arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ónýt stjórnsýsla hjá Gylfa

Gylfi Magnússon þykist ekki hafa séð álit aðallögfræðings Seðlabankans um lögleysi gengistryggðra lána. Var það þó búið að liggja í ráðuneytinu í tvo mánuði, þegar Gylfi sagði Alþingi, að lögmenn teldu lánin lögmæt. Hugsanlega lýgur hann, en líklegra er þó, að stjórnsýslan í ráðuneyti hans sé ónýt. Það er einmitt reynsla mín um áratugi, að stjórnsýsla ráðuneytanna sé gatasigti. Lagafrumvörp ráðuneyta eru svo götótt, að allir fara kringum lögin eins og þeim þóknast. Svo sem þeir, sem selja útlendingum hlut í útgerð. Yfirmenn í ráðuneytum eru undantekningarlítið niðursetningar, óhæfir til allra verka.
Bankaleynd í Byggðastofnun

Komið er í ljós, að í Byggðastofnun hugsa menn eins og banksterarnir gerðu fyrir hrun. Lánuðu út á veð í kvóta, þótt lögin segi þjóðina eiga kvótann, ekki kvótagreifar. Þegar DV spyr Byggðastofnun um þetta, svarar Anna Kristín Gunnarsdóttir formaður með skætingi. Felur sig bakvið bankaleynd, sjálfa orsök hrunsins. Hún vill ekki segja frá lánum með veði í kvóta. Bankaleynd, segir hún. Samt afskrifaði Byggðastofnun hálfan milljarð króna af slíkum lánum. Ríkisendurskoðun skoðar svindlið, sem setti Byggðastofnun á hliðina. Gylfi bankaráðherra þarf að vakna til vitundar um endaleysu bankaleyndar.
Segjum útlöndum sannleikann

Þorvaldur Gylfason hefur rétt fyrir sér eins og oft áður. Segir óviðeigandi, að ríkið láti ekki þýða sannleiksskýrsluna með hraði. Lágmarkskurteisi við umheiminn, segir hann. Ekki bara það. Skýrslan er ómetanlegur minnisvarði um stjórnsýslu af ömurlegasta tagi. Umheimurinn á rétt á að fá að vita, hvað hann eigi að forðast í framtíðinni. Hrun Íslands á að verða skólabókardæmi fyrir allan heiminn. Þurfum á því að halda, að umheimurinn túlki skýrsluna og hjálpi okkur við framhaldið. Ef við látum sem ekkert sé, verður Davíð Oddsson fyrr en varir aftur orðinn forsætis og seðló. Jafnvel líka forseti.
Sótti um vitlaust starf

Hef enga trú á, að Friðrik Pálsson hafi lofað Árna Geir Pálssyni nafnleynd sem umsækjanda um forstjórastarf Íslandsstofu. Hafi hann gert það, er það fráleitt loforð. Ríkið ákvað fyrir nokkru að afnema nafnleynd umsækjenda og Íslandsstofa er fjármögnuð með skatti. Fráleitt er, að umsækjanda detti í hug, að hann geti nafnlaust sótt um embætti. Svo mikið er búið að tala um nafnleynd. Eins og bankaleynd og aðra leynd, sem kom þjóðfélaginu á hausinn. Þeir, sem þurfa að vera í felum, eiga að vera áfram í felum og ekki koma fram í dagsljósið. Þeir geta í mesta lagi sótt um starf í Persónuvernd.
Þrefað um aldagamalt þýfi

Á kaþólskum tíma ginnti kirkjan dauðvona bændur til að gefa jarðir sínar fyrir sálu sinni. Lúterski kóngurinn tók jarðirnar með einu pennastriki. Æ síðan hefur ríkiskirkjan lifað í skjóli eignaupptökunnar. Segist eiga skilið rentu af aldagömlu þýfi. Bezt er að kasta þessum ríkisjörðum í hausinn á lúterskunni. Segja veskú og hætta að borga lúterskunni skattpeninga. Höfuðklerkar landsins geta þá tekið upp göfuga iðju forveranna. Reynt að kreista hlunnindi og prósendur af leiguliðum. Þá sést, að verðgildi góssins er stopult í kreppu. Þá verður kirkjan að sæta sama niðurskurði og aðrir.
Pólitíkusar hata gegnsæið

Ráðning forstjóra Íslandsstofu sýnir algengt dæmi um vandræðin, sem fylgja fámenni Íslands. Ef umsækjandinn er ekki flokksbróðir, er hann kunningi eða frændi. Þannig er pólitíska og persónulega gerræðið á Íslandi. Framsókn sagði á sínum tíma, að menn mættu ekki líða fyrir að vera Framsóknarmenn. Hinir flokkslausu og vinalausu eiga því engan séns, þótt þeir séu nánast ævinlega hæfastir. Flokkarnir, karlaklúbbarnir og fjölskylduböndin ráða öllu enn. Það gerist í skjóli leyndar. Með töngum þarf a draga út upplýsingar um ráðningarferli. Pólitíkusar hata ekkert meira en gegnsæi í stjórnsýslu.
Minn Salómonsdómur

Um gengistryggðu bílalánin hef ég tillögu. Málsaðilar splitti svokölluðum forsendubresti. Bankarnir taki á sig helminginn og viðskiptamennirnir helminginn. Þýðir hálfa seðlabankavexti. Kvótagreifar, fjárglæframenn og óráðsíufólk fái því miður hálfan sigur. Þetta er minn Salómonsdómur. Ég sit svo uppi sem fíflið, er fyrir mörgum árum ráðlagði fólki hástöfum að taka ekki gengislán. En þannig er lífið. það er ekki í eðli sínu réttlátt. Enn síður eru dómar Hæstaréttar réttlátir. En þeir greiða úr deilum. Óráðsían verður að fá að hafa sinn gang, svo að kvótagreifum sé bjargað fyrir horn.
Endalaus lögfræðiálit

Orðinn þreyttur á öllum þessum lögfræðiálitum, sem málsaðilar panta sér í vil. Í sjónvarpinu í kvöld var talað um eitt slíkt. Þar var haldið fram, að eignarhald Kínverja í sjávarútvegi væri löglegt. Síðar í fréttinni kom fram, að álitið var pantað af viðkomandi fyrirtæki. Því var það marklaust, en fréttin tók það ekki fram. Blaðamenn verða að byrja að átta sig á, að álit lagatækna eru yfirleitt algerlega marklaus. Málsaðilar fá alltaf það álit, sem þeir vilja fá. Og flagga því. Blaðamanna er að fatta, þegar reynt er að hafa þá að fífli. Og þeir mega alls ekki hafa viðskiptavini sína að fífli.
Magma-viðskiptin voru rugl

Auðlindagjald er ekki í samningum við Magma, engin takmörkun á verðhækkunum til notenda, enginn endir sýnilegur næstu áratugi og engar hömlur á sölu til útrásardólga. Þetta fékk Magma og tók mestan hluta verðsins með kúluláni hér heima á 1,5% ruglvöxtum, restin er borguð í aflandskrónum, allt með veði í pappírunum sjálfum. Ekki var talað við aðra lysthafa og Magma hefur enga þekkingu á jarðhita. Ábyrgðin lendir fyrir rest á Orkuveitunni, er neitar að birta gögn um viðskiptin, enda þola þau ekki gegnsæi. Viðskiptin við Magma eru mesta ruglið í harmsögu álvæðingar Íslands. Nú er nóg er komið af slíku.
Hræfuglar heimta skaðabætur

Ýmsir dólgar hyggjast kæra ríkið fyrir að hindra þá í að verða sér úti um vænar fúlgur. Hræfuglinn Magma hyggst kæra ríkið fyrir að stöðva ráðgerðan gróða hans. Þar eru engar slorsummur á ferð. Nú er annar hræfugl, Alcoa, að velta fyrir sér, hvort ríkið sé ekki að leggja stein í götu síns gróða. Að baki er sú hugsun, að ekki megi bregða fæti fyrir ráðagerðir um ofsalegan hagnað. Það baki ríkisvaldinu skaðabótaábyrgð. Ég efast ekki um, að finna megi hundrað lagatækna til að sækja slík mál. En siðferðilega er ótæk þessi síbylja um skaðabótaábyrgð þjóðarinnar af varfærni í umgengni við hræfugla.
Lífsrými, glerperlur, spritt

Tek evrópska stjórnsýslu fram yfir íslenzka. Evrópskt regluverk fram yfir íslenzkt. Evrópsk lög fram yfir íslenzk. Belgíska skóla fram yfir íslenzka. Franskt heilbrigðiskerfi fram yfir íslenzkt. Þýzka “Soziale Marktwirtschaft” fram yfir íslenzkt hagkerfi. Sænskt gegnsæi fram yfir íslenzka leynd. Danskt lýðræði fram yfr íslenzkt flokks-, kunningja- og fjölskylduræði. Hvar sem ég lít, er langtum betra í Vestur-Evrópu en hér. Þar á ofan halar Evrópa þjóðir Miðjarðarhafsins upp úr sárustu fátækt. Og er að byrja að gera það sama við Austur-Evrópu. Samt bulla þjóðrembingar um lífsrými, glerperlur og spritt. Svei Ögmundi.
Réttarríkið er ekki hér

Dómsmálaráðherra segir í viðtali við Viðskiptablaðið, að “borgararnir verði að geta reitt sig á réttarríkið.” Aðstæður eru því miður ekki þannig og hafa ekki verið á minni löngu ævi. Dómstólar dæma út og suður og hafa lög og siði að engu. Ég mundi fremur vilja hlutkesti en leggja mál fyrir íslenzkan dómstól. Sama er að segja um lögguna. Ég mundi aldrei hringja í lögguna út af neinu. Mundi bara lenda í einhverjum yfirborguðum fasista, sem dreymir um rafbyssur. Og yfir öllu löggukerfinu er ríkislöreglustjóri, sem dreymir um háþrýsti-skriðbíla. Réttarríkið er því miður engan veginn á Íslandi.
Krossgötur í heiðinni

Við erum á krossgötum hér inni í heiðinni á Kaldbaki. Í gær komu þrír hópar hestamanna og í dag voru þeir þrír. Nánast hverja nótt gista hestar hér í högum. Heldur er að birta í uppliti hestamanna, hestar eru frískir og engir hafa drepizt. Vinsælust er leiðin með Laxárgljúfrum að Helgaskála á afrétti Næst er leiðin um Fagradal og Brúarhlöð í Tungur, Íshestar vikulega. Minnst fara menn yfir Stóru-Laxá og upp í skálann í Hallarmúla. Engar slóðir, sem gætu freistað jeppamanna. Bara tærar reiðleiðir. Svo les ég um göngufasisma. Er að hugsa um að svara í sömu mynt, banna umferð gangandi fólks á svæðinu.
Þjóðrembingar láta illa

Þjóðrembingar hafa dregið umræðu um Evrópusambandið út í rugl, sem tæpast er hægt að ræða. Afstöðu sambandsins er lýst sem þrá í Lebensraum, sem var orð Hitlers yfir eigin ofbeldishneigð. Styrkjum sambandsins er lýst, sem spritti og glerperlum handa ósnortinni náttúruþjóð. Þetta er rugl á lægsta plani. Áður var bara talað um, að Evrópa mundi grípa íslenzka unglinga upp af götunni og setja í herinn. Ráðast inn í landhelgina og taka ofurveðsetta fiskinn af kvótagreifunum. Rústa gæludýrunum með ódýrum mat frá Evrópu. En þjóðrembingar láta svona illa, því að þeir finna hljómgrunn fyrir ruglinu.
Undanbrögð Seðlabankans

Ég hló, þegar ég sá undanbrögð Seðlabankans. Getur ekki afhent lögfræðiálit um ólögmæti gengislána. Þarf fyrst að fá samþykki lögfræðistofunnar! Nógu vitlaust var að halda álitinu leyndu fyrir ári, en þetta toppar ruglið. Og ekki má birta álit aðallögfræðings bankans, þar sem það verði slitið úr samhengi! Seðlabankinn býr í undraheimi, þar sem heilbrigð skynsemi fær hvergi aðgang. Misráðið var að velja Má Guðmundsson sem seðlabankastjóra og Arnór Sighvatsson sem varaskeifu. Hafa ekkert til brunns að bera, sem gæti byggt upp traust þjóðarinnar á seðlabanka, sem Davíð Oddsson lagði í rúst.
Íslendingar eru vanhæfir

Hrunið er skýrasta dæmið um, að Íslendingar eru óhæfir til að stjórna málum sínum. Kjósendur fleygðu atkvæði sínu á dugnaðarmenn, sem bjuggu til hreint eftirlitsleysi með hákörlum viðskiptalífsins. Eftir hrunið hafa kjósendur haldið uppteknum hætti. Jafnvel gengið enn lengra, kosið spillta Gnarrista til valda í Reykjavík. Ráðuneytin eru meira eða minna skipuð óhæfu fólki, sem getur ekki einu sinni smíðað nothæf lagafrumvörp. Eitt ráðuneytið leigði sömu landspilduna þremur aðilum í senn. Íslendingar misnota valdið ævinlega. Geta ekki einu sinni rökrætt. Okkur bráðvantar evrópskan byrokratisma.
Eiður og ódýru unglingarnir

Þótt ég sé stundum ósammála Eiði Svanberg Guðnasyni um málfar, er ég oftast sammála daglegum pistlum hans. Málfari fjölmiðla hrakar ört með brottför hálaunaðs hæfileikafólks og innreið ódýrra unglinga án máltilfinningar. Þetta gildir um alla fjölmiðla. Verst er breytingin á Ríkisútvarpinu. Þar hefur komizt til valda málfarsráðunautur, sem fagnar málspillingunni. Allt er á hverfanda hveli. Unglingarnir rugla saman tölum, tíðum, föllum, kynjum og einkum föstum orðasamböndum. Skilja ekki hugsanir að baki orðasambanda. Ég nefni engin dæmi, en vísa í 365 pistla Eiðs á http://blog.eyjan.is/esg/.
Dauð og ómerk sérfræðiálit

Íslenzk sérfræðiálit eru dauð og ómerk. Hundruð lagatækna, excel-tækna og bókhaldstækna úr háskólum lifa á tryggvaþórsku. Orðið er notað til heiðurs Tryggva Þór Herbertssyni. Hann kallaði sig lengi Hagfræðistofnun háskólans og samdi skýrslur í þágu skýrslukaupenda. Frægasta skýrslan var sú, sem hann samdi með Frederick Mishkin rétt fyrir hrun. Sýndi, að allt var í fínasta lagi á Íslandi. Alls staðar í kerfinu er enn verið að semja tryggvaþórskar skýrslur. Um ágæti flokksbróður og vinar félagsráðherra. Um lögmæti lögbrota Magma Energy. Hvenær hætta fjölmiðlar að tala um skýrslur “sérfræðinga”?
Sögur af slysadeildum

Margar sögur ganga um Slysadeild landspítalans. Mín bezta saga er, þegar ég kom í aðra skoðun eftir slys. Nafn og númer var tekið niður og mér sagt að bíða eftir viðkomandi lækni. Beið í akademískt kortér. Spurði um lækninn. Gerðist loks ágengur að hætti blaðamanns og spurði, hvort læknirinn væri mættur. Á endanum játaði daman, að læknirinn væri í fríi, mundi ekki koma þann daginn. Hún var náttúrlega óhæfur starfskraftur (langt er síðan þetta gerðist). Víðar er vandi en hér. Ég les á Pressunni, að sænskur nafni minn gafst þar upp á Slysadeild, stal nál og spotta og saumaði sig sjálfur.
Jón Gnarr langdýrastur

Þá er Jón Gnarr kominn á langdýrasta bíl landsins undir því yfirskyni, að bíllinn eyði bara vetni. Bíllinn kostar tugi milljóna, slær út nýrýku fjárglæframennina. Nýkominn frá Finnlandi, þar sem hann uppgötvaði, að Múmínpabbinn mælir með Evrópusambandinu. Gnarrinn hefur ekki leiðrétt þá firru að setja alræmdan ofsækjanda almennings yfir Orkuveituna. Hún er nú þegar byrjuð að pumpa upp reikninga til almennings. Jón Gnarr gerir ekkert annað en grín að fólki. Framboð hans var grín um hans eigin kjósendur og er enn í dag háð og spott um fávitana hans. Verri en kjósendur fjórflokksins.
Formaður lækna er dóni

Birna Jónsdóttir segir heilbrigðisráðherra gera fólk veikt. Með því að fara ekki að kröfum lækna. Birna er formaður læknafélagsins og á í kjarabaráttu við ríkið. Ef ráðherra fer ekki að kröfum hennar, er hann ábyrgur fyrir heilsutjóni! Hverslags rugl er þetta? Hvernig dettur læknum í hug að hafa svona málsvara? Telja þeir, að viðsemjendur sínir séu manndráparar? Samtök lækna geta ekki lýst yfir, að ráðherra verði að fara eftir því, sem þeir heimta, annars sé hann efni í manndrápara. Frekja forréttindastétta hefur löngum gengið út í öfgar, en þessi ummæli læknaformannsins slá fyrri met.
Skrítin afrekaskrá

Nokkrir hafa bloggað um ágæti ríkisstjórnarinnar. Ég sé samt þetta: Algeran skort á gegnsæi í stjórnsýslu. Bitlinga fyrir flokksbræður og vini. Óhæfan Seðlabankastjóra í gamla hrokastílnum. Svokallaða faglega ráðherra, sem eru báðir verri en venjulegir ráðherrar. Einkavæðingu tveggja ríkisbanka með áframhaldandi ríkisábyrgð, það er fyrirhugaðri þjóðnýtingu taps. Gerviútgerð á stjórnlagaþingi, sem halda á dagpart í febrúar. Nánast algert getuleysi við að slá botninn í IceSave. Enga þingnefndafundi eða yfirheyrzlur í beinni útsendingu. Ekkert framhald á vinnu sannleiksnefndarinnar. Eru þetta afrek?
Frábært regluverk Evrópu

Hafa má það til marks um ágæti Evrópusambandsins, að það þvingar íslenzka villimenn til að slefa hlutum í lag. Nú ræða jafnvel Vegagerðin og Spölur um að koma öryggismálum Hvalfjarðarganga í betra horf. Hafa frá upphafi verið skandall og sættu frá upphæfi ámæli Brunamálastofnunar. Árum saman hafa villimenn hunzað öll ráð. Vitkast ekki fyrr en útlendingar benda á brot á evrópsku regluverki. Á endanum verða öryggismál Hvalfjarðarganga verulega löguð. Verður ekki að þakka Vegagerðinni eða Speli. Heldur í fyrsta lagi samtökum þýzkra bíleigenda og í öðru lagi regluverki Evrópusambandsins.
Eitt skal yfir alla ganga

Jóhanna Sigurðardóttir stóð sig vel í morgun. Flugvél Icelandair lenti í Reykjavík í stað Keflavíkur vegna þoku. Farþegar voru þvingaðir til að sitja í vélinni, meðan hún beið í Reykjavík. Flugfélög meðhöndla farþega ævinlega eins og hunda. Þar á meðal Icelandair og Iceland Express. Jóhönnu var boðið að fara frá borði sem yfirstéttarkonu í forgangi. Jóhanna sagði: “Eitt skal yfir alla ganga”. Hafnaði forgangi, sem hundunum var ekki boðinn. Hún fær rosaprik fyrir þetta. Jafnframt blæs hún á svívirðilegt flugfélag, sem höndlar viðskiptafólk sitt sem hunda. Eins og það hati viðskiptavini sína.
Ónýtur seðlabankastjóri

Seðlabankinn varðveitir ekki gögn, ekki frekar en ráðuneyti. Kannski eru þau ekki til. Geðþóttinn einn ræður, þar sem gögn eru engin. Már Guðmundsson er ónýtur embættismaður eins og ráðuneytisstjórarnir. Haldreipi þeirra í starfi er, að ekki finnist gögn um hegðun þeirra. Á þessu verður áreiðanlega tekið, þegar við göngum í Evrópusambandið. Þar líðst ekki geðþótti embættismanna. Már Guðmundsson finnur ekki í Seðlabankanum nein gögn um yfirtöku bankans á Straumi. Svarar með útúrsnúningi og skætingi, þegar hann er spurður. Slík er staðan þar á ábyrgð Jóhönnu, sem lýgur, að hún efli gegnsæi í stjórnsýslu.
Olíuslysið er kapítalisminn

Olíuslys British Petroleum á Mexikó-flóa sýnir kapítalismann í hnotskurn. Forstjórar hans æddu fram í taumlausri gróðafíkn. Felldu niður aðgerðir til að halda uppi öryggi. Lokuðu augunum fyrir eyðileggingu umhverfisins. Neita öllum staðreyndum og halda úti almannatengslum, þar sem hvert orð er lygi. Við olíuslysið hefur komið fram, að almennt er öryggi borpalla í ólestri. Við á Íslandi eigum að vara okkur á að flytja inn alþjóðlega kapítalista. Til viðbótar illfyglunum, sem hér heima eru í kvótanum og víðar. Þegar kapítalismi ríkir óheftur, leiðir hann undantekningarlaust til ófarnaðar.
Hér er nóg af peningum

Við þurfum ekki meiri peninga hjá Alþjóða gjaldeyrissjóðum og Norðurlöndunum til eðlilegra framkvæmda á Íslandi. Innlendir bankar eru fullir af peningum. Lána þá bara ekki út, heldur geyma í Seðlabankanum eða kaupa ríkispappíra. Treysta nefnilega ekki fólki og fyrirtækjum fyrir lánsfé. Eðlilegt viðhorf, því að Íslendingar eru heimsfrægir fyrir að vilja ekki borga skuldir. En jafnframt er skrítið, að bankar vilja helzt lána þeim, sem sannanlega kunna ekki með fé að fara. Við erum semsagt með of lélega bankstera og of lélega skuldara. Þann vanda er unnt að leysa á annan hátt en með erlendum lántökum.
Snýr aldrei aftur

Brask Runólfs Ágústsson á Keflavíkurvelli var í hæsta máta óeðlilegt. Kann að hafa verið löglegt, en siðlaust var það. Löglegt kann að vera að fá lán upp á hundruð milljóna, sem almenningur gat ekki fengið. Runólfur var beðinn að útskýra þetta, en gat ekki. Runólfur var og er hluti gráðugrar stéttar, sem hugðist verða forrík út á brask. Honum finnst það hafa verið í lagi á þeim tíma. Mér fannst það ekki þá og finnst það ekki nú. Þeir, sem fóru í braskið á sældarárum Davíðs og Geirs, geta aldrei snúið aftur yfir brúna. Þeim finnst þeir vera fórnardýr breyttra viðhorfa. En þeir eru bara sömu skúrkarnir enn. Duga ekki til lækninga.
Hundarnir á roðinu

Sumt hefur lagazt í pólitík eftir hrun, annað ekki. Tvö mál skera sig úr. Annars vegar IceSave og hins vegar skuldaafsláttur. Í báðum málum voru ráðherrar hundar á roði við að verja mislukkaða línu embættismanna. Í stað þess að taka strax mark á gagnrýni, var of seint í rassinn gripið. Þegar þeir voru búnir að átta sig, var það orðið of seint, málin komin í hnút. Ríkisstjórnin átti strax að taka upp harðari afstöðu í skilmálum IceSave og ljúfari afstöðu til skuldaafsláttar. En hroki hinna gamalgrónu stjórnmála blindaði Steingrím og Gylfa. Gerði þeim ókleift að beygja sig fyrir öðrum.
Misskildi bananalýðveldi

Bananalýðveldi er skilgreint sem ríki samsæris milli valdhafa og einkaaðila um misnotkun auðlinda og opinberra svæða. Bananalýðveldi mátti kalla ríki Davíðs og Geirs, Halldórs og Valgerðar. Þá var samsæri um að láta einkaaðila hafa opinberar eigur fyrir slikk. Af því er löng harmsaga, sem ég hef rakið. Einn stuðningsmanna þessa spillta kerfis var Vilhjálmur Egilsson, sem þá var þingmaður Sjálfstæðisflokksins. Samt kallar hann það bananalýðveldi, þegar ríkisstjórnin efast um samskipti við auralausan hræfugl. Hann misskilur hugtakið bananalýðveldi, enda var hann eindreginn stuðningsmaður þess.
Fleiri hrun verða ekki leyfð

Enginn leyfir Gylfa Magnússyni að veðsetja þjóðina fyrir nýrri innspýtingu ríkisfjár í illa rekna glæpabanka. Samt talar hann enn um, að slíkt verði “vonandi ekki” gert “nema þörf krefji” vegna “almannahagsmuna”. Geir Haarde var áður búinn að gera svo og þá varð fyrsta hrun. Engin fleiri verða leyfð. Ef Gylfa dreymir enn um það, verður gerð bylting. Hann ginnti stjórnina til að samþykkja loforð um ríkisábyrgð á innistæðum í bönkunum. Hvorki hann né stjórnin hafa rétt til að rugla þannig með framtíð okkar. Afturkalla verður loforð Gylfa um ábyrgð á innistæðum. Sú ákvörðun er hurðarlaust helvíti.
Ráðherra lét undan þrýstingi

Embættisfærsla Árna Páls Árnasonar félagsráðherra stríddi gegn góðum siðum. Hún var bæði flokkspólitísk og persónutengd. Hann réð flokksbróður sinn og gamlan vin í feitt embætti. Sá hafði hrakist frá Bifröst með skömm. Þar á ofan stundað ósæmilegt brask með hermangslóðir á Keflavíkurvelli. Árni Páll sigaði þar á ofan spunakörlum sínum á keppinauta græðgiskarlsins. Allt þetta mál var í stíl gamalla, spilltra stjórna. Árni Páll hefur nú látið undan þrýstingi samfélagsins. Flokksbróðurinn og vinurinn varð með semingi við ósk hans um að hætta við. Þetta endaði sem mikill sigur DV og bloggheima.
Fetað í fótspor hreindýra

Sumum þjóðgarðsvörðum og náttúruunnendum er uppsigað við hesta. Jóna Guðný Eyjólfsdóttir í Snæfellsskála er einn þeirra. Kvartar yfir gróðurskemndum af völdum hesta. Getur hún ekki beðið hestana um að feta í fótspor hreindýra, svo að allt verði með sóma? Hestar eru partur af náttúrunni eins og kýr og kindur, hreindýr og tófur. Eðlilegt er, að spor eftir hesta sjáist vítt um landið og jafnvel kúkur eftir þá. Aðrir hafa kvartað yfir hestaslóðum, til dæmis Sigurður Sigurðarson bloggari. Því miður er ekki nóg af slíkum slóðum, sem gefa náttúrunni sagnfræði. Ég gleðst alltaf, þegar ég kem auga á hófför.
Skuldaður sjóður er dýr

Söfnun gjaldeyrissjóðs með lántökum gengur út í öfgar. Stjórnin og Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn telja skuldaðan sjóð hafa gildi. Það er ein af þessum hagspekilegu kennisetningum, sem hafa gengið sér til húðar. Áherzla AGS á peningakerfi er öfgafull í ljósi reynslunnar. Stofnunin telur banka og sjóði vera alfa og ómega tilverunnar. Fólk skiptir hana litlu í samanburði við bankadýrkunina, sem stundum slær út í banksteradýrkun. Við þurfum að stinga við fótum. Ríkissjóður er þegar búinn að taka of mikið af lánum. Ég skil ekki, af hverju AGS lærir ekkert af áralangri gagnrýni og spotti spekinga.
Sykur málaður brúnn

Sumir telja brúnan sykur skárri en hvítan. Líklega vegna þess, að þeir telja brúnan sykur vera hrásykur, nær upprunalegu ástandi. Svo er ekki. Sá brúni er búinn til úr hvítum með því að blanda í hann melassa, sem er síróp úr sykurreyr. Kannski má telja melassa vera nær náttúrunni en hvítan sykur. Munurinn er þó minni en sumir telja. Vitrænna er að miða við, hvort sykri sé bætt í mat eða ekki. Því miður er Lýðheilsustöð sérvitur. Hún vill ekki láta skilgreina á matarumbúðum, hvort sykur sé eðlilegur eða viðbættur. Dálæti hennar á þekkingarskorti fólks stuðlar að ruglinu með brúna sykurinn.
Við allar hliðar borðsins

Tryggvi Þór Herbertsson kvartar sáran yfir góða fólkinu, sem valtar yfir hans lið á veraldarvefnum. Segir það stjórna umræðunni. Rétt hjá Tryggva. Hins vegar er ekki rétt, að vandamál þjóðarinnar séu að einhverju leyti þessu góða fólki að kenna. Þau eru undantekningarlaust Sjálfstæðisflokknum og Tryggva Þór að kenna. Bjuggu til einkavinavæðingu og eftirlitsleysi og græðgishyggju. Tryggvi Þór átti áberandi þátt í hruninu, sat þar við allar hliðar borðsins. Var klappstýra, spilafíkinn bankastjóri, ráðgjafi Geirs og gráðugur sjálfur í peninga. Kvartanir hans sýna, að við erum á réttri leið.
Fyrsti bezti kærastinn

Brotthlaup Ross Beaty skaðar hvorki lánstraust Íslands né vilja fólks til að fjárfesta hér. Beaty er sjónhverfingamaður, sem laðar ekki aðra að landinu. Fjárfestingar hans mundu sanna útlendingum, að Ísland sé ruslakista. Rangt er því, að brotthlaup hans sannfæri útlendinga um, að hér sé bananalýðveldi. Slæmt orðspor Íslendinga stafar ekki af hringlanda stjórnvalda. Það stafar af heimsfrægri andstöðu Íslendinga við að borga skuldir og hreinsa borð. IceSave er þar stærsti biti í hálsi. Við þurfum að laga til, en ekki skríða fyrir Beaty. Fyrsti bezti kærastinn er sjaldnast nothæfur, þegar á reynir.
Góð frétt frá Bloomberg

Bloomberg, alias Ómar R. Valdimarsson, segir, að ekki sé meirihluti Alþingis fyrir auknu ríkisfé til bankanna. Gott er, ef satt er. Ómar hefur talað við þingmenn, segir alla stjórnarandstöðuna og þrjá vinstri græna vera andviga. Ríkið mun á næsta ári skulda 100% af landsframleiðslu. Það er of mikið og ekki má bæta meiru ofan á. Ríkisstjórnin virðist ætla að endurtaka mistök ríkisstjórnar Geirs Haarde. Fyrst og fremst að undirlagi Gylfa Magnússonar, sem er versti ráðherrann. Nær væri að hafa Guðfríði Lilju Grétarsdóttur í hans embætti. Hún segir, að meira en nógu fé hafi þegar verið pumpað inn.
Beaty og þjóðremban

Það er ekki af þjóðrembu, að ég er andvígur Ross Beaty og Magma. Er ekkert meira andvígur erlendu en innlendu eignarhaldi auðlinda. Er til dæmis ekki minna andvígur eign íslenzkra kvótagreifa á fiski en erlendra hræfugla á gufu. Andvígur aðkomu Beaty, því að hann er auralaus sjónhverfingamaður og hræfugl. Reynir að komast yfir auðlindir með innlendu lánsfé og vafasömum krónum. Stofnar skúffur út og suður. Hann gæti jafnvel verið dulnefni fyrir Hannes Smárason. Ég vil strangar reglur um aðkomu einkaaðila að nýtingu auðlinda, erlendra jafnt sem innlendra. Reglur um algert gegnsæi fjármála.