arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Taumlaus skógrækt

Undantekningarlaust hafa fjölmiðlar athugasemdalaust flutt okkur fullyrðingar um, að skógrækt sé að verða arðbær. Því fer fjarri, því stærstu kostnaðarliði vantar í dæmið, girðingar, plöntur, gróðursetningu. Það eru liðir, sem ríkið borgar að mestu, fyrir hönd skattgreiðenda. Skógræktendur reikna bara kostnað við grisjun skógar, sögun trjáa og flutning á viði. Verst er, að þessi skakka mynd hvetur til framhalds á taumlausri skógrækt. Eins og þeirri í Norðurárdal í Skagafirði, þar sem barri er plantað hæst upp í hlíðar. Fara verður af skynsemi og aðgát í útbreiðslu skóga eins og í aðrar mannsins dellur líðandi stundar.
Minnimáttar ofsatrú

Erfið staða íslams í nútímanum og gífurlegt olíufé Sádi-Araba magna róttæka bókstafstrú múslima. Valdabaráttan í miðausturlöndum er ekki milli hersins og framfarasinna, heldur milli hers og ofsatrúaðra. Herinn sigraði í Egyptalandi, Íslamistar á sigurbraut í Tyrklandi, ofsatrúaðir vaða um Írak. Bandaríkin magna bálið með aðild að flóknum flokkadráttum, síðast svo flóknum í Sýrlandi, að enginn skilur neitt. Þannig fjármögnuðu Bandaríkin Ríki íslams og misstu svo stjórnina. Bezt er að láta múslima í friði í þessum löndum. Passa bara, að ofsi bókstafsmanna síist ekki til vesturlanda. Þau hafa áður sagt skilið við hvers konar bókstafstrú.
Hanna Birna tvísaga

Nokkrum sinnum hefur Hanna Birna mælt á þennan veg: „Ég hef sagt allt sem ég veit. Ég get ekki upplýst meira, því að ég veit það ekki. Ég hef upplýst allt.“ Nú fréttist annað af henni frá þingflokksfundi: „Hanna Birna gerði grein fyrir sinni hlið á lekamálinu í löngu máli á fundinum og munu þar hafa komið fram allskyns upplýsingar sem ekki hafa komið fram áður. Þingmönnum var mörgum brugðið, að sögn þeirra sem til þekkja.“ Hvort tveggja getur ekki verið satt, í annað skiptið að minnsta kosti hefur Hanna Birna logið. Þetta bætist við fyrri dæmi um, að orð eru henni bara tæki. Þau koma staðreyndum ekki hið minnsta við.
Ríkisstjórn hinna ríkustu

Með afnámi auðlegðarskatts, lækkun auðlindarentu og lækkun ferðaþjónustu-vasks hefur ríkisstjórnin minnkað ríkistekjur hastarlega. Stefnir heilsugæzlu og velferð í hættu. Herðir svo haustakið í haust, þarf að eiga fyrir ráðgerðum niðurskurði á lúxusvöru-vaski. Því verður enn hert hengingaról heilsugæzlu og velferðar, jafnvel menntunar. Hún mun auka kostnað sjúklinga og gamlingja, öryrkja og námsmanna. Stefnir að einkavæðingu sjúkdóma og fátæktar að amerískri fyrirmynd. Æ fleiri verða að neita sér um sjúkrahjálp; eiga ekki fyrir sínum síhækkandi kostnaðarhlut. Fallöxin verður svo hin ráðgerða hækkun matarskatts.
Formenn í dvala

Lítið hefur farið fyrir stjórnarandstöðunni þetta sumar. Kannski er hún óþörf, þegar fjölmiðlar og persónumiðlar sjá um eftirlitið. Auðvelt, þegar framámenn opna varla svo munninn, að þeir stingi ekki fótunum upp í hann. Þegar SDG og Vigdís fela sig, sér Hanna Birna um fjörið. Samt er ætlast til, að foringjar stjórnarandstöðunnar séu á vakt utan starfstíma alþingis. Varla heyrist stuna né hósti frá Katrínu og Árna Páli, litlu oftar frá Birgittu. Eins og þetta fólk telji sig vera í fríi. Björn Valur er þó alltaf röskur í blogginu. En er það mat stjórnarandstöðunnar, að stjórnin sé sjálf einfær um alla stjórnarandstöðu?
Excel- og glærumenn

Greiningardeild Arion banka er í nákvæmlega sama ruglinu og hin fræga deild í Kaupþingi sællar minningar. Deildin hefur fundið, að íbúðaverð í Reykjavík sé ekki hærra en íbúðaverð í þrengstu stórborgum heims. Töluverður munur er á íbúðum á hjara veraldar og íbúðum á dýrstu fermetrum heims. Þennan mun virðast Arion-menn ekki skilja, enda ekki læknaðir enn af hrunveikinni. Auk þess býr í slíkum íbúðum í París, London og Manhattan eingöngu fólk, sem er á margföldum launum Íslendinga. Enn er staðan sú, að menntun í excel og glærum færir fólki ekki minnsta vit á fjármálum. Enn síður hæfni til að greina eðli fjármálanna.
Steininn tekur úr

Í Mogganum í dag birtist einstæð fávitagrein hæstaréttarlögmanns um bréf umba alþingis til Hönnu Birnu. Margt er skrítið í umræðunni hér á landi, en þessi grein er langt utan við það. Lögmaðurinn heldur, að orð Hönnu Birnu séu ígildi dómsúrskurðar. Hún hafi úrskurðað, að leka- og fölsunarmálið hafi ekki verið rætt á fundum eða í símtölum sínum við Stefán lögreglustjóra. Þar með þurfi umbinn ekki að spyrja um tímasetningar og önnur tækniatriði þessara funda og símtala. Þau komi málinu ekki við. Mér skilst, að lögmaðurinn hafi tekið próf í lagadeild Háskóla Íslands. Froða hans er samt ekki hæf sem texti í fjölmiðli.
Burt með busavígslur

Hjartanlega sammála félagi skólameistara að banna beri busavígslur. Eins og Jón Reynir Sigurvinsson á Ísafirði segir, „þær jaðra ekki við ofbeldi, heldur eru þær ofbeldi“. Þær stríða gegn landslögum. eins og umboðsmaður barna hefur oft bent á. Skólameistarar geta ekki setzt niður með fulltrúum nemenda og samið um innihald busavígslna. Þeir geta ekki samið sig frá lögum. Unglingar hafa fengið að rækta ofbeldishneigð, sem nú tekur enda. Skólameistarar þurfa svo að fylgja eftir, að fávísir nemendur komist ekki upp með að halda áfram ógeðinu í leyni. Í framhaldi af þessu þurfa prestar að taka á fáránlegum gæsunum og steggjunum.
Surtar eru vantaldir

Ríkisskattstjóri telur sjötíu fyrirtæki vera á svörtum markaði í ferðaþjónustu. Segist hafa kíkt á bókunarsíður. Þær segja þó ekki alla söguna. Margir tugir hótela í 101 eru utan slíkra síðna, þótt rútur taki þar upp farþega að morgni. Ríkisskattstjóri ætti að standa upp frá tölvunni og fylgjast með bílum, sem tína upp farþega fyrir flug. Þá mundi hann ekki fara með augljóst fleipur um lítinn fjölda hótela á svörtum markaði. Hverfi 101 er orðið meira eða minna undirlagt af óskráðri og ómerktri gistingu fyrir ferðamenn. Ekki virðist lengur í tízku að hafa eftirlit, menn setja upp fýlusvip og kvarta um eftirlitsiðnað.
Hvorki um skömm né heiður

Fyrrverandi hæstaréttardómari laug í vikunni, að DV hefði rangt eftir sér. Til var upptaka, sem sýndi, að rétt var eftir haft. Skömmu áður hafði þingmaður logið, að DV hefði rangt eftir sér. Til var upptaka af samtalinu, sem sýndi, að rétt var eftir haft. Í valdastétt þjóðfélagsins hlaðast upp menn, sem skeyta hvorki um skömm né heiður. Stórkarlalegur þáttur í þessu ógeðslega Íslandi, sem mönnum er tíðrætt um. Pólitíkusar og dulbúnir pólitíkusar haga sér eins og kjósendur éti úr lófa þeirra og sjái engan mun á réttu og röngu. Þannig þyrlar Davíðistinn Jón Steinar Gunnlaugsson upp hverju moldviðrinu á fætur öðru.
Verklegur stuðningur

Vestrænt ríkisvald mun á næstu árum standa andspænis hertum kröfum um strangara eftirlit með múslimum. Hryðjuverkin í Írak eru olía á þann eld. Í Bretlandi lýsir forsætis yfir, að bannað verði að lýsa stuðningi við öfgasamtök múslima, svo sem Ríki Íslams. Íslenzka ríkið verður fyrr eða síðar að taka á málunum. Erfitt er að banna skoðanir, þótt brezka stjórnin virðist vilja það. Banna má þó verklegan stuðning við grófustu öfga, svo sem hjá múslimum. Banna verklegan stuðning við sharia-lög, undirgefni kvenna, forskriftir um fatnað, limlestingu kynfæra, heiðursmorð á dætrum og svo framvegis. Slíkt þarf að gera í tæka tíð.
Dauðadæmd sjálftekt

Ekkert er fagurt á Íslandi nema landið sjálft og sum dýrin. Græðgisþjóðin telur sig eiga landið, þótt hún hafi ætíð lifað á því eins og sníkill. Tók allt, sem hún náði og spillti hinu. Fljótlega eyddi hún skógum, hjó og brenndi. Nú eyðir hún vatnakerfum, síðast voru það Kárahnjúkar. Næst er það Dynjandi, sem á að minnka um 20%. Hvað með það, segja sníklarnir og velta enn vöngum yfir virkjun Gullfoss. Hleypa má vatni á hann á sunnudögum, segja sníklarnir. Samt á þjóðin ekkert í landinu. Það á sig sjálft. Við erum bara sníklar, sem drögum hýsilinn til dauða. Milli lands og þjóðar er ekkert sambýli, heldur dauðadæmd sjálftekt.
Þjáumst öll saman

Fjölbreyttur samanburður Íslands og Noregs sýnir sérkennilega stöðu mála hér. Laun eru undarlega lág. Arðurinn af auðlindum rennur ekki til fólks, heldur inn í þröngan hring og hverfur út í heim. Lýðveldinu hefur frá upphafi verið illa stjórnað og gegn hagsmunum fólks. Smáatriði um þetta eru rakin og margir sjá hagsmunum okkar betur borgið í Noregi. Hvort sem menn flýja þangað einn og einn eða sem þjóð. Allur þorri kjósenda mun þó ekkert sjá rangt við hegðun sína um tíðina. Þegar allt um þrýtur, munu þeir segja: Við erum Íslendingar, við erum einstakir. Höfum alltaf þjáðst, munum áfram þjást og við munum þjást öll saman.
Rússíbani ráðherrans

Hanna Birna réð illa innrættan bjána sem aðstoðarmann sinn í ráðuneytinu. Hún laug, að Rauði krossinn hefði lekið skjalinu. Hún heimtaði, að blaðamenn yrðu reknir vegna uppljóstrana. Hún laug að alþingi, að plaggið væri ekki til í ráðuneytinu. Hún reyndi að hafa áhrif á rannsókn málsins með ítrekuðum símtölum og fundum með lögreglustjóra. Hún svældi síðan þann sama mann úr embætti. Að hennar mati á hún sjálf alls engan lærdóm að draga. „Ég gerði ekkert rangt.“ Lærdómurinn sé sá, að skilja eigi dómsmál frá innanríkisráðuneytinu! Málið sé bara kerfisvilla. Formennirnir kinka kolli og taka ábyrgð á rússíbana ráðherrans.
Bænir og bölbænir

Þótt ég sé lélega kristinn, er mér sama um bænir í útvarpinu. Þær ættu ekki að skaða neinn, nema bölbænir séu. Útvarpið verður auðvitað að hafa hemil á slíku. En rökrétt væri að bjóða öðrum lífsskoðunarhópum að fara með bænir eða íhugun í útvarpinu. Eitthvað, sem getur róað fólk. Aðalatriðið er, að það taki skamman tíma og valdi ekki rofi í dagskrá. Málið er hluti af deilu um stöðu kirkjunnar í ríkinu. Að venju fara vanstilltir fram úr sér í vopnaskaki vegna málsins. Einkum öfgaklerkar á borð við Hjálmar Jónsson. Telur aðskilnað ríkis og kirkju fela í sér andstöðu við kristni. Bítur í skjaldarrendur og mætti róa sig niður.
Hraðferð til hruns

Þegar nýfrjálshyggja komst til valda á Vesturlöndum, hafði hún lofað fólkinu gulli og grænum skógum. Reynslan varð önnur. Lítum á Bandaríkin og Bretland, þar sem hún hefur ríkt lengst. Stéttaskipting stórjókst og fólk festist á sínum bás. Undirstéttin á ekki séns, þraukar á sultarlaunum í leiðindavinnu, undir eftirliti myndavéla. Gæludýr nota kerfið sér í hag. Sjáið nú síðast Rússland Pútíns. Þar eignuðust fáir auðmenn nærri allan þjóðarauðinn. Á Íslandi olli nýfrjálshyggja hruni, sem rak flein í trúarofstækið. En eftir kosningarnar í fyrra erum við aftur komin á hraðferð til hruns undir stjórn ofstækismanna.
Fólk sér ljósið

Bezti kosturinn við nýja flokkinn Gunnars Smára er, að hann hefur opnað augu margra. Umræðan er frjó og rakin hafa verið mýmörg dæmi um, að Ísland er bara rugl. Eins konar apparat um að flytja fé frá almenningi til greifanna að baki Framsóknar og Sjálfstæðis. Þrátt fyrir miklar auðlindir er allt í steik hér á landi. Því ráða leppalúðarnir, sem greiða bófunum atkvæði sitt. Innlimun í Noreg mun útvatna áhrif lúðanna. Enginn séns verður lengur fyrir Sigmund Davíð, Hönnu Birnu, Kristján Þór, Ragnheiði Elínu, Sigurð Inga, Gunnar Braga, hvað þá Vigdísi Hauks. Kúgaður og rændur almenningur fengi laun til að lifa lífinu.
Furðulegasta fyrirtækið

Lýsing er furðulegasta fyrirtæki landsins. Hefur gert þvergirðing að sérstakri listgrein. Fyrir löngu er þekkt, að það hunzar prófmál. Neitar bara, að útkoman hafi nokkurt fordæmisgildi um önnur mál. Hvert fórnardýr fyrir sig neyðist til að höfða mál. Þannig hrannast málin upp tugum saman og bráðum hundruðum saman. Ætla mætti, að þessu fylgdi mikill kostnaður Lýsingar, skaðabætur og sektir. En svo er ekki, Fyrirtækið neitar bara að fara eftir úrskurðum. Lýsing borgar aldrei neinum neitt, ekki einu sinni samkvæmt dómsúrskurðum. Og kemst upp með það. Réttarríkið er hrunið, enda er eftirlitsleysið orðið að stjórnarstefnu.
Ærandi þögn hófsamra

Bókstafstrú fylgir verstu hryðjuverkamönnum heims. Í heimi múslima fela þeir verstu sig bak við bókstafinn. Núna er það Ríki Íslams, sem stundar fjöldamorð í Norður-Írak. Önnur trúarbrögð verða fyrir þessu. Til dæmis trúarríki gyðinga í Ísrael með fjöldamorðum á Gaza. Við gætum séð svipað í ríkjum kristinna, ef bókstafshópar næðu völdum, teboðshreyfingin í Bandaríkjunum til dæmis. Í öllum tilvikum skortir, að hófsamir fordæmi ódæði og stuðli að andófi. Gyðingar á vesturlöndum fordæma þó margir morð Ísraels. En hófsamir múslimar halda sig of mikið til hlés gegn íslamistum. Það magnar hræðslu fólks við múslima almennt.
Reynir er toppmaður

DV er Reynir Traustason í fyrsta, öðru og þriðja lagi. Hann hefur lengi verið merkisberi staðfastrar blaðamennsku. Í gamla daga á DV sýndi hann mikla seiglu í biskupsmálinu svonefnda og í dúksmáli Árna Johnsen. Aðrir fjölmiðlar vildu ekki snerta málin fyrr en á síðari stigum. Sama er að segja nú um lekamál Hönnu Birnu. Reynir lætur ekki bugast, þótt móti blási um sinn. Vinnubrögð hans hafa einkennt endurreisn DV á síðustu misserum. Því er dapurlegt, ef hluti eigenda blaðsins vill losna við hann eða setja yfirfrakka á hann. Þar hljóta annarleg sjónarmið að vera að baki, enda eiga hér margir bófarnir um sárt að binda.
Búin að vera

Hanna Birna á eftir að skaða Sjálfstæðisflokkinn enn meira. Bjarni Benediktsson hefur ekki bein í nefinu til að losa sig við keppinautinn um formennskuna. Því kemst hún upp með að hanga í embætti og ljúga sig frá einu slysinu til annars. Auðvitað er hún rakinn tuddi og á ekki heima í pólitík. Hefur hins vegar ekki greind til að skilja. Umhverfis sig hefur hún aðstoðarmenn, sem þjást af sömu siðblindu. Að baki henni eru engu vitrari klækjamenn, er enn dreymir um, að hún losi þá við Bjarna Ben. Sá gluggi opnaðist á síðasta landsfundi. En skelltist aftur, þegar Hanna Birna var staðin að því að ljúga að alþingi. Búin að vera.
Fjallfoss næstur

Fjallfoss í Dynjandi er einn fegursti foss landsins. Einn af þeim fyrstu til að fá mynd af sér á frímerki. Nú vilja hinir orkuóðu fá vatnið í Mjólkárvirkjun og gera Fjallfoss þar með vatnslausan. Það er næsti bær við að taka Gullfoss og hleypa á hann vatni á sunnudögum. Aldrei er hægt að slappa af, því að orkuóðir laumast í kyrrþey. Orkubú Vestfjarða sækir um leyfi til að eyðileggja fossinn. Þjóðin fékk upp í kok af Kárahnjúkavirkjun. Er ekki í stuði til að fórna einni af helztu perlum landsins fyrir kalkþörungaverksmiðju, sem sífellt er í fréttum vegna eitraðs útblásturs. Það er sama harmsagan og í Fjarðaáli á Reyðarfirði.
Valköstur gærdagsins

Upplýst er, að Gísli Freyr Valdórsson lak falsaða skjalinu til Fréttablaðsins og Moggans. Líklegt má telja, að hann hafi einnig komið að fölsuninni. Þá hefur Hanna Birna sagt af sér sem lögreglu- og dómsmálaráðherra. En heldur áfram sem ráðherra annarra innanríkismála. Í þriðja lagi er upplýst einstaklega ömurleg stjórnsýsla í ráðuneyti Ragnhildar Hjaltadóttur. Þar er ekki bókhald um málefni mikilvægra embættisfunda ráðherrans. Þeir virðast ekki heldur til á málaskrá. Stjórnsýsla gerræðis í bananaríki, þekkist annars hvergi í vestrænum ríkjum. Álit og virðing ráðherrans og ráðuneytisins er í rúst og ríkisstjórnin löskuð.
Segja aldrei satt

Gott væri, að rugludallar fylgdu algengri líkindafræði og hefðu rétt fyrir sér í annað hvert sinn. En rangfærslur eru margs konar, svo þeir geta nánast alltaf haft rangt fyrir sér. Þannig er Sigmundur Davíð ævinlega fáfróður. Sannaði það enn einu sinni í gær, þegar hann fræddi okkur um útlendan sýkil. Vigdís Hauks er eins fáfróð. Opni hún munninn, kemur bara út bull. Eftir sumarhlé opnaði hún sig í vikunni. Sagði ríkisstarfsmenn æviráðna og ekki hægt að reka þá fyrr en eftir þrjár aðvaranir. Sagði umboðsmann skuldara vera á kostnað ríkisins. Sagði ríkisstjórnina hafa aukið ríkistekjur. Allar voru þessar fullyrðingar rangar.
Um útrýmingu katta

Þess má vænta, að fyrsta frumvarp forsætisráðherra við setningu alþingis snúist um útrýmingu katta á landinu. Þeir eru nefnilega smitberi sníkils, sem heitir Toxoplasma. Forsætis óttast mjög að hann berist til Íslands við át á eitruðu kjöti í eldhafi Evrópusambandsins. Toxoplasma sníkillinn er því miður þegar í landinu, svo Sigmundur Davíð verður hér innanlands að höggva á rætur meinsins. Forsætis frétti, að kattaplágan valdi breyttri hegðun, jafnvel „breyta hegðun heilu þjóðanna“ (orðalag SDG). Komið hefur í ljós, að sýktar rottur hræðast ekki ketti. Við svo búið má ekki standa, kallið út sérsveitir lögreglunnar.
Ofbeldið komið heim

Bandaríkjamenn eru að meðaltali ofbeldishneigðastir í heimi. Velja sér stjórn, sem rekur linnulaust ofbeldi í öllum heimshornum. Ljúga gereyðingarvopnum upp á einræðisherra til að geta drepið fólk og hirt olíuna. Nú er bandaríska ofbeldið komið heim. Víða hefur lögreglan gírað sig upp með búnað til að berja á fólki. Afleiðingar lögregluofbeldis komu rækilega fram í Ferguson í Missouri. Þar eru nú óeirðir á hverri nóttu. Löggan reynir einkum að ná sér niðri á blaðamönnum. Gott er, að ofbeldið er komið heim til sín, þar sem það á heima. Fjölmiðlar og kjósendur þar læra kannski lexíuna. Fara að taka á helzta meini Bandaríkjanna.
Í helgra manna tölu

Í fyrra fór Sigmundur Davíð í svo fínt starf, að fjölmiðlum fannst óviðeigandi að röfla. Hefur því afskiptalítið fengið að bulla, ef frá er skilið alræmt viðtal Gísla Marteins. Enda er sá gaur ekki blaðamaður að starfi. Smám saman hafa fleiri rugludallar komizt í helgra manna tölu pólitíkusa, sem fá að bulla í friði. Vigdís Hauksdóttir er þar fremst í flokki. Slíkir pólitíkusar bulla alltaf eitthvað, sem vekur ótal spurningar, sem ekki er spurt. Það er nefnilega ekki lengur fínt í bransanum að ónáða óhæfa pólitíkusa. Slíkt ylli leiðindum og röfli um einelti, ofsóknir og samsæri. Þannig forheimskast þjóðin enn frekar.
Varúð: Kaldastríðshetja

Anders Fogh Rasmussen fékk forstjórastól NATÓ árið 2009 út á að vera harðasti stríðsæsingamaður álfunnar. Hafði gengið lengst allra þjóðarleiðtoga Evrópu í stuðningi við innrásirnar í Írak og Afganistan. Sagði Saddam Hussein liggja á skelfilegum gereyðingarvopnum í Írak. Halldór Ásgrímsson fullyrti það líka, en hafði ekki vægi til að verða herstjóri, fékk bara kontór í Kaupinhöfn. Vopnin voru ímyndun eins og síðar kom í ljós. Rasmussen hefur einbeitt sér að því að mála skrattann á veginn til að hindra samdrátt hjá NATÓ. Þessa dagana er hann á Íslandi að útmála, hve hættulegir Rússar séu. Vill vekja upp kalda stríðið.
Sögusafn óráðsíunnar

Reykjanesbær var svo illa rekinn undir stjórn Sjálfstæðisflokksins, að hægt er að gera bæinn heimsfrægan. Allur bærinn getur orðið sögusafn um græðgi og hrun. Þar má sýna, hvernig tvöþúsund íbúðir standa auðar á sama tíma og ekki er hægt að finna húsnæði. Selja má sæti í hringferð um bæinn í þessu skyni. Í leiðinni er hægt að koma við í sparisjóðnum, sem var trog fyrir innvígða. Og síðdegiskaffi undir stálbitahvelfingu líksins af álverinu, sem fékk aldrei neitt rafmagn, því það var ekki til. Bærinn tók af krafti þátt í öllu ruglinu og rambar því á barmi gjaldþrots. En gæti núna grætt á sögusafni óráðsíunnar.
Skugginn á gæðatímanum

Allt í lagi að vera án fasts netsambands? Heimsótti tjaldstæði tvisvar á dag (Já, netið er komið á tjaldstæðin). Kíkti á fésbók, blogggátt og fréttagátt og setti punkta á netið. Oftast um atriði, sem hafa verið í fréttum og umræðu eða verða næstu daga. Þarf ekki að skoða póstinn og kíkja á veðurspána oftar á dag. Alls fara þannig tveir tímar á dag í internetið. Það er bara fjandans ekki nóg. Mig skorti nettíma til að gúgla og wikipedíast við að kíkja bakvið tjöldin. Var því tæpast upplýstur um öll mál dagsins. Sleppti að skrifa um flækjur, tók bara fyrir einföld mál. Skuggahliðin á gæðatíma sveitasælunnar var óþægileg. Hlakkaði til að komast í betri manna netsamband í stórborginni.
Fábjánar við völd

Þótt ferðamönnum hafi fjölgað, er landið stórt. Engin lönd í vestanverðri Evrópu hafa færri ferðamenn á ferkílómetra. Ferðaþjónusta er orðinn stærsti atvinnuvegurinn og við ættum að geta ráðið við margfalda fjölgun. Því miður hafa ráðamenn kjósenda lítið vit og engan skilning. Allt snýst um gráðuga kvótagreifa og vinnslustöðvar landbúnaðar. Í ofanálag höfum við getulausan ferðamálaráðherra. Ragnheiður Elín Árnadóttir fabúlerar um náttúrupassa og kemur engu í verk. Fjármunir til lagfæringa og endurbóta á ferðastöðum eru nánast engir, því lækkun skatta á greifum landsins þurrkaði upp ríkissjóð.
Ítrekuð yfirborðsfrétt

Fréttablaðinu hefur tvo daga í röð tekizt að flytja fréttir af Hraðbraut án þess að nefna orsök hruns hennar. Hún var svindlbrask á kostnað ríkissjóðs, sem Ríkisendurskoðun ljóstraði upp um. Nú tekst skólanum ekki að endurtaka leikinn, því að lysthafendur eru of fáir. Sífellt oftar sjáum við fréttir af hálfu fréttabarna, sem hvorki þekkja söguna né fagið sjálft. Að vísu er ekki ætlast til, að lesendur borgi þvæluna, en samt forheimskar metnaðarleysið til langs tíma. Með einföldu gúgli ættu fréttabörnin að geta kíkt inn í bakgrunn frétta, þótt þau viti hann ekki sjálf. En sum notfæra sér það ekki.
Hugsaði eins og hestur

Í hestaferðum með laus hross er mikið af „farþegum“. Þeir halda ró sinni og njóta landslagsins og samvistar við viljug hross og skemmtilega samferðamenn. Svo eru aðrir, einkum fararstjórar, sem hugsa eins og hrossin. Finna strax, hvernig röng hugsun flæðir leiftursnöggt um hrossahópinn. Passa að þau fari ekki hina leiðina. Loka hliðinu í hinum enda gerðisins, svo hrossin hverfi ekki. Heyra skeifu detta. Gæta þess, að allir passi strenginn, sem dregin er út í áningu. Að fólk og hross þreytist ekki um of. Að farið sé rétt í vað og að riðið sé upp eða niður fyrir gil. Ég var þannig, gekk fyrir tékklistum og adrenalíni allan tímann. Það var rosa gaman. Er nú orðinn gamall og hættur fararstjórn, vel bara friðsældina. Orðinn farþegi.
Innlimun í Noreg

Pólitísk samtök Gunnars Smára um innlimun í Noreg fengu fljúgandi start. Þótt þau séu það eina gáfulega í pólitík um áratugi. Menn hafa hingað til gengið fyrir þvættingi um dýrð bófa, er ræna okkur og rupla. Maður býst því ekki við neinu vitrænu af hálfu kjósenda. Þeir hafa nú fengið síðasta tækifærið til að bæta fyrir heimsku fyrri tíma. Annars munu kynslóðirnarnar smám saman greiða atkvæði með fótunum. Hér væru norsk lífskjör, ef við færum vel með auðlindir og afrakstur þeirra. Fólk er loksins að fatta, að rangt er gefið í spilunum, allir ásar lenda hjá greifunum. Að hér er bara frumstætt bananalýðveldi bófa.
Trúin og pólitíkin

Vesturlönd kipptu trúnni fyrir löngu úr pólitíkinni, gerðu ríkið trúlaust. Hér er trúin hluti einkalífs. Kristilegir flokkar hafa lítið fylgi. Öðru máli gegnir um ríki múslima og raunar líka um Ísrael. Þar samtvinnast ríki og trú. Múslimar eiga þar erfitt með að sætta sig við kristna samborgara. Ríkin eru púðurtunnur, sem harðstjórar úr hernum hafa haldið saman. Þegar þeim er velt, nær vestrænt sinnað fólk ekki völdum. Íslamistar komast til valda í kosningum og byrja strax að efla trúna. Við höfum séð þetta í Egyptalandi, Írak, Íran, Sýrlandi, Tyrklandi. Baráttan í ríkjum múslima er milli harðstjóra og klerka.
Varanlegt stjórnarmynztur

Mér sýnist ógnarstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks vera búin að ná fylgisbotni. Sá fyrri fer ekki niður fyrir 24% og sá síðari ekki niður fyrir 12%. Alveg sama hvernig hún hamast, Íslendingar eru bara ekki greindari en þetta. Frá fyrsta degi hafa allar gerðir hennar bætt hag ríkra, aðallega með skattalækkunum. Og spillt hag almennings, einkum með niðurskurði velferðar og heilsuþjónustu. Búin að sturta svo miklu fé í greifana, að Landspítalinn er á kúpunni. Fái hún þetta 36% fylgi sitt í næstu kosningum, kemur Björt framtíð til hjálpar og halar fylgið alls upp í 55% og ógnarstjórnin er orðin varanleg á ábyrgð kjósenda.
Raðlygi krefst minnis

Þreytandi er að „þurfa að“ raðljúga. Verst er, hversu gott minni þarf til að muna fyrri lygi til að gæta síðara samræmis. Hanna Birna klikkaði, gerðist margsaga. Frá því hún laug að alþingi, að ekkert plagg væri í ráðuneytinu og þangað til hún sagði alla hafa haft aðgang að því. Hefur lélegt minni. Verra er, að hún veit það. Horfinn er heiður svipur bjánans, sem er sannfærður um eigin yfirburði. Horfin er vélbyssuskothríð tungumálsins og hún er farin að skiljast. Orðin þreytt og reið á svip, eins og hún láti reka á reiðanum, – úr stjórninni. Varla lengur með úthald til að tuddast á okkur með útúrsnúningum.