arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Strax þýðir seinna

Erfitt er að átta sig á tungumáli Framsóknar. Orðið „strax“ þýðir þar á bæ „seinna“ eða „kannski“. Og orðið „friðlýsing“ felur einmitt í sér áhugaverða og girnilega virkjunarkosti. Með sérstæðum málskilningi hefur Framsókn aflað sér fylgis þeirra kjósenda, sem minnst hafa í kollinum. Í hvert sinn sem innantómt loforð fer úrskeiðis kemur fram ný orðskýring. Í dag er hinn mikli dagur „tékkans í pósti“. Um hádegi skýrir Sigmundur Davíð Gunnlaugsson fyrir bjánum sínum, hvað felist í hugtakinu annað en „nefndir og engar efndir“. Í blaðinu í morgun fór hann að dreifa væntingum: Með olíuleit á Drekasvæðinu.
Faðmlög við ríkisvald

Hefðbundnir fjölmiðlar biluðu meðal annars á faðmlögum við ríkisvaldið. Tóku opinbera aðila trúanlega. Í Bandaríkjunum skildu njósnastofnanir fjölmiðlana eftir blóðuga á velli. Starfsmenn leyniþjónustunnar voru inni á ritstjórn New York Times og eru kannski enn. Ritstjórar heimsblaðanna tóku trúanlegar lygar kerfisins. „Hvernig eigum við að vita betur“, sagði einn. Svo kemur allt í einu lygin í ljós í tölvupóstum og gagnabönkum. Einkum að þakka tveim einstaklingum, Chelsea Manning og Edward Snowden, svo og samtökum á borð við Wikileaks og ICIJ rannsóknarblaðamanna, sem eru að grafa í skattaskjólum.
Kórréttar gæsalappir

Hefð gæsalappa er misjöfn eftir löndum. Engilsaxnesk hefð er önnur en þýzk og frönsk er enn önnur. Íslenzkar gæsalappir eru sér á parti og til skamms tíma erfiðar í umgengni á tölvum. Loksins eftir dúk og disk hef ég nú lært að setja réttar íslenzkar gæsalappir án flókinni aðgerða. „Svona“. Biðst forláts að hafa of lengi látið amerískar gæsalappir yfir mig og ykkur ganga. Framvegis verða kórréttar gæsalappir í texta mínum. Hefðir eru til að halda þær, ekki til að hlaupa eftir meintum þægindum frá útlandinu. Mun auðvitað líka halda mig við z-una, sem er frábær stafur án undantekninga frá reglum.
Ísland er Evrópa

Ísland er hluti evrópskrar menningar. Þar eru rætur okkar og viðskipti. Við getum flutt þangað margfalt meiri vörur og þjónustu en við gerum. Þar er nothæfur gjaldmiðill og traust kjölfesta í sparsömu Þýzkalandi. Þar í landi er meira dálæti á Íslandi en í nokkru öðru landi. Þar er ekkert eldhaf, þótt Ögmundur sjái slíkt, og þar flagga menn ekki glerperlum og eldvatni til að ginna Íslendinga. Við eigum heima í samfélagi evrópskra þjóða og höfum gagn af evrópskri samvinnu. Kína og Rússland eru allt annar handleggur. Hættum að efast um Evrópu. Göngum heils hugar að samstarfi heimsins farsælustu ríkja.
Ofkeyrð óhlutdrægni

Hefðbundir fjölmiðlar biluðu meðal annars á ofkeyrðri óhlutdrægni. Fóru að birta bara sjónarmið A og B og C. En sögðu okkur ekki, hvert sé rangt og hvert sé rétt. Rugl situr því við sama borð og staðreyndir, trúarofsi situr við sama borð og raunvísindi. Eins konar ping-pong, fyrst talar annar og svo talar hinn. Enginn veit lengur neitt í sinn haus. Fjölmiðlar segja okkur til dæmis ekki, að SDG sé að bulla, sé úti á túni. Ping-pong blaðamennskan rýrði hlutverk hliðvarðarins og skóf traustið af hefðbundnum fjölmiðlum. Einmitt þegar þröngmiðlar vefsins ruddust á völl fjölmiðlunar og töluðu hreint út.
Hrunverjar fíflast

Síðustu daga hafa hrunverjar fíflast í Héraðsdómi. Ólafur Ólafsson telur það vera vettvang fyrir skrípalæti. Fékk bara óvart þrettán milljarða. Skammast út í saksóknara og neitar að svara spurningum. Hreiðar Már flissar undir yfirheyrslum. Sama er að segja um verjendur Björgólfs Thors í öðru máli og ýmis vitni. Neita að svara spurningum og hafa uppi ólíkindalæti. Sumpart til að tefja mál og fella þau á tíma. Hanga í formsatriðum og neita að fjalla um málsefnin. Dómurum virðist ókleift að halda uppi röð og reglu í dómsal. Enda er ljóst, að almennt telja hrunverjar sig hátt hafna yfir lög og rétt.
Óskar setur landslög

Forstjóri Morgunblaðsins virðist telja reglur hlutafélags um Kerið jafngilda landslögum. Segir: „Ef einhverjir alþingismenn telja sig yfir það hafna að fylgja lögum“. Þar fjallar hann um, að Ögmundur Jónasson neitar að greiða aðgangseyri að Kerinu. Úr því að reglur Óskars Magnússonar jafngilda lögum, er bezt fyrir hann að hafa þar löggur til að handtaka fólk. Og bíla til að keyra það í grjótið. En óhæfa væri, að hann notaði til þess bílastæðin, sem ríkið borgaði. Raunar á ríkið að girða bílastæðin af. Svo að dólgar Kersins geti ekki notað þau til að geyma bíla fólks sem „fylgir lögum“ forstjórans.
Menning í kreppunni

Sem 330.000 manna þjóð þurfum við fyrst og fremst menningu. Spörum því ekki menningu, þegar illa árar. Svo sem þegar kvótagreifar heimta aukinn afslátt af veiðigjaldi og auðgreifar heimta afnám auðlegðarskatts. Þá má spara sumt, til dæmis sértækan stuðning við afskekktustu eyjarskeggja, til dæmis Herjólf og Landeyjahöfn. Þjóðleikhúsið verður þá auðvitað að forðast að styrkja Árna Johnsen með byggingaefni. Auðveldast er þó að spara í tugmilljarða kostnaði okkar af hefðbundnum landbúnaði. Slíkur sparnaður í þágu greifanna ætti að vera langefstur á blaði sparnaðarnefndar Ásmundar Einars og Vigdísar Hauks.
Misdýr gisting í Evrópu

Góð hótelherbergi án íburðar fást í Reykjavík á 20.000 krónur á dag. Svipað og meðaltal í ferðaborgum Evrópu, svo sem Amsterdam, Kaupmannahöfn, Flórens og München. Ódýrari eru Berlín, Bruxelles, Dublin, Madrid, Istanbul og Vín, 15.000 krónur á dag. Dýrari eru Barcelona, Feneyjar og Róm, 25.000 krónur á dag. Dýrastar eru London og París á 35.000 krónur á dag. Verðið fer sumpart eftir lóðarverði, sumpart eftir vinsældum og sumpart eftir breiddargráðu. Undantekningin er Berlín, sem er ótrúlega ódýr, ódýrari en München í sama landi. Einnig er skrítið, að Barcelona er mun dýrari en Madrid í sama landi.
Osama bin Laden sigraði

Flugvellir Vesturlanda eru skýrt dæmi um, að Osama bin Laden hefur sigrað. Hvarvetna þjarma öryggisliðar að almennum borgurum. Heimta, að þeir fari úr skóm og taki af sér belti. Gramsa í farangri þeirra og síðast en ekki sízt káfa þeir á almenningi. Tilgangsleysi í nafni öryggis. Sums staðar er farið að taka fólk höndum fyrir að hafa tjáð pólitískar skoðanir. David Miranda varð um daginn að dúsa níu tíma í fangelsi á Heathrow. Svona var ástandið ekki um aldamót. Þá voru vestrænir menn frjálsir og þá var ljúft að ferðast. Osama bin Laden tókst að breyta vesturlöndum í þriðja heims lögregluríki.
Hægri jaðarflokkurinn

Um alla Evrópu rísa hægri jaðarflokkar. Allir efast þeir um Evrópusambandið, um hælisleitendur og múslima. Margir tefla lýðskrumi í fjármálum og efnahag, flokkar hinna ódýru lausna: Brezki þjóðarflokkurinn, Flokkur sannra Finna, Norska framsókn, Danski þjóðarflokkurinn, Austurríska frelsið, Hollenzka frelsið, Franski þjóðarfronturinn, Ítalska norðurbandalagið, Ný grísk dögun og loks Þýzka valið. Er Sigmundur Davíð tók yfir Framsókn, gerðist hún svona hægri jaðarflokkur. Hafnar Evrópu og hossar Kína, býður ódýra lausn, lofar kjósendum tékka í pósti. Víðast í Evrópu eru slíkir tæpast taldir stjórntækir.
Þurfa ekki óvini, hafa NSA

Njósnastofnunin NSA skaðar Bandaríkin meira en samanlögð hryðjuverkasamtök heims. Lék lausum hala, notaði alla handbæra tækni. Hagaði sér svo, því að hún gat, ekki af því að hún þyrfti. Allar slíkar stofnanir gera raunar svo, sé ekki haft á þeim strangt taumhald. Því hefur ekki verið til að dreifa í Bandaríkjunum. Keith Alexander forstjóri er dr. Strangelove nútímans. Ekki hafa bara evrópskir þjóðarleiðtogar fjarlægzt Bandaríkin, heldur hafa líka Yahoo og Google fengið sjokk. Búast má við, að fjarskipti heimsins verði losuð úr bandarískri bóndabeygju. Og heimsveldið á fáa vini þessa dagana.
Bezti var beztur

Trúðurinn kom mér á óvart. Bezti flokkurinn reyndist geta stjórnað borginni betur en hefðbundnir pólitíkusar. Gáfu embættismönnum svigrúm, önduðu ekki ævinlega ofan í hálsmál þeirra. Ég er andvígur sumum málum listans, svo sem þéttingu byggðar og ofsóknum á einkabílista. En í stórum dráttum var þetta góður tími. Jón Gnarr hættir, leifarnar halda áfram með óbreytt fylgi undir merki Bjartrar framtíðar. Þar vantar að vísu trúða, en þeim mun meira er af aðdáendum léttrar innivinnu. Úr fylgi Bezta fara fáir í fjórflokkinn. Lexían er, að fjórflokkurinn trekkir ekki. Unga fólkið fer til Bjartrar eða Pírata.
Forðast Bretland

Fór víða í gamla daga, en vildi aldrei til Sovétríkjanna. Óttaðist ríki, sem gat handtekið ferðamenn á skálduðum forsendum. Fór svo til Rússlands, þegar kerfið hrundi og Jeltsín komst til valda. Til Bandaríkjanna hætti ég að fara fyrir nokkrum árum, þegar meðferð ferðamanna komst þar í ógöngur. Nú hef ég líka sett Bretland í sóttkví. Þar er risinn fasismi hjá löggunni.

Handtekur fólk á Heathrow fyrir að hafa flaggað pólitískri skoðun. Bretland er komið í flokk með Bandaríkjunum sem arftaki Sovétríkjanna. Ég fer þá heldur til jaðarlanda lýðræðis, svo sem Tyrklands, þar sem fólk fær þó að vera í friði.
Ríkisábyrgð neitað

Mér er ekki ljóst, hvort á hreinu er, að ríkið ábyrgist ekki stóra banka. Í hruninu kom í ljós, að ríkið skortir burði til að ábyrgjast viðskiptabanka. Síðan hefur komið í ljós, að aftur rekur þjóðarfleyið í sömu átt og fyrir hrun. Með aukinni græðgi og áhættufíkn banksteranna. Innistæður í bönkunum þremur nema alls 1.400 milljörðum króna. Við allt aðrar aðstæður gæti ríkið leigt út ábyrgðir og haft af þeim miklar tekjur. En við íslenzkar aðstæður er það of áhættusamt, upphæðirnar eru of háar. Segja þarf skýrum orðum í lögum, að ríkisábyrgð sé engin og muni engin verða. Taka þarf af allan vafa.
Veruleikafirrtur forsætis

Sigmundur Davíð lýgur ævinlega, þegar hann opnar munninn. Nú er það kenning hans um, að staða ríkissjóðs sé verri en ætlað var. “Horfurnar hvað varðar rekstur ríkisins eru töluvert lakari að óbreyttu en lesa mátti úr nýjustu spám” sagði hann í júní. Í ljós er komið, að staðan var þá í raun töluvert betri en áætlað var. Hann hefði því ekki þurft að hrinda Landsspítalanum fram af brúninni. Þótt hann hafi hangið á að gefa kvótagreifum og auðgreifum eftir skatttekjur upp á tugi milljarða. SDG lifir í draumum, þar sem hann nær í þúsund milljarða til Noregs og nýjan gjaldmiðil til Kanada. Veruleiki er honum víðs fjarri.
Dauðastefna Alþjóðabankans

Aðvörunarljós kvikna, þegar Ísland er komið upp í þrettánda sæti á gæðalista Alþjóðabankans yfir auðveld viðskipti. Einn mælikvarða hans á viðskiptahæfni ríkja er, hversu auðvelt sé að ráða og reka starfsfólk. Mælikvarði á eymd og volæði stéttarfélaga, sem orðin eru varðhundar auðs og forgangs. Markmið bankans og aðila íslenzka vinnumarkaðarins vinna gegn hagsmunum fólks. Þvert á móti þurfum við að torvelda brottrekstur starfsfólks. Að gera meiri kröfur til atvinnurekenda um að vernda starfsfólk fyrir hremmingum stjórnlausrar græðgi fjármálaheims. Hrunið átti að vera endastöð á helreið auðhyggjunnar.
Vonin blífur

Fjórflokkurinn er ekki allur eins, bara misvondur. Sumir eru bófaflokkar, en aðrir eru blanda bófa og bjána. Lýðræði er ekki einskis virði, þótt flestir kjósendur kunni ekki með að fara. Hugsun almannatengla er miklu skarpari en hugsun almennings. Lýðræði er að breytast í auðræði, fyrst í Bandaríkjunum, síðan annars staðar. Bófaflokkar fjármála velja, hverjir fara í framboð og hvernig þeir eru kostaðir. Í Bandaríkjunum eru allir pólitíkusar á framfæri bófa. Hér eru stjórnarflokkarnir á framfæri bófa, einkum kvótagreifa. Sem hafa áhrif inn í tvo aðra flokka. Samt er hér enn lýðræði, því blífur vonin.
Ekkert áþreifanlegt

Litprentaðir bæklingar prófkjörsmanna Sjálfstæðisflokks á Seltjarnarnesi eru farnir að berast. Var að fletta einum frá efnilegum pólitíkus. Magnús Örn fjallar í kannski 260 orðum um plön sín. Vill vera góður við börnin og gamla fólkið. Hvergi er neinu áþreifanlegu lofað, ekki einu sinni lækkun útsvars, sem er góðs viti. Aðeins lofar frambjóðandinn að vinna að lægra útsvari. Maðurinn er með öllu án skilgreindra og áþreifanlegra markmiða, sem hlýtur að henta Flokknum vel. Samt er hann ekki einu sinni lagatæknir, starfar þó sem banskster, sem er næsti bær við. Sækir þó ekki hærra en í fjórða sætið.
Veður um með verkfræðingum

Í gamla daga fólust ákvarðanir um orkuver í að verkfræðingar og virkjanamenn fóru um landið og sögðu: Hér skal virkjað. Var kallað faglegt ferli. Síðustu áratugi byrja menn svo að átta sig á, að önnur atriði koma við sögu, svo sem náttúruvernd og ferðaþjónusta. Verkfræðingar eiga afar erfitt með að fatta gildi slíkra þátta. Nú á tímum felst faglegt ferli í breiðri skoðun, sem nær langt út fyrir verkfræði. Sigurður Ingi Jóhannsson umhverfisráðherra hefur ekki fattað það. Kallar það faglegt ferli að vaða um með verkfræðingum og úskurða orkuver úr biðflokki í nýtingarflokk. Gamaldags gerræði bófanna.
Bændur missa vottun

Lífræn ræktun er vinsæl í Evrópu, en skrimtir hér. Nær allur landbúnaðurinn stenzt ekki kröfur. Bændasamtökin hafna lífrænni vottun og reka eigin vottun í garðyrkju. Það jafngildir óbreyttu ástandi. Nokkrir aðilar hafa lífræna vottun á undanþágu. Hún er veitt, þegar lífræn ræktun er að hefjast. Nú er undanþágutímanum lokið og þessir aðilar missa vottun. Vandinn er, að ekki má nota hænsnaskít frá ólífrænni hænsnarækt og hún er hér nánast engin. Þannig verða ýmis atriði að haldast í hendur. Slíkt ástand kallar á forustu og stuðning Bændasamtakanna. En þar hafa menn aldrei skilið lífræna ræktun.
Þriðjungur til vandræða

Botnfylgi Framsóknar er 10%. Í síðustu kosningum fékk hún 14% í viðbót út á að segja fólk fá skuldaleiðréttingu strax. STRAX. Nú er viðbótarfylgið að mestu horfið og Framsókn komin úr 24% niður í 13%. Niður fyrir Samfylkinguna og Vinstri græna, á pari við Bjarta framtíð. Botnfylgi Sjálfstæðisflokksins er miklu meira, 25%. Enda byggist það ekki á hreinni lygi, heldur á meintum sérhagsmunum málsaðila. Alvöru flokkur með innviði, skipulag og félagsmenn. Alls er fylgi tveggja bófaflokka núna 13%+28%=41%. Á ekki von á, að það fari neðar en í 35%. Með svo erfiðan þriðjung mun þjóðin hjakka í sama farinu.
Vikur verða að árum

Sigmundur Davíð segir nú, að nokkur ár geti liðið að samningi við kröfuhafa föllnu bankanna. Þýðir væntanlega, að fyrirhugaður ránsfengur ríkisvaldsins komi ekki fyrr en eftir nokkur ár. Skjólstæðingar SDG fái því ekki tékkann í pósti fyrr en eftir nokkur ár. Þessi rökleiðsla gildir að vísu ekki um orð Sigmundar Davíðs. Eru ekki í innra samhengi, því hann segir það, sem hentar honum hverju sinni. Án tillits til þess, sem hann sagði áður eða segir næst. Er byrjaður að slá á væntingarnar, sem hann vakti, er hann sagðist vera að setja heimsmet í skuldbreytingum. Þá átti að sigra kröfuhafa sumarið 2013.
Ofurmennin eru þjófar

Mjög dró úr dálæti Hannesar Hólmsteins á Milton Friedman og Friedrich Hayek, þegar Davíð valdi einkavinavæðinguna. Nú fylgir Hannes ofurmennakenningu Ayn Rand. Samkvæmt henni eru auðmenn ofurmenni, sem framleiða þjóðarauð. Hér á landi hefur auður samt nánast eingöngu orðið til með fyrirgreiðslu ríkisins. Einkum með einkavinavæðingu, gengislækkunum og forgangi að kvótum og annarri skömmtun ríkisins. Almennt gildir, að nærri allur auður á Íslandi hafi orðið til með einhvers konar samsæri um þjófnað. Auðmenn eru yfirleitt afætur á dugnaði ofvirkrar þjóðar, sem elskar þrældóm og hafnar pólitískum þroska.
Auðmenn og aumingjar

Aumingjar fengu eftirgjafir á skuldum í tíð Jóhönnu Sigurðardóttur. Þeir fá ekki meiri eftirgjafir í tíð Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar. Draumar hans eru miðaðar við svonefnda efri millistétt. Við þá, sem byggðu eða keyptu 400 fermetra íbúð upp í skuld. Við frekjudallana, sem Sigmundur Davíð og Frosti þekkja. Aumingjarnir vinafáu geta hætt að bíða eftir vinningnum, hann kemur aldrei. SDG talaði bara svo fyrir kosningar, en það var blekking. Atkvæðin komin í hús og brátt kemur kaldur veruleikinn í ljós. Ríkisstjórnin er ekki smíðuð fyrir aumingja, hún er fyrir auðmenn, sem eiga oft bágt af græðgi.
Heildarbragð í jafnvægi

Fiskur dagsins er ætíð passlega eldaður í Sjávargrillinu. Oftast grillaður, sem hentar fiski. Fisktegundir breytast milli daga. Kryddið yfirgnæfir ekki að hætti þriðjaheimsstaða, heldur nær fiskbragðið í gegn að frönskum hætti. Fiskinum fylgir oftast léttgrillað rótargrænmeti og þessi fíni bygggrautur, sem minnir á ekta risotto. Froður voru fyrst þrjár, en eru nú bara ein, sem er mátulegt. Heildarbragð rétta er alltaf í jafnvægi. Eina veitingahús bæjarins, þar sem matreiðsla hefur aldrei brugðist mér. Hef ég þó komið hér á Skólavörðustíg þrjátíu sinnum. Bezti matstaðurinn, á pari með Friðriki V.
Vernda ekki vitni sitt

Merkilegt er, að Angela Merkel, Þýzkaland og önnur ríki Evrópusambandsins skuli ekki þakka Edward Snowden. Hann veitti upplýsingarnar, sem gera þessum aðilum kleift að senda Bandaríkjastjórn tóninn. Angela Merkel, Þýzkaland og önnur ríki Evrópusambandsins hafa ekki veitt Snowden hæli í þakkarskyni. Það sýnir vel hræsnina í þessu. Snowden er nógu góður til að segja þeim fréttir og til að bera vitni. En er ekki nógu góður til að njóta vitnaverndar. Væri ég Angela Merkel, mundi ég halda kjafti, þangað til ég væri búinn að koma Snowden í gott skjól. Heimur stjórnmála er heimur hræsni og yfirdrepsskapar.
Aldrei, aldrei, aldrei

“Ég vona að Ísland gangi aldrei í Evrópusambandið” segir ráðherrann Gunnar Bragi Sveinsson við Bloomberg. ALDREI, minna má það ekki vera. Snillingurinn í ráðuneytinu veit ekkert um aðstæður eftir fimm eða fimmtíu ár. Stjórnlaus í hatri á heimshlutanum, sem færði mannkyni lýðræði og hefur enn forustu í lýðræði. Ólafur Ragnar Grímsson hefur kennt honum að elska Kína. Hún virðist orðin eins konar Sovétríkin við hjarta ríkisstjórnar snillinganna. Ruglið í Ólafi Ragnari, Sigmundi Davíð og mannvitsbrekkunni er komið út yfir allan þjófabálk. Þeir gefi sig fram, sem kusu þessa snillinga til að spila fífl.
Einokunarbófar á stjái

Netflix-deilan minnir mig á einokunarverzlunina 1602-1787. Kaupmenn áttu þá landshluta. Menn voru dæmdir fyrir að verzla við rangan kaupmann. Leifar af því fáránlega kerfi eru hér enn, verndaðar af ríkisvaldinu. Málið snýst ekki um höfundarrétt, heldur um verzlunarfrelsi. Tilgreindir aðilar þykjast eiga Íslandsverzlunina og vilja banna mönnum að verzla við aðra en þá. Þetta er úrelt og á að banna. En Alþingi hefur jafnan verið hallt undir bófa og hagað reglum í þeirra hag. Menn verða að bindast óformlegum samtökum um að hafna séríslenzkum einokunarbófum. Öðlast frelsi til að skipta við betri kaupmenn.
Segir ævinlega ósatt

Sigmundur Davíð er furðulegur. Eini forsætis í hálfa öld, sem ævinlega fer með rangt mál, þegar hann talar. Nýjasta bullið er að kenna stjórnarandstöðu um að hafa blásið upp væntingar. Sjálfur sagði hann í síðasta mánuði: “Í undirbúningi eru róttækustu aðgerðir stjórnvalda nokkurs staðar í veröldinni í þágu skuldsettra heimila”. Er þetta ekki blásturinn? Er nýbúinn að segja, að stjórnarandstaðan þvælist fyrir skuldaleiðréttingu. Hún hefur samt nærri ekkert talað um hana, sem enginn veit hver er. Það er Bjarni Ben, er þvælist fyrir, sem betur fer. Telur forsætis sig komast linnulaust upp með lygi?
Eitt í gær annað í dag

Þegar forsætis var í stjórnarandstöðu fyrir kosningar, fór hann ítrekað á taugum, ef þáverandi forsætis var ekki í þingsal. Ítrekað spurði Sigmundur Davíð og flokksfélagar hans um fjarvistir Jóhönnu. Auk Sigmundar voru það einkum mannvitsbrekkurnar Vigdís Hauksdóttir og Gunnar Bragi Sveinsson, en Höskuldur Þórhallsson kom einnig við sögu. Eftir kosningar hefur Sigmundur Davíð snúið gersamlega við blaðinu. Kvartar opinberlega yfir einelti, þegar spurt er, hvar forsætis haldi sig, þegar hann er ekki í þinginu. Sigmundur Davíð er dæmi um lélegan pólitíkus, er blaðrar það sem hentar hverju sinni.
Enginn tími til neins

Undanfarin ár hafa hestar yfirleitt verið vel tamdir hér, til dæmis vegna áhrifa frá svonefndu hestahvísli. Tamningamenn reyna með góðu að fá hesta í lið með sér. Einstaka sinnum eru hestar erfiðir og frumtamning dregst aðeins á langinn. Þótti í lagi í gamla daga, þegar tíminn var afstæður. Nú liggur sumum svo lifandis ósköp á. Þeir þykjast ekki hafa tíma til að vinna hestinn á sitt band. Læra af Iben Andersen að misþyrma hestum til að kúga þá til að hlýða. Sigurborg Daðadóttir yfirdýralæknir vill réttilega banna hestaníðið. Ég vildi ekki eiga hest, sem Iben Andersen hefur tamið, það er heila málið.
Hann er enginn Egill

Í fyrsta sunnudagsþætti sínum byrjaði Gísli Marteinn Baldursson á að hæðast að hraunavinum, sem reyndu að verja Gálgahraun. Síðan rann hann á hefðbundið hliðarspor að ræða, að hraunið héti bara Garðahraun. Í þættinum notaði hann sjaldséð orðaval, sem einkennir nokkra Hannesar-ista. Til dæmis kallaði hann hrunið “svokallað”, ríkissjóð kallaði hann “hít”. Og “óeirðir” var orð hans um búsáhaldabyltinguna. Í bloggi líkti Þráinn Bertelsson honum skarplega við kettling. Rétt lýsing á feninu, er Gísli Marteinn hefur álpast út í. Virðist lítt hafa fullorðnast á útlegð sinni erlendis á kostnað “hítar” borgarinnar.
Harmsaga án innistæðu

Frá upphafi myntsláttu hafa ráðamenn reynt að gefa út innistæðulausa tékka. Fyrst gerðist það með því að minnka gullið eða silfrið í klinkinu. Síðan kom prentvélin, sem hægt var að setja í gang og svo snerist hún bara og snerist. Ofan á það komu ávísanir á engin verðmæti og loks línur, sem bankar sömdu í skapandi bókhaldi. Sigmundur Davíð er hvorki fyrstur né síðastur á þessari ógæfubraut. Frá örófi hafa sukkarar reynt að bjarga sér svona fyrir horn. Nú segist hann gefa stórskuldurum 300 milljarða alls. Slíkt endar ævinlega með skelfingu. Dæmið er klikkun frá upphafi til enda og hvolfir þjóðfélaginu.
Hinn ofsótti forsætis

Aldrei hefur neinn logið í mig, að forsætis lifði tvöföldu prívatlífi. Enda væri það áreiðanlega fráleit hugmynd. Tel bara, að sjálfsvorkunn hans jaðri við vænisýki. Hann heldur að hersveitir ofsæki sig á fjölbreyttan hátt. Kvartar sáran yfir pólitískri umræðu í fjölmiðlum og félagsmiðlum. Umræðan er bara eftir efnum og ástæðum. Sá sem segist eiga heimsmet í róttækni, má eiga von á, að það sé skoðað ofan í kjölinn. Hvað annað er við hæfi? Komist menn að raun um, að hann fari með fleipur, verða menn að segja það. Komist menn að raun um, að hann hafi gert Framsókn að bófaflokki, segja menn það.
Stefán og Björn Valur

Forusta stjórnarandstöðuflokkanna hefur takmarkaða sýn á hlutverk sitt í tilverunni. Virðist halda, að það felist í ræðum á Alþingi. Þegar þing sé í fríi, geti hún legið uppi í rúmi. Lífið er ekki svona, það fer fram utan Alþingis. Ríkisstjórnin er orðin hálfs árs, án þess að Alþingi hafi komið neitt við sögu. Sýnileg forusta Samfylkingarinnar er komin í hendur Stefáns Ólafssonar, sem bloggar hraustlega af viti. Og sýnileg forusta Vinstri grænna er komin í hendur Björns Vals Gíslasonar, sem kann að halda á penna í skörpu bloggi. Á 21. öld er of seint að nota hraða haustskipa og landpósta.
Forustan fattar

Sjálfstæðisforustan hefur áttað sig á, að loforð Framsóknar um afskriftir svokallaðra skulda heimilanna er innantómt rugl. Vilja ekki, að Flokkurinn taki ábyrgð á óðaverðbólgu vegna prentunar 300 milljarða af innistæðulausum seðlum. Líkur hafa því aukizt á stjórnarslitum. Málið snýst ekki um nein efnisatriði. Heldur um, hvort hægt sé með einhverjum sjónhverfingum að dylja innihald aðgerða Framsóknar. Sjálfstæðisforustan segir, að peningar, sem gætu náðst á kostnað kröfuhafa gömlu bankanna, eigi að fara í ríkissjóð. Til að leysa hrikalegan vanda hans, svo sem vegna fyrirsjáanlegs hruns Landspítalans.
Nú vantar bara fugla

Fer Hofsvallagötu daglega vegna Melabúðarinnar. Sé aldrei umferðarteppu og er sáttur við breytingarnar. Vildi þó tvær akreinar á Hofsvallagötu stuttan kafla sunnan Hringbrautar. Bílar, sem eiga að beygja til vinstri, tefðu síður þá, sem eiga að beygja til hægri. Og bílar, sem þurfa að beygja af Hofsvallagötu austur Víðimel, þyrftu síður að fara gegnum biðröð. Svona smá-aukahugsun, eins og vantaði við færslu gangbrautar við Þjóðminjasafnið. Gott er, að skrautlegt götumálverk, fánar og fuglabúr raski ró Mela-íhaldsins. Fugla vantar samt, fáið raf-fugla til að syngja lævirkjaaríur og kanaríseiði.
Þrír í skammakróknum

Mér sýnist hótelhaldararnir vera orðnir þrír, sem haldi uppi háðslegu umtali ferðamanna um Ísland. Þetta má sjá á TripAdvisor, þar sem fólk rekur raunir sínar. Gamalkunnugt er ástandið á

Adam hóteli við Skólavörðustíg og Travel Inn við Sóleyjargötu. 54 vitni eru að skelfingunni á því síðara og 59 á því fyrra. Ég ætla að spara ykkur lýsingarnar, en bendi á, að myndir fylgja á TripAdvisor. Þriðja í skammakrókinn er komið gistiheimilið Tunguvegur, en þar eru vitnin bara orðin fimm. Samtök ferðaþjónustu gerðu vel í að stöðva landkynninguna, sem aðeins þrír hótelhaldarar veita, þvert á ágæti annarra.