arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þarna er hann Sigurður

Ég held, að Sigurður Sæmundsson í Holtsmúla hafi komið á þeim ósið þula á hestamótum að setja persónufornöfn framan við sérnöfn: “Hér kemur hann Sigurður Sæmundsson á honum Suðra frá Holtsmúla.” Hann hefur lengi verið hafður til fyrirmyndar öðrum hestamönnum og þeir apa þessa vitleysu upp eftir honum án hugsunar. Þetta hefur Sigurður lært í Svíþjóð. Á íslenzku þarf ekki á að taka fram, að Sigurður sé ekki kona og að Suðri sé ekki hryssa. En samanlagt fer óralangur tími þula í að endurtaka persónufornöfn í síbylju. Aðeins þulir á hestamótum bulla svona.
Samtalsörðugleikar

David Mindich, prófessor í blaðamennsku, skrifar um, að nokkrir nemendur hans lentu á fylleríi og voru settir inn vegna óláta. Burlington Free Press sagði frá þessu og birti nöfn þeirra eins og dagblöð gera í Bandaríkjunum. Nemendurnir báru sig upp við Mindich, sem reyndi að segja þeim, að það væri hlutverk dagblaðs að segja nákvæmlega, hverjir voru fullir og leiðinlegir, til dæmis svo að aðrir yrðu ekki grunaðir. Nemendurnir náðu þessari röksemd ekki. Það er kannski von, þar sem menn eru farnir að líta á fjölmiðla sem staðfestingu þess, að ekkert hafi gerzt og allt í heiminum sé í himnalagi.
Átti enga vini

Hjá Joseph Pulitzer útgefanda á New York World hékk plakat: “World á enga vini.” Að eiga enga vini felur í sér, að dagblaðið kemur upp um spillingu, svartamarkað og vangetu, hvar sem þetta er að finna. Hjá honum hékk uppi annað plakat: “Sannreynið, sannreynið, sannreynið”. Það fól í sér siðaskrá blaðsins: Að segja satt. Pulitzer var uppi fyrir hundrað árum, byrjaði á því, sem síðar var kallað “gula pressan” með hneysklismálum á hverri síðu. Hann stofnaði sjóð um verðlaun, sem veitt eru blaðamönnum, er átta sig ekki á, að það er komið úr tízku að segja fréttir.
Réttur til einkalífs

Hagsmunamál stjórnmálamanna, embættismanna og handhafa félagslegs rétttrúnaðar er að hindra tilraunir fjölmiðla til að afla staðreynda. Öflugasta vopn þeirra er að magna víggirðingar einkalífs. Til þess höfum við Persónuvernd og Úrskurðarnefnd um upplýsingalög. Látið er í veðri vaka, að réttur til einkalífs sé hornsteinn lýðræðis. John Dewey skrifaði þó: “Enginn maður varð frjáls af því að vera látinn í friði.” Opinbert líf og gegnsæi eru eðli lýðræðis, en ekki einkalíf. Það gagnast fólki t.d. alls ekki, að sett verði lög um, að ríkisendurskoðandi einn fái að vita um framlög manna til framboða.
Tíunda hvert barn klikkað

Brezka læknafélagið sagði um helgina, að eitt af hverjum tíu börnum á aldrinum 5-16 ára þjáðist af “sífelldum og alvarlegum geðtruflunum”. Í nýrri skýrslu félagsins segir, að lélegt fæði og aukin áfengisneyzla kunni að vera hluti af ástæðunni. Einkum er þó bættur efnahagur tengdur aukinni geðveiki barna samkvæmt skýrslunni. Einnig er þar minnst á aukinn þrýsting á börn í skólum, aukinn þrýsting í aldurshópi þeirra og fækkun á reglum, sem foreldrar setja börnum sínum. Það er greinileg erfitt hlutskipti að alast upp í vestrænum nútíma.
Veruleiki og væntingar

George Monbiot skrifaði grein um geðveiki barna í Guardian í gær. Þar segist hann telja, að aukið misræmi veruleika og væntinga grafi undan geðheilsu barna. Veruleikinn í Bandaríkjunum og Bretlandi sé sá, að bara 1% af börnum fátækra lenda síðar á ævinni í auðstéttinni, lægra hlutfall en nokkru sinni fyrr og lægsta hlutfall í heimi. Unglingar eru frosnir fast við botninn og hafa í eymd sinni tekið trú á veruleikaþætti á borð við “Big Brother”. Þeir telja sig síðar muni verða ríka, ekki af árangri í námi og starfi, heldur af árangri í þátttöku í gerviveruleika.
Bíða eftir frægð

Ímyndanir eru seldar unglingum sem veruleiki. Auglýsingar bjóða þeim ímyndaðan heim, sem stingur í stúf við vonlausar aðstæður þeirra, skort á menntun og góðu starfi. Samkvæmt skýrslu í janúar eru 11% unglinga beinlínis að bíða eftir að vera uppgötvuð af þeim, sem finna fólk í veruleikaþætti á borð við Ástarfleyið. Alvarlegasta dæmið um ímyndun eru þó auglýsingar, sem bjóðast til að gera ungar stúlkur magrar að hætti frægðarfólks. Ein afleiðingin er, að þær fara að hata eigin líkama. Um þetta allt fjallaði George Monbiot í Guardian í gær.
Dýrt í Reykjavík

Reykjvík er ofarlega á listum dýrustu borga heims. ECA International skráir Lúanda í Angóla dýrasta, Reykjavík næstdýrasta, síðan Kinshasa í Kongó og Osló. Önnur skráningarstofa lætur Afríku liggja, hefur Osló dýrasta og svo Reykjavík. Hin þriðja sleppir Norðurlöndunum og hefur Lúanda og Kinshasa efstar. Svo var að koma listi frá Mercer, þar sem annar tónn er sleginn, Moskva er þar dýrust og Seúl í Suður-Kóreu kemur þar næst á eftir. Aðferðir eru misjafnar, miðast við meintan kostnað kaupsýslumanna, sem þurfa að dveljast skamma hríð að viðskiptum í erlendum borgum.
Lekar hleranir

Símhleranir geta valdið ófyrirséðum vandræðum. Afritanir ítalskra símhlerana hafa lekið í dagblöðin og gert ýmsa valdamenn hlægilega fyrir klám og ljótt orðbragð. Um 100.000 símar eru hleraðir þar í landi, sem virðist ríflegt, þótt ná þurfi tökum á mafíunni. Þar í landi eins og annars staðar freistast menn til að láta tilganginn helga meðalið. En gera menn sér grein fyrir, að freistandi er að leka afritunum, svo sem raunin hefur orðið þar í landi? Hvernig bætir ítalska ríkið það tjón, er það veldur þeim, sem gerðir eru að fífli í afritunum símtala?
Dýrir gemsar

Millilandasamtöl eru of dýr miðað við tilkostnað. Gagnaflutningar í gemsum eru margfalt of dýrir sums staðar erlendis, kostuðu mig 15.000 á viku í Kaupmannahöfn, en þó ekki krónu í Feneyjum. Evrópusambandið hefur ráðizt gegn okri í reikisamningum milli símafyrirtækja og gefið þeim frest fram að október að lækka verðið. Sum fyrirtækin hafa brugðizt illa við. Það er merkilegt í meintri samkeppni og framsókn internetsins, að fyrirtækin geti samt haldið uppi fáokun um fáránlegt verð. Þau eru eins og bankarnir, keppa sín í milli í auglýsingum, en ekki í þjónustu.
Þeir voru á vaktinni

Hálftíma lestur á New York Times eða Wall Street Journal eða Washington Post ætti að geta sannfært fólk um, að góð blaðamennska sé til í heiminum. Þar eru skýrar fréttir á góðu máli um hvaðeina, sem er ofarlega á baugi í Bandaríkjunum og erlendis. Hverjir voru á vaktinni í Watergate, hverjir vöktuðu stríðið í Víetnam? Hverjir sögðu frá Iran-Kontra hneykslinu, hverjir lýstu hruni Sovétríkjanna, Persaflóastríðinu, auknum mun fátækra og ríkra. Það voru auðvitað fréttamiðlarnir. Sömu stofnanir og unga fólkið hafnar, þegar það snýr sér að Survivor og Silvíu Nótt.
Dropinn holar steininn

Bak við deyfð og varfærni fólks í umgengi þess við fjölmiðla er markviss áróður spilltra stjórnmálamanna, sem rægja fréttamiðla ljóst og leynt. Þetta byrjaði í Watergate-hneykslinu, þegar Richard Nixon forseti sendi Spiro Agnew varaforseta til að hamast á fjölmiðlum í hverri ræðunni á fætur annarri. Ronald Reagan notaði hvert tækifæri til að sýna fréttamiðla sem froðufellandi villihunda. George W. Bush hefur viðamikið vaktkerfi til að fullyrða, að vitrænar fréttir séu úti á brjáluðum vinstri kanti í pólitík. Þessir dropar hola steininn.
Sannleikur til vandræða

Fréttamennska tekur mið af vandræðum sínum. Smátt og smátt hættir hún að miða við meintar þarfir fólks og fer að miða við þrár þess. Á undanhaldi eru grundvallarforsendur fréttamennsku: Staðreyndir, staðfestingar og rannsóknir. Lýðræðið er því í hættu. Smám saman hafa sjónarmið einkalífs orðið sterkari en sjónarmið almannahags. Fólk vill fá að vera í friði fyrir fréttum. Skúrkar vilja ekki láta hnýsast í sín einkamál. Opinberir aðilar reyna að halda skjölum fyrir fjölmiðlum. Dómarar eru farnir að líta á sannar fréttir sem hrein vandræði í samfélaginu.
Gefin orka

Þótt Landsvirkjun og orkuráðherra mótmæli, er samt satt, að orkuverð til áliðnaðar er hér ekki nema 15 dollarar á þessu ári, helmingi lægra en í Brazilíu og ýmsum öðrum löndum. Í Kína er orkuverð til áliðnaðar 42 dollarar. Algengt verð í Austur-Evrópu er 36 dollarar. Það er staðreynd, að landsfeður hafa framið gegndarlaus spjöll á ósnortnum víðernum norðan Vatnajökuls til þess eins að gefa útlendingum orku til álvinnslu í þágu byggðastefnu á Reyðarfirði. Það er engin furða, þótt Halldór Ásgrímsson og Valgerður Sverrisdóttir séu fyrirlitin hér í borg.
Ruddaríki

Forseti Íslands hafði bein í nefi til að skamma sendiherra Ísraels fyrir framkomu Ísraelsríkis við frú hans á flugvellinum í Tel Aviv. Ég hafði það líka á sínum tíma til að spyrja embættismenn Ísraelsríkis, hvort þeir afgreiddu aðeins borgara Ísraels. Þá loksins komst afgreiðslan á flugvellinum í lag. Sama var uppi á teningnum við Allenby-brúna. Við sátum þar föst í rútu, unz austurrískur heiðursmaður fór að garga á landamæraverði Ísraels. Þetta er ruddaríki, þar sem menn heyra ekkert fyrr en sparkað er í þá. Vonandi hefur Ólafur Ragnar þó ekki sparkað í Miriam Shomrat.
Lyftukurteisi

Ísrael er eins lyftan á hótelinu í Jerúsalem. Við hjónin komum að lyftunni um leið og nokkrir Bandaríkjamenn. Allir hófu bugt og beygingar, “after you sir”. Inn í lyftuna komumst við þó. Og aftur hófst sama kurteisin, þegar við ætluðum út. Ísraelsmenn, sem ætluðu þar inn í lyftuna, nenntu ekki að bíða. Þeir ruddust inn í lyftuna, svo að við komumst ekki út og urðum að fara upp aftur. Frekja og yfirgangur eru einkennisorð Ísraels. Mér finnst sjúklegt, að hér sé sjónvarpsstöð, sem daglega mærir þetta ríki. Þaðan slapp ég kalinn á hjarta til Jórdaníu og mér fannst ég vera kominn heim til Evrópu.
Hafna fréttum

Helmingur Bandaríkjamanna notfærir sér ekki fréttir fjölmiðla. Þar er komin til sögunnar önnur kynslóð fólks, sem veit ekki, hvað er að gerast. Þetta fólk gefur þá skýringu, að fréttir séu ótraustar, gefnar út af auðhringjum. Samt trúir sama fólk, að raunveruleikaþættir í sjónvarpi séu raunverulegir, en ekki leiknir. Líklega hefur þetta fólk misst af fréttum, sem upplýsa, að þeir eru skáldaðir og leiknir. Það fyndnasta er, að þættirnir, sem blekkja fólk, eru framleiddir af auðhringjum, sem fólk telur sig vera að forðast með að hafna fréttum.
Niður með óþægindi

Raunveruleg ástæða þess, að fólk hafnar fréttum, er, að það vill ekki hleypa óþægindum inn á sig. Það vill hvorki vita af glæpum í nágrenninu né hungri í Afríku. Það vill hvorki vita af svindli auðhringja í miðbænum né af stríði í Írak á fölskum forsendum. Fólk vill, að fjölmiðlar færi sér daglega staðfestingu þess, að allt sé í dag eins og það var í gær, að félagslegur rétttrúnaður hafi ekkert breyzt. Það þekkir nöfn þriggja dómara í Idol, en veit ekki um nafn neins dómara við Hæstarétt. Það talar um bíó sem veruleika, en minnist ekki orði á vaxtabyrði.
Bati rýrir traust

Fjölmiðlun í Bandaríkjunum er einkum áhugaverð fyrir þá sök, að reynslan sýnir, að þar byrjar ferli, sem síðar kemur hingað. Því er fróðlegt að vita, að meðalaldur notenda CNN er yfir sextugt. Ennfremur, að unga fólkið notar internetið ekki til að skoða fréttir. Athyglisvert er, að því meira sem dagblöð hafa batnað síðustu þrjá áratugina, þeim mun minna traust ber fólk til þeirra. Washington Post hafði ekki fyrr steypt Nixon af stóli með frábærum rannsóknum, en fólk fór að efast um rannsókna-blaðamennsku og tapa trú á innihaldi dagblaða og annarra fréttamiðla.
Sköpun eða þróun

Vísindaakademíur 67 ríkja höfnuðu á miðvikudaginn tilgátunni um sköpun jarðarinnar samkvæmt biblíunni, hvöttu skóla til að nota þróunarkenninguna í staðinn. Öll lífvísindi nútímans hvíla á þróunarkenningunni, sem ýmsir skólar í Bandaríkjunum hafa hafnað að kröfu trúarofstækismanna, sem þar í landi eru valdamiklir. Samkvæmt sköpunartilgátunni varð heimurinn og lífið í núverandi mynd þess snögglega til fyrir um 4.000 árum. Þróunarkenningin telur hins vegar, að það hafi gerzt í óteljandi áföngum á 4.600.000.000 árum. Ungt fólk á rétt á sannleikanum, sagði talsmaður akademíanna.
Viðurkenna Ísrael

Hamas-flokkurinn í Palestínu hefur brotið odd af oflæti sínu og samþykkt tilverurétt Ísraels sem ríkis. Hingað til hefur andstaða flokksins gegn þessari kröfu skapað gjá milli hans og stuðningsafla Palestínu í Evrópu. Breytingin skiptir máli, því að Hamas hefur meirihluta á þingi Palestínu og skipar ríkisstjórn landsins. Morð í landinu eru nú einkum stunduð af her Ísraels, sem hefur á síðustu vikum drepið 20 manns, að meirihluta smábörn. Rangt er að stimpla Hamas sem hryðjuverkasamtök. Það er Ísraelsríki, sem stundar hryðjuverk í Palestínu.
Brennimerking

Judy Dempsey skrifaði á fimmtudaginn fréttaskýringu í International Herald Tribune, þar sem hún segir, að heimsókn Bush Bandaríkjaforseta til Ungverjalands gefi því landi aukið vægi í heiminum! Dempsey er dæmigerður Ameríkani, sem heldur, að Bandaríkin geti blessað einstaklinga og stofnanir út um heim. Staðreyndin er hins vegar, að hvarvetna eru Bandaríki nútímans fyrirlitin. Ferð Bush til Ungverjalands skapar bara vandræði stjórnvöldum þar í landi. Samtal við George W. Bush felur ekki í sér blessun, heldur brennimerkingu.
Kurteisi í New York

Mannasiðir eru betri í New York en í öðrum heimsborgum. Þar er meira um, að fólk segi “takk”, haldi dyrum opnum fyrir öðrum og hjálpi þeim að tína upp blöð, sem þeir hafa misst á götuna. Þetta er samkvæmt rannsókn Readers Digest í 35 borgum heims. New York fékk 8 í einkunn, Zürich í Svissw 7,7, Toronto í Kanada 7 og Berlín 6,8. Efst á Norðurlöndum er Stokkhólmur með 6,3. Hinar gömlu menningarborgir París og London eru í miðjum klíðum með 5,7. Moskva er nálægt botninum með 4,2. Neðst eru Búkarest í Rúmeníu með 3,5 og Bombay í Indlandi með 3,2. Reykjavíkur er ekki getið.
Fjölmiðlar spila með

Ekki einu sinni The New York Times og Los Angeles Times, Associated Press og Reuters finnst fréttnæmt, að meirihluti Bandaríkjamanna er fylgjandi brottför hersins frá Írak. Þeim finnst hins vegar fréttnæmt, að repúblikanar á þingi segja suma demókrata hafa “cutting and running” skoðun á hernámi Íraks. Hinir kunnu fjölmiðlar kynda þannig undir þeirri skoðun, að brottför frá Írak sé sérkennileg og huglaus skoðun nokkurra demókrata, en ekki skoðun meirihlutans. Þetta má hafa sem dæmi um þau heljartök, sem repúblikanar hafa náð á fjölmiðlun í Bandaríkjunum.
Evrópa nær vopnum

Financial Times sagði í gær, að Evrópusambandið sé að ná vopnum sínum í samskiptum við Bandaríkin, sem lengi hafa ekki hlustað á Evrópu. Evrópa sé farin að tala hreint út um, að loka eigi Guantanamo; að hlægilegar séu tilraunir Bandaríkjanna til að breiða út lýðræði í heiminum; að Bandaríkin verði eftir áralangt hlé að vera til viðtals í umhverfismálum; að umræður um aukið viðskiptafrelsi í heiminum séu gagnslausar, ef Bandaríkin gefi ekki meira eftir. Svo er nú komið, að jafnvel George W. Bush er farinn að sjá ljós, talar um lokun Guantanamo.
Lýsi er hollt

George Monbiot segir í Guardian í gær, að sönnunargögn hlaðist upp um hollustu lýsis í baráttu gegn þunglyndi, síþreytu, sjóndrepru og kölkun. Hann bendir á minnkandi neyzlu Omega3 fitusýra á menningarsögulegum tíma og hvetur til aukinnar neyzlu á lýsi, lýsispillum eða Omega3 pillum. Hann kvartar um, að lýsi sé sóað í áburð, fóður, rafmagn og dísilolíu í stað þess að nota það meira til manneldis. Samkvæmt þessu má búast við batnandi gengi lýsis í heiminum á næstu árum. Matthías Johannessen segir í Mörg eru dags augu: “Þú tekur matskeið af þorskalýsi.”
Blogg er vont

New York Times segir í leiðara í gær, að menn verði að gæta sín, þegar þeir setji persónuleg atriði á netið, hlægilegar myndir af sér og vafasaman texta. Ráðningarstjórar fyrirtækja noti leitarvélar til að finna efni frá starfsumsækjendum. Sumt ungt fólk heldur að velgengni í lífinu byggist á að setja óprenthæf atriði á netið. Sannleikurinn sé sá, að þetta efni geti orðið því fjötur um fót, komið í veg fyrir, að það fái góða vinnu. Menn hafa hingað til óttast mest öfugugga á netinu, en nú fer að stafa meiri hætta af ráðningarstjórum.
Leit er heimsk

Peter Preston segir í Guardian í gær, að leitarvélar vefsins séu farnar að stýra fyrirsögnum blaða til góðs og ills. Leitarstjóri New York Times mæli gegn fyndnum og tvíræðum texta, vilji heldur fyrirsagnir, sem leitarvélar geta skilið og vísað notendum rétta leið. Þetta leiðir til betri skilnings á efni dagblaða, segir Preston, en gerir þau um leið hversdagslegri og heimskari. Preston notar tækifærið og þakkar guði fyrir þá tækni, sem gerir honum kleift að spóla hratt yfir auglýsingar í sjónvarpi. Hann hafi síðast séð auglýsingu fyrir jól.
Ódýrt og ófáanlegt

Genentech hefur framleitt ódýra lyfið Avastin, sem virkar vel gegn blindu gamals fólks. Fyrirtækið vill samt ekki setja það á markað, af því að það kostar ekki nema 1.500 krónur skammturinn. Í staðinn vill það setja á markað Lucentis, sem hefur sömu áhrif, en kostar 150.000 kr skammturinn. Ódýra lyfið hefur verið notað í 7000 tilvikum í tilraunaskyni og augnlæknar heimta að fá það í apótek. En það er ekki hægt, því að siðblint Genentech telur sig ekki græða nóg. Frægt er, að markaðs- og mútugreiðslur lyfjaframleiðenda eru hærri en rannsóknakostnaður þeirra.
Ríkisrekin lyfsala

Innflytjendur lyfja standa sig svo illa, að starfsmenn landlæknis skrifa um það hverja blaðagreinina á fætur annarri. Ódýr samheitalyf fást ekki, af því að innflytjendur vilja koma tífalt dýrari sérlyfjum í verð. Greinilegt er, að hinn dásamaði markaðsbúskapur virkar ekki í heildverzlun lyfja hér á landi. Enda er tæpast hægt að gera þá kröfu, að ein hagfræðikenning ráði við öll tilvik. Við þurfum því að fá aftur ríkisrekna lyfsölu, sem tekur að sér að gæta hagsmuna fólks, þegar samráðarisar fara fram úr sér í hamslausri græðgi að hætti erlendra fyrirmynda.
Mengun umferðarljósa

Menn eru enn að tala um, að mislæg gatnamót valdi mengun. Sannleikurinn er öfugur. Viðstöðulaus akstur sparar mengun af bíl í kyrrstöðu og af bíl, sem leggur af stað og nær 50 kílómetra hraða á klukkustund. Umferðarljós valda mengun, af því að þau neyða menn til stöðva bíla, bíða og taka aftur af stað. Mislæg gatnamót án umferðarljósa spara þessa mengun og spara auðvitað líka benzínið, sem fer í að halda kyrrstæðum bíl í gangi og fara síðan með hann upp í 50 kílómetra hraða. Erfingjar Reykjavíkurlistans fara enn með rangt mál gegn mislægum gatnamótum.
Íþróttaandinn

Hollenzkir áhugamenn um fótbolta á heimsleikunum voru látnir fara úr buxunum, þegar Holland keppti við Fílabeinsströndina. Urðu þeir að horfa í nærbuxunum á leikinn. Buxurnar voru merktar bjórnum Bavaria, en bjórinn Budweiser á heimsleikana. Tekið er mjög strangt á slíku. Þeir, sem voru merktir Nike, lentu í sömu vandræðum, af því að Adidas á leikana. Til þess að tryggja yfirráð vörumerkja yfir óympíuleikunum í London 2012 er verið að setja þar lög um, að siga megi löggunni á rangan klæðaburð, merktan röngum fyrirtækjum. Það er lágt skriðið á sportinu núna, Guardian sagði frá.
Kókhátíðin

Guardian segir líka frá kókhátíð, sem haldin var í Greenbriar í Evans í Georgia á menntadegi ríkisins. Þar flutti forstjóri hjá kók aðalræðuna og kenndur var bakstur kók-tertu. Aðalatriði hátíðarinnar var myndataka af öllum nemendum skólans í rauðum kók-búningum. Einn nemandinn, Mike Cameron, fór úr skyrtunni á síðustu stundu og var þá í pepsí-skyrtu innan undir. Þetta eyðilagði myndina að mati skólans og var Mike rekinn úr skólanum fyrir vikið. Auglýsendur hafa komið fram af aukinni hörku síðustu árin og hafa næga meðreiðarsveina, allt frá skólastjórum yfir í ólympíunefndir.
Eyðileggja úthöfin

Sameinuðu þjóðirnar vöruðu á föstudaginn við spillingu úthafanna. Veiðar eru að mestu stjórnlausar, þorskur er víða að deyja út. Hafið er notað sem ruslakista mannkyns. Hitinn hækkar og sýrustig vatnsins líka. Það vegur þungt, því að 90% af lífrænum efnum jarðarinnar eru í hafinu. Rúmlega helmingur þeirra er utan við efnahagslögsögu ríkja og þar með í sérstakri hættu fyrir sjóráni, segir í skýrslu Sameinuðu þjóðanna. Námugröftur á hafsbotni er nýjasta mengunarhættan. Nautilus Minerals er að byrja gull- og kopargröft við Nýju-Gíneu.
Svart er grænt

George Monbiot segir í Guardian, að olíufélögin hafi orðið hættulegri en nokkru sinni fyrr, síðan þau fóru að þykjast vera vistvæn og auglýsa sig grimmt sem slík. Exxon er verst þeirra og síðan koma BP og Shell. BP sætir nú ákæru fyrir að sulla 270.000 tonnum af olíu í freðmýrar Alaska. Það hefur einnig stundað umhverfis- og mannréttindaglæpi við gerð olíuleiðslu frá Baku við Kaspíahaf. Þrátt fyrir bann við olíubruna í Nígeríu brennir Shell enn hundruðum rúmfeta olíu á degi hverjum og neitar að greiða sektir. Auk þess stýrir það morðum á umhverfisvinum í Nígeríu, t.d. á Saro-Wiwa.
Græn Landsvirkjun

Eins og BP og Shell stundar Landsvirkjun stórfelld umhverfisspjöll og ver ógrynni fjár til að blekkja fólk með umhverfisvænum áróðri. Landsvirkjun er komin lengra en hin fyrirtækin með áróður sinn í skólum sem kennslubækur. Öll þessi fyrirtæki hafa að markmiði að segjast vera hvít, þótt þau séu svört. Ímyndarfræðingar segja forstjórum þeirra, að fólk sé svo heimskt, að það trúi, að fyrirtækin séu græn, ef þau endurtaki það nógu hátt og lengi. Um leið sé þeim óhætt að haga sér svartar en nokkru sinni fyrr. Úr því að 70 þúsund kusu Silvíu Nótt muni þau trúa hverju sem er.
Minni þróunaraðstoð

Lítið fer fyrir efndum vesturveldanna á loforðum um stóraukna aðstoð við þróunarlöndin. Aðstoð Bandaríkjanna við önnur ríki en Írak og Afganistan hefur minnkað um 4% milli ára. Bretar, Frakkar og Þjóðverjar hafa einnig dregið úr aðstoð milli ára. Aðeins Ítalía, Kanada og Japan hafa aukið aðstoð við þróunarríkin. Á fundum áttveldanna hefur mikið verið talað og talað um stóraukna aðstoð, en efndir hafa látið á sér standa. Öll þessi ríki eru langt innan við þau mörk, sem fjölþjóðasamfélagið hefur sett um slíka aðstoð. Einnig Ísland. Aðeins Noregur stendur sína pligt.
Minnisstæður Geysir

Alex Beam minnist með skelfingu nokkurra daga gistingar á “móteli” við Geysi á Íslandi. Grein eftir hann birtist í International Herald Tribune í fyrradag, þar sem hann fjallar um staði, er ferðamenn eigi að láta í friði. Beam segir, að fjölskyldan hafi ekki enn fyrirgefið sér dvölina á þessu móteli við Geysi. Aðrir staðir, sem hann varar við, eru Líbía, sem sé á kafi í sóðaskap; Mongólía, sem angi af brenndum úlfaldaskít; fátækrahverfi í Brazilíu. Ekki kemur fram í greininni, hvað var skelfilegt við mótelið hjá Geysi og hvers vegna hann þurfti að vera þar dögum saman.
Hættulegt lýðræði

Bandaríkjastjórn hefur misst áhugann á lýðræði í löndum múslima síðan Hamas vann kosningar í Palestínu og bönnuðu Bræðralagi múslima gekk vel í kosningum í Egyptalandi. Nú grefur hún undan sigurvegurunum, er komin í bandalag með Fatah, spilltum flokki Arafats heitins, og reynir að kynda undir borgarastríði í Palestínu. Í Egyptalandi styður hún einræðisherrann Mubarak, sem nýtur einskis fylgis. Þar rekur Bræðralagið víðtæka velferð, sem hefur unnið hug og hjörtu Egypta, en Mubarak styðst við lögguofbeldi. Lýðræði hefur reynzt vera heimsveldinu áhættusamt vopn.
Pólitísk kvígildi

Pólitísk gæludýr í hlutverki sendiherra eru meðal þess sem stuðlar að vondri stöðu Bandaríkjanna í áliti umheimsins. Thomas J. Raleigh segir í International Herald Tribune, að 49 bandarískir sendiherrar séu ekki atvinnumenn, heldur pólitísk kvígildi. Margir þeirra eru í starfi fyrir að vera “Pioneers”, hafa látið Bush hafa meira en 7 milljónir króna í kosningasjóð. Þeir eru svo mikið úti á kanti í pólitík erlendis, að enginn tekur mark á þeim og þeir eiga því erfitt með að gæta hagsmuna ríkisins. Þetta minnir á hina afdönkuðu í diplómatíu Íslands.
Glaður og fínn

Ég var í Sjávarkjallaranum, sæll að venju í fullu húsi að venju. Þetta er annar af tveimur toppstöðum veitinga, hefur ekkert gefið eftir í úthaldi í tæp þrjú ár. Eini staður ekta samrunastíls hér á landi, blandar saman frönskum grunni og austrænum viðbótum. Dýrastur er 6800 króna seðill tólf smárétta, sem jafnan freistar mest, enda kostar þríréttað litlu minna, 6500 krónur. Hér fæst barri með silungahrognum, linskeljarkrabbi með gúrku, saltfiskur með engifer, kakóbaunafroða með skyri. Í hádeginu er hægt að fá sjávarréttasúpu á 1400 krónur. Hér er glöð og fín matarstemmning.