arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Hver vísar á annan

Fyrir tæplega hálfri öld voru samningar Landsvirkjunar við verktaka með ákvæðum um ábyrgð verktaka á undirverktökum sínum. Nú er dólgafrjálshyggjan svo langt leidd, að enginn ber ábyrgð á neinu og hver vísar á annan. LNS Saga fær mikið af verkum byggðum á undirboðum undirverktaka. Slíkir fara svo ekkert eftir reglum um laun og hlaupast svo af landi brott, þegar hringurinn þrengist. Eftir standa vinnuþrælar í ókunnu landi. Kominn er tími til að rífa alla þessa útúrdópuðu frjálshyggju og láta alla bera ábyrgð á svikum sínum og svindli. Hér eru bófar gerðir að ráðherrum og einum jafnvel falið að mynda ríkisstjórn. Tómt flopp.
Endurlífgun krata

Margir hafa áhyggjur af dauðastríði Samfylkingarinnar. Ýmsir gamlingjar í þeim hópi strá salti í sárin með því að kenna henni sjálfri um ófarir sínar. Ein af tillögunum snýst um, að Alþýðuflokkurinn verði endurlífgaður. Gaman er að sjá rúmlega sjötuga öldunga lýsa áhuga á aðild að slíkri endurnýjun. Það er eftir öðru í pólitíkinni. Raunar sýnist fleirum, að sjónarmiðum krata sé víða flaggað í öðrum flokkum, hjá Bjartri framtíð, Pírötum, Viðreisn og Vinstri grænum. Þetta séu nógu margir flokkar með nógu mikið af kratisma til að það geti talizt nægja. Gamlingjar þurfi ekki að endurlífga löngu dauða flokka til að efla kratismann.
Verði ykkur að góðu

Pólitíkin er komin í þá stöðu, sem spáð var. Reynt er að mynda Engeyjarstjórn með Svartri framtíð. Þar verða sömu Panama-bófar og voru í síðustu ríkisstjórn. Ég sagði ykkur, að Viðreisn væri hægra megin við Sjálfstæðis og að Björt framtíð hefði þá einu stefnu að komast í ríkisstjórn. Ég varaði ykkur við þessum flokkum og tilraunum þeirra til að villa á sér heimildir. Of margir kjósendur trúðu því ekki, þótt þetta lægi dagljóst fyrir. Mikil reynsla er fyrir því, að íslenzkir kjósendur eru úr hófi trúgjarnir. Því fór sem fór. Útkoman er að þessu sinni, að bófar munu stjórna Íslandi hér eftir sem hingað til. Verði ykkur að góðu, fífl.
Hér vantar Tomma

Hard Rock var merkt matarhús og rokkminjasafn í Kringlunni fyrir aldamót, þegar Tommi réð þar ríkjum. Þá sagði Steve Wozniak, höfundur Apple og Macintosh, það vera bezta Hard Rock í heimi. Steve hafði þá selt hlutabréfin sín og fór um heim milli Hard Rock staða. Síðan fór Tommi í Búlluna, seldi Hard Rock, sem svo fór á hausinn fyrir hrun. Nú er komið nýtt Hard Rock í Lækjargötu. Ekki Rokkminjasafn, allt innbú upp á amerísku. Maturinn er so-so, barbeque kjúklingur með Chili-dósabaunum sem sósu, á 2.700 kr, þjónusta í lagi og tónahávaði furðulega lítill. Ekki einn af tíu beztu, en þolanlegur fyrir miðaldra hippa. Hér vantar Tomma.
Ofsatrú Viðreisnar

Ríkisstjórn Viðreisnar verður hægri sinnaðri en fráfarandi ríkisstjórn. Viðreisn er flokkur atvinnurekenda og mun leggja áherzlu á hófleg lífskjör. Hún mun enn frekar en Sjálfstæðis halda arði þjóðarbúsins hjá auðjöfrum, láta setja lög á verkföll og þrengja að útifundum. Nýfrjálshyggja er ekki bara praxís á þeim bæ, heldur beinlínis trúarsetning. Kenningin felur í sér, að af nægtaborði auðsins falli brauðmolar til almennings á gólfinu, sem klappi saman höndum af fögnuði. Viðreisn kemur öll úr Sjálfstæðisflokknum og það er fólk, sem er sannfærðara í ofsatrúnni. Er sannfært um, að pupullinn láti sér vel líka skammtinn í askana.
Ef menn nenna

Viðreisn neitar að hafa Framsókn með í ríkisstjórn atvinnurekenda. Neitaði fyrir kosningar og neitar enn. Sjálfstæðis hefur breytzt í pilsfaldaflokk kvótagreifa og Viðreisn kemur inn sem pilsfaldaflokkur verzlunargreifa. Vill ekki að neinn Þórólfur á Króknum reyni að stýra ríkisstjórninni. Í staðinn vill Viðreisn hafa meira en viljuga Bjarta framtíð með í stjórninni. Það gefur 32 þingmenn á móti 31. Viðreisn telur það duga, því að í þessum hópum séu engir villikettir til að smala. Til að sýnast vera að vinna þurfa menn kannski eina eða tvær vikur að möndla. Þessa auðveldu stjórnarmyndun má afgreiða fyrir hádegi, ef menn nenna.
Tignarfólk fær slummur

Í tilefni lokinna kosninga hefur Kjararáð Yfirstéttarinnar hækkað laun ráðherra um 330 þúsund krónur á mánuði. Tekur sú ákvörðun þegar gildi, sem er nýtt, því venjulega hækkar ráðið launin langt aftur í tímann. Þingmaður fær nú 1,1 milljón á mánuði fyrir utan alls konar skattfríar sporslur. Ráðherrar fá 1,8 milljón krónur á mánuði fyrir utan aukagreiðslur. Forsætis fær 2 milljónir á mánuði plús tilheyrandi. Á toppnum er svo forseti, sem fær 3 milljónir á mánuði, en það er ekki lengur skattfrítt. Ég gæti því látið mér detta í hug, að ríkið hafi peninga aflögu til að hækka hlutdeild sína í sjúkrakostnaði og kostnaði við örorku.
Þrældómur fyrr og síðar

Við Miðjarðarhafið er fólk kynslóð eftir kynslóð kúgað af landeigendum, prestum, lénsherrum, sýslumönnum og fógetum. Kynslóð eftir kynslóð venst fólk að leita trausts hjá sínum herra frekar en hvert hjá öðru. Var svona líka um aldir alda á Íslandi. Fest í lögum um vistarband og aðra ánauð. Þrældómur undir öðru nafni. Nú á tímum felst kúgunin í plastkortum, kaupaskyldu á íbúðum og gengdarlausri skuldasöfnun á gagnlausri neyzlu. Leiddi við Miðjarðarhaf til Mafíu, Camorra, Ndrangheta og fleiri glæpafélaga með lénsherra á toppi og aumingja á botni. Hér höfum við Sjálfstæðisflokk og Framsóknarflokk með traustu fylgi aldraðra sauða.
Deyr úr bíllausum lífstíl

Samfylkingin liggur í roti með þrjá þingmenn og formann, sem enn hefur ekki haft rænu á að segja af sér. Flokksvandinn hófst í byrjun með sambræðslu margs konar hópa. Það var á árum Blairismans. Broddar flokksins voru hugfangnir af Blair og tóku þátt í kosningabaráttu hans. Smám saman rofnuðu tengslin við launþegafélög og Samfylkingin varð brezkur miðstéttarflokkur. Tók ekki eftir kjaraskerðingu gamals fólks, öryrkja og láglaunafólks. Datt í hliðarmál, aukaatriði, lífsstíl. Gerði hosur sínar grænar fyrir auðgreifum. Lenti í að stjórna borgarskipulagi í þágu ágengustu lóðabraskaranna undir kjörorði „hins bíllausa lífstíls“.
Eins og á Sikiley

Kjósendur hafa ákveðið sig, valið sér ímyndaða framtíð. Tóku ímyndaða staðfestu fram yfir ímyndaða endurræsingu. Að vísu græddu Píratar og Vinstri græn ellefu þingsæti og Flokkurinn bara eitt. Það nægir bara ekki, því að Viðreisn hallar sér til hægri. Næst verður hægt að velja eftir fjögur ár. Þá verða auðmjúkir hlutfallslega fleiri, því ungt fólk nennir ekki lengi að standa uppi á hárinu á hálsbindum. Erum varanlega komin á frjálshyggjubraut með verri velferð og allan arð til allra ríkustu. Veruleikinn er bara svona: Of margir Íslendingar telja bófaflokka hæfasta til að stjórna volaðri þjóð. Eins og á Sikiley og í Napólí.
Pólitíski ómöguleikinn

Okkar vel metnu pólitísku höfðingjar lögðu í hádeginu mat á kosningarnar. Vegna hins „pólitíska ómöguleika“ mun Viðreisn halla sér að Sjálfstæðisflokknum. Setur bara það skilyrði, að Framsókn sé ekki með í boðinu. Því verður að velja þriðja hjól og beinast böndin að Bjartri framtíð. Enda bendir Viðreisn á, að kjósendur hafi hafnað vinstri stjórn. Kannski var það óttinn við vinstri stjórn, sem olli flótta fólks í faðm bófaflokksins í lok vikunnar. Slíkur ótti veldur svipaðri útkomu í ýmsum héruðum við Miðjarðarhaf. Þar sem útkoman verður seinleg í suðu, mun taka dálítið dass af „pólitískum ómöguleika“ til að gera stjórnina lystuga.
Snúin stjórnarmyndun

Sjálfstæðisflokkurinn er sigurvegari kosninganna, þótt fylgisaukning hans haldi ekki ríkisstjórninni á floti. Samstarfsflokkurinn tapaði of miklu fylgi. Bjarni Ben þarf að fylla í meirihluta á annan hátt, til dæmis með Vinstri grænum. Ekki dugir Viðreisn nema þriðji flokkurinn fylgi með. Snúið mál fyrir Bjarna. Píratar juku fylgi sitt verulega, en ekki nóg til að verða hinn turninn í pólitíkinni. Það fellur í hlut Vinstri grænna. Píratar geta varla haldið áfram aðdraganda stjórnarmyndunar, er hafinn var fyrir kosningar. Fjórflokkastjórn er úr sögunni, nema Viðreisn bætist við sem fimmti flokkur. Snúið mál fyrir Katrínu Jakobs.
Skánandi kosningabarátta

Kosningabaráttan var að mörgu leyti betri en áður. Öll sjónarmið komust að í sjónvarpinu. Minni áróður var í flestum fjölmiðlum öðrum en Viðskiptablaðinu. Til viðbótar við góð pappírsblöð á borð við Stundina og Fréttatímann eru komin vefblöð, sem oft kafa í mál. Kjarninn og Kvennablaðið eru dæmi um það. Meira máli skiptir, að opnir vefmiðlar eins og Pírataspjallið, Frjálshyggjufélagið og Stjórnmálaspjallið flytja gagnleg skoðanaskipti. Fésbækur einstaklinga skipta mestu, hafa skotið niður bombur, sem komið hefur verið á loft. Árangur sést kannski lítt í kosningunum. Fólk hleypur enn eftir gamalkunnri froðu.
Undirlægjur andverðleikanna

Ekki er það góð auglýsing fyrir þjóðina, að 50.000 manns styðji bófaflokk á borð við mafíuna í almennum kosningum. Að 25% þjóðarinnar styðji þá, sem hafa rænt og ruplað okkur. Með afnámi auðlegðarskatts og stórlækkun auðlindarentu. Með földu fé í skattaskjóli á aflandseyjum. Þá, sem hafa beinlínis reynt að skera niður heilsuþjónustu og skólaþjónustu til að létta á kvótagreifum. Ekki er það heldur góð auglýsing, að 20.000 manns styðji sérhagsmunaflokk í vinnslu búvöru. Þar af 10.000 stuðningsmenn kraftaverkakarls, sem ekki er með öllum mjalla. Alls 70.000 undirlægjur andverðleikastjóra spillingarsamfélagsins.
Staðfesta bófaflokksins

Flokkurinn, sem á tvo ráðherra í skattaskjóli, leggur aðaláherzlu á, að hann færi þjóðinni staðfestu. Flokkurinn, sem hækkaði skatta láglaunafólks til að lækka skatta hálaunafólks, boðar okkur staðfestu. Flokkurinn, sem rústaði heilbrigðiskerfinu, segist þar með sýna staðfestu. Í rúman aldarþriðjung hefur Sjálfstæðisflokkurinn flutt fé frá fátækum til ofurríkra. Á þessu kjörtímabili hefur hann aukið eignahlutfall hinna allra ríkustu á kostnað láglaunafólks. Nú er kominn tími til, að síðasti fimmtungur þjóðarinnar hverfi frá dýrkeyptri staðfestu bófaflokksins og taki þátt í afar brýnni endurræsingu samfélagsins.
Tæplega endurræsing

Síðasta könnun bendir til, að þeir, sem eru að ákveða sig nú, skiptist svipað og hinir, sem voru áður búnir. Ef við teljum Félagsvísindastofnun vera með traustar tölur, verður niðurstaðan svipuð og kannanir hafa sýnt síðustu daga. Sjálfstæðisflokknum og Framsókn nægir ekki að draga Viðreisn inn í víkkaða ríkisstjórn. Fjórflokkur stjórnarandstöðunnar fær þriggja manna meirihluta án þess að þurfa að draga Viðreisn inn. Sú fjögurra flokka ríkisstjórn virðist líklegust, enda eru þessir flokkar vanir samstarfi. Ótrúlegt er, að það feli í sér stórvægilega endurræsingu. En alténd verður það heiðarlegri ríkisstjórn.
Samstöðuyfirlýsing

Forustufólk stjórnarandstöðuflokkanna á alþingi hefur eftir tvo fundi birt samstöðuyfirlýsingu. Hún snýst um, að þessir fjórir flokkar hafi margvísleg atriði sameiginleg. Að þeir telji vænlegt að reyna samstarf um ríkisstjórn, ef kosningarnar á laugardaginn gefi umboð til þess. Mikilvæg yfirlýsing lýsir eindregnum vilja til að samræma markmið. Og finna lausnir á ýmsum vanda, sem liggur ljós fyrir eftir auðræðisdýrkun kjörtímabilsins. Þýðir væntanlega, að flokkarnir geti náð saman um auðlindarentu, heilbrigðismál, stjórnarskrá og fjárlög. Þú getur stuðlað að þessu með atkvæði þínu á laugardaginn kemur.
Ögurstund hrunsins

Davíð var á síðustu klukkustundunum ekki eins farinn á taugum og Geir. Hafði vit á að bjarga sér á ögurstundu. Lét taka upp frægt símtal við Geir til að koma á hann sök á tæknilegu gjaldþroti Seðlabankans. Því má Geir ekki til þess hugsa, að samtalið birtist. Var á þessum stundum orðinn svo langt leiddur, að hann gat ekki hugsað. Á brýnum fundum settist hann út í horn, lét lítið fyrir sér fara. Davíð brá slæðu yfir taugaveiklun sína með gamansögum og rustalegu tali. Þannig stýrði hann brennslu milljarða af erlendum gjaldeyri. Auðvitað bar seðlabankastjórinn ábyrgð, en kom henni kænlega yfir á rænulítinn Geir.
Stofnanir á villigötum

Hagsmunir náttúrunnar vegur þyngra en fjárhagslegir hagsmunir í ákvörðunum um atvinnumál. Segir mikill meirihluti svarenda við spurningum Ríkisútvarpsins. Verndun náttúrunnar er orðin mikilvægari en stóriðja. Enda hefur komið í ljós, að orkuver og línur kosta mikið og gefa lítið af sér í rekstri. Orkustofnun, Landsvirkjun og Landsnet hafa verið afhjúpaðar sem áróðursstofnanir, sem gefa rangar upplýsingar um kostnað. Til dæmis um Sprengisandslínu. Skipta um nafn á virkjanakostum til að geta komið þeim ítrekað í umhverfismat. Til dæmis lónið í Þjórsárverum. Hreinsa þarf til í verkfræði-pólitískum stofnunum af því tagi.
Stöðugleiki og endurræsing

Tveir ráðherrar Flokksins hafa sagt af sér vegna spillingar. Tveir hafa ekki sagt af sér, því þeir telja eðlilegt, að forgangsfólk geymi fé í skattaskjóli á aflandseyjum. Á þessum grunni telur Sjálfstæðisflokkurinn heppilegt að tefla fram slagorðinu „stöðugleiki“ gegn slagorði pírata, „endurræsing“. Og virðist gefast vel, fimmti hver kjósandi styður hvort slagorð. Það telst eðlilegt að vera spilltur, kunna að bjarga sér og sínum. Þess vegna er allt í fínu standi í heilbrigðismálum að mati Flokksins. En meðan meginbjörgin titra í baráttunni hefur Samfylkingin fundið sér fyrsta heims kjörorðið um „bíllausan lífsstíl“.
Fútúrísk Essensia

Essensia neðst við Hverfisgötu gegnt Arnarhóli er fyrsta dæmið, sem ég sé um vel heppnað þema-matarhús. Allt innihaldið, stórt og smátt, kemur frá Ítalíu í fútúrískum stíl úr silfruðu stáli og speglum. Mjög róttækt, mjög flott, slípuð útgáfa af Mat & drykk og Von. Hákon Már Örvarsson býður í eldhúsinu upp á einfalda nútímamatreiðslu Miðjarðarhafsins. Steinbíturinn var rétt grillaður, borinn fram í undursamlegri sósu með kjúklingabaunum. Fyrstu vikurnar var þjónustan lakari, skafin ómenntuð upp af götunni og sigað á gestina. Nú hefur hún jafnað sig og kann betur til verka. Verð er sanngjarnt i hádeginu, 2.200 krónur fiskréttur dagsins. Eitt af fimm beztu matarhúsum borgarinnar.
Það er enginn gangráður

Mannkynið hefur engan gangráð til að stjórna ferli okkar. Hitnun jarðar og mengun hafsins eru óviðráðanleg. Barátta menningarheima er orðin stjórnlaus í Sýrlandi og nágrenni. Fólk streymir tugþúsundum saman yfir landamæri í leit að betra lífi. Banksterar hafa tekið völd af pólitíkusum og eiga raunar næstum þá alla í Bandaríkjunum. Aldarfjórðungi eftir hrun kommúnismans er kapítalisminn að hrynja líka, orðinn að sjálfvirku skrímsli. TISA afskaffar lýðræði. Prentun verðlausra aura leikur lausum hala. Hér og þar er fólk farið að sjá storminn, Bernie Sanders í Bandaríkjunum, Jeremy Corbyn í Bretlandi, Píratar á Íslandi.
Endurræsing samfélagsins

Endurræsa þarf margt eftir kosningarnar. Endurræsa þarf allt heilbrigðiskerfið eftir misþyrmingar og einkavinavæðingar Sjálfstæðisflokksins. Endurræsa þarf markaðshagkerfið, til dæmis í veiðiheimildum, raforkuverði til stóriðju og gjöldum af ferðaþjónustu. Endurræsa þarf samstöðu þjóðarinnar og hætta að skilja þá veiku og varnarlausu útundan. Ógeðslegri auðmannastefnu Sjálfstæðis og Framsóknar þarf að varpa í yztu myrkur. Taka upp gamla slagorðið: Frelsi, jöfnuður, bræðralag. Siðblind stefna mannhaturs og spillingar hefur runnið sitt skeið á enda. Nú tekur við endurræsing og nýtt Ísland fæðist í kjölfarið.
Ákveðinn ómöguleiki

Ýmis samtök hafa rukkað inn svör flokkanna um stefnu þeirra í hagsmunamálum samtakanna. Síðan borið saman innihaldið. Hlýtur að teljast nokkuð skondið að bera saman stefnu flokka, sem ætíð, oft, sjaldan eða aldrei svíkja stefnuna. Án þess að vita um fyrri ósannindi flokkanna er marklaust að bera saman stefnu þeirra. Sjálfstæðis og Framsókn ljúga alltaf, fyrir því er reynsla. Um aðra flokka er flóknara að dæma, því þeir hafa ekki verið í valdaaðstöðu til að efna loforð. Ég mundi fara varlega í að treysta orðum Sjálfstæðis og Framsóknar, sem hafa fundið upp orðin „ákveðinn ómöguleiki“, þegar spurt er um efndir.
Dauðadæmd fabrikka

Verksmiðja kjördæmispotaranna á Bakka er dauðadæmd. Aðstandendur hennar hirtu ekki um að afla sér nauðsynlegra leyfa. Óðu bara áfram í fullkomnum skorti á dómgreind. Ein afleiðingin er Vaðlaheiðargöng, sem kosta milljörðum meira en áætlað var. Nú hefur úrskurðarnefnd umhverfismála ógilt samþykkt Mývetninga á raflínu Landsnets frá Þeistareykjum til Húsavíkur. Framkvæmdir stöðvast við línuna og Bakkaver. Ljóst er, að hér hafa æðikollar vaðið áfram í stað þess að bíða eftir réttum pappírum. Þar á meðal ríkisfyrirtæki eins og Landsnet, sem hvað eftir annað lendir í svona frekjugangi. Þá rándýru drjóla þarf að reka.
Stjórnlausar hamfarir

Stjórnvöld hafa misst tök á landsmálum. Í góðærinu hefur ungt fólk ekki lengur efni á að koma yfir sig þaki. Stjórnin sparkar ítrekað í öryrkja og aldraða, tryggustu fylgismenn sína. Hlutafélagavæddar ríkisstofnanir leika lausum hala, allt frá Landsvirkjun yfir í Isavia. Biðlistar lengjast hratt á Landspítala. Stjórnleysi magnast líka erlendis. Hundruð farast í hryðjuverkum. Tíuþúsund börn hafa horfið sporlaust í Evrópu á nokkrum árum. Verðsveiflur olíu eru ekki lengur viðráðanlegar. Einnig mengun hafsins og hitnun jarðar af mannavöldum. Við þurfum nýtt fólk með nýja yfirsýn og nýjar lausnir. Við þurfum pírata.
Engin endurræsing þar

Fylgisaukning Viðreisnar stöðvaðist í tæplega 10% fylgi, þrátt fyrir ágætis almannatengsli. Líklega eru þetta aðallega ósáttir sjálfstæðismenn. Forustan tekur fyrirtæki fram yfir fólk eins og móðurflokkurinn. Býður væntanlega hins vegar upp á minni spillingu, en það nægir ekki miðjufólki. Ef Sjálfstæðis skutlar út gerspillta sætabrauðsdrengnum, fer þetta lið aftur í gamla flokkinn sinn. Þetta er semsagt framboð ósáttra sjálfstæðismanna með ýmis fyrirmenni atvinnulífsins í boði. Viðreisn endurreisir ekki samfélagið, en gæti síðar endurreist skipreika Sjálfstæðisflokkinn. Miðjuflokkur er hún engan veginn.
Einstæður kjörþokki

Ég hef enga skýringu á fylgissveiflu Vinstri grænna nema Katrínu Jakobsdóttur. Hún hefur einstæðan kjörþokka og yrði friðarhöfðingi sem forsætisráðherra. Hún hefur allt, sem gamla gengið í Samfylkingunni hefur ekki. Hún þyrfti bara að losna við Steingrím J. Sigfússon, sem er grunaður um stuðning við kvótagreifa og hvers kyns kjördæmispot. Að honum frátöldum hafa vinstri grænir yfirbragð vistvænna græningja. Það er málaflokkur, sem er frekar veikur hjá pírötum, þótt þeir séu sammála um að friða miðhálendi Íslands. Það er eitt af stóru málunum í endurræsingu samfélagsins, sem við væntum á komandi kjörtímabili.
Þægilega innivinnan

Mér hefur aldrei fundizt Björt framtíð vera áhugaverður flokkur. Meira svona aðferð við að komast í þægilega innivinnu. Í sumum sveitarfélögum myndar hún meirihluta með Sjálfstæðisflokknum. Einn þingmaður flokksins flutti lofræðu um kvótagreifa á landsþingi þeirra. Svo eru þeir flottir í tauinu, sem mér finnst ekki til bóta. Í þessari kosningabaráttu eru þeir opnir í alla enda. Þannig að ég vissi ekkert um, hvað ég fengi, ef ég styddi þá. Ég efast um, að næsti stjórnarmeirihluti þurfi á þrem-fjórum þingmönnum Bjartrar framtíðar að halda. Og finnst það bara í góðu lagi. Björt framtíð endurræsir ekki samfélagið.
Stóridómur nálgast

Bara vika er til kosninga og kannanir komnar bærilega nálægt því, sem kemur upp úr kössunum eftir viku. Moggakönnunin nýja er stór, tekin fyrir viku og staðfestir þróun undanfarinna vikna. Sýnir þrjá turna með 19-22% fylgi hver, Pírata, Sjálfstæðis og Vinstri græn. Samtals hafa þeir 62% alls fylgis og 13-15 þingmenn hver. Síðan koma smáflokkarnir í hóp með 6-9% hver og 4-6 þingmen hver. Flokkur fólksins er með 3,8 og gæti hæglega náð inn þingmönnum í síðustu viku stríðsins. Gífurlegt fylgi pírata sýnir, að með litlu rekstrarfé er hægt að ná betri árangri en með milljóna mútufé úr ofursjóðum kvótagreifa.
Píratar massa fésbókina

Ekki kemur á óvart, að unga fólkið í Pírötum er fyrirferðarmest á vefmiðlum á borð við Facebook. Ekki kemur heldur á óvart, að Vinstri græn eru daufust á þeim vettvangi, bara einn þrettándi af þátttöku pírata. Píratar eru á kafi í nútímanum, en vinstri græn klóra fé sínu og bíða eftir vinnu hjá stóriðjunni á Bakka. Þátttaka stuðningsfólks Bjartrar framtíðar, Samfylkingar, Viðreisnar og Framsóknar er litlu skárri en Vinstri grænna. Viðreisn hefur faglega unnið efni á fésbókinni, en viðbrögð notenda eru dauf. Stutt er í, að hér verði tveir turnar í pólitíkinni, Sjálfstæðisflokkurinn og Píratar, og er það vel.
Óhæfar taugahrúgur

Símtal Davíðs og Geirs Haarde á síðustu mínútunum fyrir hrun er sagnfræðilegur minnisvarði. Sýnir tvo menn ráða ekki við hlutverk sitt. Davíð áttar sig skár á stöðunni. Telur sig þurfa upptökubúnað til að varðveita símtalið. Þannig getur hann reynt að haga talinu þannig, að sökin á hruninu beinist frekar að Geir. Áratug síðar kennir hvor hinum um, þótt hvor eigi sinn þátt. Ef símtalið er skoðað í samhengi við taugaveiklaða innrás Davíðs á ríkisstjórnarfundinn, sjást hrunskýin hrannast upp. Óhæfar taugahrúgur brenndu tugi ef ekki hundruð milljarða í fyrirsjáanlega gagnslausum mokstri þjóðarsjóðsins í glæpabankana.
Þrír andvígir markaði

Kosningamálin skýrðust verulega í dag. Björt framtíð er hægri flokkur, sem vill áfram hafa kvótakerfi í fiskveiðum. Hún hafnar beinlínis frjálsu uppboði veiðileyfa, hafnar frjálsum markaði eins og aðrir hægri flokkar. Hér eftir flokkast Björt framtíð með Sjálfstæðisflokkum sem varadekk í stað sprungins framsóknardekks. Viðreisn útskýrði líka stöðu sína frá í gær. Hún er alls ekki andvíg stjórnarsamstarfi með Sjálfstæðisflokknum. Er bara á móti því að verða þriðja hjól í samstarfi Sjálfstæðis og Framsóknar. Vill ekki heldur uppboð veiðileyfa, hafnar frjálsum markaði. Þrír hægri flokkar andvígir markaðsleið.
Viðreisn talar í kross

Nú eru þeir farnir að tala í kross, höfðingjarnir í Viðreisn. Enda er loftið farið að síga úr blöðrunni, fylgið komið niður fyrir 7%. Þorsteinn Víglundsson segir flokkinn opinn í alla enda eins og Björt framtíð. Benedikt Jóhannesson segist ekki ætla í stjórnarsamstarf við Framsókn eða Sjálfstæðis. Vill hins vegar viðræður við Pírata EFTIR kosningar. Ætli þessi krossdans endist ekki fram undir kosningar, Viðreisnarfólki til vansældar. Frambjóðendurnir þurfa kannski að hittast og koma sér saman. Vinstri græn eru hins vegar komin í sveiflu og nálgast fylgi Pírata og Sjálfstæðis sem þriðji turninn í pólitík.
Viðreisn sér ljósið

Fundarboð Pírata um viðræður um hugsanlegt stjórnarsamstarf hefur þegar haft markverð áhrif. Eftir daufar móttökur í fyrstu afneitaði formaður Viðreisnar Sjálfstæðisflokknum í morgun. Yfirlýsing hans er skýr og henni verður trúað, þegar Benedikt hefur afneitað Bjarna þrisvar. Í stað ríkisstjórnar Sjálfstæðis og Viðreisnar fáum við stjórn Pírata og Viðreisnar og væntanlega Samfylkingar og Vinstri grænna, sem óneitanlega hljómar betur. Auðvitað er allt þetta háð því, hvað kemur upp úr kjörkössunum. Við bíðum nú eftir nánari útlistunum á, gildi afneitunar Viðreisnar. Samkvæmt orðanna hljóðan fer að birta í pólitík.
Næsta stjórn er tilbúin

Næsta víst er, að eftir kosningar verður mynduð meirihlutastjórn Sjálfstæðis, Viðreisnar, Bjartrar framtíðar og hugsanlega Sigurðararms Framsóknar. Björt framtíð hefur í sveitastjórnarmálum hallað sér að Sjálfstæðisflokknum og mun vafalaust gera það líka í landsmálum. Viðreisn er beinlínis útskot úr Flokknum til að sækja fylgi inn á miðjuna. Björt framtíð og Viðreisn villa hins vegar á sér heimildir með miðlægum stefnuskrám. Á hægra kanti stjórnmálanna er stefna bara músagildra. Markmiðið er eftir sem áður að stjórna í þágu hinna ríkustu á kostnað almennings. Viðbrögðin við tillögu Pírata um viðræður benda til þessa.
Útvíkkuð ógnarstjórn

Sumar stefnuskrár eru lítils virði. Vitum til dæmis, að stefnuskrár Framsóknar og Sjálfstæðis voru einskis virði fyrir hálfu fjórða ári. Yfirleitt er slæm reynsla af stefnuskrám. Verðum þó að taka tillit til nýrra flokka, er enn hafa ekki svikið eigin orð. Vitum, að Björt framtíð vill vera opin í alla enda. Er beinlínis stofnuð fyrir ráðherrastóla. Staða Viðreisnar er hins vegar umdeild. Stefnan er tiltölulega miðlæg, en frambjóðendur koma úr Sjálfstæðisflokknum. Þiggi Viðreisn ekki boð um viðræður miðju og vinstri, er næsta ljóst, að hún fer eins og Björt framtíð í samstarf við Sjálfstæðis um nýja ógnarstjórn.