arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Snýtt úr nösum Björns

Ragna Árnadóttir dómsmálaráðherra er snýtt úr nösunum á Birni Bjarnasyni, fyrrum dómsmálaráðherra. Enda var hún ráðuneytisstjóri hans. Hefur sömu mannfjandsamlegu viðhorfin í málum innflytjenda og fyrirrennarinn. Viðhorfin endurspeglast í lögum frá sameiginlegum tíma Björns og Rögnu í ráðuneytinu. Í útlendingastofnun, sem Björn gerði að fjölmennri stofnun mannúðarlausra lagatækna. Engan þarf að undra, þótt Ragna verði að flýja úr ræðustóli á ráðstefnu um mannréttindi. Hún er ríkisstjórninni til skammar. Ég get með engu móti skilið, að ríkisstjórnin þurfi vasaútgáfu af Birni Bjarnasyni.
Vandinn endurtekur sig

Davíð Oddsson lendir í þekktum vanda, þegar hann reynir á Mogga að umskrifa sögu síðustu áratuga. Vandi hans er ekki innlendur, heldur erlendur. Heima getur hann valtað yfir gagnrýnendur sína, eins og hann töfraði áður flesta með gamansemi sinni. Í fjölþjóðlegum samskiptum hans sem forsætisráðherra kom í ljós, að útlendingar skildu ekki séríslenzkar gamansögur hans. Þeir hlógu ekki og það fannst Davíð fúlt. Nú hafna erlendir gagnrýnendur alveg söguskoðun Davíðs. Þeir blása á kenninguna, að bræðurnir Lehman hafi orsakað séríslenzka hrunið. Þeir vita, að það var Davíð. Og það finnst honum fúlt.
Pólitísku krimmarnir

Það vefst ekkert fyrir mér, að nokkrir pólitíkusar höguðu sér fáránlega í hruninu. Davíð Oddsson setti Seðlabankann á hausinn með veðlausum lánum til banka, sem hann vissi að voru á hausnum. Vegna þessa þurfti ríkið að borga 300-350 milljarða. Það eitt veldur öllum vandræðum ríkissjóðs og samdrætti velferðar. Annar fáránlegur pólitíkus er Geir Haarde. Hann eyddi fyrir ári 250-300 milljörðum í banka, svo sem til að niðurgreiða peningamarkaðssjóði. Hann gerði það án þess að hafa heimild fjárveitingavaldsins og án þess að afla sér hennar eftir á. Hvað á að gera við slíka pólitíska krimma?
Vinsæll hrunflokkur

Samkvæmt nýrri skoðanakönnun hefur hartnær allt fylgi Bogarahreyfingarinnar og afsprengis hennar runnið til Sjálfstæðisflokksins. Hann eykur fylgi sitt frá kosningunum úr 24% í 35%. Borgarahreyfingin og afsprengi hennar minnka frá kosningunum úr 9% í samtals 1%. Aðrir flokkar standa nokkurn veginn í stað. Samfylkingin bætir við sig einu prósentustigi og Vinstri grænir tapa hálfu þriðja prósentustigi. Samkvæmt þessu er rúmlega þriðjungur þjóðarinnar þeirrar skoðunar, að sá flokkur, sem olli hruninu, sé bezt fallinn til að lækna það. Það segir dapra sögu um ofurlágt greindarstig þjóðarinnar.
Gallaðir mælikvarðar

Mælikvarðar Transparency International á spillingu eru gallaðir, ef ekki fráleitir. Árum saman hefur Ísland verið mælt með nánast enga spillingu. Samt hefur lýðveldið frá upphafi einkennzt af sumum þáttum spillingar. Þar ber hæst flokksrækni og frændrækni, skort á gegnsæi. Klíkuskapur einkenndi loftbólutímann fyrir hrun. Helztu gerendur voru Sjálfstæðis: Pólitíkusar, embættismenn, bankastjórar, viðskiptajöfrar. Framsókn var deild í klíkunni. Eftir hrunið hefði mátt reikna með endurskoðuðum mælikvörðum. En svo er ekki, þeir eru óbreyttir. Varpar skugga á Transparency International.
Kaffið betra í Reykjavík

Eitt er verra í Gent en í Reykjavík. Kaffihúsin. Belgar eru bjórfólk, sem er á svipuðum slóðum í kaffimenningu og Íslendingar voru fyrir fimm eða tíu árum. Þeir nota enn uppáhelling. Eða vélar, sem gefa af sér veikt kaffi, sem þeir kalla espresso. Þannig espresso fengum við í Reykjavík fyrir tíu árum. Nú er miðbærinn okkar fullur af kaffihúsum, sem bjóða indælis kaffi úr gamaldags ítölskum kaffivélum. Þótt ég búi í miðborg Gent, sem er stærri en allt Reykjavíkursvæðið, er leitun að almennilegu kaffi. Jafnvel ítölsk veitingahús brugga kaffið þunnt á belgíska vísu. Ég fæ að lokum heimþrá.
Var málefnalegt – orðið pólitískt

Norðurlöndin vilja ekki lána Íslandi án þess að fá grænt ljós frá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum. Segja það málefnalegt, því að sjóðurinn meti, hvort við séum að standa við skuldbindingar eða ekki. Sjóðurinn hins vegar játar, að ekki sé lengur málefnaleg fyrirstaða, heldur pólitísk fyrirstaða sterkra eigenda ajóðains. Fyrirstaða sjóðsins er ekki lengur málefnaleg, heldur pólitísk. Um leið verður fyrirstaða Norðurlandanna ekki lengur málefnaleg, heldur pólitísk. Norðurlönd styðja þá pólitísku niðurstöðu, að Bretland og Holland kúgi Ísland til meiri eftirgjafar en lög og reglur gera ráð fyrir.
Leyndó bankaeigendur

Ríkisstjórnin lofaði gegnsæi, en grefur sig í leyndarhjúp. Grófasta dæmið er Íslandsbanki, sem hefur 95% verið seldur nafnleysingjum. Ítrekaðar tilraunir til að fá eigendaskrá hafa engan árangur borið. Þetta eru ekki bara svik, heldur líka heimska. Hún stafar af, að pólitíkusar stjórnarinnar eru svo lokaðir inni í fornum viðhorfum, að þeir þora ekki að fara eftir eigin loforðum. Embættismenn og ríkisforstjórar haga sér eins og stjórnin. Versta dæmið er Sannleiksnefndin, sem vefur sig í leyndó og nældi sér í skilafrest. Önnur vond dæmi eru skilanefndir og bankastjórar, sem fela sig í bankaleynd.
Bankar elska braskara

Ofurbraskararnir, sem settu Ísland á hausinn, reka enn fyrirtæki sín og nú á vegum ríkisbankanna. Exista er frægasta dæmið. Stríðir gegn siðferðisvitund þjóðarinnar, en ríkisstjórnin hefur samt ekki rekið bankastjórana. Þar með tekur hún sjálf ábyrgð á siðleysi þeirra. Þar með svíkur hún upprunalegt loforð sitt um að velta við hverjum steini. Þess vegna harðneitar þjóðin að greiða krónu í IceSave og annan hreinsunarkostnað. Spyr til dæmis, hvers vegna gjaldþrota ofurbraskarar í stétt útvegsmanna fái enn að reka fyrirtæki á vegum Landsbankans. Til dæmis tengdasynir Soffaníasar í Grundarfirði.
Launahár fasteignasali

Fasteignasali fékk í gær skilorðsdóm fyrir margs konar svik og svindl. Hann var í náð dómarans. Það er fjórða skilorðið, sem hann fær. Fjórða skilorðið í röð. Greinilega fínn kall. Fyrir utan fjórða skilorðið fær hann rúmar 130.000 krónur á dag fyrir að sitja af sér sektina. Það eru margfalt hærri daglaun en Lalli Jóns hefur fyrir að sitja af sér sígarettuþjófnað. Hver verða daglaun hrunstjóranna, þegar dómarar Sjálfstæðisflokksins fara að reikna þeim kaup fyrir að sitja af sér sektir? Milljarður króna á dag? Það er ekki sama, hvort undirstéttir eða yfirstéttir fremja glæpi sína í röðum.
Hókus pókus flokkurinn

Sjálfstæðisflokkurinn olli hruninu prívat og persónulega. Frá frjálshyggju, yfir einkavinavæðingu, IceSave og Seðlabankagjaldþrot í innistæðugreiðslur Geirs. Flokkurinn kann samt ekki að skammast sín. Geir Haarde hefur enn ekki beðið þjóðina afsökunar. Davíð er orðinn ritstjóri Málgagnsins. Því kemur engum á óvart, að Sjálfstæðisflokkurinn þykist geta leyst vanda ríkissjóðs. Sem kominn er í mínus upp á meira en þúsund milljarða. Vegna flokksins. Hann hyggst leysa vandann án þess að hækka skatta. Með hókus, pókus. Margir hafa stundað lýðskrum um tíðina, en Sjálfstæðisflokkurinn slær öll sín fyrri met.
Meiri líkur en minni

Núna er þjóðinni refsað fyrir hrunið. Með gengislækkun, kjaraskerðingu og greiðslubyrði. Jafnframt er að verða ljóst ári eftir hrunið, að sökudólgar munu flestir sleppa. Sannleiksnefnd Alþingis mun seint og um síðir gefa út ruglaða niðurstöðu í stílnum: “Meiri líkur en minni eru á, að ósiðlega hafi verið staðið að málum.” Menn binda veikar vonir við Evu Joly, en engir aðrir njóta trausts. Eini saklausi aðilinn hlýtur refsingu, það er þjóðin sjálf. Flestir aðrir sleppa, kannski ekki bankastjórar og víkingar. En menn óttast, að embættismenn og pólitíkusar sleppi. Sá versti fékk Moggann í verðlaun.
Kann ekki að skúra

Ríkisstjórnir Sjálfstæðisflokksins misnotuðu veitingavaldið, tróðu dindlum flokksins í ýmis embætti. Eitt fyrsta verkefni vinstri ríkisstjórnar hlýtur að vera að losa þjóðfélagið við þá byrði. Kvígildi Flokksins eiga að vera á kostnað Flokksins, ekki fólksins. En ríkisstjórnin er því miður svo roluleg, að hún kann ekki að skúra. Tvö kvígildi eru enn í stöðum ráðuneytisstjóra, ríkislögreglustjóri hefur ekki enn verið lagður niður. Allt er eins og áður var, jafnvel embætti Þjóðleikhússtjóra. Ég er alls ekki að tala um, að vinstri kvígildi eigi að koma í stað hægri kvígilda. Bara brúklegt fólk.
Ekki talað við andstöðuna

Ríkisstjórnir án þingmeirihluta halda velli með því að semja við flokka eða þingmenn utan meirihlutans um afgreiðslu. Þannig stendur ríkisstjórn Íslands velli með samningum við Ögmund Jónasson og samferðafólk hans. Þannig náðist umsókn um aðild að Evrópusambandinu og um ábyrgð á IceSave samningi. Þannig kann að nást breytt ábyrgð á breyttum IceSave samningi. Næst ekki með að ræða við stjórnarandstöðuna, hún er á móti öllu. Ögmundi tókst ekki í fyrra skiptið að draga andstöðuna með í ferðina. Tókst ekki þá og mun ekki takast nú. Því talar ríkisstjórnin ekki við stjórnarandstöðuna, bara við Ögmund.
Örvæntið ekki

Látið ekki svona illa. Lesið tölurnar, sem birtast. Auglýsingar aukast um atvinnu í boði. Útflutningur stendur betur en nokkru sinni í sögunni. Bankarnir eru komnir með yfir þúsund milljarða í sparifé, en vantar trausta lánþega. Hugbúnaðargerð blómstrar meira en nokkru sinni í sögunni. Gagnaver og netþjónabú rísa í vetur og næstu ár. Atvinnuleysi er minna en í nálægum löndum. IceSave er miklu minna en menn héldu. Bilið milli ríkisstjórnarinnar og Ögmundar hefur minnkað. Kannski fellur ríkisstjórnin ekki. Góðar fréttir eru á hverju strái þessa dagana. Örvæntið því ekki, hér mun birta aftur.
Viðskiptaráð sannar kenninguna

Hugmyndir Viðskiptaráðs um sölu erlendra eigna lífeyrissjóða eru dæmigerðar. Sýna okkur í hnotskurn, hvers vegna óráðlegt er, að fulltrúar atvinnulífsins séu í stjórnum sjóðanna. Þeir hafa annarra hagsmuna að gæta en sjóðfélaga. Gætu stutt ruglaðar hugmyndir samtaka, sem stuðluðu að núverandi ástandi. Erlendar eignir lífeyrissjóða eru sjóðfélögum lífsnauðsynlegar. Þær dreifa áhættu sjóðfélaga. Færa hana frá innlendum sveiflum, sem oft eru öðru vísi og meiri en erlendar. Lífeyrissjóðir eru stofnaðir til að halda utan um ævisparnað fólks. Ekki til að sjá um hreinsun eftir frjálshyggju-ævintýrið.
Bræðslurugl í græðgisvæðingu

Bræðsluruglið er óaðskiljanlegur þáttur græðgisvæðingar samfélagsins síðasta áratug. Til að útvega verktökum vinnu var ráðizt í stórvirkjanir handa dýrum álbræðslum. Rafmagnið var selt svo ódýrt, að hækka varð orkuverð til fólks. Framleidd var þensla í verktöku, sem hlaut að leiða til samdráttar í sömu verktöku. Álsveiflan mikla vegna Kárahnjúka var stærsta einstaka sveiflan í aðdraganda hrunsins mikla. Enn eru græðgisvæddir sveitastjórnarmenn og verktakar um land allt að heimta gefins rafmagn handa álbræðslum. Svo að enn ein tímabundin sveifla lyfti verktöku og útvegi heimamönnum skammtímavinnu.
Leiðir eru og verða opnar

Hafa má áhyggjur af, að svissneski auðmaðurinn Rudolf Lamprecht loki jörðum, sem hann kaupir í Mýrdal og Geithellnadal. Hins vegar er

rangt, að hann megi það. Samkvæmt Járnsíðu og lögum frá 1999 er frjáls umgengni um lönd manna. Ekki má girða án hliða yfir leiðir fólks eða grafa skurði gegnum þær. Vírinn má klippa og hestamenn gera það hiklaust, ef hann er ólöglegur. Ef Lamprecht reynir að loka leiðinni með Vatnsá eða fjallabaksleiðinni að Kerlingardal, verður vírinn bara klipptur. Ég á fína töng. Lamprecht flytur ekki svissnesk lög hingað. Ekki frekar en Seðlabankinn gat lokað Holtsdal fyrir ferðafólki.
Jóhanna er út úr kú

“Er það virkilega svo, að þetta sé ekki öllum ljóst.” Hroki forsætisráðherra ríður ekki við einteyming. Menn hafa verið að kvarta um, að ráðagerðir um lántökur séu úr öllu hófi. Hún heldur, að slíkt þurfi ekki að ræða. Alvitur Jóhanna muni við næstu endurskoðun sjá, hversu mikið þurfi af lánum og lækka ráðagerðir að því marki. Umræða um lántökur sé því óþörf eins og lýðræðið. Mönnum eigi að vera ljóst, að Jóhanna hafi tök á málum. Dæmigerð Jóhanna út úr kú. Hún er ekki starfi sínu vaxin. Sprengdi næstum stjórnina í síðustu viku, þegar hún rak Ögmund. Varð síðan að bakka út úr ágreiningsefninu.
Hagsmunadólgar veina

Norðurál og Reykjanesbær og Orkuveitan eru hagsmunaaðilar. Slíkir fara með rangt mál í öllum atriðum. Þeir spá rangt um orkumagn í jarðhitasvæðum, ýkja það. Reikna líka með orku, sem þarf að nota í annað, til dæmis netþjónabú og gagnaver. Reikna einnig með orku frá umdeildum orkuverum við Bitru, neðri Þjórsá og víðar. Reikna og með, að fjármagn fáist í orkuverin. Orkuveitan túlkar neitun Evrópska fjárfestingarbankans sem vilyrði fyrir 30 milljarða láni. Getur ekki klárað Hellisheiði né byrjað á Hverahlíðum. Hagsmumaaðilar láta dólgslega, því að ríkið vill ekki draga þá að landi og getur það ekki.
Fínar fréttir í röðum

Fínt er, ef endanlegt tjón af IceSave verður bara 75 milljarðar. Auðveldar börnum okkar að greiða tjónið, sem Davíð, Kjartan, Björgólfur, Björgólfur Thor, Sigurjón og Halldór ollu okkur. Munum þó, að við þurfum líka að greiða 300 milljarða fyrir yfirteknar eignir bankans. Er samt gerlegt. Ánægjulegt er einnig, ef óformleg sátt fæðist milli ríkisstjórnarinnar og Ögmundar Jónassonar um IceSave fyrirvarana. Það eykur líkur á, að stjórnin haldi lífi fram að næsta ágreiningi hennar. Mun snúast um kröfu Samfylkingarinnar um álver í Helguvík án raforku og orkuver án fjármögnunar, án umhverfisverndar.
Óunnin vara er fullunnin

Ferskur þorskur af Íslandsmiðum er fimm sinnum dýrari hér í Gent en þíddur þorskur í neytendaumbúðum. Það hrekur skrif manna, sem telja frystingu og neytendaumbúðir vera hástig fiskvinnslu, fullvinnslu. Veruleikinn er annar. Ferskur fiskur er fullunnin vara, frystur fiskur í neytendaumbúðum er bara redding fyrir horn. Allt, sem við getum selt ferskt úr landi, eigum við að selja þannig. Aðeins á að frysta það, sem ekki selst ferskt. Frysting er afgangsstærð, ekki fyrsti kostur. Áratugum saman hef ég bent á þetta, en samt tala menn enn um frystingu sem fullvinnslu. Óunnin vara er fullunnin.
Vind- og vatnsþéttur Laugavegur

Flestir ferðamenn ráfa milli búða í Reykjavík. Margir fara líka í bjórinn, sumir á kaffihús og fáeinir á veitingahús. Síðan fara menn í Bláa lónið. Einstaka sérvitringar fara út á land. Gengi ferðaþjónustunnar stendur og fellur með aðdráttarafli Reykjavíkur. Því miður er veðrið ekki nógu gott flesta daga ársins. Það er stóri þröskuldurinn. Úr því má bæta með því að framkvæma gamla hugmynd. Setja vind- og regnhelt þak á Laugaveginn og gera hann að göngugötu að erlendri fyrirmynd. Vind- og vatnsþéttur Laugavegur er ávísun á hersveitir erlendra ferðamanna að rölta milli búða og bjórkráa.
Hægri sinnuð ríkisstjórn

Ríkisstjórnin reynir að rýja þá fátæku, en hlífir þeim ríku. Dæmin eru ýmis. Útrásarvíkingar og sápukúlumenn fá enn að reka fyrirtækin. Hafa sýnt, að þeir eru ófærir um slíkt. Samt halda ríkisbankarnir verndarhendi yfir þeim. Því þarf að linna, svo að fátækir sjái, að ríkir séu líka í sigti. Stjórnin leyfir skilanefndum gömlu bankanna og stjórnendum nýju bankanna að stríða gegn stjórnarstefnunni að þessu og ýmsu öðru leyti. Það er lágmarkskrafa, að sjónhverfingamennirnir og víkingarnir séu reknir úr stólum og úr landi. Áður en farið er að kvelja alþýðuna. Því telst þetta hægri sinnuð ríkisstjórn.
Gildar efasemdir um fyrirtæki

Könnun leiddi í ljós, að Íslendingar eru hlynntir erlendu fjármagni. Margir eru andvígir álbræðslum af öðrum ástæðum en þeirri, að þær séu erlendar. Það er til dæmis rangt hjá Friðrik Sófussyni, að mönnum sé illa við Impregilo, af því að það sé ítalskt. Menn höfðu efasemdir um það vegna slæms orðspors af því í þriðja heiminum. Það orðspor var staðfest hér. Sama má segja um Alcoa. Menn finna ekki því til foráttu, að það sé erlent. Hins vegar hafa verið slæmar fréttir af umgengi fyrirtækisins við náttúruna og umhverfið í þriðja heiminum. Því hafa menn efast um það, ekki vegna þjóðernisofstækis.
Spreðar fé í bræðslu-óra

Evrópski fjárfestingarbankinn neitar að lána Orkuveitunni þrjátíu milljarða fyrir Hellisheiðarvirkjun. Orkuveitan er orðin mjög skuldsett, borgar tugi milljarða í vexti og getur ekki lagt meira á orkunotendur. Hún hefur enga fjármögnun fyrir Hverahlíðarvirkjun. Bitruvirkjun er í uppnámi vegna slæmra umhverfisáhrifa í Hveragerði. Orkuveitan er því engan veginn í stakk búin til að selja rafmagn til álbræðslu í Helguvík. Þar á ofan efast margir um, að fjármagnsfrekar framkvæmdir séu góð samkeppni við vinnufrekar framkvæmdir á erfiðum tíma. Reykjanesbær er því að spreða útsvarsfénu í álbræðslu-óra.
Verðlaunanefnd við skál

Friðarverðlaun Nóbels eru Barack Obama mikil byrði. Alltaf er erfitt að þola lof, sem maður á ekki skilið. Hefur engin friðarafrek unnið í níu mánuði, sem hann hefur verið við völd. Engin afrek eru fyrirsjáanleg á næstunni. Kannski er norska stórþingið að gera grín að honum. Öll stríð Bandaríkjanna eru óbreytt frá því, sem áður var. Nú ráðgerir Obama að senda fleiri hermenn til Afganistan, þar sem stríðið hefur gengið illa. Nefndin hefur stundum áður verið eins og vel við skál í vali sínu. Kannski telur hún verðlaunin breyta Obama í friðarsinna. Það tókst þó ekki með Kissinger á sínum tíma.
Greindarskortur spunakerlinga

Spunakerlingar Jóhönnu Sigurðardóttur hvöttu hana til að leika einleik gegn ráðherrum sínum og gegn Seðlabankastjóra. Már Guðmundsson seðlabankastjóri og Steingrímur J. Sigfússon urðu kindarlegir, þegar þeir voru spurðir um hryllingslýsingu hennar. Þeir vilja ekki kannast við þær ógnir, sem Jóhanna telur blasa við. Ég sé engar líkur á, að hótanir Jóhönnu liðki fyrir sátt í stjórnarmeirihlutanum. Þær munu líklegast fæla uppreisnarfólkið hjá vinstri grænum og gera þingmeirihluta langsóttari en ella. Ég held, að allt þetta uppistand stafi af greindarskorti hjá spunakerlingum forsætisráðuneytisins.
Áhrifalaus hræðsluáróður

Ekkert bendir til, að hryllingslýsingar forsætisráðuneytisins hafi áhrif. Þeir, sem eru andvígir Alþjóða gjaldeyrissjóðnum og IceSave samningum, blása bara á þær. Enda er marklaust að tyggja eins og páfagaukur gömul og úrelt boðorð. Ekkert bendir heldur til, að minnihlutinn í vinstri grænum taki mark á hræðsluáróðri. Miklu frekar er hann líklegur til að festa í sessi þann skoðanaágreining, sem er í samfélaginu. Nýtt frumvarp um IceSave verður fellt með atkvæðum allrar stjórnarandstöðunnar og nokkurra þingmanna vinstri grænna. Ríkisstjórnin á að spara sér hneisuna. Hún á að líta út úr rammanum.
Dómsúrskurðir áróðursaðila

Ýmis samtök gefa út arfavitlausar yfirlýsingar þessa dagana. Meðal annars úrskurða þau, hvað sé lögmætt af gerðum ráðherra. Þetta eru félög, sem höfðu forustu um að koma Íslandi á alþjóðlegan sakamannabekk. Klappstýrur hinnar óheftu frjálshyggju, sem hér réð ríkjum á tíma Davíðs og Geirs. Þetta eru samtök iðnaðarins, samtök atvinnulífsins og viðskiptaráð. Allt saman deildir í Flokknum, sem framleiddi hrunið. Samtökin komast upp með arfavitlausar yfirlýsingar og svokallaða dómsúrskurði um ólögmæti. Því að þrjátíu prósent þjóðarinnar eru með nógu ofurlága greindarvísitölu til að kjósa Flokkinn.
Mannhafið á blómamarkaði

Blómamarkaðurinn á aðaltorginu í Gent er frábær. Aðfaranótt sunnudags er farið að setja upp tjöld á Kouter klukkan fjögur. Tveim tímum síðar fara blómin að koma inn og klukkan átta að morgni er allt tilbúið í sölu. Ég horfi á þetta allt út um stofugluggann. Mannhafið er mikið, eins og öll Reykjavík sé á göngu. Klukkan hálfellefu byrjar lúðrasveitin á art-decco palli. Upp úr hádegi er allt búið og garðyrkjubændur tínast brott. Sama morgun er forn bókamarkaður á síkisbakkanum Ajuinlei og gæludýramarkaður á Vrijdagmarkt, þar sem fiskmarkaður er á föstudögum við ótrúlegt mannhaf.
Peni ráðherrann skúrar ekki

Til marks um eymd ríkisstjórnarinnar er, að hún hlífir ríkislögreglustjóra við brottrekstri. Útsendari Sjálfstæðisflokksins á auðvitað að hætta eins og nokkrir fleiri slíkir í stétt æðstu embættismanna. Flokksdindlar eiga þar ekki erindi. Þar að auki sýndi Haraldur Johannessen mikla hæfni við að þenja út embættið í skjóli Björns Bjarnasonar. Dreymdi um að verða hershöfðingi með óeirðabíla að þrengja að almenningi. Verst er, að ríkisstjórnin hefur óhæfan dómsmálaráðherra, sem er of pen til að skúra út, þegar sóðaskapurinn vellur um allt. Hún glutrar frábæru tækifæri til að leggja niður embættið.
Framsókn fríkar út

Framsókn rotaðist í Noregsferðinni. Tvöþúsund milljarðarnir voru draumur norsks framsóknarþingmanns, sem minnir á Bjarna Harðarson. Þar á ofan hafði Sigmundur Davíð meðreiðarsveina af skrifstofu föður síns, skjólstæðinga Björgólfs Thor, eigendur vogunarsjóðs. Hvað er að gerast hjá Framsókn, er hún að fríka út? Á alþingi lætur hún eins og óuppdreginn unglingur. Þar eru fremstir í flokki Sigmundur Davíð sjálfur og Höskuldur Þórhallsson, svo og Eygló Harðardóttir og Vigdís Hauksdóttir. Þær góla og gjamma á þingi, grípa sífellt frammí eins og á málfundi í gaggó. Hvaða gengi er þetta eiginlega?
Þagnarmúrinn rofinn

Samkvæmt

Observer er Sigurður Einarsson grunaður um glæp. Bankastjóri gamla Kaupþings er talinn hafa falsað bókhald í viðskiptum við Khalifa al-Thani. Blaðið segir Hreiðar Má Sigurðsson bankastjóra og Ólaf Ólafsson bankaeigenda einnig verða grunaða. Líka Halldór Bjarkar Lúðvíksson, sem er álitshnekkir skilanefndar bankans, því að hann er yfirmaður hjá henni. Athyglisvert er, að fréttin birtist í brezku blaði. Sýnir vonda stöðu íslenzkra fjölmiðla við fréttalindir hrunsins. Þagnarstefna Ólafs Haukssonar saksóknara hefur gengið of langt. Eins og þagnarstefna sannleiksnefndarinnar magnar hún reiði fólks.
Páfagauks-ógnir stjórnvalda

Allar efnahags-röksemdir stjórnvalda eru páfagauka-lærdómur upp úr úreltum skræðum hagfræðinga. Utanríkisviðskipti, sem ekki eru skráð í krónum, þurfa engan gjaldeyrisvarasjóð. Gjaldeyrishöftin snúast eins og sjóðurinn um að verja krónuna, þótt þess sé engin þörf. Höftin ber því að afskaffa strax í dag. Ef lánshæfisfyrirtæki telja það veikleika, eru þau kolrugluð. Við eigum nóg af peningum í bönkum og þurfum ekki að fá nein erlend lán. Við þurfum hins vegar að skipta um eigendur og stjórnendur fyrirtækja, svo að þorandi sé að veita þeim lán. Hryllingurinn, sem Jóhanna útmálar, er bara gabb.
Sveiflur í sjóði

Þegar bankarnir gengu berserksgang um Evrópu árið 2007, átti Seðlabankinn andvirði 163 milljarða króna í gjaldeyrisvarasjóði. Þá var bankavelta tíföld þjóðarframleiðsla. Nú þegar bankaveltan er hrunin, eru 322 milljarðar í gjaldeyrisvarasjóði. Fyrir utan evrur, sem hafa komið að láni. Tel þær ekki með, því að þær eru ekki varasjóður, bara skuld. Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn vill, að varasjóðurinn fari upp í 1.000 milljarða, öll viðbótin að láni. Það er rugl. Öll utanríkisviðskipti okkar eru í erlendri mynt, lúta gengi þeirra mynta, ekki krónunnar. Aukinn varasjóður, fenginn að láni. er því óþarfur.
Marklaus gjaldeyrisvarasjóður

Eini tilgangur gjaldeyrisvarasjóðs er að verja gengi viðkomandi gjaldmiðils. Viðurkennt er, að okkar sjóður eigi ekki að verja krónuna og að hann geti það hvort sem er ekki, þótt hann tvöfaldist. Hann er því sýndarmennskan ein. Við höfum erlenda gjaldmiðla í öllum milliríkjaviðskiptum og þurfum raunar að hleypa evrunni betur inn í landið. Krónan getur aldrei verið annað en innanlands-gjaldmiðill, svipað og ávísanir kaupmanna í gamla daga. Þar sem evrur og dollarar, frankar og jen eru okkar milliríkja-gjaldmiðlar, þurfum við engan gjaldeyrisvarasjóð. Aðrir seðlabankar sjá um að reka þær myntir.
Nú var of langt gengið

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson og Höskuldur Þór Þórhallsson framsóknarþingmenn gengu of langt í morgun. Sökuðu Jóhönnu Sigurðardóttur forsætis um landráð. Hafi hvatt norsku ríkisstjórnina til að lána Íslandi ekki 2000 milljarðana, sem framsóknarmenn töldu sig geta fengið gegnum norskan framsóknarþingmann. Framsóknarmenn verða að sætta sig við að hafa farið fýluferð til Noregs. Eiga að láta ógert að flækja aðra í málið. Þeir eiga að vita, hvenær grínleikur verður að harmleik. Sigmundi og Höskuldi ber að biðja Jóhönnu afsökunar nú þegar.
Fullt af góðærisfréttum

Lífið er fullt af góðum fréttum. Útflutningur stendur betur en nokkru sinni fyrr, segir forstjóri Útflutningsráðs. Atvinnuvegirnir eru flestir á fullum dampi, samtals 95%. Bara bankar og byggingar biluðu. Atvinnuleysi er svipað og í öðrum löndum, 9%, sumt logið. Gjaldþrot hafa lítið aukizt milli ára. Netkaplar eru lagðir yfir hafið og reist netþjónabú og gagnaver, sem leysa rándýrar álbræðslur af hólmi. Hugbúnaðarfyrirtæki blómstra, segir forstjóri Nýsköpunarsjóðs. Meira en þúsund milljarðar eru til ráðstöfunar í bönkum, ef einhverjir forstjórar skyldu finnast, sem treystandi er fyrir peningum.