arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Heimsins mesta skopparakringla

Við skulum skoða aðild að Evrópu og við skulum alls ekki skoða hana. Við skulum fara dómstólaleiðina í IceSave og við skulum alls ekki fara hana. Við skulum búa til fyrirvara við IceSave samninginn og við skulum algerlega hafna þessum fyrirvörum. Við heimtum skilyrðislaust þjóðaratkvæðagreiðslu um IceSave lögin og við viljum komast hjá þessari atkvæðagreiðslu. Við skulum segja já og við skulum segja nei, nei, nei. Þetta er í stuttu máli pólitísk stefnuyfirlýsing Bjarna Benediktssonar á aðeins einu ári. Hann er heimsins mesta skopparakringla. Engin furða, þótt þriðjungur kjósenda vilji hann.
Vafði Paxman um fingur sér

Ólafur Ragnar er mesti sjónhverfingamaður landsins. Vafði Jeremy Paxman hjá BBC um fingur sér. Fjölyrti um þjóðaratkvæðagreiðslur Íslendinga, þótt ég hafi aldrei séð neina slíka. Enda voru ekki einu sinn til lög um slíkt lýðræði fyrr en árið 2010. Paxmann lét Ólaf ljúga sig fullan, rétt eins og þjóðin lætur hann ljúga sig fulla. Íslendingar elska greifa og sölumenn snákaolíu og sjónhverfingamenn meira en nokkra aðra menn. Ef þeir gæla við þjóðrembu, vænisýki og afneitun Íslendinga. Auðvitað eru þeir Ólafur Ragnar Grímsson og Davíð Oddsson einu höfðingjarnir, sem Íslendingar geta elskað.
Jóhanna hótar of mikið

Jóhanna hótaði vinstri grænum stjórnarslitum, ef þeir sættu sig ekki við umsókn um aðild að Evrópu. Sú aðild yrði okkur góð, en nær aldrei fram að ganga með vinnubrögðum Jóhönnu. Hótunin gerði bara samstarfið torsóttara í ríkisstjórninni. Jóhanna má núna ekki fara að hóta fólki öllu illu, ef það samþykkir ekki IceSave-lögin. Jóhanna hefur misst karisma og kemst ekki lengur upp með hótanir. Þær hafa bara öfug áhrif, fæla fólk frá henni. Íslendingar eru þannig gerðir, að hótanir virka öfugt. Miklu betra er fara mildar að þjóðinni, tala í senn um kosti og galla. Jóhanna hótar of mikið.
Hinn smáði sýnir fingur

Þjóðaratkvæðagreiðslan mun ekki snúast um leið A eða B eða C. Hún mun ekki heldur snúast um stjórn eða stjórnarandstöðu. Ekki heldur um forseta eða ríkisstjórn. Hún mun snúast um að sýna Bretlandi og Hollandi fingurinn. Íslendingar eru góðir í að sýna fingurinn, þótt þeir séu ekki góðir í ýmsu öðru. Íslendingum er skítsama um tjón Breta og Hollendinga af völdum Davíðs, Kjartans, Sigurjóns, Halldórs og auðvitað Björgólfanna. Íslendingar telja sig ekki málsaðila og ekki eiga að borga krónu. Eina vörn hins smáða er að flykkjast saman í afneitun sinni og sýna Bretlandi og Hollandi fingurinn.
Mikill munur er góður

Hagkvæmt er, að skoðanakannanir sýni andstöðu eindregins meirihluta fólks við áramótalögin. Ef munurinn væri minni, færi ríkisstjórnin líklega að berjast meira í óhóflegri bjartsýni. Hún mundi mála sig á endanum út í horn. Það væri óheppilegt, því að IceSave er upp á skitna 150 milljarða, meðan Seðlabanki Davíðs er upp á 300 milljarða og bankareddingar Geirs upp á 300 milljarða. Betra er, að ríkisstjórnin taki á sig nei-ið í kosningunum, reyni að gera gott úr því. Núna er þróunin ekki fyrirsjáanleg, en víst er þó, að hægja mun á batanum næstu mánuði. Ríkisstjórnin þarf bara að fást við það.
Boltinn er hjá þjóðinni

Ég sé engin kort í spilunum, sem gætu hindrað þjóðaratkvæði. Sé ekki nokkrar líkur á, að Bretland eða Holland vilji taka upp samninga í millitíðinni. Sé engar líkur á stuðningi Norðurlandanna. Allra sízt er líklegt, að stjórn og stjórnarandstaða semji um eitthvað. Um hvað ætti það að vera? Um mína stefnu, segir Flokkurinn. Hvílíkt rugl. Komin er upp biðstaða. Gjaldeyrir kemur ekki inn og engin verkefni verða fyrir verktaka. Atvinnuleysi verður meira en ella, sem er vont, en ekki alvont. Beðið er eftir þjóðinni, sem mun kjósa að valda sér sem mestum vandræðum í stöðunni. Boltinn er hjá henni.
Enginn heimsendir verður

Sem betur fer er engin lántaka ríkissjóðs á gjalddaga á árinu. Ríkið þarf 230 milljarða að láni og fær þá að mestu innanlands. Ekki reynir á erlenda fjármögnun á þessu ári. Seðlabankinn getur sætt sig við að fá ekki erlend lán. Til dæmis ekki lánin frá Norðurlöndunum. Nokkuð ljóst er, að meirihluti þjóðarinnar segir nei við áramótalögunum. Eftir það koma engin erlend lán. Kannski frá Noregi, en það er ekki víst. Því mun áfram þurfa höft og kannski strangari höft. Verklegar framkvæmdir munu liggja niðri, einkum við vegi, orkuver og stóriðju. En enginn heimsendir verður, þótt þjóðin hafni lögunum.
Sjóðheit og seiðandi

Fáir hafa sjálfstraust á borð við Ásdísi Rán Gunnarsdóttir. Í bloggi hennar segir hún um sjálfa sig: “Sjóðheit og seiðandi á bikiní í Bláa Lóninu”. Með linnulausu og takmarkalausu sjálfshóli er hægt að komast langt. Ég sé ekki betur en að Ásdís Rán hafi komizt vel áfram í lífinu. Og hún er vel að því komin. Hún er fínt dæmi um, hvernig fólk verður frægt af því að vera frægt. Við höfum í nokkur misseri haft tækifæri til að fylgjast með sigrum Ásdísar á búlgörskum hjúkkum og útsendurum mafíósa og öðrum skunkum. Allan vanda leysir ofurgyðjan með brosi á vör og svarar í þaula spurningum fréttamanna.
Lánað fé, glatað fé?

Útlendingar efast, þótt ríkisstjórnin endurtaki, að ekki standi til, að Íslendingar gangi á bak orða sinna. Efast líka, þótt stjórnarandstaðan segi hið sama. Efast þá fyrst, þegar forseti Íslands segir það. Málsaðilar í útlöndum vita, að Davíð er enn á fullri ferð. Að hann stjórnar Flokknum, þegar til kastanna kemur. Vita um mannalæti framsóknar í þingsölum. Vita um harðskeytta afneitun fólks í bloggi og athugasemdum. Urðu þá fyrst hræddir, þegar Gylfi Magnússon ráðherra fór að blaðra um afsögn stjórnarinnar. Þá skelfdust þeir, að hrunverjar mundu ganga aftur og frysta Ísland endanlega.
Stjórnin þarf undankomuleið

Ríkisstjórnin þarf að gera sér grein fyrir, að sennilega munu áramótalögin falla í þjóðaratkvæðagreiðslu. Hún verður að haga sér þannig næstu vikur, að hún geti haldið áfram eftir áfallið. Þótt margir kjósendur séu reiðir út af IceSave, vilja margir hafa ríkisstjórnina áfram. Það sýna skoðanakannanir. Stuðningsmenn hennar vilja ekki fá hrunverja aftur til valda, þegar þjóðin kemst í hann krappan eftir kosninguna. Ríkisstjórnin má því ekki ganga of langt í stuðningi við lögin. Hún þarf að hafa undankomu eftir áfallið. Þá verður að vísu létt verk að flýja af hólmi, en það má stjórnin ekki gera.
Magnaðri afneitun fólks

Hverjir hafa grætt og hverjir hafa tapað? Ferlið nær yfir atkvæðagreiðslu Alþingis um IceSave, áskorun á Facebook til forsetans, synjun forsetans og viðbrögð fólks. Í heild held ég, að afneiturum IceSave hafi aukizt kraftur. Davíð var fyrstur, sagðist strax ekki mundu borga og olli hryðjuverkalögum í Bretlandi. Hann er enn sama sinnis. Og Hannes Hólmsteinn segir þetta enn í erlendum fjölmiðlum. Þingflokkur sjálfstæðismanna hleypur úr og í, en mun fylgja skipunum Davíðs, þegar á reynir. Þingmenn Framsóknar æstu sig upp í að afneita IceSave alfarið. Allt þetta hefur magnað afneitunar-áráttu fólks.
Eins dags fjölmiðlavermir

Of miklar væntingar eru um stefnubreytingu í garð Íslands í umhverfi okkar. Fjölmiðlar og stjórnmálamenn á Norðurlöndum eru okkur andsnúnir, jafnvel meira en áður. Litlar líkur eru á norrænum lánum næstu tvo mánuði fram að þjóðaratkvæði. Í Bretlandi þorir Gordon Brown ekki að veita Íslandi afslátt af ótta við kjósendur í kosningum ársins. Hollenzkir pólitíkusar eru harðir eins og fyrri daginn. Af öllum þessum ástæðum er ekki að vænta góðra frétta næstu tvo mánuði. Þótt dálka- og leiðarahöfundar hafi sumir tekið málstað afneitara, er það eins dags vermir. Hann segir lítið á þorranum og góunni.
Þrenns konar skoðanir

Þrenns konar skoðanir eru á lofti: Að staðfesta IceSave, reyna að fá skárri skilmála, eða reyna að borga alls ekki. Í þjóðaratkvæði verður tekizt á um tvö fyrri sjónarmiðin. Þriðja sjónarmiðið hefur samt í auknum mæli tekið yfir blogg og athugasemdir við blogg. Tók líka yfir málflutning Framsóknar í lok IceSave umræðunnar. Er gamalt sjónarmið Davíðs Oddssonar og Hannesar Hólmsteins. Verður sjónarmið Flokksins, þegar Davíð lemur í borðið. Ég tel, að þessi öfgaskoðun algerrar afneitunar eigi mikinn og vaxandi hljómgrunn í landinu. Við þurfum skoðanakönnun um vægi þessara þrenns konar skoðana.
Sjúklingurinn beri ábyrgð

Tómt mál er að tala um sátt í þjóðfélaginu. Hún var prófuð í sumar. Þá hljóp Flokkurinn frá fyrirvörum, sem hann hafði átt þátt í að semja. Hann mun gera slíkt aftur, undir aftursætis-bílstjórn Davíðs Oddssonar. Þótt Flokkurinn sé skyndilega orðinn hræddur við þjóðaratkvæði, er rétt að taka hóflegt mark á honum. Miklu nær er að láta slag standa og stefna í kosningu. Mikilvægt er, að þjóðin fái tækifæri til að standa andspænis ástandi, sem hún ber ábyrgð á. Þjóðin á banka-tilraunina miklu, sem brást. Og hún á neitun lýðskrumarans á Bessastöðum. Látum afneitunar-sjúklingana bera ábyrgð á eigin framtíð.
Þjóðaratkvæði Flokksins

Pétur Blöndal lagði til á Alþingi, að IceSave samningurinn yrði borinn undir þjóðaratkvæði. Allur Sjálfstæðisflokkurinn studdi málið, sem og Framsókn og Hreyfingin. Tillaga Péturs var felld, þótt forseti Íslands reikni dæmið á annan hátt, sem enginn getur útskýrt. Þegar forsetinn vísar samningnum í þjóðaratkvæði, bregður svo við, að Pétur og Flokkurinn skipta um skoðun. Nú finnst þeim ófært að hafa þjóðaratkvæði. Leggja til, að pólitísku flokkarnir semji um málið. Þetta segir ykkur væntanlega, að aldrei var neitt að marka tillögu Péturs og Flokksins. Mislukkuð tilraun til að fella ríkisstjórnina.
Bakkavararbræður í náðinni

Bankarnir ætla að leyfa Bakkavararbræðrum að halda Bakkavör, þótt afskrifa þurfi mikið af skuldum þeirra. Gömlum óráðsíumönnum er afhent fyrirtækið, en skattgreiðendur látnir borga. Venjulegt fólk fær ekki svona þjónustu. Þetta er gallinn við endurreisn bankanna. Fjármagnaðir af skattgreiðendum vekja þeir gömlu bankaspillinguna. Fjármálaráðumeytið þvær hendur sínar og vísar á Bankasýsluna. Þar ræður ríkjum ein kúlulánadrottningin. Hvað eftir annað sjáum við, að allir bankarnir hossa óráðsíumönnum og kennitöluflökkurum og græðgiskörlum, sem hafa sett þjóðina á hausinn. Burt með þetta rotna kerfi.
Fjölmiðlarnir eru skárri

Tvenns konar eru viðbrögðin erlendis við nýjasta lýðskruminu á Íslandi. Í fjölmiðlum er góður tónn. Þar eru brezk og hollenzk stjórnvöld sökuð um of mikla samningahörku. Pólitíkusar eru neikvæðari, enda háðari þjóðrembdum kjósendum. Verst er ástandið í Bretlandi. Þar vantar óvinsælan Gordon Brown Falklandsstríð til að bjargast í kosningunum. Víðar en hér hafa þjóðrembdir kjósendur slæm áhrif. Líklega eru góðu viðhorfin í fjölmiðlum sterkari til skamms tíma. Leiða til, að ekki verði gripið til aðgerða gegn Íslandi fyrr en eftir þjóðaratkvæði. En frosin er samt öll fjármögnun stórra framkvæmda.
Hvar er kokkurinn?

Ég les í heilli opnu í Fréttablaðinu, að Simmi og Jói ætla að opna matstað. Þessir umsjónarmenn sjónvarps- og útvarpsþátta hjá 365-miðlum ætla líka að semja heila þáttaröð í sjónvarp um veitingahúsið, væntanlega fyrir Stöð 2. Þannig eru þeir félagar, Fréttablaðið og Stöð 2 í samlagi almannatengsla um að koma þessum matstað á kortið. Ekki með sérstaklega góðum mat, heldur með því að gera hann frægan fyrir að vera frægur. Í gamla daga hefði þetta verið kölluð misnotkun á fjölmiðlum. En siðleysið ræður þarna ríkjum eins og svo víða annars staðar. Áður var höfuðmál veitingahúsa að finna kokkinn góða.
Of fínir fyrir hvítþvottarnefnd

Björgólfarnir voru ekki kallaðir fyrir sannleiksnefnd Alþingis. Sá gamli sendi henni bara bréf. Þetta eykur grunsemdir um, að hvítþvottarnefnd sé betra heiti nefndarinnar. Aðeins var talað við bankastjórana þrjá, en hvorki við stjórnarmenn né eigendur Landsbankans. Þeir hljóta þó að skipta máli. Sá gamli var stjórnarformaður. Og framkvæmdastjóri Flokksins var í bankaráðinu. Eigendurnir tveir skófu öll verðmæti innan úr bankanum og notuðu þau í eigin þágu. Létu hundruð milljarða lenda á skattgreiðendum. Að ekki skuli tekin skýrsla af þeim bendir til, að nefndin telji þá fínni herra en Lalla Jóns.
Nú sjá menn eftir öllu

Mér kemur á óvart, að andstæðingar forsetans eru fleiri en fylgismenn hans í skoðanakönnun Gallups. Þjóðin virðist ekki vera eins vanþroskuð og ég hélt. Á einum sólarhring áttuðu sig margir á, að forsetinn opnaði Pandórubox, sem verður okkur til vandræða. Uppruni vandans var hjá stjórnarandstöðunni, sem gældi við ábyrgðarleysi kjósenda. “Við borgum ekki skuldir einkafyrirtækis”, æptu þingmenn Framsóknar á fundum Alþingis. Þjóðin lét taka sig í rúminu og flykktist í afneitun á skrá hjá kampavíns-vinum Sigmundar Davíðs formanns. Fyrirgangurinn tók útrásarforsetann á taugum. Nú sjá sumir eftir öllu saman.
Leiðrétta hvaða misskilning?

Við sjáum sömu hugsun og í útrásinni, að almannatengsl séu veruleikanum merkari. Menn vilja almannatengsl í útlöndum vegna IceSave. Til að leiðrétta misskilning, segja sumir. Það er bara engan misskilning að leiðrétta. Fólki erlendis er kunnugt um, að meirihluti þjóðarinnar vill ekki borga. Samanber kórinn á þingi: “Við borgum ekki skuldir einkafyrirtækis.” Þekkingu erlendis verður ekki breytt með almannatengslum. Stjórnarandstaðan ærði þjóðina sem ærði forsetann, sem olli okkur stórvandræðum. Engin almannatengsl af hálfu ríkisstjórnar megna að breyta ferlinu, sem hófst hjá stjórnarandstöðunni.
Allt við það sama í bönkum

Gamli tíminn er óheftur í bönkunum. Bankastjórarnir halda fast í bankaleynd og gæla við kennitöluflakkara, eignarhaldsfélög, stórsvindlara. Bankaráðin styðja þá í ruglinu. Síðasti sigur gömlu bankaspillingarinnar er ráðning kúlulánadrottningar sem forstjóra Bankasýslu ríkisins. Elín Jónsdóttir skildi hundrað milljón króna kúlulán eftir í gjaldþrota eignarhaldsfélagi. Bankasýsla ríkisins á að halda á lofti þjóðfélagslegum markmiðum, sem eru anaþema í augum gamla bankaliðsins. Kúlulánadrottning sendir þau skilaboð til kúgaðrar þjóðar, að allt sé enn við það sama í græðgisvæddum bönkunum.
Fá ekki vilja sínum framgengt

Þjóðaratkvæðagreiðslan snýst um desemberlögin. Falli þau, taka aftur gildi septemberlögin um sama efni. Samkvæmt bloggi og athugasemdum við blogg líta flestir andstæðingar laganna öðrum augum á silfrið. Þeir vilja ekki borga. Eru ekki að hugsa um betri vexti og betri skilmála. Þeim finnst hreinlega ósanngjarnt að borga, basta. Því er nokkuð til í fréttum erlendra álitsgjafa um, að Íslendingar vilji ekki borga. Þótt desemberlögin falli, hefur fólkið samt ekki fengið vilja sínum framgengt. Þótt áfram verði reynt að komast að samkomulagi, er það gegn vilja þeirra, sem hafa “við borgum ekki” að herópi.
Reynir að umskrifa æviferilinn

Vetó Ólafs Ragnars Grímssonar er fyrst og fremst persónuleg tilraun til að umskrifa æviferil hans sjálfs. Klappstýra útrásarinnar verður að bjargvætti kvalinnar smáþjóðar. Davíð og Geir reyndu að koma á fót óheftum Thatcherisma á Íslandi. Ólafur Ragnar notaði forsetaembættið til að styðja tilraunina, greiða götu íslenzkra glæpamanna í útlöndum. Ólafur er mikilvægur þáttur í hugmyndafræðilegri tilraun, sem endaði í frækilegu skipbroti. Nú vill hann breyta sagnfræðinni um sig. Greip tækifærið, sem gafst í áskorun tugþúsunda. Hrunverjar lofa hann, en hann bætir ekki stöðu sína í sögunni. Hún versnar.
Ekki virkja ríkisábyrgð

Ógerlegt er að standa til skiptis í samningum við útlönd og þjóðaratkvæðum um niðurstöður samninga. Nú hefur verið farinn einn hringur og annar verður ekki farinn. Þetta er þegar orðið að skrípaleik, þar sem enginn útlendingur vill taka þátt. Ríkisstjórnin segist ætla að reyna að róa útlendinga. Halda fram, að Ísland standi við skuldbindingar sínar. En það vilja Íslendingar einmitt ekki gera. Ég tel óráðlegt, að Steingrímur virki ríkisábyrgðina með undirskrift sinni. Hann getur ekki einn tekið á sínar herðar að standa gegn vanþroska þjóð, sem þjáist af þjóðrembu og vænisýki, afneitun og heimsku.
Setti ykkur í ruslflokk

Lýðskrumarinn kom ykkur í ruslflokk hjá Fitch, svo að engin lán munu koma. Vakti umræðu um afnám tollfrelsis í Evrópu fyrir íslenzkar vörur, sem væri rothögg. Vakti umræðu um löndunarbann á íslenzkum fiski í Bretlandi, sem er þekkt fyrirbæri í sögunni. Gott, að hann er farinn í hanastél í Indlandi. Hann gerir þá ekki annað verra næstu dagana en að eyða fé okkar. Gott hjá Össuri að fara ekki með honum, hefði gert ferðina dýrari. Þið getið þakkað ykkur nýjustu afrek lýðskrumarans. Dönsuðuð blint eftir pípu kampavínsklúbbs Sigmundar Davíðs og æstuð lýðskrumarann á Bessastöðum í þessa þjóðarmartröð.
Fríverzlunin í uppnámi

Nú hóta viðsemjendur okkar að segja upp fríverzlun í EFTA. Frans Weekers, þingmaður í Hollandi, nefndi það í dag. Það yrði rothöggið, kannski eðlileg afleiðing af botnlausri heimsku þjóðarinnar og villtu lýðskrumi leikarans á Bessastöðum. Við erum ekkert án utanríkisviðskipta. Bara núll og nix. Án tollfrjálsra viðskipta við hatað Evrópusamband erum við bara bjargarlausir kolbítar. Vantar bara, að Gordon Brown í kosningaslag loki fyrir flugið, þá er ferðaþjónustan líka búin. Einhvern tíma segja útlendingar, að reyna verði að kenna okkur umgengnishætti. Við höfum því miður ekki fullorðnazt enn.
Fokið í flest skjól

Geri ráð fyrir, að meiri gjaldeyri verði ekki gaukað að Seðlabankanum að sinni. Norðurlönd vilja, að Ísland borgi IceSave. Bandaríkjunum er sama um Ísland, enda er herinn farinn. Sovétríkin eru ekki lengur til og Rússland neitar að lána. Ísland á engan vin í útlöndum nema Færeyjar. Hugsanlega verðum við settir í ruslflokk og fáum alls engin lán frá útlöndum. Það er vond staða, sem er ykkur fíflunum og forsetanum að kenna. Við lifum fyrst og fremst á utanríkisviðskiptum og erum háð góðum samskiptum við útlönd. Með trylltan lýð hér heima og lýðskrumara á Bessastöðum er fokið í flest skjól.
Róm brennur áfram

Þannig fór það. Lýðskrumarinn á Bessastöðum hefur talað. Þá er bara eftir að vinna úr þeim lélegu kortum, sem þjóðin hefur á hendinni. Ekki er tímabært að meta, hvernig þetta skuli spilast. Menn verða að halda ró sinni. Fyrst og fremst er neitun lýðskrumarans afleiðing af heimsku og afneitun kjósenda. Þeir létu ginnast til að heimta afneitun og fengu afneitun. Allt líf fólks á þessu landi snýst um afneitun. Ekkert er mér að kenna, þjóðin er stórust allra, útlendingar eru vondir, niður með Evrópu og sérdeilis Norðurlönd. Allt rímar þetta vel við útrásarvíkinginn á Bessastöðum. Róm brennur áfram.
Fólk þolir ekki misræmið

Það dugir ekki að kyrrsetja fyrrum ráðuneytisstjóra. Þjóðin er viðþolslaus af gremju yfir forréttindum auðstéttarinnar. Hún valsar um heiminn eftir að hafa kveikt í þjóðarbúinu. Þjóðin krefst kyrrsetningar þessara ofurmenna, hún krefst gæzluvarðhalds þeirra, hún krefst skjótra dóma. Bandaríkjamenn voru ekki lengi að koma sínum Bernard Madoff í 150 ára fangelsi. Við getum ekki leyft okkur að taka ár og dag í að koma lögum yfir bankastjórnendur og bankaeigendur. Meðan elta bankarnir uppi minni háttar óráðsíufólk. Þetta misræmi þolir fólk ekki og það fær útrás í fávísri áskorun þess á forsetann.
Ég ákæri kjósendur

Tel kjósendur hafa kosið yfir mig eftirlitslausa frjálshyggju í fjármálum. Tel þá síðan hafa sýnt einbeittan brotavilja. Hafa tugþúsundum saman hvatt forsetann til að hafna lögum um friðsamleg samskipti við útlönd. Hyggjast tugþúsundum saman kjósa Sjálfstæðisflokkinn til valda í næstu kosningum. Tel þá bera ábyrgð á, að næsta ríkisstjórn verður skipuð þeim flokkum, sem ollu hruninu. Tel íslenzka kjósendur fullkomlega ófæra um að reka sjálfstætt þjóðfélag. Fer fram á, að þeir borgi mér tjónið, sem ég verð fyrir vegna heimsku og afneitunar þeirra, vænisýki og þjóðrembu. Ég ákæri kjósendur.
Þriðju í röð ábyrgðarmanna

Menn bera því meiri ábyrgð á bankahruninu, því nær sem þeir stóðu hruninu. Verstu sökudólgarnir eru þeir, sem stjórnuðu bönkum og öðrum stofnunum, sem urðu gjaldþrota. Fyrst og fremst bankastjórarnir fyrir hönd bankanna, Davíð fyrir hönd Seðlabankans og Geir og Árni fyrir hönd ríkissjóðs. Allar þessar stofnanir urðu tæknilega séð gjaldþrota í hruninu. Í annarri röð sökudólga standa svo ofurmennin, sem klófestu bankana og skófu þá innan til að afla fjár í rugl í útlöndum. Í þriðju röð eru svo kjósendur, sem kusu yfir okkur eftirlitslausa frjálshyggju í fjármálum. Enn hefur þeim einum verið refsað.
Undankomuleiðum hefur fækkað

Kannski gerðu Geir Haarde og Davíð Oddsson mistök, þegar þeir játuðust undir IceSave-okið. Þeir voru í þröngri stöðu, höfðu brennt hundruðum milljarða í tætingsaðgerðum. Davíð hafði grýtt 300 milljörðum í gjaldþrota banka og Geir hafði grýtt svipaðri upphæð í sjóði og nýja banka. Hvort um sig var tvöfalt IceSave. Ljóst var þá, að erlendar stofnanir urðu að hjálpa. Því undirrituðu þeir IceSave-skuld einkavina Davíðs í Landsbankanum. Síðan hefur tíminn bara liðið. Menn hafa juðað fram og aftur nógu mikið til að fá aura frá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum og Norðurlöndunum. Og undankomuleiðum okkar hefur fækkað.
Léleg forsenda þjóðaratkvæðis

Áskorun Kampavínsklúbbsins á forseta Íslands fullnægir ekki skilyrðum, sem þurfa að vera í aðdraganda þjóðaratkvæðagreiðslu. Klúbburinn hélt sjálfur utan um tölvuvinnslu áskorunarinnar og hleypti ekki öðrum að henni. Vitað er um ótal falsanir. Kampavínsklúbburinn segir, að ekki hafi verið notaðar IP-tölur oftar en einu sinni og ekki notaðar kennitölur barna. Ég tel, að hvort tveggja sé vísvitandi rangt. Tel, að áskorunin hafi í meginatriðum verið gölluð, opin fyrir fölsunum. Kampavínsklúbburinn hefur ekkert gert til að draga úr vantrausti á aðferðinni. Hún er léleg forsenda þjóðaratkvæðis.
Verðlausar veitingar

Nokkur veitingahús skrá ekki verð á vefsvæðum sínum, þótt nítján af hverjum tuttugu geri það. Mér finnst sjálfsögð kurteisi, að veitingahús skrái slíkt á kynningarsíðum eins og önnur fyrirtæki. Af þekktum veitingahúsum er ekki hægt að sjá verð hjá Laugaási, Indian Mango og Glætunni. Sárafáir hafa ekki heimasíður, svo sem Brasilía og Carpe Diem. Þeir eru löglega afsakaðir, en mér finnst hinir eiga að bæta verði við matseðlana á vefnum. Forrit fyrir heimasíður gera auðvelt að skipta um verð. Og gleymi veitingahús að uppfæra verðið, er eðlilegt að heimta að fá að greiða lægra verðið á heimasíðunni.
Gylfi neitar að svara

Gylfi Magnússon viðskiptaráðherra neitaði að svara fyrirspurn um skuldastöðu og afskriftir, skuldaflutninga og lánafrystingu í sjávarútvegi. Svaraði með almennri froðu, sem var orðrétt eins og svarið við allt annarri fyrirspurn. Gylfi hefur ofmetnast í embætti. Telur sér ekki skylt að svara fyrirspurn alþingismanns. Eðlilegt hefði verið, að ráðuneytið aflaði yfirlitsþekkingar á spurningunum, en Gylfi nennti því ekki. Í hvert sinn sem ríkisstjórnin fer í hrokagírinn, skefst utan af trausti fólks á henni. Á endanum missir hún alveg stuðning almennings. Gylfi Magnússon flýtir fyrir þeirri niðurstöðu.
Þjóðin lifir þetta af

Ef forsetinn hafnar IceSave-lögunum, segir ríkisstjórnin af sér og boðað verður til kosninga. Sjálfstæðisflokkurinn verður aftur stærstur og myndar stjórn með einum öðrum flokki. Um langt skeið verður naumt um gjaldeyri, því að ekkert fæst hjá fjölþjóðastofnunum og Norðurlöndum. Skuldir ríkis falla í gjalddaga. Hafin verður ströng skömmtun á gjaldeyri. Innflutt verður sparað, þar á meðal lyf. Við dettum úr fjölþjóðlega markaðskerfinu. Erlendis verða lagðir steinar í götu útflutnings eins og í þorskastríðunum. Erfiðleikarnir verða miklir í fyrstu, en mildast, þegar frá líður. En þjóðin lifir þá af.
Hryðjuverk breyta vestrinu

Nektarskannar á flughöfnum eru sigur hryðjuverkamanna á Vesturlöndum. Þau hafa orðið að víkja frá ýmsum forsendum samfélagsins af ótta við hryðjuverk. Meðferð flugfarþega í flughöfnum er dæmi um ósigur mannréttinda fyrir þörfum öryggiseftirlits. Nú er farið að skoða flugfarþega nakta í skönnum vestan hafs og gera tilraunir með slíkt í Evrópu. Terroristinn Abdulmutallab var með sprengiefni límt innan á lærið, hefði verið sýnilegt í skanna. Eftir það mál var leit hert í Ameríkuflugi um áramótin, líka hér á landi. Smám saman breyta hryðjuverkamenn Vesturlöndum í lögregluríki í mynd sjálfs óvinarins.
Verði ykkur að góðu

Tæpast mun spurningin í þjóðaratkvæðagreiðslu fjalla um, hvort borga skuli eða ekki. Um það var ekki áskorunin. Hún snerist um að forsetinn skrifaði ekki undir lögin frá 30. desember. Þjóðaratkvæðagreiðslan á að snúast um það sama. Ég veit ekki, hver getur haft vald til að ákveða eitthvert annað efni. Þjóðin mun þá ákveða, að þessi lög falli niður. Áfram munu gilda fyrri lög og skuldbindingar, þar á meðal undirskriftir Geirs og Davíðs. Og lögin frá 2.september, sem forsetinn hefur áður staðfest. IceSave verður borgað eftir sem áður, en reynt að þrasa um vexti og fyrirkomulag. Verði ykkur að góðu.