arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Grátkerlingar þegja þunnu hljóði

Ég sé ekki, að mestu álbræðsluvinir landsins lyfti litla fingri til að láta drauma sína rætast. Hvorki Gylfi Arnbjörnsson verkalýðsrekandi né Vilhjálmur Egilsson hjá atvinnurekendum heimta samning um IceSave. Skortur á slíkum samningi stendur í vegi lágmarksframkvæmda við virkjanir. Búðarháls er stopp út af IceSave. Fóstbræðurnir Gylfi og Vilhjálmur eru venjulega háværasti grátkór landsins. Þess vegna er furðulegt, að þeir skuli ekki heimta, að Flokkurinn fallist á IceSave. Þeir gætu að minnsta kosti beðið um stuðning einkavinarins, Bjarna Benediktssonar. En grátkerlingar þegja þunnu hljóði.
IceSave hindrar virkjanir

Enn einu sinni frestaði Evrópski fjárfestingarbanki láni til Landsvirkjunar í Búðarhálsvirkjun. Ástæðan er IceSave. Fróðlegt fyrir þá, sem enn telja vont að semja um IceSave. Meðan það hangir um háls okkar verður ekki reist nein Búðarhálsvirkjun. Álverið í Straumsvík stækkar því ekki. Landsvirkjun getur ekki heldur lagt rafmagn til Helguvíkur. Þar suður með sjó getur HS Orka ekki útvegað umsaminn jarðhita, því að hann er ekki til. Í öðru lagi skortir HS Orku lánsfé. Augljós er langvinn seinkun virkjana í neðri Þjórsá. Skrítið er, að álbræðslusinnar skuli ekki heimta samning um IceSave strax.
Beztu vinir aðal

Beztu vinir Ólafs Ragnars Grímssonar teygja krumluna inn í þjóðlíf okkar. Kínverska sendiráðið reyndi að stöðva sýningu bíómyndarinnar “Þegar drekinn gleypti sólina”. Kvartaði við bíóhátíðina og utanríkisráðuneytið. Senn kemur röðin að næstbezta vini Ólafs Ragnars. Rússland þykist hafa ýmissa hagsmuna að gæta og tekur óstinnt upp afskiptasemi. Forsetinn var nýlega í heimsókn hjá öflugasta glæparíki heims og í því ríki, sem fóstrar öflugustu mafíuna. Ástarsambönd forsetans í austri minnir á ástarsamband Davíðs Oddssonar. Hann fullyrti, að hann hefði fengið þúsund milljarða frá seðlabanka Rússlands.
Óákveðnir eru stærstir

Óvíst er, að Sjálfstæðisflokkurinn hafi þriðjungs fylgi, þótt kannanir segi það. Óákveðnir og afundnir eru svo margir í könnunum, að bara helmingur vill tjá sig um flokka. Þannig eru allar hlutfallstölur um fylgi þeirra of háar. Fræðilega séð gæti fylgi Flokksins verið innan við 20%, frekar en þau 35%, sem mælast. Reynslan segir okkur hins vegar, að margir óákveðnir snúa aftur til föðurhúsanna, þegar kallið kemur. En þó er reiðin svo mikil, að allt getur gerzt. Ný framboð geta fengið alvörufylgi, aldrei þessu vant. Eftir sigur Besta flokksins í Reykjavík eru flokkarnir dauðhræddir við kosningar.
Losa sig ekki við óværuna

Íslendingar skiptast enn í tvær stéttir. Annars vegar er almenningur og hins vegar Klíkan, sem olli hruninu. Í Klíkunni eru ekki bara gamlir banksterar og gamlir fjárglæframenn og gamlir ráðherrar. Þar eru nýir skilanefndarmenn og slitastjórnarmenn. Þar eru nýir banksterar. Þar eru fjölmennir hópar bókhaldstækna, lagatækna og hagtölutækna, sem maka krókinn. Lög ná aðeins til almennings. Ekki til Klíkunnar, hvorki til gamalla né nýrra félagsmanna hennar. Lífið á Íslandi heldur áfram sinn vanalega gang. Ekkert breytist, af því að þjóðin hefur ekki greindarlega burði til að losa sig við óværuna.
Þrjár ærulausar stéttir

Hverjum dettur hér eftir í hug að taka mark á undirskrift endurskoðanda? Svo hrapallega hefur bókhaldstæknum tekizt að eyðileggja orðspor stéttarinnar. Hverjum dettur hér eftir í hug að taka mark á álitsgerð lögfræðings. Svo hrapallega hefur lagatæknum tekizt að eyðileggja orðspor stéttarinnar. Hverjum dettur hér eftir í hug að taka mark á hagtölum hagfræðings. Svo hrapallega gefur hagtölutæknum tekizt að eyðileggja orðspor stéttarinnar. Enn hefur Háskóli Íslands ekki reynt að finna, hvernig stendur á ósköpunum. Heilar kynslóðir tækna komu brenglaðar á siðferði úr þessum háskóladeildum.
Frjálshuga fólk er of fátt

Íslendingar eru hræddir. Lesið

Teit Atlason um þá. Kemur heim og saman við áratuga reynslu mína. Þeir bera virðingu fyrir valdinu og peningunum. Bugta sig og beygja í námunda við Range Rover. Þrælslundin er inngróin eftir margra kynslóða kúgun sýslumanna og amtmanna, hörmangara og samvinnufélaga. Þeir velta fyrir sér, hvort skrif þeirra eða tal geti skaðað stöðu þeirra í lífinu eða starfsmöguleika. Jafnvel Davíð Oddsson er dýrkaður af tugþúsundum Íslendinga. Mussolini væri dýrkaður, væri hann hér. Íslendingar vilja komast að jötunni og öfunda þá, sem rótast í spillingu. Frjálshuga fólk er of fátt.
Leyndu ástandinu í hálft ár

Samkvæmt minnisblaði

í höndum DV vissu ráðherrar 1. apríl 2008 að bankarnir voru að drepast. Minnisblaðið er frá Seðlabankanum og Fjármálaeftirlitinu. Þar er lýst dauðans áhyggjum, talað um aðgerðir til að stöðva æði bankanna. Starfsmenn þriggja ráðuneyta fengu minnisblaðið. Hvorki Seðlabankinn né ríkisstjórn Geirs H. Haarde gripu til aðgerða í framhaldinu. Stöðvuðu ekki IceSave. Hættu ekki við ástarbréf til bankanna. Settu ekki óðu banksterana í gæzluvarðhald. Héldu bara áfram að ljúga að fólki um, að allt væri í lagi. Glæpir Davíðs, Geirs, Ingibjargar, Árna og Björgvins fara bara versnandi.
Hver situr í fangelsi?

Er höfundur hrunsins í fangelsi? Eru höfundar einkavinavæðingar bankanna í fangelsi? Eru sauðir ríkisstjórnar Geirs Haarde í fangelsi? Eru banksterar gömlu og nýju bankanna í fangelsi? Eru fjárglæframenn landsins í fangelsi? Eru stéttir bókhaldstækna, lagatækna og hagtölutækna í fangelsi? Eru vafningar og kúlulánafólk í fangelsi? Aldeilis ekki. Ef einhver fer í fangelsi, verða það níu manns, sem lentu í hrindingum á göngum Alþingis. Er nokkur furða, þótt margir teli íslenzkt samfélag vera ógeðslegt. Meira en hálf þjóðin lætur sig engu varða, þótt sál samfélagsns sé skaðbrennd.
Lýðræði er gott þótt það sé vont

Þjóðfundur er góður, þótt niðurstöður hans verði vondar. Hann er góður, því að fólkið ræður þar. Það getur sjálfu sér kennt um útkomuna. Þannig eru þjóðaratkvæði góð, þótt útkoman geti verið arfavitlaus, samanber IceSave. Fólkið ræður í þjóðaratkvæði og getur sjálfu sér um kennt, ef illa fer. Stjórnlagaþing er líka gott, því að þjóðin kýs það. Ef niðurstaðan verður út í hött, getur þjóðin sjálfri sér um kennt. Allt er þetta lýðræði og gott sem slíkt. Ekki af því að það sé bezta lausnin. Heldur af því að þá getur fólk ekki kennt öðrum um ófarir sínar. Lýðræði spillir íslenzkri afneitunarhefð.
Feimni við auðlegðarskatt

Góðar eru tillögur nefndar stjórnvalda um hærri skatta. Gera ráð fyrr hærri erfðafjárskatti, fjármagnstekjuskatti og bankaskatti. Samtals eiga þær að gefa ellefu milljarða á ári. Ekki veitir af, ef hindra á enn hættulegri niðurskurð velferðar. Samt vantar einn skatt í þennan lista, auðlegðarskatt. Hátekjuskattar eru lágir á Íslandi í samanburði við nálæg ríki. Ég er þá að tala um raunverulegan hátekjuskatt, ekki millitekjuskatt. Aukinn skatt á tekjur yfir einni milljón króna og enn hærri skatt á tekjur yfir tveimur milljónum króna. Skattanefndin er sennilega skipuð fólki í þessum þrepum.
Vonandi klofnar Samfylkingin

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir blæs til styrjaldar innan Samfylkingarinnar. Þar ásakar nú hver annan um ábyrgð á hruninu. Þingflokkurinn klofnar senn í atkvæðagreiðslu um ábyrgð ráðherra ríkisstjórnar Geirs og Ingibjargar. Skiptist annars vegar í hrunverja og hins vegar í brunalið. Þingmennirnir eru margir beinlínis eftirlegukindur hruntímans og brennimerktir hruninu. Nýir þingmenn flokksins eru engu skárri, svo sem dæmi Róberts Marshall sýnir. Hann ver 500 milljarða brennslu ríkisstjórnar Geirs og Ingibjargar. Þeir eru þjóðinni gagnslausir í brunaliðinu. Vonandi klofnar flokkurinn.
Afneitun bókhaldstækna

Bókhaldstæknar streitast við afneita lykilaðild sinni að hruninu. Nota 75 ára afmæli félags endurskoðenda til að ítreka sakleysi sitt. Staðlar og regluverk brugðust, segja þeir. Og eiga þá við, að kerfið hafi ekki gert sitt til að hefta græðgi þeirra. Segja stjarnfræðilegt mat bókhaldstækna á viðskiptavild hafa verið réttmætt fyrir hrun. Matið var samt alltaf froða, með eða án hruns. Loka augunum fyrir undirskrift bókhaldstækna undir öllum glæpum skólabókarinnar að hætti Enron. Störfum heillar stéttar var verulega ábótavant. Og furðulegt er, að KPMG og PWC skuli fá að starfa hér áfram.
Róbert Marshall hrunverji

Róbert Marshall segir, að ríkisstjórn Ingibjargar Sólrúnar hefði ekki getað hindrað 2007, að hrun yrði 2008. Enginn er að tala um það. Við erum að tala um, að stjórnin gerði ekkert og margfaldaði tjónið af hruninu. Ef Ingibjörg Sólrún og Geir hefðu farið eftir viðvörunum, hefði verið hægt að losna við IceSave. Losna við gjaldþrot Seðlabankans. Losna við brjálæðislán bankanna til eigenda sinna á síðustu metrunum. Róbert Marshall vill alls ekki vita, um hvað málið snýst, 500 milljarða viðbótartjón. Dregur Samfylkinguna niður í svað Ingibjargar. Eins og raunar fleiri. Hann er réttnefndur hrunverji.
Lygin og léttúðin

Lygin var versta sérkenni hrunstjórnar Geirs H. Haarde. Sannleiksskýrslan sýndi, að ráðherrarnir vissu um ástandið með margra mánaða og jafnvel meira en árs fyrirvara. Ríkisstjórnin gerði ekkert. Laug jafnframt að þjóðinni um, að ástandið væri gott og yrði gott. Geir var þar sjálfur í fremstu röð og næst honum komu Ingibjörg Sólrún og Árni Mathiesen. Björgvin laug líka, en áhöld eru um, hvað hann vissi og hvað hann skildi. Flestir láta sér þetta í léttu rúmi liggja og styðja áfram hrunflokkana tvo og Framsókn, sem stofnaði

til vitleysunnar. Þetta finnst mér sárgrætilegasta hliðin á hruni Íslands.
Gríðarleg sök hrun-ráðherra

Guðrún Johnsen lektor bendir á þrjú atriði, sem ráðherrar hrunstjórnarinnar hefðu getað hindrað. !. IceSave. 2. Gjaldþrot Seðlabankans vegna útlána til banka gegn litlum og engum veðum. 3. Útlán banka til eigenda þeirra síðustu mánuðina fyrir hrun. Ef Geir H. Haarde og Ingibjörg Sólrún Gísladóttir hefðu gripið í taumana um mitt ár 2008, hefði ríkið sparað sér hundruð milljarða. Sennilega sparað sér allan þorra tjónsins. Geir og Ingibjörg vissu nógu mikið til að grípa til gagnaðgerða og klúðruðu því gersamlega. Sök þeirra er gríðarleg, miklu meiri en svo, að Landsdómur einn dugi til að gera hana upp.
Auðmenn væla út af sköttum

Skatttekjur sem hlutfall af vergri landsframleiðslu á þessu ári eru 26%, heldur lægri en fyrir hrun. Þá voru skatttekjur 32% af landsframleiðslu. Skattar eru lægri hér en í nágrannalöndunum. Samt væla auðmenn, banksterar og fjárglæframenn. Samtök atvinnulífsins halda morgunverðarfund, þar sem þetta lið vælir úr sér augun. Þetta gengi vill auðvitað, að almenningur beri einn afleiðingar af græðgi auðfólksins. Ég er alveg hissa á, að fjölmiðlar skuli ekki spyrja Vilhjálm Egilsson og Vilmund Jósefsson alvöru spurninga. Þeir hafa alltof lengi hagað sér eins og fíll í glerörubúð þjóðarinnar.
Biskupsmenn ljúga enn

Starfsmenn biskupsstofu reyndu að hilma yfir með séra Helga Hróbjartssyni barnaníðingi. Steinunn Arnþrúður Björnsdóttir laug að blaðamönnum, að mál hans væri slúður. Samt hafði presturinn játað. Ríkiskirkjan hélt því bara leyndu. Steinunn er eins og kaþólsku prelátarnir, sem létu viðgangast ógeð sinna manna. Sendu þá bara til Afríku, þar sem börnin eru varnarlausari. Hún er á ábyrgð Karl Sigurbjörnssonar biskups. Hann ber ábyrgð á, að starfsmaður Biskupsstofu lýgur að blaðamönnum til að vernda glæpamann. Ríkiskirkjan er orðin þvílíkt ógeð, að óverjandi er að halda henni fjárhagslega á fótum.
Þeim þóknast ekki lögin

Bjarni Benediktsson og Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir hafa sérstæða sýn á lagatækni. Landsdómur ónáðar þau, enda eru þau í röð þeirra, sem reyndu að maka krókinn á sápukúlunni. Bjarni í vafningum og Þorgerður í kúluláni. Þau segja lögin um Landsdóm úrelt. Engin lög eru úrelt, fyrr en Alþingi setur ný lög, sem víkja gömlum lögum til hliðar. Enn eru í gildi ótal ákvæði úr Jónsbók og Járnsíðu. Bjarni og Þorgerður hafa aldrei lagt til, að lögum um Landsdóm verði breytt. Þau gilda, þangað til þeim verður breytt. Fráleitt er, að fjárglæfrafólk stjórnmála kalli úrelt þau lög, sem ekki þóknast þeim.
Landsbankinn ögrar þjóðinni

Landsbankinn ögrar þjóðinni í sífellu. Afskrifar hálfan milljarð króna hjá skilanefndarmanni. Heimir V. Haraldsson skilanefndarmaður hefur milljónir króna í sjálftöku á mánuði í laun. Jafnframt setur bankinn íbúð sjúklings með hvítblæði á uppboð vegna erfiðleika í skilum. Landsbankinn var og er ófreskja. Hann gerir meiri mun en nokkur annar á valdastétt og aumingjum landsins. Skrítið, að þjóðin skuli ekki gera uppreisn gegn þessu helsjúka gengi. Gylfi Magnússon lét þetta óáreitt meðan hann var ráðherra. Árni Páll Árnason mun alls ekki hreyfa við því. Beztu vinir hans eru bankaglæframenn.
Bókhaldstæknir á Bessastaði

Af hverju situr Alexander Eðvardsson ekki á Bessastöðum? Hann er yfirmaður hjá endurskoðun KPMG, frægri að endemum. Endurskoðaði banka og fyrirtæki, er skálduðu reikninga langt út fyrir velsæmismörk. Vilhjálmur Bjarnason metur, að endurskoðendur hafi alls samþykkt viðskiptavild upp á 900 milljarða króna í sukkinu. Öll sú viðskiptavild var einskis virði. Eigi að síður láta Samtök atvinnulífsins Alexander troða upp á morgunverðarfundi. Þar hótaði hann, að auðmenn mundu flýja land, ef þeir væru skattlagðir svipað og í útlöndum. Af hverju er þetta geðfellda gengi sífellt að ögra barinni og nauðgaðri þjóð?
Sniðugt ráð gegn byltingu

Þorvaldur Gylfason lýsir íslenzku krónunni rétt. Hún er ekki gjaldmiðill. Hún er sniðug aðferð við að flytja verðmæti frá launafólki til kvótagreifa og álbræðslna. Án þess að blóðug uppreisn verði í landinu. Fólk fattar ekki plottið. Í gamla daga var arði haldið uppi í sjávarútvegi með reglubundnum gengislækkunum. Nú eru gengishrun orðin stórtækari aðferð að sama marki. Lífskjör þeirra, sem þó hafa vinnu, voru í síðasta hruni skert um 10-20%. Og peningarnir látnir streyma til kvótagreifanna á þyrlunum. Svo að þeir geti greitt af skuldum sínum í bönkunum. Evra og Evrópusamband mundu hindra það.
Þjóðaratkvæði um fjölda mála

Starf stjórnlagaþings yrði léttara, ef það smíðaði kosti fyrir þjóðina til að velja í þjóðaratkvæði. Fólk fái að kjósa milli jafnræðis trúarhópa eða ríkiskirkju. Kjósa milli þjóðareignar á fiski og svonefndrar samningsleiðar. Kjósa milli gegnsæis ríkis og fjármála annars vegar eða ríkisleyndar og bankaleyndar hins vegar. Kjósa um stórfellda aðild að fjölríkjahópum, svo sem Evrópusambandinu og Atlantshafsbandalaginu. Kjósa um persónukjör og eitt kjördæmi eða núverandi skipan mála. Þannig talar stjórnlagaþingið beint við þjóðina. Án milligöngu Alþingis, sem eyðir þessum sem öðrum góðum málum.
Umskiptingar frá geimverum

Geimverur komu um daginn á geimskipi til landsins. Tóku Jóhönnu forsætis og Ögmund mannréttindaráðherra. Settu umskiptinga í þeirra stað. Jóhanna hafði hrósað Atlanefndinni fyrir viku, en umskiptingurinn fór að lasta nefndina. Ögmundur bar lítilmagnann fyrir brjósti í síðustu viku. En umskiptingurinn segist ekki geta tekið tjáð sig um einstök mál. Sumir segja, að þetta sé kaffið í Stjórnarráðinu. Ég held hins vegar, að geimverurnar hafi ekki sett út í kaffið, heldur í vatnsleiðslurnar. Sem veldur því, að hálf þjóðin man ekki, hvað gerðist fyrir 2009. Heldur, að Steingrímur hafi valdið hruninu.
Hver baðst afsökunar?

Hver hefur beðið þjóðina afsökunar á vanrækslu sinni, lygi sinni, ábyrgð sinni á hruninu? Ekki Davíð Oddsson. Ekki Geir H. Haarde. Ekki Ingibjörg Sólrún. Enginn bankastjóri, enginn fjárglæframaður. Ekki ráðherrarnir Þorgerður Katrín, Guðlaugur Þór og Össur Skarphéðinsson. Ekki morfís-froðusnakkarnir Birgir Ármannsson og Sigurður Kári Kristjánsson. Allt þetta lið hefur gleymt, að heimurinn var til fyrir árið 2009. Margir þessara pólitíkusa halda fram, að eymd Íslands sé núverandi ríkisstjórn að kenna. Að svo miklu leyti sem þjóðin fellst á það rugl er Íslandi ekki við bjargandi.
Stöðugleika-sáttmáli nei takk

Þegar forstjórar atvinnu- og verkalýðsrekenda eru sammála, er hætta á ferð. Sérstaklega eru vondir þeir stöðugleika-sáttmálar, sem þeir hafa þröngvað upp á ríkisstjórnir. Þar er samið um dýrar ríkisframkvæmdir, sem ríkið hefur ekki ráð á, einkum atvinnubótavinnu. Forstjórar atvinnu- og verkalýðsrekenda eru álfíklar. Fátt kemst að í haus þeirra annað en álver. Í öðru lagi óþörf göt í fjöll og óþarft sjúkrahús og óþörf samgöngumiðstöð. Eru sammála um, að vinna eigi að vera ríkisdrifin og vera fyrir útlenda farandverkamenn. Segjum nei takk við enn einum stöðugleika-sáttmála atvinnu- og verkalýðsrekenda.
Kristín og Gissur í útlegð

Legg til, að mannréttindaráðherra vísi umsvifalaust tveimur mönnum úr landi. Forstjórum Vinnumálastofnunar og Útlendingastofnunar. Ástæður útlegðar eru alger skortur á mannlegri hugsun. Of lengi höfum við búið við mannhatur, sem dómsmálaráðuneytið hefur ræktað upp. Síðasti mannréttindaráðherra var áður ráðuneytisstjóri Björns Bjarnasonar. Í ráðherratíð Rögnu Árnadóttur fékk mannhatur Útlendingastofnunar frítt spil. Nú er kominn Ögmundur Jónasson til skjalanna. Hann greiðir strax úr vanda Jussanam de Silva. Jafnframt þarf að vísa forstjórunum Kristínu Völundardóttur og Gissuri Péturssyni úr landi.
Ingibjörg, Jóhanna og Össur

Mjög er haldið á lofti þvættingi um, að ekki hafi verið unnt að hindra hrun bankanna ári fyrr. Ef ríkisstjórn hrunflokkanna og Seðlabankastjóri hefðu gripið til aðgerða sumarið 2007, hefði 90% vandans verið leystur. Þá hefði ekki orðið til neitt IceSave. Ekki nein ástarbréf Seðlabankans. Kostnaður ríkissjóðs hefði bara orðið brot af því, sem hann varð í raun. Samfylkingin getur ekki yljað sér og Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttir við að hafa komið að hrundu fjármálakerfi. Ketillinn var að vísu orðinn ofsaheitur, en var ekki enn sprunginn. Ingibjörg, Jóhanna og Össur bera ábyrgð á hruni þjóðarinnar.
Burt með Landsbankann

Sammála Jóni Gnarr. Burt með Héraðsdóm úr miðbænum. Geng þó lengra en hann. Bæti við: Burt með Landsbankann. Í göngugötum miðbæjarins séu líflegar stofnanir, tuskubúðir og glingursalar, pylsuvagnar og JóJó götulistamaður. Ekki langir og dauðir veggir dómhúsa og fjármálastofnana. Miðbærinn á að vera samfelldur göngumarkaður með tívolítækjum inn á milli. Dómarar og banksterar mega vera á Sprengisandi eða í Valhöll, þar sem þeir angra ekki almennilegt fólk. Jón Gnarr gerði rétt í að loka götum fyrir bílum. Dæmigert fyrir náttúrulausan fjórflokkinn var að þora ekki að koma slíku í verk.
Hrunflokkar myndi stjórn

Tími er kominn til að horfast í augu við, að hrunverjar hafa meirihluta þjóðarinnar á sínu bandi. Flokkur Davíðs hefur 35% fylgi og flokkur Halldórs 10% fylgi. Samfylkingin hefur 20% fylgi og þar eru margir, sem vilja ekki lögsækja Ingibjörgu Sólrúnu. Samtals tveir þriðju þjóðarinnar. Tveimur árum eftir hrunið vill þjóðin leiða hrunverja aftur til valda. Stjórnarslit eru beint framhald af einleik Jóhönnu. Samfylkingin er aumingi, sem ræður ekki við skúringar. Samfylkingin og Flokkurinn geta myndað stjórn með meirihluta á núverandi alþingi. Enda er rétt, að þjóðin fái það böl, sem hún á skilið.
Ingibjörg er steinbarnið

Ógæfa Samfylkingarinnar byrjaði með valdatöku Ingibjargar Sólrúnar. Rak út norræna kratismann og innleiddi brezkan Blair-isma. Innifalið var dálæti á fjárglæfrafólki. Samfylkingin smellpassaði þannig inn í hlutverk Framsóknar, þegar þjóðin var farin að hata Halldór Ásgrímsson. Ingibjörg settist í brúna hjá Geir Haarde eins og nýr og betri Halldór. Saman keyrðu þau þjóðarskútuna á hvolf. Auðvitað má kenna Halldóri og Framsókn um einkavinavæðinguna. En Geir og Ingibjörg voru í brúnni, þegar skútunni hvolfdi. Eftir ræðu Jóhönnu í gær verður Ingibjörg ævinlega steinbarnið í kviði Samfylkingarinnar.
Ókristileg Fíladelfía

Ef ætla mætti kristilegt viðhorf til slátrunar lamba, fælist það í að láta litlu, sætu lömbin lifa. Svo er því miður ekki. Í miðausturlöndum gilda aðferðir við slátrun, sem eru sameiginlegar stóru trúarbrögðunum. Klerkar hafa þó ekki komizt á fépynd við að blessa drápin eins og kollegar þeirra. Rabbíar sjá um, að kjöt sé kosher og múftar sjá um, að kjöt sé halab. Ef til vill fær þjóðkirkjan bisness í slátrun. Hefur þó látið halab slátrun í friði, enda sannkristin. En öfgafull Fíladelfía lætur æsast. Hefur hrætt Sláturfélagið til hlýðni við ofsa Fíladelfíu, sem er ókristilegt félag.
Sauðkindin sigraði Hrunamenn

Tvisvar á sunnudaginn hélt ég, að ég væri að fá hjartaslag. Klifraði niður í þrjú gil og upp úr þremur giljum með hest í eftirdragi. Elti rollur tvisvar sinnum hringinn kringum stapa. Klöngraðist þrisvar upp á stapa og þrisvar niður aftur. Þannig var smalað á Kaldbak, Kluftum og Hrunakrók og á stórbýli fjármálaráðuneytisins, Hrunaheiðum. Steingrímur J. Sigfússon var að vísu ekki mættur, en ég puðaði fyrir hann. Árangurinn var þessi: Fyrir smölun voru fimmtán óboðnir hausar í túninu á Kaldbak. Nú eru átta hausar á Kluftum að éta skógrækt Skógar-Björns. Sigur sauðkindarinnar, ósigur Hrunamanna.
Hér er varnarræða ráðherranna

Varnarræða ráðherranna er tekin óbeint upp úr varnarræðu Görings í Nürnberg. Þetta er ekki Göring (= mér) að kenna. Ástandið var óumflýjanlegt allt frá 1933 (= 2006). Svartstakkarnir (= fjárglæframennirnir) misnotuðu nazismann (= frjálshyggjuna / Blair-ismann). Hrunið var óhjákvæmilegt. Logið var að okkur, ég hafði aldrei þekkt slíkt áður. Þið leggið mig í einelti. Ég vissi ekki um útrýmingarbúðirnar (= ástarbréfin). Þetta er helvítinu honum Hitler (= Davíð) að kenna. Kannski líka Göbbels (= Hannesi Hólmsteini). Fékk ekki einu sinni að vera á fundum. Var bara hvert annað peð. Látið mig í friði.
Jóhanna að hætti Görings

Jóhanna Sigurðardóttir forsætis tók af skarið í gær í umræðum á þingi um Landsdóm. Samfylkingin hefur ekki og mun ekki gera upp aðild sína að hruni þjóðarinnar í október 2008. Samfylkingin mun verja sig með sama hætti og Göring reyndi í Nürnberg-réttarhöldunum. Við vorum bara peð, hrunið var óhjákvæmilegt, logið var að okkur, það er hinum að kenna. Nazistum mistókst lagatækni sín, en hér verður málið auðveldara viðfangs. Öll hefð íslenzkrar lagatækni snýst um útúrsnúninga að hætti Njálu. Þjóðverjar gerðu upp mál við fortíðina eftir stríð, en Samfylkingin mun aldrei gera upp steinbarn sitt.
Hrunverjar flækjast enn fyrir

Hér og þar heyrast raddir um, að óþarfi sé að ofsækja gamla ráðherra á borð við Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttir. Flestar þessar raddir hafa lítið fjallað um ofsóknir hrunstjórnarinnar gegn heimilum landsmanna. Ég hef meiri samúð með almenningi en ráðherrum hrunstjórnarinnar. Ingibjörg Sólrún rífur bara kjaft í hroka og skætingi. Björgvin G. Sigurðsson bíður færis að komast aftur á þing. Halldór Ásgrímsson situr í vellystingum í Kaupmannahöfn. Frá Mogganum stjórnar Davíð greifi Flokknum sínum. Þorgerður Katrín er komin aftur. Hressastur er Guðlaugur Þór, kennir Jóhönnu og Steingrími um hrunið.
Ólöf Nordal bullar

Ólöf Nordal þingmaður telur fráleitt að ákæra ráðherra meðan banksterar og fjárglæframenn hrunsins ganga lausir. Virðist telja, að ljúka þurfi málum þeirra síðarnefndu áður en mál þeirra fyrrnefndu hefjast. Það er rugl eins og margt annað, sem Ólöf segir. Mál fyrri ráðherra eru í öðrum farvegi en mál bankstera og fjárglæframanna. Alþingi er að ákveða, hvort mál ráðherra fari til saksóknara. Mál bankstera og fjárglæframanna eru þegar komin til sérstaks saksóknara. Enginn veit núna, hvor tegund mála enda hvenær með að einhverjir gangi ekki lausir. Kenning Ólafar um tímaröð mála er bara bull.
Jón Gnarr og Ólafur Ragnar

Gott hjá Jóni Gnarr að taka þátt í mótmælum gegn mannréttindabrotum í Slóvakíu. Tilefnið er koma forseta landsins í heimsókn til forseta Íslands. Sá er nýkominn úr heimsókn til Kína, þar sem hann naut samvista við helztu mannréttindabrjóta heimsins. Mér finnst vel við hæfi, að Ólafur Ragnar sæki fúlmenni heim og fái fúlmenni í heimsókn. Það er við hans hæfi. Mér finnst enn betra, að hér séu pólitíkusar eins og Jón Gnarr, sem taka þátt í andúð almennings á brölti siðlausra pólitíkusa. Slóvakía er þekkt fyrir að neita hötuðum þjóðfélagshópum um menntun á við aðra. Þeir eru settir í tossabekki.
Samspil fésbókar og bloggs

Fésbók er komin til að vera. Þingmenn eru farnir að rífast þar. Birgitta Jónsdóttir, Guðlaugur Þór Þórðarson og Unnur Brá Konráðsdóttir rífast þar um leyndó í Atlanefnd. Fésbók hefur tekið við sem skoðanamiðillinn. Ekki bara skoðanamiðill hinna smáðu, heldur einnig hinna, sem völdin hafa á Alþingi. Eign á fjölmiðlum skiptir minna máli en áður. Allar skoðanir komast fyrir á fésbók og þar er lífleg umræða. Bezt er samspil fésbókar og bloggs. Stakar fullyrðingar á fésbók hafa tengi í rök í bloggi. Og jafnvel í áratuga gamalt bloggsafn eins og hjá mér. Gömlu fjölmiðlarnir ráða þó enn mestu í fréttum.