arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Langvinnt dauðastríð

Ég marka upphafið að endalokum kapítalismans árið 1999 í óeirðum við fund Alþjóðabankans í Seattle. Síðan eru liðin tíu ár og kapítalisminn er ekki enn dauður. Hann er á hægu en öruggu undanhaldi. Kreppan, sem hófst í fyrra er hluti af þessu dauðastríði. Íslendingar átta sig betur en margar aðrar þjóðir á þessu ferli, þar sem kreppan er hér hastarlegust. Hér gildir ekki lengur klisjan: Græðgi er góð. Í ljós kom, að hún er vond. Önnur gildi ryðja sér til rúms á Íslandi, samanber þjóðfundinn. Erlendis lifir kapítalisminn enn hjá ríkisstjórnum og fjölþjóðastofnunum. En frumkvæði hans er horfið.
Landráð í bók Styrmis?

Davíð Oddsson, Geir H. Haarde og Halldór Ásgrímsson vissu um yfirvofandi bankahrun með þriggja ára fyrirvara. Í bók Styrmis Gunnarsson segir, að þeir hafi rætt það í nóvember 2005. Í marz 2006 hafi verið haldinn neyðarfundur á heimili Davíðs. Því að menn héldu þá, að hrunið væri yfirvofandi í næstu viku. Fram að hruni hlóðust svo inn aðvaranir og hótanir frá útlöndum vegna aðgerðaleysis Davíðs og Geirs. Samt magnaði Davíð hrunið. Með því að afnema frystingu bankapeninga og með því að dæla 300 milljörðum í gjaldþrota banka. Það er meira en heimska og vitfirring. Eru það ekki hrein og bein landráð?
Fúsk eða fínt mál

Ef úthlutað er veiðileyfum á skötusel umfram ráðgjöf Hafrannsóknastofnunar er það bara fúsk. Ef leyfunum er úthlutað framhjá kvótagreifum sjávarútvegs eru þau hins vegar að því leyti hið bezta mál. Þá skiptir mestu, að þau séu leigð hæstbjóðandi gegn gjaldi. Ókeypis úthlutun auðlinda verði þá hætt. Ef aðgerðin er upphafið að fyrningu kvótans, er hún fín. Enn er þó óljóst, að hversu miklu leyti skötuselsmálið er vont eða gott. Meginmálið er að nota tækifærið til að fyrna greifakvótann eins og ríkisstjórnin lofaði. En þá má engin spilling leysa gjafakvótann af hólmi. Þjóðin á að endurheimta eignina.
Nató í klóm Ísraels

Samstarf Atlantshafsbandalagsins og hryðjuverkaríkisins Ísraels er orðið nánara en áður. Herskip frá Ísrael taka þátt í Miðjarðarhafsflota Nató. Frá þessu segir í nokkrum

erlendum fjölmiðlum. Undarlega samstarfið er afleiðing af ráðningu Anders Fogh-Rasmussen sem forstjóra Nató. Hann var áður afar hægri sinnaður forsætisráðherra Danmerkur. Kannski er næsta skrefið, að hernaðarbandalag okkar taki þátt í hafnbanni á Palestínu. Við hæfi væri að nota tækifærið til að losna við aðild að bandalaginu og kostnaðinn af henni. Við þurfum að spara ýmsan óþarfa og enn frekar að leggja niður allt rugl.
Kraftaverka-presturinn

Fyrir tilverknað kraftaverka-prestsins Axels Árnasonar í Gnúpverjahreppi er ég kominn með háhraðatengingu við internetið uppi á heiðum. Samband mitt við umheiminn er betra á Kaldbak en á “ADSL langbestur” Símans á Seltjarnarnesi. Þannig batnar alltaf staða afdalakarla. Eini gallinn við heiðarbýlið er, að þangað verður ófært í snjóum, svo að ég verð að vera vel birgur. Hér eru bara hestar og refir, svo og þúsundir af snjótittlingum. Ég sé þó eftir kaffihúsunum í borginni, en kannski ekki mörgu öðru. Umheimurinn er opinn fyrir mér um lítinn tólf tommu skjá á átta ára gamalli PowerBook fartölvu.
Betra heiti er Búnaðarbanki

Tek undir með

Páli Ásgeiri Ásgeirssyni. Kaupþing ætti að heita Búnaðarbanki fremur en Arion. Búnaðarbankinn er íhaldsnafn, sem hæfir traustum banka. Arion er í 2007-stílnum, framleitt með aðferðum markaðsfræða, ímyndarfræða, blaðurs og spuna. Bankamenn sátu á gulmiðafundum og rýnifundum eins og á markaðsvæddum þjóðfundi. Ég þekki nýja bullið: “Leiðarljós bankans eru fagmennska, framsækni, umhyggja og tryggð þar sem viðskiptavinurinn er í forgrunni.” Hvert einasta orð er markaðsvætt merkingarleysi. Sama dag birti Egill Helgason harmsögu frá þveröfugt meðhöndluðum viðskiptamanni bankans.
Gull út á hrísgrjónin

Of lengi höfum við mátt þola að hlusta á kenninguna um, að ofurmenni muni flýja hærri skatta. Vilji ekki borga sömu skatta og annað fólk. Björgólfur Thor mundi að vísu flýja tíkall í skatt. Hann flúði landið raunar fyrir mörgum árum. Hefðum samt þegið, að fleiri ofurmenni hefðu flúið fyrir löngu, þá hefðum við kannski sloppið við hrunið. Þau mega núna gjarna flýja hvert um annað þvert fyrir hærri skatti. Kenningin um letjandi áhrif skattheimtu eru fjárkúgun. Hún byggist á því rugli, að ofurmenni séu nauðsynleg til að lyfta samfélaginu. Þau gera það ekki, þau kaupa sér gull út á hrísgrjónin.
Sagði eitt og gerði annað

Þeir tala alltaf um, hvað Davíð á að hafa sagt, aldrei um, hvað hann gerði. Hannes Hólmsteinn og Styrmir minnast aldrei á, að Davíð einkavinavæddi banka og kom upp tannlausu regluverki. Minnast aldrei á, að hann afnam bindiskyldu bankanna. Hleypti þeim þannig lausum á markaðinn. Minnast aldrei á, að hann tók ekki mark á aðvörunarorðum útlendra starfsbræðra. Þvert á móti fór hann að grýta peningum í bankana 2008 án þess að taka nothæf veð. Þá þegar vissi hann, að þeir voru gjaldþrota. Þannig gerði hann Seðlabankann gjaldþrota upp á litla 300 milljarða. Meint aðvörunarorð hans blikna í þessum samanburði.
Rúgbrauðsís með rjóma

Rúgbrauðsstaðurinn Loki er efst á Lokastíg, yfir túristasjoppu, á annarri hæð andspænis Hallgrímskirkju. Fékk þar frábæran Skútustaðasilung og rifið hangikjöt ofan á rúgbrauð. Toppurinn var þó rúgbrauðsís með rjóma, minnti á gamla, danska uppskrift, Bóndadóttur með blæju. Rúgbrauðið passaði alveg við ísinn. Ég hef aldrei fengið svona áður. Þannig geta gimsteinar leynzt út um víðan völl, þótt ég hafi áratugum saman stikað milli veitingahúsa. Á Loka kostar réttur dagsins 1190 krónur, stundum brauðsúpa, stundum ýsa, stundum plokkfiskur. Alþýðlegur staður, íslenzk útgáfa af dönskum frúkost-matstað.
Undraverðu sinnaskiptin

Fyrr munu allar ár renna upp á jökla en ritstjóri Moggans hafni klíkum. Fari að styðja gegnsæi í stjórnmálum og heimta valdið til fólksins. Svipuð undur og stórmerki hafa þó gerzt. Fyrrum ritstjóri Moggans hafnar núna klíkum, styður gegnsæi og heimtar valdið til fólksins. Betra seint en aldrei mundu sumir segja. Það er eins og Styrmir Gunnarsson hafi verið áhrifalaus á Mogganum öll sín ár. Klíkuskapur blaðsins, skortur gegnsæis og skömmtun upplýsinga til fólks hafi komið úr innréttingunum, ekki frá ritstjóranum. Undraverð sinnaskipti Styrmis minna mig á Pál postula á leið til Damaskus.
Orkan er ekki enn fundin

Enn er óljóst, hvaðan orka á að koma í 625 megawatta álver í Helguvík. Ekki má klára alla orku á Suðvesturlandi. Rafmagn þarf að vera aflögu til að nota á rafbíla, sem verða alls ráðandi eftir áratug. Líka þarf rafmagn í gagnaver og netþjónabú. Og auðvitað til almennings. Alls gæti slík orkuþörf numið 370 megawöttum. Virkjanir í Hellisheiði, Hverahlíðum, Gráuhnjúkum og umdeild virkjun í Bitru við Hveragerði nema alls 360 megawöttum. Ef Orkuveitan hefur yfirleitt ráð á að virkja. Og 100 megawött fást frá Reykjanesi. Hvar á að fá 535 megawöttin, sem vantar í bræðsluna? Er ekki rétt að staldra aðeins við?
Vilja borga pínulítið

Fjölþjóðleg

skoðanakönnun leiðir í ljós, að fólk hafnar ekki alveg að greiða fyrir fréttir á vefnum. Sættir sig við að borga 400 til 900 krónur á mánuði, misjafnt eftir löndum. Lágar tölur miðað við áskriftir blaða og sjónvarps, en tölur samt. Rupert Murdoch fjölmiðlagreifi hefur lengi reynt að koma upp greiðslum fyrir vefmiðla, en ekki haft erindi sem erfiði. Auglýsingatekjur á vefnum eru undir væntingum og því líta útgefendur hýru auga til áskrifta. Murdoch segir: “Það eru ekki til nógu miklar auglýsingar í heiminum til að láta vefmiðla borga sig.” Leitin að rekstrarumhverfi vefmiðla heldur áfram.
Við ætlum ekki að gleyma

Varaformenn stjórnmálaflokkanna skrifa

grein í Fréttablaðið til að hvetja fólk að horfa fram á veg. Fólk gerir það samt án hvatningar. Hér varð bara bankahrun. Atvinnulífið hélt áfram og hefur síðan gengið á næstum fullum dampi. Þorri fólks gengur til vinnu sinnar og horfir fram á veginn. Ríkið varð fyrir miklu tjóni vegna bankahrunsins og þarf að leggja hærri skatta á fólk. Sumir misstu atvinnuna og sumir lentu í skuldatjóni. Ríkið reynir að hjálpa því fólki. Við horfum semsagt fram á veginn og búumst við skárri tíð. Við ætlum samt ekki að gleyma að gera upp sakir við þá, sem ollu tjóninu.
Seljið veiðileyfi á refi

Húnvetningar áttu erfitt með að manna göngur og tímdu ekki að borga mönnum fyrir að fara í göngur. Þeir fundu upp á snjallræði, sem engir aðrir en þeir hefðu látið sér detta í hug. Þeir snéru dæminu á hvolf. Láta menn borga fyrir að fá að fara í göngur. Þannig mun líka fara fyrir refaveiðum. Svandís Svavarsdóttir ráðherra fann snjallræði í ríkissparnaði með því að neita að borga grenjaskyttum. Sveitarfélög og bændur geta mætt því með að hætta að gera út skyttur. Auglýsa í þess stað veiðileyfi á refinn. Ef útgjaldaliður er of hár, gerirðu hann bara að tekjulið. Ferð að fínu fordæmi Húnvetninga.
Andköf af skelfingu

Fréttamenn Ríkissjónvarpsins láta eins og heimsendir sé í nánd, þegar lagðir eru á örlítið eðlilegri skattar. Dag eftir dag eru þeir óðamála í fréttum út af skelfilegum skattahækkunum. Ramakveinið heldur áfram í sjónvarpinu kvöld eftir kvöld. Auðvitað með viðtölum við þá, sem eru ósáttir við sinn skatt. Hver er það ekki? Aldrei er talað við okkur hina, sem teljum þessar hækkanir í lagi eða jafnvel frábærar. Eftir breytingarnar verða skattar hér líkari því, sem er á Norðurlöndum, en þó alls ekki eins háir. Hálf þjóðin er sátt við breytingarnar, þótt fréttamenn sjónvarpsins taki andköf af skelfingu.
Lætur allt yfir sig ganga

Ríkisstjórnin er ekki meðvituð um, að alls staðar eru vandræðamenn að grafa undan henni. Frægasta dæmið eru bankastjórar ríkisbankanna, sem pukrast með stórfelldar siðblindu-ákvarðanir í einrúmi. Hvar er gegnsæið, sem stjórnin lofaði? Steingrímur vísar bara á stofnun, sem ekki er enn til. Hvað er að? Skriffinnar lauma skattasvindli inn í lagafrumvörp og valda titringi. Heill utanflokkaráðherra rekur hægri fólsku-stefnu frá Birni Bjarnasyni. Enn er í gangi spillingarbæli að nafni Varnarmálastofnun, sem búið var að lofa að loka. Þessi atriði grafa undan stjórn, sem lætur allt slíkt yfir sig ganga.
Siðblindu bankastjórarnir

Hver er þessi Bankasýsla, sem Steingrímur J. Sigfússon vísar á, er hann þvær hendur sínar af bankaruglinu? Hefur hún forstjóra, býr hún einhvers staðar, gerir hún eitthvað? Svarið er nei. Málið er heldur ekki svona vaxið. Á vegum stjórnvalda hefur óhæft fólk verið sett yfir ríkisbankana. Með misvitrum aðgerðum grefur það undan stjórninni. Til dæmis magnar það grunsemdir um, að verklagsreglur séu út og suður. Einn stjórinn fór jafnvel í lögbanns-hasar út af birtingu lánabókar bankans. Málið snýst ekki um þörf á afskiptaleysi ráðherra. Snýst um að hindra meiri skaða af völdum siðblindra bankastjóra.
Ömurlegir kjósendur gráta

Ég heyri og les mikinn grátkór vegna hækkaðra skatta. Hæst láta auðvitað þeir, er ollu hruninu, sem sköttunum er ætlað að bæta. Það er sá þriðjungur kjósenda, sem kaus Sjálfstæðisflokkinn og hyggst gera það áfram. Auðvitað axlar hann enga ábyrgð gerða sinna. Samt veldur tjónið af völdum Davíðs og Geirs, Bjarna og Þorgerðar meira en hundrað milljarða vöxtum á ári. Fyrir utan afborganir. Þá erum við ekki byrjuð að tala um IceSave. Í stað þess að biðjast afsökunar á tilveru sinni, stíga þessir ömurlegu kjósendur á stokk og gráta fullum hálsi. Helzt vildi ég, að þeir borguðu einir þessa skatta.
Fáfengileg skattatillaga

Fáfengileg er tillaga Sjálfstæðisflokksins um að ná allri skattaviðbótinni af þeim, sem nota séreignasparnað. Leggst sá sparnaður þá ekki bara niður? Ekki er heldur réttlátt að leggjast af öllum þunga á einn hóp, sem er þó að safna fé í daglega veltu hagkerfisins. Skattaviðbætur stjórnarinnar dreifast miklu víðar og koma því ekki eins illa við einn hóp manna. Þar er nauðsynleg hækkun á fjármagnstekjuskatti, nauðsynlegir orku- og umhverfisskattar og stóreignaskattur. Nokkra trúgirni þarf til að telja tillögu Flokksins leysa allan Davíðs-vanda þjóðarinnar og vera nothæft innlegg í skattaumræðuna.
Davíð hunzaði Trichet

Jean-Claude Trichet, aðalbankastjóri Seðlabanka Evrópu, hringdi ævareiður í Davíð Oddsson í apríllok 2008. Sagði íslenzku bankana stunda fjárglæfra, sem yrði að stöðva. Davíð gerði ekkert í málinu. Hann herti ekki á frystingunni, heldur lagði hana beinlínis niður. Losaði þannig um hömlur á bönkunum. Hann bannaði bönkunum ekki neitt. En fór í þess stað að lána þeim villt og galið án haldbærra veða. Enginn seðlabanki í heiminum gerði slíkt. Þannig varð Seðlabankinn gjaldþrota upp á 300 milljarða, sem ríkið varð að taka á sig. Það er Davíðs-tjónið, sem nú er verið að leggja á ævareiða skattgreiðendur.
Ráðgjafi ráðherrans

Samkvæmt orðum Ögmundar Jónassonar er Yngvi Örn Kristinsson veruleikafirrtur siðleysingi. Einn fimmtán yfirmanna gamla Landsbankans, sem reyna að hirða milljónir í bónusa úr rústum bankans. Nú er hann orðinn ráðgjafi Árna Páls Árnasonar félagsráðherra. Sakaður um að hafa lætt inn skattfrelsi kúlufólks í undarlegt frumvarp ráðherrans um skjaldborg heimilanna. Frumvarpið gróf undan áliti manna á ráðherranum. Sá er talinn utarlega til hægri í pólitík og seinfær við félagslega velferð. Erfitt er að sjá, hvernig Samfylkingin getur haft ráðherra, sem hefur “veruleikafirrtan siðleysingja” að ráðgjafa.
Vísa hvor á annan

Að tala eða skrifa meira um IceSave er að bera í bakkafullan lækinn. Málið er komið á leiðarenda. Nú tekur við að borga fyrir gerðir Davíðs, Björgólfa, Kjartans, Sigurjóns og Halldórs. Sagnfræðilega er þó fróðlegt af fylgjast með rifrildi, sem risið er milli forstjóra Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og ráðuneytisstjóra norska fjármálaráðuneytinu. Dominique Strauss-Kahn segir Norðurlönd hafa sett afgreiðslu IceSave sem skilyrði fyrir láni og er í því raunar studdur af fjölmiðlafulltrúa sænska fjármálaráðuneytisins. Roger Schjerve segir þetta hins vegar ósatt. Við þurfum að fá botn í þetta mál.
Afnemum norrænan kostnað

Skilmálar um IceSave í lánveitingum erlendra ríkja skiptu máli. Þeir neyddu Ísland til að ganga að lakari samningi en sanngjarnt var. Við hefðum þurft að borga, hvort sem var, en við þurfum að borga of mikið. Enginn vill halda á þeirri heitu kartöflu. Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn vísar á Norðurlönd og hefur nokkuð fyrir sér. Norðurlönd brugðust Íslandi, töldu betra að vinna sig í álit í Bruxelles. Tímabært er orðið að viðurkenna, að norræn samvinna er úrelt og einskis virði. Áhuginn er annars staðar. Við skulum spara mikið fé með því að slíta samvistum við Norðurlandaráð og kostnaðinn við það.
Falsaðar tölur um olíu

Flautublásarar innan Alþjóða orkumálastofnunarinnar upplýsa, að stofnunin falsar tölur um

heildarmagn olíulinda. Gerir það til að valda ekki hræðslu fólks. Er raunar ekki eina stofnunin, sem reynir með fölsunum að hafa vit fyrir fólki. Þeir, sem sitja inni með þekkingu, halda henni gjarna leyndri. Samanber bankaleynd. Samkvæmt leiðréttum tölum er líklegt, að vinnsla nái hámarki árið 2020. Eftir það minnki hún og verði dýrari, því að þá þarf að ná olíu við erfiðari aðstæður. Þýðir, að heimsbyggðin verður að vinna hraðar að nýtingu orkugjafa, sem geta leyst þverrandi olíu af hólmi.
Framtíð smásöluverzlunar

Framtíð smásöluverzlunar á Íslandi má ekki vera bankaleyndarmál eins banka. Málið snýst ekki bara um að lágmarka bankatjón. Það snýst líka um að afnema fáokun á matvörumarkaði. Þjóðfélaginu er fyrir beztu, að bankinn selji Hagkaupsveldið í einingum. Einn kaupi Bónus, annar Hagkaup og sá þriðji kaupi 10-11. Þannig er hvatt til aukinnar samkeppni í smásölu. Hins vegar lítur bankinn þröngt á málið. Þar sem ríkið á og fjármagnar bankann, getur það sett hnefann í borðið. Getur heimtað, að sjónarmið lágmörkunar á tjóni víki fyrir bættum þjóðarhag. Þá þarf ríkisstjórnin líka að berja í borðið.
Virðing og Réttlæti

Tvö af helztu slagorðum þjóðfundarins eru Virðing og Réttlæti. Svo vill til, að þau eru einnig heiti á einu stærsta launþegafélagi landsins. Hét áður Verzlunarmannafélag Reykjavíkur og taldi sig þurfa andlitslyftingu. Kallaði til markaðsfræðinga, blaðurfulltrúa og spunakarla. Þeir bjuggu til nýja heitið Virðing og Réttlæti. Að því búnu lögðust stjórn félagsins og sjóða félagsins í sukk og svínarí. Einkum með bófunum í gamla Kaupþingi. Að lokum urðu formaður félagsins og framkvæmdastjóri lífeyrissjóðsins að segja af sér rúnir trausti. Vonandi hafa markaðsvædd þjóðfundar-slagorð ekki sömu áhrif.
Íslensk erfðagreining lifir

Greiðslustöðvun DeCode er slæm frétt. Fyrirtækið skuldar fjórum sinnum meira en það á. Góða fréttin er, að það seldi Íslenska erfðagreiningu til Saga Investments, sem er eign áhættufjárfestanna Polaris og Arch. Um sinn lifir áfram glæsilegasta fyrirtæki landsins, með tugi hálaunaðs hæfileikafólks. Vitum samt ekki, hvort reksturinn verður hér til langframa. Sem betur fer stafaði greiðslustöðvunin ekki af efnahagsástandinu, heldur af hægagangi við að koma hugmyndum fyrirtækisins í verð erlendis. Ekkert bendir því að sinni til þess, að eigendaskiptin stefni frábærri starfsemi í Vatnsmýri í voða.
Aldagömul ást á lagatækni

Öldum saman hefur lagatækni komið í stað stjórnmálaumræðu hér á landi. Allt þvaðrið um IceSave minnti á aldargamalt þvaður um Uppkastið. Og þeir, sem þekkja Njálu, vita um dálæti höfundarins á lagatækni. Flettið bókunum um Aldirnar og þið komizt að raun um, að Íslandssagan er gegnsýrð af lagatækni. Sjálfstæðisbarátta þjóðarinnar var ekki blóðugt stríð þjóðarinnar. Hún var endalaust þvarg embættismanna um útúrsnúninga á gömlum og nýjum lögum. Enn komast þingmenn þá fyrst í ham, er þeir komast í tæri við mál, sem taka má á lagatæknilegu klofbragði. Pólitík víkur hér fyrir rugli að hætti IceSave.
Siðferðisforustu vantar

Ríkisstjórnin veitir enga siðferðilega forustu. Jóhanna týnd og Steingrímur drukknaður í reddingum frá degi til dags. Stjórnin kallar ekki á bankastjóra og veitir þeim ekki tiltal í beinni útsendingu. Gerir ekki athugasemdir við furðulegan dóm Hæstaréttar um veiðileyfi glæpona á litla hluthafa. Sættir sig við, að sannleiksnefnd fresti niðurstöðum, þótt tímamörk hafi verið skýr. Sættir sig við, að embættissmenn troði áhugamálum auðmanna inn í lagafrumvörp. Ríkisstjórnin þarf að rísa upp úr hversdagsverkum. Hún þarf að predika yfir villuráfandi sauðunum. Þá fyrst öðlast hún traust almennings.
Ég treysti þeim ekki

Treysti ekki Hæstarétti. Tel, að hann muni finna lagakróka til að hindra framgang réttlætis í málaferlum bankahrunsins. Treysti ekki sannleiksnefnd Alþingis. Tel, að hún muni um áramót enn fresta niðurstöðum sínum. Treysti ekki Samfylkingunni. Tel, að hún laumi skjaldborg um græðgisfólk útrásar í frumvörp sín um skjaldborg um heimilin. Treysti ekki þjóðfundinum. Tel hann ættaðan frá Viðskiptaráði til að sefja fólk. Treysti ekki almannatenglum heilagrar Jóhönnu. Tel, að þeir hafi logið til um ferðir hennar, hún hafi komið hingað út á Saga Class. Í öllum hornum er verið að spinna nýja lygi.
Tvær tegundir þvættings

Þáttur íslenzkrar blaðamennsku er birting þvættings eftir einn málsaðila. Það heitir kranablaðamennska, er stundum bólgnar upp í froðu, sem heitir drottningarviðtal. Dæmi er viðtal við Arnar Sigurmundsson um lífeyrissjóði. Sagði þá hafa aftur náð sömu stærð og fyrir hrun. Sannleikurinn er, að þeir hafa rýrnað um helming. Annar þáttur felst í að birta þvætting eftir tvo málsaðila, sem báðir hafa rangt fyrir sér. Dæmi um það er rifrildi Þórs Saari og Árna Páls Árnasonar um frumvarpið um skjaldborg um heimilin. Enginn er neinu nær. Fjölmiðlar reyndu ekki sjálfir að komast til botns í málinu.
Kaldur tandoori kjúklingur

Fékk kaldan tandoori kjúkling í gær á nýjum matstað, Tandoori í Skeifunni 11. Nafnið kemur frá indverskum leirofni, sem líkist leirkrukku og eldar matinn við 400 gráður. Kryddið er blanda af jógúrt, chili og cayenne og gerir kjötið rautt. Rétturinn kostar aðeins 1590 krónur. Skárri en slíkur kjúklingur á Saffran á sama verði. En mun lakari en sami réttur á Austur-Indíafélaginu, þar sem hann kostar 3295 krónur. Þar kemur maturinn snarkandi á borð, en hér var hann hreinlega kaldur. Hefði átt að mótmæla, hefði átt að standa upp og fara annað, þetta var peningasóun. Biðjið um matinn heitan.
Blóð mun renna í Köben

Ef umhverfið væri banki, væri því bjargað. Einkenni græðgistímans, að haldin er umhverfisráðstefna í Kaupmannahöfn, þar sem ekki verða sett markmið til að stöðva hnignun loftslags. Umhverfið er ekki banki og því yppta kynslóðir græðginnar öxlum. Þetta er ekki mitt mál, segja þær. Því verður blóðugur desember í Kaupmannahöfn. Tugir samtaka ungs fólks munu hleypa upp forhertri leiðtogasamkomu. Lögreglan í borginni er skipuð fasistum. Þess vegna verður þar mannfall. Köben-óeirðir 2009 mun marka uppgjör í loftslagsmálum eins og Seattle-óeirðirnar árið 1999 mörkuðu upphafið að endalokum kapítalismans.
Hættulegir Árni og Ingvi

Ingvi Örn Kristinsson, aðstoðarmaður félagsráðherra, var framkvæmdastjóri Verðbréfasviðs Landsbankans á græðgistímanum. Saman smíðuðu þeir Árni Páll Árnason félagsráðherra frumvarp um skjaldborg fyrir heimilin. Í það laumuðu þeir atriðum, sem bæta stöðu græðgisfólks. Alþingi sá eitt þeirra og kippti því til hliðar. Fól í sér skattfrelsi afskrifaðra lána græðgisfólks. Um það er fjallað í Tíund, fréttabréfi Ríkisskattstjóra. Þar segir, að ákvæði Ingva og Árna sé “andstætt öllu því, sem gilt hefur í skattarétti um áraraðir.” Marga grunar, að önnur hliðstæð atriði hafi sloppið um nálarauga Alþingis.
Farinn að hugsa á ensku

Mér fannst skrítið, að rúmlega helmingur af Twitter-þræði þjóðfundarins var á ensku. Er slembiúrtaks-Íslendingurinn farinn að hugsa á ensku? Facebook-þráðurinn var þó mest á íslenzku. Kannski verður það ein lausnin að losna við íslenzku eins og krónu! Kannski felast vandamál Íslendinga í eilífum sérlausnum fyrir þjóð, sem telur sig öðruvísi en aðrar. Eigum við að fá okkur útlenda embættismenn, bankastjóra, eftirlitsstjóra, jafnvel ráðherra? Einhverja, sem eru ekki skyldir neinum, ekki tengdir neinum, ekki í flokki með neinum, ekki úr Vöku með neinum. Hvað með Evu Joly sem forsætis?
Heiðarleiki einskis metinn

Fimm áratuga reynsla mín af samskiptum við Íslendinga er, að þeir ljúga eins og þeir mögulega geta. Heiðarleiki er einskis metinn, ímyndin skiptir fólk öllu máli. Lesið bara minningargreinar og sjáið hræsnina leika lausum hala. “Gengur betur næst”, hugsar fólk, þegar það er staðið að lygi. Þess vegna kemur mér ekki á óvart, að þjóðfundur biðji um heiðarleika í landinu. Við þurftum raunar ekki upplýsingar um það, sem þegar var vitað. Við þurfum hins vegar að vita, hvernig við förum að losna við allan óheiðarleikann. Hann hefur legið eins og davíðsk mara á samfélaginu frá því ég man eftir mér.
Fundur markaðs og ímynda

Tungutak aðstandenda þjóðfundarins var ættað frá markaðs- og ímyndarfræðum viðskiptalífsins. Handvalinn fundur var klæddur í umbúðir slembiúrtaks. Fundinum var lýst sem svo hlöðnum af orku, að hana mátti klippa með skærum. Form fundanna er þekkt fyrirbæri úr markaðsfræðum, notað af Viðskiptaráði til að búa til stutta hugarfróun þátttakenda. Aðstandendur héldu fast utan um fundinn, svöruðu kerfisbundið engum spurningum og efasemdum. Endurtóku í síbylju, hversu frábært allt mundi verða, væri og hefði verið. Sefjunin var eins og í sértrúarsöfnuði, þar sem markaðs- og ímyndarfræðingar hafa völdin.
Fundurinn fer út um þúfur

Leiðtogar heimsins ákváðu í símtölum í gær, að umhverfisfundur Sameinuðu þjóðanna í Kaupmannahöfn mundi ekki ná árangri. Hvorki Bandaríkin né stærstu þróunarríkin vilja fallast á takmarkanir á útblæstri skaðlegra lofttegunda. Í staðinn er stefnt að fundi eftir ár, líklega í Mexikóborg. Fundurinn í Kaupmannahöfn verður gagnslaust kjaftæði. Vinir umhverfisins verða vafalaust ekki sáttir við þessa þróun mála. Munu láta í sér heyra í Kaupmannahöfn. Þetta sýnir, að Barack Obama Bandaríkjaforseti hefur reynzt alveg ófær sem heimsleiðtogi. Þótt dísæt ræðumanna-froðan velli viðstöðulaust upp úr honum.
Handvaldi þjóðfundurinn

Handvalinn Bjarni Benediktsson var persónugervingur þjóðfundarins. Mér varð illt. Engin svör fást við neinu: Hvers vegna 300 handvaldir? Hver valdi þá? Hverjir voru handvaldir, aðrir en Bjarni? Hvers vegna þurfti fjóra handvalda á hvert fundarborð? Hvað af niðurstöðunum kemur frá handvöldu fulltrúunum? Hvernig fara handvaldir út úr stofnunum og inn í sína persónu? Krúttkynslóð sló saman við ofur-markaðsvædda fulltrúa frá Verzlunarráði. Mikið stuð, sem slær mig illa. Fundaform fengið úr markaðsfræðum gjaldþrota viðskiptalífs. Og niðurstaðan er, að hér skorti heiðarleika. Það sagði ég fyrir langalöngu.