arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Leiga en ekki kaup

Þegar þú kaupir rafbók, ertu ekki að kaupa. Skilmálarnir eru slíkir, að það er leiga, ekki kaup. Þú færð afnotarétt meðan bókin er í tölvunni þinni og meðan hún bilar ekki. Þurfir þú að skipta um tölvu eða færa þig milli tölva, verður málið flóknara. Stundum tekst að millifæra bækurnar, stundum ekki. Gömlu pappírsbækurnar geturðu þó flutt með þér milli heimila. Þú getur líka arfleitt börnin að pappírsbókum þínum, en alls ekki að rafbókum. Skilmálar rafbókasala segja, að kaupin renni út við andlát þitt. Rafbókasala er bara bókaleiga með misjöfnum endingartíma og á að verðleggjast ódýrt sem slík.
Þetta er bófaflokkur

Sjálfstæðisflokkurinn berst á þingi fyrir forréttindum þess eina prósents, sem liggur eins og mara á þjóðinni. Vill lækka skatta á auðmenn og draga úr velferð. Vill ekki breyta stjórnarskránni og ekki afhenda þjóðinni auðlindir sjávar. Vill afhenda stóriðju raforku á undirverði. Vill draga úr svonefndum eftirlitsiðnaði, svo að auðveldara sé að svindla. Kvótagreifar gera flokkinn út fjárhagslega. Halda líka úti daglegu sorpriti, sem heldur hinum pólitísku bófum flokksins við efnið. Þótt stjórnarliðar séu að mörgu leyti duglausir bjánar, sem ekki kunna til verka, er bófaflokkurinn mun hættulegri þjóðinni.
Ég styð uppkastið

Hefði viljað sjá aðra stjórnarskrá en þá, sem Stjórnlagaráð sammæltist um. Hefði viljað ganga mun lengra, en ekki skemmra eins og lagatæknarnir Ágúst Þór Árnason og Skúli Magnússon vilja. Þótt ég sé ekki sammála uppkastinu, virði ég ferilinn að baki þess, sem lagatæknarnir gera ekki. Enda eru þeir bara að reyna að fokka ferlinu upp. Ég virði þjóðfundinn, sem endurspeglaði skoðanaskiptingu samfélagsins. Virði samhljóða niðurstöðu Stjórnlagaráðs. Tel það einstæðan samhljóm. Tel, að uppkast þess sé mun skárra en núverandi stjórnarskrá. Þess vegna mun ég greiða atkvæði með uppkastinu 20. október.
Má kosta 2500 krónur

Hef ekki keypt íslenzka sögu í þrjá mánuði. Keypti á sama tíma 78 erlendar sögur, allt rafbækur, flestar hjá Amazon. Svo margar hef ég aldrei keypt á svo stuttum tíma. Finnst þolandi að borga 15 dollara fyrir rafbók að vaski meðtöldum, 1800 krónur. Tími ekki að borga tvöfalda upphæðina fyrir íslenzka sögu, enda fáar þess virði. Fylltist grunsemdum, þegar helzti útgefandinn kvartaði um kostnað við umbrot rafbóka. Í raun er hann núll krónur. Rafbók kostar ekki umbrot, ekki pappír, ekki prentun, ekki dreifingu. Þegar íslenzk rafsaga er komin niður í 2500 krónur, get ég hugsað mér að kaupa, fyrr ekki.
Siðblinda í prófkjörum

Auðvitað er spillt, að kjósandi eins flokks greiði atkvæði í prófkjöri hjá öðrum flokki. Sumir stæra sig af á fésbók og bloggi, að þeir greiði atkvæði, hvar sem þeir geta. Þeir reyna að hafa áhrif á röð fólks á framboðslistum, sem þeir styðja ekki og hyggjast ekki kjósa. Auðvitað er það spillt hugsun flokkshesta að bjóða upp á slíka spillingu. Einnig þeirra, sem notfæra sér hana. Þegar menn beinlínis stæra sig af þessu, eru þeir siðblindingjar. Þar sem þjóðin er í stórum dráttum siðblind, er brýnt, að flokkar hafi prófkjör sín á sama stað og tíma, svo að gráðugir geti bara tekið þátt á einum stað.
Lamb? Nei takk

Í minningunni finnst mér lambakjöt einu sinni hafa verið gott. Núna eins og hver annar bragðlaus kjúklingur. Sundurlaust, skreppur saman í eldun, þurrt og jafnvel seigt. Kokkar hafa líka tekið eftir þessu. Sendu málsaðilum bréf. Kvarta þar yfir löngum flutningi með sláturfé, stressi lamba fyrir slátrun og hraðri færibandavinnu við slátrun. Skrokkar hanga ekki, kúnninn verður að geyma kjötið í viku í kæliskáp. Kvartanalistinn er margfalt lengri. Vinnslan sinnir honum ekki. Samt er reynt að viðhalda fornri frægð með þvættingi um, að íslenzkt sé betra en annað. En fyrr eða síðar segja kúnnarnir: Nei takk.
Óstarfhæfi meirihlutinn

Hefði ríkisstjórnin starfhæfan meirihluta á Alþingi, gæti hún komið málum sínum í gegn. Hún hefur það ekki, nokkrir þingmenn Vinstri grænna eru farnir annað og nokkrir í viðbót stunda bara skemmdarverk. Svokallaður meirihluti getur því ekki beitt ákvæðum þingskapa um takmörkun ræðutíma í málum, sem tuggin voru tugi klukkustunda. Ríkisstjórnin hefur ekki hugrekki til að láta á það reyna. Einkenndi þinghaldið í fyrravetur og búast má við hinu sama á komandi vetri. Fari svo fram sem áður, verður þinghaldið bara bófahasar. Á því er engin lausn, engin framvinda, nema segja af sér og boða til kosninga.
Stíflur við hótelin

Hótel eru orðin svo þétt í Kvosinni, að rútur stöðva stundum umferð. Einkum gerist það í norðurenda Aðalstrætis, en einnig í Pósthússtræti. Nóg er komið af slíkum, þótt ekki komi hótel í Landsímahúsið og á Ingólfstorg. Borgin á ekki bara að bregðast við hugmyndum braskara, heldur hafa sjálf frumkvæði að hótelstefnu. Víða er gott pláss fyrir hótel í nágrenni miðbæjarins, svo sem á Héðinsreitnum við Ánanaust og á lóð gamla Hampiðjuhússins. Verðum að gera okkur grein fyrir vexti ferðaþjónustu fram í tímann og varðveita aðra vinnu á svæðinu. Við megum sízt fórna torgum miðborgarinnar undir rútur í bið.
Á okkar forsendum

“Á okkar forsendum” er eitt slagorða dagsins, notað til að andæfa tillögum um aukið samstarf við útlönd. Þetta er loðið orðalag, sem getur þýtt margt. Til dæmis: Við viljum fá að hafa okkar spillingu í friði. Viljum ekki, að útlendir blýantsnagarar hamli gegn því að við beitum gerræði í stað laga. Viljum ekki að forréttindakerfi landbúnaðar verði skekkt. Viljum ekki, að kvótagreifar missi þýfið, sem þeir stálu frá þjóðinni. Viljum það, sem við viljum, og við viljum það strax. Almennt þýðir “á okkar forsendum” að halda spillingu og rugli, sem hér hefur tíðkast í skjóli fávísi og einangrunar.
Víðerni og Hverfi 101

Gott að vera úti á landi, ef maður á þar ekki heima. Einkum voru ósnortin víðerni notaleg. Reyni að njóta þeirra sem bezt, áður en geðveikir fræðingar krossleggja þau með raflínum. Kjölur var frábær, Víknafjöll við Borgarfjörð eystri voru frábær. Bezt var að koma aftur að hausti í Hverfi 101. Í alvöru veitingahús, sem selja súpu og fisk á tæpar 2000 krónur. Fór í Friðrik V og Sjávargrillið, sem bera af öllu, sem til er utan hverfis. Fleiri slík eru í hverfinu. Þar fæ ég ekki frosinn krækling úr Limafirði, sem á Húsavík var sagður þingeyskur. Í Hverfi 101 er lapið latté. Þar er ilmurinn frá Evrópu.
Gott að vera laus

Hrunið olli Sjálfstæðisflokknum miklum vanda í fyrstu. Kom fram í fyrstu kosningunum eftir hrunið, þegar flokkurinn missti aflið. Ólöf Nordal er fræg fyrir orð sín þá: “Þessi rannsóknarskýrsla og þetta allt saman er að þvælast eitthvað fyrir okkur tímabundið.” Hinn dæmigerði siðblindingi talaði þarna. Samt hafði hún rétt fyrir sér. Flokkurinn hristi hrunið af sér með afneitun. Fávís almenningur gleymdi fljótt aðild flokksins. En Ólöf ætlar ekki að taka þátt í upprisunni. Hún er að flytja til gósenlandsins Sviss. Gott er að vera laus við hana úr pólitík. Við þurfum að losna við alla hrunverja úr pólitík.
Falsa bókhaldið

Það gengur ekki lengur, að ríkið falsi bókhald sitt í auknum mæli. Hér er verið að ráðast í ofsafengnar skuldbindingar, án þess að þess sjái stað í bókhaldinu. Ekki eru þar skuldbindingar vegna fjármálastofnana, þótt ríkið hafi tapað 26 milljörðum á þjóðnýtingu SpKef. Ekki er þar gert ráð fyrir tapi Lífeyrissjóðs starfsmanna ríkisins upp á 47 milljarða. Ekki er þar gert ráð fyrir kostnaði vegna Hörpunnar, Vaðlaheiðarganga, hátæknispítala eða fangelsis á Hólmsheiði. Fjármálaráðherra og ríkisstjórnin haga sér eins og bankabófar hrunverja. Leysa vanda andartaksins með því að falsa bókhaldið.
Með himinskautum

Eigi einhver embættismaður tilkall til hærra kaups, þá er það Björn Zoëga, forstjóri Landspítalans. En ferill málsins er út í hött. Vísað er til boðs um vinnu í Svíþjóð, sem menn kannast ekki við, að hafi verið auglýst. Og þar er allt auglýst. Guðbjartur Hannesson verður að ráðfæra sig við ríkisstjórn, ef hann hyggst hækka embættismann í launum um hálfa milljón á mánuði. Hann verður að gera aðra samábyrga, þegar hann siglir með himinskautum. Mér kemur þessi æðibunugangur á óvart. Hélt, að Guðbjartur væri traustur maður, ekki lukkuriddari. En lengi skal manninn reyna. Er hann virkilega formannsefni?
Samsæriskenning Þórs

Mér kom á óvart, að Þór Saari skyldi kenna frjálshyggjupésum um andstöðuna við risavaxið sjúkrahús við Hringbraut. Hef fylgst með breiðri umræðu um málið og sé ekkert pólitískt eða hugmyndafræðilegt samsæri í henni. Kannski er Þór bara svona miklu lyktnæmari á samsæri en ég. Samt minnir þetta mig á hinar mörgu vænisjúku kenningar um dularfull öfl að baki morði Kennedys og hruni tvíburaturnanna. Ég held, að Þór þurfi meira en bara fullyrðinguna til að telja fólki trú um illt samsæri að baki andstöðunni. Meðan svo er ekki mun ég áfram telja spítalann vera umfram greiðslugetu þjóðarinnar næstu ár.
Hatrið á Agli

Fáir Íslendingar sæta eins linnulausum árásum vefmiðla á vegum umboðsfólks glæframanna og Egill Helgason. Skoðanir hans fara rosalega í taugar þeirra, sem lifa og hrærast í siðblindu. Egill er svipaður og flestir, sem ég hef kynnst erlendis í stétt álitsgjafa í fjölmiðlum. Eins og þeir reynir hann að vinna vinnuna sína eins heiðarlega og hann getur. Slíkir standa lóðréttir, þótt hvessi kringum þá. Þetta skilja ekki þeir, sem telja hægt að kaupa eða leigja alla til að þjóna undir sig. Því láta þeir pólitíska undirsáta sína á vefmiðlum ausa skömmunum yfir Egil. Sem tekur þessu öllu með stóískri ró.
Skrípó í héraði

Skrípaleikur Gunnlaugs Sigmundssonar í Kögun er kominn í gang í Héraðsdómi Reykjavíkur. Hápunkturinn kom strax í upphafi, þegar Gunnlaugur lýsti yfir, að hann sjálfur væri heiðarlegur og góður rekstrarmaður. Ég hef aldrei heyrt neinn halda því fram. Aðkoma Gunnlaugs að Kögun var fréttaefni á sínum tíma, meðal annars í Mogganum. Teitur Atlason hefur ekki gert annað en að rifja upp þá umræðu. Málaferli Gunnlaugs gegn honum eru alvarlegasta atlagan gegn upplýsingafrelsi stjórnarskrárinnar, sem ég hef séð um dagana. Dómaranum ber umsvifalaust að kasta skrípamálinu út um dyr. Framsóknarpabbinn er hneyksli.
Málamyndapeningur

Ljóst er að verða, að gjaldeyrishöft verða ekki afnumin. Í mesta lagi verður skipt um nöfn á þeim. Líklega verður tekið upp gjald á millifærslur. Þýðir, að Seðlabankinn hefur gefizt upp við krónuna sem gjaldmiðil. Hún hindrar, að Ísland geti aftur orðið aðili að fjölþjóðakerfi fjármála. Krónan getur ekki hangið laus, þá hrynur hún bara. Þetta viðurkenna líka þeir, sem hafna evru sem gjaldmiðli. Þess vegna hafa þeir farið út um víðan völl að finna annan arftaka, til dæmis Kanadadollar. Bara til að komast undan óvinsælli evru. En krónan sjálf á sér ekki lengur málsvara. Hún er dauður málamyndapeningur.
Obama himpigimpi

Barack Obama er himpigimpi og hefur alltaf verið. Að minnsta kosti síðan hann fór í framboð í fyrra skiptið. Dáleiðir fólk með froðu, en innihald að baki er ekkert. Lofaði öllu fögru, en hefur lítið efnt, heldur bara áfram prestlegri froðu. Gerólíkur Bill Clinton, sem hafði alvöru stefnu og burði til að fylgja henni fram. Enda snýst kosningabarátta Obama um, að kjósendur gefi honum annan séns. Þar með er viðurkennt, að hann misnotaði fyrri séns. Sérstakt, að forseti, sem fær á móti sér kolruglaða siðblindingja af hálfu repúblikana, skuli bara hafa rúmlega helmings fylgi. Dæmi um himpigimpi.
Hrunverjar eflast

Hrunverjar styrktu stöðu sína í Sjálfstæðisflokknum, þegar bófaflokkurinn fékk sér nýjan þingflokksformann. Auðvitað var valinn formaður Sjóðs 9, sem tapaði lífeyri fólks í hruninu með ævintýrum í fjárfestingu og spillingu. Illugi Gunnarsson sagði þá af sér formennsku og hvarf um skeið af þingi. Sem betur fer úrskurðaði Ólöf Nordal þingmaður, að hrunið mundi bara um skamman tíma vera bófaflokknum þungt í skauti. Heldur betur hefur komið á daginn, að kjósendur hafa gullfiskaminni. Flokkur með formann úr Vafningi og Sjóvá fær sér auðvitað þingflokksformann úr Sjóði 9. Allt verður eins og áður var.
Illt skipulag

Langt er síðan lagt var fram arfavitlaus tillaga að breyttu deiliskipulagi Heiðmerkur. Sumpart voru þar lögbrot, þar sem strikað var yfir reiðleiðir með áratuga hefð. Sumpart var þar hreint hatur á hestamennsku, þar sem reynt var að gera hestaumferð sem erfiðasta. Þarna voru fingraför Bezta flokksins, sem viðurkennir ekki aðra hesta en hjólhesta. Þrátt fyrir ótal mótmæli var málið lagt fram að nýju í óbreyttri mynd. Eins og hjá Vatnajökulsþjóðgarði, sem aflagði elzta reiðveg landsins, Bárðargötu. Anzaði ekki einu sinni gagnrýni, þagði bara um málið. Til hvers er verið að opna skipulagsferli?
Vel kemur á vondan

Vel kemur á vondan, að Vestmannaeyingar væli yfir sölu aflaheimilda Þyrlu-Manga austur á Firði. Bæjarstjórinn og aðrir páfar bæjarins hafa ekki haft svo lítið fyrir að gelta á alla, sem amast við þjófnaði kvótagreifanna. Nú finna Eyjapeyjar á eigin skinni, hvernig er að vera háðir greifum, er kaupa og selja þýfi án tillits til atvinnumissis í sveitarfélögum. Jólasveinar sveitarfélagsins hefðu betur átt að hugsa til þess, er þeir létu kúga sig til að gelta að fólki eftir skipunum frá Þyrlu-Manga og öðrum kvótagreifum. Og Vestfirðingar ættu líka að vita betur eftir kvótaránsferðir Samherja.
Örlagaþrasarinn

Ögmundur réði karlinn sem sýslumann, þótt konan hafi fengið 4-1 hærra skor í gæðamælingu. Fullyrðir í þess stað, að þau hafi verið jafnsett, sem er beinlínis rangt. Ögmundur gefur í skyn, að eitt atriði hafi ráðið úrslitum hjá sér um ráðningu og vikið öðrum atriðum til hliðar. Fæst ekki til að segja, hvaða atriði það sé. Talar í þess stað um, að fjölmiðlar hafi myndað samsæri gegn sér, sem er hrein vænisýki. Örlagaþrasarinn samþykkir aldrei, að hann hafi nokkurn tíma haft rangt fyrir sér um neitt. Þruglar út í eitt og hættir því aldrei. Á ætíð síðasta orðið, enda orðinn æðri lögum og rétti.
Google kann íslenzku

Kerfisfræðingarnir Jón Guðnason og Trausti Kristjánsson hafa afrekað að láta leitarvél Google skilja íslenzkt tal. Nú geta menn talað við internetið í síma og spurt Google spurninga án þess að nota ensku. Þetta hjálpar okkur við að varðveita íslenzku í tæknilegri framtíð. Ekkert er sjálfgefið í þeim efnum. Á sínum tíma var unnið annað afrek, þegar íslenzkum bókstöfum var komið inn í rómanska stafasettið. Það tryggði stöðu íslenzks ritmáls og nú hefur annað eins verið gert í talmáli. Stóru fyrirtækin, sem leiða þróunina, hafa engan áhuga á íslenzku. Til þess þarf framtak gáfaðra einstaklinga.
Setning gærdagsins

Óborganleg setning gærdagsins er þessi: “Það er fyrst og fremst starfsmanna stjórnmálaflokkanna að tryggja, að ekki sé verið að brjóta lög”. Hér talar Sveinn Arason ríkisendurskoðandi. Þannig eiga glæpamenn að sjá um, að lög séu ekki brotin. Samkvæmt Sveini þarf ekkert eftirlit af neinu tagi, engar skattrannsóknir eða ríkisendurskoðun, enga rannsóknarlögreglu eða sérstakan ríkissaksóknara. Þannig eru sumir blýantsnagarar eins og álfar út úr hól. Ný dæmi eru frá forstjóra Fjármálaeftirlitsins, sem sagði smálán ekki fjármál og að eftirlitið þurfi ekki traust almennings. Þetta fólk er ekki á pari.
Umboðssvik bankamanna

Landsbankinn er ríkisbanki og lét undir höfuð leggjast að taka kvótann af Þyrlu-Manga, þegar hann fór á hausinn. Bankinn afskrifaði 50 milljarða hjá Magnúsi Kristinssyni í Vestmannaeyjum. Ein af þremur stærstu afskriftum hrunsins. Þyrlu-Mangi var þá orðinn landsfrægur af bílífi, lét flytja sig í snatti í þyrlu. Þannig varð hann tákngervingur hrunverja. Almenningur borgar tjónið, því að bankinn er rekinn á framlögum úr ríkissjóði. Þegar svona greifar fara á hausinn, er lágmarkskrafa, að bankinn kalli inn veiðikvótann. Mál Magnúsar felur því í sér umboðssvik slitastjórnar og nýrra bankastjóra.
Rökleysa ráðherrans

Í sjónvarpsfréttum gærkvöldsins sagðist Ögmundur hafa rök fyrir geðþótta sínum í mannaráðningum. Sagði ekki, hver þau rök væru, sagðist bara hafa þau. Í stíl við önnur ummæli hans síðustu misserin. Yfirleitt skil ég ekki, hvað hann er að meina. Sé bara, að hnyklar brýr, dýpkar róminn um áttund og setur upp höfuðverkjasvip. Ég hef á tilfinningunni, að hann sé skólastjóri fávita. Rök hans eru þau ein, að hann færi rök fyrir gerðum sínum. Um þau rök fréttum við ekkert nánar. Nema það séu rök að segja sig hafa rök. Þetta er kauðinn, sem varar við “glerperlum”, “spritti”, “lífsrými” og “eldhafi”.
Leynifundir fjórflokksins

Kristján L. Möller hélt í ágúst leynifundi með fulltrúum fjórflokksins í atvinnuveganefnd Alþingis. Hélt fundunum leyndum til að halda fulltrúa Hreyfingarinnar frá. Taldi hann ekki hallan undir tilraunir til að verða við kröfum kvótagreifa um óbreytt einkaeignarhald á auðlindinni. Í nefndinni eru þingmenn, sem þjónusta kvótagreifa og gæta hagsmuna þeirra. Fjórflokkurinn er að undirbúa undanhald í kvótamálinu. Þar er ekki lengur talað um fyrningu kvóta og uppboð veiðileyfa. Leynifundir Kristjáns eru merki þess, að þjóðin er að bíða enn einn ósigurinn fyrir kvótaþjófunum og málsvörum þeirra.
Siga bófum á þjóðina

Ýmsir aðstandendur hrunsins hafa skipt um vettvang. Reka ekki sömu fyrirtæki og áður eða starfa ekki hjá bönkum. Virðist eðlileg afleiðing af illu verki þeirra fyrir hrun. Ég hef ekki heyrt rök um, að slíkt fólk þekki á fjármál. Þvert á móti er nánast öllum ljóst, að útrásarvíkingar kunna ekki með fé að fara. Meðaljóninn kann það betur, það sýnir reynslan. Samt eru bankastjórar og aðrir stjórnendur banka á öndverðri skoðun. Ráða bófana til mikilvægra starfa í bönkunum. Eða afskrifa skuldirnar og afhenda þeim fyrirtækin aftur. Galnir bankastjórar, bankasýslu- og bankaeftirlitsmenn siga bófum á þjóðina.
Fleinn í gangverki

Stjórnarskrá hefur verið smíðuð í löngu ferli. Fyrst var þjóðfundur og síðan kosið til stjórnlagaþings. Hæstiréttur fann tæknivillu og ógilti kosninguna. Sama fólk var svo skipað í stjórnlagaráð, sem vann fyrir opnum tjöldum. Það varð 100% sammála um texta stjórnarskrár. Þjóðin greiðir 20. október atkvæði um textann. Tveir lagatæknar hafa á lokastigi málsins lagt fram tillögu, sem útvatnar texta stjórnlagaráðs. Þeir eru að reyna að bregða fæti fyrir málið. Engar textabreytingar sætta þá, sem vilja áfram gamla textann. Verða bara að mæta á kjörstað og segja nei. Er heiðarlegra en að reka flein í gangverkið.
Smekklausir Vogar

Vogar við Mývatn rétt sunnan Reykjahlíðar eru hverfi margra ljótra húskofa. Standa á skakk og skjön, eins og þeim hafi verið grýtt út og suður. Þar eru í bland búskaparhús og gróðahús, svo sem kaffihús, pítsería og bar. Eins og ég ímynda mér Klondyke á gullaldarárunum. Enginn smekkur, ekkert tillit til fagurs umhverfis, ekkert skipulag. Alger andstæða við Fuglasafn Sigurgeirs í Neslöndum, sem fellur smekklega og snyrtilega inn í umhverfið. Fór umhverfis Mývatn í vikunni. Finnst byggðin í heild þolanleg, að Vogum undanskildum. Þar hefur skammsýn og smekklaus fíkn í ferðamannagróða ráðið æðibunugangi.
Ólögleg gisting

Athuganir benda til að fjórðungur gistirýmis á höfuðborgarsvæðinu sé utan laga og réttar. Ríkið hefur ekkert gert til að koma böndum á lögbrotin. Missir því af eðlilegum skatttekjum. Brýnna er að koma þessu í lag en að skattleggja meira þá, sem starfa innan ramma laganna. Í sjálfu sér er ég hlynntur hærri vaski á gistingu til jafns við annan rekstur. Tel þó rétt að byrja á að hreinsa til í spillingunni. Allar aðgerðir eða aðgerðaleysi hins opinbera hefur áhrif á markaðinn. Eftirlitsleysi með skattsvikum skekkir markaðinn á kostnað löglegs rekstrar. Grefur einnig undan siðgæði okkar.
Draumórar um spillingu

Sjálfstæðisflokknum hélt, að hollenzka fyrirtækið ECA mundi útvega 150-200 störf í hernaðarbrölti á Keflavíkurvelli. Undir þetta tók Samfylkingin, sem lærði græðgi í samstarfi við Flokkinn á sínum tíma. Vinstri grænir eyddu því hjali. Enda var þá þegar ljóst, að ECA var tilbúningur, skel utan um ekki neitt. Nú hefur það verið tekið til gjaldþrotaskipta. Saga málsins er dæmi um, hversu slefandi Sjálfstæðisflokkurinn og hægri armur Samfylkingarinnar eru út af tækifærum til hermangs. Ef þjóðin gáir ekki að sér, verða Kristján Möller & Co aftur komnir í samkrull út af alls konar draumórum um spillingu.
Ónotaðar íbúðir

Íbúðalánasjóður liggur eins og ormur á gulli, rekur þúsund auðar íbúðir án þess að reyna að selja eða leigja. Tilgangurinn er að stuðla að hækkun verðs á íbúðunum. Á sama tíma reynir sjóðurinn að kría út fjórtán milljarða frá eiganda sínum, ríkinu. Það er tap sjóðsins, rosaleg fjárhæð, ofar mannlegum skilningi. Vitlegra væri að láta ríkið í friði og reyna að koma íbúðunum í verð. Sjóðurinn hefur ítrekað þurft að fá peninga úr ríkissjóði, sem hefur ekki efni á slíkri gjafmildi. Og tilgangurinn er að falsa íbúðamarkaðinn í óhag þeim, sem vilja kaupa íbúðir eða taka þær á leigu. Það gengur ekki upp.
Töltið ekki hættulegt

Rannsóknir sænskra og íslenzkra vísindamanna benda til, að skeið og tölt erfist í ákveðnum hlutföllum. Þannig að óhætt sé að rækta tölt í hrossahóp án þess að missa stofninn yfir í brokk. Tölt hefur meira sölugildi til skamms tíma en skeið hefur. Ýmsir hafa þó talið, að eindregin áherzla á tölt endi í brokki. Þeir benda á misheppnaðar tilraunir ræktenda Íslandshesta í Þýzkalandi. Samkvæmt nýju rannsókninni má taka lífsýni úr hrossum og finna, hvort þau séu arfhrein og alhliða skeiðhross, brokkhross með tölti eða hrein brokkhross án skeiðs. Opnar spennandi víddir fyrir ræktun íslenzkra hrossa.
Safnið heldur fé

Nokkrar landsþekktar persónur borga auglýsingu, þar sem þær skora á ríkið að kaupa Grímsstaði á Fjöllum. Hví pungar þetta ágæta fólk ekki heldur út þúsundköllum til að hefja söfnun til kaupanna? Nýtist aurinn ekki betur í kaupum en illa orðaðri auglýsingu? Er það ekki betra en að skora alltaf á Stóra Bróður að borga brúsann? Úr því að Grímsstaðir eru svona brýnir, á að vera hægt að virkja þjóðrembu almennings. Ríkið gæti hins vegar gert út atvinnulausa til að klippa sundur girðingar, því að gildandi almannaréttur tryggir snurðulausa umferð um einkaeignarlönd.
Fótaskortur á tungunni

“Unnur Gunnarsdóttir, forstjóri FME, bendir á, að smálánafyrirtæki séu ekki fjármálafyrirtæki og því hafi ekki komið til tals að Fjármálaeftirlitið hafi eftirlit með starfseminni.” Unnur er of heimsk. Svona er ekki hægt að tala. Getur sagt, að kerfið skilgreini ekki smálán sem fjármál, en ekki sagt að þau séu það ekki. Öllum er málið ljóst. Hér talar forstjóri, sem kann ekki íslenzku og talar út í hött. Áður var þetta haft eftir henni: “”Sagði Unnur Gunnarsdóttir það litlu máli skipta þó að FME njóti nær einskis trausts meðal almennings á Íslandi.” Hvers slags bull, kom forstjórinn af sósíalnum?
Gamla Ísland holdi klætt

Valnefnd úrskurðaði einn umsækjanda hæfastan í embætti sýslumanns á Húsavík. Ögmundur Jónasson réði annan. Kærunefnd úrskurðaði, að ráðherrann hefði ekki farið að lögum. Ögmundur lýsir yfir, að sér komi það andskotann ekkert við. Hann viti betur, gæludýr sitt sé hæfast. Ögmundur gefur lögunum langt nef, setur eigið samvizkuleysi og dómgreindarleysi ofar lögum. Auðvitað gengur ekki, að ráðherra hagi sér svona dólglega. Svona vinnubrögð spilla því góða, sem ríkisstjórnin gerir inn á milli í bland. Ögmundur er fyrir löngu orðinn dragbítur á virðingu fólks fyrir pólitík. Hann er gamla Ísland holdi klætt.
Framvinda rembunnar

Mér verður illt af að lesa rembu Steingríms J. Sigfússonar í erlendum miðlum um, að útlendingar geti lært af Íslendingum. Ný útgáfa af sömu rembunni og tíðkaðist hér á efri árum ríkisstjórnar Geirs H. Haarde. Þá fullyrtu fólin, undir forustu Ólafs Ragnar Grímssonar yfirrembu, að Íslendingar væru beztir í heimi. Þetta var orðið mjög sjúklegt, þegar Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir sagði erlenda fræðimenn þurfa að fara í endurmenntun, ef þeir skildu ekki yfirburði Íslendinga. Sannleikurinn er þessu víðsfjarri, Íslendingar eru þjóðrembdir og fáfróðir eyjarskeggjar, sem ekki virðast læra af reynslunni.
Ömmi, Nonni og Manni

Ögmundur Jónasson er grófasti þjóðrembingur samtímans. Sagði Evrópu vilja stela frelsi okkar fyrir “glerperlur og spritt”. Sérstaklega væru Þjóðverjar vondir, þeir vildu fá hér aukið “lífsrými” eins og Hitler í Austur-Evrópu. Nú bætir hann við, að Evrópa sé “eldhaf”. Hann ýkir ekki bara eða færir í stílinn eins og margir. Hann er lengt út af sólkerfinu í rugli. Örugglega heldur hann, að þjóðin sé svona rugluð, annars léti hann ekki svona. Evrópa er ekki að reyna að hirða af okkur frelsið. Þvert á móti þykir henni frekar vænt um okkur, einkum vegna Nonna og Manna, sem þýzk börn hafa lengi elskað.