arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þeir elska Pútín sinn

Sunday Times lýsir í morgun Rússlandi og kemst að sömu niðurstöðu og ég hef nokkrum sinnum lýst í bloggi. Almenningur í Rússlandi elskar Pútín, því að hann er andvígur lýðræði. Rússar vilja hverfa frá lýðræði til einræðis. Sumpart voru hefðir einræðis orðnar rammar og sumpart var reynsla Rússa af lýðræði skelfileg á Jeltsínstímanum. Þá komu þangað róttækir fræðimenn frá Bandaríkjunum og Alþjóðabankanum. Þeir predikuðu snögga einkavæðingu atvinnulífsins. Á skömmum tíma rýrnuðu ellilaun niður í nánast ekkert og venjuleg laun hættu að duga til framfæris. Síðan hefur vestrið verið hatað.
Sjávarkjallarinn sekkur

Sjávarkjallarinn er ekki lengur einn af toppstöðum landsins. Hann lifir sig inn í ferðabransann, afgreiðir tólf rétta syrpu á flest borð. Andargiftin var horfin úr hlutlausri matreiðslu. Ekkert laxabragð var að laxi og ekkert humarbragð að humri. Heitir réttir komu kaldir á borð. Verst var þó, að réttir voru lagaðir með fyrirvara og síðan sóttir í kæliskáp. Allt var á færibandi, fyrirlestrar þjóna á miklum hraða í belg og biðu, áhugalaust og vélrænt. Sjávarkjallarinn lifir á frægðinni. Í gærkvöldi var ég þar, lítið hrifinn. Bið verður á, að ég fleygi aftur tíuþúsund krónum í sjóinn.
Raunir prófessors

Frændi minn Þórður Harðarson varð stúdent 1960 og lærði síðan til læknis í Háskóla Íslands. Hann er núna yfirlæknir og prófessor. Er að þroskast með árunum, lærir spönsku sér til mikillar ánægju. Um daginn vildi hann setjast á skólabekk að nýju og hefja nám í spönsku við sama skóla. En þá kom babb í bátinn. “Getur þú sannað, að þú sért stúdent”, var hann spurður. “Ég er nú prófessor við þennan skóla”, svaraði hann. Það dugði ekki, honum var bent á að afla sér vottorðs um stúdentspróf. Háskóli Íslands þarf ekki að halda góðu sambandi við gamla nemendur. Sennilega er hann bara ríkisrekinn.
Hennar tími kominn

“Minn tími mun koma,” sagði Jóhanna Sigurðardóttir fyrir þrettán árum. Nú er hún orðin fyrsti velferðarráðherra Íslands. Í ríkisstjórninni gætir hún hagsmuna lítilmagnans. Ég hef trú á, að henni farist það vel úr hendi. Hún hefur reynslu í starfi, hefur þrisvar verið ráðherra félagsmála. Hún býr í þessari ríkisstjórn við meiri tiltrú en í fyrri skiptin. Tilvist Jóhönnu í ríkisstjórninni tryggir, að velferð verði í meiri metum næstu tvö árin en verið hefur undanfarin tólf ár. Það er helzti kosturinn við að losna við Framsókn og fá í staðinn Samfylkinguna, það er að segja Jóhönnu í tvö ár.
Fjórar ágætar konur

Margt er á huldu um gerðir nýrrar ríkisstjórnar. Hún er ekki umhverfisvæn, en ráðherra umhverfismála er umhverfisvæn. Stjórnin er hvorki gefin fyrir Evrópusambandið né hefur óbeit á lista vígfúsra þjóða. En utanríkisráðherra er þó hóflega Evrópu- og friðarsinnuð. Sumt er skýrara. Ríkisstjórnin er velferðarsinnuð í samanburði við fyrri ríkisstjórn og ráðherra velferðar er skýrt velferðarsinnuð. Ég tel líka, að menntaráðherra geti áfram komið að gagni í hennar starfi. Hér hef ég nefnt fjóra ráðherra, allar konur. Veit hins vegar ekki, hvað karlarnir átta eru að gera í þessari ríkisstjórn.
Beztu stílistarnir

Á vefnum er Egill Helgason bezti stílistinn, en á prenti eru ýmsir beztir. Dr. Gunni, Erpur Eyvindarson, Guðbergur Bergsson og Davíð Þór Jónsson eru þeir, sem ég má ekki missa af. Hallgrímur Helgason datt í Samfylkinguna og Jón Gnarr datt í lúterskuna. Það skaðar traustið. Sama gildir um flesta ofurbloggara, þeir eru spunakarlar flokkanna. Þótt beztu bloggararnir séu fyrri til að tjá sig, eru beztu kjallarahöfundar prentmiðla skemmtilegri stílistar. Ég er aðeins að tala um þá beztu. Á báðum stöðum eru endalausar fylkingar froðusnakka. Gamli þreytti Mogginn notar slíka eingöngu.
Söfnuður í svindlbraski

Vísindakirkjan, Scientology, er sniðug aðferð til að kreista fé úr fólki. Menn verða að borga sig inn á átta æðri vitundastig til að fá aðgang að speki stofnandans, Lafayette Ronald Hubbard. Spekin felst í rugli um geimverur að hætti vísindaskáldsagna. Söfnuðurinn ræðst hart gegn hinum mörgu, sem hafa flúið hann, reynir að skrúfa fyrir þá. Vitleysingar á borð við John Travolta og Tom Cruise eru hátt skrifaðir í hópnum, sem telur Cruise vera Krist endurborinn. Af öllum söfnuðum heims er Vísindakirkjan tærasta dæmið um brask og svindl, misnotkun á fábjánum.
Loðin froða

Stjórnarsáttmálinn er eins og aðrir slíkir, sem ég hef séð. Hann gæti verið samkomulag hvaða flokka sem er. Ekkert er sagt beinum orðum. Ekki einu sinni Norðlingaölduveitu er hafnað berum orðum, þótt flestir telji orðalag benda til þess. Flest á að skoða, leggja áherzlu á eða setja nefnd í málið. Gömul venja segir stjórnmálamönnum að hafa sáttmála loðna og sleipa. Þess vegna eyddi ég tímanum enn og aftur til einskis, þegar ég reyndi að lesa froðuna. Betra er að spá í ráðherrana sjálfa. Sumir eru líklegir til að sinna vel sínu starfi, aðrir eru líklegir að pota kjördæmum og hagsmunum.
Valdafíkn vonkeisara

Amnesty segir margar ríkisstjórnir á Vesturlöndum ala á ótta við hryðjuverk og grafa undan mannréttindum. Það er gert til að efla framkvæmdavaldið og koma upp keisarastjórnum, samanber Pútín, Bush og Blair. Hættan er minni en spunakerlingar og fjölmiðlar segja. Með því að mála skrattann á vegginn grafa vonkeisarar undan lögfestu og mannréttindum og fara í staðinn að eigin geðþótta. Þeir sá fræjum ofbeldis og átaka. Flestir reyna þeir að efla her og öryggissveitir. Mest ber á breytingunni í Kína og Rússlandi, Bandaríkjunum og Bretlandi. Einnig er reynt að hervæða Ísland sérsveitum.
Gegnsæ dagblöð

Sum erlend dagblöð halda stöðu sinni, þrátt fyrir almenna, hægfara minnkun blaðalestrar. Guardian í Bretlandi, Washington Post í Bandaríkjunum og ýmis fleiri blöð hafa gert ráðstafanir til að efla trúnað lesenda. Þau hafa á síðustu fimm árum snúið við þverrandi trausti, sem einkennir flest önnur dagblöð Vesturlanda. Þau hafa tekið upp símenntun starfsfólks og komið sér upp umboðsmanni lesenda, sem rýnir blaðið í vikulegum greinum. Þau halda úti öflugu samtali í bloggi, þar sem fólk gagnrýnir fréttastefnu blaðsins. Kjarninn í þessu öllu er, að þau hafa gert sig gegnsærri en áður.
Himinsælustjórn

Þvílíkir snillingar sömdu sáttmála nýju ríkisstjórnarinnar, að hamingja þingliðs hennar nær frá hægri jaðri þess yfir á vinstri jaðarinn. Allir eru jafn ánægðir með allt. Samfylkingin fær að stjórna stóru deilunni, slagnum milli stórvirkjana og náttúruverndar. Hún stendur væntanlega og fellur ein með niðurstöðunni eftir fjögur ár. Evrópa verður lögð í hendur allra flokka nefndar að hætti stjórnarskrárnefndar. Ekki veit ég, hvort Jón Kristjánsson verður fenginn að láni sem nefndarformaður með fína reynslu. En ég sé engar líkur á neinum ágreiningi í nýju ríkisstjórninni. Hún er himinsælustjórn.
Vefurinn er álitsgjafi

Vefurinn hefur slegið í gegn sem álitsgjafi, ekki sem sjálfstæður fréttamiðill. Fréttir vefsins eru einkum upp úr prentmiðlum, en skoðanir prentmiðla eru að hluta af vefnum. Flest blöð hafa tekið upp yfirlit úr bloggi, en lítið er um, að menn leiti á vefnum að skoðunum úr prentmiðlum. Á vefnum getum við brugðizt snöggt við fréttum. Ef mér dettur eitthvað í hug núna, er ég óðar búinn að koma því á blogg. Ef mér datt eitthvað í hug, þegar ég starfaði á prentmiðli, tók það hálfan sólarhring að koma því á prent. Prentmiðlar eru orðnir ósamkeppnishæfir í skoðunum. Og það sést.
Auðræði án lýðræðis

Kapítalisminn nær árangri í löndum, þótt þar sé ekki lýðræði. Kína er hrikalegasta dæmið um það. Auðræði án lýðræðis er stutt af fjölmiðlum Rupert Murdoch. Hann hefur komið sér inn fyrir dyrnar í Kína með því að ritskoða fréttir, sem valdhafarnir í Kína telja koma sér illa. Stöðugt fjölgar voldugum auðhyggjumönnum, sem telja lýðræði annað hvort óþarft eða til vandræða. Fyrr eða síðar kemur að uppreisn auðhyggjunnar, sem breytir lýðræði í auðræði. Bandaríkin nálgast þröskuld uppreisnarinnar. Þar stýrir auðmagnið kosningaúrslitum nú þegar. Þetta er stærsta ógnun nýrrar aldar.
Nató tregt í taumi

Framkvæmdastjóri Atlantshafsbandalagsins reynir stöðugt að juða ríkjum þess til að taka meiri þátt í stríðinu gegn Afganistan. Jaap de Hoop Scheffer hitti George W. Bush forseta í Texas í gær. Ítrekuðu þeir kröfurnar um meira stríð þar eystra. Bandaríski herinn er þar þekktur af að drepa fólk í misgripum. Afganar eru eðlilega orðnir þreyttir á því. Sem betur fer vill Evrópa ekki hlusta á þá félaga. Aðeins Bretland og Kanada taka virkan þátt í hernaðinum. Menn spyrja sig, hvaða tilgangi þjóni að púkka undir leppinn Hamid Karzai forseta og bróður hans, mesta heildsala fíkniefna í heiminum.
Nýja íhaldið hundelt

Nýja íhaldið liggur í sárum í vegkanti George W. Bush í Bandaríkjunum. Paul Wolfowitz er núna fyrrverandi forstjóri Alþjóðabankans. Donald Rumsfeld er fyrrverandi stríðsráðherra, Douglas Feith er fyrrverandi deildarstjóri stríðsráðuneytisins, Richard Perle fyrrum formaður hermálanefndarinnar, John Bolton er fyrrverandi sendiherra hjá Sameinuðu þjóðunum og Lewis “Scooter” Libby er fyrrum aðstoðarmaður varaforsetans. Senn verður Alberto Gonzales fyrrverandi dómsmálaráðherra. Hann reyndi að fá undirskrift frá fárveikum innanríkisráðherra, Ashcroft. Það var stjórnarskrárbrot. Og Tony Blair er að hætta.
Bush ritskoðar, Pútín ekki

Ríkisstjórnir 26 ríkja nota ýmsar aðferðir til að ritskoða vefinn með aðstoð tölvufyrirtækja, einkum Yahoo, Microsoft og Google. Oft er síað burt klám, en einkum er það pólitík, sem skelfir valdhafa. Harðast ganga fram Kína, Sádi-Arabía, Íran, Sýrland, Túnis, Úzbekistan, Óman og Pakistan. Öll þessi ríki sía á víðu sviði. Bandaríkjastjórn er líka hrædd við vefinn. Hún er farin að ritskoða aðgang hermanna í Írak að ýmsum sviðum vefsins, svo sem YouTube, MySpace, Pandora og Live365. Hún er minnug ljósmyndanna frá Abu Ghraib fangelsinu. Pútín í Rússlandi ritskoðar hins vegar ekki vefinn.
Spunabloggarar

Í gær mátti sjá í blogginu, hverjir eru spunakerlingar og hverjir ekki. Spunakerlingar fara eftir dagskipunum úr flokknum sínum um að kalla væntanlega ríkisstjórn Sjálfstæðis og Samfylkingar ákveðnu nafni. Annað hvort kalla menn hana Baugsstjórn eða Þingvallastjórn. Fyrra heitið er reiðilestur Framsóknar og síðara heitið er varnaraðgerð stuðningsmanna nýju stjórnarflokkanna. Svona nafngiftir eru óþarfar. Þær voru líka óþarfar um þá ríkisstjórn, sem nú er að hætta eftir heil þrjú kjörtímabil. En það er fínt að kíkja eftir nafngiftunum til að strika spunabloggara af lestrarlistanum.
Kvikmynd um einkaheilsu

Margir álitsgjafar segja nýja kvikmynd Michael Moore frábæra. Hún er sýnd á hátíðinni í Cannes þessa dagana og fjallar um heilbrigðiskerfið í Guðs eigin landi. Lýsingar manna í myndinni eru skelfilegar. Þær minna á, að tugmilljónir manna eru ekki tryggðir fyrir veikindum. Að bandaríska heilbrigðiskerfið er langdýrast í heimi og það lélegasta á Vesturlöndum. Vonandi lætur ný ríkisstjórn Íslands sér ekki detta í hug að einkavæða heilbrigðiskerfið að hætti Bandaríkjanna. Betri fyrirmyndir eru í Frakklandi og á Norðurlöndum, þar sem er bezta heilbrigðiskerfi í heimi.
Vistkerfi, fegurð, gróður

Kolefnisjöfnun bíla og flugferða er í tízku núna. Það er vistvæn stefna, sem ráðamenn fyrirtækja skilja. Fyrir nokkrum árum komst í tízku andstaða gegn spjöllum á náttúrufegurð. Það er hornsteinn stefnu stjórnmálaflokka, sem segjast vera grænir, til vinstri eða hægri. Lengi hefur verið rifizt um þriðja þáttinn, bann við lausagöngu sauðfjár á afréttum. Hún hefur átt erfitt, því að hún beinist gegn rányrkju bænda. Hún er öðrum þræði sagnfræðileg, stefnir að endurheimt gróðurs í landi, sem fyrir landnám var viði vaxið milli fjalls og fjöru. Allt þetta þrennt þarf að fara saman.
Flateyri höggvin

Kvótinn er um þessar mundir seldur undan Flateyringum. Hálfur bærinn er atvinnulaus. Það þarf ekki að koma á óvart. Frá því að kvótinn var gefinn frjáls, hefur verið ljóst, að hann mundi enda í skúffum risafyrirtækja í Reykjavík. Smám saman hugnast kvótaeigendum í sjávarplássum að gefast upp í stríðinu. Og ná sér í stóran pening til að eyða í elliárin á sólarströnd. Samt vill veruleikafirrtur formaður Framsóknar láta alþingi lýsa yfir, að þjóðin eigi kvótann. Innantóm orð eru til einskis. Fyrir löngu gaf stjórnin kvótann útgerðarmönnum, sem síðan eru að selja hann burt.
Boðið upp í dans

Níu hundruð þýzkar löggur réðust fyrir viku í 40 íbúðir andstæðinga hnattvæðingar. Aðgerðirnar náðust á myndband og sýnast harðvítugar. Þetta er upphaf að fundi áttveldanna í Heiligendamm í Þýzkalandi 6.-8. júní. Markmiðið var að trufla undirbúning andstæðinganna. Áttveldin eru fyrirbæri, sem stendur í fylkingarbrjósti hnattvæðingar. Fundir þess hafa sogað óeirðir til sín. Innrás löggunnar hafði auðvitað þveröfug áhrif. Nú búast andstæðingar hnattvæðingar til átaka. Áttveldin þurfa helzt að halda fundi á klettaeyjum fjarri mannabyggðum. Sjá grein í

Spiegel.
Þríþættur litur grænn

Fólk er ekki grænt nema hafa þrennt í lagi. Í fyrsta lagi á það að styðja sjálfbærni mannkyns á jörðinni og jarðarinnar í sólkerfinu. Það á að koma sér upp kolefnisjafnvægi og berjast fyrir bættu andrúmslofti og bættum sjó. Í öðru lagi þarf það að virða fegurð náttúrunnar og berjast gegn eyðandi öflum stóriðju og stórvirkjana. Þetta er sjónræn og menningarleg náttúruvernd, sem sameinaði fólk gegn Kárahnjúkavirkjun. Í þriðja lagi á fólk að skilja, að lausaganga sauðfjár á afréttum hefur breytt víðáttum landsins í eyðimörk. Margir eru tregir að játa eyðingarmátt sauðfjár.
Þrír frakkar fínir

Guði sé lof fyrir kokkinn Úlfar Eysteinsson. “Þrír frakkar” hans hafa lengi glatt bragðlauka mína. Önnur matarhús hafa risið og hnigið að íslenzkum hætti, en Úlfar er alltaf fínn. Hefur nokkrar ferskar tegundir fiskjar á hverjum degi og eldar allan fisk akkúrat. Í gærkveldi fengum við hjónin okkur pönnusteikta tindabikkju með kampavínssósu og hrognum. Svo og djúpsteiktan karfa með ljúfri piparrótarsósu. Fyrst þó forrétti undurljúfa og hráa, hörpufisk og hrefnukjöt. Stíll matreiðslunnar er íslenzkur með japönsku ívafi. Staðurinn og verðið eru notaleg, 2.500 kr aðalrétturinn.
Gandhi og Friedman

Ég fór að ráði Óla Björns Kárasonar og tók pólitíska

sannfæringarprófið á vefnum. Þar svaraði ég ótal spurningum og var staðsettur á tvívíðum fleti með fjórum höfuðáttum. Annar ásinn var hægri – vinstri, hinn ásinn var valdshyggja – frjálshyggja. Allar helztu stjórnir Evrópu árið 2006 hafa þar verið staðsettar í hægri valdshyggjufjórðungi, þar sem fyrir voru Hitler og Thatcher. Það þótti mér merkilegt. Ég mældist hins vegar hvorki til hægri né vinstri, heldur á miðjunni. En langt úti á róttæka frjálshyggjukantinum, óralangt frá öllum hugmyndafræðingum. Nema kannski Gandhi og Friedman.
Fimm tonn af kóngsins hassi

Víða er súrt að vera blaðamaður, jafnvel í Evrópu. Jose Luis Gutiérrez er ritstjóri hins þekkta dagblaðs Diario 16 á Spáni. Hann hefur verið dæmdur fyrir að móðga kónginn í Marokkó. Blaðið birti sanna frétt um, að fimm tonn af hassi hefðu fundizt í trukki í eigu Domaines Royaux, fyrirtækis kóngsins. Allt er þetta satt og rétt, en samt talið móðgandi fyrir kónginn. Alþjóðasamband ritstjóra hefur gagnrýnt stjórn Spánar fyrir að afnema ekki úrelt lög um móðgun við kónga. Það hefur hvatt Evrópudómstól mannréttinda til að hrinda dóminum. Hér á Íslandi mátti ég þó móðga rónann Jeltsín.
Eðlilegt samstarf

Eðlilegt er, að Sjálfstæðis og Samfylkingin vinni saman. Þau spanna yfir hægri og vinstri miðjuna og hafa góðan meirihluta. Framsókn og Vinstri grænir eru meiri jaðarflokkar, Framsókn orðin yzt til hægri í formennsku Jóns Sigurðssonar. Sjálfstæðis og Samfylkingin munu ná millilendingum, til dæmis í meiri hægagangi á stórvirkjunum og stóriðju. Báðir eru flokkarnir eindregið fylgjandi markaðskerfi í hagmálum. Merkast við þetta samstarf er, að Sjálfstæðis hefur loksins vaxið frá arfi Davíðs Oddssonar. Áhrif hans í flokknum eru nú engin, þegar Ingibjörg Sólrún er orðin sætust á ballinu.
Umhverfisóvinur

Orkuveitan þykist vera voða græn. Hún ber sér á brjóst í dýrum auglýsingum fyrir að kolefnisjafna bíla sína og starfsmanna sinna. Það gerir hún með greiðslum til skógræktar á vegum Kolviðar. Henni væri nær að skammast sín fyrir framgöngu sína gegn náttúru Íslands. Ég þreytist ekki á að furða mig á risavöxnum leiðslum, sem Orkuveitan hefur lagt við þjóðveg eitt milli Kolviðarhóls og Gráuhnjúka. Þær liggja ofanjarðar til að spara peninga og auðvelda Orkuveitunni að niðurgreiða orku til stóriðju. Fyrirtæki, sem stundar svona brútalisma, getur ekki barið sér á brjóst í umhverfismálum.
Það er strætó sem bilar

Ágætis graf í Mogganum í gær sýndi, að Reykjavík er ekki mitt á milli Evrópu og Ameríku í fararsniði fólks. Fjórum sinnum fleiri Reykvíkingar ganga eða hjóla í vinnuna en í Houston, Atlanta og Phoehnix hlutfallslega. Þeir voru raunar litlu færri hér en í Stokkhólmi og Osló. Það er fyrst og fremst strætó, sem bilar í samanburði við almenningssamgöngur í borgum Evrópu. Hér taka nánast engir strætó nema börn og gamalmenni. Aðstandendur grafsins telja sér trú um, að það sýni of mikinn einkabílisma hér í borg. Það er rangt, grafið sýnir lélega þjónustu hjá strætó og skort á lestum.
Björn grætur ofríkið

Björn Bjarnason ráðherra segist hafa áhyggjur af ofríki í krafti auðs vegna auglýsingar Jóhannesar í Bónus. Björn rís ekki upp úr hefðbundinni þrætubók sinni. Hann tekur fram, að 80% flokkskjósenda hafi haft áskorun Jóhannesar að engu. Björn þarf ekki að hafa áhyggjur. Geir Haarde hefur tekið fram, að varhugavert sé að taka mark á útstrikunum yfirleitt. Björn mun því halda embætti sínu. Geta skipað gæludýr flokksins í embætti ríkissaksóknara og hálfvita flokksins í embætti hæstaréttardómara, ef þau losna. Einnig getur hann fengið sér her og öryggisverði. Björn þarf því ekki að gráta lengi.
Umhverfið tapaði og vann

Umhverfisvernd tapaði í kosningunum, þótt vinstri grænir fengju fleiri þingmenn. Níu þingmenn af rúmlega sextíu er fámennt, þegar stefnt er að stórvirkjunum og stíflum í sumum helztu gróðurvinjum landsins. Stjórnin vill sem flestar virkjanir og leyfir innflutning á erfðabreyttu fóðri til að eyðileggja landbúnaðinn. Samt eykst umhverfishugsun í þjóðfélaginu. Fyrirtæki reyna sem óðast að fegra ímynd sína. Jafnvel innihaldið líka. Bílaumboð hrósa sér af aðgerðum til að ná jafnvægi í kolefni. Við erum grænir, segja allir. Til að byrja með í auglýsingum að minnsta kosti.
Falwell er dauður

Jerry Falwell er dauður. Hann var einn af þessum ógeðfelldu mönnum, sem stjórnað hafa róttækri hægri kristni í Bandaríkjunum. Í vefritinu Slate er minningargrein eftir

Timothy Noah um Falwell. Þar er úrval af ummælum Falwells, sem einkenndust af fordómum, hatri og mannvonzku. Fallwell sagði eyðni vera hefnd guðs á hommum. Hann réðist á Martin Luther King og Desmond Tutu biskups. Hann sagði kirkjur eiga að reka alla skóla í landinu. Hann sagði femínista vanta karlmenn til að segja þeim, hvað klukkan sé og leiða þær heim. Hann sagði hlægilegt að hafa áhyggjur af mengun andrúmsloftsins.
Rebekka ritskoðuð

Umræðan um stuld Only-Dreemin á ljósmyndum Rebekku Guðleifsdóttir hefur verið þurrkuð út hjá Flickr, dótturfyrirtæki Yahoo. Þar voru myndirnar til sýnis. Stuldurinn hafði vakið mikla athygli og reiði meðal netverja. Mörg hundruð manns fordæmdu stuldinn á vefnum. Nú hefur Flickr sett upp gleraugu ritskoðunar og eytt umræðunni. Þetta hefur síðan vakið mikla umræðu á Digg, þar sem allir fordæma ritskoðun Flickr-Yahoo. Vefurinn er ekki eins frjáls og margir halda. Stórfyrirtækin gleypa minni fyrirtæki og taka upp harðari hagsmunagæzlu. Microsoft er t.d. í samsæri með Kínastjórn gegn netverjum.
Passa þarf gæludýrin

Höskuldur Þór Þórhallsson hitti naglann á höfuðið um útkomu kosninganna. Hinn nýi þingmaður Framsóknar sagði nú skipta höfuðmáli að komast í stjórn. Engu máli skipti, hvort það væri hægri eða vinstri stjórn. Framsókn fremur stórvirkjanir í hægri stjórn og stöðvar þær í vinstri stjórn. Framsókn er ekki í stjórn til að hafa pólitísk áhrif, heldur til að útvega vinnu. Þegar fylgið hrynur af hefðbundnum flokkum, sleikja þeir sárin í stjórnarandstöðu eitt kjörtímabil. En Framsókn er ekki flokkur, heldur vinnumiðlun. Hún þarf að passa gæludýrin. Hún má ekki missa út neitt kjörtímabil.
Fjórir sólkonungar

Tony Blair, George W. Bush, Anders Fogh Rasmussen og John Howard í Ástralíu eiga eitt sameiginlegt. Allir þessir þjóðarleiðtogar fela sig bak við guð. Þeir telja sig hafa vald sitt frá guði eins og sólkonungurinn í Frakklandi, en ekki frá kjósendum. Þegar vanda ber að höndum, leysa þeir hann ekki, heldur biðja til guðs. Þeir tala við guð, Bush gerir það daglega og Blair næstum daglega. Þeir eru vissir um, að þeir séu guðs útvaldir leiðtogar. Þeir hafa því anað áfram í blindni og eru væntanlega allir komnir á enda ferilsins. Það er firring, þegar þjóðarleiðtogar taka guð fram yfir fólk.
Veffréttir prentmiðla

Heimildir á vefnum eru fyrst og fremst hefðbundnir fjölmiðlar. Nokkrir miðlar eru fjölþjóðlegir hliðverðir vefsins. Þegar ég leita frétta, verða alltaf sömu prentmiðlarnir fyrir valinu. Það eru Guardian, International Herald Tribune, Spiegel, New York Times, Washington Post, New Yorker. Skúbbum fjölgar samt í frjálsu bloggi. Þar sem meirihluti skúbba á vefnum er rangur, þurfum við enn hefðbundna hliðverði til að segja okkur, hvað séu fréttir og hvað ekki. Þótt allir segi fréttir á vefnum, eru marktækar fréttir þar ennþá frá hefðbundnum, ritstýrðum prentmiðlum.
Zero Framsókn

Geir Haarde forsætis segir Framsókn geta áfram verið hækja ríkisstjórnar hans. Eins og hún er hækja meirihlutans í Reykjavík með sex prósent fylgi. Framsókn virðist vera sátt við ummæli Geirs. Þrátt fyrir fyrri yfirlýsingar ráðamanna í flokknum um, að nú sé kominn tími til að sleikja sárin. Hversu langt má fylgi flokksins hrapa, án þess að forustu hans finnist kominn tími til að hlusta á fólk? Til þess að finna út úr því verða kjósendur næst að koma henni alveg út af þingi og alveg út úr borgarstjórn. Framsókn er nefnilega vinnumiðlun, sem skilur ekki bless. Bara zero Framsókn dugar.
DHL opnar atkvæði

DHL áskilur sér rétt til að opna atkvæðaseðla í pósti frá útlöndum eins og annan póst, sem fyrirtækið höndlar. Varið ykkur, Íslendingar í útlöndum. Þegar þið kjósið, skulið þið ekki senda atkvæðið með DHL. Það opnar og ógildir atkvæðið, þegar því þóknast. Í yfirlýsingu þess út af ógildingu er frekjan svo mikil, að það segist geta séð um kosningar fyrir Íslendinga í útlöndum. Sem væri betra mál, heldur en að fá atkvæði sitt ógilt. Ekki kemur til mála, að íslenzka ríkið geri einkafyrirtæki að kjörstað. Sendið atkvæði ykkar framvegis með FedEx, UPS eða TNT, sem rífa ekki kjaft.
Prentmiðlar og bloggið

Erlendis minnkar lestur dagblaða árlega og raunar einnig notkun annarra fréttamiðla. Það spillir fjárreiðum dagblaða, veldur uppsögnum á ritstjórn og rýrir þjónustuna. Það er dæmigerður vítahringur. Skúbbin flytjast á vefinn og miðlungs prentmiðlar hafa ekki ráð á rannsóknablaðamennsku. Það er samt ekki bloggið, sem drepur hefðbundna miðla. Dagblöð drepast einkum af því, að fólk venst því úr sjónvarpi og af vefnum, að fréttir séu ókeypis. Eina vörnin gegn því er, að prentmiðlar verði líka ókeypis. Prentmiðlar í áskrift eru orðnir tímaskekkja. Því miður, þeir voru góðir.
Kjósendur tapa núna

Þegar búið var að telja upp úr kössunum, missti fólkið völd og traust. Forstjórar stjórnmálaflokkanna gripu aftur máttinn og dýrðina. Þeir passa að láta kjósendur ekki vita um efni brallsins, sem hófst í kjölfar kosninganna. Fjölmiðlar komust að fundi Geirs og Jóns og fundi Ingibjargar og Steingríms. En ekkert lekur um, hver hyggst vinna með hverjum í næstu ríkisstjórn. Geir gefur í skyn, að hann muni vinna með Jóni, þótt þjóðin hafi hafnað Jóni. Hvað sem pólitískir stjórar segja um ágæti kjósenda fyrir kosningar, eru þeir sammála um að hunza þá, þegar búið er að telja.
Allir með Spörtu

Baldur Bjarnason kenndi okkur sagnfræði eitt ár í gaggó. Hann sagði okkur frá Aþenu og Spörtu og spurði síðan, hvar við vildum hafa búið. Mér er það minnisstætt. Allir réttu upp hendur með Spörtu. Nema ég, vildi heldur hafa búið í Aþenu. Augljóst var, að útkoman féll Baldri ekki í geð, enda hafði hann sjálfur komizt í tæri við fasismann. Þarna áttaði ég mig strax á sem unglingur, að skel samfélagsins er þunn. Undir niðri eru flestir Íslendingar fasistar og mundu drepa mann og annan, ef þeir sæju sér færi. Nú eru þeir í bíó að sjá lygasögu um ágæti Spartverja hinna fornu.