arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þjóðgarður í basli

Vatnajökulsþjóðgarður hefur farið illa af stað. Mun verr en aðrir þjóðgarðar landsins. Stjórn garðsins hefur ekki borið gæfu til að hlusta á málsaðila og taka tillit til margvíslegra sjónarmiða. Eins og þeirra, að ekki hafa allir heilsu eða aldur til að ganga allar leiðir. Tilraunir til samráðs hafa farið út um þúfur og innkölluðum athugasemdum ýmissa aðila hefur ekki verið svarað efnislega. Fjármál garðsins eru höfð í flimtingum á Alþingi, þótt það segi kannski ekki mikið um þau. Skipta þarf út stjórnarmönnum og setja inn fólk, sem kann að stunda mannleg samskipti við málsaðila, sem það er ekki sammála.
Lögin eru bara skrípó

Trúði ekki eigin eyrum. Skrípaleikurinn heldur áfram. Ríkissaksóknari telur, að ekki beri að framkvæma nýleg lög um fjárreiður pólitíkusa og flokka. Þar á ofan telur hann, að vanskil á skýrslum þeirra séu fyrnd brot. Niðurstaða samráðs ýmissa embættismanna, svo sem hins valinkunna ríkisendurskoðanda, áðurnefnds ríkissaksóknara og lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu. Þannig hefur lagatæknum ríkiskontóra tekizt að eyðileggja lög, sem áttu að leiða til heilbrigðari stjórnmála hér á landi. Samkvæmt lögunum áttu allir að vera búnir að skila tölum fyrir löngu. Hvenær ætlar lagatækniruglið að enda?
Offita er sjúkdómur

Feitt fólk þjáist. Hefur oft reynt að léttast, en ekkert gengur. Feitt fólk er ekki fyllilega viðurkennt í samfélaginu, sætir gagnrýni og léttúð. Leiðir til sálræns vanda af ýmsu tagi. Samfélagið skilur ekki, að offita er fíkn, sem ekki stjórnast af viljastyrk. Að mörgu leyti eins og áfengi. Fólk er feitt, af því að það er sjúkt, ekki af því að það sé heimskt eða spillt. Hreyfing, hollur matur og virk aðild að tólf spora samtökum geta hamlað gegn offitunni. Of feitt fólk þarf stuðning umhverfisins til að feta í rétta átt. Þarf hins vegar sízt af öllu meðvirkni, sem segir offitu vera í fínu lagi.
Vöxtur andverðleika

Northcote Parkinson prófessor varð frægur af að reikna, hvernig starfsmönnum ráðuneytis brezkra flotamála fjölgaði með minni umsvifum. Fyrrum réðu brezk herskip heimshöfunum og þá voru 8.118 í ráðuneytinu árið 1935. Svo hrundi útgerð brezkra herskipa og starfsmenn ráðuneytisins urðu 33.788 árið 1955. Parkinson samdi úr þessu formúlu um þenslu ríkisstofnana. Á blöðruárum Geirs og Davíðs var sama þróun hér. Málaflokkar uxu úr skúffum ráðuneytis upp í að verða 70-80 manna bákn: Útlendingastofnun, umhverfisstofnun, matvælastofnun o.s.frv. Með skipulegri söfnun andverðleika er ríkið að verða að skrímsli.
Óbein sambúð við bófa

Ragnar Árnason prófessor hefur hagsmuni af góðu sambandi við kvótagreifana. Landssamband íslenzkra útvegsmanna fjármagnar að hluta stofnun við Háskóla Íslands, sem Ragnar fær peninga úr. Hann fær ekki peningana beint frá bófum, heldur óbeint. Þess vegna var Þór Saari dæmdur fyrir meiðyrði. Dómurinn var að ýmsu leyti undarlegur að venju og mun ekki standast samevrópska dómstóla. Þar tapar íslenzka ríkið öllum meiðyrðadómum dómstóla. Með samskotum þurfum við að koma upp stofnun, er fjármagnar áfrýjanir slíkra úrskurða til Evrópu. Tregir dómarar reyna að hindra sjálfsögð meiðyrði og eðlilegar móðganir.
Aðgangur að auðlindum

Auðlindagjald kemur ekkert við tekjuskatti. Auðlindagjald er afgjald fyrir notkun á sameiginlegri auðlind. Ódýrast er að láta frjálsan markað um að ákveða auðlindagjaldið. Það gerist bezt í frjálsum uppboðum, þar sem aðilar bjóða í aðgang að auðlindinni. Þannig geta útgerðir, skipstjórar, sjómenn og bæjarfélög boðið í aðgang að kvóta. Hann er aðferð ríkisins við að skammta aðgang að auðlind, sem ríkið býr til með skömmtun. Það kallast kvótakerfi. Sama gildir um aðgang að raforku til stóriðju. Sú orka á að fara á uppboð og leigjast til þess, sem bezt býður. Pilsfalda-sovjet Flokksins er úrelt þing.
Ýmissa kosta er völ

Mér finnst Lilja Mósesdóttir gjarna mega fara á næsta þing. Talar minna en áður um, að allir séu vondir við sig. Hefði viljað sjá þarna einnig Sigurð veðurfræðing. Guðmundur Steingrímsson á endurkomurétt, því hann neitaði að taka þátt í skrípalátum Framsóknar og Sjálfstæðis í fyrravetur. Guðmundur Franklín er hress og mætti fara á þing, en sumir fylgismenn hans eru lakari. Mér finnst upplagt, að Birgitta Jónsdóttir fari á þing fyrir sjóræningja. Og vona, að samkrull Hreyfingarinnar og stjórnlagafólks skili sér í sem flestum þingmönnum. Mestan áhuga hef ég á mun fleiri andlitum af stjórnlagaþinginu.
Leitið úti í bæ

Óttast, að Árni Páll Árnason verði formaður Samfylkingarinnar. Hann er þar í röngum flokki, á að vera í bankavinaarmi Sjálfstæðisflokksins. Er laus við að vera krati. Ég óttast líka, að Katrín Júlíusdóttir verði formaður. Er að vísu krati, en Magnitogorsk-stóriðjukrati að hætti gamalla sósíalista, alveg laus við að vera græn. Er einnig haldin svipaðri auðmannaást og Árni Páll. Þau eru arfur frá brezkum Blair-isma. Samfylkingin á að finna einhvern annan en þingmann til að vera formaður. Þinglið flokksins er dapurt og sumpart of langt til hægri. Samfylkingin á að reyna að fá sér nýjan formann utan úr bæ.
Rangur bæklingur

Enn hefur Háskóli Íslands orðið sér til skammar. Kynningarbæklingur hans um stjórnarskrána er ónothæfur vegna falsana hans um þjóðkirkjuna. Segir meðal annars, að fyrirkomulagið sé víða notað í Evrópu. Rangt, víðast í Evrópu hafa þjóðkirkjur verið lagðar niður sem slíkar. Enda brjóta þær í bága við mannréttindasáttmála um trúfrelsi. Kaflinn um þjóðkirkjuna er víst saminn í kristinfræðideild háskólans, sem áður vakti athygli fyrir undarlegar glærur með fyrirlestrum. Úrelt er, að ein kirkjudeild hafi forgang að ríkisvaldinu. Og kristinfræðideild við annars flokks háskóla er ekki ávísun á virðingu.
Fjórir nothæfir

Tveir þingmenn mega halda áfram eftir kosningar, Birgitta Jónsdóttir og Margrét Tryggvadóttir. Hafa ekki látið Alþingi spilla sér, en ráða auðvitað litlu, því að þær eru bara tvær. Mundi þó bæta við tveimur, því að þeir eru skemmtilegir, Pétur Blöndal, sem grætur, og Þráinn Bertelsson, sem bölvar. Aðrir mega fjúka. Allir, sem voru stjórnarsinnar í hruninu mega ekki ná endurkjöri. Sama er að segja um þá, sem hafa í fjögur ár sýnt í starfi, að þeir ná ekki máli. Þar á meðal eru þingmenn Vinstri grænna. Bera að vísu ekki ábyrgð á hruninu, en reyndust vera menn fjórflokksins eins og hinir.
Þyrlað upp ryki

Ríkisendurskoðandi hefur árum saman legið á hrikalegri skýrslu um gæfulausa meðferð fjársýslustjóra á fjármunum skattgreiðenda. Vissulega eiga báðir að víkja úr starfi meðan málið er rannsakað betur. Framganga beggja í sjónvarpi er síður en svo traustvekjandi. En Ragnheiður Ríkharðsdóttir þingmaður segir málið snúast um annað: Stjórnarsinnar hindri, að ríkisendurskoðandi komist í að skoða frumvarp til fjáraukalaga. Sem er þó á alþingisvefnum, sýnilegt mér og þér. Sama rugl er að baki fullyrðinga um, að gagnrýni á renda feli í sér hefnd pólitíkusa fyrir gagnrýni hans á ráðherra. Þannig er þyrlað upp ryki.
Erlend Geirsmál

Hægri sinnaður þingmaður Evrópuráðsins telur málaferlin gegn Geir H. Haarde ekki standast mannréttindasáttmála Evrópu. Hollendingurinn Pieters Omtzigt hefur lagt fram minnisblað í þinginu um þetta efni. Engar líkur eru á, að það verði samþykkt, enda hluti af deilum milli pólitískra sjónarmiða. Málið snýst efnislega um, að pólitíkusar beri ábyrgð gagnvart kjósendum, sem felli þá í kosningum, ef á þurfi að halda. Dómstólar séu ekki nothæfir til að meta pólitík. Auðvitað er þetta frambærilegt sjónarmið, svo að gott er, að það kom fram í Evrópu. Fær þá þinglega meðferð hjá, raunar, þrælpólitísku þingi.
Galdralyf til sölu

Las mér til skemmtunar heilsufrétta-sérblað Fréttablaðsins í dag. Snýst um að selja okkur kínalífselexír, snákaolíu og yngingarskot. Sjónhverfingamenn ginntu þannig sveitamanninn öldum saman á þorpsmörkuðum. Nú eru galdralyfin komin í pakka, glös og flöskur og fylla hillur eftir hillur í svokölluðum heilsubúðum. Lítið er þar hins vegar um hollan mat, sem gerir þér gott, ef þú borðar hann í hófi. Einkum er fólk látið telja sér trú um, að það verði magurt af að innbyrða galdralyf. Þau brenni kaloríum eða láti þær hverfa. Ekki man ég til, að neinn af slíkum elexírum hafi fengið vísindalega prófun.
Óhæfur seðlabankastjóri

Seðlabankastjóri er óhæfur eins og flestir aðrir embættismenn. Setur bæði axlabönd og belti á krónuna. Heldur með gjaldeyrishöftum úti óraunhæfu gengi krónunnar. Á sama tíma tekur hann ofsaleg lán erlendis til að halda uppi gjaldeyrisvarasjóði til verndar krónunni. Þessi lán kosta tugi milljarða í vexti á hverju ári. Már Guðmundsson gat farið aðra leiðina, en ekki endilega báðar í senn, það er of dýrt. Svo hefur hann gert Seðlabankann að þvottastöð fyrir falið þýfi útrásarvíkinga, sem er siðferðilega kolrangt. Hann er að vísu illskárri en Davíð Oddsson, sem með bjánaskap lagði bankann á hliðina.
Tossabekkurinn

Á Alþingi verður fólk að klæðast á tilskipaðan hátt. Verður að ávarpa hvert annað úr ræðustól á ákveðinn hátt. Því er bannað að nota tölvur í þingsal, líklega til að þingmenn skoði ekki klám. Ræðutími er skammtaður út og suður. Auðvitað dæmigerður tossabekkur. Í alvöru skólabekk þyrfti ekki allar þessar siðareglur, menn kynnu mannasiði. á þessu kjörtímabili sýna margir þingmenn enga mannasiði. En reglurnar takmarka starfsgetu þingmanna. Auðvitað eiga þeir að hafa fartölvu á borðinu og vera þar tengdir þráðlaust við netið. Þar er líka gott að sýna þeim skyggnur til útskýringar á töluðu máli ræðumanna.
Clegg er tómhentur

Frjálslyndir demókratar ríða ekki feitum hesti frá stjórnarsamstarfinu með Íhaldsflokknum í Englandi. Ekkert af málum þeirra hefur náð fram að ganga. Engin jöfnun atkvæðisréttar, engin bremsa á niðurskurði velferðar, engar stjórnarskrárbreytingar, engin lýðræðisvæðing lávarðadeildar. Nick Clegg formaður hefur náð sér í titil, en ekkert fært flokknum, sem máli skiptir. Íhaldsflokkurinn valtar yfir Frjálslynda demókrata og kjósendur flýja þá. Samkvæmt könnunum ná þeir bara tíu þingsætum í næstu kosningum. Svona fer fyrir titlagræðgisliði, sem fórnar öllum málefnum fyrir hégóma og prump.
Krossgötur fuðra upp

Í Sýrlandi voru krossgötur fornaldar. Þangað lágu leiðirnar austan frá Írak, sunnan frá Egyptalandi, norðan frá Tyrklandi og vestan frá hafþjóðum grísku eyjanna. Fyrstu borgir heims urðu til í Sýrlandi og þar var fyrst tekið upp stafróf. Öldum og árþúsundum saman var Sýrland eitt mesta menningarsvæði og viðskiptamiðstöð heimsins. Þeim mun grátlegra er, að geðveikur augnlæknir frá Bretlandi hefur breytt landinu í helvíti. Dólgar hans stunda fjöldamorð á borgurum landsins og sprengja menningarminjar landsins í loft upp. Allt í boði Rússlands og Kína, sem raunar eru helztu vinátturíki forseta Íslands.
Sýnileg misskipting

Eins og heitar lummur rjúka iPhone símar út á 180.000 krónur og biðlistar myndast. Göturnar fyllast af fimmtán milljón króna jeppum. Innkaupakörfur fólks í stórmarkaðnum sannfæra mig um, að meira en hálf þjóðin hefur það mjög gott. Og rúmlega hálf þjóðin ferðast árlega til útlanda. Þarf ekki að velta fyrir sér hundraðþúsundköllunum. Á sama tíma á tæplega hálf þjóðin erfitt með að ná endum saman, sumir mjög erfitt og kannski tíu af hundraði ráða tæpast við það. Misskipting er of mikil hér á landi. Þess vegna ber að hækka skatta, einkum fjármagnstekjuskatt og benzíngjöld. Og auka velferðina.
Afneitun Samfylkingar

Í Samfylkingunni er rík afneitun fortíðar frá ríkisstjórnartíma Blair-ista. Ekki var hægt árið 2007 að hindra hrunið 2008, segja menn þar á bæ. Auðvelt hefði samt verið að minnka tjónið um tvo þriðju með því að hindra IceSave og gjaldþrot Seðlabankans. Blair-istar, öðru nafni hrunverjar, eru áberandi í hópi þeirra, sem sækjast eftir frama innan Samfylkingarinnar. Bankaráðherra hrunstjórnarinnar, Björgvin Sigurðsson, er í framboði, sömuleiðis Árni Páll Árnason, bankavinurinn bezti. Í þann hóp hefur meldað sig Sigmundur Ernir Rúnarsson. Með sama framhaldi stimplar Samfylkingin sig út úr veruleikanum.
Ránsferðin mistókst

Siðlaust er, að hópar skrái sig á síðustu stundu inn í félög til að yfirtaka þau á aðalfundi. Guðmundur Franklín Jónsson, Vilhjálmur Birgisson, Ásgerður Jóna Flosadóttir og Eiríkur Stefánsson reyndu að yfirtaka Neytendasamtökin á föstudaginn. Vildu breyta áherzlum samtakanna frá hefðbundinni þjónustu við kaup á vöru og þjónustu yfir í andstöðu við lánavísitölu. Atlagan mistókst, sem betur fer. Vilji menn framgang einhvers málefnis, stofna þeir samtök, en ræna ekki óviðkomandi samtökum. Atlagan var ykkur til skammar, Guðmundur, Vilhjálmur, Ásgerður og Eiríkur. Stimplaði ykkur sjálf sem óvini neytenda.
Að fyrirlíta Íslendinga

Hvar, sem ég lít, vellur spilling, græðgi og heimska. Embættismenn, staðnir að heimsku og spillingu, rotta siga saman um lögbann og kærur til lögreglu. Slitastjórnarmenn fara hamförum í græðgi. Gömlu útrásarbófarnir sem komu þýfinu til aflandseyja eru komnir aftur með hjálp Seðlabankans. Kvótagreifar stjórna Morgunblaðinu og Sjálfstæðisflokknum til óhæfuverka. Verkfræðingar og vísindamenn komast ætíð að niðurstöðum, sem henta bófum. Kjósendur blessa svínaríið með því að haga sér eins og fífl. Maður fer að skammast sín fyrir að vera Íslendingur og endar með að fyrirlíta þjóðina, sem leyfir svínaríið.
Með og móti svínaríi

Fylkingar hafa myndast um ósóma íslenzkra embættismanna í kjölfar framferðis ríkisendurskoðanda og fjársýslustjóra. Davíð Oddsson og Morgunblaðið eru hörðust í vörninni, enda ber Davíð mesta ábyrgð á andverðleika-þjóðfélaginu. Málgögn Sjálfstæðisflokksins á netinu eru saman í þessum hópi og fjölmargir þingmenn hlýða Davíð að venju. Sama er að segja um marga þingmenn Framsóknar með Vigdísi Hauksdóttur í broddi fylkingar. Hefur bara áhyggjur af “þýfi” Kastljóss, engar af málsefninu. Umræðan um bókhaldshugbúnað ríkisins speglar grundvallar-afstöðu til heimsku og spillingar, andverðleika og svínarís.
Sambandsslitin miklu

Deila má um, hvort trúnaðarbresturinn eigi að leiða til slits á diplómatísku sambandi Alþingis og Ríkisendurskoðunar. Mér finnst hægt að ræða sjónarmið Illuga Gunnarssonar um það, þótt sú umræða megi ekki skyggja á þá staðreynd, að ríkisendurskoðandi hefur reynzt vera úti að aka. Hins vegar er ekki hægt að ræða bullið úr Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni um, að slitin á diplómatísku sambandi séu aðferð til að losna við faglega umræðu um fjárlög. Ævinlega er Sigmundur að fiska í gruggugu vatni og selja snákaolíu til sauðtryggra og trúgjarnra framsóknarmanna. Þeir hefur fækkað í seinni tíð, sem betur fer.
Hringrás peninganna

Skítugasta bragð viðskiptabófa var að taka lán í banka og fela féð. Lánið var skuldað af einni kennitölu og peningarnir í eigu annarrar kennitölu. Svo fór fyrra félagið á hausinn og milljarðar voru afskrifaðir. Peningarnir voru samt til, venjulega á aflandseyjum. Síðan bjó Seðlabankinn til forgang fyrir þetta fé í gjaldeyrisviðskiptum, þegar það kemur til baka. Viðskiptabófinn notaði loks peningana til að sölsa undir sig fyrirtæki. Heimild Seðlabanka til að taka inn aflandsfé átti ekki að ná til þessa þvottar. Samt er bankinn samt farinn að stunda peningaþvottinn. Gamla Ísland er enn á fullu svingi.
Vitfirrt verkfræði

Ákvarðanir, sem teknar voru, þegar vitfirringin stjórnaði landinu, eru enn í sjálfvirku ferli, sem enginn virðist stöðva. Verkfræðingar Vegagerðarinnar eru enn að reyna að fá að grafa gegnum meira en þúsund ára gamlar þjóðleiðir í Gálgahrauni. Þeir verkfræðingar eiga enga sagnfræði, enga menningu, engan grunn í forsögu kynslóðanna. Vaða bara um með ýtur og trukka eins og landið allt sé einn húsgrunnur. Þegar almenningur fer að skilja ástandið og byrjar að reyna að vinda ofan af ruglinu, virðist það vera ókleift. Rótlausir verkfræðingar eru enn að hamast við að reyna að fá að eyðileggja Gálgahraun.
Enginn passar aumingjana

Fyrrum tíð verndaði danskur kóngur Íslendinga fyrir gráðugum embættismönnum stórbænda. Nú er enginn kóngur, bara jólasveinn á Bessastöðum. Enginn er til að passa þjóðina, sem kann fótum sínum ekki forráð. Við höfum horft á tvo íslenzka embættismenn, fjársýslustjóra og ríkisendurskoðanda. Annar fremur umboðssvik með arfavitlausum samningum um ímyndaðan hugbúnað. Hinn stingur undir stól skýrslu um þessa samninga, sem tveir bræður hans gerðu með sér. Vill leysa vanda sinn með því að klaga sögumenn fyrir löggustjóranum. Fámenn eyþjóð með innræktuðum kontóristum getur tæpast haldið úti sjálfstæðu ríki.
Stöðvið hrunverja strax

Björgvin Sigurðsson var bankaráðherra hrunstjórnarinnar. Hefði aldrei átt að vera endurkjörinn þingmaður. Og á alls ekki að fara á lista að þessu sinni, Samfylkingunni ber skylda til að sjá til þess. Ekki er nóg afsökun að hafa ekki tekið eftir neinu og ekki fengið að mæta á fundi í sínum málaflokki. Sama er að segja um fyrsta bankaráðherra þessarar ríkisstjórnar, Árna Pál Árnason. Var eindreginn bankavinur og hindraði siðvæðingu bankanna. Því voru bankarnir endurreistir í sinni fyrri spilltu mynd. Báðir hafa gefið í skyn, að þeir sækist eftir endurkjöri í vor. Samfylkingin verður að stöðva þá.
Háskólinn er marklaus

Háskóli Ísland er í samstarfi við ORF Líftækni um rannsóknir í líftækni og markaðssetningu þeirra. Því er alls ekkert að marka yfirlýsingar starfsmanna háskólans á þessum sviðum. Þær eru nákvæmlega sama ruslið og yfirlýsingar erlendra sérfræðinga, sem vinna óbeint fyrir líftæknifyrirtæki á borð við Monsanto. Til dæmis þá, sem láta Science Media Center dreifa fyrir sig áróðri. Sú miðlun er fjármögnuð af Monsanto og skyldum fyrirtækjum. Er hluti af víðtækum áróðri, sem á að hindra rannsóknir óháðra aðila á vinnubrögðum líftæknibófa af tagi Monsanto. Lygin skánar ekki við að vera flutt í Rúv.
Jóhanna er lömuð önd

Jóhanna Sigurðardóttir hefur tilkynnt brottför sína úr pólitík. Býðst þó til að starfa fram að kosningum. Það gengur alls ekki. Samfylkingin þarf tíma til að kynna nýjan formann og forsætisráðherra. Sá eða sú þarf að taka til starfa ekki síðar en um áramót. Leiðtogi, sem lýsir yfir starfslokum sínum, verður þaðan í frá það, sem engilsaxar kalla lömuð önd. Miklu líklegra er, að flokkur hennar nái vopnum sínum, ef eftirmaður fær að kynna sig í tæka tíð. Ég veit svo sem ekki, hversu gæfulegur eftirmaðurinn verður. Kannski verður það bara einn hrunverjinn enn og þá er verr af stað farið en heima setið.
Lærir hvorki né skilur

Ríkisendurskoðandi hefur ekkert lært og ekkert skilið af hvassviðrinu, sem gengið hefur síðustu daga. Það eina, sem honum datt í hug eftir Kastljósið, var að kæra lekann til löggunnar og að hafa samráð við forstjóra Fjársýslu ríkisins um lögbann á frekari birtingu gagna. Fundur með eftirlitsnefnd og fjárlaganefnd Alþingis kveikti ekki heldur á heilabúinu. Áfram ætlar hann að kæra lekann og reyna að stöðva frekari birtingu. Þjóðin stendur á öndinni af hneykslun. Þetta er meiri háttar bjálfi, sem kerfið þarf að losna við. Hann neitar beinlínis að segja af sér, svo að eina leiðin er að segja honum upp.
Burt með þingmennina

Burt með alla þessa þingmenn, sem ætíð vernda spillinguna, þegar þeir sjá hana. Ekkert hefur gerzt eftir hrun. Skipt var út nokkrum þingmönnum, en flestir hinir nýju eru eins og hinir gömlu. Í skjóli þeirra þrífast skrítnir embættismenn eins og Ríkisendurskoðandi og forstjóri Fjársýslunnar. Í skjóli þeirra þrífast siðblindir og græðgisóðir slitastjórnarmenn gömlu bankanna. Í skjóli fjórflokksins er allt við það sama og áður var. Eins og Framsókn sé ævinlega við stjórnvölinn, þótt stjórnarflokkar komi og fari. Burt með allt þetta rusl, vinstri græna líka eins og aðra. Þetta eru ólíðandi aumingjar.
Linnulaus hryðjuverk

Stýrieldflaugar Bandaríkjamanna líkjast flugvélum og eru stundum kallaðar mannlausar flugvélar. Þær eru orðnar meginþáttur styrjalda Bandaríkjanna við umheiminn. Nákvæmni þeirra er miklu minni en eigendurnir láta í veðri vaka. Þegar hafa 176 börn í Pakistan verið drepin á þennan hátt. Varla geta þau talizt vera hryðjuverkamenn. Bandaríkjamenn eru næsta ónæmir fyrir falli óbreyttra borgara annarra ríkja og kalla það “collateral damage”. Orðavalið sýnir firringuna þar á bæ. Smám saman fá Bandaríkin allan heiminn upp á móti sér og verða sem ofbeldishneigt heimsveldi að stunda linnulaus hryðjuverk.
Afrekaskráin er stutt

Niðurstaða heils kjörtímabils í vinstra stjórnarsamstarfi: Ríkisfjármálin komust í bærilegt horf eftir kollsiglingu hrunsins. Atvinna skánaði, umsvif á 95% dampi. Lífskjör komin í það, sem þau voru um aldamót. Húsnæðisskuldir voru lagaðar, en með harmkvælum og ýmsum lausum endum í dómsmálum. Bankar siðvæddust ekki og verða áfram til vandræða. Kvótamálið gufar upp í rugli um samráð við kvótagreifa, einkum vegna skorts á þingmeirihluta. Rammaáætlun um orkuvinnslu frýs vegna skorts á þingmeirihluta. Árangurinn í heild er svona la-la, en verri er þó stjórnarandstaðan. Við þurfum nýja stjórnmálaflokka.
Rendi rúinn trausti

Margt hef ég séð á langri ævi í blaðamennsku, en aldrei annað eins fyrirbæri og Ríkisendurskoðanda. Ofan á ævintýralega heimsku og töf í meðferð skýrslu um gerspillt ríkisviðskipti við Skýrr. Kemur þá ekki útskýring Renda. Felur í sér, að óábyrgt og ljótt sé að leka upplýsingum og birta þær. Hvaðan kemur þessi Sveinn Arason? Ég hef lengi talið, að margir embættismenn væru í senn ótrúlega heimskir og hrokafullir. En Skýrr-hneykslið sprengir alla skala. Fleiri hafa glatað trausti í þessu máli. Einkum forstjóri Fjársýslunnar, Gunnar H. Hall, sem undirritaði hina tröllslega spilltu samninga við Skýrr.
Samsæri um feluleik

Sé ekki betur en að Ríkisendurskoðandi hafi árum saman leitast við að bregða hulu yfir afglöp forstjóra Fjársýslunnar. Hefur leynt umbeðnum gögnum, þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir fjárlaganefndar til að rukka þau inn. Þannig hefur prentuð skýrsla um sukkið legið falin í skúffu Sveins Arasonar í nærri þrjú ár. Þrjú ár, hafið þið heyrt annað eins. Annað hvort er á ferðinni ótrúleg heimska eða samsæri embættismanna um að hindra vitneskju um tröllaukna spillingu í kerfinu. Ekki var heldur trúverðugt vælið í Birni Vali Gíslasyni í Kastljósi. Virtist gera sér takmarkaða grein fyrir alvöru og umfangi máls.
Tekur engan enda

Fjögur ár eru frá hruni og nýjustu fréttir toppa ruglið. Rendi sefur áratug á upplýsingum um tuttugföldun kostnaðar við spillingu í útboðum ríkisins. Og svo er það slitastjórn Glitnis, sem skammtaði sér 280 milljónir króna í laun fyrir árið 2011. Fyrir fimm áratugum fattaði ég, að lagatæknar líta almennt á skilanefndir sem auðvelda aðferð við að komast yfir fé. En græðgin var þó tempruð í þá daga. Við hrun varð siðblindan alger og græðgin kunni sér engin efri mörk. Auðvitað ættu Steinunn Guðbjartsdóttir og Páll Eiríksson að vera á Litla-Hrauni. En þau skipa enn slitastjórnina eins og ekkert hafi gerzt.
Friðsamir múslimar

Eftir morð bandaríska sendiráðsfólksins í Benghazi, tóku bæjarbúar málin í sínar hendur. Þeir hröktu vígasveitir múslima úr bænum. Þetta sýnir, að í löndum múslima eru ekki bara hryðjuverkamenn. Líklega eru hinir fleiri, sem eru bara eins og fólk er flest. Vilja bara fá að vera í friði. Sumir klerkar múslima eru afar róttækir og ögra til óhæfuverka. Sama sagan og í kristnum löndum. Þar hvetja sumir öfgatrúarklerkar til óhæfuverka. Ef hægt væri að draga úr áhrifum slíkra öfgatrúarklerka, væri miklu friðvænlegra í heiminum. Og miðausturlönd væru ekki þau púðurtunna, sem þau hafa alltof lengi verið.
Gullin dögun verndar

Gullin dögun heitir hægri öfgaflokkur, sem vex hröðum skrefum í rústum þess, sem við þekkjum sem Grikkland. Eitt kann flokkurinn umfram aðra, svipað og öfgaflokkar í löndum múslima. Hann hjálpar alþýðunni. Smáfólk þorir ekki að heimsækja ríkiskontóra vegna hroka blýantsnagara. Flokkurinn sendir menn með smáfólkinu til að passa það á kontórunum. Hann rekur súpueldhús og hleypur í skarðið, þegar velferð hins opinbera hrynur. Aldraðir og öryrkjar og fjöldi þeirra, sem minna mega sín, flykkjast undir merki Gullinnar dögunar. Vinstri flokkar, sem bara þykjast vera alþýðuvinir, gætu lært af Gullinni dögun.
Erfiðar lagfæringar

Erfiðleikar okkar stafa af hruninu og aðdraganda þess. Fyrirtæki misstu ótakmarkaðan aðgang að lánsfé og fóru að borga niður skuldir. Af því leiddi, að fjárfesting og atvinna minnkuðu. Gengi krónunnar hrundi og fólk þurfti að borga hærri afborganir í krónum talið, en tekjur þess jukust ekki að sama skapi. Mest tjón varð þó hjá ríkinu, sem tók yfir of mikinn hluta af skuldum bankanna. Ábyrgðist innlendar innistæður upp í topp, í þágu þeirra, sem áttu stórar inneignir. Það leiddi auðvitað til aukinna skatta og minni velferðar. Núverandi stjórn hefur lagað ástandið töluvert á aðeins hálfu fjórða ári.