arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Skoðið gerðir – ekki orð

Skoðið, hvað menn gera, en ekki, hvað þeir segja. Við metum ríkisstjórnir eftir gerðum þeirra, ekki eftir orðum þeirra. Því metum við Davíð Oddsson sem seðlabankastjóra ekki eftir orðum, heldur eftir gerðum hans. Árin 2007 og 2008 dældi hann 350 milljörðum í banka og aðrar peningastofnanir. Þar á meðal lánaði hann Landsbankanum 85 milljarða í júní 2008. Fyrir engu af því voru tekin marktæk veð. Samt vissi Davíð í ársbyrjun 2008, að bankarnir voru komnir í þrot. Fjáraustur Davíðs olli gjaldþroti Seðlabankans. Ríkisstjórn Geirs Haarde varð að kaupa sukkið og svínaríið. Á kostnað skattgreiðenda.
Evrópustefna Flokksins dauð

Fyrir hálfu ári voru mikilvægar deildir Sjálfstæðisflokksins á leið inn í Evrópu. Fremst fóru þar í flokki Samtök atvinnulífsins mínus sjávarútvegur, svo og Morgunblaðið. Forustufólk flokksins var að fikra sig inn á þessa línu, einkum formaðurinn og varaformaðurinn. Hálfu ári síðar hefur orðið kúvending. Sjálfstæðisflokkurinn rekur harða Evrópuandstöðu. Ritstjórinn var rekinn og í staðinn kominn hrunstjórinn mikli og dávaldurinn mikli. Formleg forusta flokksins er runnin til baka í Evrópuandstöðu. Ráðning Davíðs sem ritstjóra Morgunblaðsins rekur síðasta naglann í líkkistu Evrópustefnunnar.
Hægri er vinstri er hægri

Svonefndar hægri stjórnir í Frakklandi og Þýzkalandi vilja aukið regluverk til að hemja banka. Svonefndar vinstri stjórnir í Bandaríkjunum og Bretlandi vilja litlu breyta frá því sem var. Nicolas Sarkozy og Angela Merkel vilja hömlur á græðgi bankamanna og refsingar gegn skattaskjólum. Barack Obama og Gordon Brown draga slíkt í efa. Sarkozy vill sprengja næsta toppfund á kröfu um afnám bónusa í bönkum. Hann er líka að láta bylta þjóðhagsreikningum með áherzlu á sjálfbærni, menntir og heilsu. Enginn veit lengur, hvað er vinstri og hvað er hægri í pólitík, síðan kratar tóku trú á dólga-frjálshyggju.
Siðlausu tæknifræðingarnir

Kannski verða lagatæknar og bókhaldstæknar líka dregnir til ábyrgðar. Nýja Kaupþing hefur ekki bara kært forsvarsmenn Exista fyrir sölu á hlut Exista í Bakkavör. Það hefur líka kært tæknimenn, sem aðstoðuðu við söluna. Það er að segja bókhaldstækna endurskoðunarfyrirtækisins Deloitte og lagatækna Logos lögmannaþjónustunnar. Svindl og svínarí græðgistímans byggðist ekki sízt á gersamlega siðlausum tæknifræðingum laga og bókhalds frá Háskóla Íslands.
Klofningur ríka heimsins

Djúpur klofningur hefur myndazt á fundi tuttugveldanna í Pittsburgh. Barack Obama og Gordon Brown eru undir áhrifum frá Wall Street og City. Vilja ekki setja harðar skorður við ofur-bónusum bankastjóra. Angela Merkel og Nicolas Sarkozy segja hins vegar slíkar greiðslur vera ósiðlegar og óhagkvæmar í kreppunni. Sem þessir sömu bankamenn hafi orsakað. Klofningurinn milli ríkja Engilsaxa annars vegar og ríkja meginlands Evrópu hins vegar sýnir misjöfn viðhorf heimshluta. Ensku ríkin trúa enn á gamla dólgakapítalismann, en ríki meginlands Evrópu telja alþjóða-auðvaldið þurfa margfalt strangara eftirlit.
Lengið ferðamannatímann

Þegar haustar, finnum við fyrir fækkun ferðamanna. Verzlanir, sem áður iðuðu af lífi, eru auðar hálfan daginn. Þótt ferðaþjónusta sé orðin önnur tveggja stóru atvinnuveganna, er hún árstíðabundin. Atvinna í henni sofnar á haustin og vaknar aftur á vorin. Breyting hefur orðið til batnaðar á síðustu árum, en hún nægir ekki. Ríkisvaldið og samtök ferðaþjónustu og verzlunar verða að taka saman höndum um átak til að lengja ferðamannatímabilið. Utan sumars eru áhugamál ferðamanna önnur en í þægilegum sumarhita. Átakið á að taka tillit til þess. Selja útlendingum ferðir hingað við erfiðar aðstæður í veðrinu.
Ríkisrekinn eins manns flokkur

Á kostnað ríkisins rekur Gísli Tryggvason eins manns stjórnmálaflokk, sem heitir Talsmaður neytenda. Ekki mikið á kafi í hefðbundnum málum neytenda sem slíkra. Hins vegar áberandi í þjóðmálaumræðunni. Myndar skuggaráðuneyti með ýmsum. Til dæmis Lögmönnum í Laugardal, sem er þekkt ofurskuldasúpa og kennitöluflakk. Ef bandamenn Gísla eru ekki nógu harðir í skuggaráðuneytinu, ávítar hann þá. Til dæmis Alþýðusamband Íslands, sem Gísli telur ekki gera nóg fyrir heimilin. Segir hann sértæk úrræði ekki duga fyrir þau. Getur Gísli ekki rekið eins manns flokk sinn utan embættis Talsmanns neytenda?
Davíð breytir söguskoðun

Býst við, að Davíð Oddsson vilji bæta stöðu sína í nýju starfi á Mogga. Sagan er honum erfið og hann vill breyta henni. Hann startaði hruninu með einkavinavæðingu bankana. Með því að færa einn í hendur Björgólfsfeðganna, sem ollu Íslandi gífurlegu tjóni. Síðan með stefnu óheftrar frjálshyggju og skorti á regluverki fjármála. Með handónýtu Fjármálaeftirliti, sem reyndist verða klappstýra hrunsins. Loks lauk hann hruninu sem Seðlabankastjóri. Með því að grýta 350 milljörðum í illa stæða banka, gera Seðlabankann tæknilega gjaldþrota. Þessari söguskoðun vill Davíð breyta. Til þess verður Mogginn.
Vel menntaðir afastrákar

Afastrákarnir eru í ríkisreknum barnaskóla hér í miðbænum í Ghent í Belgíu. Mjög fínn skóli, gerir ýmislegt fyrir útlendinga. Tungumálið er flæmska, en krakkarnir læra frönsku í klukkutíma á dag. Nema afastrákarnir. Þeir fá sérkennara, sem fer með þeim í gönguferð og búðaferð að kenna þeim flæmsku. Skólastjórinn er í portinu á hverjum morgni og talar við foreldra og krakka. Kennararnir tala líka við foreldrana í portinu, daglega ef á þarf að halda. Hér er engin heimavinna, en skólatíminn er langur, 8:30-15:45. Íslenzkir skólar eru betri að einu leyti, afastrákarnir slá öðrum við í reikningi.
Ríkisvæðing íbúðalána

Eðlilegt er, að Íbúðalánasjóður taki við íbúðalánum bankanna. Þeir verða senn einkavæddir. Þá minnka áhrif ríkisvaldsins á þá. Samfélagsleg viðhorf munu tæpast einkenna einkavædda banka. Þeir munu eðlilega hugsa bara um sig. Íbúðalánasjóður er ríkisbanki, sem mun frekar taka tillit til pólitískra niðurstaðna. Getur hliðrað greiðslum og metið aðra þætti í þágu skuldunauta. Verði íbúðalán færð til Íbúðalánasjóðs, einfaldast aðgerðir ríkisvaldsins í þágu heimilanna. Ef ríkið þarf að spýta einhverju inn í kerfið, gerist það bezt í ríkisbanka. Hinir bankarnir eru lítt hrifnir, en eru ekki marktækir.
Logið að útlendingum

Getum kannski fullyrt erlendis, að íslenzka hrunið sé að sumu leyti að kenna skorti á fjölþjóðlegu regluverki. Það gerði Ólafur Ragnar Grímsson forseti í New York um daginn. Við vitum hins vegar betur. Íslenzka hrunið var fyrst og fremst af völdum innlendra orsaka. Regluverk var nánast ekkert hér heima og ekki var beitt því regluverki, sem þó var. Bankar og vinir þeirra komust upp með að tæma bankana og eyða fénu í loftbólur. Fjölþjóðlegt regluverk hefði hvorki hindrað óhefta frjálshyggju Sjálfstæðisflokksins né græðgi banka- og loftbólumanna. Ólafur Ragnar var bara að ljúga að útlendingum. Tókst ekki.
Við fengum engin svör

Össur Skarphéðinsson ráðherra er sagður hafa tjáð Dominique Strauss-Kahn, að IceSave komi Alþjóða gjaldeyrissjóðnum ekki við. Það var gott hjá Össuri, en tæpast merkileg fyrirsögn. Athyglisverðara hefði verið að frétta viðbrögð forstjóra sjóðsins. Við höfum margsinnis fengið upplýst, að lán frá sjóðnum eru háð samkomulagi við IceSave. Þess vegna viljum við vita, hvers vegna sjóðurinn lætur þetta koma sér við. Hvers vegna sjóðurinn er handrukkari fyrir Bretland og Holland. Hvers vegna sjóðurinn reynir þannig að rýra greiðslugetu Íslands. Betra hefði verið, að Össur flytti svör Strauss-Kahn.
Ráðherra vill samráð okrara

Jón Bjarnason ráðherra kom illa fyrir í Kastljósi í gær. Ruglar saman reglum ríkisvaldsins um rekstur banka og samráði milli okurbanka um þennan rekstur. Ríkið getur sett reglur um, hvernig bankar afgreiði mál heimila, en bankar mega ekki hafa samráð um það frekar en um okur. Jón Bjarnason vill samt breyta samkeppnislögum til að leyfa samráð. Milli banka og milli stofnana landbúnaðarins. Jón kemur aftan úr svörtustu forneskju Eysteinskunnar. Að svo miklu leyti sem hann gefur sér tíma til að hugsa. Hann er búinn að valda ríkisstjórninni vandræðum og á eftir að gera það enn frekar. Hann er óhæfur.
Burt með Indíafarann

Ásmundur Indíafari Stefánsson réð sjálfan sig sem bankastjóra Landsbankans. Hann leit á það sem herfang. Fyrsta verk hans var að fara til Indlands í mánuð. Hefur verið við völd lengur en þolinmæði þjóðarinnar leyfir. Ruglar enn í mannaráðningum eins og þetta sé hans prívatfyrirtæki. Réð vin sinn, Ara Skúlason, sem forstjóra Landsvaka. Samt var staðan ekki auglýst og Ari fullnægir ekki skilmálum um menntun. Í stað þess að sjá að sér, gaf Ásmundur vininum frí til að afla menntunar. Ekki er nefnt, að staðan verði auglýst. Ásmundur er gerspilltur frjálshyggjugaur úr Alþýðusambandinu. Burt með hann.
Hent inn lykunum

Vandamál heimilanna eru ekki vandamál allra heimila. Níu af hverjum tíu hafa fulla atvinnu og níu af hverjum tíu geta staðið við skuldbindingar sínar. Ekki ólíkt því, sem er í öðrum ríkjum, þótt þau séu ekki hrunin. Ekki heldur ólíkt því, sem var áður hér á landi. Vandinn er vissulega stór, en langt frá því eins mikill og haldið er fram. Ef ekki nægir að lengja í skuldum fólks, ber að auðvelda fólki að standa upp frá eigna-og-skuldadæminu. Þannig er það í Bandaríkjunum. Fólk hendir inn húslyklum og er laust allra mála. Skuldar engum neitt og á ekki neitt. Getur byrjað nýtt líf hvar sem er í Evrópu.
Löggan hefur mikið að gera

Löggan er upptekin við að rannsaka sýni af málningu, sem slett var á veggi viðskiptajöfra. Til að bera saman við sýni á fötum. Hún er ekki upptekin við að koma viðskiptajöfrum bakvið lás og slá. Hún sýnir dugnað við að taka sígarettuþjófa, en eltir ekki uppi viðskiptajöfra. Hún amast við, að menn pissi á almannafæri, en hún amast ekki við viðskiptajöfrum á almannafæri. Eins og lögin sjálf er löggan verkfæri yfirstéttarinnar í landinu. Hún sér um, að skríllinn hagi sér, svo að viðskiptajöfrarnir hafi næði til að nauðga honum í bak og fyrir. Þess vegna tekur kvalið fólkið lögin í eigin hendur.
Tveir mínusar eða einn plús?

Tveir mínusar verða seint sameinaðir í einn plús í pólitíkinni. Sama gildir um Samtök atvinnulífsins og Viðskiptaráð. Tveir hornsteinar hins gamla og spillta Íslands, sem við viljum losna við. Hingað til hefur Viðskiptaráð verið yzt á kanti dólgafrjálshyggju, Samtök atvinnulífsins hafa fylgt skammt á eftir. Engin merki eru um, að fyrirbærin tvö hafi séð ljósið að hætti Páls postula. Þau eru enn læst í myrkviðum hugmyndakerfis, sem setti Ísland á hausinn. Í smiðju þeirra sameinaðra verða ekki sótt nein ný sannindi. Bezt er, að Hannes H. Gissurarson verði formaður og Davíð Oddsson forstjóri.
Fjölmiðlafælni Samfylkingarinnar

Fjölmiðlafælni Jóhönnu Sigurðardóttur hefur ekki verið skýrð. Ekki virkar að segja hana önnum kafna við að reisa skjaldborg um heimili. Því trúir enginn, nema hún sé að tala um eigin heimili. Hún er samt ekki eini ráðherrann, sem glímir við sjúkdóminn. Össur Skarphéðinsson heldur ekki uppi neinni málsvörn erlendis fyrir Ísland. Árni Páll Árnason hefur ákveðið að gera og segja sem allra minnst í félagsmálunum. Kannski heldur allt þetta lið, að kjósendur muni gleyma, að það sé í ríkisstjórn. Ég held, að Samfylkingin í heild sé stillt inn á Evrópu og hyggist sitja með hendur í skauti fram til aðildar.
Rekum pakkið burt NÚNA

Framkoma bankastjóra og bankamanna var ógeðsleg síðustu árin. Þeir kvörtuðu yfir lélegum veðum venjulegs fólks og neituðu að taka þau gild. Á sama tíma lánuðu þeir milljarða til glæpalýðs og sápukúlu-fyrirtækja án gildra veða. Í því eru talin kúlulán, sem útvaldir fengu og þurftu aldrei að endurgreiða. Þar á meðal framagosar Sjálfstæðisflokksins, svo sem Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir og Tryggvi Þór Herbertsson. Svo forstokkað er þetta skelfilega lið, að Bjarni Ármannsson segir ábyrgðarlaust að borga skuldir sínar. Alla þessa bankamenn og veðlausa vini þeirra á að reka tafarlaust úr landi. Núna.
Brosað framan í ykkur

Kerfið hefur fengið nóg að vita til, að tugir og líklega hundruð Íslendinga væru fangelsismatur erlendis. Tugir bankamanna og loftbólumanna væru komnir í ævilangt fangelsi. Hér gengur bara allt sinn vanalega gang. Höfuðpaurinn sjálfur kann að verða ritstjóri Moggans. Einn helsti kúlukarlinn fullyrðir í fjölmiðlum, að honum beri ekki að borga skuldir sínar. Kúlukarl Flokksins flaug inn á þing. Þetta er allt saman lið, sem á að sitja inni meira eða minna ævilangt. Þar sem þetta er bananaríki, brosir það bara framan í ykkur í sjónvarpi. Er ykkur hinum fyrirmunað að sjá, hversu hart þið eruð leikin?
Matarfíkill í gömlum háskólabæ

Gent er gamall háskólabær í flæmska hluta Belgíu, nokkru fjölmennari en Reykjavíkursvæðið. Þar er ég núna. Borgarmiðjan er gömul og vel varðveitt. Flestar götur eru fyrir göngufólk, bannaðar bílum. Tvö hús hafa Michelin-stjörnu, bæði dýr, á svipuðu verði og dýrir matstaðir í Reykjvík. Á C-Jean kostar maturinn 6500 krónur á mann og á Jan Van den Bon kostar hann heilar 12000 krónur á mann. Notalegir staðir með góðri matreeiðslu hafa matinn á 3500-5000 krónur, svipað og heima. Lítið er um mjög ódýra staði á borð við suma við Laugaveginn. Gangur lífsins er hægur, fólk tekur sporvagninn.
Hirð Þorgeirs svitnar

Misnotaður Lífeyrissjóður verzlunarmanna getur ekki komizt undan rannsókn á vinnubrögðum fyrrverandi forstjóra og hirðar hans. Í forstjóratíð Þorgeirs Eyjólfssonar varð sjóðurinn samofinn Kaupþingi og helztu sápukúlum þess, Existu, Skiptu og Bakkavarar. Eiginkonur og afkvæmi forstjórans og lögmanns hans skipta máli í þeim vefnaði. Tveir stjórnarmenn í VR hafa kært hirð Þorgeirs. Hann ber við bankaleynd, en Fjármálaeftirlitið úrskurðar, að hún eigi ekki við lífeyrissjóði. Gott er, að rannsóknir á sukki fjármálastofnana ná einnig til slíkra sjóða, sem eru í eigu almennings. Að nafninu til.
Íslenzkuvænn strigakjaftur

Gott er, ef þekktur strigakjaftur, sem kann fína íslenzku, verður ritstjóri Moggans. Blaðið verður að minnsta kosti betur skrifað, ef Davíð Oddsson er ritstjóri. Og ekki efast ég um, að hann nær fínu sambandi við marga, ef ekki flesta, á ritstjórn blaðsins. Gleymið ekki, að hann hefur verið dávaldur alla sína ævi. Og ekki finnst mér lakara, að félag fyrrverandi ritstjóra eigi eftir að verða árshátíðarhæft. Hins vegar hefur Davíð enga fagþekkingu á ritstjórn, byggða á reynslu. Of oft eru ráðnir fínimenn utan úr bæ sem ritstjórar dagblaða og hefur ekki gefizt vel. Eiga að kunna fagið í botn.
Þeir skaða lífeyrissjóðina

Fulltrúar atvinnurekenda skaða lífeyrissjóði. Flytja sjónarmið atvinnulífs, sem vill mikið lánsfé, sérstaklega ef endurgreiðslur eru ótryggar. Þannig lentu sjóðirnir í fjárfestingum í hlutabréfum og öðrum pappírum, sem ekkert eru nema loftið. Ýmis stéttarfélög vilja því eðlilega losna við fulltrúa atvinnurekenda. Telja sjónarmið þeirra ekki fara saman við hag sjóðfélaga. Ennfremur er uppi eðlileg krafa um beina kosningu stjórnarmanna sjóðanna. Það mundi draga úr leynimakki og fjarlægð frá hagsmunum sjóðfélaga. Þeir geta þá sjálfum sér um kennt, ef illa fer. Enda er það bara sanngjarnt.
Bylting í þjóðhagsreikningum

Nóbelsmennirnir Joseph Stiglitz og Amartya Sen eru beztu hagfræðingar heims. Fara fyrir nefnd hagfræðinga, sem leggur til nýja þjóðhagsreikninga. Á vegum Nicolas Sarkozy Frakklandsforseta. Í stað landsframleiðslu og EBITDA kemur hamingja fólks, reiknuð á ýmsa vegu. Skuldir fá vægi eins og tekjur, þá sjá menn yfirvofandi kreppur. Sjálfbærni fær vægi, til dæmis í meðferð auðlinda. Ævilíkur og meðalævi reiknast, líka skólaganga og gæði skóla. Vinnugleði er mikilvæg, einnig greiðsluvilji, sem terroristar vilja nú afnema á Íslandi. Hreint loft og vatn fer í þjóðhagsreikninga. Sarkozy hyggst framkvæma þetta.
Enn er vitnað í spunakarlinn

Stundum sé ég fjölmiðla vitna í spunakarl hrunsins, Ásgeir Jónsson. Á tíma vitleysunnar kom hann annan hvern dag í fjölmiðla til að lofsyngja útrásina. Eftir hrunið reis hann upp tvíefldur og skrifaði bók um hrunið. Á ensku. Í bókinni er hvergi fjallað um ofurþátt hans sjálfs í hruninu sem spunakarls Kaupþings. Ekki heldur í viðtölum fjölmiðla, nú síðast á mbl.is. Ég hélt, að Ásgeir Jónsson væri síðasti maðurinn til að hafa vit á hruninu. En þreytist aldrei á að verða hissa á fjölmiðlum, sem enn hossa spunakarlinum. Er minni blaðamanna eins skammvinnt og oft er sagt? Þetta fræga gullfiskaminni?
Óvinveittir aðilar

“Með samningnum hafi verið komið í veg fyrir að óvinveittir aðilar eignuðust kvótaveðin.” Þetta hefur visir.is eftir Árna Tómassyni, formanni skilanefndar Glitnis. Hvað á hann við með þessu? Hverjir eru meira óvinveittir en þeir, sem með rugluðum útgerðarrekstri skuldsettu sjálfan kvótann? Sem þjóðin á, samkvæmt yfirlýsingum fyrri ríkisstjórna á ögurstundum. Ég hélt, að brýnast væri að losna við kvótakónga. En ekki að bregða fæti fyrir aðra, sem geta komið rekstri í lag. Af hverju halda Árnar Tómassynir þessa lands, að rekstur sé bezt kominn hjá þeim, sem sannanlega kunna ekkert á því sviði?
Skiptum bara um þjóð

DV hefur á þessu ári borið af öðrum fjölmiðlum eins og gull af eiri. Hefur oft verið stútfullt af rannsóknum og uppljóstrunum um hrunið. Aðrir miðlar hafa vikum saman verið gagnslitlir. DV er raunar eini fjölmiðillinn, sem ég má ekki missa af. Samt nýtur það minnst trausts aðspurðra í könnunum. Þeir vita ekki, hvað þeir hafa, fyrr en misst hafa. Minnir mig á, að hrunistar Sjálfstæðisflokksins njóta í könnunum fylgis þriðjungs kjósenda. Virðast ekki vita, hver olli hruninu, flokkurinn og stefnan. Niðurstaðan er, að fátt sé, sem ekki sé hægt að laga í landinu með því að skipta alveg um þjóð.
Ríkisskattstjóri afsakar sig

Herðubreið og aðrir rugludallar útmála, hversu skynsamlega ríkisskattstjóri hafi haldið á máli Jóns Jósefs Bjarnasonar. Hið rétta er, að Skúli Eggert Þórðarson var kúskaður til að gera rétt. Hann klippti á aðgang Jóns Jósefs í frekjukasti embættismanns. Hann sakaði síðan Jón Jósef um að hafa ekki skilað skattskýrslu. Ekki er vitað til, að Skúli Eggert hafi opinberlega áður sakað nafngreindan einstakling um slíkt. Kannski fer hann að birta nafnalista! Einnig sakaði hann Jón Jósef um að hafa stolið gögnum. Allt var þetta dæmi um hættulegan hrunverja í ham. Síðan baðst hann afsökunar.
Landið, þjóðin og ríkið

Við gerum greinarmun á landi, þjóð og ríki. Þjóðin býr í landinu og býr til ríki til að gæta hagsmuna. Á erlendum tungumálum rugla menn þessu oft saman. Ég sé til dæmis, að margir engilsaxneskir fjölmiðlar tala um land og þjóð og ríki sitt á hvað. Leiðir til misskilnings. Talað er um þjóðina Íslendinga sem skuldara, er eigi ekki að setja einhliða reglur um sólarlag á greiðslum. Hollenzkur ráðherra þykist hafa samið við ríkisstjórn Íslands, ekki Alþingi. Þótt ljóst sé, að Alþingi hefur fjárveitingavaldið, ekki stjórnin. Þjóðin skuldar engum neitt, þótt Alþingi hafi fallizt á að hjálpa fátæku Hollandi.
Ég skulda ekki IceSave

Rétt er hjá ríkisstjórnum Bretlands og Hollands, að skuldunautar ákveða ekki einhliða að hætta að borga. Gallinn er bara, að hvorki ég né aðrir borgarar lítum á okkur sem skuldunauta. Erum bara í góðsemi að taka á okkur vanda annarra úr fortíðinni. Vandann smíðuðu margir, einkum Sjálfstæðisflokkurinn, sem ekki er borgunarmaður fyrir neinu. Því getum við hin rætt um sólarlag á skuld, þótt venjulegur sjálfstæðismaður geti það ekki. Hins vegar tekur ekki að rífast um þessa Sjálfstæðisflokks-skuld mjög lengi. Alþingi eyddi sumrinu í IceSave og á erfitt með að eyða vetrinum líka. Fólk er bara orðið dasað.
Dónastofnunin

Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn ætlaði að lána okkur fé í febrúar. Frestaðist í sjö mánuði og frestast enn. Ástæðan er IceSave. Sama gildir um seðlabanka Norðurlanda. Ætluðu að lána í febrúar og hafa ekki lánað enn. Ástæðan er IceSave. Hvorki sjóðurinn né Norðurlönd viðurkenndu samt ástæðuna. Hún er leyndó. Dónaskapur er að setja skilyrði án þess að viðurkenna, að það séu skilyrði. Almennt má segja um hegðun Alþjóða gjaldeyrissjóðsins, að hún er samfelldur dónaskapur. Ráðamenn sjóðsins halda öllum skýringum leyndum og tala ekki við þá, sem ætla að borga tjónið, þig og mig. Erum taldir þrælar.
Fullyrt út í loftið

Formlega séð eru viðbrögð ríkisstjórna Bretlands og Hollands sögð leyndó. Ríkisstjórnin segir stjórnarandstöðuna bregðast trúnaði. Samt er stjórnin sjálf á fullu við að útskýra viðbrögðin og túlka þau. Slíkt er ómarktækt í pólitíkinni. Ríkisstjórnin gæti verið að ljúga því öllu, samanber fyrri umferð IceSave. Frammistaða hennar þá gefur ástæðu til að taka með varúð hverju einasta orði, sem hún segir núna. Reynir að fullyrða, að viðbrögðin séu bara hugleiðingar og rabb, sem hafi ekkert gildi. Sýnir samt ekki einn einasta stafkrók því til sönnunnar. Við skulum því búast við hinu versta.
Sjónhverfingar í kross

Þeir Bakkabræður, Ágúst og Lýður, borguðu enga peninga fyrir Bakkavör. Þeir fengu lán fyrir allri upphæðinni hjá seljandanum, Exista. Samt er Exista gjaldþrota upp á 255 milljarða. Engin ákvæði eru um, hvenær lánið verði endurgreitt. Meðeigendur í Exista eru fúlir. Kaupin eru dæmigerð fyrir ástand, sem hófst, þegar forveri Kaupþings lánaði Björgólfsfeðgunum fyrir Landsbankanum og Landsbankinn lánaði Framsókn fyrir forvera Kaupþings. Engir peningar voru í umferð í kaupum og sölum viðskiptajöfra á síðustu árum. Bankarnir létu sjónhverfingar viðgangast til að bæta stöðu sína á pappírum.
Þriðjungur er firrtur

Ef satt er, að þriðjungur þjóðarinnar styðji sjálfan hrunflokkinn, er ekki von á góðu. Sjálfstæðisflokkurinn gat af sér einkavinavæðingu bankanna og eftirlitsleysi af hugmyndafræðilegum ástæðum. Hann gat af sér bankastjórana og Bjöggana, sem gáfu okkur IceSave. Hann gat af sér Davíð seðlabankastjóra, sem kostaði ríkið 350 milljarða og Geir forsætis, sem kostaði 280 milljarða. Allt þetta ár hefur flokkurinn staðfastlega neitað að taka þátt í að hreinsa upp skítinn eftir sig. Skoðanakönnun sagði í gær, að þriðjungur kjósenda sé svo firrtur, að hann styðji flokkinn. Lengra getur vesöld Íslands ekki náð.
Hagsmunasamtök græðgisfólksins

Hagsmunasamtök heimilanna og fylginautar þeirra tala ekki fyrir hönd fólks. Eru samtök, sem gæta hagsmuna þeirra, sem stungu sér í djúpu laugina með dýrum fasteignum og bílum. Meirihluti almennings hefur aðra hagsmuni. Vill til dæmis ekki spilla lífeyrissjóðum eða skuldsetja afkomendur sína til að styrkja græðgisfólkið. Hagsmunasamtök heimilanna eru rangnefni. Miklu nær væri að kalla félagið Lögmenn Laugardal. Grafa undan siðferði í samfélaginu og skora á fólk að brjóta lög. Mikill meirihluti fólks vill ekki, að níðst sé á grandvöru og ábyrgu fólki í þágu hagsmunasamtaka græðgisfólksins.
Hið smáa verður sterkt

MP Banki fældist áhættu meðan stóru bankarnir sóttust eftir áhættu og veltu sér upp úr rugli. Litli bankinn sóttist eftir ríkisskuldabréfum fremur en innantómum pappírum viðskiptajöfra. Nú blaktir MP-Banki, en stóru bankarnir eru fyrir löngu farnir á hausinn. Erlent fjármagn er meira að segja komið í MP Banka. Það sýnir, að fjármagn finnst, ef fyrirtæki er ábyrgt. Því miður eru fá fyrirtæki ábyrg og eiga því erfitt með að fá fjármagn. Líklegt er, að banki, sem nýtur trausts í útlöndum, muni líka njóta trausts almennings hér heima. Þannig vex hið smáa og verður sterkt, meðan hið stóra deyr úr græðgi.
Starfsfólkið passar sjoppuna

Mogginn kom út í morgun ritstjóralaus. Líklega orðinn eins konar sovét að rússneskri fyrirmynd. Enginn var skráður í blaðhausnum og er það nýnæmi í dagblaðaútgáfu. Sennilega gott fordæmi, því að ritstjórar eru oft dýrir starfskraftar og sumir þar á ofan í fínimannsleik. Blaðið ber ekki merki ritstjóraleysis. Frambærilegt tölublað með viðtali við Guðmund Gunnarsson verkalýðsleiðtoga, sem flettir ofan af áróðri Hagsmunasamtaka heimilanna. Segir skoðanir þeirra ekki njóta stuðnings. Betra er að vera ritstjóralaus en ráða fínimann utan úr bæ til að spóka sig. Starfsfólkið passar sjoppuna.
Mogginn rifar seglin

Morgunblað Ólafs Stephensen er betra en Morgunblað Styrmis Gunnarssonar og Matthíasar Johannesen. Um blað Ólafs léku ferskir vindar, ekki bara utan úr Evrópu, heldur líka frá blaðamennsku nútímans. Morgunblaðið hætti að vera stofnun og varð fjölmiðill. Ekki er Ólafi um að kenna, að gömul risaeðla á erfitt með að fóta sig á hnignunarskeiði áskriftar-dagblaða. Mannaskipti í brúnni verða ekki til að auka traust á Mogganum. En gefa kannski betra færi á að ráðast í nauðsynlegan sparnað. Augljóst er, að blóðbað er framundan, því að afkoman er fjarri allri skynsemi. Mogginn verður að rifa seglin.