arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ágjarnir bændur

Bezta skemmtileið á Íslandi er Kjalvegur frá Haukadal í Biskupstungum til Mælifells í Skagafirði. Leiðin, sem Gizur jarl fór með 900 manns til að lækka rostann í Sturlungum. Með Fúlukvísl, um Þjófadali, Blöndukvíslar og Mælifellsdal. Oft hef ég riðið þessa 180 km leið. Eini ömurlegi staðurinn á leiðinni eru Hveravellir. Ágjarnir bændur í Húnavatnssýslum hrifsuðu þar staðarhald af Ferðafélagi Íslands. Hafa æ síðan verið sér til skammar. Ég sé enn fyrir mér hrákasmíði þeirra á sturtuklefum í snyrtingu staðarins. Leiðin til verndar hálendisins liggur ekki um handarverk ágjarnra bænda.
Siðferðisdvergarnir

Nýju fjölmiðlarnir kunna ekki mannasiði. Yahoo, Microsoft, Google og Rupert Murdoch sleikja ráðamenn Kína og taka á sig skyldur ritskoðunar til að fá svigrúm. Í bandarískri þingnefnd var stjóri Yahoo sagður siðferðisdvergur. Yahoo hafði afhent Kínastjórn tölvupóst, sem leiddi til tíu ára fangelsis Wang Xiaoning og Shi Tao. Þingmennirnir völtuðu kruss og þvers yfir Jerry Yang forstjóra. Full ástæða var til þess. Til sögu í fjölmiðlun eru komnir efnahagsrisar með víða hagsmuni og hamslausa ágirnd. Vestrænar leikreglur fjúka, þegar Kínastjórn veifar dollurum framan í nýju siðferðisdvergana.
Laskaðar klisjur

Gagnrýnendur textastíls í fjölmiðlum kvarta flestir um ranga notkun fastra orðasambanda. Að menn rugli þeim saman eða misskilji þau. Föst orðasambönd eru stundum kölluð orðtök, málshættir eða spakmæli. Sameiginlegt einkenni þeirra er hugtakið “klisja”. Einu sinni var sagt eitthvað minnisstætt og síðan tönnlast menn á því. Þótt sérhver notkun til viðbótar hinni fyrstu hafi bleytt í púðrinu. Einfaldara er að klippa klisjur en að fá fólk til að fara rétt með þær. Þótt klisjur kallist orðtök, málshættir eða spakmæli, leiðir notkun þeirra til flatneskju, ófrumleika og hugsunarleysis í texta.
Pútín hafnar eftirliti

Alræðisstjórn Pútíns í Rússlandi hindrar eftirlit með þingkosningunum í desember. Skar niður um tvo þriðju fjölda eftirlitsmanna RÖSE, Ráðstefnu um öryggi og samvinnu í Evrópu. Neitaði svo restinni um vegabréfsáritun. Pútín hefur markvisst unnið gegn tilraunum til mótframboða. Stjórn hans hefur hafnað þeim flestum, til dæmis framboði Kasparofs. Og hún ein ræður, hvað birtist í sjónvarpinu. Það er orðið að áróðurstæki Pútíns. Embættismenn RÖSE segja kosningarnar verða marklausar. Eins og hjá Stalín í gamla daga. Samt segir utanríkisráðherra okkar ranglega, að ekki stafi hætta af Pútín.
Dauðarefsingar óvinsælar

Allsherjarþing Sameinuðu þjóðanna hefur hvatt til afnáms dauðarefsinga. Að frumkvæði Ítalíu og Evrópusambandsins greiddu 99 ríki því atkvæði fyrir helgina. 52 ríki voru á móti, undir forustu Bandaríkjanna. Í liði með þeim voru einkum Kína, Íran, Írak, Pakistan og Súdan, ófrýnilegt og blóði drifið gengi. Öll Evrópa var auðvitað í hinu liðinu. Tvisvar áður var þetta reynt án árangurs, 1994 og 1999. Vinsældir dauðarefsinga hafa síðan fara dvínandi í heiminum, 130 ríki hafa lagt þær niður. Bandaríkin vildu setja inn ákvæði um bann við fóstureyðingum, en fengu því ekki framgengt frekar en öðru.
Tvö orð eða tíu

“Ekki er vitað til, að neinn hafi orðið fyrir slysi.” Þessi tvöfalda þvæla er einkennistexti íslenzkrar fjölmiðlunar. Í fyrri hluta málsgreinarinnar getur fjölmiðlungurinn hvorki fullyrt sjálfur um málsefni né borið neinn marktækan fyrir því. Hann brýtur fyrstu reglu blaðamennskunnar með því að fela sig að baki ónafngreindra heimildarmanna. Í seinni hlutanum fljúga slys um loftin og lenda á fólki. Eins og börn, sem sögð eru lenda á bílum og skemma þá. Einfalt og rökrétt er að orða svona: “Engan sakaði”. Eða “Enginn slasaðist”. Tvö orð segja skýra sögu, en tíu orð þyrla upp ryki.
Dýrkun hins sterka

Pervez Musharraf leikur í Pakistan rulluna, sem Mohammad Reza Pahlavi lék í Íran fram til 1979. Bandaríkin hafa lag á að finna einn sterkan herforingja og setja allt sitt traust á hann. Þegar hann fellur, hrynur allt kerfið í kring. Þannig féll Íran í hendur Khomeini erkiklerks. Þannig mun Pakistan falla í hendur einhvers af togi Osama bin Laden. Pakistan er þegar orðin heimsins langmesta gróðrarstía andúðar á Bandaríkjunum. Þar á ofan á ríkið kjarnorkuvopn, sem geta fallið í skaut handóðra. Bandarísk tunga greinir illa milli ríkja og þjóða. Það sést hjá fjölmiðlum og valdhöfum þar vestra.
Verstu spár rætast

Sameinuðu þjóðirnar staðfestu á laugardaginn, að rætzt hafa verstu spár um vistkerfi mannsins. Við erum á hraðari leið til glötunar en áður var talið. Litlar breytingar til viðbótar á hitastigi munu hafa rándýrar afleiðingar. Skýrsla vísindanefndar samtakanna verður lögð til grundvallar viðræðum, sem eiga að leysa af hólmi Kyoto-bókunina. Hún rennur út eftir fimm ár og hefur þegar reynzt hafa gengið of skammt. Að venju vilja Bandaríkin áfram skíta í bælið sitt. Þau hafa stuðning Indlands og Kína, sem eru upprennandi sóðar heimsins. Í þessum ríkjum er fólk sátt við, að börn sín lendi í skítnum.
Að boxa við guð

Heimskasti og hrokafyllsti bókartitill vertíðarinnar er: “Að kasta flugu í straumvatn er eins og að tala við guð”. Ekki er gerlegt að sjá neitt guðlegt við að veiða fisk. Ekki er ekki hægt að rjúfa tengingu milli þess að kasta flugu og veiða fisk. Aldrei mundi Sigmari B. Haukssyni detta í hug að rita bókina: “Að spenna rjúpnabyssu er eins og að tala við guð”. Til að semja slíkan titil þarf ótrúlega sjálfhverfan hroka. Hann finnst aðeins hjá þeim, sem hafa lengi stundað sjónhverfingar og blindazt af fágætri getu í þeim. Betri titill er: “Að kasta flugu í straumvatn er eins og að boxa við guð”.
Andlát markaðarins

Ríkidæmi Íslendinga stafar af fráhvarfi frá eysteinsku, sem ríkti hér fyrir hálfri öld. Auðurinn stafar af markaðsbúskap, sem smám saman hefur verið tekinn upp. Ég hef alltaf stutt það hagkerfi. Ég tel það hafa verið 99% til góðs. Ég tel það henta atvinnulífinu. En ekki endilega neinu öðru. Reynslan sýnir það líka. Einkavæðing hentar til dæmis ekki sósíalnum og ýmsum myndum hans, svo sem menntun og heilsu. Reynsla útlanda sýnir þar slakan árangur, svo sem í Bandaríkjunum og Bretlandi. Og ófundið er framhald hagkerfisins, er markaðurinn hefur náð eðlilegum endalokum og andláti í íslenzkri fáokun.
Dauðir bankar og klúbbar

Dauðar húshliðar með læstum dyrum eru ekki miðbær gangandi fólks. Þær eru Wall Street og Threadneedle Street að kvöldi. Enginn fer í kaffi eftir þrjú í bankahverfi. Sama er um klúbbahverfi, sem lifna eftir tíu. Bær gangandi fólks þarf fullt af sjoppum, tuskubúðum, galleríum og kaffihúsum, sem kalla á fólk allan daginn. Skólavörðustígur og Laugavegur eru miðbær, Kvosin er það ekki. Þar eru Landsbankinn og Héraðsdómur með þungar húshliðar. Þar var Pravda, sem brann, og þar er kominn arftaki Apóteks. Klúbbar eiga að vera í sandgryfjum utanbæjar. Og bankarnir geta á tölvuöld verið í Ódáðahrauni.
Ómar er óþreytandi

Gaman er að hitta Ómar Ragnarsson og spjalla við hugmyndaríkasta mann, sem ég hef kynnzt. Hugur hans ólgar eins og fossarnir í Jökulsá gerðu fyrir Kárahnjúkavirkjun. Ég er auðvitað sammála honum um hvert einasta orð um náttúru Íslands. Frábærast við Ómar er, að hann lætur vondar fréttir og vont fólk ekki buga sig. Hann er ævinlega léttur í lund. Við Ómar áttum í vikunni sameiginlegt fimmtíu ára afmæli í fjölmiðlun. Við hittumst fyrst 1957 í Skólablaðinu, sem gefið var út í Menntaskólanum í Reykjavík. Ég vil hins vegar síður sitja í flugvél hjá honum niðri í gljúfrum við Kárahnjúka.
Illa skrifað blað

Morgunblaðið hefur ævinlega verið illa skrifað. Í gamla daga var það frægt fyrir mogga-fjólurnar. Stíll blaðsins hefur versnað undanfarin ár með klunnalegum nafnorðastíl skólaritgerða. Þetta er fjölmiðill, sem skrifar: “Ekki er vitað til, að neinn hafi orðið fyrir slysi.” Þegar tvö orð duga: “Engan sakaði”. Þegar ég kenndi textastíl fyrir fjölmiðla í vor, reyndist vel að nota forsíðu Moggans til leiðréttinga. Villurnar voru svo augljósar, þokan svo þétt. Í ljósi þessa var fyndið að lesa sjálfshól starfsmanns á blaðsíðu 30 í blaðinu í gær. Honum er sælt að vaða í villu um eigin sök.
Mútuðu Ölfushreppi

Orkuveitan mútaði Ölfushreppi með 45 milljónum til að hefja undirbúning Bitruvirkjunar. Fyrir þetta fé fékk hún hagstæðan skipulagsúrskurð og framkvæmdaleyfi. Nýjasta dæmið um siðleysi stofnunar borgarinnar er í stíl við önnur vinnubrögð þar undanfarin ár. Mér sýnist, að Orkuveitan sé verra fyrirtæki en Landsvirkjun, sem þó er skelfileg. Ölfushreppur er líka fræg spillingarbúla. Nýr meirihluti í borginni þarf að ná tökum og reka liðið, sem stjórnar veitunni. Það er einmitt í stofnunum og nefndum sveitarfélaga, þar sem spilling hefur mælzt vera mest á auðugum vesturlöndum.
Eftirlit með bílum

Ef Stóri bróðir er ekki kominn til Íslands, kemur hann, þegar gervihnettir fylgjast með öllum bílum. Samgönguráðuneytið vinnur að slíku kerfi til að geta fundið slysabíla og týnda bíla. Það er eins og að setja upp kerfi til að hlera alla síma við að finna vandamál í samfélaginu. Ríkið kann sér ekki læti í eftirlitshneigð. “Umræða um slíkt er ekki viðeigandi”, sagði einn forkólfurinn á forsíðu 24 stunda. Staðsetningarkerfi bíla er eins og að skjóta úr fílabyssu á mús. Slíkt kerfi getur komið að gagni í sárafáum tilvikum árlega. Og freistar auvðitað þeirra, sem vilja leika Stóra bróður.
Evrópa endurskoðuð

Enn hafa endurskoðendur Evrópusambandsins neitað að skrifa undir reikninga þess. Í þrettánda skipti í röð fá þeir ekki undirritun. Í þetta sinn hafa rúmlega fjórir milljarðar evra verið greiddir án fullnægjandi skýringa. Áður var þetta einkum í landbúnaði, en að þessu sinni eru syndirnar einkum í innviða- og svæðishjálp. Þetta er náttúrulega afleitt fyrir bandalagið. Að vísu er því ekki einu um að kenna. Einstök ríki áttu að hafa eftirlit með fjórum evrum af hverjum fimm, sem hafa týnzt. Samt er ljóst, að stærsta hagkerfi heims getur ekki lengur sætt háði og spotti fyrir svona rugl.
Dýrastur og beztur

Marc Veyrat er bezti kokkur í heimi. Sá eini, sem Gault-Millau gefa tuttugu stig af tuttugu mögulegum. Hann kokkar á sumrin í eigin höll í Veyrier og á veturna í föðurhúsum á skíðastaðnum Megeve. Þú getur gist hjá honum fyrir € 350 og fengið fimmtán rétta kvöldverð fyrir € 350 í viðbót. Þú getur líka fengið sautján rétta kvöldverð. Ef þú átt pening afgangs, verður þú að fara annað í hádeginu, þá er lokað. Veyrat varð viðurkenndur heimsmeistari árið 2003. Eldhúsið er opið, hann gengur um sal með stóran, svartan hatt á höfði og gerir athugasemdir við borðhald fólks. Menn þurfa að fara rétt að öllu.
Afturhald á Alþingi

Nú eru þeir farnir að ræða jarðasöfnun auðmanna. Flest getur orðið til að drepa tímann á Alþingi. Fjöldi bænda hefur getað brugðið búi með seðla í vasanum, í flestum tilvikum nægileg eftirlaun. Þeir, sem keyptu jarðirnar, gerðu þetta kleift. Í stað þess að jarðir legðust sjálfkrafa í eyði, engum að gagni. Afturhald Jóns Bjarnasonar og Bjarna Harðarsonar þingmanna hefði skaðað fólk. Hindrað það í að beita markaðsbúskap og hafa gott fyrir sinn snúð. Svonefndir auðmenn flikka svo upp á hús og girðingar. Þeir koma sér upp stóði, sumir rækta skóg, einn ræktaði hör. Allt er þetta af hinu góða.
Miðja Berlínar

Miðja Berlínar er hornið á Unter den Linden og Friðriksstræti. Þaðan sker eins km radíusinn Brandenborgarhliðið, Potsdamer Platz, Safnaeyju og bakka árinnar Spree. Ekki er nauðsynlegt að búa á Adlon fyrir € 330 til að geta farið fótgangandi um hverfi 10117. Það er heiti hverfis 101 í Berlín. Enn nær borgarmiðju er Jolly Hotel Vivaldi á € 149 og Hotel Berlin Mitte á € 137. Hvort tveggja er í Michelin-klassa. Ódýrara hótel á svæðinu er Mercure Checkpoint Charlie á € 129. Fær fín meðmæli í TripAdvisor og 4,5 stig af 5 mögulegum. Frambærileg hótel fást ekki á lægra verði þar fremur en hér.
Þyrping enn á ferð

Fasteignafélagið Þyrping reynir ítrekað að skerða lífsgæði Seltirninga. Með stuðningi áróðursritsins Nesfrétta. Áður reyndi félagið að fá að byggja í sjó við Eiðistorg. Nú beinir það arnaraugum að griðastað fugla í nágrenni Gróttu. Fyrir mörgum árum var háð barátta á Seltjarnarnesi gegn byggð við Nesstofu. Friðunarsinnar náðu fram, að fallið var frá hluta fyrirhugaðrar byggðar. Sá sigur virðist ætla að endast of skammst. Því að skipulagsnefnd hreppsins hefur tekið vel í nýjustu ágirnd Þyrpingar. Áhugafólk um leifar ósnortinnar náttúru á vestanverðu Nesinu þarf því að grípa aftur til vopna.
Draumar um netþjóna

Mér kom á óvart, að bara 3,7% vinnuafls á Íslandi sé í upplýsingatækni. Ég hélt, að skólakerfið ungaði út vel menntuðu fólki í öllu, sem kemur við tölvum. Ég vissi að vísu, að það hefur aldrei haft marktæka menntun fyrir blaðamenn. En þeir eru bara hluti upplýsingatækninnar. Við lesum í miðlum um netþjónabú sem vænlegan kost í atvinnulífinu. Sem ódýra aðferð við að útvega margfalt fleiri færi á vinnu heldur en stóriðjan getur. Skipti úr stóriðjudraumum yfir í netþjónadrauma eru þáttaskil í draumórum okkar. Samt draumórar. Vitlegra er þó að flytja inn tölvufólk en starfsfólk álvera.
Sýslumenn vernda löggur

Kona varð 85% öryrki árið 2003 á hátíð embættis sýslumannsins á Selfossi. Það var afleiðing af bumbuslag tveggja lögreglumanna. Sýslumaðurinn og kollegi hans á Hvolsvelli klúðruðu kærumáli konunnar. Ríkissaksóknari sagði rannsóknina hafa brotið lög um stjórnsýslu og meðferð opinberra mála. Vitni voru að málinu, en þau voru ekki kölluð til, heldur bara valin einkavitni lögreglunnar. Umboðsmaður Alþingis hafði afskipti af málinu og taldi það forkastanlegt. Klúður tveggja sýslumanna er greinilega vísvitandi. Hafði þau hörmulegu áhrif, að konan náði ekki rétti sínum og fær engar bætur.
Skætingur ráðgjafanna

Gísli Már Gíslason prófessor hefur birt rökstudda skoðun, skýrða með dæmum. Hann fjallaði þar um, að stungið hafi verið undir stól mikilvægum gögnum um áhrif Bitruvirkjunar á umhverfið á Hellisheiði. VSÓ Ráðgjöf hefur svarað þessu með skætingi, án þess að taka efnislega á málinu, án þess að vísa til gagna. Viðbrögð VSÓ eru því miður dæmigerð um viðbrögð við gagnrýni hér á landi. Menn garga bara og segja fólk eiga bara að treysta sér. Því miður er engin ástæða til að treysta ráðgjöfum, sem geta ekki fjallað málefnalega um deilumál. Allt of mikið af umræðu í þjóðfélaginu er af tagi VSÓ Ráðgjafar.
Tyrkneskt þjóðarmorð

Fyrir tæpri öld frömdu Tyrkir þjóðarmorð á Armenum, drápu hálfa aðra milljón. Það var fyrsta þjóðarmorð síðustu aldar, undanfari Hitlers. Þýzkir herforingjar voru viðstaddir og lærðu af reynslunni. Þetta er sagnfræðileg staðreynd, sem Tyrkir neita að viðurkenna. Þeir andmæla orðinu þjóðarmorð. Tyrkland hefur varið fúlgum í að fá bandaríska þingmenn til að falla frá orðinu í þingsályktun. Það er að takast með mútum og hótunum. Flutningsmenn ályktunarinnar hafa hver á fætur öðrum bilað í trúnni. Hið sama gildir líka um fréttamenn fjölþjóðlegra fréttastofnana. Vestrið verst ekki lyginni.
Auðræðið er komið

Demókratar eiga erfitt með að nota sér yfirburðina í almenningsálitinu. Frambjóðendur þeirra þora ekki að vera almennilega á móti stríðinu gegn Írak. Þeir þora ekki að mæla með auknum sköttum, aukinni velferð og meiri umhverfisvernd. Þótt meirihluti þjóðarinnar vilji það. Tregða demókrata byggist á, að kjósendur skipta ekki lengur mestu máli. Það eru gjafmildu fyrirtækin, sem stýra gengi frambjóðenda gegnum dýra kosningabaráttu og inn á þing. Eða í Hvíta húsið. Fyrirtæki eru íhaldssöm. Forstjórar endurspegla ekki vilja almennings. Því eru frambjóðendur demókrata ígildi repúblikana.
Nýliðar til vandræða

Stækkun Evrópusambandsins veldur því erfiðleikum. Sum nýju ríkin hafa verið til vandræða, einkum Pólland undir stjórn þjóðernissinna. Slíkir hugsa um sérhagsmuni og hafa lítinn áhuga á almannahagsmunum bandalagsins. Ísland mundi líklega haga sér þannig, ef það væri inni. Á leið inn eru Búlgaría og Rúmenía. Þau verða til vandræða, ekki vegna þjóðernisöfga, heldur vegna spillingar og lekra landamæra. Evrópu tókst að laga Írland, Portúgal, Spán, Ítalíu og Grikkland að vestrænni mynd. Nýju ríkin í austri meltast á lengri tíma. Samt á að taka þau strax í Schengen-landamærakerfið. Það er glannalegt.
Radíus menningar

Margar stórborgir Evrópu eru einn km í radíus um borgarmiðju, Vínarborg, Bruxelles, Kaupmannahöfn, Amsterdam, Madrid. Oft voru þær áður umluktar borgarmúr, sem var um sex km að lengd. Utar húktu varnarlaus Breiðholt og Grafarvogar. Reykjavík er ein af þessum borgum. Ef eins kílómetra hringur er dreginn kringum Lækjartorg, er jaðar hringsins við Snorrabraut, Ánanaust og Hringbraut. Þetta er auðvitað hverfi númer 101, nafli heimsins í flestum stórborgum. Aðeins fáar borgir eru stærri, París og New York. Menningarsaga okkar hefur verið háð innan hinna þröngu hringja. Auðvitað í hverfum 101.
Ótímabært andlát

Blaðið 24 stundir sótti fram í haustkönnun fjölmiðla. Að öðru leyti er lestur dagblaða í föstum skorðum hér. Heildarlestur hækkaði milli vors og hausts. Fríblöðin hafa þessi áhrif, þau eru meiri hluti pressunnar hér en annars staðar. Á vesturlöndum minnkar notkun dagblaða ár frá ári og hefur gert svo nokkra áratugi. Sum blöð hafa jafnað þetta upp með auknum lestri vefsvæða, en tekjur af því hafa verið litlar. Nú eru auglýsingar farnar að hressast á vefsvæðum fjölmiðla. Notendum finnst þau meira trausts verðar en önnur fréttasvæði á vefnum. Of snemmt er því að spá andláti dagblaða.
Öryggið kostar

Mikilvægara er að verja fé til öryggis en til skóla og heilsu. Öryggi er grundvöllur að tilveru ríkja. Skólar og heilsa eru félagslegur lúxus til viðbótar. Þótt við fylgjum velferð og mannbótum, megum við ekki gleyma undirstöðunni. Til skamms tíma vorum við ekki fullvalda sem þjóð. Við lágum uppi á Bandaríkjunum og Atlantshafsbandalaginu. Nú þykjumst við fullvalda, erum farin að borga sjálf og það er gott. Nokkrir milljarðar króna hljóta að fara árlega í varnir landsins. Hins vegar eigum við ekki að fleygja peningum í skaðlegt rugl, Afganistan og Írak, vítisengla og stríðsleiki.
Í villu á Austurvelli

Villtist í hádeginu í gær inn á keðjumatstað við Austurvöll. Milli Borgar og dómkirkju er Red Chili, svo dimmur í hádegissólskini, að ég gat varla lesið matseðilinn. Einn hundrað staða, sem lifa á fólki með engan smekk fyrir mat. Gratineruð kjúklinga burritos var pönnukaka utan um næstum alls engan kjúkling. Einskis virði sem matur. Fajitas classic var betri kostur, sneiddur kjúklingur kom snarkandi á pönnu. Á undan var sæmileg grænmetis-hveitisúpa dagsins. Vel í sveit settur staður sérhæfir sig í mexikönskum pönnukökum. Aðalréttir á 2.390 krónu meðalverði. Ég mun ekki aftur villast.
Fangi auðmanna

Hilary Clinton er merkisberi hinna nýju frambjóðenda, sem eru repúblikanar að öllu leyti nema að nafninu til. Hún veður í peningum frá fyrirtækjum og auðmönnum, sem vilja sveigja stefnu hennar til hægri. Þeim hefur tekizt það. Hún hefur lengst af verið mjög mild í andstöðu við stríðið gegn Írak. Hún vill ekki loka götum fyrir auðmenn í skattakerfinu. Meðal ráðgjafa hennar eru hatursmenn verkalýðsfélaga og beinir stuðningsmenn auðhyggju. Hún mun ekki einu sinni geta lagað sjúkratryggingar barna, ef hún verður forseti. Gjafmildir auðmenn ráða stefnu hennar. Hún endar með þeim í golfi.
Hótel í Kvosinni

Væri ég ferðamaður, vildi ég búa sem næst borgarmiðjunni Lækjartorgi. Þar er fjöldi hótela á næsta leiti. Í Pósthússtræti eru Hótel Borg, þar sem meðalverðið hefur undanfarið numið $ 306. Og Hótel 1919, þar sem það hefur verið $ 294, hvort tveggja samkvæmt TripAdvisor. Ódýrari herbergi eru á Hótel Centrum í Aðalstræti, á $ 220. Svipað verð er á Castle House við Skálholtsstíg, $ 211. Öll þessi hótel fá fjögur gæðastig, sem er það hæsta í bænum. Þau fá vinsamleg ummæli hótelgesta. Annars er algengt að hótel í miðborginni kosti um og yfir $ 400. Viðbrögð notenda þar eru lakari.
Persónuvernd í raun

Hugtakið persónuvernd er notað til að vernda glæpamenn fyrir samfélaginu. Dómarar nota það til að dæma blaðamenn fyrir að segja satt um skúrka. Nýlegir dómar gegn fjölmiðlum fjalla nærri eingöngu um mál af því tagi. Komið hefur í ljós annar flötur á persónuvernd. Lögreglan vísar til hennar, þegar hún neitar að afhenda húseigendum lögregluskýrslur um ólæti í fjölbýlishúsum. Fjöldi ölóðra Pólverja barðist með hnífum og slökkvitækjum í stiga fjölbýlishúss. Fólk varð yfir sig hrætt af skelfingu, en getur ekki losnað við ófögnuðinn. Persónuvernd hvílir nefnilega á lögregluskýrslunni.
Sagan endurskrifuð

Stalín er aftur orðinn fínn kall í Rússlandi. Vladimir Pútín er að láta endurskrifa sögu landsins. Leiðbeiningarnar eru komnar út og fyrstu kennslubækurnar væntanlegar. Þar er alræði hafið til skýjanna, Stalín sagður vera hetja og Gorbatsjov sagður vera svikari. Vesturlönd eru sögð sitja á svikráðum við Rússland og meina því réttmæta stöðu heimsveldis. Fyrir tæpum átta árum sagði ég Pútín mundu verða nýjan Stalín og það er að koma fram. Hvorki ráðamenn né almenningur á Vesturlöndum átta sig á þessu. Vinældir Pútíns erlendis eru að vísu litlar, en þær aukast þó lítillega.
Ráðast á ElBaradei

Bandaríkin og Ísrael fara hamförum gegn ElBaradei, forstjóra atómstofnunar Sameinuðu þjóðanna. Það minnir á stríð þeirra gegn Hans Blix, sem stýrði eftirliti Sameinuðu þjóðanna með vopnaþróun Íraks. Árásirnar á Blix voru undanfari stríðsins gegn Írak. Árásirnar á ElBaradei núna eru undanfari árásar á Íran. Í ljós kom, að Blix hafði rétt fyrir sér og að Bandaríkin lögðu fram falsgögn í málinu. ElBaradei hefur auðvitað líka rétt fyrir sér. En það stríðir gegn hagsmunum Ísraels og George W. Bush. Þess vegna er allt á útopnuðu til að grafa undan óhlutdrægum upplýsingum Sameinuðu þjóðanna.
Rómverjar í Róm

Þrjár af hverjum fjórum handtökum í Rómarborg eru á Roma, sígaunum frá Rúmeníu. Þeir hegða sér ekki í Róm eins og Rómverjar. Um alla Ítalíu er kvartað yfir þeim. Ríkisstjórnin er farin að senda þá til Rúmeníu hundruðum saman. Um alla Evrópu er amast við fólki, sem vill alls ekki reyna að hegða sér eins og heimafólk. Dætradráp múslima fer í taugar Norðurlandabúa. Þegar erlent fólk er orðið 5% íbúafjöldans verða líka árekstrar út af hagsmunum á borð við vinnu. Almennt hafa ríkisstjórnir í Evrópu seint skilið umfang vandans. Aðlögun gengur hægt og þjóðernisofsóknir eru því í uppsiglingu.
Belgía liðast sundur

Þjóðernishnjaski er svo komið, að Belgar þola ekki lengur Belga. Landið liðast sundur í átökum Flæmingja og Vallóna. Síðarnefndu ruku af sáttafundi á miðvikudaginn. Sögðu hina fyrri vilja slíta sundur friðinn. Deilt er um fyrirkomulag kosninga í blandbyggðum. Einkum er það viðkvæmt í úthverfum Bruxelles. Þær voru áður flæmskar, en hafa verið að gerast vallónskar. Mánuðum saman hefur ekki verið hægt að mynda ríkisstjórn. Hingað til hafa þær byggst á sátt milli hollenzku- og frönskumælandi stjórnmálaflokka. En nú vilja menn ekki lengur tala saman. Nema ef vera skyldi á ensku.
Ofvirkur forseti

Bandarískir þingmenn trylltust fyrir nokkrum árum í hatri á Frökkum. Vildu láta franskar kartöflur heita frelsiskartöflur í matstofunni. Var illa við, að Frakkar höfðu rétt fyrir sér um Írak. Nú hafa þeir aftur tryllzt, en klappa nú og æpa í gleði yfir heimsókn Nicolas Sarkozy forseta. Hann hefur tekið við af Tony Blair sem bezti vinurinn í Evrópu. Líklega sá eini síðan Kaczynski féll í Póllandi. Þingmennirnir virðast alltaf vera uppi á háa sé, með eða móti. Skrítnari er framganga Sarkozy í Washington, aðeins ári fyrir brottför George W. Bush. Hann er ofvirkur og gat því ekki beðið í eitt ár.
Próflausir blaðamenn

Egill Helgason birtir frábæran lista fólks, sem hefur stutta menntun, en samt náð langt í blaðamennsku. Þar eru ritstjórar og aðrir yfirmenn á fjölmiðlum og útgefandi á heimsvísu. Blaðamennska er samt ekki “síðasta athvarf próflausra”. Fremur er hún athvarf margra, sem hafa lært í skóla lífsins. Blaðamennska er nefnilega enn eitt handverkið. Rétt eins og hjá skurðlæknum og málflytjendum, prestum og rithöfundum. Langskólaganga getur nýtzt vel á sumum sviðum og hamlað þeim á öðrum. Til dæmis er textastíll oft ónothæfur hjá langskólagengnu fólki, þegar það byrjar á fjölmiðlum.
Fatlaðir þrælkaðir

Ég hef ekki séð vefengda fréttina um, að fatlaðir fái 4.200 krónur á mánuði fyrir vinnu sína. Þeir fá þetta fyrir að pakka vörum og líma miða á þær hjá svonefndri “hæfingarstöð” fatlaðra. Lága upphæðin er afsökuð með, að þetta sé ekki full vinna, heldur sé líka veitt starfsþjálfun. Svipaðar skýringar eru áreiðanlega á takteinum hjá fyrirtækjum, sem nota börn fyrir þræla í verksmiðjum þróunarlandanna. Mér sýnist þrælahald á fötluðum hér á landi vera svipað og þrælahald erlendis á börnum í þágu tízkuframleiðandans GAP og skógerðarinnar Nike. Vandamálafræðingarnir hafa ekkert gert í málinu.