arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þurfa að undirbúa sig

Í erlendum fréttaþáttum sér maður vel undirbúna fréttamenn, sem láta þriðja flokks pólitíkusa ekki komast upp með rant. Hér er ástandið lakara. Forsætis kemst upp með langdregið þrugl í stað þess að svara sjálfsögðum spurningum. Svarar engu í svörum sínum. Man eftir löngu viðtali í þeim stíl við SDG á Sprengisandi í Bylgjunni í fyrra. Fyrstur fer Gísli Marteinn Baldursson út úr þessu dapra mynztri deyjandi fréttamennsku. Kom vel undirbúinn og lét forsætis ekki komast upp með þvætting. Spurði aftur. SDG reiddist og missti stöðuna úr höndum sér. Birtist okkur sem geðill einræðisblók á undanhaldi.
Brengluð forgangsröðun

250 manns bíða eftir hjartaþræðingu. Biðlistinn er langur og biðin tekur þrjá mánuði. Á þeim tíma deyja tíu prósent af biðlistanum. Það eru 25 manns. Þriðja hvern dag deyr einhver, því að hann er ekki þræddur, heldur hangir bara á biðlista. Afleiðing af óhóflegri skerðingu á rekstri Landspítalans. Við áttum von á, að þar færi staðan að lagast. En ný ríkisstjórn breytti fjárlagafrumvarpi og herti enn frekar að spítalanum. Þurfti nefnilega að rýma til fyrir kvótagreifum á fjárlögum ríkisins. Taldi sig þurfa að slá tugum milljarða af auðlindarentu. Brenglaður forgangur pilsfaldakapítalista.
Klæðlausi keisarinn

Það þurfti Gísla Martein til að fletta ofan af rugluðum SDG. Í átta mánuði hafa fjölmiðlar leyft forsætis að leika lausum hala í fréttum og viðtölum. Látið sér lynda, að hann svari engu og tali tóma tjöru. Nú var SDG hengdur. Hann er búinn að vera, ófær um að gegna starfinu. Bjarni Benediktsson getur ekki haldið honum á floti. Fésbókin er 95% gegn 5% á því, að forsætis sé ruglaður. Þegar slíkur er farinn að útlista sig ofsóttan og er ævinlega reiður, er stutt í endalokin. Mest kemur mér á óvart, að það skyldi einmitt vera Gísli Marteinn, sem segir okkur, að keisarinn sé ekki í neinum fötum.
Bótaþegar og greifar

Ráðherrar venja sig á að fara með rugl sem staðreyndir. Eygló Harðardóttir slær um sig með undarlegum tölum, sem fá ekki staðizt. Segir 277 bótaþega hafa árið 2011 svikið 3,4 milljarða út úr Tryggingastofnun. Ríkisendurskoðun er borin fyrir tölunum. Árlega tólf milljónir króna að meðaltali á hvern. Harla ótrúverðugt. Ráðherra dreifir tölum eins og staðreyndum til að magna hatrið á bótaþegum. Fróðlegra væri að kanna og sundurliða tölurnar. Hvers konar bætur voru þetta og hvað var í ólagi með veitingu þeirra? Fremur en að setja lög gegn einkalífi allra bótaþega. Eru greinilega engir kvótagreifar.
Borgarloftið frelsar þig

Skemmtileg umræða um „labbakútastaði“ landsins var á fésbók Jakobs Bjarnars Gretarssonar í gær. Í tilefni dónaskapar ræðuliðs Menntaskóla Ísafjarðar í morfís-keppni um hártoganir og orðhengla. Aðrir staðir nefndir, kunnir að víðtæku samsæri um einelti, Grindavík og Sandgerði til dæmis. Seint verður þó Húsavík slegin út. Þar var fórnarlamb nauðgunar hrakið úr þorpinu í samstilltu átaki íbúa. Í framhaldi má minna á, að í félagsfræði hafa plássin allt frá miðöldum verið álitin millistöð fangavistar milli sveita og borgar. Spakmælið segir: „Stadtluft macht frei“, borgarloftið frelsar þig. Í 101.
Óhæfir til allra verka

Ráðherrar þessarar ríkisstjórnar eru sumir óhæfir til allra verka. Kristján Þór reynir hvað eftir annað að ýta sjúklingum fram af brúninni. Þótt ljóst sé, að gripið verði fram fyrir hendur hans. Með geðþótta kollvarpar Sigurður Ingi matvælaöryggi í trássi við heilbrigðisnefndir og Matvælastofnun. Hanna Birna heldur áfram frægum skítabrögðum úr borgarstjórn. Reyndi þá að grafa undan Gamla góða Villa og síðar undan Bjarna Benediktssyni með völdum leka. Sama eðlis er ruddinn Gunnar Bragi, sem sendir SMS um „veiðileyfi á Kiddu“. Þetta er aldeilis félegt bófagengi, Vigdís Hauks smellpassar í hópinn.
Endurvakin helmingaskipti

Gamlir helmingaskiptataktar eru farnir að blómstra á nýjan leik með innreið bófaflokkanna í stjórnarráðið. Seðlabankastjórum verður fjölgað í þrjá og búið til pláss fyrir aflóga pólitíkusa á borð við Ólöfu Nordal. Annar aflóga pólitíkus, Þorbjörg Helga Vigfúsdóttir, fær formennsku í Iceland Naturally. Slíkt val ekki milli hinna hæfustu, heldur milli flokkshesta, sem ekki geta unnið fyrir sér. Fornaldarvinnubrögð valdshyggju og gerræðis einkenndu fyrri samstjórnir Sjálfstæðis og Framsóknar. Þau munu senn setja mark sitt á þessa samstjórn. Hæfasta fólkið er allt utan flokka og röðin kemur aldrei að því.
Bókhneigðir grautarhausar

Íslandsvinurinn Collingwood heimsótti landið 1897 og skrifaði vinsamlega bók um þjóðina. Í bréfi til konu sinnar hefur hann flóknari sögu að segja: „Sé í raun og veru um einhverjar gáfur að ræða, eru það helst á bókmenntasviðinu. […] Aftur á móti virðist engin lifandi sála skilja vísindalegar staðreyndir, efnahagsleg sannindi, stjórnmálalegt raunsæi eða nokkur önnur fræðileg efni. Þeir eru haldnir hverskyns hugarórum.“ Þjóðin einkennist „einkum af vissum grautarhaushætti og algjörum skorti á þjálfun til þess að gaumgæfa og fara með staðreyndir.“ Þessi lýsing á enn firnavel við óhæfa kjósendur landsins.
Ferðapassinn óþarfi

Ég skil ekki ferðapassann frekar en aðra flækjuhugsun. Finnst það einfalda vera betra. Fyrst hafnar ríkisstjórnin eðlilegum vaski á ferðaþjónustu og getur svo ekki kostað frágang og verndun helztu ferðamannastaða. Miklu nær er að hafa vaskinn í lagi og nota hluta teknanna til að kosta framkvæmdir og rekstur við ferðamannastaði. Enginn getur kveinað yfir að borga sama vask og aðrir. Ferðamenn pirrast fremur af aðgangseyri eða ferðapassa. Svo rífast menn og rífast. Eins og í kvótanum, sem ætti að bjóða út á frjálsum markaði og hætta grátbólgnu rifrildi. Hér skortir hnífskarpa hugsun hjá moðhausunum.
Vanstilltur forsætis

Augljóst forgangsverkefni Seðlabankans er að kanna „óumbeðið“, hvaða áhrif „stærstu skuldaaðgerðir í heimi“ hafi á verðbólgu og hagþróun. Annars gæti bankinn ekki sinnt lögbundnu hlutverki sínu sem vaktari verðbólgu. Sigmundur Davíð óttast þetta forgangsverkefni. Á þá að bera harm sinn í hljóði, ekki bera hann á torg. Forsætisráðherra okkar hefur frá upphafi verið snarvilltur í heimi efnahags- og fjármála. Orðinn svo vanstilltur og kvartsamur, að hann ræðst á opinbera stofnun fyrir að vinna vinnuna sína. Eilíft væl hans um, að allir ofsæki hann og draumsýnir hans, mun óhjákvæmlega enda með skelfingu.
Einelti og ofsóknir

Þetta var mikill dagur hjá samtökum hrunverja. Eftir fjögurra ára frystingu forsætisráðherra var kominn nýr, sem vildi mæta á aðalfund Viðskiptaráðs. Menn bjuggust við, að hann mundi þar hafa forustu í hópefli hinna forsmáðu, sem aftur höfðu náð völdum. En Sigmundur Davíð hafði annað í huga, eineltið sem hann telur sig sæta. Hann vældi eins og venjulega um ofsóknir gegn sér. Jafnvel seðlabankastjóri væri kominn í hóp hinna skringilegu bloggara, sem kunna ekki að meta drottningu Undralands. Og Már lætur lögboðnar skyldur ganga fyrir prívatkröfum loddarans. Þvílík móðgun við sjálfa drottninguna.
Hverjir eru sökudólgarnir?

Velti stundum fyrir mér hugarfari þrjátíuþúsund Íslendinga, ef um hugarfar er að ræða. Stukku yfir í lest Sigmundar Davíðs í síðustu kosningum án þess að vera genetískir. Þar kennir áreiðanlega margra grasa. Tuttuguþúsund af hópnum eru þó ekki verri en svo, að þeir hafa síðan flúið lestina samkvæmt könnunum. Þeir hafa bara verið gripnir stundaræði, sem er að verða þjóðinni dýrt. Flestir þeirra kannast samt ekki við verknað sinn. Tíuþúsund sitja enn fastir við loddarann. Bíða væntanlega enn eftir tékkanum í pósti. Við þurfum enn að þreyja þrjú ár af geðveikri hagstjórn í boði allra þessara kjósenda.
Frá Undralandi

Sigmundur Davíð er orðinn nánast alltaf pirraður, þegar hann talar. Er illa við, að menn fjalli um stórkarlaleg loforð hans og litlar sem engar efndir. Að menn fjalli um digurbarka hans, þegar hann talar niður til allra, sem sjá gegnum hann. Vill vera einn til frásagnar um fund með Barroso í Bruxelles. Hneykslast á, að Árni Páll Árnason vill ekki trúa. Sigmundur segist lumbra á hrægömmum, en gerir svo ekkert í því. Segir landið ekki til sölu, þegar hann er búinn að gefa það kvótagreifum. Segir Seðlabankann hafa „óumbeðið“ haft skoðun á verðbólgu af völdum aðgerða stjórnvalda. Drottningin í Undralandi.
„Af með hausinn“

Davíð Oddsson lagði niður Þjóðhagsstofnun, því að hann vildi ekki heyra ráð hennar. Næst leggur Sigmundur Davíð Gunnlaugsson niður Seðlabankann, því að hann vill ekki heyra ráð bankans. Eins og drottning Undralands, sem hrópaði „af með hausinn“, ef menn sögðu ekki já við bulli. Seðlabankanum er skylt að meta hagþróun og vara við hættum á leiðinni. Veruleikafirrtum Sigmundi Davíð líkar það stórilla. Þess vegna kastar hann skít í Seðlabankann. Ástandið á Sigmundi er að verða þjóðhættulegt. Því firrtari, sem leið hans verður, þeim mun órólegri verður Bjarni Benediktsson. Þetta getur bara endað með ósköpum.
Ræðst á heilsu fólks

Ríkisstjórnin neitar að staðfesta nýjan samning ríkisins við sjúkraþjálfara. Ekki var gert ráð fyrir honum í fjárlögum ársins. Það var nefnilega búið að skera niður tekjur ríkisins af tillitssemi við organdi kvótagreifa. Því geta fátæklingar ekki fengið sjúkraþjálfun, unz annað kemur í ljós. Heilsu margra er þegar farið að hraka. Eins og á Landspítalanum í haust. Kristján Þór ýtti honum fram á brún hengiflugs. Alþingi tók þá fram fyrir hendur hans. Nú ýtir Kristján öðrum sjúklingum fram á brúnina. Allt í þágu kvótagreifa. Kristján Þór er galinn eins og ríkisstjórn kvótagreifanna í heild. Í boði kjósenda.
Vilja prófa aftur

Mig langar til að vitna í

Pál Vilhjálmsson ofurbloggara: „Það er mælikvarði á dómgreind stjórnmálamanna hvort þeir taka mark á samtökum hrunverja. Dómgreind stjórnmálamanna er því verri sem þeir hlusta meir á ráð Samtaka atvinnulífsins og Viðskiptaráðs um menntamál.“ Hér slær Páll naglann í botn í einu höggi. En málið er verra en þetta. Svo höll er ríkisstjórnin undir málflutning hrunverja í Viðskiptaráði, að Sigmundur Davíð hefur sett það í frumvarp. Samkvæmt því ber alþingi að bera öll fyrirhuguð lög undir bófana. Hvorki ráðið né ríkisstjórnin hafa lært neitt af hruninu. Vilja prófa aftur.
Fyndnar tilvitnanir

„Ríkissaksóknari ákvað, meðal annars að okkar undirlagi, að rannsaka málið frekar.“ Hanna Birna gefur í skyn, að hún og aðstoðarmenn hennar stjórni ríkissaksóknara. „Þá gætu menn bara stundað að viðhafa stöðugar rannsóknir og ráðherrar gætu aldrei mætt í vinnuna.“ Sigmundur Davíð telur að kærur fólks út í bæ jafngildi lögreglurannsókn á vegum ríkissaksóknara. „Það var eitthvað rangt, þegar við vorum ekki í ríkisstjórn. Eitthvað öfugt við það sem ætti að vera.“ Bjarni Benediktsson veit, að það er passar ekki við lýðræði að hafa Sjálfstæðisflokkinn utan stjórnar. Fyndnir ráðherrar vorir.
Þjóðin er snargalin

Sigmundur Davíð veit þetta. Þriðjungur fólks er glórulaus og helmingur hefur gullfiskaminni. Honum er óhætt að leggja fram lagafrumvarp um, að hrunverjar Viðskiptaráðs megi breyta lögum frá Alþingi. Óhætt að setja skólagjöld til að meina fátækum að brjótast í háskólanámi, helmingur þjóðarinnar vill það. Honum er óhætt að lofa hvaða rugli sem er fyrir kosningar, fólk kýs hann bara unnvörpum. Honum er óhætt að setja loforðin í langvinnar nefndir meðan hann veitir auðbófunum fyrirgeiðslu strax. Hann getur lofað þjóðinni stjórn fyrir hana og síðan myndað stjórn fyrir 1% hennar. Því þjóðin er snargalin.
Löggjafarvald bófaflokks

Viðskiptaráð stýrði hruninu. Lét Tryggva Herberts semja skýrslu um, að allt væri glæst á Íslandi, þegar landið var að sigla í strand. Viðskiptaráð berst fyrir hag auðgreifa, þá bankagreifa og nú kvótagreifa. Baráttumál þess núna er, að háskólar verði kostaðir með skólagjöldum. Markmiðið er, að fátækir fái ekki háskólamenntun, heldur bara börn greifanna og aðstoðarfólks þeirra. Sigmundur Davíð og tryllt ríkisstjórn hans þjónusta bófaflokkinn. Nú síðast með lagafrumvarpi, er skyldar Alþingi til að bera ný lög undir Viðskiptaráð. Bófaflokkur Viðskiptaráðs og Samtaka auðgreifa á að verða Háyfiralþingi.
Tilfinningaleysi

Mánudaga er lokað hjá Friðriki V, svo ég hrökklaðist inn á Durum neðar við Laugaveg. Fiskur dagsins var frystur og ofsteiktur á ofsasteiktum lauk með steiktum kartöflubátum og jöklasalati. Var alls ekki bragðvont, en að öðru leyti tilfinningalaus matreiðsla. Sama er að segja um tæra grænmetissúpu. Fiskurinn kostaði 1690 krónur og súpan 790. Staðfestir enn einu sinni, að dænerar og aðrir skyndibitastaðir bjóða svipað verð í hádeginu og landsins beztu matarhús. Raunar er gömul hefð benzínstöðva að stæla Holtið í verði. Kostar semsagt ekki krónu aukalega að hafa smekk fyrir mat í Reykjavík.
Mesta ógn mannkyns

Heimsbyggðin telur sér stafa meiri ógn af Bandaríkjunum en nokkru öðru ríki. Kannaðar voru skoðanir fólks í 65 ríkjum og töldu 24% Bandaríkin vera mestu ógnunina við heimsfriðinn. Í öðru sæti var Pakistan með 8%, svo Afganistan, Íran, Ísrael og Norður-Kórea. Drómaárásir víða um heim hafa leitt til mikils mannfalls óbreyttra borgara. Þær hafa hleypt illu blóði í fólk og einangrað Bandaríkin á fjölþjóðavettvangi. Bandaríkin eiga tæpast neina vini lengur. Halda valdastöðu sinni með ofbeldi, innrásum, loftárásum á óbreytta borgara. Hernaður þeirra í Írak, Afganistan og víðar skilur samfélög eftir í rústum.
Bjarni er svartsýnn

Bjarni Benediktsson skýrir þrásetu Hönnu Birnu Kristjánsdóttur í embætti ráðherra á sérkennilegan hátt. Valda muni ruglingi, verði ráðherra að víkja í hvert sinn, sem ráðuneyti er kært. Hingað til hafði ekki verið kært. Ekki heldur, að ríkissaksóknari tæki upp kæruna og heimtaði skýringar ráðuneytis. Enn síður, að hann vísaði málinu til lögreglu. Svo virðist sem Bjarni telji, ráðuneyti sitt vera mannað slíkum bófum, að það óþekkta verði hversdagslegt brauð. Hann þekkir Hönnu Birnu, Sigurð Inga Jóhannsson og annað heimafólk sitt. Lízt ekki á blikuna, telur verk þeirra munu sæta stöðugum rannsóknum.
Stela stjórnmálunum

Mig langar til að leyfa Páli Skúlasyni prófessor að hafa orðið að þessu sinni. Tilvitnanirnar eru úr helgarblaði DV: „Það er mjög erfitt í þessu stjórnkerfi, sem við búum við, að koma á nokkurri vitiborinni umræðu um sameiginlega hagsmuni. Kerfið eins og það er kallar á fólk, sem hefur unun af valdi og þráir að beita völdum, en hefur ekki að sama skapi áhuga á skynsamlegri umræðu.“ … „Það er rétt eins og stjórnmálunum hafi verið stolið frá almenningi og gerð að leikvelli örfárra einstaklinga.“ Almannamál eru orðin að einkamálum, til dæmis fundur Sigmundar Davíðs með Barroso hjá EBE.
90 orða þjóðfélagsfræði

Þjóðskipulagið á Íslandi felst í eignarhaldi auðgreifa á tveimur pólitískum flokkum og nokkrum pólitíkusum í þremur öðrum flokkum. Umboðsmenn greifanna mynda ríkisstjórn og hafa á oddinum landsins mesta lygara og skrumara. Hann segir ævinlega eitt og gerir annað. Rugl, þoka, lygi og remba eru vopn hans við að kúga þjóðina. Yfir þessu svífur svo landsfaðir, sem flaggar þjóðrembu og draumórum um happdrættisvinninga, allt frá útrás víkinga til dagrenningar norðurslóða. Undir úldnu þjóðskipulagi skjögrar hálf þjóðin, sem ekki botnar neitt í neinu. Fíflin njóta í botn að fá kjass frá landsföður og loddara.
Misvísandi meðmæli

Á heimasíðu TripAdvisor slærðu inn leitarorð, t.d. „Reykjavik hotels“. Svo velurðu „all“ og loks „hotels“ eða „B&B“ og sitthvað fleira. Þú færð upp lista í gæðaröð eftir meðmælum notenda í punktum og prósentum. Vægi nýrra meðmæla er þyngst, gömul meðmæli fjara út. Þetta er val notenda, lýðræði. Einnig er skráð „Travelers Choice“ eftir leyndum, ósannreynanlegum kvarða, ef nokkrum. Til dæmis er Hótel Keflavík með 79% vinsældum þar hærra en Hótel Berg í Keflavík með 98%. „Travelers Choice“ fer framhjá meðmælum notenda. Gerir óverðugum kleift að setja miða TripAdvisor við útidyr. Væri þolandi, héti það annað en „Travelers Choice“. TripAdvisor svarar engum fyrirspurnum. Ég fattaði, þegar lífsþreytt Frú Berglaug fékk miðann rétt fyrir andlátið.
Krydd á krydd ofan

Afmælisveizla mín í Austur-Indíafélaginu: Ég er veikari fyrir indverskum mat en öðrum kryddmat. Á því sviði ber þessi staður af öðrum eins og gull af eiri. Sá eini með ekta tandoori-leirofn. Raunar í flokki fimm beztu matstaða landsins. Fengum fyrst tandoori-grillaðan humar sterkkryddaðan með engifer og garam masala. Svo og lax í bananatrésblaði og sterkt krydleginn í blöndu af chili, kumin, kóríander, túrmerik og engifer. Í aðalrétt gamalt uppáhald, tandoori-grillaðan kjúkling með engifer, kumin, kardimommum og negul. Svo og tandoori-grillað lamb, sterkt kryddlegið í chironji, cashew, kumin og chili. Allt ofsasterkt og skemmtilegt. Vakti síðan hálfa nóttina, vel þess virði.
Landsnet-Mannvit ljúga

Jarðstrengur fyrir rafmagn kostar í Danmörku 40 milljónir íslenzkra króna á kílómetrann. Ekki 88 milljónir eins og Landsnet og Mannvit ljúga hér uppi á Íslandi. Fullfrágenginn kostar strengurinn 93 milljónir í Danmörku og ekki 150 milljónir eins og Landsnet og Mannvit ljúga. Verkfræðistofur íslenzkar eru óvenjulega ósvífnar, þegar þær berjast fyrir loftlínum og eignarnámi. Það er líka lygi hjá Landsneti, að jarðstrengir afkasti bara 250 megavöttum. Þeir gera tvöfalt betur við íslenzkar aðstæður eins og aðrar. Afleitt er að geta aldrei treyst neinum „sérfræðingum“. Þeir ljúga hver um annan þveran.
Stilling og festa

Í gær fékkst staðfest, að fjölmargir Íslendingar eru fávitar. Ég hef raunar lengi gizkað á þriðjung þjóðarinnar. Meirihluti Íslendinga telur bófaflokka bezt fallna til að stýra fjármálum og efnahagsmálum. Einmitt þá bófaflokka, sem settu þjóðina á hausinn í aðdraganda hrunsins mikla. Eitt er að ginnast til að kjósa slíka flokka aðeins fimm árum eftir hrun. Annað að hafa ekki lært milligramm eftir eins árs stjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks. Það er nánast ævintýraleg auglýsing um fávizku. Ekki er von á góðu á næstu árum, þegar meirihluti kjósenda stefnir með stillingu og festu á næsta hrun.
Hin leka Hanna Birna

Starfsmenn í innanríkisráðuneyti tóku sig saman um að biðja Hönnu Birnu ráðherra um óháða rannsókn á lekamálinu. Rannsókn óháðs aðila mundi klára málið, fá það út úr heiminum. Hanna Birna hafnaði þessu, segist hafa falið rekstrarfélagi Stjórnarráðsins að kanna. Ekkert er vitað um slíka rannsókn, ef einhver er. Rekstrarfélagið hefur ekki staðfest neina rannsókn. Málið er hjá Ríkissaksóknara, sem hefur haft það með höndum í tvo mánuði. Hefur nú sent það í löggurannsókn. Reyndi þó tvívegis að fá ráðherra til að svara spurningum, en tókst ekki. Ráðherra óttast greinilega að fá botn í lekann.
Verður þjóðin steindauð?

Enn einu sinni hefur hægra fólk burstað vinstra fólk í kosningum stúdenta í Háskóla Íslands. Þrátt fyrir hrun og hugmynda-gjaldþrot hægri stefnunnar í kreppu Vesturlanda. Fólk hugsar um sinn rass, þótt það ætti að vera úti á götuvígjum að bylta sukki og svínaríi valdakerfisins. Mér er sama, þótt vinstra liðið sé aumt og fast í femínisma og öðrum kreddum. Svona burst á ekki að vera mögulegt, þegar allir hafa séð öfgar græðginnar. Verra er, að hvergi örlar á stuðningi við ný sjónarmið. Þarna ná gamla hægrið og gamla vinstrið kjöri. Hvar eru píratar, stjórnleysingjar og aðrir speglabrjótar?
Skrítinn ostur vondur

Íslenzkur ostur er sérkennilegur. Skiptist í tvo flokka, ostaskeraosta og smurosta. Ég sé ekki hnífskurðarosta eins og Brie né brotosta eins og Grana. Allur ostur virðist hér ætlaður ofan á brauð, ekki til að borða sér, enda yfirleitt vondur. Sumpart eru þetta lélegar og breytilegar falsanir á nöfnum frá útlandinu. Og sumpart eru þetta furðulegar uppfinningar, þar sem blandað er saman mjólkursmurningi og óviðkomandi fæðu eins og beikoni. Steininn tók þó úr, þegar Mjólkursamsalan auglýsir Þorraost fyrir „þá sem þora“. Dálæti landbúnaðarins á vondum og skemmdum mat er komið út yfir allan þjófabálk.
Fjölmiðlar úti á túni

Íslenzkir fjölmiðlar eru úti á túni, nota bara kranaviðtöl. Segja okkur ekki, hvenær orð stjórnmálamanns séu lygi. Segja okkur ekki, hversu mikið af orðum stjórnmálamanna séu lygi. Segja ekki frá sálarlífi siðblindra, sem tala bara stanzlausa lygi. Kannski eru fjölmiðlar uppteknir við að finna út úr linnulausum lygum forsætisráðherrans eins, Röðin kemur þá aldrei að óæðri ráðherrum. Fjölmiðlar lepja lygi sjávarútvegs um, að markríldeilan strandi á ofsakröfum Noregs. Það var svo einn „virkur í athugasemdum“ á fésbók minni, sem

upplýsti málið. Getulausir fjölmiðlungar ættu að tala varlega um þá, sem eru „virkir í athugasemdum“ og hlaupa í skarðið, segja okkur sannleikann.
Newspeak Hönnu Birnu

Hanna Birna Kristjánsdóttir innanríkisráðherra er byrjuð að tala Newspeak eins og ýmsir aðrir ráðherrar. Hún segir einkavæðingu á Keflavíkurvelli ekki vera einkavæðingu. Alveg eins og svart er ekki svart, heldur hvítt. Alveg eins og stríð er ekki stríð, heldur friður. Alveg eins og ofsóknir eru ekki ofsóknir, heldur ást. Newspeak hefur fengið sérstaka orðabók með tilkomu þessarar ríkisstjórnar, sem sérhæfir sig í þessu undarlega tungumáli eftir George Orwell úr bókinni: „1984“. Kannski á ráðherrann við, að einkavæðing á Keflavíkurvelli sé „einkavinavæðing“ og flokkist því ekki sem „einkavæðing“.
Allsráðandi getuleysi

Hvorki íslenzkir né norskir fjölmiðlar segja satt um makrílvandann. Íslenzkir fjölmiðlar hafa eintóma lygi eftir Sigurði Inga Jóhannssyni sjávarútvegsráðherra. Norskir fjölmiðlar hafa eintóma lygi eftir Elisabeth Aspaker sjávarútvegsráðherra Noregs. Þetta segir okkur ekkert. Mér vitanlega hefur bara Ríkisútvarpið sagt frá tveimur sjónarmiðum. Það segir okkur heldur ekki neitt. Aðeins í litlu

Færeyjum upplýsa fjölmiðlar sannleikann, þriðju útgáfuna. Ágreiningurinn snýst bara um 0,8% kvótans. Lausnin ætti að vera barnaleikur. Íslenzkir og norskir fjölmiðlar ráða ekki við einfaldar fréttir. Getulausir blaðamenn skrifa um getulausa samningamenn og útkoman er rugl.
Egg í dulargervi

Í keðjuverzlunum virðist mér flest egg sögð undan hamingjusömum hænum, sem valsi um í náttúrunni. Stingur í stúf við, að nánast öll eggjaframleiðsla á Íslandi er í verksmiðjum. Hvað verður um öll þau egg? Ég held, að þau séu bara stimpluð „vistvæn“ af Bændasamtökunum og við það látið sitja. Man ekki eftir neinu eggjabúi, sem fer eftir reglum lífrænnar framleiðslu. Að minnsta kosti sé ég aldrei neina slíka vottun. Hvergi sé ég stimpil Túns í búðunum. Mér sýnist líklegt, að fullyrðingar á eggjabökkum um hamingjusamar hænur í náttúrunni séu gróf fölsun. Auðvitað undir verndarvæng Matvælastofnunar.
Auðlindina á uppboð

Hættum að rífast um, hvort auðlindarenta á fisk sé of lág eða of há. Setjum auðlindina bara á frjálsan markað einu sinni á ári. Þá sýna tilboðin, hver auðlindarentan á að vera. Annað er bara hagsmunapot og stjórnlyndi í einum graut. Þannig vilja bófaflokkarnir einmitt hafa það. Þess vegna er velferð í skralli og kjör langt út af kortinu. Allur fjórflokkurinn er sammála um, að ræna auðlind þjóðarinnar á þennan hátt. Líka Vinstri grænir og Samfylkingin, svo ég tali nú ekki um Bjarta framtíð. Þetta eru allt ræningjaflokkar. Burt með þá. Ég endurtek, að eina vitið er að setja kvótann á frjálsan markað.
Skrítni sýslumaðurinn

Skrítið embætti sýslumanns í Kópavogi. Endurnýjar passa og ökuskírteini fyrir Reykjavík og Kópavog í sama sal. Fyrir vegabréf eru teknar ljósmyndir á staðnum og fara þar stafrænt í gagnabanka. Þær myndir er ekki hægt að nota í ökuskírteini! Fólk þarf enn að koma með passamyndir af sér til að setja í ökuskírteini. En þær myndir má ekki nota í passa! Síðan líða þrjár (!) vikur, unz skírteinið er tilbúið. Passamyndir eru nefnilega sendar í pósti til London, þar sem enn er fornaldar prentverk. Býr til ökuskírteini fyrir Langtburtistan, þar sem ekki er runnin upp tölvuöld. Skilur einhver þetta?
Fréttir úr eldhafinu

Ekki er nóg með, að Þjóðverjar hafi helmingi hærri laun en Íslendingar. Þeir hafa líka helmingi minni kostnað. Helztu nauðsynjar eru helmingi ódýrari í

Berlín en þær eru í Reykjavík. Þar á meðal leiguhúsnæði, matur, veitingar og hótel. Þetta þekkja þeir, sem hafa skroppið til Berlínar. Lúxushótelið mitt kostaði þar 12.000 krónur, en sambærilegt kostar hér 30.000 krónur. Það er von, að bófarnir í stétt íslenzkra pólitíkusa tali um eldhafið í Evrópu. Og segi Þjóðverja reyna að gabba okkur með eldvatni og glerperlum. Allt gengur út á að gera bófaflokkum kleift að halda okkur í séríslenzkum fangabúðum.