arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Uggvænlegir ostar

Sigurður Ingi Jóhannsson er þingmaður Framsóknar með áhuga á velferð bænda. Vakti athygli í vetur, þegar hann rakti bann Matvælastofnunar við bakstri bændakvenna til reglugerða Evrópusambandsins. Að vísu kom í ljós, að um allt Evrópusamband eru handaverk bændakvenna leyfð á markaði, þótt þau séu bönnuð hér. Nú hefur þingmaðurinn snúið geira sínum að innflutningi ógerilsneyddra osta. Segir þá hættulega heilsu fólks, enda bannaða í Evrópu. Enginn kannast við bannið, því að frægu frönsku ostarnir eru einmitt ekki gerilsneyddir. En varla fer þingmaðurinn að láta staðreyndir þvælast fyrir sér í hagsmunapoti.
Erfið sala hreindýrabrokkara

Samkvæmt

Sigurbirni Bárðarsyni hestakappa er offramboð hesta og niðurskurður því fyrirsjáanlegur. Samt gekk mér illa í vor að finna tvo mjúka og viljuga ferðahesta. Þeir voru bara ekki til, bara hágengir og hastir klárhestar með manndrápsbrokki, sem menn kalla svifmikið. Ég spyr því, hvort hrossaræktin hafi eitthvað feilað í ofuráherzlu á fótaburð og svif. Hvort markaðurinn sé að sumu leyti annar en ræktunin telur hann vera. Viðurkenni, að freistandi er að hafna ræktun gæðinga á 750.000 krónur stykkið, sé hægt að selja Svíum hreindýrabrokkara á 1.500.000 krónur stykkið. En hvað, þegar salan bregzt?
Pólitískur Valitor

Dómurinn yfir Valitor er eðlilegur. Einokunarfyrirtæki krítarkorta tók sér pólitískt vald til að valda DataCell og viðskiptavinum þess fjártjóni. Var gert að kröfu Bandaríkjastjórnar, sem ofsækir Wikileaks. Fráleitt er, að einokunarfyrirtæki geti í gerræði ráðið lífi og dauða viðskiptaaðila, sem heldur viðskiptaskilmála. Einokarar í viðskiptum geta ekki rift þjónustu, svo einfalt er það. Nú fær Valitor tvær vikur til að verða við dóminum. Greiðir ella dagsektir, sem dómarinn ákveður. Verði Valitor með múður, ber stjórnvöldum að afturkalla viðskiptaleyfi pólitíska einokunarfyrirtækisins.
Erlendir fjölmiðlar jákvæðir

Þegar erlendir fjölmiðlar skrifa um efnahag Íslands er tónninn annar en í íslenzkum fjölmiðlum. Wall Street Journal skrifar jákvætt um árangurinn hér, sömuleiðis Guardian, Voice of America og Financial Times, svo nokkur þekkt dæmi séu nefnd. Sama er að segja um þekkta álitsgjafa eins og Paul Krugman nóbelshagfræðing. Hér heima lekur fýlan af fjölmiðlunum, sem flestir gæta hagsmuna Sjálfstæðisflokksins. Málið er, að tekizt hefur að rétta af efnahag þjóðarinnar og kreppunni er lokið. Þjóðin hyggst þakka fyrir það að ári með því að leiða bófaflokka Sjálfstæðis og Framsóknar aftur að valdastólunum.
Lakara mannval Alþingis

Sit heima milli hestaferða, rækta leti, horfi á þingrás brezka sjónvarpsins. Ósköp eru brezkir þingmenn betur talandi en íslenzkir og einkum rökfastari. Væru þeir með rugl, mundi þeim verða slátrað í pressunni. Eru hvassir, en þó jákvæðir hver í garð annars, öfugt við íslenzka, sem frussa illsku. Brezkt háð er lúmskara en íslenzkt, oft klætt í brosmilt oflof. Er brezkir þingmenn tala, vex álit þingsins, en álit Alþingis rýrnar, er málhaltir og rökhaltir þingmenn tala. Þingmál eru mun verr unnin af lagatæknum íslenzkra ráðuneyta og stjórnarandstaðan kann litla mannasiði. Mannval Alþingis er mun lakara.
Grasistar og njólistar

Til skamms tíma vildi fólk hafa gras á flötum og blóm í beðum. Þá voru menn grasistar. Svo kom Hrafn Gunnlaugsson og vildi gjarna hafa villigróður í staðinn fyrir gras á flötum. Hann er spámaður og fylgismenn hans kallast njólistar. Þeir spanna pólitíska litrófið frá hægri Hrafni yfir til vinstri Marðar Árnasonar. Í sumar breyttist vægi þessara mega-pólitísku skoðana. Ýmsar graseyjar á vegum Reykjavíkurborgar voru ekki lengur slegnar. Borgin þokaðist úr flokki grasista yfir í flokk njólista. Segið svo, að Bezta flokksins gæti ekki í tilverunni. Komið er úrvals deiluefni í gúrkutíðinni.
Braskari Flokksins

Steinþór Jónsson í Reykjanesbæ er orðinn dýr þjóðfélaginu, bæði sem braskari og sem bæjarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins. Afskrifuð var 3,8 milljarða skuld félags hans, Bergsins. Þar á ofan voru afskrifaðar 180 milljónir vegna SJE ehf. og 280 milljónir vegna Blikavalla 3. Steinþór var líka einn þeirra, sem skófu SpKef að innan. Á sama tíma rústaði hann fjárhag Keflavíkur. Með þetta farteski fór Steinþór í Landsbankann og fékk þar 177 milljónir til að kaupa blokkir og fékk þar í kaupbæti afléttingu veðbanda upp á 733 milljónir. Allt í skjóli bankaleyndar. Hver stjórnar Íslandi í dag, Sjálfstæðisflokkurinn?
Mannast loksins

Loksins eiga sumir Íslendingar kost á að borða osta hér heima. Leyft er að taka með sér í flugi til landsins eitt kíló af ógerilsneyddum alvöruosti. Hingað til hafa aðeins verið leyfðir hér gerilsneyddir gerviostar, sem eru bara svipur hjá sjón. Nú geta sumir úðað í sig heimsfrægum gerðum, sem hafa sett Frakkland fremst í röð draumalanda matgæðinga. Íslenzka ostabannið var á sínum tíma innleitt til að spara sóðum fyrirhöfn við hreinlæti. Allar mjólkurvörur eru gerilsneyddar hér, því Íslendingar hafa ætíð verið sóðar. En nú hefur Matvælastofnun tekið séns á, að utanferðafólkið sé að mannast.
Pólitísk herferð dómara

Gott er fyrir þjóðina að vita, hvaða fimm hæstaréttardómarar voru tyftaðir af Mannréttindadómstóli Evrópu í morgun. Í öðru málinu voru það Ingibjörg Benediktsdóttir, Garðar Gíslason og Markús Sigurbjörnsson. Í hinu málinu voru það Árni Kolbeinsson, Ingibjörg Benediktsdóttir og Ólafur Börkur Þorvaldsson. Þessir dómarar hafa nú verið gerðir að fífli af alvörumönnum í faginu úti í heimi, þar sem siðmenning hefur ríkt í tvær aldir. Hér hefur dómarastéttin verið í pólitískri herferð gegn fjölmiðlum og almenningi í tvo áratugi. Því hlýtur nú að linna, annars fara öll meiðyrðamál út til Evrópu.
Hér eru enn miðaldir

Íslenzkum lagatæknum virðist fyrirmunað að skilja rétt almennings til að fá upplýsingar. Þetta gat í menntun þeirra og skilningi nær upp í Hæstarétt og lagadeild Háskóla Íslands. Jafnvel upp í Sannleiksskýrslu Alþingis, þar sem höfundur þagnarlaga ríkisins og formaður þagnarlaganefndar var lykilmaður. Hér er lok, lok og læs á öllu. Ódýrasta leiðin úr ruglinu er, að evrópskir alvörudómarar haldi námskeið fyrir íslenzkra dómara í skilningi á réttindum almennings. Þangað til verður að vísa öllum dómum um meiðyrði til Evrópu, þar sem siðmenning skaut rótum fyrir tveimur öldum. Hér eru enn miðaldir.
Dómarar rassskelltir

Loksins, loksins. Íslenzkir dómarar, allt neðan frá Héraðsdómi Reykjavíkur upp í Hæstarétt, voru rækilega rasskelltir í dag. Mannréttindadómstóll Evrópu hratt íslenzkum dómum gegn tveimur blaðamönnum og dæmdi ríkið til að greiða þeim milljónir í skaðabætur. Björk Eiðsdóttir vann málið um meiðyrði um Goldfinger og Erla Hlynsdóttir vann málið um meiðyrði um Strawberries. Hér eftir má búast við, að allt hatur íslenzkra dómara á blaðamennsku verði gert afturreka úti í siðmenningunni. Hafa verið gerðir rækilega hlægilegir og skammaðir fyrir gildishlaðna dóma gegn grundvallarréttindum almennings.
Fyndin réttlæting Isavia

Fyndið var að sjá fulltrúa Isavia í sjónvarpi lýsa ágæti öryggiseftirlitsins á Keflavíkurvelli. Mennirnir tveir höfðu bara klifrað yfir öryggisgirðingu og málið er dautt. Þeir höfðu komið fram á öryggismyndavél, en samt var það ekki Isavia, sem gómaði þá, heldur áhöfn flugvélar Icelandair. Borubrattur fulltrúi Isavia er hinn dæmigerði Íslendingur, sem aldrei gerir neitt rangt og aldrei þarf að læra neitt. Slíkir geta aldrei beðist afsökunar á vangetu sinni í starfi. Réttlæting hans var á hástigi. Telur það bara vera ómark, ef menn svindla með að klifra yfir girðingu, sem þeir eiga ekki að klifra yfir.
Ágjarnir kafarar

Nauðsynlegt er að skattleggja atvinnuvegi til jafns við aðra vinnu. Þar á ofan ber að leggja þjónustugjald á atvinnuvegi, sem valda kostnaði ríkisins. Enn er þar fyrir utan auðlindagjald fyrir aðgang að takmörkuðum auðlindum. Köfun í Silfru veldur kostnaði Þingvallanefndar, sem þarf að mæta álagi á samgöngur, öryggi og hreinlæti. Felur þar á ofan í sér aðgang að takmarkaðri auðlind, sem ber að greiða fyrir. Þess vegna er ríkinu og Þingvallanefnd ekki skylt að setja jafnaðarmerki milli tekna og gjalda af köfun í Silfru. Ég nefni þetta dæmi, því að ágjarnir kafarar segja gjöldin umfram kostnað.
Séra Jón gefur sér nammi

Þingmenn telja sig ekki þurfa að ræða í 60 klukkutíma um öll mál. Sumt er svo hátt yfir allan ágreining hafið, að ekki þarf að ræða það. Brýnust er þar sjálftaka í kjarabótum. Flýgur yfir alla þröskulda á mettíma. Nýjasta sjálftaka þingmanna eru ókeypis gleraugu og heyrnartól, ókeypis líkamsrækt og krabbameinsleit, svo og sitthvað fleira. Þingmenn eru ævinlega samir við sig, þegar að eigin hagsmunum kemur. Vilja gera skarpan greinarmun á Jóni og séra Jóni. Annað ágreiningslaust atriði, er sukkið á forseta Íslands, sem ekki má sæta nokkru aðhaldi. Þessir dólgar lifa í öðrum heimi en við hin.
Helgreipar bankabófa

Uppsláttur brezka

Independent í morgun er um, að fulltrúar rannsóknarnefndar þingmanna um bankaspillingu segist ekki geta dregið fram sannleikann. Þeir eru óánægðir með svör bankastjóra Barclay. Vilja fá Bob Diamond bankastjóra aftur fyrir nefndina. Svör hans hafa hingað til þótt vera út úr kú. Við erum máttlausir, sagði einn þingmaðurinn. Við erum gagnslausir, sagði annar. Það er að renna upp fyrir Bretum, að bankarnir eru óviðráðanlegt ríki í ríkinu. Enda hefur komið í ljós, að meira en helmingur af fjármagni íhaldsþingmanna kemur frá bönkunum. Spillingin er að því leyti svipuð og í Bandaríkjunum.
Treg siðvæðing

Nærri fjögur ár eru frá hruni. Samt hafa stjórnvöld ekki enn orðið við kröfu Eftirlitsstofnunar evrópska fríverzlunarsvæðisins um aukið eftirlit gegn innherjaviðskiptum og markaðsmisnotkun. Í þrjú ár hefur stjórnin trassað að gera neitt í höfuðvanda hrunsins. Eftirlitsstofnunin hefur því hótað að kæra Ísland fyrir slakt eftirlit. Þegar tæpt ár er eftir af ævi stjórnarinnar, boðar hún loksins lagafrumvarp í haust. Þá má að venju búast við málþófi Sjálfstæðisflokksins, sem er andvígur opinberu eftirliti. Tregðan segir allt sem segja þarf um áhugaleysi fjórflokksins um góða siði í fjármálum okkar.
Magnaðir brennuvargar

DV

upplýsir, að fimm mögnuðustu útrásarvíkingarnir hafi samtals fengið 230 milljarða afskrifaða. Skiptingin er þannig, að Björgólfur Guðmundsson fékk 96 milljarða, Werner Guðmundsson 90 milljarða, Ólafur Ólafsson 64 milljarða, Magnús Kristinsson 50 milljarða og Jón Ásgeir Jóhannesson 30 milljarða. Alls eru þetta tvær Kárahnjúkavirkjanir, sem garparnir brenndu. Samt ganga þeir allir lausir og meirihlutinn kominn aftur í bisniss. Reikna hefði mátt með efasemdum bankanna um hæfni þeirra. En þvert á móti er þeim hossað sem mest. Enda eru banksterar ársins 2012 kolruglaðir eins og banksterar ársins 2008.
Ekki glaður og reifur

Guðni Ágústsson ríður mögrum hesti frá ýfingum sínum við Davíð Þór Jónsson. Guðna fer betur að vera glaður og reifur. Fer verr að vera vælukjói, sem nuddar utan í vinnuveitanda til að fá hann til að reka starfsmann. Enda tók biskupinn yfir Íslandi, Agnes M. Sigurðardóttir, ekki mark á volæði Guðna. Þeir, sem stinga höfðinu út um gluggann í pólitíkinni, verða að reikna með gusti og ágjöf. Fremsti framsóknarmaður sögunnar hefði ekki grátið svona, sjálft átrúnaðargoð Guðna. Þegar upplýst var, að Gunnar á Hlíðarenda hefði verið hommi, var Guðna brugðið. Gamansemi hans er síðan af skornum skammti.
Aukinn veðurofsi

Veður á Íslandi er róttækara en það var. Tímum óvenjulegs veðurfars fjölgar, til dæmis veðurfari þessa árs á Íslandi með þrálátum vorkulda og þrálátum sumarþurrki. Víða um heim fréttist af veðurhörmungum, mikilli úrkomu í Bretlandi í sumar, annars staðar miklum þurrkum, miklum skógareldum, miklum stormum og miklum hitum. Víðast eru flest ár óvenjuleg, langt frá meðalári. Frá árinu 2000 hefur jörðin búið við ellefu af þrettán heitustu árum síðustu 132 ára. Greinilegt er, að veður breytist og verður sumpart ofsafengnara en áður var. Fáir vísindamenn efast um, að breytingarnar stafa af mannavöldum.
Ávísun á misskilning

Jón Hákon Halldórsson skrifar undarlega frétt á Visir.is í gær. Þar segir framarlega: “Ólafur Ragnar Grímsson, forseti Íslands, fól þremur ráðherrum í gær að hefja stofnun nýju ráðuneytanna. Samkvæmt nýjum forsetaúrskurði er Steingrími J. Sigfússyni […] falið að undirbúa stofnun …” Blaðamaðurinn virðist telja forseta Íslands ákveða ýmis mál og skipa einstökum ráðherrum síðan að framkvæma þau. Í rauninni er forsetinn bara að staðfesta gerðir Alþingis nákvæmlega og án eigin frumkvæðis. Hann fær bunka af skjölum frá Alþingi og skrifar undir þau. Fréttin felur í sér ávísun á misskilning.
Kolröng auðlindarenta

Skipting Samherja í innlent og erlent félag er aðferð til að komast hjá því að greiða þjóðinni arð af auðlindinni. Þannig verða kvótagreifar alltaf einu skrefi á undan tilraunum stjórnvalda til að skattleggja auðlindina. Þetta er gott dæmi um kolranga aðferð ríkisstjórnarinnar. Mun einfaldara er að bjóða út kvótann og sjá af tilboðunum, hvað menn vilja borga. Markaðurinn er eina leiðin til að finna sanngjarna auðlindarentu. Ríkið á skilyrðislaust að innkalla allan kvóta og bjóða hann út til hæstbjóðandi. Síðan getur ríkið sett skilyrði um dreifingu á löndun á staði, sem fara halloka í útgerðinni.
Hófsöm varðstaða

Nýjasta

yfirlýsing Vilhjálms Egilssonar hjá Samtökum atvinnulífsins bendir til hugarfarsbreytingar. Vikið hefur harðskeytt stjórnarandstaða, sem fáir tóku mark á. Í staðinn er kominn eðlileg og hófsöm varðstaða við hagsmuni atvinnurekenda. Vilhjálmur segir kost og löst á stöðu efnahagsmála. Jákvæð merki séu um bata, en hættur séu á sveimi, sem raunar er alveg rétt. Hann nefnir, að batinn sé meira neyzludrifinn en framleiðsludrifinn. Verðbólga sé alltof mikil og sé að festast í 5%. Fengjum við fleiri slíkar lýsingar á stöðu mála, þyrftum við ekki sífellt að vera á varðbergi gagnvart hagsmunum.
Burt með banksteravini

Bretar eru eins og Íslendingar farnir að átta sig á, að bankavandræðin eru kerfislæg. Nýjustu glæpir stjórnenda Barclay sýna, að í bankageiranum komast aðeins áfram siðblindingjar. Þeir framleiða engin verðmæti, en nýta aðstöðu innherja til að hafa fé af samfélaginu. Vandi Bandaríkjanna og Evrópu stafar fremur af bankastjórum en af óráðsíu pupulsins. Alls staðar hafa banksterar gert pólitíkusa fjárhagslega háða sér. Því tregðast ríki enn við að hreinsa út spillingu bankageirans. Til dæmis fá bankar hér á landi enn að vera í gamla og spillta standinu. Brýnt er að reka alla vini bankstera frá völdum.
Ábyrgðinni vísað heim

Vandræðum veldur, þegar fjölmennir hópar einkennast af fávísi. Ekki veldur síður vandræðum, þegar heilu þjóðirnar eru fullvalda. Þegar hvort tveggja fer saman, er voðinn vís. Ég segi þetta ekki af hroka, heldur af frelsi frá meðvirkni. Íslendingar eru í senn fávísir og fullvalda. Lýðræði okkar er ekki frekar en annarra nein patentlausn vandræða. Eini kostur þess er að vísa ábyrgðinni til fólksins. Þeir, sem kjósa og endurkjósa bjána og bófa, geta svo ekki kvartað yfir framgöngu Ólafs Ragnars, Davíðs og Sigmundar. Íslenzkir kjósendur bera sjálfir ábyrgð á botnlausu rugli sínu og fávísi.
Meðvirkni með fávitum

Páll postuli sagði í Síðara bréfi til Kórintumanna, 11,19: “Fúslega umberið þið hina fávísu svo vitur sem þið eruð”. Yfirleitt eru orð Páls túlkuð sem háð og viðvörun við keppinautum hans innan kirkjunnar. Síðan hefur stóryrtum álitsgjöfum verið lýst þannig, að “fúslega umberi þeir ekki fávita” og er þá lögð áherzla á orðið “fúslega”. Sumir kalla það hroka, ég kalla það frelsi frá meðvirkni. Þess minnist ég, þegar ég fæ skammir fyrir að fjölyrða um heimsku kjósenda. Hana sé ég í langvinnri innræktun, þjóðrembu og þýlyndi, tryggð við fjórflokkinn og nú síðast við hættulegt kameljón sem forseta.
Flett ofan af forseta

Björg Thorarensen, prófessor í stjórnarskránni, flettir rækilega ofan af rugli Ólafs Ragnars Grímssonar. Samkvæmt eigin ákvörðun leikur hann lausum hala, þótt hann beri ekki ábyrgð á neinu. Hegðar sér þvert á stjórnarskrá og fylgir engum reglum. Án öryggisventils og hafnar meira að segja siðvæddri stjórnarskrá. Meirihluti kjósenda staðfesti bófann í embætti, sem mér sýnist segja allt sem segja þarf um greind þjóðarinnar. Hann er forseti útrásar- og kvótabófa, staðfestur í því embætti af meginstraumi íslenzkra fábjána. Setja þarf skýrar reglur um framferði forseta, sem aðeins fylgir eigin geðþótta.
Bófarnir enn á fullu

Ríkisstjórnin hefur trassað að siðvæða endurreista banka. Einnig trassað að smíða frumvarp um bætt upplýsingalög. Seðlabankinn er undir stjórn bankabófa og skjólstæðings Jóhönnu Sigurðardóttir. Er sá bófi, sem tíðast felur sig að baki bankaleyndar. Með stuðningi Úrskurðarnefndar um upplýsingalög, er telur allar upplýsingar vera leyndó. Seðlabankinn hafnar ítrekað að láta Alþingi hafa upptöku af samtali Geirs Og Davíðs um 40 milljarða lán Seðlabankans til Kaupþings. Einnig neitar bankinn að afhenda Alþingi upplýsingar um verðlausa veðið að baki lánsins. Allt er það glatað fé. Gamla, spillta Ísland á fullu.
Öngþveiti framleitt

Öngþveiti var í allan dag á öllum aðkomuleiðum að Rauðavatnstorgi, einkum á Suðurlandsvegi. Stíflan hófst klukkan níu í morgun. Vegagerðin fullyrðir, að verktakinn hafi ekki sagt frá fyrirhugaðri fræsingu vegar við Rauðavatn. Altjend fengu vegfarendur enga viðvörum. Lögreglan svaf líka, þegar í óefni var komið. Fimm tímum síðar, það er klukkan fjórtán, sagðist löggan vera á leiðinni á vettvang. Tveimur tímum síðar eða klukkan sextán var enginn lögga sjáanleg á versta hnútnum á ljósum Breiðholtsbrautar og Selásbrautar, þar sem umferðin þurfti að fara í kross. Hér hafa margir kontóristar klúðrað.
Ruglaða eyðslufólkið

Yfirdráttur á bankareikningum og krítarkortum vex hratt. Meiripart fjárins notar fólk til að auka neyzlu, ekki til að greiða skuldir. Komið á fullt við að eyða og spenna, samanber utanferðir. Hefur lítið lært af hruninu, heimtar bara, að einhverjir aðrir borgi skuldir þess. Er í nákvæmlega sama rugli og Sjálfstæðisflokkurinn. Sem talar um svokallað hrun og neitar allri ábyrgð á því. Hér séu ekki önnur vandamál en þau, sem núverandi ríkisstjórn hafi búið til. Yfirdráttarfólkið í nýja sukkinu er sennilega stuðningslið Flokksins. Trúir, að senn komi Flokkurinn að völdum og flóðgáttir lána opnist að nýju.
Vatn og aftur vatn

Drekktu vatn. Það er bezti drykkur, sem til er. Hreint, íslenzkt vatn. Ef þér finnst það vera þunnar trakteringar, fáðu þér þá kolsýrt vatn. Hreinn ávaxtasafi hefur þann galla að vera verksmiðjuunnin vara, þar sem trefjum hefur verið spillt. Gos er auðvitað sykurbomba, sem þú verður að forðast. Svipað er að segja um allt áfengi, það er kolvetnisbomba. Auk þess ruglar það dómgreind þína og dregur úr varfærni þinni. Kaffi er fíkniefni út af fyrir sig og kakó er annað fíkniefni. Farðu varlega í hvort tveggja. En notaðu sem mest af vatni, bæði með mat og til að sefa sult milli máltíða.
Gerðu okkur að fátæklingum

Kíkti á verðlag nokkurra hjartkærra veitingahúsi úti í hinum víða og frjálsa heimi. Kvöldmatur á Senderens á place de la Madeleine kostar 18.000 krónur á mann og á Alain Ducasse á avenue Montaigne kostar 34.000 krónur á mann. Ef við förum á vinstri bakka Signu kostar maturinn 38.000 krónur á mann á Arpège á rue de Varenne. Íslendingar geta greinilega ekki lengur verið matgæðingar úti í Evrópusambandinu. Svo er fyrir að þakka stefnu Hannesar Hólmsteins og verkum Davíðs Oddssonar, sem leiddu til hruns krónunnar. Þeir félagar og flokkur þeirra þurfa greinilega að svara mér fyrir þungar sakir.
Í stríði við söguna

Hafa má það til marks um sjúka hugsun talíbana, að enn ráðast þeir á minjar um menningarsöguna. Þeir hafa lagt í eyði nokkrar aldagamlar moskur súfista í Sahara, innan landamæra Mali. Súfistar eru sértrúarsöfnuður múslima. Áður höfðu talíbanar ráðist á risavaxin fjallalíkneski af Búddha í Bamijan í Afganistan. Trúarofstæki leiðir menn út í svona spellvirki. Í sögunni eru mörg dæmi um, að musteri hafi skipt um hlutverk, kirkjur orðið moskur eða öfugt. Athafnir hafa líka skipt um hlutverk, til dæmis jólin. En eyðilegging er meiri og sjaldgæfari ofsi. Þar eru talíbanar jafnan í fremstu víglínu.
Vinnslustöðin stjórnar

Vinnslustöðin í Vestmannaeyjum rak fjörutíu starfsmenn í vikunni og greiddi í leiðinni hluthöfum tæpan milljarð í arð. Sigurgeir B. Kristgeirsson kenndi hækkun veiðigjalds um brottreksturinn. Sagði hins vegar ekki, hverjum arður fyrirtækisins væri að kenna. Hinir gráðugu kvótagreifar hafa völd í landinu. Fengu frumvarpið um veiðigjald til meðferðar, áður en sátt náðist um það á Alþingi. Þingflokkar Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks eru fulltrúar kvótagreifa og halda löggjafarvaldinu í gíslingu. Ríkisstjórnin er valdalaus leiksoppur og verður hvað eftir annað að semja við þá um afgreiðslu mála.
Draumur hans er martröð mín

Fáir eða engir koma eins þvert á skoðanir mínar og Ragnar Árnason, prófessor kvótagreifanna. Hann dreymir um blöðruhagkerfið. Segir kreppuna búna, þegar staða ársins 2008 hafi verið endurheimt. Ég fæ hins vegar martröð af draumi Ragnars. Óttast, að aftur verði búin til sjónhverfing á kostnað framtíðar. Óttast ásókn í nýjar Kárahnjúkavirkjanir, óttast endurkomu 90% húsnæðislána, óttast hagstjórn krítarkortanna. Ég veit, að kreppan var búin, þegar við náðum sömu stöðu og 2005, fyrir tíð verstu blöðrunnar. Nú á orka okkar að fara í að greiða niður blöðruskuldir frá 2008, ekki í að hlaða upp nýjum.
Kameljónið vann

Ólafur Ragnar Grímsson vann afgerandi sigur í forsetakosningunum, hlaut yfir helming greiddra atkvæða. Fékk samt bara stuðning rúmlega þriðjungs þeirra, sem eru á kjörskrá. Þátttakan var svo lítil, aðeins um 70%. Allt var þetta fyrirsjáanlegt um miðja vikuna. Þeir, sem ákváðu sig á síðustu metrunum, greiddu atkvæði eins og hinir. Í fyrsta sinn í sögunni fékk mótframbjóðandi gegn forseta mikinn stuðning, Þóra með 34%. Ekki verður talað virðulegar um forsetann eftir úrslitin. Guðni Ágústsson kallaði þetta sigur kameljónsins í nótt, studdi þó flokkahlauparann og friðarspillinn. Ófriður verður áfram.
Kúluskítur deyr út

Kúluskítur eru grænar gróðurkúlur, sem vaxa á botni Mývatns. Fyrirbærið er aðeins til á tveimur stöðum í heiminum. Til skamms tíma voru tugir milljóna einstaklinga af plöntunni í Mývatni. Núna eru fáar einar eftir, slappar og linar. Þær eru greinilega að deyja út vegna næringarefnamengunar, sem lýsir sér í leirlosi og skyggir á birtu á botni vatnsins. Þetta verður þá annað fræga dæmið um útrýmingu tegunda af manna völdum hér á landi. Fyrra dæmið var geirfuglinn. Íslendingar hafa löngum umgengist land sitt af tillitsleysi og slíkar eru afleiðingarnar. Við erum bara ekki fær um að stjórna Íslandi.
Skrítinn þjóðflokkur

Hestamenn eru skrítinn þjóðflokkur, sem líkist Íslendingum að útliti, en á fátt annað sameiginlegt. Vita varla, að forsetakosningar eru í dag, en vita flest um einkunnir stóðhesta og allt um ættir þeirra. Halda vikulanga hátíð sína, fjölmennasta samkvæmi Íslands. Í Reykjavík, því landsbyggð og þéttbýli eru sátt í þessum hópi. Í Víðidal eru nú 30 veitingahús, 40 búðir og ótal hrossaprangarar, sem vita, hvar viðskiptin eru. Bændasamtökin rækta með sér gamalt Reykjavíkurhatur, neituðu fyrst að vera með, vita ekki hvar bisness er. Létu sér segjast að lokum. Enda er hér glæsilegasta hestahátíð sögunnar.
Tapað fíkniefnastríð

Hvað sem starfsmenn Landlæknis segja, þá er stríðið við fíkniefni tapað og það fyrir löngu. Aðeins er hægt að skipuleggja vandann eins og stríðið við áfengið er höndlað sem tapað. Einn þátt vandans er hægt að leysa alveg, yfirtöku glæpaflokka á ýmsum svæðum samfélagsins. Það gerist með því að láta ríkið taka yfir sölu fíkniefna samhliða ábyrgu eftirliti og skráningu. Þar með er rekstrargrundvelli glæpaflokka rutt um koll. Lög og réttur taka yfir fleiri svæði samfélagsins. Það væri mikill varnarsigur. Til þess að vinna þann sigur, þarf yfirvaldið að skilja, að meginstríðið er fyrir löngu tapað.
Sterki leiðtoginn

Marga Íslendinga dreymir um sterka leiðtogann, sem geti leyst þrasið á þingi af hólmi. Eins og fólk hafi ekki fengið nóg af sterkum leiðtogum undanfarna áratugi. Draumurinn er þó eldri, frá því einvaldskóngar stjórnuðu af guðs náð. Þá trúði fólk guðlegri forsjón einvaldskónga. Fljótt kom þó í ljós, að einvaldskóngar voru gerónýtir eða hættulegir fólki. Þrátt fyrir reynslu ótal kynslóða, sem öll er á einn veg, telja fjölmargir Íslendingar einveldi hins sterka leysa pólitískt þrátefli. Erlendis komu Friðrik III, Napóleon, Hitler og Stalín sem frelsandi englar. Þótt sagan hafi síðan leitt annað í ljós.