arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Gaurinn er ekki valinkunnur

Herðubreið, áróðursgagn Samfylkingarinnar, telur Jón Sigurðsson valinkunnan. Það er meiriháttar misskilningur. Hann er þekkt klappstýra útrásarinnar. Lét birta mynd af sér með lofrullu á útlensku um útrásina. Öllu verra er, að hann svaf á báðum stöðunum, þar sem stöðva mátti verstu glæpi útrásarinnar. Svo sem IceSave. Í fjármálaeftirlitinu og Seðlabankanum. Hef ekki heyrt neinn mæla bót þessum brotlega gaur sem bankaráðs-formanni. Ekki einu sinni krata. Þeir eru miður sín eins og aðrir. Að setja kvígildi Samfylkingarinnar og útrásar-klappstýruna yfir banka sendir kolröng skilaboð út um allan heim.
Glataður áratugur

Paul Krugman skrifar

grein í New York Times um fyrsta áratug aldarinnar. Hefur ekki áhyggjur af, að áratugurinn endi ekki fyrr en eftir ár. Hann telur þetta vera glataðan áratug. Lífskjör hafi versnað í stjórnartíð George W. Bush, sem muldi undir þá ríku. Eins og við hafa Bandaríkjamenn lent í, að húsnæðisskuldir eru hærri en húsnæðisverð. Hlutabréf hafa lækkað, þótt þau hafi ekki hrunið eins og á Íslandi. Krugman segir áratuginn vera stórt núll. Minnist þó ekki á langvinn og erfið stríð gegn Írak, Afganistan, Pakistan, jafnvel Jemen. Gegn loftslaginu. Sem halda áfram hjá Barack Obama.
Hossum mest þeim minnst hæfu

Sagan sýnir, að við hossum hæst þeim pólitíkusum, sem greinilega eru óhæfir. Fremst fer þar gereyðingarvopnið Davíð Oddsson. Næst koma þeir Geir Haarde og Halldór Ásgrímsson. Þar á eftir sést í Árna Mathiesen, Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur og Björgvin Sigurðsson. Við gerðum Birgi Ísleif Gunnarsson, Steingrím Hermannsson og Davíð Oddsson að seðlabankastjórum. Brennuvargar slást við brunaliðið út af afgreiðslu IceSave. Við erum hafðir að athlægi um allan heim. Umheimurinn telur brýnt að refsa okkur fyrir klúður og glæpi. Ástandið væri betra, ef við hættum að kenna útlendingum um mistök okkar.
Mogginn er lifandi lík

Fréttablaðið lifir af kreppuna. Ekkert í rekstri blaðsins hindrar það í að laga sig að fjárhagslegum aðstæðum í samfélaginu. Ef blaðið er látið þenjast út og inn í samræmi við auglýsingar, á það að geta lifað af. Öðru máli gegnir um seldu blöðin. Morgunblaðið er hvorki betra né lakara sorprit en það var, en fylgið hrynur af því. Ekki bara vegna Davíðs. Ungt fólk kaupir ekki Moggann og mun aldrei gera það. Ofsalegt tap er á blaðinu. Svo mun áfram verða, þangað til það rekst aftur á bankavegginn. Meiri líkur eru á, að DV lifi. Fjárhagsdæmi þess miðast við að lifa af við mun þrengri kost.
Losnaðu við bloggþvaðrið

Er sífellt að hitta fólk, sem kann ekki að grisja blogg. Finnst það vera að drukkna í þvaðri. Lausnin er einföld. Farðu á blogg.gattin.is. Efst til vinstri er hnappur: “Búa til minn lista”. Ýttu á hann, fylltu út eyðublað, sem opnast. Þú færð upp stjórnborð, þar sem skráðir eru allir nafngreindir bloggarar landsins, hver undir sínum bókstaf. Það eru nokkur hundruð manns. Hakaðu við þá, sem þú vilt lesa. Ýttu á hnapp efst til vinstri, sem heitir: “Birta minn lista”. Þá færðu lista yfir nýjustu blogg þeirra, sem þú vilt lesa. Þú getur alltaf breytt listanum með því að fara aftur í stjórnborðið.
Ryðja þarf dómstólana

Allir hæstaréttardómarar eru skipaðir af ráðherrum Sjálfstæðisflokksins, sem olli bankahruninu. Þeir eru því vanhæfir að fjalla um hrunmál. Ryðja verður allan réttinn, þegar hrunmál verða tekin þar fyrir. Varamenn hafa yfirleitt komið úr háskólanum. Þar er vandi á höndum, því að flestir kennarar hafa lýst skoðunum á þáttum hrunsins eða skrifað greinargerðir um þá. Þessi vandi er ekki bara í Hæstarétti, heldur einnig í héraðsdómstólum. Of lengi hefur Flokkurinn mikli stýrt öllum ráðningum dómara og gert það illa. Með þeirri afleiðingu, að menn vantreysta dómurum eins og öðrum lagatæknum landsins.
Sofandi vaktmaður ráðinn

Jón Sigurðsson er stjórnarformaður Íslandsbanka. Var áður stjórnarformaður Fjármálaeftirlitsins, sem sá ekki hrunið koma. Ráðning Jóns er staðfesting þess, að ekkert breytist í heimi bankanna. Sömu karlarnir og samskonar karlar og áður taka við stjórnartaumum endurreistra banka. Jón gerir það í skjóli Samfylkingarinnar, var einu sinni ráðherra þar á bæ. Flokkshygli af þessu tagi er í hróplegri andstöðu við væntingar fólks um siðvæðingu í heimi bankanna. Ráðningin er sýnishorn af því, sem þjóðin má búast við. Því er eins gott, að sett verði upp margfalt strangara eftirlit með bönkunum.
Að vinna vinnuna sína

Planið var að þétta starfssögu mína áður en hún kæmi út í annað sinn og þá á vefnum. Reiknaði með, að reynslan af pappírsbókinni mundi leiða til aukins texta hér og þar. Sú hefur enn ekki orðið raunin. Bókin var samin í sumar og stendur enn eins og hún var skrifuð fyrir pappír. Hef ekki fundið neina þörf til að þétta eða belgja út neinn þátt hennar. Er bara sáttur. Kannski lít ég í hana eftir eitt ár eða tvö til að kanna sögumat mitt. Hvort það breytist í tímans rás. En ævin hefur hvorki verið stríð né valdabarátta. Hef bara juðað í vinnunni mína frá degi til dags. Sú saga liggur þegar fyrir á prenti.
Varla í framboði aftur

Forsetasaga Ólafs Ragnars Grímssonar er auðskrifuð. Hann var strigakjaftur stjórnmálanna númer eitt, þegar hann bauð sig fram. Með aðstoð langhæfustu spunakarlanna taldi hann þjóðinni trú um, að hann væri forsetaframbjóðandi hennar. Eins konar andófsmaður gegn pólitík. Fíflin trúðu honum eins og nýju neti. Sem forseti tók hann þann feil að gerast útrásarhöfðingi. Fór hamförum um heiminn til að mæra þá. Þegar þeir féllu í ónáð, féll hann líka í ónáð fíflanna. Gerðist þá sérfræðingur í áfallahjálp, fór um landið og predikaði líf að hætti Lao Tse. Tæplega verður hann aftur í framboði til forseta.
Borgarstjórinn verður sóttur

Fimm sækja um annað sætið á framboðslista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Eru svona margir, því að þeir telja sætið vera núna óvenju góðan stökkpall upp í borgarstjórann. Þeir gera ráð fyrir, að sú, sem er í fyrsta sætinu, verði kölluð til þjóðmála fyrr en varir. Bjarni Benediktsson sé á fallanda fæti sem útrásarvíkingur. Hanna Birna Kristjánsdóttir borgarstjóri fái brátt kallið. Innsta hirð Flokksins á Alþingi er flækt í útrásina, ekki gjaldgeng í formanninn. Bjarni sjálfur með skýjaborgina í Macau-spilavítinu, Þorgerður Katrín með kúlulánið og Illugi Gunnarsson með sjóð 9. Þau eru 2007-hópur
Fjórðungs skattur á línuna

Þrepaskiptur tekjuskattur flækir skattheimtu. Betra er að ná sömu tekjum með meiri hækkun fjármagnstekjuskatts. Þótt hann sé kominn í 18%, er langt í að hann jafngildi tekjuskatti launafólks. Tekjuskattur mætti vera 25% á allar tekjur af vinnu og fjármagni. Ríkið nær sama tekjuauka á einfaldari hátt. Tvenns konar virðisaukaskattur flækti einnig skattheimtu. Betra var að ná sömu tekjum með einum virðisaukaskatti. Hann mætti vera aðeins lægri, 25% á alla vöru og þjónustu. Fjórðungs ríkisskattur á línuna er einfaldur og skýr. Þegar ríkið er síðar orðið skuldlaust, mættu skattarnir lækka í fimmtung.
Eins manns ríkisstjórn

Ætla má af fréttum, að ríkisstjórnin sé skipuð einum manni, Steingrími J. Sigfússyni. Hinn ötuli brunaliðsmaður þenur sig út um allt að slökkva elda. Ef blaðamenn hafa erfiðar spurningar, verður Steingrímur brunaliðsstjóri nánast ævinlega fyrir svörum. Engum dettur í hug, að hægt sé að fá svör frá Jóhönnu Sigurðardóttur og enn síður Össuri Skarphéðinssyni. Þau eru bara farþegar í brunabíl Steingríms. Hvað þá að Katrín Júlíusdóttir eða Árni Páll Árnason megi opna munninn. Þau gera þá bara illt verra. Svo að þau eru læst inni. Þarf að greiða fleiri ráðherrum kaup en brunaliðsmanninum eina?
Vanir vosbúðinni

Fornmenn riðu miklu beinna en við gerum nú. Styttu sér leið í stað þess að velja þægilegar slóðir. Létu sér ekki bregða við að sundríða ár til að spara sér króka á vöð. Oft riðu þeir hreinlega beint af augum. Voru harðgerðari en við erum nú á tímum og hestar þeirra þrekmeiri. Söguhetjurnar riðu hiklaust um 100 kílómetra á dag, oft einhesta. Sváfu ekki heilu næturnar, en köstuðu sér niður til að sofa smástund í senn. Voru blautir og hraktir af rigningum og vatnareið. En létu það ekki aftra sér, enda voru þeir í efnismiklum vaðmálsfötum. Höfðingjar fornsagna voru vanir vosbúð og óhræddir við hana.
Tíu reglur Jónasar um ofát

1. Eðlilegt er að vera svangur; jafngildir ekki heimsendi. 2. Borðaðu alls ekkert milli mála; síát á snakki er ávísun á vandræði. 3. Fáðu þér ekki aftur á diskinn; hættu að borða áður en þú verður saddur. 4. Forðastu sykur, hvítahveiti og þrautunnin efni, sem magna svengd. 5. Borðaðu hefðbundinn mat frekar en snakk, sælgæti, gos, kökur, kex, brauð. 6. Borðaðu fjölbreyttan mat fremur en fæðubótarefni og gervimat. 7. Forðastu djúpsteikt. 8. Hugsaðu um eitthvað annað en mat, farðu út að ganga. 9. Fáðu þér fljúgandi start á Heilsustofnuninni í Hveragerði og svindlaðu ekki á kerfinu þar. 10. Gakktu í Overeaters Anonymous eða Food Addicts Anonymous.
Er guð í maga þínum?

Allar sjónvarpsstöðvarnar hafa fengið sinn æðstaprest í matargerð, auk Jamie Oliver og Nigellu. Glæsilegasta tímarit landsins fjallar um hlut gestgjafa, einkum í mat. Síðurnar svigna undan tuttugu þátta uppskriftum að veizlumat. Þegar við hittumst um jólin, hefst samræðan á samanburði á jólamatseðlum. Heilan mánuð fyrir jól létum við heillast af jólahlaðborðum, einkennistákni ofneyzlu. Allt er þetta mikil framför frá sulti og seyru fyrri kynslóða. Og jafnvel Satan sjálfur kemst í spilið í kæstri skötu á Þorláksmessu. Borðhald er orðið þungamiðja jólanna. Þá er spurningin, hvort guð sé í maganum á þér.
Fyrstu jól í siðvæðingu

Tímatal siðvæðingar hófst 21. janúar 2009, þegar Samfylkingin fór á taugum í ríkisstjórn með græðgisliði Flokksins. Tímatal afneitunar hófst 28. marz 2009. Þá bylti Davíð Oddsson Flokknum og gerði þjóðrembda vænisýki að stefnu hans. Í tæpt ár hefur siðvæðing ríkt í ríkisstjórn. Samt eru jólin svipuð græðgisjól og áður. Mammon ríkir enn í sálum fólks, ekki bara í bönkum og hjá hugmyndafræðingum, sem sögðu “græðgi er góð”. Ríkisstjórnin hefur gert margt gott á þessu ári, annað hefur gengið hægt. Að meðaltali má þó eiga betri von um þessi jól en um síðustu jól. Gleðileg fyrstu jól í siðvæðingu!
Kleópatra og Antoníus

Kleópatra og Antoníus

Grískir fornleifafræðingar telja sig hafa fundið hurð að líkhúsi Kleópötru og Antóníusar í Alexandríu. Risavaxin, fimmtán tonna granít-hurð hefur búnað, sem gerir ókleift að opna dyrnar. Fundust neðansjávar í höfninni í Alexandríu, þar sem sokkin er höll og líkhús drottningarinnar. Samkvæmt lýsingu samtíðarmannsins Plútarkusar frömdu hún og rómverski hershöfðinginn sjálfsvíg og enduðu ævi sína bak við þessar dyr. Sagan af Kleópötru og Antoníusi er þekktasta ástarsaga sögunnar, fræg úr skáldsögum og bíómyndum.
Týndu jólasveinarnir fimm

Þar sem jólasveinar Samfylkingarinnar fela sig og fáir þekkja þá, kemur hér listi yfir þá: Katrín Júlíusdóttir bræðsluráðherra vill gefa Björgólfi Thor fé í gagnaver. Árni Páll Árnason frjálshyggjuráðherra vill slá skjaldborg um auðmenn, ekki fátæklinga. Kristján Möller kjördæmisráðherra vill bora göt í fjöll á réttu kjördæmi. Össur Skarphéðinsson spariráðherra vill telja, að Þingvallanefnd sé merkasta nefnd heimsins. Jóhanna Sigurðardóttir forsætis vill stundum koma úr felum og gefa út tilskipanir, sem ekki er farið eftir. Þeir, sem verða varir við ferðir þessara, eru beðnir um að láta ekki vita.
Slæmt minni Vigdísar

Árið 1995 sætti Vigdís Finnbogadóttir forseti

gagnrýni fyrir framkomu sína í opinberri Kínaheimsókn. Þá var þar alþjóðlegt kvennaþing, sem Kínastjórn misnotaði. Braut reglur Sameinuðu þjóðanna og meinaði ýmsum fulltrúum aðgang. Margar konur hættu við að koma, til dæmis þær sænsku. Haldin var frjáls ráðstefna samhliða hinni opinberu til að andmæla henni. Vigdís grýtti skít í konurnar, sem mættu ekki á opinberu ráðstefnuna. Kallaði viðbrögð þeirra stríðsyfirlýsingu. Vildi heldur friðarfroðu. Samkvæmt lýsingu hennar á Kínaferðinni í viðtali við DV í gær hefur hún gleymt aðalatriði málsins.
Fólk sparar utanferðina

Hvað gerir fólk, þegar lífskjör þess færast aftur á bak um nokkur ár? Færast aftur til ársins 2002? Hvað gerir fólk, þegar það mætir hærri sköttum og hærra vöruverði? Það sparar við sig einn stóran hlut. Það sleppir utanferð eða kaupir ekki nýjan bíl. Lífið heldur svo áfram eins og ekkert hafi í skorizt. Enda sjáum við á jólaveltunni, að Mammon er enn við völd. Fáir hafa lent í miklum vanda, sumir af eigin völdum og aðrir af ytri orsökum. Ríkið hefur gripið til aðgerða til að milda þennan vanda. Engin ástæða er til að tala um ástandið á Íslandi sem eins konar heimsendi að hætti ársins 1930.
Börnin borga skjaldborgina

Þið sem hafið keypt raðhús út á krít og tvo bíla út á krít. Reiknið þið með, að þjóðin slái skjaldborg um ykkur? Er raunverulega ætlast til, að börnin okkar og barnabörnin okkar borgi fyrir óráðsíu fólks í góðærinu? Krafan um meiri skjaldborg fyrir heimilin er komin út í öfgar. Hún er orðin að tæki miðstéttarfólks til að láta afkomendur mína borga ruglið úr þeim. Misnotkun á kerfinu. Þegar hafa verið settar af stað aðgerðir til að lina skuldabyrði fólks. Þær gagnast mest þeim, sem ekki eru of skuldsettir. Þeir, sem tóku stórlán út á, að hægt var að taka stórlán, eiga að fá að verða gjaldþrota.
Skjaldborgin er fín

Það er rugl að auglýsa á Alþingi eftir skjaldborginni um heimilin í landinu. Hún er í fínu lagi. Ótal aðgerðir milda vandann. Þær leysa hins vegar ekki vanda fólks, sem tók fjörutíu milljón króna lán fyrir raðhúsi og tvö fimm milljón króna lán fyrir lúxusbílum. Um slíkt fólk verður aldrei slegin nein skjaldborg. Það verður bara gjaldþrota eins og slíkt fólk hefur alltaf gert. Aðgerðir í kjölfar bankahrunsins hindra aldrei gjaldþrot sem eðlilegan enda þess, að fólk veður fram í tómu tjóni. Enginn sveltur á Íslandi um þessi miklu Mammons-jól. Og níutíu-og-fimm prósent fólks hafa það helvíti gott.
Áttavilltir og reiðir

Þótt þúsundir manna séu ærir út af IceSave, er það bara skuld, sem Davíð lofaði að greiða, og verður greidd. Hún er ekki einu sinni þáttur í vanda líðandi stundar. Niðurskurður velferðar og skattahækkanir stafa ekki að neinu leyti af IceSave. Hærri höfuðstóll og hærri vextir skulda stafa ekki að neinu leyti af IceSave. Allur vandi líðandi stundar og næstu missera stafar af gengishruni og gjaldþroti Seðlabankans og bankanna. Ríkissjóður pungaði út hundruðum milljarða, sumpart fé frá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum. Hin brjáluðu þúsund manna ættu að líta á nærtækar orsakir vandamála sinna.
Of lítil skattahækkun

Um áramótin hækka skattar okkar, en allt of lítið. Afleiðingunum af rugli Davíðs Oddssonar og Sjálfstæðisflokksins verður að mestu velt yfir á börn okkar og barnabörn. Við hæfi væri þó, að kjósendur tækju fastar á byrðunum. Þeir bera hvort sem er ábyrgð á vitleysunni með því að kjósa Flokkinn og fylgiflokka hans trekk í trekk. Eðlilegt er, að núverandi kynslóðir beri meiri byrðar og ýti minna af þeim yfir á herðar barnanna og barnabarnanna. Þegar bankarnir og Seðlabankinn fóru á kúpuna, neyddist ríkið til að borga. Deilir svo sköttum niður á fólk. Ekki dugar að afneita staðreyndum málsins.
Greifinn dáleiddi partíið

Fyrst man ég eftir Davíð Oddssyni sem borgarstjóra í boði hjá Steingrími Hermannssyni í Ráðherrabústaðnum, líklega 1983. Tilefni hanastélsins er löngu gleymt, en myndin lifir enn. Menn voru tveir og þrír saman á stangli í stofunni, fimm umhverfis Steingrím og tólf kringum Davíð. Hann stóð sperrtur og sagði skemmtisögur, hverja á fætur annarri. Menn mændu á sögumann, hlógu óskaplega. Hann átti partíið eins og hann átti síðar landið allt. Þarna kom hann fram sem fullgerður dáleiðandi, skyggði meira að segja á gestgjafann. Þá þegar fór ég að efast um, að Davíð væri heppilegur greifi fyrir þjóðina. (Úr bókinni: Jónas Kristjánsson: Frjáls og Óháður, 2009)
Leynilegar kennitölur

Alþýðusambandið er við sama heygarðshornið sem sendisveinn atvinnurekenda og samstarfsaðili fjárglæframanna. Samstarfið fer einkum fram í lífeyrissjóðum, þar sem verkalýðsrekendur og atvinnurekendur brenna fé almennings í þágu fjárglæframanna. Nú síðast lagði Alþýðusambandið stein í götu gagnagrunns um krosstengsli fólks í viðskiptalífinu. Það óttast, að nöfn verkalýðsrekenda komi fram í möskvum netsins. Formlega segist sambandið efast um, að það megi gefa upp kennitölur fulltrúa verkalýðsrekenda. Þær eru því feimnmismál að mati Alþýðusambandsins. Slík feimnismál henta þessu útibúi atvinnurekenda.
Séríslenzkt þjóðrembuhrun

Á Íslandi hrundu allir aðalbankarnir. Seðlabankinn og ríkissjóður grýttu í hrunið peningum, sem þeir áttu ekki, fóru á hausinn. Síðan höfum við verið á framfæri Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Hann hefur lánað okkur fé til að reka gangverkið í samfélaginu. Alvöru peninga, evrur. Annars væru engin viðskipti við útlönd. Ekkert slíkt gerðist erlendis, nema við botn Eystrasalts. Annars staðar var sig, fáir bankar féllu, engir seðlabankar eða ríkissjóðir féllu. Þjóðrembdir og vænisjúkir afneitarar bulla samt um séríslenzka hrunið sem afleiðingu erlendrar atburðarásar. Ekki sem Davíðsmál Sjálfstæðisflokks.
Nízka séra Gunnlaugs

Séra Gunnlaugur er ekki gestrisinn. Hann tímdi ekki að gefa samnefndarmönnum sínum að éta. Sendi reikninginn því til skattgreiðenda. Það kalla ég ekki gestrisni, heldur nízku og spillingu. Hvað er Samfylkingin að gera með svona fugl í Flugráði? Er þetta auglýsingin, sem hrunflokkurinn þarf á að halda um þessar mundir? Og hvers vegna er enn verið að útvega gamaldags kvígildum flokksins stæði við svínatrogið? Því var logið að mér og öðrum, að nú væri byrjað nýtt líf í landinu, laust við spillingu og flokkshygli. Gunnlaugur Stefánsson byrgir mér sýn á þetta nýja Ísland. Burt með hann úr Flugráði.
Hér er aldeilis engin kreppa

Krítarkortin virkuðu í kreppunni og æ síðan. Nóg er að bíta og brenna. Búðir eru fullar af jólavarningi. Auglýsingarnar snúast um dýrar vörur á borð við tuttugu megapixla myndavélar og tvöhundruðþúsund króna tölvur. Innflutningur er eins og hver getur í sig eða á sig látið. Samt kvarta menn. Bankahrunið hafði ótrúlega lítil áhrif. Bankasamskipti við útlönd hikstuðu bara í nokkra daga. Seðlabankinn er fullur af evrum í boði Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Meirihluti þjóðarinnar hefur það bara gott. Vandinn er samt til, en hann er afmarkaður. Bankahrunið leiddi til vandamála, en ekki til neinnar kreppu.
Óbirtar niðurstöður

Danski geislafræðingurinn

Henrik Thomsen hyggst ekki flytja fyrirlestra í Bretlandi um rannsóknir sínar. Er hræddur um að vera dreginn fyrir dóm og dæmdur fyrir meiðyrði. Rannsóknir hans sýna nefnilega hættuleg hliðaráhrif lyfs frá General Electric. Risinn hótaði að kæra hann fyrir meiðyrði. Nýtt dæmi um afleiðingar umdeildra brezkra meiðyrðalaga. Vísindamenn geta ekki lengur birt niðurstöður, ef þær skaða fyrirtæki. Ekki má heldur segja, að lyfjarisar trylltu fólk út af svínaflensunni. Var bara væg flensa, en fjöldi ríkja pantaði bólusetningarlyf. Þar á meðal Ísland. Ekki má segja frá slíku.
Hurðarás um öxl

Fjölmiðlar eru fullir af lýsingum fólks á slæmri skuldastöðu. Oftast vantar nánari skýringar á orsökum vandans. Var fólk að kaupa of stóra íbúð eða of fínan bíl? Var fólkið í eðlilegum farvegi með fjármálin eða var það að reisa sér hurðarás um öxl? Þótt skjaldborg megi slá um fátæklinga samfélagsins, er útilokað að ríkið geti séð um alla. Ekki er hlutverk þess að slá skjaldborg um millistéttarfólk, sem býr í raðhúsi og ekur á dýrum gerðum bíla. Hlutverk ríkisins er ekki að bjarga fólki, sem reisir sér hurðarás um öxl. Það verður bara gjaldþrota eins og slíkir hafa alltaf gert.
Skúringatæknirinn á Caruso

Caruso er elskulegur veitingastaður í Bankastræti með ódýrum hádegismat, fiski dagsins á 1490 krónur. Oft hef ég borðað þar undanfarin ár og jafnan verið sáttur. Þangað til í vikunni, að ég fékk seigan og þurran skötusel með humarsósu, bakaðri kartöflu og pönnusteiktu grænmeti. Sósan var það eina góða við þennan rétt, kartaflan var risavaxin kolefnisnáma. Raunar hef ég sjaldan fengið svona illa eldaðan fisk hér á landi. Nóg er af ferskum fiski og kokkar kunna tímasetningar á eldun fiskjar. Líklega hefur enginn kokkur verið á vaktinni þennan dag á Caruso og skúringatæknirinn hlaupið í skarðið.
Brown hyggst ekki ljúga

Brezka ríkisstjórnin hefur ákveðið að reyna ekki að ljúga að Bretum, að loftslagsráðstefnan í Floppmannahöfn hafi verið skref í rétta átt. Ed Milliband umhverfisráðherra sakaði í gærkvöld Kína og nokkur ríki þriðja heimsins um að hafa grafið undan ráðstefnunni. Í dag er von á svipaðri yfirlýsingu frá Gordon Brown forsætisráðherra. Góðs viti, að ráðamenn segi sannleikann aldrei þessu vant. Betri frammistaða hjá Bretunum en hjá okkar Svandísi Svavarsdóttur. Hún tuggði möntruna um “lítið skref” í rétta átt. Nú hefst ásakanastríðið, þar sem ríki saka hvert annað um að bera ábyrgðina.
Villurnar þrjár og allar hinar

Var staðinn að ártalsvillu í nýútkominni bók minni, “Frjáls og óháður”, vont mál. Einu sinni skrifaði ég tíu bækur um erlendar ferðaborgir. Í bókinni um París var þýðingarvilla í nafni verzlunar. Hannesi Hólmsteini er sú villa minnisstæð. Dýrasta villan var þó í fjórtán binda bókaflokki mínum um hesta. Þar voru tugþúsundir einkunna og ein reyndist vera röng. Það sá Sigurður Sigmundsson hestaljósmyndari og græddi af mér viskíflösku. Ótaldar eru þær villur mínar, sem fáir hafa gómað. Til dæmis skrifaði ég um Gordon Brown og kallaði hann George Brown. Hannes Smárason kallaði ég Hannes Flosason.
Gamall minnisleki minn

Rétt er hjá

Friðjóni R. Friðjónssyni, að slæmur minnisleki varð hjá mér í starfsögunni “Frjáls og óháður”. Frásögnin af samskiptum mínum og Magnúsar Óskarssonar borgarlögmanns við Birgi Ísleif Gunnarsson borgarstjóra er rangt tímasett. Voru ekki fyrir kosningarnar 1982, heldur kosningarnar 1978. Að öðru leysi stendur sagan eins og hún er sögð í bókinni. Raunar hefur alltaf verið galli við minnið, að ég hef átt erfitt með að tímasetja atburði langt aftur í tímann. Man atburðarásina, en ekki tímasetningarnar. Oft þarf ég að fara í aðrar heimildir til að finna rétta tímann. Það kom ekki með ellinni.
Vandræðin með nafnleysingja

Nánast daglega les ég málefnalegar kvartanir um nafnlausar athugsemdir undir bloggi og veffréttum. Kvartarar telja þær ekki frambærilegar og draga umræðu niður á lágt plan. Ég hef aldrei átt í þessum erfiðleikum. Les aldrei athugasemdir undir bloggi og veffréttum. Hef nóg með að lesa stórflóð af gáfulegu bloggi nafngreinds fólks. Það finn ég á vefsöfnurum á borð við blogg.gattin.is. Hitt er bara tímaeyðsla. Menn geta auðveldlega gert slíkt hið sama. Þar á ofan geta bloggarar og vefmiðlar lokað fyrir athugasemdir. Sé ekki betur en, að sérhver geti gert athugasemdir á sínu eigin vefsvæði.
Hrokinn í plögginu

Kastljósið er hrokafullur þáttur, ríki í ríkinu. Hefur að undanförnu mest snúizt um plögg í þágu ýmissa vina, sem selja vörur og þjónustu fyrir jólin. Inn á milli slíkra auglýsinga var svo skotið sérkennilegri árás á Ögmund Jónasson þingmann. Allir álitsgjafar, ALLIR, eru sammála um, að það var með öllu ómakleg árás. Samt hefur hrokagengi Kastljóss ekki beðizt afsökunar. Það heldur áfram eins og ekkert sé. Þannig er bara lífið í dag, hrokagikkir og tuddar ráða ferðinni. Árið 2007 lifir enn í sálarlífi margra. Fólk verður að venja sig við, að afneitun er eitt allra öflugasta tæki nútímamannsins.
Floppmannahöfn var stórslys

Álitsgjafar um allan heim eru sammála um loftslagsfundinn í Kaupmannahöfn. Hann var algert flopp, til háðungar öllum þeim, sem tóku þátt í útkomunni. Hún var samin af þeim fimm ríkjum, sem mest menga og minnstar vildu kröfur um aðgerðir. Kína var alltaf ákveðin í að bregða fæti fyrir samkomulag. Og allir vita um svartasta afturhaldið á þingi Bandaríkjanna. Þar eru allir þingmenn á mála hjá risafyrirtækjum. Að illverkinu í Floppmannahöfn stóðu landsfeður, floppistar, sem engu stjórna. Þeir létu stjórnast af hagsmunum gróðapunga af því tagi, sem við þekkjum vel hér á landi. Þvílíkt stórslys.
Óvinir í útlöndum

Nokkrir pólitíkusar lifa á að kenna útlendingum um ófarir okkar. Þar fer Davíð Oddsson fremstur, næstur Geir Haarde og hin þriðja er Ingibjörg Sólrún Gísladóttir. Hún er nú komin í gang með söguskýringar. Núverandi forusta Sjálfstæðisflokksins hefur sama hag af þessari dulu. Bjarni Benediktsson braskaði með skýjaborgir í spilavíti, Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir fékk kúlulán og Illugi Gunnarsson fékk milljarða frá ríkinu í sjóð níu. Allir þessir pólitíkusar af 2007-taginu neita að líta í eigin barm. Þeir snúa sér því til útlanda til að finna meinta sökudólga hins séríslenzka bankahruns.