arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Skrið á sósíalistum

Sósíalistar eru komnir á bezta skrið í kosningabaráttunni. Birta í fésbók stutta lýsingu á lífshlaupi frambjóðendanna, eins á hverjum degi. Líklega skrifar Gunnar Smári þetta sjálfur. Af lýsingunni má sjá harmsögur hversdagshetjanna. Oftast fætt á landsbyggð, missti af langskólagöngu, lenti í láglaunastarfi, barneignum, skilnaði, sumt í veikindum eða slysum. Þetta er fólkið, sem veit á eigin skinni hvað er að í samfélaginu. Vita það betur en langskólagengið fólk í Samfylkingunni eða Vinstri grænum. Á betur heima í borgarstjórn en flestir aðrir frambjóðendur. Ég fylgi áfram Pírötum, en óska hversdagshetjum sósíalista góðum kosningatölum.
Hér vantar örfá pennastrik

Við þurfum ríkisstjórn, sem stöðvar eignasöfnun ríkasta hundraðshlutans og dregur úr misskiptingu auðs, þannig að engir búi við neikvæða eign, það er skuldir. Sem notar skattkerfið og kjarasamninga til að skipuleggja þjóðfélag jafnaðar. Færa þarf skattbyrði frá fátækum til ríkra, hækka skattleysismörk og lágmarkslaun, örorku og ellilaun upp í 400.000 krónur á mánuði. Jafnframt þarf að koma upp stóreignaskatti á eignir umfram 250 milljónir króna og hátekjuþrepi umfram 2 milljónir á mánuði. Sömuleiðis þarf að koma upp markaðskerfi í auðlindagreinum með því að bjóða út aðgang að auðlindum á borð við fiskveiðar. Örfá pennastrik.
Þjófasjóður verður stofnaður

Ríkisstjórnin hyggst stofna digran þjófasjóð fyrir kennitöluflakkara, svonefndan Þjóðarsjóð. Í hann á að renna árlegur arður Landsvirkjunar upp á 10-20 milljarða og sitthvað fleira af því tagi. Markmiðið er að auka svigrúmið sem braskarar og kennitöluflakkarar bófaflokksins geta gramsað í. Annað markmið sjóðsins er, að meira af tekjum ríkisins fari framhjá velferð, vegum, heilsu og skólum okkar. Samkvæmt newspeak á þjófasjóðurinn að heita Þjóðarsjóður. Valinkunnir stjórar sjóðsins verða valdir úr hópi þeirra bófa, sem hafa farið gegnum minnst þrjú milljarðagjaldþrot og þrjú kennitöluskipti. Vanir menn með mikla starfsreynslu.
Hugsum betur um karlana

Hugsa þarf betur um karlana, þegar komið er í ljós, að konurnar eru hæfari til stjórnmála og embætta. Taka þarf handóða stráka úr bóknámsskólum, þar sem þeir þrífast ekki vegna skorts á nýtilegri kunnáttu í lestri. Koma þarf þeim fyrir í iðnskólum, sem nú heita því fína nafni tæknisskólar. Læra að vinna í höndunum, gera við bílvélar, smíða fuglahús fyrir borgina og hakka tölvuforrit. Sumir gætu komizt í tækniháskóla og orðið verkfræðingar eins og í Þýzkalandi. Ástæðulaust er að kvelja stráka til að fást við andlega iðju, sem hæfir þeim ekki. Þetta eru atriði, sem væntanlegur karlaflokkur ætti að taka upp í kosningaloforð sín.
Íbúðir fyrir auðgreifa

Lengi hafa engar íbúðir verið byggðar í Reykjavík, sem henta námsmönnum og öðrum, sem hafa lítið milli handanna. Ekki er verið að byggja neinar slíkar og engar eru ráðgerðar. Braskarar Valsmanna segja íbúðirnar í Vatnsmýri henta þeim, sem eru að eignast fyrstu íbúð. Firringin er svo alger, að þeir hyggjast selja 60 fermetrana á 40 milljónir króna. Dýrustu íbúðir þar fara á 70 milljónir króna. Nýjar íbúðir í Bríetartúni kosta 40 milljónir. Sama saga á Frakkastíg. Meðalverð á fermetra nálgast 700 þúsund. Allar íbúðir í smíðum henta bara auðgreifum. Við þurfum að endurreisa félagsbústaði, búsetuíbúðir og nýta lífeyrissjóðina í stað braskara.
Að framleiða biðlista

Biðlistar eftir liðskiptaaðgerðum eru manngerðir. Ráðherrar bófaflokksins bjuggu þá til með því að svelta skurðstofur spítala um fé, Landspítalann og spítalana á Akureyri og á Akranesi. Með betri fjárveitingum til þeirra má skjótt afnema biðlistana. Ráðherrarnir vildu heldur flytja þessar aðgerðir á einkaskurðstofur, til dæmis hjá Albaníu-Höllu á Klínikinni. Þar eru aðgerðirnar dýrari og því hafa ríkir fengið aðgerðir erlendis. Ódýra lausnin er hins vegar að auka fjármagn til fjársveltra skurðstofa almennra spítala. Sömu sögu er að segja um aðgerðir á augasteinum og fleiri aðgerðir, þar sem biðlistar eru pólitískt framleiddir.
Prinsessan og hesturinn

Ríkir læknar í Þýzkalandi gefa dætrum sínum íslenzkan hest, þegar þær eru sextán ára. Markmiðið er, að þær verði svo uppteknar af hestinum, að hugur þeirra hverfi ekki til stráka. Þeir eru leiðinlegir, stinka af bjór, tala um fótbolta og eru sjúkir af greddu. Hesturinn er hins vegar ljúfur og eftirlátur, sættir sig við að hlaupa með prinsessuna út um allar grundir og hóla. Þar að auki er hann geldur, sem er ótrúlegur kostur. Dæturnar sinna hestinum sínum, greiða honum, moka kúkinn undan honum, setja undir hann spæni og gefa honum hey. Af þessu verður oft hið bezta par, enda taka prinsessur sig bezt út á hestbaki. Þetta er ókeypis ráðgjöf.
Niður í 20% fylgi

Sumir lesendur eru ósáttir við orðaval mitt um Sjálfstæðisflokkinn og framapotara þar í flokki. Hef þó oft skýrt, hvers vegna ég kalla flokkinn bófaflokk, formann flokksins og borgarstjóraefnið kalla ég fjárglæframenn. Þeir, sem þekkja fyrri skrif mín um þessi mál, skilja, hvað ég á við. Nenni ekki að flytja dæmin aftur og aftur. Höfum bara á hreinu, að ég er að tala um bófaflokk og fjárglæframenn. Sjálfstæðisflokkurinn er ekki stjórnmálaflokkur, heldur bófaflokkur, sem rekur stjórnsýsluna eins og þjófræði í eigu mafíu. Allt væl um von í ríkidæmi allrar þjóðarinnar er dæmt til að vera píp, unz bófaflokkurinn er dottinn í 20% fylgi.
Hádegisferðalög höfundar

Hef ferð á hringtorginu við suðurenda Fiskislóðar. Þar eru alltaf stæði við Mat og Drykk. Fer austur Mýrargötu og finn kannski stæði 200 metrum frá Kopar. Annars keyri ég til hægri inn Tryggvagötu og finn kannski stæði við Svörtu perluna, 100 metrum frá Fiskfélaginu og Matarkjallaranum. Áður gat ég keyrt götuna áfram austur að Hverfisgötu. Vegna útbelgdra steypukassa í austurþýzkum stíl keyri ég ýmsa króka um Vonarstræti, svo upp Hverfisgötu. Finn kannski stæði við Arnarhól, hjá Essensia. Annars verð ég vegna einstefnu að fara ýmsa króka í Þingholtum til að finna bílastæði við Óðinsgötu, þar sem eru 100 metrar að Sjávargrillinu. Enn er borgin næstum bílfær milli helztu stofnana.
Atómslys í Norður-Kóreu

Kim Jong-un sneri utanríkispólitík Norður-Kóreu skyndilega við. Í stað stöðugra hótana um atómstríð, sagðist hann í gær mundu loka tilraunastöð kjarnorkuvopna landsins í Punggye-ri. Þar að auki býður hann Suður-Kóreu og Bandaríkjunum að senda eftirlitsmenn til að fylgjast með framkvæmdinni. Ástæðan er ekki friðarást Kims, heldur sprakk tilraunastöðin á svipaðan hátt og stöðin í Chernobyl árið 1986. Öryggismál í Punggye-ri eru talin hafa verið enn frumstæðari en þau voru í Chernobyl. Fjöldi borgara í Norður-Kóreu hefur orðið fyrir geislun og sennilega líka í Kína. Kim þarf aðstoð heimsins og veit af því. Því brosir hann við öllum.
Ráðherra fíflar sig

Einkennilegt hlýtur að vera að spyrja ráðherra ítrekað sömu spurningarinnar án þess að hann svari henni. Ásmundur Einar Daðason er svo sem ekki mikill bógur. Samt er skrítið, að hann geti ekki ungað út úr sér svari um, hvort ráðuneyti hans telji embættismann hafa farið ítrekað út fyrir verksvið sitt. Vitað er, að það var niðurstaða ráðuneytisins og vitað, að ráðherra þarf að viðurkenna það. Hann er hins vegar svo sannfærður um nauðsyn leyndar um mál embættismannsins, að hann gerir sig að fífli fyrir framan nefnd alþingis. Ekki er síður athyglisvert, að þingmenn bófaflokksins í nefndinni skuli ekki geta talað um fyrir ráðherranum.
Alþýðan tekur völdin

Meðan Svandís Svavarsdóttir heilsuráðherra níðist á ljósmæðrum, hafa stærstu verkalýðsfélögin náð samkomulagi um kjarabaráttu sína. Þau hafa meirihluta í Alþýðusambandinu og munu væntanlega sparka forseta þess, þræli atvinnurekenda. Augljós eru mikil umskipti, þar sem forstjórar í velmegunarblöðru hafa fengið 20% hækkun hið minnsta. Alþýðan þarf 400.000 króna lágmarkslaun. Og stytta þarf launabilið, þannig að forstjórar hafi ekki meira en fimmföld lágmarkslaun. Það er eina leiðin til að minnka lífskjarabilið í landinu. Eftir langvinnan svefn Gylfa Arnbjörnssonar forseta er alþýða landsins sjálf að búa sig undir að taka völdin.
Við þurfum þjóðarsátt

Þurfum þjóðarsátt um ýmsa velferð, sem meirihluti þjóðarinnar óskar eftir. Sátt um ókeypis skóla og ókeypis heilsuþjónustu. Raunar er það ekkert annað en ósk um norræna og vesturevrópska velferð. Þurfum líka sátt um lágmarkslaun, sem nægja fyrir húsnæði og daglegum þörfum. Þurfum sátt um stóra innspýtingu í byggingu ódýrra smáíbúða. Sjálfstæðisflokkurinn er gráðugi bófaflokkurinn, sem stendur í vegi slíkrar þjóðarsáttar. Framsókn, Miðflokkur og Vinstri græn hafa reynzt viljug til að styðja bófana í þessu. Við þurfum að koma bófaflokknum niður fyrir 20% fylgi, því að með núverandi 25% fylgi stjórnar hann í raun öllum ríkisþráðum.
Bófarnir og hækjurnar

Sjálfstæðisflokkurinn er hreini bófaflokkurinn í pólitík landsins. Gætir hagsmuna bófa og hefur fjárglæframenn að leiðtogum í lands- og borgarmálum. Aðrir flokkar eru margir markaðir glæpum vegna samstarfs við bófana um ár og áratugi. Ákafast gildir það um Framsókn, sem nú býður fram í tvennu lagi vegna pólitískra hagsmuna fjárglæframanns í Miðflokknum. Einnig Samfylkinguna, Viðreisn og að lokum Vinstri græn, sem nú stýra hægri stjórn. Flestir nýju smáflokkarnir eru þjóðrembuflokkar, þar á meðal Flokkur fólksins. Píratar eru eini gróni flokkurinn, sem er hreinn af þátttöku í þjófræðinu. Einn nýju flokkanna, Sósíalistar, er á svipuðu róli.
Dauðaferli Sjálfstæðisflokksins

Þegar ég var ungur, var Ólafur Björnsson hagfræðingur Sjálfstæðisflokksins. Síðan komu Jónas Haralz og Eyjólfur Konráð Jónsson. Voru allir frekar mildir og lausir við æsinginn, sem fór að grafa um sig með valdatöku Davíðs Oddssonar. Davíð og eftirmenn hans hafa siglt út í öfgafrjálshyggju með vaxandi stéttaskiptingu milli stóreignamanna og almennings. Með Bjarna Benediktssyni yngra er flokkurinn orðinn að bófaflokki í þágu stóreignamanna. Sjálfur er hann fjárglæframaður með margs konar milljarða-afskriftir á bakinu. Með honum er bófaflokkurinn hættur að vera stjórntækur. Aðrir flokkar geta ekki hugsað sér pólitískt samstarf við bófana.
Á undan sinni samtíð

Ég hef löngum mælt með, að hæfni hesta verði meira metin eftir mældum tölum. Að svo miklu leyti sem það er gerlegt. Landbúnaðarháskólinn er farinn að feta þessa braut með því að hljóðmæla takt gangtegunda. Þannig er hægt að skilja hreinan takt frá óhreinum, blönduðum takti. Þá er væntanlega skammt undan, að farið verði að mæla hristing í gangtegundum. Hestur er mjúkur, ef hnakkhornið sveiflast lítið upp og niður á brokki og til hliðanna á skeiði. Þannig er hægt að skilja hast hreindýrahopp frá þægilegum, mjúkum, hreinum gangi. Þessum hugmyndumvar fálega tekið á sínum tíma. En nú eru vísindin og háskólinn um síðir að koma á minn vagn.
Blóðuga byltingin

Kenningar Karl Marx um sósíalisma hafa yfirleitt ekki gengið upp, svo sem ótal dæmi sanna, nema menn vilji telja Kína vera flaggskip marxismans. Rússland er það ekki og ekki heldur Kúba eða Venezúela. Hins vegar hafa fullkomlega staðizt kenningar Marx um þróun og dauða kapítalismans. Merkisberi hans eru Bandaríkin og Bretland siglir í kjölfarið. Meginland Evrópu er hins vegar sósíaldemókratískt. Kapítalisminn þróast yfir í fáokun risafyrirtækja, sem skáka ríkisheildum. Því fylgir gelding stéttarfélaga og stórfelld mismunun þjóðfélagshópa. Ísland hefur verið á þessari braut í fjóra áratugi. Kapítalisminn deyr í blóðugri byltingu.
Lærið af sárri reynslu

Senn kemur sá tími, að fjölmiðlar freistast til að búa til töflur, þar sem fram kemur mikið eða lítið samræmi skoðana þinna og stjórnmálaflokkanna eins og gert var í síðustu alþingiskosningum. Slíkir útreikningar hafa ekkert veruleikagildi. Ekkert samband er milli skoðana stjórnmálaflokks og skoðana þess meirihluta, sem flokkurinn tekur þátt í. Sjálfstæðisflokkurinn hefur sósíaldemókratíska stefnu en öfgafrjálshyggju í verki. Vinstri græn og fleiri flokkar hafa svipað ósamræmi. Sá, sem reiknar út, hvaða flokkur sé næstur sér, er dæmdur til verða fyrir sárum vonbrigðum. Látið ekki plata ykkur eins og sum ykkar gerðu í kosningunum í fyrra.
Misöflug kosningamál

Hef ekki trú á, að auðvelt sé að vinna borgarstjórnarkosningar á fjarlægum draumi um borgarlínu. Það verða bara hraðferðirnar eins og í gamla daga, nema næst eiga þær að kosta tugmilljarða. Á tímamótum í orkugjöfum farartækja er erfitt að spá um, hverjir vilja ganga eða hjóla eða nota hraðferð strætó. Við vitum ekki, hvaða nýjungar muni seljast. Borgin er að undirbúa þrefalda umferð, bíla, hjóla og gangandi fólks. Hvar eiga vélknúin reiðhjól að vera, rafhjólastólar, raftvíhjól og önnur tæki, sem sjást hér á ferli? Auðveldara er að vinna kosningar á nærtækum rökum um, hvernig verði í snarhasti komið upp ódýrum smáíbúðum fyrir unga fólkið.
Þeir ljúga þig fullan

Ríkisútvarpið endurtekur ósómann frá alþingiskosningum. Býður kosningapróf, sem á að sýna þá flokka, sem næst standa þínum skoðunum. Samt hefur komið í ljós, að gerðir flokka eru allt aðrar og jafnvel þveröfugar við yfirlýstar skoðanir þeirra. Sjáið til dæmis Vinstri græn. Þar er 180 gráða munur milli stefnuskrár flokksins fyrir kosningar og gerða Katrínar Jakobsdóttur eftir kosningar. RÚV er að gefa í skyn, að heilindi ríki í pólitík. Það er mesta rugl, sem ég hef heyrt um langt árabil. Alls engin heilindi eru í íslenzkri pólitík. Sé einhver flokkur nálægt þér í kosningaprófi RÚV, hefur Ríkisútvarpinu tekizt að ljúga þig fullan.
Strætó mengar og skemmir

Strætó er þungur og þarf oft að stanza. Eyðir um 35 lítrum á hundrað kílómetrum að sögn framleiðenda, sem þora ekki að ljúga. Hjálmar telur hann hins vegar eyða 20 lítrum, sem er fjarri lagi. Ekki eru til tölur um meðalfjölda fólks í hverjum vagni, en mér sýnist það geta verið fimm eða færri. Mengun af völdum strætó er því miklu meiri en af völdum einkabíla. Færu þessir fimm farþegar hver fyrir sig í sínum einkabíl væri heildarmengun mun minni. Þar að auki skemmir þungur strætó göturnar meira en fimm einkabílar. Strætó er ekki samkeppnishæfur, ef eftirspurn gerir ekki kleifa aukna ferðatíðni, til dæmis á fimm mínútna fresti.
Borgarlína er úrelt

Þegar tugmilljarða borgarlína verður tilbúin, er hún þegar orðin úrelt. Senn fara að koma sjálfkeyrandi skutlur, sem verða alls staðar á lausu. Þú kallar að morgni í skutlu og hún ekur þér í vinnuna. Flestar skutlur verða litlar, fyrir einn mann, en hluti verður stærri. Þú notar líka skutlur til að senda börn í skóla eða í aukatíma eða íþróttir. Þú notar skutlur á skemmtistaði og af þeim. Skutlurnar ganga fyrir rafmagni og hlaða sig sjálfar. Þú getur verið í áskrift eða keypt einstakar ferðir og hvort tveggja verður á færi fátækra. Skutlurnar eru léttar og menga lítið. Vonandi frestast borgarlínan, unz menn sjá, að hún mun verða úrelt.

Frá dyrum til dyra

Hafandi lesið þessar ýmsu athugasemdir um borgarlínu og rafskutlur, hallast ég að skutlunum. Þær flytja þig frá dyrum að dyrum. Annars þyrftir þú að ganga frá dyrum í hverfinu til að komast á strætóstopp, bíða þar eftir borgarlínu og fara með henni að öðru strætóstoppi, til að bíða eftir strætó og loks að ganga að hinm langþráðu dyrum. Rafskutlur eru miklu virkari og öflugri ferðamáti.
Slagur við sósíalista

Píratar eiga í hörkuslag við Sósíalista um athygli á félagsmiðlum. Og þeir skafa af okkur fylgi með beinskeyttri stefnu í mörgum svipuðum málum. Frambjóðendur okkar þurfa að taka upp einstök mál okkar, eitt í einu, og skýra þau hvössum orðum. Frá alþingi hafa dólgarnir vanizt því að píratar gefi ekki millimetra eftir. Flestir flokkar eru næsta mállausir, en píratar geta kveðið þá í kútinn. Verið frökk eins og sósíalistar og látið sjást eitthvað nýtt á degi hverjum. Einkum um húsnæðisleysi fátækra og skort þeirra á borgaralaunum.
Þekkja ekki fátæka

Eignagreifar og fjárglæframenn hlaðnir milljarðaafskriftum á borð við Bjarna Ben og borgarstjóraefnið Eyþór Arnalds þekkja ekki fátækt fólk og efast um, að það sé til. Þeir þekkja bara potara, sem reyna að verða ríkir undir pilsjaðri ríkisins, afskriftum banka og kennitöluflakki. Fyrir þeim er fátækt bara slakt fjármálavit, sem sést ekki í meðaltölum og prósentum. Bjarni Ben trúir einlægt, að ljósmæður séu að sprengja upp launablöðruna með 20% kjarakröfu, þegar hann sjálfur hefur sprengt hana upp með 40% kjaratöku og auðgreifar með enn hærri kjaratöku. Hann er siðblindur og veit ekkert um þjóðina og um lífskjör einstakra hópa þjóðarinnar.
Ekkert framboð af ódýru

Þótt mikið hafi verið byggt í Reykjavík á síðustu árum, hefur alls ekki verið byggt neitt fyrir fólk með lítil efni. Hér eru þó smíðuð og flutt inn smáhýsi, er kosta 25 milljónir króna. Milda þarf byggingareglur fyrir slík hús og hliðstæðar blokkaríbúðir til að spara kostnað. Borgin ber ábyrgð að mestu af íbúðaskortinum, því að hún býr til reglugerðir og gefur kost á lóðum. Hún á að hafa frumkvæði að samstarfi við ríkið, lífeyrissjóði og samvinnufélög um smíði og samsetningu húsa fyrir fátæka. Fráleitt er íbúðaleiga sé komin hátt yfir 200.000 krónur, þegar heildartekjur fátækra eru aðeins 250.000 krónur. Ætti að vera aðal kosningamálið.
Dagur er skárri en bófi

Dagur er bara venjulegur borgarstjóri, sem gerir mistök, einkum í húsnæðis- og skipulagsmálum. En hann er ekki bófi. Borgarstjóraefni bófaflokksins er hins vegar þrautreyndur afskriftamaður, sem hefur farið flatt á fjárglæfrum af ýmsu tagi. Aðalkosningamál hans er að byggja hús á sjávarbotni vestan við Örfirisey. Skárra er að hafa Dag. En vonandi breytast samt valdahlutföllin í meirihlutanum þannig að verstu órarnir lagist. Ódýrar íbúðir verði til dæmis ekki reistar á þéttingarsvæðum, þar sem dýrt er að byggja og óvinsælt af nágrönnum. Einnig þarf að draga úr hatrinu á einkabílnum og smekkleysunni í skipulagi nýrra bygginga.
Framtíðin björt og blá

Í gamla daga gaf Sjálfstæðisflokkurinn út bláar bækur fyrir borgarkosningar. Þar var oftast brugðið upp myndum af framtíðarskipulagi. Lofað nýju skipulagi, byggðu á landfyllingum út í eyjar, monthúsum á borð við Perluna, mislægum gatnamótum og annarri paradísarmúsík. Þá var flokkurinn með 60% atkvæða, en hefur hrapað í 20% og er hættur að gefa út bláar bækur. Samfylkingin hefur tekið við framtíðartónum og boðar borgarlínu eftir tíu ár. Á að vera lík hraðferðum strætó í gamla daga. Svona músík forðar henni frá því að svara kröfu um ódýrar smáíbúðir. Hún er svo firrt, að nú koma 500 milljón króna íbúðir á markað í stað nauðsynlegra smáíbúða.
Burðardýr mafíunnar

Ég hef lengi bent á, að Sjálfstæðisflokkurinn er ekki pólitískur flokkur með einhverja stefnu á borð við kapítalisma, kommúnisma, markaðinn eða frjálshyggju. Hann er af allt öðru tagi. Eins og mafían á Sikiley. Bófaflokkur er hann og rekur þjófræði í ríkisstjórn. Stelur árlega tugum milljarða af þjóðinni með hækkun í hafi, umboðslaunum, kennitöluskiptum og afskriftum. Til að standa undir því er láglaunafólki og öðrum fátæklingum haldið niðri í 250 þúsund krónum á mánuði, þótt það kosti 500 þúsund krónur að lifa. Nú vilja bófarnir fá fjárglæframann sem borgarstjóra. Sérhver, sem nú kýs bófana, er sjálfur bófi, burðardýr mafíunnar.
Römm er sú taug

Óttast, að fylgi bófaflokksins verði meira en skoðanakannanir sýna. Hefur lag á að ná inn vafagemlingum á síðustu stundu. Fólk er orðið svo vant fjárhagslegum misþyrmingum, að það er farið að njóta þeirra. Römm er sú taug, er rekka dregur ræningjatúna til. Vonandi verður sveiflan ekki svo römm, að bófarnir komist í meirihluta í borgarstjórn. Við þurfum að þroskast nógu vel til að hindra aðkomu Sjálfstæðisflokksins. Flokkur undir stjórn fjárglæframanns má ekki koma öðrum fjárglæframanni í stól borgarstjóra. Bezta hindrunin er að efla fylgi Pírata og sósíalista. Búið er að kollvarpa verkalýðsgreifum og bara bófaflokkurinn eftir.
Seldu sál sína

Viðsnúningur Vinstri grænna er makalaus. Fyrir stjórnaraðild sagði Katrín Jakobs:

„Stjórnvöld eiga ekki að biðja fátækt fólk á Íslandi að bíða eftir réttlætinu.“ Nú segir hún, að láglaunafólk og öryrkjar eigi að hafa sig hæga. Stendur fyrir fjármálaáætlun, sem byggist á, að fátækir hafi hægt um sig, meðan forstjórar éti yfir sig. Erfitt er að sjá, að flokkar, sem áður störfuðu með Vinstri grænum, muni kæra sig framar um samstarf við þau. Þeir eru ábending til kjósenda um að kjósa ekki lýðskrumara, ef nokkrar minnstu líkur eru á að þeir selji bófum sál sína. Kjósa að minnsta kosti ekki Framsókn og Miðflokkinn, hvað þá Vinstri græn.
Förum til Spánar

Á Spáni eru 3,5 milljónir íbúða tómar, því að ferðamenn eru færri en spáð var. Flestar í eigu banka, sem hafa þær ekki einu sinni í sölu. Heilu þorpin í eigu þeirra. Kaupa ætti eitt þorpið eða nokkur risahótel. Með stórum herbergjum, sem henta öldruðum og öryrkjum. Fjórum sinnum ódýrara en sambærilegt húsnæði hér. Hótelin reka herbergisþjónustu og mötuneyti á borð við svipaða öldungaþjónustu heima. Hér er starfsfólk frá Filippseyjum, svo að fólki væri eflaust sama, væri það frá Spáni. Öll lyf, sjúkraþjónusta og spítalaverk eru ókeypis í himnaríki Evrópusambandsins. Raunar ættu allir að flytja til Spánar til að útvega hér pláss fyrir pólskt verkafólk að reisa hótel og airB&B.
Fólk fattar falsið

Sem betur fer reynist lítill áhugi á samanburðarfræði Ríkisútvarpsins og eins fjölmiðils annars, sem ég man ekki hver er. Fólk hefur ekki áhuga á að komast að raun um fjarlægðina milli stefnumála þess sjálfs og hinna ýmsu flokka. Fattar, að flokkarnir hafa allir nærri sömu stefnu: Að fjármagna allan andskotann. Fattar, að Sjálfstæðisflokkurinn hefur sósíaldemókratíska stefnu, en stundar allt annað: Tugmilljarða stuld á þjóðareignum. Fattar, að þjóðrembingar geta kallað sig Vinstri græn fyrir kosningar, en gerast últra-hægri eftir kosningar. Traust fólks á pólitíkinni hefur réttilega fokið burt í stormi endalausra lyga og blekkinga.
Kosningar breyta litlu

Nýja skoðanakönnunin sýnir svipað fylgi og verið hefur síðustu vikur. Framsókn og Sósíalistar ná hvor um sig einum fulltrúa í borgarstjórn. Píratar bæta við sig einum fulltrúa og fá tvo. Aðeins helmingur spurðra gefur upp afstöðu, svo þessar breytingar eru ekki á vísa að róa. Baráttan hefur verið dauf í höfuðborginni og búast má við lélegri kosningasókn. Reikna má með, að fráfarandi meirihluti verði í stórum dráttum áfram við völd, því fáir vilja samstarf við Sjálfstæðisflokkinn. Píratar eru komnir til að vera og Sósíalistar hafa náð fótfestu. Aðrir nýir og nýlegir flokkar fara erindisleysu. Gamli, ljóti fjórflokkurinn heldur enn velli.
Fátækrahús í Vatnsmýri

Íbúðirnar 800, sem verið er að reisa í Vatnsmýri, þurfa að vera á færi fátæks fólks, kosta 25 milljónir eða minna. Borgin þarf að setja stopp á allar nýjar íbúðir, sem auglýstar eru á geðveikar tölur, svo sem 500 milljónir króna. Allar íbúðir, sem reistar verða í Vatnsmýri, eiga að henta því fólki, sem sárast vantar þak yfir höfuðið. Staðurinn er í návígi við tvo stærstu háskóla landsins og ótal vinnustaði. Sérstaklega þarf að banna, að íbúðirnar séu notaðar fyrir túrista. Íbúðir fyrir fátæka eiga ekki að vera uppi á heiðum, t.d. Hólmsheiði, heldur í nágrenni miðborgarinnar. Athugist af þeim, sem mynda meirihluta eftir kosningar.
Íhald og endurræsing

Skipting flokka er tæpast lengur milli hægri og vinstri flokka, heldur milli íhalds og endurræsingar. Fjórflokkurinn allur er íhald, vill sem minnstu breyta. Þar fara fremstir í flokki Vinstri græn og bófaflokkur Sjálfstæðis. Það er ekki að ástæðulausu, að fólk talar um þræði í stjórnarmyndun þeirra tveggja. Vinstri græn hafa þó sérstaklega talað hlýlega til Samfylkingarinnar, sem er þriðja hjól fjórflokksins. Fjórða hjólið er svo Framsókn, sú gamla og sú nýja. Þegar bófarnir mynduðu stjórn með VG, höfðu þeir um að velja ýmsa möguleika á íhaldi í stjórn. Enda óttast Vinstri græn endurræsingu Pírata, sem hagsmunaaðilum líkar alls ekki.
Siðblinda í pólitík

Siðblindingar fylla ekki bara fangelsin, heldur einnig framboðslista. Þetta er fólkið, sem fær sitt fram með brosi og undirferli. Bak við meintar hugsjónir er falin græðgin, sem knýr siðblindingja. Þeir eiga mjög auðvelt með að blekkja þig og koma fram sem mannvinir. Taki þeir þátt í spurningaleik, fatta þeir, hvaða spurningar eru að leita að siðblindu, og svara samkvæmt því. Kunna öll trikkin. Formaður bófanna og fjármálaráðherra er siðblindingi, sem og borgarstjóraefni flokksins. Sá spekúlerar í lóðum, byggingarétti, byggð út í sjó, sem býr til fé úr engu. Um síðir verður unnt að greina siðblindu með heilaskönnun.