arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ýkt kreppumynd fjölmiðla

Fjölmiðlar flytja okkur skakka kreppumynd. Niðurskurður á Landspítalanum er meiri en samanlagður niðurskurður á öðrum sjúkrahúsum landsins. Fjölmiðlar fjalla bara um þann síðari. Af hverjum þremur, sem eru á vanskilaskrá, voru tveir á skrá fyrir hrun. Fjölmiðlar fjalla um vanskil eins og öll séu vegna hrunsins. Níu af hverjum tíu standa við skuldbindingar sínar við bankana eða hafa samið um þær, eru því í skilum. Fjölmiðlar fjalla um, að nánast enginn vilji borga neitt eða geti borgað neitt. Svo kemur í ljós, að þorri skuldara gengur sæmilega frá hagræðingu sinna mála. Fjölmiðlar gefa ýkta kreppumynd.
Tölvan segir NEI

Talningakerfi stjórnlagaþings-kosninga er stærðfræðidæmi. Þorkell Helgason er forsprakki slíkra dæma. Hann hefur ofsalega gaman af stærðfræði og fer með himinskautum í útskýringum. Þingmenn falla unnvörpum fyrir magnþrunginni stærðfræði. Nokkrum sinnum hefur kosningalögum verið breytt út á svona dæmi. Þið þekkið dæmið um flakkarann, sem fer út og suður á hverri talningarnóttu. Stærðfræðingar hafa ástríðu af svona dæmum og hafa ginnt póltíkusana til að nota þau. Aðferðin skilst ekki og það skiptir meira máli en sjálf útkoman. Flókin talning atkvæða skaðar lýðræði. Betra er: Einn maður, eitt atkvæði.
Erfitt fjölþjóðasamfélag

Angela Merkel Þýzkalandskanzlari segir fjölþjóðasamfélagið misheppnað. Hún á þá einkum við Tyrki í Þýzkalandi. Víða hefur fjölþjóðasamfélag gengið upp. Að vísu með ákveðnum skilmálum. Nýbúar aðlagast í stórum dráttum, þótt þeir haldi í sumt frá heimalandinu. Eins og Íslendingar í Kanada. Á þessu eru tveir meinbugir, báðir áberandi í Evrópu. Í fyrsta lagi eru glæpamenn þeir fyrstu, sem nota sér opin landamæri. Í öðru lagi eiga sumir múslimar erfitt með að samlagast. Þeir hafa sterka menningarvitund, sem stingur í stúf við vestræna menningarvitund. Því talar Merkel um misheppnað fjölþjóðasamfélag.
Búið að nota alla peningana

Ríkið greiðir minna í vexti í árinu en ætlað var, bara 77 milljarða. Árlegur kostnaður okkar af ástarbréfum Davíðs og gjöfum Geirs til peningaeigenda í bankareikningum og peningasjóðum. Kostnaður okkur af fjárglæframönnum er minni, því að hann lendir mest á útlendingum. Ef við þyrftum ekki að borga þessa 77 milljarða, hefðum við kannski efni á að létta undir með skuldurum. Því miður var allt lánstraust ríkisins notað í annað á valdatíma Davíðs og Geirs. Þeir, sem nú moka skítinn, hafa ekki fé aflögu í réttlæti. Ögmundur getur tæpast vísað vandanum á gamalmenni á framfæri illra lífeyrissjóða.
Vælandi meðreiðarsveinn

Meðreiðarsveinn fjárglæframanna í Glitni vælir um illa meðferð slitastjórnar Glitnis á sér. Gengur þó enn laus, þótt hann ætti að sitja inni sem og aðrir þeir, er settu okkur á hausinn. Fjárglæframenn og handlangarar þeirra fá lúxus-meðferð í kerfinu. Koma jafnvel bara í yfirheyrslur, ef þeim þóknast. Og ná samningum um að vera ekki settir í gæzluvarðhald. Þetta er allt eitt samfellt skrípó. Handlangarinn heimtar, að slitastjórnin verði dæmd frá embætti sínu. Þannig mun dans lagatækna fjárglæframanna halda áfram. Þeir tárast og tefja. Langan tíma mun taka að koma lögum yfir skjólstæðingana.
Óskiljanleg skoðanakönnun

Skil ekki skoðanakönnun Capacent Gallup um ráðherraábyrgð. Veit ekki, hver pantaði hana. Veit hins vegar, að Gallup fær þá niðurstöðu, sem greiðandi könnunar vill fá. Gallup gerir það með sérkennilegu orðalagi, sem gerir mér ókleift að skilja, við hvað er átt. Sumir geta verið óánægðir með útkomuna, af því að hún gekk of langt. Aðrir geta verið það, af því að hún gekk of skammt. Skoðanakönnun Gallup svarar engum spurningum, sem máli skipta. Varið ykkur því á að taka mark á henni. Yfirleitt á fólk ekki að taka mark á könnunum, ekki frekar en lögfræðiálitum, hagfræðiálitum eða bókhaldsálitum.
Sammála aðgerðunum

Ég er sammála aðgerðum ríkisstjórnarinnar í skuldavanda heimila. Knýja þarf banka og Íbúðalánasjóð til að fara eftir reglum, sem settar hafa verið. Ekki verður sótt neitt fé í lífeyrissjóðina. Til viðbótar þarf að veita aukinn afslátt af skuldum ungs fólks, sem axlaði skuldir 2007-2008. Þeirra vandi er mestur. Ennfremur þarf að samþykkja lög frá Lilju Mósesdóttur um lyklaskil og gjaldþrot þeirra, sem eru í verstum málum. Það eru yfir 1000 fjölskyldur, kannski 2000. Sveiflur þekktust án þess að talað væri um forsendubrest. Ég tel það hugtak ógilt með öllu. Menn verða að axla ábyrgð á grófri óráðsíu.
Splunkuný stjórnarskrá

Ég vil, að allt landið sé eitt kjördæmi. Vil persónukjör í stað listakjörs. Vil efla ákvæði stjórnarskrárinnar um tjáningarfrelsi. Vil ákvæði um gegnsæi í stjórnmálum og fjármálum. Vil draga úr vægi framkvæmdavaldsins í samspili valdastofnana. Vil, að þjóðaratkvæði leysi djúpstæð ágreiningsmál milli hópa í samfélaginu. Vil ákvæði um góða sambúð þjóðarinnar við landið og ábyrgð hennar á auðlindum þess. Vil, að eign á veiðikvóta færist til þjóðarinnar. Vil skilja alveg milli ríkis og kirkju. Vil einnig, að stjórnlagaþingið móti hugmyndir og óskir frá væntanlegum þjóðfundi í splunkunýrri stjórnarskrá.
Gallaður umbi og Íbúðalánasjóður

Eitthvað meira en lítið er að hjá Íbúðalánasjóði og Umboðsmanni skuldara. Meðan 88% viðskiptamana bankanna eru komin með sín skuldamál í þann feril, að þeir eru taldir standa í skilum. Ekkert gengur hins vegar eða rekur hjá Íbúðalánasjóði þrátt fyrir forskrift ríkisins. Og Umboðsmaður skuldara er bara í áfallahjálp og afgreiðir nánast engin mál. Hann er flöskuhálsinn í kerfinu. Ríkisstjórnin verður að skilja, að Íbúðalánasjóður og Umboðsmaður skuldara eru stjórnlausar ríkisstofnanir. Þar verður umsvifalaust að reka forstjórana og fá aðra, sem kunna að vinna. Hér er um neyðarástand að ræða.
Þúsundir í þessu rugli

Þegar ég skuldaði verðtryggð lán, vissi ég, að verðtryggingin var verndun á höfuðstól vegna skorts á alvöru gjaldmiðli. Flestir virðast átta sig á þessu sama. Þeir gera samning við bankann um tilslakanir og eru óbeint í skilum. Þetta eru 88% fólks. Sumir telja hins vegar verðtryggingu vera þjófnað. Láta æsa sig upp í að fara ekki í samninga um tilslakanir. Halda, að mótmæli á Austurvelli muni láta skuldir þeirra gufa upp. Auðvitað fer flest af þessu fólki fyrir rest í gjaldþrot. Æsingar pólitískra plötuslagara munu ekki galdra burt verðbætur á höfuðstól. Því miður eru þúsundir í þessu rugli.
Pirraðir út í Eið Svanberg

Fjölmiðlungar pirrast út í Eið Svanberg Guðnason málfarsrýni. Vísir.is uppnefnir hann “sjálfskipaðan málfarsráðunaut” í frétt. Þannig eru fréttir orðaðar árið 2010, enginn agi á neinu. Þetta sama agaleysi einkennir texta í fjölmiðlum landsins. “Það er nú frekar erfitt að gera honum til geðs”, segir Andri Ólafsson í fréttinni. Það er rangt hjá Andra. Leiðbeiningar Eiðs eru einfaldar og augljósar. Hroki og heimska ungra fjölmiðlunga hindrar þá í að taka leiðsögn. Og yfirmenn á fjölmiðlum hafa glatað áhuga á að halda uppi snyrtilegu rennsli á tungumálinu. Því fær Eiður daglega nóg að skrifa um.
Nafnlausu heimildirnar Svavars

Svavar fréttamaður hefur hirð ónafngreindra og ímyndaðra heimildamanna. Ég talaði við marga lögmenn í dag og þeir segja þetta -er viðkvæði hans í fréttunum. Samt segir námskeið 101 í amerískri blaðamennsku, að heimildamenn eigi að vera nafngreindir. Á sama tíma biðst Ríkisútvarpið afsökunar á viðtali við fyrrverandi vinstri grænan. Virðist ætla að taka upp þann sið að merkja viðmælendur með spjaldi um röð stjórnmálaskoðana sinna gegnum tíðina. Af hverju gildir gegnsæi þá ekki um Svavar? Hvaða rugl er á Ríkisútvarpinu? Setjið þá líka merki á umboðsmenn kvótagreifa og aðra vini fréttastofunnar.
Félagslegur rétttrúnaður

Félagslegur rétttrúnaður fer á kostum. Ríkisútvarpið dregur til baka frétt um Eyfirðing, sem samdi um skuldir og er sáttur við stöðuna. Hann sagði sjónvarpinu ekki frá, að hann var áður í stjórn staðarfélags vinstri grænna. Rosalegt hneyksli, segja rétttrúaðir. Fylgist þið með, hvort Ríkisútvarpið tilkynnir okkur framvegis um pólitíska fortíð viðmælenda. Setur á þá spjöld í sjónvarpinu. Það, sem gildir um hann, hlýtur að gilda um aðra. Skoðunum verður stungið undir stól, tengist þær pólitík. Félagslegur rétttrúnaður leikur Ríkisútvarpið grátt. Það er farið að draga til baka réttar fréttir.
Þú kýst bara einn

Hver kjósandi hefur aðeins eitt atkvæði í kosningu til stjórnlagaþings, ekki 25-31 atkvæði. Hann kýs þann, sem hann merkir með tölustafnum 1. Merki hann við fleiri, eru þau atkvæði ekki talin, nema sá sé inni eða úti, sem hann merkti fyrstan. Þannig falla dauð öll merkt sæti á seðlinum, ef þau eru aftan við númer eitt. Þar sem frambjóðendur verða 150 eða fleiri, er einnig ljóst, að dreifingin ónýtir mörg atkvæði í fyrsta sætið. Þetta skrítna kerfi gerir kosninguna óraunverulega. Kjósandi verður að hugsa um, hvort ólíklegt sé, að óska-frambjóðandi hans nái kjöri og atkvæði hans falli því dautt.
Skuldarar eru á réttu róli

Allur þorri skuldara er á réttu róli. 88% eru í skilum. Margir hafa nýtt sér úrræði, sem liðka fyrir skuldurum. Þúsundir hafa nýtt sér lækkun höfuðstóls, þúsundir hafa nýtt sér greiðslujöfnun og þúsundir hafa lengt lánstímann. Í stórum dráttum eru mál skuldara því þegar komin í lag. Undantekningarnar eru þó hastarlegar. 1360 skuldarar skulda meira en tvöfaldar eignir sínar. Þeim verður ekki hjálpað með frekari afslætti af höfuðstól. Þeim á bara að hjálpa í gjaldþrot. Sjá til þess, að þeir geti byrjað nýtt líf á núlli, en ekki í mínus. Það er óleysti vandinn, sem ný lyklalög og gjaldþrotalög munu leysa.
Vegabréfslaus þráir Ísland

Indverskur íþróttabraskari vill flýja hingað undan réttvísinni. Lalit Modi missti vegabréfið vegna spillingar í krikketsambandinu. Honum datt þá fyrst í hug að flýja til Íslands. Hér ganga glæpamenn bísperrtir um göturnar og þykjast ekkert hafa gert. Ísland er frægt af linkind við fjárglæframenn. Spurning er, hvort hægt sé að græða á að búa til griðland fyrir erlenda glæframenn. Hitt er svo líka hugsanlegt að læra af siðuðum Indverjum og taka vegabréfið af helztu dólgum landsins. Kyrrsetja bankstera og braskara, gamla ráðherra og seðlabankastjóra, bókhaldstækna, lagatækna og hagtölutækna.
Tengslanetin eru hættuleg

Klíkur voru hornsteinn íslenzkrar spillingar og eru enn. Nú eru þær kallaðar tengslanet og þykja fínar. Fjármálafreyjur vilja efla tengsl inn í pólitík. Bjóða þingmönnum hanastél til að nudda sér utan í þá. Margrét Tryggvadóttir í Hreyfingunni afgreiðir þær snyrtilega með tölvupósti. Segist ekki geta tekið boðinu. Vitnar í skýrslu Sannleiksnefndarinnar: “Leita þarf leiða til að draga skýrari mörk milli fjármálalífs og stjórnmála”. Það eru einmitt þessi bölvuðu tengslanet, sem kaffærðu þjóðina. Við þurfum að læra að varast betur hagsmunaaðila, sem reyna að ota sínum tota á þann hátt. Líka konurnar.
Fornaldarsinnar á ferð

Bjarni Harðarson er óforbetranlegur fornaldardýrkandi. Ég segi það honum ekki til lasts. Hann segir það sjálfur á heimasíðu sinni. Einmitt vegna þess telur Jón Bjarnason hann allra manna hæfastan. Landbúnaðarráðherrann er nefnilega sjálfur óforbetranlegur fornaldardýrkandi. Telur sig hafa stuðning af Bjarna í ólgusjó viðræðna við Evrópusambandið. Þetta er persónulegt mál Jóns, sem stendur höllum fæti í ríkisstjórn. Enda er Jón alveg eins og Einar K. Guðfinnsson forveri, rekur ráðuneytið eins og hagsmunasamtök. En nú er tímabært að hætta að velja embættismenn út á, að þeir henti ráðherranum.
Siðblind slitastjórn Byrs

Hefðbundin siðblinda stýrir slitastjórn sparisjóðsins Byrs. Hefur ráðið PriceWaterhouseCoopers til að rannsaka starfshætti sjóðsins. Fyrirtækið átti samt mikinn þátt í furðulegum reikningum bankanna, sem féllu. Tók þátt í að búa til ímynd af velgengni ýmissa hrunfyrirtækja. Þar á ofan sætir það ákæru í New York fyrir aðild að stórsvindli í Glitni. PWC getur því ekki átt neinn þátt í hreinlætisaðgerðum eftir hrunið. Hægt er að ráða erlent fyrirtæki á borð við Kroll til að grafa upp ósóma. Aðili að ósóma getur hins vegar ekki grafið neitt upp. Siðblind slitastjórn Byrs er á villigötum í þessu máli.
Saari og óráðsíusamtökin

Ég er andvígur afslætti af íbúðalánum til fólks með 500 þúsund krónur í kaup eða með miklar eignir. Skil hvorki orð af því, sem Þór Saari segir, né orð samtaka óráðsíufólks. Tel ekki í verkahring skattgreiðenda og lífeyrisþega að leysa réttlætismál úti í bæ. Hins vegar mega skattgreiðendur hjálpa þeim, sem hafa minna en 250 þúsund krónur á mánuði og eru í mínus með eignir. Sumir þeirra ættu ekki að vera fjárráða. Þeim á að hjálpa yfir í gjaldþrot og síðan á hreint núllborð. Aðrir þeirra eru ábyrgir og fái afskriftir að gagni. Ég er andvígur afskriftum til hátekjufólks, eignafólks og fyrirtækja.
Börnin send á vettvang

Leikskólakennarar fylgja friði og láta börnin reka áróður fyrir friði. Blessuð börnin munu vaxa úr grasi og gerast fylgismenn Sjálfstæðisflokksins, sem hóf styrjaldir í Afganistan og Írak. Framsóknarmenn eru raunar einnig ábyrgir fyrir þessum styrjöldum, en eru að verða þeim fráhverfir. Stríð eru flókin fyrirbæri utan kenningarinnar um, að öll dýrin í skóginum skuli vera vinir. Deildar meiningar eru um stríð og um hvenær stríð kunni að vera brýnt eða bara alls ekki. Í ljósi fjölbreyttra skoðana er greinilega illa gert af umsjónarfólki leikskóla að ota skoðanalausum börnum á pólitískan vettvang.
Allt fyrir starfsfólkið

Afastrákarnir koma heim úr Snælandsskóla sligaðir af fimmtán kílóa töskum. Börnin fara með of mikið af dóti fram og til baka á degi hverjum. Skólinn hefur ekki döngun í sér til að stýra þessu mikilvæga atriði. Smáatriði, sem staðfestir þá skoðun mína, að stofnanir séu ekki reknar fyrir kúnna, heldur fyrir starfsfólk. Mér verður oft hugsað til þess, þegar rifizt er um framlög til elliheimila, sem víða um land eru rekin undir yfirskini sjúkrahúsa. Eru rekin í þágu starfsfólks til að halda uppi atvinnu. Eins og Umboðsmaður skuldara, þar sem starfsfólkið lokaði kompunni og fékk sér áfallahjálp.
Fjórflokkurinn var skárri

Jón Gnarr gafst upp á borgarstjóranum. Hefur fengið mann til að sitja fyrir sig á leiðinlegum fundum. Getur þá lagt sig og lúrt milli ljósmyndatækifæra einu sinni á dag. Í bleikum fötum og með nýja húðflúrið. Staðgengillinn sér svo um að taka ákvarðanir á fundum á meðan. Þetta er gott kerfi fyrir alla. Dregur úr líkum á, að borgarstjórnin rugli út í loftið. Borgarbúar kusu Jón Gnarr til að vera borgartrúður. Þeir fengu það, sem þeir kusu. Jafnframt er hann að undirbúa bíómynd um feril sinn sem borgarstjóri. Hún verður vel sótt eins og annað, sem hann framleiðir af stönti. Fjórflokkurinn var þó skárri.
Friðrik Már með lausnina

Friðrik Már Baldursson prófessor segir afslátt af höfuðstól íbúðalána nýtast sízt þeim, sem mest þurfa hann. Það eru þeir, sem hafa lágar tekjur og háar skuldir. Tekjur undir 250.000 krónum á mánuði. Ef þeim væri hjálpað, mundi aðgerðin kosta bara brot af því, sem samtök óráðsíufólks vilja. Hinir hafa miklar tekjur og geta staðið undir háum greiðslum. Sumu af tekjulága fólkinu þarf að hjálpa í gjaldþrot án eftirmála. Friðrik Már vill leysa vandamál hinna í tekjulága flokknum með vaxtabótum. Sjaldgæft er að heyra talað af viti um vanda, sem fávísir pólitíkusar kasta milli sín sem heitri kartöflu.
Land óþjóðalýðsins

Ísland er gengishrun, Evrópa er gengisfesta. Ísland er vaxtaokur, Evrópa er lágir vextir. Ísland er gerræði, Evrópa er skrifræði. Ísland er óregla, Evrópa er regla, Ísland er króna, Evrópa er evra. Ísland er gæludýraríki, Evrópa er jafnréttisríki. Ísland er bankahrun, Evrópa er bankafesta. Ísland er villimennska, Evrópa er siðmenning. Ísland er frændhygli, Evrópa er fagennska. Ísland er flokkshygli, Evrópa er fagmennska. Ísland er óráðsía, Evrópa er sparsemi. Hundruð eru skelfingu lostin yfir, að Evrópa taki völd af innlendum óþjóðalýð, sem hefur stjórnað Íslandi frá upphafi sjálfstæðis.
Fly now – pay later

Í gamla daga komst óráðsíufólk ekki upp með neitt. Fékk ekki lánað fyrir eyðslu. Á tíma græðgisbólunnar fengu allir lánað, líka óráðsíufólk. Fékk lánað 100% fyrir raðhúsi, jeppa plús bíl og flatskjá. Þetta er fólk, sem á í raun ekki að hafa fjárráð. Ég veit ekki, hvað hlutfallið er hátt. Gizka á, að um helmingur vandamálskuldara sé óráðsíufólk. Ekkert þýðir að gera í málum þess nema leyfa því að fara í gjaldþrot. Og setja Liljulög um lykla og gjaldþrot. Fólkið stendur þá á núlli, en ekki í mínus. Svo þarf framvegis að passa, að hús og bílar og flatskjáir verði ekki seldir út á enga útborgun.
Agalaus þjóð hlýðir engu

Jóhanna Sigurðardóttir og Steingrímur Sigfússon valda ekki foreldrahlutverki sínu. Ala þjóðina ekki upp í góðum siðum, eins og er skylda þjóðarforeldra. Þau hafa ekki virðingu, geta ekki predikað yfir þjóðinni. Hún gargar bara í taumlausri barnafrekju. Gildir jafnt um samtök óráðsíufólks og samtök lækna. Forréttindahópar á borð við kvótagreifa neita að gefa eftir gullin sín. Samfélagið er nánast agalaust. Hver skarar eld að sinni köku. Til að hafa stjórn á þessu ofurfreka liði, þarf virðingu, siðferðisstyrk. Jóhanna á að ota fingri að frekjudöllum. Segja þeim að halda sér á mottunni og éta skít.
Nýi umbinn í ólestri

Embætti umboðsmanns skuldara er í ólestri. Skuldarar forðast embættið. Þeir kvarta yfir ómennsku í samskiptum við sig. Auðvitað eru það ýkt viðhorf, en samt tilefni áhyggja. Embættið afgreiðir fá mál og ofurhægt. Viðskiptavinir embættisins eru vafalaust óráðsíumenn sumir hverjir. Fólk, sem skuldsetur sig upp í topp, ef það nær færi á því. Inn á milli hljóta þó að vera þeir, sem vilja koma sér út úr vandanum. Umboðsmaður skuldara hefur ekki náð utan um staðreyndir málsins. Við fáum misvísandi upplýsingar um tegundir skuldara og mismunandi möguleika þeirra. Er ekki hægt að koma stýringu á embættið?
Herra Milljón í fangelsi

Sagan staðfestir, að Marco Polo hafði að mestu rétt fyrir sér. Þótt ekki nefndi hann kínverska múrinn í bókinni um ferðina frá Feneyjum til Kína og dvölina þar. Nákvæmni frásagnarinnar nægir til að staðfesta, að hann sá með eigin augum það, sem hann lýsti. Feneyingar voru þó vantrúaðir á furðusögur hans. Kölluðu hann herra Milljón, þegar hann talaði um milljónir. Enn í dag er Milljónargata í Feneyjum, þar sem hann bjó um skeið. Marco Polo var uppi 1254-1324. Ferðasagan um Kína er því að þakka, að hann fór í sjóherinn og var handtekinn af Genúamönnum. Í fangelsinu hafði hann bókina fyrir stafni.
Allir skilja nema þrír

Brýnasta verk ríkisstjórnarinnar er að reka alla bankastjóra stóru bankanna og banna afskriftir skulda fjárglæfrabófa og kvótagreifa. Fyrr fæst engin friður til að leysa vandamál heimilanna. Þetta er svo augljóst, að allir skilja nema Jóhanna, Steingrímur og Árni Páll. Að því loknu þarf að finna sannleikann um skuldir heimilanna. Að hve miklu leyti eru þær óráðsía og ábyrgðarleysi, uppáskriftir afa og ömmu. Eða eðlileg afleiðing gengishruns, tekjurýrnunar og verðlækkunar fasteigna. Við búum við óþolandi bankaleynd og skort á upplýsingum á sama tíma og bankastjórarnir sýna þjóðinni fingurinn.
Vargur dagsins klófestur

Verstu vargar dagsins sitja í skilanefndum og slitastjórnum gömlu bankanna. Ögra siðferðisvitund þjóðarinnar með því að skammta sér margar milljónir í mánaðarlaun. Steingrímur J. Sigfússon fer sem fjármálaráðherra með kröfur ríkisins í dánarbú bankanna. Á að sjá um, að þjófnaður skilanefnda og slitastjórna fari fyrir dómstóla. Á að heimta, að laun þeirra séu ekki slitin úr samhengi við góða siði. Þær gætu til dæmis haft sömu laun og ljósmæður, sem skipta miklu máli fyrir líf og heilsu. Steingrímur ber sem kröfuhafi ábyrgð á, að lög og góðir siðir nái yfir versta varg nútímans.
Sýnishorn af stjórnsýslunni

Skilaði inn framboði í morgun. Fór að heimilisfangi Landskjörstjórnar í Austurstræti 10-12. Þar var bara Thorvaldsensbar. Sá af hyggjuviti mínu, að bakdyr væru á húsinu við Austurvöll. Þar var bjalla: “2. hæð”. Hringdi og fékk að vita, að ég ætti að fara í Kristjánshús. Fór í græna húsið. Þar var bjalla: “2. hæð”. Hringdi og fékk að vita, að ég ætti að fara í bíslag Alþingishússins. Skilaði framboðinu þar. Sendi rafræn skjöl og fékk að vita, að þau hefðu borizt að hluta. Landskjörstjórn vill ekki, að frambjóðendur noti Mac. Fékk leiðbeiningar um bakdyr í kerfið. Íslenzk stjórnsýsla í dag.
Blandaður hópur fámennur

Kíkti á þrjátíu í tunnuslætti við Stjórnarráðshúsið hálfellefu í morgun. Það var blandaður hópur. Sá þar nokkra ákafa menn Flokksins. Hann reynir að koma ríkisstjórninni frá á þennan hátt. Er orðinn stressaður af hálfs annars árs valdaskorti. Hefur ýmsar aðferðir, fær til dæmis ekki fundarboð. Þessar aðferðir svæla ríkisstjórnina ekki út, en fríska bæjarlífið. Ríkisstjórnin er marglamin eins og Þórunn Sveinbjarnardóttir orðar það. Stjórnin gefst upp, ef hún kemur ekki fjárlögum gegnum Alþingi, ekki fyrr. Ef henni tekst það, situr hún bara áfram fram að næsta óveðri. Með kostum sínum og göllum.
Fjórir gæfulausir þingmenn

Fjórir þingmenn Samfylkingarinnar standa í vegi framlaga til sjúkrahúsa á landsbyggðinni. Vilja heldur, að peningar ríkisins fari í höfn, sem ríkið á raunar ekki, Helguvík. Reykjanesbær á sjálfur að borga höfn fyrir sitt ímyndaða álver. Skattgreiðendur eiga nóg með sjúkrahúsin. Ábyrgðarlausir pilsfalda-kapítalistar eiga að sjá um sínar hafnir. Gjafmildu þingmennirnir eru Róbert Marshall, Sigmundur Ernir Rúnarsson, Helgi Hjörvar og Björgvin G. Sigurðsson. Halda, að þjóðin taki ekki eftir, að þeir eru að sáldra gjöfum til gæludýra í fjárglæfrum og geta því ekki notað sama fé í heilsugæzlu.
Fjórflokkurinn á 65%

Botn Flokksins er 30% fylgi, Samfylkingarinnar 15%, Vinstri grænna 15% og Framsóknar 5%. Fjórflokkurinn getur samtals farið niður í 65% fylgi. Framboð fólksins gæti fengið mest 35%. Besti flokkurinn fékk 35% í Reykjavík. Utan Reykjavíkur er fólk kannski trúrra kvölurum sínum, sem þó er ekki víst. Jón Gnarr fékk þetta allt út á grínið. Ómar Ragnarsson fékk ekkert í síðustu þingkosningum út á alvöruna. Er þó frambærilegasti sonur þjóðarinnar um þessar mundir. Greinilega er þungt að bjóða fram gegn fjórflokknum, þótt Gnarr hafi tekizt það. Menn verða aldeilis að vanda sig næst. Síðasti séns.
Bankaránið mikla

Samson-hópurinn var samloka Björgólfsfeðganna og Magnúsar Þorsteinssonar. Þeir keyptu Landsbankann fyrir lánsfé árið 2002. Fengu sér bankastjóra til að skafa bankann að innan. Samtals tóku þeir og félög þeirra 440 milljarða úr bankanum. Meira en tvöfalt eigið fé bankans. Langstærsta bankarán sögunnar. Þess vegna fór bankinn hastarlegar á hausinn en nokkur annar banki. Samt ganga þeir Björgólfsfeðgar enn lausir og vísa á bankastjórana. Segjast hafa verið áhrifalausir og ekkert vitað, hvað var að gerast. Munum heyra meira af fjárglæframönnum, sem þykjast hafa verið meðvitundarlausir.
Vísitalan verði lagfærð

Júlíus Sólnes prófessor bendir réttilega á, að tvisvar hefur vísitölugrunni íbúðalána verið breytt án eftirmála. 1989 og 1995. Bankar heimtuðu þá ekki skaðabætur af ríkinu. Því er fordæmi fyrir, að hægt sé að laga vísitölu án kostnaðar skattgreiðenda. Því legg ég til, að frá og með deginum í dag verði tekin upp fasteignavísitala í stað neyzluvísitölu á verðtryggðum íbúðalánum. Breytingin kemur ekki í einu höggi á lánastofnanir. Hún kemur smám saman á löngum tíma. Íbúðalánasjóður og lífeyrissjóðir eiga að geta þolað það. Síðan þarf Alþingi að afgreiða lyklalög og gjaldþrotalög Lilju Mósesdóttur. Hratt.
Hestur hengdur upp úr feni

“Í þá daga höfðu menn með sér reipi með lipurri högld á endanum, þegar farið var í smalamennsku og útreiðar. Þetta reipi var notað, þegar hrossin lágu í og gátu ekki losað sig. Því var brugðið utan um háls hrossins og dregið í högldina og togað í eins og afl mannsins leyfði. Þegar herti að hálsinum og hesturinn ætlaði að kafna, neytti hann allra krafta til að komast upp, og þetta dugði oft vel. Þetta hét að hengja hest upp úr feni.” Þannig lýsir Þorsteinn Þorsteinsson frá Húsafelli ferðum og smalamennsku um mýrar og fúafen á Tvídægru, Núpdælagötum og Aðalbólsheiði í Húnaþingi.
Reykjanes á ríkisframfæri

Alþingi virðist varla hafa efni á heilsustofnunum úti á landi. Samt telur Alþingi sig hafa efni á að borga Reykjanesbæ 700 milljónir króna í höfn í Helguvík. Flutningsmenn eru þingflokkar Sjálfstæðis og Framsóknar og hluti þingflokks Samfylkingar (Marshall, Hjörvar, Sigmundur Ernir). Létt er að vera gjafmildur á kostnað skattgreiðenda. Alltaf sama sagan, þingmenn án snefils af ábyrgð. Nær væri að setja skilanefnd yfir Reykjanesbæ, leifar þess tryllta tíma, þegar Sjálfstæðisflokkurinn réði öllu. Þar syðra ríkir útsala á opinberum eigum, tær pilsfaldakapítalismi, framtak á ríkisframfæri.