arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Fornaldareðlan blæs

Sama daginn og örlagadómur Hæstaréttar féll í máli Kaupþingsmanna blés mesta fornaldareðlan til sóknar gegn almenningi. Viðskiptaráð hvatti til aðgerða, sem á sínum tíma leiddu til hrunsins. Heimtaði einkavæðingu innviða samfélagsins. Ráðið vill ekki læra neitt af ruglinu í Reykjanesbæ. Enn síður vill ráðið læra neitt af skorti á opinberum hömlum á bankabófum einkavæddra banka. Úti í heimi krefjast gráðugir viðskiptamenn einkavæðingar á vatni og lofti. Þótt slíkt hafi leitt til hörmunga í rómönsku Ameríku. Viðskiptagræðgin er orðin stjórnlaus og verður aðeins stöðvuð með pólitískri vakningu og samfélagsvæðingu.
Vill falsa reglur

Sigrún Magnúsdóttir umhverfisráðherra vill milda orðalagið í Evrópureglum, sem alþingi staðfestir. Telur, að unnt sé að innleiða niðurstöðu með því að breyta henni. Þetta skapar ýmsa möguleika fyrir Framsókn. Til dæmis mætti bæta orðinu „ekki“ inn á réttum stöðum. „Bannað er að virkja á náttúruverndarsvæðum“ mundi þá hljóða: „Ekki er bannað að virkja á náttúruverndarsvæðum“. Þannig væri hægt að innleiða reglurnar án þess að gera það. Slíkt væri einkar þægilegt fyrir umhverfisráðherra og aðra baráttumenn sérhagsmuna. Teljið þið, að ráðherra, sem hugsar svona, sé með fullu viti? Eða sé bara þessi venjulegi Framsóknarbófi?
Trúartengd morð

Morðin í Kaupmannahöfn tengjast íslam eins og morðin í París. Í öðru tilvikinu var ráðist gegn næsta umhverfi teiknara, sem sakaður hafði verið um að móðga spámanninn Múhameð. Í síðara tilvikinu var ráðist gegn næsta umhverfi gyðinga. Hvort tveggja líktist að þessu leyti morðunum í París. Þetta voru ekki aðeins verk ruglaðra einstaklinga, heldur einnig trúartengd morð. Ýmsar túlkanir á orðum spámannsins hvetja til slíkra verka. terroristasamtökin ISIS beita fyrir sig skrifum höfundarins Abu Bakr Naji. Ýmsir róttækir klerkar múslima mæla líka með hryðjuverkum. Meðal of margra múslima er leiðin of stutt út í slíkar öfgar.
Réttur og rangur tími

Eftir síðustu kosningar í Svíþjóð myndaði stærsti minnihlutinn stjórn í samráði við næststærsta minnihlutann. Samið var um, að ríkisstjórnin notaði ekki sitt fjárlagafrumvarp, heldur fjárlagafrumvarp minni aðilans. Þetta er sænsk aðferð við að setja niður deilur. Hér var það fyrir kosningar, að ríkisstjórn reyndi að mynda sátt um vilja minnihlutans um söltun stjórnarskrár og afhendingu kvóta til greifa. Svo kom í ljós í kosningunum, að stuðningsmenn ríkisstjórnarinnar töldu þetta vera reginsvik. Samfylkingin og Vinstri græn urðu að smáflokkum í síðustu kosningum. Stundum er réttur tími til sátta og stundum er rangur tími.
Gott er að gúgla

Flestir nota Google til að leita, enda er nýyrðið að gúgla notað um alla leit á vefnum. Google er samt að ýmsu leyti hættulegt fyrirtæki, er til dæmis í nánum tengslum við leyniþjónustur Bandaríkjanna. Spurning er, hvort það hafi áhrif á gildi leitarvélarinnar. Nota Google-leit mikið, hef ekkert við hana að athuga. Hún vísar yfirleitt efst í Wikipedia, sem reynist traust heimild. Síðan vísar Google í þekktar heimildir, sem flestar eru sæmilega áreiðanlegar. Notandinn verður að vísu að þekkja heimildirnar og gera sér grein fyrir misjöfnu gildi þeirra. Ég verð ekki var við annarleg sjónarmið við röð heimilda hjá Google.
Hamfarir íslams

Sagnfræðin segir okkur, að alla tíð hafi íslam verið herskárri en gengur og gerist um höfuðtrúarbrögð heims. Á allra síðustu árum hefur róttæk bókstafstrú geisað eins og faraldur um samfélög múslima. Ræturnar eru hjá wahabítum í Sádi-Arabíu og þaðan koma peningarnir líka. Bókstafstrúin byggist ekki bara á kóran múslima, heldur á túlkunum ýmissa klerka. Frægastur er

ABU BAKR NAJI, sem boðar grimmdarlegt ofbeldi. Hann er andlegur lærifaðir ISIS, sem hefur gengið fram af fólki upp á síðkastið. Ungir múslimar af vesturlöndum flykkjast í þann hóp og koma síðan aftur. Vesturlönd þurfa að stórefla viðbúnað vegna þessara hamfara.
Fráleitur yfirgangur

Fráleitt er að ímynda sér, að bakvið luktar dyr sé unnt að semja um mikið afsal fullveldis og borgaralega réttinda. Samt taldi Evrópusambandið sér trú um það. Samt taldi Gunnar Bragi Sveinsson ráðherra sér trú um það. Samt taldi Martin Eyjólfsson, sendifulltrúi Íslands í viðræðunum, sér trú um það. Halda átti öllu ruglinu leyndu fimm ár fram yfir gildistöku. Blaðran sprakk svo í andlitið á öllum þessum aðilum. Evrópusambandið er rúið trausti, enginn trúir neinu, sem forstjórarnir segja. Íslenzka utanríkisráðuneytið er rúið trausti, enginn trúir neinu, sem Gunnar Bragi og Martin segja. Nú ber þeim að hætta þessari vitleysu.
Bara fyrir sérfræðinga

Fyrst er hér aðvörun: Matarhúsið Teni er alvaran, fyrir sérfræðinga. Þarna eru ekki gafflar eða skeiðar. Í staðinn er matnum að hætti Eþiópíu skóflað upp með súrdeigsflatbrauði, sem þarna er tæpast nógu þétt til slíks. Mundu að nota bara hægri hönd, þá hreinu. Viljirðu borga 2000 kr fyrir hádegismat, er betra að fara í venjulegt veitingahús. Hér færðu bara kryddsterka grauta, nautagrauta, lambagrauta, kjúklingagraut og grænmetisgrauta, alla með sama bragðinu. Kaffið frá Eþiópíu er samt gott, afgreitt í leirpotti, sem sveiflað er, svo að þú finnir ilminn góða. Hér voru áður Kryddlegin hjörtu, er fluttust á Hverfisgötu.
Bíllausi lífsstíllinn

Að baki vinstri fasisma borgarstjórnar gegn bílum er hugsjónin um bíllausan lífsstíl. Til að þvinga hann fram, nægir ekki að laga umferð hjóla og gangandi fólks. Einnig þarf að hefta bílaumferð. Með fjölbreyttum hætti er unnið að því. Götur eru þrengdar ein af annarri, Hofsvallagata, Borgartún og Grensásvegur. Skipulagður er bílastæðaskortur við nýbyggingar, svo að vandræði nýrra turna yfirfærist á gömul íbúðasvæði, svo sem í Skuggahverfi. Umferðarljós eru jafnvel færð til að stífla torg, til dæmis Melatorg. Borgarstjórn telur borgarveðrið, rok og rigningu og hálku, henta vel til að koma hér á fót París norðurhjarans.
Traustur trúarhávaði

Mér finnst hávaði frá kirkjum vera í góðu lagi, upp að vissu marki. Setja þarf mörk við hljóðstyrk kirkjuklukkna og hringingum að næturlagi. Núverandi ástand er í góðu lagi. Sama er að segja um annan trúarhávaða, til dæmis frá moskum. Í góðu lagi er að heyra bænaköll, upp að vissu marki hljóðstyrks og tímasetninga. Um alla Evrópu og Miðausturlönd er hávaði af þessu tagi hluti af menningu og siðvenjum staðarins. Þetta eru meðal þeirra atriða, sem gefa lífinu gildi. Mér finnst líka, að innleiða megi trúarlegar skrúðgöngur, er einkenna kaþólsk lönd. Þótt margir efist um trúarsetningar, eru helgisiðir í sjálfu sér mikils virði.
Sykurneyzla er fíkn

Samtök iðnaðarins hafa fengið sér næringarfræðing, eins og hagsmunasamtök hafa löngum gert. Hlutverk fræðingsins er að segja vörur félagsmanna vera hollar og næringarríkar. Ragnheiður Héðinsdóttir segir í Fréttablaðinu í dag, að sykur sé ekki ávanabindandi. Kemst að þeirri niðurstöðu með því að skipta fíkn í tvennt, efnisfíkn og hegðunarfíkn. Matarfíkn sé bara hegðunarfíkn og tengist því ekki sykri frekar en öðrum matvælum. Hún er þarna á hálum ís, því að algeng meðferð við ofáti er að skera niður neyzlu á viðbættum sykri. Ástæðan er sú, að margir telja viðbættan sykur vera lystaukandi og leiða þannig til of mikillar neyzlu.

Gúglið „added sugar addictive“ til að finna rökstuðning fyrir ríkjandi meðferðarúrræðum.
Vægir dómar

Dómar Kaupþingsmanna eru vægir, þótt sumir fjölmiðlar segi þá þunga. Skýringar vantar með þessu mati fjölmiðlunga, enginn samanburður á Lalla Johns og Sigurði Einarssyni. Dómarnir snúast um stjarnfræðilegar upphæðir, en ekki um bjórkippur eins og dómarnir yfir Lalla. Bernard Madoff fékk 150 ára dóm í Bandaríkjunum fyrir fjárglæfra. Hvað mundi Fréttablaðið kalla slíkan dóm. Hæstaréttardómarnir í gær voru vægir. Sendu þó skilaboð um, að það kosti að setja þjóðfélagið á hvolf. Því er hægt að sætta sig við dómana, en þungir verða þeir seint taldir. Og túlkanir eiga ekki heima í fréttum, aðeins í útskýrðum fréttaskýringum.
Fjölmiðla-rökkur

Fjölmiðlar sinna fréttum misjafnlega, en samtals nokkuð sæmilega. Samdráttur hefur þó orðið í rannsóknum, sem eru dýrari en venjuleg blaðamennska. Túlkun frétta er afleit í fjölmiðlum, nema helzt í Kjarnanum og væntanlega einnig í Stundinni, þegar hún fæðist. Öflug túlkun frétta hefur að mestu flutzt yfir í fólksmiðla á vefnum. Á sama tíma hafa komið til sögunnar millistig frétta og auglýsinga, svo sem kostanir, kynningar og fleira slíkt. Það spillta efni er sumpart unnið af blaðamönnum. Fjölmiðlar fyllast af frábærum kínalífselixírum, sem forheimska lýðinn. Aukin fátækt fjölmiðla keyrir áfram þessa óheillaþróun.
München endurspiluð

Að sumu leyti minnir staða Úkraínu á Tékkóslóvakíu 1938. Pútín leikur hlutverk Hitlers, mætir hverri eftirgjöf með nýjum kröfum. Merkel leikur hlutverk hins smáða Chamberlains, sem reynir að miðla málum. Sagnfræðilegur samanburður hefur samt takmarkað sönnunargildi. Enginn veit, hvað gerzt hefði, ef fundurinn í München hefði farið á annan veg. Angela Merkel þeytist austur og vestur um haf. Virðist eiga á hættu að einangrast á miðjunni. Að venju ofmeta Bandaríkin eigin hernaðargetu. Allt getur þetta því miður endað með kjarnorkustríði. Einbeitt siðblinda er illviðráðanleg í pólitík og þarna getur teflzt um örlög mannkyns.
Flóinn gafst upp

Flóabandalagið hefur gefizt upp á kjarabaráttu. Sýnir kröfur um lágmarkslaun, sem eru langt neðan við lágmark framfærslu. Flóabandalag höfuðborgarsvæðisins og Reykjaness er kjarninn í Starfsgreinasambandinu, sem er síðan kjarninn í Alþýðusambandinu. Þetta eru hinir hefðbundnu verkalýðsrekendur, sem lýsa sér á toppnum í Gylfa Arnbjörnssyni, Trójuhesti atvinnurekenda. Það verða aðeins smáfélög hér og þar, á Akranesi og Húsavík, sem streitast við að ná mannsæmandi kjörum. Þetta þýðir, að auðvelt verður að semja. Eftir smávægilegt hnuss og fuss munu atvinnurekendur fagna skilyrðislausri uppgjöf verkalýðsrekendanna.
Laugaveg vantar þak

Sem verzlunargata hefur Laugavegur aldrei náð upp fyrir Vitastíg. Ofan hans hefur alltaf verið slæðingur af lausum gluggum, ekki sízt næst strætótorginu Hlemmi. Þótt ferðamenn séu orðnir yfir milljón ári, þótt hótel og lundabúðir þyrpist að. Reynt hefur verið að breyta Laugavegi í göngugötu að sumarlagi. Samt eykst ekki sókn í gluggapláss. Eitthvað vantar. Held það sé veðrið, sama náttúruaflið og hindrar hugsjónina um bílfrjálsa borg. Til að gera Laugaveg að göngugötu þarf að yfirbyggja hana. Koma þar upp gegnsæju þaki til varnar regni og roki. Gömul og góð reynsla er af slíkum gallerie í Napólí og Mílanó.
Frjálsir urðu þrælar

Ísland er orðið að landi, þar sem láglaunafólk getur ekki lifað af launum sínum og hefur því ekki aðgang að neinu frelsi. Þar sem ungt fólk getur ekki byggt eða keypt þak yfir höfuðið. Þar sem fjöldinn tekur engan þátt í hlutabréfum og hefur notað séreignasparnaðinn til að borga af hrunskuldum. Þannig hafa rústast helztu hugsjónir Sjálfstæðisflokksins um frjálsa einstaklinga. Stefna flokksins leiddi hrun yfir þjóðina og gerði einstaklingana að þrælum. Þeir puða við að borga af krítarkortinu og skuldunum og sjá aldrei til sólar. Á sama tíma raka greifar landsins saman milljörðum. Þetta er átakanlegt gjaldþrot kapítalismans.
Hömlulaus áhættufíkill

Vesturveldin gera sér grein fyrir, að Rússland getur valtað yfir Úkraínu. Deila hins vegar um viðbrögð. Bandaríkjastjórn vill með hernaði valda Rússlandi meiri kostnaði ofan á hrun olíuverðs. Það er samkvæmt reynslu Sovétríkjanna sálugu, sem hrundu innanfrá. Evrópustjórnir telja hins vegar, að Pútín hafi lítinn áhuga á atriðum, sem varða óþægindi eða fjárskort. Hann vilji skoða, hvað hann komist langt. Feti sig þess vegna sífellt lengra í ýfingum við nágranna. Fram á yztu nöf og jafnvel fram af henni, gerist þess þörf. Angela Merkel og François Hollande líta á Pútín sem hömlulausan áhættufíkil, er meðhöndlist af varfærni.
Enn ein fiskdýrðin

Fiskur dagsins var pönnusteikt langa með kartöflum, rófuþráðum og lauk, frábær matur (1790 kr). Nýveiddur kræklingur úr Breiðafirði í soði með sólselju var enn betri (1890 kr). Nýsteikt kleina með ídýfu úr mysuosti var skemmtilegur eftirréttur (990 kr). Matur og Drykkur er nýtt veitingahús í gamla Ellingsen-húsinu við Grandagarð, þar sem líka er Sögusafnið. Hátt til lofts í rustalegum matsal, þar sem frumlegir skúlptúrar úr gegnsöguðum málverkum klæða einn vegg. Þjónusta var notaleg, en ekki skólagengin. Beztur var maturinn, enn ein vinin í sífellt lengri röð góðra fiskréttahúsa landsins. Guði sé lof fyrir ferðafólkið.
Fullvalda Martin

Af hverju reynir Gunnar Bragi Sveinsson að fórna fullveldi með TISA-samningum? Þeir fela í sér meira framsal en aðild að Evrópusambandinu. Utanríkisráðherra streitist samt við þessa samninga, sem Evrópa er smám saman að leggjast gegn. Taugaveikluð andstaða hans við Evrópu er marklaus, þegar sá sami vill ganga enn lengra á öðrum vettvangi. TISA felur í sér framsal valds til risafyrirtækja. Felur í sér réttarstöðu þeirra til jafns við fullvalda ríki. Annað hvort er Gunnar Bragi svona fattlaus eða sjálfum sér ósamkvæmur. Kannski hann hafi af fávitaskap veitt Martin Eyjólfssyni sendifulltrúa réttarstöðu fullvalda ríkis.
Ólöf opnar leyndó

Ólöf Nordal opnaði leyndó um vopna- og valdbeitingarreglur löggunnar, sem vonda Hanna Birna hafði læst. Mikilvægt skref til opnara þjóðfélags, burtséð frá mati okkar á reglunum. Okkur hafði verið sagt, að birting mundi auðvelda glæpi. Svo mælti Úrskurðarnefnd um upplýsingamál, sem hefur ætíð verið og er enn helzti varðhundur hins lokaða stjórnkerfis. Nú er búið að birta þessar voðalegu reglur og þá kemur í ljós, að þær eru í meginatriðum vel hugsaðar og gagnlegar. Í ljós er komið, að það var leyndin, sem var skrímslið, en ekki innihaldið. Kerfi úreltrar leyndar lætur sér vonandi gott framtak ráðherrans að kenningu verða.
Sómalía norðursins

Fyrir hrun skófu vildarmenn tugmilljarða úr bönkunum og fluttu í skattaskjól. Eftir hrun kom í ljós, að fyrirtækin voru skuldug upp fyrir haus og áttu engar eignir. Skuldirnar voru afskrifaðar, en stolna féð er enn til í skattaskjólum. Fé þetta er 100% þýfi, ekki bara skattsvikið, heldur stolið undan afskriftum. Listar yfir þýfið ganga kaupum og sölum erlendis. Þýzka ríkið keypti listana og rukkaði bófana. Hér á landi fer náfölur Bjarni Benediktsson undan í flæmingi, því bófarnir eru í hans liði. Veltir sökinni á skattrannsóknastjóra, sem hefur varanlega komið sér fyrir í felum. Þetta er Ísland í dag, Sómalía norðursins.
Þingmaður tuddast

Einn tudda Sjálfstæðisflokksins á þingi bullaði um sovézka fiskveiðistjórnun á Íslandi í fréttaviðtali við Ríkisútvarpið. Rífst svo og skammast yfir því, sem rétt var eftir honum haft. Þetta er Sjálfstæðisflokkurinn í dag, hópur tudda, sem hefur litla hugmynd um, hvað þeir segja. Fnæsa svo, þegar ruglið er gert sýnilegt. Þeir telja vanda þjóðfélagsins felast í fréttamönnum, sem segja satt. Sitja saman í keng og gráta þau örlög sín. Telja ruglið fréttamönnum að kenna, en ekki sjálfum sér. Afneita tilraunum sínum til að stela þjóðarauðlindinni. Ásmundur Friðriksson er kjósendum til skammar eins og ýmsir fleiri þingmenn.
Þúsund ára velferð

Fyrir þúsund árum ákvað lögbókin Grágás, að samfélagið bæri ábyrgð á vesalingum, svo sem öryrkjum, gamalmennum, sjúkum og atvinnulausum. Hreppar voru beinlínis stofnaðir til að sjá um framfærslu þeirra, sem höfðu orðið undir í lífinu. Nú á tímum hafa allir stjórnmálaflokkar lengst af verið sammála um þetta öryggisnet. Vinstri flokkar hafa þó viljað efla það og hægri flokkar haldið því óbreyttu. Alveg nýtt í sögu landsins er, að ríkisstjórn víki frá þessari velferðarstefnu. Að ríkisstjórn og þingmenn hennar ráðist af hörku gegn öryrkjum, gamlingjum, sjúkum og atvinnulausum. Herferðin er í boði kjósenda bófaflokkanna tveggja.
Fleygið þeim út

Tvennt er brýnt. Í fyrsta lagi að fjármagna endurreisn heilsu og velferðar með endurheimt auðlindarentu og auðlegðarskatts. Í öðru lagi að flytja milljarða frá atvinnurekendum til launafólks með endurheimtri stéttabaráttu. Það gengur ekki, að einokun og fáokun geti flutt breytingar á kostnaði á neytendur. Hér er minni samkeppni en í stóru löndunum og fyrirtækin hafa komizt upp með hvað sem er. Út í hött er, að þolað sé, að hinir langbezt stæðu margfaldi tekjur sínar. Og hefji síðan ofsagrát, þegar láglaunafólk vill geta lifað af launum sínum. Þá er nærtækast að fleygja atvinnurekendum út. Auðvitað í krafti lífeyrissjóðanna.
Engin svör fást

Það er léleg afsökun fyrir aðild Íslands að TISA-samningum, að hún sé Össuri Skarphéðinssyni að kenna. Þegar viðræðurnar byrjuðu, var ekki vitað, hvílíkt skrímsli þær yrðu. Í síðasta lagi um mitt síðasta ár átti utanríkisráðuneytið að fatta, að þar væri ekki allt með felldu. Þá hafði Wikileaks birt heilmikið af leyniskjölum viðræðnanna. Gunnar Bragi Sveinsson ráðherra þarf að útskýra, hvað Ísland er að gera þarna. Hvort geðbilunin sé að einhverju leyti einkamál Martins Eyjólfssonar sendifulltrúa. Hvort ríkisstjórnin vilji, að risafyrirtæki fái réttarstöðu þjóðríkja. Og að innviðir samfélaga verði almennt einkavæddir.
Vinstrið hrekkur upp

Gott er, að formaður Vinstri grænna fattar, að vinstri flokkarnir urðu undir í baráttu um hugmyndir og orð. Sjálfstæðisflokki tekst enn að misnota orð, þótt túlkun hans hafi orðið gjaldþrota erlendis. Orð eins og stöðugleiki og frelsi. Nú er spurningin, hvort eitthvert malt sé eftir í Vinstri grænum. Samfylkingin er verr stödd, hefur misst samband við láglaunafólk. Þar tala menn í staðinn um „bíllausan lífsstíl“ og aðra óra, sem eiga engan hljómgrunn fátækra. Og þar er formaður, sem er eins og klipptur út úr banka. Minnir kjósendur á, að vinstri stjórninni mistókst hrapallega að koma böndum á siðblindingja bankanna.
Foknir eða læstir

Fall Framsóknar sker sig úr í öllum könnunum. Hinir þrír partar fjórflokksins fá sömu prósentu og í kosningunum. Fokið nemur tuttuguþúsund vonsviknum. Hafa fattað, að Framsókn mun ekki standa við loforð um stórfelldar gjafir. Einnig var fyrirsjáanlegt, að fylgi Samfylkingar og Vinstri grænna væri frosið. Sviku þjóðina fyrir kosningar um stjórnarskrá og kvótalög og hafa sýnt lítil merki um iðrun. Meiri furðu vekur, að Sjálfstæðis skuli halda fylginu. Flokkurinn hefur sýnt einstæða fylgispekt við auðgreifa og óbeit á hvers konar velferð fátækra. Sannfærðir kjósendur hans eru harðlæstir í stuðningi við aukna stéttaskiptingu.
Verndun skattsvikara

Bjarni Benediktsson ætti að hætta að vera með múður vegna kaupa á skattagögnum. Gögnin á að kaupa á sömu kjörum og önnur ríki í Vestur-Evrópu hafa gert. Hann á ekki að þyrla upp séríslenzkri lagatækni og reyna að kenna skattrannsóknastjóra um skandalinn. Ef Þýzkaland keypti gögnin, þá getur Ísland örugglega keypt sín gögn. Viku eftir viku er Bjarni með undanbrögð, sem öll miða að fyrningu þessa mikilvæga máls. Raunar hefur hann aldrei viljað kaupa þau. Það stafar af, að liðið í kringum hann hefur stolið undan skatti og falið þýfið í skattaskjólum. Flóknara er það ekki. Bjarni heldur því áfram að skjóta upp púðurskotum sínum.
Átakanleg öldrun

FRÉTTABLAÐIÐ birtir í dag átakanlegar upplýsingar um ömurlega dvöl gamalmenna á ýmsum hælum. Gamla fólkið liggur langtímum saman í eigin þvagi og því er stillt upp langtímum saman við stillimynd sjónvarps. Því er haldið dofnu með mikilli lyfjagjöf og starfsfólk skilur varla íslenzku. Ævikvöldið er samkvæmt þessu í mörgum tilvikum fyrirkvíðanlegt. Samfélagið þarf að rannsaka þessi mál. Og koma þeim í það horf, sem talið er mannsæmandi á norðurlöndunum. Kanna þarf meðferð gamlingja og halda góðar skrár um lyfjanotkun. Samtímis þarf að auðvelda fólki að velja að hverfa í grænni haga til að sleppa undan svívirðu elliheimilanna.
Niðurgreidd stóriðja

Bitur er reynsla þjóðarinnar af lítilli aðild stóriðju að kostnaði við rekstur samfélagsins. Samt halda pólitíkusar áfram að niðurgreiða kostnað stóriðju. Er þó ljóst, að það er dýrasta mögulega aðferð við að útvega atvinnu. Steingrímur J. Sigfússon kjördæmapotari lét niðurgreiða höfn og innviði stóriðju á Bakka. Í samræmi við Steingrím er Ragnheiður Elín Árnadóttir að niðurgreiða stóriðju í Helguvík. Þar eiga tvær verksmiðjur að útvega alls tvo rútufarma af atvinnu. Í því skyni leggur ríkið fram 1,1 milljarð króna fyrir utan styrki frá Keflavík. Miklu nær væri að leggja milljarð í að búa í haginn fyrir sprotafyrirtæki.
Stofnun rýrir öryggi

Vilji Ólöf Nordal innanríkisráðherra efla þjóðaröryggi, gerir hún það ekki með sérstakri stofnun. Um allan heim er bitur reynsla af slíkum stofnunum. Vænisýki þeirra veldur ómældum skaða, leyndarhyggju og lögbrotum, hnýsni og fláttskap. Sjáið til dæmis leyniþjónustur Bandaríkjanna og Bretlands, sem frægar eru að endemum. Í Bandaríkjunum sæta borgarar leynilegum dómstólum með leynilegum ákærum og leynilegum dómstexta. Hins vegar mundi Ólöf efla þjóðaröryggi með því að vernda borgarana gegn fasískum hugmyndum um slíkar stofnanir. Það væri nóg að ráða Styrmi Gunnarsson til að ráfa um og taka fólk tali um vonda kommúnista.
Evrópa hafnar TISA

Evrópusambandið hefur gefið út

YFIRLÝSINGU um, að það beri enga ábyrgð á pappír TISA viðræðnanna við Bandaríkin um einkavæðingu opinberrar þjónustu. Sambandið muni ætíð standa gegn slíkum hugmyndum. Cecilia Malmström viðskiptaforstjóri staðfesti þetta. Svo virðist því, sem tillögunni hafi verið hafnað. Fínt skref til stöðvunar fríverzlunarsamnings Evrópu við Bandaríkin. Á þingi sambandsins hefur á sama tíma myndazt meirihluti gegn réttarstöðu risafyrirtækja til jafns við þjóðríki. Þetta endurvekur spurningu um, hvað Martin Eyjólfsson er að gera í viðræðunum. Er framsal fullveldis áhugamál Gunnars Braga utanríkisráðherra?
Einkavæðing heilsunnar

Einkavæðing heilsunnar er ekki framtíðardraumur, þótt nýr landlæknir og Björt framtíð tali svo. Hún er veruleiki dagsins. Frægasti þátturinn er einkavæðing tannlækninga. Veldur því, að fátækir tíma ekki að láta gera við tennur. Annað dæmi eru skipti á augasteinum. Fátækir sæta því einfaldlega að verða blindir. Almenningur lætur sig hafa það að bíða í hálft annað ár eftir fyrra auga og síðan hálft annað ár eftir síðara auga. Í millitíðinni hefur hann búið við skaðleg áhrif frestunar og misræmis. Vel stæðir borga og fá nýja augasteina strax eftir hádegi. Þetta er bara einn þáttur ógeðslegrar stéttaskiptingar.
Brá fæti fyrir kaup

Seljandi gagna um þýfi Íslendinga í erlendum skattaskjólum vantreystir kerfinu, sem á að sjá um, að gögnin nýtist til skattheimtu og sekta. Telur líklegt, að prósenta af hagnaði ríkisins muni skila sér illa sem sölulaun á þessum gögnum. Bjarni Benediktsson fjármálaráðherra setti það skilyrði fyrir kaupum gagnanna, að verðið yrði skilgreind prósenta af tekjunum. Auðvitað hefur ríkiskerfið alla möguleika á að hlífa þjófunum og rýra, til dæmis með fyrningu mála. Málið er í hnút vegna kröfu Bjarna Benediktssonar, sem býr við fyrirskipanir frá vinum og ættingjum. Því verða gögnin ekki keypt hérna, þótt önnur ríki hafi keypt.
Reykjavík slíti samstarfi

Hluti vangetu stjórnar Strætó stafar af, að Reykjavík stjórnar þar ekki. Nærri allir stjórnarmenn eru valdir af meirihluta Sjálfstæðisflokksins í svefnbæjunum umhverfis Reykjavík. Formaðurinn er úr Mosfellssveit. Og fólks af þessu tagi er allra manna ólíklegast til að hafa tilfinningu fyrir þeim, sem minna mega sín. Þetta er sams konar fólk og það, sem grefur á alþingi og í ríkisstjórn undan velferð og heilsu fátækra. Reykjavíkurborg hefur asnast til að gagna í bandalag með nágrannabæjunum um rekstur Strætó. Og hefur svo mátt sitja undir hellidembu af gagnrýni út af rekstri Strætó. Bezt er því, að borgin slíti þessu samstarfi.
Fatlaðir smjörlíkiskassar

Nú er nóg komið. Strætó hefur sýnt og sannað, að hann ræður ekki við flutning á fötluðum. Hver harmsagan dynur yfir á fætur annarri. Steininn tók úr, þegar talsmaður Strætó kenndi hinum fatlaða um harmleikinn. Strætó varð hörmung á valdaferli Reynis Jónssonar, sem hrökklaðist burt fyrir áramótin. Hann samdi án útboðs við vin sinn um ónothæft tölvukerfi og trassaði síðan að þjálfa mannskap í verkið. Ferlið í heild sýnir ógæfuna í kjölfar hlutafélagavæðingar opinbers rekstrar. Ómennsk gróðafíkn leysir mannúð af hólmi, fatlaðir meðhöndlaðir eins og smjörlíkiskassar. Strikum yfir ruglið og borgarvæðum þjónustuna að nýju.