arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Dagsbirta í þjóðarhag

Ráðamenn okkar áttu strax að stinga við fótum. En ríkisstjórn Geirs Haarde samþykkti IceSave og 6,6% vexti. Á þeim grunni vildu erlend ríki og erlendar stofnanir hjálpa okkur. Við gátum þá neitað sök og hafnað hjálp, sem nú er of seint. Samvinnuferli fór í gang, ekki þvermóðskuferli. Við erum komin í fæði hjá þessum erlendu aðilum. Ef þeir segja, að við séum í afneitun og að okkur sé ekki að treysta, þá er sú niðurstaðan. Eva Joly megnar ekki að fá ríkisstjórnir og sjóðstjórnir til að skipta um gír. Erum með skárri samning núna, 5,5% vexti, og eigum að játast honum til að fá dagsbirtu í þjóðarhag.
Lélegt blað New York Times

Bandaríski herinn hefur tekið yfir flugvöllinn í Port-au-Prince. Aðeins um 100 flugvélar lenda þar á dag. Flugvélar með bandaríska hermenn hafa forgang yfir flugvélar með neyðarhjálp, sem fá ekki að lenda. Tveir fyrrum forsetar, Bill Carter og George W. Bush, stjórna þessu. Hefur leitt til harkalegrar gagnrýni af hálfu hjálparsamtaka og evrópskra ríkisstjórna. Frá þessu segir rækilega í brezka blaðinu í

Guardian, sem birtir í dag ummæli ýmissa aðila. Ekki er hins vegar sagt frá þessari deilu í New York Times í dag. Ég hef það til marks um, að bandarísk fjölmiðlum sé lokuð inni í bandarískum gerviheimi.
Vegur varðaður spakmælum

Vegur Íslands út í hrunið og úr hruninu er varðaður spakmælum. Pétur Blöndal sagði: “Fé án hirðis”. Átti við, að henda ætti sparisjóðunum á græðgisbálið. Hannes Hólmsteinn sagði: “Græðgi er góð”. Átti við einkavinavæðingu Davíðs á bönkunum og gjaldþrot Seðlabankans. Geir Haarde sagði: “Við skulum ekki persónugera þetta”. Átti við, að þjóðin mætti ekki skamma Davíð og sig og Bjarna Ben fyrir að valda hruni þjóðfélagsins. Næst sagði Geir: “Guð blessi Ísland”. Og hrökklaðist síðan frá völdum. Bjarni Benediktsson sagði: “Ég er eins og skyr”. Varð því formaður brennuvarga og sagði: “Við mótmælum allir”.
Ofstopi Evrópusinna

Ofstopi Jóhönnu Sigurðardóttur og Samfylkingarinnar í Evrópumálum verður ríkisstjórninni dýr. Vinstri grænir gengust undir okið fullir mótþróa. Það er að hefna sín núna. Þjóðremba og vænisýki hefur magnazt. Allt hangir saman, Evrópusambandið, Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn, IceSave og persónuleg áföll fólks. Staðan væri önnur, ef fleinn aðildarumsóknar hefði ekki verið rekinn í samfélagið. Þar er rótin að stuðningi kjósenda við skottulækna á sviði þjóðrembu og afneitunar. Þar er rótin að hatri kjósenda á IceSave. Þar verður rótin að endurkomu hrunverja til valda eftir kosningar síðar á árinu.
Virðing Íslendinga hrunin

Stuðningsfólki Íslands í Evrópu fækkar ört. Það fyllir hálfa rútu. Þar eru þrír vinstri grænir þingmenn, tíu álitsgjafar og tíu fræðingar. Hef enga trú á, að rútan fari langt með þá. Hinir skipta þúsundum, sem telja Íslendinga vera fífl og gikki. Ekkert mark sé á Íslendingum takandi. Kjósendur hér hafi framið risavaxna frjálshyggju-tilraun, sem hafi misheppnazt, eins og það var orðað í Noregi. Íslendingar afneiti aðild sinni að hruninu, séu fullir af þjóðrembu og heimti samt erlenda aðstoð. Ömurlegt álit útlendinga á okkur verður svo staðfest eftir nokkrar vikur í þjóðaratkvæði upp á afneitun.
Gagnaver án ofurmennis

Því meira sem ég hugsa um gagnaver Verne Holdings suður með sjó, því verr líst mér á það. Ekkert hef ég samt við skilmálana að athuga. Þeir eru betri en skilmálar álveranna. Þeir eru agn fyrir önnur gagnaver, kynning á slíkum möguleikum. En einn alvarlegur hængur er á málinu. Hann heitir Björgólfur Thor Björgólfsson, valinkunnur fjárglæframaður. Hefur árum saman lagt minna til samfélagsins en skúringakerling. Tókst samt með fagurgala og lygum af ná Landsbankanum af þjóðinni. Með rosalega dýrum afleiðingum, sem munu valda okkur byrðum um áratugi. Gagnaverið þarf strax að losa sig við ofurmennið.
Og málið er dautt

Legg til, að ríkið fái lánaða 120 milljarða í Seðlabanka til að borga allt IceSave ruglið. Strax í dag. Þá þarf enga vexti að borga. Við þurfum þá ekki að deila við Bretland og Holland um vaxtaprósentu. Við spörum 400 milljarða vaxtagreiðslur. Ég endurtek: Spörum 400 milljarða. Seðlabankinn getur vel leyft sér að lána vaxtalaust 24% af 500 milljarða gjaldeyrisvarasjóði. Kemur á móti því, að ríkið spreðaði 300 milljörðum í Seðlabankann til að bjarga honum undan Davíðs-gjaldþrotinu. Nú ber Seðlabankanum að endurborga hluta af greiðanum. Borga 120 milljarða tapið á IceSave. Og málið er dautt.
Frábært og sanngjarnt

Leiðsögubækur Michelin um hótel og veitingastaði hafa áratugum saman verið úreltar. Fyrir þrjátíu árum komu nýfranskar leiðsögubækur Gault-Millau og rústuðu stöðu Michelin. Síðan hefur gamli höfðinginn fetað varfærnislega í átt til nútímans. Enn elskar Michelin fáguð veitingahús í frönskum stíl. Gefur mínusa fyrir frávik í borðbúnaði og skort á handþurrku á framhandlegg þjónsins. Óformlegir staðir hafa fyrir löngu tekið við keflinu og færa okkur betri mat en fínu húsin. Þegar ég nota Michelin, leita ég ekki að stjörnum, heldur að Bib Gourmand tákninu, sem þýðir: Frábær matur á sanngjörnu verði.
Icesave-karl á ofurlaunum

Baldvin Valtýsson stjórnaði útibúi Landsbankans í London og sá um markaðsmál fyrir IceSave. Er meðsekur í einna alvarlegustu fjárglæfrum Íslandssögunnar. Samt er enn völlur á Baldvin, enda enn á ofurlaunum. Nú er það skilanefnd Landsbankans, sem borgar brúsann. Eins og margir sjúklingar græðgistímans hefur skilanefndin tröllatrú á fjárglæframönnum. Slíkir sjúklingar halda, að menn fortíðarinnar séu allra hæfastir til að hreinsa upp eftir sjálfa sig. Og hæfastir til að stjórna Seðlabankanum og Bankasýslunni. Gamla svínaríið er enn á fullu í fjármálaheiminum og getur riðið ríkisstjórninni að fullu.
Ráðherra í spillingu og poti

Samgönguráðuneyti Kristjáns Möller kjördæmapotara hefur ráðið náfrænda hans til starfa að sameiningu sveitarfélaga. Ráðningin er án auglýsingar. Ég hef lengi haft verri bifur á Kristjáni en öðrum ráðherrum Samfylkingarinnar. Af honum lekur spilling og kjördæmapot. Meðan sumir ráðherrar vinna þrefalda vinnu við að halda þjóðarskútunni á floti. Kristján vill hins vegar bora gat á Vaðlaheiði fyrir fé, sem ekki er til. Í hans eigin kjördæmi. Sigurður Tómas Björgvinsson er vafalaust margs góðs maklegur, en megn skítalykt er af Hermanni Sæmundssyni, sem segist hafa unnið skítverkið fyrir ráðherrann.
Seinteknir höfðingjar

Dominique Strauss-Kahn og Fredrik Reinfeldt tala báðir eins og Ísland neiti að borga fyrir IceSave. Öflugir menn, forstjóri Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og forsætisráðherra Svíþjóðar. Enda rauk upp álagið á skuldatryggingar eftir orð þeirra. Samt tala formenn íslenzkra stjórnmálaflokka ekki um það, heldur um betri kjör á skuldunum. Hluti almennings talar að vísu um að borga ekki, en þjóðaratkvæðið snýst ekki um það. Ég skil ekki linnulaust tal um, að við verðum að standa við skuldbindingar okkar. Þykjast ekki ráðherrar vera búnir að liggja í símanum til að útskýra? Hvað var utanríkisráðuneytið að gera?
Orð skulu ekki standa

Heimdallur gaf árið 1953 út bókina “Þeirra eigin orð” með safni tilvitnana í andstæðinga. Óli Björn Kárason gaf út aðra bók í fyrra undir sama nafni. Sumpart gagnleg söfn á skoðunum manna. Bezt er safnið, ef það sýnir, hvort menn hafi staðið við loforð. Sú er merking máltækisins “Orð skulu standa”, sem oft er notað í sömu andrá og “Þeirra eigin orð”. En safnið á stundum að sýna, að einhver hafi einhvern tíma haft aðra skoðun en í annan tíma. Þá er safnið marklaust. Fólk má alls ekki vera fast í skoðunum, heldur skipta um skoðun eftir upplýsingum hvers tíma. Til dæmis um flækjurnar í IceSave.
Aftursætisstýrður Bjarni

Þingflokkur sjálfstæðismanna stóð að samningu fyrirvara við IceSave-samning í sumar. Stóð svo ekki við fyrirvarana, þegar á reyndi. Hætt er við, að sama gerist aftur núna. Bjarni Benediktsson fer í viðræður um samstöðu, en Davíð bannar honum fyrir rest að fallast á niðurstöðuna. Sjálfstæðisflokkurinn er svo aftursætisstýrður, að engin leið er að treysta þar neinu. Hann er ýmist fylgjandi eða andvígur dómstólaleið. Fylgjandi eða andvígur fyrirvörum. Fylgjandi eða andvígur þjóðaratkvæðagreiðslu. Engin leið er að búa til þjóðarsátt í samlögum við flokk, sem Davíð Oddsson stjórnar úr aftursætinu.
Skilja varla deilumálið

Skrítið er að heyra erlenda valdamenn tönnlast sífellt á, að Ísland verði að standa við skuldbindingar sínar. Fátt bendir til annars en, að IceSave verði þannig afgreitt. Hins vegar var og er enn deilt um skilmála. Fyrst sömdu Davíð Oddsson, Geir Haarde og Árni Mathiesen um 6,7% vexti. Með stuðningi Bjarna Ben. Síðan er komin ný ríkisstjórn og vextirnir komnir niður í 5,55%. Kannski má koma vöxtunum niður í 5% í lokatilraun til samninga. Forsenda þess, að hægt sé að taka tillit til íslenzkra sjónarmiða, er, að erlendir valdamenn skilji málið. Ég er ekki viss um, að þeir norrænu geri það.
Torsótt réttlæti erlendis

Réttlæti í IceSave fæst aðeins með því að leiða erlendum valdamönnum það fyrir sjónir. Ríkisstjórnir Norðurlandanna og Póllands þurfa að samþykkja rökin, ef einhver eru. Evrópusambandið og Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn þurfa líka að samþykkja þau. Þessir aðilar þurfa síðan að þrýsta á Bretland og Holland um að taka tillit til þessara raka. Þau geta verið ýmis. Til dæmis, að viðkomandi lönd beri hluta ábyrgðarinnar á IceSave. Að fyrst þurfi að afgreiða viðurkenndar lágmarksupphæðir, áður en farið er að afgreiða hærri upphæðir. Að hagkerfi Íslands sé of lítið fyrir alla súpuna. Eru rökin til?
Flestir eru okkur andsnúnir

Á hverjum degi finnast einhverjir útlendingar, sem hafa samúð með okkur. Í flestum tilvikum stafar það af, að þeir hafa ýktar hugmyndir um upphæðir í IceSave. Þær eru brúttótölur, áður en búið er að draga frá tekjur. Þetta samúðarfólk er einkum yzt á vinstra kanti stjórnmála og örlítið yzt á hægri kantinum. Meginþorri þeirra, sem hafa heyrt minnst á IceSave, eru okkur andsnúnir. Pólitíkusar, sem hyggjast ná árangri í kosningum á þessu ári, fara varla að flagga stuðningi við málstað Íslands. Þetta er þröskuldur í vegi skjótrar þriðju útgáfu af samkomulagi við stjórnir Bretlands og Hollands.
Aðild að glæfrum Samsonar

Björgólfa-félagið Samson er eitt versta dæmið um fjárglæfra á Íslandi. Samt eru endurskoðendur þess enn í fullum rekstri. KPMG skrifaði upp á ruglið og enginn þar hefur samt verið settur inn. Fyrrverandi forstjóri Samsonar er kominn í stjórn Verne Holdings, sem vill reisa gagnaver suður með sjó. Brýnt er, að iðnaðarráðuneytið veiti þessu gagnaveri enga fyrirgreiðslu. Nema þá að Björgólfur Thor Björgólfsson eða fyrirtæki á hans vegum séu víðs fjarri. Ennfremur þarf ríkið að athuga, hvort það getur stuðzt við ráðgjöf KPMG. Það gengur ekki, að endurskoðandi í fjárglæfrum taki þátt í endurreisn fjármála.
Við erum peð í alþjóðaskák

Nokkrir franskir stjórnmálamenn á vinstri græna kantinum vilja ota Íslandi í baráttuna gegn auðræðinu. Meðal þeirra eru Eva Joly og Alain Lipietz. Telja réttilega, að hægri ríkisstjórnir taki fjármagnseigendur og banka fram yfir fólk. Láti skattgreiðendur borga brúsann. Ísland er ágætt dæmi. Geir Haarde grýtti hundruðum milljarða króna í gjaldþrota banka og hundruðum milljarða í eigendur peningamarkaðssjóða. IceSave er líka árás á skattgreiðendur. Allt er þetta réttmæt gagnrýni. Samt má Ísland tæpast verða að peði í sérfrönskum slag við alþjóðlega auðræðið. Hagkvæmara er að semja vopnaðan frið við það.
Ofbeldisstofnun ríkisins

Hef lengi sagt, að Útlendingastofnun sé skipuð ofbeldisliði, sem reyni að koma útlendingum í hámarksvandræði (Pikkið “Útlendingastofnun” í Leita hér til hliðar). Einkum hafa forstjórarnir vakið athygli fyrir ruddaskap og orðbragð. Nú síðast reynir stofnunin að reka út fólk, sem er í fullri vinnu. Jafnvel ríkisstarfsmenn. Segir bara, að launin nægi ekki til framfærslu. Stofnunin slítur börn frá mæðrum, hagar sér eins og Gestapó. Ruglið hófst með Hildi Dungal, núna frambjóðanda Flokksins. Hún vildi engan útlending, nema hann tengdist Jónínu Bjartmarz ráðherra. Haukur Guðmundsson tók síðan við og framlengdi ruglið.
Bókhaldsóreiða Landsbankans

Upplýst er, að ofsaþjófnaður var framinn í Landsbankanum fyrir hrun. Þaðan var hreinsað allt tiltækt fé. Afhent Björgólfum og öðrum peninga-ryksugum framhjá bókhaldi og án haldbærra veða. Jafnvel án skuldaviðurkenninga. Samt hafa bankastjórarnir ekki verið settir inn. Né heldur þeir, sem fengu þá til að svíkja fyrirtækið og kollkeyra þjóðina. Samt er liðið hálft annað ár frá glæpunum. Lalli Jóns er settur inn fyrir að stela kartoni, en langmestu fjárglæframenn landsins ganga enn lausir. Sækja þarf þýfið, hvar sem það er niður komið. Að svo miklu leyti sem það er ekki týnt og tröllum gefið.
Strikum yfir kvótagreifana

Frábært væri, að kvótagreifar sigldu flotanum í land eins og þeir hafa hótað. Þá er kjörið tækifæri til að taka flotann upp í skuld. Engir hafa staðið sig eins illa í stykkinu og kvótagreifarnir. Stálu þjóðareigninni og veðsettu hana upp í topp. Fóru á þyrlum í vinnuna og eiga ekki bót fyrir rassinn á sér. Ekki má gefa eftir eina krónu af skuldum þeirra í bönkunum. Ríkið á bara að taka skipin af þeim upp í skuld og bjóða út rekstur þeirra til aflaskipstjóra og sjómanna. Nú árar vel fyrir útflutningsatvinnuvegi. Útgerðin verður í toppstandi, þegar búið er að strika yfir kvótagreifana.
Þrjár vikur í vit

Nú fer mesta hjarðsefjunin að jafna sig. Fjallkonan lyftir ekki lengur fána á götuvígjum hrunverja. Ásakanir um landráð eru farnar að virka hlægilegar. Andstæðingar bankaveldis úti í Frans hafa yljað okkur eina litla dagstund í Silfri Egils. Nístandi veruleikinn blasir við. Sem þjóð töpum við nú þegar milljörðum í hverjum mánuði á töfum, sem hrun-forsetinn og IceSave-geðveiki þjóðarinnar valda. Hrunverjar eru farnir að óttast glundroðann, sem þeir erfa, þegar þeir eru búnir að hrekja stjórnina frá völdum. Eftir mánaðamótin verður hægt að ræða af viti um, að við verðum að afgreiða IceSave strax.
Leitað að óvinaþjóðum

Vænisýki Íslendinga er komin í botn. Pressan hefur atkvæðagreiðslu um, hver sé helzta “óvinaþjóð” Íslendinga. Sama dag les ég, að Hreyfingin vilji ekki sáttasemjara frá Norðurlöndum, því að þar búi óvinir. Með þessu tvennu er meira en nóg komið. IceSave-geggjunin er orðin svo sjúk, að fjölmiðill býður atkvæðagreiðslu um óvinaþjóðir. Svo sjúk, að pólitískt afl getur afgreitt norrænt fólk á einu bretti sem óvini. Slíka vitleysu þola bara þjóðrembdir og vænisjúkir bjánar. Kannski mundu Pressan og Birgitta skána við að fara í kalda sturtu. Með sama framhaldi lendir þjóðin sjálf í ofsakaldri sturtu.
Íslendingar eru sakamenn

Sem þjóð eru Íslendingar sakamenn í IceSave. Þótt þægilegt sé að flagga sakleysi okkar úti í heimi, erum við erkisek. Við bjuggum til stjórnleysi peninga. Kjósendur studdu Flokkinn til valda og styðja enn. Þótt hann ræki einkavinavæðingu banka og gerði Landsbankann að sínum eigin gælubanka. Davíð Oddsson var ekki einn að verki, heldur í umboði kjósenda. Sama er að segja um þingflokk sjálfstæðismanna. Þar á meðal um þáverandi þingflokksformann, núverandi flokksformann. Davíð og Geir og Bjarni og Þorgerður IceSave-uðu öll í umboði fólks. Sem ábyrgðaraðili getur það ekki sett upp sakleysissvip.
Fésbók er opinbert eldhús

Aðstoðarmaður forsætisráðherra getur ekki verið prívat á Fésbók með 1733 (!) vinum. Reynslan sýnir, að Fésbók er opinbert eldhús. Hrannar Björn Arnarson er valdamaður með raðhneyksli á bakinu. Gerði í ágúst grín að Evu Joly og nú að Ólafi Ragnari. Þetta gengur ekki. Ríkisstjórnin hefur næg vandamál, þótt hún burðist ekki með Hrannar á bakinu, erkitýpu blaður-fulltrúans. Venjulegt fólk má gera grín að hverjum sem er, en almannatengill forsætisráðherrans má það ekki. Þetta er alvarlegra vegna þess, að Jóhanna forsætis er mannafæla. Hún forðast að koma fram fyrir hönd Íslands og styðst við aðstoðarmennina.
Fortíðin er Flokkurinn

Mikilvægt er að hleypa hrunverjum ekki að völdum strax. Ef þjóðaratkvæði um hrunið verður breytt í kosningu um ríkisstjórnina, er mikill vandi á höndum. Ríkisstjórnin þarf að fá frið til að halda áfram að skúra eftir Flokkinn. Hún má ekki leggja líf sitt að veði í sértæku máli. Margir vilja ekki borga IceSave, við skulum tala hreint út um það. Það stafar að vísu af heimsku eða afneitun, þjóðrembu eða vænisýki, en er samt staðreynd. Ef Flokkurinn kemst til valda, mun hann spilla uppgjöri við fortíðina, því að hann sjálfur er fortíðin. Ríkisstjórnin má ekki láta stilla sér upp við vegg út af IceSave.
Google ögrar harðstjórum

Google hefur ákveðið að hætta ritskoðun leitar á vefnum í Kína. Neitar að taka þátt í kínverska stríðinu gegn upplýsingum til almennings. Fyrirtækið hefur til dæmis síað út texta um mannréttindi og fjöldamorðin á Torgi hins himneska friðar. Mörg fyrirtæki í upplýsingatækni beygja sig undir kröfur kínverskra stjórnvalda og Google var eitt þeirra. Hefur sætt meira ámæli en önnur, því að ritskoðun stríðir gegn einkunnarorðum þess, “Don't be evil.” Nú má búast við, að Google verði rekið frá Kína. Aðgerð þess gegn ritskoðun í Kína, stærsta internet-lands í heimi, er fágætur sigur fyrir mannréttindi.
Viljum bara hafa greifa

Íslendingar elska að láta strjúka sér. Finnst ljúft að heyra lýðskrumarann bulla í útlöndum um lýðræðisást Íslendinga. Hún er bara þvæla, Íslendingar hafa aldrei haft neitt dálæti á lýðræði. Eins og Ítalir viljum við bara hafa fullvalda greifa til að hugsa fyrir okkur og gefa út víðtækar yfirlýsingar um einstakt ágæti þjóðarinnar. Við erum fá og yljum okkur við að vera kölluð stórust allra. Við hötuðum útlendinga fyrir að vara okkur við óheftu frelsi bankanna. Við teljum þá enn sitja á svikráðum við okkur. Dæmigerð vænisýki. Það er borin von, að Íslendingar geti séð sér farborða í flóknum nútíma.
Vilhjálmur og Gylfi raddlausir

Ég er dálítið hissa á samtökum vinnumarkaðarins. Belgdu sig út með grófu orðbragði um ríkisstjórnina, þegar þeim fannst hún tefja framkvæmdir. Eru hin kurteisustu, þegar þau fjalla um tafir framkvæmda, sem stafa af öðrum ástæðum. Andmæltu lítilsháttar til málamynda, þegar forseti Íslands tafði fjármögnun stórra framkvæmda um nokkra mánuði. Ætla mætti að Vilhjálmur Egilsson og Gylfi Arnbjörnsson færu upp á háa sé, en svo varð ekki. Kannski voru þeir bara að reyna að koma ríkisstjórninni frá, þegar þeir voru sem æstastir. Kannski eru þeir bara orðnir raddlausir eftir æsinginn í sumar.
Klukkan gengur á okkur

Ég sé engar líkur á hreyfingu á IceSave máli fyrr en eftir þjóðaratkvæði. Brown og Balkenende gefa ekkert eftir. Ég sé ekki heldur neinar líkur á, að nýju lögin um IceSave verði staðfest í kosningunni. Þá fyrst kemur upp ný staða. Hún verður ömurleg fyrst. Núllpunktur. En þá fyrst standa erlendir aðilar andspænis þeim gerða hlut. Þá er hægt að biðja um milligöngu fjölþjóðlegra stofnana, Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og Evrópusambandsins. Þá er hægt að biðja um afslátt af IceSave. Eins og áður mun klukkan ganga á okkur með rosatjóni frá degi til dags. Við því er ekkert að gera, þjóðin vill hafa það svoleiðis.
Nýjar leiðir eftir nei-ið

Góð ráð verða dýr eftir nei við IceSave lögunum. Ég hef lagt til, að gjaldeyrir verði sparaður með því að tvöfalda bezínverð. Takmarkað lánsfé verði notað til að efla ferðaþjónustu, sem skapar meiri atvinnu en stóriðja og orkuver. Jafnframt þarf að tefla skákina erlendis eins og áður. Komast undan óþægilegum gagnaðgerðum. Biðja þarf fjölþjóðastofnanir á borð við Evrópusambandið að hjálpa til við að laga fyrri lausnir. Til dæmis með sérstöku tilliti til fámennis landsins. Úr slíku þvargi gæti komið afsláttur af skuldbindingum Íslands, sem Davíð, Geir og Árni skrifuðu fyrstir undir.
Þau ráða ekki ríkjum

Sjálfsagt er hægt að finna tug vinstri grænna evrópuþingmanna, sem eru reiðubúnir að styðja Ísland. Jafnvel hjálpa Íslandi, eins og Eva Joly gerir. Sjálfsagt er hægt að finna tvo tugi vinstri grænna fræðinga í sama skyni. Vandinn er hins vegar, að þeir ráða ekki ríkjum. Allra sízt geta þeir sagt Gordon Brown og Jan Peter Balkenende fyrir verkum. Þeir eru Blair-istar og Thatcher-istar. Okkar leiðtorgar hafa allt frá Davíð, Geir og Árna lofað að borga IceSave. Við sleppum ekki frá fortíðinni. Brown og Balkenende hefja ekki nýjar viðræður bara af greiðasemi við Joly eða Lipietz. Við komumst ekki frá A til B bara á Silfri Egils.
Ódýrasta vörnin eftir nei

Lífið heldur áfram eftir nei þjóðaratkvæðagreiðslunnar. Ríkisstjórnin verður að gera ráðstafanir til að verjast gjaldeyrisskorti. Bezt er að tvöfalda benzínverð. Sparar mikinn gjaldeyri og varðveitir tekjur ríkissjóðs. Landið þarf að treina sér gjaldeyri eins og unnt er. Þarf að standast langvinnan skort á erlendu lánsfé. Nota ber það litla fé, sem fellur til innanlands, í framkvæmdir, sem skapa mikla atvinnu. Ekki í álver og orkuver, sem skapa minnsta atvinnu á hvern fjárfestan milljarð. Fremur í ferðaþjónustu og annað slíkt, sem skapar mikla vinnu á hvern milljarð. Aukin ferðaþjónusta er ódýrasta vörnin.
Blogg eða fésbók

Bloggsíður tóku yfir skoðanaskipti í landinu. Kjallaragreinar í dagblöðum hurfu í skugga þeirra, enda mest skrifaðar af hagsmunaaðilum. Á bloggsíðum nafngreinds fólks er jafnhraðan tekin afstaða til mála, sem gerast æ hraðar. Fésbók er öðru vísi, þar ræður stemmning frekar en rökræður. Enda talar fólk þar einkum við jábræður. Fésbók er gagnslaus í rökum, en lyftir stemmningu hátt, til dæmis í atkvæðagreiðslum. Fólk er þar persónulegra en í bloggi, enda litlar líkur á andófi. Við erum nokkur þar með pólitískar upphrópanir, en auðvitað er lítið hlustað á þær. Bloggið er ræðupúlt þjóðarinnar.
Vinstri græna innanhúskróníkan

Gaman er að, hversu pirraðir Steingrímur Sigfússon og Björn Valur Gíslason eru á franska evrópuþingmanninum Alain Lipietz. Er hann þó vinstri grænn eins og þeir og vinur Evu Joly, sem líka er vinstri grænn evrópuþingmaður. Nýjasta sveit stuðningsmanna íslenzkra hagsmuna í Evrópu er skipuð vinstri grænum stjórnmálamönnum og hagfræðingum. Hafa áhuga á IceSave, því að þeir eru andvígir ástum ríkisstjórna og græðgisbanka á kostnað skattgreiðenda. Telja IceSave vera gott sýnishorn af slíkum ástum. Gegn þessum vinstri grænu álitsgjöfum stendur fast fyrir brezk ríkisstjórn bankaástar og græðgishyggju.
Væntingar rætast ekki

Eftir gærdaginn er ljóst, að meirihluti þjóðarinnar fellir IceSave lögin. Helmingur þeirra gerir það með væntingum, sem ekki verða uppfylltar. Mér sýnist margir halda, að niðurskurður ríkisútgjalda og hærri skattar gangi til baka. Að fólk fái vinnuna sína aftur, laun hækki, vextir og skuldir lækki. Með því að segja nei megi strika yfir árið 2008. Fróðlegt verður að sjá fólk, þegar það áttar sig á, að engar af væntingum þess rætast. Störfum fækkar, laun lækka, skattar hækka, opinber þjónusta versnar og enn þrengir að heimilum. Erfiðleikar fólks munu bara framlengjast vegna lánsfjárskorts.
Fínt eldaður þorskur

Fengum fínt eldaðan þorsk í Eldhrímni, persneska veitingahúsinu við hlið turnsins við Höfðatorg. Akkúrat nákvæmlega eldaðan og lungamjúkan, á aðeins 1300 krónur. Með var blanda af hummus og pestó, hrásalat og kartöflugratín. Ég hef áður sagt ykkur frá þessu ágæta og ódýra veitingahúsi. En benti nýlega á bilunareinkenni í matreiðslu hefðbundinna kokka á fiski. Í tvo áratugi hafa þeir kunnað að elda fisk, sem er nákvæmnisverk. Því miður læra flestir kokkar núna það, sem ég kalla myndlist, hugsa mest um útlit matarins. Nýr fiskur þolir ekki mikla meðferð, alls ekki tvíeldun.
Öll eru þau vinstri græn

Eva Joly og Alain Lipietz eru þingmenn vinstri grænna á Evrópuþinginu. Þau telja, að bankafurstar eigi ekki að njóta verndar ríkisstjórna. Ekki beri að leggja byrðar á almenning vegna hruns banka. Þetta er auðvitað alveg rétt hjá þeim. Hin er þrautin þyngri að fá viðsemjendur okkar til að viðurkenna það. Ríkisstjórnir Bretlands og Hollands eru á Blair-kanti stjórnmálanna og munu ekki hlusta á Joly og Lipietz. Munu ekki heldur hlusta á tillögu um, að vinstri grænn Joschka Fischer verði sáttasemjari. Vandinn við tillögur hinna ágætu vinstri græningja er, að erfitt verður að fá hlustun hjá Gordon Brown.
Þjóðin er talin meðsek

Málstaður Íslands erlendis væri skárri, ef við hefðum komið réttlæti yfir helztu ábyrgðarmenn IceSave. Kjósendur hafa ekki refsað Sjálfstæðisflokknum, sem hafði Landsbankann sem sinn vildarbanka. Þeir leyfa Flokknum að rífa kjaft þindarlaust í stað þess að fara í frí. Við höfum ekki enn refsað Davíð Oddssyni fyrir að gefa vitfirringum Landsbankann og halda verndarhendi yfir þeim. Björgólfarnir ganga báðir lausir og yngra fíflið spókar sig í lúxus í London. Bankastjórarnir ganga báðir enn lausir. Meðan þjóðin gerir ekki upp sakir við alla dólgana, telja útlendingar hana sjálfa vera meðseka og seka.