arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ótrúlegur Sigmundur Davíð

Minnisblað Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur segir ekkert nýtt um gerðir brezku stjórnarinnar vegna IceSave reikninganna. Við erum ekki sátt við þær. Samt höfum við gengið frá samkomulagi um afgreiðslu málsins. Það gerðum við til að forðast meiri skaða. Vildum halda eðlilegum samskiptum við útlönd. Einkum þá, sem ætla að lána okkur peninga til að lifa af verstu misserin. Allt þetta var vitað fyrir löngu. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson segir samt, að minnisblað Ingibjrgar Sólrúnar “tæti í sig grunnstoðirnar í málflutningi ríkisstjórnarinnar”. Hann er ótrúlegur, bullar út í eitt eins og venjulega.
Mállaus og skoðanalaus

Við Magnús Óskarsson gáfum Birgi Ísleifi Gunnarssyni borgarstjóra ráð fyrir sveitarstjórnarkosningarnar 1982. Vildum, að Birgir yrði grænn borgarstjóri. Legði græna trefla um borgina, til dæmis milli Elliðaárdals og Laugardals. Slíkt var þá ekki enn komið í tízku. Hittum Birgi, sem virtist vera alveg mállaus og skoðanalaus. Ég hef aldrei hitt pólitíkus, sem kom eins aulalega fyrir og Birgir. Það var eins og hann væri í öðrum heimi og heyrði ekki orð manna í umhverfinu. Mér kom ekki á óvart, að hann féll í kosningunum. Hann fór ekki eftir neinu, sem við Magnús ráðlögðum honum. (Úr bókinni: Jónas Kristjánsson: Frjáls og Óháður, 2009)
Skálkarnir eru dáðastir

Var að lesa viðtal í Nesfréttum. Þar lýsir Viktoría Hinriksdóttir hrifningu sinni á Davíð Oddssyni. Minnti mig á, hversu illa fólk sér gegnum verstu skálka samfélagsins. Þannig fór fyrir Bretum. Þeir kusu yfir sig einn mesta skaðræðismann nútímans, Tony Blair. Hann er svo forstokkaður, að hann segir núna, að hann hefði logið einhverju öðru. Ef ekki hefði verið unnt að ljúga gereyðingarvopnum upp á Saddam Hussein. Samfylkingin elskaði hann. Sama saga er nú að gerast hjá Bandaríkjamönnum. Kusu yfir sig skálkinn Barack Obama. Hann hefur silkimjúkan kjaft, en getur ekki komið neinum framförum í verk.
Brezkir dómar ógildir

Frá því fyrir rúmum fjórum árum hef ég sjö sinnum tekið málstað Hannesar Hólmsteins Gissurarsonar. Alltaf í málaferlum Jóns Ólafssonar gegn honum. Vil ítreka, að nauðsynlegt er að setja lög um, að brezkir meiðyrðadómar gildi ekki hér. Séu ekki aðfararhæfir. Það hefur sums staðar verið gert í Bandaríkjunum. Ástandið í dómhúsum Bretlands er orðið svo hrikalegt, að auðmenn heimsins hlaupa þangað til að gera gagnrýnendur gjaldþrota.

Hannes Hólmsteinn bloggar í dag um, að hann hafi orðið fyrir meira en tuttugu milljón króna kostnaði vegna þessa máls. Það er náttúrlega út í Hróa hött.
Valtarinn í Floppmannahöfn

Loftslagsráðstefnan í Kaupmannahöfn samþykkti ekki samkomulag fimmveldanna um aðgerðarleysi í loftslagsmálum. Hún samþykkti, að “take note” af þessu samkomulagi, annað ekki. Svandís Svavarsdóttir fer rangt með. Fundinum lauk bara með, að fimm verstu mengunarvaldarnir völtuðu yfir ráðstefnuna. Ákváðu, að ekkert þyrfti að gera og bjuggu til froðu um það. Fóru síðan bara heim og skildu ráðstefnuna eftir í rúst. Evrópuríkin höfðu ekki bein í nefinu til að lýsa frati á málsmeðferðina. Sýnir vel, hversu lítið erindi þau eiga í heimsmálin. Gárungarnir kalla núna borgina við Sundin bara Floppmannahöfn.
Hvar voru blaðamennirnir?

Aðeins einn blaðamaður var við málflutning fyrsta svindlmáls bankahrunsins. Lofar ekki góðu um frammistöðu fjölmiðla næstu misserin. Blaðamaðurinn var Magnús Halldórsson á Viðskiptablaðinu. Birti þar greinargott yfirlit um málflutning. Hvar voru dagblöð, hvar var útvarp og sjónvarp? Vitni sögðu, að Baldur Guðlaugsson ráðuneytisstjóri hefði setið fundi samráðshóps um stöðu bankanna mánuðum saman fyrir bankahrun. Þar fékk hann að vita, að bankarnir væru að hrynja. Þar lagði hann til, að þjóðinni yrði ekki skýrt frá hruninu. Seldi sjálfur bankahlutabréfin sín við fyrsta tækifæri. Hinn sanni innherji.
Heimska og fáfræði sigruðu

Niðurstaðan á loftslagsráðstefnunni í Kaupmannahöfn er risavaxið bakslag. Fimm ríki náðu samkomulagi um texta, Bandaríkin, Kína, Indland, Brasilía og Suður-Afríka. Öll eru þau þekkt fyrir að vera aftast í þróuninni í átt til jafnvægis í loftslagi. Barack Obama flaug síðan heim af fundinum, en aðrir fulltrúar sátu eftir glóandi af bræði. Stærstu Evrópuríkin munu þó fallast á útkomuna til að sýnast vera með. Angela Merkel Þýzkalandsforseti sagðist hafa blendnar tilfinningar, en ekki hafi verið kostur á annarri útkomu. Þetta er ferlegur ósigur mannkyns og jarðar. Heimskan og fáfræðin sigrðuðu.
Einstæð vínfrétt

Ögmundur Jónasson baðst undan komu í Kastljós í gær. Hefði drukkið vínglas með matnum. Fór síðan á kvöldfund Alþingis og greiddi atkvæði. Ríkisútvarpið sagði frá. Var það hefnd fyrir að koma ekki í Kastljósið? Mun Ríkisútvarpið hér eftir fylgjast með matardrykk þingmanna og gefa okkur daglega skýrslu um hann? Ef þetta er einhver siðvæðing á vegum fjölmiðilsins, hluti af stærri heild, getur hún gengið. Sem árás á einn þingmann er hún út í hött. Þúsundir fá sér bjór eða vínglas með mat án þess að vera hengdir út til þerris í fjölmiðli. Fyllerí og rugl er annað mál. Hvað ætlast Ríkisútvarpið fyrir?
Málgagnið hefur talað

Ólafur Ísleifsson háskólakennari fer með rangt mál um IceSave. Norðurlönd hafa ekki krafizt, að Ísland gangi að kröfum Bretlands og Hollands. Aðeins að gengið verði frá samkomulagi þessara þriggja aðila. Á því er stór munur, sem Ólafur kýs að sjá ekki. Ennfremur er rangt hjá honum, að gera þurfi nýja efnahagsáætlun. Varla hefur farið fram hjá honum, að búið er að semja við Bretland og Holland. Sá samningur er í vinnslu Alþingis. Ólafur Ísleifsson hefur lengi verið málgagn Sjálfstæðisflokksins. Nýjustu fullyrðingar hans ber að skilja sem slíkar. Þær eru ekki innlegg í þetta IceSave leiðindamál.
Í botnlausri afneitun

Kristján Sveinbjörnsson, bæjarfulltrúi á Álftanes, ætti ekki að láta mikið fara fyrir sér eftir gjaldþrot hreppsins. Hann tók þátt í afspyrnu róttæku fjárfestingarsukki, sem meðal annars kom fram í flottustu sundlaug landsins. En Kristján biðst ekki afsökunar á óráðsíu sinni, síður en svo. Drambsfullur kveður hann sér hljóðs í Fréttablaðinu og segir vonda aðila spilla fyrir hreppnum. Nefnir sérstaklega Fréttablaðið, Jöfnunarsjóð sveitarfélaga og Sjálfstæðisflokkinn. “Sumir jafnari en Álftnesingar” segir fyrirsögn hans. Þarna kveinar og heimtar dæmigerður Íslendingur í botnlausri afneitun.
Ein er þjóð án áhuga

Þjóðarleiðtogar í Kaupmannahöfn reyna allt hvað af tekur að semja markleysu. Vilja fara heim með eitthvað, sem þeir geti túlkað heima fyrir sem aðgerð gegn loftslagsbreytingum. Um allan heim er krafizt af leiðtogum, að þeir taki forustu í að bjarga hnettinum og mannkyninu. Aðeins á einum stað er fólki sama. Það er á Íslandi. Hér er sáralítill áhugi á alþjóðafundinum í Kaupmannahöfn og menn láta sér niðurstöðuna í léttu rúmi liggja. Þetta er eitt af dæmunum, sem ég hef um, að heimska Íslendinga sé meiri en annarra. Önnur dæmi eru álbræðsluástin, íslenzka útrásin og viðbrögðin við IceSave.
Lélegt New York Times

Hafa má umhverfisfundinn í Kaupmannahöfn til marks um, hversu lélegt dagblað New York Times er orðið. Fréttin í gær var um tregðu Kína, sem vilji ekki bindandi yfirlýsingar. Hún snýst ekkert um, að flest iðnríki heimsins segja tilboð Bandaríkjanna vera þunnt, nánast grín. Sýnir bandaríska fjölmiðlun í hnotskurn. Bandaríkjamenn hafa því ekki hugmynd um stöðu Bandaríkjanna í heiminum. Spyrja bara: “Why does everybody hate us?” Hér fyrr á árum notaði ég oft New York Times sem heimild. Ekki lengur. Og verra er, að eignarhald fyrirtækisins á International Herald Tribune hefur líka eyðilagt það blað.
Kurteis og lítill pólitíkus

Húmoristinn Magnús Óskarsson borgarlögmaður fékk mig með í að ráða Geir Hallgrímssyni heilt fyrir kosningarnar 1979. Ekki man ég ráðin. Hafa ekki verið merkileg, því Geir tók ekkert mark á þeim. Hittum Geir af því tilefni. Kom fyrir sem maður, er ætti ekki heima í pólitík. Virtist ekki geta tekið ákvarðanir, líkur Geir H. Haarde að því leyti. Ég held, að ættirnar, sem nú heita kolkrabbinn, hafi dubbað Geir upp í pólitík, því að hann var kurteis, kom vel fyrir. Líkt og síðar var gert við Bjarna Benediktsson yngri. Geir hafði ekki roð við pólitíkusi á borð við Gunnar Thoroddsen. (Úr bókinni: Jónas Kristjánsson: Frjáls og Óháður, 2009)
Harla fámennur hópur

Vísindalegar skoðanakannanir snúast um að búa til úrtak, er sé sem líkast heildinni, sem fjallað er um. Til þess eru notaðar ýmsar aðferðir. Hvergi er reiknað með, að menn velji sig sjálfir í úrtakið. Í þessum vísindalegu skoðanakönnunum er algengt, að svarhlutfall sé 80%. Við slíkar aðstæður vona menn, að niðurstaðan endurspegli heildina. Ef litið væri á atkvæðagreiðslu Eyjunnar um IceSave sem skoðanakönnun, er svarhlutfallið 4%. Það er að segja marklaust. Þegar fjölmiðlar segja útkomuna sigur fyrir andstæðinga IceSave, fara þeir með fleipur. 5188 atkvæði gegn IceSave eru harla fámennur hópur.
Fólk af öðrum hnetti

Mér verður illt í nánast hvert skipti sem Samfylkingin opnar munninn. Þegar Katrín Júlíusdóttir útskýrir, hvers vegna annar mesti dólgur Íslandssögunnar skuli fá ríkisstyrk í gagnaver suður með sjó. Eftir alla hans fjárglæfra á kostnað þjóðarinnar. Þegar Hrannar Björn Arnarsson spyr á Facebook, hvort ekki sé sama, hvaðan gott kemur. Þegar Árni Páll Árnason velur ráðgjafa, sem er frægur af græðgi og telur skjaldborgir vera fyrir auðmenn en ekki fátæka. Þegar Kristján Möller telur rétta tímann vera til að bora göt í kjördæminu. Það er einfaldlega ekki í lagi með þetta fólk, það kemur frá öðrum hnetti.
5188 andvígir

Þeir urðu þá 5188 alls, andstæðingar IceSave í atkvæðagreiðslu Eyjunnar. Af um það bil 220000 á kjörskrá. Það eru 2,4%. Þar með er lokið æðibunugangi gegn staðfestingu IceSave. Fólk fékkst til að senda Facebook í hita leiks, en greiddi ekki atkvæði, þegar alvöru tækifæri gafst. Í millitíðinni kom í ljós, að andstaðan náði grynnra en talið var. Nú er kominn lokatími á að afgreiða málið úr nefnd og fá það samþykkt á Alþingi. Svo að Ísland komist aftur inn í samfélag þjóðanna. Sé ekki lengur talin glæpaklíka norður í ballarhafi. Nógu lengi er þetta rugl búið að níða skóinn niður af okkur.
Heilindi og eldmóður

Baggalútur lýsir Landsbankanum vel: “Vilbergson-fjölskyldan í Breiðholtinu kynnti í morgun ný fjölskyldugildi, sem er ætlað að gera fjölskylduna framsæknari, aðlögunarvænni og lausnadrifnari en áður. Við höfum legið talsvert yfir þessu, keypt til okkar ímyndarfulltrúa, almannatengla og ýmsa óháða erlenda sérfræðinga og við erum sammála um að gildin okkar eigi að vera: Virðing, heilindi, fagmennska, eldmóður, segir Jón Vilbergsson, fjölskyldufaðir og stjórnarformaður. Nýju gildin koma í stað gildanna Ábyrgð, áreiðanleiki, kraftur, framsækni, sem tekin voru í notkun í ágúst.”
Afsal erlends fullveldis

Páll Vilhjálmsson fer skakkt með sagnfræði Íra, Spánverja og Grikkja. Um Letta veit ég minna. Írland var aumingjaríki fyrir aðild þess að Evrópu, fátækt kartöfluland. Núna er Írland nútímaríki, þar sem fólk sveltur ekki. Spánn var líka aumingjaríki fyrir aðild þess að Evrópu. Margir minnast úr sólarlandaferðum, hvernig ástandið var þar fyrir tíma Evrópu. Spánn reis úr öskustónni á herðum Evrópu rétt eins og Írland. Sama sagan var í Grikklandi. Kreppa í Írlandi og Grikklandi, svo og atvinnuleysi á Spáni breyta ekki árangri sambúðar við Evrópu. Ég hef grun um, að reynsla Letta sé hin sama.
Óþarfi að siðvæðast

Sjálfstæðisflokknum gengur bara vel í lífinu, þarf ekki að siðvæðast. Hann fær þriðjung alls kjörfylgis, þótt hann hafi komið þjóðinni á kaldan klaka. Formaðurinn skrifaði umdir brask með skýjaborgir á spilavítiseyju á kostnað skattgreiðenda. Varaformaðurinn fékk afskrifað kúlulán hjá vinum sínum í snillinga-bönkum. Þingflokksformaðurinn fékk milljarða ríkisstyrk í sjóðinn sinn. Dauði formaðurinn er genginn aftur og lét flokkinn skipta um stefnu í efnahags- og utanríkismálum. Flokkur með allt þetta á bakinu þarf hvorki að biðjast afsökunar né siðvæðast. Ekki meðan hann hefur þriðjungs fylgi.
Verne Holdings já – Björgólfur nei

Verne-gagnaverið á Keflavíkurvelli er fínt framtak. Það stofnar til nýrrar atvinnugreinar með innfluttu fjármagni, sem okkur vantar. Rétt er, að ríkið reyni eftir getu að stuðla að fullnustu málsins. Hins vegar er þar sá galli, að fyrirtæki í eigu Björgólfs Thors Björgólfssonar á 40% í dæminu. Þjóðin hefur skelfilega reynslu af Björgólfi. Hann keypti Landsbankann með lánsfé úr forvera Kaupþings og bjó síðan til versta bankatjón landsins. Þjóðin mun lengi þurfa að greiða það tjón. Ríkið á því aðeins að styðja gagnaver Verne Holdings, að Björgólfur eða fyrirtæki á hans vegum komi þar hvergi nærri.
Silkihúfur njóta verndar

Ríkisstarfsmönnum hefur árum saman fjölgað hraðar en íbúum landsins. Mikið af þessum ráðningum er ekki fólk á gólfinu, heldur silkihúfur af ýmsu tagi. Dæmi eru sjálf ráðuneytin og nýlegar stofnanir á borð við Útlendingastofnun og Varnarmálastofnun. Miklu nær er að skera slíkar silkihúfur en skera þá, sem sinna þjónustu við fólk. Til dæmis mætti fækka þeim, sem hafa fengið stóla vegna fylgispektar við hrunverja. Því miður njóta silkihúfur verndar umfram aðra, hverjir svo sem eru við völd. Þannig er of mikið af niðurskurði flatt í prósentum, þegar nær væri að fækka skrifstofu- og deildarstjórum.
Íslandssaga í hnotskurn

Íslendingar hafa löngum átt erfitt með að lifa eðlilega. Samkvæmt Lúðvík Kristjánssyni í Íslenzkum sjávarháttum átu menn ekki ljóta fiska, skelfisk eða humar. Nöguðu heldur skósóla. Lengst af vildu menn ekki nota hjól, nema í rokka. Drógu húsatimbur á hestbaki, þannig að endarnir eyddust í grjótinu. Lögðu ekki einu sinni kerruvegi. Danskir kontóristar reyndu að troða nútíma upp á Íslendinga, sem tóku því fremur þurrlega. Það sem dugði fyrir útlenda, hefur aldrei dugað fyrir okkur. Góðar reglur um banka og bankaeftirlit dugðu alls ekki fyrir Íslendinga. Þeir töldu sig hafa höndlað hina “tæru snilld”.
Reynið að fullorðnast

Ekki er þjóðremba að halda með íslenzka landsliðinu. En þjóðremba er að halda, að allt sé hér bezt. Við séum klárastir. Ekki megi deila fullveldi með öðrum eins og við höfum gert um áratugi. Útlendingar geri fátt betur en Íslendingar, þótt dæmin sýni annað. Ekki er vænisýki að telja útlendinga hafa öðrum hnöppum að hneppa en hagsmunum Íslands. En vænisýki er að telja útlönd sitja á svikráðum við okkur. Þar á meðal Norðurlönd, Evrópusambandið og Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn. Vænisýki og þjóðremba okkar eru lítið annað en afneitun afar óþægilegra staðreynda. Reynið að fullorðnast í kreppunni!
Draga lappirnar í Kaupmannahöfn

Bandaríkin og Kína eru mestu mengunarríki heims. Eru einnig þau, sem þyngst draga lappirnar á loftslagsráðstefnunni í Kaupmannahöfn. Bandaríkin vísa til þess, að bandaríska þingið muni ekki fallast á meira en það, sem þegar hefur verið boðið. Þessi tvö ríki bera mesta ábyrgð á, að ekki næst bitastæður samningur í Kaupmannahöfn. Þar verður bara samþykkt froða í formi málskrúðs. Evrópusambandið er í forustu fyrir þeim ríkjum, sem vilja ganga sem lengst í samdrætti mengunar. En þau mega síns lítils, þegar enginn vill fórna neinu. Ef vel á að vera, þarf að minnka mengunina um 30-40% árabilið 1990-2020.
Útkoman verður bara froða

Umhverfisráðstefnan í Kaupmannahöfn er skipulagsflopp og máefnaflopp. Eina skiplagið felst í hörkunni í róttækum aðgerðum lögreglunnar. Ræðst fyrirfram og tilefnislaust á fólk. Hefur horn í síðu blaðamanna. Slíkt er einmitt eðli fasista. Ráðstefnugestir eiga erfitt með að komast inn. Standa í biðröðum klukkustundum saman á degi hverjum. Danski ráðstefnustjórinn þykir vilhallur vesturveldunum. Því fór heill dagur í mótmæli fulltrúa Afríku, sem gengu af fundi. Danski forsætisráðherrann bjó til vilhalla tillögu að niðurstöðu, sem gerði fulltrúa þróunarríkja brjálaða. Enda verður útkoman bara froða.
Opinbera trúarstofnunin

Bar aldrei virðingu fyrir Mogganum í gamla daga. Vissi of mikið um fréttir, sem blaðið birti ekki af pólitískum og öðrum ástæðum. Fyrirleit þá, sem sníktu sér gott veður þar á bæ. Var hissa á vinstri pólitíkusum, sem álitu heimsókn á miðilsfundi Styrmis Gunnarssonar vera þrep á framabraut sinni. Mogginn var að mínu viti ekki fjölmiðill, heldur opinber stofnun með ívafi trúar. Þar voru ritstjórarnir æðstu prestar. Þótt ég skrifaði yfir tuttugu bækur, voru þær aldrei nefndar í Mogganum. Því að ég átti að koma skríðandi til Styrmis eða Matthíasar, sem ég gerði ekki. Ég skil ekki hátt álit manna á Mogganum. (Úr bókinni: Jónas Kristjánsson: Frjáls og Óháður)
Norðurlönd vilja siða okkur

Núna sést, að Norðurlönd eru að baki tregðu Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Hann afgreiðir sín lán, þótt seint sé, en Norðurlönd afgreiða ekki neitt. Þau vilja, að IceSave sé áður að fullu lokið. Sjóðurinn sættir sig hins vegar við, að málið sé í vinnslu Alþingis. Tregða Norðurlanda stafar ekki af illmennsku valdahafa. Að vísu stafar hún að einhverju leyti af áhuga þeirra á evrópskum málum umfram norræn. Að mestu stafar hún af þeirri tilfinningu, að Íslendingar séu í afneitun. Telji íslenzka bankahrunið vera útlöndum að kenna, en ekki séríslenzkri vitleysu. Þurfi að átta sig á staðreyndunum.
IceSave er ekki stóri vandinn

Af umræðu Alþingis mætti ætla, að IceSave sé stóri vandinn, sem steðjar að þjóðinni. Margoft hefur þó verið vakin athygli á, að svo er ekki. Hallinn á fjárlögum ríkisins stafar eingöngu af aðgerðum vegna bankahrunsins. Ríkið þurfti að borga gjaldþrot Seðlabankans og endurfjármögnun bankanna. Kaus þar á ofan að niðurgreiða tjón ýmissa sjóða. Hallinn stafar ekki að neinu leyti af IceSave. Þær tölur verða mun lægri, þegar þær koma til sögu. Niðurskurður fjárlaga og auknir skattar stafa af rugli Davíðs Oddssonar í Seðlabankanum og mistökum Geirs Haarde í ríkisstjórninni. IceSave er ekki stóri vandinn.
Tímatalið hófst 28. marz 2009

Bjarni Benediktsson hefur gleymt öllu, sem gerðist fyrir 28. marz. Þá mætti Davíð Oddsson á landsfund og reif sundur skýrslu endurreisnarhóps Vilhjálms Egilssonar. Þann dag hætti Flokkurinn dálæti á Evrópu, varð þjóðrembdur og vænisjúkur. Þann dag hætti Flokkurinn að vera sakbitinn út af bankahruninu og fór í harða afneitun. Bjarni Benediktsson gleymdi undirskrift sinni að braski með skýjaborgir í spilavítinu Macau. Gleymdi, að Sjóvá var rænt og ruplað til að koma þessu um kring. Gleymdi gjaldþroti Sjóvá og hvernig ríkið pungaði út tólf milljörðum til að forða bótasjóði almennings undan sukkinu.
Finndu þér hótel og matstaði

Torgið framan við Bláu moskuna er miðja Istanbul. Þaðan eru tæpir 500 metrar til allra átta, til Soffíukirkju og Topkapi soldánshallarinnar, til paðreims keisara og risamarkaðarins, til Hellusunds. Opnaðu viamichelin.com og fylltu leitarreiti: Sultanahmet, Istanbul, Turkey. Þú færð kort af borgarmiðjunni. Opnaðu fyrir hótel og veitingahús. Sérð hvar þú getur búið, hvað það kostar. Best Western Saint Sophia kostar aðeins 10.000 krónur eftir krónuhrun, sama kostar Sultanahmet. Skoðaðu veitingahúsin í kring. Álit notenda á gistingu og mat sérðu á tripadvisor.com. Aðrar borgir, sama góða leitaraðferðin.
Þú borgar tjón Bjarna Ben

Bjarni Benediktsson segist hafa verið meðvitundarlítill í veizlunni miklu. Skrifaði meira að segja undir pappíra án þess að hafa hugmynd um innihaldið. Var ekki bara að byggja skýjaborgir á spilavítiseyjunni Macau. Keypti líka sjoppur á Bretlandi. Segist ekki hafa tapað neinu á útrásinni, notaði fé frá Sjóvá í braskið. Síðan fór Sjóvá á hausinn, hafði eytt bótasjóði almennings í þetta meðvitundarlausa rugl. Til að verja fólk fyrir ævintýramennsku hinna frábæru snillinga neyddist ríkið til að spreða tólf milljörðum í þrotabú Sjóvá. Þannig lauk braski Bjarna á kostnað skattgreiðenda. Þú borgar tjónið.
Komið svo með bænakallið

Svar mitt við turnum bænakalls er einfalt. Ég vil mínarettur. Þær eru hluti af hverri stórborg. Reykjavík án kallturna er bara þetta gamla sveitaþorp, sem við þekkjum frá fornu fari. Ég vil heyra kallið á hina trúuðu. Þótt ég verði að játa, að ég vil reglur um hávaða á svefntíma. Til dæmis reglur um desibel á nóttunni. Á þeim tíma má nota tæknina, senda skilaboð í farsíma hinna trúuðu. Raunar skil ég ekki, hvers vegna Reykjavíkurborg hefur verið árum saman að finna, hvar moska múslima megi vera. Ég tel, að töfin á því sé orðin svo löng, að hún sé óeðlileg. Komið svo strax með bænakallið!
Sínum augum lítur hver á siðleysið

Byrjaði á skáldsögu McCall Smith um Sunnudagsklúbb heimspekinga. Söguhetjan er heimspekingur, sem sér mann detta til dauða af svölum í hljómleikasal. Daginn eftir spyr blaðamaður hana beittra og óþægilegra spurninga. Til dæmis hvort hún hefði séð framan í manninn í fallinu. Sagði líka, að hann væri á leið til foreldra mannsins að pumpa þau. Heimspekingurinn er svo hneyksluð á siðleysi blaðamannsins, að hún getur varla eldað matinn fyrir bræði. Datt samt ekki í hug að hneykslast á sér sjálfri fyrir að svara hverri spurningu blaðamannsins með lygi. Svona lygnir hræsnarar eru algengdir á Íslandi.
Síðbúin skoðun á Tiger

Hrun Tiger Woods sýnir hætturnar við smíði ímyndana. Golfmeistarinn seldist bjánum sem fyrirmyndarfaðir og eiginmaður. Sem afbragð annarra manna og fyrirmynd ungra. Svo reyndist hann bara vera flagari. Sambandslaust var milli ímyndar og veruleika. Hann taldi sig geta skóflað inn milljörðum frá stórfyrirtækjum í kostun og athygli á vörum og þjónustu. Slík fyrirtæki hlaupa beint í felur, ef eitthvað bjátar á almannatengslunum. Enda hrynja samningarnir af Tiger Woods. Samt mun dansi ímyndunarbransans ekki linna. Enn munu menn leita færis á að búa til innihaldslausar ímyndir fyrir bjána.
Macau-útrásargreifinn

Macau-útrásargreifinn lét ófriðlega í gær. Vill ekki láta skrifa fréttir um brask sitt á spilavítiseyjunni Macau við Kína. Skrifin krumpa sennilega stíl Bjarna Benediktssonar í pólitíkinni. Sjálfstæðisflokkurinn er vel settur með forustuna þessi misserin. Formaðurinn er útrásarvíkingur, sem tapar stórfé á skýjaborgum í spilavíti. Varaformaður er kúlulánadrottning, sem fær bankann til að afskrifa skuldir sínar. Að baki þeirra er svo sjálfur hrunstjórinn, Davíð Oddsson. Sem brenndi 345 milljarða í fyrra, þrefalt IceSave-tjón. Það er von, að þjóðin taki þessa athafnagreifa fram yfir hversdagslegt brunalið.
Skuldarar greiða atkvæði

Skuldarar greiða ekki atkvæði í rafrænni kosningu um, hvort þeir eigi að greiða skuldirnar. Hér verður samt kosið þannig um IceSave. Þorri þeirra, sem kjósa flokka hrunverja og brennuvarga, mun hafna að greiða IceSave. Skiptir þá engu, að Davíð Oddsson seðlabankastjóri og ríkisstjórn Geirs Haarde undirrituðu skuldina. Þjóðrembdir og vænissjúkir skuldarar muna ekki heilt ár aftur í tímann. Þeir kusu yfir okkur skelfinguna og afneita henni núna. Þykjast hvergi hafa komið nærri. Samt var helmingur fundarmanna á Austurvelli með síbrotaferil að baki í kosningum. Þekktir Sjálfstæðismenn.
Fréttaflutningur á netinu

Twitter er ofmetið sem fréttatæki. Forritið er sagt hafa verið mikilvægt í fréttum af uppþotum í Kína, Guatemala og Moldavíu. Athuganir hafa þó sýnt, að Facebook og YouTube og Wikipedia eru mikilvægari tæki til fréttaflutnings af fjarlægum atburðum. Fjölmiðlar og fréttastofur hafa fækkað fréttamönnum erlendis og lokað útibúum. Í staðinn er treyst á fréttaflutning heimamanna, sem nota ýmsa tækni internetsins við að koma upplýsingum á framfæri. Oft gegn tilburðum stjórnvalda til ritskoðunar. Til dæmis var Wikipedia uppfært 900 sinnum á tæpum sólarhring um hryðjuverkin í Mumbai í Indlandi fyrir ári.
Aumingjar í afneitun

Ég hef takmarkað álit á þjóðinni. Hún heldur, að skrautlegir greifar séu frelsarar. Hélt að Davíð hefði komið af himnum ofan. Hún kaus yfir okkur þá, sem settu okkur á hausinn. Hélt áfram að kjósa sömu gerpin kosningar eftir kosningar. Ætlar að halda því áfram í næstu kosningum, samkvæmt könnunum. Dregur lífið fram milli kosninga á afneitun, þjóðrembu og vænisýki. Afneitar aðild sinni að bankahruninu. Tugþúsundum saman hvetja menn forsetann til að hafna staðfestingu Alþingis á IceSave. Menn voru öldum saman innræktaðir í einangrun, taka enga ábyrgð á afleiðingum gerða sinna. Aumingjar í afneitun.