arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Aðvörunum í engu sinnt

Bandaríska hermálaráðuneytið hefur síðan í janúar ítrekað verið varað við hugsanlegum stuldi og skemmdarverkum í þjóðminjasafni Íraka við hernám Bagdað. Brezki forsætisráðherrann hefur fengið slíkar viðvaranir síðan í desember í fyrra. Í báðum tilvikum var lofað að reyna að vernda safnið, ef vargöld yrði í borginni við hertöku hennar. Þrátt fyrir þetta gerðu bandarískir landgönguliðar enga tilraun til að bjarga safninu, heldur horfðu bara á, þegar safnið var eyðilagt af óeirðamönnum, sem leituðu að verðmætum hlutum. Frá þessu segja

Douglas Jehl og Elisabeth Becker í New York Times. Þar kemur ekki fram, hvort það var af ásettu ráði eða mistökum, að bandarískir herinn lét eyðileggja eitt verðmætasta þjóðminjasafn í heimi.
Ofstækisfullt ráðuneyti

Nicholas D. Kristof segir í New York Times, að leppur sá, sem bandaríska hernaðarráðuneytið muni koma sér upp í Írak, muni verða talinn bandarískur leppur og ekki njóta neinnar alþjóðlegrar viðurkenningar. Hann telur, að hið ofstækisfulla bandaríska hernaðarráðuneyti gæti þess vandlega, að enginn sérfræðingur bandaríska utanríkisráðuneytisins í málefnum Miðausturlanda komi nálægt stjórn Íraks. Hann telur ennfremur, að Bandaríkin muni ekki hafa úthald til að tryggja, að lýðræði festi rætur í Írak.
Einföld kosningamál

Skoðanakönnun sýnir, að kosningamálin eru aðeins tvö, skattar og velferð. Því er eðlilegt, að stjórnmálaflokkarnir yfirbjóði hver annan í skattalækkunarloforðum og mest Sjálfstæðisflokkurinn. Því er eðlilegt, að stjórnmálaflokkunum þyki þessa dagana ákaflega vænt um alla, sem eru minni máttar, og mest stjórnarflokkunum, sem hafa löngum látið þau mál sitja á hakanum. Í hugum fávísra kjósenda jafngildir Sjálfstæðisflokkurinn skattalækkun og Samfylkingin velferð. Þetta eru líka einu flokkarnir, sem sérstaklega bjóða fram forsætisráðherraefni. Öðrum flokkum duga mál á borð við eignarhald á auðlindum sjávar og virkjanir á hálendinu til smáflokkafylgis. Sérmál Framsóknarflokksins er, að formaður flokksins verði áfram utanríkisráðherra, en fáir hafa játast í skoðanakönnunum undir þá hugsjón.
Seintekinn gróði

Íslendingar hafa löngum hallað sér að Bandaríkjunum og Bretlandi. Það er röksemd forsætisráðherra og utanríkisráðherra fyrir stuðningi þeirra við blessað stríðið, það er að segja fjöldamorð nýlenduveldanna á óbreyttum borgurum Íraks. Ráðherrarnir tveir segja, að hefð sé fyrir því, að Ísland taki meira mark á ofangreindum ríkjum, heldur en á Frakklandi og Þýzkalandi. Þessi hefð vegur þyngra á metunum en breytingin á stefnu Bandaríkjastjórnar, sem nú leggur áherzlu á, að hagsmunir smáríkja á borð við Ísland víki fyrir hagsmunum stórvelda. Hætt er við, að seintekinn verði gróði Íslands af stuðningi Davíðs og Halldórs við hin nýju og róttæku valdaöfl í Bandaríkjunum.
Hernám veikir Nató

Í valdahópum Vesturlanda er verið að viðra þá hugmynd, að Atlantshafsbandalagið taki þátt í hernámi Íraks í kjölfar aðildar þess að hernámi Afganistans næsta sumar. Menn vænta þess, að tilefnislaust stríð Bandaríkjanna og Bretlands gegn Írak fái skárri alþjóðastimpil með aðild bandalagsins og að auðveldara verði að fá Evrópu til að fjármagna hernámið, ef það er á vegum bandalagsins. Þetta er sjálfsagt allt satt og rétt hjá

Philip H. Gordon í International Herald Tribune. Óviljandi aukaverkunin verður þó enn betri: Óvinsælt hernám Atlantshafsbandalagsins í fjarlægum löndum mun grafa undan trausti almennings í Evrópu á bandalagi, sem þegar er talið vera handbendi Bandaríkjanna og er andsnúið sértækum öryggishagsmunum Evrópu. Almenningur í Evrópu mun vafalítið telja nærtækara, að Bandaríkin borgi brúsann.
Sími og tölva eru eitt

Nýja Palm Tungsten galdratækið fær einstaklega góða dóma í

FCWCOM. Það er allt í einu tæki, farsími á GSM og GPRS bylgjum, SMS skilaboðatæki, netvafri með 320320 punkta litaskjá, tölvupóststöð og svo auðvitað hefðbundin Palm tölva með skipulagsforritum á borð við dagbók og minnisbók, ritvinnslu og töflureikni. Tækið er selt af www.palm.com og kostar 549 dali.
Bush og Sharon ófriðlegir

Ewen MacAskill leiðir rök að því í Guardian, að dæmdar til að fara út um þúfur séu tilraunir Tony Blair til að fá George W. Bush til að leggja fram vegakort fjórveldanna um friðsamlega lausn Palestínudeilunnar. Enginn friður verði fyrir botni Miðjarðarhafs meðan Bush og Sharon séu við völd í Bandaríkjunum og Ísrael. Enginn pólitískur vilji sé í Bandaríkjunum fyrir lausn málsins. Í forsetakosningunum árið 2004 muni Bush sækjast eftir fylgi ofsatrúarhópa kristinna og gyðinga, sem eindregið eru andvígir sjálfstæðri Palestínu.
Hræsni vestræns sjónvarps

Peter Preston, útgáfustjóri Guardian blaðanna, gagnrýnir vestræna fjölmiðla, einkum sjónvarpsstöðvar, fyrir að flytja ritskoðaðar og stórlega mildaðar fréttir af blóðbaðinu í Írak. Hann furðar sig á, að stöðvar, sem telja, að samfellt ofbeldi og morð í afþreyingarefni henti áhorfendum sérstaklega vel, skuli telja, að koma þurfi í veg fyrir, áhorfendur þurfi að þola að sjá afleiðingar raunverulegs ofbeldis og fjöldamorða, sem vestrænir aðilar fremja í Írak. Það er einmitt þetta gerilsneydda efni vestrænna sjónvarpsstöðva, sem sýnt er í hlutdrægu sjónvarpi hér á Íslandi.
Nú er deilt um peninga

Spennan milli Bandaríkjanna og kjarnaríkja Evrópusambandsins var augljós á fundum Alþjóðabankans og Alþjóða gjaldeyrissjóðsins um helgina. Svo lítið er traustið milli herbúða, að Seðlabanki Evrópu gerði sérstakar ráðstafanir á föstudaginn til að verjast bandarískri árás á evruna. Þýzkaland neitaði að taka þátt í fjármögnun Íraksdeilunnar. James Wolfensohn, bankastjóri Alþjóðabankans, neitaði að senda nefnd til Íraks til að kynna sér stöðu mála, nema Frakkland og Þýzkaland samþykktu ferðina. Þessi ríki og raunar Bretland líka vilja ekki senda nefnd til Bagdað, nema öryggisráð Sameinuðu þjóðanna fjalli um málið. Á föstudagskvöldið samþykktu efnahagsveldin sjö að mæla með afgreiðslu í öryggisráðinu og sendinefnd til Bagdað, svo að úr þeirri flækju kann að greiðast. En ýmis önnur atriði valda deilum í bönkunum tveimur, þar á meðal hinn gífurlegi taprekstur, sem orðinn er á bandaríska ríkissjóðnum, síðan Bill Clinton fór frá völdum og George W. Bush tók við. Um ýmis þessi atriði er fjallað í grein eftir

Larry Elliott í Guardian.
Frjálsir stela og drepa

Donald Rumsfeld, stríðsmálaráðherra Bandaríkjanna, hefur sérstakt lag á að ofbjóða öllum, sem ekki eru haldnir sama ofstækinu og hann. Þegar blaðamenn spurðu um rán og gripdeildir í þeim borgum Íraks, sem herir nýlenduveldanna hafa náð á sitt vald, yppti hann öxlum og sagði: “Frjálst fólk má gera mistök og fremja glæpi og gera slæma hluti.” Hundruð manna hafa verið drepin í óöldinni undir verndarvæng herja Bandaríkjanna og Bretlands. Flestu verðmætu hefur verið stolið í þessum borgum og ómetanleg verðmæti eins merkasta þjóðminjasafns í heimi eru horfin út í veður og vind. Sjúkleg viðbrögð Rumsfeld eru dæmigerð fyrir stjórnarfarið í Bandaríkjunum þessa dagana. Frá þessu segir

Brian Whitaker í Guardian.
Réttlætingar ákaft leitað

Bandaríkin og Bretland hafa í kyrrþey komið á fót eigin vopnaleitarliði til að finna bönnuð vopn í Írak og hefur það farið vítt og breitt um landið til reyna að finna réttlætingu fyrir innrásinni. Þetta upplýstu

Nicholas Watt, Owen Bowcott og Richard Norton-Taylor í Guardian. Kofi Annan, framkvæmdastjóri Sameinuðu þjóðanna, hefur af þessu gefna tilefni ítrekað, að einungis vopnaleitarnefnd Sameinuðu þjóðanna hafi umboð til slíkrar leitar. Hans Blix, yfirmaður þeirrar nefndar, segir í viðtali við El Pais í Madrid, að Bandaríkin og Bretland hafi engan áhuga haft á vopnaleit Sameinuðu þjóðanna og reynt að framleiða fölsuð sönnunargögn gegn Írak til að réttlæta árásina. Hann sagði, að Írakar hafi nú þjáðst mikið, af því að vopnaleitarnefndinni hafi ekki verið leyft að ljúka störfum. Paul Rogers prófessor við Bradford háskóla segir, að fólk muni ekki trúa uppljóstrunum einkanefndar Bandaríkjanna og Bretlands, af því að þessi ríki séu málsaðilar.
Þráðlaus staðarnet

Þráðlausum staðarnetum fjölgar á almannafæri á Vesturlöndum. Þau eru í ýmsum flugstöðvum, hótelum og kontórhúsum. Þeir, sem eru með þráðlaust tengjanlega fartölvu á svæðinu, geta notað þessi staðarnet til að komast á netið og geta síðan notað netið til að tala við fólk úti um heim, án þess að borga símgjald.

Roger Collis skrifar í International Herald Tribune um þessar tækninýjungar.
Skúrar ekki eftir sig

Elizabeth Becker segir í New York Times, að daufar séu undirtektir við tilmælum Bandaríkjastjórnar um fjárstuðning vestrænna ríkja og fjármálastofnana til að borga tjónið, sem Bandaríkin og Bretland hafa valdið Írak. Alþjóðabankinn og Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn geti lítið gert, nema málið hafi fengið gæðastimpil Sameinuðu þjóðanna, sem ráðamenn Bandaríkjanna hata og fyrirlíta. Bandaríkjastjórn mun sjálf ekki tíma að borga fyrir endurreisn Íraks fremur en hún tímdi að borga fyrir endurreisn Afganistans. Hún telur sig ekki þurfa að skúra eftir sig. Þess vegna telur Becker, að hún verði að friðmælast við þau ríki, sem voru andvíg hinni tilefnislausu árás á Írak, eða skilja að öðrum kosti við fórnardýr sitt í rústum.
Sagðir sefasjúkir

William Pfaff segir í International Herald Tribune, að hægri öfgamennirnir, sem ráða Bandaríkjunum, þjáist af ótta við hið ókunna og séu sefasjúkir ofstækismenn. Þeir trúi, að rétt sé að slátra fólki í krafti kennisetninga. Í annarri grein í sama blaði segir Pfaff, að orðstír Bandaríkjanna í heiminum sé horfinn og mörg lýðræðisríki séu farinn að líta á þau sem ógnun. Þessi ríki muni einangra Bandaríkin enn frekar en orðið er. Hann telur, að Bandaríkin muni tapa á því að hafa grafið undan alþjóðsamfélaginu og hefðbundnum vinnubrögðum þess.
Þrefaldar hörmungar

Fyrst þurftu Írakar að þola morð og limlestingar af hálfu stjórnar Saddam Hussein. Næst þurftu Írakar að þola morð og limlestingar af hálfu herja George W. Bush og Tony Blair, sem leiddu til stjórnleysis í landinu, svo að nú síðast þurfa Írakar að þola rán og gripdeildir glæpamanna ofan á fyrri hörmungar. Segja má þó, að ástandið hafi skánað. Saddam myrti tugþúsundir, Bush og Blair myrtu þúsundir og ræningjarnir myrða hundruð þessa dagana. Langt kann þó að vera í friðsamt líf hjá Írökum, því reynslan frá Afganistan sýnir, að Bush er sýnna um að koma á stríði en að koma á friði. Hann gerði til dæmis ekki ráð fyrir neinum kostnaði á fjárlögum þessa ári við friðargæzlu í Afganistan, þar sem löggæzlumenn fá ekki lengur borgað og þar sem nú ríkir óöld herstjóra og trúarofstækismanna eins og fyrir stríð. Ágæt grein um þetta efni eftir

Paul Krugman birtist í New York Times í morgun.
Ég er sterkastur

David Hare rithöfundur segir í Guardian í morgun, að ástæðan fyrir blóðugri árás George W. Bush Bandaríkjaforseta á Írak sé hvorki að ná í olíu né að ljúka verki föðurins, hvorki að eyða kjarnavopnum né öðrum gereyðingarvopnum. Bush sé bara að sýna öllum heiminum fram á, að hann geti gert það sem honum sýnist. Hann hafi beinlínis valið Írak, af því að ekkert vit var í að velja Írak. “Ég vil af því að ég get”, segir Hare að sé hin raunverulega ástæða trúarofstækismannsins í Hvíta húsinu. Hann spáir því, að Bush muni ekki láta sér nægja að slátra Írökum, heldur muni fleiri þjóðir verða fórnardýr geðsjúklingsins.
Kjarnasamruni færist nær

Kenneth Chang segir í New York Times, að ný orkulind hafi færzt nær okkur í tíma með vel heppnaðri tilraun með kjarnasamruna í Sandia rannsóknastofunni í Philadelphia. Tilraunin bendi til, að ekki þurfi gríðartrausta tanka utan um heitt vetni, heldur sé hægt að framkalla raðsprengingar eins og í bílvél. Þetta muni leiða rannsóknir á vetnisorku inn á nýjar brautir, en eigi að síður muni áratugir líða áður en hægt verði að hagnýta hana í daglegu lífi.
Segir Bush vera barbara

Nóbelshöfundurinn

Günther Grass segir í International Herald Tribune, að siðferði heimsveldisins Bandaríkjanna hafi hnignað. Þar séu komnir til valda ofstækisfullir barbarar, sem hafi svikið hugsjónir þeirra, sem stofnuðu Bandaríkin á sínum tíma. Hann telur, að George W. Bush forseti sé að valda Bandaríkjunum gífurlegum skaða og segir andspyrnu þýzku ríkisstjórnarinnar hafa gert sig stoltan af að vera Þjóðverji.
Stríðið skaðar hnattvæðingu

Maria Livanos Cattaui segir í International Herald Tribune, að fjölþjóðastefnan haldi uppi hnattvæðingunni og bættum efnahag mannkyns. Höfundurinn minnir á, að verzlun milli Evrópu og Bandaríkjanna nemi einum milljarði dollara á degi hverjum. Alþjóðalög og réttur hafi skaðast verulega af einhliða aðgerðum upp á síðkastið. Íraksstríðið hafi rofið sambandið milli Evrópu og Ameríku og úr því verði að bæta hið bráðasta, ef ekki eigi illa að fara.
Menn trúa skattahruni

Skoðanakönnun hefur sýnt, að margir taka mark á loforðum, sem stjórnmálaarmar peningavaldsins gefa um að lækka skatta villt og galið, jafnvel þótt loforðin gefi stjórnmálaarmar, sem lengi hafa verið við völd án þess að sjá ástæðu til að lækka skatta fyrr en nú. Ánægja manna með þessi yfirgengilegu loforð styður þá kenningu, að kjósendur fái þá valdamenn, sem þeir eiga skilið. Ennfremur þá kenningu, að það sé ekkert að á Íslandi, sem ekki sé hægt að laga með því að skipta um kjósendur.
Rústuðu Rússland

Joseph Stiglitz, nóbelsverðlaunahafi í hagfræði, skrifar grein í Guardian um, hvernig róttækar hægri sinnaðar hagfræðikenningar Alþjóða gjaldeyrissjóðsins rústuðu efnahag Rússlands á skömmum tíma eftir fall Sovétríkjanna. Á tímabilinu 1992-1998 minnkaði framleiðsla í landinu um helming og fátækt jókst úr 2% íbúa í rúmlega 40% íbúa. Þótt ástandið hafi lagazt á síðustu árum, er verg landsframleiðsla í Rússlandi enn 30% minni en hún var árið 1990. Hann varar við nýjum tilraunum til að falsa sagnfræðina og fela þetta gjaldþrot hægri sinnaðra hagfræðikenninga Alþjóða gjaldeyrissjóðsins.
Murdock æsti til stríðs

David D. Kirkpatrick skrifar í New York Times um stjórnmálaáhrif fjölmiðlakóngsins Rupert Murdoch, sem styður eindregið hernað Bandaríkjanna, Bretlands og Ástralíu gegn Írak. Hann á mikið af fjölmiðlum í árásarlöndunum og lætur þá styðja stefnu sína. Einkum hafa áhrif hans aukizt með Fox sjónvarpskeðjunni í Bandaríkjunum, sem rekur eindreginn styrjaldaráróður. Tony Blair, forsætisráðherra Bretlands á Murdoch skuld að gjalda, því að blöð hans studdu kosningabaráttu Blair eindregið. Það kann að skýra, hversu nákvæmlega Blair fylgir árásarstefnu Bandaríkjanna að málum.
Allar kirkjur gegn stríði

Séra

Konrad Raiser, framkvæmdastjóri Heimskirkjuráðsins, skrifar í International Herald Tribune um stríð Bandaríkjanna og Bretlands við Írak. Hann segir, að allar deildir kristinnar kirkju séu sammála um að fordæma þetta stríð og hafi sérstaklega mótmælt tilraunum til að verja það á trúarlegum og siðfræðilegum forsendum. Hann talar um falsspámenn, sem beiti fyrir sig trúarlegum rökum, og á þar við George W. Bush Bandaríkjaforseta, sem segist vera af guði valinn til að fara í krossferð gegn illum öflum heimsins.
Smokkfiskurinn í vanda

Á tímum persónudýrkunar er nauðsynlegt fyrir sérhvern stjórnmálaarm fjármálablokkar að bjóða fram persónu, sem hefur möguleika á að verða forsætisráðherra. Þess vegna blómstra stjórnmálaarmar kolkrabbans og háhyrningsins. Þeir hafa hvor um sig persónu, sem opinberlega sækist eftir stöðu forsætisráðherra. Stjórnmálaarmur smokkfisksins er hins vegar í vanda, því að hann er meðreiðarframboð, sem býður ekki upp á neitt skýrt val um forsætisráðherraefni. Hann býður bara frambjóðanda, sem verður utanríkisráðherra, hvort sem frambjóðandi kolkrabbans eða frambjóðandi háhyrningsins verður forsætisráðherra.
Afneitun, tregða, skelfing

Philip Bowring skrifar í International Herald Tribune um lungnabólguæðið, sem hann segir minna á gin- og klaufaveikiæðið fyrir þremur árum. Fyrst hafi Kína verið í afneitun og síðan hafi Hong Kong verið með tregðu. Hvort tveggja hafi síðan leitt til skelfingar, þegar dauðsföll fóru að fréttast. Hann segir, að hættan af lungnabólgunni sé feiknarlega ofmetin. Aðeins hafi einn af hverjum 80.000 íbúum Hong Kong fengið veikina og aðeins 4% hinna sýktu hafi látizt, svipað og gerist í venjulegri lungnabólgu. Hann segir, að beinbrunasótt og heilabólga séu ferðamönnum hættulegri í Suðaustur-Asíu. Engin ástæða sé til að takmarka ferðalög vegna lungnabólgunnar nýju.
Efnavopna-Donald

George Monbiot talar um stríðsmálaráðherra Bandaríkjanna í Guardian og kallar hann efnavopna-Donald. Hann hafi fengið George W. Bush í síðustu viku til að samþykkja notkun á táragasi gegn Írökum. Þetta stríðir gegn alþjóðlegum sáttmála um efnavopn, þar sem sérstaklega er tekið fram, að táragas megi ekki nota í stríði. Táragas er jafn hættulegt og annað eiturgas, svo sem kom fram, þegar 128 manns létust í leikhúsi í Moskvu í október í fyrra. Táragasið hefur þegar verið sent til vígstöðvanna og landgönguliðar bandaríska hersins hafa þegar verið þjálfaðir í notkun þess. Allt er þetta ólöglegt. Bandaríkjastjórn er að hefja nýjar víddir í stríðsglæpum sínum á sama tíma og Írakar beita engum efnavopnum.
Mikið verður auglýst

Stjórnmálaarmar íslenzku fjármálablokkanna munu auglýsa mikið í fjölmiðlum síðasta mánuðinn fyrir alþingiskosningar. Stjórnmálaarmur smokkfisksins hefur eindregið lagzt gegn drögum að samkomulagi um takmörkun á auglýsingum, enda hefur sá á brattann að sækja, sem mælist með smáflokkafylgi í skoðanakönnunum. Stjórnmálaarmar kolkrabbans og háhyrningsins þurfa líka að auglýsa mikið, því að þeir berjast um forustuna í fylgi og væntanlegan forsætisráðherra.
Bandamenn eru verri

Mary Riddell telur í Observer, að Bandaríkjamenn og Bretar hafi vinninginn yfir Saddam Hussein í stríðsglæpum í Írak, enda hafi sá síðarnefndi ekki beitt neinum efnavopnum, en hinir fyrrnefndu hafi beitt hinum bannfærðu klasasprengjum. Hún telur vafasamt að hægt sé að sprengja þjóð til lýðræðis.
Blair: Álfur út úr hól

John Stevens segir í Guardian, að Tony Blair, forsætisráðherra Bretlands, skilji hvorki evrópska sameiningarsinna né bandaríska róttæklinga á hægri kanti. Hinir síðarnefndu vilji velta úr sessi ráðamönnum Sýrlands, Jórdaníu, Sádi-Arabíu og furstadæmanna við Persaflóa og hinir fyrrnefndu vilji ekki með nokkru móti stuðla að því. Blair skilji hvorki róttækar ráðagerðir Bandaríkjanna né hörð viðbrögð gömlu Evrópu við þeim ráðagerðum. Hann sé álfur út úr hól.
Órar trúar og ofbeldis

Í International Herald Tribune segir stjórnmálaskýrandinn

William Pfaff, að George W. Bush, forseti Bandaríkjanna, sé haldinn ofbeldisfullum trúarórum, sem stjórni gerðum hans í Afganistan og Írak.
Þrjár valdablokkir

Þrjár fjármálablokkir keppa um völdin í alþingiskosningunum í næsta mánuði, kolkrabbinn, smokkfiskurinn og háhyrningurinn. Aðeins þarf að virða fyrir sér risavaxnar kosningaskrifstofur þriggja stjórnmálaflokka til að átta sig á, að kostnaður þeirra af kosningunum er margfalt meiri en svo, að unnt sé að safna fyrir honum hjá vel stæðum flokksmönnum. Hver þessara flokka mun verja 100 milljónum til kosningabaráttunnar. Stóru fjármálablokkirnar og nokkur önnur fyrirtæki í viðkvæmri stöðu í þjóðfélaginu útvega fé og aðstöðu til að dæmið gangi upp og vonast til að uppskeran verði góð eftir kosningar.
Ísraelssinnaður landstjóri

Verðandi landstjóri Bandaríkjanna í Írak, Jay Garner, er gamall hershöfðingi og núverandi stjórnarformaður Coleman vopnaframleiðslunnar, sem framleiðir Patriot eldflaugarnar frægu, er hittu engin skotmörk í fyrra Persaflóastríðinu. Garner er þekktur Ísraelssinni, sem hefur opinberlega kennt Palestínumönnum um ógnaröldina fyrir botni Miðjarðarhafs og opinberlega hrósað hófsemi Ísraelshers í hernámi Palestínu. Frá þessu segja

Paul Holmes hjá Reuters og Paul Valleby hjá Independent.
Spáð skæruhernaði

James Fox segir í Guardian, að styrjöldin gegn Írak verði að ýmsu leyti svipuð styrjöldinni gegn Víetnam. Skæruliðar heimamanna muni fara eftir kennslubók Vo Nguyen Giap hershöfðingja og ráðast hér og þar úr launsátri að fámennum hópum úr innrásarliðinu, sem hann telur muni seint vinna hug og hjörtu heimamanna. Nicholas D. Kristof skrifar um svipað efni í New York Times og segir, að Írakar líti almennt ekki á innrásarliðið sem frelsisengla. Hann telur, að útkoman verði samt ekki eins og í Víetnam, heldur eins og í Líbanon.
Óraunhæfar hugmyndir

Polly Toynbee rekur í Guardian ýmsar ástæður þess, að ekki er ástæða til mikillar bjartsýni um velgengni friðarins eftir stríðið við Írak. Hún telur, að væntanlegir sigurvegarar stríðsins hafi óraunhæfar hugmyndir um stöðu mála í Miðausturlöndum. Hún efast um, að frelsun Íraka muni færa þeim mikla gæfu. Auk þess nefnir hún ræðu John Bolton, aðstoðarutanríkisráðherra Bandaríkjanna, þar sem hann gælir við hugmynd um að ráðast á Íran í beinu framhaldi af árásinni á Írak.
Falsvitni fjölmiðla

David Leigh rekur í Guardian fjölmörg ósannindi, sem að undirlagi áróðursstjóra árásarinnar á Írak hafa birzt í vestrænum fjölmiðlum um ástandið í Írak og gang stríðsins. Hann vekur athygli á, að fjölmiðlar láta sig hafa það að birta hverja lygina á fætur annarri, þótt fyrri ósannindi hafi þegar verið hrakin. Leigh reynir að útskýra frá herfræðilegu sjónarmiði, hvert hafi verið hlutverk hverrar lygi fyrir sig.
Áhrifalítill Powell

>Steven R. Weisman telur í New York Times, að ferð Colin Powell, utanríkisráðherra Bandaríkjanna, til Brüssel hafi verið árangursrík. Minnkað hafi ágreiningur milli Evrópu og Ameríku um stjórn Íraks eftir stríðið. Þetta er nokkuð mikil bjartsýni. Efast má um, að langvinnt sambandsleysi þessara aðila verði lagað á einum degi með tuttugu kortérsfundum eins manns, sem er einangraður í stjórn Bandaríkjanna. Ofstækismennirnir þar verða ekki nema þrjátíu sekúndur að varpa fyrir borð hvers kyns samkomulagi, sem Powell kann að ná í Evrópu. Þeir hafa eyra ofstækisfulls forseta, en ekki hann.
Efast um olíugróða

Samkvæmt frétt

David Usborne í Independent hefur forstöðumaður þróunaráætlunar Sameinuðu þjóðanna varað við hugmyndum Bandaríkjanna um að láta olíugróða í Írak fjármagna endurreisn landsins eftir eyðileggingu stríðsins. Hann segir, að olíuiðnaðurinn þar í landi þurfi á mikilli fjárfestingu að halda, áður en hann getur lagt eitthvað af mörkum til uppbyggingar landsins. Reikna má með, að í Evrópu og hjá Sameinuðu þjóðunum verði mikil andstaða við fyrirhugaða stjórn Bandaríkjanna á málefnum Íraks.
Feðgavandi forseta

Hófsamir repúblikanar frá stjórnarárum George Bush eldri, það á meðal James Baker, Brent Scowcroft, Lawrence Eagleburger og Colin Powell eru sagðir vera að reyna að koma þeim skilaboðum á framfæri við George W. Bush yngri, að róttæku heimsveldissinnarnir Dick Cheney, Donald Rumsfeld og Paul Wolfowitz gefi honum vond og hættuleg ráð í utanríkismálum, sem stríði gegn langtímahagsmunum Bandaríkjanna. Þeir hófsömu eru sagðir vera að velta fyrir sér að fá gamla forsetann til að reyna að hafa vit fyrir þeim yngri. Frá þessu er sagt í ýmsum blöðum vestan hafs, meðal annars hjá

Maureen Dowd í New York Times.
Stríð til að græða á því

Bandaríkin hyggjast ekki bæta Írak tjónið, sem hernaður Bandaríkjanna hefur valdið og á eftir að valda ríkinu. Ætlunin er að nota írakska olíu til að borga fyrir endurreisn ríkisins. Til þess að tryggja hagsmuni Bandaríkjanna verða 23 Bandaríkjamenn skipaðir ráðherrar Íraks. Þeir eiga að sjá um tekjurnar af olíusölunni og tryggja, að bandarísk fyrirtæki, einkum nokkur fyrirtæki með aðsetri í Texas, fleyti rjómann af endurreisnarstarfinu. Meðal greina um þetta efni er ein eftir

Joseph Fitchett í International Herald Tribune.
Árangur velmegunarinnar

Morgunblaðið hefur upplýst, hver sé árangur velmegunarinnar, sem dásömuð var á landsfundi Sjálfstæðisflokksins um helgina. Stéttaskipting hefur aukizt í skólum landsins og íþróttafélögum. Hún lýsir sér m.a. í, að sum börn hafa ekki efni á að kaupa skólamáltíðir eða stunda íþróttir. Þetta er upphafið að árangrinum af vaxandi kostnaðarhlutdeild almennings í þjónustu, sem beint eða óbeint er á vegum hins opinbera. Við siglum áleiðis til þjóðskipulags Bandaríkjanna, þar sem auðræði hefur leyst lýðræði af hólmi, þar sem meira en allur hagvöxturinn fer í að bæta kjör þeirra allra bezt settu, og þar sem almúginn verður sífellt fátækari. Sjálfstæðisflokkurinn mun færa okkur slíkt þjóðskipulag.