arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ný bankaspilling á fullu

Innri endurskoðun bankanna byrjar skelfilega. Þrátt fyrir snakk Björgvins Sigurðssonar ráðherra um ábyrga endurskoðun. Engin treystir endurskoðun nema hún sé af hálfu óháðs og utanaðkomandi aðila. Því búast má við, að skítur finnist víða. Fyrrverandi innri endurskoðendur bankanna eru komnir í skilanefndir þeirra. Fyrrum yfirmaður IceSave er orðinn innri endurskoðandi bankans, Brynjólfur Helgason. Því er ljóst, að ekki er stefnt að neinum uppljóstrunum. Líklega er það fjármálaeftirlitið, sem stjórnar vitleysunni. Hún vekur upp fyrri röksemdir um, að eftirlitið sé óhæft til allra verka.
Kjötkatlasmiðurinn

Björgvin Sigurðsson er að smíða kjötkatla fyrir flokkana. Í bankaráð nýju bankanna verða kosnir menn á vegum flokkanna. Við vitum af langri reynslu, að þeir verða kommissarar flokkanna. Svoleiðis hefur það ævinlega verið. Björgvin fullyrðir, að það verði eitthvað öðru vísi núna. Það er þvæla. Allir hagfræðingar og fjármálafræðingar, sem eitthvað kunna og geta, eru utan flokkanna. Innan þeirra eru bara kvígildi, sem nota flokkana til að príla til valda og áhrifa. Björgvin hefur ekki sýnt neina aðferð, sem geri séríslenzka flokkaspillingu fjarlægari núna en hún hefur alltaf verið.
Einn af fjórum góðum

Frábært er, að Paul Krugman fékk nóbelsverðlaunin í hagfræði. Hann skrifaði grein í New York Times í vor og varaði við vondri stöðu Íslands. Fer mjög í taugar frjálshyggjunnar, sem hefur riðið heiminum í aldarfjórðung og leitt til hrunsins. Frjálshyggjunnar, sem enn ræður ríkjum í skilyrðum Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Nú hafa fengið verðlaunin þeir fjórir menn, sem fara mest í taugar frjálshyggjunnar. Fyrst var það Amartya Sen frá Indlandi. Síðan Joseph Stiglitz, fyrrum aðalhagfræðingur Alþjóðabankans. Svo Muhammad Yunus, sem stofnaði banka fyrir óveðhæft fólk. Og nú síðast Paul Krugman.
Þjóðhetjan Gordon Brown

Sá misskilningur er uppi sums staðar í blogginu, að Gordon Brown hafi tapað á að tuddast við Ísland. Þvert á móti hefur vegur hans aukizt við að stela peningum af Íslandi. Bretar telja hann gæta hagsmuna sinna í vondum heimi. Þar á ofan þakkar hann sér að hafa fengið Evrópuríki til að kaupa sig inn í gjaldþrota banka. Í augum venjulegs Breta er Brown þjóðhetja og Íslendingar glæponar. Bara fámennur minnihluti skilur sjónarmið okkar.
Geðveikur lífeyrissjóður

Það er geðveiki, ef Lífeyrissjóður verzlunarmanna ætlar að leggja egg sín í eina körfu Kaupþings. Og fara að reka Kaupþing í kreppunni. Lífeyrissjóðir mega ekki vera áhættusæknir. Þorgeir Eyjólfsson er veruleikafirrtur. Hann veit ekki, að kreppan er varla byrjuð.
Ég á ekki hlutabréf

Nú er farið að gera grein fyrir fjárhag vegna hagsmunatengsla. Blaðamenn hafa þar forustu eins og í öðru. Egill var fyrstur. Ráðherrar og aðrir brennuvargar verða auðvitað síðastir. Ég skal gera grein fyrir mínum hag. Skulda ekki krónu. Mest á ég í fasteignum og landi, sem verður seljanlegt eftir nokkur ár. Svo er ég í lífeyrissjóði og þeim séreignasjóði, sem hefur minnsta mögulega áhættu. Úr þessum sjóðum kemur kaupið mitt. Það laskast eins og hjá öðrum, nema ráðherrum og öðrum brennuvörgum. Engin hlutabréf á ég, nema í Eiðfaxa. Frjálshyggjubálið kemur minna við mig en marga aðra.
Kári borgar líka

Það er ekki bara Egill Helgason og hans kynslóð, sem borgar frjálshyggjuna. Kári borgar líka. Ég nota nöfnin tvö, sem Egill hefur gert að almannaeign. Samningar brennuvarga við útlönd fela í sér, að allur vöxtur í landinu næstu áratugi er ónýtur. Fer í að borga skuldir Bjöggabankans við útlönd. Velferð okkar og barna okkar hefur verið sett að veði að kröfu Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og Gordon Brown. Frjálshyggja Hannesar Hólmsteins hefur ríkt hér á firnalöngu valdaskeiði Davíðs og Geirs brennuvarga. Hún hafnaði regluverki og eftirlits-“iðnaði”. Fór með þjóðina lóðbeint til andskotans.
Útrás fyrir reiðina

Frakkar og Bandaríkjamenn voru heppnir 1770-1790. Biskupinn yfir Íslandi, landlæknirinn, lýðheilsuprófessorinn og ritstjórinn stýrðu ekki hugum fólks þar í löndum. Engin áfallahjálp var veitt. Engin Altúnga, vinur Birtíngs, sagði mönnum, að þeir lifðu í bezta mögulega heimi. Engin Pollyanna predikaði. Enginn sagði, að brennuvargar ættu að fá að vera í friði við að stýra brunavörzlu. Ef biskupinn, læknirinn, prófesssorinn og ritstjórinn hefðu stýrt þar hugum, hefði ekki orðið til neitt lýðræði. Þjóðskipan okkar varð til, því að Frakkar og Bandaríkjamenn fengu útrás fyrir reiðina.
Mistök Davíðs rakin

Gordon Brown gerði mistök með því að hertaka Kaupþing vegna ummæla Davíðs Oddssonar í Kastljósi. Það segir

Richard Portes prófessor í Financial Times í morgun. Hann verði að draga það til baka. Portes segir, að Íslendingar hafi gert afdrifarík mistök í kreppunni. Alvarlegust hafi verið tilvitnuð ummæli Davíðs Oddssonar um greiðslufall. Svo og frétt Davíðs um, að Rússar ætli að lána Íslandi morð fjár, sem hafi svo reynzt vera röng. Hann nefnir ekki dónaleg ummæli Davíðs um norsku hjálpina, að hún sé “hey í harðindum”. Portes segir Davíð fáfróðan og tæknilega óhæfan til að stýra seðlabanka.
Vita vonlaus þjóð

Íslendingar eru vonlausir. Seðlabankastjóri, útrásargreifar, bankastjórar, ráðherrar og fjármálaeftirlit selja ykkur í ánauð. Þið rekið ekki pakkið frá völdum, heldur farið að skúra undir stjórn þess. Fólk verður að standa saman, segja leiðarar. Eyðum ekki tíma í blammeringar, segir gott fólk. Við eigum að sætta okkur áfram við snarvitlausa frjálshyggju. Sætta okkur við, að brennuvargar séu í brunaliðinu og að bankastjórar séu áfram ráðgjafar. Að ráðherrar fái syndauppgjöf fyrir kjafthátt í símanum til Bretlands. Að heyrnardaufur æsingamaður í Seðlabankanum haldi velli. Svei ykkur öllum.
Nokkrar spurningar um Geir

Af hverju slítur Geir Haarde ekki samningum við umboðsmenn Gordon Brown? Af hverju segir hann ekki, að Brown hafi teflt skákinni í patt? Af hverju lýsir hann ekki yfir, að Brown sé terroristi og ræningi? Hann hafi rænt fjórum milljörðum punda af Íslendingum og þrýst Íslandi á brún gjaldþrots? Af hverju sakar hann ekki Alþjóða gjaldeyrisvarasjóðinn um að ganga erinda Brown? Af hverju segir hann ekki, að ráðamenn Vesturlanda hindri Ísland í að komast á fætur? Af því að hann er enginn pólitíkus í samanburði við þá, sem náðu fram stækkun landhelginnar. Hann getur nefnilega ekki ákveðið sig.
Hvar er Pútín núna?

Ef ríkisvaldið heldur ekki velli í hruninu, hrynur allt annað líka, þar á meðal sjóðir, sem eiga ríkispappíra. Geir Haarde er í samningum sínum við erlenda aðila kominn út fyrir yztu mörk hins mögulega. Hann getur ekki leyst allan vanda alls staðar. Hann getur ekki tekið á sig skuldbindingar, sem eru utan við lagalegar skuldbindingar. Hann getur ekki selt þjóðina í ánauð. Er það er þetta, sem Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn heimtar? Þá spyr ég, hvar er Pútín? Þegar kerfi frjálshyggjunnar hrynur, keppast valdamenn Vesturlanda við að knésetja þann veikasta, er ekkert getur, Geir H. Haarde.
Fjárkúgun Gordon Browns

Ástandið er miklu verra en Geir Haarde hefur sagt ykkur. Gordon Brown hefur í krafti nýrra laga um hryðjuverk lagt hald á 4 milljarða punda af eignum Íslands og Íslendinga í Bretlandi. Bara til að mæta 3 milljarða punda skuldum IceSave við stofnanir í Bretlandi. Er til viðbótar 2 milljarða skuldum IceSave við einstaklinga í Bretlandi. Ekki er vitað, hvort gull- og gjaldeyrisforði Íslendinga er innifalinn. Þetta ætlar Brown að hafa frosið meðan Ísland og Bretland semja um málið. Ef staðan er eins og fréttastofan

Press Association segir núna, er betra fyrir Geir að neita alveg að borga.
Ekki selja okkur í þrældóm

Ríkisstjórnin verður að segja okkur, hvað hún er að gera. Geir Haarde þarf að segja frá samningum, sem verið er að gera við erlendar ríkisstjórnir og stofnanir. Við þurfum að vita, hvort þetta séu nýir Versalasamningar, eins og sá, sem gerði Þýzkaland gjaldþrota 1919. Hann var upphaf ólýsanlegra hörmunga, sem leiddu af sér Hitler og síðari heimsstyrjöldina. Geir og Björgvin og Árni mega ekki selja þjóðina í þrældóm. Frekar verða þeir að rjúfa gerða samninga. Skítt veri með Evrópska efnahagssvæðið og Alþjóða gjaldeyrissjóðinn. Það eru bara krimmar. Vísið rukkurum á Gordon Brown.
Ríkisstjórn á hálum ís

Ríkisstjórnin er komin út á hálan ís í samskiptum sínum við ríkisstjórnir erlendis. Eignir bankanna eru að fara á brunaútsölu og standa ekki undir ábyrgðum ríkisins. Með öllum ráðum þarf að hindra slíka brunaútsölu. Ráð Alþjóða gjaldeyrissjóðsins verða því ókræsilegri, því meira sem þau eru skoðuð. Geir Haarde, Björgvin Sigurðsson og Árni Mathiesen mega ekki gefa of mikið eftir í viðræðum við sjóðinn og við erlend ríki. Í öllum slíkum viðræðum verður að gera ráð fyrir, að eðlilegt verð fáist fyrir eignir bankanna. Ef ráðherrarnir gefa eftir í samningum, verður ríkið gjaldþrota.
Einfalt reikningsdæmi

Fyrir mér er reikningsdæmið einfalt. Við tökum með ýmsum hætti ábyrgð á 20.000 evrum á hvern almennan sparifjáreiganda hjá IceSave. Við tökum enga ábyrgð á sveitarfélögum og samtökum. Ábyrgðin felst í þrennu. 1. Við reynum að koma í verð eigum Landsbankans í Bretlandi. 2. Við rukkum ríkisstjórn Bretlands fyrir skaða, sem hún olli með hryðjuverkalögum og yfirlýsingum Gordon Brown. 3. Við borgum eftirstöðvar með fé, sem Seðlabanki Bretlands lánar okkur á sama hátt og seðlabankar annarra ríkja, þar sem Icesave starfaði. Gott væri að eignir borgi helming, Brown helming, við ekkert.
Tuddi í glervörubúð

Okkur ber ekkert að borga umfram skuldbindingu ríkisins vegna glæpastjóra Landsbankans. Við skulum ekki borga horfinn sparnað brezkra sveitarfélaga og samtaka. Íslenzka ríkið átti ekki Landsbankann, ekki Kaupþing, ekki Glitni. Tökum bara ábyrgð á 20.000 evrum hjá venjulegu fólki. Í Bretlandi skulum við þó mínusa tjónið, sem Gordon Brown olli Íslandi með því að láta sem tuddi í glervörubúð. Verðfelldi eignir íslenzkra banka í Bretlandi með hryðjuverkalögum. Lýsti yfir, að Ísland væri tugmilljarðaþjófur. Honum ber að borga það tjón, enda hefur hann borið sig borginmannlega sem greiðandi.
Þekktur tuddi mun falla

Gordon Brown er þekktur tuddi. Það vissi Tony Blair og reyndi að losa sig undan loforði um, að hann yrði ríkisarfi. Brown fellur í næstu kosningum í Bretlandi. Hann grípur hvert stráið á fætur öðru til að bjarga sér. Ísland er það nýjasta. Fór í stríðsleik eins og Margaret Thatcher gerði 1982. Þá náði hún Falklandseyjum af Argentínu og vann kosningasigur. Ísland leikur hlutverk Argentínu í stríðsleik Browns. Það mun samt ekki duga honum til sigurs. Eftir stendur, að með ýmsum hætti olli hann Íslandi miklu tjóni í síðustu viku. Draga ber kostnað þess tjóns frá ábyrgð Íslands á IceSave.
Þrasinu lýkur aldrei

Baldur McQueen er hættur að blogga vegna sinnuleysis þjóðarinnar um velferð sína. Hefur lengi verið einn bezti bloggari tungunnar og jafnframt einn sá vinsælasti. Telur greinilega, að þessu ættu að fylgja áhrif, farið yrði að hugmyndum hans. Ég hef lengri reynslu en Baldur. Skrifaði leiðara í nærri fjóra áratugi og hef síðan bloggað. Er mikið lesinn enn í dag. Samt hef ég aldrei tekið eftir, að ég hefði nein áhrif. Ekki hefur það svælt mig burt af velli. Mér finnst þjóðin vera fremur heimsk og einstaklega þýlynd. Sé samt enga ástæðu til að gefast upp eins og Baldur. Þrasinu lýkur aldrei.
Ofstæki um allan heim

Í aldarfjórðung ungaði háskólinn í Chicago út sveitum ofstækisfulltra frjálshyggjumanna. Þetta voru ekki hagfræðingar, heldur ofstækismenn, sem heltóku mörg ríki og Alþjóða gjaldeyrissjóðinn. Ofstækinu var beitt víða um heim síðasta aldarfjórðung, mest fyrir átta til sextán árum. Nokkur ríki voru gerð gjaldþrota og þjáningar annarra voru framlengdar. Meðan hin ríkin blómstruðu, sem gáfu skít í sjóðinn. Þessi skelfilega reynsla hefur verið rækilega kortlögð í bókum og ritgerðum. Nóbelsverðlaunahafinn og fyrrum aðalhagfræðingur Alþjóðabankans Joseph Stiglitz skrifaði fræga bók um það.
Einkavætt vatn í Suður-Ameríku

Argentína var á framfæri Alþjóða gjaldeyrissjóðsins eftir hrunið 2001. Sjóðurinn heimtaði mikið atvinnuleysi til að halda niðri launum og auka gróða fyrirtækja. Þegar atvinnuleysið var mest, fékk Argentína A í einkunn sjóðsins. Bólivía fékk svipaða meðferð. Víða í Suður-Ameríku heimtaði sjóðurinn að vatnslindir og vatnsveitur yrðu seldar einkafyrirtækjum. Það hafði miklar hörmungar í för með sér fyrir alþýðuna. Hnattvædd fyrirtæki keyptu mikið af innviðum Suður-Ameríku, svo sem vatn og orku. Sjóðurinn vill einkavæða vatn, rafmagn, vegi, heilsustofnanir, skóla, helzt allt.
Misjöfn örlög Austur-Evrópu

Stéttaskipting þjóða varð til í Austur-Evrópu eftir hrun kommúnismans. Annars vegar eru ríki, sem fóru að ráðum Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Hins vegar eru ríki, sem höfnuðu þeim. Ungverjaland, Slóvenía og Pólland urðu rík á að hafna ráðum sjóðsins. Tékkland fór illa út úr ráðgjöf sjóðsins og Rússland varð beinlínis gjaldþrota. Illt gengi Tékklands kom á óvart, því að það var iðnvætt ríki fyrir síðari heimsstyrjöldina og hafði sterka innviði. En það var svo óheppið að hafa hagfræðinga frá Chicago við völd og því fór sem fór. Það er dýrt að hafa sértrúarsöfnuð að leiðtoga lífsins.
Kína hafnaði Sjóðnum

Kína varð heimsveldi á að hafna ráðum Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Neitaði að rífa regluverk og eftirlit. Neitaði frjálsum flaumi fjármagns. Beitti ríkisafskiptum í flestum greinum atvinnulífsins. Sleppti ekki víkingum lausum eins og Rússland gerði. Sjóðurinn krafðist skyndiárásar á vandamál hagkerfisins, en Kínverjar fóru hægfara leiðir. Verðbólga varð engin í Kína öfugt við nágrannaríkin undir járnhæl sjóðsins. Vegna óbeitar Kínverja á Alþjóða gjaldeyrissjóðnum urðu þeir mun örar ríkari en nágrannar þeirra. Kína er oft stillt upp sem andstöðu Rússlands, sem lét sjóðinn stjórna sér.
Móðuharðindi Suðaustur-Asíu

Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn rústaði sumum ríkjum Suðaustur-Asíu 1997. Ekki þó Kína, Indlandi og Malasíu, sem neituðu að hlíta ráðum sjóðsins. Þau voru fyrst til að rísa úr kreppunni, sem sjóðurinn magnaði í þessum heimshluta. Sjóðurinn þorði ekki að leggja í Kína og Indland, en beindi reiði sinni að minnsta ríkinu, Malasíu. Reyndi að bregða fyrir það fæti, en tókst ekki. Indónesía og Tæland lentu verst undir járnhæl sjóðsins. Sama sagan og í Rússlandi, allur gjaldeyrir hvarf úr landi. Kreppan framlengdist. Í Asíu er núna talað um Alþjóða gjaldeyrissjóðinn eins og við tölum um Móðuharðindin.
Saga Rússlands 1992-1998

Rússland varð smám saman gjaldþrota árin 1992-1998 fyrir tilverknað Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Ríkiseigur voru gefnar á brunaútsölu, rúblan gerð verðlaus og sparnaður fólks látinn gufa upp. Lokahríðin kom svo árið 1998. Sjóðurinn stjórnaði Rússlandi í raun á þeim tíma. Einkavæðing rústaði innviðum samfélagsins. Regluverk og eftirlit var aflagt. Flutningur peninga úr landi var gerður auðveldur. Óligarkarnir komu þeim til London og keyptu fótboltaklúbba. Misréttið varð algert. Ríkir urðu ofsaríkir, en miðstéttin þurfti að betla. Eftir hrunið 1998 varð Rússland svo einræðisríki Pútíns.
Sjóðurinn rústaði Rússlandi

Árið 1991 hófst ólán Rússlands. Jeltsín náði völdum af sovétkommunum og hóf frjálshyggju. Að ráði Alþjóða lífeyrissjóðsins voru eigur ríkisins settar á brunaútsölu. Núverandi víkingar keyptu þær upp á krít og borguðu síðan með drasli úr keyptum eignum. Með óðaverðbólgu var eytt lífeyri fólks. Á tímum kommanna höfðu allir þó sitt mánaðarlega skítakaup. Eftir innreið sjóðsins varð fólk að svelta. Árið 1998 veitti Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn síðan náðarhöggið. Hélt gengi rúblunnar niðri, lét lánsfé renna til víkinganna, margfaldaði stéttaskiptingu. Sjóðurinn gerði Rússland gjaldþrota árið 1999.
Ekki fleiri “shock-treatment”

Við höfum fengið “shock-treatment” og þurfum ekki annað. Allt hlutafé í fjármálafyrirtækjum er horfið. Við höfum tilneydd undirgengizt þá meðferð. Alþjóða gjaldeyrisvarasjóðurinn þarf ekki að koma með neina meðferð til viðbótar. Hann er skipaður ofsatrúarmönnum, sem hafa ekkert lagazt, þrátt fyrir illt umtal. Þótt heimur frjálshyggjunnar hafi hrunið. Ekki frekar en lúterska mundi sannfæra páfann. Aldrei verður ofsagt, að ríkisstjórnin þarf að fara rosalega varlega í að þiggja skilyrði af svona ofsatrúarhópi. Þetta er söfnuðurinn, er vildi taka frá okkur Íbúðalánasjóð, núverandi hornstein.
Sjóður framleiðir harðindi

Í nokkrum færslum í dag hef ég litið yfir sögu Alþjóða gjaldeyrissjóðsins frá 1992. Fyrst í Rússlandi, síðan í Tælandi og Indónesíu, svo í Tékklandi og loks í Argentínu. Um allan heim hefur illræmdur sjóðurinn lagzt eins og móðuharðindi ofan á samfélagið. Hann hefur eflt atvinnuleysi, lækkað kaup, eytt sparnaði, rústað gjaldmiðli, selt innviði samfélagsins, ekki bara vatn og orku, heldur líka skóla og sjúkrahús. Ráðamenn Íslands virðast sumir hverjir átta sig á, að lán Alþjóða gjaldeyrissjóðsins eru næsti bær við helvíti. Rússarnir eru mun skárri en ofsatrúar-drengirnir frá Chicago.
Kóngur er fallinn

Felldi Kóng og heygði í gær. Hann var orðinn 29 vetra gamall og glampinn horfinn úr augum. Missti bezta vin sinn Stíg í sumar og var oftast einn í stóðinu. Hefði ekki lifað af veturinn. Verst er, að ekki er hægt að afgreiða okkur gamlingjana á sama hátt. Kóngur var Þráðarson Sörlasonar hins eina sanna. Kallaður höfðingi af hestamönnum. Einn þeirra hesta, sem eru hastir á brokki, en virðulegir, þegar þeir kasta toppi á tölti. Hann væri tízkuhestur nú á tímum. Var þolgóður og þjónaði mér í öllum mínum mörgu hestaferðum, unz hann fór óbilaður á ellilaun fyrir níu árum.
Kennitölusvindl stjórnvalda

Ríkisstjórnin er að leysa vandræði okkar með séríslenzkri aðferð. Í fyrsta lagi skipta bankarnir um kennitölu, skilja skuldir sínar eftir í gamla félaginu. Halda síðan áfram rekstri eins og ekkert hafi í skorizt. Þetta hafa sumir íslenzkir athafnamenn gert nokkrum sinnum, svo að reynsla er fengin. Síðan rúlla önnur fyrirtæki hvert af öðru. Stjórnendurnir skipta um kennitölu, skilja skuldir eftir og halda rekstri áfram. Gerir atvinnulífinu kleift að starfa. Lánardrottnar og hluthafar og pappíraeigendur verða skildir eftir með tvær hendur tómar. Þetta finnst Geir sniðug lausn.
Tungumál loforðanna

Gömul reynsla mín af pólitíkusum er, að þeir hafa sérstakt tungumál. Þegar þeir segja, að eitthvað verði gert, meina þeir, að þeir vilji reyna að gera það. Samkvæmt íslenzku er langur vegur þarna milli. Þegar þeir eru spurðir, hví þeir efni ekki loforð sín, segjast þeir hafa reynt. Óviðráðanleg atvik hafi hins vegar hindrað fullnustu. Þegar Björgvin Sigurðsson lofar öllum landsmönnum lausn vandamála þeirra, þarf enginn að trúa. Hann á bara við, að hann ætli að reyna. Þegar til kastanna kemur, verður ríkið svo blankt, að ríkisstjórnin tímir ekki að leysa málið. Ég reyndi, segir þá Björgvin.
Eðlileg sameining

Sameining Moggans og Fréttablaðsins er bara eðlileg vörn gegn yfirvofandi gjaldþroti. Hún er lítið vandamál prentfrelsis. Sameiningin hefur að vísu í för með aukna fáokun í útgáfu. En þessir fjölmiðlar fylgdu hvort sem er að mestu forustu landsfeðra og banka inn á foraðið. Hafa gagnrýnt þá, sem árum saman vöruðu við vitleysunni. Blogg einstaklinga mun að einhverju bæta upp aukna fáokun í fjölmiðlun og hefur raunar þegar gert það. Þegar hefðbundin fjölmiðlun bilar, mun bloggið auka hlut sinn í íslenzkri fjölmiðlun. Hagur hefðbundinna fyrirtækja í fjölmiðlun mun þrengjast ört á næstu misserum.
Áfallahjálp ráðherra

Ykkur hefur verið veitt áfallahjálp síðustu viku. Daglega hafa ráðherrar stigið á stokk og rakið, hvernig þeir ætli að passa ykkur. Gæta þess, að þið verðið ekki atvinnulaus. Passa, að erlendar skuldir ykkar setji ykkur ekki á hausinn. Lengja í skuldum ykkar. Vernda innistæður ykkar í bönkum, jafnvel eitthvað af eignum ykkar í markaðssjóðum. Ekki er til sá vandi, að Björgvin Sigurðsson ætli ekki að leysa hann. Allt er þetta tóm lygi. Ráðherrarnir veita ykkur áfallahjálp, svo að þið farið ekki út á torg og veltið ekki ríkisstjórninni frá völdum. Ég þekki þennan skrípaleik.
Disaster og mass destruction

Erlendir miðlar í morgun eru fullir af fréttum af Íslendingum. Þar skín í gegn, að menn hafa enn minna álit á ráðamönnum þjóðarinnar en íslenzkir bloggarar hafa. Talað er um Geir Haarde sem eins konar “disaster”, sbr. samskiptin við Bretland. Og um terroristann Davíð Oddsson sem “weapon of mass distruction”. Öllum er ljóst, að Ísland er gjaldþrota fyrir vanhæfni valdamanna okkar. Þeir framleiddu fjármálakerfi án regluverks og eftirlits. Gátu svo ekki höndlað bakslagið, þegar það sprakk í andlit okkar allra. Davíð og Geir og Björgvin og Árni og Össur njóta einskis trausts erlendis.
Refsingin: Tvö kjaftshögg

Í tvígang hefur George Brown, forsætisráðherra Bretlands, gefið Íslandi á kjaftinn. Ekki von á öðru eins og ríkisstjórn og seðlabanki hafa hagað sér. Ríkisstjórnin gamnar sér við að leysa vandann með kennitölusvindli. Og að Geir gefi loðnari yfirlýsingar með hverjum degi. Innlendir landsfeður hafa gert Gordon Brown kleift að flýta hruni Íslands. Með stórslys í sæti forsætis og gereyðingarvopn í sæti seðlabankastjóra hlaust niðurstaðan að verða svona. Við leysum engan vanda með frestun hans og lögfræðiþjarki.
Brown talar um fjárdrátt

Gordon Brown, forsætisráðherra Bretlands, hefur lýst yfir, að Landsbankinn hafi flutt mikla fjármuni úr IceSave fyrir hrunið. Til Íslands segir Brown. Við höfum ekki enn fengið að vita, hvernig þetta gerðist. Voru þeir Halldór og Sigurjón í svindli fyrir hönd Landsbankans eða fyrir hönd Bjögganna? Það er eitt verkefna okkar að komast að, hvaða svindl var þarna í gangi. Við verðum að geta sýnt umheiminum, að einhverjir fjársvikarar séu gripnir.
Þeir bjarga sálarheill

Guði sé lof fyrir bloggið síðan fjölmiðlarnir lömuðust. Röð af bloggurum tekur á hruninu og færir okkur skynsamlegt mat á stöðunni. Sumir daglega, aðrir oftar. Ég nefni nokkra: Egill Helgason, Dr. Gunni, Baldur McQueen, Friðrik Skúlason, Pétur Tyrfingsson, Andrés Jónsson, Guðmundur Gunnarsson, Guðmundur Magnússon, Árni Snævarr, Ómar Ragnarsson, Sveinn Pálsson, Teitur Atlason, Björgvin Valur Guðmundsson. Ekki í neinni sérstakri röð. Farið á “blogg.gattin.is”, veljið “Stjórnborð”, síðan “Birta minn lista”, krossið við þessi nöfn og mitt. Þið fáið upp sífrjóan lista yfir nýjustu bloggin.
Sjóðurinn vill svelta okkur

Við þurfum að átta okkur á alvöru málsins, er Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn læsir í okkur klónum. Við höfum langa sögu af björgunarstörfum sjóðsins víðs vegar um heiminn. Hann sættir sig ekki við minna en að fólk svelti í hel. Hann hefur eingöngu áhuga á einkaframtaki og velgengni þess. Hann hefur engan áhuga á lifandi fólki, telur það bara til vandræða. Ef við verðum að fá lán hjá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum, þýðir lítið að tala um áfallahjálp hér á landi. Sjóðurinn krefst, að engu fólki verði hjálpað um neitt. Hann er síðasta vígi hnattvæðingar og frjálshyggju í heiminum.
Geir er stærsti vandinn

Geir Haarde er stærsti vandinn, stærri er terroristarnir í Seðlabanka og ríkisstjórn. Hann á erfitt með að ákveða sig. Hrekst frá einni varnarlínu í aðra. Sér aldrei, að verkefnið er stærra en hann fæst við hverju sinni. Verður að halda nýjan blaðamannafund á hverjum degi til að útskýra, hvers vegna blaðamannafundurinn í gær var bara rugl. Heldur, að hægt sé að leysa mál með varfærni, þegar atburðarás er hröð. Missti samskiptin við Bretland úr höndum sér, þegar terroristarnir blöðruðu um fyrirhuguð svik. Ekkert gerist af viti fyrr en Geir hættir og nýr forsætis rekur terroristana.
Þrjú ofurblogg í nótt

Mig langar til að benda á þrjú næturblogg.

Baldur McQueen rekur hryðjuverk íslenzkra ráðamanna gagnvart Bretum. Þar kemur fram, að þrír eru terroristarnir. Össur Skarphéðinsson, Árni Mathiesen og Davíð Oddsson. Pétur Tyrfingsson rekur muninn á hjálp og áfallahjálp. Nákvæmlega það, sem ég vildi segja, þegar ég hlustaði á lýðheilsumanninn í sjónvarpinu í gærkveldi. Áfallahjálp er skaðleg, dregur úr getu ykkar til að taka málin í eigin hendur. Loks er búið að opna síðuna Apology from Iceland á blogspot. Þar kemur fram, hvað nýr forsætis á að segja.
Hver er fífl og dóni?

Helgi Seljan er fréttamaður Kastljóss. Hefur undanfarið reynt að spyrja Geir Haarde og Björgvin Sigurðsson einnar spurningar. Hvers vegna fjármálaeftirlitið fór ekki að lögum og reglum um leyfi og eftirlit með opnun innlánsreikninga erlendis. Auðvitað geta ráðherrarnir ekki svarað þessu. Björgvin flytur jafnan ræðu um Evrópska efnahagssvæðið og Geir lýsir yfir, að fjármálaeftirlitið sé fínt. Til hvers er að halda blaðamannafund, ef það er ekki til að svara einföldum spurningum. Hroki Geirs nægði honum samt til að kalla Helga fífl og dóna. Þær einkunnir eiga við ráðherrana.