arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Hún laug þindarlaust

Ingibjörg Sólrún Gisladóttir er óvenju ósvífinn pólitíkus. 2. september 2008 var hrunið komið á lokastig. Þá flutti hún þingræðu um, að allt væri í lagi í bönkunum, ekkert óveður væri í aðsigi og alls engin kreppa hugsanleg. Hún sagði jafnvel, að enginn eiginfjárvandi væri í bönkunum. Samt hefur komið fram í sannleiksskýrslunni, að hún vissi, að allt þetta var lygi. Ekki bara lygi, heldur argasta lygi. Hún tók forustu í að reyna að blekkja þjóðina nokkrum dögum fyrir hrunið. Þetta er ekki bara vanræksla, heldur siðlaus ásetningur, eindreginn brotavilji. Hún er í allra fremstu röð hrunverja.
Vextir Sigmundar hurfu

Framsókn hefur ekki aukið fylgi sitt í tíð Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar. Samt var það dottið niður úr botninum, þegar hann tók við. Brottfluttir kjósendur treysta honum ekki. Enda er honum ekki treystandi. Þegar heyrist í honum, er hann ævinlega uppi á háa C-i. Fullyrðir nú, að sjötíu milljarðar hafi sparast í vaxtagreiðslum á að semja ekki um IceSave. Vextirnir hverfa ekki, þótt þeir safnist upp. Búið var að semja um, að þeir greiddust eftir á, svo að þeir hefðu ekki verið greiddir, þótt samizt hefði. Skrum formanns Framsóknar fer út yfir allan þjófabálk. Jafnvel kjósendur átta sig á honum.
Samfylkingin: Ósiðlegt áfall

Áfall Samfylkingarinnar vegna fyrirsjáanlegrar ákæru á Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur er óeðlilegt og ósiðlegt. Almenningur sér, að Samfylkingin stendur með sínum eigin hrunverjum, en ekki með almenningi. Alþingisforseti Samfylkingarinnar lætur Alþingi ráðast á níumenninga, sem lentu í slag við þingverði. Samfylkingin reynir að verja hrunráðherra sína, sem voru í Geirs-rugli þess tíma. Ráðherra Samfylkingarinnar kjassar bankstera og greiðir seint og illa úr fjármálum skuldsettra heimila. Hver er Samfylkingin spyr fólk. Ekki er hún okkar flokkur, enda er hún einmitt kjarni fjórflokksins.
Skúringafólk í fangelsi

Það er í stíl við álit Flokksins á kjósendum, að Guðlaugur Þór Þórðarson talar um, að skúringafólk fari í fangelsi. Vegna IceSave, sem Davíð Oddsson og Geir H. Haarde bjuggu til með neyðarlögum. Þeir lofuðu að borga IceSave fyrir hönd þjóðarinnar. Höfðu áður skandalíserað með því að ábyrgjast allar innistæður Íslendinga og engar innistæður útlendinga. Sá tími stjórnsýslu á Íslandi var alger botn tilverunnar. Síðan hefur fólk reynt að skúra eftir svínarí þeirra tveggja og tekizt misjafnlega. Guðlaugur Þór Þórðarson vill setja skúringafólkið í fangelsi. Það er í stíl við aðrar skoðanir Flokksins.
Íslandsmet í rugli

Guðlaugur Þór Þórðarson gerir því skóna, að Jóhanna og Steingrímur þurfi að fara fyrir Landsdóm vegna IceSave. Mesta rugl, sem ég hef lesið í áratug. Jóhanna og Steingrímur eru með misjöfnum árangri að hreinsa upp skítinn eftir Geir H. Haarde og Davíð Oddsson. Þeir ákváðu að ábyrgjast allar innistæður Íslendinga og engar innistæður útlendinga. Auðvitað brjáluðust Bretar og Hollendingar. Ég hefði gert það í þeirra sporum. Útkoman var sú, að Geir og Davíð lofuðu að borga IceSave. Ef einhver fær Landsdóm upp á að fara í fangelsi, eru það þeir tveir, en ekki þau tvö, sem skúra eftir þá.
Hún fattar ekki hrunið

Græddi ekkert á andmælum Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur. Þar var mest um hroka og skæting um ákæruvilja og að röngu tré sé veifað. Í Kastljósi sagði Atli Gíslason skilmerkilega frá bréfaskriftum málsins. Mér virðast þau vera eðlileg. Skil hreinlega ekki andmæli Ingibjargar. Hún er aðili málsins vegna foringjaræðis, þar sem Geir H. Haarde og hún réðu því, sem máli skipti. Litu á Björgvin G. Sigurðsson sem algeran bjána. Foringjaræðið er vel rökstutt í plöggum Atlanefndar. Ég hefði reiknað með bitastæðara svari Ingibjargar. Minnir á hliðstæðar yfirlýsingar hrokafullra bankstera. Fattar ekki hrunið.
Dómurum er ekki treyst

Dómarafélagið er á villigötum, þegar það segir talamann neytenda grafa undan tiltrú fólks á dómstólum. Dómarar eru sjálfir einfærir um það án aðstoðar Gísla Tryggvasonar. Ég vantreysti dómurum fullkomlega. Mundi sjálfur aldrei leggja mál fyrir íslenzkan dómstól. Áratugum saman hef ég séð linnulaust rugl í úrskurðum dómstóla. Hér er ekki pláss, en áhugamenn um álit mitt á einstökum dómum geta flett því upp á heimasíðu minni. Fyrirlitning fólks á dómurum byggist á fleiru. Þeir voru ráðnir gegnum klíku, oft á pólitískum forsendum. Valizt hafa menn, sem ekki geta unnið fyrir sér á lögfræðistofum.
Þekking fólks til vandræða

Þingmenn eru byrjaðir að túlka leynigögn, sem fólk má ekki sjá. Ólöf Nordal segir leynigögnin staðfesta hennar skoðun á ráðherramálinu. Erfitt er að ræða við hana um það án þess að sjá skjölin. Ólöf getur haldið hverju sem er um málið, án þess að vera gerð afturreka. Þannig vill hún hafa það og þannig vilja aðrir þingmenn hafa það. Vilja taka afstöðu til samstarfsfólks síns og forvera á forsendum, sem almenningi eru huldar. Á endanum fellur Alþingi frá málaferlum gegn ráðherrunum. Á leynilegum forsendum. Almenningur mun hvergi koma nærri. Enda vita þingmenn, að þekking alþýðunnar er bara til vandræða.
Eftirlit á Íslandi

Forstöðumaður matvælaöryggis á Íslandi er Sigurður Örn Hansson. Spilaði fífl í sjónvarpinu í gær. Kenndi norrænum systurstofnunun um tregðu sína við að banna eitur í saltfiski. Hefur árum saman vitað, að saltfiskverkendur setja eitrað og óöglegt hvíttunarefni í útfluttan saltfisk. Ætlar hann að taka ábyrgð á hruninu, sem verður, þegar erlendir kaupendur setja íslenskan saltfisk í bann? Nei, aldeilis ekki. Hann mun bara fórna höndum eins og Jónas í fjármálaeftirlitinu. Og vísa á einhverja aðra. Þannig er eftirlit á Íslandi. Fullt af fólki, sem trassar vinnuna sína og framkallar þannig hrun.
Vatnastingur vatnahesta

Svonefndir vatnahestar voru eftirsóttir í nágrenni stórfljóta fyrr á öldum. Oftast voru þetta stórir og rólegir hestar sem stigu upp í strauminn. Menn höfðu svo viðbótaraðferðir við að velja hesta. Vatnastingur var talið tákn um traustan vatnahest. Það er sveipur í hári hests aftan við kverkina. Væri hann báðum megin, var sagt, að vatnastingurinn væri í gegn. Trú manna var, að ekki færist maður í vatni af hesti, sem hefði vatnasting gegnum hálsinn. Ferðir um hættuleg vöð voru örlög fyrirmanna allar aldir fyrir öld brúa. Í öllum árum fórust einhverjir. Og margir fleiri lentu í hremmingum á vöðum.
Gremjan sýður undir niðri

Ráðherramálið eflir andúð almennings á Alþingi og pólitíkusum. Starfsbræður fjögurra fyrrverandi ráðherra krunka þar saman um málaferli gegn þeim. Verst er leyndin. Almenningur fær ekki að sjá skjölin, sem liggja til grundvallar tillögu um ákæru á fjórmenningana. Allir þingflokkarnir eru sammála um að skilja þannig milli sín og þjóðarinnar. Fjórflokkurinn er orðinn fimmflokkur að Hreyfingunni meðtalinni. Elítismi þessa auma liðs hefur náð hæstum hæðum. Þjóðin hefur mátt sæta ótrúlegri misþyrmingu af hálfu elítunnar. Og fær þar á ofan ekki aðgang að upplýsingum um sökudólgana. Gremjan sýður undir niðri.
Skattgreiðendur borga Moggann

Kvótagreifarnir vilja ekki lengi borga mánaðarlegt stórtap Moggans, hvað þá kvótaerfinginn örláti í Eyjum. Skuldir hlaðast því upp í Landsbankanum á kostnað ríkisins, það er að segja skattgreiðenda. Bankinn afskrifaði hundruð milljóna af fyrra tapi Moggans. Senn kemur í ljós, að hann þarf að borga meira. Spurning er, í hvers þágu Landsbankinn sóar peningum, sem hann fékk hjá okkur. Viðskiptavild bankans mun rýrna mjög, þegar fyrstu tölur um tjónið verða nefndar. Því síðar sem bankinn losar sig úr dýru bræðralagi með kvótagreifum um Morgunblaðið, því meiri verður fyrirlitning fólks á honum.
Hí á almenning

Krafan byggist á vanþekkingu Ólafar Nordal. Segja þingmenn Hreyfingarinnar um kröfuna um gegnsæi í störfum Atlanefndar. Samkomulag náðist í nefndinni í apríl um, að ýmis mál þær væru leyndó. Hreyfingin vill halda sér við það, þótt það sé siðferðilega ógilt. Öll mál eiga að vera uppi á borði. Annað er bara gamli tíminn, Sjálfstæðisflokkurinn, Davíð, Halldór og allt það ógeð. En nú hafa málin endaskipti. Nýir þingmenn verja leyndó. Hí á Ólöfu, segja þingbörnin, hún veit ekki, að þetta átti að vera leyndó. Samkomulag náðist svo síðdegis um, að málið yrði bara leyndó fyrir almenning. Hí á almenning.
Reykfyllt bakherbergi Atlanefndar

Svonefnd Atlanefnd hugðist halda leyndum ýmsum forsendum tillögu um ákæru á hendur fjórum fyrrverandi ráðherrum. Sýnir, hversu skammt margir pólitíkusar eru komnir á leið sinni til gegnsæs þjóðfélags. Minnir á, að Steingrímur J. Sigfússon hugðist halda leyndum ýmsum forsendum samkomulags um IceSave. Þeir félagar Atli og Steingrímur eru báðir af gamla skólanum, þótt stundum henti þeim að halda öðru fram. Almennt eiga ráðamenn erfitt með að sætta sig við, að tími hinna reykfylltu bakherbergja sé liðinn. Upplýsingar eru enn í dag dregnar með töngum upp úr ráðamönnum, sem vilja hafa þær bara fyrir sig.
Hermangs-fráhvörf og álmang

Samkvæmt Árna Sigfússyni er hrun Reykjanesbæjar ekki honum að kenna. Það er blaðamönnum, bloggurum og ríkisstjórninni að kenna. Þeir leggi sig og bæinn í einelti. Einnig hefur hann seint og um síðir uppgötvað, að útsvarstekjur séu of lágar þar. Minnist ekki á, að Árni seldi eigur bæjarins hlutafélagi, sem Árni stýrir. Borgar sér síðan leigu fyrr að nota eignirnar. Leigan er of há og Árni getur ekki borgað Árna. Minnist ekki á, að hann er að láta gera höfn fyrir álver, án þess að orka sé til. Án þess að jarðhiti sé til, svo að hægt sé að bora. Álmang leysti ekki hermang af hólmi hjá Árna í Reykjanesbæ.
Kennitalan þín er leyndó

Samkvæmt lögum og Persónuvernd er kennitalan viðkvæm eign þín, sem aðrir mega ekki vita. Hún jafnast á við reykingar þínar heima hjá þér, undarlega kynóra, val þitt í kosningum. Kennitöluleyndin er í þágu þeirra, sem hafa skuggaleg fjármál, þurfa að vaska peninga eða svíkja undan skatti. Hún er angi af leyndó hugarfari, sem tröllriðið hefur samfélaginu og komið þjóðinni á hausinn. Hverjum dettur í alvörunni í hug, að kennitalan þurfi að vera leyndó? Auðvitað þeim, sem þurfa frið við fjárglæfra sínum. Kominn er tími til að hætta þessu rugli og gefa kennitölur frjálsar. Lifi gegnsæið.
102 leyndó í einum úrskurði

Er Póst- og fjarskiptastofnun birti úrskurð um brot Gagnaveitu Reykjavíkur, voru 102 atriði felld út. Samkvæmt ákvæðum laga um, að nánast öll mannleg samskipti séu leyndó. Þannig eru Upplýsingalög og lög um þessa stofnun. Ef stofnunin hefði þurft á því að halda, hefði hún líka getað vísað til laga um Persónuvernd. Leyndarhyggja gegnsýrir alla lagasetningu og enn frekar túlkun opinberra aðila á borð við Persónuvernd og Úrskurðarnefnd um upplýsingamál. Leyndarhyggjan var meginforsenda hrunsins, því að skúrkar komust of langt í skjóli hennar. Stjórnlagaþingið þarf að brjóta leyndina, innleiða gegnsæi.
Góður dómur, en lyklalög vantar

Niðurstaðan er góð, Hæstiréttur staðfesti héraðsdóm. Verðtrygging lána er lögleg, þótt gengistrygging sé ólögleg. Því þarf að borga seðlabankavexti, sem fela í sér gengistryggingu. Skuldarar fá leiðréttingu að hluta og bankar fara ekki á hausinn. Enginn reikningur verður sendur börnum okkar, sem verða skattgreiðendur næstu áratuga. Nú vantar ekkert nema IceSave lausn til að fjármál falli í eðlilegan farveg. Samt munu sumir ekki geta greitt af lánum Því þarf Alþingi strax að samþykkja frumvarp Lilju Mósesdóttur um, að fólk geti skilað lyklum að bíl eða húsi og gengið skuldlausir frá viðskiptunum.
Botnlaust siðleysi bankanna

Bjarney Harðardóttir er ein af stjórum Íslandsbanka. Hluthafi félags, sem á helming í Sæ 14. Bankinn afskrifar hundruð milljóna af skuld Sæs 14. Bjarney og bankinn segja það ekki koma henni við. Hún-fór-út-af-fundinum-meðan-það-var-ákveðið-duldin. Enn eitt dæmið um, að bankastjórar og aðrir yfirmenn banka lifa og hrærast í siðleysi. Arion banki tregðast við að klippa sundur Hagkaup og Bónus. Arion er óvinur þjóðarinnar, viðheldur fáokun í dagvöru. Capacent er aðstoðað við kennitöluflakk til að skilja eftir hundruð milljóna skuld. Tveimur árum eftir hrun eru bankarnir enn á kafi í gamla siðleysinu.
Áfallahjálp blautu tuskunnar

Fundur þingflokks Samfylkingarinnar með fyrrum formanni flokksins finnst mér óþægilegur, jafnvel sjúklegur. Hvað hlutverki á þessi fundur að þjóna? Ætlar þingflokkurinn að hlíta ráðum hrunformannsins um Landsdóm yfir henni? Ætlar hann að gráta á öxl hennar í kvöld eða hún á hans? Er þetta eins konar áfallahjálp og hver veitir þá hverjum? Hvaða spuni er fólginn í að ætla að fá sakborninga úr öðrum flokki á síðari fundi? Sé ekki, að flokkurinn hafi ráð á að láta Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur segja sér til. Ég efast um, að Samfylkingin sé yfirleitt stjórntæk, því að hún minnir mig á blauta tusku.
Tvær útgáfur í stjórnarskrá

Ef flokkadrættir verða erfiðir á stjórnlagaþinginu, er vandi á höndum. Svo getur farið, að þingið verði að efna til þjóðaratkvæðis um tvær útgáfur af umdeildum ákvæðum í stjórnarskránni. Heppilegt væri, að þjóðin sjálf velji milli tvenns konar orðalags um stöðu lútersku kirkjunnar: Þjóðkirkja eða ekki þjóðkirkja. Kannski verður slíkt óþarfi í þessu máli, ef eindreginn meirihluti er fyrir einni skoðun. En fjölmennir minnihlutar geta verið þar um ýmis sjónarmið. Með til dæmis yfir 35% fylgi á þinginu. Þá er rétt að vísa málinu til þjóðaratkvæðis. Gæti einfaldað starf stjórnlagaþingsins.
Íslendingar sleppa billega

Miklar eru þjáningar Íslendinga vegna hrunsins, kannski þúsund milljarðar að IceSave meðtöldu. Þó smámunir í samanburði við þjáningar útlendinga, sem nema sjö þúsund milljörðum króna. Rosaleg tala. Við erum ekki beðin um að borga allt tjón Davíðs, bankstera og fjárglæframanna. Bara brot. Samt er hrunið þjóðinni að kenna. Hún kaus Davíð og aðra heimska hrokagikki til valda. Hún endurkaus hrunverjana. Í ljósi þess er vel sloppið að borga ekki nema eitt þúsund milljarða af sjö þúsund milljörðum hrunsins. Hættið því að væla, þetta er ykkur sjálfum að kenna. Bítið á jaxlinn og borgið skattana.
Minni hagvöxtur er bezta mál

Stjórn skíðasvæðanna vill fá 768 milljónir til að setja upp snjóbyssur. Ofan á gagnið af byssunum kemur hagvöxturinn, sem felst í 768 milljón króna veltu. Hún eykur svokallaða landsframleiðslu og þar með hagvöxtinn að mati Hagstofu Íslands. Eins og Orka HS eykur hagvöxtinn með því að kaupa túrbínu í orkuver, sem ekki er til. Eða eins og Orkuveitan eykur hagvöxtinn með því að bora holur fyrir orkuver, sem ekki er til. Ruglið á græðgistímanum magnaði hagvöxtinn, en kom þjóðinni að engu gagni. Landsframleiðslan minnkar svo, þegar við förum að spara, kaupum ekki dót og vinnu. Bezta mál.
Móðgaðir arkitektar

Arkitektar móðguðust, þegar Mörður Árnason sagði þeim til syndanna á fundi umhverfisnefndar alþingis. Kvörtuðu yfir argasta dónaskap hans. Þeir ættu frekar að líta í eigin barm. Sjáum hvarvetna smekkleysi arkitekta. Við Laugaveginn eru hús því ljótari, sem þau eru yngri. Viðbygging Landsbankans í Pósthússtræti er dæmi um smekkleysu. Landspítalalóðin er dæmi um langvinnt smekkleysi arkitekta. Eina fallega húsið á lóðinni er það elzta. Síðustu sextíu ár húsagerðar á Íslandi eru martröð í samanburði við fátækari tíma. Arkitektar eiga að setjast niður og ræða þátt sinn í stórversnandi borg.
Úrvalslið fyrir gullfiskafólkið

Flokkurinn teflir úrvalsliði sínu fram í Kastljósi. Sérfræðingum Flokksins í hruninu. Kúlulánadrottningunni og milligöngumanni ofurstyrkja bankanna til Flokksins. Með Þorgerði Katrínu og Guðlaugi Þór staðfestir Flokkurinn, að ekkert gerðist. Hann hefur ekkert lært af hruninu og vill halda áfram eins og ekkert hafi í skorizt. Aðrir málsvarar Flokksins í orrahríðinni eru Tryggvi Þór. Hann er höfundur Mishkin-skýrslunnar um, að allt væri í fínu lagi á Íslandi rétt fyrir hrun. Og Pétur Blöndal, hugmyndafræðingurinn að eyðileggingu sparisjóðanna. Flott fyrir kjósendurna með gullfiskaminnið.
Sjónhverfing Arion banka

Betra en ekkert er, að Arion banki selji klukkubúðirnar úr Högum. Þær eru sjö prósent af dagvöru landsins. Betra er þó, að Arion klippi sundur Hagkaup og Bónus, risana tvo. Það er hin raunverulega, stóra einokun, sem heldur niðri lífskjörum okkar. Þjóðin hefur heimtað aðskilnaðinn, svo að von sé á samkeppni í dagvöru. Arion þráast við, af furðulegri ást bankastjórans á fjárglæframönnum. Sala 10-11 búðanna er sýndarmennska. Hún á að gera Arion kleift að viðhalda einokun í dagvöru. Enn og aftur þarf að minna á, að allir bankastjórar og aðrir yfirmenn banka eru of siðblindir til að stýra bönkum.
Tvö spakmæli handa formanni

Illugi Jökulsson gróf þessa tilvitnun úr Íslandsklukku Halldórs Laxness: “Þeir segja þau lög ein gildi hjá sér sem sýkna þá af öllum glæpum.” Danskur embættismaður lýsir þarna íslenzkum lagatæknum. Brynjar Níelsson formaður ætti að hengja þetta spakmæli á skrifstofu félags lagatækna. Önnur tilvitnun mætti haga þar líka: “Stunda orðhengilshátt og deila um titlingaskít, sem ekki kemur málinu við; en verði skelfingu lostnir og setji hljóða, hvenær sem komið er að kjarna máls.” Úr Innansveitarkróniku Halldórs Laxness. Gæti verið að lýsa skoðun Brynjars á ónothæfi gamalla laga, sem passa honum ekki.
Móðgelsi sem stjórntæki

Að vera móðgaður er þekkt stjórntæki í mannlegum samskiptum. Meðvirkt fólk verður upptekið við að móðga ekki. Lætur undir höfuð leggjast að halda uppi nauðsynlegu áreiti. Lét Davíð í friði á trylltustu árunum. Lét Ólaf í friði, því að hann var biskup. Áreiti er nauðsynlegt í nútímanum. Meðvirkni með móðguðu fólki leiðir til þöggunar. Margir múslimar móðgast of mikið og brenna þá fána og eftirlíkingar af fólki. Trúarhópar eru raunar sérfræðingar í að vera móðgaðir, svo og ýmsir rúmfrekir minnihlutahópar. Þjóðfélagið væri mun betra, ef móðguðum hópum væri sýnd meiri ögrun. Meiri myndir af Múhameð.
Of seint og of lítið

Verstu ráðherrarnir tveir eru farnir, þessir svonefndu faglegu, en Árni Páll Árnason situr enn. Á þó mesta sök á hnút gengislána og verðtryggingar á óðum verðbólgutíma. Ríkisstjórnin stefndi að vísu í upphafi á að vinna sértækt í vandanum. Að hjálpa ekki mislukkuðum gróðafíklum. Góð stefna, en Árni Páll vann of hægt og of illa úr henni. Hefði strax átt að lækka gengisviðmiðun og aðra verðbólguviðmiðun um helming vegna svonefnds forsendubrests. En var langt á eftir almenningsálitinu. Hæstiréttur gerbreytti stöðunni og nú duga ekki aðgerðir, sem þá hefðu friðað fólk. Árni Páll er líka bara sauður.
Margs konar höfundar hrunsins

Höfundar hrunsins eru margir og margs konar. Sumir smíðuðu kerfið og skort á regluverki. Aðrir stunduðu eftirlitsskort. Enn aðrir skófu bankana að innan og fjárglæframenn hirtu aurinn. Síðan hópar lagatækna, bókhaldstækna, excel-tækna. Að bera allt saman er eins og að bera saman lekanda og sárasótt. Lang-sekastur allra er Davíð, sem smíðaði kerfið, stundaði eftirlitsleysi og sóaði hundruðum milljarða. Í næstu röð koma fimm bankastjórar, sem skófu bankana að innan. Svo tólf bófar með Björgólf Thor og Jón Ásgeir fremsta. Í fjórðu röð eru Geir Haarde og tuttugu menn. Í fimmtu röð eru 50-100 manns.
Reglugerð brýtur lög

Þegar menn setja reglugerðir, sem brjóta lög, þurfa þeir að vara sig. Til dæmis taka mark á athugasemdum eða útskýra, hvers vegna ekki. Að auki segir reglan, að viðra beri umdeild mál, áður en þau eru framkvæmd. Smákóngarnir dissa ferlið. Alveg eins og mannaráðningar, þegar auglýsing um starf er bara formsatriði, búið var áður að velja manninn. Framkvæmdastjórn Vatnajökuls hagar sér svona. Semur reglur um þjóðgarðinn, sem brjóta Náttúruverndarlögin frá 1999. Fær ótal athugasemdir, en tekur ekki mark á þeim. Reynir ekki einu sinni að flytja gagnrök. Heimtar bara, að ráðherra banni hesta í Bárðargötu.
Þykjast vera fáráðlingar

Nú þykjast allir vera sauðir. Steingrímur Wernersson byrjaði og sagði Karl bróður sinn vera siðblindingja, sem valtaði yfir sig fáráðlinginn. Jón Ásgeir og klíkan hans kann ekki lengur neina ensku og á alltaf annars staðar heima, þegar dómstólar elta hana. Geir Haarde segir: “Ég hef ekki átt því að venjast að mér sé vísvitandi sagt ósatt um mikilvæg mál” Hann trúði öllum og sóttist jafnvel eftir samtölum við Björgólf fjárglæframann. Björn Leifsson segir bankann sinn hafi platað sig út í fjárglæfrana. Sú verður helzta vörn skúrkanna, að bankinn hafi platað þá. Þeir þykjast vera fáráðlingar.
Fjórflokkurinn er hálf þjóðin

Arftakar búsáhaldabyltingarinnar eru alls ráðandi í bloggheimum. Hefðbundnir borgarar heyrast þar lítið. Næstum allir víðlesnir bloggarar eru pólitískt róttækir. Sumir til hægri, fleiri til vinstri, en flestir eru róttækir á miðjunni. Þeir eru ekki fulltrúar þjóðarinnar, ekki frekar en andófsfólkið með búsáhöldin. Eins og Ingibjörg Sólrún benti á: “Þið eruð ekki þjóðin”. Í könnunum styður hálf þjóðin sína flokka eins og ekkert hafi í skorizt. Álitsgjafar í blogginu heimta róttækar endurbætur kerfisins, en flokkarnir hlusta ekki. Fjórflokkurinn mun smala sauðum sínum í tæka tíð í réttina.
Oddvita-ræði gegn lögum

Geir Haarde og Ingibjörg Sólrún fundu ekki upp oddvitaræði stjórnmála. Davíð Oddsson og Halldór Ásgrímsson voru áður búnir að stunda það. Fóru meira að segja í stríð undir fjögur augu. En Geir og Ingibjörg stunduðu oddvitaræði í hruninu þvert á landslög. Héldu bankaráðherranum utan við bankamál. Það er augljóst kæruefni, þegar menn fremja slíkt valdarán. Því er ábyrgð Geirs og Ingibjargar Sólrúnar meiri en Björgvins. Hitt er annað mál, að fleiri eru ábyrgir en oddvitarnir. Mál fjárglæframanna og bankamanna eru hjá Sérstökum. Og svo vantar enn alla rannsókn á aðdragandanum í einkavinavæðingu bankanna.
Lagatæknar tala af sér

Gaman er að sjá ýmsa lagatækna verða sér til skammar, svo og skjólstæðinga Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur. Saksóknari hefur enn ekki verið skipaður í máli fjögurra ráðherra og verjendur hafa ekki heldur verið skipaðir. Alþingi hefur raunar ekki enn ákveðið kæru. Lagatæknar hafa ýmislegt við Landsdóm að athuga, hann sé of gamall, of frumstæður, leyfi ekki áfrýjun og málin séu of pólitísk fyrir hann. Formaður lögmannafélagsins er einn fullkomlega úreltra fyrirbæra í stétt lagatækna. Kannski sé hægt að fá hjá honum skrá um nothæf lög. Þægilegt að hafa tækna, sem geta bara úrskurðað, hvaða lög séu ónothæf.
Gamalt og skrítið fyrirbæri

Landsdómur er gamalt og skrítið fyrirbæri, sem fylgir ekki nýtízku línum í réttarfari. Þar er engin áfrýjun og sakarefni annars eðlis en í dómsmálum hversdagsins. Pólitíkusar eru þar sóttir til saka fyrir pólitísk afglöp. Þau eru sleip samkvæmt eðli máls. Sleipir lagatæknar munu næstu daga tæta þetta fyrirkomulag í sig, enda skilja þeir bara lagatæknina, en enga siðfræðina. Alþingi þarf góðan tíma til að ræða málið. Fáránlegt væri að afgreiða það á þremur eða sex dögum. Ótímabært er að velta vöngum yfir, hvort Landsdómur sakfelli eða ekki. Saksóknari verður skipaður og grunaðir fá sér verjendur.
Þjóðin hafnar svikum Atla

Í landsdómsnefndinni sat Atli Gíslason hjá í atkvæðagreiðslu um rannsókn á einkavæðingu bankanna. Þess vegna náðist þar ekki meirihuti. Sjálfstæðis- og Framsóknarflokkurinn gátu fellt tillöguna. Þótt Atli hafi brugðist þjóðinni, er ekkert sem bannar meirihluta Alþingis að hefja rannsókn. Sannleiksnefnd Alþingis benti á þörfina. Án efa styður meirihluti þjóðarinnar rannsókn á hinni furðulegu einkavæðingu. Gæludýr stjórnarflokkanna eignuðust þá banka fyrir slikk. Að undirlagi Davíðs Oddssonar og Halldórs Ásgrímssonar. Ég hef enga trú á, að þjóðin leyfi peðinu Atla Gíslasyni að bregða fæti fyrir það.
Hagvöxtur Ólafs að hætti 2007

Gamli tíminn sést enn víða. Hlustaði í útvarpi í morgun á excel-tækninn Ólaf Ísleifsson tala um hagvöxt sem lykiltölu. Vitnaði í tölur frá Hagstofu Íslands. Þótt hagvöxtur sé bara mælikvarði á verzlun og viðskipti. Mælir ekki sparnað fólks, skiptivinnu, samhjálp og sjálfbærni. Þegar fólk sparar við sig, minnkar hagvöxtur. Hann minnkar, þegar fólk bakar, eldar, bónar bílinn, leggur parkett. Því er hagvöxtur í rauninni vondur eftir hrun. Fólk á að spara sem mest eftir hrun, minnka hagvöxt. En Ólafur talaði fjálglega um hagvöxt eins og trúarjátningu. Hagvöxt að hætti 2007. Meiri ruglarinn.
Sauðurinn Geir lét ljúga að sér

Geir H. Haarde átti aðra ævi en ég. Allan starfstíma minn var þindarlaust logið að mér. Pólitíkusar, forstjórar, alls konar fólk þuldi yfir mér tóma þvælu. Ég hefði ekki lifað lengi í starfi, ef ég hefði trúað einhverju. En Geir H. Haarde virðist samkvæmt eigin lýsingu hafa trúað öllu, sem var logið að honum. “Ég hef ekki átt því að venjast að mér sé vísvitandi sagt ósatt um mikilvæg mál”, segir hann sér til varnar. Þessi ummæli hans sýna, að hann var alla tíð óhæfur til að vera forsætis. Hann var umkringdur Björgólfum, sem hvísluðu tómri lygi í eyru hans. Jafnvel ég hefði verið betri forsætis.