arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Hilton tekin í nefið

Af þeim, sem eru frægir fyrir að vera frægir, er París Hilton frægust. Hún hefur margar vitleysurnar framið á stuttri ævi, enda virðast þær vera eins konar markmið hennar. Nú hefur hún verið dæmd í 45 daga fangelsi fyrir að keyra án ökuskírteinis. Það hafði hún áður misst vegna ölvunar við akstur. Hún er sáróánægð með þessa þróun mála og á erfitt með að hugsa sér svo langa fangavist. Margt hefur hressilegt verið sagt um þessa konu, sem sögð er athyglissjúkust allra kvenna. Lengst gekk

Jessica Coen í Guardian á laugardaginn. Fyrirsögn greinar hennar er: “Fake, vain, vapid, vulgar”.
Vinnumiðlunin tapaði

Vinnumiðlunin tapaði kosningunum í gær, hrapaði úr tólf þingmönnum niður í sjö. Eftir er bara sá tíundi hluti kjósenda, sem hefur notið góðs af sértækri gjafmildi flokksins. Ofan á spillinguna bættist, að vinstri grænir náðu græna kantinum af Framsókn fyrir nokkrum árum. Vinnumiðlunin málaði sig út í horn sem svartur flokkur stóriðju, undir forustu nýs formanns með úrelta hagfræði Alþjóðabankans að leiðarljósi. Vægar líkur eru á, að Framsókn hafi næstu árin aðstöðu til að veita gæludýrum sértækar fyrirgreiðslur. Kjósendur sögðu: Engin spilling, algert stopp.
Kaffibandalagið tapaði

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir myndar ekki ríkisstjórn kaffibandalagsins með stjórnarandstöðunni. 31 þingmenn eru einum færri en meirihluti. Vinstri grænir unnu að vísu fjóra þingmenn, en Samfylkingin tapaði tveimur. Ráðamenn hennar túlka það sem sigur á grunni gamalla kannana fyrir nokkrum vikum. En það er samt ósigur, því að miða verður við síðustu kosningar og breyttan fjölda þingmanna. Samfylkingin tapaði ekki eins hart og Framsókn og Íslandshreyfingin, en tapaði samt. Hún er dæmd til að taka hlutverk Framsóknar sem hækja í stjórn hjá Geir Haarde.
Hrammur Murdochs

Murdoch mun eyðileggja Wall Street Journal, ef hann nær eignarhaldi. Hann eyðilagði Times, eins og lesa má í bók Harold Evans ritstjóra, Good Times – Bad Times. Murdoch kaupir ekki fjölmiðla til að bæta blaðamennsku, heldur til að gæta hagsmuna. Hann passar, að Kína sé ekki gagnrýnt í fjölmiðlum sínum. Hann lét forlagið Harper Collins stöðva útgáfu bókar eftir Chris Patten, landstjóra Bretlands í Hong Kong. Hann keypti líka New York Post og eyðilagði það á fjórum dögum. Núna hafa sextíu blaðamenn Wall Street Journal skrifað undir mótmæli gegn Murdoch. Þar verður atgervisflótti.
Netsamband við útlönd

Eitt mesta þjóðþrifamálið er að efla tölvusamskipti við útlönd. Við erum tæpast á heimskortinu vegna ótrausts kapalsambands um höfin. Því flýja innlend tölvufyrirtæki land og erlend þora ekki að festa hér rætur. Nú hefur tölvurisinn Yahoo spurzt fyrir um bætt netsamband, því að hann hefur áhuga á að setja hér upp netþjónabú. Stjórnvöldum ber að taka vel í þetta, reyna að haga tölvusambandi við útlönd þannig, að það sé hratt og öruggt, bili alls ekki. Það er brýnna en að ábyrgjast skuldir orkuvera og að niðurgreiða rafmagn til stóriðju, sem er gamaldags bisness.
Hún er ær af frekju

Engin væntanleg tengdamóðir fær aðra eins fyrirgreiðslu og Jónína Bjartmarz. Aðrar tengdamæður þurfa að sætta sig við langa biðlista, meðan ráðherrann fær forgang. Hún er ekki ein um svindlið, fékk liðsinni formanns allsherjarnefndar, Bjarna Benediktssonar. Svindlið var framið í þágu Jónínu. Samt er hún hin hortugasta, heimtar afsökunarbeiðni sjónvarpsins fyrir að fjalla um það. Ella hótar hún að kæra til siðanefndar blaðamanna. Sú nefnd er að vísu aumasta nefnd landsins. En tekur þó tæpast þátt í að magna yfirgengilegan hroka ráðherra, sem eru orðnir ærir af frekju.
Hverri annarri

Steingrímur Sævarr Ólafsson, þáttarstjóri og fyrrverandi spunakerling, gerir sér stundum mat úr villum í fjölmiðlum. Hann kvartar yfir orðinu “miljörðum” í DV. Sjálfur kann hann lítið í íslenzku, eins og ég hef áður bent á. Fyrir neðan kvörtun hans kemur þessi sérkennilega málsgrein hans: “…tryggðu hverri annarri sæti í úrslitakeppninni.” Þarna á auðvitað að standa “… tryggðu hver annarri sæti í úrslitakeppninni.” Ég hef áður sagt og ítreka nú, að betra er að láta málfarsfræðinga um að leiðrétta íslenzku í fjölmiðlum. Berskjaldaðir menn á því sviði halli sér að öðrum sviðum.
Kosningavíxlar kvenna

Tvær miðaldra konur í hópi ráðherra þjösnast við að gefa út innistæðulausa kosningavíxla á kostnað væntanlegra skattgreiðenda. Siv Friðleifsdóttir, hefur gefið út slíka víxla upp á 837 milljónir króna. Og Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir hefur gefið út slíka víxla upp á 628 milljónir. Stjórnlaus víxlaúgáfa síðustu vikur fyrir kosningar tíðkuðust í gamla daga, en núna aðeins hjá sárafáum ráðherrum, þeim ósvífnustu auðvitað. Þriðji ráðherrann, miðaldra trommuleikari, komst upp í 450 milljónir af innistæðulausum kosningavíxlum. Svona rugl á að banna með lögum í 90 daga fyrir kosningar.
Voða leyndó nöfn

Hefðbundnir fjölmiðlar sögðu nýlega fréttir af illri meðferð hrossa. Fyrst var sýnt myndband af ógeðfelldri tamningu. Síðan voru birtar myndir af horuðum og sjúkum hrossum. Í fyrra skiptinu láðist að geta, hver var að verki. Í síðara skiptinu láðist að geta, hvaða jörð þetta var. Svo gegnsýrðir af feimni eru hefðbundnir fjölmiðlar. Í báðum tilvikum gat ég samt farið á spjallrásir hestamanna og komizt að hinu sanns. Í báðum tilvikum sögðu rásirnar mér það, sem hefðbundnir fjölmiðlar þögðu um. Þetta segir mér, að blogg og spjallrásir munu erfa ríkið af þögulum fjölmiðlum.
Gelatín í lýsispillum

Innlendur og erlendur matvælaiðnaður setur gelatín í vörur, þótt þess sé ekki þörf. Gelatín er búið til úr hökkuðum beinum og húðum stórgripa. Sumir vilja forðast gelatín af ótta við Creutzfeldt-Jakob sjúkdóminn og aðrir af því bara að þeir eru grænmetisætur. Engin ástæða er til að neyða gelatíni ofan í slíkt fólk með því að segja ekki frá því í innihaldslista vörunnar. Komið hefur í ljós, að Lýsi setur draslið í lýsispillur án þess að geta þess á umbúðum. Það er auðvitað forkastanlegt eins og allar tilraunir matvælaiðnaðar til að hindra fólk í að vita, hvað það er að borða.
Innflutt Framsókn

Kannski er hér fundin lausn á vanda Framsóknar hugsaði ég, þegar ég fletti Fréttablaðinu í morgun. Verðandi tengdadóttir Jónínu Bjartmarz var í gær á Laugaveginum að gefa frostpinna Framsóknar. Í skjóli sértæks aðgangs flokksins að innflutningi kjósenda getur hann flutt inn nýja flokksmenn. Til að bæta sér upp þá, sem tapast innanlands. Komið til Íslands kæru framsóknarmenn og þið fáið ríkisborgararétt á svipstundu. En svo kom bakslagið í hugsunina: Hvernig er hægt að finna framsóknarmenn í útlöndum? Verða það ekki bara sígaunar með harmóníku? Það dugar greinilega ekki.
Þær elztu eru beztar

Þær elztu eru beztar

Ég sit í bát og halla mér aftur, horfi á hallirnar við Stóraskurð líða hjá. Elztu hallirnar í Feneyjum eru býzanskar, frá þrettándu öll, svífa yfir vatninu og eru fegurstar. Næstum eins góðar eru gotnesku hallirnar frá fjórtándu öld. Þær hafa burðarþolið í súlum og eru léttar, ekki upphafnar eins og gotneskar kirkjur. Endurreisnarhallirnar frá fimmtándu öld eru klossaðar og ljótar. Enn yngri hallir eru enn ljótari. Eftir gotnesku hefur enginn stíll verið í húsum, nema kannski júgend og fúnkis. Annað er afkáralegt. Í sexhundruð ár hefur heimur versnandi farið í arkitektúr.
Vandinn er hulinn

Þótt dýrt sé að berjast, kosta stríðin gegn Írak og Afganistan aðeins eitt prósent af landsframleiðslu Bandaríkjanna. Það er helmingurinn af því, sem þjóðin kaupir í Wal-Mart. Bandaríska stríðsvélin kostar öll fjögur prósent af landsframleiðslunni, helmingi minna en Víetnamstríðið. Peningarnir eru ekki einu sinni teknir af fólki. Þeir eru bara fengnir að láni. Litlu börnin í Bandaríkjunum borga stríðið, þegar þau verða fullorðin. Svo eru menn ekki lengur kvaddir í herinn eins og áður var gert. Vegna alls þessa fara vandræði stríðsins meira eða minna framhjá núlifandi Bandaríkjamönnum.
Framsókn yzt til hægri

Jón Sigurðsson segir í blaðaauglýsingum, að Heritage Foundation hrósi árangri Framsóknar við stjórn Íslands. Þetta er bandarísk stofnun yzt á hægri kantinum, hefur barizt fyrir Chicago-hagfræðinni og Washington-sáttinni. Sú stefna stjórnar Bandaríkjunum og Alþjóðabankanum, annarri stofnun, sem Jón vitnar til. Afleiðingar stefnunnar eru skelfilegar á báðum stöðum. Ef Heritage Foundation hrósar gerðum Framsóknar, er engin furða, þótt aldraðir, öryrkjar og biðlistafólk kvarti. Framsókn er komin út á yzta hægri jaðarinn og hrósar sér af því. Hún hefur sagt skilið við almenning.
Slakur stíll

Stíll er lakasti þáttur íslenzkrar fjölmiðlunar. Hér er talið nægja að kunna ytra formið, stafsetningu, beygingar og meðferð orðtaka. Þá séu þeir færir í flestan sjó og forðist kjöldrátt í málfarsþáttum. Þessu fylgir aukin háskólamenntun með ritgerðastíl, þar sem froðan vellur um allt. Með firnalöngum málsgreinum, þolmynd, sagnorðaskorti, samtengingum, lýsingar- og atviksorðum. Flestan fréttatexta á Íslandi má stytta um helming án þess að nein upplýsing falli út. Vandað er til stíls í öðrum löndum, sem ég þekki til. En hér virðast menn hafa gleymt stíl fornritanna og Laxness.
Mladic hetja Evrópu

Serbía tekur andmælalaust við forsæti Evrópuráðsins á föstudag. Allir eru sammála um, að ríkið stundaði stríðsglæpi og er stolt af því. Það hóf stríð við nágrannaríkin, pyndar og myrðir andstæðinga stjórnvalda, ofsækir homma og lesbíur. Enginn efast um, að Serbía er glæparíki, til einskis síður fallin en að stýra helztu mannréttindastofnun Evrópu. Hún heldur skildi yfir Ratko Mladic, einum frægasta stríðsglæpamanni Balkanskaga. Með kjöri Serba sem forseta Evrópuráðsins samþykkir ráðið svívirðu Serbíu og hefur gert Mladic að hetju Evrópu. Næst verður Robert Mugabe forseti Amnesty.
Stóri bróðir

Wali Karzai, bróðir forseta Afganistan, er áhrifamikill í fíkniefnaheimi landsins. Þaðan kemur bróðurpartur efnanna, sem dreift er um alla Evrópu. Stjórn Hamid Karzai hefur aflétt hömlum talíbana á framleiðslu og dreifingu fíkniefna. Auðvitað með samþykki hernámsliðsins. Brezka blaðið Guardian komst að raun um, að brezki herinn dreifir flugmiðum um, að ræktun valmúa sé skiljanleg. Jafnvel nauðsynleg miðað við aðstæður. Nú hefur stjórn Karzai hafið ofsóknir gegn vestrænni fréttamennsku í landinu. Hún vill fá fjölmiðla til að birta glansmyndir af ástandinu í Nató-vernduðu landi.
Wang drap tugþúsundir

Tugþúsundir manna hafa látizt af völdum eitraðs efnis í lyfjum frá Kína. Wang Guiping fann upp á því snjallræði að drýgja lyf með diethylene glycol. Hann var skraddari, fávís um efnafræði, en kunni að nota nýfrelsið, sem hefur farið hamförum í Kína undanfarin ár. Stofnaði CNSC Fortune Way og hóf að selja lyf víða um heim. Fólk dó hópum saman í Panama, Haiti, Bangladesh, Nígeríu, Indlandi og loks einnig í Kína. Rannsóknir röktu dauðsföllin til verksmiðju Wang gegn vilja kínverskra ráðamanna. Eftir margvísleg undanbrögð stjórnvalda er hann nú loksins kominn í fangelsi.
Megnunarskattur á flug

Max Hastings mælir í Guardian með frábærri hugmynd, 13.000 króna mengunarskatti á farseðla í Evrópuflugi. Og 30.000 króna skatti á seðla í heimsálfaflugi. Farþegaflug á Vesturlöndum er komið út í öfgar, þegar menn eru farnir að fljúga út og suður um helgar. Skatthugmyndin er frá Mark Ellingham, útgefanda ferðabókanna Rough Guides. Hann talar um flugfíkn. Margir fara tíu sinnum á ári eða oftar í slíkt flug. Aukning farþegaflugs er ekki sjálfbær og leiðir til ófarnaðar mannkyns. Skatttekjurnar má nota til að hamla gegn mengun andrúmsloftsins, sem nú magnast stjórnlaust.
Skekkjan er mikil

Skoðanakannanir hafa versnað. Í gamla daga voru símakannanir betri en þjóðskrárkannanir, því að allir höfðu skráðan síma og alltaf náðist 100% úrtak. Þá var skekkjan í símakönnunum 1-2%. Nú eru menn farnir að nota óskráða farsíma í stað heimilissíma. Úrtakið hefur því skekkzt. Auk þess svarar bara helmingur. Síminn er núna engu betri en þjóðskráin, hvor um sig sögð vera með 2-3% skekkju. Það er allt of lágt mat. Þegar talið verður, mun koma í ljós, að skekkjan í síðustu könnunum er komin upp í 3-4%. Það er rosalega mikil skekkja. Allt er því enn opið, hvað sem kannanir segja.
Arfaslappt ráðuneyti

Ég skil ekki, hvers vegna landbúnaðarráðuneytið leggur ofuráherzlu á að losna við Náttúrufræðistofnun úr samstarfinu um Hekluskóga. Aðgerðir ráðuneytisins draga Hekluskóga niður og sá efasemdum um, að þar sé rétt staðið að verki. Guðni Ágústsson ráðherra skilur að venju ekki upp né niður í neinu og segir málið verða leiðrétt. Ég veit af eigin reynslu, að ráðuneytið er arfaslappt í stjórnsýslu og ráðuneytisstjórinn oft úti að aka. En þetta mál felur hins vegar í sér eindreginn brotavilja umfram hefðbundna heimsku. Verkefnisstjóri Hekluskóga segist vera miður sín.
Birt í fræðiritum

Kári Stefánsson og deCode Genetics eru komin áleiðis í vísindum. Ritgerðir á vegum fyrirtækisins eru farnar að birtast í Science og Nature Genetics. Þar hafa þær farið gegnum síu fræðimanna til að dæmast birtingarhæfar. Fyrr á árum hélt Kári bara blaðamannafundi með fáfróðum blaðamönnum og kynnti þeim frábærar uppgötvanir, sem ekki héldu vatni. Allir geta haldið fundi með fáfróðum og talað tungum. Nú er fyrirtækið komið í alvörumál og hægt að fara að taka mark á því. Keppninautur Kára, David Altshuler, segist í

New York Times taka ofan hattinn fyrir deCode. Það er ánægjuleg nýbreytni.
Niðurlæging Naustsins

Ég sé eftir kýraugunum á Naustinu, þótt þau hafi ekki verið upprunaleg. Fyrir mér er þetta mannvirki Naustið, þar sem Sveinn Kjarval hannaði eftirlíkingu skips. Fyrir hálfri öld var þetta eina nothæfa veitingahúsið í borginni. Það bauð upp á körfukjúkling; bylting í matargerð, skyndibiti á lúxusverði fyrir nýríka blaðamenn. Það var fyrir daga þorramatar. Og þar var langbezti barinn í bænum. Langt er síðan þessi fortíð hvarf. Fyrir mörgum árum var byrjað að stúta innréttingu Sveins Kjarval. Brotthvarf kýraugnanna er lokapunktur langvinnrar niðurlægingar gamals húss.
Borgabækur á vefnum

Árin 1981-1996 skrifaði ég vinsælar leiðsögubækur um erlendar stórborgir. Komu sumar út í nokkrum útgáfum og prentunum. Ég fjallaði um borginar Kaupmannahöfn, London, Amsterdam, París, New York, Madrid, Róm, Dublin og Feneyjar. Ég vantreysti mér til að skrifa slíkar bækur eftir 1996, því að það er bara fyrir unga menn að þeytast út um allar trissur og sofa eina nótt á hverju hóteli. Bækurnar hafa verið uppseldar lengi. Nú er hægt að nálgast þær, allar nema París, á www.jonas.is. Þú slærð bara nafn borgar í leitarreitinn og þá eiga bókarkaflarnir að koma upp í lista. Góða skemmtun.
Erfið aðlögun nýbúa

H.D.S. Greenway ræðir í Boston Globe um tvær nýbúastefnur í Evrópu. Önnur sé brezk og hin frönsk. Bretar vilji fjölmenningarríki og Frakkar vilji, að nýbúar verði franskir. Báðar leiðirnar hafi mistekizt. Hópar nýbúa hafi lent í útistöðum við samfélagsið. Einkum hafi róttækar stefnur í heimi múslima laskað sambúðina. Svo sé komið, að þriðja kynslóð múslima hafni vestrænu samfélagi. Hvorugt ríkið hefur vandað sig nógu vel við að taka á móti nýbúum. Það gildir einnig um önnur ríki í Evrópu, hvort sem þau hafa farið brezku eða frönsku leiðina. Rétt leið aðlögunar hefur ekki fundizt.
Hart féll Jónína

Fall Jónínu Bjartmarz var hart og hún dró Bjarna Benediktsson með sér í fallinu. Öllum utan Framsóknar er ljóst, að væntanleg tengdadóttir Jónínu fékk fyrirgreiðslu, sem aðrir nýbúar fá ekki. Umsókn Jónínu var afgreidd á tíu dögum eftir fimmtán mánaða dvöl. Aðrir fá afgreiðslu eftir mánuði, þegar þeir hafa verið árum saman í landinu. Pólitísk fyrirgreiðsla og spilling, dæmigerð Framsókn, rotin í gegn. Öllum er það ljóst. Samt kjósa málsaðilar að rífa kjaft. Jónína er þar háværust, en einnig freyðir þríeyki Bjarna í úrskurðarnefndinni. Það telur pólitíkusa mega hafa forgang.
Biðlistaþjóðin

Hundruð aldraðra eru á biðlistum hjúkrunar. Hundruð barna eru á biðlistum geðdeilda. Hundruð hjartasjúkra eru á biðlistum hjartaþræðinga. Hundruð þroskaheftra barna eru á biðlistum greiningar. Hundruð geðfatlaðra eru á biðlistum húsnæðis. Hundruð sjúklinga eru á biðlistum liðskipta. Hundruð fatlaðra og öryrkja eru á ýmsum biðlistum. Á Landsspítalanum einum eru 3145 manns á biðlistum. Á höfuðborgarsvæðinu eru 1525 á biðlistum eftir félagslegu leiguhúsnæði. Þetta er velsældin, sem ríkisstjórnin státar af. Hún hefur framleitt endalausa biðlista fyrir þá, sem minnst mega sín.
Ofbeldi tölvuleikja

Ofbeldisleikir í tölvum auka ofbeldi barna og unglinga. Þeir hafa ekki slæm áhrif á öll börn, sem stunda þessa leiki. En tölfræðilegt samhengi ofbeldis og tölvuleikja er orðið ljóst. Börn, sem eru á kafi í ofbeldisleikjum, lenda meira en önnur börn í áflogum, rifrildi við kennara og sýna meiri reiði og andúð. Þau versna líka með tímanum. Þessara einkenna verður ekki vart hjá börnun, sem stunda ofbeldislausa tölvuleiki.

Amanda Schaffer hjá Slate telur kennslugildi leikja vera mikið. Ofbeldi í leikjum kenni börnum að prófa ofbeldi og frekju til að stýra daglegu lífi.
Sextán ára kjósi

Austurríkismenn eru að færa kosningaaldurinn niður í sextán ár fyrstir Evrópubúa. Það er rétt stefna. Fráleitt er að skattleggja ungt fólk án þess að réttindi fylgi á móti. Sextán ára fólk er látið borga skatta. Um leið á að leyfa því að kjósa, kaupa áfengi, keyra bíl og haga sér almennt á sama hátt og fullorðið fólk. Hins vegar þarf að bæta fræðslu unglinga um pólitík, áfengi, akstur, en það er önnur saga. Stytta þarf vandræðagang langvinnra unglingsára og gera fólk fullorðið á einum degi. Helzt á formlegan hátt með athöfn á borð við fermingu. Sextán ár eru fín tímamót.
Sarkozy sálgreindur

William Pfaff segir í IHT, að Nicolas Sarkozy forsetaframbjóðandi í Frakklandi sé ekki gaullisti. Hann hafi ekki heldur sem efnahagsráðherra sýnt markaðshyggju, heldur stefnu ríkisafskipta. Hann sé ekki trúaður úr hófi. Sízt af öllu sé hann af grein nýja íhaldsins í Bandaríkjunum. Fyrst og fremst sé hann orkubolti og tækifærissinni, sem geri allt til að verða forseti. Þáttur í því sé að beita lögum og reglu gegn innflytjendum. Þar með hafi hann tekið atkvæði frá Le Pen. Pfaff segir hann hafa einfaldan smekk fyrir pólitík. Hún snúist um eigin velgengni. Ekki um hægri-vinstri.
Lærði af Bush og Reagan

Þótt Sarkozy sé enginn Bush, hefur franski forsetaframbjóðandinn lært spuna af Reagan og Bush. Hann er innanbúðarmaður, ráðherra, sem þykist vera utangarðsmaður. Hann reynir að vera alþýðlegur og hafa áhuga á lágmenningu fremur en hámenningu. Hann kemur sér vel við fátæklinga, þótt hann stefni að skattfríðindum hátekjufólks. Eins og Reagan og Bush tókst svo vel. Undirstétt þjóðfélagsins kýs oft frambjóðendur yfirstéttar, einkum ef þeir lofa að halda uppi lögum og rétti og að halda útlendingum í skefjum. Þetta segir

Serge Halimi í Guardian. Undirstéttin er auðvitað heimsk.
Fín kosningabarátta

Óþarft er og ekki hægt að hleypa lífi í kosningabaráttuna. Hún er fín eins og hún er og segir okkur nóg um framboðið. Tekizt er á um mikilvæg mál, sem fólk tekur til sín. Munurinn innan fjórflokksins er greinilegur og hefur aldrei verið skýrari. Eini vandinn er hjá þáttastjórum, sem geta ekki æst frambjóðendur í spjalli um óendanlega röð hliðarmála, sem allir geispa yfir. Málið snýst um bláar og bleikar skoðanir, grænar og rauðar, svo og framsóknarsvartar. Menn segja ekki hug sinn í könnunum. Samt er allur þorri fólks þegar búinn að ákveða, hvaða liti hann vill og hvaða liti hann kýs.
Trúa spunakerlingum

Áhrifavaldar á Vesturlöndum trúa spuna fyrirtækja betur en dagblöðum, samkvæmt rannsókn Edelmans. Niðurstöður fyrir Ísland voru birtar í Fréttablaðinu í gær. 57% trúa upplýsingum frá fyrirtækjum, en 42% trúa greinum í dagblöðum. Ekki er von, að vel fari í heiminum, þegar lygin er tekin fram yfir sannleikann. 66% trúa sjónvarpsfréttum, þótt ég hafi hvergi séð líkur þess, að sjónvarp sé sannari fréttamiðill en dagblöð. Raunar eru flestar fréttir, sem máli skipta, upprunnar í dagblöðum. Samkvæmt Edelman eru vestrænir “áhrifavaldar” illa upplýstir. Það skýrir margt.
Dýrustu buxur heims

Roy Pearson dómari í Washington í Bandaríkjunum hefur kært fatahreinsun í borginni fyrir að týna fyrir sér buxum. Hann heimtar 67 milljónir dollara í skaðabætur. Það eru yfir fjórir milljarðar króna. Hann telur sig hafa orðið fyrir sálrænu tjóni og óþægindum vegna buxnamissis. Hann hafi ekki getað mætt í vinnuna í uppáhaldsfötunum sínum. Hann hefur boðað 63 vitni í málinu. Hin kærða Chung-fjölskylda hefur varið hundruðum þúsunda króna í málsvörnina. Frá þessu segir á

ABC. Þegar dómarar komast upp með að láta svona illa í Bandaríkjunum, er von, að lögfræðingarnir séu frekir.
Ekki nógu góð vinna

Björn Bjarnason ráðherra vinnur heimavinnuna illa, þótt hann nenni að glugga í fortíðina. Hann telur mig hafa notað misjafna túlkun á orðinu fasismi. Björn gat þess ekki, að í síðara tilvikinu vitnaði ég í skoðun nafngreinds álitsgjafa, Naomi Wolf. En Björn getur áreiðanlega fundið rétt dæmi um misjafna túlkun mína á hugtökum. Allir, sem vilja finna misræmi hjá mér, geta fundið það í aldarþriðjungi af ritferli mínum, sem er sýnilegur á jonas.is. Þar má örugglega finna margfalt misræmi skoðana. Skoðanir eiga að hníga til og frá, þótt skoðanir Björns geri það aldrei.
Wolfowitz á réttum stað

Paul Wolfowitz er tilvalinn leiðtogi Alþjóðabankans, segir

Naomi Klein í Guardian. Bankinn heimtar, að þriðji heimurinn afnemi viðskiptahindranir, en ríku löndin gera það ekki. Bankinn rústaði fjárhag Rússlands á skammri stund. Með kröfu um, að allt yrði gefið frjálst í hvelli. Glæpaforingjar, svonefndir óligarkar, eignuðust allt. Bankinn krafðist, að Tanzanía afhenti einkafyrirtækjum ferskt vatn til að selja auralausum almúga. Bankinn rústar meira og hraðar en bandaríski herinn. Equador hefur rekið hann úr landinu og neitar að borga meira. Kjörinn vettvangur fyrir spilltan Wolfowitz.
Gæta hagsmuna Ísraels

Wolfowitz á tvennt sameiginlegt með nokkrum stríðshaukum, sem hafa verið innstu koppar í búri forsetans á valdatíma George W. Bush. Hinir eru John Bolton, Jack Abramoff, Richard Perle, Douglas Feith, Kenneth Adelman, Lewis “Scooter” Libby, Elliott Abrams og Ari Fleischer. Þeir eru burðarásar nýhægri stefnu og eru allir gyðingar. Þar vestra er þeim nú kennt um ýmsa spillingu og sumir þeirra hafa komizt í tæri við dómstóla (Abramoff, Libby). Þeir eru líka sakaðir um að hafa stýrt innrásinni í Írak og að reyna nú að koma á stríði gegn Íran. Til að gæta hagsmuna Ísraels.
Maður gæti ælt

Eftir að hafa ofsótt sjálfstæða mannréttindastofu árum saman, segjast stjórnvöld vilja efla mannréttindi. Valgerður Sverrisdóttir ráðherra vill komast í mannréttindaráð Sameinuðu þjóðanna og stofna hér sjálfstæða mannréttindastofu. Ekki veit ég, hvað hún var að hugsa, þegar stjórnin skar niður fyrri fjárveitingar til slíkrar stofu. Líklega er þetta tengt kosningum eins og margt annað, sem spilltir og hugstola ráðherrar vilja gera þessa fjörugu daga. Skyndilega er það orðið gott, sem þeir hafa vanrækt heilu kjörtímabilin og jafnvel skorið niður. Maður gæti ælt.
Feimnir og frakkir

Fjölmiðlar og álitsgjafar fatta illa, að 35-40% neita að segja skoðun sína í nýjustu könnunum á pólitík. Hvorki er víst né líklegt, að hinir feimnu hafi sömu skoðun og hinir frökku. Hins vegar eiga þeir ekki eftir að gera upp hug sinn. Flestir kjósendur hefur ákveðið sig fyrir löngu og fara á mis við virðuleg pallborð fjölmiðla. Við vitum, að kjósendur Framsóknar eru fremur feimnir og kjósendur Sjálfstæðis fremur frakkir. Þar má áætla nokkra skekkju. Að öðru leyti veit enginn, hvernig þriðjungur atkvæðanna lítur út, þegar þau koma upp úr kössunum í talningunni. Þá verður uppákoma.
Minnisvarði um arkitekt

Nú vilja þeir troða niður minnisvarða um arkitekt á horn Austurstrætis og Lækjargötu. Hafa alþjóðlega samkeppni og fá heimsins flottasta hús. Og minna á Norræna húsið. Mér finnst hægt að hafa slík hús, þar sem þau eiga við, en ekki í miðbæ Reykjavíkur. Auk þess er ég dauðhræddur við nánast alla nútíma arkitekta. Ég viðurkenni, að elztu hús bæjarins eru fátækleg, en þau eru partur af sögu okkar. Saga okkar er saga fátæktar. Við erum enn þjóð á biðlistum. Haraldarbúð á að endurreisa í upprunalegri mynd. Við eigum að sjá þar fortíðina í stað minnisvarða um Alto, Saarinen eða Gehry.