arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Bófaflokkurinn eflist

Svarhlutfallið í nýjasta þjóðarpúlsi Gallup er lágt sem fyrr. Niðurstaðan kemur ekki fram í hinum birtu tölum, heldur í þeim, sem haldið er leyndum. Hún er, að hvorki fjórflokkurinn né ný framboð njóta frambærilegs fylgis. Ný framboð hafa ekki náð til fólks. Nýja Ísland bíður, kannski efir framtaki fólks úr stjórnlagaráði. Nýir flokkar þingmanna, Lilju Mósesdóttur og Guðmundar Steingrímssonar trekkja ekki, arftaki Hreyfingarinnar ekki heldur. Fréttin í birtu tölunum er svo, að bófaflokkurinn bætir við sig, þótt hann hafi sett þjóðina á hausinn fyrir þremur árum. Það gerir gullfiskaminnið.
Ferðaþjónusta er toppurinn

Ferðaþjónusta er orðinn stærsti atvinnuvegur landsins, hvort sem reiknað er í mannfjölda eða tekjum. Vinnsluvirði ferðaþjónustu er 5,5% hagkerfisins, heldur meira en sjávarútvegs, sem er 5%. Álið stendur langt að baki vegna mikils erlends tilkostnaðar. Og ferðaþjónustan stækkar grimmt. Fyrstu þrjá mánuði þessa árs hefur erlendum ferðamönnum fjölgað um rúm 22%. Enginn endi virðist vera á þessum blóma. Engin atvinnugrein magnar atvinnu í landinu eins mikið með eins litlum tilkostnaði. En við þurfum að fara að gæta okkar. Ferðamenn þyrpast of mikið á fáa staði, en vita ekki af öðrum jafn glæstum.
Ummyndanir Framsóknar

Á hálfri öld hefur Framsókn ummyndazt tvisvar. Þegar ég man fyrst eftir mér, var hún íhaldssamur sveitaflokkur hefðanna, rótfastur í krepputíma Eysteins Jónassonar. Valtað var yfir þessa Framsókn á viðreisnartímanum. Hún gekk í endurnýjun lífdaga sem braskflokkur bændasona sem verktaka í blöðruhagkerfi frjálshyggjunnar. Náði toppi sem slíkur á valdaskeiði Halldórs Ásgrímssonar og Finns Ingólfssonar. Hrunið jarðaði þessa Framsókn. Upp reis hún í annað sinn sem lýðskrumsflokkur að hætti Sigmundar Davíðs og Vigdísar Hauksdóttur. Þau fiska í gruggugu vatni þjóðrembunnar, hvar sem það finnst hverju sinni.
Hver ákvað hvernig?

Brynjar Níelsson, forsprakki félags lagatækna, upplýsir, að “hefðbundið” tímakaup lagatækna sé 20.000 krónur á mánuði. Hann notar loðið orðalag, sem einkennir stéttina. Ekki fylgir sögunni, hver ákvað hvernig hvert tímakaup lagatækna skyldi vera. En þannig er vinna lagatækna. Hún felst í að snúa út úr texta loðinna laga, sem lagatæknar ráðuneyta semja. Brynjar er að þessu sinni að kvarta yfir lækkun ráðherra á tímakaupi lagatækna sem dómskipaðra verjenda. Segir það “fullkomlega fráleitt” og “hreina aðför” að lagatæknum. Gaman er að reikna, að “hefðbundna” tímakaupið gerir 3,4 milljónir á mánuði.
Apríl ekki hlaupinn

Með tímanum brenglast stundum gamlir siðir. Til dæmis týnist upphafið. Svo er um 1. apríl gabbið. Hefðbundið er, að fólk sé látið hlaupa apríl. Felur í sér, að það sé ginnt til að fara eitthvert. Sumir fjölmiðlungar hafa gleymt þessu eða telja hefðina ekki skipta neinu máli. Hvort tveggja er ámælisvert. Einkum var áberandi núna, að sumir fjölmiðlar í Reykjavík létu hefðina liggja, en fjölmiðlar úti á landi héldu henni. Ef til vill eru Reykvíkingar komnir lengra frá rót sinni en landsbyggðarfólk. Reykvískir fjölmiðlungar kalla vafalaust mig kverúlant fyrir að nefna þetta. En mér finnst það hrós.
Misjöfn ábyrgð á hruni

Fólk vonar, að bankabófar og útrásarbófar hljóti makleg málagjöld. Einnig hjálparmenn þeirra, lagatæknar, hagtæknar og bókhaldstæknar. Til þess höfum við sérstakan ríkissaksóknara og dómstóla. Mál bófa eru flest í vinnslu, sem gengur rosalega hægt. Þeir voru ekki kosnir af okkur eins og pólitíkusar og verkalýðsrekendur. Sem lögðu línurnar og létu gabba sig. Þeirra ábyrgð var líka mikil. En verður ekki mæld hjá dómstólum, eins og sjálfra bófanna. Geir H. Haarde er fyrir Landsdómi, en Davíð sleppur og hinir. Þjóðin gat samt ætlazt til, að ábyrgir pólitíkusar og sjóðamenn segðu strax af sér störfum.
Lánveitendum látið blæða

Hingað til hefur fjölþjóðastofnunum fjármála og vestrænum ríkisstjórnum þótt sjálfsagt, að almenningur borgi fjölþjóðlegar skuldir. Þannig hefur þriðji heimurinn verið mergsoginn á vegum Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Nú gerist þetta ekki lengur. Loks er farið að tala um, að ábyrgðarlausir lánveitendur eigi ekki örugga vernd. Grikkland mun ekki borga skuldir. Þær eru að vísu að einhverju leyti almenningi að kenna, skattsvikurum í þeirra hópi og auðvitað grískum kjósendum. En hinir eru líka ábyrgir, sem komu Grikklandi upp á fíkniefnið: Peninga. Á endanum voru lánveitendur látnir blæða ótæpilega.
Gangráðinn vantar

Flestir hafa innbyggðan gangráð í heilanum, sem segir þeim, hvenær komið sé nóg af mat. Hjá öðrum öðrum dofnar gangráðurinn með aldrinum og þeir fara að bæta á sig. Sumir þyngjast um kíló á ári eftir fertugt, ef ekkert er að gert. Svo eru sumir, sem hafa ekki þennan gangráð, vita alls ekki, hvenær þeir eiga að hætta að borða. Þetta hvort tveggja skýrir mikið af ofþyngd og offitu í nútíma samfélagi kyrrsetufólks. Þeir, sem ekki hafa gangráðinn í heilanum, verða að koma sér upp ytri aðferðum til að hafa hemil á sér. Verða að fatta matarþörf sína, koma sér upp kaloríutalningu og breyta hugarfarinu.
Þetta er sáttmáli þjóðar

Tillaga Stjórnlagaráðs að stjórnarskrá er betri en nokkurt það plagg, sem Alþingi getur soðið saman. Ekki verður skráin betri, þótt kallaðir verði til lagatæknar og aðrir sérfræðingar í loðnu orðalagi. Þeir munu eyðileggja stjórnarskrána fyrirfram, eins og þeir eyðileggja öll lög, sem sett eru. Stjórnarskrá er sáttmáli þjóðar, ekki greining ruglaðra fræðimanna og enn síður sátt við sérhagsmuni af ýmsu tagi. Ímyndið ykkur skrá, sem samin yrði í sátt við kvótagreifa. Þá færi fyrir henni eins og fór fyrir tilraun til laga um þjóðareign kvóta. Kjósum heldur um skrána, er kom úr Stjórnlagaráði.
Höfum lýðræðið gamaldags

Þótt ekki verði kosið um stjórnarskrána í forsetakosningunum í sumar, verður vonandi kosið um hana í haust. Kostar að vísu auka að hafa tvennar kosningar á þessu ári. En lýðræði kostar. Mikilvægt er, að þjóðin fái að segja álit sitt á plaggi, sem Alþingi gat áratugum saman ekki samið. Mér lízt hins vegar illa á rafrænar kosningar á vefnum til að spara peninga. Fólk er ekki allt vel í stakk búið til að greiða atkvæði á vefnum. En allir þekkja gömlu aðferðina við að koma á kjörstað og setja kross á pappírsblað. Gildi atkvæða er traustara á þann hátt heldur en úr tölvu. Höfum okkar lýðræði gamaldags.
Einkennistákn siðblindingja

Eitt er sameiginlegt einkenni allra þeirra, sem hafa verið yfirheyrðir sem grunaðir eða komið fyrir dómstóla sem sakborningar. Þeir eru allir yfir sig hlessa á þeirri stöðu sinni. Hafa ekki gert neitt rangt og eru beinlínis móðgaðir. Eiga allir sakleysissvipinn, sem er einkennistákn siðblindingja. Þetta gildir um kvótagreifa, sem svindla aflatekjum til aflandsfélaga. Um forsætisráðherra, sem hélt öllu leyndu meðan þjóðin fór lóðbeint á hausinn. Um bankastjóra og bankaeigendur mestu fjárglæfra Íslandssögunnar. Jafnvel endurskoðendur, sem samþykktu allt, eru svo móðgaðir, að þeir snökta nánast.
Herdís verður frábær

Ég get vel hugsað mér að kjósa Herdísi Þorgeirsdóttur sem forseta Íslands. Held að hún sé að mörgu leyti frábær kostur. Vel menntuð og ákveðin, engin pólitískur taglhnýtingur. Ég veit samt lítið um líkur hennar á árangri. Því miður vildi hún ekki taka þátt í prufukeyrslunni á spurningavagni Capacent um daginn. Því er engin mæling komin enn á karisma hennar. Þóra Arnórsdóttir fékk þar fína mælingu. Hefði átt að fá fljúgandi start út á það, en er enn að hugsa málin. Við að taka af skarið fær Herdís forskot og aukna athygli, sem ætti að gagnast henni í næstu könnun. Líklega verða alvöru kosningar.
Endurskoðun er bara bull

Mér er fyrirmunað að skilja, hvernig endurskoðendur beita “alþjóðlegum reikningsskilareglum” til að hvítþvo bókhald banka, sem brjóta allan skala laganna. Vörn PriceWaterhouseCooper í málum Glitnis og Landsbankans felst í, að farið hafi verið eftir lögum og reglum. Reglurnar geri PWC kleift að skrifa upp á taumlaust rugl. Til hvers eru þá endurskoðendur, ef þetta er rétt hjá Stefáni Geir Þórissyni? Af hverju eru sett lög, sem gera skrípó að endurskoðun? Auðvitað bullar hann í vörninni eins og í endurskoðuninni. Er ekki kominn tími til að afskrifa “alþjóðlega” endurskoðun að hætti PWC?
Bófar slást við fífl

Við höfum lengi vitað, að þingflokkur sjálfstæðismanna er bófaflokkur. Hann svífst einskis í baráttunni fyrir hagsmunum þerra, sem mest mega sín. Til þess beitir þingflokkurinn ítrekuðu málþófi. Enda eru málæðismenn hans allir samvizkulausir lagatæknar. Þetta vita menn og verða að haga sér í samræmi við það. Því er undarlegt, þegar stjórnarliðar eru sofandi uppi í rúmi í atkvæðagreiðslu og ætlast til að stjórnarandstæðingar dragi sig að landi eins og séntilmenn. Bófar eru ekki séntilmenn. Og ófært er að vera með brýn mál á síðustu stundu, eins og vitgrannir verkstjórar stjórnarliða á Alþingi.
Lykill að utanríkisstefnu

Með loftárásum losuðu Vesturveldin Líbýumenn við Gaddafi. Af því að þar er nóg af olíu. Gera ekki slíkt hið sama í Sýrlandi, því að þar er ekki olía. Bandaríkin losuðu Íraka við Saddam Hussein og tóku landið hernámi. Af því að þar er olía. Bandarísk stjórnvöld klæjar í puttana að gera slíkt hið sama í Íran, því að þar er olía. Sádi-Arabía er talið vinsamlegt stórveldi, þótt það sé argasta miðaldaríki. Þar er nefnilega olía. Næst olíunni að mikilvægi er vopnasala. Grikkjum var að gert að spara, nema í hergagnakaupum. Gráðugir Frakkar Þjóðverjar og Svíar selja bláfátæku Grikklandi nefnilega vopn í dag.
Afskaffið Persónuvernd

Persónuvernd hindrar landlækni í að knýja lýtalækna og læknafélagið til að afhenda skrár yfir konur, sem hafa fengið brjóstapúða. Þessi ríkisstofnun hefur í nokkrar vikur haft málið til skoðunar og ekki komizt að niðurstöðu enn. Það er út af fyrir sig dæmigert fyrir ríkisstofnanir, sem ekki geta drullast til að vinna vinnuna sína. Verra er, að Persónuvernd hefur í auknum mæli orðið að Persónuvernd bófa. Þeir, sem vísa þangað málum, eru fyrst og fremst bófar, sem reyna að verjast gegn kröfum um upplýsingaskyldu. Í þeim hópi eru núna lýtalæknar og læknafélagið. Leggja ætti niður þessa stofnun.
Framsókn hafnar málþófi

Þingflokksformaður Framsóknar vildi í gærkvöldi gera skarpan greinarmun á viðhorfum síns flokks og Sjálfstæðisflokksins til nýrrar stjórnarskrár. Gunnar Bragi Sveinsson sagði Framsókn ekki standa í vegi þessa ferlis, sem ráðgert er að leiði til þjóðaratkvæðis 30. júní. Flokkurinn taki ekki þátt í málþófi Sjálfstæðisflokksins. Eykur líkur á, að málið nái fram á Alþingi fyrir miðnætti. Síðustu forvöð, annars verður að hafa sérstakt þjóðaratkvæði um stjórnarskrána í haust. Það verður þá Sjálfstæðisflokkurinn aleinn, sem axlar ábyrgð af að reyna að hindra brýnar endurbætur á stjórnarskránni.
Sofandi Matvælastofnun

Um áramótin tók gildi hin margfrestaða reglugerð um merkingar erfðabreyttra matvæla. Síðan eru liðnir þrír mánuðir og enn er ekkert eftirlit. Engin slík matvæli eru merkt. Matvælastofnun á að hafa eftirlitið, en gerir ekkert. Hún stendur sig ekki í þessu stykki frekar en öðru eftirliti, Bannar ekki notkun Mjólkursamsölunnar á norrænu skráargatsmerki án vottunar. Leyfði líka notkun iðnaðarsalts í mat meðan birgðir Ölgerðarinnar entust. Og notkun kadmíums í áburði frá Skeljungi. Dæmi um davíðskan eftirlitsskort. Heldur niðurstöðum líka leyndum. Aflar ekki einu sinni upplýsinga frá erlendum systurstofnunum.
Framsókn bannar glæpi

Framsóknarflokkurinn hefur fundið snjalla aðferð við að afnema glæpi. Bara með því að banna skipulagða glæpastarfsemi. Skrítið er, að engum skuli hafa dottið þetta fyrr í hug neins staðar í heiminum. Að hægt sé að afnema glæpi með banni. Ég sé fyrir sér lögbrjótana leggja niður skottið í kjölfar nýrra laga af þessu tagi. Framsókn telur, að virðing lögbrjóta fyrir lögunum sé slík, að þetta gerist bara bingó. Tæplega hugsa þingmenn hennar út frá eigin reynslu. Erfiðlega hefur gengið að fá þekkta fjáraflamenn Framsóknar til að fara að lögum. Spurning er, hvort þingmenn Framsóknar séu með fullu viti.
Gamla Ísland er skrípó

Gamla Ísland hélt einn af þessum skrítnu þingfundum í alþingishúsinu í nótt. Ekki var hægt að greiða atkvæði um að vísa stjórnarskrármálinu til nefndar, því að þingmenn stjórnarandstöðunnar hlupu úr þinghúsinu. Það virtist koma illa skipulögðu stjórnarliði í opna skjöldu. Verkstjórn á þeim bæ er með afbrigðum léleg, bæði hjá þingflokksformönnum, nefndarformanni og forseta Alþingis. Þegar lélegri verkstjórn slær saman við klækjabrögð morfísinga, er ekki von á góðu. Eins og ég hef áður sagt mun stjórnarskrá fólksins falla á tíma. Um hana verða ekki greidd atkvæði samhliða forsetakosningum 30. júní.
Öfgamenn nútímans

Hryðjuverkamenn nútímans eru einkum vestrænir hermenn, er gera usla í þriðja heiminum. En ekki hinir, sem Nató kallar hryðjuverkamenn. Á sama hátt eru þeir ekki öfgamenn, er hafa aðra skoðun en álitsgjafar Sjálfstæðisflokksins. Náttúruverndarfólk vill stöðva verktaka-æðið, sem einkenndi árin fyrir hrun. Það vill efla verðmæti náttúrunnar, en ekki spilla henni á ýmsa vegu. Hafi einhver öfgastefnu í umhverfismálum, er það einmitt Sjálfstæðisflokkurinn. Ber ábyrgð á stóriðju-ofstækinu, sem hefur bakað þjóðinni ofsalegar skuldir, sáralitla atvinnu og ýktar hagsveiflur. Þær enduðu svo í margfrægu hruni.
Þjóðin líkist kvótagreifum

Kvótagreifar gráta stöðugt, því meira sem þeim gengur betur. Ég óttast, að þjóðin sé á svipuðu róli. Alls staðar er grátur og gnístran tanna. Samt er fátækt á Íslandi árið 2011 hin sama og árið 2004, mun minni en á öðrum Norðurlöndum. Samt er skuldir heimilanna lægri hér en í Danmörku, þar sem þó er minna um, að fólki eigi íbúðir sínar. Samt er kaupmáttur launa samkvæmt Hagstofunni hinn sami árið 2011 og hann var árið 2004. Þessir hagvísar segja ekki alla söguna, en skipta miklu máli við stöðumatið. Við því eiga dólgar ekkert svar nema þetta sígilda og gersamlega innihaldslausa: “Lygi, lygi”.
Stjórnin sveik þjóðina

Þegar ríkisstjórnin var mynduð, skildi ég hana svo, að hún ætlaði að fyrna fiskkvótann um ótiltekna prósentu á hverju ári. Hún fékk töluvert fylgi í síðustu kosningum, meðal annars út á loforð af þessu tagi. Eftir kosningar þótti henni ekki eins brýnt að sættast við þjóðina um auðlindir hennar. Hún fór í staðinn að reyna að sættast við kvótagreifana. Jón Bjarnason böðlaðist í því og Steingrímur J. Sigfússon hélt því áfram eftir brottrekstur Jóns. Frumvarp Steingríms felur í sér ónýta tilraun til að sættast við bófa, sem ekki vilja sættast. Stjórnin hefði fremur átt að efna loforðið við þjóðina.
Vox toppar hlaðborðin

Hádegishlaðborðið á Vox á Hilton ber af öðrum hlaðborðum landsins og kostar bara 3.150 krónur á mann. Ég er að vísu lítið fyrir hlaðborð. Er venjulega orðinn saddur, þegar ég er búinn að finna eitthvað ætt. Slík leit er óþörf á Vox. Þar er afbragðs sushi, flottir grænmetisréttir og girnilegar bombur í eftirréttum, sem sprengja mína kaloríuskala. Veikur hlekkur er kólnað kjöt, svo sem þurr kalkúni og naut á spjóti. Meira en annar hver bísniss-löns er á Vox, staðurinn sneisafullur. Þar var í dag Sérstakur saksóknari og slatti af restinni af víkingum útrásarinnar, sægur lagatækna og annarra siðblindingja.
Þjóðin hefur það gott

Samkvæmt hagtölum hafa Íslendingar það miklu betra en af er látið í fréttum fjölmiðla. Kaupmáttur launa er samkvæmt lífskjararannsóknum Hagstofunnar sá sami árið 2011 og hann var árið 2004. Samkvæmt því hefur tekizt að verja mikinn hluta þjóðarinnar fyrir skakkaföllum af völdum hrunsins. Samkvæmt tölum Seðlabankans eru skuldir heimilanna hér á landi lægri en í Danmörku og eiga þó fleiri íbúðir hér en þar. Skuldir heimilanna hafa lækkað ört síðustu árin. Sjást þar áhrif aðgerða í þágu skuldara íbúðalána. Rétt er að halda slíkum hagtölum til haga í einhliða orrahríð áróðurs í fréttum fjölmiðla.
Ríkið er borg Davíðs

Stjórnkerfi Davíðs Oddssonar kvelur okkur mörgum árum eftir hrun. Fjölmennar eftirlitsstofnanir ríkisins sinna markvisst nánast engu eftirliti. Um það eru ótal dæmi frá síðustu mánuðum. Skorturinn á eftirliti felldi bankana 2008 og er enn ráðandi stefna opinberra eftirlitsstofnana. Matvælastofnun og Umhverfisstofnun eru skýr dæmi. Hrunið kom ekki úr heiðskíru lofti, heldur var það heimaræktað á löngu árabili. Aðgerðalítið góðmenni tók við taumunum af Davíð. Geir var fyllilega vanhæfur til að fást við vandamál, lokaði bara augunum fyrir þeim. Eftirmennirnir hafa tæpast reynt að hreinsa flórinn.
Blogg og fésbók batna

Bloggið er flott og batnar við að minnka. Burt hafa horfið margir, sem áttu ekki erindi og voru lítið lesnir. Horfnir í athugasemdir, sem eru verri en áður. Aðskilnaður hefur kosti. Minni tíma tekur að fylgjast með skoðunum í bloggi, þú lætur kommentin bara eiga sig. Vitræn umræða um blogg hefur færzt úr athugasemdum yfir í fésbókina, þar sem fólk kemur fram undir nafni. Þótt fésbókin sé formlega séð kaffihús vina og kunningja, er auðvelt að fylgjast með meginstraumum umræðunnar. Saman hafa blogg og fésbók tekið við mannlegum samskiptum um málefni dagsins. Jafnframt hafa þau margfaldað samskiptin.
Fjölbreytt fátækt bæja

Gengi bæja fer lítið eftir flokkspólitík valdhafanna. Álftanes fór á hausinn í sund-rússibana vinstri manna. Reykjanes fylgir fast á eftir undir traustri stjórn sjálfstæðismanna og rambar á barmi gjaldþrots. Síðan er Fjarðabyggð. sem á það sameiginlegt með illa stæðum Hafnarfirði að hafa miklar tekjur af stóriðju. Ekki er alltaf farsælt að hafa miklar tekjur umfram aðra. Meðal annarra bæja í mestu sukki eru gróðafíkið Norðurþing, sem reynir að klófesta stóriðju. Og verstöðin Vestmannaeyjar og pólitískt skrítinn Kópavogur, sem lengi hafði doktor í drullu að bæjarstjóra. Formúla fátæktar er fjölbreytt.
Góðmennið hvæsir

Góðmennið Björn Bjarnason, fyrrum ráðherra, hóf í gær atvinnuofsóknir gegn Þóru Arnórsdóttur að hætti bófaflokks Davíðs Oddssonar. Hún kann að hafa “lokið ferli sínum á sjónvarpi ríkisins” fyrir að hugleiða ósk um framboð til forseta Íslands. Þetta er mjög í fyrri stíl Björns, sem var sérfræðingur í spilltum mannaráðningum, þegar hann var og hét. Má líta á þetta sem hótun um, hvað gerist, þegar hirðin kemst aftur til valda. Ég hélt satt að segja, að Björn væri týndur og grafinn. Lengi lifir í gömlum glæðum. Gamla, spillta Ísland hvæsir eins og það sé enn við völd. Hefur ekkert lært og engu gleymt.
Þóra glansaði í könnuninni

Eftir skoðanakönnunina um fylgi forsetaframbjóðenda er einsýnt, að þrýsta þarf á Þóru Arnórsdóttur að bjóða sig fram gegn Ólafi Ragnari Grímssyni. Ég tek þó fram, að ég styð alla fimm hæstu í könnuninni. Fyrir utan Þóru þau Elínu Hirst, Salvöru Nordal, Pál Skúlason og Stefán Jón Hafstein. Mér sýnist þó ljóst, að Þóra hafi verið svo langhæst í könnuninni, að hún ein hafi góða möguleika á að sigra núverandi forseta. Hver svo sem fæst í framboð af þessum topplista, þá þarf að hvetja alla aðra til að halda sér til hlés. Ef alvöruframbjóðendur verða fleiri en tveir, er engin leið að velta Ólafi.
Ítrekaður dómgreindarbrestur

Steingrímur J. Sigfússon er ekki næmur, þótt hann sé duglegur og telji sig vera kláran. Skipaði pólitískan guðföður sinn yfir IceSave samninganefndina. Dómgreind hefði þó átt að segja honum, að þetta væri of viðkvæmt starf fyrir flokksbróður. Nú hefur Steingrímur skipað einn hrunverja sem nefndarformann til að setja ramma um bankana. Dæmigerð hugsun frá gamla Íslandi. Hann valdi “reyndan” mann, sem fyrir hrunið sagði: “Finances of the Icelandic banks are basically sound.” Steingrímur er gamla Ísland og fattar ekki nýja Ísland. Þjáist af félagslegu heyrnarleysi og sýnir því ítrekaðan dómgreindarbrest.
Fátækleg ferilskrá

Nú kemur í ljós, að ríkisstjórnin nær ekki fleiri markverðum stefnumálum sínum fram á þessu kjörtímabili. Hún gengur til kosninga að ári með öll mál í uppnámi. Evrópusambandsaðild er sjálfdauð vegna erfiðra aðstæðna í sumum löndum sambandsins. Ný stjórnarskrá fellur á tíma í lok næstu viku. Ný lög um þjóðareign sjávarauðlinda ná ekki fram að ganga. Í staðinn mun stjórnin senn birta frumvarp um hækkun auðlindagjalds. Þjóðin bað um allt annað, klár ákvæði um þjóðareign. Stjórnin getur aðeins flaggað friðsamlegri sambúð við erlenda lánveitendur gjaldeyris og skammlausri stöðu efnahags- og fjármála.
Umboðssvik Davíðs

Davíð Oddsson er sekur um umboðssvik. Sjálfur upplýsti hann fyrir Landsdómi, að hann hafi fyrir löngu verið búinn að átta sig á, að Kaupþing mundi falla. Samt hreinsaði hann út allan gjaldeyri Seðlabankans einum degi fyrir hrun og afhenti óreiðumönnum Kaupþings. Fór ekki eftir verklagsreglum Seðlabankans um slík mál, enda týndist allt féð, 84 milljarðar króna í gjaldeyri. Þarna var Davíð vitandi vits að brenna verðmætum þjóðarinnar í einu vetfangi. Ef þetta eru ekki umboðssvik, þá eru umboðssvik ekki til. Ef eitthvert réttlæti væri til, ætti Davíð ekki að vera núna í Hádegismóum, heldur á Litla-Hrauni.
Allt í pati í Seðló

Í samráði við Geir Haarde í símtali daginn fyrir hrunið ákvað Davíð Oddsson að lána Kaupþingi restina af gjaldeyrisvarasjóði þjóðarinnar. 80 milljarðar fuku út um gluggann án þess að fylgt væri verklagsreglum og án gildra veða samkvæmt reglum bankans. Svar Seðlabankans við fyrirspurn þingnefndar er skýrt. Yfirstjórn bankans tók sjálf þessa ákvörðun, sem leiddi til tæknilegs gjaldþrots Seðlabankans. Í svarinu segir, að enginn tími hafi verið til að fylgja verklagsreglum. Þó hafði Davíð lengi vitað, að hrun bankanna væri í aðsigi, en lét samt slag standa. Og Geir var að venju meðvitundarlítill.
Paradís gangstera

Kannski verð ég að hætta að heyra fréttir, svo svartur er veruleiki dagsins á Íslandi. Dómarar heimta, að ríkið skili sektarfé vegna samráðs olíufélaga. Dómarar telja skotárás í Bryggjuhverfi ekki vera morðtilraun. Sýslumaður hafnar lögmætri lögbannskröfu Talsmanns neytenda. Grínað er með leynisímtal Davíðs og Geirs nokkrum klukkustundum fyrir hrun, þegar áttatíu milljarðar hurfu úr Seðlabankanum, afgangur gjaldeyrissjóðsins. Sjálfstæði og Framsókn hindra þjóðaratkvæði í sumar um stjórnarskrá. Stjórnin fellur endanlega frá þjóðareign sjávarauðlinda. Ísland er orðið ónýtt land, paradís gangstera.
Ný stjórnarskrá dauðvona

Bófaflokkar Sjálfstæðis og Framsóknar á Alþingi munu hindra atkvæðagreiðslu þjóðarinnar um nýja stjórnarskrá. Munu gera það með málþófi í næstu viku. Ef ekki tekst að ljúka málinu þá, er það fallið á tíma. Kjósendur geta fyrst og fremst sakað þessa tvo flokka um útkomuna. Að hluta er þetta líka að kenna verkstjórn í þingnefnd og á Alþingi. Stuðningsmenn stjórnarinnar höfðu allan veturinn til að ýta málinu fram. En voru með allt niðrum sig fram á síðustu stundu. Þannig hafa kaupin of oft gerzt á eyrinni á þessu kjörtímabili. Mál koma of seint fram og stjórnarandstaðan fer létt með að blaðra þau í hel.
Froða norræns Dalai Lama

Lesið ræður Dalai Lama norðursins fyrir hrun og sjáið þjóðrembdan þvætting og samtvinnað lýðskrum. Sjáið til dæmis

hér: “Reynslan hefur sannfært mig um að návígi viðskipta, vísinda og menningar hér á heimavelli er mikilvæg skýring á árangri útrásarinnar.” Ólafur Ragnar Grímsson fer víða um heim og dásamaði útrásarvíkingana fyrir hrun. Hann er sölumaður snákaolíu og vefur lítt fróðum fjölmiðlungum um fingur sér. En staðkunnugir útlendingar hrista höfuðið yfir froðunni. Því miður er það handhægt dæmi um trega greind margra Íslendinga, að þeir hafa gert Dalai Lama norðursins að leiðtoga lífs síns.
Símtalið ónefnanlega

Á Alþingi berst Sjálfstæðisflokkurinn gegn rannsókn á tugmilljarða flutningi gjaldeyris úr Seðlabankanum í Kaupþing nokkrum klukkustundum fyrir hrun. Í samræmi við þá stefnu Flokksins, að hætta eigi rannsókn á fortíðinni og snúa sér frekar að framtíðinni. Flokkurinn þolir ekki, að gerðir Davíðs og Geirs sé skoðaðar. Og alls ekki, að símtal þeirra á þessum síðustu klukkustundum fyrir hrun verði birt almenningi. Hitt höfuðmál flokksins núna er að bregða fæti fyrir nýja stjórnarskrá. Með aðstoð Geirsvinarins Ögmundar Jónassonar ráðherra, sem einn er fimmta herdeild Flokksins í herbúðum stjórnarinnar.
Dalai Lama norðursins

Ólafur Ragnar Grímsson lætur Fletcher-skólann í Boston kynna sig sem Dalai Lama norðursins á ráðstefnu 26. marz. Eftir vonum er, að fríkaður ÓRG kynni sig sem eitt af stórhvelum veraldarsögunnar. Merkilegt er þó, að hann velur mann, sem hann neitaði sjálfur að tala við, þegar sá heimsótti Alþingi 2009. ÓRG var þá að gæta hagsmuna ofurbófanna í Kína, sem láta Dalai Lama fara í taugar sér. Sjálfshólið stingur því í stúf við hans eigin gerðir. Nær hefði hinu sjálfhverfa ofurmenni verið að kalla sig móður Theresu eða Sri Chinmoy norðursins. Sá síðari framdi nefnilega kraftaverk á Steingrími Hermannssyni.