arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Veruleikafirrtur einræðisherra

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir er tvífari Davíðs Oddssonar, einræðisherra eins og hann. Hún svívirðir varaformann flokksins hvað eftir annað. Tók hann ekki með í ríkisstjórnina. Tekur hann ekki með sér á úrslitafund Geirs Haarde í dag, þótt hann taki sinn varaformann með sér. Með löngum fyrirvara fær hún að vita um hrunið, en segir ekki sjálfum bankaráðherranum frá. Hún er alveg veruleikafirrtur einræðisherra með þrönga hirð kringum sig. Það var hún, sem fyrst átti að segja af sér, ekki peðið Björgvin Sigurðsson. Hún heyrir hvorki né sér, hættir ekki fyrr en hún er búinn að drepa Samfylkinguna.
Peðsfórnin

Samfylkingin fórnaði peði í dag. Björgvin Sigurðsson axlaði loksins ábyrgð í fjórða mánuði eftir hrun. Afsögnin breytir engu um viðhorf þjóðarinnar til ríkisstjórnarinnar. Björgvin fékk minna að vita í aðdraganda hrunsins en Ingibjörg Sólrún Gísladóttir. Henni bar miklu frekar að segja af sér. Allt er þetta eftir formúlunni: Of lítið, of seint. Fyndið var, þegar Björgvin hélt fram, að enginn hafi hvatt sig til að hætta. Öll þjóðin hvatti hann til þess. Ingibjörg Sólrún þakkaði honum vel unnin störf, hún er gersamlega veruleikafirrt.
Goldfinger og Krossinn

Gunnar Þorsteinsson, ofsatrúarklerkur í Krossinum, og Ásgeir Þór Davíðsson gleðikvennaeigandi á Goldfinger, eru perluvinir. Þeir fara saman í fjórtán daga stólpípu hjá Jónínu Benediktsdóttur í Póllandi. Nú er Ásgeir að eigin sögn orðinn kórdrengur hjá Gunnari. Les upp úr biblíunni. Mér finnst vel við hæfi að Krossinn og Goldfinger gangi í heilagt hjónaband. Það er hjónasvipur með þeim.
Einn flokk vantar

Vinstri grænir geta ekki tekið við öllum, sem flýja Samfylkinguna með óbragð í munninum þessa dagana. Vinstri grænir eru of langt til vinstri til þess. Og Samfylkingin er allt of langt til hægri í reynd, þótt stefnuskráin sé á miðjunni. Í kosningunum í vor þarf að bera fram lista með svipaða stefnu og Samfylkingin. Þar þarf bara að vera annað fólk í boði, heiðarlegt fólk og greint. Ekki viðbjóðurinn, sem kemur nú fram fyrir hönd flokksins á þingi og í stjórn. Aðeins þarf einn nýjan flokk til að uppfylla þarfir þjóðarinnar. Hann getur svo myndað viðreisnarstjórn með vinstri grænum eftir kosningar.
Einkahlutafélag er varaforsætis

Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir breyttist í einkahlutafélag, Vildi forðast að borga tugmilljóna skuldir við Kaupþing. Þær urðu til vegna gróðafíkni. Vildi græða fé fyrirhafnarlaust. Er orðin varaforsætis. Óttast, að andófsfólk trufli landsfund Sjálfstæðisflokksins. Það er rétt hjá einkahlutafélaginu. Menn beina sjónum að flokknum, sem er rótin að hruni þjóðarinnar. Flokknum, sem leiddi nýfrjálshyggju inn í musterið. Sem afnam siðferði, lýðræði og réttlæti. Ég ætla bara að vona, að fólk mæti þúsundum saman við seinkaðan landsfund stórþjófaflokksins. Berji bumbur hjá einkahlutafélögunum.
Hörður kúgaður til hlýðni

Hörður Torfason baðst afsökunar að ástæðulausu. Hann var þvingaður til þess, því að við búum í samfélagi hræsni og yfirdrepsskapar. Niðurlægjandi er að lúta höfði til virðingar því krumpaða samfélagi. Hörður hafði kvartað yfir, að Geir Haarde tengdi veikindi sín við pólitík. Það var rétt kvörtunarefni. Hræsnarar og yfirdrepsfólk neituðu að mæta á útifundinn í dag vegna orða Harðar. Nú geta þeir mætt aftur, því að hann hefur látið kúgast. Ég sé ekki, að honum sé neitt gagn í stuðningi hræsnara og yfirdrepsfólks. Það fólk er hluti vandans, ekki partur af nýju Íslandi. Látum það koma upp um sig.
Fangelsi og lögreglustöð

Sturla húsvörður Böðvarsson breytti alþingishúsinu um daginn í lögreglustöð og fangelsi. Það var vel við hæfi. Senn þarf húsvörðurinn að flytja þingið í annað hús, kannski til útlanda. Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn getur aðeins fundað úti í fjarlægum eyjum og eyðimörkum. Því ekki Alþingi líka, stofnun án innihalds og án virðingar. Alveg eins og Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn. Húsvörðurinn vildi fá frið til að tala um bjór í búðum, meðan löggan barði andófsfólk fyrir utan. Skrítið er, að máttlaus stjórnarandstaða skyldi ekki gera uppreisn gegn misnotkun hússins sem lögreglustöðvar og fangelsis.
Kötturinn og mýsnar

Mýsnar töldu sig geta leikið sér, meðan kötturinn var á Karolinska. Þær fóru í lið með andófinu, héldu félagsfundi og heimtuðu einróma, að ríkisstjórnin færi frá. Varaformúsin fór að tala af viti. Svo kom kötturinn heim og gretti sig. Mýsnar hlupu tístandi í allar áttir. Þær segjast nú vilja hafa köttinn í stjórnarforustu eða hafa óbreytt stjórnarmynztur fram að kosningum. Allir einróma félagsfundir eru fallnir í gleymsku og dá, tveimur dögum eftir fundina. Svona fer fyrir flokki, sem er geðlaus með öllu. Samfylkingin er safn af músum, sem hlýða kettinum. Þetta er marklaus flokkur, 10% flokkur.
Veikindi og vanhæfni

Veikindi ráðherra gera ríkisstjórnina ekki minna vanhæfa en ella. Vanhæfni og veikindi eru óskyld mál. Menn láta ekki af hugsjónum sínum vegna veikinda valdafólks, sem heldur þjóðinni í gíslingu. Við viljum ríkisstjórnina burt. Strax. Látið ekki blekkjast af ryki, sem þyrlað hefur verið upp. Veikindi ráðherra eru þar efst á blaði, Evrópusambandið næstefst. Hér hefst engin björgun fyrr en ríkisstjórnin hrökklast frá völdum. Vanhæf ríkisstjórn bjargar engu, þótt hún sé veik eða hefji viðræður við Evrópusambandið.
Kosningar eru hænufet

Stuðningsmenn ríkisstjórnarinnar reyndu í gær og nótt að ata Hörð Torfason auri. Margir þeirra héldu ranglega fram, að kosningar í maí uppfylltu kröfur andófsfólks. Eiríkur Bergmann Einarsson reið á vaðið. Samt er það allt annað mál, vanhæf ríkisstjórn, sem er meginmál andófsins. Fólk vill ríkisstjórnina burt og nokkra embættismenn. Ég er hættur að taka mark á Stefáni Friðrik Stefánssyni, Ólínu Þorvarðardóttur, Hafrúnu Kristjánsdóttur, Páli Vilhjálmssyni og fleirum. Þau skauta viljandi framhjá kjarna málsins eða hafa ekki kynnt sér málstað andófsins nógu vel. Kosningar eru bara hænufet.
Skotspónn bítur í skildi

Ingibjörg sagðist í Leifsstöð mundu leiða Samfylkinguna í næstu kosningum. Samfylkingin verður þá auðveldasti skotspónn pólitískrar gagnrýni. Ingibjörg er annar aðalhöfundur hrunsins. Þið í Samfylkingunni: Verði ykkur að góðu. Þið farið niður fyrir 10%.
Hrunstjóri girnist forustu

Einn aðalhöfundur hrunsins vill verða forsætis. Ingibjörg Sólrún hefur gefið kost á nýju stjórnarmynztri, sem hún leiði. Með Vinstri grænum og kannski Framsókn líka. Ingibjörg er samt ekki það, sem þjóðin vill. Fólk vill bæði losna við Geir og Ingibjörgu, aðalhöfunda hrunsins. Þjóðin hrópar “vanhæf ríkisstjórn”. Enginn friður verður í landinu, ef vanhæfir ráðherrar halda áfram völdum fram að kosningum. Eina nothæfa bráðabirgðastjórnin er stjórn sérfræðinga, sem Alþingi lofar að styðja fram að kosningum. Allir skilja það nema Samfylkingarfólk, sem nú skammast sín fyrir að hafa heimtað stjórnarslit.
Hengja sig á veikindi

Kratar á blogginu telja veikindi Geirs Haarde gera þeim kleift að leggja niður rófuna. Hættum að mótmæla, segja þeir og vona, að menn hætti að skamma Samfylkinguna fyrir hrunið. Ekkert hefur breytzt. Stjórnarflokkarnir ollu hruninu sameiginlega og þeir klúðruðu björgunarstörfum sameiginlega. Óvænt veikindi fólks breyta ekki ömurlegum staðreyndum. Ráðherrar eru jafn vanhæfir og áður, þótt þeir veikist. Veikindi gera Samfylkingunni ekki kleift að krefjast þess, að fólkið í landinu hætti í pólitík. Ekkert hefur verið tekið mark á mótmælunum. Þau hljóta að halda áfram af auknum krafti.
Aumt blogg kratans

Sjaldan hef ég séð aumara blogg.

Eiríkur Bergmann stjórnmálafræðingur vill hætta andófi, því að Geir sé veikur. Nú er einmitt brýnt að efla andófið. Geir Haarde hefur bara samþykkt kosningar. Hann vill ekki fara frá völdum, þótt hann sé bæði vanhæfur og veikur. Hefur ekki fallizt á meginkröfuna bak við slagorðið “vanhæf ríkisstjórn”. Blogg Eiríks sýnir vandræðin, sem kratar komust í, þegar Ingibjörg Sólrún neitaði að slíta stjórnarsamstarfinu. Enda segir forsprakki mótmælanna, Hörður Torfason, réttilega, að kosningar í maí séu bara hænufet. Fólk vill stjórnina burt og kosningar fljótt.
Gribban með reglustrikuna

Síðustu daga voru bloggarar Samfylkingarinnar mikilvirkir á vefnum. Þeir heimtuðu ríkisstjórnina burt. Síðdegis í gær þögnuðu bloggarar flokksins. Hafa síðan flestir verið þöglir. Gribban hafði látið heyra í sér og hafði slegið reglustrikunni á putta Samfylkingarinnar. Ingibjörg Sólrún lýsti vantrausti á bloggara, flokksmenn og flokksfélög. Nú reyna bloggarar að skipta um skoðun, en geta það ekki. Yfirlýsing formannsins í gær var rothögg á Samfylkinguna. Ingibjörg segir núna við Samfylkinguna: “Þið eruð ekki þjóðin, ég er þjóðin.” Skelfd Samfylking er orðin að athlægi fólks.
Vanhæfur til fundahalda

Samfylkingin getur ekki lengur haldið flokksfundi. Aflýst hefur verið framtíðarfundi, sem vera átti um næstu helgi. Hætta var á, að flokksfólk færi að tala þar um pólitík. Slíkt væri ófært, því að einræðisherrann hugsar fyrir allan flokkinn. Tilvist flokksins snýst nú um að bjarga ráðherrastóli Ingibjargar Sólrúnar. Það mun ekki takast, hún mun dæmast úr leik. Hrunið, vantraustið, skortur á lýðræði, gegnsæi og réttlæti, allt er þetta í boði Samfylkingarinnar.
“Ég er þjóðin”

Ingibjörg Sólrún formaður gefur skít í Samfylkinguna. Atkvæði hennar einnar vegur þyngra en atkvæði allra hinna í flokknum. Áður sagði hún: “Þið eruð ekki þjóðin.” Nú segir hún: “Ég er þjóðin.” Þegar flokksfélögin hafa hvert á fætur öðru lýst vantrausti á ríkisstjórninni, lýsir hún vantrausti á félögunum. Hún ætlar áfram að halda uppi óvinsælustu og hættulegustu stjórn í sögu fullveldisins. Þetta þýðir, að mótmæli halda áfram linnulaust vikum og mánuðum saman. Smám saman átta sig allir á, að Ingibjörg Sólrún er vanhæf og flokkurinn ekki stjórntækur. Heiðarlegt Samfylkingarfólk mun bjóða fram sér.
Formaðurinn og flokksfólkið

Flokksfólkið vill stjórnarslit. Formaðurinn einn hafnar stjórnarslitum. Hún ræður, ekki fólkið í flokknum. Í stað þess að bera höfuðið hátt í aprílkosningum verður Samfylkingin áfram að hengja haus. Hún er samábyrg fyrir hruninu, fyrir ótrúlegum sofandahætti fyrir hrunið og ráðlausu fálmi eftir það. Í kosningunum neyðist Samfylkingin til að verja tveggja ára stjórnarsetu sína og getur það alls ekki. Hún fer niður fyrir 10%. Það er nefnilega ábyrgðarhluti að halda áfram samstarfi, sem skaðar þjóðina. Og inngrip formannsins skaðar mest Samfylkinguna sjálfa. Hvílík heimska.
Ingibjörg situr sem fastast

Örlög Samfylkingarinnar eru ráðin. Fárveikur formaður hennar ætlar að sitja sem fastast til vors. Það eru skelfilegar fréttir. Ég held hún sé ekki með réttu ráði. Ekkert verður gert af viti í björgunaraðgerðum fyrr en þessi versta stjórn allra tíma er komin frá. Hún nýtur einskis trausts. Allt, sem hún gerir, verður skilið á versta veg. Flokksfélög í Reykjavík og víðar óska eftir stjórnarslitum strax og kosningum í apríl. Samt er það fárveiki formaðurinn, sem ræður aleinn. Það sýnir okkur, hvílík gólftuska flokkurinn er. Hann á ekkert betra skilið en að deyja í aprílkosningunum.
Síðasta versið sungið

Ömurlegasta ríkisstjórn allra tíma er að syngja sitt síðasta vers. Atburðir vetrarins settu punktinn aftan við stjórnmálaferil ýmissa ráðherra. Einkum Geirs Haarde og Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur. Einnig Árna Mathiesen og Björgvins Sigurðssonar, svo og einkahlutafélagsins Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttur í Kaupþingi. Ný starfsstjórn þarf að gera Þorvald Gylfason að seðlabankastjóra og Vilhjálm Bjarnason að stjóra fjármálaeftirlitsins. Nýja stjórnin þarf að fá útlendinganefnd í stað hvítþvottarnefndarinnar. Þá erum við í góðum málum og getum farið að undirbúa flokkadrætti fyrir kosningar.
Vaknaði við vondan draum

Samfylkingin er að manna sig upp í að slíta stjórnarsamstarfinu. Það gerist í dag eða á morgun. Kosið verður í vetur, í síðasta lagi í apríl. Þetta eru mikil og góð tíðindi. Samfylkingin bjargar sér fyrir horn á elleftu stundu. Eftir nokkurra vikna formannsleysi og ráðleysi. Óeirðir síðustu daga hafa fært Samfylkingunni sanninn um, hvað hennar biði að öllu óbreyttu. Bezt verður að fá starfsstjórn fagmanna til bráðabirgða, ekki stjórn vangefinna þingmanna. Stjórnin rekur stjóra seðlabanka og fjármálaeftirlits. Þá fyrst kemur traustið. Án þess fær engin ríkisstjórn staðizt. Síðan kjósum við.
Samfylkingin er að hverfa

Geir Haarde hefur eftir Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur, að stjórnarsamstarf haldi áfram. Eðalkratar segja mér, að svo sé ekki. Einhver lýgur, líklega Geir, því hann segir sjaldan satt. Óþolandi er að sæta misvísandi fréttum af vilja helztu ráðamanna þjóðarinnar. Frammámönnum Samfylkingarinnar ber skylda til að láta vita um vilja Ingibjargar. Því lengur sem þeir draga það, þeim mun meira hrapar fylgi flokksins. Hann er nú orðinn fjórði stærsti flokkurinn. Hann mun áfram minnka meðan hann leyfir sér að hafa formann í limbói. Ég held fylgi Samfylkingarinnar fari niður fyrir 10% í næstu viku.
Geir Jón ofsækir blaðamenn

Lögreglustjórarnir í Reykjavík, Stefán Eiríksson og Geir Jón Þórisson, beina nú reiði sinni einkum að blaðamönnum og ljósmyndurum. Löggunni hefur verið skipað að úða gasi beint framan í þá, sem eru að safna fréttum. Það sést vel á ljósmyndum og myndskeiðum. Félag blaðamanna hefur kvartað yfir þessu. Líklega eru þetta venjuleg viðbrögð fasista við fréttum. Stefán og Geir eru ósáttir við, að blaðamenn og ljósmyndarar birti efni, sem sýnir lögguna í óhagstæðu ljósi. Sem stingur í stúf við ósannar fullyrðingar löggustjóranna. Geir Jón er orðinn æstur í tali, telur þjóðina vera að ráðast á lögguna.
Allir hæfir verða reknir

Ari Edwald á Stöð 2 hefur lítinn skilning á blaðamennsku. Í tvö ár hefur hann reynt að byggja upp huldumanninn Frey Einarsson. Sá hefur það verkefni að breyta Stöð 2. Úr óhlutdrægri stöð með áhuga á pólitík í stuðningsstöð ríkisstjórnarinnar með drottningarviðtölum við braskara og hægri pólitíkusa. Kippt er burt úttektum á pólitík. Í staðinn koma súkkulaðiviðtöl við Bjarna Benediktssson. Sagt er upp hæfum blaðamönnum, fyrst Sölva Tryggvasyni og nú Sigmundi Erni Rúnarssyni. Inn koma blaðafulltrúar frá Bónushringnum. Stöð 2 tekur nú við því hlutverki Moggans að verja hagsmuni auðs og valda.
Í gíslingu Ingibjargar

Þjóðin er ekki í gíslingu Sjálfstæðisflokksins þessa dagana, þótt margir bíði eftir landsfundinum. Þjóðin er í gíslingu Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur. Hún getur ekki skilið sig frá Geir Haarde. Hún hefur misst sambandið við grasrótina. Það er mest ruddanum Kristrúnu Heimisdóttur að kenna. Hún hindrar aðgang að Ingibjörgu og skammtar henni rangar fréttir. Þetta er sú gísling, sem þjóðin er núna í. Samfylkingin í Reykjavík heimtar einróma stjórnarslit og kosningar. Annað hvort ræður flokkurinn eða Ingibjörg. Í augnablikinu er það Ingibjörg sem stýrir gíslingu okkar.
Ingibjörg Sólrún einangruð

Samfylkingarfundurinn í gærkvöldi samþykkti einróma slit á stjórnarsamstarfi strax og kosningar í vetur. Ingibjörg Sólrún Gísladóttir hefur því misst flokkinn úr höndum sér. Samkvæmt Geir Haarde streitast hún enn við að styðja samstarf fram eftir þessu ári að minnsta kosti. Ef hann hefur það rétt eftir henni, er Samfylkingin búin að vera. Heiðarlegt stuðningsfólk flokksins mun bjóða fram sér og hirða meiripartinn af fylgi flokksins. Samfylkingin sæti þá eftir sem einn af smáflokkunum með tvo-þrjá þingmenn. Það yrði herfilegur endapunktur á pólitískum ferli Ingibjargar. Það yrði pólitískt stjörnuhrap.
Djúphreinsun í pólitík

Samfylkingin hóf feril sinn í ríkisstjórninni með því að skipta um skoðun á öllum mikilvægum málum. Hún hætti að vera umhverfisvæn og tók upp ofsatrú frjálshyggjunnar í efnahags- og peningamálum. Kárahnjúkavirkjun var upphaf spennunnar, sem leiddi til hruns. Lesið ágætt blogg

Ómars Ragnarssonar um þau mál. Í kosningunum í apríl getur Samfylkingin tæpast boðið upp á sömu þingmannsefni og þau, sem sviku stefnu flokksins eftir síðustu kosningar. Þau eru öll eitruð orðin af skelfilegu stjórnarfari. Samfylkingunni dugir ekki minni djúphreinsun en var hjá Framsókn um síðustu helgi.
Óeirðir þá og nú

Óeirðirnar í Reykjavík eru ekki sambærilegar við óeirðirnar 1949. Þá voru tvær fylkingar í landinu, með og móti hernum. Hægri menn höfðu þá fasískar sveitir hvítliða til að berja alþýðuna með kylfum. Nú eru engar slíkar fylkingar til, allir eru andvígir ríkisstjórninni. Átökin eru ekki milli tveggja fylkinga, heldur milli andófs og ríkisrekinna fasista í löggunni.
Ingibjörg hættir

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir lýsir í dag eða á morgun yfir, að hún sé hætt í pólitík af heilsufarsástæðum. Á fundi Samfylkingarinnar í kvöld verður samþykkt að slíta stjórnarsamstarfinu og fara í kosningar í vor. Í þeim kosningum verður Dagur B. Eggertsson orðinn formaður flokksins. Fáum núverandi þingmönnum verður treyst í framboð, ef þá nokkrum. Samfylkingin hefur séð, að ekki muni takast að þyrla upp ryki með Evrópusambandinu, evru og undirskriftasöfnunum um kosningar. Hún sér fylgið munu hrynja, nema hún geri í grænum hvelli eins og Framsókn. Þannig var útlitið í dag kl.14:10.
Samfylkingin að springa

Ég held, að stjórnarandstæðingar séu komnir í yfirgnæfandi meirihluta í Samfylkingunni. Ég hitti þar engan stjórnarsinna. Forusta flokksins er föst í fílabeinsturni, heyrir ekkert og skilur ekkert. Fílabeinsturninn verður rofinn á Samfylkingarfundi í Reykjavík í kvöld. Þar verður síðasti sjens flokksins á að hala sig inn í veruleikann. Byltingin í Framsókn og óeirðirnar í gær hraða þessari þróun. Samfylkingin þarf að losna við alla ráðherra sína og formann þingflokksins. Halda flokksstjórnarfund og skipta út forustunni. Fyrst og fremst þarf hún þó að hætta í vanhæfri ríkisstjórn.
Skrásetjið fasistana

Með vaxandi fasisma löggunnar er brýnt, að andófsfólk fari að skrá æstustu löggurnar í safn á vefnum. Safna þarf ljósmyndum og myndskeiðum af þeim með nöfnum, kennitölum og búsetu. Ógerlegt er að sætta sig við, að geðtruflaðar löggur misnoti andóf til að fá útrás fyrir ofbeldishneigð. Betur verður hægt að verjast þeim með því að búa til lista yfir þær. Til dæmis er þá hægt í óeirðum að kalla á þær með nafni, svo þær átti sig á sviðsljósinu. Listann má líka nota til að reka löggur, þegar búið er að sparka lögreglustjóranum í Reykjavík.
Samfylkingin í snörunni

Andrés Jónsson krati bloggar oftast skynsamlega. Hann er gáttaður á forustu Samfylkingarinnar. Segir um stuðningsmenn stjórnarinnar: “…töldu líka, að það gæti verið búið að róast ástandið, þegar komið væri fram yfir áramót. Ég sagði að það yrði orðið verra. Þá yrði ábyrgðin líka komin yfir á Samfylkinguna, sem hún var ekki þá. En flokkurinn bakkaði forystuna upp. Það má segja að hann hafi lengt í snörunni.” Ég held, að þetta sé rétt lýsing Andrésar. Samfylkingin er kominn út yfir allan þjófabálk. Hún er komin í snöruna með hinum erkiþjófunum, ríkisstjórninni, bankafólkinu, víkingunum.
Krosstengsli Kaupþings og VR

Því er haldið fram, að kona Gunnars Páls Pálssonar í VR og lífeyrissjóði VR vinni í Kaupþingi. Líka kona og sonur Þorgeirs Eyjólfssonar í lífeyrissjóði VR. Dóttir hans er sögð í varastjórn Exista. Kona Guðmundar B. Ólafssonar í VR er sögð starfsmaður Kaupþings. Ef þetta er rétt, er ég ekki hissa á, að Gunnar Páll hafi samþykkt fjárglæfra Sigurðar Einarssonar, Hreiðars Más Sigurðssonar og Ólafs Ólafssonar í Kaupþingi. Til gamans má geta þess, að VR og lífeyrissjóður VR töpuðu minnst sextíu milljörðum á hruni Kaupþings. Gunnar Páll vill áfram hafa traust félagsmanna til að brenna meira fé.
Löggan sleppti sér

Löggan sleppti sér í dag. Réðist á andófsfólk með efnavopnum og kylfum, handtók börn og unglinga. Nú verður ekkert eins og áður var. Ég gat ekki séð, að nein hætta væri á ferðum. Ég veit ekki um neinn þingmann, sem taldi sér ógnað. Löggan stundaði óeirðir í dag, ekki andófsfólkið. Það framleiddi hávaða, stóð þétt fyrir og settist á stéttina. Allt frumkvæði að óeirðum kom frá löggunni. Hún beitti efnavopnum og kylfum. Það gerðu mótmælendur ekki. Dagurinn í dag markar þáttaskil í erfiðleikum þjóðarinnar. Hér eftir bólgna raðir andófsfólks. Fulltrúar og þjónar þjófræðisins munu láta undan síga.
Sérsveit með lambhúshettur

Lambhúshettur eru orðnar einkenni mótmæla hér á landi. Sérsveit löggunnar notar lambhúshettur til að þekkjast ekki. Mótmælendur nota þær líka til að þekkjast ekki. Ég skil ekki, af hverju lögreglustjórinn í Reykjavík amast við lambhúshettum andófsfólks. Hann segir þær ólöglegar. Af hverju dregur hann þá ekki lambhúshetturnar af hausum sérsveitarmanna? Þær eru væntanlega eins ólöglegar. Lambhúshetturnar eru þjark um keisarans skegg. Málið er, að fyrsta dag Nýja-Íslands verða lögreglustjórarnir reknir og lambhúshettumenn fasistasveitarinnar. Þá þarf ekki lengur lambhúshettur hér á landi.
Lúðrasveitir í Washington

Dæmigert um ástand íslenzkrar fjölmiðlunar er, að Bónusstöðin boðaði beina útsendingu af lúðrasveitum í Washington og Ríkisstjórnarstöðin sýndi beint frá lúðrasveitum í Washington. Hvorug stöðin hafði burði til að sýna beint frá óeirðunum við Alþingishúsið. Ríkisstjórnarstöðin byrjaði, en gafst upp í miðjum klíðum. Einstætt getuleysi, svipað og getuleysi ríkisstjórnarinnar. Sjónvarpsstöðvar sýna ekki einu frétt dagsins. Við lifum í fasistaríki, þar sem ríkisstjórn og auðmenn ráða öllu. Samkvæmt Ingibjörgu Sólrúnu erum við heldur ekki fólkið, heldur erum við bara skríll.
Flytjum pakkið til Cayman

Fjárglæfrar alþingismanna, ráðherra, embættismanna, bankamanna og víkinga kosta almenning, börn okkar og barnabörn hundruð milljarða, sennilega langt yfir þúsund milljarða. Samt situr allt þetta pakk límt við stólana, þykist hafa umboð. Þetta er harðsvírað þjófagengi, sem þarf að reka burt. Mótmælin við alþingishúsið í dag eru fyrstu alvöru mótmælin. Vonandi harðna þau næstu daga. Vonandi hrekja þau glæpalýðinn frá völdum. Yfirstéttin í landinu hefur ekki bara farið yfir strikið. Hefur afskrifað siðferði, lýðræði, réttlæti, framið landráð. Friður verður hér, þegar pakkið flýr til Cayman-eyja.
Skipafriðun og bjórsala

Sagt er, að Alþingi komi saman í dag eftir langt jólafrí. Ég vissi ekki, að Alþingi væri lengur til. Altjend hefur það ekki komið að björgunarstörfum eftir gjaldþrot okkar. Nema hvað það felldi vantraust á ríkisstjórnina fyrir jól. Alþingi er eini aðili landsins, sem treystir ríkisstjórninni. Enda kemur þingið núna saman til að ræða tillögu Mgnúsar Stefánssonar um stofnun skipafriðunarsjóðs. Og tillögu Sigurðar Kára Kristjánssonar um sölu léttvíns og bjórs í venjulegum búðum. Núverandi alþingi hefur glatað tilverurétti sínum. Í næstu kosningum mega allir þingmenn þjóðarinnar missa sig.
Agndofa af hrifningu

Fokið er í flest skjól glæpalýðsins í Kaupþingi. Í kjölfar Stöðvar 2 og Fréttablaðsins eru Ríkisútvarpið og Mogginn komin í úlfahjörðina. Viðtalið við Ólaf Ólafsson í Kastljósi gerði útslagið. Ólafur var ófær um að bjarga sér, bullaði bara vitleysuna út í eitt. Kaupþing var glæpastofnun undir stjórn Sigurðar Einarssonar og Hreiðars Más Sigurðssonar. Þeir veltu ímynduðu fé fram og aftur til að hagræða og blekkja. Eru dæmigerðir fjárglæframenn. Kauphöllin og Fjármálaeftirlitið áttu að vera á vaktinni. En vanhæfir Þórður Friðjónsson og Jónas Jónsson stóðu bara agndofa af hrifningu. Og standa enn.
Bylting í Samfylkingunni

Samfylkingin er á krossgötum. Skoðanakannanir sýna, að helmingur kjósenda hennar er andvígur ríkisstjórninni. Andstaðan hafði hægt um sig fyrstu mánuði hrunsins, en nú hefur mælirinn fyllzt. Eymd ríkisstjórnarinnar er orðin öllum ljós. Samheldnin í flokknum er að bresta. Byltingin í Framsókn segir okkur, að grasrót gömlu flokkanna getur bylt andvana forustumönnum. Kjósendur Samfylkingarinnar bera auðvitað ábyrgð á hruninu og þeir verða að hreinsa sinn eigin skít. Ekki dugir minna en að þvo burt alla ráðherra flokksins og formann þingflokksins. Annars fer grasrótin bara í Framsókn.
Árnesingar handteknir

Sýslumaðurinn á Selfossi er kominn í fremstu víglínu hins rangláta kerfis. Sigar löggunni á almenning. Hefur gefið út handtökuheimild á 370 manns í Árnessýslu. Ekki á ráðherrana, þingmennina, bankastjórana, útrásarvíkingana. Heldur á almenning. Það er dæmigert fyrir firringu yfirstéttarinnar. Hún hyggst nú draga almenning til ábyrgðar fyrir sína eigin heimsku og vangetu. Þegar löggan fer að draga fólk til Ólafs Helga Kjartanssonar, er stigið fyrsta skrefið til blóðugrar byltingar hér á landi. Sýslumaðurinn er mikill forgöngumaður. Var fyrstur sýslumanna til að kæra mann fyrir að slasast.