arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Lonelygirl 15

Þrjár milljónir manna fylgdust með heimsins leiðinlegasta efni, bloggi og sjálfsmyndum 16 ára stúlku, sem var í heimafangelsi íhaldssamra foreldra. Lonelygirl 15 reyndist vera tilbúningur þriggja bloggara með myndum af 19 ára leikkonu. Hinir göbbuðu eru mjög reiðir, kvarta hundruðum saman, finnst þeir hafa verið sviknir. Við hverju bjuggust þeir, -að allir séu eins heimskir og þeir? Auðvitað er skáldskapur á vefnum eins og í sjónvarpi, til dæmis í raunveruleikaþáttum. Lærisveinar forstjórans Trump eru leikarar, af hverju þá ekki Lonelygirl 15? Veruleiki er bara í hörðustu fréttum.
Kaþólikkum hafnað

Spánn var löngum hornsteinn kaþólskunnar. Þaðan kom Rannsóknarétturinn og þar var kirkjan öflugasti fylgisveinn falangista Francisco Franco. Þar hefur sambúð kirkju og lýðræðis verið erfið með köflum. Nú hafa sósíalistar ríkisstjórnarinnar tilkynnt, að ríkið muni ekki frekar styðja kaþólsku kirkjuna. Hinir trúuðu verða að gera það sjálfir, en skattfrelsi framlaganna hækkar úr 0,5 í 0.7%. Jafnframt hættir kaþólska kirkjan að vera undanþegin virðisaukaskatti. Fer svo ekki að líða að slitum milli íslenzka ríkisins og ættarveldis Sigurbjörns Einarssonar biskups?
Geðþekkar hótanir

Pervez Musharraf, harðstjóri Pakistans, sagði í viðtali fyrir helgina, að eftir eyðingu tvíburaturnanna árið 2001 hefðu Bandaríkin hótað Pakistan illu, ef það styddi ekki baráttu Bandaríkjanna gegn Afganistan. Þeir hótuðu að sprengja Pakistan aftur á steinöld, sagði Musharraf, og vísaði til ummæla Richard Armitage, sem þá var aðstoðarutanríkisráðherra hjá George W. Bush. Hvorugur þeirra kannast við neitt og tala eins og Musharraf hafi dreymt þetta. Musharraf sagðist hafa tekið afstöðu með þjóðarhagsmuni Pakistans í huga. Skyldu fleiri viljug ríki vera svona til komin?
Leigupennar yfirsóðans

Vefþjóðviljinn vitnar mjög í Robert C. Balling Jr, Roger Bate, Richard Lindzen, Patrick J. Michaels, Nils-Axel Mörner og Fred Singer. Þetta eru leigupennar hjá stofnunum á borð við George C. Marshall Institute, The Cato Institute, The American Enterprise Institute, Competitive Enterprise Institute og The International Policy Network. Þær eru reknar á kostnað auðhringsins Exxon, sem ákaft grefur undan kenningum vísindamanna og Sameinuðu þjóðanna um gróðurhúsaáhrif af mannavöldum. Þótt þeir hafi vísindagráður eru þeir leigupennar á vegum sjálfs yfirsóða hnattarins.
Hringar leigupenna

George Monbiot hjá Guardian hefur kannað feril stofnana og leigupenna, sem gæta hagsmuna auðhringsins Exxon í umræðunni um vistkerfi heimsins. Í grein hans á miðvikudaginn var þetta samhengi allt rakið. Inn í það blandast forustumenn trúarofstækishópa, sem vilja fá heimsendi sem allra fyrst. Áróðurinn gegn björgun vistkerfis mannsins tengist líka áróðrinum gegn tóbaksreykingum. Sömu menn og sömu stofnanir eru reiðubúnir málaliðar fyrir þann málstað, sem verstur er hverju sinni. Orðalagið er það sama, hvert sem stríð þeirra er. Málgagnið á Íslandi heitir svo Vefþjóðviljinn.
DiCaprio og De Beers

Demantaheildsalar hafa löngum beitt Afríkubúa ofbeldi, fjármagnað fjöldamorðingja álfunnar og upprætt byggðir frumbyggja til að komast yfir demanta. Sumir fræðimenn telja De Beers og aðra demantaheildsala vera helztu uppsprettu hinna pólitísku vandræða í álfunni. Velta demanta í Afríku nam 1560 milljörðum króna í fyrra og fór að miklu leyti í vopnakaup. Nú er að koma bíómynd, þar sem Leonardo DiCaprio leikur málaliða á vegum heildsalanna. Myndin er sögð vera þeim afar andsnúin. De Beers óttast, að hún leiði til minni demantakaupa ríkra vesturlandabúa.
Orðbragð á allsherjarþingi

Ef ég tryði á tilvist djöfulsins, sæi ég mynd hans í George W. Bush Bandaríkjaforseta, andstæðingi heimsfriðar og vistkerfis mannsins. Mér bregður því ekki, þegar Hugo Chávez, forseti Venesúela, fer í ræðustól á allsherjarþingi Sameinuðu þjóðanna og kallar hann djöfulinn sjálfan og einræðisherra heimsins. Enginn núlifandi maður hefur kallað eins mikil vandræði yfir mannkynið og George W. Bush. Sjálfur telur hann sig vera einræðisherra heimsins. Hitt er svo smekksatriði, hvort aðrir telji hann vera djöfulinn í mannsmynd. Það er bitamunur, en ekki fjár.
Atlantshafið í Afganistan

Atlantshafsbandalagið er komið í vandræði í Afganistan. Það lét fyrst narra sig í friðargæzlu, sem smám saman breyttist í stríð gegn íbúum landsins. Bandalagið er nú orðið að hötuðu hernámsliði, sem hvarvetna óttast tilræði, jafnvel í höfuðborginni Kabúl. Bandaríkjastjórn narraði undirsáta sína í bandalaginu til að taka við hlutverki ógæfunnar í þessu hrjáða landi, þar sem ástandið er verra en nokkru sinni fyrr. Til dæmis er staða kvenna orðin verri en hún var á tíma talíbana og ræktun eiturlyfja er orðin meiri en nokkru sinni fyrr. Allt er það vegna vestrænnar afskiptasemi.
Lifi Schwarzenegger

Schwarzenegger ríkisstjóri og repúblikani hefur höfðað mál fyrir hönd Kaliforníu gegn bílaframleiðendum fyrir mengun umhverfis og gróðurhúsaáhrif hennar. Í ákærunni segir, að bílaframleiðendur beri ábyrgð á skaðsemi vöru sinnar, sem þegar hafi valdið Kaliforníu vandræðum og kostnaði og borgurum ríkisins heilsutjórni. Samkvæmt nýjum lögum ríkisins eru bílaframleiðendur skyldaðir til að minnka útblástur koltvísýrings um 30%. Jafnframt hefur Schwarzenegger kært ríkisstjórn George W. Bush fyrir sinnuleysi gagnvart útblæstri gróðurhúsalofttegunda. Lifi Schwarzenegger.
Laug linnulaust

Ferenc Gyurcsany forsætisráðherra hefur ekki aðeins játað linnulausar lygar að ungversku þjóðinni um stöðu efnahagsmála, heldur ætlar hann ekki að segja af sér. Hann telur sig mikinn stjórnmálamann fyrir að hafa tekizt að telja þjóðinni trú um alls konar vitleysu. Mark Almond segir í Guardian, að lygaárátta einkenni ráðamenn um alla Austur-Evrópu, sé arfur frá sovétinu, þegar aldrei var sagt satt orð. Hann segir, að ástandið sé nú svipað og þá, ekki sé í boði nema ein stefna, þá kommúnismi og nú markaðshyggja. Báðar kreddur miði að því að fátæklingar þjáist og þrengi að sér beltið.
Tíðindalaust í Darfur

Allir keppast um að segja vesturlönd þurfa að grípa í taumana í Darfur í Súdan, þar sem kristnir uppreisnarmenn hafa svikið samkomulag um vopnahlé. Ljóst er, að hvorki Bandaríkin né önnur vestræn ríki vilja senda þangað her, enda eru þau flest þegar yfirkeyrð af hernaði í öðrum löndum. Og af hverju ekki einnig senda her til Sómalíu, Austur-Tímor eða Aceh? Af því að þeir eru uppteknir í Afganistan, Írak og Líbanon. Og af því að vesturlönd hafa glatað siðferðiskrafti til að tugta harðstjóra þriðja heimsins, sem vísa bara til siðleysis Bandaríkjanna.
Exxon byltist um

Konunglega brezka vísindafélagið hefur krafizt þess, að auðhringurinn Exxon hætti að fjármagna áróður gegn vistfræði nútímans. Það heldur uppi stofnunum á borð við Competitive Enterprise Institute, sem fagnar losun koltvísýrings í andrúmsloftið. Exxon getur alltaf fundið fátæka fræðimenn eða jólasveina á borð við Björn Lomborg til að segja svart vera hvítt. Vísindafélagið kannar, hverjir láti kaupa sig og segir það vera skelfilegt, þegar eitt stærsta fyrirtæki heimsins ljúgi markvisst að fólki um rétt ástand heimsins. Máttur auðhringanna er mikill. Og skelfilegur.
Fiskur fyrir ketti

Ég man eftir blaðaviðtali fyrir mörgum árum við víetnamskan veitingamann, sem skildi ekki dálæti Íslendinga á rauðsprettu. Það er bara fiskur fyrir ketti, sagði hann, uppvaxinn í menningarheimi, þar sem bragð kemur úr sósum fremur en grunni máltíðar. Við erum hins vegar mótuð af nýfranskri matargerð, þar sem bragðið af grunninum, fiski eða kjöti, skiptir meira máli en bragðið af sósunni. Þessu hafði veitingamaðurinn ekki náð og gat því ekki séð fyrir sér sæluna af snöggt ofnbakaðri rauðsprettu með hvítum kartöflum og smjöri, án salts og annars krydds.
Moggi ritskoðar ekki

Japanskur prestur skrifar stundum blaðagreinar, sem mér finnst sumar endurspegla rætur hans í þjóðfélagi, þar sem félagslegur rétttrúnaður og samheldni skipta meira máli en vestrænt lýðræði og flokkadrættir. Hann hefur til dæmis gagnrýnt Morgunblaðið fyrir að ritskoða ekki greinar, sem rugga báti þess félagslega rétttrúnaðar, að ekki megi blaka við íslam. Það er hins vegar hluti af eðli Vesturlanda, að menn hljóta að gagnrýna trú og gera grín að trú, sem sífellt birtist okkur sem ofsi og ofbeldi. Presturinn skilur ekki vesturlönd frekar en veitingamaðurinn.
Íslam er ofbeldishneigt

Íslam er þrungið ofbeldi, í Pakistan og Afganistan, í Íran og Írak, í Alsír og Líbíu. Við sjáum hvað eftir annað brúðubrennur og fánabrennur í heimi múslima. Við heyrum um morð á nunnu eftir boðskap páfans. Við sjáum dönsk sendiráð brennd eftir réttmætt grín að Múhameð spámanni. Það er heimur múslima, sem á að biðjast afsökunar á tilveru sinni, en hvorki rithöfundar né ritstjórar né aðrir páfar á vesturlöndum. Það er fyrst og fremst íslam, sem gengur fram af nútímafólki. Það stafar af, að eyðimerkurtrú karlrembunnar getur ekki fótað sig í vísindalegum nútíma.
Uppreisn gegn Bush

Harður slagur hefur undanfarið staðið milli George W. Bush og þriggja uppreisnarmanna repúblikana í öldungadeildinni. Undir forustu John McCain vilja þremenningarnir ekki fallast á lagabreytingu, sem felur í sér herdómstóla, leynigögn og pyndingar að geðþótta leyniþjónustunnar. Allir hafa þeir herþjónustu að baki og eru studdir aldurhnignum herforingjum, þar á meðal Colin Powell, fyrrverandi utanríkisráðherra. Mikil áróðursvél hamrar gegn þremenningunum, því að fjöldi fólks í Bandaríkjunum vill pyndingar, vill stríð, vill djöfulgang í staðinn fyrir utanríkisstefnu.
Bush í auglýsingum

George W. Bush er meginþemað í kosningabaráttu demókrata í yfirvofandi þingkosningum. Þeir sýna myndir af honum með þingmönnum repúblikana, sem þeir vilja fella, helst myndir í faðmlögum. Markmiðið er að sýna, að þingmennirnir séu hallir undir Bush. Með auglýsingunum fylgir talning á þeim tilvikum, að þeir hafi stutt forsetann í atkvæðagreiðslu. Kosningarnar snúast um Bush, segja demókratar. Þeir vonast til, að fleiri verði andvígir forsetanum en fylgjandi honum, þegar til kastanna kemur. Bush er ekki sjálfur í framboði, en tekur mikinn þátt í baráttu ýmissa repúblikana.
Blekktir kjósa Bush

Fátæklingar í Bandaríkjunum skipta tugum milljóna. Svartir fátæklingar kjósa demókrata, sem er skiljanlegt, en hvítir fátæklingar kjósa repúblikana. Samt hefur ríkisstjórn George W. Bush dregið úr lífskjörum fátæklinga og hossað ofsaríkum í staðinn. Hvítu fátæklingunum er talin trú um, að ofsafengin trú á gamla testamentið, andstaða við fóstureyðingar og homma skipti meira máli en lífskjörin. Svo langt gengur sjálfsblekking þeirra, að ávinningar Bush í síðari forsetakosningum hans voru mestir í þeim fimm ríkjum, þar sem lífskjör fátæklinganna skertust mest.
Síðasta vígið þá og nú

Þegar forfeður okkar, sem kenndir eru við Cro Magnon, voru næstum búnir að útrýma Neanderdalsmönnum í Evrópu, höfðust síðustu leifar forveranna við í Gíbraltarkletti. Þar hafa fundizt 24.000 ára gömul bein Neanderdalsmanna, en áður voru yngstu beinin 36.000 ára. Þeir voru í flestu eins og menn, en höfðu lítið enni og enga höku, voru lágvaxnir og fjarska nefstórir. Heilinn var jafnstór og í nútímamanni, en sjónstöðvarnar stærri og skipulagsstöðvar minni. Enn búa eins konar Neanderdalsmenn á Gíbraltarkletti. Þar búa síðustu leifar brezka heimsveldisins, sem mönnum er að öðru leyti löngu gleymt.
Ráðizt gegn spillingu

Paul Wolfowitz hefur ráðizt gegn spillingu í Heimsbankanum. Hann hefur til dæmis látið stöðva peninga, sem áttu að fara til Kongó, af því að Denis Sassou-Nguesso forseti eyddi tólf milljónum króna í hótel á Manhattan. Af svipuðum ástæðum hefur hann látið stöðva fjárstreymi til Indlands, Eþiópíu og Bangladesh. Miklir ramakvein fer nú um þriðja heiminn út af kröfuhörku Wolfowitz, er áður var þekktari fyrir róttæka hægri stefnu, sem hafði önnur mál á oddinum. Forverar hans sáu gegnum fingur við þjófa þriðja heimsins, en Wolfowitz ætlar greinilega að láta góða stjórnsýslu ráða ferðinni.
Óheiðarleg og ósvífin

Kjarnorkumálastofnun Sameinuðu þjóðanna í Vínarborg skefur ekki af áliti sínu á skýrslu bandarísku fulltrúadeildarinnar um atómvopn í Íran. Stofnunin segir skýrsluna óheiðarlega og ósvífna. Þar sé ítrekað farið rangt með staðreyndir. Þetta minnir á, að Bandaríkin fóru í stríð við Írak á forsendu gereyðingarvopna, sem ekki reyndust vera til. Nú eru Bandaríkin að undirbúa stríð við Íran, en ólíklegt er, að margar verði fúsu þjóðirnar í þeirri herferð. Evrópuríkin taka meira mark á stofnun í Vínarborg en froðufellandi þingmönnum í Washington.
Frekir múslimar

Múslimar biðjast ekki afsökunar á neinu, en heimta sífelldar afsakanir af öðrum. Þeir heimtuðu afsakanir út af dönsku teikningunum af Múhameð spámanni og nú heimta þeir afsakanir af páfanum fyrir að gera lítið úr íslam. Á sama tíma brenna múslimar dúkkur og fána, sprengja óviðbúna borgara víða um lönd, garga á útifundum. Við erum orðin þreytt á þessum múslimska tryllingi. Við skulum hætta að taka mark á honum og haga orðum okkar eins og okkur býr í brjósti, en ekki vera sífellt að taka tillit til fólks, sem ekki er húsum hæft í vestrænu samfélagi.
Sértrúarsöfnuðir

Hryðjuverkaógn mannkyns er tvíþætt. Hún kemur frá kristnum og íslömskum trúarofstækismönnum. Kristnir sértrúarsöfnuðir afbaka biblíuna og hinir íslömsku afbaka kóraninn. Báðir textar eru á köflum vafasamt vegarnesti í nútímanum, einkum hatursfullt gamla testamentið. Fjölmennir og valdamiklir hópar í Bandaríkjunum trúa, að heimsendir sé að koma, vistkerfi jarðar megi fara fjandans til, mannkynið eigi að loga í styrjöldum. Þetta sé allt vilji guðs, sem muni í lokin taka sértrúarliðið í fang sér. Bandaríkin eru knúin fram af þessu rugli, sem er enn hættulegra en múslimar með sprengjur.
Bannaðir terroristar

Af félagslegum rétttrúnaði hafa stjórnvöld í Evrópu látið undir höfuð leggjast að móta aðflutta múslima í vestrænni mynd. Þess vegna hafa gerzt atburðir, sem valda hatri fólks á múslimum. Lýðskrumarar átta sig á þessu og heimta breytingar, sem senn fela í sér, að múslimum verði bönnuð landvist í Evrópu, samanber Nicolas Sarkozy, er verður næsti forseti Frakklands. Nærtækara væri þó að banna landvist bandarískt ættaðra sértrúarsafnaða, sem boða hatur, landspjöll, kjarnorkustríð og heimsendi. Þessi falskristna geðveiki hefur þegar numið land í söfnuðum á Íslandi.
Vissu ekkert

H.D.S. Greenway hjá Boston Globe talar yfirleitt skýrt. Í nýjustu greininni segir hann: “Engar líkur eru á, að Írak verði lýðræði að vestrænum hætti, leiðarljós annarra í heimi araba. Hugmyndin um að troða lýðræði upp á arabískt land með því að ráðast á það var fundin upp af þeim, sem annað hvort vissu ekkert um Írak eða vildu ekki vita neitt um það. Það bezta í stöðunni er málamiðlun, sem geti stöðvað villimannlegt borgarastríð í landinu.” Greenway segir um bandarísk stjórnvöld, að þau séu eins og Beaverbrook lávarður, sem hélt, að hlutir yrðu sannir á því að fullyrða þá.
Rugludallarnir

Greenway segir í greininni, að ríkisstjórn Bandaríkjanna fari með hreint bull í málum íslamskra þjóða. Notkun stjórnarinnar á slagorðum á borð við “íslamskan fasisma” þjóni engum tilgangi og skaði líkur á árangri. Einnig segir Greenway að áherzlan á Írak og Líbanon hafi dregið úr áherzlu á Afganistan og aukið líkur á hruni þar. Greenway ítrekar, að leiðin að hjarta fólks felist ekki í að kasta bombum á það. Í rauninni er Greenway að segja eins og flestir aðrir, að ráðamenn Bandaríkjanna séu rugludallar í utanríkismálum.
Persónuvernd

Þú getur rakið þína ætt í Íslendingabók og þú getur rakið ættingja þína frá langaafa þínum. En þú getur ekki rakið ættir annars fólks. Þú getur til dæmis ekki fundið, hvað varð um afkomendur systkina forfeðra þinna. Þetta stafar af Persónuvernd, illu fyrirbæri í stjórnkerfinu, sem hefur það að markmiði að gera þjóðfélagið gersamlega ógegnsætt. Persónuvernd vinnur skipulega gegn lýðræði í landinu, undir vernd stjórnvalda, sem hafa komið henni á fót. Hún gengur svo langt, að hún reynir að bregða fæti fyrir fólk, sem vill stunda ættfræði í frístundum. Burt með þetta skrímsli eins og það leggur sig.
Ódýr málverk

Greinar Tryggva P. Friðrikssonar í Listapóstinum frá Fold eru oft góðar. Í nýjasta pósti er skrá um verðgildi málverka á uppboðum síðustu ár. Athygli hans og mína vekur, að meðalverð á Jóhannesi S. Kjarval var aðeins 365.000 krónur. Enn merkilegra finnst mér, að meðalverð á Erró var ekki nema 170.000. Svavar Guðnason hlýtur að teljast alþjóðlegur, en var samt ekki nema 173.000 króna maður. Nína Tryggvadóttir var í 212.000 krónum. Kóngur listans var Jón Stefánsson með 734.000 krónur stykkið og næstur kom Ásgrímur Jónsson með 536.000 krónur. Bara ættingjar kaupa unga listamenn.
Davíð rekinn?

Þótt Davíð Oddsson sé Seðlabankastjóri, líst mér illa á þá hugmynd Þorsteins Más Baldvinssonar hjá Samherja, að Davíð og öðrum slíkum verði sagt upp og gerður við þá starfslokasamningur. Með því væri verið að opna fyrir, að frekjuhundar í atvinnulífinu fari að ráðskast með Seðlabankann. Slíkt er hvergi stundað í heiminum, heldur lögð áherzla á, að bankastjórarnir séu friðhelgir í starfi. Bankastjórar Seðlabankans eiga að vera óvinsælir. Þeir eiga að neita að gera eins og Þorsteinn Már og aðrir frekjuhundar vilja. Þeir eiga að rífast við ríkisstjórnina. Þeir eiga að hækka vextina.
Evrópa vinsælli

Þau gleðitíðindi hafa gerzt, að stuðningur eykst við Evrópusamband og evru. Nú vilja 58% hefja viðræður við sambandið um aðild, en aðeins 25% eru því andvígir. 46% vilja beinlínis aðild, en aðeins 33% eru henni andvígir. 47% vilja evru og 40% eru því andvígir. 55% telja aðildina verða jákvæða, en aðeins 31% telja hana verða neikvæða. Ekki hafa áður sézt svona jákvæðar tölur um bandalagið. Fylgismenn allra flokka hafa færzt nær Evrópusambandinu nema Framsóknarflokksins, sem eru sér á parti með sértrúarsöfnuðum, vilja stuðning við Ísrael og stríð við Írak, Palestínu og Líbanon.
Fatlaða löggan

Ömurlegt var að sjá myndina í Mogganum af lögreglubíl í stæði fatlaðra við Kringluna. Við vissum, að af eðlislægri frekju og yfirgangi hikar einn stórforstjórinn og frambjóðendur Framsóknar til borgarstjórnar ekki við að misnota stæði fatlaðra. En það tekur öðru fram, þegar löggan er farin að misnota þessi stæði. Ef hún tekur upp á þeim sið að leggja, hvar sem henni sýnist, á þeim forsendum, að það sé til þæginda í starfi, má búast við, að öðrum finnist sér muni leyfast það. Með hegðun sinni er löggan að grafa undan lögum og rétti.
Örorka ríkisins

Það er úti af kortinu, að óviðkomandi aðilar geti troðið örorkuskyldum ríkisins upp á lífeyrissjóði landsins. Þeir geta ekki veitt sjóðfélögum sínum sómasamlegan lífeyri, af því að 20% af tekjum þeirra fara í greiðslur til öryrkja. Mál er að þeirri óhæfu linni. 10% er hámark á þessu undanskoti peninga almennings. Ríkið á að sjá um örorkumál. Lífeyrissjóðir eiga að sjá um lífeyri. Einhvers staðar í nálægri fortíð hefur orðið bilun í þessu kerfi verkaskiptingar, sem lífeyrissjóðir verða að vinda ofan af, þótt hagsmunaaðilar og billegir pólitíkusar reki upp ramakvein.
Slóðin er rakin

Mörgum lítilmennum er ókunnugt um, að prívat er ekki til á vefnum. Þeir flétta saman órökstuddum svívirðingum í meintu skjóli nafnleyndar. Þeir átta sig ekki á, að slóðin er eilíf og verður rakin, ef þess er þörf. Allt er geymt nútildags, þar á meðal skrár um símtöl frá einu númeri í annað. Einkaspjæjarar í Bandaríkjunum útvega fólki slíkar skrár fyrirvaralítið. Menn verða að gera ráð fyrir, að símtöl þeirra og spjall á vefnum geti verið opið öðrum, ef einhver nennir að leita. Varaformaður handboltadeildar Fram lenti þannig sjálfur réttilega í eigin nafnlausu spýju.
Langdýrast í heimi

Kunningi minn vestra hefur farið víða á vegum olíuleitar, notar símann mikið og veit, hvað það kostar. Hann borgar 5-18 sent á mínútuna fyrir símtöl til þróunarlanda. Eitt land sker sig úr. Það er Ísland. Þangað kostar 50 sent að hringja, hjá AT&T, MCI og Sprint, þrefalt meira en til nokkurs annars lands. Hann notar sjálfur Voice-over-IP tölvusíma, en félagar hans álpast til að nota síma til að ná í hann á Íslandi. Auðvitað stafar verðið af einokun. Hún er á ábyrgð Póst- og fjarskiptastofnunar, sem lætur okur viðgangast og á þó að hafa eftirlit með símafélögum.
Hlóðu niður börnum

Langalangafi minn, Kristján ríki, átti sjö börn með sex konum. Af þessum sjö hafa tvö skilað sér til nútímans. Faðir hans, Jón bólginn, átti ellefu börn og þar af á aðeins Kristján afkomendur í nútímanum. Afinn var Jón á Balaskarði, sem átti sex börn, þar af eitt, sem hefur skilað sér til okkar daga. Langafinn var svo Jón harði-bóndi, sem átti ellefu börn og þar af aðeins eitt, sem á afkomendur í nútímanum. Þannig var ævi forfeðra okkar og formæðra. Þau hlóðu niður tíu börnum, þar af lifðu tvö. Annað þeirra varð fullorðið og gat af sér afkomendur. Lífið var erfitt fyrir tvöhundruð árum.
Haukdælir entust

Sturlungar, fyrirferðarmestir Íslendinga á Sturlungaöld, létu öldina heita eftir sér, en eru ekki rúmfrekir í nútímanum. Samkvæmt Íslendingabók deCode Genetics er ég bara kominn á 606 mismunandi vegu af Hvamm-Sturlu, þar af rúmlega helminginn af Snorra. Hressari hafa ættir Ásbirninga og Oddaverja verið. Ég er kominn á 821 vegu út af Tuma Kolbeinssyni og á 903 vegu út af Jóni Loftssyni. Fjórði maðurinn, sem var fæddur um 1125 og setti svip sinn á Sturlungu, var Haukdælinn Gissur Hauksson. Samkvæmt Íslendingabók er ég á 1239 mismunandi vegu út af honum kominn, tvöfalt á við Sturlunga.
Boltafólk hrellir okkar

Páll Magnússon útvarpsstjóri hefur beðist afsökunar á, að meirihluta þjóðarinnar voru veittar sjónvarpsfréttir á réttum tíma og hagsmunum hans ekki fórnað fyrir háværan 30% minnihluta þeirra, sem vildu sjá boltaleik í fréttatímanum. Þetta er gott dæmi um, hversu illa kúgaður almenningur er af boltafólki. Ég held, að leitun sé að sjónvarpsstöð, er láti fasta fréttatíma víkja fyrir sérhæfðu áhugamáli, sem kannanir sýna í algerum minnihluta. Ég held líka, að hvergi í heiminum telji sjónvarpsstjóri sig þurfa að biðja boltafólk afsökunar.
Tónlistarmenn frystir

Heimskunnir tónlistarmenn eru í vanda vegna streituviðbragða Bandaríkjanna og Bretlands við hryðjuverkum. Þeir geta ekki flutt með sér hljóðfærin, þótt þeir kaupi sæti undir þau. Engum dettur í hug að setja verðmætan Stradivarius í farangursgeymslu. Þess vegna hefur ferðum tónlistarmanna yfir Atlantshafið snarfækkað og innan Evrópu eru tónlistarmenn aftur farnir að nota lestar. St.Lúkasar hljómsveitin í New York hætti við að leika á Edinborgarhátíðinni. Nú verða Bandaríkjamenn að spila í Bandaríkjunum og Evrópumenn í Evrópu. Segið svo, að bin Laden nái ekki árangri.
Ráðast á eigin mann

Repúblikanar í Bandaríkjunum verja 70 milljón krónum til að ráðast á hinn hægri sinnaða Stephen Laffley, sem ætlar að velta Lincoln Chafee úr sessi sem öldungadeildarmanni fyrir Rhode Island. Höfuðstöðvar flokksins telja Laffley vera svo róttækan, að ekki sé hægt að sýna hann í þingkosningum. Þær telja Laffley munu tapa þingsætinu fyrir demókrötum og því sér skárra að hafa Chafee þar. Samt er hann nærri demókrötum, studdi aldrei stríðið gegn Írak og kaus ekki George W. Bush síðast. En vegir stjórnmálanna eru órannsakanlegir víðar en í Vestmannaeyjum.
Minningargreinin

Germaine Greer skrifaði í Guardian minningargrein um krókódíla-Irwin, sem var stunginn til bana af stingskötu. Hún fletti þar ofan af ferli hans sem dýrakvalara og segir mörg dæmi úr ævinni því til staðfestingar. Greer er greinilega vel kunnug smáatriðum í ævi Steve Irwin, sem lifði á því að fíflast með dauðhrædd dýr. Meginkosturinn við grein hennar er þó sá, að hún víkur frá þeim félagslega rétttrúnaði, að allir séu góðir, þegar þeir eru dauðir. Ég sé fyrir mér, hvílíkur hvellur yrði hér á landi, ef farið væri að segja sannleikann í minningargreinum.
Njósnað um blaðamenn

Forstjóri Hewlett-Packard, Patricia Dunn, er svo vænisjúk, að hún lét hlera síma stjórnarmanna fyrirtækisins og nokkurra blaðamanna við Wall Street Journal og New York Times til að finna upplýsingaleka. Beitt var ólöglegum aðferðum til að komast yfir skrár um símtöl. Hafin er rannsókn á málinu hjá ríkissaksóknaranum í Kaliforníu. Svona vinnubrögð tíðkast í fyrirtækjum, þar sem forstjórar reyna að stýra umfjöllun fjölmiðla og óttast ekkert meira en gegnsæi. Í Bandaríkjunum eru sum ríki búin að setja lög um bann við, að einkaspæjarar fyrirtækja sigli undir fölsku flaggi.