arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Frétt á afturfótunum

Las í morgun skrítna

frétt á Visir.is. Þar var sagt frá orrustu fylgismanna Gunnars I. Birgissonar og Ármanns Kr. Ólafssonar í Kópavogi. Fyrirsögnin var: “Hallarbylting í Kópavogi – stuðningsmenn Gunnars og Ármanns tókust á.” Síðan var texti fréttarinnar um fund í sjálfstæðisfélaginu í Kópavogi. Þar kom fram, að Þórður Ólafur Þórðarson tók við sem formaður af Jóhanni Ísberg. Ekki var getið um atkvæðatölur, sem mér finnst skítt. Hvað eru kosningar án atkvæðatalna? Í síðustu setningunni kom loks fréttin: Stuðningsmaður Ármanns vann stuðningsmann Gunnars. Átti að vera í fyrirsögn. Rosa lélegt fréttamat.
Eftirlitslausir bankar

Fjármálaráðherra getur ekki gefið nein svör um eigendur bankanna, þótt hann sé spurður á Alþingi. Það er ekki bara leyndó, heldur breytist eignarhaldið sífellt, þegar pakkar af pappírum ganga kaupum og sölum erlendis. Um leið er ljóst, að engin siðvæðing er í bönkunum. Eru enn við gamla heygarðshornið, þótt þeir lýsi yfir góðum vilja í almannatengslum. Enn eru þeir bólgin bákn, sem veita takmarkaða þjónustu. Eru að töluverði leyti byrði á þjóðarbúinu. Þessar risavöxnu stofnanir eiga að vera undir eftirliti. Hrunið varð, því að Flokkurinn vildi ekkert eftirlit. Nýr fjármálaráðherra vill það ekki heldur.
Skjaldborgin um fjármagnið

Ríkisstjórn Geirs Haarde sló skjaldborg um fjármagnseigendur. Það er eina skjaldborgin, sem slegið hefur verið upp eftir hrunið. Ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur heldur áfram á sömu óheillabraut sé, þótt í minna mæli sé. Nú er verið að vernda tryggingasjóði og sparifé í sparisjóðum. Hvernig stendur á, að núverandi ríkisstjórn er jafnhöll undir sparifjáreigendur og þáverandi ríkisstjórn? Af hverju telur hún rétt, að skattgreiðendur borgi alltaf upp í topp? Geta menn ekki komizt út úr því þrönga boxi, að öllum vanda megi kasta í fang skattgreiðenda? Nema náttúrulega vanda þeirra, sem minnst mega sín.
Þjónusta auðfólkið

Á valdaskeiði Reagan og Bush-feðganna var rekin frjálshyggja í skattamálum. Skattar auðfólks og fyrirtækja lækkuðu. Átti að leiða til fjárfestinga, sem mundu stækka skattstofninn. Það gerðist ekki, taprekstur varð geigvænlegur á ríkissjóði. Á Clinton-tímanum lagaðist þetta aftur, en versnaði svo með Bush yngri. Þar vestra reka demókratar varfærinn ríkisrekstur, en repúblikanar bjóða ofur-taprekstur. Nú eru ríkisfjármál Bandaríkjanna komin í slíka hönk, að Obama ræður ekki við þau. Enn heimta Repúblikanar lægri skatta á auðfólk og meiri taprekstur. Nokkurn veginn stefna Sjálfstæðisflokksins á Íslandi.
IceSave er að hverfa

Samkvæmt nýjustu tölum skilanefndar Landsbankans saxast verulega á IceSave. Eignir eru meiri en áður var talið. Óvissuþáttum hefur fækkað og þeir hafa þrengzt. Nú er upphæðin komin úr 47 milljörðum niður í 32 milljarða. Hún er kominn niður í þriðjung af því, sem fjármálaráðherra grýtir í sparisjóði og tryggingafélög. Þar á ofan hafa ríkisstjórn og Seðlabankinn verulega stjórn á gengi krónunnar og þar með á upphæð eftirstöðva. Vextirnir eru orðnir að alþjóðlegu fyrirbæri, brotabrot af því, sem áður var ætlað. Einboðið er að slá botn í harmleik hálfvitanna, semja frið við umheiminn, gera upp IceSave.
Plús og mínus í Schengen

Schengen-samningurinn hefur kosti og galla. Hann auðveldar okkur að ferðast um Evrópu. Hann er grundvöllur samstarfs á evrópskum grundvelli um leit að glæpamönnum og hryðjuverkamönnum. Um leið hefur frjálsari straumur fólks leitt til aukinna ferða glæpalýðs. Aðild ríkja í Austur-Evrópu að Schengen hefur reynt á þolrifin í innviðum samningsins. Menn vilja af þeim sökum taka aftur upp landamæraeftirlit. Eitt af nokkrum dæmum um, að innviðir Evrópu þurfa að vera í sífelldri aðlögun. Evrópusambandið verður ekki til á frægum samningum á borð við Schengen. Heldur á sífelldri lagfæringu regluverksins.
Persónugerum vandann

Sökudólgarnir eru margir, mál og menn. Er við horfum fram á við, þurfum við líka að gera upp hrunið. Svo það endurtaki sig ekki, þurfum við að ræða bæði mál og menn. Óhjákvæmilegt er að persónugera vandann, mannlegar veilur eru þættir hrunsins. Við getum sagt, að hagstefna Davíðs og Flokksins eða að krónan séu sek. Stefnan var röng og tækið var rangt. En jafnframt er fólk sekt, allt frá Davíð og Geir yfir til bankstera og víkinga og bókhaldstækna. Ég andmæli, að fortíðin verði óafgreidd. Aðeins er hægt að líta fram á veg, ef borðið er hreinsað. Ég óttast samt, að dómarar muni bregðast þjóðinni.
Nafnlausar heimildir

Washington Post bannar nafnlausar heimildir á síðum blaðsins. Áður voru þær leyfðar, ef hvert atriði var stutt tveimur sjálfstæðum heimildum, óháðum hver annarri. Leyfi fjölmiðlar nafnlausar heimildir, mega þær bara vera um staðreyndir, ekki um skoðanir. Fjölmiðillinn á að segja lesandanum frá því, hvers vegna þær eru nafnlausar. Kannski er þar flautublásari, sem gæti skaðast af nafnbirtingu. Oftast er gengið of langt í nafnlausum heimildum. “Ég talaði í dag við marga lögfræðinga”, segir Svavar Halldórsson í fréttum sjónvarps. Notendur eiga að vara sig á slíkri ótraustvekjandi framsetningu.
Óvinir réttlætis

Íslenzk dómvenja hefur ekkert með réttlæti að gera. Hún snýst ekki um neina Salómonsdóma. Hún er bara orðhengilsháttur. Lögmenn grandskoða kommusetningu laga til að finna undankomuleiðir frá réttlæti. Studdir dómurum, er fagna hverri kommuvillu, sem finnst í lögum og reglugerðum. Stjórnarskráin snýst að mati þeirra ekki um réttlæti eða samning þjóðarinnar við sjálfa sig. Hún snýst um að gefa dómurum færi á að leika sögufræga orðhengils-bófa, Njál á Bergþórshvoli og Mörð Valgarðsson. Að mati dómstóla eru öll lög illa samin, sérstaklega ef þau miða að réttlæti. Óvinir réttlætis, hættulegir lýðræði.
Sjónhverfing um lágmarkslaun

Verkalýðsrekendurnir í Alþýðusambandinu undirbúa jarðveginn fyrir lélegan kjarasamning. Bjuggu til töflu um lágmarkslaun í Evrópu. Samkvæmt henni eru lágmarkslaun hér hærri en víðast hvar í Evrópu. Bull. Ef Gylfi Arnbjörnsson getur sýnt fram á, að íslenzkir götusóparar hafi 300.000 krónur á mánuði, skal ég trúa. En ég bjó um skeið í Gent í Belgíu. Talaði þar við götusópara, sem hafði 300.000 krónur fyrir venjulegan vinnutíma. Sannfærður um, að hér eru laun götusópara ekki hærri en 160.000 krónur. Fullyrði, að þau eru bara helmingurinn af lágmarkslaunum í Vestur-Evrópu. Annað er bara sjónhverfing.
Lýsing á kjósanda Flokksins

Við lok síðari heimsstyrjaldarinnar vildu Bandaríkjamenn skyggnast inn í sál stuðningsmanna Hitlers. Tugir vísindamanna tóku ótal viðtöl við Þjóðverja og Bandaríkjamenn árum saman. Þekktastir þeirra voru Adorno og Horkheimer og þekktasta bókin um niðurstöðurnar er The Authoritarian Personality. Þeir fundu sérstaka manngerð hræðslugjarnra valdshyggjumanna, sem dýrka valdið, leiðtogann. Hugsa ekki um pólitík, telja það hlutverk leiðtogans. Er illa við alla minni máttar, ungt fólk, fátæklinga, aðgerðasinna. Eru trúræknir og þjóðræknir. Mér sýnist bókin vera nákvæm lýsing á kjósanda Flokksins.
Fínn matur Filippseyja

Harrys við hlið hótels Reykjavíkur við Rauðarárstíg hafði farið fram hjá mér í hálft annað ár. Lítill og snyrtilegur, líklega eini Filippseyjastaður borgarinnar. Fór þangað loksins í gær og fékk fyrirtaks sýnishorn af hefðum Filippseyja í matargerðarlist. Maturinn var sterkur og snarpheitur, mikið chili-kryddaður og ekki ofeldaður. Laus við amerísk áhrif í óhófsfitu. Þunnsneitt svínakjöt með léttsteiktu grænmeti í ostrusósu var fínt, einnig vorrúllur með hrásalati og chili-sósu. Matseðillinn er stuttur og meðalverð rétta um 2100 krónur. Einnig var þjónustan góð. Kem þarna örugglega aftur.
Óhæfur starfsmannastjóri

Karl M. Kristjánsson starfsmannastjóri Alþingis gerðist í gær sekur um meiri háttar þvætting í Fréttablaðinu. Frásögn hans stingur gersamlega í stúf við dómsorð málsins. Grein hans er full af gífuryrðum. Virðist ekki í jafnvægi. Það kann að skýra mislukkaða aðför Alþingis að svokölluðum níumenningum. Forseti Alþingis hefur of lengi látið viðgangast ruglið í Helga Bernódussyni skrifstofustjóra. Og nú bætist starfsmannastjórinn við. Ég hef lengi talið, að yfirmenn á skrifstofu Alþingis séu óhæfir til að gegna starfi sínu. Og þeir hafa greinilega eyðilagt starfsmannahaldið. Burt með þá félagana tvo.
Baulað á Ísland

Við afhendingu Óskarsverðlauna í gær var vakin athygli á sorglegri staðreynd Íslandshrunsins: Enginn hefur enn verið dæmdur í fangelsi fyrir aðild sína að algeru hruni íslenzka bankakerfisins. Samt er vitað um botnlausa glæpi yfirmanna banka, eigenda banka og gæludýra banka. Málin hrannast upp hjá sérstökum saksóknara, en engin ákæra hefur verið gefin út. Auðvitað er það ekki boðlegt, þótt menn séu fullir af vilja til að trúa saksóknaranum. Við erum orðin illræmd. Ekki bara fyrir að neita að borga skuldir, þrátt fyrir loforð. Heldur líka fyrir að slá skjaldborg um verstu bófa þjóðarsögunnar.
Tíu greiðsluloforð

Baldur McQueen birtir í ágætu bloggi sínu skrá yfir tíu loforð ríkisstjórnar Geirs Haarde um greiðslu IceSave. Loforðin voru gefin á tímabilinu frá 3. marz til 8. október 2008. Síðan rituðu embættismenn undir “samkomulag” og Alþingi samþykkti þingsályktun um greiðslu. Skýrara getur loforð ekki verið. Því er billegt hjá Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur að segja loforðin ómerk. Hún gaf eitt þeirra sjálf, svo að hún gerir sig að ómerkingi. Þetta var allt fyrir tíð núverandi ríkisstjórnar og hins fræga Svavars-samnings. Nú er málið loks komið á leiðarenda og við þurfum ekki leiðsögn Ingibjargar.
Bíða eftir nýjum flokki

Réttara er að reikna fylgi flokka út frá heildartölu spurðra en að draga frá þá óákveðnu. Þeir eru fjölmennastir, 48% af heildinni. Flokkurinn hefur bara 22% fylgi, Samfylkingin 14%, Vinstri græn 8%, Framsókn 6%, Hreyfingin 2% og Bezti flokkurinn 0%. Lágar tölur nýrra flokka sem fjórflokksins. Ég tel, að 15% hlaupi til gömlu flokkanna, þegar á reynir. Eftir eru þá 33%, tilbúin að kjósa nýjan flokk. Samt ekki Bezta flokkinn, Hreyfinguna eða aðra örflokka, hægri græna, kristilega og svo framvegis. Orðnir þreyttir á flokkunum, sem í boði eru. Þriðji hver kjósandi bíður eftir nýjum flokki. Bíður eftir Godot.
Ofurkall á ofurjeppa

Gylfi Arnbjörnsson komst næst ástandi umbjóðendanna, þegar ofurjeppinn sökk á kaf á Kjalvegi. Verkalýðsrekandinn skreið út um glugga upp á ísinn. Lætur verkalýðinn borga undir sig upphækkaðan og sérútbúinn tólf milljón króna jeppa. Skjólstæðingar hans heimta 200 þúsund króna mánaðarlaun meðan hann hefur milljón. Á sama tíma og embættisfrú kvartar hástöfum út af 450 þúsund króna eftirlaunum og öryrki út af 650 þúsund króna bótum. Atvinnurekendur hafna alfarið kröfum skjólstæðinga Gylfa. Ekki trúi ég, að milljón króna ofurkall á tólf milljón króna ofurjeppa gangi hart fram í samningaviðræðum.
Ekki húsum hæfir

Versti galli Evrópusambandsins er misjafnt vægi atkvæða. Ísland fengi til dæmis einn fulltrúa í 28 manna ráðherraráði sambandsins. Það er langt umfram eðlilegt hlutfall af fólksfjölda. Íslendingar eru svo ruglaðir, að þeir eiga ekkert erindi á slíka samkomu. Kannski með Jón Bjarnason? Með aðild fáum við aðild að ákvörðunum um umhverfismál. Það tel ég út í hött, Við viljum bara valta yfir náttúruna. Og loftslagsmál, biðjið fyrir ykkur, við mundum flagga kenningum örvita. Evrópusambandið á við næg verkefni að fást, þótt víðkunnir vandræðamenn komi þar ekki að málum. Íslendingar eru bara ekki húsum hæfir.
Fokið í flest skjól

Fokið er í flest skjól sauðfjárræktar, þegar fleira fólk en fénaður er í réttunum á haustin. Fokið er í flest skjól tunnumótmæla, þegar fleiri tunnur eru á Austurvelli en fólkið, sem lemur þær. Tímabili ábyrgðarleysis er lokið og Jón Valur Jensson hrópar einn á Austurvelli. Andstaðan við IceSave var glannalegasta mynd siðleysis og ábyrgðarleysis þjóðarinnar. Hún lét alls konar ógeð sjóða í pottum landsins. Mótmælti eingöngu því, sem kom frá hinum hötuðu útlendingum. Frá hollenzkum og brezkum kerlingum og einkum þó frá Evrópusambandinu. Þessu ábyrgðarleysi og siðleysi okkar er núna að linna.
Gegn Framsókn og Flokknum

Ef væntanlegt stjórnlagaráð fer að vilja þjóðfundarins, mun Flokknum og Framsókn mislíka útkoman. Hagsmunaaðilar munu kvarta og kveina. Eina leiðin til að fremja vilja þjóðfundarins er að bera tillögu stjórnlagaráðs undir þjóðaratkvæði. Áður en Alþingi tekur til við að skoða málið. Annars lendir málið bara í þessum venjulega gamla þvælingi hagsmunaaðila. Nákvæmlega eins og þjóðareign á kvóta. Jón Bjarnason brá fæti fyrir hana með því að skipa sáttanefnd hagsmunaaðila. Slíkar stofnanir geta ekki sniðið helztu innviði samfélagsins. En þjóðfundur + stjórnlagaráð + þjóðaratkvæði geta það vel.
Slitastjórn á sterum

Slitastjórn Sparisjóðsins í Keflavík er partur af 2007-vandanum. Réði verst ræmdu endurskoðunarstofu landsins, PWC, til að kanna starf sjóðsins. Var þó ruglið þar eins mikið endurskoðendum að kenna og forstjóra og sjóðsstjórn. Heimtar nú tugi milljóna úr ríkissjóði til að spreða áfram í gerspillta endurskoðendur og í málaferli við SpKef. Það fyrirbæri varð til, þegar fjármálaráðherra fór að grýta skattfé í sparisjóðina. Vítavert er að moka skattfé í banka að hætti Geirs Haarde og Steingríms. Lykill að lausn vandans er að hætta slíku og hlusta ekki á yfirborgaðar slitastjórnir á sterum.
Smáorð fletja íslenzku

Með sama framhaldi missir íslenzk tunga beygingar eins og ýmis tungumál. Föll, tíðir, myndir, hættir og tölur orða hverfa. Dagleg dæmi

Eiðs Svanbergs Guðnasonar úr fjölmiðlum sýna minnkandi áhuga starfsmanna á varðveizlu eins helzta einkennis tungunnar. Breytingarnar eru studdar fræðimönnum, sem segja tunguna eiga að vera lifandi, ekki frosna. Með beygingunum hverfa mikilvægir þættir í stíl. Íslenzka er eins og latína. Getur sagt drjúgt í fáum orðum vegna blæbrigða, sem misjafnar myndir orða sýna. Þegar orðabeygingar hverfa, verða forsetningar og fleiri smáorð að brúa bilið. Smáorð fletja tungumálið.

http://blog.eyjan.is/esg/
Saga af kvótagreifa

Kvótagreifinn Hinrik Kristjánsson eyðilagði Flateyri, þegar hann seldi 90% kvótans úr bænum. Hann fluttist suður með milljarðana. Síðan hefur Flateyri ekki borið sitt barr. Flokksbræður Hinriks halda þó uppi merki hans með því að kenna ríkisstjórn og Byggðastofnun um hrunið. Flateyringar súpa seyðið af að hafa látið kvótagreifa stjórna sér árum saman. Trúa enn á græðgispólitík hans. Svo fagna Flateyringar núna, þegar víðfrægur kennitöluflakkari hyggst bjarga málum. Hefur góða reynslu af tuttugu gjaldþrotum. Byggðastofnun sagði auðvitað stopp, því hún neyðist núna loksins til að vernda peningana okkar.
Krónan skerðir lífskjörin

Aðdáendur krónunnar vitna oft í erlenda fræðimenn, sem segja krónuna hafa bjargað þjóðarbúinu frá verri skelli. Bera saman við Írland, sem hefur hina hötuðu evru. Tengja hins vegar ekki í hina raunverulegu skýringu. Hin meinta snilld krónunnar felst í, að lækkun hennar skellir vandanum í einu vetfangi á launin. Allt er í hnút á vinnumarkaði, af því að lífskjör rýrnuðu rosalega hér á landi. Verkalýðsfélög komast hvorki lönd né strönd í kröfum sínum. Vitlegra hefði verið að heimta evru og hindra þannig sjálfvirka launalækkun sem ódýrt hagstjórnartæki. Krónan er það, sem heldur lífskjörunum niðri.
Leggjum Hæstarétt í járn

Ný stjórnarskrá þarf að taka á ýmsum grundvallaratriðum siðfræðinnar, þar á meðal þeim, sem Hæstiréttur skilur ekki. Stjórnarskráin þarf að banna mútur, svo að Hæstiréttur geti ekki lengur leyft mútur. Stjórnarskráin á að banna þjófnað, svo að Hæstiréttur geti ekki lengur leyft þjófnað. Stjórnarskráin verður að banna aðgerðaleysi í embætti, svo að Hæstiréttur geti ekki leyft algeran svefn í embætti. Stjórnarskránni ber að banna allan útúrsnúning á þjóðareign auðlinda, svo að Hæstiréttur geti ekki snúið út úr henni. Í stóru og smáu þarf ný stjórnarskrá að hindra undanbrögð og lagatækni Hæstaréttar.
Vítahringur blaðamennsku

Fyrir tuttugu árum fóru blaðamenn úr húsi til að taka viðtöl augliti til auglitis við fólk. Fyrir tíu árum tóku þeir upp símann og hringdu í fólk eða svöruðu símtölum. Í dag senda þeir tölvupóst eða taka við tölvupósti. Þetta er hagkvæmt af fjárhagsástæðum, en drepur blaðamennsku. Við hverja breytingu eykst fjarlægð blaðamanna. Helmingur frétta ber þess merki, að blaðamaður hefur snyrt tilkynningu frá stofnun eða fyrirtæki. Hann afgreiðir. Fyrir tuttugu árum voru nokkrir blaðamenn á Alþingi, hittu þingmenn, ekki síður gesti og komust að ýmsu forvitnilegu. Nú er bara Ríkisútvarpið með mann þar.
Hættið þessu rugli

Takið ykkur á, reynið að sýna ábyrgð. Flest bera ábyrgð á hruninu. Mörg ykkar ætla að endurkjósa bjálfana, sem ollu hruninu. Segist ekki bera ábyrgð á IceSave, en berið samt fulla ábyrgð. Kusuð þetta yfir okkur. Kusuð óheftu frekjuna, eftirlitsleysið, siðleysið. Vaðið fram í einu allsherjar indælu ÉG. Menn sitja í fjögurhundruð fermetra íbúðum og rífa kjaft. Konur raka saman bótum eða ellilaunum og auglýsa meinta fátækt. Þið losið hundana ykkar úr taumi við skiltið, þar sem slíkt er bannað. Leggið meira að segja í stæði fatlaðra. Hannes Smárason er að vísu bófi, en þó bara ýkt útgáfa af ykkur.
Sekt hinna meðvirku

Meirihluti þjóðarinnar endurkaus stjórnmálaflokka, sem einkavæddu bankana. Meirihlutinn studdi handval á nýjum eigendum og stjórnendum Landsbankans. Meirihlutinn studdi skipulagt eftirlitsleysi Davíðs með fjármálastofnunum. Þess vegna ber meirihluti þjóðarinnar ábyrgð á Davíð Oddssyni, Flokknum og öðrum flokkum, sem voru hækjur í fjárhættuspilinu. Ábyrgð Davíðs er mest, en ábyrgð meðvirkra kjósenda er samt mikil. Þetta fólk getur ekki komið núna og hrópað: “Við borgum ekki skuldir óreiðumanna! Heigulsháttur! Landráð!” Hinir óábyrgu kjósendur frömdu landráð og verða nú að borga Icesave eins og aðrir.
Frosnir í núinu

Sumir tæknifróðir fabúlera um kostnað við rekstur bíla framtíðarinnar. Þeir eru allir frosnir í núinu. Miða við núverandi álögur á bíla og orkugjafa. Ef metan-bílar njóta í andartakinu betri kjara en benzínbílar, extrapólera þeir til enda veraldar. Ef metan-bílar borga minna fyrir orku en benzínhákar, extrapólera þeir það til enda veraldar. Samt fer verð á bílum og orku ekki eftir útreiknuðum kostnaði seljandans. Það fer eftir þörf ríkisins fyrir skatta. Ef metan-bílar verða almennir í samfélaginu, byrjar ríkið að hlaða á þá sköttum og hlaða sköttum á orkuna. Núið heldur aldrei áfram endalaust.
Undir væng Framsóknar

Með sátt um IceSave rennur Sjálfstæðisflokkurinn af jaðri inn á miðju í pólitík. Eftir er tryllti jaðarinn með brennivíns-fjölmiðlana og ofstækis-fjölmiðlana. Vinstri grænir hafa líka sinn jaðar, sem ekki fellst á neitt, sem forustan býður. Þessar tvær gerðir af jaðri eru heimilislausar að sinni. En Framsóknarflokkurinn býður jaðar á miðjunni. Að stjórn Sigmundar Davíðs tekur flokkurinn jafnan þjóðrembda afstöðu, í IceSave og EBE. Þar er fínt heimili fyrir alla jaðra í pólitíkinni. Davíð og Hannes, Ingvi Hrafn og Skafti geta farið þangað eins og Atli og Ásmundur Einar. Jón og Ögmundur.
Eldunartími og bátarómantík

Hráefni er brýnna en froður og mauk í Höfninni í verbúðunum við Geirsgötu. Fiskurinn er ferskur og það skiptir mestu. Nákvæm og stutt eldun er brýnni en stælar í litasamsetningum. Fiskur er eldaður eins stutt og þarf og ekki sekúndu lengur. Nákvæmnin skiptir næstmestu máli. Meira en ýmsir dýrustu veitingastaðir landsins ráða við. Logi Brynjarsson kokkur lærði á Holtinu, er upprennandi stjarna í matargerðarlist. Ég hef áður sagt ykkur frá lágu verði í hádeginu. Í gærkvöldi var andinn rómantískari, sportfiskibátar rugguðu í rökkrinu handan við stóru gluggana. Og verðlagið var í meðallagi.
Bjarni nær tökum á Flokknum

Breytingar á afstöðu til samningsins um IceSave gerast einkum hjá þeim, sem styðja Sjálfstæðisflokkinn. Ríflega helmingur flokksins styður samninginn í samræmi við vilja formannsins. Minni hlutinn styður hrunstjórann mikla og fjölmiðla, sem eru hallir undir hann. Ef við berum saman fyrri könnun MMR og síðari könnun Fréttablaðsins, sjáum við strauminn. Flokksmenn eru smám saman að fallast á já. Forustumenn flokksins sjá líka, að brýnt er að missa ekki flokkinn í hendur pólitískra jaðarmanna. Munu því taka þátt í að mæla með samþykkt samningsins. Slík niðurstaða mundi treysta stöðu formannsins.
Straumurinn er að jáinu

Nú er komin alvörukönnun, sem segir, að 61% styðji samninginn og 39% hafni honum. Það er afgerandi meirihluti. Athugum samt, að enn eru 36% óákveðin í könnun Fréttablaðsins. Ef við höldum þeim inni í myndinni, segja 40% já og 25% nei. Það eru hinar raunverulegu tölur. Þær segja mér, að of snemmt sé að taka tappann úr kampavínsflöskunni. Ástæða er þó til góðra vona og ég tel strauminn liggja í átt að jáinu. Mikilvægir álitsgjafar, sem sögðu nei fyrir ári, segja nú já. Lárus Blöndal og Ragnar Hall eru þar þungavigtarmenn. Því spái ég, að þjóðin þekki sinni vitjunartíma og taki skynsamlega ákvörðun.
“Ég er mikill sælkeri”

Elías Jón Guðjónsson er dæmigerður heimalningur. Hefur aldrei farið með opin augu til útlanda. Hefur ekki gert innkaup á evrópskum matvælamörkuðum. Segir samt: “Ég er mikill sælkeri”. Kvartar yfir fullyrðingum um fjölbreyttan mat í Evrópu. Hann veit ekkert um hvað hann er að tala. Matvæli í Evrópu eru MARGFALT fjölbreyttari en hér. Aðeins þarf að ganga einu sinni um markað til að sjá það. Jafnvel fiskbúðir eru margfalt fjölbreyttari en hér. En svona rugludallur er talinn nothæfur sem aðstoðarmaður ráðherra. Treggáfuð stjórn fyllir stjórnsýsluna af ónothæfum kvígildum. Sem ættu að vera á örorkubótum.
Flott stjórnlagaráð

Flott er að breyta ógiltum fulltrúum stjórnlagaþings í stjórnlagaráð, sem geri það sama og þingið átti að gera. Enginn telur þessa fulltrúa hafa haft rangt við í kosningunni. Um leið er þetta gott kjaftshögg á Hæstarétt, sem á það fyllilega skilið. Stjórnlagaráðið getur lagt til, að tillögur þess verði settar beint í þjóðaratkvæði. Ef Alþingi tregðast við, kemur fram bænarskrá á vefnum, þar sem áttatíuþúsund manns styðja þjóðaratkvæði. Í bænarskránni verða varnaglar gegn margbókunum og fölsunum. Alþingi verður þá að samþykkja þjóðaratkvæði og getur ekki hafnað niðurstöðu þess. Fáum fína stjórnarskrá.
Dylja ekki gremju sína

Forsætis- og fjármálaráðherra geta ekki dulið gremju sína. Þau þurfa að fara að taka sig á, ef þau vilja ekki spilla fyrir okkur, sem viljum sátt við útlandið. Forseti Íslands er vissulega versti skúrkur. Ég get sagt það, en ráðherrarnir þurfa að vera í kurteisara hlutverki. Þau verða að muna, að margir vilja þjóðaratkvæðagreiðslu um IceSave og þakka hana forsetanum. Bezt er að halda honum og persónu hans utan við vænlega kosningabaráttu. Því eiga þau ekki að hafa sig í frammi, njóta of lítils trausts. Betra er að flagga mönnum á borð við Lárus Blöndal og Ragnar Hall, sem njóta almenns trausts.
Skipulagður þjófnaðar

Rekstri bóksölu M&M á Laugavegi var skipt í tvennt, búð og húsnæði. Búðin var látin borga ofurleigu til húsnæðisfélags. Hún tók þátt í jólavertíðinni 2010. Var síðan gerð gjaldþrota, þegar átti að fara að gera upp við útgáfur og höfunda. Allur gróðinn var horfinn í húsnæðisfélagið. Nú er bókabúðin gjaldþrota og óseldar bækur í umboðssölu eru fastar inni. Eigendur komast ekki að þeim. Skiptaráðandi setti upp útsölu til að fá upp í tapið. Tekjur af henni renna ekki til útgefenda. Þeir bera tvöfalt tap, af seldu bókunum og af óseldu bókunum. Skólabókardæmi um skipulagðan þjófnað að hætti 2007.
Siðblindi skólastjórinn

Furðulegt var að horfa á Ólaf Johnson skólastjóra í sjónvarpinu. Bófinn er með allt niður um sig. Ríkisendurskoðun segir hann hafa náð tugmilljónum króna út úr taprekstri Hraðbrautarinnar. Hann mjólkaði skólann og skildi hann eftir í rúst. Bísperrtur segir bófinn, að þetta sé hápólitísk aðför að sér og skólanum. Eins og ýmsir fleiri frá 2007 er Ólafur gersamlega siðlaus. Ber öll sálfræðileg einkenni þeirra, sem þekkja engan mun á réttu og röngu. Heimur íslenzkra fjármála var síðasta áratug fullur af þannig fólki. Raunar er rannsóknarefni, hvernig Ísland gat fóstrað svona marga siðblindingja.
Mjög mikilvægir öreigar

Gallinn við MMM, mjög mikilvægar manneskjur, er að þær finnast ekki hér. VIP er í skemmtilegum tímaritum í stíl við Séð og heyrt. Hello og önnur brýn rit skrifa um fólk, sem veður í peningum. Leikarar og söngvarar eru hluti af því liði, sem telur sig vera VIP. Hér á landi hefur Séð og heyrt orðið að sæta því að skrifa um leikara og söngvara, sem eiga ekki bót fyrir rassinn á sér. Þegar haldnar eru veizlur fyrir VIP eins og til dæmis Eddan, þá á hálfur salurinn ekki fyrir næsta glasi. Þess vegna virkar VIP svo hlægilega hér á landi. Öreigar rembast við að skálda það upp, sem er þó ekta í útlandinu.