arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Fólgsnarformaðurinn

Frambjóðandi er farinn að auglýsa sérstaklega, að hann telji sig „hafa alveg stuðning Davíðs Oddssonar“. Enginn tekur sérstaklega fram, að hann telji sig hafa stuðning Bjarna Benediktssonar. Þetta er munurinn á sýndarformanni og fólgsnarformanni. Hinn raunverulegi stjórnandi Sjálfstæðisflokksins er sá, sem kom eins og hvirfilbylur inn á landsfund og yfirtók flokkinn. Síðan hefur Bjarni bara verið peð á Moggaborði Davíðs. Allir vita, að Bjarni er linur og leiðitamur Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni. Sjálfstæðismenn elska hins vegar ævinlega Hinn Sterka Leiðtoga. Höfundur hrunsins er enn hinn sanni formaður.
Hallæri á Húsavík

Húsvíkingar þreytast ekki á að verða sér til skammar. Frægt var málið, þegar ung stúlka hraktist úr bænum fyrir að „láta“ þekktan íþróttaplebba á staðnum nauðga sér. Húsvíkingar mynduðu breiðfylkingu um nauðgarann. Nú hefur þorpið hrakið burt eina nothæfa matstaðinn. Pallurinn hjá Völundi Snæ hefur verið hrakinn úr rekstri, því að þorpssjóður þénaði of lítið á tjaldi. Matstaðurinn var nefnilega rekinn í tjaldi við aðalgötuna. Engu tauti verður komið við staðaryfirvöld. Þau halda, að túristar séu sjálfgefin bráð, þótt þjónusta sé lítil og matur vondur. Halda, að túristarnir sætti sig við Naustið eða Sölku.
Geðveikt bílahatur

Hatur borgarstjórnar á einkabílum keyrir um þverbak. Nú er ráðgert að brjóta bílskúra til að rýma fyrir íbúðarhúsum. Þétting byggðar er orðin að martröð í miðbænum. Háhýsum er troðið í eðlisfögur smáhúsahverfi, eins og Skuggahverfi, Bráðræðisholt og Nýlendugötuhverfið. Víðast er gert ráð fyrir of fáum stæðum og að láta nýjan stæðavanda flæða um allt í gömlum hverfum. Það er pólitík að reyna að laða fólk upp í strætó eða upp á reiðhjól. En það er hrein geðbilun að reyna að þvinga fólk með illu út úr einkabílum. Geðveika þéttingu byggðar í Reykjavík þarf að stöðva strax. Og ekki síðar en í kosningunum í lok maí.
Vaknaði í Undralandi

Mér brá, er ég horfði á sjónvarpsfréttir í gærkvöldi. Menntaráðherra talaði eins og fáviti. Sagði milljarða lækkun auðlindarentu á ári ekki hafa teljandi áhrif á ríkissjóð. Ekki þyrfti að gera ráð fyrir því í bókhaldinu. Líklega telur hann kjósendur og áheyrendur vera fávita. Og fréttamaðurinn hagaði sér líka eins og fáviti. Spurði ekki, hvernig milljarðar fykju bara út í buskann og Illugi Gunnarsson gæti bara yppt öxlum. Erum við fullkomlega hröpuð niður í hliðarveröld? Er Ísland orðið samfellt Undraland, þar sem hoppandi héri og spiladrottning setja reglur efir geðþótta? Hvenær vaknar Lísa í Undralandi?
Græðgin er ýkt

Talið um græðgi í ferðabransanum er ýkt, ekki stutt frásögnum túrista. Oftast er talað vel um íslenzka verta í hótelum, matarhúsum og ferðaþjónustu. Fólki finnst gisting og matur að vísu dýr, en þá á sama hátt og sum lönd eru talin dýrari en önnur. Túristar skilgreina það ekki sem græðgi, bara merki um lífskjör á staðnum. Örfáir vekja athygli fyrir græðgi, til dæmis landeigendur við Geysi, en þeir eru ekki taldir dæmigerðir. Græðgi í ferðabransanum lýsir sér ekki í umgengni við túrista, fremur í svikum undan vaski. Ferðabransinn í heild á auðvelt með að umgangast fólk og á að geta staðið undir góðum launum.
Þrír selja ekki

Versta, sem getur komið fyrir pólitíkus er, að almenningsálitið segi honum: Þú selur ekki. Samkvæmt skoðanakönnun fá Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, Bjarni Benediktsson og Árni Páll Árnason skilaboðin. Persónur þeirra passa ekki við kröfur kjósenda. Hafa einfaldlega ekki pólitískan sjarma. Árni Páll eyðilagði sig í fyrri ríkisstjórn, hinir tveir á tæpu ári þessarar stjórnar. Allir eru þeir byrði á flokkum sínum og hindra þá í að ná vopnum sínum. Flokkana þrjá vantar formenn, sem eru heiðarlegir, ákveðnir, sterkir, svíkja ekki, vinna vel undir álagi og eru í sambandi við almenning. Vantar formenn, sem selja.
Samþjöppun gæðanna

Erlendu túristarnir eru mest í miðborginni innan Hringbrautar. Hafa fátt að skoða annars staðar. Því er mest þar af þjónustu fyrir ferðamenn, svo sem veitingahús. Þau þrífast, þar sem viðskiptin eru. Nærri allir beztu matstaðir landsins eru í 101. Bara náttúrulögmál, ekki vandamál. Flest góð hús þrífast hér á túristum. Beztu staðarnir eru þéttskipaðir slíkum á kvöldin. 80% eru útlendingar, sagði Friðrik V. við mig. Við eigum þeim að þakka að hafa aðgang að svo mörgum gæðastöðum. Sama að segja um beztu kaffihúsin, þrífast í 101. Við skulum fagna samþjöppun gæða. Úthverfin standa bara undir pítsum og bjór.
Burt með blautar tuskur

Fullreynt er með Sigmund Davíð og Bjarna Ben á einu ári. Skoðanakönnun segir, að almenningur treysti þeim ekki. Eru ekki taldir vera neinir leiðtogar. Hafi engan sjarma, ekki lengur neinn kjörþokka. Taldir vera óheiðarlegir, svíkja sannfæringu sína og vera úr tengslum við almenning. Taldir vera óákveðnir og veikir foringjar, sem vinni illa undir álagi. Allt þetta sögðu hinir spurðu í könnuninni. Þeir félagar hafa étið upp kvótann sinn og eru léttvægir fundnir. Byrði á flokkum sínum, annar horfir á sinn flokk klofna og hinn á sinn flokk veslast upp. Burt með þessar blautu tuskur, þær flækjast fyrir framtíðinni.
Fortíð drap framboð

Hrifningin á framboði Guðna Ágústssonar fjaraði út, þegar spunamenn flokksins áttuðu sig á fortíð hans. Þingmál, þingræður og aðrar skjalfestar heimildir sýna eindregna óbeit á Reykjavík og Reykvíkingum allan feril hans í pólitík. Unnt væri að velta upp möguleikum á endurnýtingu hans í afskekktum kjördæmum, en ekki í höfuðborginni. Skrif á bloggi og fésbók um fortíðarvanda leiddu til nánari skoðunar. Hún sýndi of kolsvarta fortíð fyrir framboð í Reykjavík. Það hefði vakið almenna reiði í borg. Að baki friðarstóls skemmtikrafts vomaði skjalfest fortíðin. Hún drap framboðið, en ekki sendiboðar válegra tíðinda.
Greifar rústa velferð

Enn stendur til að minnka auðlindarentu, sem kvótagreifar borga fyrir aðgang að helztu auðlind landsmanna. Fyrir tæpu ári var rentan lækkuð um heila fjóra milljarða á ári. Og nú um tæpa þrjá milljarða til viðbótar. Það fé verður að mestu tekið af velferðarliðum ríkisfjármála. Það er skýringin á, að spítalar og skólar riða til falls. Það er skýringin á, að börn svelta og fólk deyr drottni sínum. Fjárhaldsmenn hinna pólitísku bófaflokka verða fyrstir að fá sitt, hvað sem tautar og raular. Hættum að hlusta á kvótagreifa, setjum allan kvótann á uppboð. Þá kemur í ljós, að þjóðin getur haft fullar hendur fjár.
Tökum á bjánum og bófum

Stundum les ég, að ekki eigi að skrifa um bjána og bófa í pólitíkinni. Slíkt veki bara athygli á þeim. Veki þá athygli sem þeir sækjast eftir. Illt umtal sé betra fyrir þá en ekkert umtal. Þetta er að nokkru leyti rétt, en fer þó eftir aðstæðum. Þær eru núna sérstæðar hér á landi tæpum sjö árum eftir hrun. Bjánar og bófar vaða uppi í pólitík og hafa meiri völd en nokkru sinni fyrr. Lygi og svik eru jafngild sannleika og orðheldni. Allt er jafngilt, fréttir og þvættingur. Þess vegna verður að taka af festu á þeim, sem bulla og þyrla ryki. Líka á þeim óvini Reykjavíkur, sem lengi velti fyrir sér sæti í borgarstjórn.
Katrín Jakobs er kúl

MMR kannaði álit almennings á persónum nokkurra leiðtoga. Spurt var um styrk þeirra og ákveðni, heiðarleika og persónutöfra. Einnig hvort þeir standi við sannfæringu sína, vinni vel undir álagi og séu í tengslum við almenning. Ekki kemur á óvart, að Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, Árni Páll Árnason og Bjarni Benediktsson stóðust engan af þessum mælikvörðum. Eru án sjarma, lausir við að teljast leiðtogar. Eini flokksleiðtoginn, sem fékk ágætiseinkunn á flestum póstum, var Katrín Jakobsdóttir. Ótvíræður leiðtogi og sigurvegari í þessari könnun. Ólafur Ragnar kom þar líka vel út, en hann er á útleið í pólitíkinni.
Spuni og skaðaminnkun

Umgengni pólitíkusa, stofnana og fyrirtækja við fólkið er öll á sviði spuna. Reynt er að fegra hlutina sem mest. Þetta er tímabil lyga, þegar ekki er hægt að treysta neinum til að segja satt. Ráðherrar hafa spunakarla, sem eru jafn vitlausir og þeir sjálfir. Næsta stig fyrir ofan er skaðaminnkun. Þar starfa sérfræðingar, sem reyna að lágmarka skaðann, til dæmis af fyrri spuna. Þeir útskýra iðnaðarsalt í matvælagerð og svo framvegis. Afleiðing þess, að fyrra stigið virkar ekki. Efsta stigið felst í raunhæfum almannatengslum. Þá reyna pólitíkusar, stofnanir og fyrirtæki að starfa heiðarlega. Það eitt virkar, en fáum dettur það í hug.
Óvinur Reykjavíkur nr.1

Guðni Ágústsson hefur ætíð barist gegn Reykjavík og viljað veg borgarinnar sem verstan. Stóð fyrir flutningi atvinnu úr borginni, til dæmis með því að sparka Matvælastofnun austur í Flóa. Hefur ævinlega staðið gegn tillögum um jöfnun atkvæðisréttar Reykvíkinga til jafns við aðra. Gæzlumaður hagsmuna vinnslustöðva landbúnaðar og samtaka þeirra, hefur ætíð reynt að rýra hag neytenda. Fullyrðir ítrekað, að ódýrari búvara frá útlöndum sé eitruð og hættuleg heilsu fólks. Verið getur, að gerðir Guðna geti hentað kjósendum í sveitum landsins. En hafa jafnan verið andsnúnar Reykvíkingum og borginni.
Túristar hjálpast að

Ferðaþjónusta getur ekki lengur litið á ferðamenn sem auðtekið og skjótfengið fé. Ferðamenn segja reynslusögur sínar á fjölþjóðlegum ferðasíðum, einkum á

TripAdvisor. Frásögur hlaðast upp og þjónustan fær einkunn. Almennt förum við vel út úr þessu eftirliti kúnna, en undantekningar sjást þó. Ég hef oft nefnt kost og löst á hótelum og matstöðum. En önnur ferðaþjónusta fær líka einkunn. Hæst fljúga Íslenskir hesturinn, Discover Iceland (jeppaferðir), Norðurflug (þyrlur) og GeoIceland (jöklar). Lægstu einkunn fá svo Listasafn Íslands og Þjóðmenningarhúsið, ekkert að sjá, auðir veggir, segja vonsviknir túristar.
Evrópuhatrið hentar illa

Mér finnst líklegt, að flokkur evrópusinnaðra sjálfstæðismanna fái um 20.000 atkvæði, 10% greiddra atkvæða, verði kosið síðar á þessu ári. Af þessu fylgi komi 10.000 atkvæði frá Sjálfstæðisflokknum, sem fengi þá 40.000 atkvæði eða 20% greiddra atkvæða. Hinn helmingurinn af fylgi hinna evrópusinnuðu komi frá Samfylkingunni og Bjartri framtíð. Nýja framboðið muni því hafa mikil áhrif, þótt þessar tölur séu lægri en í könnunum. Fylgi ríkisstjórnarinnar dettur niður í þriðjung, sem er snöggtum lakara en hjá Jóhönnu og Steingrími. Þetta endurspeglar, að evrópuhatur hentar illa til frambúðar flokki auðhyggjumanna.
Óvildarmaður borgarinnar

Guðni Ágústsson slefar létt inn í borgarstjórn. Vinsæll brandarakall, er gekk vel að hífa upp drukkna bjálfa á árshátíðum. Sérfræðingur í klámi, sem hentar firnavel við slík tækifæri. Flott, að hann skuli ryðja úr vegi kerlingu, sem auðvitað á heima bakvið eldavélina. Á trygg atkvæði karla í netbol með minna en 70 í greindarvísitölu og vilja Ísland fyrir Íslendinga. Hagsmunagæzlumaður vinnslustöðva. Í ríkisstjórn ætíð gagnslaus, fékk þó samþykkt ríkisrekið riddaralið til að heilsa útlendum fyrirmennum. Komst svo að vísu aldrei á koppinn. Frábærast er, að einn helzti óvildarmaður Reykjavíkur skuli vilja í borgarstjórn.
Samkeyrsla sannleikans

Auka má gagnið af þremur sannleiksskýrslum um hrunið. Þær eru meira en þúsund síður hver. Þurfa að vera til í einu stafrænu formi til þess að auðvelt sé að leita í þeim. Það eru einföld vinnubrögð nútímans. Jafnframt þarf að bæta inn í eyður síðustu skýrslunnar með því að setja inn mannanöfn og önnur heiti á viðeigandi staði. Þá geta áhugamenn og fræðimenn rakið sig eftir nöfnum fólks og fyrirtækja og eftir mikilvægum hugtökum. Birgitta Jónsdóttir alþingismaður hefur lagt til samkeyrsluna. Til viðbótar þurfa svo blaðamenn og áhugamenn að staðsetja framangreind lykilorð, gera pakkann fínan. Eitthvað fyrir pírata?
Bakhlið ágætisins

Ef menn gefa sér, að gott sé að hafa krónuna, fylgir ýmislegt með í pakkanum, gengislækkanir og gengishrun. Þannig hefur það ætíð verið í sögu krónunnar og verður áfram. Því fylgir svonefndur „forsendubrestur“. Felst í, að ráðagerðir standast ekki vegna mikilla verðbreytinga. Meginþáttur stjórnarsamstarfsins er millifærsla, sem kölluð er „leiðrétting“ og „réttlæti“. Stjórnarflokkarnir reyna botnlaust rugl: Að víkka millifærsluna upp í hærri tekjuflokka fólks á kostnað skattgreiðenda. Gefi menn sér ágæti krónunnar, hvernig skýra þeir þá harmleikina, sem felast í gengishruni og þörf á harðsóttum „leiðréttingum“?
Að endurnýta svik

Stjórnarflokkarnir virðast hafa skrapað botninn og ekki komast neðar í fylgi. Framsókn fór niður í 14% og Sjálfstæðisflokkurinn niður fyrir 25%. Í síðustu könnun var minnisþoka kjósenda farin að segja til sín. Framsókn var komin upp í 17%. Ef við gerum ráð fyrir, að greidd atkvæði í kosningum séu 200.000, þá er hvert prósent 2000 atkvæði. Þýðir að 6000 skyndikjósendur hafa skilað sér aftur til Framsóknar. Þetta eru þeir, sem trúðu heimsmeti kosningaloforða í fyrra og eru nú reiðubúnir að trúa aftur. Svikin höfðu í vetur stimplast inn í huga kjósenda, en eru að byrja að gleymast. Það er hægt að endurnýta svik.
Hávær þögn fjölmiðla

Hefðbundnu fjölmiðlarnir eru sumir varla að kafa í sannleiksskýrsluna um hrun sparisjóða landsins. Setja þarf inn nöfn þeirra, sem komu að málum sem þjófar og sem umboðssvikarar. Einkum er brýnt, að nöfn manna verði sett við ruplið í SPRON og SpKef. Í Keflavík var málið nátengdast Sjálfstæðisflokknum. Þar sátu menn flokksins við alla kanta trogsins og hámuðu í sig. Þar voru meðal annars bæjarfulltrúar Sjálfstæðisflokksins, er síðan voru endurkjörnir með lófataki. Frábært dæmi um ofurheimsku og siðblindu kjósenda. Raunar er það hinn argasti dónaskapur að gefa út svona skýrslu án þess að birta nöfn allra gerenda.
Siðir eru trúlausir

Helztu gildi Vesturlanda, svo sem siðmennt, mannleg reisn og lýðræði, eru eldri en kristni. Þau eru frá grísku borgríkjunum og þó líklega miklu eldri. Kirkjan lagaði sig að ýmissi siðmennt, en braut hana einnig kruss og þvers. Fátt nýtt lagði hún til, nema andstöðu við þrælahald, sem var mikilvægt. Á endurreisnartíma fór borgaraleg siðmennt að ýmsu leyti framúr kristni og enn frekar á upplýsingaöld. Vestræn samfélög eru orðin trúlítil, en hafa þó ekki afsiðast þess vegna. Kristni er strengur í vestrænu samfélagi, en er hvorki forsenda þess né meginþráður. Siðir eru fyrst og fremst borgaraleg fyrirbæri.

Gleðilega páska
Les Pál ævinlega

Páll Vilhjálmsson er skemmtilegasti bloggarinn. Mjög frjór í hugsun og sér ævinlega nýja vinkla, sem öðrum detta ekki í hug. Að minnsta kosti ekki mér. Páll hefur eitt og aðeins eitt skýrt áhugamál; að Íslendingar gangi ekki í Evrópusambandið. Mér finnst það frábært. Lengi bloggaði Páll í umboði einnar af þeim stofnunum, sem snúast um þetta áhugamál. Mig minnir, að Vigdís Hauks hafi losað sig við hann, þegar hún varð þar forstjóri. Vildi væntanlega ekki, að hann skyggði á sig, trúi ég. Satt að segja öfunda ég Pál af að geta ritað linnulaust um eitt og sama mál og aldrei sömu greinina. Ég les hann ævinlega.
Ragnheiði Elínu að kenna

Ruglið í gjaldtöku við ferðastaði er að mestu Ragnheiði Elínu Árnadóttur að kenna. Sem ráðherra heldur hún að sér höndum við að leggja varanlega lausn fyrir alþingi. Enda er það í samræmi við vilja nýfrjálshyggjunnar að skrapa löglega almannaeign og breyta henni í einkaeign. Hún valdi umdeilda aðgerð, náttúrupassa, og getur svo ekki komið saman frumvarpi um hann. Eða vill það ekki. Ragnheiður Elín skar líka í fyrrasumar niður öll útgjöld til viðhalds ferðastaða. Stöðvaði líka framkvæmdaáætlun um uppbyggingu þeirra. Allt ber að sama brunni: Villta vestrið við Geysi og Dettifoss er henni nánast einni að kenna.
Ekki bakvið eldavélina

Guðni Ágústsson er góður húmoristi og vinsæll gestur á mannfagnaði. Orðtök hans hafa flogið víða og eru menn ekki á eitt sáttir um þau. Ferill hans sem pólitíkus og ráðherra er lakari. Lengst af sem landbúnaðarráðherra, þar sem hann hélt vörð um hagsmuni vinnslustöðva. Formaður flokksins var hann skamma hríð eftir hrunið og er það löngu gleymdur tími. Erfitt er að sjá fyrir sér erindi hans í stjórn borgar, sem Framsókn hefur alltaf óttast og hatað. Þar eru fáar kýr að kyssa, ef nokkrar. En vegir kjósenda eru órannsakanlegir og fylgja sjaldan rökum. Hlutskipti Guðna verður altjend ekki bakvið eldavélina.
Fargjöld hrynja

EasyJet er orðið næststærsta flugfélagið í millilandaflugi hér á landi, næst á eftir Icelandair. Flýgur héðan til fimm staða á Bretlandi. Á leiðinni til London er EasyJet næstum helmingi ódýrara en Icelandair og miklu ódýrara en Wow. Algengt er, að flug fram og til baka kosti 20.000 krónur eða rétt innan við það. Þetta eru frábærar fréttir fyrir ferðaglaða Íslendinga. Vonandi fer EasyJet að fljúga til spennandi staða á meginlandi Evrópu. Ég hef oft flogið til London eingöngu til að krækja í framhaldsflug um alla Evrópu með EasyJet. Fyrirtækið hefur reynzt mér vel, flugvélar traustvekjandi og stundvísi góð.
Lesið ekki stefnuskrár

Senn fara stjórnmálaflokkar að gefa út stefnuskrár í sveitarstjórnakosningum, sem verða í lok maí. Mikilvægt fyrir kjósendur er að átta sig á, að ekki er minnsta mark á þeim takandi. Allir lofa að vera góðir við gamlar konur, reisa íbúðir fyrir fátæka og lækka útsvar. Allt er það marklaust með öllu. Reynslan sýnir, að stefnuskrár flokka gefa enga vísbendingu um, hvernig þeir muni haga sér í áhrifastöðum eftir kosningar. Jafnvel má búast við, að verkin verði þveröfug. Þetta skrítna ástand magnast í hverjum nýjum kosningum. Í fyrra kom svo lygaskriðan. Lesið því ekki stefnuskrár flokka, það ruglar ykkur bara.
Ný loforð af sama toga

Sjálfstæðisflokkurinn er nákvæmlega nýbúinn að svíkja loforð um þjóðaratkvæði um framhald aðildarviðræðna við Evrópu. Þá er næsta mál flokksins að gefa út kosningaloforð í Reykjavík. Og hlustið nú: Sjálfstæðisflokkurinn lofar okkur íbúakosningu Reykvíkinga um framtíð flugvallar í Vatnsmýri! Á þetta að vera brandari eða eru spunakarlar flokksins búnir að missa ráð og rænu? Hver á að trúa þessu? Hver á að trúa einu einasta orði í stefnuskrá flokksins. Minni ofurheimskra kjósenda mælist að vísu í dögum frekar en árum. Samt er nokkuð bratt að láta allt gerast í senn, loforðasvik og ný loforð af sama toga.
Léttlynd meðferð fjár

Greiðsla afborgana og vaxta af erlendum skuldum ríkisins er ekki í forgangi ríkisstjórnarinnar. Í staðinn gaf hún eftir auðlegðarskatt hátekjufólks auðlindarentu kvótagreifa og virðisaukaskatt ferðaþjónustu. Skítt veri með skuldirnar, sögðu hinir þjálfuðu hrunverjar stjórnarflokkanna. Næsta skref þeirra var ekki að safna í afborganir og vexti af erlendum skuldum. Þvert á móti setur hún á ríkissjóð og skattgreiðendur að borga af lánum sérvalinna hópa auðugra skuldara. Eftir aðeins eins árs stjórn er kostnaður erlendrar skuldabyrði þjóðarbúsins því orðinn „verulegt áhyggjuefni“ Viðskiptaráðs.
Alþjóðlegur Andri

Hélt ég mundi horfa á sjónvarp á elliárunum. Fékk mér meira að segja disk til að ná í útlandið. Lét mig dreyma um þætti um landafræði, sögu, náttúru. Varð fyrir miklum vonbrigðum. Ferðaþættir snúast um rútuferðir sögumanns, drykkju hans og hopp og hí með innfæddum. Náttúruþættir eru um lífshættu sögumanns í nálægð villidýra. Sagnfræðiþættir eru skot af sögumanni að fara niður í gröf, upp úr gröf, upp á hól, niður af hól. Maður sér þó píramídum og múmíum bregða fyrir. Almennt snúast þessir þættir um sögumann, egóflipp hans. Þetta er bara alþjóðlegur Andri Á Flandri. Ég neyddist til að taka sögubækur upp úr kössum.
Hluti harmleiksins

Nýfrjálshyggjan var aldrei framkvæmd hér, þótt menn sigldu undir fána Hayek og Friedman. Davíð Oddsson einkavinavæddi ríkisbankana. Þeir lentu í höndum bófa, sem komust yfir ódýrt erlent fjármagn og keyrðu allt í dúndurtap upp á þúsundir milljarða. Það var hrunið. Þáttur nýfrjálshyggjunnar var kreddan um eftirlitsiðnaðinn. Kreddan sagði bankabófa vera einfæra um að hafa eftirlit með sjálfum sér. Þess vegna voru Seðlabankinn og Fjármálaeftirlitið bitlaus, einkum eftir innreið Davíðs í bankann. Þar skóf hann bankann innan eins og bófar skófu innan viðskiptabanka. Nýfrjálshyggja var bara hluti harmleiksins.
Hraustlega fyndnir

Fyndnast í pólitíkinni eftir útkomu sparisjóðaskýrslunnar er að fylgjast með nokkrum þingmönnum Sjálfstæðis og eiganda vefrits Framsóknar. Ganga um með brennimark hrunsins á enninu og láta sem ekkert sé. Þeirra menn sáu einir um að sigla Spron, SpKef og Byr í strand. Nærri allir bæjarfulltrúar Flokksins í Reykjanesbæ eru brennimerktir þjófnaði úr SpKef. Hraustlega fyndið ráð í vondri stöðu er að kenna Steingrími Sigfússyni um þann stóra þátt hrunsins. Steingrími? Var hann valdamaður á hruntímanum? Voru hans menn í stjórnum hinna rústuðu sjóða? Var það kannski hann sjálfur, sem olli hruninu? Bingó.
Gleðideild rússadindla

Gleðideild Björns Bjarnasonar í Sjálfstæðisflokknum situr á fjósbitanum og gerir hróp að þeim, sem yfirgefa flokkinn. Burt með ykkur, segja þeir, þið eruð púkó. „Andrúmsloftið innan Sjálfstæðisflokksins verður ánægjulegra ef óánægjuraddir ESB-aðildarsinna þagna þar,“ segir Björn. Gleðin er svo mikil yfir fækkun kjósenda, að Björn og félagar eru farnir að stíga Hrunadans. Enda segir Benedikt Jóhannesson: „Einkar glaðlegt andrúmsloft er alltaf í kringum hann og félaga hans.“ Eðlilegt er, að fyrrum kjósendur flokksins séu næsta ruglaðir, þegar gleðideildin virðist varanlega orðin að rússadindlum.
Landflótti að bresta á

Landflótti er brostinn á í hópi alvörufyrirtækja. Marel, Össur og CCP eru að hugsa sitt ráð og Creditinfo er að fara. Helzt er pláss fyrir kvótagreifa, sem leggja byggðir í rúst eftir hentugleikum hvers tíma. Framsókn hefur afar dæmigerða lausn, nýja Áburðarverksmiðju ríkisins með atvinnu fyrir 200 menn. Í stað hægfara minnkunar gjaldeyrishafta eiga að koma harðari höft. Stafar auðvitað af, að ríkisstjórnin hefur sóað úr ríkissjóði í þágu kvótagreifa, ferðagreifa og auðlegðarfólks. Hefur líka fært greiðsluskyldu hrægammanna frægu á sligaðan ríkissjóð. Þessi ríkisstjórn á eftir að verða okkur dýrari.
Guðni – Finnur – Alfreð?

Bófarnir eru í vandræðum með framboð sín í Reykjavík. Framsókn týndi efsta manni listans og Sjálfstæðisflokkurinn er sérkennilega klofinn. Býður fram landsbyggðarmann úr kvótapólitíkinni vegna skorts á Reykvíkingum. Einnig eru sumir flokkseigendur honum andvígir vegna Evrópustefnu og klofningur orðinn í flokknum vegna hennar. Verri er staða Framsóknar. Reynt er að fá Guðna, er kyssir kýrnar í sveitinni, þegar hann er ekki á Klörubar. Af hverju snýr hún sér ekki heldur til Finns, sem er vanur maður? Hefur sérleyfi til að leigja okkur orkugjaldmæla. Eða næla bara í Alfreð sjálfan, ekki er hann sveitó.
Hrunið hefur verið krufið

Þrjár nefndir hafa skilað þremur þúsund blaðsíðna skýrslum um hrunið, þar á meðal um Íbúðalánasjóð og sparisjóðina. Þessar skýrslur eru góðar, þótt sú síðasta sé dónalega kurteis. Allir geta lesið þessar skýrslur og sannfært sig um, að hér varð hrun. Ýmsir bera ábyrgð, þótt þeir séu nafnlausir í nýju skýrslunni. Taki fólk ekki mark á þessum skýrslum, getur það sjálfu sér um kennt, ekki höfundunum. Sé fólk upptekið af kostnaði þessara skýrsla, getur það ekki greint milli aðalatriða og aukaatriða. Eins og með stjórnarskrána, kunni fólk ekki að fylgja eftir lýðræði, getur það sjálfu sér einu um kennt.
Strípuð sjálfhverfa

Varð fyrst var við fréttabörn um aldamótin. Fólk með óheft sjálfstraust án nokkurrar þekkingar. Síðan hefur hópurinn vaxið, því excel reiknar hag í að ráða tvö börn fyrir verð eins jaxls, sem kann til verka. Slóð fréttabarnanna sést daglega í vondri íslenzku, einkum vefútgáfna að næturlagi. Excel telur ekki ráðlegt að nota prófarkalesara á næturkaupi. Mér sýnist sumir foreldrar hlaða upp stjórnlausu sjálfstrausti í innistæðulausa afkomendur. Sem síðan telja sjálfgefið, að þeir verði stjörnublaðamenn út á strípaða sjálfhverfu. Vita samt lítið um blaðamennsku og ekkert frekar um lífið og tilveruna.
Óæðri forsendubrestur

Hópar af tekjuháu fólki, sem reisti sér hurðarás um öxl í of stóru húsnæði, sló eignarhaldi á hugtakið Forsendubrestur. Ekki fólkið, sem þarf mestan stuðning, fremur fólkið, sem taldi sig útundan í gerðum fyrri ríkisstjórnar. Vill leiðrétta brestinn upp allan tekjuskalann. Fleiri geta gert tilkall til hugtaksins. Hvað um þá, sem búa í húsnæði aldraðra, svo sem Eir og Höfn og eru nú að missa það? Eða sem taka húsnæði á leigu á okurverði eða námslán og fá engar bætur? Um þá, sem eiga verðlaust húsnæði á Þingeyri, Djúpavogi og Húsavík vegna brottflutnings kvótagreifans. Er það óæðri forsendubrestur?