arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Jaðarmenn látnir skera

Athyglisvert er, að Bjarni Benediktsson hefur skipað hagfræðilega jaðarmenn í nefnd um minna eftirlit með atvinnulífinu. Í fyrsta lagi er athyglisvert, að minnka eigi eftirlit, sem reyndist vera of lítið í hruninu. Í öðru lagi er athyglisvert að fá í það tvo einkavinavæðingarsinna. Annar er Þráinn Eggertsson úr Eimreiðarhópi frjálshyggjunnar. Hinn er mesti málsvari kvótagreifa og niðurskurðar á velferð, Ragnar Árnason, formaður nýju nefndarinnar. Eindregið er stefnt að nýrri blöðru og nýju hruni. Undir forustu þeirra, sem lengst vilja ganga í að láta bófana leika lausum hala.
Framsókn siðuð til

“Mér finnst að menn eigi ekki að fara fram úr sér með málin í öfugri röð.” Þannig setti Bjarni Benediktsson ofan í við Gunnar Braga Sveinsson í máli Evrópuaðildar. “Þetta var rætt í stjórnarsáttmálunum að við myndum hætta virkum viðræðum, að við myndum taka saman stöðuna, leggja fram skýrslu.” Gunnar Bragi hafði talið sig einfæran um að slíta aðildarviðræðum framhjá alþingi í “ég-á-það-ég-má-það” stíl. Sem hann og Sigurður Ingi Jóhannsson ætluðu að temja sér. Einhver þarf að geta siðað til fólk eins og þessa tvo. Einnig þarf að róa teboðsfólkið Vigdísi Hauksdóttur og Frosta Sigurjónsson.
Þá hló ég upphátt

Ritstjórar norrænu blaðanna

víttu forsætisráðherra Bretlands í gær. Sögðu David Cameron hafa hrifsað Bretland úr forustusveit vestræns lýðræðis. Það gerði hann með handtöku David Miranda á Heathrow-flugvelli um daginn. Kvarta yfir misnotkun hryðjuverkalaga. Undir víturnar skrifa ritstjórar Politiken, Dagens Nyheter, Aftenposten og Helsingin Sanomat. Þetta voru Bo Lidegård, Peter Wolodarski, Hilde Haugsgjerd og Riikka Venäläinen. Ekkert íslenzkt dagblað var í hinum fríða hópi, enginn íslenzkur ritstjóri. Hér er nefnilega ekki til alvöru dagblað. Ég hugsaði um Moggann og Davíð og hló upphátt.
Skúraðir fjölmiðlar

Fæstir taka mark á hefðbundnum fjölmiðlum og þeim fækkar ört. Stafar einkum af, að þeir hafa lengi ekki nennt að skúra hjá sér. Eigendur fjölmiðla þurfa að lýsa yfir, að fjölmiðlarnir starfi í þágu borgaranna. Ráði forstjóra, sem skilja það. Setji skýrar verklagsreglur á ritstjórn og birti þær. Lýsi yfir, að ritstjórar ráði fréttum afskiptalaust. Blaðamönnum verði kennd siðfræði fjölmiðlunar. Ráðinn verði umboðsmaður lesenda á ritstjórnir. Nafnlaus tröll verði bönnuð í athugasemdum á vefsíðum sem annars staðar. Fyrsta skrefið til að endurreisa traust fjölmiðla er að hreinsa til og skúra síðan reglulega.
Vafasöm skírteini

Gagnrýni í TripAdvisor er af hálfu notenda gististaða og veitingahúsa. Góð eða vond eftir atvikum, en alténd ekki kostuð af hagsmunaaðilum. Ruglið ekki þessari gagnrýni saman við Certificate of Excellence, er TripAdvisor veitir seljendum þessarar þjónustu. Skírteinin eru ekki í neinu samhengi við rýni notenda og í sumum tilvikum beinlínis hlægileg, til dæmis hjá Frú Berglaugu. Á vefsvæði TripAdvisor finnst ekki einu sinni skrá yfir meinta vildarstaði. Skírteinin fínu eru bara til að stilla upp í glugga við útidyr og blekkja þannig trúgjarna notendur. Varpa um leið skugga á góð ráð í TripAdvisor.
14 einkenni fasisma

Fjórtán einkenni fasisma: Þjóðremba, fánaborgir, þjóðernistákn. Fyrirlitning á mannréttindum, t.d. flautublásara. Meintir óvinir verða sameiningartákn, t.d. gyðingar eða múslimar. Hernaðarhyggja. Karlremba. Ritskoðun fjölmiðla, t.d. Ríkisútvarpsins. Ofuráherzla á þjóðaröryggi. Misnotkun trúar sem þáttar í þjóðrembu. Stétt með stétt, þjóðarsátt með aðilum vinnumarkaðar. Saumað að verkalýðsfélögum. Fyrirlitning á menningarelítu og listamönnum, t.d. latte-lepjandi lopatreflum í hverfi 101. Auknar forvirkar heimildir lögreglu, t.d. ríkislögreglustjóri. Klíkuskapur, gerræði og spilling. Brenglun kosninga.
Þjóðin fær ekkert

Auður á Íslandi varð ekki til vegna heiðarlegrar samkeppni. Nánast allur er hann til kominn vegna aðstöðu og forréttinda. Fyrir sextíu árum var þetta gert með skömmtun, Fjárhagsráði, innflutnings- og útflutningsleyfum. Úr þessu urðu svonefnd helmingaskipti milli SÍS og heildsala. Eftir Viðreisn fólust forréttindi mest í fáokun tveggja-þriggja fyrirtækja, til dæmis í benzíni. Með skömmtun lóða var nýjum aðilum meinuð innkoma. Síðast var svo smíðað kvótakerfi, sem úthlutaði greifum aðgang að auðlindum. Vel er tryggt, að nýr auður renni í hendur ríkjandi handhafa auðs. Þjóðin fær svo ekkert.
Hamfarir dagblaða

Dagblöð hafa á skömmum tíma sætt fjölbreyttum hamförum. Ég man vel, þegar götusala blaða fór að bila víða um heim. Þá skellti DV sér yfir í áskrift að hornsteini og náði að bjarga sér. Síðan komu fríblöðin, sem voru ekki lesendadrifin, heldur dreifingardrifin. Þá versnaði staða áskriftarblaða. Tók þátt í stofnun Fréttablaðsins. Það hefur lengi gengið vel fjárhagslega, meðan áskriftarblöðin hafa verið rekin með tapi. Nú sækir veraldarvefurinn gegn útgáfu, sem áður var á flótta úr götusölu um áskrift yfir í fríblöð. Ögrun dagblaða stafar frá veraldarvefnum, sem hefur klófest fréttaflutning.
Endurritun sögunnar

Endurritun sögunnar gengur bærilega. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson segir, að hann hafi fyrir kosningar reynt að leiðrétta þann misskilning, að fólk fengi sendan tékka í pósti. Ekki sagði hann, hvar þessi leiðrétting hafi komið fram. Sennilega hefur það verið í eintali inni á salerni. Forsætis hefur tekizt að teygja orðið strax út í það óendanlega. Í vikunni voru skipaðar nefndir til að finna, hvernig megi í því óendanlega efna loforð um tékka í pósti strax. Endurritun sögunnar fer fram á breiðum vettvangi. Ekki bara hjá Davíð, heldur einnig hjá öðrum, sem þurfa að tengja óskhyggju og ímyndanir.
Þingræði – ekki gerræði

Þegar nýr meirihluti tekur við völdum eftir alþingiskosningar, þarf auðvitað að breyta ýmsu. Til dæmis formlegri ákvörðun um samninga um Evrópuaðild. Það gerir nýr meirihluti alþingis með nýrri þingsályktun um málið. Til dæmis um að setja það á ís eða í líkkistuna. Slík sinnaskipti fara ekki bara fram í heilabúi utanríkisráðherra, heldur í þeirri stofnun, sem ákvað viðræður á sínum tíma. Það er að segja alþingi. Utanríkisráðherra getur ekki sparað sér ómakið. Alþingi þarf að taka nýja ákvörðun í stað hinnar fyrri. Þingræðið virkar þannig, en ekki með nafnlausu lögfræðiáliti í utanríkisráðuneytinu.
Allt fyrir aumingja

Aðgerðir ríkisstjórnarinnar í þágu aumingja ganga vel. Fyrst var lækkuð auðlindarenta kvótagreifa og afnuminn auðlegðarskattur. Bjarni Benediktsson er síðan farinn að undirbúa næsta skref: Skattaafslátt fyrir hlutabréfakaup. Ekki er að efa, að allt þetta kemur sér vel fyrir aldraða og öryrkja, svo og aðra aumingja. Senn kemur að því, að ríkisstjórnin kemst niður allan sinn forgangslista. Á haustdögum verður hún búin að leysa allan vanda aumingja. Getur þá með sanni sagt, að búið sé að senda tékkann í pósti. Aðalatriðið er, að hún veit vel, hvaða aumingjar eru allra mest þurfandi í þjóðfélaginu.
Rennireið í Kjarnanum

Fékk nýja blaðið,

Kjarnann , í fartölvuna í morgun. Reyndist erfitt að fletta pdf formi þess. Síðurnar löguðust ekki að skjánum. Flettingin var óþægileg. Virðist vera gert fyrir snjallsíma eða spjaldtölvur. Skrunlínan kom af stað rennireið um síðurnar, sem erfitt var að hemja. Vafalaust geta lagnari menn en ég umgengist blaðið á notendavænni hátt. Náði þó glefsum úr innihaldinu, sem virtist vera fróðlegt. Mér hefði gagnast betur að fá blaðið í textaformi fremur en í pdf. Nokkrum sinnum áður en ég gafst upp á skruninu, hugsaði ég: Bezt að kíkja á þetta efni síðar, þegar ég get fengið lánaðan prentara.
Fáfróðu fréttabörnin

Þegar ég fór úr skóla í blaðamennsku fyrir hálfri öld, vorum við fullorðin. Kunnum stafsetningu, Y og Z, setningafræði og þekktum rætur orða. Kunnum hugtakafræði, þekktum mun á lýðveldi og lýðræði, sálgreiningu og sálfræði, barokk og rókokkó, belgísku og frönsku Kongó. Höfðum lært landafræði og sagnfræði. Lengi hefur fátt slíkt verið í boði í menntakerfinu. Uppeldi felst í að hossa börnum, segja þau vera topp tilverunnar. Þróar sjálfstraust fáfróðra barna, sem telja sig sigra heiminn með millilendingu á ritstjórn. Eru núllin, er við köllum fréttabörn. Þeim fjölgar smám saman á ritstjórnum.
Þokan smýgur um allt

Heppilegt er, að stjórnarflokkarnir hafi misjafnan skilning á loforðum og sáttmála sínum. Enn betra er, að menn deili um þetta innan stjórnarflokka. Því meira, sem þeir þrugla út og suður, þeim mun meiri líkur eru á, að þokan leggist yfir allt þjóðfélagið. Kannski berst þokan líka til útlanda og það væri bezt af öllu. Hugsið ykkur, ef Evrópusambandið geti ekki áttað sig á, hvort aðlögunar- eða aðildarferli sé á ís eða í salti eða í kistu. Þokan gefur svigrúm til að auka þrasið. Kannski áttar Evrópa sig á, að skelfilegt væri að fá meira af pólitískri þrætubók Íslendinga til meginlands Evrópu.
Orðhengill í bankaráði

Björn Valur Gíslason er í bankaráði Seðlabankans. Segist ekki vera í stjórn hans, hugsanlega vegna þess að orðin ráð og stjórn hljóma misjafnt. Samt er þetta sami hluturinn. Björn Valur er í stjórn Seðlabankans, þótt hann segi annað. Orðhengilshátturinn er dæmigerður í senn fyrir öngþveitið í umræðu pólitíkusa og fyrir siðblindu þeirra, sem lengst ganga. Skynsamlegt væri af Steingrími Sigfússyni að losa Katrínu Jakobsdóttur við þessa leif af sinni formannstíð. Björn Valdur er bara brottkast. Hann mun valda Vinstri grænum meiri vanda, leiki hann áfram lausum hala í skrifum í umboði flokksins.
Þeir finnast ekki

Því meira sem ég hitti fólk eftir kosningar, því betur finn ég, að ég þekki engan kjósanda Framsóknar. Kannanir sýna líka að fylgið hrynur þar. En hafa þessir brottflúnu gleymt atferli sínu? Annað hvort hafa margir Íslendingar furðulega hæfni til að gleyma gerðum sínum. Eða þá að kjósendur Framsóknar 2013 eru eins konar orkar. Það eru verur úr Tolkien, sem koma upp úr myrkum hellum við mikilvæg tækifæri til að spilla fyrir viti bornu fólki. Meðan Vigdís Hauksdóttir gengur laus erum við rækilega minnt á, að Framsókn var og er bófaflokkur. Sem sérhæfir sig meðal annars í að höfða til fáráðlinga.
Fasisminn sækir fram

Með eftirmálum við handtöku David Miranda er orðið ljóst, að ríkisstjórn Bretlands lítur á blaðamenn og fjölskyldur þeirra sem óvini ríkisins. Um þá eru látin gilda lög um hryðjuverk, ef löggunni eða leyniþjónustunni sýnist svo. Íslendingar þekkja vel misbeitingu brezkra hryðjuverkalaga. Bandaríska ríkisstjórnin gengur enn lengra en sú brezka. Þar eru allir ríkisborgarar hryðjuverkamenn, ef leyniþjónustunni sýnist. Forstjórinn játaði, að “hafa farið eins nærri sannleikanum og hægt var”. Þegar hann var þannig uppvís að lygum, skipaði Obama hann sem formann eftirlitsnefndar með honum sjálfum.
Frosti hættir ritstjórn

Frosti Sigurjónsson hefur sagt af sér sem ritstjóri fésbókarsíðu, sem hann stofnaði til höfuðs Ríkisútvarpinu. Þar birtist furðulegur munnsöfnuður um þá stofnun, sem samkvæmt könnunum MMR nýtur meira trausts en aðrar. Frosti lét undir höfuð leggjast sem ritstjóri að hafa hemil á sjúklingum sínum. Stuðlaði með síðunni að hatri sjúklinganna. Nú segir hann, að ritstjórnin samrýmist ekki nýrri stöðu hans sem alþingismanns. Segir sig frá ritstjórn, en upplýsir ekki, hver tekur við soranum. Þetta er gott, svo langt sem það nær. Það er vitanlega skref í rétta átt, að Frosti fatti ritstjóravandann.
Fagnaðarfundir

Fagnaðarfundir verða, þegar Obama hittir Sigmund Davíð í boði hjá Reinfeldt og fréttir, að enskan hans sé bara fín. SDG getur deilt reynslu sinni af að lofa einu fyrir kosningar og gera allt annað eftir kosningar. Hrósa svo sem Ríkisútvarpinu fyrir kosningar og hella eldi og brennisteini yfir það eftir kosningar. Obama framsóknarmaður getur deilt reynslu sinni af ráðningu forstjóra njósnastofnunar, sem brýtur lög um persónuvernd rúmlega tvöþúsund sinnum á ári. Og skipa hann í kjölfarið formann rannsóknarnefndar með þessum sömu lögbrotum. Obama hefur reynzt verri en Bush og fer að passa í Framsókn.
Óvæntur óhroði

“Ríkisútvarpið gegnir mikilvægu hlutverki í íslensku samfélagi með aðhaldi og hlutlægri umfjöllun um íslenskt samfélag.” Svo sagði Framsókn í febrúar á flokksþingi sínu, fyrir hálfu ári. Eftir kosningar umhverfðist flokkurinn. Fyrstu merki þess var fésbókarsíða, sem Frosti Sigurjónsson stofnaði. Þar hefur síðan verið birtur stanzlaus óþverri um Ríkisútvarpið. Svo kom Vigdís Hauksdóttir með harkalegar ásakanir í garð þess. Sigmundur Davíð hefur látið sér þessa kúvendingu vel líka. Neitaði beinlínis að setja ofan í við órólegu deildina. Hvað segja flokksþingsmenn um óvæntan óhroða Frosta og Vigdísar?
Sóðar ganga lausir

Hreinlæti í vinnslu íslenzkra matvæla er lélegt. Reglur eru hér slappari en í Evrópu og eftirlit hálfu vera. Til dæmis er þar litið eftir 300 hættulegum efnum, en hér bara 63. Ríkið er þekktara fyrir að hylma yfir framleiðendum en að koma upp um þá. Munur Evrópu og Íslands fer vaxandi og endar með, að Ísland fer á svartan lista. Þjóðsagan um hreinleika íslenzkrar búvöru er bull frá a til ö. Í fjölmiðla hafa lekið fréttir af kadmíum og iðnaðarsalti með þungamálmum í matvælum. Matvælastofnun hunzar reglugerðina um merkingar erfðabreyttra matvæla. Dýralæknir í hlutverki ráðherra ætti að vita, en vill ekki.
Líkjast óvinum sínum

Þegar David Miranda var tekinn fastur í millilendingu á Heathrow, var hann ekkert spurður um hryðjuverk. Heldur um samband hans við blaðamann Guardian, Glenn Greenwald, sem skrifaði um Edward Snowden. Um Guardian og um efni þess um njósnastofnun Bandaríkjanna NSA. Að vera tengdur blaðamanni telst semsagt vera hryðjuverk í vænisjúku Bretlandi. Raunar starfa flestir terroristar hjá stjórnvöldum þessara tveggja ríkja, sem líkjast óvinum sínum meira með viku hverri. Svo vel hefur til tekizt hjá al Kaída, að ríkisstjórnir Bretlands og Bandaríkjanna hafa gengið af göflunum. Vladimír Pútín hlær auðvitað í Kreml.
Atvinna komandi tíma

Óvissutímar eru runnir upp í fjölmiðlun. Hefðbundnir fjölmiðlar hafa glatað tekjum og áhrifum. Unga fólkið les hvorki dagblöð né horfir á sjónvarp. Í staðinn hafa komið nýir og óreyndir fjölmiðlar, sem enn hafa hvorki fundið sér fjárhagsgrunn né valdastöðu. Hliðvarzla fjölmiðlunga er rofin og kaos amatöra er komin í staðinn. Hefðbundnir fjölmiðlar eru hættir að geta sagt fólki, hvað það á að vilja eða velja. Hvorki blogg né fésbók brúa gjána. Úr þessari kaos mun rísa ný fjölmiðlun, sem enn hefur ekki fundið sér farveg. Námskeið mín í fjölmiðlun gera fólk að atvinnumönnum þessara nýju tíma. Sjá www.jonas.is
Beðið eftir Godot

“Við bíðum eftir ríkinu”, segir framkvæmdastjóri Samtaka atvinnulífsins. Hann væntir þess, að ríkið lyfti töfrasprota og auki veltuna í þjóðlífinu. Gætu verið einkunnarorð Samtaka atvinnulífsins og pilsfalda-kapítalisma þeirra. Hér gerist nefnilega ekkert með frjálsu framtaki einstaklinganna eða öðrum boðorðum markaðsfræða. Atvinnulífið situr bara með hendur í skauti og bíður eftir að ráðherrar segi: “Sesam, opnist þú”. Leitun er að annarri eins ríkisdýrkun og sósíalisma og felst í þessu viðhorfi. Viðhorfi þeirra þreyttu manna, sem falið er að gæta hagsmuna þreyttra einokunar- og pilsfaldasinna.
Sérdrægni og þunglyndi

Tvær góðar greinar eru í Guardian í dag. Í annarri fjallar

Catherine Bennett um vaxandi sérdrægni. “En ég fékk mér bara rækjukokkteil” segir í inngangi hennar, fólk vill ekki lengur splitta hádegisverðinum. Hún telur sértækar aðgerðir í stað almennra hafa talið miðstéttum trú um, að þær borgi bara, en fái fátt í staðinn. Í hinni segir Giles Fraser að þunglyndislyf telji fólki trú um, að þunglyndi sé ekki eðlilegt ástand. Þunglyndið versni við kröfuna um að brosa ætíð út að eyrum. Þótt Guardian sé ekki eins beitt og áður, má þó enn finna þar ýmislegt nothæft, sem aldrei sést í fjölmiðlum hér á landi.
Latur og saddur

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson þótti latur á Ríkisútvarpinu í gamla daga, var sagt nýlega í viðtali. Nú kemur hann Birni Þorlákssyni fyrir sjónir sem nývaknaður og bólginn af syfju, með munninn fullan af mat. Ekki fer neitt fyrir efndum kosningaloforðanna, þeirra, sem átti að framkvæma strax. Þau voru sett í nefndir, sem kannski taka einhvern tíma til starfa. Hins vegar var rokið í að þjónusta auðgreifa og kvótagreifa. Síðan var gerð árás á Ríkisútvarpið, sem hafði þó nýlega verið hrósað í stefnuskrá flokksins. Ég held, að SDG sofi mest og Frosti sé við stjórnvölinn. Sem væri hálfu verra.
Kvosin er stífluð

Hornið á Aðalstræti og Vesturgötu stíflast hvað eftir annað af rútum. Meðan svo er, gamnar borgarstjórn sér við nýtt risahótel við Austurvöll. Að því er virðist til að gleðja ofvirka verktaka. Allir, sem sjá vilja, sjá samt, að meira en nóg er komið af hótelum í kvosina. Sá litli blettur þolir ekki meira af hótelum með tilheyrandi rútum, jeppalestum og umferðaröngþveiti. Nú þarf að segja stopp. Reisa má hótel við Ánanaust og Þverholt, en ekki fleiri í elzta hluta bæjarins. Borgarstjórnin verður að hrista af sér ræfildóminn og hætta að láta teyma sig á asnaeyrunum. Alls ekki fleiri hótel í kvosina.
Blásið burt kófinu

Fjölmiðlar stóðu sig vel í stríði Vigdísar Hauksdóttur síðustu daga. Allt, sem máli skiptir, kom upp á borðið, jafnvel fyrra tal hennar um illan feng í glópagulli. Ýmsar aðrar fréttir á sama tíma hafa hins vegar vakið fleiri spurningar en þær svara. Til dæmis viðtölin við eiganda Cheap Jeeps, við talsmann Umferðarstofu og við formann bæjarráðs Árborgar. Í öllum tilvikum reyndi viðmælandinn að þyrla upp ryki. Svona viðtöl þarf að framlengja til að reyna að blása burt kófinu og komast að staðreyndum. Birta svo bara þann hluta viðtalanna, sem segir eitthvað. Sleppa alveg pörtunum með mekkinum.
Það var ekki þjóðin

Ungt fólk með snjallsíma gerði uppreisn á Tahir-torgi í Kairó fyrir tveimur árum. Það töldu fjölmiðlar og leyniþjónustur vera þjóðaruppreisn. Afkvæmi herforingjanna voru þarna og herforingjarnir lyppuðust niður. Síðan voru haldnar lýðræðislegar kosningar. Í ljós kom, að egypzka þjóðin var allt önnur. Hún bjó ekki í Kairó, heldur í íhaldsþorpum. Þar útdeildi moskan velferð og predikaði myrkasta afturhald. Bræðralag múslima er eins konar Framsóknarflokkur og flykktist á kjörstað að kjósa Mohamed Morsi. Nú er hið rétta Egyptaland að sýna tennurnar og vestrið veit ekki sitt rjúkandi ráð.
Dýrir huldujeppar

Dæmið sannar, að Anton Traustason í Cheap Jeeps getur stórskaðað fólk, sem tók ótryggðra bíla á leigu hjá honum. Lendi það í tjóni, getur skaðinn numið hundruðum þúsunda eða milljónum. Viðtal sjónvarpsins við Anton svarar fáu. Margir bílar virðast ekki hafa verið skoðaðir og eru réttlausir í útleigu. Lögreglan fann ekki þessa bíla og ekki fást svör við, hvort þeir séu enn í útleigu. Anton Traustason getur ekki útilokað það og getur ekki sýnt týndu bílana. Þetta er gott dæmi um, að þenslan í ferðaþjónustu hefur dregið þar á sjó hvern sótraftinn á fætur öðrum. Málið er að svindla sem allra mest.
Skrítnustu fréttasvörin

Skrítnustu svör, sem ég hef lengi heyrt, eru í viðtali Ríkisútvarpsins við stjórnarformanninn í Árborg. Vegna landsins hæsta fráveitugjalds í landsins verst ræmda klóakbæ. Ég prentaði viðtalið til að reyna að skilja, hvað Eyþór Arnalds væri að reyna að segja. Skildist, að háa gjaldið stafaði af, að bæjarstjórnin þyrfti að áætla svo mikið. Það kostaði jafnvel milljarða að velta frágangi klóaka fyrir sér og undirbúa hreinsistöð. Svona þvæla menn út í eitt og vilja láta telja það gott og gilt. Of mikið er um, að pólitíkusar komist upp með að ramba út og suður í fjölmiðlum til að rugla fólk í ríminu.
Sveitavargurinn og elítan

Elliði Vignisson, bæjarstjóri sveitavargs í Eyjum, ver Vigdísi Hauksdóttur. Segir frá “óskilgreindri mennta- og menningarelítu, sem á stundum hefur fengið yfir sig gusurnar af tannsteinum þingkonunnar”. Þetta er fólkið, sem stundum er kallað “latte-lepjandi lopatreflar í hverfi 101”. Tilgangurinn er að lækka rostann í menntuðum og efla jafnrétti heimskunnar í samanburði við greind og þekkingu. Íslenzk umræða einkennist of oft af, að “mín heimska er eins rétthá og þín vizka”. Sveitavargurinn líkist tröllunum á vefnum, sem troða sjálfhverfri fáfræði inn í fróðlegt spjall annarra og gera þá klumsa. Palínismi?
Það eru herforingjarnir

Herforingjar eru heimsins mestu vandræðamenn, fjöldamorðingjar og óvinir lýðræðis. Skýrt dæmi um það er Egyptaland. Illvirki sín vinna þeir flestir í skjóli Bandaríkjanna, sem elska vopnaða bófa umfram allt annað í umhverfi sínu. Skýrt dæmi um það er egypzki herinn. Herforingjar hans fá þjálfun í Bandaríkjunum og tæki til morða á borgurum landsins. Bandaríkin halda raunar uppi egypzka hernum. Mohamed Morsi var lýðræðiskjörinn forseti, þótt hann hafi síðan staðið sig fremur illa. Herinn steypti honum af stóli og uppsker rústað samfélag 84 milljóna, sem logar í óeirðum og hatri á Vesturlöndum.
Ofurheimskir kjósendur

Það syrtir yfir þjóðum, þegar kjósendur styðja bófa til pólitískra valda. Þannig hefur það lengi verið á Ítalíu. Ætíð réðu skjólstæðingar mafíunnar mestu um stjórn landsins, en á síðustu árum hafa kjósendur oftast valið einn ofurbófa til valda, Silvio Berlusconi. Við á Íslandi förum í humátt eftir Ítalíu. Eftir fjögurra ára hreingerningastjórn ákváðu kjósendur í vor að kalla bófaflokka stjórnmálanna aftur til valda. Ekkert stendur í vegi fyrir samstarfi bófa um nýja fjárglæfra, brottfall eftirlits, fríðindi glæframanna og nýja blöðru. Hörmulegt er að vera borgari í ríki ofurheimskra kjósenda.
Winkel er vítahringur

Offramboð fanga er ekki hruni að kenna, heldur Páli Winkel fangelsastjóra. Hefur staðið fast á byggingu fimm stjörnu hótels fyrir fanga í nágrenni ættingja þeirra. Hafnað skynsamlegum tillögum um fangelsi fyrir hættulitla fanga í bráðabirgðahúsnæði. Annað hvort í vinnubúðum álversins á Reyðarfirði eða í leiguskipi, sem lagt væri í Kollafirði. Andstaða hans við raunhæfar lausnir hefur hlaðið upp 455 manna biðlista og fyrningu refsidóma. Það hefur síðan leitt til, að Winkel hefur sjálfur orðið nýtt dómstig ofar Hæstarétti. Ákveður, hverjir skuli sitja af sér og hversu lengi. Hann er vítahringur.
Vandi borgarstjóraefnis

Efast um, að Gísli Marteinn Baldursson sé í réttum flokki til að hafa eigin skoðun. Þær tíðkast ekki á þeim bæ. Formaður flokksins einn hefur skoðun, er hinir fylgja. Þar tíðkast ekki heldur samstarf stjórnar og andstöðu. Davíð gaf tóninn: “Ég gerði öll mál tortryggileg … Ég tók því upp öll mál, jafnvel þó að ég væri í hjarta mínu samþykkur þeim, og hjólaði í þau því að ég leit á stjórnarandstöðu sem stjórnarandstöðu.” Flokkurinn er í eðli sínu ekki hefðbundinn stjórnmálaflokkur, heldur prívatlögga um hagsmuni rekstraraðila flokksins. Flokksbræður Gísla Marteins munu sjálfir bregða fæti fyrir hann.
Froðufellandi Vigdís

Vigdís Hauksdóttir færir sig upp á skaftið. Vill reka opinbera starfsmenn, sem ekki eru Framsókn þóknanlegir. Leggur til, að Eiríkur Bergmann Einarsson verði rekinn frá Bifröst. Hótar að skera niður framlög til Ríkisútvarpsins, láti það ekki af meintri andstöðu við stefnu Framsóknar. “Ég er náttúrulega í þessum hagræðingarhópi” segir hún og vísar þar til valds síns þar. Vigdís hefur verið mönnum skemmtiefni, þegar bilaðir frasar renna viðstöðulítið upp úr henni. En hún er ekki venjulegur jóker, heldur hættuleg lýðræðinu. Hún er kolsvart dæmi um þjóðrembu og siðblindu hins ömurlega bófaflokks Framsóknar.
Voða vonda Evrópa

Evrópusambandið situr víða á svikráðum. Ögmundur upplýsti fyrir löngu, að þar væri samfellt eldhaf og að það vildi eignast hér Lebensraum og kaupa fullveldi vort fyrir glerperlur og spritt. Ráðherrar upplýstu, að það vildi troða eitraðri búvöru ofan í þjóð, sem étur vegasalt og aðra hollustu á borð við díoxín og skordýraeitur, arsen, kvikasilfur og kúk. Aðrir upplýstu, að það mútaði kontóristum með IPA-styrkjum til að styðja aðild að bandalaginu. Yfirgangurinn er slíkur, að það borgar kontórum fyrir að taka upp regluverk að hætti Evrópu. Í stað þjóðlegs geðþótta að hætti Davíðs og bófaflokkanna.
Illa við skammstafanir

Von er, að pólitískum bófum sé illa við erlendar skammstafanir. Þær sýna, að bófarnir eru ekki í neinum fötum. Bófarnir ljúga því upp furðusögum um skort Alþjóða gjaldeyrissjóðsins á skilningi á íslenzkum aðstæðum. Hann er ekki að heimta helmings samdrátt á spítölum. Hann leggur bara til 1,5% sparnað í heilsumálum og 1,5% í skólamálum. En hann leggur líka til sparnað í styrkjum til landbúnaðar. Og það er auðvitað dauðasök að mati Sigmundar Davíðs og Bjarna. Staðreyndin er, að útlendingar þekkja vel aðstæður hér á landi. En bófaflokkarnir vilja fá að stunda sitt gerræði í friði fyrir útlandinu.