arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ólafur helgi

Nýju upplýsingarnar um fjármálamanninn Ólaf Ólafsson eru fyrndar, nema litið sé á gerðir hans sem landráð. Það er raunar það eina sem eftir er að kanna í máli hans áður en því verður lokað og gleymt. Að vísu þarf að skilgreina í tölum, hversu miklu Ólafur stal af hverjum í bankasölu-málinu. Hvernig hann gat orðið slíkur bossi, að fá að lokum mynd af sér með borgarstjóra yfir skipulagi við Ánanaust. Einhvers staðar eru þar slummur á ferð um fangelsi og betrunarhús landsins. Og er búið að finna Finn? Hvenær kemur næsta Jesúsargrein eiginkonu snillingsins? Eru bankarnir ekki alveg eins eftirlitslausir núna og árið 2002?
Rústir Ragnheiðar

Ragnheiður Elín Árnadóttir var lélegasti ráðherra sögunnar. Kom engu í verk. Sem ferðamálaráðherra tönnlaðist hún á náttúrupassa, þótt allir aðilar vildu aðra fjármögnun ferðamála. Á endanum bjó hún til nýtt apparat, Stjórnstöð ferðamála, sem rakst á við Ferðamálastofu. Hin litla og lélega stjórnsýsla varð hálfu umfangsmeiri, þegar tvær stofnanir áttu að vinna sama verk. Rákust sífellt á. Ríkiendurskoðun kvartaði ítrekað yfir þessum fáránlegu vinnubrögðum Ragnheiðar. Ríkisendurskoðandi segir: „Hún er sett á laggirnar fyrir utan allt laga- og regluverk um ferðamál. Það er ekki sérlega góð stjórnsýsla.“
Einn fannst réttlátur

Þótt sjaldgæft sé, eru til þingmenn Sjálfstæðisflokksins, sem hafa samvizku. Ásmundur Friðriksson þingmaður baðst á þingi í gær afsökunar á stuðningi sínum við United Silicon í Helguvík. Skammaði fyrirtækið harðlega fyrir svikin loforð. Sagði fyrirtækið hafa fengið hundruð milljóna frá skattgreiðendum til að byggja upp rekstur. Greiði starfsmönnum laun undir tekjuviðmiðum í landinu. Hafi lítil tök á mengun frá rekstrinum í Helguvík. Arsenmengun sé tuttugufalt yfir leyfðum mörkum. Sé í alls konar málarekstri við stéttarfélög, fyrirtæki og bæjarfélagið. United Silicon vinnur hvorki með samfélaginu né fyrir það, sagði Ásmundur.
Veruleiki Skagamanna

Raunar ætti að vera í lagi, að Skagamenn missi atvinnu sína. Þeir hafa hingað til verið meðal tryggustu sauða Sjálfstæðisflokksins og Framsóknar. Hafa kosið flokka, sem halda uppi kvótagreifum sjávarplássa. Greifum, sem hafa yfirgefið heil pláss í rústum. Sem hafa haldið út í heim með gróðann af sölu kvótans til Reykjavíkur. Nú sitja þessir flokkasauðir niðurlútir og atvinnulausir og reyna að sníkja sér vinnu hjá mengunarskrímslum Hvalfjarðar. Það þarf ekki að vera tekið út með sældinni að eiga allt sitt undir siðblindum kvótagreifum. Kominn er tími til, að fólkið í sjávarplássum landsins sjái veruleika elsku bófaflokkanna sinna.
Losum Granda við kvótann

Lendi kvótagreifar í vinnudeilum er svar þeirra fólgið í brottrekstri. Í skjóli einkaaðgangs að auðlind allrar þjóðarinnar geta þeir sagt upp heilum plássum. Þannig seldi einn greifinn Flateyri undan íbúunum og keypti fyrir það blokk í Berlín. Nú er Grandi að leggja niður vinnslu á botnfiski á Akranesi og reka 100 manns úr vinnu. Ef hér á landi væri eitthvert réttlæti, mundi einkaréttur Granda á kvóta vera tekinn af fyrirtækinu og seldur öðrum, sem vilja landa á Akranesi. Þessi dæmi sýna öll, að kvótann beri að leigja þeim, sem hæst býður, en ekki tengja tilteknum bófaflokkum. Ekki láta siðblinda bófa hafa neinn veiðikvóta.
Hávaði í hænsnabúinu

Lítið hefur enn gerzt í forsetatíð Trumps. Ekki er enn hægt að sjá, hvernig mun ganga að flétta saman skoðanir hans og stefnu repúblikana á þingi. Robert Draper skrifar ítarlega fréttaskýringu um þetta í

NEW YORK TIMES. Þingmenn repúblikana hafa þegar upplýst, að þeir muni ekki styðja Trump í að afnema velferðarkerfið Obamacare. Margir hörðustu Trumpistar, atvinnulitlir karlar í landsbyggðarþorpum miðvesturríkjanna, eru á framfæri Obamacare, en virðast ekki fatta það. Margt er skrítið í landi, þar sem fávísir kjósa rugludall sem forseta. Þingmenn flokksins eru margir dauðhræddir við skoðanir Trumps. Skelfingin er hávær í hænsnabúinu.
Kverktaka-skrímslin

Meirihlutinn í Reykjavík hefur sætt réttmætum ákúrum fyrir einstrengings óbeit á einkabílum. Skynsamlegra væri að fara varlegar meðan við vitum ekki, hvers konar farartæki fólk velur sér eftir fimm ár. Er samt minna mál en eindreginn skortur á tilfinningu fyrir listrænum kröfum við þéttingu gamalla hverfa. Skortur á list hefur einkennt hægri og vinstri stjórn á borginni frá síðari heimsstyrjöld. Við sjáum þetta vel á ljósmyndum úr miðbænum fyrir og eftir þann tíma. Áður voru hús tvær mjóar hæðir með bröttu risi. Svo kom Moggaklumpur og Nýja-bíós klumpur eins og utan úr geimnum. Hjá Degi B. Eggertssyni er lárétta línan með flata þakinu að gera miðbæinn að kverktaka-skrímsli.
Glæpur kjósenda

Þegar Sjálfstæðis er búinn að soga merginn úr beinum Viðreisnar og Bjartri framtíð verður hann með 39% fylgi. Ég reikna þá með, að Björt framtíð skili 3,8% og Viðreisn 3,1%. Þetta er alveg rosalegt fylgi bófaflokks með fjárglæframann, skjalahýsil og raðlygara að formanni. Meðan kjósendur flokksins líta á Bjarna Ben sem formann fótboltafélags verður aukningu þjóðarauðs laumað í skattaskjól og ríkið lamað til allra góðra verka. Við náum engri norrænni velferð fyrr en kjósendur Sjálfstæðis átta sig á ábyrgð sinni, glæp sínum. Á meðan verður fólk að taka þátt í þéttri röð mótmælaaðgerða, sem skjóta bófunum skelk í bringu.
Lausn húsnæðisvandans

Bent hefur verið á, að ríkið geti fengið erlent lán með 1% vöxtum. Þannig má fjármagna smáíbúðavæðingu höfuðborgarsvæðisins. Ríki og borg geta byggt 2 þúsund litlar leiguíbúðir á ári til að þjónusta yngstu kynskóð leigjenda. Leigan getur verið lægri en helmingur af núverandi leigu. Íbúðabankinn getur samt haft gróða, hóflegan þó. Hann getur líka selt fólki íbúðirnar á skikkanlegu verði. Einhvern veginn verður að brjóta niður okrið á íbúðamarkaði og þessi leið er ein af þeim, sem koma til greina. Hún leysir fljótt húsnæðisvandann og býr til markaðsverð á íbúðum í stað núverandi okurs. Hví er ekki flutt þingmannafrumvarp um þetta?
Ráðherrann ræður engu

Samkvæmt tilkynningu forstjóra Klínikurinnar hefur heilbrigðisráðherra ekkert með liðskiptaaðgerðir fyrirtækisins að gera. Hjálmar Þorsteinsson segir þær þegar vera í gangi með samþykki embættismanna. Samkvæmt því er Óttar Proppé heilbrigðisráðherra ekki marktækur. Mér kemur það ekki á óvart. Steingrímur Ari Arason, forstjóri Sjúkratrygginga Íslands, er yfirráðherra. Hefur á kostnað Landspítalans stráð peningum yfir einkavinavæðingu heilbrigðismála. Hann er skúrkurinn, sem ríkið þarf að losna við. Hjálmar segir enga beiðni liggja hjá Óttari um leyfi til þessara aðgerða. Þær séu þegar leyfilegar og hafðu það, Óttar Proppé.
Samfylkingar-hrunið

Árni Páll Árnason telur á fésbókinni, að hrun Samfylkingarinnar stafi af hvarfi frá Blair-isma. Árni Páll telur enn, að bezt sé, að hinir ríku verði enn ríkari, svo að meira sáldrist af borðum þeirra til smælingjanna. Trúir enn á bandaríska drauminn, þótt sá hafi orðið sjálfdauður á fyrsta áratug aldarinnar. Raunar hafa hvorki Samfylkingin né Vinstri græn sýnt marktækan áhuga á örlögum fátækra. Það eru sumir aldraðir og öryrkjar, sjúklingar, einstæðar mæður og húsnæðislausir. Mikael Torfason, Gunnar Smári og Vilhjálmur Birgisson eru hver fyrir sig betri málsvari smælingja en Samfylkingin og Vinstri græn eru samtals.
Stela auði

Allur auður hér er stolinn, gamall og nýr. Einkum stolinn í skjóli pilsfalds bófaflokks Sjálfstæðismanna og fylgiflokka hans. Auðræði í nafni lýðræðis hefur einkum gengið of langt á þessari öld hruns og ríkisrekins gjaldeyrisgróða og skattaskjóla. Allir Íslendingar hefðu það gott, ef völdin hefðu ekki safnazt hjá Engeyingum. Kominn er tími til, að þriðjungur þjóðarinnar opni augun. Þeir, sem hafa kosið Sjálfstæðisflokkinn, Viðreisn og Bjarta framtíð gegn þjóðarhagsmunum. Þetta eru allt bófar. Þar á ofan eru ýmsir vinir kvótagreifa hjá Framsókn og Vinstri grænum. Hingað til hafa kjósendafífl gert lýðræði marklaust á Íslandi.
Feigðin blasir við

Tveir flokkar í þriggja flokka ríkisstjórn eru komnir með svo lítið fylgi, að það mælist varla. Viðreisn og Björt framtíð næðu ekki inn neinum manni, ef kosið yrði núna. Slatti af fylgi þeirra er kominn alla leið inn í Sjálfstæðisflokkinn, enda betra að búa á höfuðbólinu en í verbúðum þess. Ríkisstjórnin er auðvitað kolfallin og ætti að skila lyklunum að stjórnarráðinu. Vinstri græn, Píratar og Samfylkingin eru komin með meirihluta í samfélaginu, en Sjálfstæðis og Framsókn í minnihluta. Allt getur þetta breytzt á löngum tíma, en annað eins hrun höfum við aldrei séð áður á neinni ríkisstjórn á örfáum mánuðum. Feigðin blasir við.
Ótíðindi sögumanna

Brynjar Níelsson þingmaður telur kaupin á hlutabréfum í Arion banka ekki vera vanda. Hins vegar sé vandi, að kaupin séu gagnrýnd á þingi og í fréttaskýringum. Nýjasta dæmið um, að menn vilja kenna sögumanni um ótíðindin. Þau felast í, að sagt er, að stíga þurfi varlega til jarðar, þegar um Goldman-Sachs og Och-Ziff er að ræða. Fjölþjóðlegu greiningarfyrirtækin settu Och-Ziff strax í ruslflokk. Hefur líka verið staðið að stórfelldum mútum til pólitíkusa í Afríku. Goldman-Sachs er árvisst í tugmilljarða sektum fyrir mútur og vafasöm viðskipti. Þessi tvö ágætu fyrirtæki eru kjörin til samstarfs við íslenzku bófana í ríkisstjórn.
Verðið: Þeim fjölgar samt

Erlendir ferðamenn líta á verðlagið hér sem náttúrulögmál og koma samt. Mundu koma, þótt evran færi niður í hundraðkall. Þeir skrifa vel um Ísland á vefi fyrir ferðaneytendur, svo sem TripAdvisor. Bezt fjalla þeir um láglaunafólkið í ferðaþjónustu, á veitingahúsum, hótelum, í fararstjórn, bílstjóra. Kvarta lítið sem ekkert yfir háum prísum. Hækka þarf lág laun í ferðaþjónustu og refsa fyrir ráðningu starfsfólks á skítakjörum. Raunar þarf að hækka íslenzk lágmarkslaun almennt í 500 þúsund á mánuði. Ferðaþjónusta á að vera atvinnugrein með reisn, ekki félagsmálastofnun ferðagreifanna. Gengi krónunnar á að hækka, ekki lækka.
Bylting á þessu ári

Blóðugar byltingar mistakast. Stundum er samt nóg að sýna styrk fjöldans til að misheppnaðir valdamenn á borð við Geir H. Haarde gefist upp. Slíkir atburðir nægja samt ekki, fjari byltingargleðin út, sem hún gerði árið 2013. Ein óvinsæl ríkisstjórn tók við af annarri. Nú er enn önnur við völd með þriðjungs fylgi. Byltingar takast ekki nema með þolinmæði byltingarfólks. Einmitt þolinmæði, sem Íslendinga skortir. Allt þarf að gerast hér og nú. Áhugi á nýrri stjórnarskrá fjaraði út. Ríkisstjórnin hóf að ofsækja ungt fólk án húsnæðis, gamalt fólk, öryrkja, sjúklinga og einstæðar mæður. Hefur fólk kjark og úthald til byltingar árið 2017 ? Forsendur eru nægar.
Einbeitt hatur

Skil ekki hatur ríkisstjórnarinnar á þeim, sem minnst mega sín. Verra en hatur síðustu ríkisstjórnar. Þessi notar hvert tækifæri til að skera niður fé til öryrkja. Næstmest er hatrið á gamlingjum. Sé fólk í senn öryrkjar og gamlingjar, gengur ríkisstjórnin berserksgang til að gera fólkinu lífið óbærilegt. Alls konar atriði falla niður úr nýjum lögum, einkum heilbrigðismálum. Mistök er það sagt vera, en ekkert er leiðrétt. Óhugnanlegt og svívirðilegt. Þetta fólk er þó svo fátt, að lítið mál er að leiðrétta hlut þess. Ríkisstjórnin vill líka gera ungu fólki ókleift að koma yfir sig þaki. Önnur sorgarsaga um magnaðan illvilja.
Víðfrægir glæpabankar

Arftakar mafíunnar eru að kaupa stóran hlut í Arion-banka. Goldman-Sachs og Och-Ziff eru illræmdir fjárglæfrabankar. Goldman-Sachs hefur ítrekað verið sektað um hundruð milljarða króna fyrir glæpi í viðskiptum í Bandaríkjunum. Sérgrein þess er að kaupa sér stuðning pólitíkusa. Och-Ziff er sérfræðifyrirtæki í mútum til pólitíkusa í þriðja heiminum. Mjög er við hæfi, að þessi víðfrægu fyrirtæki kaupi arftaka hins hugljúfa Kaupþing banka og fari að múta pólitíkusum í þessu spillta landi, Íslandi. Bezt er við hæfi, að arftakar mafíunnar í fjárglæfrum taki upp samstarf við ríkisstjórn Engeyinga, mesta skítahaug Íslandssögunnar.
Illvilji íhaldsins

Helztu skrafsskjóður stjórnarflokkanna reyna að verja ríkisstjórnina gegn svipu Mikaels Torfasonar rithöfundar. Hann segir, að við eigum að skammast okkar fyrir meðferðina á fátækum. Pawel Bartoszek er á gamalkunnu íhalds Moskvubakka-plani. Samkvæmt honum er ástandið verra í Kína en hér og því sé það í lagi hér. Nichole Leigh Mosty skrifar torskilinn texta um, að vandinn felist í skorti á samstarfi í nefndum ríkis og bæja. Hver, sem meining hennar er, þá er hún röng. Vandamál fátækra á Íslandi er, að ríkisstjórnin hefur ekki staðið við óumdeildar skyldur sínar. Pawel og Nichole eru dæmi um andlega fátækt og ofsa í illvilja íhaldsins.
Vilji er allt sem þarf

Ótrúlegt er, að Vladimir Putin skuli vera talinn valdamesti maður jarðarinnar. Hann er einræðisherra ríkis, sem hefur efnahag á stærð við Ítalíu. Verðmæti hergagna hans er bara brot af verðmæti hergagna Bandaríkjanna. En svona er það, efnisleg verðmæti segja ekki allt um völd. Á sama hátt var Serbía sterkasta ríki Balkanskaga á tímabili Balkanstríðanna. Sama gildir um Rússland og Serbíu: Þau búa yfir þjóðrembdum styrk til að koma vilja sínum fram við nágrannaríkin. Vilji er allt sem þarf, segir spakmælið. Donald Trump er minnihlutamaður, sem hefur breytt Bandaríkjunum á mánuði. Mun fámennum Engeyingum takast það sama hér?
198 tegundir byltinga

Óvinsæl ríkisstjórn stelur fé frá þjóðinni handa pilsfaldaliði sínu. Þá tekst blóðug bylting yfirleitt ekki og samningaviðræður takast yfirleitt ekki. En til eru 198 aðrar ágætar aðferðir til að bylta ríkisstjórn. Aðalskilyrðið er, að skoðanakannanir sýni óvinsældir hennar. Gene Sharp hefur rakið þessar aðferðir í bókinni „From Dictatorship to Democracy“, sem sagt er frá í samnefndri kvikmynd. Sumar þessar aðferðir voru notaðar til að koma frá ríkisstjórn Geirs G. Haarde. En flestar hafa samt ekki verið prófaðar. Allar friðsamlegar, fela í sér alls konar verkföll og mótmæli. Ég held, að þessi ríkisstjórn sé að kalla á byltingu.

Gene Sharp
Lati Simmi

Sigmundur Davíð sinnir illa skyldum sínum sem alþingismaður. Hefur verstu stöðu kladdans, mætir kannski einu sinni í mánuði. Þætti vont í skóla. Samt hefur hann enn stuðningsmenn, sem vilja fá aftur sinn Trumpista. Misheppnaðir formenn hafa oftast orðið sendiherrar, samanber Geir H. Haarde. Engra slíkra þreifinga hefur orðið vart hjá Sigmundi. Flest bendir til, að hann hugsi sér til eins konar endurkomu Napóleons, þegar færi gefst. Sigurður Ingi gæti orðið þreyttur á formennsku Framsóknar með Sigmund Davíð á bakinu. Bezt væri auðvitað að losna við SDG úr flokknum og koma honum í útlandið. En þar vill enginn hafa karlinn.
Bækur um byltingu

Eftir nokkur ár hefjast byltingar gegn gerræði auðmagnsins. Vilji fólk eða leshópar taka þátt í slíku, er gott að vera vel lesinn. Hér eru nokkur rit á ensku, sem fjalla samanlagt á fjölbreyttan hátt um ýmsar hliðar byltingar. Þær fást allar á Amazon. Síðasta bókin telur upp 198 mismunandi aðferðir:

The Prince; Niccolò Machiavelli

The Roman revolution; Ronald Syme

Explosion in a Cathedral; Alejo Carpentier

Episodes of the Cuban Revolutionary War; Che Guevara

Political Order in Changing Societies; Samuel P. Huntington

The Natural History of Revolution; Lyford Paterson Edwards

Crown Duel; Sherwood Smith

Historys Locomotives; Martin Malia

The Anatomy of Revolution; Crane Brinton

The French revolution; Thomas Carlyle

The Kingdom of this World; Alejo Carpentier

The Ideological Origins of the American Revolution; Bernard Bailyn

The Sleeper Awakes; H. G. Wells

Outpassage; Janet Morris, Chris Morris

Reason and Revolution, Herbert Marcuse

The State and Revolution; Vladimir Lenin

The Machiavellian Moment; J.G.A. Pocock

A Vindication of the Rights of Men; Mary Wollstonecraft

States and Social Revolutions; Theda Skocpol

Ten Days that Shook the World; John Reed

The Structure of Scientific Revolution; Thomas Samuel Kuhn

The Rebel; Albert Camus

From Dictatorship to Democracy, Gene Sharp (líka kvikmynd)
Áróðursstríð ferðagreifa

Vegna áróðursstríðs ferðagreifa fyrir lækkuðu gengi krónunnar hef ég eytt dögum í að lesa umsagnir erlends ferðafólks. Í stuttu máli sagt er nánast ekki kvartað yfir of háu og hækkandi verði á Íslandsferðum. Í almennu spjalli TripAdvisor fann ég ekkert dæmi um slíkt og í dómum þar um gistingu og veitingar fann ég sáralítið. Fólk hefur miklu meiri áhyggjur af, að fá ekki gistingu. Greinar í fjölmiðlum um afbókanir eru ómarktækt áróðursstríð hagsmunaaðila. Þau viðbrögð koma ekki frá ferðafólkinu sjálfu. Ef þið sjáið fleiri lygar um, að hátt gengi krónu sé að slátra gullhænum, skuluð þið frekar lesa orð ferðafólksins sjálfs.
Gullgæsin kyrkist ekki

Krónan heldur sínu og lækkar ekki í verðgildi, þótt Már Seðlabankastjóri hafi reynt að lækka gengið. Kvótagreifar og ferðagreifar gráta, en almenningur missir af þeirri launalækkun, sem ríkisstjórnin vildi fá. Grátur kvótagreifa er þekktur og sagnfræðilega marklaus. Grátur ferðagreifa er líka marklaus. Ef þið flettið umsögnum ferðalanga um gistingu og mat í TripAdvisor, sjáið þið, að lítið er kvartað um verðlag hér. Þá sjaldan er bætt við jákvæðum texta á borð við „en allt er dýrt á Íslandi“ eða „en það er þess virði“. Þótt evran haldi áfram að síga niður fyrir 100 krónur, þarf ekki að hafa áhyggjur. Gullgæsin kyrkist ekki.
Svört framtíð Bjartrar

„Við í Bjartri framtíð viljum umfram allt vernda miðhálendið og hafa þjóðgarð þar,“ sagði Björt Ólafsdóttir rétt fyrir kosningar. Nú er Björt orðin ráðherra og leggur til að reisa orkuver við Skrokköldu á miðju hálendinu. Aldrei hefur verið neitt að marka Björtu. Eins og aðrir í Bjartri framtíð segir hún það, sem hentar hverju sinni. Mikið rask mun verða við Skrokköldu, byggingar, skurðir og lón. Björt framtíð lagði í kosningabaráttunni mikla áherzlu á andstöðu sína við þessa tillögu. Minnir á Óttar Proppé, sem orðinn er heilbrigðisráðherra og gerir allt öfugt við það, sem hann lofaði. Þetta er alveg siðlaust lið, svört framtíð.
Hæstiréttur tapar enn

Enn verður Hæstiréttur sér til skammar í óbeit sinni á frjálsri fjölmiðlun. Enn hefur Mannréttindadómstóll Evrópu snúið við forneskju Hæstaréttar í dómum gegn fréttaflutningi. Dómstóllinn segir Hæstarétt hafa brotið gegn tjáningarfrelsi Steingríms Sævars Ólafssonar, þáverandi ritstjóra vefsins Pressunnar. Umfjöllun Pressunnar um Ægi Geirdal hafi verið vönduð. Áður hafði Erla Hlynsdóttir í þrígang lagt Hæstarétt fyrir Mannréttindadómstóli Evrópu út af fréttaflutningi hennar. Nú er fyllilega kominn tími til, að Hæstiréttur láti af óbeit sinni á fréttum og fréttafólki. Hann hætti að láta hlæja að sér úti um alla Evrópu.
Wilders var stöðvaður

Þótt Geert Wilders hafi unnið á í þingkosningum Hollands, er aukningin mun minni en búizt var við. Andúðin á múslimum hefur dvínað og Wilders hefur innan við 15% atkvæða. Íhaldsflokkur forsætisráðherrans Mark Rutte tapaði fylgi, en er samt langstærsti þingflokkurinn. Snarpar deilur Rutte og Erdoğan Tyrkjasoldáns hafa aukið fylgi Rutte síðustu vikuna. Sú virðist vera staðan víðast í Vestur-Evrópu um þessar mundir. Múslimahatarar treysta stöðuna í pólitíska mynztrinu, en ná ekki fylgi til að komast til beinna áhrifa. Le Pen til dæmis getur fengið flest atkvæði í fyrstu umferð í Frakklandi, en tapar svo í seinni umferð forsetakosninganna.
Róið samfélagið

Stjórnarflokkarnir vilja ekki nota hærri auðlindarentu og lægri niðurgreiðslur ríkisskulda til að róa samfélagið. Sumir finna sárt fyrir því að hafa verið skildir eftir í góðærinu. Það er unga fólkið, sem nær ekki að koma sér þaki yfir höfuðið. Það er sumt gamla fólkið, sem hefur verið svikið um aðild að góðærinu. Það eru þeir, sem samkvæmt orðbragði ráðherra hafa valið sér að verða veikir eða verða örkumla af slysförum. Þeir eru taldir alvarlegri svindlarar en einkavinir ríkistjórnarinnar. Auðvitað á að nota auðlindarentu og ferðatekjur til að jafna til í þjóðfélaginu og róa samfélagið, sem fanatískir ráðherrar reyna að kljúfa.
Loksins lífræn vottun

Verið er að taka upp lífræna vottun í landbúnaði. Þar með lýkur langvinnu stríði bændasamtakanna gegn fjölþjóðlegri vottun. Um tíma var farið framhjá lífrænni vottun með því að taka upp séríslenzka umhverfisvottun. Ekkert mark var tekið á henni erlendis. Hin nýja vottun kemur frá Evrópusambandinu eins og flest annað, sem er til bóta. Framtakssamir bændur geta hugsað sér að reyna að selja afurðir sínar erlendis. Auðvitað þarf fyrst að fara eftir reglum um grindargólf og rými húsdýra, útivist og lífrænt fóður, og svo framvegis. Þeir, sem uppfylla kröfur um lífræna ræktun, geta þá fengið vöruna stimplaða með merki, sem eykur sölu og hækkar verð.
Engin gengislækkun

Engeyingum og Má tókst ekki að fella krónuna um helgina. Gengið raskaðist lítið og er núna það sama og það var fyrir mánuði. Kvótagreifar misstu af sælustund ríkisstjórnarinnar og geta ekki lækkað kaup sjómanna. Ekki einu sinni Gamma græðir á kukli Engeyinga. Hún er búin að setja upp nokkur útibú í Evrópu til að verða fyrst til að grípa gæs gengislækkunar. Svo kom bara engin lækkun, engin gæs. Nú eru góð ráð dýr. Framundan er frekara ris krónunnar vegna 70% aukningar ferðafólks. Grátandi kvótagreifar fara að hágráta. Það er alveg makalaust, hvað greifar geta grátið sárt, ef ekki fer allt að óskum og ekki er hægt að lækka laun.
Illugi endurreistur

Illugi Gunnarsson hefur verið ráðinn til að gera tillögur um framtíðarskipan á stjórn peningamála, hvorki meira né minna. Þið munið hann Illuga. Var á framfæri góðviljaðs verktaka og gat launað greiðann, þegar hann varð menntamálaráðherra. Upp úr því hrökklaðist hann úr embætti, hvarf af sjónarsviðinu og gleymdist. Þá sagði flokksbróðir hans, Páll Magnússon, að verk Illuga hafi verið „kristaltær pólitísk spilling“. Nú er hann ráðinn til að hafa umsjón með Seðlabankanum og peningaveltu hans. Smám saman verður liðið kringum ríkisstjórn Engeyinga hlaðið gaurum, sem eru á sama siðferðisplani og Bjarni Ben og Benedikt Jóhannsson.
Seðlabankakukl

Seðlabankinn er miður gáfulega rekinn. Hefur ítrekað keypt gjaldeyri í vonlausu stríði gegn hækkun krónunnar. Seðlabankar geta keypt gjaldeyri til að hamla gegn árstíðabundnum sveiflum. Það kostar hins vegar mikið, svo sem í vaxtatapi. Því gjaldeyrir er vaxtalaus og jafnvel með neikvæða vexti. Nú er krónan á löngu ferðalagi upp í evru á innan við 100 krónur, jafnvel 70 krónur eins og í den. Nú dugar því ekkert kukl í Seðlabankanum. Láta ber krónuna fljóta eðlilega. Í kukli fær pilsfaldafólk fyrirfram vitneskju, eins og Sambandið í gamla daga. Þess vegna er Gamma komin með útibú út um Evrópu til að græða á tapi Seðlabankans. Og okkar allra.
Erdoğan ögrar Evrópu

Recep Tayyip Erdoğan, einræðisherra Tyrklands, reynir að æsa landflótta múslima í Evrópu. Notar komandi kosningar um aukið einræði í Tyrklandi til að senda ráðherra sína á útifundi múslima í Evrópu. Þeir hafa kosningarétt í Tyrklandi. Þessu hefur verið fálega tekið. Þýzk lönd hafa mörg hver bannað þessa fundi, svo og Austurríki og Sviss. Holland hefur meira að segja flutt tyrkneskan ráðherra burt með lögregluvaldi. Erdoğan sakar þessi ríki um nazisma. Ástæða bannsins er ótti hollenzkra stjórnvalda við uppþot, sem muni auka fylgi flokks Geert Wilders múslimahatara. Slagorð hans er núna: Múslimar, farið heim til Erdoğans ykkar.
Fréttafundur Engeyinga

Fundur Engeyjarættarinnar í dag boðaði ýmsar aðgerðir, sem ráðherrar segja draga úr gengishækkun krónunnar. Mikilvægasta aðgerðin er að bæta stöðu kvótagreifa, sem hafa grátið mikið að undanförnu. Græða færri milljarða á ári en þeir höfðu vænzt. Þá hefur ríkisstjórn Engeyinga ákveðið að gera svikurum í skattaskjóli á aflandseyjum tilboð, sem þeir geta ekki hafnað. Þeir fá sérstök verðlaun fyrir að skipta út myntinni í stað þess að fá sektir fyrir skattsvik. Sumt er ágætt í breytingum Engeyinga, en flestar eru auðvitað sniðnar að hagsmunum ættarinnar. En Engeyingar segjast reikna með að molar falli af borðum sínum til aumingjanna.
Ísland er óljúft

Útgjöld ríkisins í ellilífeyri eru hér bara 2% af landsframleiðslu. Eru frá 5,3% í Hollandi upp í 8% í Danmörku. Samanlögð útgjöld vegna lífeyris, frá ríkinu og lífeyrissjóðum, eru hér á landi 5,3%. En um 10% í öllum samanburðarlöndunum; Hollandi, Bretlandi, Danmörku og Svíþjóð. Wilhelm Wessman hótelstjóri bendir á þetta á fésbók sinni. Þetta eru sláandi upplýsingar, til dæmis fyrir þá, sem trúa línuritum nýfrjálshyggjunnar. Fara saman við hliðstæðar upplýsingar um of lítinn þátt ríkisins í heilsukostnaði. Saman við algert getuleysi ríkisstjórnar nýfrjálshyggju í húsnæðismálum unga fólksins. Ísland er ekki ljúfur staður.