arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Gordon Ramsay froðufellir

Kvartað er yfir ruddalegu orðbragði Gordon Ramsay í matreiðsluþáttum hans. Sagt er, að vont orðbragð skyni skroppins frægðarfólks breyti venjulegu fólki í rudda. Gordon Ramsay hefur þá sérstöðu meðal kokka að vera frægari fyrir ruddaskap en eldamennsku. Það hafa menn séð í sjónvarpinu. Ruddalegt tal hefur lengi fylgt enskri tungu, en hefur hingað til verið sjaldgæft hér. Kannski hefur Ramsay þau áhrif, að áhorfendur matreiðsluþátta verði ekki lengur húsum hæfir. Kannski breytir hann okkur úr siðmenntuðu og grónu samfélagi í ruddalegan skríl. Það sagði Max Hastings í Guardian í gær.
Tvær bandarískar rökvillur

Fred Kaplan skýrir í nýrri bók sinni, Daydream Believers, hvernig tvær villur ollu hruni Bandaríkjanna í umheiminum og þrátefli þeirra í stríði. Önnur villan var, að árásin á tvíburaturnana árið 2001 hefði breytt heiminum. Hún breytti umheiminum ekki hið minnsta, tók Bandaríkjamenn bara á taugum. Þeir hefðu getað tekið henni eins og Spánverjar tóku árásinni á Atocha-brautarstöðina. Hin villan var, að lok kalda stríðsins hefði gert Bandaríkin að heimsveldinu eina. Endalokin drógu úr valdi Bandaríkjanna, því að önnur ríki sáu ekki lengur ástæðu til verndar hjá Bandaríkjunum.
Ranghugmyndir í sjónvarpi

Trúmál Íslendinga einkennast af þremur breytingum. Í fyrsta lagi seilist þjóðkirkjan til aukinna forréttinda. Hún reynir að koma tilgátum sínum að í leikskólum og skólum. Við misjafnar undirtektir foreldra, sem margir eru ekki í þjóðkirkjunni. Í öðru lagi hafa myndazt fylkingar trúlausra og vantrúaðra, sem hafa skorið upp herör gegn þjóðkirkjunni. Ég er enn að hlæja að uppákomunni, þegar Svarthöfði slóst í hóp uppstrílaðra klerka í skrúðgöngu eða skrípagöngu. Í þriðja lagi er það hættulega í spilinu, að kristnir ofsatrúarsöfnuðir reka sjónvarpsstöð, sem magnar ranghugmyndir.
Bullur páfans og Björns

Bulla er latneska orðið um yfirlýsingar eða bull páfans í Róm. Bullur hafa verið gefnar út um aldir. Þar voru pyndingar leyfðar. Þar var villutrú fordæmd og villutrúarmenn sagðir skulu verða brenndir á báli. Fyrirskipað, að múslimar og gyðingar skuli gerðir að þrælum. Úrskurðað, að heiminum skuli skipt milli Spánar og Portúgals. Bullur voru ekki rökstuddar eða skýrðar dæmum. Þær voru bara yfirlýsingar af himnum. Þær minna á bullur Björns Bjarnasonar hermálaráðherra. Síðasta bulla hans lýsti yfir, án raka og dæma, að Svanur Kristjánsson prófessor væri annarlegur og illviljaður.
Þau heimta kviksetningu

Fólk má að mínu viti nota gróft orðbragð um þann, sem kviksetti hundinn við Kúagerði. Fólk verður að hafa svigrúm til að tjá hug sinn til óhæfuverka. Fordæming ein nægir. Öðru máli gegnir um ýmsar hugmyndir um refsingar, sem sumir hafa sett fram, til dæmis dauðarefsingu. Mér sýnist, að bloggararnir Jóhannes Ragnarsson og Emma Vihjálmsdóttir hafi heimtað, að níðingurinn verði kviksettur. Það er ekki frambærileg krafa og veldur mér óþægindum. Undarlegra finnst mér, að fáir bloggarar hafa fordæmt þessa skoðun þeirra. Fólk, sem heimtar pyndingar og dauðarefsingar, hefur ekki sálarlíf í lagi.
Frjálshyggja verður jaðartrú

Gallinn við frjálshyggju er, að hún er köld. Hún hefur kennisetningar, sem við sérstakar aðstæður koma einstaklingum illa. Mikil sveifla kann að jafna sig til langs tíma, en hefur óþolandi áhrif á stöðu sumra. Þeir geta ekki fengið lán til íbúðakaupa. Þeir verða að borga háa vexti. Þeir geta ekki selt íbúðir, sem eru orðnar verðminni en skuldirnar. Þetta eru dæmi um, að frjálshyggjan ræður ekki við sveiflur. Hún er of köld og ósveigjanleg trú á formúlur án tillits til hagsmuna lítilmagnans í samfélaginu. Kreppa þessa árs er prófsteinn, sem mun gera frjálshyggju að jaðartrú í efnahagsmálum.
Engin dæmi, engin rök

Séum við andvíg skoðun einhvers, útskýrum við hvers vegna. Flestir rekja dæmi, sem sýna, að skoðunin sé röng eða vafasöm. Og skýra rökfræðilega, hvers vegna skoðunin sé röng. Björn Bjarnason hermálaráðherra þarf ekki á neinu slíku að halda. Hann gefur bara út yfirlýsingar. Um grein Svans Kristjánssonar prófessors um Hannes Hólmstein segir hann: “Á bakvið þessi skrif býr óvenjulegur illvilji.” Og skrifin “ná ekki máli, heldur byggjast á annarlegum sjónarmiðum.” Björn lýsir ekki með neinu dæmi, með hvaða hætti annarlegur illvilji felist í skrifunum. Ekki rökstyður hann tilgátuna. Honum nægir að gefa út kategóríska yfirlýsingu eins og páfinn í gamla daga.
Marklausir pappírar stofnana

Viðskiptavinir Hagfræðistofnunar Háskóla Íslands eru stórfyrirtæki og samtök slíkra. Þau fylgja hagfræði frálshyggjunnar og panta álit í samræmi við það. Hagfræðistofnunin ungar út álitum og viðvörunum, sem falla í þetta kram. Þegar við sjáum pappíra af slíku tagi, skulum við spyrja: Hver pantaði álitið, hver borgar brúsann. Þá fáum við að vita, að pappírarnir eru marklausir. Þannig eru meint vísindi stunduð um allan hinn vestræna heim, en einkum þó í Bandaríkjunum. Því er ekki nokkur ástæða til að hlusta á efnahagsleg varnaðarorð forstöðumanns Hagfræðistofnunar Háskóla Íslands.
Frjálshyggja í vondum málum

Þjóðin styður Íbúðalánasjóð nánast einhuga samkvæmt könnun. Þrátt fyrir andstöðu bankanna og fylgjendur sjálfvirkrar frjálshyggju. Þegar á reyndi, var nánast enginn stuðningur við kennisetningar frá Chicago. Í raun vill þorri þjóðarinnar tímabundin inngrip í sjálfvirknina. Einkabankarnir hafa neikvæða ímynd. Þeir tóku skammtímalán til að keppa við Íbúðalánasjóð í langtímalánum. Geta svo ekki útvegað sér meira fé í þessi lán og falla því úr samkeppni. Ímyndin snöggversnar svo, þegar þeir reyna að skuldbreyta lágu vöxtunum í háa vexti. Þá fyrst hefst vondur tími fyrir frjálshyggju.
Tóbaksvísindi Gallups

Gallup Capacent spyr reglulega úrtak þjóðarinnar um ýmis mál. Að einu leyti fara kannanirnar á svig við vísindalega nákvæmni. Ekki er sagt frá, hver pantar og borgar hverja spurningu. Reynslan sýnir, að meintar fræðistofur fá niðurstöður, sem eru hagstæðar spyrjandanum, sem heldur um budduna. Það eru kölluð tóbaksvísindi. Hagfræðistofnun Háskóla Íslands er frægt dæmi um slíkt hér á landi. Gallup Capacent spyr stundum skrítinna spurninga, til dæmis um gæðin á þjónustu Reykjavíkurborgar. Við þurfum þá að vita, hvort Ólafur borgarstjóri pantaði þær á kostnað borgarinnar. Vantreystið því pólitískum niðurstöðum Gallups. Aðferðirnar kunna að vera tóbaksvísindi.
Frá skriffinnum til lýðræðis

Evrópa kallar á hugarfarsbreytingu lýðræðis. Evrópusambandið þarf að höggva á gallaða innviði, sem fæla fólk frá stuðningi. Einkum þarf sambandið að koma sér upp lýðræði. Gera þingið að valdamikilli stofnun, sem kjósendur telja skipta máli. Koma böndum á embættismenn með því að herða endurskoðun og afgreiðslu reikninga sambandsins. Hætta að gefa út ótal reglugerðir og fara að leita ráða hjá kjósendum. Hætta að styðja hagsmuni þrýstihópa og fara að leiða almenning til áhrifa. Allt snýst það um að breyta sambandi milli firrtra embættismanna í samband milli kjósenda. Að innleiða lýðræði.
Sóðaskapurinn í Kópavogi

Fréttablaðið upplýsir í dag, að Kópavogur mengar sjó á höfuðborgarsvæðinu með skolpi. Önnur sveitarfélög á svæðinu hleypa skólpi í sjóinn aðeins við sérstakar aðstæður. En Kópavogur gerir það reglulega einu sinni í viku. Að venju kannast Gunnar Birgisson einræðisherra í Kópavogi ekki við neitt. Skolp Kópavogs hefur fjölgað saurgerlum í Fossvogi langt yfir heilsumörk. Sigríður Ólafsdóttir umhverfisfræðingur segir mörg sveitarfélög skorta samstarfsvilja. Þau reyni að vinna gegn nýjum skipulagslögum, sem fela í sér hertar reglur gegn sóðaskap. Yfirsóði landsins er bæjarstjóri Kópavogs.
Allir þurfa aðlögunartíma

Fyrir Evrópusambandið er bezt að halda áfram að fá stjórnarskrána samþykkta í flestum ríkjum. Og leyfa öðrum að sitja eftir. Það er bráðabirgðalausn. Eins og í evrunni, sum ríki komast upp með að gera hana ekki að gjaldmiðli sínum. Bretland hefur ýmsar undanþágur, svo sem frá Schengen. Kjarnaríkin Þýzkaland og Frakkland halda áfram að nýta sér allar framfarir sambandsins. Ýmis ríki sitja eftir sem sveitavargur, hvert í sinni tegund afdalamennsku. Sveitavargurinn verður útundan eins og alltaf. Evrópa heldur áfram, þótt hræðslan frysti kjósendur jaðarríkja. Hver þjóð þarf sinn aðlögunartíma.
Okurfé fer til poppara

Einu sinni voru samtök verzlunar og þjónustu í samstarfi við samtök um landvernd. Þá varð til pokasjóður. Hann fólst í, að verzlanir seldu fólki umbúðapoka á okurverði til að styrkja landvernd. Undir forustu vínbúðanna og Bónuss hurfu samtök verzlunar frá þessu samstarfi. Þau stofnuðu sinn eiginn pokasjóð, sem síðan hefur úthlutað til annarra þjóðþrifamála. Til dæmis til poppsveitarinnar Sálin hans Jóns míns. Pokasjóður má auðvitað grýta okurfé sínu hvert sem er. Viðskiptavinir búðanna mega hins vegar gjarna vita, að okrið á plastpokunum rennur ekki lengur til landverndar.
Löggan er í kærusúpu

DV upplýsir, að 68 kærur hafi borizt ríkissaksóknara á þremur árum vegna brota lögreglumanna í starfi. Það eru 23 kærur á ári að meðaltali. Þetta er hrikalega há tala í fámennu þjóðfélagi. Hún segir okkur, að útbreidd sé reiði fólks yfir framkomu lögreglunnar. Segir okkur, að lögreglumenn eiga erfitt með að hemja sig. Að myndskeið á YouTube af atburðum hafa áhrif. Og að löggur eiga ekki að fá rafbyssur eða önnur vopn í hendur. Hitt er svo annað mál, að kærur munu sjaldnast leiða til lagfæringa. Ríkissaksóknari reynir jafnan að setja kíkinn fyrir blinda augað, þegar löggur eiga í hlut.
Stjórnin hafnar frjálshyggju

Undir forustu Jóhönnu Sigurðardóttur velferðarráðherra hefur ríkisstjórnin falið Íbúðalánasjóði að auðvelda fólki að eignast íbúð. Hann á að gera það með hærra íbúðamati og hærri hámarkslánum, bæði í krónum og prósentum. Og með heildsölu íbúðalána til smásölu-íbúðalána bankanna. Þýðir lægri vexti og stríðir gegn kenningu frjálshyggjunnar um, að markaðurinn skuli fá frítt spil. Frjálshyggja bilar í hrikalegri sveiflu. Nú seljast íbúðir ekki, sem er ferlegt mál. Til að draga úr vanda kaupenda og byggingaiðnaðar fellur stjórnin að sinni frá meintri sjálfvirkni markaða. Hafnar frjálshyggjunni.
Geir skipar öðrum að spara

Einkennilegt var, að eyðslusamur forsætis skuli nota þjóðhátíðina til að skipa fólki um að spara benzín og önnur útgjöld. Hann notar eyðslufrekan bíl og nennir ekki að labba 350 metra milli funda í miðbænum. Slíkur á ekki að gera kröfur til annarra, það virkar bara hlægilega. Geir H. Haarde var nýlega búinn að gera sig hlægilegan með að svara spurningum með dónaskap. Nú sýnir hann aftur svipaða firringu með siðapredikun, sem hann fer ekki eftir sjálfur. Svo er önnur saga, að lélegt er hjá Geir að kenna almenningi um ófarir, sem stafa af lélegri stjórn hans á hagkerfinu og fjármálunum.
Fólkið verður alltaf hrætt

Sveitavargur er hópur fólks, sem gætir ímyndaðra staðarhagsmuna gegn tímans þunga straumi. Framsóknarflokkurinn er sveitavargur á Íslandi, vill ekki láta valdið renna til Reykjavíkur. Þjóðernisflokkur Adda Kidda Gau er líka sveitavargur, vill ekki láta valdið renna til Bruxelles. Slíkir hópar æsa alltaf upp ótta og skelfingu, þegar breytingar eru í aðsigi. Þeir sigra yfirleitt, þegar á reynir. Þannig hefur framförum Evrópusambandsins verið haldið í skefjum. Því að sveitavargar ýmissa sjónarmiða í ýmsum löndum nota sambandið sem blóraböggul fyrir eigin mistök. Og fólkið verður ætíð hrætt.
Þeir telja sig vita betur

Evrópusambandið sættir sig ekki við lýðræðislegar ákvarðanir. Segir bara, að Írar séu fífl að hafna stjórnarskránni. Það er að vísu rétt, sambandið hefur gert kraftaverk á Írlandi. En það er ekki hægt að afskrifa lýðræði, af því að embættismenn í Bruxelles viti betur en írska pakkið. Sambandið er orðið svo óvinsælt, að öll þjóðaratkvæði um mál þess falla því í óhag. Tyrkland fær ekki aðgang, því að Frakkar munu fella það. Sambandið mun svara Írlandi með því að láta önnur ríki samþykkja stjórnarskrána. Halda áfram eins og ekkert hafi gerzt. Þannig verða mál ekki leyst til frambúðar.
Óhæfur ríkislögreglustjóri

Haraldur Johannessen er gersamlega óhæfur ríkislögreglustjóri. Hann sukkaði með ríkisfé, sóaði hundruðum milljóna í málverkafölsunarmál og milljarði í Baugsmál. Án þess að nokkuð kæmi út úr fjáraustrinum og axarsköftunum. Hann hótaði manni lífláti og lét hverfa vottaðar vitnaleiðslur um það. Þannig hefur hann svívirt landslög. Byggir upp einkaher Sjálfstæðisflokksins á ríkiskostnað. Er beinlínis hættulegur íslenzka lýðveldinu. Var frá upphafi borinn um ríkiskerfið á öxlum Sjálfstæðisflokksins. Ef nothæf ríkisstjórn kemst til valda, ber henni umsvifalaust að sparka Haraldi Johannessen.
Popparar gengnir í björg

Dr. Gunni vakti athygli á, að tveir vinsælustu tónlistarmenn landsins eru komnir á mála hjá auðvaldinu. Megas er genginn í björg með tröllum eins og Bubbi var genginn löngu áður. Um þetta segir Dr. Gunni: “Það hefur þótt virðingarvert, að Megas væri ekki eins og sellátarinn [sell out] Bubbi sem selur notaða bíla [meiðyrði klippt út] eins og drekka vatn. En nú er sem sé síðasta arðan kominn í kjaft kapítalistanna.” Popparar mega selja sál sína út og suður og fólk úti í bæ hefur jafnan rétt á að dissa þá fyrir það. En það er tákn um spillta tíma, þegar poppurum finnst í lagi að ganga í björg.
Ósætti skekur samstarfið

Margir þingmenn Sjálfstæðisflokksins eru komnir í stjórnarandstöðu gegn Samfylkingunni. Fyrst kom hvalveiðistefna Einars Guðfinnssonar. Nú beina þeir spjótum sínum að málum Þórunnar Sveinbjarnardóttur. Þeir finna, að hún er veik fyrir og er þeim auðveld bráð. Þeir hafa kastað frumvarpi hennar um landskipulag. Þeir hyggjast koma upp álverum gegn vilja hennar. Ef svo fer sem horfir, riðar ríkisstjórnin til falls. Þórunn getur að vísu flotið enn um sinn að feigðarósi. En senn neyðist flokkur hins “fagra Íslands” að koma ráðherra sínum og málefnum sínum til bjargar. Með því að slíta samstarfinu.
Löggan laug um klipptan fána

Morgunblaðið varð að leiðrétta dótturstofnun sína, mbl.is. Hún trúði lygi frá löggunni. Sagði stjórnleysingja hafa skorið í tætlur íslenzka fánann á stjórnarráðinu. Það var lygi, fáninn var heill og var dreginn aftur að hún. Löggan hefur sjálfsagt talið henta spuna sínum að koma óorði á andófsfólk. Með því að ljúga fánaklippingu upp á það. Margir fjölmiðlar eru hauglatir og birta jafnan spuna löggunnar beint af skepnunni. Þar á meðal var mbl.is. Morgunblaðið vissi hins vegar betur og birti rétta frétt af gangi málsins. Mikilvægt er, að fjölmiðlungar átti sig á, að löggan segir sjaldan satt.
Ráðalausar stofnanir Þórunnar

Þórunn Sveinbjarnardóttir var óheppin með ísbirnina. Löggan var með kláða í gikkfingri og skaut þá. Þórunn horfði á í síðara skiptið. Tvöfalt klúður á Skaga kom í kjölfar vaxandi gagnrýni á ráðherrann. Hún fékk ráðuneyti og umhverfisstofnun, sem eru illa reknar stofnanir. Þar sem menn fúska í stað þess að afgreiða mál. Voru bjargarlausar í málum ísbjarna, þótt meðferð þeirra hafi verið sett í lög. Umhverfisráðuneytið er ekki réttur staður til að læra að vera ráðherra. Ef Þórunn telur hlutverk sitt vera að læra. Hún er úti að aka og stýrir ráðuneyti og stofnun, sem eru enn ráðalausari.
Örfá orð segja alla söguna

Edda Jóhannsdóttir, blaðamaður Eyjunnar, gerði vel í viðtali á hlaupum við Robert Fisk. Hann er þekktasti blaðamaður Breta, sérfræðingur í Írak, talar skýrt. Um Obama sagði Fisk: “Þótt demókratinn Barack Obama sé uppáhalds forsetaefni flestra á Vesturlöndum, mun það ekkert hafa að segja. Hvenær gerði bandarískur forseti eitthvað annað en lofa Ísrael og fara í stríð?” Um stríðið í miðausturlöndum sagði hann: “Við erum búin að tapa. Íraks-aðgerðin er dauð og við höfum tapað hálfu Afganistan.” Um hryðjuverk sagði hann: “Við eigum að kalla allan her heim og þá eru hryðjuverk úr sögunni.”
Fimm hugsanlegir skúrkar

Fréttablaðið hefur þetta eftir umhverfisfræðingi: “Fimm sveitarfélög eiga land að Skerjafirðinum. Og segir hún eitt þeirra losa reglulega úr skólprásarkerfi sínu í fjörðinn.” Blaðið spyr ekki spurningar, sem hefði gert þetta að frétt: Hvaða sveitarfélag? Er það Kópavogur? Í staðinn varpar blaðið grun á fjögur saklaus sveitarfélög, þar á meðal Reykjavík. Þetta er enn eitt dæmið um, að þrenging kemur í stað frétta í fjölmiðlum landsins. Í stað þess að upplýsa fólk, segja fréttina, þrengir fjölmiðill möguleikana niður í fimm. Þetta er afkáralega léleg fréttamennska OVD í Fréttablaðinu.
Stórvirkjanir eru dýrt spaug

Verkfræðingar og hagfræðingar á vegum Framtíðarlandsins hafa verðlagt tjón þjóðarinnar af völdum stóriðju. Þeir taka inn í dæmið lágt raforkuverð og ríkisábyrgðir af lánum, sem vega þyngst. Einnig ókeypis útblásturskvóta og skattaívilnanir til stóriðju. Samtals borga skattgreiðendur nærri þrjátíu milljarða króna á ári í meðlag með stórvirkjunum og stóriðju. Kostnaður okkar af hverju atvinnutækifæri í stóriðju nemur 350 milljónir króna á ári. Einfaldara og betra er að leggja 350 milljónir króna árlega inn á reikning hvers starfsmanns. Og sleppa því alveg að nauðga viðkvæmu landi í leiðinni.
Heimur versnandi fer: Tvö dæmi

Þegar börnin okkar ólust upp á Seltjarnarnesi, fórum við alltaf í kaffiboð í félagsheimilið 17. júní. Kvenfélagið og Björgunarsveitin skiptu með sér hátíðum, höfðu kaffi og fínar kökur á boðstólum. Kaffiboðið var ritúal, sem setti svip á hátíðina. Í þetta sinn eru félög áhugafólks fjarri og Veizlan hf að verki. Það er ekki sama og að éta kleinur frá kvenfélaginu. Eins og í Hrunamannahreppi. Þegar ég kom fyrst í réttirnar, voru seldar kleinur og kaffi kvenfélagsins við réttarvegginn. Nú kemur bara bíll frá Ísbílnum hf. Þannig fokkast ritúalið upp til sjávar og sveita. Heimur versnandi fer.
Bikkja breytist í gæðing

Héraðsdómur Suðurlands stóð vörð um rétt hestamanna til að stunda listgrein sína. Það er sómi stéttarinnar að kaupa sem ódýrast og selja sem dýrast. Listamennirnir keyptu hryssu með orðunum “…að hún væri ljót, hundafóður, kolvitlaus, ekkert við hana tjónkandi og hún lyfti fótunum ekki yfir skítinn úr sjálfri sér”. Fínt orðbragð. Borguðu hundrað þúsund kall fyrir drógina og seldu áfram á 3,5 milljónir. Hafliði Halldórsson og Steingrímur Sigurðsson voru sýknaðir, enda vita allir, hvernig kaupin gerast á eyri hrossaviðskipta. En af hverju segir Fréttablaðið okkur ekki nöfn málsaðila?
Aflátsbréf hulins siðameistara

Hver er hin eðla persóna, sem Reykjavíkurborg hefur ráðið til að skrifa út aflátsbréf fyrir spillta pólitíkusa? Í Fréttablaðinu í dag flaggar Jórunn Frímannsdóttir enn fyrirbærinu “innri endurskoðun”. Það er siðameistari, sem Sjálfstæðisflokkurinn hefur komið á fót til að segja keisarann vera í fötum. Fréttablaðið hefur ítrekað birt fréttir af syndakvittuninni, sem Jórunn hefur fengið. Samt er ekki vitað, hver er siðprúði maðurinn, sem gengur undir dulnefninu “innri endurskoðun”. Fréttablaðið þarf að fara að upplýsa útsvarsgreiðendur um, hver sé siðameistari einkavinavæðingarinnar.
Vandinn deyr ekki með Bush

George W. Bush hefur verið á ferðalagi um Evrópu án þess að menn hafi tekið eftir honum. Evrópsk dagblöð hafa misst áhugann á honum, hafa afskrifað hann, hlusta ekki á hann. Þau skrifa bara fagnandi um Barack Obamba eins og að hann hafi þegar verið kjörinn forseti. Þau munu komast að raun um, að kosning hans jafngildir ekki himnaríki í samskiptum Vesturlanda. Einkum verður skellurinn harður fyrir þýzka fjölmiðla. Þeir hafa kennt Bush um allt, sem aflaga hefur farið í heiminum. Sagt hann fávita og glæpamann. Það er að vísu rétt, en er samt ekki fullnægjandi lýsing á flóknum veruleika.
Ekki er sama hver á heldur

Í tilkynningum lögreglunnar er gerður greinarmunur á piparúða og varnarúða. Það heitir piparúði, þegar: “Við leit í bifreið mannsins fundust fíkniefni, piparúði og kylfa.” Varnarúði heitir það við hins vegar við þessar aðstæður: “Komu aðrir lögreglumenn til aðstoðar og þurftu þeir að beita bæði kylfum og varnarúða.” Úðinn heitir nefnilega piparúði, þegar menn beita honum gegn löggunni. En varnarúði, þegar löggan beitir honum gegn fólki. Sérstæð tegund af newspeak, sem sýnir flókna aðferð við að spinna fréttir fyrir hina hlýðnu miðla: Fréttablaðið, Moggann og Ríkissjónvarpið.
Óttinn mun ráða ferð okkar

Heimskan og fáfræðin sigruðu Íra. Þeir höfnuðu Evrópusambandinu, sem flutti þá inn í nútímann. Alið var á ótta við umheiminn. Var að lesa kafla úr viðtölum við kjósendur. Þeir sýndu víðáttuvitlausar skoðanir á afleiðingum þess að segja já við evrópskri stjórnarskrá. Til dæmis, að fagrir, írskir unglingar verði gripnir í evrópska herinn. Þannig verður þetta líka hér. Íslendingar eru opnir fyrir spinnigölum þjóðernissinnum, sem vara við aðild að Evrópu. Við sjáum þá í blogginu. Telja álfuna vera ógn við íslenzka tungu og menningu, landbúnað og fiskveiðar. Óttinn mun ráða ferð okkar.
Dýrkeypt gjafmildi bankanna

Sá, sem keypti íbúð í fyrra á 25 milljónir króna, verður í lok þessa árs búinn að tapa fimm milljónum. Íbúðaverðið verður þá komin niður í tuttugu milljónir. Það svipað og það hefði verið, ef bankarnir hefðu ekki keyrt upp eftirspurnina. Þessar fimm milljónir voru yfirverð á íbúðum, sem nú er að ganga til baka. Hagstæðari lán auðvelduðu fólki ekki að ráða við íbúðakaup, því að íbúðir hækkuðu í verði sem svaraði hærri lánum. Til viðbótar munu svo vextir af þessum íbúðum hækka um leið og bankarnir fá tækifæri. Þegar upp er staðið, verður gjafmildi bankanna orðin dýr kaupaglöðum almenningi.
Newspeak á dagblöðum

DV flutti beztu fréttina af uppþotum á Akureyri um helgina. Blaðið talaði við óhlutdrægt vitni, Stefán Friðrik Stefánsson, þekktan fréttabloggara. Lötu og ófaglegu fjölmiðlarnir, Mogginn og Fréttablaðið, töluðu hins vegar bara við málsaðila, lögguna. Þessir fjölmiðlar birtu newspeak löggunnar, sem notar orðið varnarúða um piparúða sinn. Af hverju ekki ástarúða? Einnig birtu letingjarnir, að löggan hafi “þurft að” beita vopnum. Réttara er að birta, að löggan “sagðist hafa þurft að” beita friðartækjum sínum. Mogginn og Fréttablaðið komu fram sem málgögn löggunnar. Með ófaglegri blaðamennsku.
Íþróttir eru ekki uppeldi

Efast um, að hinu opinbera beri að leggja kostnað í að fela íþróttafélögum aukinn þátt í barnauppeldi. Eða að gera svæði íþróttafélaga að þungamiðju víðtækara unglingastarfs. Þau leggja of mikla áherzlu á keppni. Mér sýnist þau ala upp skríl, en ekki heiðvirða borgara. Íþróttafélögin ala upp fólk, sem sýnir keppendum annarra liða dónaskap. Fólk, sem sýnir ekki drengskap í leik, heldur fer eftir reglunni: Tilgangurinn helgar meðalið. Ég held líka, að ungt fólk læri eins mikið að drekka og drabba í íþróttafélögum og það gerir á götunni. Hvað sem rannsókn Þórólfs Þórlindssonar sagði um það mál.
Baugsmál Sjálfstæðisflokksins

Hallgrímur Helgason og Egill Helgason hafa rétt lýst Baugsmálinu. Fýla sjálfstæðismanna út í Ingibjörgu Sólrúnu stafar af, að þeim finnst sér málið skylt. Hún verður að “sýna samstarfsflokknum tillitssemi” eins og einn sjálfstæðisþingmaður orðaði svo frábærlega. Þá höfum við fengið það á hreint, Baugsmálið var og verður feimnismál Sjálfstæðisflokksins. Þótt fyrrverandi forsætis hafi talið sig hafa málfrelsi í pólitík, má utanríkis ekki hafa málfrelsi. Allt íhaldið er komið í vörnina. Fyrir Baugsmálið og óhæfan ríkislögreglustjóra, sem hótar manni lífláti og lætur skjöl hverfa.
Millidómur gegn almenningi

Til að efla atvinnu lögmanna vilja færustu lögmenn stofna dýrt millidómstig milli héraðsdóma og Hæstaréttar. Millidómstigið spillir getu almennings til að gæta réttar síns. Fólk þarf að borga lögmönnum meira. Fyrst verða vitni leidd fyrir héraðsdóm og síðan fyrir millidóm, áður en kemur að Hæstarétti. Þar sem íslenzkir dómstólar traðka yfirleitt á almenningi, lenda menn áfram með sín mál úti í Strasbourg. Við þurfum ekki nýtt dómstig, það eykur bara kostnað og lengir leiðina að réttlæti. Ef hugmyndinni er ætlað að laga rugl og vitleysur úr héraðsdómi er einfaldara að skipta bara um héraðsdómara.
Kvöldlíf í stað næturlífs

Misheppnazt hefur framlenging næturlífs í Reykjavík til morguns. Verstur er hávaðinn í reykingafólkinu, sem stendur gargandi úti á götu og heldur vöku fyrir íbúum. Ekki var reiknað með útivist, þegar næturlífið var framlengt. Lausnin felst ekki í að fara kringum lög og reglur um bann við reykingum. Frekar ætti að framfylgja því úti á götu líka. Kominn er tími til að vinda ofan af næturopnuninni og færa skemmtanalífið yfir á kvöldið. Það er út í hött að byrja eftir miðnætti, þekkist hvergi á byggðu bóli. Mikilvægt er, að yfirvöld taki einkum mark á íbúum og hlusti sem minnst á bareigendur.