arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Tvíefldir báru Ástþór út

Feginn er ég, að forusta Opins borgarafundar hafði manndóm til að bera Ástþór Magnússon út af fundi. Þrír myndarmenn voru þar að verki. Ástþór er til vandræða, hvar sem hann kemur. Hann sprautar tómatsósu og brýtur myndavélar, hvattur af dómurum landsins. Ef Ástþór fengi að koma að málum borgarafundanna, eru þeir dauðadæmdir. Auk þess rekur hann heilan stjórnmálaflokk. Sem slíkur á hann ekki að hafa aðgang að forustu opnu borgarafundanna. Mikilvægt er, að þar komi hvergi nærri neinir af mönnum gamla tímans í pólitíkinni.
Nýbirt segulbönd Nixons

Birtir hafa verið 200 klukkutímar af fundum Richard Nixon til viðbótar þeim, sem áður voru birtir. Nýju upplýsingarnar staðfesta hinar gömlu. Nixon þjáðist af vænisýki og óttaðist alla. Sérstaklega hataði hann dagblöð og prófessora. Hann lagði mikla áherzlu á að finna smjörklípur á meinta óvini. Og sigaði aðstoðarmönnum sínum í innbrot og önnur lögbrot. Munnsöfnuður hans var hroðalegur. Þar að auki sýna segulböndin, að Nixon stjórnaði sjálfur í smáatriðum hinu tapaða stríði gegn Víetnam.
Séra Bent A. Koch er fínn

Ég þekki vel séra Bent A. Koch, gamlan andspyrnumann úr stríðinu. Hann var áður ritstjóri Kristelig Dagblad og núna ritstjóri Fyens Stiftstidende. Bezt þekkti ég hann þó, þegar hann var forstjóri Ritzau fréttastofunnar. Hann er óvenjulega einlægur Íslandsvinur og hefur verið hér eins og grár köttur áratugum saman. Hann metur Bjarna Benediktsson meira en aðra menn. Því er vel til fundið, að stríðsyfirlýsing Davíðs Oddssonar gegn Geir Haarde og Sjálfstæðisflokknum komi fram í viðtali við Bent A. Koch. Davíð á þar fínan hauk í horni. Betri hauka en hann á núna hjá bálreiðum sjálfstæðismönnum.
Davíð étur ekki flokkinn

Þótt Sjálfstæðisflokkurinn sé erfiðasti og heimskasti flokkur landsins, mun hann ekki bjóða Davíð velkominn. Flokkurinn er alltaf trúr foringja sínum og telur uppreisn gegn honum vera hin verstu drottinsvik. Þótt Geir Haarde hafi með sofandahætti og sauðshætti framleitt hrunið, er Davíð Oddsson hálfu verri. Hann fékk allan fjármálaheiminn upp á móti Íslandi. Sjálfstæðisfólk veit, að Davíð er hafður í flimtingum í seðlabönkum um allan heim, en Geir ekki. Sérframboð Davíðs mun draga til sín sérviturt fólk af ýmsu tagi, ekki endilega sjálfstæðisfólk. Endurkoma Davíðs í pólitík mun ekki éta Flokkinn.
Nigella rífst við dagblað

Nigella Lawson, leikkona og sjónvarpskokkur, er komin í ritdeilu við Daily Mail. Blaðið sakar hana um að reka sjónvarpsþætti sína eins og leikhús. Til dæmis hafi verið leikið atriði, þar sem hún fer í strætó. Ennfremur séu þættirnir teknir á tilbúnu heimili, ekki á hennar heimili í Eaton Square. Blaðið vill, að þetta sé allt saman raunverulegt. En leikkonan segir, að það sé tæknilega ógerlegt. Mikinn útbúnað þurfi við tökur, sem ekki sé pláss fyrir í tíma eða rúmi, í strætó eða á heimili. Til dæmis hafi tekið tvo tíma að taka atriðið í strætó. Mér sýnist leikkonan hafa að mestu rétt fyrir sér.
Hótanir Davíðs stjórna

Davíð Oddsson hótar að snúa aftur í pólitíkina, verði hann rekinn úr starfi seðlabankastjóra. Hann segir það í viðtali við Bent A. Koch, ritstjóra Fyens Stiftstidende í Danmörku. Segist vilja sitja í embætttinu í nokkur ár til viðbótar. Líklegt er, að þessi hótun skelfi Geir Haarde. Hann hefur í tvo mánuði þumbast gegn því að reka manninn, sem afnam bindiskyldu bankanna. Þessi innanhússvandi Sjálfstæðisflokksins er stór þáttur í tjóni lands og þjóðar. Hins vegar segja skoðanakannanir, að sérframboð Davíðs muni fá lítið sem ekkert fylgi. Ótti við hótanir Davíðs má ekki stýra björgunaraðgerðum.
Allt vont kemur að utan

Geir talar í síbylju um, að kreppan sé ekki íslenzk, heldur komi að utan. Því sé kreppan ekki sér að kenna og því þurfi hann ekki að fara frá. Hann virðist halda, að hrun Íslands sé svipað og erlenda kreppan. Eða þá að hann heldur sig geta logið því að þér, að svo sé. Raunar er himinn og haf milli erlendu kreppunnar og íslenzka hrunsins. Mismunurinn er ferlegur Davíð og ferleg Geir og Ingibjörg. Mismunur Íslands og útlanda er ferlegt stjórnarfar á Íslandi. Hrun Íslands er stjórnvöldum um að kenna og engum öðrum. Það er hins vegar gamall plagsiður hér á landi, að telja allt vont koma að utan.
Lífeyrir ykkar snarlækkar

Félagar lífeyrissjóða tapa varanlega 30% af inneignum, þegar upp er staðið. Félagar séreignasjóða tapa misjafnt eftir skiptingu eigna, frá 30% upp í 50%. Eigendur peningabréfa tapa minna, 20-40%, því að ríkið niðurgreiddi hluta af tapi þeirra. Ofan á þetta tap kemur svo hærra verð á innfluttum vörum. Þetta þarf fólk að hafa í huga, þegar það reiknar út ellina. Allir pappírar í landinu eru meira eða minna verðlausir núna, en sumt af því fær verðgildi á næsta ári. Aldrei þó pappírar í fjármála- og krosseignarfélögum frjálshyggjunnar. Fasteignir verða seljanlegar ódýrt um mitt næsta ár.
Gefið þeim ekki frið

Fólk, sem hefur verið rænt, á að taka til óspilltra málanna. Það á að mæta á andófsfundi og heimta hausa glæpaskrílsins. Á að stofna félög um hagsmuni sína. Láta öllum illum látum. Glæpaskríllinn er undir stjórn Davíðs, Geirs og Ingibjargar. Gefið þeim ekkert svigrúm. Farið í Íbúðalánasjóð og hendið lyklunum í Guðmund. Farið af landi brott. Neitið að borga. Ef þið gerið það ónefnanlega sameiginlega, hættir það að vera ónefnanlegt. Davíð, Geir og Ingibjörg kalla ykkur skríl. En þau eru sjálf skríllinn, hleyptu bönkum lausum, gleymdu eftirliti. Þau eiga ekki skilið að fá neinn vinnufrið.
Lífeyrissóðar lífeyrissjóðanna

Í byrjun hrunsins buðust lífeyrissjóðirnir til að kasta milljörðum í bankana rétt áður en þeir hrundu. Það sýndi, að sjóðirnir eru ekki færir um að gæta hagsmuna lífeyrisþega. Ráðamenn þeirra eru ýmist í valdatafli eða gæzlumenn hagsmuna atvinnulífsins. Sést bezt í Lífeyrissjóði verzlunarmanna. Þar hefur Gunnar Páll Pálsson formaður staðið fremst í hagsmunagæzlu fyrir bankakrimma og atvinnulífskrimma og fyrir sjálfan sig. Nú vilja lífeyrissjóðir braska meira í bönkunum, kaupa hlutafé í þeim. Hafa þeir þó þegar tapað fjórðungi lífeyris landsmanna á braski. Hefta þarf brask-svigrúm lífeyrissóðanna.
Verið reið – stofnið samtök

Skuldarðu myntkörfulán? Vertu reiður og stofnaðu samtök um málið. Skuldarðu verðbólgutryggt húsnæðislán? Vertu reiður og stofnaðu samtök um málið. Hér vantar samtakamátt. Bandaríkjamenn væru fyrir löngu búnir að stofna félag um hagsmuni sína. Þið eigið að gera það líka. Samþykkja á félagslegum vettvangi að neita að borga. Allir sem einn. Bankarnir og íbúðalánasjóður munu ekki treysta sér til að hefja fjöldaaftökur. Og allra sízt ríkisstjórnin. Ef þið neitið að borga, allir sem einn, neyðast valdhafarnir til að respektera það. Einn og sér getur þú ekkert nema samþykkt herta okurskilmála. Slepptu því.
Óð einbeitt út í hrun

Kreppan á Íslandi byrjaði í október fyrir ári, tveimur mánuðum á undan Bandaríkjunum. Kom þá fram í samdrætti í sölu húsnæðis. Þróaðist hægt yfir í hrun. Ríkisstjórn og eftirlitsaðilar fylgdust ekki með, því að trúarsetning frjálshyggjunnar sagði ekki þörf á því. Markaðshagkerfið mundi leiðrétta sig sjálft. Ferlið er tveimur stjórnmálaflokkum að kenna og kjósendum þeirra. Í heilt ár gróf kreppan um sig. Innlendir og erlendir sérfræðingar veifuðu rauðu ljósi. En ríkisstjórnin óð einbeitt út í hrunið. Hlustaði ekki og sá ekki. Þannig framleiddi ríkisstjórnin hrunið.
Uppreisn gegn lánardrottnum

Guðmundur Ólafsson hagfræðingur reyndist sannspár um hrunið. Einn af mörgum, sem ekki var hlustað á. Nú ráðleggur hann skuldugum að spyrna við fótum. “Það er fráleitt að halda áfram að borga”, segir hann í viðtali við DV í dag. Vegna verðtryggingar er 18 milljóna lán komið upp í 24 milljónir króna. Fólk hefur ekkert gert til að verðskulda slíkt. Guðmundur bendir í blaðinu á leiðir til að hætta að borga af lánum, sem fyrirsjáanlega sliga fólk. Fólk á að leggja peninga sína inn á reikning í stað þess að borga Íbúðalánasjóði eða banka. Fólk lifir ekki nema það geri fjárhagslega uppreisn gegn kerfinu.
Uppspretta yfirstéttarinnar

Menntaskólinn í Reykjavík hefur öldum saman verið uppspretta íslenzkrar yfirstéttar. Þaðan hafa komið pólitíkusar og embættismenn ríkisins. Nú er komið í ljós, að viðhorf nemenda eru önnur en samfélagsins. Þeir styðja Sjálfstæðisflokkinn og ríkisstjórnina samkvæmt skoðanakönnun. Eru þetta verðandi pólitíkusar og embættismenn að lýsa aldagömlum viðhorfum nemenda til yfirstéttarinnar? Að enginn sé ábyrgur fyrir hruninu, það hafi bara gerzt, komið óvænt að utan. Eini ljósi punkturinn í könnuninni var, að fjölmennastir voru þeir, sem töldu engan flokk nógu góðan. Takk fyrir það.
“Það verður skoðað”

Að sögn Björgvins Sigurðssonar bankaráðherra var ekki ætlunin að hindra erlendar fjárfestingar. Samt eru haftalögin frá honum þannig orðuð, að allir skilja þau á þann veg. Þungavigtarmenn í nýsköpun hafi lýst andúð sinni á laganna hljóðan. Björgvin hefur neyðst til að stíga fram og segja meininguna vera aðra. Ef ábendingar um galla komi fram, verði það skoðað, segir hann. Það er hins vegar ekki nóg. Ábendingar hafa þegar komið í ljós. Og það þarf ekki að skoða þær að hætti Samfylkingarinnar. Heldur þarf að breyta reglunum strax. Strax, ekki næsta vor. Dæmi um ráðherra, sem er dragbítur á þjóðinni.
Vanstilltir vefskoðarar

Þrír hafa kvartað um, að fá íslenzku stafina ekki rétt upp, þegar þeir skoða bloggið mitt. Þetta gerist, þegar þeir skoða í RSS, en gerist ekki, þegar þeir skoða beint. Ástæða villunnar er röng stilling á vöfrum eða vefskoðurum notenda. Sumir PC eru nefnilega ekki rétt stilltir á stafasett. Þeir nota gamalt sett frá Microsoft Word, sem er ósamhæft. Leó M. Jónsson benti mér á einfalda lausn. Opnið “View”, veljið “Character encoding”, síðan “Auto Detect” loks “Universal”. PC-vefskoðarar eiga að vera þannig stilltir nútildags.
Menningararfurinn er grískur

Sumir sagnfræðingar tala um kristinn-gyðinglegan menningararf. Vísa þar til þess, að gamla testamenti gyðinga hangir framan við biblíuna. Ég held hins vegar, að menningararfur okkar sé grísk-kristinn. Samsuðan byrjaði hjá Páli postula. Arfur okkar er annars vegar frá Grikkjum og Rómverjum og hins vegar frá Nýja testamentinu. Á vegferð menningarinnar til nútímans hafa orðið þrjár mikilvægar breytingar, sem draga úr vægi kristninnar. Í fyrsta lagi endurreisnin. Í öðru lagi siðaskiptin. Í þriðja lagi bylting borgara. Menning vestræns nútíma hvílir núna meira á grískum grunni en kristnum.
Deila í stríðsbandalagi okkar

Deila er risin í Atlantshafsbandalaginu um aðild Úkraínu og Georgíu. Sum ríki vilja flýta henni, einkum Bandaríkin og Bretland. Önnur ríki vilja fresta henni, Þýzkaland, Frakkland, Spánn, Ítalía, Finnland og eitt ónefnt ríki. Þau telja Georgíu hafa byrjað stríðið við Rússland um Suður-Ossetíu. Telja Sakasvili Georgíuforseta ótrúverðugan bandamann. Vilja enga ábyrgð taka á honum. Vilja fara gætilega í samskiptum við Rússland. Þýzkaland fer fyrir efahyggjuríkjunum. Ekki er vitað, hvar Ísland stendur í deilunni. Er ekki hægt að senda Davíð Oddsson til Bruxelles til að magna illindin.
Geir spyr ekki Davíð

Geir Haarde sagðist á blaðamannafundi í morgun hafa reynt að fá skýringar frá Bretum á beitingu hryðjuverkalaga. Hann sagðist ekki hafa fengið svar við fyrirspurn sinni. Fólk spyr auðvitað, af hverju hann snúi sér þá ekki til Davíðs Oddssonar. Sá hefur lýst yfir, að hann viti, hvers vegna Gordon Brown setti á okkur á hryðjuverkalög. Geir Haarde tekur samt ekki mark á Davíð og vill heyra skýringuna frá Brown sjálfum. Þetta er skemmtilegt og sorglegt dæmi um ástandið í stjórnkerfinu okkar. Fábjánar stjórna landinu.
Refsa hjálparstofnunum

Þjóðarrefsingar Ísraelsríkis á Palestínumönnum ná líka til hjálparstofnana. Sameinuðu þjóðirnar kvarta yfir, að póstur hjálparstofnana á Gaza stíflist í Ísrael. Ísrael hefur líka tekið hjálpargögn í gíslingu. Brot á alþjóðalögum eins og annað framferði Ísraels á hernumdu svæðunum. Blaðamönnum hefur um mánaðar skeið verið bannaður aðgangur að Gaza. Tilgangurinn er að hindra fréttir af hungursneyð og dauðsföllum. Ísrael hefur fyrir löngu sagt skilið við vestrænt siðferði. Bandaríkin hafa í áratugi haldið hryðjuverkaríkinu á floti. Og munu því miður áfram gera það, þegar Barack Obama verður forseti.
Gamaldags öndunarvél

Fyrst er okkur sagt, að gjaldeyrislögin séu hluti af samkomulagi ríkisins og Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Nú segir Ingibjörg Sólrún, að sjóðurinn vilji, að höft laganna verði afnumin sem fyrst. Eitthvað er meira en lítið villandi í málflutningi stjórnarinnar eins og venjulega. Hver ráðherra sér sína hlið á málinu, þá hlið, sem hann telur ganga bezt í fólk. Allir ljúga þeir eins og venjulega. Betur og betur er að koma í ljós, að haftalögin eru misráðin. Þau eru gamaldags öndunarvél í gjörgæzlu krónunnar, ekki þáttur í sókn okkar fram á við. Þau valda miklum skaða, einkum við fjármögnun góðra fyrirtækja.
Feluleikur með Moggann

Hákarlar stefna að einum milljarði í nýtt hlutafé Árvakurs upp í þriggja milljarða skuld við Glitni. Þeir hafa ekki áhuga á fréttamennsku, heldur á skoðanamyndun. Allir vilja þeir eignast Moggann til að stýra skoðunum fólks. Sumir tengjast þeir óbeit á Evrópusambandinu og eru því andvígir stefnu ritstjórans. Stærsti kostnaðaraðilinn á að vera Glitnir. Hann á að afskrifa einn eða tvo milljarða af skuldinni. Þannig er ríkisbanki peð í valdatafli hagsmunaaðila innan Sjálfstæðisflokksins. Þetta gerist í felum. Nær er að bjóða út Moggann í dagsbirtu, taka hæsta tilboði, lágmarka tjón ríkisins.
Ímyndarleikur krónunnar

Gjaldeyrishöftin eru öndunarvél fyrir verðlausa krónu. Þau eiga að fresta hruni hennar og milda það í nokkrum áföngum. Í stað eins hruns á að koma sig á lengri tíma. Þjóðin er talin brjálast, ef verð á evru fer á einum degi úr 186 krónum upp í 260. Fólk er talið taka minna eftir hruninu, ef það gerist hægt og bítandi. Allt þetta spilverk með verðlausa mynt er partur af ímyndarleik. Krónunni er í raun ekki ýtt á flot, heldur er henni haldið í öndunarvél. Nær er að afgreiða málið, ýta krónunni úr gjörgæzlunni og taka höggið strax. Þannig tekur mun styttri tíma að ná áttum í myntkerfinu.
Heimsveldislíf í smaragðs-borg

Er að lesa bókina Imperial Life in the Emerald City. Rajiv Chandrasekaran var svæðisstjóri Washington Post í Bagdað, meðan Græna hverfið var hverfi landstjórans. Hann lýsir aðstæðum og áhrifum hinna ungu nýfrjálshyggjumanna, sem flykktust þangað. Þeir höfðu umboð til að endurskapa Írak í bandarískri mynd. Þar voru þeir innan múranna í bandarísku umhverfi og gátu ekki farið út í borgina. Vissu ekkert um veruleikann og neituðu að trúa, þegar þeim var sagður hann. Skipulögðu ævintýri kringum stofnanir, sem voru ekki til. Allur heimur þeirra hrundi eins og heimur nýfrjálshyggju hrundi síðar á Íslandi.
Afhendið fíklum ekki féð

Tek undir áskorun hreyfingar, sem vill ekki, að ríkisstjórn og seðlabanka Íslands verði afhentur gjaldeyrir. Vill, að Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn og nágrannaríkin fresti afhendingu gjaldeyris. Vegna spilltra stjórnmála og óstjórnar sé ríkisvaldið ekki fært um taka við lánsfé. Ég tel, að vandinn sé ekki bara spilling og óstjórn. Einnig hamli heimska og fáfræði skynsamlegri notkun lánsfjár. Ríkisvaldið muni bara sukka með það og brenna því upp. Skuldirnar muni síðan sitja eftir á börnum okkar og barnabörnum. Því sé ekki ráð að afhenda fíklunum neina peninga fyrr en eftir kosningar.
Heimska fjöldans ræður

Hef fengið staðfestingu á, að Íslendingar eru öðrum þjóðum heimskari. Samkvæmt vefkönnun Gallup vilja 70% Íslendinga sjá Samfylkinguna í næstu ríkisstjórn. Og meira að segja 40% vilja sjá Sjálfstæðisflokkinn í næstu ríkisstjórn. Eftir að þessir flokkar eru búnir að hafa af ykkur eignir og laun og vinnu og orðstír. Ótrúlega heimsku þarf til að styðja flokkana tvo eftir hrunið. Mín kenning er, að Íslendingar þjáist af göllum innræktunar í dýraríkinu. Vegna fámennis er hver öðrum skyldur. Smám saman hefur því meðalgreindin lækkað niður fyrir það, sem nothæft má teljast í lýðræði.
Sökudólgarnir fundnir

Það stappar geðveiki, að fimmtungur kjósenda treysti annað hvort Geir eða Ingibjörgu eða Steingrími til að stjórna landinu. Eftir hrunið í haust ætti enginn að treysta annað hvort Geir eða Ingibjörgu. Samt er fimmtungur okkar svo ruglaður í ríminu í skoðanakönnun Gallup. Ég hef að vísu efasemdir um vefkannanir, tel símakannanir skárri. En niðurstöðurnar eru svo eindregnar, að ég verð að taka mark á þeim. Þessir fimmtungar standa bak við krimmana, sem stjórna. Þetta er fólkið, sem raunverulega ber ábyrgð á hruninu. Það eru hinir skyni skroppnu kjósendur. Þeir eru fleiri en jafnvel ég hafði trúað.
Allt er í stakasta lagi

Stærsta fréttastofa heims spurði Geir Haarde í gær, hvort hann ætlaði að biðja þjóðina afsökunar á hruni Íslands. Associated Press fékk ekkert efnislegt svar. Geir vísaði bara á að kreppa væri í öllum heiminum. Það er eins og hann viti ekki, að ástandið hér er margfalt verra en annars staðar. Hann sagðist skilja, að margir eigi í erfiðleikum. Hann skilur það alls ekki. Hann býr í fílabeinsturni utan vandamála þjóðarinnar. Segist ekki hafa framið nein lögbrot og bankarnir hafi ekki gert það heldur. Ætlar ekki að segja af sér, ekki að biðjast afsökunar. Hjá honum er allt í stakasta lagi.
Skilgreining prófessorsins

Oddný Mjöll Arnardóttir lögfræðiprófessor er sama sinnis og ég. Telur, að “fjárhagsupplýsingar séu ekki skilgreindar sem sérstaklega viðkvæmar persónuupplýsingar í lögum um persónuvernd”. Þetta segir hún í Fréttablaðinu í dag. Að undirlagi fjárglæframanna með stuðningi fjölmiðla hafa fjármál undanfarið verið ranglega skilgreind sem einkamál. Þannig vilja þeir loka fyrir birtingu skattskrár, hefta aðgang að fasteignaskrám og bifreiðaskrám. Leggja áherzlu á bankaleynd. Þessi höft trufla gegnsæi lýðræðis. Þau búa til leyndarhjúp, sem gerði glæpamönnum kleift að setja heila þjóð á hausinn.
Ráðherra segir af sér

Sivraj Patil hefur sagt af sér. Innanríkisráðherra Indlands tekur ábyrgð á hryðjuverkum múslima í Bombay. Meðal siðmenntaðra þjóða segja ráðherrar af sér við slíkar aðstæður. Taka siðferðilega ábyrgð á óhöppum og mistökum á sviði síns ráðuneytis. Ísland er hins vegar ekki siðmenntað land. Hér segja ráðherrar ekki af sér. Aldrei. Þeir segja bara, að hrunið sé ekki sér að kenna. Að minnsta kosti ekki lagalega. Geir Haarde talar bara um lagalega hlið mála. Hann veit ekki, að orðið siðferði sé til. Hér hefur ríkisstjórnin keyrt heilt þjóðfélag á hausinn án þess að láta sér bregða. Hún er siðlaus.
Nýsamþykkt skrípalög

Lögin um gjaldeyrishöft eru gott dæmi um fjögur handarbök og tíu þumalputta Geirs Haarde. Þau banna beinlínis erlendar fjárfestingar á Íslandi. Þar með er ógnað áætlunum um netþjónabú, sem voru komin áleiðis. Slík bú nota mikið rafmagn og veita hátekjustörf. Einmitt það, sem okkur vantar núna, banna ríkisstjórn og Alþingi. Að þessu máli hafa komið ráðgjafar stjórnarinnar, sem sömdu frumvarpið. Ríkisstjórnin, sem lagði það fyrir þing. Og Alþingi, sem samþykkti það. Af öllu því, sem hægt var að gera í gjaldeyrishruni þjóðarinnar, eru nýsamþykkt lög það allra vitlausasta og hættulegasta.
Egill Helgason forsætis

Egill Helgason er helzti fjölmiðill landsins í hruninu. Ekki bara í Silfri Egils, heldur líka í eyjan.is/silfuregils. Þar hefur hann birt tugi bréfa fólks, sem allt hefur meira vit en Davíð, Geir og Ingibjörg. Rjómann af þessu fólki hefur hann svo tekið í Silfrið. Ég spyr: Af hverju er Egill ekki forsætis? Af hverju er þetta fólk ekki ráðherrar og yfirmenn stofnana ríkis og fjármála? Því að kringum Davíð, Geir og Ingibjörgu eru bara fimmta flokks aular úr flokkum þeirra. Allt fólk með viti er utan flokka og það á að taka völdin af aulunum. Egill hefur vísað á gæðin, en þau eru bara ekki við völd.
Dagblöð eru dauðvona

Ég veit ekki um fríblöð, en hefðbundin dagblöð eru dauð. Sum munu rísa upp aftur um tíma í skjóli nýrra eigenda. Alltaf verða til auðmenn, þrátt fyrir kreppur. Sumir þeirra vilja ritskoða eins og Björgólfur Guðmundsson, aðrir vilja nýtt frímerki í safnið sitt. Hugmyndin um að breyta skógum í fréttir er úrelt. Gömul og fullkomin tækni dagblaðavinnslu er risaeðla á stafrænni öld. Nokkrar kynslóðir komu, sem telja með réttu eða röngu, að fréttir eigi að vera ókeypis. Með hverju árinu fjölgar slíkum og fækkar hinum, sem vilja kaupa pappír. Ég er hættur að elska skrjáf í pappír. Dagblöð eru dauðvona.
Elskar fé en ekki fólk

Skattgreiðendur eiga ekki að borga sparendum hluta af horfinni inneign þeirra. Skattgreiðendur gerðu sparendum ekki neitt. Það voru bankarnir, sem stálu peningunum. Ginntu sparendur til að varðveita peninga í vafasömum peningamarkaðssjóðum. Til að lána eigendum bankanna. Það er mál milli banka og innistæðueigenda. Ríkið hefur þegar niðurgreitt tjónið með því að gefa bönkunum hundruð milljóna króna til þess. Á kostnað skattgreiðenda, það er barna okkar og barnabarna. Svívirðilegt athæfi ríkisstjórnarinnar sýnir, að hjarta hennar slær með fjármagninu, ekki með börnum og barnabörnum okkar.
Fjárglæfrar sem einkalíf

Eigandi Stíms kvartar yfir innrás í einkalíf sitt. Það er að segja í brask hans með kaup og sölu hlutabréfa í Glitni og FL Group. Sem kostar þjóðina milljarða. Eigandi Stíms telur fjárglæfra vera einkamál sitt og fjölskyldu sinnar. Fjármagnseigendum hefur tekizt að breiða einkalíf yfir glæfra sína. Þeir hafa til þess stuðning Persónuverndar. Það er stofnun, sem reynir að hindra gegnsæi í samfélaginu. Þetta gegnsæi, sem er forsenda lýðræðis. Þeir hafa líka til þess stuðning ótal lögmanna, sem tala um peninga eins og um persónur. Telja, að peningar hafi einkalíf, samanber tuðið um bankaleynd.
Byltingin er staðreynd

Við þurfum ekki að ræða um, hvort bylting verði í landinu. Eða hvort hún sé lögleg. Hún hefur þegar gerzt. Byltingin er staðreynd. Ríkisstjórnin framdi hallarbyltingu með því að knésetja þjóðina og varpa henni í þrældóm. Hún gerði það með atkvæðavélum á þingi, sem samþykktu ólögleg neyðarlög og gjaldeyrislög. Ef þjóðin rís upp og byltir stjórninni, er það ekki bylting, heldur gagnbylting. Hún er tilraun til að innleiða aftur gegnsætt lýðræði, sem ríkisstjórnin hefur afnumið með stuðningi Alþingis. Gagnbyltingin verður ekki ólögleg. Það var hallarbylting ríkisstjórnarinnar, sem var ólögleg.
Hæfnismat ráðherra

Brennuvargarnir eru sammála um, að engir séu hæfir til brunavörzlu aðrir en þeir. Í fyrsta lagi séu þeir reynslunni ríkari. Í öðru lagi treysti erlendir aðilar eingöngu brennuvörgunum til að stunda brunavörzlu. Þetta er meginefni í ræðum Geirs Haarde og Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur þessa dagana. Þau telja fráleitt, að við, sem erum saklaus af hruninu, eigum að hafa nokkuð að segja um framhaldið. Enda er allt eins og áður var. Enn er verið að stela úr bönkunum á hverjum degi. Enginn hefur axlað eða verið látinn axla ábyrgð á hruninu. Og forhertir þjóðarleiðtogar treysta okkur ekki fyrir kosningum.
Græðgisgengið ræður enn

Græðgisgengið stjórnar enn bönkunum. Nokkrir yfirmenn hafa verið færðir til í störfum og pólitísk bankaráð hafa verið skipuð. Bankarnir taka ekki mark á kröfum um gegnsæi. Ekki einu sinni kröfum bankaráðherrans. Allt er eins og áður var í bönkunum. Fyrirtæki eru gerð gjaldþrota og komið í hendur gamalla eigenda á nýjum kennitölum. Gert á kostnað bankanna og annarra stofnana, sem þjóðin á. Vikum saman hefur verið látið viðgangast, að bankarnir velti sér í sama sukkinu og áður. Burt með alla bankastjórana, allar skilanefndirnar og öll bankaráðin. Þetta er samvalið glæpalið. Afnemum bankaleyndina hér og nú.
Dagblöð svindla á þjóðinni

Enn er verið að stela peningum í bönkunum. Þekktustu dæmin eru Mogginn og Viðskiptablaðið. Þrotabúum blaðanna er ráðstafað án útboðs til einkavina, þótt gjaldþrotin leiði til afskrifta í bönkunum. Stríðir gegn margítrekuðum vinnureglum skilanefndanna. Auk þess er ógreiddum vinnulaunum brottrekinna starfsmanna vísað til ábyrgðarsjóðs launa. Það eru hrein fjársvik að skipta um kennitölur og koma skuldbindingum yfir á banka og ábyrgðarsjóð. Þjóðin á bankana og sjóðinn. Hún á heimtingu á að vita, hverjir standa að þessum kennitölusvikum ríkisbankanna. Enn er allt eins og áður var í bönkunum.