arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þverhaus vegamála

Til skamms tíma voru forstjórar Vegagerðarinnar þekktir af diplómatískri hæfni. Þurftu að friða ótal aðila til að geta komið saman áætlunum um vegi og viðhald. Nú er hins vegar kominn hrokafullur þverhaus í embættið. Hreinn Haraldsson talar um helztu náttúruverndarsamtök sem óviðkomandi aðila úti í bæ. Lætur hreppsnefnd í Garðabæ ýta sér út í framkvæmdir í Gálgahrauni, þótt dómsmál séu í gangi vegna eyðileggingar náttúruverðmæta. Á sparnaðartíma er lagt í gersamlega óþarft milljarðasukk, sem mun leiða til álitshnekkis Vegagerðarinnar. Það er ekki nóg að vera verkfræðingur til að fá respekt.
Leti og mannhatur

Enn einu sinni vekur Útlendingastofnun athygli fyrir leti og mannhatur. Saga Romylyn Patty Faigane er skelfileg. Langvinnar tilraunir til að fá leyfi til að búa hér hjá móður sinni fara út um þúfur. Syfjuðu og lögfræðiskóluðu íhaldskerlingarnar í Útlendingastofnun eru meira en ár að svara bréfum. Þær vita ekkert í sinn haus og biðja sífellt um sömu skírteinin aftur og aftur. Þetta er eins og í skáldsögu eftir Franz Kafka. Nú hafa aðstandendur Faigane gefizt upp og hún er farin. Kristín Völundardóttir forstjóri hlýtur að vera stolt af íhaldskerlingum sínum. Er ekki hægt að leggja þessa stofnun niður?
Kratar hugsa hægt

Meðal annars fyrir tilstilli Morgunblaðsins verður flugvöllurinn aðalmálið í prófkjöri sjálfstæðis. Gegnum nálaraugað munu þeir einir komast, sem vilja af fullri hörku hafa völlinn þar sem hann er. Sumir frambjóðendur verða því að hafa hraðar hendur við að skipta um skoðun. Úr því verður óvígur her, sem mun að óbreyttu valta yfir núverandi meirihluta, sem þó hefur nokkra mánuði til að skipta um skoðun. En kratar hugsa hægt og eiga erfitt með að skilja hugtakið forsendubrest. Líklega munu þeir fljóta sofandi að feigðarósi að vori eins og þeir gerðu í vor í skuldamálum fólks. Nú orðið gerast hlutir hratt.
Blaðurfulltrúi í felum

Björn Ingi Hrafnsson má hafa skoðanir eins og aðrir. Hans sérstaða er að koma hvergi fram undir nafni. Notar á Pressunni dulnefni á borð við Orðið á götunni eða Kaffistofan. Frekar óttaslegið framferði, þótt Framsókn sé. Eins og hann sé í bráðri hættu. Gamall blaðurfulltrúi formanna Framsóknar er enn að verki, þótt hann sé í felulitum sem útgefandi Pressunnar. Viðfangsefni BInga er núna að telja okkur trú um, að formaðurinn og Bjarni Ben gangi í takt. Vísar þar í stjórnarsáttmála, sem menn eru sammála um að skilja hver á sinn hátt. Jafnvel Frosti hefur sinn vinkil, sem menn skilja ekki heldur.
Herinn verndar minnihluta

Kosturinn við herforingjastjórnir í miðausturlöndum, líklega sá eini, er, að þær vernda minnihlutahópa gegn trúarofstæki. Frægasta dæmið er Tyrkland, þar sem herinn heldur hlífiskildi yfir gyðingum, kúrdum og armenum, sem sumir múslimar vilja feiga. Íslamistar í Tyrklandi hafa ekki rofið þessa vernd. Öðru máli gegnir um Egyptaland, þar sem íslamistar byrjuðu strax að ofsækja kristna, þegar þeir náðu völdum. Nú hefur herinn þar aftur tekið völdin og kristnum er heldur rórra. Í Sýrlandi hefur herforingjastjórn Assad verndað kristna, en alltof margir uppreisnarmanna vilja helzt útrýma slíku fólki.
Velferð eða réttlæti

Þetta er ekkert flókið. Fyrrverandi ríkisstjórn taldi, að rétta þyrfti hag þeirra skuldara, sem stóðu verst eftir hrunið. Dæmigerð velferðarhugsun. Núverandi ríkisstjórn telur, að leiðrétta beri “forsendubrest” ALLRA, líka hinna, sem breiðari hafa bökin. Dæmigerð réttlætishugsun. Annars vegar var velferðarstefna og hins vegar er réttlætisstefna. Kjósendur höfnuðu í vor fyrri leiðinni og völdu hina síðari, sem kostar þrefalt. Margir hafa líklega gert það vegna misskilnings á loforði Framsóknar. Þeir vakna upp við, að Framsókn styður helzt gráðuga fólkið, en síður þá, er lepja dauðann úr skel.
Bara ein leiðrétting

Fjölmiðlar og þingmenn virðast hissa á, að skuldarar fái ekki nema eina leiðréttingu á svokölluðum “forsendubresti”. Frosti Sigurjónsson leiðrétti þetta á þingi í gær. Breytingin frá fyrra ástandi sé sú, að þeir, sem áður fengu ekki leiðréttingu, fái hana í vetur. Í fjárlögum næsta árs verður gert ráð fyrir upphæðum inn og út. Þær fela í sér, að gömlu bankarnir borgi allt, þótt ekki sé byrjað að semja við þá. Kannski gerist það með eignarnámi í þrotabúunum. Þetta verður spennandi gósentími lagatækna. Bara á að laga stöðu þeirra, er standa betur, enda standa þeir nær hjarta Sigmundar Davíðs og Bjarna.
Fiskur uppi í sveit

Góð veitingahús finnast utan 101. Langt uppi í sveit, í 104, er afskekktur Laugaás. Þar hefur Ragnar Guðmundsson staðið vaktina í 34 ár. Eitt fárra fiskhúsa landsins, þar sem hægt er að fá ýmsan fisk dagsins í hefðbundinni matreiðslu. Hin fiskhúsin eru Þrír Frakkar Úlfars Eysteinssonar, Tilveran í Hafnarfirði og tvær fiskbúðir. Í Laugaási fengum við í hádeginu hveitilausa Thai súpu með beikoni, bláskel úr Keflavík og indælis þorsk. Súpa og einn sex rétta dagsins kostaði 1800 krónur. Svo er Laugaás heimilislegt bistró. Ýmis matarhús, sem kenna sig við fisk, hafa bara einn fiskrétt dagsins.
Setjið slár á vegina

Ungt fólk fylgist ekki reglulega með fréttum og fréttafíklum fækkar. Einu sinni vissu allir, hvað var í hádegisfréttum útvarps og vissu um aðvífandi óveður. Ekki lengur. Margir vita ekkert um viðvaranir, þegar þeir leggja í hann. Enn frekar gildir þetta um útlendinga á illa búnum bílaleigubílum. Þeir vita ekkert, hvað er í aðsigi. Því er ekki nóg að birta viðvaranir eða setja upp skilti. Setja þarf upp slár, sem hægt er að láta loka vegum, þegar þeir eru taldir ófærir. Sama gildir um sumarvegi á hálendinu. Tíðar fréttir af tjóni á bílum og ferðafólki í lífshættu eiga að hafa vit fyrir kerfinu.
Hrun Landspítalans

Ný ríkisstjórn hefur lækkað skatttekjur ríkisins til að hjálpa kvótagreifum og öðrum auðgreifum. Samt verður hún að bregðast við hruni Landspítalans. Hann getur ekki lengur sinnt hlutverki sínu og siglir hraðbyri í átt til þriðja flokks spítala. Því miður er líf og heilsa þjóðarinnar ekki efst á forgangslista stjórnarinnar. Þar eru greiðslur til sukkara, sem reistu sér hurðarás um öxl í húsnæði. Að svo miklu leyti sem ríkið getur náð peningum út úr gömlu bönkunum, eiga þeir að fara í heilsu og menntun, ekki í gjafir á borð við þær, sem ríkisstjórnin hefur þegar fært kvótagreifum og auðgreifum.
Brennheitur flugvöllur

Stjórnmálamenn þurfa alltaf að fylgjast með breytingum á pólitísku veðri. Mega að vísu ekki að hlaupa eftir almenningsálitinu, en þurfa að taka tillit til þess. Aðstæður eru allt aðrar en þær voru, þegar ákveðið var að losna við flugvöllinn í Vatnsmýri. Þyrlað hefur verið upp víðtækri og brennheitri andstöðu gegn flutningi. Verði ekki gripið í taumana, mun málið verða helzta mál borgarkosninganna að vori. Munið bara eftir svokölluðum forsendubresti og kosningunum í vor sem leið. Nægur tími er fyrir borgarfulltrúa að skipta um skoðun og reyna að bjarga stólunum, áður en fárviðrið skellur á þá.
Eins og naut í flagi

Takmörk hljóta að vera fyrir því, hversu lengi Framsókn getur valtað yfir Sjálfstæðis í stjórnarsamstarfi. Sumir ráðherrar Framsóknar láta eins og naut í flagi. Einkum eru það utanríkis- og umhverfisráðherrar, en einnig sparnaðarnefndarmenn. Bjarni Benediktsson talaði um flatan niðurskurð, en þá komu nefndarmenn og sögðu hann verða misjafnan. Margir sjálfstæðismenn eru ósáttir við, að utanríkis fari á svig við lög í meðferð Evrópumálsins. Sumir þeirra telja nokkuð frekt hjá umhverfis að setja alla rammaáætlun orku og umhverfis beinlínis á hvolf. Hvað svo með heimsins dýrasta kosningaloforð?
Kjærsgård er með það

Pia Kjærsgård hefur sett saman stefnuskrá danska þjóðrembuflokksins. Leggur áherzlu á, að vonda ríkisstjórnin í Danmörku sé skipuð fólki, sem drekki café latte og gangi í hönnuðum tízkufötum. Þetta feli í sér eitraða árás á dönsk gildi og spanni daður við Evrópu og við útlenda glæpamenn. Latte-fólk hafni svínakjöti og jólatrjám, sem séu dönsk og góð gildi. Það dragi taum höfuðborgar gegn landsbyggð. Þessi elíta vilji innflutning útlendinga og grafi undan samfélagsgerðinni. Mér sýnist þetta vera tilvalin stefnuskrá fyrir Framsókn, síðan hún gerðist þjóðrembuflokkur yzt á hægri jaðrinum.
Tuttuguþúsund heimsóknir

Tuttuguþúsund mismunandi Íslendingar heimsóttu bloggið mitt í gær, 19.961 mismunandi IP-tölur. Samkvæmt google.com/analytics. Á einum sólarhring, 15. september. Fyrir utan þrasið mitt á fésbók. Ég þakka fyrir aðild ykkar að þessu óvænta persónulega meti. Þetta blogg er orðið eins og heill fjölmiðill með tugum starfsmanna.
Titringur í samstarfi

Það framkvæmda vill oft haldast, þótt það sé umdeilt. Minna svigrúm er til að vinda ofan af því gerða heldur en að hindra, að það sé gert. Sá, sem hefur frumkvæði, sigrar oft þann sem stígur varlegar til jarðar. Þetta er þema ráðherra Framsóknar í ríkisstjórn með Sjálfstæðisflokknum. Þeir gera það, sem hefði átt að fara hefðbundna leið, til dæmis um alþingi. Utanríkis rýfur viðræður við Evrópu án ákvörðunar þings. Umhverfis rífur rammaáætlun án ákvörðunar alþingis. Forsætis hótar ítrekað greiðslum í forsendubrest, en Sjálfstæðisflokkur er þögull. Titringur eykst í samstarfinu, springur það?
Allir fagna ruglinu

Allir fagna Sýrlandssamningi Bandaríkjanna og Rússlands nema uppreisnarmenn. Segir mér, að Assad og stjórn hans séu sigurvegarinn. Hann skrifar undir og drepur svo eftir megni að hætti Saddam. Borgararnir græða hvorki né tapa. Í auknum mæli verða deiluaðilum útveguð hefðbundin vopn. Skynsöm leið hefði verið að gera Sameinuðu þjóðunum kleift að taka við stjórn í landinu. Til þess hefði þurft að ryðja Assad úr vegi. Allir græða á samningnum nema þjóðin og uppreisnarmenn. Obama forðast óvinsælt stríð og Pútín gerir sig gjaldgengan í störukeppni heimsveldanna. Blóðbaðið heldur svo bara áfram.
Margs konar hrun

Íslenzka hrunið 2008 var fyrst og fremst bankahrun. Það var 100% hrun, allir bankarnir hrundu, þar á meðal Seðlabankinn. Fleira hrundi, þótt ekki væri það 100%. Alvarlegast var 35% krónuhrun, er líklega mun versna. Afleiðing þess er meðal annars í gjaldeyrishöftum, sem kosta þjóðina stórfé og ekki er séð fyrir endann á. Fasteignaverð hrundi líka og er 30% lægra en fyrir hrun. Krónuhrunið og fasteignahrunið er verra en svonefndur forsendubrestur lána. Afleiðing alls þessa er pólitískt hrun. Fólk missti trú á stjórnmálamönnum. Bankar siðvæddust ekki. Krónan er áfram dauð. Því erum við enn í skítnum.
Gillz skrifaði ógeð

Ég hef engan áhuga á, hvort Egill Gillz fer í trekant eða ekki, hef aldrei ritað um þessi dómsmál hans. Hins vegar hef ég um tíðina fylgzt með skrifum hans. Þau hafa verið óvenjulega ógeðfelld. Hann hefur ætíð komið mér fyrir sjónir sem óvenjulega þreytandi eintak. Ég er hissa á, að feður telji bækur hans hafa uppeldisgildi. Er hissa á, að hann sjái ekki að sér. Er hissa á, að hann trani sér fram opinberlega sem eins konar uppeldispostuli. Mest eg þó hissa á, að fávitar í Vestmannaeyjum og Reykjanesbæ fái hann til að stýra samkomu. Mér finnst það bera vott um alvarlega brenglun í hugarfari þeirra.
Virðing alþingis

Forseti alþingis getur ekki þvingað þingmann til að fylgja hefðbundnum ávarpsorðum. Mér væri fyrirmunað að kalla þingmenn háttvirta og ráðherra hæstvirta. Það væri yfirgengileg hræsni og ég stunda ekki hræsni. Skil vel, að þingmenn pírata vilji ekki ávarpa bófa á svo tilgerðarlegan hátt. Mér dytti ekki heldur í hug að mæta með hálsbindi og skil vel, að Elín Hirst vilji mæta í gallabuxum. Reglur alþingisforseta og skrifstofu um hegðun og búnað þingmanna eru aftan úr forneskju. Þær hafa hingað til ekki megnað að framkalla neina virðingu alþingis. Virðing kemur að innan, ekki af umbúnaði.
Forrit í stað lagatækna

Hvað eftir annað kemur í ljós, að lögmenn ráðuneyta geta ekki samið frumvörp til laga. Þau virka mörg ekki eins og til er ætlast. Á alþingi skortir líka lagatækni í að sníða slíka annmarka af lögum. Nýtt dæmi eru gjaldeyrislögin, sem samþykkt voru 2008. Við gerð frumvarpsins hvarf ákvæði um sviptingu starfsréttinda hinna brotlegu. Ákvæðið var í uppkasti Seðlabankans, en hvarf í bankaráðuneyti Björgvins G. Sigurðssonar. Án efa frekar vegna heimsku en vegna ásetnings. Til er hugbúnaður, sem heldur utan um öll afbrigði í þróun lagatexta og Wikipedia-texta. Ríkið þarf að reka lagatækna og kaupa eintak.
Staurblind sparnaðarnefnd

Bændablaðið fæst ókeypis í stórmörkuðum á kostnað ríkisins. Á gullöld ferðaþjónustu afskrifa Bændasamtökin milljarðs lán til Hótel Sögu, einnig á kostnað ríkisins. Bændasamtökin eru rekin af ríkinu í þágu landbúnaðar, sem að hálfu leyti liggur uppi á ríkinu. Haldið þið svo, að sparnaðarnefnd Vigdísar og Guðlaugs taki eftir þessu? Nei, hugmyndir hennar um niðurskurð snúast um annað, niðurskurð eftirlits með bófum og niðurskurð velferðar. Vandræði stjórnarinnar snúast um niðurskurð á ríkistekjum í þágu kvótagreifa og annarra forgangsgreifa, sem kosta kosningabaráttu pólitískra bófaflokka.
Klappa saman lófum

IgNobel háðungarverðlaunin eru hér þekktust fyrir, að Davíð Oddsson og hinir bankastjórarnir fengu þau 2009. Þeir höfðu þá vakið heimsathygli fyrir lítið vit á peningum. Í Time Magazine hafði Davíð verið settur í hóp þeirra, sem mesta ábyrgð bæru á heimskreppunni 2008. Nú hefur annar snillingur fengið IgNobel, það er Alexander Lukasjenko, forseti Hvíta-Rússlands. Verðlaunaður fyrir að banna fólki að klappa saman lófum á almannafæri. Löggan þar var líka verðlaunuð fyrir að taka einhentan mann höndum fyrir að klappa saman lófum. Snillingurinn, sem segist eiga heimsmet í ráðagerðum, fær hann IgNobel 2014?.
Styrjöld gegn heilsu

Philip Morris er gott dæmi um þrýsting bófaflokka á pólitíkina. Framleiðandi Marlboro ver milljarði króna til að fá Evrópusambandið til að fresta hertum viðvörunum á sígarettupökkum. Og til að fresta banni við ýmsum tegundum af sígarettum. Til þess hefur dópsalinn 161 starfsmann í þrýstivinnu og mútum í Bruxelles. Markmiðið er að fresta ákvörðun Evrópu fram yfir áramót. Þá tekur Grikki, væntanlega spilltur, við formennsku í stjórn sambandsins. Og þetta er bara eitt af mörgum tóbaksfyrirtækjum, sem taka þátt í styrjöldinni gegn bættri heilsu í Evrópu. Það er víðar en hér, sem bófaflokkar ógna heilsunni.
Kafteinn ofurbrók

Kafteinn ofurbrók er þekkt fyrirbæri í bókmenntum. Krakkar lásu myndasögur um Superman og Spiderman, sem flugu milli húsa og leystu allan vanda fólks. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson hefur sem pólitíkus frá upphafi verið Kafteinn ofurbrók. Byrjaði á að útvega þjóðinni

2000 milljarða norskt lán og forða henni frá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum. Fór með Höskuld Þórhallsson til Noregs að sækja féð, en það fannst ekki. Ofurbrók fór þvínæst í sendiráð Kanada og fékk það til að fallast á að við mættum nota Kanadadollar. Ekkert var heldur til í því. Nú fer Kafteinn ofurbrók enn með himinskautum og lofar milljarða afskriftum þrautpíndra skuldara. Ljúft er að láta sig dreyma teikniseríur.
Horfin heimsveldisþrá

Sýrlandsstríðið markar þau tímamót í veraldarsögunni, að Bandaríkin eru að losa sig við heimsveldisþrána. Í fyrsta skipti ráða vopnaframleiðendur og aðrir stríðsæsingamenn ekki skoðunum Bandaríkjamanna. Þrír af hverjum fjórum borgurum landsins telja Assad Sýrlandsforseta beita efnavopnum. Samt telja tveir af hverjum þremur, að Bandaríkin eigi að hafna aðild að málinu. Því tvístígur Obama. Bandaríkin eru ekki lengur heimslöggan. Ekki riddaraliðið, sem kemur með lúðraþyt til bjargar í lok kvikmyndarinnar. Fyrir löngu hefur ríkið fyrirgert rétti sínum til slíks og nú er ríkið að viðurkenna stöðuna.
Gerið eins og við

Þýzkaland mun 22. september senda umheiminum sömu skilaboð og það hefur sent áratugum saman. Þá fær Angela Merkel stuðning til að vera áfram kanzlari. Áfram mun Þýzkaland hafna þeirri stefnu að sukka sig úr erfiðleikum. Áfram verður rekin aðhaldsstefna í fjármálum með heilbrigðum ríkisrekstri, fullri atvinnu og öflugum vöruútflutningi. Settar verða skorður við peningaaðstoð við sukkara í suðrinu við Miðjarðarhaf. Að öðru leyti verður stutt við bak Evrópusambandsins og evrunnar. “Gerið eins og við”, mun Merkel segja næstu fjögur árin. Þýzkaland hefur tekið við af Norðurlöndum sem fyrirmynd Evrópu.
Vestrænn viðbjóður

Valdarán hersins í Chile fyrir réttum fjörutíu árum markaði tímamót í mati margra vesturlandabúa á stöðu sinni í heiminum. Að undirlagi Bandaríkjanna og með virkri aðild leyniþjónustunnar var löglegri ríkisstjórn velt úr sæti. Borgarar landsins voru pyntaðir og fólk látið hverfa þúsundum saman. Spámenn Hannesar Hólmsteins voru kallaðir til að stjórna landinu með atvinnuhruni og lífskjarahruni. Fremstur fór þar í flokki hinn ógeðfelldi Milton Friedman. Margir vesturlandabúar sáu viðbjóð eigin forusturíkis, Bandaríkjanna, svo og viðbjóð frjálshyggjunnar. Sumir Íslendingar hafa ekki séð þann viðbjóð enn.
Heimsmet í hræsni

Eitt er það heimsmet, sem Sigmundur Davíð hefur ekki náð. Það er heimsmet Barack Obama í hræsni. Bandaríkin mega eiga 30.000 tonn af eitrinu Sarin og selja það og annað eitur út um heim allan. En kaupendur mega ekki nota það. Bandaríkin mega dreifa eitri í stórum stíl yfir þriðja heiminn, allt frá Víetnam til vorra daga. En aðrir mega það ekki. Bandaríkin mega 83 sinnum beita neitunarvaldi í öryggisráðinu gegn vilja annarra ríkja. En Rússland og Kína mega það ekki. Engin furða er, þótt Bandaríkin hafni aðild að alþjóða stríðsglæpadómstólnum. Friðarverðlaunahafi Nóbels er mesti stríðsglæpamaður nútímans.
Tvöfalt heimsmet

Ofan á fyrra heimsmet í kosningaloforðum hefur Sigmundur Davíð Gunnlaugsson sett heimsmet í áætlunum. Á alþingi í gær sagðist hann vera með á prjónunum heimsins róttækustu aðgerðir í málum skuldara. Lítið er samt vitað um gerðir hans í þessu efni. Annað en að enn er verið að skipa í nefndir. Þetta minnir á ferð hans til Noregs í gamla daga eftir hrunið. Þá ætlaði hann að sækja hundruð milljarða til að forða okkur frá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum. Aldrei fundust þeir peningar. En nú er hugsanlegt, að takist að koma hinum flottu nefndum í gang. Sigmundi Davíð verður sjaldan orða vant um sinn góða vilja.
Eitt af undrum veraldar

Íslenzka hrunið var ekki bara íslenzkt, heldur olli meira tjóni erlendis. Þess vegna setti fréttaritið Time sjálfan Davíð Oddsson sem einn þeirra, er þyngsta ábyrgð bæri á heimskreppunni. Hrokafulli fúskarinn í Seðlabankanum kom að hruninu á ýmsan hátt. Fyrst einkavinavæddi hann bankana og kom í gang atburðarásinni. Síðan tryggði hann, að fjármálaeftirlitið sinnti alls ekki eftirliti. Hann olli ekki bara hruninu 2008, heldur líka snjóhengjunni, sem nú vofir yfir þjóðinni. Davíð er mara, sem hvílt hefur á þjóðinni í ýmsum myndum í þrjá áratugi og gerir enn. Nú er hann í boði kvótagreifanna.
Spila með líf fólks

Uppkast ríkisstjórnar Jóhönnu Sigurðardóttur að fjárlögum ársins 2014 var byggt á þáverandi tekjupóstum. Fyrsta verk ríkisstjórnar Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar og Bjarna Benediktssonar var að skera niður tekjupósta. Svo lýgur Bjarni, að fyrra uppkast hafi verið illa fjármagnað. Það er núverandi uppkast en ekki það fyrra, sem er illa fjármagnað. Sigmundur og Davíð töldu sig þurfa að endurgreiða kvótagreifum og öðrum forgangsgreifum fyrir að hafa kostað kosningabaráttu þeirra. Þess vegna er ríkið í vandræðum með brýnustu stofnanir, einkum Landspítalann. Bófaflokkarnir stefna lífi fólks í hættu.
Guðlaugur er “galinn”

Það er ekki eftirlitsiðnaður, sem er galinn, heldur Guðlaugur Þór sjálfur, sem notar orðið. Skortur á eftirliti með fjármálastofnunum setti Ísland á hvolf 2008. Davíð Oddsson skipaði frjálshyggjutrúða til forstöðu stofnana til að tryggja eftirlitsskort. Trúarbrögðin sögðu markaðinn hafa eftirlit með sjálfum sér. Jónas Fr. Jónsson stýrði fjármálaeftirliti og því fór sem fór. Nú stöndum við andspænis 15% árlegum vexti ferðaþjónustu án nægilegs eftirlits. Oft höfum við séð, að matvælaeftirlitið stendur ekki undir nafni. Við þurfum að herða eftirlitið, en bófaflokkarnir hyggjast skera það niður.
Þjóðir, lönd og ríki

Rangt er að tala um viljugar eða vígfúsar þjóðir, þegar Bandaríkin leita sér vopnabræðra gegn Sýrlandi. Listinn nær yfir rúman tug viljugra eða vígfúsra ríkja. Þjóðir þessara ríkja eru að miklu leyti andvígar árásum á Sýrland, meira að segja Bandaríkjamenn. Í fréttum þarf að gera greinarmun á þjóðum, sem eru fólk; löndum, sem eru landsvæði; og ríkjum, sem eru valdastofnanir. Þjóðir, lönd og ríki eru mismunandi hugtök, sem vísa til mismunandi atriða. Tungumál fela í sér tugþúsundir orða, til þess að hugsun geti orðið nákvæm. Ruglingur hugtaka leiðir til loðinnar hugsunar og gerir staðreyndir óljósar.
Auður mannlegra samskipta

Ferðaþjónusta hefur tekið við af sjávarútvegi sem forustugrein atvinnulífs á Íslandi. Vöxtur greinarinnar nemur um 15% á hverju ári. Þar geta Íslendingar framvegis fengið vinnu, hafi þeir hæfni til mannlegra samskipta. Sérstaklega hentar þetta þeim þeim, sem líka vilja vinna heima, og þeim, sem vilja ekki fulla vinnu. Störfin gefa misjafnt af sér eins og gengur og gerist í öðrum greinum. Miklu máli skiptir, að regluverk og eftirlit sé gott og vel sé hugsað um aðgengi að náttúruperlum. Fjárfesting í ferðaþjónustu kostar bara brot af kostnaði við orkuver og stóriðju. Ferðaþjónusta þýðir fulla atvinnu.
Skáldsaga um ofsóknir

Almannatengillinn Gunnar Steinn Pálsson gegnir mikilvægu hlutverki í þeirri endurritun sögunnar, sem Morgunblaðið Davíðs stundar af kappi. Í vænisjúku skáldsögunni er Gunnar Steinn heljarsvört kónguló. Hún spinnur vefi gegn Davíð og Sjálfstæðisflokknum með aðstoð Ólafs Arnarsonar, Egils Helgasonar “umræðustjóra”, svo og “leigupenna” í “blogghernum”. Við sögu koma: Nafnlaus fréttamaður “beintengdur hagsmunum Exista og Kaupþings”. Erlendir fræðimenn, “mataðir” af Agli. Svo og “sjálfskipaður talsmaður þjóðarinnar”, nafnlaus að sjálfsögðu. Fylgist með, hversu langt ofsóknaræðið teymir fréttaskáldið.
Bófar leiki lausum hala

Síðasti áratugur kenndi okkur, að forstjórar ganga eins langt og þeir geta og “fara á svig við lög”. Ráðningarferli stjórnenda er þannig, að eingöngu siðblindingjar komast í gegn. Mest er þetta áberandi í fjármálastofnunum og stórfyrirtækjum. Ísland fór á hliðina 2008, því að eftirliti var ekki sinnt sem skyldi. Nú á að færa frelsið í sama farveg. Guðlaugur Þ. Þórðarson berst fyrir samdrætti í eftirliti. Gefa bófum fyrra svigrúm til að svíkja, svindla og stinga undan. Leyfa bófum að leika lausum hala. Kjósendur áttu að vita þetta, áður en þeir kusu umboðsmenn bófaflokkanna til valda í þjóðfélaginu.
Gagnslaus sparnaðarnefnd

Lekinn frá sparnaðarnefnd ríkisstjórnarinnar lofar ekki neinu góðu. Til að sýnast verður lagt til, að stofnanir verði sameinaðar út á ímyndaðan gróða. Ekki hefur heyrzt stuna um, að tveir landbúnaðarháskólar og einn háskóli í hrauni verði sameinaðir. Við verðum því áfram með sjö háskóla fyrir þriðjung úr milljón íbúa. Ekki verður þar neinn sparnaður. Ekki hefur heldur heyrzt stuna um, að dregið verði úr heimsmets-stuðningi við hefðbundinn landbúnað. Við höldum því áfram uppi kúm og kindum. Ekki verður þar neinn sparnaður. Líklega verður áfram reynt að amast við velferðinni, einkum Landspítalanum.
Flatkökur í réttunum

Enginn þarf að segja mér, að það sé Evrópusambandinu að kenna, að ekki má setja vörur bænda beint á markað. Í öllum plássum Evrópu eru markaðir, þar sem afurðir landbúnaðar eru til sölu nánast beint frá býli. Evrópusambandið hlýtur að vita af milljón svona mörkuðum. Matvælastofnun ber sjálf ábyrgð á furðulegu regluverki, sem hindrar framtak bænda. Tilgangur þess er ekki að vernda heilsu fólks, heldur að vernda hagsmuni stórfyrirtækja. Þeirra, sem nota iðnaðarsalt og díoxín í mat. Matvælastofnun er frá upphafi til enda prumpstofnun, sem hindrar kvenfélagskonur í að selja flatkökur í réttum.
Sætabrauðsdrengir

Sjónvarpið fer illa með marga þjóðarleiðtoga. David Cameron lítur út fyrir að vera uppþembdur og útblásinn Eton-strákur, minnir á Sigmund Davíð. Sama má segja um François Hollande. En leiðtogi Evrópu er hin kýtta Angela Merkel, sem heldur fast við jarðbundinn sparnað og uppsker fulla atvinnu og öflugar útflutningstekjur. Hún hefur komið Þýzkalandi þægilega fyrir í þyngdarpunkti Evrópu og evrunnar. Hún er haldreipi sambandsins. Ekki þarf annað en að sjá hana í sjónvarpi til að átta sig á staðreyndinni: Hún er af allt öðrum toga en sætabrauðs-peningasynirnir, sem stjórna allt frá Bretlandi til Íslands.