arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
450 frambjóðendur í lagi

Sé ekki, að listinn verði fólki hættulegur. Slæðingur er þar af kerfiskörlum og lagatæknum, en lítið um bein tengsli við hagsmuni eða fjórflokkinn. Við sjáum þau betur, þegar kosningar nálgast og auglýsingar byrja. Þær fóru af stað á fésbókinni, en lögðust skyndilega niður, þegar lýst var frati á þær. Við eigum að geta forðast kerfiskarla, hagsmunagæzlumenn, fjórflokksfólk og lagatækna. Líklega eru um 450 framboð í lagi, þorrinn af hópnum. Fólk, sem mun skila sínu verki. Stjórnarskránni er óhætt í höndum þess. Fólk, sem mun lesa það, sem þjóðfundurinn skilar, og koma því óbrengluðu á leiðarenda.
Atvinna er næg

Atvinna er svo mikil í landinu, að ekki er hægt að manna stöður. Frysti- og sláturhús eru mönnuð útlendingum. Fólk á skrá þiggur ekki vinnu, því að það er orðinn lífsstíll að vera atvinnulaus. Auðmenn eru á atvinnuleysisskrá, því að þeir eru svo gráðugir. Ferðaþjónustan og einkum byggingavinna eru reknar svartar, fólk er á bótum og launum í senn. Vinnumálastofnun hefur gersamlega mistekizt að hafa stjórn á atvinnuleysisskránni. Í raun er hér full atvinna, jafnvægi milli framboðs og eftirspurnar í atvinnu. Þessi staðreynd endurspeglar bara, að hjól atvinnulífsins snúast af fullum krafti.
Jólagjöfum rignir

Sigmundur Davíð lætur Bjarna Benediktsson örugglega ekki neitt inni hjá sér. Framsókn slær Flokkinn út eftir nokkra daga með enn meiri jólagjöfum. Hærri fiskikvótum upp á fimmtíu þúsund þorskígildi, meira eignarnámi hjá eigendum séreignasparnaðar. Annars var Hitler enn betri hagfræðingur en þeir félagar. Hann útrýmdi atvinnuleysi með því að láta alla hafa vinnu við hraðbrautir og vopnasmíði. Prentaði svo peningaseðla fyrir kostnaðinum eins og prentvélar þoldu. Allir urðu mjög hamingjusamir um nokkurt skeið. Hér bjóða menn upp á lægri skatta og meiri velferð. Frítt. Eins og snákaolíu-sölumenn einir geta.
Áfengi verra en heróín

Mér kemur ekki á óvart, að áfengi er talið verra en heróín. Svo mikill og sýnilegur er áfengisvandinn. Aðeins af sagnfræðilegum ástæðum er hægt að skilja léttúð kerfisins í garð áfengis. Því er gott að sjá Gnarrista í Reykjavík amast við drykkjuæðinu í miðbænum um helgar. Hitt væri þó enn betra, að ríkið tæki yfir sölu fíkniefna. Notaði apótek eða áfengisbúðir sem útsölustaði. Mundi kippa fótunum undan Vítisenglum og neðanjarðarhagkerfinu yfirleitt. Mundi færa ríkinu árlega sjö milljarða í nauðsynlegum tekjum. Þar af gæti einn milljarður farið í forvarnir og meðferð. Hitt er hreinn gróði.
Spörum og minnkum eftirspurn

Í Bandaríkjunum eru nánast allar vörur innlendar. Þegar fólk kaupir minna af vörum, minnkar veltan í þjóðfélaginu. Það er kreppa. Hagfræðingar hér éta þetta upp. Hér eru samt nánast allar vörur erlendar. Þegar fólk kaupir minna af vörum, minnkar veltan aðeins um brot af bandarískri veltu. Hér verður því ekki kreppa, þegar fólk kaupir minna af vörum. Ísland byggist á útflutningi vöru og þjónustu. Fyrir okkur er aðalatriðið, að viðskiptajöfnuðurinn við útlönd sé hagstæður. Sé hann það, þá safnast fyrir fé til að borga skuldir. Í skuldasúpu er betra að borga þær niður en að auka eftirspurn. Spörum því.
Páll slakar á rökunum

Les alltaf Pál Vilhjálmsson. Samt hefur hann dofnað síðustu vikur. Í morgun skammar hann Guðmund Andra Thorsson fyrir stuðning við Evrópuaðild. Fjallar um búsetu Guðmundar í hverfi 101, sama hverfi og Jón Ásgeir. Fjallar svo um, að hann skrifi í blað, sem Páll kallar Baugstíðindi. Virðist líta á þetta bull sem rök gegn máli Guðmundar. Í grein Páls eru þó minnst á málefnalegt atriði: Hvort við munum fá meira frá Evrópu eða leggja meira til Evrópu, í peningum talið. Sem tryggur lesandi Páls vildi ég, að hann fjallaði meira um slík atriði málefnaleg. En bullaði minna um hverfi 101 og Baugstíðindi.
Hundrað tölustafir

Stærðfræðingar hafa komið því svo fyrir, að kosið er á stjórnlagaþing með því að skrifa hundrað tölustafi á blað. Hundrað tölustafi. Hundrað. Auðvitað mega rugl. Margir munu fipast og fleiri munu ekki nenna að puða í kortér-hálftíma í kjörklefanum. Skásta leiðin er að skrifa réttu númerin á blað og hafa það með sér í kjörklefann. Þá þarf bara að skrifa hundrað tölustafina, ekki leita að þeim líka og fara línuvillt. Bezt er að fara í utankjörstaða, því að á kjördegi verður kaos. Með framlengingu mun þó allt ganga upp. En aldrei aftur skulum við hleypa fávísum stærðfræðingum að skipulagi kosninga.
Ömurlegt fjárlagafrumvarp

Fjárlagafrumvarp Steingríms J. Sigfússonar er ömurlegt. Þar er tæpast reynt að hrófla við embættismönnum og lítt þörfum stofnunum. Þess vegna þarf að skera svona mikið niður í heilsunni. Ég hef margoft bent á, að fjölmenn Útlendingastofnun gerir ekkert annað en að segja nei. Til þess þarf ekki fimmtíu lagatækna. Nægir að hafa í ráðuneytinu símsvara, sem segir nei. Ríkið er jafnvel að stofna skaðleg fyrirbæri eins og fjölmiðlanefnd til að ritskoða fjölmiðla. Ríkisapparatið er fullt af embættismönnum, lagatæknum og nefndamönnum. Sparið þar, ekki í heilsu. Þess vegna er frumvarpið ömurlegt.
Hann á ekki að líða fyrir það

Spakmælið hljóðaði upprunalega svona: Hann á ekki að líða fyrir það að vera framsóknarmaður. Síðan höfum við heyrt það í ótal myndum: Hann á ekki að líða fyrir að vera bridge-félagi Davíðs, frændi Davíðs, sonur Daviðs. Og svo framvegis endalaust. Niðurstaða spakmælisins er, að þriðjungur embættismanna og dómara eru framsóknarmenn og tveir þriðjungar eru sjálfstæðismenn. Þannig hafa tveir hornsteinar kerfisins verið eyðilagðir. Flest þessara kvígilda eru óhæf til verka og mörg þeirra telja sig ekki þurfa að vinna yfirleitt. Afleiðingin er sú, að ég vantreysti öllum embættismönnum og öllum dómurum.
Hús Maríu guðsmóður

María guðsmóðir er víðar tignuð en í kaþólsku. Tyrkneskir múslimar virða minningu hennar, enda telja þeir son hennar vera spámann. Nálægt Efesos er Maríuhús, Meriemana. Jóhannes postuli lofaði Kristi á krossinum að vernda hana. Fór með hana til Efesos. Þar er hún sögð hafa búið í litlu húsi, sem er til sýnis fyrir kristna og múslima. Helgi hefur verið á þessu húsi öldum saman. Allt getur þetta passað, því að hlutar hússins eru 2000 ára gamlir. Páfar hafa heimsótt húsið, þar á meðal þeir síðustu. Í Tyrklandi er mikið af kirkjum, sem múslimar láta í friði. Sú fræga Soffíukirkja er í Miklagarði.
Stjórnarskráin verndi fjölmiðla

Hver bófinn á fætur öðrum hótar fjölmiðlum öllu illu. Sigar lagatæknum á þá, sem ljósta upp um atferli þeirra. Vita, að íslenzkir dómstólar dæma slíkt á færibandi. Fjölmiðlar eru nánast alltaf sekir um móðganir. Meira að segja dæmdir fyrir að hafa rétt eftir viðmælendum sínum. Lög og dómvenja um fjölmiðla eru út í hött hér á landi, bæði í héraðsdómi og hæstarétti. Svo er komið, að fjölmiðlar þora varla að skrifa um svínarí af því tagi, sem setti þjóðina á hausinn. Ný stjórnarskrá þarf að taka á þessu og knýja dómara til stefnubreytingar. Upplýsingafrelsi þarf að vera æðra hagsmunum peningabófa.
Hvílíkt rugl Katrínar

Katrín Jakobsdóttir skilur sannleiksskýrsluna eins og andskotinn biblíuna. Telur nefndina hafa beðið um aðhald menntaráðherra með fjölmiðlum. Þeir hafi ekki varað nógu vel við hruninu. Ástæða þess var þó einföld. Fjölmiðlar voru og eru dauðhræddir við að stíga á fætur þeirra, sem settu okkur á hausinn. Gengisbraskarar og fjárglæframenn hóta fjölmiðlum með hjörðum lagatækna. Dómstólar dæma fjölmiðla á færibandi fyrir móðganir. Lög um meiðyrði eru vond og dómvenja er viðbjóðsleg. Ef vekja á fjölmiðla til lífs, á að veita þeim frelsi. Ekki sparka þeim í ritskoðun hjá Katrínu. Hvílíkt rugl hennar.
Forsendubrestur virkar ekki

Ríkisstjórnin á ekki að reyna að leysa fjárhagsvanda miðstéttarfólks. Er of dýrt. Markmiðið má ekki vera að laga “forsendubrest”. Á því hafa ríki og skattgreiðendur ekki efni. Því er nóg komið af almennum aðgerðum til að bæta hag skuldara. Þær gagnast heldur ekki þeim, sem raunverulega hafa það skítt. Atvinnulausum, öryrkjum og einstæðum. Þeim á að hjápa með því að setja á þá fallhlíf. Gera þeim kleift að skila lyklum að eignum, sem þeir eiga ekki. Kleift að verða sómasamlega gjaldþrota. Strika um leið yfir bankaskuldir þeirra. Senda þá á betri velferð. Ódýrara en lækning á “forsendubresti”.
Spörum okkur út úr kreppunni

Munur Íslands og stórra iðnríkja er, að neyzlan erlendis er mest á innlendum afurðum iðnaðar, en hér á erlendum. Erlendis óttast margir óhóflegan sparnað í kreppu. Telja að hann dragi úr atvinnu. Slíkt gerist í miklu minna mæli hér, til dæmis minnka tekjur í flugi, þegar fólk sparar utanlandsferðir. En í heild er sparnaður ekki eins hættulegur íslenzka hagkerfinu og erlendum hagkerfum. Þess vegna er gott, að fólk spari á íslandi, betra en lektorar í hagfræði fullyrða. Við skulum spara okkur út úr kreppunni, fresta utanferðum og kaupum á innfluttum varningi. Þannig vinnum við okkur út úr kreppunni.
Auðmenn fá bætur og mat og afslátt

Alls staðar misnotar fólk kerfið. Einn með 40 milljón króna árstekjur er á atvinnuleysisbótum. Rúmlega töhundruð manns með 10 milljón króna árstekjur eru á bótum. Tekjurnar eru fjármagnstekjur. Samt gerir Vinnumálastofnun ekkert. Fólk með 250.000 króna mánaðartekjur fer til mæðrastyrksnefndar að sækja sér í matinn. Enda er þar engin skrá yfir fólk, sem raunverulega er þurfandi. Hagsmunasamtök óráðsíufólks nota neyð fátæklinga til að ná sér í afslátt af höfuðstól lána. Öryggisnet þjóðarinnar er stíflað af græðgisfólki að nýta sér aðild að neyð annarra. Skrúfa þarf nú þegar fyrir alla þessa græðgi.
Bylting á mánudegi

Hreyfingin hvetur til byltingar, þegar alþingi kemur saman eftir helgi. Vill tunna þingmenn úr alþingishúsinu. Eða kúga þá til að segja sig frá völdum. Mestum þrýstingi er beint að forseta Íslands. Hann er beðinn um að mynda nýja ríkisstjórn, sem mér skilst, að eigi að vera utanþingsstjórn. Þetta er ferli utan stjórnarskrár. Hún gerir enn ráð fyrir, að ríkisstjórn starfi í skjóli meirihluta á Alþingi. Bak við tjöldin getur forseti Íslands reynt að mynda aðra meirihlutastjórn, en það mun ekki takast. Forsetinn getur búið til margs konar vandræði, en ekki vikið ríkisstjórn eða alþingi frá völdum.
Miðlæg staða gegnsæis

Stjórnlagaþing þarf að skilgreina hugtakið gegnsæi og miðlæga stöðu þess í nýrri stjórnarskrá. Gegnsæi felur í sér, að fólk viti, hvað sé að gerast í valdastofnunum. Í ráðuneytum, á alþingi, í dómstólum. í stórfyrirtækjum og fjármálum og fjölmiðlum. Aðgangur þarf að vera að gögnum, sem verða til í þessum stofnunum. Bankaleynd ber algerlega að banna, nóg er hún búin að gera af sér á liðnum árum. Mikilvægt er, að ný stjórnarskrá skilgreini fjármál sem opinber mál, ekki sem einkamál. Allt þetta verður erfiður biti að kyngja fyrir gamla og spillta Ísland. Það vildi hafa allt leyndó fyrir fólkinu.
Kostir og gallar krónunnar

Seðlabankinn heldur niðri gengi krónunnar með því að kaupa valútu. Þannig heldur hann niðri lífskjörum og tryggir jákvæðan jöfnuð á viðskiptum við útlönd. Ísland er sjálfbært meðan það ástand varir. Stefna bankans leiðir jafnframt til hörmunga lítilmagnans, kemur fólki á vonarvöl. Afsökunin er auðvitað sú, að mikilvægast sé að koma á jafnvægi í samskiptum Íslands og viðskiptaríkjanna. Velferð verði að sitja á hakanum á meðan. Þannig er krónan bæði kostur og galli. Hún er galli, því að hún olli hruni og heldur niðri lífskjörum. Hún er kostur, því að hún sendir þjóðinni reikninginn.
Hræfluglar hnita hringi

Fráleitt er, að landsfrægir fjárglæframenn eignist tryggingafélag og kannski líka rafmagnskapalinn til útlanda. Enn síður er ástæða til, að Sjóvá fari í hendur gjaldmiðilsbraskara. Tryggingafélög eiga yfirleitt ekki að vera í höndum braskara. Þegar landið er í sárum eftir hrunið, drífa að hræfuglar og vilja gæða sér á leifunum. Því miður hugsa bankabófar í sömu glæpafrösum og hræfuglarnir. Nota orðið skortstöðu yfir árás á gjaldmiðli. Segja það vera á svig við sannleika eða lög, sem við hin köllum lygi og lögbrot. Eftir árið 2008 á ekki að vera neitt pláss fyrir slíka. Burt með braskara og bankabófa.
Gegnsæi í auglýsingakostnaði

Nokkrir frambjóðendur til stjórnlagaþings auglýsa sig á fésbók og eru súrir yfir, að það sé gagnrýnt. Segjast þurfa að ná jafnstöðu við þá, sem séu þekktari. Mæli með, að þeir láti meira að sér kveða í ókeypis greinum, til dæmis í bloggi. Athyglisvert er, að enginn þeirra upplýsir, hvað hann verji miklu fé í auglýsingar. Tala hirðuleysislega um “nokkur þúsund krónur”. Næst munu þeir segja, að kostnaður sé “vel innan löglegra marka”. Þeir ættu að ástunda meira gegnsæi. En auglýsingar á fésbók hafa að vísu dregist verulega saman síðustu daga, sem er góðs viti. Önnur fræðsla er betri en auglýsingar.
Hver er að rannsaka Davíð?

Hver er að rannsaka Davíð Oddsson? Ekki Sérstakur. Davíð gaf þó út ástarbréf til bankabófa, sem gerðu Seðlabankann gjaldþrota. Hann hélt þó krónugenginu föstu í sex klukkustundir 8. október 2008. Meðan innvígðir hreinsuðu upp gjaldeyrisforðann. Hann lét áður falsa bókhald Seðlabankans. Til að gera bönkunum kleift að stunda rán víðs vegar um Evrópu. Þá varð IceSave til. Hvernig stendur á, að maður gengur laus, sem olli þjóðinni tjóni upp á mörg hundruð milljarða. Kannski þúsund milljarða. Eitthvað meira en lítið er bogið við, að hvergi í kerfinu er verið að rannsaka glæpi seðlabankastjóra.
Þúsund milljarða Davíð

Ástarbréf Davíð eru öllum kunn af skýrslu sannleiksnefndar. Með þeim gerði hann Seðlabankann gjaldþrota og lagði ríkisbúið á hliðina. Nú er verið að benda á meiri óskunda, sem Davíð gerði í Seðlabankanum. Grunsamlegastur er 7. október 2008, þegar hann hélt háu gengi föstu í sex klukkustundir. Fyrir innvígða, sem ruddust um og keyptu gjaldeyri fyrir slikk. Þá hrundi gengi krónunnar. Líka er bent á bókhaldssvindl Seðlabankans. Gerði bankabófum kleift að halda uppi ránsferðum um Evrópu tveimur árum of lengi. Davíð gerði þannig IceSave mögulegt. Líklega kostaði Davíð okkur eitt þúsund milljarða.
Jaðarkostnaður frambjóðandans

Keyrði fjögur kvöld til að afla meðmælenda að framboði til stjórnlagaþings. Tók hverfin skipulega. Kostaði 2000 krónur í benzíni. Fór til ljósmyndara, 5000 krónur. Enginn símakostnaður, nota netið. Lifi í pappírslausu umhverfi, fékk meðmælin því ljósrituð á afskrifuðum prentara, kostaði ekkert. Labbaði með plöggin um miðbæinn í leit að landskjörstjórn. Þurfti því ekki að kaupa frímerki. Eyddi þannig í upphafi 7000 krónum, of miklu. Ekki verða meiri útgjöld, nema af benzíni til að komast á fundi. Geri ekki ráð fyrir síma- eða auglýsingakostnaði. Kosningaloforðið er að eyða ekki krónu í framboðið.
Hvítþvottur lífeyrissjóða

Við þurfum ekki á því að halda, að lífeyrissjóðir skipi nefnd til að skoða lífeyrissjóði. Höfum slæma reynslu af slíkum skýrslum. Við þurfum hins vegar að fá Sérstakan ríkissaksóknara til að rannsaka sukk sjóðanna í aðdraganda hrunsins. Tap þeirra er miklu meira en þegar hefur komið fram. Enn verra er, að stjórnendur sitja sem fastast. Voru þó hafðir að fíflum af bankabófum og fjárglæframönnum. Úttekt á hruninu verður aldrei fullgerð fyrr en athafnir stjórnenda sjóðanna verða skoðaðar af aðila, sem er þeim alveg óháður. Nefnd sjóðanna verður það aldrei. Ekkert mark verður tekið á niðurstöðu hennar.
Kirkjan verndar kynóraklerka

Samkvæmt tilkynningu biskupsstofu á svokallað fagráð kirkjunnar að fjalla um kynferðisbrot klerka. Biskup vill semsagt ekki, að mál klerka fari fyrir almenna dómstóla. Hann er að verja kynóraklerkana. Það er mjög í stíl við annað hjá lútersku kirkjudeildinni, sem því miður hefur of lengi verið ríkiskirkja. Nú er kominn tími til að slíta strenginn milli ríkis og kirkju. Og einnig kominn tími til að handtaka biskup og fagráð kirkjunnar. Að spyrja þessa aðila um kynóraklerka, sem biskupsstofa hilmir yfir. Fráleitt er, að önnur og mildari lög gildi um kynóra klerka en kynóra annarra Íslendinga.
Hakaðu við “offensive”

Ef þú sérð á fésbók auglýsingu frá frambjóðanda til stjórnlagaþings, skaltu bregðast við. Hakaðu í x-ið í horninu efst til hægri. Þá kemur upp listi og hakaðu þar við “offensive”. Ef nógu margir gera þetta, lækkar það rostann í Vilhjálmi Þorsteinssyni og öðrum, sem hyggjast kaupa sæti á stjórnlagaþingi. Þegjandi samkomulag er um það í samfélaginu að nota ekki auð til að kaupa sæti. Varaðu þig á öllum, sem það reyna. Þeir eru hluti af gamla Íslandi, sem nýja Ísland vill losna við. Enga sérhagsmuna-gæzlumenn á stjórnlagaþing. Gerum stjórnlagaþingið að upphafspunkti hins siðvædda tíma í sögu Íslands.
Skortsala er árás og landráð

Skortsala er tízkuorð fjárglæframanna þessa dagana. Leysir af hólmi orðið kjölfestufjárfestir, sem var tízkuorð fyrir hrun. Hvort tveggja er tilraun til að bregða slæðu yfir raunverulega merkingu. Eins og þegar orðið hreinsun kom í stað orðsins fjöldamorð. Kjölfestufjárfestir er íslenzk uppfinning um aðstæður, þar sem einn hluthafi misþyrmir hinum. Við heyrum enn um, að banki leiti að kjölfestufjárfesti. Skortsala er orð, sem fylgismenn fjárglæfra nota í stað hugtakanna “árás á gjaldmiðil og landráð”. Við getum staðsett skoðanir í litrófinu af notkun slíkra tízkuorða. Og goldið varhug við þeim.
Upphafsorð stjórnarskrár

Ný stjórnarskrá gæti byrjað svona: “Ísland er lýðræðisríki með sterkum leikreglum siðferðilegrar ábyrgðar, gegnsæis, jafnræðis og heiðarleika. Hér ráða hagsmunir heildarinnar og mannréttindi eru sett í öndvegi. Auðlindir lands og sjávar eru í eigu þjóðarinnar. Þær eru nýttar á sanngjarnan, sjálfbæran og skynsaman hátt með hagsmuni framtíðarkynslóða að leiðarljósi. Atvinnulíf er fjölbreytt og einstaklingsfrelsi er mikið. Samhliða jöfnuði og jöfnum tækifærum og sem jafnastri skiptingu lífsgæða og sem beztri nýtingu mannauðs. Velferð er öflug, fátækt engin og fjölskyldan höfð í fyrirrúmi.”
Forgangsröðin á réttlætinu

Jóhanna og Steingrímur eru afleit. Bera samt hvorki ábyrgð á gengishruninu né á erfiðleikum skuldara. Það var Geir H. Haarde og stjórn hans, þar sem Jóhanna var að vísu innanborðs. Sú ríkisstjórn tók fjármagnseigendur fram fyrir í röðinni. Með gjaldþroti seðlabanka Davíðs og ákvörðun Geirs var greiðslugeta ríkisins þurrkuð upp. Hagsmunasamtök óráðsíufólks vilja nú fá sömu fyrirgreiðslu og eigendur fjármagns fengu þá. Vera tekin fram fyrir. Bankarnir borga þá sinn hlut, skattgreiðendur borga fyrir Íbúðalánasjóð og lífeyrisþegar fyrir lífeyrissjóðina. Réttlæti eins verður ranglæti annars.
Fimmta herdeild bankabófanna

Engin merki sjást um, að ríkisstjórnin hyggist breyta arfavitlausu frumvarpi fimmtu herdeildar bankabófanna. Í ríkisstjórninni gætir Árni Páll Árnason hagsmuna bankabófa. Frumvarp bankaráðherrans um fyrningu skulda tveimur árum eftir gjaldþrot fjallar í raun um ekki neitt. Bankabófarnir geta samkvæmt lögunum virkjað kröfur að nýju. Á þetta hef ég bent og ýmsir fleiri. Vinstri ríkisstjórn hér getur gert sama og hægri ríkisstjórn gerði í Bandaríkjunum. Raunar skil ég alls ekki, hvers vegna stjórnin dregst með fimmtu herdeild Árna á bakinu. Stjórnin þegir þunnu hljóði og það er meira en lítið skrítið.
Friðrik Arngrímsson tapaði stríði

Stærsti útflytjandi fiskafurða á Íslandi sá ljósið. Icelandic Group hefur tekið upp MSC vottun frá Marine Stewardship Council. Viðurkennda vottun um sjálfbærar fiskveiðar. Lengi hafa Fiskifélagið og LÍÚ-kvótakóngar barizt gegn MSC vottuninni. Reynt að búa til séríslenzka vottun, sem enginn tekur mark á. Ekki frekar en á vottun landbúnaðarins um vistvæna ræktun. Andstaða Fiskifélagsins og kvótakónganna í LÍÚ mundi rústa fiskverzlun Íslendinga, ef hún hefði ráðið ferðinni. Nú er hún sprungin í loft upp. Skynsamir menn hafa tekið ráðin af hinum afar róttæka vistkerfishatara Friðrik J. Arngrímssyni.
Lélegt upplýsingafrumvarp

Frumvarp embættismanna um ný upplýsingalög gengur of skammt. Gömlu lögin voru afleit og lokuðu upplýsingaleiðum. Mín reynsla af þeim lögum er allt önnur en sú, sem embættismannanefndin lýsir. Ég túlka það svo, að þeir viti ekki, um hvað þeir eru að tala. Litlar upplýsingar fengust samkvæmt gömlu lögunum og nýja frumvarpið dregur dám af þeim gömlu. Leggið þetta nýja frumvarp bara til hliðar. Betra er, að stjórnlagaþingið setji ákvæði í stjórnarskrána um gegnsæi í stjórnsýslu og fjármálum. Orðalag verði svo skýrt, að lagatæknar geti ekki snúið út úr því með hamlandi upplýsingalögum.
Ótrúlegur áhugi á kosningu

Enginn mátti mæla með fleiri en einum. Því hafa yfir 20.000 manns skráð sig sem meðmælendur einhvers frambjóðanda. Það er gífurleg þáttaka. Fyrirfram var reiknað með, að takmörkun meðmæla við einn á mann mundi hefta þáttöku, en svo varð ekki. Framboðin eru traust, fóru öll gegnum nálaraugað og voru úrskurðuð gild. Engir skammtímabrandarar á fylleríi í bland við annað. Allt bendir til, að þáttaka verði sæmileg í kosningunni til stjórnlagaþings, þótt sumar pólitískar klíkur séu fúlar. Hver sem úrslit kosninganna verða, þá er lítil hætta á, að stjórnlagaþinginu mistakist að semja skárri stjórnarskrá.
Össur skammtar dylgjur

Össur Skarphéðinsson heldur áfram að skammta dylgjur um stríðsyfirlýsingu Íslands gegn Írak. Áður sagði hann embættismenn hafa komið að ferlinu áður en Davíð og Halldór gerðust stríðsglæpamenn. Nú segir hann embættismennina hafa mælt gegn yfirlýsingu þeirra félaga. Hún var gefin út án samráðs við ríkisstjórn og alþingi. Lengra verður ekki gengið í hálfkveðnum vísum. Nú verður Össur umsvifalaust að birta gögnin, sem liggja að baki dylgjunum. Milljón manns hafa fallið í Írak síðan innrásin hófst og óhæfuverk stríðsins eru orðin óteljandi. Mál þetta liggur á þjóðarsálinni og krefst uppgjörs.
Alvörufréttir í bland

Innan um hismið í fréttum má finna gullkorn, einkum í héraðsblöðum. Bæjarins besta á Ísafirði upplýsir um góðan hag refa. Sveitarfélög hafi skorið niður framlög til refaveiða, sem hafi leitt til fjölgunar refa. Norðan Djúps er náttúran að færast í það horf, sem var fyrir landnám. Refurinn er aftur efstur í fæðukeðjunni. Það er frábært. Merk frétt birtist líka í Sunnlenzka. Hundur ritstjórans uppgötvaði, að hagamúsaholur snúa til suðurs. Þjóðtrúin segir það benda til harðindaveturs. Það er bezta mál, vetur á að vera vetur og sumar á að vera sumar, ekki bara eilíft haust. Héraðsblöð eru ómissandi.
Alls staðar sama sagan

Ísland eitt hrundi, en kreppa er um öll Vesturlönd. Alls staðar er orsökin hin sama, fjárglæfrar bankabófa í skjóli bankaleyndar. Bara hér kom gerræði Davíðs og heimska Geirs til viðbótar. Þótt hér hafi verið reynt að hreinsa til, hefur það ekki tekizt. Engin breyting hefur orðið á bönkum, bankabófum og bankaleynd. Það er sama sagan og í öðrum vestrænum löndum. Fjárglæframenn sleppa fyrir horn og leggjast í framhald á fjárglæfrum. Stjórnvöld í þessum heimshluta skilja ekki, að skortur á bankasiðferði stendur í vegi framfara. Rekum bankabófana. Og stjórnlagaþing afnemi bankaleynd í nýrri stjórnarskrá.
Útrunnir toppmenn

Þeir eru orðnir margir svokölluðu toppmennirnir, sem reynast ekki standast mál. Og mikil er meðvirknin með þessum toppmönnum. Og enn eru þeir dómhörðu sakaðir um lýðskrum og annarleg sjónarmið. Sá tími rann út 2007, nú er 2010. Það sem kallaðist ábyrgt árið 2007 kallast nú meðvirkt árið 2010. Hér varð hrun, ekki bara bankahrun. Líka hrun lagatækna, bókhaldstækna, hagtölutækna, brasktækna og einkum stjórnmálatækna. Lunginn úr heilum stéttum brást okkur. Það er verra en bankahrunið. Pólitíska litrófið og dómstólarnir eru vanhæfir til að fást við þetta: Heilar kynslóðir “toppmanna” eru hreinlega útrunnar.
Þingið verður frábært

Fimmhundruð frambjóðendur til stjórnlagaþings eru ekki vandamál. Fjöldinn sýnir áhuga fólks á að láta gott af sér leiða við mikilvæga stjórnarskrá. Hún ræður að vísu ekki úrslitum um gengi og velferð þjóðarinnar. En hún verður nýr sáttmáli þjóðarinnar við sjálfa sig á örlagastundu. Þótt flókið sé að greiða atkvæði, mun ágætt fólk veljast til þessa starfs. Aðferðir við talningu atkvæða ráða ekki úrslitum um innihaldst þingsins. Ekki mun takast að tala þingið niður, þótt tæknileg framkvæmd sé óheppileg. Þjóðin vill fá stjórnlagaþing og fær það, þótt hagsmunaaðilar muni hafa allt á hornum sér.
Dylgjur duga ekki lengur

Árið 2010 fer valdhöfum illa að tala í dylgjum, líka Össuri Skarphéðinssyni. Hann segir embættismenn hafa verið viðriðna stríðsyfirlýsingu Davíðs og Halldórs gegn Írökum. Ekki dugar lengur að tala í dylgjum. Össuri ber skylda til að upplýsa aðdragandann. Hvað hafði gerzt, þegar Davíð og Halldór tóku prívatákvörðun um Írak án samráðs við ríkisstjórn og alþingi. Voru íslenzkir embættismenn milligöngumenn fyrir brezka og bandaríska stríðsglæpamenn? Nú sést, að stríðin gegn Írak og Afganistan voru eins geggjuð og ég hef alltaf sagt ykkur. Ekki verður lengur vikizt undan rannsókn íslenzkra stríðsglæpa.