arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sukk hvítþveginna hjarðdýra

Landsins mestu silkihúfur voru á haugafylleríi lífeyrissjóða með landsins mestu bófum. Þar á meðal grátkarlarnir Vilhjálmur Egilsson atvinnurekenda og Friðrik Arngríumsson kvótakónga. Vilhjálmur er aumur og kallar sukk sitt “hjarðhegðun”. Fékk samt milljónir á milljónir ofan til að gæta hagsmuna lífeyrisþega. Nær hefði verið að fá hross til þess, þau hefðu gert það frítt að “sýna hjarðhegðun”. Afleiðingin er, að lífeyrir lækkar víða um 10% eftir að hafa lækkað 10% fyrir ári. Dregin var upp nefnd innherja undir stjórn Stefáns Halldórssonar til að hvítþvo hjörðina. Þetta lið á heima í fangelsi.
Bezta fiskisúpa ævinnar

Beztu fiskisúpu ævinnar fékk ég í Fiskfélaginu í Grófinni í hádeginu í gær. Rosafína kókossúpu með humri og kræklingi, kostaði bara 1490 krónur. Góðir voru átta bitar af blönduðu sushi, 1290 krónur. Fín var hægt elduð og taðreykt bleikja með fennikel, kryddbrauði, súrmjólkurís og humarfroðu, 1990 krónur. Steiktur saltfiskur með kartöflustöppu og chorizo pylsu var lakari en í fyrra, 1990 krónur, allt of saltur. Eftirréttablanda var á 1180 krónur, þolanleg, en með mikilli froðu. Eldhúsið er stolt af froðugerðarvélinni. Þjónusta flott, matreiðsla djörf og stíllinn fínn. Mun dýrara er á kvöldin.
Siðlausu bankastjórarnir

Baugsfjölskyldan skuldar okkur 300 milljarða samkvæmt Sannleiksskýrslunni. Ólafur Ólafsson í Samskipum skuldar okkur 165 milljarða, Björgólfsfeðgarnir skulda okkur 150 milljarða. Aðrar gullætur skulda okkur hver innan við 100 milljarða. Bankastjórarnir hafa ákveðið, að slíkir séu allra manna hæfastir til að reka fyrirtækin, sem þeir settu á hausinn. Það er gersamlega siðlaus og vitlaus ákvörðun. Bankastjórarnir skilja bara alls ekki, að þetta eru meðal mestu glæpamanna heimsins. Enda eru núverandi bankastjórar siðlausir og vitlausir í senn. Ég skil ekki, hvernig þeim leyfist að hanga við völd.
Nýr Davíð í Seðlabankanum

Már Guðmundsson seðlabankastjóri sagði í sjónvarpinu fyrir helgina, að banki gæti farið á hausinn án sinnar vitundar. Seðlabankinn þyrfti meiri heimildir til að rækja eftirlit með bönkum. Er sagan að endurtaka sig? Sannleiksnefnd sakaði Davíð um að gera engar tillögur til bóta. Þarf ekki Már að segja, hvað þurfi að gera. Hvaða breytingar þurfi á lögum og reglugerðum. Hann getur ekki bara komið eins og Davíð eftir nýtt hrun og sagt: Ég varaði ykkur við. Er kominn nýr bjáni í stað gamla bjánans með reiðiköstin? Og af hverju var skipaður seðlabankastjóri, sem var einn af höfundum peningastefnunnar?
Söngurinn er aftur hafinn

Stjórnarandstaðan hefur vaknað til lífsins eftir að hafa lent í skilvindu sannleiksnefndarinnar. Til að dreifa athyglinni frá glæpafortíð flokkanna, sem nú eru í stjórnarandstöðu, byrjar hún sönginn um IceSave. Ríkisstjórn og Seðlabanki hafa gefið yfirlýsingu, sem gengur skemur en yfirlýsing Geirs Haarde og Davíðs Oddssonar eftir hrunið. Samt segir Bjarni Benediktsson, að þetta sé vond yfirlýsing. Allir landsins afneitarar sameinast nú í söngnum um, að Ísland eigi ekki að semja frið við umheiminn. Þessi falski söngur hefur þann tilgang, að minna sé talað um raunveruleg vendamál þjóðarinnar.
Drukkinn fíll í glervörubúð

Eftir útkomu sannleiksskýrslunnar skil ég loksins, hvers vegna brezka ríkisstjórnin flokkaði Landsbankann og Ísland sem hryðjuverkamenn. Lái þeim það ekki. Þeir áttu við að etja kexruglaðan seðlabankastjóra og mestu eymdar-ríkisstjórn allra tíma. Bréfum og tilboðum og neyðarópum var ekki svarað. Ísland dró lappirnar fram í rauðan dauðann. Brezka stjórnin átti ekki annarra kosta völ en að frysta eigur íslenzkra banka. Það var ekki vonzkunni í Gordon Brown að kenna eins og við héldum. Bankafrystingin var kórrétt vörn gegn ríki, sem hagaði sér eins og drukkinn fíll í glervörubúð.
Yfirmenn lýsa kexrugli Davíðs

Yfirmenn í Seðlabankanum reyttu hár sitt í örvæntingu. Davíð Oddsson tók hverja ákvörðunina á fætur annarri án þess að leita álits nokkurs manns í bankanum. Tilkynnti ofurlán frá Rússlandi, sem reyndist vera tilhæfulaust. Sama dag festi hann gengi krónunnar og missti við það milljarð úr bankanum. Nokkrum dögum síðar lækkaði hann vexti í 12% og hækkaði þá síðan aftur í 18%. Allt var þetta ákvörðun eins manns án aðkomu sérfræðinga bankans. Þessa daga var Davíð Oddsson kexruglaður, heimtaði að fá að vera forsætisráðherra. Yfirmenn í bankanum lýsa skelfingu sinni í skýrslu Sannleiksnefndarinnar.
Klappstýran komin á leiðarenda

Klappstýra útrásarinnar á Bessastöðum gengur enn einu sinni fram af mér. Nú er hún farin að hóta umheiminum með Kötlugosi. “You aint seen nothing yet”, segir hún efnislega. Er ekki hægt að skrúfa niður í sjúklinginum, sem er þjóðinni hvarvetna til vandræða eins og fyrrverandi seðlabankastjóri. Það er engin furða, þótt brezka ríkisstjórnin trúi, að hér sé hryðjuverkaríki. Menn láta bara eins og þeir séu ekki með sönsum. Hvaða jarðfræðiþekkingu hefur Ólafur Ragnar Grímsson til að hóta umheiminum með Kötlugosi? Er langvinn athyglissýkin endanlega búin að gera út af við hann? Nú er þetta orðið nóg.
Reiða fólkið í návígi

Fólk er mjög reitt og sumir reiðari en aðrir. Skil þá, sem lýsa reiði sinni í návígi við heimili afbrotafólks í pólitík. Tel, að svar afbrotafólks sé rangt. Ekki má veifa börnum sínum eða afa þeirra framan í mótmælendur. Ekki má fela sig bak við börnin sín eins og Franklín Steiner gerði um árið. Hins vegar tel ég rangt að fara svona að fólki, sem hefur rænt bankana. Á þessu stigi málsins. Uppgjörið við fortíðina er annars staðar og hefur sinn gang. Þegar dómstólar byrja hins vegar að sýkna afbrotafólk, má fjandinn verða laus mín vegna. Þegar grunnstoðir bregðast, á þjóðin að storma Bastilluna.
Ofkeyrð dramatík Sölva

Að venju tekur Sölvi Tryggvason of dramatískt til máls. Enginn er að biðja pólitíkusa um að fremja harakiri. Við viljum bara, að afbrotafólk segi af sér. Enginn hefur gert það enn. Pólitíkusar segjast fara í frí til að létta Flokknum lífið, en þeir hafi sjálfir ekki gert neitt af sér. Í slíku felst hvorki afsögn né að þjóðin sé beðin afsökunar. Töluverður munur er á að flytja okkur útúrsnúninga og að fremja harakiri. Nokkrir pólitíkusar hafa toppað í græðginni. Hafa krækt í skuldfríar tugmilljónir, jafnvel milljarða. Eða hafa tekið við digrum mútum glæpabanka og glæpahringja. Það er slvara.
Eftirlætisiðja bankastjóranna

Kennitöluflakk er enn þann dag í dag eftirlætisiðja allra bankastjóra. Ef þú ert góðvinur bankans, færðu aðstoð hans við að skipta um kennitölur, koma skuldum þínum fyrir á einni kennitölu og eignunum á annarri. Fyrirgreiðslur og stéttaskipting eru enn í fullu gildi í bönkunum. Ef þú ert almúgi, þýðir ekkert fyrir þig að biðja um kennitöluflakk í bankanum. Þér er bara sparkað út. En ef þú ert meðal mestu glæpamanna heimsins, færðu vildarþjónustu. Bankinn þinn hjálpar þér við kennitöluflakk og krefst þess jafnanframt, að þú fáir áfram að stjórna fyrirtækinu, sem þú keyrðir lóðbeint á hausinn.
Jón fer að venju með rangt mál

Jón Bjarnason landbúnaðarráðherra segir: “Allt í einu hefst öskufallið og þá er að sjá hver vindátt er og annað þvíumlíkt.” Þetta er rugl. Veðurstofan hafði í tvo daga spáð norðanátt á gosstöðvunum. Opinberir aðilar höfðu varað bændur við. Hvatt þá til að taka skepnur á hús. Að svo miklu leyti sem hús nægðu ekki, var hægt að flytja skepnur burt á bílum. Öskufallið kom aldeilis ekki eins og skrattinn úr sauðarleggnum. Því er laukrétt sú beizka gagnrýni Alþjóða dýraverndunarsjóðsins, að rangt hafi verið staðið að dýravernd í aðdraganda öskufallsins undir Eyjafjöllum. Jón fer að venju með rangt mál.
Ill meðferð á skepnum

Letileg voru ummæli bænda undir Eyjafjöllum, sem höfðu ekki gefið sér tíma til að taka skepnur á hús. Þeir höfðu þó fengið tveggja daga fyrirvara. Mér finnst það svívirðileg umgengni við skepnur. Spurning er, hvort slíkir eigi að hafa með húsdýr að gera.

Pressan er með ágæta grein, þar sem ljósmyndarar lýsa trylltum hestum í öskufallinu. Þeir birtu líka myndir af þeim. Ef allt væri með sóma, hefðu öll dýr verið komin á hús áður en öskufallið hófst. Ég tel, að fjölþjóðleg dýravernd eigi að koma hér að. Óhæf íslenzk yfirvöld og sinnulausir bændur sváfu einfaldlega á verðinum.
Engilhrein í kennitöluflakki

Kennitöluflakk er einkenni hrunsins. Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir fékk kúlulán og setti það á aðra kennitölu en sína. Á einkahlutafélag, sem hún ber lögum samkvæmt alls enga ábyrgð á. Einkahlutafélagið fór á hausinn og Þorgerður situr eftir engilhrein og skuldlaus. Með allar eignir á hreinu. Það finnst henni eðlilegt. Þannig voru allar gullæturnar. Settu eignir á sína kennitölu og skuldir á aðra kennitölu, sem kom þeim bara alls ekki við. Hæstiréttur Björns Bjarnasonar mun staðfesta, að þetta sé bezta mál. Látum samt gullætur borga fullan skatt af afskriftum lána á allar kennitölurnar.
Höfundur játar eigin synd

Ein játning skarar fram úr öðrum á markaði afsakana, afsagna og gráts. Talað hefur einn höfunda hrunsins, Styrmir Gunnarsson, ritstjóri Mogga um áratugi. Hann segir í Sannleiksskýrslunni: “Ég er búinn að fylgjast með þessu í 50 ár. Þetta er ógeðslegt þjóðfélag, þetta er allt ógeðslegt. Það eru engin prinsipp, það eru engar hugsjónir, það er ekki neitt. Það er bara tækifærismennska, valdabarátta.” Hrikaleg játning, en heni fylgir þó engin afsökunarbeiðni. Morgunblaðið var á tíma Styrmis barátturit fyrir hagsmunum yfirstéttar Davíðs. Sem keyrði okkur á hausinn og rústaði æru okkar.
Össur bjargaði þjóðinni

Samkvæmt Sannleiksskýrslunni stóð tæpt, að Davíð Oddsson yrði einræðisherra á Íslandi eftir hrunið. Davíð hafði selt fáráðlingnum Geir Haarde hugmyndina um Davíð sem forsætis í þjóðstjórn. Össur Skarphéðinsson hafði bein í nefinu til að hafna því fortakslaust. Þú getur ekki gert mér þetta, sagði Geir, sem skalf og nötraði af hræðslu við Davíð. Nú er komið í ljós, að persónubrestir Davíðs eru veigamikill þáttur hrunsins. Skelfilegt hefði verið, ef honum hefði verið falið að hreinsa til eftir hans eigin afglöp. Munum eftir þessum plús í kladda Össurar. Hann stóð fastur fyrir á örlagastundu í lífi okkar.
Galdramaður og lagatæknir

Sigurður G. Guðjónsson er frumlegasti lagatæknirinn. Frægastur af viðtali, þar sem hann skáldaði upp lagabálki og reglugerð um “einkalífeyrissjóð” Sigurjóns P. Árnasonar bankastjóra. Eini maðurinn á Íslandi, sem telur Evu Joly hættulega persónu. Helztu skjólstæðingar hans eru gullætur, sem settu Ísland á hausinn. Auðvitað er hann líka lagatæknir klappstýru útrásarinnar á Bessastöðum. Nú segir hann, að Þorgerður Katrín Gunnarsdóttur eigi ekki að segja af sér. Hún skuldi nefnilega ekki neitt, þótt hún hafi nýlega skuldað 1,7 milljarða króna. Þeir göldruðust nefnilega burt með kennitöluflakki.
Tólf pólitíkusar segi af sér

Sammála Þór Saari um, að þessir hætti þingmennsku vegna Skýrslunnar, taki ekki bara frí: Bjarni Benediktsson flokksformaður; Björgvin G. Sigurðsson, þáverandi viðskiptaráðherra; Einar Guðfinnsson, þáverandi atvinnuráðherra; Guðlaugur Þór Þórðarson, þáverandi heilsuráðherra; Jóhanna Sigurðardóttir, þáverandi félagsráðherra; Kristján L. Möller, þáverandi samgönguráðherra; Illugi Gunnarsson alþingismaður; Steinunn V. Óskarsdóttir alþingismaður; Tryggvi Þór Herbertsson, þáverandi efnahagsráðgjafi forsætis; Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, þáverandi menntaráðherra, Þórunn Sveinbjarnardóttir, þáverandi umhverfis- og Össur Skarphéðinsson, þáverandi iðnaðarráðherra.
Kexruglaðir eða rangir

Rætt er í bloggi og á fésbók um, hvort róttækir álitsgjafar yzt á hægra kanti megi kallast kexruglaðir. Það eru Rush Limbaugh, Ann Coulter, Bill OReilly og nokkrir fleiri. Eða hafi “rangar” skoðanir. Fréttir geta verið mismunandi réttar eða rangar. Skoðanir eru hins vegar ekki á þeim skala. Þær geta verið rökstuddar, trúverðugar, kexruglaðar (lunatic), fáránlegar, almennar, sérstæðar og svo framvegis. Þegar Limbaugh kennir Barack Obama um Eyjafjallagosið, er hann kexruglaður. Nokkir íslenzkir álitsgjafar eru sama eðlis. Láta fara í taugarnar á sér, að Limbaugh sé kallaður kexruglaður.
Röng kenning Magnúsar Scheving

Magnús Scheving segir, að blaðamenn eigi að hlúa að íslenzkum bisness. Þýðir að þeir eigi að skrifa vel um hann. Ekki minnst á fjárhagslega erfiðleika, sem steðji að öllum fyrirtækjum. Sama sagði Birna Einarsdóttir bankastjóri í Sannleiksskýrslunni. Bíðið nú aðeins. Er ekki talið, að jákvæðni íslenzkra fjölmiðla í garð útrásarinnar hafi átt þátt í að blekkja þjóðina? Ekki er hvort tveggja hægt í senn að eiga kökuna og éta hana. Til lengdar skaðast Ísland af silkimjúkum skrifum fjölmiðla, því að þau glata trausti, þegar þau reynast byggð á sandi. Fjölmiðlar eiga ekki að þegja um fjárhagserfiðleika.
Álitsgjafar fagna eldgosinu

Sé lýsingar erlendra stórblaða á, hvernig sé að vakna í Evrópu þessa dagana. Álitsgjafar segjast vakna við fuglasöng í stað þess að vakna við flugtök og lendingar á nálægum flugvöllum. Eldgos í Eyjafjallajökli er ekki samfelldur grátur. Ekkert er svo með öllu illt, að ekki boði nokkuð gott. Hann gerði það líka gott leigubílstjórinn í Osló, sem keyrði John Cleese til Bruxelles um daginn. Getur nýja sjónhverfinganefndin í ferðabransanum ekki auglýst Ísland sem eina Evrópulandið, þar sem flugsamgöngur liggja ekki niðri? Eins og fyrrverandi varaformaður sagði: Vandræðin skapa Flokknum bara tækifæri.
Lóð Hrafns verði stækkuð

Legg til, að pirringur Reykjavíkur út í list Hrafns Gunnlaugssonar verði afgreiddur með, að lóð listamannsins verði stækkuð. Í fyrsta lagi er hann frændi minn (sic) og í öðru lagi er hann listamaður eins og Antoni Gaudí í Barcelona. Í framtíðinni verður lóð Hrafns aðdráttarafl fyrir ferðafólk eins og Sagrada Familia. Listamenn sem brjóta hefðir, eru oft þeir beztu. Gera verður ráð fyrir, að slíkir hafi smávegis svigrúm út fyrir ramma laganna. Rétt eins og sægreifinn með humarsúpuna á ekki að þurfa að fara eftir öllum byggingar- og heilbrigðisreglugerðum. Kjörörðið er: Svigrúm fyrir sérvitra.
Blair-isminn afskrifaður

Jóhanna Sigurðardóttir lýsti í gær frati á fyrri Blair-isma Samfylkingar Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur. Jóhanna hafnaði samkrulli markaðsafla og jafnaðarmennsku. Vikið hefði verið frá þeirri norrænu hugsun, að pólitíska valdið eigi að vera mótvægi við markaðsöflin. Hér eftir á pólitíska valdið ekki að vera meðspilari markaðsaflanna, sagði Jóhanna. Til skamms tíma var hún eini kratinn í Samfylkingunni, en það breyttist eftir hrunið. Spurning er því, hvort ekki sé óþarfi að hafa tvo flokka í norrænni jafnaðarmennsku. Er því ekki tækifæri til að fara að sameina Samfylkinguna og Vinstri græna?
Uppgjörið verður ekkert

Geir Haarde bað Flokkinn afsökunar, ekki þjóðina. Þorgerður Katrín bað Flokkinn afsökunar, ekki þjóðina. Þetta sameinar sjálfstæðisfólk. Fyrst kem Ég og svo kemur Flokkurinn, en aldrei kemur að þjóðinni. Á fundi flokksins í gær var lýst trausti á Bjarna Benediktssyni. Eðlilegt framhald af menúett þingmanna, sem hafi stigið skref “til hliðar”. Alls enginn hættir. Ekki er í augsýn neitt uppgjör Flokksins við fortíð sína. Fylgisfólk er visst um, að hann sé hæfastur til að laga það, sem hann hefur brennt. Sú skoðun ríkir víðar á valdastólum. Bankastjórar telja bófa hæfasta til að reka fyrirtæki.
Hádegið er rétti tíminn

Rétti tíminn til að fara út að borða er í hádeginu á virkum dögum. Þá býður Holt þríréttað á 3500 krónur og Primavera sama á 2850 krónur. Þá býður Vox glæsilegt hlaðborð á 3000 krónur. Í hádeginu bjóða gæðastaðirnir Humarhúsið, Fiskfélagið og Fiskmarkaðurinn aðalréttinn á 2000 krónur. Til samanburðar kostar 1600 krónur í Múlakaffi. Undir því verði í hádeginu eru sómastaðir á borð við Balkanika, Næstu grös, Loki, Fylgifiskar, Shalimar, Sjávarbarinn, Caruso, Kryddlegin hjörtu, Gló. Fáir geta komið því við að borða í hádeginu. En þeir eiga miklu betri kosti en ætla mætti af verðinu á kvöldmatseðlum.
Johnsen mundi toppa endurreisnina

Svo virðist sem endurreisn Alþingis eigi að felast í komu Sigurðar Kára Kristjánssonar og Óla Björns Kárasonar. Væri þá ekki tilvalið að gera Árna Johnsen að formanni flokksins. Hann hefur afplánað syndir sínar. Hefur það umfram flokksbræður sínar og -systur á Alþingi. Auk þess var hann vandlega hvítþveginn og náðaður af forsætisráðherra Flokksins, alþingisforseta Flokksins og Hæstaréttarforseta Flokksins. Er miklu sterkari týpa en Bjarni Benediktsson, sem tönnlast á, að Flokkurinn þurfi að gera upp fortíðina. Árni Johnsen hafnar fortíðinni einfaldlega, hann er merkisberi afneitunar.
Fimmtíu merkustu blaðsíðurnar

Toppsíður níu binda Sannleiksnefndar eru 50 síður Davíðs Oddssonar sjálfs. Helmingurinn af þeim er skætingur og smjörklípa og vænisýki. Undarlegir menn spyrja hann undarlegra spurninga og eru vanhæfir! Enginn texti í skýrslunni sýnir betur, að Íslandi hefur í tvo áratugi verið stýrt af skrímsli. Hermann Jónasson og Eysteinn Jónsson losuðu sig við sitt skrímsli í Framsóknarflokki gamla tímans. En Sjálfstæðisflokkur nútímans er enn með sitt skrímsli á bakinu. Davíð Oddsson er orðinn að Voldemort í Harry Potter bókunum. Hann er orðinn ónefnanlegur. Sjálfstæðismenn þora varla að segja nafn hans upphátt.
Einn dólgur kemur þá annar fer

Þegar dólgarnir á Alþingi fara í frí, koma aðrir dólgar inn í staðinn. Varaþingmenn Sjálfstæðisflokksins eru litlu skárri en hinir, sem þeir leysa af hólmi. Óli Björn Kárason leysir Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur af hólmi. Nema sá, sem krækti í hálfan milljarð, sé skárri en sú, sem krækti í hálfan annan milljarð. Sigurður Kári Kristjánsson leysir Illuga Gunnarsson af hólmi og fer að tala um sölu áfengis í mjólkurbúðum. Vandi Sjálfstæðisflokksins er ekki takmarkaður við einstaklinga, heldur gegnsýrir allan hóp pólitíkusanna. Öfugt við orð Bjarna Benediktssonar, þá er sjálf stefna flokksins í steik.
Of lítið of seint

Björgvin og Illugi sögðu ekki af sér þingmennsku, heldur tóku sér frí. Það er ekki sami hluturinn. Þeir ganga eins skammt og unnt er, eins og er vani afneitara. Of lítið of seint. Þannig var Nixon, hann steig alltaf of skömm skref og fékk aldrei traust til baka, heldur hrundi bara. Illugi lítur fram hjá, að hann fékk stjórnvöld eftir hrunið til að leggja aukalega milljarða skattgreiðenda í Sjóð 9. Það var glæpsamlegt athæfi. Ef dólgar hrunsins á Alþingi ætla bara að fara í frí, afla þeir sér ekki trausts. Og þeir taka engan þátt í að afla Alþingi trausts. Frí þeirra eru of lítið of seint.
Skeifur klappa steininn

Um landið liggja hundruð fornra reiðgatna. Sjálfur hef ég kortlagt um 800 götur með GPS og eru þær sýnilegar á heimasíðu minni. Langflestar eru þær búnar til af járnuðum hestum, sem klappa steininn. Fólk á mjúkum skóm býr ekki til slóðir af sama krafti. Til dæmis ekki þeir, sem amast við fornum reiðgötum í landslaginu og kalla náttúruspjöll. Skeifnaskorur í steini sjást til dæmis á Hellisheiði, þar sem raflínan liggur yfir veginn. Margar fornar leiðir eru vel varðaðar og sumar vörður hafa verið lagaðar, svo sem á Sprengisandsleið á Gnúpverjaafrétt. Sama þyrfti að gera á Biskupaleið yfir Ódáðahraun.
Kostnaður við glæpamenn

Glæpir Jóns Ásgeirs, Björgólfs Thors og allra hinna koma á ýmsan hátt niður á þjóðinni. Verst hafa farið ýmsir erlendir lánardrottnar. Það kemur okkur við, þótt við borgum það ekki beint. Glæpur er alltaf glæpur, hver sem verður fyrir honum. Útlendingar eru líka fólk. Þessi þáttur glæpsins er líka meginþáttur í ærumissi þjóðarinnar á erlendum vettvangi. Hluti glæpsins lendir svo beint á þjóðínni vegna kostnaðar ríkisins af slitum milli gömlu og nýju bankanna. Þar vega þyngst glæpir Landsbankans og skyldra aðila. Reikna þarf út, hversu mikið tjón stafar af hverjum glæpamanni fyrir sig.
Af hverju sitja þeir ekki inni

Af hverju sitja þeir ekki inni: Ágúst Guðmundsson, Bjarni Ármannsson, Björgólfur Guðmundsson, Björgólfur Thor Björgólfsson, Finnur Ingólfsson, Halldór J. Kristjánsson, Hannes Smárason, Hreiðar Már Sigurðsson, Jóhannes Jónsson, Jón Ásgeir Jóhannesson, Karl Wernersson, Lárus Welding, Lýður Guðmundsson, Magnús Kristinsson, Ólafur Ólafsson, Pálmi Haraldsson, Sigurjón P. Árnason, Sigurður Einarsson og ýmsir fleiri? Hefðu þeir stolið bjórdós, sætu þeir á Litla-Hrauni. Hefðu þeir stolið tugum milljóna, væru þeir í gæzluvarðhaldi. En tugmilljarðar, það er annað mál.
Spillt þjóð á ærumissi skilið

Þeir stálu ekki bara öllum peningum þjóðarinnar, heldur höfðu þeir líka æruna af henni. Þjóðin á þetta að vísu skilið, því að hún hafði græðgisvæðst á tveimur áratugum frjálshyggju. Hálf þjóðin var farin að trúa, að eðlilegt sé að skulda rekstrarvörur á borð við flatskjái og bíla. Þjóðin var sjálf orðin firrt, þegar leið að hruninu. Þess vegna gátu glæpamenn og gerspilltir pólitíkusar og embættismenn rænt og brennt verðmætum þjóðarinnar og stolið af henni ærunni. Við komumst aldrei upp úr hjólfarinu nema þjóðin hætti að afneita aðild sinni að hruninu. Æran kemur bara aftur með afnámi afneitunar.
Þannig virka lög og réttur

Nú er að koma í ljós, hvernig lög og réttur virka á Íslandi. Ef þú stelur tugum króna, ert þú umsvifalaust dæmdur í óskilorðsbundið fangelsi. Ef þú ert Sigurður Kárason og stelur tugum milljóna, ertu settur í gæzluvarðhald. Ef þú ert Björgólfur Thor Björgólfsson og stelur tugum milljarða, lætur þú skrifa afsökunarbeiðni. Og færð síðan skilorðsbundinn dóm eftir þrjú ár. Þannig virka lög og réttur. Bófar landsins hafa stolið svo yfirgengilegum fjárhæðum, að réttarkerfið lyppast bara niður. Allir ganga lausir, sem tjóninu ollu, jafnvel Davíð Oddsson. Upphæðirnar ráða úrslitum, bara öfugt.
Flokkurinn er Ísland í dag

Sjálfstæðisflokkurinn er Bjarni vafningur. Flokkurinn er Þorgerður Katrín kúlulánadrottning. Hann er Árni Johnsen tugthúslimur. Er Pétur Blöndal “fé án hirðis”. Illugi Gunnarsson sjóðsstjóri. Tryggvi Þór Herbertsson, bankastjóri og frægur skýrsluhöfundur. Ásbjörn Ólafsson skattsvikari. Löng röð mútuþega á framfæri banka og bófa, samanber prófkjörin. Þar er leitun að heiðarlegum manni. Fyrst og fremst er Sjálfstæðisflokkurinn þó Davíð Oddsson hrunstjóri. Hann hefur stýrt flokknum í tvo áratugi með æðisköstum. Er fengu Geir Haarde til að skjálfa eins og strá í vindi. Þetta er Ísland í dag.
Þau eru samvaxin græðginni

Sjálfstæðisflokkurinn er margvíslega samvaxinn hruninu. Formaður flokksins tók þátt í vafningasvindli, sem felldi Sjóvá á kostnað skattgreiðenda. Hafði kosningastjóra, sem tók þátt í svindli í Glitni og sendi frægan tölvupóst um að gefa Pálma í Fons tvo milljarða króna. Varaformaður flokksins var ein þeirra, sem vildi verða rík án fyrirhafnar. Fékk kúlulán, sem skuldfært var á eignalaust fyrirtæki, svo að hún þyrfti ekki að borga. Þannig er gráðuga fólkið, sem þriðjungur þjóðarinnar vill að taki að sér hreinsunarstörf eftir hrunið. Engar ýkjur eru, að sá þriðjungur þjóðarinnar er söfnuður fávita.
Gunnar sér sig í speglinum

Gunnar í Krossinum segist í DV hafa fleygt fordómum sínum aftur fyrir sig. Hann er endurfæddur í Kristi. Eitthvað rosalega hefur kenningin verið brengluð hjá honum hingað til. Þótt ekki hafi vantað sannfæringarkraftinn. Samt hefur Jesús ekkert skipt um skoðun. Það eru bara persónulegar aðstæður Gunnars, sem eru aðrar en áður. Það segir mér, að kenning Gunnars er bara endurspeglun á hans eigin aðstæðum. Hann horfir í spegil, sér þar guðinn sinn, en horfir raunar bara á sjálfan sig. Ný kenning er einkaskoðun hans eins og fyrri kenning. Samt þykist hann jafnan tala fyrir hönd almættisins.
Bónusar og Bjöggar

Kominn er tími til að telja saman og áætla heildarskuldir landráðamanna, sem settu landið á hliðina. Fremstir fara þar sennilega Bónusar, Bjöggar og Ólafur, síðan Wernerssynir, Bakkabræður, Hannes og Pálmi. Við þurfum að vita, hvað hver þeirra á í tjóninu. Jafnframt þarf að herða tilraunir til að hafa erlendis upp á peningum, sem sumir þeirra hafa komið undan. Við héldum, að þetta væru bara fjárglæframenn. En vissum ekki, að þeir eru snarbilaðir stórglæpamenn. Þetta er ekki lagaleg spurning um sekt eða sakleysi. Nægar staðreyndir liggja á borðinu. Við vitum allt um botnlaust siðleysi þeirra.
Dragið aulann til ábyrgðar

Fjölmiðlar eiga að finna, hvaða valdaaðila ber skylda til að draga Davíð Oddsson til ábyrgðar á hruninu. Skýrsla sannleiksnefndarinnar segir okkur nóg um afleiðingarnar af fáfræði hans og aulaskap og skapofsa. Prívat og persónulega gerði hann Seðlabankann gjaldþrota á okkar kostnað. Þetta stendur allt í skýrslunni. Á hann að fara fyrir Landsdóm? Eru einhverjir aðrir dómstólar í myndinni? Eru embættismenn stikkfrí og ábyrgðarlausir? Ríkisstjórn og Alþingi geta ekki látið sem ekkert sé. Einhver aðili þarf að hafa forustu um að koma lögum og réttlæti yfir höfuðdólginn og yfirfíflið.