Páll Vilhjálmsson vísar til Einars þveræings, sem sagði erlenda kónga mundu reynast misjafna. Landsmenn skyldu varast að gefa konungi færi á eignum eða sköttum. Samkvæmt því ættum við að forðast að gefa erlendu yfirvaldi færi á auðlindum. Einkum fiskveiðum og orkuöflun. Og ekki gefa erlendu yfirvaldi tækifæri til að leggja á skatta. Þeir, sem gæta hagsmuna Íslands í samningum við Evrópusambandið, ættu að hafa Einar þveræing í huga. Hins vegar kemur margt gott með sambandinu. Hörð valúta, lágir vextir, aukin vernd neytenda og umhverfis, aukin hagfesta, stóraukin siðmenning, minni Davíðska og fúsk.
Bankar missi forgang sinn

Ég studdi friðarsamninga við útlönd um IceSave. En skil vel, að fólk neiti að borga. Tel, að tími sé kominn til, að þjóðir rísi gegn ofurvaldi banka í ríkisskjóli. Taldi hins vegar óheppilegt, að Ísland leiddi slíka byltingu. Hún kallar nefnilega á tilraunir til að refsa byltingunni. Hugleysi mitt, enda er tjónið viðráðanlegt. Nú hafa aðrir tekið við boltanum. Grikkir neita að borga, munu að lokum komast upp með það. Portúgalar og Spánverjar orðnir heitir. Ekki felst lengur bylting í, að þjóðir neiti að borga ótæpileg lán. Bankar eiga að falla úr efsta sæti í forgangsröð skjólstæðinga ríkisins.
Rífandi gangur Evrópu

Rífandi gangur er á Evrópusambandinu, öfugt við fréttir hatursmanna þess. Enn betri gangur er á evru, hún treystir sig í sessi á kostnað dollars. Öfugt við fullyrðingar andstæðinga. Einkum er stuð á Þýzkalandi, sem býr við óvenjulegan hagvöxt. Sama er að segja um Frakkland og Svíþjóð, í minna mæli þó. Jaðarríkin í suðri og vestri eiga erfiðara með að fóta sig. Þar á meðal er Bretland, þar sem hagkerfið líkist Bandaríkjunum. Evrópusambandið hefur átt erfitt með að taka á vandræðum Grikkja og fleiri þjóða. En bandalagið og bankarnir þar hafa efni á að spýta þar inn verulegum fjárhæðum til viðbótar.
Á jaðri frjálshyggjunnar

Fyrir mörgum áratugum var ég á jaðri frjálshyggjunnar. Hreifst af innra samræmi í kenningunni, svipað og Hannes Hólmsteinn. Kaus jafnvel Flokkinn, það er langt síðan. Sá þá ekki fyrir mér framreikninginn á kenningunni. Um það leyti sem Davíð Oddsson varð borgarstjóri, áttaði ég mig á villu míns vegar. Ef frjálshyggjan er framreiknuð til sigurs hins samkeppnishæfasta, fáum við einokun. Hún er eðlileg niðurstaða frjálshyggjunnar. Hér á landi á þetta enn frekar við en í Bandaríkjunum. Hér var og er allur gróði á vegum forréttindahópa. Og einkavæðingin var einkavinavædd. Útkomuna sjá allir.
Glæpaþjóð styður brennuvarga

Sannleiksnefndin fræga samdi þykka skýrslu í sjö bindum. Sagði þar, að bófar og pólitíkusar bæru ábyrgð á hruninu. En glæpaþjóðin með gullfiskaminnið gleymdi Geir Haarde. Trúir jafnvel, að Jóhanna Sigurðardóttir og Steingrímur J. Sigfússon hafi framleitt hrunið. Segist jafnvel ætla að kjósa hrunflokka aftur til valda. Því að reyndir brennuvargar séu betur en brunaliðið til þess fallnir að ráða ríkinu. Glæpaþjóð styður brennuvarga, sem gera hróp að brunaliðinu. Þeirri firru eykst fylgi meðal kjósenda, að vondir útlendingar hafi gert með sér samsæri um að setja Ísland á hausinn. Og Geir sé ofsóttur.
Stuttur palladómur um þingmenn

Til marks um heimsku og illsku Íslendinga er val þeirra á þingmönnum sínum. Þar er um fátækan garð að gresja. Birgitta Jónsdóttir er þó flott, enda er hún í metum erlendis, þar sem fólk er ekki eins vitlaust. Mér lízt líka sæmilega á Margréti Tryggvadóttur, jafnvel Þór Saari, þótt hann sé þrasari. Fjórði þingmaðurinn, sem ég kann að meta, er Þráinn Bertelsson. Öll þessi fjögur voru kosin af Borgarahreyfingunni, sem er horfin. Fimmti nothæfi þingmaðurinn er Mörður Árnason. Afgangur Alþingis er skítapakk. Margir eru þar heimskir og sumir eru bófar. Þjóðin á það Alþingi, sem hún á skilið.
Hornsteinninn er hruninn

Hingað til hefur endurgreiðsla skulda verið hornsteinn hins fjölþjóðlega fjármálakerfis. Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn hefur alltaf sett á oddinn, að skuldir verði greiddar. Lengja megi í hengingarólinni, en ekki slá af kröfum um endurgreiðslu. Nú stendur sjóðurinn andspænis Grikklandi, þar sem þjóðin segir: Við borgum ekki. Svipað almenningsálit magnast í Portúgal, á Spáni og víðar. Hér á landi voru aðstæður þær, að ríkið gat hreinlega ekki tekið ábyrgð á bönkunum. Erlendir lánveitendur töpuðu því þúsund milljörðum á Íslandi. Nú má sjá, að þeir muni tapa enn meira á Grikklandi og síðan víðar.
Burðardýr í bófaflokki

Sigurður Kári Kristjánsson alþingismaður sagði þetta árið 2009 á landsfundi Sjálfstæðisflokksins: “Vilji Sjálfstæðisflokkurinn halda yfirráðum sínum yfir sjávarútvegsauðlindinni, þá felur það í sér að flokkurinn vill standa utan Evrópusambandsins og því fagna ég.” Þetta segir alla söguna um stöðu Flokksins. Hann er gæzlumaður sérhagsmuna. Gætir þess, að kvótagreifar haldi þýfinu, sem þeir stálu af þjóðinni með veðsetningu á óveiddum afla. Sá er tilgangur og markmið Flokksins. Hann er bófaflokkur, studdur af firrtum kjósendum, sem gegna hlutverki burðardýra í bófaflokki Sjálfstæðisflokksins.
Hræfuglar eiga bankana

Smám saman kemur í ljós, að illræmdir vogunarsjóðir eru eigendur endurreistu bankanna. Þeir keyptu kröfur í gömlu bankana á 6% af skráðu verði og reyna núna að margfalda þá fjárfestingu. Ætíð svífa hræfuglar að hruni, hvar sem það verður. Sem kröfuhafar gömlu bankanna eru þeir orðnir eigendur að nýju bönkunum. Ljóst er, að þeir hafa ekki þjóðarhagsmuni að leiðarljósi, heldur skjótfenginn gróða. Þannig vinnur Glitnir gegn hagsmunum viðskiptamanna Íslandsbanka og gegn þjóðarhagsmunum. Það var fídus Geirs H. Haarde að leysa mörg mál í senn með aðkomu hræfugla. Sá fídus getur orðið okkur hættulegur.
Sáu ekki eineltið

Eftir því sem fjölgar lýsingum á kynórum og einelti í Landakotsskóla, furða ég mig meira á fyrri þöggun. Hér er fullt af forréttindabörnum, sem urðu vitni að einelti afgangsbarna og létu sér það vel líka. Koma jafnvel fram í fjölmiðlum og vitna um ágæti skólans. Voru þó látin fylgjast með eineltinu. Um áratuga skeið hef ég stundum hitt fólk, sem vegsamar skólann. Hrósar sér af að hafa verið þar og af að senda börnin sín þangað. Eitthvað meira en lítið er bogið við glansmyndina. Sjálfur hef ég aldrei trúað, að þetta væri neitt merkilegur skóli. Svo kemur í ljós, að hann var einstakur í sinni röð.
Sveik okkur um rannsókn

Alþingi lofaði rannsókn á Seðlabankanum. Skriflega. Við þurfum hana. Viljum vita, hvernig bankinn fyllti kjallarann af brettum með verðlausum pappírum. Hvernig bankinn gat leyft viðskiptabönkunum að soga allan gjaldeyri út úr Seðlabankanum í skjóli verðlausra pappíra. Hvernig þessi ástarbréf leiddu til tjóns, sem nam 13% af landsframleiðslunni. Hvernig bankastjórn Davíðs Oddssonar gat orðið langdýrasta tjónið í gervöllu hruninu. Hvernig tugir hámenntaðra manna í bankanum gátu horft upp á vitfirringu Davíðs og samt haldið að sér höndum. Alþingi hefur svikið okkur um þessa brýnu rannsókn.
Flest er evrópskt hér

Lög og reglur á Íslandi eru að mestu í samræmi við lög og reglur í Evrópu. Samningaviðræður um aðild að Evrópusambandinu hafa leitt það í ljós. 21 af 33 köflum viðræðnanna eru frá, en tólf kaflar eru enn opnir. Þar á meðal eru sjávarútvegur og landbúnaður. Á vegum Evrópska efnahagssvæðisins höfum við tekið upp lög og reglur Evrópusambandsins. Það var aðgöngumiði landsins að evrópskum markaði. Aðgöngumiði sjávarútvegs og landbúnaðar, þótt það sé ekki núna metið til fjár. Við erum líka í Schengen, sem gerir Íslendingum kleift að ferðast óhindrað. Gerir okkur kleift í neyð að fá okkur vinnu í Evrópu.
Magnþrota Umhverfisstofnun

Umhverfisstofnun nennir alls ekki í aðgerðir gegn olíumengun og fugladauða á Garðskaga. Stofnunin vill láta náttúruna sjálfa um að skola burt olíunni og það tekur langan tíma. Í stíl við annað viðbragðaleysi hennar. Ögn mannlegra hefði verið að dæla olíunni upp og flýta fyrir hreinsun strandarinnar. En þetta er stofnunin, sem nennti ekki heldur að mæla díoxín frá sorpbrennslu. Sem neitaði að mæla flúormengun frá stóriðju við Grundartanga. Trassaði að mæla vítissódamengun hjá Becromal í Eyjafirði. Umhverfisstofnun er 75 manna magnþrota stofnun. Strax bera að reka Kristínu Lind Árnadóttir forstjóra.
Meðvirkni með Geir

Meðvirkni Íslendinga er slík, að tveir þriðju hlutar þjóðarinnar eru ósáttir við málaferlin gegn Geir H. Haarde. Var hann þó skipstjórinn í brúnni, þegar ríkið riðaði til falls. Landsdómur ákveður, hvort hegðun hans var refsiverð eða ekki. Hvorki Ingibjörg Sólrún né Árni Mathiesen voru skipstjórar og þau sluppu naumt fyrir horn. Kannski er það ekki réttlátt, en þannig spilaðist. Sekt Geirs minnkar ekki við fjarveru samráðherranna. Þetta er sama meðvirka þjóðin og safnar fé handa Íslendingum, sem brjóta erlend lög og lenda þar í fangelsi. Skyldu þeir líka vorkenna bankabófunum, þegar röðin kemur að þeim?
Katrín braut samkomulag

Hjarta Katrínar Júlíusdóttur slær með stóriðjubófum eins og hjarta Árna Páls Árnasonar slær með bankabófum. Þetta eru tveir ráðherrar hrunverja í stjórn Jóhönnu Sigurðardóttur. Hún þarf að ná betri aga á þeim. Árni gefur úr skjöl Samtaka fjármálafyrirtækja sem skjöl bankaráðuneytisins. Katrín Júlíusdóttir hefur með brögðum bolað fulltrúum náttúruverndarsamtaka frá ákvörðunum um orkuver og verndunarsvæði. Hefur flutt þær frá verkefnisstjórn rammaáætlunar til nefndar í iðnaðarráðuneytinu. Getur þar hossað sérhagsmunum á kostnað almannahagsmuna að vild. Braut þar með samkomulag um rammaáætlun orkumála.
Bankarnir verða að blæða

Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn og Evrópski seðlabankinn vilja ekki, að bankar taki á sig tjón af lánum til Grikklands. Þýzkaland er eina ríkið í Evrópu, sem vill, að bankar aki á sig hluta gríska tjónsins. Má þó ljóst vera, að bankarnir hafa lánað af óforsjálni. Kominn er tími til að víkja frá þeirri trúarsetningu fjölþjóðlegra seðlabanka, að bankar megi spila frítt á kostnað fólks. Þýzkaland reynir að brjótast undan kreddu Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og Evrópska seðlabankans, sem gæta hagsmuna bankanna. Árangurslaust. Grikkir munu samt ekki sætta sig við að borga. Byltingin gegn bönkunum byrjar þar.
Grikkland verður gjaldþrota

Guardian segir í morgun, að Grikkland verði óhjákvæmilega gjaldþrota. Skynsamlegt sé að hætta að berjast gegn því. Baráttan fresti bara vandanum. Í staðinn beri að viðurkenna staðreyndir og skipuleggja gjaldþrotið til að minnka áhrif þess. Kröfurnar á herðar grískum almenningi séu of þungbærar. Þetta leiðir hugann að íslenzka hruninu. Ísland neitaði að borga erlendum bönkum og komst upp með það. Þúsund milljarða tjón erlendra banka varð ekki tilefni vandræða. Ágreiningur snerist bara um lítinn þátt málsins, IceSave, mismunun útlendra og innlendra. Það ætti að geta orðið Evrópu lærdómsríkt.
Hrunverjar endurskrifa söguna

Hrunverjar eru á fullu við að endurskrifa söguna. Með stuðningi þingflokks Sjálfstæðisflokksins og Morgunblaðsins. Tala eins og hrunið hafi bara verið ímyndun þeirra, sem leggja hrunverja í einelti. Fremst í endurritun sögunnar fara Björgólfur Thor á bloggsíðu, Davíð Oddsson í leiðurum, Ingibjörg Sólrún á bloggsíðu, Kristrún Heimisdóttir í ræðuhöldum, Geir H. Haarde í málsvörn, Lýður Guðmundsson í blaðagreinum. Eva Joly varaði okkur við þessu. Því miður er hálf þjóðin veik fyrir þessari samanlögðu firringu og afneitun. Segist vera tilbúin að veita hrunverjum aftur brautargengi í næstu þingkosningum.
Heimski seðlabankastjórinn

Clara þurfti að yfirfæra einn dollar eða 115 krónur til að greiða fyrir skráningu máls í Bandaríkjunum. Fyrirtækið þurfti að senda Seðlabankanum umsókn upp á 58 blaðsíður til að uppfylla skilyrði bankans. Síðan tók það bankann þrjár vikur að svara erindinu upp á fjórar blaðsíður. Á blaðsíðu þrjú kom fram, að Seðlabankinn samþykkti erindið. Ekki er upplýst, hvaða fávitar í Seðlabankanum búa til svona kerfi og lifa í því. Auðvitað ber Már Guðmundsson seðlabankastjóri ábyrgðina. Hann telur ekki þörf á, að bankinn hagi sér skynsamlega í samskiptum við umheiminn. Hann er frekar heimskur.
Jón Bjarnason er sekur

Fyrst og fremst er það Jóni Bjarnasyni að kenna, að lækning kvótakerfisins fór út um þúfur. Ríkisstjórnin lagði upp í samstarfinu með tillögu um, að kvótar mundu fyrnast á ótilgreindu tímabili. Og að fyrndi kvótinn færi á uppboðsmarkað, sem mundi sýna raunverulegt verðgildi þjóðareignarinnar. Í stað þessa fór Jón í samráðsferli með hagsmunaaðilum, sem áttu aldrei að koma að málinu. Síðan bjó hann til tvö óskiljanleg frumvörp um aukið gerræði sitt til að stjórna kvótakerfinu. Við það náðu kvótagreifar vopnum sínum og beittu málgögnum sínum, Mogganum og Ríkissjónvarpinu, til að slátra málinu.
OECD bendir á Davíð

Efnahags- og framfarastofnunin bendir á Davíð Oddsson í skýrslu sinni um íslenzkan efnahag. Gefur ófagra mynd af þætti Davíðs í hruninu. Minnir á, að Seðlabankinn hafi safnað heilum brettum af verðlausum pappírum (“of dubious quality”) síðustu mánuðina fyrir hrun. Það hafi verið meira en helmingurinn af öllu tjóninu, sem ríkið varð fyrir í hruninu. OECD telur þannig Davíð vera hrunverja Íslands númer eitt. En enginn hefur enn útskýrt, hvers vegna tugir hámenntaðra í Seðlabankanum leyfðu Davíð að haga sér vitfirringslega án þess að gera neitt í málinu. Sáu hrunið koma, en þögðu og gerðu ekkert.
Grikkland verður gjaldþrota

Hrun Grikklands er ekki Papandreou að kenna frekar en davíðshrunið á Íslandi er Jóhönnu að kenna. Hann tók við stjórninni af spilltri hægri stjórn, sem bar ábyrgðina. Eins og Davíð og Geir báru ábyrgðina hér. Munur Grikklands og annarra ríkja Evrópu er ekki óhóflegt ríkisbákn, heldur léleg skattheimta. Grikkir svindla almennt undan skatti og komast upp með það. Neita þar á ofan að bera ábyrgð á hruninu. Eins og hér. Þeim mun takast að svæla Papandreou út og koma á greiðslufalli og gjaldþroti ríkisins. Við því er fátt að gera. Lánardrottnar Grikklands neyðast að lokum til að afskrifa heimskulegu lánin.