arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Framtíðin byrjar

Björt framtíð hefur tekið flugið, skotizt framúr Vinstri grænum og Framsókn. Það er góð byrjun á hægfara andláti fjórflokksins. Aðrir nýflokkar hafa enn ekki náð vopnum sínum. Píratar eru þó enn von, hafa lítið látið á sér kræla. Eitthvað skakkt er í kortunum hjá Dögun og Hægri grænum, sem hafa verið í umræðunni um skeið. Á þeim vettvangi þarf fólk að athuga sinn gang betur og skoða ný vinnubrögð og nýtt fólk. Samstaða virðist úr myndinni, enda ná eins manns flokkar varla langt. Staðan er bara góð nokkrum mánuðum fyrir kjörið. Brýnt er þó, að meiri hreyfing komist á pólitíska litrófið sem allra fyrst.
Þvættingur ársins

Þvættingur ársins 2012 fjallaði um Atlantshafsbandalagið. Það “fer ekki með hernaði á hendur nokkru ríki og getur því ekki talist hernaðarbandalag”. Rekur semsagt ekki hernað í Afganistan, þótt Íslendingar hafi tekið þátt og lent þar í tómu tjóni. Setninguna á Árni Páll Árnason, forsætiskandídat hinnar deyjandi Samfylkingar. Setningin er réttnefndur þvættingur. Árni Páll telur henta væntanlegu stjórnarsamstarfi að hvítþvo bandalag viljugra ríkja af kuski á hvítflibbanum. Staðreyndin er þveröfug, Atlantshafsbandalagið er hættulegur gamlingi, sem ráfar um þriðja heiminn til að leita sér vígvalla.
Áldraumar endurnýjaðir

Frá upphafi frumvinnslu áls hér á landi hafa risið órar um fullvinnslu áls hér á landi. Lengst náðu þeir í steikarpönnugerðinni Alpan, sem þurfti að flytja inn ál til framleiðslunnar. Þannig að ekkert samband var milli þess og álveranna. Svo dó Alpan. Einu sinni létu menn sig dreyma um álfelgur á bíla og löngu síðar um rafkapla. Ekkert hefur komið út úr því, enginn vill hætta fé í drauma. Nú hefur verkfræðistofan HRV lagt til, að verkin verði látin tala. Vafalaust munu nokkrir verkfræðingar fá vinnu við skýrslur um það efni. Sem skattgreiðandi legg ég til, að þær verði ekki á minn kostnað.
Stórkarla lýðskrum

Munurinn á Sigmundi Davíð og Vigdísi Hauksdóttur er, að Sigmundur er mæltur á íslenzku, en Vigdís ekki. Að öðru leyti er ofsinn svipaður. Sigmundur á spakmælið fræga: “Tjónið af þessarri ríkisstjórn er orðið meira en tjónið af hruninu”. Hefði getað sagt ýmislegt hafa farið miður hjá henni, sem hefði haft tiltekinn kostnað ríkisins í för með sér. En að bera stjórnina saman við þúsund milljarða hrunið er stórkarlalegt í meira lagi. Svoleiðis dettur bara þeim í hug, sem eru svo uppteknir af lýðskrumi, að þeir hafa misst allt jarðsamband. Enda ekkert eftir af fylginu, ekki einu sinni það genetíska.
Eiginhagsmunaaðilinn

Áramótaræðu Ólafs Ragnars Grímssonar hef ég gleymt. Man þó, að hann reyndi hér og þar að fiska í gruggugu vatni flokkadrátta, einkum um stjórnarskrána. Líklega telur hann reynsluna hafa sýnt, að hann geti bullað hvaða innantómu frasa sem er. Þjóðin elski hann og muni elska hann alla leið fram af brún. Það hafi sést í kosningunni í haust. Alténd var ávarpið lítt landsföðurlegt, minnti helzt á ráðherrakíf í áramótagreinum. Hann hyggst bregða fæti fyrir skilgreiningar á embætti forsetans. Telur slíkar munu þrengja svigrúmið til að túlka embættið upp til himna. Fyrst er fremst er hann eiginhagsmunaaðili.
Geta flúið þjóðrembuna

Hafni meirihluti þjóðarinnar aðild að Evrópusambandinu, getur ungt fólk samt gerzt aðilar. Með því að flýja land, flýja þjóðrembuna. Komið sér fyrir í landi, þar sem vextir húsnæðislána eru lágir og óverðtryggðir. Þar sem matur er 25% ódýrari en hér og þar á ofan hollari. Þar sem skriffinnska er fagleg, ekki gerræðisleg. Þar sem gjaldmiðillinn er traustur til langs tíma. Þar sem götusóparar hafa 400.000 krónur á mánuði. Sem betur fer hefur fólk aðgang að Evrópu sem einstaklingar vegna Schengen og vegna evrópska efnahagssvæðisins. Það verður velkomið sem einstaklingar, þótt vargurinn velji áfram einangrun.
Stóri dópistinn

Eina efnahagsstefna ríkisins undanfarna áratugi var að fá eiturlyfið sitt reglulega og undanbragðalaust. Áður var varnarliðið fíkniefnið og síðan tóku álverin við. Ekki voru það varnir eða álframleiðsla, sem skiptu máli, heldur verktaka við uppbyggingu. Gaf stundargróða braskara í helmingaskiptafélagi þjóðareigenda. Að verktöku lokinni var hægt að bægja timburmönnum frá með nýju álveri. Fávísir kjósendur gátu talið sér trú um uppgangstíma og stutt helmingaskiptafélagið til nýrra afreka. Senn taka bófarnir aftur við stjórn. Þá koma litlu dópistarnir hlaupandi úr Vaðlaheiði til að fá sprautu í æð.
Hótar öllu illu

Bjarni Benediktsson hótar þjóðinni í áramótaauglýsingu. Segist munu mynda nýja ríkisstjórn í vor. Þá verði vikið af braut ríkisafskiptanna og tekið að nýju upp frelsi í efnahags- og einkum fjármálum. Hótar beinlínis annarri hrunstjórn. Hver einasti kjósandi með greindarvísitölu yfir sjötíu hlýtur að hlaupa annað í ofboði. Auðvitað flykkjast hinir til Bjarna, þar á meðal masókistar. Vænta þar nýrrar veizlu að hætti Geirs Haarde. Hvorki Bjarni né kjósendur flokksins hafa lært hið minnsta af hruninu. Telja það hafa verið smákreppa af völdum falls Lehman Brothers. “Svokallað hrun”, syngur kórinn.
Lömuð stjórnarandstaða

Stjórnarandstaða Samfylkingarinnar og Vinstri grænna er nánast engin. Þingmenn þeirra nenna varla að vinna. Einkum er hávær þögnin hjá formönnum flokkanna. Eru hvorki sjáanlegir né heyranlegir vikum saman. Katrín Jakobsdóttir hefur þó karisma, sem heldur henni uppi, en Árni Páll Árnason hefur ekkert. Það liggur við, að Bezti flokkurinn sé skárri, þótt hann hafi þá fyndnu stefnu, að öll dýrin í skóginum eigi að vera vinir. Eins og rándýrin fari að éta gras. Helzt hafa píratar marktækt að segja gegn ofurvaldi heimskra bófa. En hafa því miður of þrönga skírskotun, höfða mest til ungra kjósenda, sem nenna ekki á kjörstað.
Heimsk og illgjörn stjórn

Ríkisstjórnin er skipuð tveimur bófaflokkum, sem heyja stríð gegn almenningi. Landspítalinn er einn af vígvöllum þessa stríðs. Þar á ofan eru ráðherrarnir yfirleitt fremur vitgrannir og litlir verkmenn. Helzta vörn þeirra gegn áreiti umheimsins er að liggja í öskustónni og láta ekki á sér kræla. Sjáið Kristján Þór. Bjarni Ben er sá eini, sem er sæmilega máli farinn og getur brugðizt við áreiti. Fólk sér eymdina, svo sem sést í könnunum á fylgi í sögulegu lágmarki. Samt virðist stjórnin ekki geta kafað niður fyrir samanlagt 35% fylgi. Þar fann hún sinn botn. Þriðjungur kjósenda er nefnilega illa innrættur og vitgrannur.
Mannvonzka brauðmolatrúar

Við skulum ekki blekkja okkur með orðhenglum. Brauðmolatrúin er mannvonzka, hvort sem henni er haldið fram af Pétri Blöndal eða Vilhjálmi Bjarnasyni. Næg reynsla er af trúnni á að hlynna að hinum ríku og að þá skoppi brauðmolar af borðum þeirra niður til hinna fátæku. Hún virkar ekki, hefur aldrei virkað og mun aldrei virka. Hafi hinir ríku of mikil fríðindi, setja þeir gróðann ekki í hagkerfið, heldur taka hann út úr því og koma honum fyrir í skattaparadísum aflandseyja. Þeir draga beinlínis úr efnahagsvexti. Við búum hins vegar við þá einu ríkisstjórn í heiminum, sem trúir á þetta úrelta trúarrugl frá Stanford.
Bjarni slengir bombum

Sennilega er Bjarni Benediktsson hræddur um, að læknar fari að semja. Það tefur hann við að rústa Landspítalanum endanlega til að rýma fyrir einkarekstri að bandarískum hætti. Hvenær sem læknar byrja að gefa eftir hleypur hann að og slengir handsprengju inn í viðræðurnar. Sakar lækna í dag um að segja ekki frá kröfum sínum, þótt þögnin sé krafa sáttasemjara. Bjarni reynir ítrekað að æsa til deilna við sáttaborðið með því að kasta inn handsprengjum. Er þó málsvari hóps, sem hefur hrifsað sér fimmtíu og hundrað prósent betri kjör á valdatíma hans. En það eru elsku beztu greifarnir hans og um þá gildir ekki neitt aðhald.
Frá vori í vetur

Herforingjar Egyptalands er harðskeyttari hjá Sisi en áður hjá Mubarak. Þeir ofsækja alla, sem stóðu að arabíska vorinu fyrir réttum fjórum árum. Fangelsa lýðræðissinna og strangtrúaða og dæma í drákonskar refsingar fyrir mótmæli. Bandaríkin horfa á þetta með velþóknun, því að þau taka harðstjórn herforingja ævinlega fram yfir lýðræði. Þannig valda þau andstöðu við útbreiðslu lýðræðis í heiminum. Framleiða þúsundir ofstækismanna í heimi múslima á degi hverjum. Aldrei í veraldarsögunni hefur heimsveldi haft jafn fáránlega utanríkisstefnu og stríðsóð Bandaríkin hafa rekið síðustu áratugina. Sjá grein í

GUARDIAN.
Fyrirmyndar páfi

Nýi páfinn er farinn að hreinsa til í Vatíkaninu, enda gamall útkastari á næturklúbbi. Franciscus flutti þrumandi ræðu um spillingu undirmanna sinna og hafði frumkvæði að friðarferli Kúbu og Bandaríkjanna. Hefur samt tíma til að sinna umhverfinu. Viðurkennir hlýnun jarðar og varar við henni. Er því kominn í andstöðu við bandaríska kardínála og pólitíkusa, sem afneita slíkum breytingum. Enda valda orð páfa óróa meðal þeirra, sem segja umhverfisvernd í mótsögn við biblíuna. Franciscus páfi er Argentínumaður. Í hópi suðuramerískra preláta, sem vilja, að kirkjan falli frá fylgispekt við auðbófa og fari að hugsa um fátæka.
„Sænska aðferðin“ Eyglóar

Eygló Harðardóttir talar ekki íslenzku, heldur newspeak. Með handafli tekur hún hundruð manna af atvinnuleysisskrá og bendir svo á tölurnar, sem sýna fækkun á skrá og segir bætur óþarfar. Sker niður framlög til endurhæfingar atvinnulausra og segist beita „sænsku aðferðinni“ við að efla endurhæfingu. Þetta er auðvitað stjórnlaust bull frá A til Ö. Skárri var hún áður, þegar hún talaði um, hversu fallega hugsandi hún væri sjálf og hefði jafnvel skipað nefnd. Hún gerði aldrei handtak í embætti fyrr en nú, þegar hún leggst á þá, sem minnst mega sín. Við liggur, að illskárra væri að hafa Vigdísi Hauksdóttur sem framsóknarráðherra.
Dýrð Seltjarnarness

Hafin er kosningabarátta fyrir bæjarstjórnarkosningar 2018. Sjálfstæðisfélag Seltjarnarnes sendi mér í lúguna í dag áróðursrit á kostnað bæjarsjóðs. Því er dreift um gervallt landið, því miklu skiptir, að allir viti um geðveikt flott Seltjarnarnes. Þar ríkir ferleg hamingja á öllum sviðum, enda hefur allur vandi mannlegra samskipta verið leystur. Þar syngja allir „Seltjarnarnesið er fagurt og frítt“. Þar rignir ekki einu sinni og þar hreyfir ekki vind. Okkur þessum fáu af Nesinu, sem erum á leið til Himnaríkis, mun vafalaust finnast oss þar í kot vísað, hafandi áður notið langvinnrar dýrðar Kim Il Sung og nú síðast náðar Kim Jong Il.
Olíuverð áfram hrunið

Á hálfu ári hefur olía fallið um helming í verði á Brent mælikvarða, úr 115 dollurum á tunnu í 61 dollar. Ekkert bendir til, að hún hækki senn í verði. Ali al-Naimi, olíuráðherra Sádi-Arabíu,

SEGIR, að framleiðsla verði ekki dregin saman, þótt verð fari niður í 20 dollara. Núverandi verð mundi koma skýrt fram í olíuverði á Íslandi, nema fyrir samráð olíufélaga um okurverð. Hins vegar er þetta slæmt fyrir olíuríki eins og Rússland. Rússar munu til dæmis eiga erfitt með að borga fyrir innflutning á íslenzkum fiski. Mun koma niður á makrílverði. En ríkisstjórnin á að knýja samráðs-einokunina til að stórlækka olíu og benzín.
Höfundar á bannlista

Bækur Isabel Allende eru bannaðar í skólum Arizona samkvæmt lögum um bann við byltingaráróðri. Rit fleiri höfunda eru í banni, þar á meðal Fárviðrið eftir Shakespeare og Borgaraleg óhlýðni eftir Thoreau. Yfirvöldin taka enga sénsa á, að lýðurinn rísi upp í krafti orðsins. Víðar eru fornaldarófreskjur vestra, í Michigan var menntaskólakennari rekinn fyrir að sýna nemendum bók með Rómeó og Júlíu eftir Shakespeare. Ófreskjur valdsins hafa fyrir að finna, hvar hættur steðja að auðræðinu. Þróunarvísindi sæta vaxandi andstöðu og ófreskjurnar vilja setja sköpunartrú á stall í staðinn. En hér höfum við bara bæjarstjórann í Eyjum.
Flestir kaupa skattagögn

Flest ríki Evrópusambandsins keyptu lista yfir handhafa þýfis í skattaskjóli. Og Luxemborg gafst fyrir sitt leyti upp á aðild að svindlinu. Margir milljarðar evra eru að skila sér í sköttum og sektum. Eitt land er þó utan þessara aðgerða. Það er Ísland, sem á þó tilkall til fjár, sem nokkur hundruð Íslendingar hafa falið. Skattrannsóknastjóri og fjármálaráðherra hafa hent þessum bolta milli sín mánuðum saman, án þess að gögnin hafi verið keypt. Það stafar auðvitað af sérstöðu Íslands sem spilltasta ríkis Vestur-Evrópu. Við erum kúguð af ofbeldi pólitískra bófaflokka, er beinlínis lifa á hlutdeild í skattasvindli greifanna.
Ekki lengur ein þjóð

Límið er að mestu horfið úr íslenzku samfélagi. Við erum ekki lengur ein þjóð í einu landi. Núna eru bara ýmsir minnihlutar, sem hatast. Kvótagreifar sölsuðu undir sig arð þjóðarinnar og storka stórum minnihluta hennar. Umbar greifanna á þingi hyggjast lögfesta ránið á þessu ári. Að baki eru flokkasauðir, annar stór minnihluti, sem lætur hvað sem er yfir sig ganga. Jafnvel niðurrif heilsugæzlu og lækninga. Ríkisstjórnin gengur fram af þvílíku offorsi, að engar líkur eru á þjóðarsáttum. Fólk ælir bara, þegar það sér Gylfa Arnbjörnsson, umba greifanna í hjörð verkalýðsrekenda. Það mun kosta óratíma að líma samfélagið að nýju, ef einhverntíma.
300.000 krónur í vasann

Þökkum læknum Landspítalans fyrir að sýna fram á gjaldþrot brauðmolastefnunnar. Þeir sýna í verki fram á, að þeir fara annað, þegar bófaflokkar ríkisstjórnar ætla að skammta þeim úr hnefa. Menntun lækna er nógu eftirsótt erlendis. Þess vegna geta þeir tekið forustuna af frosinni verkalýðshreyfingu. Hún þolir, að dagvinna láglaunafólks nægi ekki til framfærslu. Þjóðin á að sparka henni með bófaflokkunum, taka sér auðlindarentu af útgerð og stóriðju. Hún á að taka sér hálfa milljón á mánuði í lágmarkslaun fyrir skatta. Þrjúhundruð þúsund á mánuði í vasann ætti að halda fólki frá biðröðum í matargjöfum. Spörkum blóðsugunum.
Að vera með Orkum

Biskup kvartaði ekki yfir fúnum og lekum Landspítala, heldur fátækum kirkjum. Við því var að búast eins og fölsunum á eign kirkjunnar á menningunni. Kristni er hluti okkar, en hún er ekki þjóðarsagan. Hér er ásatrú og Mammonstrú. Fólk skilur líka, að ekki þarf himnesk verðlaun til að haga sér vel. Siðir verðlauna sig sjálfir. En hún gekk lengra, vildi láta leiða aðkomulýð í kirkju. Þjóðrembd hugsun í stíl Flokksins í Kína, sem þvingar kristna til að nema þjóðrembu. Var að fiska í gruggugu eins og Framsókn. Mér varð illt. Þakka þó, að hún fríaði mig kirkjulausan af að vera Sannur Íslendingur. Vil sízt vera þar með Orkum.
Úreltar fyrirmyndir

Aflið, sem „sannir Íslendingar“ hata er stærsta efnahags- og viðskiptaveldi heimsins, eins stórt og Bandaríkin og Kína til samans. Það er Evrópusambandið, sem kvelur Breta og Íslendinga með alls konar reglugerðum, til dæmis um bætta nýtingu á orku. Sannir Bretar og Íslendingar vilja ekki láta segja sér fyrir verkum. Evrópusambandsríkin verja miklu minna fé til heilsumála en Bandaríkin og ná samt þeim árangri að hafa beztu heilsukerfi í heimi. Bandaríkin eru þar í 37. sæti. En við höfum ríkisstjórn, er fylgir brezk-bandarískri brauðmolastefnu um að hossa hinum ríkustu. Ísland hefur úreltar fyrirmyndir í efnahagsmálum.
Fátækra-bissniss

Þegar Íslendinga og Rússa skorti valútu á kaldastríðsárunum, stunduðu ríkin vöruskipti undir ríkisvæng. Við seldum þangað fisk og fengum olíu í staðinn og stundum ónýta bíla. Þetta þótti mikið hallæri. Nú skortir aftur valútu á báðum stöðum og aftur er farið að tala um vöruskipti. Rússar borga ekki lengur fyrir fiskinn, sem þeim er sendur. Pútínistar Sjálfstæðisflokksins vilja auðvitað að ríkið hjálpi fisksölum á kostnað skattgreiðenda. Sá flokkur hefur löngum verið duglegur að sukka með annarra manna peninga. Úr því að Rússar vilja ekki borga fyrir fisk, er kannski í staðinn hægt að svíða úr þeim svartolíu og ónýta bíla.
Harmsaga gjaldmiðla

Fyrir áratug var gildi brezka pundsins ein og hálf evra. Í bankakreppunni árin 2007-2008 féll pundið niður í eina evru og fjórðung. Það gengi hefur síðan haldizt, en nú eru spár um, að pundið falli enn frekar. Dollarinn hefur þennan áratug haldið jöfnu gagnvart evrunni, en glatað yfirburðum sínum sem grunnmynt heimsins. Dollar og evra hafa í staðinn myndað tvíeyki. Einstaka myntum hefur vegnað betur, svissneskum franka og kínversku yuan, sem nú er þó farið að ramba hættulega. Í grimmum gengisheimi er ekki bara þýðingarlaust, heldur beinlínis sjálfsvíg að halda úti örmynt, sem hefur að baki langa og linnulausa harmsögu.
U-beygja lögreglustjóra

Marklaus er Sigríður Björk Guðjónsdóttir, lögreglustjóri Hönnu Birnu. Fyrir nokkrum árum flutti hún erindi við Háskólann á Akureyri um, að lögreglan þyrfti að deila upplýsingum með almenningi. Hún þyrfti að tengjast fólkinu betur. Svo snýr hún við blaðinu, þegar hún er orðin lögreglustjóri í Reykjavík. Vill núna kerfisbundið ekki tjá sig við fjölmiðla. Á henni dynja spurningar um framferði hennar sem lögreglustjóra í Keflavík, en hún svarar engu. Margir hafa ítrekað reynt að ná sambandi við hana, en ekkert gengið. Skelfilegt dæmi um marklausan embættismann flokkspólitískan, er gerir sig breiða í fyrirlestrum án innihalds.
Ferðin eða dvölin

Ungur eignaðist ég bíl. Varð frjáls, gat ferðast. Ferðin skipti mig meira máli en koman og dvölin á öðrum stað. Í útlöndum voru bílaleigur. Ég gat þá farið án skipulags hvert á land sem var. Á Gullfossi var fyrsti klassi með hanastéli fyrir matinn, það var lífsstíll. Svo komu þotur með ævintýri, allt frá barnum í horninu á gömlu flugstöðinni yfir í ilm af víðum heimi í erlendum flugstöðvum. Að lokum komu svo hestaferðir með langvinnu flökkulífi, þar sem ferðin var komu og dvöl mikilvægari. Smám saman breyttist þetta, koma og dvöl urðu markmiðin. Ferðin sjálf varð að kvöl, einkum í biðröðum og í flugi. Eins og síld í tunnu.
Óðinn og Mammon

Ég er ekki andvígur trú, allra sízt kristinni. Hún er partur af fortíðinni, að vísu lítill partur, en samt mikilvægur. Hef aldrei fundið til þeirrar óbeitar, sem einkennir marga trúleysingja. Fremur mótast afstaða mín af efa. Af efa um allt, sem reglumeistarar þjóða hafa fyrir satt. Veit satt að segja ekki, hvort guð sé til. Segi bara pass við guðshugmyndinni. Þannig guðleysi kallast frekar

agnosticismi , heldur en atheismi . Jól mín eru frekar veraldleg en kristin. Þau felast í gjöfum og áti, gætu flokkast undir dýrkun Óðins eða Mammons. Þannig held ég að séu jól margra, sem þykjast kristnir. Mest fagna ég hækkandi sól.
Risaeðlur paradísar

Eitt af því fáa, sem skilur mann frá dýri, er skilningur góðs og ills. Adam og Eva hröktust úr paradís dýranna, því þau átu epli af skilningstré góðs og ills. Samt skilja margir ekki muninn. Siðblindir vaða fram í tillitsleysi í mannlegum samskiptum. Alveg eins og risaeðlurnar gerðu, er þær voru í okkar stöðu. Raunar stunda siðblindingjar ekki mannleg samskipti. Reyna að drottna, stela, ljúga, svíkja skatt, stunda umboðssvik og kennitöluflakk. Algengust er siðblindan í pólitík. Menn fara í pólitík til að drottna. Gerast aðstoðarmenn ráðherra til að ljúga. Á Íslandi eru víða leifar af siðblindu dýri paradísar.

Gleðileg jól.
Sólin og hvítskeggur

Eingyðistrú á langa og skrykkjótta sögu. Fyrir rúmum þrjúþúsund og þrjúhundruð árum varð trú á sólina um skeið að ríkistrú í Egyptalandi. Sólartrú var víða í rómönsku Ameríku, þegar Spánverjar komu þangað. Trú á hvítskegg hófst á tíma biblíunnar og einkennir gyðingdóm, íslam og kristni. Frá þeim tíma hefur þess háttar trú breiðst út um allan heim. Sumir líta á guð sem eins konar reginafl í umheiminum frekar en hvítskeggjaðan karl. Sólin er nærtækur guð í sólkerfinu, en dugar skammt fyrir alheiminn. Tilgangslaust er að búa til snertiflöt milli vísinda og trúar. Vísindi byggjast á athugunum, tilraunum og tilgátum en trú er einfaldlega trú.
Vonbrigði með veltu

Samtök verzlunar og þjónustu segja jólaverzlunina hafa staðið í stað milli ára. Er í samræmi við útreikninga Hagstofunnar á hagvexti ársins, það er að segja viðskiptaveltu. Hann reyndist ekki vera neinn, öfugt við spár seðlabanka og ríkisstjórnar, sem gerðu ráð fyrir miklum hagvexti. Fýldur Már seðlabankastjóri kvartaði yfir hagstofunni og sagði útreikningana koma sér á óvart. En nú hefur jólaverzlunin staðfest hrakspána. Eins og ég hef áður sagt stafar skortur á kaupgleði af ótta fólks við framtíðina. Menn reikna með frekari árásum þjóna auðgreifanna á lífskjör fólks í framhaldi af fjárlögum firrtra silfurskeiðunga.
Sjálfhverfa sögumanns

Vænti þess, að sjónvarpsþættir um fjarlæga staði í nútíð eða fortíð snúist um þá, en ekki um sjálfhverfan þáttarstjórnanda. Í þætti um Róm vil ég sjá Róm og Rómverja, en ekki Michael Palin eða Ian Smith. Þegar ríkissjónvarpið gerir út þáttaröð um Færeyjar, vænti ég Færeyja og Færeyinga. Hef hins vegar engan áhuga á Andra. Vil ekki, að hann fylli út myndflötinn. Vil ekki sjá Andra á kendiríi. Vil ekki sjá hann keyra bíl. Vil ekki heyra fimmaurabrandara hans á ensku í Færeyjum. Fráleitt er, að dýrir þættir snúist um sjálfhverfu fáfróðs sögumanns. Má þó sjást í mynd, ef hann er gamlingi, heitir Attenborough og veit bara allt.
Skjól útigangshrossa

Útigangshross þurfa að hafa aðgang að skjóli. Þarf ekki að vera hús, því hross vilja ekki vera inni. Sé gefið inni, fara þau inn til að éta, en fara svo út um leið og þau eru södd, hvernig sem viðrar. Víða veitir landslag skjól eða gaflar útihúsa. Að öðrum kosti eru reistir veggir, oftast í formi Y, þar sem hross skýla sér fyrir hvaða vindátt sem er. Víða á láglendi hafa útigangshross engan aðgang að skjóli, til dæmis í þurrkuðum mýrum á Suðurlandi. Hörmulegt slys á Álftanesi gefur tilefni til átaks í skjólveggjum fyrir útigangshross. Enginn vandi er að láta útigangshross koma glansandi betur undan vetri en hross á húsi.
Rústuðu fornminjum

Fornleifafræðingar bera ábyrgð á fornminjum, sem þeir grafa upp og ofurselja náttúruöflunum. Sé ekki hægt að ganga sómasamlega frá minjum, á að láta þær í friði til betri tíma. Á Gufuskálum á Snæfellsnesi voru nýlega opnaðar minjar í jörð frá fyrri öldum. Þær voru síðan skildar eftir í reiðileysi og urðu fyrir ágangi sjávar. Betra hefði verið að láta þær liggja óhreyfðar. Þegar leyfður er uppgröftur, ætti að skylda fornleifafræðinga til að undirrita loforð um verndun minjanna. Mér sýnist á Gufuskálum hafa verið unnið meira af kappi en forsjá. Látum þetta verða okkur víti til varnaðar. Ekki hleypa æðikollum í uppgröft.
Jól stéttaskiptingar

Stóra pólitíkin snýst um aukna stéttaskiptingu og aukið bil milli stétta, aukna fátækt. Sjálfsfróun forsætis og fjármála megnar ekki að slá ryki í augu fólks. Við sjáum venjulegt láglaunafólk fara á sósíalinn eða fá aðstoð samtaka, sem sinna velferð. Við sjáum þá óheppnu, er slösuðust, lentu í örorku, langvinnum sjúkdómum, svo og einstæðinga og barnafólk. Alla velferð slíkra sker ríkið niður til að geta gefið auðgreifum tugi milljarða á ári. Við búum við hættulega ríkisstjórn og fáráðan stjórnarmeirihluta, sem vilja ekki sjá veruleikann. Þess í stað láta afleitu bófaflokkarnir foringjana ljúga Undralandi upp á ástandið.
Ríkiskontórar á Króknum

Byggðastofnun hefur reiknað skiptingu ríkisstarfsmanna á kjördæmi. Þar kemur í ljós, að Reykjavík einokar alls ekki slík störf. Miklu frekar er það kjördæmið síkvartandi, Norðurland vestra, sem hefur of marga ríkisstarfsmenn. Þar eru 427 störf á vegum ríkisins, en ættu að vera 385, ef jafnræðis væri gætt. Þess vegna er engin ástæða til að flytja Landhelgisgæzluna og Rarik til Skagafjarðar. Miklu nær væri að flytja Byggðastofnun frá Króknum til Reykjavíkur til að ná jafnvægi í byggð ríkisstarfsmanna. Stefán Vagn Stefánsson framsóknarfrekja og Þórólfur Gíslason kaupfélagsstjóri ættu því að finna sér annað umkvörtunarefni.
Hundheiðin jól

Á jólum heilsuðu ásatrúarmenn hækkandi sól. Nafnið er frá þeim tíma. Enn í dag eru jólin að mestu heiðin. Að vísu hefur Mammon tekið við af Óðni sem verndari jólanna. Kaupmenn gerðu hátíðina að keppni í sukki. Þannig eru jólin hundheiðin eins og þau voru fyrir innreið kristni. Fátt er kristið við jól, helzt sálmar og helgileikir. Jólasveinarnir eru hundheiðnir eins og jólatréð, þótt þeir hafi komið sér upp rauðri húfu. Grýla og Leppalúði hafa vinningin yfir jesúbarnið í jötunni. Kristnir reyndu að smeygja sér inn í þjóðarsálina með því að yfirtaka jólin. Þau urðu hér samt aldrei neitt „Christ-mass“. Eru enn og verða „jól“.