arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Stórblöðin eru marklaus

Ég er orðinn gáttaður á stórblöðum Bandaríkjanna. Þau fela fyrir þjóðinni, að George W. Bush skandaliseraði fyrir framan fulltrúa efnahagsvelda heims. Sendimenn Kína og Indlands fussuðu eins og sendimenn Evrópu, þegar fundinum lauk. Maðurinn er fífl, sögðu menn. Bush boðaði til fundarins til að draga athyglina frá umhverfisumræðu Sameinuðu þjóðanna. Það tókst ekki. Allir fulltrúarnir sögðu marklaust að setja umhverfisreglur án markmiða. Eins og hraðatakmarkanir án viðurlaga. Um þetta fjölluðu evrópsk stórblöð í gær. En New York Times og Washington Post reyna að fela hörð viðbrögð umheimsins.
Auðræðið er komið

Næsta stig á eftir lýðræði er auðræði. Það er þegar komið til skjalanna í Bandaríkjunum. Þar kemst enginn maður á þing, nema fyrir gjafafé stórra fyrirtækja. Hver einasti þingmaður er skuldbundinn auðugum hagsmunum. Og allir forsetar landsins eru enn háðari. Öll lagasetning í Bandaríkjunum er miðuð við hagsmuni stórfyrirtækja og auðmanna. Þess vegna er velferðin að brotna niður í landinu. Stjórnarstefnan miðast við hagsmuni bandarískra fyrirtækja í hnattvæðingu. Þess vegna er ráðist á lönd í þriðja heiminum, Afganistan, Írak og næst Íran. Og auðræðið sækir víðar fram um heiminn.
Sarkó slær Bush við

Frakkar hafa fengið sinn Bush. Nicolas Sarkozy forseti hefur stjórnlausa óskhyggju að hagstefnu. Neitar að mæta heimatilbúnum efnahagsvanda. Hann kennir Seðlabanka Evrópu um hann. Og bankastjóranum Jean-Claude Trichet, sem er franskur. Sarkozy neitar að spara útgjöld ríkisins og lækkar þar á ofan skatta. Það er dæmigerður Bush. Frakkinn heimtar þar á ofan lækkun forvaxta, sem Bush hefur ekki heimtað. Francois Fillon forsætisráðherra viðurkenndi fyrir viku, að Frakkland rambi á barmi gjaldþrots. Hinn nýi forseti Frakklands hefur reynzt vera sjónhverfingamaður og lýðskrumari.
Skakkur gerandi Davíðs

Í Mogganum í gær skrifar Davíð Logi Sigurðsson um blogg Egils Helgasonar og mitt um fund Amadinejad í Columbia-háskóla. Hann telur skrif okkar sýna, að forseta Írans hafi tekist vel upp í áróðursstríðinu. Það er skökk rökfræði Davíðs. Ekki var það Amadinejad, sem ákvað, að Lee C. Bollinger rektor yrði með dónaskap á fundinum. Það var rektorinn sjálfur. Hann flutti dónaskapinn áður en gesturinn byrjaði að tala. Við Egill vorum að gagnrýna gestgjafann, ekki að taka þátt í áróðursstríði stórvelda. Forsetinn er varla svo klár, að hann hafi fyrirfram spáð dónaskapnum. Og þannig spilað á íslenzkt blogg.
Fréttir finna farveg

Herstjórnin í Burma gengur lengst allra harðstjóra í að skerða notkun á internetinu. Henni líkar illa að geta ekki stjórnað fréttum af mótmælum. Fréttir og myndir hafa jafnóðum lekið út, um myndsíma og net óbreyttra borgara. Við vitum, hvaða amerískur ferðamaður særðist og hvaða japanskur blaðamaður var myrtur. Í fyrradag var farsímakerfum landsins lokað til að hindra slíkar fréttir. Allt kom fyrir ekki. Fólk notar gervihnattasíma til að flytja fréttir, þegar hefðbundnir fjölmiðlar eru frystir. Tæknin er orðin slík, að engir valdhafar geta lengur hindrað fréttir af harðstjórn.
Fleiri styðja fakírinn

Halldór Blöndal segir í Mogganum, að fleiri en hann og Hjálmar Árnason styðji friðarverðlaun fakírs. Hann segir nokkra íslenzka þingmenn hafa sent nóbelsnefndinni tilnefningu. Sjálfir eru Halldór og Hjálmar hættir á þingi. Huldumennirnir vilja, að indverski fakírinn Sri Chinmoy fái friðarverðlaun Nóbels. Þingmenn, sem styðja verðlaun handa umdeildum fakír eiga ekki að fela sig. Við eigum að fá að vita, hverjir sendu tilnefninguna aðrir en Halldór og Hjálmar. Fakírinn er frægur peningaplokkari, sem lifir á trúgirni. Hann hefur víða lyft fólki, til dæmis Steingrími Hermannssyni.
Glæpasaga hnattvæðingar

Út var að koma bókin “A Game As Old As Empire”. Hún segir frá glæpaverkum hnattvæðingarinnar. Fyrrverandi starfsmenn fjölþjóðabanka, öryggissveita og fjölþjóðasamtaka segja þar reynslu sína. Hún er gefin út í framhaldi af “Confessions of an Economic Hit Man” eftir John Perkins. Höfundarnir segja skelfilega sögu af stríðum, morðum og efnahagsofbeldi á vegum Halliburton, Shell, Bechtel og annarra risafyrirtækja. Á vegum Heimsviðskiptastofnunar, Alþjóðabankans, og annarra merkisbera hnattvæðingar. Á vegum Bretlands og Bandaríkjanna. Olíuránið í Írak er blóðugasti glæpur hnattvæðingarinnar.
Þjóðamorð Alþjóðabankans

Þjóðarmorðið í Rúanda var framið á vegum vestrænna ríkja og fyrirtækja, sem vildu komast yfir sjaldgæfa málma í Kongó. Hernám Íraks er framið á vegum Bandaríkjanna, sem vilja komast yfir olíulindir svæðisins. Það hefur Alan Greenspan játað, fyrrverandi Seðlabankastjóri Bandaríkjanna. Shell hefur staðið fyrir fjöldamorðum til að komast yfir olíuna í Nígeríu. Öll ríki, sem hafa farið að fyrirmælum Alþjóðabankans um hnattvæðingu, hafa tapað á því. Kína, Indland og Malasía neituðu afskiptum og græddu ofsalega. Nú eru að koma út bækur, sem kortleggja ofbeldi vesturlanda í þriðja heininum.
Vesturlönd eru vandinn

Vandi mannkyns núna er ekki al Kaída, Afganar eða Írakar. Í framtíðinni verða Rússland og Kína vandamál. En vandi dagsins í dag er skelfilegt ofbeldi vestrænna ríkisstjórna, stórfyrirtækja og stofnana í þriðja heiminum. Hún lýsir sér meðal annars í, að meirihluti peninga hnattvæðingar er illa fengið fé. Olíukarlinn George W. Bush forseti og Bechtel-stjórinn Dick Cheney varaforseti eru persónugervingar hinnar vestrænu græðgi. Þeir og þeirra líkar hafa magnað réttláta reiði fátækra þjóða. Vesturlönd munu lengi verða að líða fyrir að hafa rústað þriðja heiminum með hnattvæðingu.
Verra en ríkið

Auðvelt er að hefja viðskipti við Vodafone, engin fyrirhöfn. Annað er að losna úr viðskiptum við það. Þá finna starfsmenn fyrirtækisins alls konar meinbugi á slíku. Þeir halda áfram að senda reikninga. Vodafone selur fólki netsímasamband án fyrirvara um tölvustýrikerfi. Svo kemur í ljós, að forrit Vodafone er lélegt og passar ekki við algengt stýrikerfi. Þá ber auðvitað að slíta viðskiptunum. En Vodafone þrjóskast við og setur í gang hverja hindrunina á fætur annarri. Notandinn virðist eiga að koma til Íslands til að losna úr þrælahaldinu. Vodafone er verra en ríkiseinokun. Passið ykkur.
Himnaríki Humarhússins

Eitt allra bezta veitingahúsið býður hádegisverð á 2000 krónur. Humarhúsið var í gær með mjúka gulrótarsúpu og bezta saltfisk landsins fyrir lægra verð en Fish & Chips í Tryggvagötu. Saltfiskurinn var hæfilega útvatnaður og bragðmildur, borinn fram með mjúkum humri, gulrótarsósu, hörpufiski og laxahrognum. Þjónustan var fullkomin, enda langskólagengin. Húsnæðið er eins notalegt og það getur verið. Humarhúsið er mörgum gæðaflokkum ofar en önnur hús með hádegismat kringum 2000 krónur. Þannig er vörumerkjaöldin, verð og gæði á vöru og þjónustu eru tvennt ólíkt, hafa engan snertiflöt.
Löggan sökkar grimmt

Löggan þorir ekki út að nóttu, en hefur tíma til að ofsækja þá, sem minna mega sín. Hún hefur beðið Útlendingastofnun um að vísa Miriam Margret Rose jarðfræðinema af landi brott. Sök hennar felst í að hafa tekið þátt í mótmælum gegn Kárahnjúkavirkjun. Ég hef lengi talið, að viðhorf fasisma ráði lögum og lofum hjá yfirmönnum löggunnar. Jarðfræðineminn er skýrt dæmi um firrta lífsýn þeirra. Þeim er ekki treystandi til að verja líf og limi borgaranna gegn ofbeldismönnum og handrukkurum. En löggan fer á fulla ferð, ef komið er við þandar fasismataugar yfirmannanna. Hún sökkar grimmt.
Fjandsamleg lýðræðinu

Ég skil ekki, hvernig úrskurðarnefnd um upplýsingalög getur neitað Pétri Gunnarssyni blaðamanni um upplýsingar. Hann vill fá að vita, hvort forseti Íslands fór í einkaþotu milljarðamærings til Leeds. Það er sjálfsögð og eðlileg spurning. Texti íslenzku upplýsingalaganna er svipaður texta sólskinslaga ýmissa ríkja í Bandaríkjunum. En meðferð úrskurðarnefndar á beiðnum hefur frá upphafi verið fjandsamleg upplýsingum, fjandsamleg fjölmiðlun, fjandsamleg gegnsæi, fjandsamleg lýðræði. Í reynd hafa lögin ekki leitt til upplýsinga, heldur magnað kansellístefnu stjórnsýslunnar.
Ekki bara Súdan

Við heyrum mikið um fjöldamorð og nauðganir í Súdan. Það stafar af, að þar eru múslimar að misþyrma kristnu fólki. Við heyrum minna um fjöldamorð og nauðganir annars staðar í Afríku. Samt eru blóðugar borgarastyrjaldir í flestum löndum milli Sahara og Suður-Afríku. Völdin girnast herstjórar með stuðningi vestrænna risafyrirtækja hnattvæðingar. Og harðstjórar verjast með stuðningi annarra slíkra fyrirtækja. Allt frá blóðbaðinu í Rúanda hefur eymd Mið-Afríku einkum stafað af græðgi og mútum og yfirgangi vestrænna fyrirtækja. Þau vilja komast yfir demanta og sjaldgæfa málma álfunnar.
Slöpp fjölmiðlun

Ég las í fjölmiðli, að vinstri grænir vilji ekki sambýli fyrir geðfatlaða. Nokkrum dögum síðar leiðrétti fjölmiðillinn sig og sagði, að vinstri grænir taki græn svæði fram yfir geðfatlaða. Hið rétta í málinu er, að vinstri grænir eru andvígir staðsetningu sambýlisins á grænu svæði. Það felur ekki í sér, að fólk taki græn svæði fram yfir sambýli. Skemmtilegt innskot kom svo í öðrum fjölmiðli. Þar segir borgarfulltrúi, að vinstri grænir hafi mislesið skipulagskort og haldið grátt svæði vera grænt. Ekki ætti að vera ofviða fjölmiðli að upplýsa, hvort sé. Fremur en að fara ítrekað með villu.
Þingmenn lyfta fakír

Nokkrir íslenzkir þingmenn eru sagðir styðja, að fakírnum Sri Chinmoy verði veitt friðarverðlaun Nóbels. Eru þar nefndir tveir fyrrverandi þingmenn, Halldór Blöndal og Hjálmar Árnason. Fleiri hafa ekki verið nefndir, svo ég viti. Kannski eru þessu bara logið upp á bjánana. Fakírinn er hér á landi þekktastur fyrir að lyfta Steingrími Hermannssyni á Lækjartorgi. Hann er sagður hafa framið fleiri kraftaverk, svo sem að semja þúsund lög. Þar að auki sætir fakírinn nokkrum kærum fyrrverandi félaga í söfnuðinum. Það er fyrir að hafa nauðgað konum og neytt þær til fóstureyðinga (Sjá Wikipedia).
Dónaskapur rektors

Á Íslandi og í Persíu er til siðs frá fornu fari að vera kurteis við gesti. Annað er uppi á teningnum í hrokafullum og siðlausum Bandaríkjunum. Þar bauð Lee C. Bollinger, rektor Columbia, Mahmúd Amadinejad, forseta Írans, í skólann að halda ræðu. Notaði síðan tækifærið til að hella óbótaskömmum yfir gestinn. Mótmælendur mega gera slíkt á götum úti, enda buðu þeir ekki forsetanum. En gestgjafinn sjálfur má ekki gera slíkt, það er óbærilegur dónaskapur. Og fráleitt er að meina Amadinejad að sjá staðinn, þar sem tvíburaturnarnir voru. Enginn getur sagt, að hann hafi verið þar að verki.
Viðurkennum Kosovo

Evrópusambandið og Bandaríkin eru komin á fremsta hlunn með að viðurkenna Kosovo sem sjálfstætt ríki. Rússland hefur verið því andvígt og hindrað framgang málsins hjá Sameinuðu þjóðunum. Kosovo mun lýsa einhliða yfir sjálfstæði í desember og fá þá staðfestingu vesturveldanna. Eðlilegt er, að Ísland verði í þeim hópi. Við höfum alltaf stutt smáríki til sjálfstæðis, þegar þau hafa losnað undan hrammi nágrannaríkis. Vladimir Pútín nær ekki upp í nefið á sér. En Rússland er ekki lengur heimsveldi. Það er ruddalegt meðalríki með hagkerfi á stærð við Mexíkó eða New Jersey í Bandaríkjunum.
Götótt er velferðin

Þótt fólk borgi skattana, getur það ekki búizt við tímanlegri og ókeypis heilsugæzlu. Sumt þurfa menn að borga að hluta eða að öllu leyti. Stundum þarf fólk að bíða of lengi og stundum ekki. Tannlækningar eru ekki greiddar nema fyrir suma. Tannréttingar eru greiddar að hluta. Flest lyf eru greidd að hluta og sum ekki. Göngusjúklingar þurfa að borga sumt, sem legusfólk þarf ekki að borga. Slys og sjúkdómar geta gert fólk gjaldþrota eða leitt til ótímabærs heilsutjóns eða dauða. Í okkar fátæka kerfi ræður tilviljun, hvort fólk nýtur velferðar í heilsugæzlunni eða býr í þriðja heims ríki.
Velur hvorki né hafnar

Ríkiskerfið hefur ekki siðferðisstyrk til að skilgreina, hvað sé ókeypis í heilbrigðiskerfinu, niðurgreitt eða greiðist fullu verði. Það þykist reka fulla velferð, en gerir það samt ekki. Það hefur ekki hugmynd um, hvernig eigi að velja og hafna sjúkdómum, lyfjum, uppskurðum. Það veit ekki, hvort tannskemmdir eða lýti séu sjúkdómar. Neitar að sjá, hvar réttlátt sé að hafa biðlista. Það stendur á gati gagnvart nýjum okurlyfjum. Það klórar sér í hausnum, þegar nefnt er, að göngufólk borgar meira en legufólk. Ríkið forðast að taka siðferðislegar og pólitískar ákvarðanir um stöðu velferðar.
Fyrirmyndir eru erlendis

Bandaríkjamenn hafa dýrt heilbrigðiskerfi fyrir fáa útvalda. Bretar leysa vandann með skítugum spítölum og óralöngum biðlistum. Svíar, Þjóðverjar og Frakkar reyna að hafa fínt heilbrigðiskerfi fyrir alla. Þetta vita þeir, sem hafa orðið veikir í útlöndum. Þeir vita, að það jafngildir himnaríki að veikjast í Frakklandi, en helvíti í Bretlandi eða Bandaríkjunum. Ísland rambar millileið í velferðinni. Við þykjumst reka sænskt-franskt-þýzkt kerfi. En höfum þó ívaf af brezkri skömmtun og bandarískri mismunun. Um svona atriði á pólitík að snúast. Í staðinn þegja aumingjar málin í hel.
Eitraður biti bandalags

Framkvæmdastjóri Nató, De Hoop Scheffer, rífur hár sitt í örvæntingu. Ríkisstjórnir þess vilja hvorki láta hann hafa aura né dáta. Hann ferðast um Evrópu án árangurs. Jafnvel til Íslands. Vandinn er, að evrópskir kjósendur kæra sig ekki um að senda unga fólkið í stríð gegn Afganistan. Ekki heldur til annarra þeirra ríkja, sem stofuhaukarnir í Bandaríkjunum vilja sprengja hverju sinni. Ráðagerðir bandalagsins um hraðvirkar bardagasveitir í fjarlægum heimsálfum hafa farið út um þúfur. Nató gleypti eitraðan bita með því að senda 40.000 dáta til fjarlægs Afganistans.
Háskóla á Kaldbak takk

Íslendingar eru sagðir mælast hátt í fjölþjóðlegum samanburði nemendafjölda í háskólum. Mælingin tekur ekki tillit til gæða námsins. Nú eru oddvitar farnir að dreyma um háskóla í hverjum hreppi. Nýjasta hugmyndin er um háskóla á Sólheimum í Grímsnesi. Við höfum fengið doktora í reiðmennsku og fáum bráðum lektora í hreinsitækni. Fyrir nokkrum árum gerðu menn grín að Háskóla Íslands og kölluðu hann súpergaggó. Sjálfur veit ég dæmi þess, að heil námsgrein skólans sé rakið rugl. Enn meira verður hægt að grínast með háskóla, sem reistir verða á Ísafirði, á Grímsstöðum á Fjöllum, á Kaldbak.
Torfæruhjól eru galin

Það er galið, að kerfið skuli vera að gamna sér við að selja ódýrara benzín á torfæruhjól. Galið, að slík hjól skuli sum vera flutt til landsins án þess að vera skráð. Að þau skuli sum vera ótryggð fyrir slysum, sem þau valda. Að þau skuli hafa sérstaka aðstöðu ofan við vatnsverndarsvæðið í Heiðmörk. Að menn tala um, að ríkið skuldi torfærufólki aðstöðu. Að þau skuli fá að sjást, þegar jörðin er blaut, til dæmis þegar frost fer úr jörð. Að þau skuli mega spilla slóðum á hálendi. Þau megi spæna göngu- og reiðleiðir upp í öldur. Það er galið, að hjólin skuli yfirleitt vera til.
Síðasti móhíkaninn

Síðasti móhíkaninn hefur gefizt upp. Tour dArgent, fínasta veitingahús veraldar, hætti að bjóða klassíska franska eldhúsið. Í gullturninum við hlið Notre Dame í París, handan Signu, er komið nýfranskt eldhús. Áfram verður þó hægt að fá “blóðönd” og “fiskibollur”. Hér er sagt, að gaffallinn hafi verið fundinn upp fyrir rúmum fjórum öldum. Enn er þar einn dýrasti vínkjallari heims. Claude Terrail safnaði honum, rak húsið í sextíu ár, er nýlátinn. Sonur hans, André Terrail hyggst bylta eldhúsinu. Ég efast um, að hann geti selt nýfrönsku hugmyndina. Hún er þegar orðin þrjátíu ára gömul.
Menn eru að uppgötva Maó

Ég hef bara hitt einn mann, sem hrósaði Maó formanni. Hann tók upp á því fyrir 30 árum til að hafa eitthvað um að tala í fjölskylduboðum. Mér kemur á óvart, ef umræða er í samfélaginu um, að Maó hafi ekki verið alls varnað. Mér sýnist allir, sem ég tala við, telja hann hafa verið hinn versta skúrk, í flokki með Hitler og Stalín. Þeir vissu þetta fyrir mörgum áratugum. Ég þekki fullt af vinstri mönnum. Enginn þeirra hefur nokkru sinni borið blak af formanninum. Annað hvort eru menn að stríða Agli, ef þeir hrósa Maó. Eða þeir telja það fela í sér óbeina gagnrýni á terrorista nútímans, Bush.
Stóðhestur flúði merarnar

Á nokkurra ára fresti fréttist af vanfóðruðum stóðhestum. Sumir gæzlumenn þeirra virðast telja, að þeir hafi það svo fínt, að þeir þurfi ekki að éta. Einn frægasti stóðhestur sögunnar, Höfða-Gustur, var kenndur við bæ, þar sem dýraníð var kallað “sjálfbær landbúnaður”. Hann kom einu sinni illa haldinn í girðingu á Suðurlandi. Landsliðseinvaldurinn tók þar á móti honum. Sagði hann hafa verið svo örmagna, að hann hafi ælt, þegar hann sá merarnar og síðan flúið undan þeim yfir girðingar. Höfði lenti svo með réttu í klóm sýslumanns og dýralækna, sem vildu bjarga “sjálfbærum” dýrum.
Vandinn fluttur til

Af öllum hugmyndum miðbæjarvandans er sízt sú hugmynd lögreglustjórans að færa hann til úthverfanna. Vandinn færist bara til, eyðist ekki. Þegar er vandi víða í úthverfum, til dæmis við opnar verzlanir á nóttunni um helgar. Kaffistofur og krár eiga að vera í miðbænum. En eiga ekki að vera opnar fram á morgun, það er afbrigðilegt. Erlendis er slíkum stöðum lokað um miðnætti. Annað er með næturklúbba. Þeir eiga að vera í hljóðheldu húsnæði og án útivistar við dyr. Þeir eiga að vera í iðnaðarhverfum. Órói um nætur á hvergi að vera innan um íbúðir. Hvorki í miðbænum né í úthverfunum.
Niður með yfsilon

Enska er að ryðjast inn á íslenzkan markað í kjölfar hnattvæðingar. Það stafar af leti hinna hnattvæddu. Þeir lærðu upp á amerísku og vita ekki, að íslenzka er lipur. Hún hefur nútímalega setningafræði, svipaðra enskri. Hún á gott með að innbyrða nýyrði, sem ekki eru slettur. Undarlegar beygingar eru ekki fleiri eða skrítnari í íslenzku en í ensku. Ekkert bendir til, að íslenzka sé úrelt tungumál eða vanhæft í fjármálum og tækni. Ritmálið er hins vegar erfitt í skólum. Ef bókstafurinn yfislon væri afskaffaður, mundi vera auðveldara að læra íslenzku. Það væri gott innlegg í varnarstríðið.
Nokkrir nothæfir

Hádegisverðarstaðir hafa ekki mikið svigrúm í verðlagi. Múlakaffi er ágæt sjálfsafgreiðsla, selur mat á 1300 krónur. Fyrsta flokks staður matgæðinga, Humarhúsið, selur hann á 2000 krónur. Bara Kínahúsið fer niður úr skalanum með 950 króna hádegismat. Á bilinu eru svo nothæfir, Tilveran í Hafnarfirði á 1500 krónur, Laugaás á 1700 krónur og Þrír frakkar hjá Úlfari á 1800 krónur. Þetta eru bara fimm staðir á öllu höfuðborgarsvæðínu. Restin er ýmist vanhæf eða sprengir upp verðskalann. Sumir staðir eru fyrir túrista, sumir þvo peninga, sumir þykjast cool og aðrir eru bara. Í tilgangsleysi.
Frábær minnisvarði

Múlakaffi er dýr og vinsæl sjálfsafgreiðsla við Lágmúla, súpa og réttur í hádeginu fyrir 1.300 krónur. Frábær minnisvarði um mötuneyti fortíðar. Hér fékk ég góða soðningu, ýsu með hvítum kartöflum, rúgbrauði og hömsum. Ýsan var auðvitað ofelduð, enda kemur allt upp úr hitakössum. Ljúfsætur jólagrautur með kanil og rúsínum hét sunnudagsgrautur. Svo fást fiskibollur og hvítkálsbögglar, kjötbollur og medisterpylsur, hakkabuff og plokkfiskur, saltfiskur og bjúgu. Allt er eins og ég man það úr mötuneyti Sogsvirkjunar fyrir nákvæmlega fimmtíu árum. Þetta er það, sem fólkið vildi. Og vill enn.
Innri ríkisverðbólga

Innri verðbóla gerir ríkinu ókleift að halda uppi óbreyttri þjónustu á óbreyttu verði. Við sjáum þetta vel í heilsukostnaði. Hann bólgnar, þótt þjónustan minnki. Ef verða ætti við öllum kröfum um bætta þjónustu, mundi kostnaður verða óviðráðanlegur. Við megum ekki magna samneyzlu umfram getu. Bezt er að ákveða hlutfall hverrar tegundar þjónustu af landsframleiðslu. Þannig má setja ramma, sem segir 8% í heilsu og 8% í skóla. Síðan verða menn að forgangsraða verkefnum, svo að vitað sé, hvað sé valið og hverju hafnað. Nú veit enginn, hvað ríkið á að borga og hvað það á ekki að borga.
Gömul næturlífskönnun

Á hausti er vitrænna að flagga niðurstöðum skoðanakönnunar sumarsins fremur en vetrarins þar á undan. Ferðamáladeild Reykjavíkur flaggar núna útkomu könnunar frá því í vetur. Það eru hægfara vinnubrögð. Þá var líka kaldara og fólk minna úti á götum á nóttunni en það hefur verið að undanförnu. Færri útlendingar urðu þá varir við skrílmennsku. Ég hefði líka viljað vita, hversu margir, sem reynt var við, tóku ekki þátt. Við fáum að vita, að fólk í Leifsstöð hafi í fyrravetur verið ánægt með næturlíf í Reykjavík. Það er lítið og lélegt innlegg í umræðuna um næturlíf borgarinnar í sumar.
Núllþol á pissinu

Stefna núllþols á næturbullum miðborgarinnar hefur hingað til snúist um piss á veggi og brotnar bjórflöskur. Lítið hefur verið tekið af fíkniefnum og fáir ofbeldisseggir teknir úr umferð. Við skulum bíða með að klappa fyrir núllþoli, þangað til tekið verður á þeim málum, sem alvarlegust eru. Til þess er löggan enn of fámenn. Tilviljanakennt er, hverjir eru teknir og hverjir ekki. Þegar tvöhundruð pissudúkkur og tvöhundruð flöskubrjótar eru sektaðir á einni nóttu, erum við farin að tala sömu tungu. Og vinsælt væri, að nokkrir fíknisalar og fætingssnapar fengju að fylgja með hverju sinni.
Ókeypis kjallaragreinar

Á miðnætti í nótt veitti New York Times ókeypis aðgang á vefnum að föstum dálkahöfundum. Einnig að greinasafni blaðsins allt aftur til 1987. Áður var seld áskrift að þessu efni. Forstjóri blaðsins segir meira upp úr því að hafa að selja auglýsingar með ókeypis efni, sem margir nota. Þótt sumir hafi notað seldu áskriftina á vefnum, voru þeir ekki nógu margir til að kalla á auglýsingar. Stefnubreytingin sýnir áhrif leitarvélarinnar Google, þaðan koma flestir notendurnir. Sala auglýsinga er tekin fram yfir blandaða leið með sölu áskrifta, enda meiri upphæðir í húfi. Framtíðin er komin.
Rétti tíminn fyrir þorskinn

Nú er rétti tíminn til að sækja um aðild að Evrópusambandinu. Skriffinnar þess hafa áttað sig á, að fiskveiðistefna þess er stórslys. Sérstaklega hefur hrun þorskstofnsins vakið athygli. Fjölmiðlar í Evrópu, þar á meðal BBC, fjölyrða um, að annað sé uppi á teningunum á Íslandi. Þar séu menn raunsæir og hafi skorið róttækt niður kvótann á nýju fiskveiðiári. Nú getum við farið til Bruxelles og bent á, að Íslendingar kunni að passa fiskinn, en Evrópa geti það alls ekki. Við getum sagt, að bezt sé að fela okkur að sjá um fiskveiðistefnu bandalagsins. Evrópa getur ekkert sagt gegn því.
Kindur fái lögregluvernd

Ódýrara er að láta kindur, hesta og menn nota þjóðvegi en að leggja sérvegi fyrir misjafna umferð. Fyrst voru vegirnir fyrir fólk og dýr, bílarnir eru síðari viðbót. Lifandi verur eru lögum samkvæmt á vegum. Ríkið ábyrgist ekki, að menn geti þindarlaust ekið þar á 90 km hraða. Palli var einn í heiminum kvartar yfir þessu í Fréttablaðinu undir dulnefninu Sigurður Helgason. Frekjudallar eins og Palli eru til vandræða á vegum, knúðir fram af linnulausu óþoli, flauta, fæla hesta, valda slysum. Kominn er tími til, að gangandi fólk og fólk með hesta og kindur fái lögregluvernd á vegum.
Hastarleg brottvísun

Fyrir skömmu sögðu fjölmiðlar, að Útlendingastofnun hafi rekið Ruslan Bogaeira úr landi. Hafði hann þá verið hér í hálft þriðja ár, var í vinnu og hafði ekkert gert af sér. Svo mikið lá á, að frúin, Julia Zacharova, fékk ekki að kveðja hann. Hildur Dungal, forstjóri stofnunarinnar, virðist hata útlendinga eins og pestina. Það hefur komið í ljós í fyrri málum. Samt kallar atvinnulífið á þá í örvæntingu. Ekkert hefur heyrst síðan af málinu. Mig fýsir að vita, hvernig tekið var á móti Bogaeira í Moskvu. Fékk Júlía símtalið, sem hún átti von á? Fjölmiðlar hafa brugðist, gleymt framhaldinu.
Mannasiðaskortur Maríu

Ég sá í gær, að Ljósmyndasafn Reykjavíkur heldur sýningu á ljósmyndum úr þremur dagblöðum. Úr Vísi 1960-1975, Dagblaðinu 1975-1981 og DV 1981-2000. Engum þáverandi aðstandenda þessara dagblaða var boðið að vera við opnunina eða tala þar. Ekki heldur höfundum myndanna utan einum. Mér virðist safnstjórann, Maríu Karen Sigurðardóttur, skorta mannasiði. Auðvitað er mikið af embættismönnum landsins illa hæft til að gegna starfi samkvæmt Pétursreglunni. Tek þetta því ekki nærri mér. En við hæfi er, að borgaryfirvöld muni senn biðja marga afsökunar fyrir hönd safnstjórans.
Persónuverndun glæpamanna

Gallinn við persónuvernd er, að hún er einkum í þágu glæpona. Reiðin út af birtingu skattskrár er upprunnin hjá fólki, sem vill ekki láta koma upp um sig. Gagnrýni á eftirlitsmyndavélar og fingraskanna á rætur sínar í óskum fólks að fela sig fyrir lögum og rétti. Heiðarlegt fólk þarf ekki að óttast skattskrá, eftirlitsmyndir, fingraför, ættir, kennitölu. Gegnsætt samfélag er í þágu venjulegs fólks. Aðrir ramba á jaðri samfélagsins, ofbeldismenn, fíkniefnasalar, skattsvikarar. Þeir vilja, að sem minnst sé um sig vitað. Róttækar hugmyndir um persónuvernd eru fyrst og fremst í þágu glæpamanna.