arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sjóðurinn er vanhæfur

Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn má fara. Ekki vegna illvilja, heldur vanhæfni. Hann sér ekki vanda Íslendinga. Sem felst annars vegar í banksterum og hins vegar í eftirlitsleysi með banksterum. Sem Davíð Oddsson bjó til og ræktaði. Ráð sjóðsins snúast um að kreista skaðabætur út úr almenningi. Í staðinn á hann að kvelja bankana til að reka banksterana og skera niður útgjöld um helming. Hann á að heimta lög gegn þröngri lagatækni, sem tröllríður hér öllu, löngu eftir hrun. Sem lýsir sér til dæmis í auðlindagjöf til skúffu í Svíþjóð. Samkvæmt lagatækni er allt löglegt, sem ekki er markvisst bannað.
Lagatækni heimalninga

Stjórnmálum og fjármálum Íslands var áratugum saman stjórnað af lagatæknum. Aldir upp á útúrsnúningi lagatexta hjá háskólanum. Topparnir voru í stjórn Vöku, félags lýðræðisssinnaðra stúdenta. Ráðherrabófar komu þaðan og helztu embættisbófarnir. Svo og bankabófar á borð við Sigurjón Þ. Árnason. Þröng sýn er þeim sameiginleg, svo sem Davíð Oddssyni og Baldri Guðlaugssyni. Vilja ekki erlendar lausnir, heldur séríslenzkar. Hafna samstarfi ríkja í pólitík og fjármálum. Heimalningarnir menntuðust ekki í útlöndum, lokuðust inni í Njálu. Geld hugsun lagatækna hefur haldið okkur niðri áratugum saman.
Haiti flutt í verbúðirnar

Eitt bezta kaffihús landsins er flutt í verbúðirnar við Geirsgötu, í næstu verbúð við veitingahúsið Höfnina. Haiti hefur um skeið glatt kaffiunnendur með kaffi, sem Elda Þórisson fær frá ættingjum sínum á Haiti. Fyrir utan allt þetta venjulega latte og cappucino fæst þar fínt tyrkneskt kaffi og aldeilis frábært arabískt kaffi. Hvort tveggja er ketilkaffi, það arabíska með kardimommum. Kaffið frá Haiti hentar vel í þessa lögun, virkar fínt fremur en gróft, þótt ketilkaffi sé. Kosturinn við nýja staðinn er, að þar er pláss fyrir viðskiptavini, sem tæpast var á gamla staðnum í Tryggvagötu.
Útsvarsgreiðendur veðsettir

Orkuveita Reykjavíkur er tæknilega gjaldþrota. Offjárfesti í orkuverum fyrir stóriðju og í framkvæmdum fyrir fjarlæga hreppa. Lenti í braski með vondum körlum, sem reyndu að stela auðlindum hennar. Reisti sér dýran minnsvarða um útrásarmartröðina. Af ýmsum slíkum ástæðum á Orkuveitan ekki bót fyrir rassinn á sér. Getur ekki kríað út fleiri lán, er komin í ruslflokk. Hækkaði um daginn orkuverð til neytenda. Við eigum eftir að heyra um fleiri hækkanir á næstu misserum. Borgin þarf núna að leggja tólf milljarða til hliðar sem varasjóð fyrir Orkuveituna. Sú upphæð lendir að lokum á útsvarsgreiðendum.
Ragna ráðherra er óþolandi

Eftir heils árs undanbrögð hefur Ragna Árnadóttir dómsmála-fasisti dregizt til að leyfa Nour-aldin Al-azzawi frá Írak landvist. Var neydd til að lofa því í ríkisstjórn fyrir ári og ætlaði að svíkja það. Nour er pólitískur flóttamaður og hefur ekkert gert af sér. Ráðuneyti hennar hatar hann hins vegar eins og aðra hælisleitendur. Sama er að segja um Útlendingastofnun, sem er þungamiðja íslenzkrar mannvonzku. Þrátt fyrir loforðið sendi Ragna Nour á götuna í Grikklandi, þar sem hælisleitendur eru ofsóttir. Neitaði að veita honum atvinnuleyfi og ginnti hann til að afsala sér hæli. Óþolandi.
Erfðabreyttur áróður

Verst þokkaða fyrirtæki heims er Monsanto. Líftæknifyrirtæki, sem hefur með mútum og lygum rutt sér til rúms um allan heim. Og sett þriðja heiminn á skuldaklafa. Þekktasta fyrirtæki á Íslandi í líftækni var deCode sáluga. Það lifði á linnulausu sjálfshóli Kára Stefánssonar. Í svipaðan farveg fellur ORF Líftækni, sem lætur taka við sig dagblaðaviðtöl um uppfinningar sínar. Í stað þess að birta þær í fræðiritum. Að tvennu þarf að gæta vel. Notendur þurfa að vita, hvað þeir fá í hendur. Því þurfa öll erfðabreytt matvæli að vera merkt. Og hindra þarf, að erfðabreyttir akrar sái sér út í náttúruna.
Ríkisstjórn í eymd og volæði

Af hverju gerir ríkisstjórnin ekkert í máli Magma? Málið er eins vitlaust og yfirleitt er unnt. Skúffufyrirtæki frá Kanada eru afhentar auðlindir á Reykjanesskaga framhjá lögum og rétti. Fávísir lagatæknar segja, að það sé bara í lagi. Þær kerlingar ætti að reka strax. Ef ekki vill betur, á ríkið að setja neyðarlög um verndun auðlinda. Alls ekki gengur, að landráðafólk í spilltum ráðuneytum túlki lög svo þröngt, að það gangi þvert á anda laganna. Ríkisstjórnin gerir ekkert, því að í eymd sinni og volæði er hún búin að sætta sig við lögbrotið. Kannski hefur einhver fengið eitthvað undir borði.
Sjóðurinn hlífir velferð

Tillögur Alþjóða gjaldeyrissjóðsins um skattahækkanir miða við, að velferð sé ekki skorin meira niður. Í staðinn verði hækkaðir þeir skattar, sem eru lægri hér á landi en í nágrannalöndunum. Það eru einkum skattar á fyrirtæki, fjármagnstekjuskattur og benzíngjald. Frekjudallarnir í samtökum atvinnulífs hafa stjórnað lágu sköttunum og ærast núna út af tillögum sjóðsins. Segja, að fyrirtæki muni flýja land vegna hærri skatta. Hvert eiga þau að flýja, til Evrópu eða Bandaríkjanna? Þar eru skattar á fyrirtæki og auðfólk hærri en hér. Tími þessara samtaka sem valdaafls í bakherbergjum á að vera liðinn.
Gott er að hækka skatta

Gott svigrúm er til að hækka skatta á fyrirtæki. Eru nú þeir næstlægstu í Evrópu á eftir Írlandi. Samkvæmt tölum OECD eru þeir 40% í Bandaríkjunum og 18% hér á landi, gífurlegur munur. Fyrirtæki munu ekki flýja land, þótt þessir skattar hækki í 25%. Sama er að segja um fjármagnstekjuskatt. Er nú lágur hér á landi, bæði í samanburði við önnur lönd og við launatekjuskatt. Hækkun úr 18% í 20% er sjálfsögð. Ríkir karlar munu ekki flýja land út af því. Tillaga Alþjóða gjaldeyrissjóðsins um jöfnun virðisaukaskatts er líka skynsamleg. En háskattar á 375 þúsund króna miðlungstekjur eru óráðlegir.
Einkavæddur skólastjóri

Ólafur Johnson, skólastjóri Hraðbrautar, er flott dæmi um spillingu á mörkum einkarekstrar og ríkisrekstrar. Ryður sér til rúms í skjóli einkavæðingar á opinberri þjónustu. Ólafur getur ekki greitt kennurum sínum umsamin laun. En getur borgað sér arð á ýmsum stöðum fyrir að stjórna skóla, sjá honum fyrir húsnæði og svo framvegis. Fyrir hluta arðsins keypti hann sér hús í fínimannshverfi Tiger Woods við Orlando í Florida og hús í Arnarnesi. Þetta er dæmi um sérstaka tegund fjárglæframanna. Hún hefur lag á að blóðmjólka opinbera aðila við breytingu á opinberum rekstri yfir í einkarekstur.
Hver er lagatæknir Unnar?

Siðlausir pólitíkusar á borð við Unni G. Kristjánsdóttur fela sig gjarnan að baki nafnlausra sérfræðinga. Hún segir nafnlausa lögfræðinga telja, að fara megi tæknilega kringum anda laganna um bann við erlent eignarhald auðlinda. Væntanlega eru þetta svonefndir lagatæknar, sem hafa atvinnu af að snúa út úr lögum og reglum. Því er krafan þessi: Hver er lagatæknirinn, sem sagði siðleysingjunum Unni og Katrínu Júlíusdóttur ráðherra, að í lagi væri að fara kringum anda laganna. Viljum vita, hvaða lagatæknir er að baki landráða Samfylkingarinnar. Við þurfum að gæta okkur á glæpatæknum lögfræðinnar.
Burt með Njálu

Sjaldan er ástæða til að hrósa leiðurum dagblaða. Pétur Gunnarsson birtir þó ágætan leiðara í Fréttablaðinu í dag. Minnir á, að sannleiksnefnd Alþingis úrskurðaði, að lagahyggja gegnsýri íslenzka stjórnsýslu. Fylgt sé bókstaf, en ekki anda laganna. Snúið er út úr lögum gegn erlendri eigu auðlinda með því að leyfa skúffufyrirtæki í Svíþjóð. Þetta kalla ég lagatækni, sem kennd er í Háskóla Íslands. Í anda Njálu. Þar snerust atburðir um misjafna hæfni manna við að beita tæknivítum í málflutningi. Því segi ég: Burt með Njálu. Burt með landráðakonurnar Katrínu Júlíusdóttur og Unni G. Kristjánsdóttur.
Mogginn grætur fyrri einokun

Morgunblaðið er miður sín út af auglýsingum Haga í Fréttablaðinu. Grætur á nánast hverjum degi. Blaðið grét ekki á velmektarárum Kolkrabbans. Þá gættu stórfyrirtækin þess, að Morgunblaðið eitt fengi allar auglýsingar. Nú er öldin önnur, Mogginn er orðinn að fyrirlitnu málgagni róttæka kantsins í Sjálfstæðisflokknum. Verður nú að bergja þann beizka bikar, sem það bauð öðrum dagblöðum á fyrri áratugum. Röksemd auglýsenda er núna hin sama og áður. “Snertiverð” auglýsinga er hagstæðara í víðlesnum fréttablöðum en í sérhæfðum málgögnum. Auglýsingar dragast að stóru upplagi, ekki að Davíð.
Afskekkta skiptistöðin

Af mörgum vitlausum hugmyndum pólitíkusa er verst samgöngumiðstöðin við Loftleiðahótelið. Á vegum Strætó var reiknað út, að reksturinn verði 150-180 milljón krónum dýrari í Vatnsmýrinni. Ótalið er óhagræði fólks af skiptistöð á afskekktum stað. Ruglið varð til í samráði við samtök vinnumarkaðarins. Úr slíku samráði kemur fátt gott. Samtökin vilja atvinnubótavinnu verktaka á kostnað skattgreiðenda. Það er málið. Alveg eins og nýtt hátæknisjúkrahúss við hlið eldra hátæknisjúkrahúss, sem skattgreiðendur hafa ekki efni á að reka. Slík mál sanna, að Íslendingar eru ófærir um að stjórna málum sínum.
Sjóður lærir aldrei neitt

Versti galli Alþjóða gjaldeyrissjóðsins er, að hann lærir ekki af reynslu. Þótt ótal sérfræðingar bendi á hana, samanber Joseph Stiglitz. Þrátt fyrir illt orðspor hangir sjóðurinn enn í kenningum, sem reynslan hefur hafnað. Til dæmis vill sjóðurinn leysa vanda á kostnað almennings. Vill ekki leysa vanda á kostnað bankstera. Þeir eru heilög kýr sjóðsns. Heimtar ríkisframlög í gjaldþrota banka, þótt sömu ríki séu þegar ofurskuldsett. Einkavæðingu ríkisfyrirtækja, þótt sama einkavæðing hafi sett banka á hausinn. Þrýstir á afhendingu auðlinda til einkaaðila. Gegn öllu þessu þarf þjóðin að standa.
Tölvupóstur og treg enska

Vörn Jóns Ásgeirs Jóhannessonar í Glitnismálinu er einföld. Hreinsaði öll verðmæti úr bankanum alveg óvart, því að honum leyfðist það. Stjórnaði ekki bankanum og sat ekki í stjórn. Lárus Welding stjórnaði bankanum í óráði til að lána Jóni Ásgeiri. Var ekki Jóni Ásgeiri að kenna, var bara óvart. Sendi Lárusi að vísu ýmsan tölvupóst, án broskarla, en það voru engin fyrirmæli. Var bara að deila með óreyndum Lárusi reynslu sinni af fjármálum. Vörnin verður söm hjá öðrum fjárglæframönnum. Segjast ekki hafa verið bankastjórar eða bankaráðsmenn. Bara menn úti í bæ með tölvupóst og afar stirðir í ensku.
Landráð Samfylkingarinnar

Lengi hefur verið vitað, að Magma er kanadískt skúffufyrirtæki í Svíþjóð. Þarf ekki að koma neinum á óvart. Hins vegar var ástæða til að vona, að nefnd um erlenda fjárfestingu mundi stöðva lögbrotið. Hún gerði það ekki og það er Samfylkingunni að kenna, Unni G. Kristjánsdóttur formanni. Þar á ofan þáði Magma ráð um lögbrotið hjá iðnaðarráðuneyti Katrínar Júlíusdóttur Samfylkingarráðherra. Forusta um að greiða Magma leið framhjá lögum er í höndum Samfylkingarinnar. Afhending auðlinda til erlendra aðila er illt verk. En þetta verk er þar á ofan lögbrot og felur nánast í sér landráð.
Landsbankinn á hausnum

Samkvæmt Bankasýslu ríkisins er arðsemi Arion-banka of lítil og Landsbankans nánast engin. Eins og Gylfi Magnússon bankaráðherra heimtar hún, að ríkið spýti fé í Landsbankann á kostnað skattgreiðenda. Þannig á að halda áfram ruglinu, sem olli bankahruninu. Ríkið verður þvert á móti að losa sig úr ofbeldisfullu hjónabandi með gráðugum banksterum. Sérstaklega þarf ríkið að losna út úr illa reknum Landsbanka. Bankarnir eiga að bregðast við erfiðum rekstri með því að hagræða í rekstri. Starfsfólkið er helmingi fjölmennara en nauðsynlegt er. Bankarnir eiga ekki lengur að lifa í heimi stórmennsku.
Fjárglæfrar Íbúðalánasjóðs

Íbúðalánasjóður tapaði tíu milljörðum á fjárglæfrum í öðrum bönkum. Það eitt útskýrir hugleiðingar um, að ríkið þurfi að leggja honum til tíu milljarða. Þetta er ekki skiptimynt, heldur hreint og beint sukk. Eigið fé sjóðsins er komið niður í tíu milljarða. Rýrnaði í fyrra úr 4,6% í 3% eiginfjárhlutfall. Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn heimtar, að það fari upp í 5%. Þýðir, að ríkið skuli leggja honum til tíu milljarða. Skattgreiðendur hafa ekki ráð á því, nóg bera þeir samt. Sjóðurinn á að bera sjálfur ábyrgð á sínu sukki. Þótt vanskil hafi aukizt og lán hafi verið fryst. Það afsakar ekki ríkisframlag.
Samsæri kvótgreifa og ráðherra

Grunsamlegt er, að landssamband kvótagreifa hefur að nýju tekið sæti í nefnd um þjóðareign fiskimiða. Nefndin átti að finna þjóðarsátt, ekki sátt við þrönga sérhagsmuni 166 kvótagreifa. Nefndin rokkar með orð, býr til nýtt hugtak nýtingarréttar. Þannig að kvótagreifar eigi fiskimiðin áfram, þótt formlega sé á þeim þjóðareign. Munu eiga nýtingarrétt. Allir verða kátir og ekkert hefur gerzt. Dæmigerð lausn pólitíkusa á vandamáli, sem þeir þora ekki að leysa. Landssamband kvótagreifa hefur linnulaust lamið á þjóðareign fiskimiða. Hefur nu gert samsæri með Jóni Bjarnasyni ráðherra gegn henni.
Embætti aðstoðar svikara

Ríkisskattstjóri hilmir yfir skattsvikum veitingastaða. Neitar að rannsaka ábendingar stéttarfélaga um vangreiðslu gjalda, sem fylgja starfsliði. Því hafa sum fyrirtæki vanizt á þjófnað. Ég sæki veitingahús, vildi gjarna vita, hvaða staðir svíkja lit, svo að ég geti forðazt þá. Það get ég ekki, því að Persónuvernd og þagnarskylda í lögum hindra flæði upplýsinga um skattsvik. Því miður hefur ríkisstjórnin ekki hreyft við bankaleynd og þagnarskyldu. Og enga tilraun gert til að leggja niður Persónuvernd. Sem olli þó þjóðinni ómældum skaða. Peningaleyndarstefna hennar er ein af orsökum bankahrunsins.
Forríkur og gjaldþrota

Jón Ásgeir Jóhannesson átti minnst 3,2 milljarða króna í innistæðum í London fimmtán dögum fyrir bankahrun. Kemur fram í tölvupósti frá Glitni. Þá voru eigur í London metnar á tæpa tíu milljarða. Fyrir dómstóli gefur hann aðeins upp lítið brot, 0,2 milljarða. Skilanefnd Glitnis telur, að hann hafi komið undan þremur milljörðum. Sé forríkur, þótt hann sé gjaldþrota. Skilanefndin reynir að kyrrsetja eignir Jóns Ásgeirs og komast yfir þær, en gengur hægt. Einkum reynir Jón Ásgeir þó að hindra, að úr réttarhaldinu í London birtist viðkvæmar upplýsingar í íslenzkum fjölmiðlum. Gat þó ekki lokað þinghaldinu.
Munum Unni, Adolf og Sigurð

Við skulum leggja nöfn þeirra á minnið. Þau eru Unnur G. Kristjánsdóttir samfylkingarkona, Adolf H. Berndsen sjálfstæðismaður og Sigurður Hannesson framsóknarmaður. Þau skipa meirihluta Nefndar um erlenda fjárfestingu. Hann ákvað, að kanadíska skúffufyrirtækið Magma í Svíþjóð megi eiga meirihluta í orkufyrirtæi. Þannig megi fara kringum landslög. Að baki þremenninganna er þriggja flokka meirihluti stóriðjustefnunnar. Hann blífur, þótt Samfylkingin sé í stjórn með Vinstri grænum. Þegar um hægist, munu þessir flokkar aftur rotta sig saman um að losa þjóðina við auðlindir sínar fyrir lítinn pening.
Lánstraust gegn einelti

Ofurfjárglæframenn Íslands geta útvegað sér hálfan milljarð eins og ekkert sé. Út á andlitið á sér sem skuldugustu menn landsins. Pálmi Haraldsson gat slett hálfum milljarði í Glitni. Fékk féð að láni erlendis, segir hann. Trúlegra er, að hann hafi fundið það á Tortola. Eineltum ofurmennum veitir ekki af lánstrausti hjá sjálfum sér eða öðrum. Jón Ásgeir Jóhannesson segir slitatjórn Glitnis leggja sig í einelti. Með því að lögsækja hann vestra, hvar notuð er enska, honum ókunnugt tungumál. Skyldi eineltið samt felast í kæru fyrir dómstólum, sem ekki taka á ofurfjárglæframönnum með silkihönzkum?
Persónuvernd Jóns Ásgeirs

Jón Ásgeir Jóhannesson heldur uppi vörnum gegn Glitni, sem vill upplýsingar um lúxusíbúðir í New York. Jón Ásgeir segir dómaranum, að þessar upplýsingar séu persónuleg einkamál, sem varði ekki málið. Við eigum eftir að heyra slíkt oftar í vörnum fjárglæframanna. Fjármál þeirra eru þeirra einkamál, segja þeir. Því miður höfum við gengið götuna of langt til persónuverndar. Höfum sett upp sérstaka ríkisstofnun til að hindra upplýsingar um fjármál manna. Sú stefna gagnast ekki almenningi, heldur aðeins fjárglæframönnum. Hún leggur stein í götu tilrauna okkar til að koma lögum yfir Jón Ásgeir.
Kvótakóngar hafna krónu

Kvótakóngar hafna krónunni fyrir sitt leyti. Útgerðir gera reikninga sína í evrum. Það er hagkvæmt fyrir útgerð eins og annan rekstur. Evran er traustur miðill, en krónan er bara pappír. Það vita allir forstjórar, þótt þeir elti lýðskrum Sjálfstæðisflokksins í ráðleysi sínu. Útgerðarmenn vilja hins vegar hafa evruna bara fyrir sig. Þeir vilja ekki, að hún komi í stað krónunnar. Þeir gætu þá nefnilega ekki lengur lækkað kaupið með einfaldri gengislækkun. Hún hefur áratugum saman verið vinsælasta hagstjórnartæki landsins. Samt er vesalings þjóðin andvíg evru og Evrópusambandi. Fíflunum verður ekki forðað.
Má ekki ábyrgjast innistæður

Ríkið má ekki ábyrgjast innistæður í bönkum. Eykur áhættufíkn bankstera og kastar bankasukki í fang barnabarna okkar. IceSave er grófasta dæmið um afleiðingar ríkisábyrgðar á innistæðum. Bankahrunið varð að þjóðarhruni vegna stuðnings þáverandi ríkisstjórnar við gjaldþrota banka glæpavarganna. Núverandi ríkisstjórn hefur ábyrgzt innistæður í endurreistum bönkum. Undir stjórn Gylfa Magnússonar bankaráðherra er hún komin á sömu óheillabraut og forverinn. Lykilatriði í hreinsun samfélags er að skilja alveg milli banka og stjórnvalda. Ríki geta ekki lengur haft umboð til að veðsetja þjóðir.
Einn vitrænn ráðherrra

Mér krossbrá. Einn ráðherra sér ljósið: “Ótímabær inngrip ríkisins geta valdið því að við léttum byrðum af fjármálafyrirtækjum og ríkisvæðum tjón þeirra. Það má aldrei verða.” Þetta segir Árni Páll Árnason í Fréttablaðinu í dag. Annað en ruglið úr Gylfa Magnússyni. Árni segir líka: “Atburðir síðustu daga sýna okkur líka að tilmælin voru misráðin og ótímabær.” Loks segir hann: “Fjármálafyrirtækin eru nú að koma fram með tillögur um hvernig greitt verði af lánunum, þar til úr öllum ágreiningi er leyst. Það áttu þau að gera strax í upphafi.” Allt eins og ég hef lengi tuðað, fúll á móti.
Faldi evrópuvænar tölur

Samkvæmt óbirtri skoðanakönnun Morgunblaðsins styður afgerandi meirihluti aðild Íslands að Evrópu, ef góð sátt næst um sjávarútveg. 71% voru fylgjandi aðild með því skilyrði, þótt afgerandi meirihlti væri annars andvígur aðild. Morgunblaðið birti bara aðra niðurstöðuna, án fyrirvarans um sjávarútveg. Vegna róttæks fjandskapar Davíðs í garð Evrópusambandsins. Dæmi um afleitt ástand fjölmiðlunar nú á dögum. Óbirtu tölurnar sýna, að ekki er enn öll nótt úti um aðild Íslands að Evrópu. Ef niðurstöður samninga verða þolandi, er líklegt, að þjóðin fari að sjá ljósu hliðarnar á aðild að umheiminum.
Mikill sigur skuldara

Bankarnir hafa gefið eftir og ætla að sinni að rukka fasta krónutölu af gengistryggðum lánum, 5000 krónur á hverja milljón. Fara að tilmælum samtaka skuldara, en ekki að tilmælum Seðlabankans og Fjármálaeftirlitsins, sem eru orðin dauð og ómerk. Jafnframt er hafinn málflutningur um, hvort verðbætur skuli vera á gengistryggðum lánum og þá hverjar. Mikilvægt er að flýta því máli. Meðan það er í gangi verða innheimtur banka á eðlilegum nótum. Búast má við, að bílalánafyrirtæki fylgi eftir. Staða þeirra í almenningsálitinu leyfir tæpast annað. Friður ætti því að vera í sumar. Mikill sigur skuldara.
Forsendubrestur fyrir dómi

Nýtt hugtak “forsendubrests” var notað í morgun fyrir héraðsdómi. Áður fyrr var sagt, að menn gætu losnað frá samningi, ef forsendur brugðust. Nú er sagt, að menn geti losnað frá einu ákvæði samnings á þeirri forsendu. Þar með er búið að breyta hugtakinu. Eðlilegt væri, að fólk geti sagt sig frá gengistryggðum bílalánum með því að afhenda lykilinn. Allur samningrinn sé úr sögunni. Að samningur haldi gildi, þegar eitt striði hans er lýst ógilt, kemur mér spánskt fyrir sjónir. En Hæstiréttur mun fljótlega úrskurða um þennan nýstárlega forsendubrest. Mál af því tagi var í héraðsdómi í morgun.
Óráðsíufólk heimtar byltingu

Andófið er komið á það stig, að óráðsíufólkið heimtar byltingu. Kóngurinn kallar hana neyðarrétt. Fólk keypti bíla frítt með gengistryggingu. Vill láta barnabörn mín borga þau mannréttindi Bubba að eiga jeppa. Við lesum um öryrkja, sem keypti tvo bíla á hundrað prósent láni. Auðvitað er þjóðin alvarlega rugluð. Árþúsundum saman hafa rugludallar álpast út á markað og látið sölumenn snákaolíu selja sér hvers konar rugl. Nýtt er, að það vill láta skattgreiðendur borga fyrir sig. Ætli ekki sé frekar kominn tími til, að skattgreiðendur næstu áratuga geri byltingu gegn ofríki óráðsíufólksins.
Þurfti að sukka pínulítið

Fráfarandi forstjóri Íbúðalánasjóðs er gamall framsóknarráðherra, ráðinn út á spillingu. Taldi sig þurfa að sukka pínulítið. Sjóðurinn tapaði svo miklu, að eiginfjárhlutfallið er tæpt. Orðum það á íslenzku: Sjóðurinn tapaði ekki á lélegum kúnnum, heldur á bralli Guðmundar Bjarnasonar framsóknarmanns. Heillum horfin ríkisstjórn er reiðubúin að henda skattfé barnabarna okkar í sukkið. Tuttugu milljarða segir Fréttablaðið. Nær ekki nokkurri átt. Flestir virðast sammála um að henda afleiðingum allrar óráðsíu í skattgreiðendur. Jafnvel Hæstiréttur er í þeim ljóta leik. Engin hugsar um barnabörnin okkar.
Ríkið má ekki ábyrgjast banka

Ég hef enga trú á, að dómstólar láti ríkið taka ábyrgð á einkabönkum. Það er hlutverk tryggingafélaga að greiða forsjálum fyrir svonefndan forsendubrest. Ríkið getur í óendanlegri heimsku sinni ákveðið að axla bankaábyrgð, en hún er ekki sjálfgefin. Ást ríkisvaldsins á bönkunum er forsenda flestra okkar vandamála. Mesta hættan af Gylfa Magnússyni er, að hann vill hlaupa undir bagga með vinum sínum í bönkunum. Það má aldrei gerast. Athugum, að eigendur bankanna keyptu þá ekki, heldur tóku upp í skuld. Ef forsendur hafa brostið, þá hætta þeir bara við kaupin og tapa þá öllu sínu. Forsendubrestur er bull.
Bankar ráða fasteignaverði

Lánastofnanir sitja uppi með hundruð íbúða. Þær liggja með þær og þora ekki að setja á markað. Markmið þeirra er að halda uppi húsnæðisverði. Það mundi hrynja, ef hundruð íbuða kæmu á markað. Hins vegar er nauðsynlegt, að verð íbúða finni nýtt jafnvægi, sem tekur tillit til byggingakostnaðar. Ef verð íbúða er enn of hátt, þarf það að lækka. Bankarnir bera sem íbúðaeigendur ábyrgð á, að þetta jafnvægi finnist á skipulegan og rólegan hátt. Mikilvægt er, að aftur komist á markaður með íbúðir. Núverandi staða vöruskipta er óverjandi til lengdar. Líflegur markaður íbúða er þáttur eðlilegs samfélags.
Óráðsíufólkið sigrar

Óráðsíufólkið er að ná tökum á framvindunni. Líkur vaxa á, að reikningurinn fari til barnabarnanna. Þannig verður útkoman í hagkerfi Sturlu bílstjóra. Við þurfum að losna við bankavininn Gylfa Magnússon úr ríkisstjórninni. Við þurfum að klippa sundur ástarbandalag ríkis og banka. Fantar, sem lánuðu óráðsíufólki og innheimta síðan með afarkostum, verða sjálfir að blæða. Fáránlegt er, að ríkið ábyrgist innistæður í bönkum glæpamanna. Fólk á bara að taka strax út sína peninga og setja þá undir koddann meðan varir óöld óráðsíufólks. Ríkisstjórnin lýsi strax yfir, að hún ábyrgist ekki krónu.
Gömlu blóðsugurnar skárri

Pólitíkusar L-listans á Akureyri hlaða ættingjum sínum í nefndir. Segja þá vera frábært fólk og ekki eiga að líða fyrir ættartengslin. Þekkt rök frá Framsókn. Segja algengt, að ættir séu í pólitík mann fram af manni. Þekkt rök frá Framsókn. L-listinn hefur slegið bæjarmet í spillingu Akureyrar eins og Besti flokkurinn gerði í Reykjavík. Því meiru, sem breytt er í pólitík, þeim mun meira eykst spillingin. Kjósendur eru skyni skroppnir. Geta ekki losað sig við gömlu blóðsugurnar án þess að kjósa nýjar og hálfu þyrstari. Illskástu blóðsugurnar eru þær elztu og feitustu, samanber Kolkrabbann.
Misráðin tilmæli Seðlabankans

Rangt var hjá Seðlabankanum og Fjármálaeftirlitinu að mæla til bráðabirgða með vöxtum Seðlabankans í stað gengistryggingar. Þessar stofnanir ráðlögðu leiðina, sem hagstæðust getur orðið lánastofnunum í Hæstarétti. Hagstæðasta útkoma skuldara yrði, að svokallaðir samningsvextir giltu. Betra hefði verið að fara bil beggja til að sýnast ekki hallur undir lánastofnanir. Núna eru Seðlabankinn og Fjármálaeftirlitið réttilega talin ganga erinda bankanna. Óreiðufólk mun því neita að borga samkvæmt tilmælum þeirra. Ekkert mun ganga eða reka í innheimtu skulda fyrr en úrskurður Hæstaréttar liggur fyrir.
Gæla við rafbyssur

Kristófer Helgason er þáttastjóri á Bylgjunni og umboðsmaður Taser-rafbyssa, sem drepið hafa hundruð manna í Vesturheimi. Kristófer notar hvert tækifæri til að auglýsa Taser. Síðast var þar talað við Snorra Magnússon, formann Landssambands lögreglumanna. Hann er frægur fyrir að saka fórnardýrin um slysin. “Undirliggjandi sjúkdómar” valda dauðsföllum, ekki rafbyssurnar. Fólk með “undirliggjandi sjúkdóma” ber því ábyrgð á andláti sínu, þegar það verður á vegi skotglaðrar löggu. Enda sýndi lögguofbeldið eftir andófið við Seðlabankann í gær, að henni er síður en svo treystandi fyrir rafbyssum.