arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Lítil saga um andverðleika

Baldur Guðlaugsson er eitt af kvígildum Eimreiðarhóps Davíðs Oddssonar. Var gerður að ráðuneytisstjóra. Sem slíkur stundaði hann innherjasvik í hruninu. Var dæmdur fyrir það, en fékk að sitja fangavistina á lögfræðistofu í stað Litla-Hrauns. Svo mikill er máttur Eimreiðarinnar. Hópurinn hefur tugi leiða til að sjá Baldri fyrir lífsviðurværi án þess að stuða þjóðina frekar. En þá var fundið upp á að gera hann að formanni hæfisnefndar um skrifstofustjóra ráðuneytis. Ætli Baldur sé ekki manna sízt hæfur til að hafa skoðun á, hvaða kostum skrifstofustjóri skuli vera prýddur. Lítil saga úr ríki andverðleika.
Sturtum virkjunardólgum

Landsvirkjun sætti sig ekki við, að Rammaáætlun setti Norðlingaölduveitu í verndarflokk. Skipti bara um nafn og kallar hana Kjalölduveitu. Hafði þó ritað undir UN Global Impact samfélagssáttmálann um vinnuferli. Landsvirkjun er bara fyrirmunað að fara eftir alþjóðareglum, sem hún hefur sjálf fallizt á. Stjórn Rammaáætlunar fattaði svindlið. En siðblind Ragnheiður Elín virkjanaráðherra breytti þá reglugerðinni í snarhasti. Skyldaði Rammaáætlun til að meta allt að nýju. Auðvitað sekkur það litla álit, sem var á henni og dólgum Landsvirkjunar. Þegar við fáum alvöru ríkisstjórn, þarf að sturta öllum dólgum Landsvirkjunar.
Einkarekinn viðbjóður

Einkarekstur mötuneyta er í tízku. Á spítölum, í skólum og á elliheimilum. Við sjáum sýnishornin í stöðugum straumi ljósmynda á fésbók. Við sjáum lambakjöt í fjórum litum, dularfullar kássur og annað ógeð, sem ekki er hundum bjóðandi. Hvað þá börnum, sjúkum og gömlum. Það er nánast lögmál, að einkaaðilar spara gæðin til hins ýtrasta. Einkum þar sem „eftirlitsiðnaður“ hins opinbera er af skornum skammti. Bæjarstjórinn í Hafnarfirði hljóp þá fyrst upp til handa og fóta, þegar sönnunargögnin birtust á fésbók. Hvet fólk til að birta sem tíðast myndir af einkareknum mat á stofnunum. Leiðin til að lækna fólk af einkafárinu.
Boðorðin tíu

Boðorðin tíu úr rökfræði til bloggara og fésbókara:

1. Ekki hafna skoðun af að þú teljir viðkomandi hafa haft rangt fyrir sér í öðru máli. (Ad hominem)

2. Ekki ýkja skoðun andmælanda þíns og búa þannig til strámann til að finna höggstað á honum. (Straw Man Fallacy)

3. Ekki nota fáar tölur sem dæmi um stóra heild. (Hasty Generalization)

4. Ekki gefa þér, að ein af forsendum þínum sé sjálfgefin. (Begging the Question)

5. Ekki gera ráð fyrir, að tímaröð feli í sér orsakaröð. (Post Hoc/False Cause)

6. Ekki gera ráð fyrir, að bara tvær andstæður komi til greina og engin millileið. (False Dichotomy)

7. Ekki gera ráð fyrir, að eitthvað standist, þegar á því eru sáralitlir möguleikar. (Ad Ignorantiam)

8. Ekki flytja sönnunarbyrðina af þér yfir á andmælandann. (Burden of Proof Reversal)

9. Ekki gera ráð fyrir tiltekinni orsakaröð í meintu orsakasamhengi. (Non Sequitur)

10.Ekki gera ráð fyrir, að vinsælar skoðanir séu endilega réttar. (Bandwagon Fallacy)

Ég beini þessu ekki að neinum sérstökum. Við höfum öll gott af að rifja upp boðorðin.
Sussað á skoðanakúgun

Hæstiréttur hefur staðfest, að opinber starfsmaður megi tjá skoðanir sínar á opinberum vettvangi. Atvinnurekandinn getur ekki rekið hann úr starfi fyrir að tjá sérstæðar skoðanir. Akureyri mátti ekki reka Snorra í Betel fyrir að hafa lýst andstöðu við samkynhneigð. Hann gerði það utan veggja skólans. Hann hefur málfrelsi. Minnir á, að skoðanastjóri Reykjavíkur lagði kennara í heilaþvott fyrir tjáningu óvinsælla skoðana. Ég hef ekki tekið eftir, að borgin hafi áminnt hana um skoðanakúgun. Félagslegur rétttrúnaður er fyrir löngu kominn út yfir allan þjófabálk hjá krötum. Gott var að Hæstiréttur sló á þessa vitleysu.
Píratar farnir að bila

Ásta Guðrún Helgadóttir: „Við erum aldrei að fara að koma stjórnarskrá gegnum þingið nema með þverpólitískum stuðningi allra flokka.“ „Stjórnarskrábreytingum hefur alltaf verið komið í gegnum þingið með þverpólitískum stuðningi. Það er ákveðið prinsipp mál og að mínu mati kurteisi.“ Þingmaður pírata fer gegn því, að næstu kosningar snúist um að ná fram stjórnarskrá fólksins. Í stað sáttar við þjóðina vill hún sátt við pólitísk rándýr á alþingi. Reynslan segir, að breytingar á stjórnarskrá eru samþykktar með tveimur þriðju gegn einum þriðja. Ekki er unnt að taka tillit til flokka, sem eru beint í þjónustu hagsmunaaðila.
Hvar er okkar Bernie?

Íslendinga vantar sinn Bernie Sanders. Árni Páll er enginn Bernie og Katrín Jak er enginn Bernie. Hér er enginn sterkur umbi smælingjanna gegn yfirgangi hinna ríku. Þeir komast upp með að hirða alla aukningu þjóðartekna. Auðlindarentan rennur nánast öll til hinna fáu, sem telja sig eiga land og þjóð. Píratar einir hugsa út fyrir gamla rammann og reikna út borgaralaun. Heilsukerfi okkar er rjúkandi rúst, frá heilsugæzlu yfir í hátækni. Skólarnir líka farnir að grotna. Allt um kring sveima hræfuglar einkaframtaksins. Sannleikurinn blómstrar í miðlum fólksins, en fær enga forustu. Engan sem gæti sogað fólk á Austurvöll.
Svo einfalt er það

Samkvæmt skattaframtölum eru kynslóðaskipti við 40 ára aldur. Algengast er þar fyrir ofan, að fólk hafi það sæmilegt. En algengast er þar fyrir neðan, að fólk hafi það skítt. Unga fólkið hefur ekki efni á séreignastefnu, sem gerði eldra fólkinu kleift að eignast húsnæði. Og leigumarkaður er sprunginn í loft upp á Reykjavíkursvæðinu. Unga fólkið á þann kost skástan að flýja til Noregs. Svo einfalt er það. Tilraunir til að klastra í húsnæðismálin munu mistakast. Málið er, að lífskjör hafa bilað. Í aldarfjórðung hafa auðgreifar hirt ALLA aukningu landsframleiðslu. Með réttlátri skiptingu tekna væri hins vegar nóg fyrir alla.
Hatrið á ríkinu

Margt frjálshyggjufólk hatar ríkið og þvinganir þess. Samt hafa öll samfélög í sögunni haft strúktúr og þvinganir. Ríkið er hvorki gott né vont í eðli sínu, bara staðreynd. Í raun nota auðmenn ríkið til að skara eld að eigin köku. Það er vandinn í Bandaríkjunum og á Íslandi. Sú frjálshyggja leiðir ætíð til tjóns. Frjáls markaður regúlerar sig ekki sjálfur. Þarfnast regluverks og eftirlits, svonefnds eftirlitsiðnaðar. Hrunið varð hér vegna skipulegs eftirlitsleysis. Einkageirinn fer ætíð út fyrir allt velsæmi. Skrítið er að sjá valdshyggjufólk veifa þvingandi helgiritum, jafnvel „grunnstefnu“ pírata, til að lofa „frelsi“.
Árni Páll játar allt

Árni Páll hefur lítillega lagað stöðu sína sem formaður Samfylkingarinnar. Í bréfi til flokksmanna játar hann mistök forustunnar síðustu árin. Flokkurinn hafi metið rangt stöðuna í IceSave. Misst samband við verkafólk. Farið of geyst í aðildarviðræður við Evrópusambandið. Látið undir höfuð leggjast að standa með almenningi gegn fjármálakerfinu. Gefizt upp fyrir sérhagsmunum á kröfunni um breytta fiskveiðistjórnin. Gefizt upp á að knýja fram nýju stjórnarskrána. Það er langt syndaregistur og kom rosalega seint, en kom þó. Bréfið gefur flokknum færi á að hætta að hætta að róa fram í gráðið og muldra úr dauðs manns gröf.
Hjartahrein siðblinda

Gunnar Bragi Sveinsson hefur ráðið sér ungan kosningastjóra úr flokknum til að stjórna baráttunni fyrir endurkjöri í kosningunum. Gerir það á kostnað ríkisins eins og sannra framsóknarmanna er siður. Gauti Geirsson kosningastjóri hefur ekkert vit á utanríkismálum, enda mun hann ekki sinna þeim í ráðuneytinu. Hefur einu sinni komið til útlandsins. Sér auðvitað ekkert athugavert, enda borinn og barnfæddur framsóknarmaður. Fær tvöfalt kaup listamanna fyrir hálfa vinnu, sem hvorugum finnst neitt óeðlilegt, enda brýnt að verja ráðherrann eftir ár. Vita, að menn eiga ekki endilega að gjalda fyrir að vera framsóknarmenn. Seiseinei.
Svona gerir maður ekki

Þessi fjögur orð urðu fræg, er Davíð Oddsson setti ofan í við Friðrik Sófusson. Sá hafði reynt að níðast á blaðburðarbörnum út af einhverri reglugerð. Nú er það Dagur B. Eggertsson, sem setur ofan í við Sigurlaugu Hrund Svavarsdóttur skólastjóra. Hún hafði neitað barni um að fá að kaupa pizzusneið á 500 krónur út á, að barnið þyrfti að vera í föstu fæði. Ýmis slík tilvik hafa komið upp í millitíðinni. Stundum vantar eitthvað í hausinn á valdafólki. Það kemur sér í þá stöðu að standa eins og fífl fyrir ósiðlega framgöngu. Skilur ekki takmörk reglugerða, þegar kemur að helztu grundvallaratriðum í mannlegum samskiptum.
Ofbeldishneigð helgirit

Í

Independen t er sagt frá innihaldsrannsókn þriggja gerða heilagrar ritningar, Gamla og Nýja testamentinu og Kóraninum. Í ljós kom, að Gamla testamentið var áberandi ofbeldishneigðast þeirra og Nýja testamentið örlítið ofbeldishneigðara en Kóraninn. Mælt var í tíðni orða um ofbeldi og eyðileggingu. Svo virðist sem engin hinna heilögu ritninga sé tiltakanlega uppbyggileg, siðferðislega séð. Kristni hefur að vísu þolað að slípast í veraldarhyggju nútímans. Hefur siðast í átt frá fyrri öldum. Íslam hefur aftur á móti á síðustu áratugum flúið til baka í átt til miðalda. Á því erfitt með að lagast að veraldlegum nútíma.
Ábyrgð á stjórnarskrárleysi

Í lok síðasta kjörtímabils skrapp allur vindur úr stuðningi Samfylkingarinnar og Vinstri grænna við nýju stjórnarskrána. Í ljós kom, að meirihlutann skorti innan raða stjórnarflokkanna. Þeir reyndu málamiðlun með stjórnarandstöðunni, sem auðvitað tókst ekki. Málið féll á tíma og stjórnin mátti sæta vantrausts-tillögu Hreyfingarinnar. Aldrei var upplýst, hvaða þingmenn vildu svíkja lit. Það hefði þurft að komast upp á yfirborðið. Svik Samfylkingarinnar og Vinstri grænna fólust í að knýja ekki fram atkvæðagreiðslu, sem hefði staðsett ábyrgð tilgreindra þingmanna. Ábyrgðin situr því enn á herðum valdaflokka þess tíma.
Þeir elska fáfræðina

Við þurfum ítrekað að láta menn í Bruxelles segja okkur, hver sé samningastaða umsóknar um aðild að Evrópusambandinu. Hér heima fáum við eingöngu véfréttir. Við þurfum að lesa í Stars & Stripes um viðræður um hugsanlega komu bandarísks hers. Hér heima hefur bara ríkt þögnin alger. Við þurfum að lesa í Wikileaks um landráð utanríkisráðuneytisins í málum TISA. Ef við hefðum orðið að treysta á innlendar fréttir, vissum við ekki, að TISA væri til. Ítrekað rekum við okkur á, að pólitíkusar og kontóristar telja brýnast af öllu, að skríllinn hér frétti ekki neitt af neinu. Engin furða þótt fólk trúi ekki einu orði frá valdafólki.
Höfnum stríðsmönnum

Bandaríski herinn undirbýr endurkomu til Íslands. Hefur sótt um fjármagn til að lagfæra flugskýli á Keflavíkurvelli fyrir komu Poseidon kafbátaleitarvéla. Einnig eiga bandarísk yfirvöld í leyniviðræðum við Ísland um aukna og kannski varanlega viðveru bandarískra hermanna. Fráleitt mál. Við erum búin að ná tökum á fyrra atvinnuleysi í kjölfar brottfarar hersins á Keflavíkurvelli. Við höfum ekki mannskap í endurnýjaða þjónustu. Getum heldur ekki tekið á okkur óbeinan stuðning við stríðsæði Bandaríkjanna utan Evrópu og utan verkahrings Nató. Né heldur við stríðsrembu gegn Rússlandi, því járntjaldið er fyrir löngu fallið.
Aumingjavæddir bankar

Nánari upplýsingar hafa smám saman leitt Borgunarmálið í ljós. Annað hvort eru ráðamenn Landsbankans fífl eða bófar, nema hvort tveggja sé. Þar verða hausar að fjúka, bankastjórinn, lögfræðideildin og aðrir, sem að málinu komu. Bjarni Benediktsson getur ekki lengur haldið verndarhendi yfir gerningi í þágu Engeyinga. Mál þetta er enn ein staðfesting þess, að enn er allt við það sama í bönkunum og fyrir hrun. Hrokafullir undirmálsmenn telja sig geta komizt upp með allan andskotann. Þannig er ástandið í öllum bönkunum. Rekstur þeirra byggist á siðblindu. Hreinsa þarf út þetta aumingjalið í eitt skipti fyrir öll.
Þöggun hefnir sín

Í bardagamálinu við Skeifuna kom í ljós, að íslenzk lögregla beitir sams konar þöggun og fræg er orðin í Svíþjóð og Þýzkalandi. Og að fjölmiðlar sætta sig að mestu leyti við þöggunina, eins og fjölmiðlar í Svíþjóð og Þýzkalandi. Þöggunin virkaði árum saman í Svíþjóð og Þýzkalandi, en er sprungin í loft upp. Einkum vegna kærumála þúsund kvenna út af massífu áreiti í Köln og víðar í Þýzkalandi. Snögglega kom í ljós, að árum saman hefur verið þagað um ofbeldi flóttamanna og hælisleitenda. Lögregla og fjölmiðlar hafa rýrt traust sitt. Færri trúa þeim en áður. Og það skar í augu, þegar þagað var um gerendur. Eins og núna gerist hér.
Gráta sig í svefn

Hótel Adam á Skólavörðustíg er eitt þriggja hótela, sem árum saman eru neðst á gæðalista TripAdvisor. Hin eru Tunguvegur og Travel Inn. Harmur gesta þessara gistihúsa væri gott efni í íslenzkan framhaldsþátt að hætti Fawlty Towers. Adam jók frægð sína á að hafa svo vont vatn í krönum, að það ráðleggur gestum frekar að kaupa átappað vatn hússins á 400 krónur flöskuna. Það kallast að þurrvinda gesti. Ég hef áður lagt til, að hótelsamtökin hlutist til um lokun þessara þriggja gistihúsa. Að þeim frátöldum fer almennt gott orð af íslenzkum hótelum. Við þurfum að losna við þau sárafáu hótel, þar sem gestir gráta sig í svefn.
Lífeyrisskrímslið

Það kann ekki góðri lukku að stýra, að klúbbar atvinnu- og verkalýðsrekenda stjórni fjárfestingarfé landsins. Lífeyrissjóðir eru orðnir skrímsli, sem gætir hvorki hagsmuna launafólks né eftirlaunafólks. Við sjáum í eigu lífeyrissjóða fyrirtæki, sem beinlínis níðast á starfsfólki sínu. Við sjáum, hvernig lífeyrir hefur hrunið að verðgildi vegna brask-fjárfestinga. Við sjáum til dæmis í eigu lífeyrissjóða risaskip, sem hefur enga borpalla til að þjónusta á Drekasvæðinu. Klúbbarnir, sem reka lífeyrissjóði, eru í ósæmilegu fjárhættuspili. Bezt væri að þjóðnýta sjóðina og reka þá sem sjálfstæðar deildir undir einni fagstjórn.
Samfylkingin er dauð

Kannanir sýna, að langflestir Íslendingar eru sósíaldemókratar. Vilja að ríkið reki sjálft heilsu og velferð, en útvisti því ekki til einkarekstrar. Samt vill fólk ekki kjósa Samfylkinguna. Sennilega sér fólk ekki umtalsverð tengsl þar á milli. Enda var Samfylkingin í stjórn fyrir hrun og eftir hrun. Framkvæmdi fátt af áhugamálum sósíaldemókrata. Tók þátt í að rífa sundur eftirlit með bönkum og endurreisa síðan bankana í þeirra fyrri mynd. Árni Páll Árnason formaður kom að öllu þessu. Ég kallaði hann þá „bankavininn bezta“. Hann er hluti vandans. Þar á ofan er Samfylkingin búin að tapa skilningi og áhuga á vanda smælingjanna.
Eitrið fer vel í maga

Enn er hafinn áróður hagsmunaaðila gegn innflutningi búvöru. Birt eru skelfileg línurit um eitrið, sem framleitt sé sem búvara í Evrópu. Hvergi er minnst á þá þverstæðu, að íbúum Evrópu líður betur en Íslendingum. Ekkert er minnst á, að íbúar í Evrópu eru smám saman að verða langlífari en Íslendingar. Furðulegt er, að menn telji vænlegt, í ljósi augljósra staðreynda, að fara með firrta lygi. En þannig hefur Ísland alltaf verið, leikvöllur hinnar fullkomnu firringar. Enn er reynt að magna greiðslur skattgreiðenda til landbúnaðar. Styrkir eru komnir í 14 milljarða á ári, innflutningshömlur í 10 milljarða. Dýrt er að vera bjáni.
Þungamiðja lífsins

Þótt sagt sé, að Blesugróf sé þungamiðja bæjarsvæðisins, kem ég sjaldan þangað. Raunar að mestu laus við að þurfa að fara austur fyrir Snorrabraut. Nema til að fara upp í sveit, þar sem hestarnir eru, það er í Víðidal. Raunar hef ég komið þrisvar á ári í Mjódd, þar sem hjartalæknirinn minn er, enda talar hann aðeins um hestaferðir. Aldrei hef ég komið í Smáralind, enda mundi ég ekki rata þaðan aftur. Allt svæðið austan Hringbrautar er í mínum huga bara svefnherbergi. Allt lífið sjálft er vestan Hringbrautar, næturklúbbar, veitingahús, sjúkrahúsið, flugvöllurinn, háskólar, ráðuneyti, Kaffifélagið. Það er og verður bara þannig.
Hægri sinnuð frjálshyggja

Hættuleg er sú tegund efnahagslegrar frjálshyggju, sem kemur frá hægri sinnuðum „Libertarianism“ í Bandaríkjunum. Leggur áherzlu á heilagan eignarétt, frelsi fjármagns og afskiptaleysi ríkisins. Hefur haft áhrif í fjölþjóðastofnunum. Er hugmyndafræðilegur grunnur TISA, TTIP og TTP viðræðna um frelsi stórfyrirtækja frá þjóðríkjum. Fjölþjóðastofnanir eru almennt að hverfa frá þessu. Taka meira tillit til frelsis fólks, velferðar, starfsmannaréttar og umhverfisréttar. Við þekkjum þann anga, sem fólst í afskiptaleysi ríkisins af bankablöðrunni fyrir hrunið mikla. Og í núverandi afskiptaleysi Bankasýslunnar af nýjum glæpum nýrra banka. Við sjáum annan anga í hugmynd pírata um, að stórir skattgreiðendur geti parkerað sköttum sínum í tilgreindan ríkisrekstur og ekki annan. Friedrich Hayek er helzti páfi þessa „Libertarianism“.
Engin minnihlutastjórn

Hef enga trú á, að stjórnarandstaðan muni styðja minnihlutastjórn Framsóknar, ef hún stekkur úr helförinni. Ríkisstjórnarflokkarnir eru rúnir fylgi og geta ekki farið neðar. Fyrir alla andstæðinga hennar er betra, að kosið verði fyrr en síðar. Óðs manns æði væri að gefa Framsókn tíma til að slá sér upp með nýjum sjónhverfingum. Þau verða næst um húsnæði unga fólksins, um fimm milljón króna gáma í þúsundatali. Betra er, að kosið verði fljótlega eftir stjórnarslitin. Svo Framsókn geti ekki galdrað sig frá helstefnu núverandi ríkisstjórnar. Það er raunar furðulegt, að hálf þjóðin sé ekki komin á Austurvöll að berja potta.
„Skítur gerist“

Leyniþjónustur Bandaríkjanna hafa upplýst, að 6000 ISIS-liðar hafi fallið í 10.000 loftárásum hinna viljugu þjóða. Það er hálfur ISIS-liði á hverja árás. Ekki er upplýst, að tíu óbreyttir borgarar hafi verið myrtir í hverri árás. Það hefur því kostað 60.000 óbreytt mannslíf að kála 6.000 ISIS-liðum. Þetta kalla Bandaríkjamenn „collateral damage“ eða „shit happens“. Fólk er einfaldlega svo óheppið að vera á vitlausum stað á vitlausum tíma. Er ekki kominn tími til að slíta hernaðarsamvinnu við geðsjúklingana í Washington. Og koma hér heima lögum yfir þá, sem komu Íslandi að öllum forspurðum í ógeðshóp „hinna viljugu þjóða“?
Fólk eða peningavald

Uppkast pírata að efnahagsstefnu birtir slagorð: „Frelsi einstaklinga“, „Frjáls samkeppni“ og „Einstaklingar eiga að geta ákveðið hvert hluti af skattfé, sem þeir greiða, rennur.“ Kunnugleg hægri slagsíða: Peningavald æðra fólki. Þegar ég hugsa um frelsi, sé ég fyrir mér frelsi hins smáa frá oki hins sterka. Sem í dag eru fyrirtæki fremur en ríkisvald. Frelsi til mannsæmandi lífs, þrátt fyrir aðvífandi skell; örorku, sjúkdóma, tjón. Frelsi til að læra það, sem hugur minn girnist, án tillits til fjárhags. Frelsi peningavalds í afgang, ekki í forgang. Því lízt mér illa á drögin. Betra væri: Frelsi fólks umfram frelsi peningavalds.
Neituðu að sjá

Net hjúkrunarheimila og elliheimila er að bresta. Einkaaðilar á borð við Grund breyta rekstri elliheimila yfir í gistingu ferðamanna. Sjúkrahótelið í Ármúla kastar út sjúklingum á álagstíma ferðaþjónustu. Biðlistar eftir plássi lengjast eins og allir biðlistar í heilsu- og velferðargeiranum. Ein af skuggahliðunum á útvistun hjúkrunarheimila til einkaaðila. Gróðakrafa einkarekstrar er á skjön við hagsmuni þjóðarinnar. Svipað kom í ljós í Svíþjóð, þar sem heilsugæzla var einkavædd. Einkaaðilar veita einfaldlega verri þjónustu en ríkið fyrir meira fé. Þetta áttu menn allt að vita frá reynslu Bandaríkjanna. En neituðu að sjá.
Franska matarbyltingin

Í gamla daga voru fræg eldhús við hirðir kónga, keisara og soldána. Í Istanbul, París og Peking. Framreiddu flotta og flókna rétti, sem enn eru í hávegum. Nema sú franska. Byltingin franska, sem hófst 1789, háði sitt endatafl í matargerð árið 1965. Þá kom Nouvelle Cuisine til sögunnar í tímariti Gault Millau. Þaðan breiddist hún um allan heim sem Heimseldhúsið. Í Istanbul og Peking situr allt enn við það gamla. Eina þjóðin, sem hafði kraft til byltingar í matreiðslu, voru auðvitað Frakkar. Franska heimseldhúsið var eðlilegur lokasprettur í þekkingar- og lýðræðisbyltingu vesturlanda. Því er París enn miðstöð vestrænnar menningar.

( Nouvelle Cuisine )
Pilsfaldur andverðleika

Heimsins versta hagkerfi er íslenzki pilsfaldakapítalisminn. Hér græða menn ekki á snilli, heldur á sambandi græðgiskarla við ríkið. Nánast allur auður er orðinn til í þjófnaði græðgiskarla með hjálp eftirlitsleysis ríkisins. Æðstu embættismenn eru flestir valdir með hliðsjón af andverðleikum. Kemur bezt fram í eftirlitsstofnunum ríkisins, sem oftast er stjórnað af aðgerðaleysi. Samspil andverðleika og græðgi er grunnmúrað og breytist ekki við stjórnarskipti. Rót vandans er íslenzkt samfélag andverðleika, er hrekur hæfni og snilli úr landi. Útkoman er pilsfaldakapítalismi, er blómstrar þessa dagana sem aldrei fyrr.
Ritarinn í stóru málunum

Nýr ritari Sjálfstæðisflokksins er ekki sáttur við stöðu flokksins. Lætur meira að sér kveða en slíkir hafa áður gert. Vill að hann beiti sér öðruvísi en áður, verði frjálslyndari. Fyrir kosningu varð Áslaug Arna þekkt fyrir að vilja létta fólki að fá sér hvítvín með humrinum. Undanfarið hefur hún nefnt önnur stórmál, sem höfði betur til unga fólksins. Vill lækka eða afnema toll á kartöfluflögum. Hætt verði ríkisafskiptum af nöfnum fólks. Einnig hömlum á bardagaíþróttum. Hætt að tolla vörur, sem fólk kemur með frá útlöndum eða pantar þaðan. Nefndi hins vegar ekki, að gott væri að klukkan gerði fólki kleift að sofa betur út.
Reynsla eða ritning

Frjálshyggja hefur víða verið reynd, einkum í Bandaríkjunum. Tekur oftast á sig mynd haturs á ríki og sköttum. Í því skjóli er jagast á ríkiskerfi heilsu og velferðar og reynt að koma óorði á það. Svo sem hér á landi. Hefur ekki tekizt. Þorri þjóðarinnar hafnar einkarekinni heilsu og velferð. Vill mannlegt samfélag að norrænni og norðurevrópskri fyrirmynd. Talsmenn frjálshyggju vilja ekki tala um neina reynslu, bara um heilaga ritningu. Segja Bandaríkin eða Flokkinn ekki nota Sanna Frjálshyggju. Flýja inn í útópíu kirkjufeðra, einkum í rit Hayek eða Rand. Þægilegra er að þylja möntrur en að ræða fjölbreytta reynslu þjóðanna.
Pandóruboxið opnað

Þegar Björn Valur Gíslason hrósar pírötum fyrir að draga í land í stjórnarskrá, er hætta á ferðum. Björn var einn höfuðpauranna í samsærinu gegn stjórnarskrá fólksins í lok síðasta kjörtímabils. Þá var lætt inn nýtingarrétti kvótagreifa í fjölda ára. Nú verður aftur reynt að díla niður stjórnarskrá fólksins kringum kosningarnar. Vinstri grænir og Samfylkingin fallast ekki fyrirfram á óbreytta stjórnarskrá fólksins. Ekki þarf að spyrja að viðhorfum bófaflokkanna tveggja. Sjálfstæðismenn segja vænlegt að horfa til samstarfs við pírata í öðrum málum. Píratar hafa opnað sjálft Pandóruboxið, sem hleypir út illskunni og græðginni.
Þúsundáraríki á krossgötum

Þúsundáraríki vesturlanda er komið að krossgötum og hugsanlega að leiðarenda. Samfelldur friður í Evrópu og Ameríku er rofinn, sumpart að innan og sumpart að utan. Þrennt stendur upp úr. 1. Að mestu hafnar Austur-Evrópa gildum Vestur-Evrópu og magnar stjórnarfar þjóðrembu. 2. Heimsfyrirtæki valta yfir þjóðríki, samanber TISA, TTIP og TPP, og rupla almenning inn að skinni. 3. Landhlaup múslima um Evrópu setur allt á hvolf og framkallar sigurgöngu þjóðrembinga. Vesturlönd skortir innri þrótt til að mæta þrefaldri ögrun. Of veikgeðja til að verja þúsundáraríkið, rótgróinn arf endurreisnar, þekkingar og mannréttinda.
Frumkristni pírata

Píratar eru frumkristni nútímans. Komu sér upp heilagri ritningu, grunngildum pírata. Umhverfis heilaga ritningu eru ýmsir handhafar hennar, sem messa: „Eins og segir í grunngildunum“. Eða nefna jafnvel orðrétta kafla og vers. Þetta eru kirkjufeður nútímans. Flókinn nútími er metinn út frá túlkun hins heilaga orðs. Eins og sharia hjá íslam. Bráðum myndast kirkjudeildir, eins konar súnní, kaþólska, shia, orþódoxa og lúterska. Hugtök verða efni kirkjuþinga, eins og í Níkeu. Þar á meðal „frjálshyggja“, sem hefur eins margar merkingar og mælendur eru margir. Handhafar heilags orðs munu þar skilgreina villutrú og hreinsa út.
Heilög ritning

Langur vegur er frá barnatrú yfir í skipulögð trúarbrögð með heilagri ritningu, kirkjufeðrum og ajatollum. Enn í dag standa klerkar, rabbínar og múllar í stól og þylja vers úr heilagri ritningu. Túlka þau síðan út og suður. Predikurum sértrúar er hrósað fyrir að vera „biblíufróðir“. Margt í textanum er ógeðfellt, til dæmis í kóran og biblíu. Verst er íslam, sem tengir trú, menningu og pólitík í rembihnút. Með hverri kynslóð verður ýmis sértrú í íslam ómstríðari og herskárri. Líka sumt, sem áður taldist húsum hæft, svo sem Bræðralag múslima. Í vestrænni veraldarhyggju er lítið svigrúm fyrir heilagar möntrur salafista og wahabíta.