arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Stjórnin lúffi ekki

Miklu skiptir, að ríkisstjórnin lúffi ekki fyrir vörgum Alþýðusambandsins. Færi ekki auðlindaskatta yfir á launafólk eins og Gylfi Arnbjörnsson krefst. Sem betur fer hefur stöðugleikasáttmálinn fokkast upp. Stjórnin þarf að draga úr fundum með þeim sérhagsmunahópi fyrir álbræðslur og kvótagreifa, sem kallast Alþýðusambandið. Var rætt á ríkisstjórnarfundi í gær. Þar sagði Jóhanna, að ekki komi til greina, að álbræðslurnar sleppi við byrðar umfram aðra í samfélaginu. Mæli hún heilust. Í leiðinni þarf stjórnin að hafa gætur á Jóni Bjarnasyni ráðherra, sem skelfur, þegar hann sér framan í kvótakóng.
Öfug mismunun fólks

Skilanefndarmenn gömlu bankanna og bankastjórar nýju bakanna starfa andstætt reglum, sem þeim voru settar í upphafi. Þeir forðast gegnsæi eins og heitan eldinn. Í skjóli leyndó mismuna þeir viðskiptamönnum á öfugan hátt við það, sem til er ætlazt. Gagnvart smælingjum gildir reglan: “Á hausinn með hann.” Gagnvart ofurmennum gildir reglan: “Við þurfum að lágmarka tjónið”. Gylfi Magnússon ráðherra hefur ekki reynt að leiðrétta þennan misskilning. Og varla verða menn dæmdir í Hæstarétti fyrir öfuga mismunun. Sá frómi dómstóll hefur einmitt úrskurðað, við misjafnan fögnuð, að bankar megi mismuna fólki.
Ódýr Eldhrímnir

Veitingabransinn er samkeppnismarkaður. Enn hefur bætzt við staður, er býður rétt dagsins á 1200 krónur og 1400 krónur að súpu innifalinni. Eldhrímnir í glerhúsinu í Borgartúni 14 hefur persneskt ívaf í mat. Í hádeginu í dag voru persneskar hakkbollur, eins konar kebab. Með ostbökuðum kartöflusneiðum, steiktum gulrótum, salati og jógúrtsósu. Fagurlega uppsettur og girnilegur réttur, en of dauft kryddaður. Súpa dagsins var matarmikil grænmetissúpa og kostar 700 krónur, sé hún pöntuð ein. Hátt er til lofts og húsrýmið nakið. Bílastæði eru fá á þessum slóðum, þótt þetta sé við hlið glerturnsins auða.
Tjónið lendir á mér og þér

Of mikil einföldun er að segja tjónið af ofurmennum útrásarinnar lenda á erlendum kröfuhöfum. Mikið af því lendir beint eða óbeint á skattgreiðendum. Gerum ráð fyrir, að ofurmennum hafi tekizt að ræna þúsund milljörðum úr bönkunum gegnum innantóm eignarhaldsfélög. Þess vegna þarf ríkið að greiða 300 milljarða til að endurreisa bankana. Og aðrar 300 milljarða til að endurreisa Seðlabankann. Síðari talan skrifast að vísu að mestu á Davíð Oddsson prívat, en ofurmennin nutu góðs af fjáraustri hans. IceSave upp á 200 milljarða er svo sérstakur kapítuli Bjögganna og fylgisveina þeirra.
Nýjar tölur um hrunið

Nýjar tölur um tjónið af bankahruninu koma frá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum. Skuldir ríkisins hækkuðu úr 400 milljörðum í 1900 milljarða. Hækkunin svarar til eins árs landsframleiðslu eða 1500 milljarða. Þar af eru 700 milljarðar vegna IceSave, sem fara niður í 200 milljarða, þegar eignirnar innheimtast. Eftir stendur þá skuldaaukning ríksins upp á 1000 milljarða. Stærstu liðir hennar eru gjaldþrot Seðlabankans upp á 300 milljarða, gjaldþrot bankanna og sparisjóða upp á 300 milljarða og IceSave Landsbankans upp á 200 milljarða. Allt eru þetta grófar slumpatölur. Þær eru háar-, en samt viðráðanlegar.
Burt með ofurmennin

Bankastjórar og skilanefndir ganga með meinlega grillu. Að ofurmennin, sem settu fyrirtæki á hausinn, séu bezt hæf til að reka þau áfram. Það feli í sér “lágmörkun á tjóni”. Bankastjórnir og skilanefndir hafa samt verið ráðnar til að gæta réttlætis. Ekki til að búa til ímyndanir um lágmörkun á tjóni. Þannig eru ofurmenni enn að reka Milestone, Exista, World Class. Og svo framvegis. Þessu verður að linna. Þjóðin heimtar ofurmennin burt. Því verður ríkisstjórnin að lesa bankastjórum og skilanefndum pistilinn. Það mun hefna sín heima og einkum erlendis, ef ofurmenni sleppa við uppgjörið mikla.
Viðræðuhæfur á einu sumri

Guðrún P. Helgadóttir íslenzkukennari bar sig sem drottning, sem dáleiddi lítilmótlega þegna sína. Kenndi einkum í formi undirbúnings fyrir landspróf. Lét okkur taka hvert gamla landsprófið á fætur öðru. Hamraði inn varnir gegn algengustu villum. Ég lærði rosalega vel hjá henni, hlustaði opinmynntur á allt, sem hún sagði. Útkoman var, að nemendur hennar fengu flestir háar einkunnir á samræmdu landsprófi í íslenzku. Í menntaskóla tók hún svo á móti mér og sagði í fyrsta tímanum: “Nú loksins er hægt að fara að tala við yður.” (Úr bókinni: Jónas Kristjánsson: Frjáls og Óháður, 2009)
Kyndug árás á villifé

Eltingaleikur embættis- og sveitarstjórnamanna við villifé á Vestfjörðum er dæmi um trylling kerfisins. Þarna er að verða til sérstakt villikyn, sem er vísindalega merkilegt. Það truflar engan og allra sízt bóndann. Það ryðst ekki á neinar sauðfjárveikivarnir, er bara í klettunum fyrir vestan. Það lifir og deyr eins og villt dýr hafa alltaf gert og munu alltaf gera. Hvað sem hver dýraverndarlög segja. Samt ganga embættis- og sveitarstjórnamenn berserksgang við að veifa marklausum lögum og reglugerðum. Veit ekki, hvort ég á að hlæja eða gráta yfir fíflagangi fullorðins fólks fyrir vestan.
Sportbíll og milljarður

Björn Leifsson í World Class gaf dóttur sinni Audi sportbíl í sautján ára afmælisgjöf. Sama dag óskaði hann eftir að fá afskrifaðan heilan milljarð króna í bankanum. Það er skuld vegna útrásarrugls í Kaupmannahöfn. Björn er enn í rugli, úr því að hann hefur efni á að gefa bíl, þegar hann skuldar milljarð. Er ekki kominn tími til að tekið sé á þessum snaróðu ofurmennum?
Dólgur án baklands

Gylfi Arnbjörnsson var baulaður niður á útifundi á Austurvelli í vetur. Er ekki talsmaður smælingjanna. Aðalsteinn Á. Baldursson segir, að talsmaður frjálshyggju og auðvalds sé óvinsælasti Alþýðusambands-forseti frá upphafi. Það er gott að heyra. Gylfi hefur vakið athygli fyrir frekju og dólgshátt í garð ríkisstjórnarinnar. Ekki vegna atvinnuskorts og lágra launa. Alls ekki. Gylfi berst fyrir frjálshyggju og auðvaldi. Hafnar afskriftum kvóta. Hafnar auðlindaskatti. Hafnar lögum og reglum við undirbúning álbræðsla. Ef ég væri ráðherra, mundi ég neita að tala við auðvaldsdólginn. Hann á ekkert bakland.
Með leyndina að vopni

Ef Steingrímur J. Sigfússon væri heiðarlegur pólitíkus, mundi hann segja okkur, hver á gömlu bankana. Hann gerir það ekki, heldur hefur það fyrir sig. Í krafti leyndó gefur hann yfirlýsingar um, hverjir eigi ekki nógu mikið í bönkunum til að valda skaða. Hann reynir að stýra umræðunni með því að sitja inni með upplýsingar, sem aðrir hafa ekki. Heiðarlegur maður mundi bara birta eigendalistann og eigendaprósentuna eins og heimtað er. Þá getur hver fyrir sig ákveðið, hvort hann telur vogunarsjóði eiga of mikinn hlut. Steingrímur nærist eins og heilög Jóhanna á að nota leyndina að vopni.
Davíð greifi verði formaður

Samkvæmt skoðanakönnun Viðskiptablaðsins þarf Flokkurinn nauðsynlega að fá sér foringja. Greifinn hefur tvöfalt fylgi ættarlauksins. Nú þarf bara einn lítinn aukalandsfund til að bjarga málinu. Flokkurinn er hvort sem er í afneitun vegna hrunsins. Hvað er þá betra en að fá sjálfan hrunstjórann sem formann. Betra en að hafa bara liðsforingjann úr hruninu. Með Davíð Oddsson að formanni blæs Flokkurinn til stórsóknar brennuvarga gegn brunaliðinu. Greifinn verður ekki í vandræðum með að slá stjórnina kalda. Með nokkrum vel völdum smjörklípum og einu reglustrikuhöggi á skallann. Vanur maður.
Afneitun hafnað erlendis

Útlendingar eru ósáttir við söguskoðun, sem Sjálfstæðisflokkurinn og Davíð Oddsson reyna að breiða út. Felur í sér algera afneitun. Samkvæmt henni var hrunið Lehman-bræðrunum að kenna, reglum Evrópusambandsins og kannski líka Steingrími J. Sigfússyni. Ekki Sjálfstæðisflokknum, alls ekki Davíð, kannski pínulítið Geir Haarde að kenna. Sömu útlendingar eru ekki heldur ánægðir með síðari þróun. Engir hafa enn verið látnir svara til saka, sem bendir til, að Íslendingar taki íslenzka fjárglæfra ekki alvarlega. Sannleiksnefndin hefur líka frestað sér fram á næsta ár, sem þykir fremur lítið traustvekjandi.
Neita að hjálpa skemmdarvargi

Hægt hefur gengið að koma lögum yfir fjárglæframenn. Hagfræðiprófessorinn James K. Galbraith telur það skaða málstað Íslands í útlöndum. Menn telja getuleysi kerfisins merki um, að afneitunarstefna stjórnarandstöðuflokkanna njóti víðtæks fylgis. Frá Norðurlandaráði berast svipaðar fréttir. Þar telja menn frammistöðu Bjarna Benediktssonar og Siv Friðleifsdóttur dæmi um, að Ísland afneiti ábyrgð á íslenzkum fjárglæfrum erlendis. Af ýmsum slíkum ástæðum vilja menn ekki veita Íslandi nein fríðindi. Menn vilja ekki hjálpa skemmdarvargi, sem neitar að horfast í augu við afleiðingar gerða sinna.
Brotavilji bankastjórans

Ásmundur Stefánsson bankastjóri hyggst afskrifa milljarð hjá World Class. Góður vilji ríkisstjórnarinnar má sín einskis gegn eindregnum brotavilja banka. Ásmundur skipaði sjálfan sig bankastjóra í fyrravetur án auglýsingar. Ræður stjórnendur að bankanum án auglýsingar. Hagar sér almennt eins og hann hafi hlotið bankann að herfangi. Sagði á sínum tíma, að hann yrði að ráða sjálfan sig, því að starfið væri svo brýnt. Fyrsta verk hans sem bankastjóra var að fara í mánaðarfrí til Indlands. Ásmundur er gott dæmi um, að spilling geisar enn á fullu og að stjórnvöld eru máttlaus gegn eindregnum brotavilja.
Athafnasamur forsetabróðir

Ahmed Wali Karzai er umfangsmesti fíkniefnasali Afganistans. Bróðir Hamid Karzai, forseta landsins og mesta kosningasvindlara síðari tíma. Í morgun upplýsti

New York Times, að fíkniefnabróðirinn er á launum hjá bandarísku leyniþjónustunni CIA og hefur verið í átta ár. Blaðið upplýsti líka, að hann leigir CIA jarðir og hallir í Afganistan. Mestur hluti fíkniefna í Evrópu á uppruna sinn hjá forsetabróðurnum. Því er vel við hæfi, að norska Stórþingið veitti Barack Obama friðarverðlaunin. Hann er einmitt að fjölga hermönnum í Afganistan um tugi þúsunda. Enda veitir ekki af að vernda þá Karzai-bræður.
Hægri snuprar hægri

Fredrik Reinfeldt er formaður sænska hægri flokksins og forsætisráðherra Svíþjóðar. Setti í gær í Norðurlandaráði ofan í við Bjarna Benediktsson, formann íslenzka systurflokksins. Bjarni hafði flutt þar sömu þjóðrembuna og hann flytur á Alþingi til heimabrúks. Norðurlandaríkin séu vond við litlu, sætu Íslendingana, sem eigi bágt. Talaði ekki um, að íslenzkir bankastjórar og víkingar úr hans eigin flokki fóru ránshendi um Norðurlönd. Skilur ekki, að hann sjálfur og flokkur hans eru fyrirlitnir af þeim Norðurlandabúum, sem til þekkja. Það var gott á hann að fá áminningu frá flokksbróður sínum.
Landbúnaður er velferð

Þótt fjárlög séu skorin niður á öllum sviðum, er landbúnaður undanskilinn. Stuðningur við hann eykst næsta ár samkvæmt fjárlögum ríkisins. Einkum er það sauðfjárrækt, sem nýtur velvildar. Svo mjög, að svínabændur kvarta um, að ríkið borgi kostnað við auglýsingaherferðir sauðfjárbænda. Hefðbundinn landbúnaður er í rauninni ekki atvinnuvegur, heldur félagsmálastofnun. Hann á ekki heima í atvinnuvegaráðuneyti, þar sem fjallað er um framlag greina til rekstrar samfélagsins. Hann á heima í félags- og tryggingaráðuneyti, þar sem fjallað er um velferð fólks. Landbúnaður er velferð, ekki atvinnuvegur.
Auður og völd og Alþýðusamband

Alþýðusambandsþing kýs sér frjálshyggjugaura til forustu. Það vill ekki reka atvinnurekendur úr stjórnum lífeyrissjóða, þótt þeir kasti fé í sápukúlur. Vill efla álbræðslur, sem er sú atvinnugrein, sem gefur langminnsta vinnu á krónu og orkueiningu. Það passar, að kvótagreifar og Íslandsbersar missi ekki kvótann sinn, sem þeir hafa veðsett upp í topp. Alþýðusambandsþing er lítið að vesenast í atvinnuleysi og lágum launum. Það er upptekið við að nudda sér utan í Samtök atvinnulífsins og Samtök iðnaðarins. Alþýðusambandið er komið langt frá hlutverki sínu. Tekur stöðu með hópum auðs og valda.
Skilur ekki vantraustið

Brynjar Níelsson lögmaður skilur ekki ástæðuna fyrir ráðningu Evu Joly. Telur, að íslenzkar stofnanir hefðu getað náð betri árangri með ókeypis samskiptum við erlendar og fjölþjóðlegar stofnanir. Áttar sig ekki á, að kjarni málsins er traust. Innlendir kerfismenn nutu ekki trausts og njóta ekki trausts. Einkum gildir það um fagbræður hans, sem við köllum lagatækna í flimtingum. Eva Joly er ekki frændi neins og ekki flokksbróðir neins. Hún geislar frá sér því trausti, sem þrotið var í samfélaginu. Til að endurvinna límingarnar í samfélaginu var nauðsynlegt að ráða hana til að spúla út.
Fjarlægja þarf Ellisif

Ellisif Tinna Víðisdóttir er fjölþreifin í frændhygli og annarri spillingu. Forstjóri Varnarmálastofnunar réð náfrænda sinn, Björn Ingiberg Jónsson óperusöngvara, í hlutverk spæjara. Keypti símakerfi stofnunarinnar af mági sínum, Rúnari Sigurðssyni. Keypti straumjöfnunarbúnað hjá fyrrverandi yfirmanni sínum, Jóhanni R. Benediktssyni, fyrrum sýslumanni á Suðurnesjum. Allt þetta gerði hún framhjá lögum og reglum um innkaup ríkisfyrirtækja. Nýfátæk þjóð þarf raunar ekki þessa nýju stofnun Björns Bjarnasonar, fyrrum ráðherra. Bezt er að leggja hana niður, en brýnast er að fjarlægja Ellisif.
Með mosann í skegginu

Ísland er samsafn heimalninga, eins konar framsóknarfélag fólks með mosann í skegginu. Útlendingar tala um, hversu drýldin þessi smáþjóð er. Á allt það bezta, flottasta Davíðinn, klárustu útrásargæjana, fegurstu stúlkurnar. Skil ekki, hvernig Viðreisn var á sínum tíma troðið upp á þjóð, sem óttast allt útlent eins og pestina. Hér er Evrópusambandið talið vera útlent nafn á helvíti. Umheimurinn er talinn sitja á svikráðum við aumingja Íslendinga. Forustulið stjórnarandstöðu froðufellir þjóðernisrembu á Alþingi og þannig talar hálft bloggið. Erum samt nánast ófær um að reka sjálfstætt þjóðfélag.
Fimmta herdeild í ráðuneyti

Félagsmálaráðuneytið laumaði afskriftum og skattfrelsi kúlulánafólks inn í lagafrumvarp um skjaldborg heimilanna. Félagsmálanefnd sá þetta á síðustu stundu. Hún hittist undir stiga í fimm mínútur og kippti út kúlulánafólkinu. Eftir er að vita, hver setti þetta ákvæði inn. Var það Árni Páll Árnason ráðherra eða Bolli Þór Bollason ráðuneytisstjóri eða var það ein valkyrjan úr föruneyti Ingibjargar Sólrúnar? Einhver aðili í félagsmálaráðuneytinu gegnir þar hlutverki fimmtu herdeildar. Gætir hagsmuna kúlulánafólks. Er það sá sami og orðaði frumvarpið þannig, að skjaldborg er slegið um auðfólkið?
Húðlatir fjölmiðlar

Þegar húðlatir fjölmiðlar skrifa um ágreiningsefni, kalla þeir í málsaðila og láta þá blása. Núna í Þór Saari og Árna Pál Árnason. Við erum engu nær. Fjölmiðlarnir upplýsa okkur ekkert. Þeir eiga að segja okkur, hver setti í lagafrumvarpið ákvæði um afskriftir og skattfrelsi kúlulána. Ákvæði, sem síðan var kastað út á síðustu stundu. Eiga líka að segja okkur, hvort endanleg útgáfa laganna hjálpar græðgiskörlum, sem áttu óhóflegan aðgang að lánum. Nú eru liðnir þrír sólarhringar frá afgreiðslu málsins. Án þess að neinn fjölmiðill hafi nennt að útskýra fyrir okkur, hvað gerðist í raun.
Gylfi fari bara í verkfall

Burt með þetta lið úr Þjóðmenningarhúsinu. Ríkisstjórnin á ekki að eyða tíma í að tala við hagsmunasamtök frjálshyggjunnar. Alþýðusambandið og Samtök atvinnulífsins eiga sjálf að gera upp sín mál. Ef Gylfi Arnbjörnsson vill fara í verkfall, þá fer hann bara í verkfall. Til að vernda álbræðslur og kvótagreifa. Á ekki að þurfa að koma stjórninni við. Þegar hagsmunasamtök frjálshyggjunnar heimta, að ríkisstjórnin skipti um stjórnarstefnu, er samráðið greinilega komið út í öfgar. Ríkisstjórninni ber að losa sig úr tilgangslausum viðræðum. Leyfa frjálshyggjuliðinu að útkljá sín mál í friði.
Ástarmál hjá turtildúfum

Ríkisstjórnin á að hætta að hlusta á Alþýðusambandið, áttavillt trúfélag frjálshyggjumanna. Hafnar hærri sköttum, þótt ríkissjóður hafi hrunið um meira en þúsund milljarða. Hafnar tilfærslu kvóta frá Íslandsbersum og kvótagreifum. Heimtar meiri stóriðju strax, þótt hún skapi langminnsta atvinnu allra atvinnugreina. Frjálshyggja Alþýðusambandsins er eins og frjálshyggja Samtaka atvinnulífsins. Þessum turtildúfum ber að gera upp sín ástarmál, án þess að blanda ríkisstjórninni inn í þau. Samráðsfundir hennar við aðila vinnumarkaðarins geta bara leitt til ófarnaðar þjóðarinnar.
Veruleikafirrt Alþýðusamband

Alþýðusambandsdeild Samtaka atvinnulífsins gengur berserksgang gegn stjórn landsins. Reynir að velta henni úr sessi. Svo að eindregin frjálshyggja geti komizt aftur til valda. Mesta áherzlu leggur formaður hennar á álbræðslur. Líklega á hann við atvinnusveiflur, sem rísa og hníga vegna framkvæmda við stóriðju. Varla er það reksturinn. Veitir minnsta vinnu allra atvinnuvega. Einnig leggur Gylfi Arnbjörnsson mikla áherzlu á, að skattar verði ekki hækkaðir. Hann heldur, að þúsund milljarða hrun ríkissjóðs geti þýtt annað en hærri skatta. Eins fjarri íslenzkum veruleika og aðrir frjálshyggjumenn.
Vönduð vinna gamla tímans

Ég bjó í gömlu húsi við Kouter, aðaltorgið í Gent í Belgíu. Á annarri hæð ofan við veitingahús með útiborðum. Þar var líf og fjör allan daginn. Þegar ég lokaði gluggum, heyrði ég ekkert. Sjónvarp heyrðist ekki milli herbergja. Aldrei heyrði ég neitt milli hæða. Byggingatækni var betri í Gent fyrir öld en hún er á Íslandi núna. Hér heima eru ekki lengur notuð hallamál við gólf-flotun, svo að vatn rennur frá niðurföllum. Nýtt húsnæði lekur og hávaði heyrist milli hæða. Æðibunugangur gróða spilaði ekki bara með bankamenn og loftbólukarla, heldur spilaði einnig með venjulega iðnaðarmenn, alíslenzka.
Ýmsar hugmyndir um þjófnað

Lífeyrissjóðirnir bættu sér upp tjónið af fáránlegum kaupum á hlutafé í gjaldþrota bönkum og loftblöðrum. Það gerðist með eignum þeirra í erlendum pappírum, sem hækkuðu í verði við gengislækkun krónunnar. Erlendar eignir eru hornsteinn í öryggi, sem lífeyrissjóðir eiga að veita eigendum sínum. Stjórnarformaður stærsta sjóðsins er samt farinn að gæla við að selja slíkar eignir til að kaupa Landsvirkjun. Ein hugmynd af mörgum, sem allar miðast við, að fleiri lífeyrisegg lendi í sömu, brothættu körfunni. Ekkert lát er á hugvitsemi við að framleiða fé með því að stela því frá lífeyrissjóðunum.
Undarlega skjaldborgin

Fjölmiðlarnir hafa ítrekað tuttugu sinnum um helgina, hvað Þór Saari og Árni Páll Árnason segja um félagsmálalögin nýju. Ég er engu nær. Vonandi vakna alvörublaðamenn til starfa á mánudagsmorgni og grafa upp skýringar. Tyggja ekki bara rugl málsaðila. Mér finnst ég eiga það skilið. Hitt vitum við, að á síðustu stundu var tekin úr lögunum tilraun til að laga stöðu kúlufólks. Við viljum auðvitað vita, hver reyndi að læða því inn. Fjölmiðlarnir hafa enga tilraun gert til að upplýsa okkur um það. Nú um miðjan dag á sunnudegi vitum við ekki enn um hulda þætti lagafrumvarps um skjaldborg heimilanna.
Hér er bara engin kreppa

Gleðifréttirnar hrannast upp. Níutíu prósent fólks hefur vinnu og níutíu prósent standa í skilum með skuldir sínar. Níutíu prósent atvinnulífsins eru á fullu. Bankarnir eru fullir af fé, sem ekki er hægt að lána út, fyrr en áreiðanlegt fólk tekur við rekstri fyrirtækja. Útflutningsiðnaður blómstrar, svo og hugbúnaðargerð. Fólki líður betur en fyrir hrun og börnum okkar líður líka betur. Fólk rífst minna og drekkur minna. Sumt af þessu lásum við af forsíðu Fréttablaðsins í fyrradag. Svipað hefur verið í forsíðufréttum síðustu daga. Við búum semsagt ekki við hrun, ekki einu sinni við kreppu.
Sörli frá Milestone

Fyrir nokkrum árum stigu Bændasamtökin það ógæfuspor að heimila notkun vörumerkja í stað fæðingarstaðar hrossa í skýrsluhaldi. Áður hétu hestar Sörli frá Sauðárkróki, Hrafn frá Holtsmúla og Orri frá Þúfu. Nú geta þeir heitið Sörli frá Milestone, Hrafn frá Jóni Jónssyni og Orri frá Flotthestum. Skrítið, því að í þriðja dálki í skráningunni er pláss fyrir ræktandann. Og í fjórða dálki fyrir eigandann, ef hann er annar. Lítil þörf er að tvítaka þær upplýsingar í dálki nr.2. Er samt gert undir þrýstingi sjálfmiðjaðra frekjuhunda, einkum erlendra. Samtökin höfðu því miður ekki bein í nefinu.
Bankar hunza eigandann

Framkoma bankastjóra og skilanefnda er óskiljanleg. Í skjóli bankaleyndar er farið mildum höndum um útrásarvíkinga. Þegar fjölmiðlar komast með puttann í hneykslismálin, horfa bankamenn út í loftið og þykjast ekkert skilja. Þannig er verið að létta milljarði af World Class eins og reynt var með Milestone og Exista. Þetta stingur í stúf við meðferð bankanna á almenningi. Og kallar á, að höfðað sé mál gegn skilanefndum gömlu bankanna og bankastjórum nýju bankanna. Fyrir mismunun viðskiptamanna í trássi við stefnu eigandans. Og fyrir að ofnota hugtakið “að lágmarka tjón”, þar sem önnur markmið eiga við.
Hvaða ívilnanir?

Fjármálaráðherra skuldar okkur skýringar á ívilnunum, sem gagnaver Verne Holdings nýtur hjá ráðuneytinu. Sú skoðun stafar af aðild Björgólfs Thor Björgólfssonar að fyrirtækinu. Hann virðist hafa hagað sér svikult gagnvart samfélaginu, sem á óuppgerðar sakir við hann. Því er ekki nóg að fullyrða, að ívilnanir í þágu hans séu eins og fyrri ívilnanir í þágu stóriðju. Steingrímur J. Sigfússon þarf að útskýra, hverjar þessar ívilnanir eru og hvers vegna þær eru eins og fyrri ívilnanir. Eins og oftar áður reynir hann að forðast að tala út um hlutina, afvegaleiddur af gróinni leyndarstefnu.
Leynigesturinn er nafnlaus

Fjölmiðlar brugðust mér í dag. Útskýrðu ekki, hvort og hvernig heimild til skattfrjálsra afskrifta kúlulána var næstum orðin að lögum í gær. Hver setti inn heimildina og hvernig tókst honum það? Var þetta á vegum ráðuneytis eða þingnefndar? Ljóst er, að einhvers staðar í kerfinu er leynigestur, sem bregður fæti fyrir hagsmuni samfélagsins gegn græðgisliði kúlulána. Við eigum rétt á að vita, hver leynigesturinn er. Og hvort lögin í endanlegri útgáfu stríða að einhverju leyti gegn þörf samfélagsins fyrir uppgjör við græðgisliðið. Fjölmiðlar hafa ekki sagt mér neitt af viti um þetta enn.
Álbræðslu-fyrirvarar

Hvergi má reisa álbræðslur, sem heimta of mikla orku, hvorki á Bakka né í Helguvík. Þurfum að geta varið virkjunarstaði, sem við viljum ekki. Ýmist vegna umhverfisverndar eða vegna mengunar. Viljum ekki heldur, að álbræðslur taki rafmagn, sem við þurfum í annað. Viljum enn síður, að samið sé um stærð álvera án þess að til séu öruggar heimildir um afkastagetu fyrirhugaðra virkjunarsvæða. Viljum heldur ekki, að verkin valdi sveiflum, sem ganga til baka og stuðla að hruni, samanber Kárahnjúka. Viljum að lokum ekki virkja, nema allir aðilar geti fjármagnað skuldbindingar sínar, líka hafnirnar.
Happ til hjálpar í neyð

Sífellt er tilveru minni ógnað. Þegar Davíð er hættur að gjaldfella þjóðina, taka fisksalar sig til og loka búðum. Freyja við höfnina í Kópavogi hefur um nokkurt skeið boðið fisk að morgni, sem var veiddur um nóttina. Nú er hún búin að læsa. Bara si svona. Eftir stóðu Fiskikóngurinn við Sogaveg, sem er næstum því góð fiskbúð. Og okurbúlan Hafberg, sem ég hef verið móðgaður við frá síðustu verðkönnun. Tek hana kannski í sátt eftir næstu verðkönnun. En stundum verður happ til hjálpar. Á mótum Reykjavíkur og Seltjarnarness er kominn fínn fiskur í fiskbúðina við Vegamót. Rétt við túngarðinn hjá mér.
Spilavítið kostar gjaldeyri

Vopnahlé í samskiptum Íslands við Bretland og Holland hafði engin áhrif á gengi krónunnar. Seðlabankinn reyndi í vikunni að hressa við krónuna með því að fleygja gjaldeyri á markað. Það tókst ekki. Í gær fleygði bankinn engum gjaldeyri í súginn og gengi krónunnar lækkaði örlítið. Þetta brask bankans hefur enga þýðingu. Einhverjir fullorðnir verða að segja Má Guðmundssyni seðlabankastjóra að þessar æfingar í klassískri hagfræði dugi ekki. Hann er að sukka með gjaldeyri og það verður að stöðva hann. Ísland hefur ekki efni á Seðlabanka, sem sóar gjaldeyri í spilavíti gjaldþrota hagfræðikenninga.
Siðleysingjar ráða ferð

Ástandið í þjóðmálaumræðunni er yfirgengilegt. Hrunstjórarnir sjálfir stýra henni með daglegum upphrópunum á Alþingi, studdir Íslandsbersum atvinnulífs. Fyrir sveitinni fer fyrrverandi þingflokksformaður hrunsins, kúludrottning hrunsins og sjóður níu í Glitni sáluga. Þau gera þetta í krafti nályktar af ríkisstjórninni. Þegar lömbin geta ekki lengur varið sig, finna rándýrin þefinn í loftinu. Ef ríkisstjórnin grípur ekki til vopna, verður hún kaffærð í umræðunni. Sem snýst um, að hrunið á vegum Sjálfstæðisflokksins sé í raun stjórninni að kenna. Hún þarf að fatta, að hún glímir við siðlaust lið.