arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Alvöruþáttur í sjónvarpi

Fari ég aftur til London, verður það til að heimsækja Gavroche, þar sem mér hefur liðið bezt á veitingahúsi. Hef komið þar tvisvar og þekki engan betri matstað. Því var mér sérstök ánægja að fylgjast með MasterChef á BBC2, þar sem kokkarnir á Gavroche voru dómarar, Michel Roux og Monica Galetti. Þetta var allt annar klassi en aðrir matreiðsluþættir, hef ég þó séð marga. Þarna blómstraði sú nýfranska, betri en tízkan frá El Bulli og Fat Duck, betri en bylgjan frá Noma, betri en hefðin frá Bocuse. Hráefnið í forgrunni, kryddið í baklandi, fegurð skyggði ekki á innihald. Þessa þætti vil ég eiga á diski.
Fréttamenn meta fínimenn

Af hyggjuviti sínu skýra fjölmiðlar okkur frá, að dómarnir í Al Thani málinu séu þungir. Ekki segja fjölmiðlarnir, hvaðan þeir hafi þessa skoðun, sem er þó venja í fréttum. Vafalaust eru þar lögfróðir menn á bæjum, sem geta gefið slíkar yfirlýsingar. Gaman væri að vita hverjir. Mikki og Bingi? Gott væri líka að frétta af forsendum álitsgjafanna. Eru fjármálaglæpir bankabófa og uppistand lagatækna þeirra léttvæg mistök í samanburði við bjórkippuþjófnað undirstéttanna? Líklegast finnst mér, að höfundar fréttanna eigi erfitt með að fatta málið: Hægt er að dæma gullétandi fínimenn fyrir stórglæpi þeirra.
Snýr bara útúr

Morten Bødskov, dómsmálaráðherra Dana, sagði af sér fyrir að hafa logið að þinginu. Hér dettur Sigmundi Davíð ekki í hug að taka afleiðingunum af að hafa logið skriflega að þinginu. „Gengur betur næst“ hugsar hann bara. Hann lýgur meira á góðum sunnudegi en öll danska stjórnin á heilu kjörtímabili. Í gær sallaði

Landsbankinn niður ræðu hans í Hörpu um heimsmetið í upprisu millistéttar. Því miður er hér engin krafa samfélagsins um sannleika. Fólk veður fram í siðleysi. Í sjónvarpinu í gærkvöldi svaraði SDG engri spurningu fréttamanns á annan hátt en með útúrsnúningi og þvaðri um eitthvað annað.
Þrjú bistro á landinu?

Man í fljótu bragði bara eftir þremur bistro á Íslandi. Lítil veitingahús, þar sem karlinn er kokkur og konan stundum veitingastjóri. „Bistro“ er miklu nær hjarta kúnnans en stærri „brasserie“. þar sem þú sérð nýjan þjón í hvert skipti. Hef oft minnzt á FRIÐRIK V, dæmigert bistro í frönskum stíl. Þó með áherzlu á nýnorræna hefð og „beint frá bónda“. LAUGAÁS er franskt bistró og fiskhús með hefðbundinni matreiðslu. Hefur batnað síðustu árin og nálgast nýfrönsku með nákvæmni í eldunartíma. Þriðja góða bistroið þekki ég minna en skyldi: Fiskhúsið TILVERAN í fjarlægum Hafnarfirði reynist mér þó ætíð vel.
Barnið lýgur ævinlega

Man enn eftir nýsköpunarstjórn Ólafs Thors og man vel eftir helmingaskiptum Steingríms Steinþórssonar og Ólafs Thors. Man vel eftir tengslum stjórnmála við hagsmuni sjávargreifa og helmingaskiptum spilltu flokkanna, sem eru hér við völd. Ekki man ég þó eftir neinum forsætis, sem laug eins þindarlaust og Sigmundur Davíð Gunnlaugsson. Hann er eins og barn, sem lifir í eigin heimi. Þar sem hann er Kafteinn ofurbrók, er berst við útlenda hrægamma og galdrar hundruð milljarða upp úr hatti. Mikið mega þeir kjósendur vera trúgjarnir, sem hófu lygið barn til metorða. Þú getur treyst, að barnið lýgur ævinlega.
Engin innihaldstafla

Ætlaði í rælni að grípa „70%“ súkkulaði frá „Stefáni B“ Fattaði í tæka tíð, að innihaldslýsingin var ónothæf. Efnin talin upp í magnröð, en engin tafla um magn hvers efnis. Þannig var ekki sagt frá sykurhlutfalli pakkans. Slíkt væru þó upplýsingar fyrir marga kaupendur 70% súkkulaðis. En Stefán fylgir hefð íslenzkrar framleiðslu að veita sem minnstar upplýsingar. Minnir mig á Lúxusrækjuna, sem reyndist vera 33% vatn. Matvælastofnun gerir miklu minni kröfur en Evrópusambandið. Og lagasmiðir alþingis eru á mála bófaflokka. Má ég þá heldur biðja um franskan ost, ítalska skinku. Og belgískt súkkulaði.
Þögull þingflokkur

Þingmenn Framsóknar mótmæla ekki gerðum formannsins sem forsætisráðherra. Og þeir mótmæla ekki stórtækum yfirlýsingum Vigdísar Hauksdóttur. Sigmundur Davíð hefur náð heljartökum á flokknum, kúgað Höskuld Þórhallsson og Eygló Harðardóttur til hlýðni. Ekki heyrist bofs frá Eygló um fyrirlitninguna á fátækum og stórgjafirnar til kvótagreifa og annarra auðgreifa. Enda fékk hún ráðherrasess fyrir að halda sig á mottunni. Sumir gamna sér við, að gamla Framsókn sé enn til. En hvergi sér þar til leifa af félagshyggju. Sigmundur Davíð lætur sér vel líka að fela sig bakvið vígreifan strigakjaft Vigdísar.
Órar frá fyrri öld

Stundum er talað um Framsókn sem félagshyggjuflokk og þá byggt á þáttum úr fortíðinni. Hins vegar gerbreyttist flokkurinn við yfirtöku Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar. Færði sig snöggt á hægri jaðarinn. Munur hans og jaðarflokka Evrópu er, að fyrirlitning og hatur á fátækum kemur í stað útlendingahaturs. Gerðir ríkisstjórnar SDG eru í þessum nýja anda. Silfurskeiðungur er nákvæm lýsing á formanninum. Í skjóli hans er faðirinn, er gerir opinberlega hróp að fólki. Og spámaðurinn, sem rekur haturssíðu gegn Ríkisútvarpinu. Það eru draumórar, að Vigdís Hauksdóttir tali ekki fyrir krumpaða auðmannagengið.
Hún talar fyrir Framsókn

Yfirlýsingar Vigdísar Hauksdóttur standa nær gerðum ríkisstjórnar Sigmundar Davíðs en yfirlýsingar hans sjálfs. Hann hleður upp lygum um aðgerðirnar og býr til hugtök á borð við upprisu millistéttarinnar. Í raun er hann að færa fé frá fátæku fólki til vel stæðra og einkum til auðkýfinga. Vigdís fer hins vegar með rétt mál, þegar hún lýsir veruleikanum. Framsókn fyrirlítur fátæka og telur þá til vandræða fyrir ríkissjóð. Telur auðmenn og handhafa auðlinda eiga að hafa forgang. Þingmenn Framsóknar andmæla ekki orðbragði Vigdísar. Sigmundur sussar ekki á talskonu sína. Hún er sko ekki á skjön við flokkinn.
Stríðsyfirlýsing

Ríkisstjórn Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar hefur fyrir hönd kvótagreifa og annarra auðgreifa lýst yfir stríði á hendur almenningi. Hleður byrðum á herðar fátækra til að eiga fyrir stórgjöfunum, afslætti af auðlindarentu, afnámi auðlegðarskatts og makrílgjöfinni stóru. Fyrst ætlaði Sigmundur að rústa Landspítalanum í þágu greifanna. En nú hefur hin froðufellandi Vigdís Hauksdóttir ákveðið að rústa frekar öllu öðru. Engar aðgerðir svokallaðar „í þágu heimilanna“ gagnast almenningi, sem verður þar á ofan að sæta skerðingu vaxta- og barnabóta. Ofstopaðir siðrofsmenn hafa lýst yfir algeru stríði.
Siðrof Framsóknar

Í kosningastefnuskrá Framsóknar í vor lofaði hún að hækka þróunarhjálp upp í 0,7% af landsframleiðslu. Þetta svíkur Framsókn eins og allt annað í fyrsta fjárlagafrumvarpi. Fer beinlínis hina leiðina og minnkar hjálpina. Hin mjög svo ógeðfellda Vigdís Hauksdóttir kallar þetta að „vinda ofan af þeirri vitleysu sem var í gangi á síðasta kjörtímabili“. Vigdís er tákngervingur últra-hægri ofbeldis handan við Sjálfstæðisflokkinn. Ég hef heyrt nokkrar bandarískar teboðskerlur og engin komst í hálfkvisti í ruddaskap við formann fjárlaganefndar alþingis. Lyginn flokkur siðrofs tætir sáttmála stéttanna.
Einhliða ógeð

Ríkisstjórnin minnkar vaxta- og barnabætur, skerðir þannig afkomu fátækra. Afturkallar hins vegar ekki lækkun auðlindarentu og afnám auðlegðarskatts, sem gæfi þrjátíufalt meira í Landspítalann. Rétt áður ákvað ríkisstjórnin að minnka íbúðaskuldir vel stæðra til samræmis við láglaunafólk. Ennfremur að gefa hátekjufólki skattaafslátt af séreignasparnaði, sem fátæklingar eiga ekki. Allar, ALLAR gerðir ríkisstjórnarinnar miða að því að auka bilið milli vel stæðra og fátækra. Engin, ENGIN aðgerð hennar minnkar bil vel stæðra og fátækra. Allt frá stofnun lýðveldisins er þetta ógeðslegasta ríkisstjórnin.
Tvískipt ríkisútvarp

Með sama framhaldi verður Ríkisútvarpinu skipt í tvennt. Á einum stað verður menning, sem útvarpsstjóri mundi kalla fámiðlun. Þar verður sambandið við fortíðina og menningarsöguna, svo og auðvitað fréttir og fréttatengt, sem fávitar hafna. Þetta verður rekið á fjárlögum í samræmi við bókfært hlutverk Ríkisútvarpsins. Á öðrum stað verður það, sem útvarpsstjóri mundi segja hafa víðari skírskotun. Þar verða nútímatónlist og íþróttir, svo og fávitaþættir eins og nú eru farnir að tíðkast. Sá hluti verður rekinn á auglýsingatekjum og verður fyrr eða síðar seldur einkareknum sérfræðingum í atferli fávita.
Hráefnið og kryddið

Íslenzk matreiðsla og dönsk eru staðfærð matreiðsla frönsk. Sama er að segja um nýnorræna matreiðslu, hún er bara nýfrönsk. Með áherzlu á gæði, nálægan uppruna og bragð hráefna. Fiskur og kjöt, grænmeti og ávextir, það er málið. Þriðja heims matreiðsla byggist hins vegar á kryddi. Karrí og chili, hoisin og súrsæta, tanduri, kókos (…). Rétt eins og vestrænn skyndibiti er krydd, ketchup, sinnep, paprika, majones, oregon (…). Eða nautasósan bearnaise, sem nú er notuð á pylsur. Allt voru þetta leiðir til að leyna skemmdum í lélegum mat. Hafa samt sigrað unga fólkið. Franska eldhúsið er öllu þessu merkara.
Stéttabilið breikkar

Skuldbreytingin fjölgar ekki þeim, sem sleppa úr fátæktargildru. Þeir, sem áður fengu ívilnun vegna bágrar stöðu, fá nú ekkert. Fyrri ívilnun er dregin frá nýrri ívilnun. Þeir græða, sem hafa getað borgað af skuldum sínum og eru samt ósáttir. Ég kallaði þetta fólk „Hagsmunasamtök 400 fermetra heimila“. Þeir græða, sem ekki þurfa. Breytingin er sértæk aðgerð í þágu vel stæðra. Að auki kemur skattaafsláttur hlutfallslega bezt við þá bezt stæðu. Allar aðgerðir nýrrar stjórnar auka bilið milli ríkra og fátækra. Svo sem afnám auðlegðarskatts, lækkun auðlindarentu og nú síðast makrílkvótagjöfin stóra.
Jólabókin eftir ár?

Nokkrar spurningar vakna, ef Siggi hakkari gabbaði Julian Assange. Var Siggi með gögnin, eða var hann ekki með þau? Hafi hann ekki verið með þau, hversu lengi trúði Assange, að hann væri með þau? Hafi Siggi verið með gögnin, hvað varð þá um þau? Fóru þau til bandarísku njósnaranna, sem tóku strákinn með vestur um haf? Hver er með þessi gögn, ef þau voru og eru til? Tengjast þau tölvunni, er ofaukið var á skrifstofu Alþingis? Hvað varð um símtöl Alþingis og hvað varð um 40 gígabit af gögnum íslenzkra fjármálafyrirtækja? Sæmilegur reyfarahöfundur væri ekki í vanda með gátur af því tagi. Jólabókin eftir ár?
Æðibunufólk með byssur

Lögreglan klúðraði handtöku byssumannsins í Hraunbæ. Átti að halda ró sinni, þegar búið var að koma íbúum hússins undan. Réðst of snemma til atlögu og skýldi sér bakvið óbrynjaðan lásasmið. Eftir aftökuna hreinsaði hún eftir sig, áður en hlutlausir aðilar kæmu til skoðunar. Þetta er ekki í lagi, ekki frekar en rustalega handtakan, sem lögga var dæmd fyrir í vikunni. Lögreglur virðast ósáttar við dóminn. Það segir mér líka, að stöðumat sé í megnu ólagi hjá lögreglufólki. Við slíkar aðstæður er óhugsandi að færa því fleiri vopn í hendur, svo sem rafbyssur. Æðibunufólk á ekki að bera neins konar vopn.
Velur og hafnar

Wikileaks liggur á skjölum, sem Julian Assange gortaði af í skilaboðum til Chelsea Manning í marz 2010. Þar segist hann ekki bara hafa fjóra mánuði af símtölum á vegum Alþingis. Hann segir: „Ég var að fá 800 blaðsíður af yfirheyrslugögnum og önnur 40 gígabit af gögnum varðandi einkavæðingu bankanna á Íslandi.“ Einnig segir hann: „Þetta land mun bráðna“. Þess vegna er einkennilegt, að ekkert hefur birzt úr gögnum þessum. Gott væri að vita, hvernig málið var fryst hjá Wikileaks. Og hver stjórnar, að stofnunin hlífir íslenzkum stjórnmálabófum og bankabófum fremur en öðrum við uppljóstrunum.
Horfin alþingisgögn

Samkvæmt gögnum bandaríska hersins virðist Wikileaks hafa vitað af símtölum á vegum Alþingis í árslok 2009 og fyrstu mánuði ársins 2010. Þetta kom fram í

Guardian í dag. Í tölvuskilaboðum milli Julian Assange og Chelsea Manning 10. marz 1010, skrifar Assange: „we now have the last 4 months of audio from telephones at the .is parliament“. Dularfull tölva fannst í húsnæði Alþingis þá um vorið. Tilvist hennar hefur enn ekki verið skýrð. Í nóvember 2010 boðar Assange birtingu tugþúsunda fjármálagagna snemma árs 2011. Þessi gögn voru samt ekki birt, komu aldrei fram. Engin skýring hefur fengizt á því.
Tapa sér í siðblindu

Njósnaæði bandaríska NSA og brezka GCHQ hefur leitt af sér keðjuverkun, þar sem ekki sér fyrir endann. Bandaríkin missa tök sín á internetinu. Bandarísk netfyrirtæki tapa trausti og detta úr samkeppni. Allir reyna að dulkóða nógu mikið til að sjúklingarnir í NSA lokist úti. Enginn er lengur vinur ríkis, sem hagar sér eins og Bandaríkin. Nema kannski Haraldur Johannessen. Njósnir NSA valda Bandaríkjunum feiknarlegu tjóni. Í ljós er komið, að Barack Obama er ekki hótinu skárri en Bush-feðgarnir. Pólitísk yfirstétt Bandaríkjanna er á kafi í eigin fjóshaug. Svona gerist, þegar menn tapa sér í siðblindu.
Réttlæti kemur að utan

Ísland tapaði fjórum dómsmálum fyrir EFTA-dómstólnum í dag. Áður var ríkið búið að tapa þar nokkrum málum. Eins og það tapar öllum mannréttindamálum í Strasbourg. Samt er sjálfgefið, að ríkisvaldið vinni slík mál í Hæstarétti. Tapar svo nánast öllu erlendis, ekki sízt viðskipta- og mannréttindamálum. Firrtur Hæstiréttur telur undantekningarlítið, að ríkið hafi ætíð rétt fyrir sér. Sýslumenn ímynda sér, að allar uppboðsbeiðnir íbúða fólks séu heilagar. Öllum slíkum málum þarf að vísa áfram til alvörudómstóla í útlandinu. Þar er réttlæti, sem sauðtrygg hjúin skortir hér í afskekktu þjóðfélagi geðþóttans.
Góð gisting í 101

Þarf sjálfur ekki hótel í Reykjavík, en er stundum spurður um þau. Get ekki svarað af eigin reynslu, en nota reynslu notenda, sem lýsa hótelgistingu á ferðavefnum TripAdvisor. Miða þá eingöngu við hverfi 101, svo fólk þurfi ekki að nota bíla. Þeim, sem vilja B&B, bendi ég á Luna við Spítalastíg 1 í €140 flokknum og Bed and Books við Þjórsárgötu 3 í €100 flokknum. B&B eru oft notalegust. Vilji menn frekar gista á hóteli bendi ég á Reykjavik4you við Bergstaðastræti 12 í €140 flokkum og Castle House við Skálholtsstíg 2a í €100 flokknum. Þessir tveir verðflokkar skipta mestu, algengastir í Evrópu.
Sleppa með 73% svik

Í krónum talið hyggst Framsókn svíkja 73% af því, sem fólk hélt sig fá, efna 80 milljarða af 300, 5% af 20%. Menn deila um upphæðina, en matið liggur þó á bilinu 67-75% svik. Einnig svíkur Framsókn væntingar um STRAX. Enn er það ekki efnt, hálfu ári eftir kosningar. Þeim, sem spyrja um innihald, er sagt, að niðurfærslan fari að birtast um mitt næsta ár og taki fjögur ár. Enn er því ekki „tékki í pósti“, ekki einu sinni áður boðuð „reiknivél“. Sumir eru samt býsna sáttir við Framsókn sína og halla sér enn og aftur að kvalaranum. Frakkir pólitíkusar komast alltof langt og ítrekað á linnulausri lygi einni.
Hroki í garð Pisa

Tvíeggjað er, þegar kennarar tala á fésbók eða í bloggi af yfirlæti um Pisa könnunina. Þegar þeir segja hana byggja á gamaldags sjónarmiðum, minna þeir á hrokann í Þorgerði Katrínu árið 2008. Kannski þurfa Pisa-menn að fara í endurhæfingu eins og sá danski. Bankamaðurinn, sem á sínum tíma boðaði hrun á Íslandi. Síðan þá þýðir lítið að tala um, að staðan sé hér mest og bezt. Eitthvað er að, hvað sem kennarar segja. Kannski trúa þeir, að fólk geti stundað lýðræði án þess að vita um staðreyndir. Kannski finnst þeim óþarfi að vita, hverjar eru þverár Dónar, hvenær voru Rósastríð og hvað sé umsögn.
Sauðirnir skila sér

Meirihluti spurðra telur skuldaaðgerðirnar ekki eða varla munu gagnast sér. Meirihluti spurðra er samt frekar eða mjög sáttur við aðgerðirnar. Líklega endurspeglar þessi tvískinnungur, að málið sé nauðsynlegt, þótt það gagnist færri en lofað var. Í annarri könnun kom fram, að Framsókn hefur endurheimt helminginn af kosningafylgi sínu. Skuldaaðgerðirnar hafa semsagt lagað stöðu Framsóknar að hálfu. Enn er allt þetta í skógi, en ekki í húsi. Þeir, sem spyrjast fyrir um stöðu sína, fá svarið: Seinna. Gegnsæið, sem átti að vera komið strax, kemur kannski á miðju næsta ári. Fylgi mun því áfram sveiflast.
Erfiðara að ljúga

Lygi er orðin flókin í framkvæmd. Það, sem lýðskrumari segir í ræðustól til birtingar í sjónvarpi, er óðar komið í umræðu á vefnum. Áður en fréttin er birt er fólk farið að tína til fyrri ummæli lygarans og nudda honum upp úr þeim. Safnað hefur verið innslögum umræðuþátta og tilvitnunum frétta, sem sýna fram á lýðskrumið. Strax er bent á innihaldslaus lykilorð á borð við sérfræðingahóp, leiðréttingar, heimilin, upprisu, álagsprófun. Orð, sem eiga að strjúka um vanga trúgjarnra, en hafa enga merkingu. Trúgjarnir láta sér fátt um efa finnast, en efahyggjufólk sér að keisarinn er fatalaus.
Heimur versnandi fer

Þegar ég var smábarn, kenndi afi mér að lesa á búðaskilti. Mann enn, hversu skrítið mér fannst heitið Pfaff. Varð fluglæs fjögurra ára. Nú eru ekki afar og ömmur á heimilum. Fimm ára fór ég í skóla á Hringbraut. Þar lærðu allir að lesa. Sex ára fór ég til Kristínar á Bárugötu. Þar kunnu allir að lesa, lærðu landafræði og sagnfræði af bókum. Nú eru hámenntaðir í fimm ár að læra að kenna átta árgöngum, 5-13 ára, að lesa sér til gagns. Samkvæmt PISA bilar þetta. Hef ekki hugmynd um, hvernig á því stendur. Og enginn lærir sagnfræði eða landafræði, sem 6 ára börn lærðu fyrir 70 árum. Heimur versnandi fer.
Fyrirséður forsætis

Sigmundur Davíð er orðinn útreiknanlegur. Ræður hans eru samhengislítið rennsli milli marklausra lykilorða: Sérfræðingahópur, leiðrétting, heimilin í landinu, á heimsmælikvarða, upprisa millistéttar, stóðst álagsprófun. Svo varar hann við væntanlegum hremmingum sínum. Fyrir viku sagði hann frá fyrirhuguðum viðbrögðum stjórnarandstöðu og nú varar hann við fyrirhuguðum viðbrögðum kröfuhafa föllnu bankanna. Hann veit ókomna framtíð. Svo þegar menn tæta sundur lýðskrum hans, hrópar hann: Einelti, einelti. Auðvitað er vont að leggjast á lítilmagnann, en stundum þykist hann þó vera forsætis.
Sprengihætta á Vox

Vox er skemmtilegur matstaður, fullur af glaðværu fólki í hlaðborði hádegis, skrifstofuhópum frekar en viðskiptafundum. Hlýtur að vera rosa bisness að reka staðinn, verðið fremur hátt, 4.900 krónur á mann. Tilkostnaður er líka mikill, svo telja má þetta sanngjarnt. Framboðið er ótrúlegt. Þú verður að fara varlega til að sprengja ekki upp í fjögra stafa kaloríutölur. Ég hef reynslu og forðast súpu og brauð, svo og volga rétti í hitakössum. Fæ mér fyrst tvö sushi og reyktan lax, síðan tvær purusneiðar með waldorf, loks ávexti og osta. Svona sprengiframboð matar er úrelt, en þó ótrúlega vinsælt.
Kl.16:00 á laugardegi

Skuldafundur var haldinn 16:00 á laugardegi til að rýra rannsóknir fjölmiðla á beinum fréttum af fundinum. Þetta var hægt í gamla daga, fjölmiðlar lágu þá að mestu niðri um helgar. En nú eru komnir vefmiðlar; símiðlar og blogg. Þessir fréttaflytjendur voru á fullu um helgina að segja frá og túlka á ýmsa vegu. Ég fylgdist með Fréttagáttinni og Blogggáttinni. Þar gat áhugafólk séð nægar heimildir um skuldatillögurnar og ýmsar túlkanir þeirra. Pólitíkusar geta ekki lengur tímasett viðburði laugardaga kl.16. Fréttatímar eru ekki lengur hornsteinn almannatengsla. Fjölmiðlun er orðin afar dreifð símiðlun.
Samanlagt heimsmet

Aðstoð við fólk í skuldavanda er orðin mikil. Mest vegna dómsúrskurða gegn bönkum, líklega 190 milljarðar. Sumt stafar frá síðasta meirihluta á þingi, sem setti lög um 110% leiðina, sérstaka skuldaniðurfellingu, greiðslujöfnun, frystingu, vaxtabætur og sértæka skuldaaðlögun. Allt kostað af ríkinu. Alls nam sá kostnaður líklega 100 milljörðum. Við þetta má svo bæta rúmlega 80 milljarða tilfærslu af séreignasparnaði. Nú hefur bætzt við 70 milljarða tilfærsla af séreignasparnaði og 80-100 milljarða ríkisútgjöld. Aðgerðir frá hruni nema alls 500 milljörðum. Alls má kalla það samanlagt heimsmet.
Sértækar aðgerðir

Aðgerðirnar í skuldamálum eru sértækar, en ekki almennar. Þær eru ekki verri fyrir það, en rétt skal vera rétt. Fjórðungur þjóðarinnar býr í leiguhúsnæði og fær ekkert. Fjórðungur skuldar ekki og fær því ekkert. Alls er þetta hálf þjóðin. Helmingur aðgerðanna felst svo í skattaafslætti af séreignasparnaði. Nýtist ekki þeim, sem höfðu lítið ráð á slíkum sparnaði. Nýtist bezt þeim, sem hafa mestar tekjur og hafa mesta getu til að borga húsnæðisskuldir. Þeir fá mestan afslátt Þessi þáttur aðgerðanna er því afar sértækur. Alls gagnast aðgerðirnar miklum minnihluta almennings og hljóta því að teljast sértækar.
Framsóknar-ruddinn

Samkvæmt hinum leku símaskilaboðum hefur Gunnar Bragi Sveinsson lifað sig inn í sérstætt hlutverk í Framsóknarflokknum. Eins konar handrukkari, sem ógnaði fólki með hótunum um „veiðileyfi á Kiddu“, ef það hlýddi ekki. Orð á borð við „hellti mér yfir hana“ sýna sömu iðju núverandi ráðherra. Gunnar Bragi var einnig í hópi sendisveina, sem sóttu leyndó fyrirmæli á skrifstofu kvótagreifanna í LÍÚ. „Erum að fara á leyndófund LÍÚ segi þér síðar“ stendur á einum stað í skilaboðunum. Hugarfar framsóknar-rudda sést hér: „Við viljum alls ekki að náttúruverndin komist að og við þurfum að standa vaktina“.
Séríslenzkur lekavandi

Vandamál Íslendinga vegna leka á persónulegum upplýsingum eru verri en víða annars staðar. Það stafar af ósannsögli og kæruleysi þeirra, sem höndla með þessar upplýsingar. Vodafone eyddi ekki upplýsingum eftir þrjá-sex mánuði. Virðist raunar hafa geymt þær endalaust. Svo þegar málið upplýsist, hrekst forstjórinn úr einni lyginni í aðra. Aldrei dettur honum í hug að segja satt. Það er mjög íslenzkt. Þar á ofan bregzt eftirlit Fjarskiptastofnunar. Íslenzkar eftirlitsstofnanir forðast eftirlit af fremsta megni. Enda eru þar stjórar, sem trúa blint á hægri áróður fyrir því, að eftirlit sé skaðlegt.
Ótraust heimild

Af fenginni reynslu trúi ég ekki einu orði af því, sem lögreglustjóri og aðrir talsmenn löggunnar segja. Hinu er ekki að leyna, að erfitt er að eiga við óðan byssumann. Þegar skotið er af riffli í áttina að fólki langtímum saman, verður eitthvað að gera. Skothríð þarf að stöðva. Ekki get ég tjáð mig um, hvort hægt hefði verið að komast hjá manndrápi í þessu tilviki. Hins vegar er vont, að opinberir embættismenn og talsmenn stofnana tali þannig, að þeim sé ekki trúað, þegar þeir þurfa á því að halda. Kerfið þarf að líta í eigin barm og sannfæra sína menn um, að þeir þurfi jafnan að segja satt.
Björt hlið á upprisu

Horfum aðeins á björtu hliðina. Hefði getað orðið miklu verra. Í vor lofaði Framsókn sem svarar 300 milljörðum, er lækka nú í 80 milljarða. 70 milljarða borga séreignasparendur sjálfum sér. 80 milljarðana plús 20 í skattaafslátt borgar ríkið. Vill skattleggja þrotabú bankanna í staðinn. Kosningaloforðið var langt útaf kortinu, en viðráðanlegri eru 20 milljarðar á ári í fjögur ár. Brýnna væri að bjarga Landspítalanum og lækka ríkisskuldir, finnist slík auðlind. En það er önnur saga. Sjálfstæðisflokkurinn mun samþykkja hnykkinn með semingi. Þetta verður framkvæmt án marktæks klofnings hans á Alþingi.
Kjósendur Framsóknar

Loforðið nam 300 milljörðum og þar af á að efna 80 milljarða eða 27%. Er það undir væntingum kjósenda Framsóknar? Loforðið var STRAX, sem kjósendur töldu þýða STRAX. Nú kom í ljós, að strax þýðir fjögur ár. Er það undir væntingum kjósenda Framsóknar? Lofað var að taka peningana af svonefndum hrægömmum, en þeir koma úr ríkissjóði. Hrægammarnir eru gleymdir. Er það undir væntingum kjósenda Framsóknar? Efnahagsáhrif aðgerðanna eru jákvæð og neikvæð, en mest þó ófyrirséð. Er það undir væntingum kjósenda Framsóknar? Frá sjónarmiði þrautþjálfaðs lýðskrumsflokks skiptir öllu máli, hvernig þetta slær bjánana.
Afkomendurnir borga

Að svo miklu leyti sem ríkið missir 80+20 milljarðana, sem það ábyrgist og missir í skatti, er byrðin lögð á afkomendurna. Þeir taka við stórskuldugum ríkissjóði, sem verður enn skuldugri en áður. Skattgreiðendur framtíðarinnar þurfa að bera vexti og afborganir af skuldum ríkisins. 80+20 milljarðar eru á þessu stigi bara flutningur á vanda frá foreldrum til afkomenda þeirra. Nákvæmlega það, sem stjórnmálaflokkar kunna svo vel. Afkomendur okkar eru ekki kjósendur líðandi stundar og skipta því lýðskrumsflokka engu máli. Gott er að nudda sér utan í kjósendur og senda reikninginn bara fram í tímann.
Óviss efnahagsáhrif

Spurning er, hvort 80 milljarða aðkoma ríkisins að dæmi íbúðaskuldara lækkar lánshæfismat Íslands. Óneitanlega er þetta byrði samfélagsins. Sama gildir um missi 20 milljarða skatttekna. Lækki matið, verða ríki og fyrirtæki að borga hærra álag á vexti af fjárskuldbindingum. Dregur úr getu þjóðfélagsins til að efla atvinnulíf. Kemur upp á móti væntingum, sem sumir hafa til meiri kaupgetu skuldara. Spurning er, hvort ríkið geti kreist 80 milljarðana út úr þrotabúum gömlu bankanna. Og spurning er, hvernig matsfyrirtækin mundu meta það, til hækkunar eða lækkunar. Efnahagsleg áhrif aðgerðanna eru því óviss.