arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ráðgjafi kúvendir skoðunum

Kristján Gunnar Valdimarsson lektor segir ekkert skattalegt hagræði fólgið í að eiga félag á aflandseyjum. Ekkert skattahagræði að skattaparadísum! Stýrði áður einkabankaþjónustu Landsbankans, skipulagði færslu eigna yfir í gjaldeyri til að fela í skattaparadísum! Mikil viðsnúningur, sem krefst skýringa. Annað hvort laug hann að auðgreifum og valdagreifum um ágæti skattaparadísa eða hann er að ljúga núna. Stöð 2 spurði hann ekki um fortíð hans, svo að notendur gætu metið, hvort honum mætti treysta. Og hvort hann hafi áður haft Sigmund Davíð að fífli. Var Kristján Gunnar bara að plata sveitamanninn, þegar hann ráðlagði greifunum?
Eiginhagsmunir ráðherrans

Komið er í ljós, að forsætisráðherra hafði eiginhagsmuni af ljúfum samningnum við hrægamma og afnámi auðlegðarskatts. Þegar hann æsti lýðinn til að styðja krónuna, kom hann fé sínu í gjaldeyri og faldi í skattaskjóli á aflandseyju. Hvert atriði mundi duga til afsagnar í siðuðu samfélagi. Sigmundur Davíð hefur gert grófa atlögu að siðferði þjóðarinnar. Hefur ræktað tvískipta þjóð, annars vegar bófa með aðstöðu og hins vegar aðstöðulausan þrælalýð. Siðblinda barnið nýtur einskis trausts, svarar engum spurningum um götin í útskýringum sínum. Samkvæmt orðaskýringum legátanna eru feðgar ekki skyldir og hjón ekki tengd.
Evrópa styður velferð

Fréttablaðið birtir fjölþjóðlega skoðanakönnun frá

YouGov um misjafnt mat þjóða á mannréttindum. Þar kemur skýrt í ljós, að flestar þjóðir Vestur-Evrópu setja kosningarétt ofar öðrum réttindum. Ennfremur, að þar á eftir kemur málfrelsi og ýmis velferð, svo sem ókeypis eða ódýr heilsa, ókeypis menntun, jöfnuður og öryggi á götum úti. Í allri Vestur-Evrópu er meirihluti fyrir velferð. Önnur atriði mannréttinda, svo sem eignaréttur og lágir skattar, njóta miklu minna fylgis. Hér á landi sýna kannanir, að flestir vilja ókeypis heilsu og menntun. Ríkisstjórn bófanna hér gengur þar þvert á vilja Íslendinga og vesturevrópubúa.
Jarðskjálftar í Evrópu

Flóttamannastraumurinn til Evrópu veldur álfunni jarðskjálftum í pólitík. Staða Angelu Merkel sem eins konar kanzlara Evrópu hefur hrunið. Fylgið heima fyrir streymir til andstæðinga múslima. Hún lenti í vanheilagri sambúð við geðbilaðan einræðisherra Tyrklands. Erdoğan tekur morð fjár fyrir að taka flóttamenn til baka. Telur Tyrkland komast í Evrópusambandið, sem áreiðanlega verður aldrei. Merkel tapaði áliti í Evrópu og hefur ekki lengur síðasta orðið um álfupólitísk mál. Evrópa hefur veika forustu og ráðamen ramba frá einni krísu til annarrar án þess að ná tökum á neinu. Allar lausnir eru til að redda málum til morguns.
Flestir andvígir stóriðju

Mikill meirihluti þjóðarinnar er orðinn fráhverfur orkusölu til stóriðju. Bara 15% eru henni enn fylgjandi. Sama gildir um orkusölu um streng til útlanda, bara 25% eru henni fylgjandi. Andstaðan við þjóðgarð á hálendinu er bara 23%. Hins vegar vill fólk rafvæða bílaflotann og aðrar samgöngur, 81%. Þetta sýnir að stóriðjustefnan er dauð. Við höfum þegar virkjað meira en við þurfum. Ekkert tilefni er til að ráðast frekar að náttúruperlum landsins. Við eigum til dæmis að stöðva boranir við Eldvörp. Strax, áður en það verður of seint. Nú þurfum við bara að fylgja hugarfarsbreytingunni eftir og reka stóriðjufólk frá völdum.
Trúlausir predikarar

Þjóðarleiðtogar okkar eru staðnir að leyndum bankareikningum í skattaparadísum aflandseyja. Þeir segjast ekki hafa verið að svíkja undan skatti. Sé svo, þá er eina skýringin, að þeir hafi verið að flytja eignir úr krónum í peninga. Slíkt geta ekki venjulegir Íslendingar. Höfðingjar virðast eiga leið framhjá kerfinu. Með þessu eru forsætis og fjármála að lýsa marklausar sínar eigin kenningar um mikilvægi krónunnar. Þeir vilja sjálfir vera í heimi alvörupeninga rétt eins og kvótagreifar. En halda þjóðinni læstri í fjötra verðlausrar krónu. Fylgja ekki því sem þeir predika. Vilja alls ekki deila örlögum, sem þeir áskapa þjóðinni.
Bíðum enn talna

Nýbirt skoðanakönnun Gallup er að mestu tekin á undan Tortola-máli forsætis- og fjármálaráðherra. Sýnir engar breytingar á fylgi. Tilfærslur á fylgi mælast allar upp á brot úr prósenti, langt innan skekkjumarka. Staðfestir fyrri botn bófaflokkanna, sem náðist fyrir löngu. Botn Sjálfstæðis er 23% og Framsóknar er 12%. Þriðjungur fólks hefur fylgt kæru bófaflokkum sínum gegnum þykkt og þunnt. Klofningsflokkurinn Viðreisn mælist aðeins með 3%. Segir mér, að endurbætur á þjóðfélaginu verða torsóttar. Þjóðin hefur takmarkaðan áhuga á siðvæðingu valdsins. Fróðlegt verður að sjá, hvort þetta breyttist eftir Tortola-fréttir.
Bankster á lokametrunum

Seint og um síðir mannaði Fjármálaeftirlitið sig upp í að skamma Landsbankann. Segir söluna á Borgun vera í ósamræmi við eðlilega viðskiptahætti. Verklagi bankans hafi verið áfátt og ekki skilað bankanum góðri niðurstöðu. Áður hafði Bankasýslan hafnað öllum vörnum bankans og sagt þær ósannfærandi. Bankasýslan kom þeim skilaboðum til bankans að reka þyrfti Steinþór Pálsson bankastjóra og formann og varaformann bankaráðsins. Í kjölfarið sögðu fimm bankaráðsmenn af sér, en Steinþór situr enn sem fastast. Hann streittist líka við, þegar bankinn hugðist byggja monthús við Hörpu. Dagar hans í bankanum hljóta að vera taldir.
Góð ferðaþjónusta

Fátt bendir til, að Reykjavík sé að spila sig út af ferðamarkaði. Yfirleitt fær þjónustan góð eða sæmileg ummæli á TripAdvisor. Engin ferðaþjónusta fær slæma einkunn, ekki einu sinni lundabúðir og hvalaskoðun. Hótel eru aðeins lakari. Þrjú B&B eru hefðbundnir vandræðagripir, Travel Inn, Adam og Tunguvegur, sem ætti öllum að loka. Á þessum enda hefur fjölgað um I Sleep Reykjavík, Egilsborg, Sigríður og Fjord. Af stærri hótelum fá Blue Arctic Suðurgata og Metropolitan lélegar einkunnir. Veitingahús eru flest góð eða sæmileg, helzt þarf að varast austurasíska staði, svo og Serrano, Ruby Tuesday, Piccolo Italia og TGI Friday. Landsbyggðin er gráðugri, þar skortir mig yfirsýn, matur er þó oftast slappur og rándýr.
Eins árs kjörtímabil

Ég hallast núna að eins árs kjörtímabili næst. Geri ráð fyrir, að píratar verði leiðandi afl á þingi eftir næstu kosningar. Sú ríkisstjórn knýi fram atkvæði á þingi um orðalag nýrrar stjórnarskrár. Jafnframt verði ein fjárlög afgreidd, þar á meðal með lykilatriðum á borð við auðlegðarskatt og hærri auðlindarentu. Að þessu eina ári liðnu sé heppilegt að hafa þjóðaratkvæði um stjórnarskrána og nýjar alþingiskosningar. Eftir þessar kosningar verði nýja stjórnarskráin samþykkt í annað sinn á alþingi. Taki þetta mikið lengri tíma, er hætt við, að fólk með gullfiskaminni verði ginnkeypt fyrir sjónhverfingum bófaflokkanna.
Svona verða menn ríkir

Þau hundruð milljarða, sem Íslendingar eiga í skattaskjóli á aflandseyju, eru oft orðnar svona til: Þú tekur risalán í krónum í banka og lætur hann færa lánið yfir í gjaldeyri. Þú skiptir fyrirtækinu í tvennt, annað á skuldina og hitt á peningana. Þú lætur innlenda félagið rúlla og innistæður reynast engar. Féð verður eftir erlendis í erlendum gjaldeyri og er falið í skattaskjóli á aflandseyju. Þú færð semsagt lánið frítt og í gjaldeyri, sem þjóðin tapar. Kröfuhafar á innlenda félagið tapa, einkum bankinn. Þegar hann fer á hausinn, tapa skattgreiðendur kostnaði ríkisins við að endurreisa hann. Nokkrir menn verða afar ríkir. Sé þetta löglegt, eru íslenzk lög heimsins mesti viðbjóður.
Forseta-martröðin

Hef áður varað við, að Davíð Oddsson muni fyrr eða síðar skella sér í slaginn um forsetann. Hann getur líklega halað inn upp undir 20% atkvæða. Út á það getur hann orðið forseti, ef hálf þjóðin býður sig fram. Vonandi munu skoðanakannanir leiða í ljós, að nærri allir frambjóðendur hafa innan við 10% fylgi. Þeir geta þá dregið sig í hlé. Vikið til hliðar fyrir einum alvöruframbjóðanda eða tveim, sem gætu náð yfir 20% fylgi hvor. Óbærileg er sú tilhugsun, að helzti gerandi hrunsins verði forseti á vegum kvótagreifa. Hann mun í embætti fá næg tækifæri til að bregða fæti fyrir nýju stjórnarskrána og þjóðareign á auðlindum okkar.
Greifar og þrælar

Helztu oddvitar bófaflokkanna, sem stjórna landinu, eiga það sameiginlegt að hafa átt leynda aðild að skattaskjólum á aflandseyjum. Vilja, að þjóðin eigi sitt í krónum, en koma sjálfir sínu fyrir í gjaldeyri. Eiga það sameiginlegt með herrum sínum kvótagreifum að lifa með alvörufé og læsa þjóðina í verðlausri krónu. Hana er hægt að sílækka í verði til að þjóna hagsmunum kvótagreifa og oddvita pólitískra bófaflokka. Líklega er þetta allt löglegt, en gefur innsýn í gjána milli greifa og þræla. Greifarnir eiga spilaféð og geta komið því yfir í gjaldeyri. Þjóðin getur hvorugt, enda kunna þrælar víst ekki með fé að fara.
Ríkið grípi í tauma

Brotnir kjarasamningar við Þeistareyki sýna anga af áhrifum af frjálsu flæði vinnufólks. Verktakar sérhæfa sig í að flytja ódýra vinnu milli landa. Fara hvorki eftir landslögum né kjarasamningum. Ríkið hefur nánast engar varnir uppi og stéttarfélög eru aðeins virk á Húsavík og Akranesi. Að öðru leyti ríkir hér óheft græðgi. Alþýðusambandið er fasistafélag með SALEK í samræmi við möntruna: Stétt með stétt. Rio Tinto kemst upp með þriðja heims skepnuskap í Straumsvík. Ríkir hlunnfara fátæka, það er meginregla brauðmolastefnunnar. Ríkið eitt getur gripið í taumana. Og þarf að grípa til varna með því að lögfesta lágmarkslaun og gera þrælahaldara landræka.
Torsótt stjórnarskrá

Umræður á píratavefnum um nýlega færslu mína „Stutta kjörtímabilið“ bendir til, að ströng verði leiðin að stjórnarskrá. Fyrst þarf nýtt þing að afgreiða skrána og síðan þarf kosningar og nýja afgreiðslu. Ef ferlið hefst eftir kosningarnar 2017, getur nýja stjórnarskráin tekið gildi í fyrsta lagi 2019. Eftir þann tíma er fyrst hægt að kjósa eftir nýju stjórnarskránni, kannski 2020 kannski síðar. Þetta er langt ferli og mun reyna á þolinmæði og úthald þjóðar. Íslendingar eru sízt þekktir fyrir slíkt. Allan tímann mun gráðugt auðræðið berjast um á hæl og hnakka. Mun beita milljörðum til að hindra, að auðræði verði breytt í lýðræði.
Öll upphefð að utan

Pólitíkin á Íslandi er of veikburða og vanþroskuð. Stjórnarandstaðan kom sér ekki saman um vantraust á Sigmund Davíð um páskana. Menn óttuðust, að faldar eignir á aflandseyjum séu sprengiefni víðar en hjá forsætisráðherra. Að baki er löng saga meðvirkni og heigulsháttar í frumstæðri pólitík. Siðblindingjar komast hér upp með hegðun, sem ekki gengi upp í menntuðum löndum. Þeir, sem til þess hafa aðstöðu, þurfa að vekja athygli á Sigmundi hjá erlendum fjölmiðlum. Fari útlendir fjölmiðar að fjalla um íslenzku ormagryfjuna, mun það koma illa við suma jábræður siðblindingja. Öll upphefð á Íslandi kemur nefnilega að utan.
Stutta kjörtímabilið

Píratar þurfa að gera sér og öðrum grein fyrir ferli næstu ríkisstjórnar og stjórnarskrár. Við þurfum að átta okkur á tímasetningum og takmörkunum í lögum. Hversu langan tíma tekur frá kosningum og fram að þarnæstu kosningum? Þá þarf að vera búið að fullgera stjórnarskrána fyrir þjóðaratkvæði. Tekur hún gildi eftir þá atkvæðagreiðslu og verður þarnæst kosið í samræmi við ákvæði hennar? Hvernig spila kosningalögin inn í ferlið? Nást þessi tímamörk eða þarf annars að nota eldri reglur um þingkosningar? Hvað annað er hægt að gera á þessum tíma? Hvað verður að sitja á hakanum í þessu flókna ferli? Verður plan B? C?
Nöfnin langþráðu

Ef við fáum að sjá lista Íslendinga með fé í skattaskjóli á aflandseyjum, förum við að skilja margt. Fjölþjóðasamtök rannsóknarblaðamanna, ICIJ, tóku listann saman. Jóhannes Kr. Kristjánsson blaðamaður á þátt í því. Spurðist fyrir um Wintris hjá Sigmundi Davíð. Það leiddi til frægrar játningar forsætisráðherrans goðumlíka. Þegar upp kemst um fleiri eigendur fjár í skattaskjólum, munum við sjá alkunn nöfn. Við munum þá líka skilja tregðu fjármálaráðherra við að leyfa Skattrannsóknastjóra að kaupa hliðstæða lista. Og frumvarp hans um refsileysi skattsvikara. Þar eru nöfn úr innsta kjarna bófaflokkanna, sem stjórna landinu.
Heimsmet í undanbrögðum

„Hættu nú að tala um konuna þína“ voru viðbrögð Sigurjóns M. Egilssonar við undanbrögðum Sigmundar Davíðs á Sprengisandi. Þá sagði hann Landsbankann hafa ráðlagt sér að flytja féð yfir í gjaldeyri og fela í frægustu skattaparadís heims á aflandseyju. Meðan hann talar sjálfur upp krónuna. Næst vill hann ræða stjórnmálaástandið. Hyggst áfram tæta sundur traust fólks á stjórnmálunum. Í Danmörku og Noregi leyna ráðherrar ekki fjárhagslegum hagsmunum, þar segja þeir af sér. Hér gefur ráðherra sér syndaaflausn og telur fullkomlega ábyrgðarlaust af sér að segja satt. Heimsmeistarinn hættir aldrei að storka okkur.
SALEK er fasismi

Samkomulag verkalýðsrekenda og atvinnurekenda um miðstýrð lífskjör launafólks er kallað SALEK. Hreinn og sannur fasismi. Stétt með stétt, eins og Mussolini sagði. Eins og Sjálfstæðisflokkurinn sagði. Samfélagið er orðið að eins konar líkama, þar sem líffærin vinna saman að framgangi brauðmolakreddu auðgreifa. Rangt er gefið í þessu spili. Sáttastefna undanfarinna ára hefur leitt til, að öll framleiðniaukning hefur runnið til auðgreifa. Diktator verkalýðsrekenda og hagfræðingar hans eru allir bókstafstrúarmenn brauðmolakreddunnar. Almenningur hefur ekkert skjól lengur, þegar fasisminn í SALEK er kominn til framkvæmda.
Brask-arkitektúrinn

Tískan í brask-arkitektúr nútímans í Reykjavík felst í löngum láréttum línum veggja og glugga. Braskarar safna mörgum lóðum saman og byggja svona hús innan í lóðréttum hverfum. Ferlíkin valta yfir gömul lóðamörk og nýta lóðasafnið út í lóðamörk. Sérstaklega áberandi í hugmyndum um hótel við Lækjargötu sunnanverða og kontóra við Lækjargötu norðanverða. Tízkan er í eðli sínu ljót eins og öll önnur tízka og fellur illa að umhverfinu. Láréttar línur yfir stórar lóðir leysa af hólmi lóðréttar línur á litlum lóðum. Tízku-arkitektúr og Skipulagið í Reykjavík hafa engan sans fyrir fegurð og sparka í allt það góða, sem fyrir er.
Bókstafstrú er afturhald

Rasismi minn felst í andstöðu við íslam sem bókstafstrú úr miðöldum. Vil hamla gegn tilraunum ýmissa klerka íslams við að troða miðöldum upp á veraldarhyggju okkar. Um leið er ég dálítið andvígur kristni. Stjórnarskráin segir hér ríkja trúfrelsi. Samt er hér ríkiskirkja, að vísu ekki sérlega uppáþrengjandi. Ríki og kirkja voru saman í hnút á miðöldum. Endurreisn, þekkingarbylting og franska byltingin ýttu bókstafstrú út á kant. Síðan hefur kirkjan verið afturhaldssöm og látið með tregðu teyma sig til nútíma. Sú saga er að mestu að baki, kristni er til friðs í veraldlegu samfélagi. Sama er alls ekki hægt að segja um íslam.
Vitlausraspítalinn

Ted Cruz er trúarnöttari og frekar fávís frambjóðandi. Donald Trump er fremur skárri, hefur líklega meiri skilning á vanda almennings. Versti frambjóðandinn er stríðsæsingakonan Hillary Clinton á framfæri bankstera, vopnaframleiðenda og Ísraels. Hún er líkleg til að magna rugl Bandaríkjanna í Miðausturlöndum og ganga erinda Ísraels. Hún er beinlínis hættuleg heimsfriðnum. Bernie Sanders hefur enn möguleika. Fjölmiðlar hafa hingað til almennt verið honum andvígir, en það er smám saman að linast. Bernie er raunar eini maðurinn með viti í þeim langvinna kosningaslag, sem nú er hálfnaður. Ég spái honum góðum endaspretti.
60 milljarða auðlindarenta

Sé ekki glóru í rekstri á þjóðarauðlind með sultarlaunum starfsliðs. Hér eykst ferðaþjónusta um 20% á ári. Samt vill hún greiða sultarlaun, helzt undir kjarasamningum og jafnvel með erlendu þrælahaldi. Tafarlaust þarf að setja þar upp auðlindarentu eins og í annarri leigu þjóðarauðlinda, fiskveiðum og orkuöflun. Einnig setja upp alvöru eftirlit með þeim, sem vilja velta sér upp úr þjóðarauðlindum. Eigum að fá alvörukaup fyrir vinnu plús 20 milljarða á ári í rentu af hverri hinna þriggja greina, fiskveiðum, orku og ferðaþjónustu. Þá er ég ekki að tala um skatt og þjónustugjöld, heldur rentu af auðlindaleigu.
Vondur einkarekstur

Reynsla síðustu ára á norðurlöndum og Bretlandi sýnir, að rekstur grunnþjónustu er beztur og ódýrastur hjá ríkinu. Lakari er pilsfaldarekstur, þar sem ríkið borgar fyrir einkarekstur. Og lakastur er hreinn einkarekstur. Þetta sýna meðal annars úttektir sænsku ríkisendurskoðunarinnar á heilsuþjónustu. Reynslan af einkavæðingu járnbrauta í Bretlandi er hin sama. Til viðbótar hefur hér á landi komið í ljós, að fámenni leiðir til fákeppni og samráðs einkaaðila á mikilvægum sviðum. Í bönkum, tryggingum, olíudreifingu o.fl. þarf ríkið að eiga fyrirtæki til að halda uppi samanburði á opinberum og einkarekstri í þágu notenda.

Riksrevisionen
Niðurlægjandi heiti

Hestar eiga meira bágt en menn, þegar þeim eru gefin skrítin heiti. Til varnar er engin hestanafnanefnd. Þó eru til alþjóðasamtök íslenzka hestsins. Þau segja í reglum, að hrossin skuli bera íslenzk heiti. Samt eru tölvuskráð hross, sem heita rugli á borð við Cherry, Jupp, Jodo, Flippy, Patti, Fee og Bimbo. Dæmi úr lista mínum um 218 ónefni. Í lagi á plebejum, en skandall á hefðarhrossum. Sem sjálfskipaður umbi hestsins legg ég til, að þetta gælunafnarugl verði stöðvað. Ræktunarhross eru aðalshross með óralangar og göfugar ættartölur. Hross hafa ekki frjálsan vilja og geta ekki kvartað yfir nöfnum. Fyrir þeirra hönd heimta ég að hefðardömur fái lögleg og þjóðleg heiti við hæfi: Baldintáta, Dimmalimm, Kengála. Silkisif og Blátönn.
Samt ekki fokinn enn

Frá sjónarmiði skaðaminnkunar talar Sigmundur Davíð of seint við fjölmiðla. Og bara við þá, þar sem hann telur sig geta ruglað átölulaust. Hættir sér ekki út úr vernduðu umhverfi siðblindingjans. Vekur auðvitað ekki traust. Jafnvel þótt átta útskýrarar muni segja, hvað hann var að meina. Hann er allt annar en hann sagðist vera í kosningunum. Laug um doktor frá Oxford. Skáldaði ævintýraloforð, sem hann stóð ekki við. Verst er, að hann mælti með krónunni, en faldi milljarð þeirra hjóna í gjaldeyri á aflandseyju. Var það, sem hann sjálfur hafði kallað að vera hrægammur. Í Vestur-Evrópu væri slíkur siðblindingi fokinn úr embætti.
Næturvarzla og velferð

Vestræn ríki taka yfirleitt að sér fleiri hlutverk en næturvarðarins, einkum velferðar. Upprunalega hlutverkið snýst mest um „libertarianism“, að vernda eignir auðgreifa gegn fólkinu og víkka svigrúm auðgreifa gegn ríkinu. Nýja hlutverkið felst mest í að vernda fólkið fyrir auknu svigrúmi auðgreifa. Bezt hefur það gengið á norðurlöndum, þar sem velferð er orðin vel skipulögð. Þar kom í ljós á allra síðustu árum, að ríkisrekstur er hagkvæmari í heilsu og menntun en pilsfaldarekstur á kostnað ríkisins, svo og einkarekstur. Sjónarmið auðgreifa og velferðar berjast um völdin og öld velferðar rís úr öskustónni.
Bófinn hundskist burt

Með viðtalinu við Fréttablaðið staðfestir Sigmundur Davíð, að hann er mesti siðblindingi landsins. Ekkert stenzt af því, sem hann áður sagði, sama um hvað hann er að tala. Á þingi sagði hann sig mundu fara eftir siðareglunum. Skrifaði síðan ekki undir þær og felur sig núna bak við siðaregluleysið. Býr á eyðibýli til að hafa fé af ríkinu. Segir alla Íslendinga vera kröfuhafa, það er „étið þið skít“. Hótaði kröfuhöfum kylfu og haglara, en veitti þeim síðan feitan afslátt. Forherti skrumarinn segir bara það, sem hljómar bezt hverju sinni og hefur alla þjóðina að fífli. Bófinn hundskist burt og úldin Framsókn með honum.
Öll þjóðin eins og hann

Aðeins eitt sagði Sigmundur Davíð við Fréttablaðið, er ég vissi ekki áður. Hann heldur, að allir Íslendingar séu kröfuhafar. Sennilega þekkir hann enga aðra en Tortóla-fólk með fé í aflandsfélögum. Heldur að öll þjóðin sé eins og vinir sínir. Hlýtur að vera athyglisvert fyrir þann helming þjóðarinnar, sem á varla til hnífs og skeiðar. Í heimi Sigmundar hafa allir úti öll spjót til að hafa fé af ríkinu. Sjálfur þykist hann eiga heima á afskekktu eyðibýli í Jökulsárhlíð til að fá styrk út á það. Kjarni málsins er þó hinn sami og áður. Sigmundur hélt milljarðinum leyndum fyrir allri þjóðinni unz blaðamenn komu upp um hann.
Hryðjuverkum fækkar

Hryðjuverk í Vestur-Evrópu eru færri á þessari öld en þau voru síðustu áratugi liðinnar aldar. Umfang hvers hryðjuverks er hins vegar stærra, margir tugir drepnir í hvert sinn. Fyrra tímabilið voru hryðjuverk á vegum margra fámennra og óskyldra hópa. Núna eru þau nánast eingöngu á vegum eins aðila, róttækra múslima, sjá þó Breivik. Þegar hver atburður er stórfelldur og sömu öfgar ætíð að baki, er skiljanlegt, að hræðslan sé meiri. Í samanburði við aðra óvænta dauðdaga eru hryðjuverk í Vestur-Evrópu samt rosalega fátíð. Nánast engar líkur eru á, að þau valdi þér ótímabærum dauða. Þið getið því óhrædd haldið ró ykkar.
Ofsinn frá Myllulæk

Molenbeek hverfið í Bruxelles er miðstöð ofsa í Evrópu síðustu misseri. Dæmi um stjórnleysið í Belgíu. Hverfið varð smám saman að borg múslima. Þeir, sem náðu í menntun og störf, hurfu annað og löguðust að samfélaginu. Eftir situr fátækt fólk, sem er að mestu á sósíalnum. Ungt fólk eygir enga von og verður ósátt við ytra samfélagið. Önnur og þriðja kynslóð innfluttra múslima. Reiðin er mögnuð í moskum, sem predika aðra siði en þá, sem gilda í Belgíu. Hryðjuverkin í París í nóvember voru framin af fólki úr hverfinu. Og forsprakkinn fannst fyrir nokkrum dögum falinn þar. Molenbeek er víti til að varast, ekki búa til fleiri gettó.

Um Myllulæk
Fylgið rís og hnígur

Fylgi við stjórnarskrá fólksins er víðfeðmt, það sýna kannanir. Að sama skapi grunnt, rís og hnígur eftir atvikum. Fyrir síðustu kosningar var massinn búinn að gleyma málinu. Hljóp með lafandi tungu eftir Sigmundi Davíð, heimsmetshafa í loforðum. Nú hefur málið snúizt. Fólk vill stjórnarskrá og silfurskeiðungurinn er afhjúpaður sem Tortola-greifi í skattaskjóli. Ekki er þó víst, að það endist til kosninga. Almannatenglar eru að skálda ný loforð, sem geti fleytt bófunum gegnum kosningar. Miklu djúpstæðari stuðningur er við lífskjör en lýðræði. Það, sem kemur við pyngju fólks, stýrir atkvæði þess. Hugsjónir eru í aftara sæti.
Endurfæðing Landspítalans

Minnkum álag á starfsfólk Landspítalans. Kostar töluvert, má gerast í áföngum. Eyðum biðlistum eftir aðgerðum og plássi. Kostar töluvert, má gerast í áföngum. Tæknivæðum spítalann. Kostar töluvert, má gerast í áföngum. Byggjum mikið við spítalann. Kostar töluvert, má gerast í áföngum. Vitrænt væri að vinna eftir nokkurra ára áætlun. Að þeim tíma liðnum hafi sjúkraskýli í styrjaldarástandi endurfæðst í norrænum hátæknispítala. Til viðbótar afnemum við kostnaðarhlut sjúkra. Kostar töluvert, má gerast í áföngum. Dæmið allt fjármagnist með fullri auðlindarentu og endurheimtum auðlegðarskatti. Ekkert flókið mál, þýfið er til.
Einfalt og augljóst

Einfalda staðreyndin er, að forsætisráðherrahjónin pukruðust í felum með rúman milljarð í aflandsfélagi á Tortola. Siðlaust, hvað sem segja má um lögmætið. Sigmundur Davíð skrifaði ekki undir siðareglur sínar, auglýsti þær ekki og því þykist hann ekki þurfa að halda góða siði. Hann hefur forustu í eftirgjöfum til kröfuhafa föllnu bankanna, svokallaða hrægamma. Á sama tíma er hann hrægammur sjálfur. Sama er, þótt fylgismenn hans hneykslist á fjölmiðlunum, staðreyndir málsins eru öllum ljósar: Falinn milljarður í aflandsfélagi á Tortola. Getur ekki verið verra fyrir pólitíkus, sem semur um mikla afslætti til hrægamma.
Evrópustríðið magnast

Hryðjuverkin í Bruxelles stigmagna Evrópustríðið milli veraldlegs vesturs og miðalda austurs. Hófst í París 13. nóvember og heldur áfram víðar um Evrópu, í dag í Bruxelles. Eftirlit með múslimum og moskum þeirra verður margfaldað í Evrópu. Nærri allir innflytjendur til Evrópu eru til friðs. Nema sumir hópar múslima, er hafa látið klerka magna sig upp í bókstafstrú. Trú á heilagt stríð, trúarlög, karlrembu og kvenhatur, sem einkennir nútíma íslam. Þúsundir slíkra af annarri og þriðju kynslóð múslima í Vestur-Evrópu eru komnir til baka frá hryðjuverkum Isis í Sýrlandi. Hyggjast flytja stríðið út um alla Vestur-Evrópu.
Undralandið Ísland

Skondið, að kjósendur skuli velja sér til forustu silfurskeiðunga, sem fela auð sinn á aflandseyjum. Sem nota ríkisvaldið til að færa gæludýrum sínum peninga á silfurfati. Sem lifa á fjölþjóðlegri mynt og segja kjósendum á sama tíma, að krónan sé málið. Sem í hverju skrefi hossa auðgreifum á kostnað almennings. Sem eru svo spilltir, að leitun er að öðru eins hjá vestrænum þjóðum. Sem vinna kosningar á firrtum yfirlýsingum um risavaxnar gjafir handa öllum. Hefur allt komið skýrt í ljós á þremur stjórnarárum. Samt er enn þriðjungur þjóðarinnar fastur í fylgispekt við yfirbófana og bófaflokka þeirra. Sannkallað Undraland.