arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Öfgar og hóf múslima

Öfgar múslima eru einkum upprunnir meðal wahabíta/salafista á Arabíuskaga og kostaðir af olíuprinsum skagans. Ræktunarstöðvar öfga eru einkum í madrössum í Pakistan, á Vesturlöndum og ríkjum, sem Bandaríkin hafa rústað. Flóttafólk frá Sýrlandi er tiltölulega hófsamt og vestrænt í hugsun og háttum, lagast að nýju landi. Vandinn byrjar síðar. Gettó eru fyrsti vandinn, aðskilin hverfi fólks í fátæktargildru. Þar lenda iðjulaus ungmenni á glapstigum eða í klóm öfgaklerka kostaðra frá Arabíuskaga. Þar er uppspretta hryðjuverkamanna, er ganga til liðs við Isis. Gestgjafaríki þurfa að hindra fátæktarhverfi og öfgaklerka wahabíta.
Hröð öldrun flokka

Píratar hafa helming alls fylgis kjósenda undir fertugu. Bófaflokkarnir tveir halla sér einkum að fólki yfir sextugt. Fylgi þeirra gufar upp hjá yngri hópum. Ferlið bendir til, að Flokkurinn og Framsókn verði fyrr en síðar útdauðir eftir fremur hraða öldrun. Raunar er fylgi Bjartrar framtíðar að falla í enn hraðari farveg öldrunar. Gamla fólkinu finnst líklega þar vera kurteist fólk, sem sé flott í tauinu. Unga fólkið kærir sig hins vegar ekkert sérstaklega um slíkt. BF er skrítið dæmi um bráða öldrun. Fátt bendir heldur til, að Vinstri græn og Samfylkingin geti selt þá hugmynd, að þau muni efna það, sem þau sviku síðast.
Skrípakarlinn mættur

Skrípakarlinn frá Mexikó sló sér upp á Íslandi. Samkvæmt Economist er hann þó frægastur fyrir að reyna að troða dóttur sinni og tengdasyni í æðstu stöður hjá Efnahags- of framfarastofnuninni, OECD. Angel Gurría vill, að almenningur fái sem lægst kaup, svo að „hagvöxtur“ verði sem mestur. Sjálfur leggur hann mesta áherzlu á að fá sem mest fríðindi og koma kostnaði við himinháan einkarekstur sinn á herðar stofnunarinnar. Neyðarfundur var kallaður saman í OECD vegna furðuferlis mannaráðninga hans. Um dýrðina má lesa nánar í

ECONOMIST. Við hæfi er, að Gurría forstjóri klappi Bjarna Benediktssyni á öxlina. Báðir eru skrípó.
Flestir fagna flóttamönnum

Skoðanakönnun DV bendir til, að einn af hverjum fimm Íslendingum vilji ekki fá flóttamenn. Færri en þeir, er vilja fá 5000 eða fleiri. Yfirgnæfandi meirihluti þjóðarinnar vill efla móttöku flóttamanna. Þeir eru virkir í fésbók og þvinguðu auma ríkisstjórn upp að vegg með hennar 50 hausa. Könnunin sýnir, að um 20% þjóðarinnar hneigjast að rasisma. Borgarfulltrúar Framsóknar höfðuðu til þessa hóps með góðum árangri í síðustu kosningum. Davíð og Mogginn reka gríðarlegan áróður fyrir rasisma og vilja þvinga honum upp á Flokkinn. Litlum jaðarflokkum kann að finnast þetta girnilegt fylgi, en tæpast gagnast það kjölfestuflokkum.
Ljón á vegi pírata

Svo mikið er af ljónum á vegi pírata til valda, að ég held þeir verði móðir af sárum. 1: Tilboð fyrir kosningar um stjórnarsamstarf við einhvern fimmflokkinn er hættulegt. Margir kjósendur vilja ekki nudda sér utan í gamla skítinn. 2: Sumt er svo flókið, að ekki hentar að fara út í smáatriðin of snemma, það gefur höggstað á sér. 3: Svo mikið er komið af væntingum, að veruleiki kosningatímans getur valdið fólki vonbrigðum. 4: Fólki lízt ekki á, að eftir kosningar hefji píratar langvinna úttekt á stjórnsýslunni. Sú vinna á að byrja núna. 5: Frávik frá stefnu gegnsæis munu valda sumum kjósendum vonbrigðum. 6: Og svo framvegis.
Stjórnarskrá bófaflokkanna

Bófaflokkar ríkisstjórnarinnar hafa eigin stjórnarskrárnefnd, sem er í leyni að semja nýja stjórnarskrá. Stefnt til höfuðs stjórnarskrá okkar, sem samin var í opnu gegnsæi. Ferlið náði frá þjóðfundi gegnum stjórnlagaráð, sem varð einróma sammála um niðurstöðuna, yfir í þjóðaratvæði, sem sagði já. Fór mjög í taugar eigenda þjóðfélagsins og lagatækna, sem telja stjórnarskrá vera sitt prívatmál. Og að orðhenglar hennar eigi að vera þjóðinni óskiljanlegir. Þessi stjórnarskrá þjóðareigenda og lagatækna á að vera tilbúin í árslok. Meiningin er að knýja hana fram á þingi í lok kjörtímabilsins, svo að stjórnarskrá okkar komist ekki á dagskrá. Þetta eru þjóðníðingar.
Eitt sumarþing nægir

Ekki á að þurfa 6-9 mánuði til að ná nýju stjórnarskránni gegnum nýtt alþingi og fá samþykkt þjóðaratkvæði um aðild að Evrópu. Fimmflokkurinn mun að vísu beita málþófi aldarinnar gegn stjórnarskránni og tefla fram tugum lagatækna utan þings. Píratar þurfa bara að standa af sér þann storm og keyra á þetta eina mál. Auðvitað þarf jafnframt að leggja fram ýmis önnur þingmál og þar eru fjárlög mikilvægust, svo og uppboð á kvóta og upprisa Landspítalans. En ekki má láta slík mál tefja fyrir stjórnarskránni. Strax eftir kosningar þarf að hefja sumarþing og leggja fram stjórnarskrána, sem nú þegar bíður tilbúin og staðfest í þjóðaratkvæði. Síðan þarf duglega verkstjórn, sem takmarkar samanlagðan ræðutíma við 100 klukkutíma. Eitt sumarþing nægir, kosningar að hausti og nýtt þing fjallar um fjárlagafrumvarpið.
Okkar stjórnarskrá

Hinir hefðbundnu stjórnmálaflokkar munu allir andmæla hugmynd pírata um upptöku okkar stjórnarskrár, sem stjórnlagaráð varð einróma um. Allir vilja krukka í þá stjórnarskrá, enda hafa þeir hagsmuna að gæta. Svo sem hagsmuna kvótagreifa og lokaðrar stjórnsýslu. Lagatæknar munu líka andmæla, enda vilja þeir ekki sjá stjórnarskrá samda af fólkinu án lagakróka og orðhengilsháttar lagatækna. Á loft verður hafin tilgáta Líndals um, að þjóðareign sé ekki til. Píratar þurfa engar áhyggjur að hafa. Fólkið skilur sína stjórnarskrá og vill hana. Píratar þurfa svo eftir kosningar líklega að díla um lausnina við samstarfsflokk/a. Það eru bara leikreglurnar.
Þjóðin tók völd

Eygló Harðardóttir og ríkisstjórnin runnu glæsilega á rassinn með eymdarhugmynd sína um móttöku 50 flóttamanna. Meðan hefðbundnir fjölmiðlar sváfu helgasvefni, lék allt á reiðiskjálfi á fésbók. Sjálfboðaliðar buðu fram vinnu, aðstöðu, fé, húsnæði og hvaðeina. Sveitarfélög tilkynntu vilja til aðildar að þjóðarátaki. Í helgarlok var búið að skjóta 50 manna nízku Eyglóar í kaf. Hærri tölur voru nefndar, 500 manns og jafnvel 5000. Að frumkvæði stjórnarandstöðunnar verður líklega samið um 500 manna millileið. Rasistar liggja orðlausir til kojs. Jafnvel Framsókn svíkur þá. Hin frábæra fésbók sýndi um helgina, að þjóðin er fólk, ekki rasistar. Hún færir þjóðinni valdið, bravó.
Hugdettur stýra ferðinni

Deilan um byrjendalæsi er mér næsta illskiljanleg. Um aldamótin var tekin upp kennsluaðferð í lestri á grundvelli hálfkaraðra rannsókna. Efasemdir eru samt um, að línurit segi rétta sögu af tjóninu. Taugaveikluð lausn ráðherra er að kippa þessu til baka og kasta inn annarri kennsluaðferð á grundvelli enn minni og verri rannsókna. Er þetta ekki dæmigert fyrir Ísland? Hér er allt lausgirt og menn vaða um í nærri fullkomnu gerræði. Pólitískar hugdettur hafa sömu stöðu og vísindi. Illuga Gunnarssyni gæti dottið í hug, að sköpunarsagan skuli leysa þróunarvísindi af hólmi. Hinn dæmigerði fúskari er óhæfur til að vera ráðherra.
Haldið góðum hraða

Er að mestu leyti sammála stefnu pírata eins og Birgitta Jónsdóttir lýsti henni á landsfundi flokksins. Efast þó um forvirkan samning um samstarf í ríkisstjórn um bara örfá atriði: Stutt kjörtímabil, nýju stjórnarskrána og atkvæðagreiðslu um aðildarviðræður að Evrópusambandi. Kjósendur vænta aðgerða á fleiri sviðum, til dæmis endurreisn laskaðrar velferðar. Kosningar hafa áráttu til að fela í sér óvænt úrslit. Fyrirfram innpakkað samstarf verður þyngra í vöfum en reiknað var með fyrir kosningar. Gefur öðrum flokkum færi á gagnaðgerðum. Bezt að hnýta ekki of fast. Spekúlera í góðu hófi og þá fyrir kosningar, byrja strax að safna gögnum. Ekki eyða tíma og velvild eftir kosningar í langvinna „úttekt á allri stjórnsýslunni“. Halda samhliða góðum hraða á aðgerðum, sem hefjist strax.
Siðblindingi á réttum stað

Einn mesti siðblindingi landsins hyggst halda dauðahaldi í stöðu varaformanns Sjálfstæðisflokksins. Mér finnst það einkar vel við hæfi. Lygnasti ráðherrann á heima í þeirri stöðu. Hanna Birna Kristjánsdóttir minnir á Richard Nixon. Hann flúði með löngum hléum úr einni lyginni í aðra. Tapaði forsetatign fyrir rest, rúinn trausti. En það var í Bandaríkjunum. Við búum hins vegar á Íslandi, þar sem valdamenn sleppa engu, sem þeir hafa klófest. Hanna Birna var heilt ár að juðast úr ráðherrastólnum. Sorglegasta uppákoma síðustu ára. Yrði borin æpandi og öskrandi úr stöðu varaformanns bófaflokksins, sem einu sinni var voða stór.
Málstola skipuleggjendur

Hef aldrei myndað mér staðfasta skoðun á, hvar Landspítalinn eigi að vera. Of flókið mál fyrir mig. Hef þó tekið eftir, að nánast enginn ver núverandi stað. Nánast allir, sem um málið skrifa, benda á aðra staði betri. Þeir, sem ákváðu staðinn eða halda stefnunni til streitu, taka engan þátt í umræðunni. Ósvífið. Segir mér þá sögu, að óráðlegt sé að byggja á núverandi svæði. Enda er þar ekki einu sinni pláss fyrir fæðingardeild. Hvers slags rugl er það? Segir mér líka þá sögu, að margir fagmenn hafa hagsmuna að gæta. Óttinn við tekjumissi veldur þeim málstoli. Eins og verkfræðingar í virkjanabransa, þegja bara út í eitt.
Klerkur missir sig

Séra Örn Bárður Jónsson missti sig á fésbókarvegg sínum. Birti teikningu af hryðjuverkamanni, merktum „Isis – Vantrú“ miða hríðskotabyssu á kristna. Undir henni skrifar klerkur „stigs- eða eðlismunur?“. Ég veit ekki, hvernig honum dettur í hug að bera skoðanaskipti í orðum saman við manndráp og aftökur. Það er eitthvað helsjúkt við hugdettuna. Hef ekki tekið eftir, að hann hafi beðið forláts á mistökunum. Tilgangslaust er að eiga orðastað við kristna predikara, ef svona eru viðbrögð þeirra. Séuð þið enn félagsfólk í ríkiskirkjunni, ættuð þið að hugleiða orðbragð klerksins. Og spyrja ykkur, hvort þetta sé í lagi.
Eygló yljar um hjartarætur

Þýzka ríkisstjórnin hyggst taka við 800.000 flóttamönnum frá Írak og Sýrlandi. Svarar í hlutfalli við íbúafjölda til viðtöku Íslendinga á 3.300 flóttamönnum. Íslenzka ríkisstjórnin er nízkari, hyggst bara taka við 50. Eygló Harðardóttir, mesti hræsnari stjórnmálanna, fékk að koma inn í beina útsendingu kvöldfrétta í sjónvarpinu. Jarmaði þar um, hversu vel Ísland mundi gera þetta. Tvisvar spurði Bogi Ágústsson hana, hvort 50 væri frambærileg tala. Í hvorugt skiptið svaraði Eygló neinu. Bogi sýndi ekki þann metnað að bera saman tölurnar 3.600 og 50. Ég veit ekki, hverjum þessi yfirdrepsfulla uppákoma átti að ylja um hjartarætur.

(Independent)
Sjúkraskýli á stríðstíma

Ríkisstjórnin setti Landspítalann á hliðina. Þannig liggur spítalinn enn, þótt verkföll hafi verið stöðvuð. Sérhæfðir starfsmenn, sem sögðu upp, hafa ekki endurráðið sig. Aðeins 24 starfmenn hafa komið til baka, en uppsagnir rúmlega 300 starfsmanna gilda enn. Þeir eru að hætta störfum þessa dagana og upp úr mánaðamótum. Til dæmis hefur enginn lífeindafræðingur dregið uppsögn til baka. Neyðarástand er á ýmsum deildum spítalans. Ekki má skrifa um ótímabær mannslát. Landspítalinn er hættur að bera sig saman við norræna, þýzka, franska spítala. Er þriðja heims spítali, eins konar sjúkraskýli á tíma stríðsins gegn velferð.
Rótleysi og hefðarskortur

Bjarni Benediktsson segir pírata vera of rótlausa. Svipað segir Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, sem segir þá ekki fylgja hefðbundnum gildum þjóðfélagsins. Þeir tveir silfurskeiðungar eiga við það sama. Vilja, að nýir flokkar rótist og rýti við sömu trog spillingar og hefðbundnir flokkar hafa gert. Vilja, að nýliðarnir séu útreiknanlegir, svo að semja megi við þá um tilhliðranir í þágu auðgreifa. Allt tal silfurskeiðunga er markað þeirri staðreynd, að þeir telja sig eiga þjóðfélagið með húð og hári. Hafni fólk spillingu bófaflokkanna, er það kallað rótlaust og sambandslaust við hefðina. Segir mikið um Bjarna og Sigmund Davíð.
Aftur orðnir skrímsli

Bankahrunið varð vegna bankanna. Orðnir að skrímsli, sem framleiddi peninga eins og skít, er voru verðlausir eins og skítur. Þannig hrundu þeir og þannig hrundi Seðlabankinn og ríkissjóður fór á hliðina í ofanálag. Bankarnir eru enn orðnir að skrímsli. Í skjóli einokunar okra þeir stjórnlaust á fyrirtækjum og fólki. Hafa grætt 400 milljarða frá endurreisn þeirra, núna um 80 milljarða á ári. Bankarnir eru að láta þjóðfélaginu blæða út. Nú þegar verður að stöðva þá, reka siðblinda bankstera og setja inn ábyrgt fólk. Jafnfram verður að stöðva vaxtaokrið tafarlaust, afnema verðtryggingu og síðan að losna við krónuna.
Braskarar eiga borgina

Skipulag Reykjavíkur hefur verið í ólestri síðan ég man eftir mér. Oft hef ég skrifað um það. Undir stjórn Dags B. Eggertssonar og Hjálmars Sveinssonar er helförin á leiðarenda. Verktakar, braskarar og arkitektar leika lausum hala og fá hámarksnýtingu á lóðum. Ekkert tillit er tekið til umhverfis, rétt eins og borgarstjórn hati fortíðina. Fólki ofbýður. Það sést af óblíðum viðtökum við fyrirhuguðum skrímslum á Hörpureit og við Tjarnarenda Lækjargötu. Hótað er enn einu risahóteli og það við sjálfan Austurvöll. Hvar eiga rúturnar að vera þar? Ruglið hefur aldrei verið markvissara en einmitt núna. Braskarar eiga borgina.
Konan og karlinn

Á suðurleið minni í vikunni heimsótti ég tvö dæmi um farsæla ferðaþjónustu. Hef séð sömu formúlu víðar. Aðkomufólk flytur í pláss, konan er fyrirmyndar vert og kokkur, karlinn er handlaginn. Þau kaupa sér stórt og gamalt hús fyrir lítinn pening. Hann innréttar og hún sér um gestina. Á persónumiðlum spyrst fréttin og viðskipti bólgna. Á Blönduósi opnaði Yolanda hótel Kiljuna, fyrst í einu húsi og síðan öðru. Nú er verið að innrétta það þriðja. Pólskt framtak hleypir lífi í þreytt þorp við nyrzta haf. Svo kom ég í Borgarnes, hvar Svava Víglundsdóttir frá Vopnafirði klófesti gamla sýslumannskontórinn, setti upp Blómasetrið, síðan Kaffi Kyrrð og loks samnefnt hótel. Rífandi gangur eins og á Blönduósi.
Kostur og löstur uppboða

Uppboð á aflaheimildum hefur þann meginkost, að ekki þarf að rífast um upphæð auðlindarentu. Allir hafa sína eigin skoðun á því. En uppboðin sýna verðgildi auðlindarinnar án alls rifrildis. En þá þarf líka að gæta að hliðarverkunum, sem reynslan sýnir geta spillt markaðslögmálinu. Bjóða þarf kvótann út í nógu litlum einingum, svo að sem flestir geti boðið. Sjávarpláss, bátaeigendur og sjómenn geti þannig náð sér í kvóta. Allar handfæraveiðar verði frjálsar. Bjóða þarf kvótann út fjölþjóðlega til að hindra hefðbundin samráð innlendra bófa um sýndartilboð. Og allur afli verður að fara á galopinn fiskmarkað innanlands.
Bakkaver byrjar illa

Eingöngu Pólverjar vinna að uppsteypu orkuvers á Þeistareykjum. Líklega þarf ekki að borga þeim taxtakaup. Þannig hefst dýrðin við drauminn á Bakka. Hún er eins og við þekkjum úr fyrri orkudraumum. Athafnir leiða ekki til atvinnu og margfeldisáhrifin margfrægu eru lítil sem engin. Önnur byrjun draumsins á Bakka er vatnsflóðið í Vaðlaheiðargöngum. Þar átti kostnaður okkar enginn að vera, en verður tuttugu milljarðar, þegar upp er staðið. Við borgum líka höfn við Bakka og göng milli Bakka og Húsavíkur. Allt til að selja ósjálfbæra jarðhitaorku á tombóluverði. Þetta eru auðvitað landráð. Seint ætlar þjóðin að fullorðnast.
Öryrkjar eru ódýrir

Öfugt við það, sem Vigdís Hauksdóttir segir, eru öryrkjar ekki hlutfallslega fleiri hér en á öðrum norðurlöndum. Öryrkjar eru raunar heldur færri hér. Því er ekki hægt að tala um sérstakan öryrkjavanda. Enda er Vigdís bara að reyna að beina athyglinni frá raunverulegum afætum okkar, auðgreifunum. Í því skyni skeytir hún að venju engu um tölur og staðreyndir. Hún lýgur líka, að öll laun skerði örorkubætur. Hið rétta er, að 110 þúsund króna vinna á mánuði skerðir ekki örorkubætur. Rétt er samt að afnema alla skerðingu örorkulífeyris vegna atvinnutekna. Hjálpar öryrkjum út á vinnumarkað. Vigdís er þar ekki hjálpleg.
Farsæl hópvinna

Í innra starfi hafa píratar farsæl hópvinnubrögð, sem minna á aðdraganda hinnar nýju og ónotuðu stjórnarskrár. Áherzlan á opna stjórnsýslu mun leiða til betra lífs, þegar fólk fattar kosti hennar umfram leyndó stjórnsýslu. Ferlið hamlar framgangi fimmtu herdeilda, sem reyna að beita pírötum fyrir sín áhugamál. Ég varð vitni að misheppnaðri tilraun fylgismanns Sigríðar Andersen til að beita öfgahægri frekju hjá pírötum. Opin stjórnsýsla krefst gegnsæis og hörð keyrsla á prívatmúra er andstæð þessu gegnsæi. Margir píratar fatta nú þegar, að rangt er gefið í spilum stjórnmála. Að forgangsmál sé að eyða áhrifum auðgreifanna.
Hjólreiða-berserkir

Kapphjólarar gerast of fyrirferðarmiklir á gangstéttum og göngustígum. Ég horfi nokkrum sinnum á dag úr stofuglugganum upp á þessi ósköp á hringstígnum um Seltjarnarnes. Fólk hér í nágrenninu er hætt að nota göngustíginn af ótta við óbilgirni kapphjólara á 40-60 km hraða. Fyrr eða síðar verða stórslys af völdum fanatískra hjólakappa. Löggan gerir auðvitað ekkert í þessu frekar en öðru. En sveitarfélög geta gripið til sinna ráða og sett upp grófar hraðahindranir á gangbrautum og knúið þannig hraðann niður í 15 km. Ekki er við alla hjólara að sakast, en mikið ber því miður á þessum fanatísku ég-um mig-frá mér-til mín.
Kiljan bjargar mér

Loks hef ég fundið gistingu við þjóðveg 1, sem sker Þingeyjarsýslur-Reykjavík í tvær dagleiðir. Blönduós hefur hingað til ekki verið frægt fyrir ferðaþjónustu. Hótel Kiljan bjargar öllu á sjávarkambinum í gamla þorpinu vestan brúar. Er komið yfir í tvö hús og á leið í það þriðja. Hvílíkur munur frá gamla og fúna Hótel Blönduós. Hér brakar í gömlu húsi, herbergi einföld og ódýr, matur fyrsta flokks. Yolanda hin pólska er allt í öllu, mjög leikin í pönnusteikingu. Ýmis fiskur eða kjöt með brúnuðum kartöflum á beði af léttsteiktu grænmeti, á ljúfu verði. Kaka úr eplareimum einstök í sinni röð. Morgunmatur til fyrirmyndar. Gisting, kvöld- og morgunmatur fyrir tvo á 22 þúsund kr.
Byltingin er hafin

Byltingin er hafin í þeim tveim ríkjum, sem auðhyggjan lék verst, Bandaríkjunum og Bretlandi. Mun ekki sigra í fyrstu atrennu, en hugsanlega nær Bernie Sanders forustu í flokki demókrata og Jeremy Corbyn í Labour. Að baki þeirra stendur þétt fylking fólks, sem fattar stóra svindlið, yfirtöku auðræðis á lýðræðinu. Auðræðið á alla þingmenn og forseta Bandaríkjanna og svipað er í Bretlandi, þar sem Tony Blair sveik alþýðuna í hendur greifanna. Hér eru sömu hræringar. Unga fólkið fattar, að vitlaust er gefið í spilunum, treystir ekki stétt pólitíkusa. Unga fólkið hjá pírötum mun taka við og leiða okkur inn í spennandi framtíð.
Píratar verjist brögðum greifanna

Píratar verða auðvitað að gæta sín á kvótagreifum, sem munu hafa samráð um að bjóða ekki upp kvótann hver fyrir öðrum. Nauðsynlegt er að hafa útboðsmengi svo lítil, að nýliðar geti boðið, til dæmis eigendur smærri veiðiskipa. Og útboðin þurfa að vera svo fjölþjóðleg, að útlendir geti boðið. Ef ekki verður passað upp á slík atriði, munu kvótagreifar hafa ríkisstjórn pírata að fífli. Þetta eru gamalreyndir stríðsmenn og munu nota öll brögðin í bókinni til að hindra gagnsemi útboðanna. En þannig er með öll lög og reglur, það mikilvægasta verður í smáa letrinu. Ég efast ekki um, að píratar muni hafa gagnaðgerðir á hreinu.
Næsti bær við helvíti

Flugstöð Leifs Eiríkssonar á að vera hlý, bjóða gesti velkomna með íslenzkum vörum og góðri þjónustu. Ekki næsti bær við helvíti með froðufellandi græðgi við hvert fótmál, löngum biðröðum og skítalykt. Leifsstöð á ekki að vera þriðji heimurinn, heldur næsti bær við himnaríki. Þetta mundi stofnunin skilja, væri hún ríkisstofnun. En hún hefur verið hlutafélagavædd, ráðið sér snarvitlausan forstjóra, sem froðufellur af græðgi, hatar starfsfólkið og skilur ekki bofs í gildi íslenzkrar menningarsögu. Isavia er gangandi auglýsing gegn einkavæðingu, rétt eins og Strætó. Eruð þið ekki orðin langþreytt á vitfirringu hlutfélaga?
Píratar með einu lausnina

Píratar eru alveg með þetta. Búnir að leggjast yfir kvótakerfi sjávarútvegsins. Komust að nákvæmlega réttri niðurstöðu í einu allra brýnasta máli okkar: Allar aflaheimildir boðnar upp á frjálsum markaði, leigugjaldið renni til ríkisins og öll úrslit uppboða verði opinberar upplýsingar. Þetta hefur enginn flokkur áður þorað að segja, enda eru þeir ónýtir til góðra verka. Píratar vilja lögfesta auðlindaákvæði stjórnarskrárinnar, sem fimmflokkurinn stakk undir stól. Þeir vilja, að allar handfæraveiðar verði frjálsar. Píratar hafa fattað, að uppboð leiða í ljós, hver sé rétt auðlindarenta. Óþarfi sé að rífast um hana eða sitja áfram undir orgi og áróðri kvótagreifa. Bravó, píratar, þið valtið yfir bófana.
Þétt skipuð fávitum

Tvö fjölþjóðasamtök hafa verið sprengd að innan og gerð að fífli. Þýzkaland eyðilagði Evrópusambandið með aðförinni gegn Grikklandi. Lætur gríska plebeja borga glæfra þýzkra banka með grískum auðgreifum. Bandaríkin eyðilögðu viku síðar Atlantshafsbandalagið með aðförinni að Kúrdum. Styðja loftárásir Tyrkja gegn Kúrdum undir því yfirskini, að þær séu stríð við ISIS. Samt eru Kúrdar virkustu andstæðingar ISIS. Rústun tveggja bandalaga á einni viku sýnir glöggt, að vestrænt stjórnkerfi stuðlar ekki að viti bornum leiðtogum. Þvert á móti er forusta hins vestræna heims þétt skipuð fávitum. Jafnvel Merkel virkar ekki.
Mestu sukkararnir

Fróðlegt væri, að fjölmiðill listaði upp pólitíkusa, sem stýrðu landsins verstu athafnaórum, Landeyjahöfn, Hellisheiðarvirkjun og Vaðlaheiðargöngum. Þetta eru þrjú verstu dæmin um spillt brall verktaka og pólitíkusa í kjördæmapoti. Nýja sukkið er í Vaðlaheiði, sem átti að vera einkaframkvæmd, en hefur þegar kostað ríkið fimm milljarða, sem aldrei fást til baka. Verði haldið áfram með göngin, munu þau kosta skattgreiðendur tuttugu milljarða. Frægt er, að Kristján Þór, Steingrímur J. og Kristján Möller voru á kafi í potinu, en fleiri tóku þátt. Við þurfum svo að muna, hvaða slíkir potarar verða næst í framboði til valda.
Illugi missti málið

Illugi Gunnarsson lenti í vanda eins og Hanna Birna. Hún í valdníðsluvanda og hann í mútuvanda. Sambúð Illuga og Orku HS komst í hámæli, hagsmunagæzla hans í Kína, húsnæðisreddingar og undarlegar ofurgreiðslur Orku til hans. En þróunin var önnur hjá Illuga. Hanna Birna laug og þagði á víxl. Þegar fyrri lygi var götuð af fjölmiðlum, bauð hún upp á nýja lygi, sem einnig var götuð. Þannig drap hún sig pólitískt á rúmu ári. Illugi hefur annan háttinn á. Varð málstola, þegir út í eitt. Talar aðeins við fjölmiðla með því skilyrði, að þeir nefni ekki Orku HS. Hann kemst upp með það, því að fjölmiðlar eru orðnir fótaþurrka.
Í húsi Davíðs eru ýmsar kompur

Gæti verið nýr flokkur eða annað hvort Framsókn eða Sjálfstæði eða báðir saman. Þjóðrembuflokkur Davíðs, Ólafs Ragnars og Moggans getur víða leitað fanga. Þar rúmast útlendingahatarar og múslimahatarar, Evrópu- og evruhatarar, hatursmenn erlendra skuldbindinga um samstöðu. Þar rúmast Heimssýn, sjónvarp Ínn og útvarp Saga og burðarásinn væri auðvitað Mogginn. Fjárhaldsmenn yrðu auðvitað greifar, sem vilja sjálfir nota evru og láta pöpulinn hata evru. Gæti samkvæmt evrópskri reynslu fengið 20% fylgi. Stokkið upp í 30%, ef eitthvað alvarlegt gerðist, sem æsir upp undirliggjandi hatur í samfélaginu. Leiðarar Davíðs stefna að þessu.
Davíð býr til Ólafsflokk

Mogginn hefur á einni viku tekið sérstöðu í tveimur málum. Fyrst vildi Davíð haga seglum eftir vindi í utanríkismálum. Segja skilið við samstöðu vestrænna ríkja og vernda Rússlandsviðskiptin. Síðan vildi Davíð herða andstöðuna við innflutning útlendinga. Þjóðremban tengir þetta tvennt saman. Sama fólkið hatar hælisleitendur og siðmenntuð vestræn ríki. Davíð telur þau sitja á svikráðum við okkur. Á þar samleið með Heimssýn, sem einkum hatar samband Evrópuríkja. Allt tengist saman í ferli Ólafs Ragnars Grímssonar. Fjárhaldsmenn þessa flokks eru kvótagreifar, sem telja hatur á útlandinu beztu leiðina til að varðveita þrælatökin.
Eygló í mótvæginu

Reynslan sýnir, að húsaleigubætur virka ekki, því að leiga hækkar til jafns við bætur. Samt ákvað Eygló Harðardóttir að ganga gegn ótal nefndum, sem hún hefur skipað á ráðherraferli sínum. Vandinn felst ekki í skorti á mótvægisaðgerðum, heldur í skorti á launatekjum. Fólk hefur einfaldlega of lág laun til að kaupa íbúð. Nær er að hækka lágmarkslaun upp í 500.000 krónur á mánuði. Hins vegar er það stefna ríkisstjórnar greifanna, að laun megi ekki hækka meira á þremur árum en upp í 300.000 krónur. Lágmarkslaun gilda í mörgum ríkjum heims. Því að vesæl stéttarfélög hafa sjálf misst allan mátt til að gæta hagsmuna umbjóðenda sinna.