arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Gunnar hatar hestamenn

Ekki skil ég, af hverju Gunnari I. Birgissyni, einræðisherra í Kópavogi, er svona illa við hestamenn. Það hlýtur að vera eitthvað persónulegt. Hann er búinn að svæla þá út úr hverfi þeirra og er nú með risablokkum og skurðum að svæla restina burt af Heimsenda. Reiðleiðin frá Heimsenda að Elliðavatni er ófær og illfær leiðin um Elliðahvamm til Reykjavíkur. Voru þó hestar eitt af því fáa indæla við Kópavog, sem er nú að breytast í steinsteypta slömm, einkum svæðið við Smáralind. Og af hverju eyðir hann útsvarinu í montskilti við Litlu Kaffistofuna? Þetta er ekki í lagi.
Hefnd að ári

Hömlulaus hagvaxtarstefna ríkisstjórnarinnar hefur hefnt sín með hruni krónunnar, sem hefur rýrnað um tæpan þriðjung frá áramótum. Ríkisstjórnin hefur misst þau litlu tök, sem hún hafði á þjóðarhag. Fleiri aðilar hafa komið að fylleríinu, sem nú er liðið. Fólkið sjálft hefur spilað með stjórninni og steypt sér í skuldir, sem það getur ekki endurgreitt. Á næstu mánuðum fer verðbólgan upp í tíu prósent eða hærra og kippir fótunum undan þjóðarsáttinni um endalausan hagvöxt. Þegar hann bregzt, hefnir timbruð þjóðin sín og fellir stjórnina í kosningum að ári.
Eigum engan vin

Þótt John Vinocur sé ekki merkasti dálkahöfundur New York Times, er rétt að taka mark á sumum atriðum í lýsingu hans á einangruðu Íslandi. Bandalagið við Bandaríkin er fyrir bí og utanríkisráðherra gengur stafkarls stíg um höfuðborgir Evrópu og Jan Mayen til að fá ríki Evrópu til að hlaupa í skarð verndarans. Á sama tíma og norska stjórnin veltir fyrir sér aðild að vörnum landsins, stjórnar deild í norska seðlabankanum árás á íslenzku krónuna. Vinocur er sérfræðingur í ráðabruggi Frakklands í alþjóðamálum og gefur lítið fyrir viðræður Geirs Haarde við frönsku naglana. Við eigum engan vin.
Sæluvíma Halldórs

Meðan allt fer fjandans til, lifir Halldór Ásgrímsson í sæluvímu embættis forsætisráðherra. Hann hefur engin ráð við verðbólgunni önnur en fleiri álver, sem magna verðbólguna. Hann þekkir enga útlenda ráðamenn, þótt hann hafi verið á ferð og flugi árum saman sem utanríkisráðherra. Hann getur ekki beðið um grið fyrir árásum á krónuna. Hann getur ekki beðið um, að Evrópa hlaupi í skarð Bandaríkjanna. Þótt Keflavíkurvöllur verði næsta auður í haust, vilja tindátar Halldórs í Reykjavík láta fólk borga fyrir sérstakan flugvöll á Lönguskerjum. Eins og við vitum ekki aura okkar tal.
Halldór laug

Það voru ekki fjölmiðlar, sem tóku við sér, þegar forsætisráðherra sagði á þingi fyrir rúmri viku, að frostið í forsætisnefnd væri ekki stjórnarsinnum að kenna. Eftir viku þögn þjóðfélagsins hefur Jóhanna Sigurðardóttir þingmaður upplýst málið. Ég túlka orð Jóhönnu þannig, að andstaðan vilji ekki styðja lélega breytingu á Davíðslögum og að stjórnin noti það til að halda eftirlaunamálinu í frosti. Halldór Ásgrímsson fór því með rangt mál. Það er hann, sem gætir þess, að Davíð geti í senn verið Seðlabankastjóri og uppgjafaráðherra á tvöföldum launum.
Markaðsfræði

Framsókn hefur slegið upp kosningaloforðum og sjónvarpsauglýsingum, sem gera ráð fyrir, að kjósendur viti ekki, að Framsókn hefur lengi verið í ríkisstjórn og stjórnarmeirihluta í Reykjavík og ber því fulla ábyrgð á verkum og verkleysum á hvorum stað. Loforðin og auglýsingarnar gefa í skyn, að Framsókn komi af fjöllum og hafi verið alveg ókunnugt um landstjórn og borgarstjórn í nokkur kjörtímabil. En tilfellið er, að markaðsfræðingar telja, að fólk sé mjög vitlaust og hafi þriggja vikna minni í pólitík. Framsókn treystir á heimskuna.
Kristinn er meinið

Hjálmar Árnason er risinn úr rekkju með sérstæðar skoðanir. Þingmaðurinn telur ófarir Framsóknar í skoðanakönnunum vera Kristni H. Gunnarssyni kollega að kenna. Er þó Kristinn ekki í borgarstjórn í Reykjavík né í öðrum sveitarfélögum, þar sem fylgið hefur hrunið. Hjálmar telur, að mál stæðu skár, ef allir Framsóknarmenn töluðu einum rómi. Líklegra er þó, að margt sé að í stjórn Framsóknar á landi og borg, sem geri flokkinn svona óvinsælan. Til dæmis þykist Framsókn nú síðast koma nýfædd af fjöllum, þegar mál borgarinnar eru á borðinu.
Púðurtunnuhverfi

Eftir 1. maí í vor munu myndast púðurtunnuhverfi fátækra nýbúa hér á landi eins og í öðrum löndum Vestur-Evrópu. Þann dag nær Evrópska efnahagssvæðið til ríkja Austur-Evrópu. Eftir það mega menn koma þaðan til Íslands án þess að hafa atvinnu eða atvinnuleyfi. Ríkisstjórnin hefur ekki hugmynd um þetta vandamál. Hún hefur ekki gert ráðstafanir til að bæta aðlögun þeirra nýbúa, sem þegar eru komnir til landsins. Eftir 1. maí getur hún ekki einu sinni skyldað útlendinga til að læra íslenzku. Við fáum því holskeflu útlendinga, sem búa í glæpahverfum og fara á sósíalinn.
Götuóeirðir

Fimm prósent þjóðarinnar eru nýbúar. Ef marka má reynslu nágrannaríkjanna verða nýbúar orðnir hér fimmti hver maður eftir nokkur ár og vandamálin orðin óleysanleg. Upp mun rísa flokkur þjóðernissinna með 20-25% fylgi. Við sjáum forskriftina allt í kringum okkur, en fljótum samt sofandi að feigðarósi. Ríkisstjórnin er meðvitundarlaus og virðist staðráðin í að endurtaka nákvæmlega öll mistök annarra ríkja, sem lentu fyrr í þessari sprengingu. Ef ráðherrar ætla að búa hér til fjölmenningu í stað götuóeirða að hætti Parísar verða þeir að vakna umsvifalaust.
Spyrjið Frakka

Engin vitræn umræða hefur verið hér um menningarframtíðina. Flokkarnir hafa ekki upplýst, hvað þeir ætla að gera við nýbúa. Vilja þeir koma hér upp skuggahverfum að hætti stórborga Evrópu og hyggjast þeir margfalda glæpatíðnina? Ætla þeir að bera ábyrgð á, að eigið viljaleysi leiði til eflingar flokks þjóðernissinna, sem nærist á mistökum af þessu tagi? Verður þetta afskekkta land vettvangur styrjaldar menningarheima eða vettvangur hefðbundinnar styrjaldar lögreglunnar við fátækt fólk, sem ekki nær að laga sig að umhverfinu. Spyrjið Dani og Frakka, þeir hafa reynsluna.
Lýðskrumi lokið

Lýðskrumari Evrópu lokar augunum fyrir því, að hann er fallinn og getur ekki lengur beitt pólitík og ríkisútvarpi til að forða sér og fyrirtækjum sínum undan lögum og rétti. Samherjarnir leggja fast að Silvio Berlusconi að viðurkenna ósigur sinn, en hann getur það ekki, því að þá er lokið sjónhverfingunum hans. Hann hvetur nú til þjóðstjórnar á Ítalíu til að halda nægum völdum til að verja braskið. Engar líkur eru á, að honum takist það. Lengi töldu fátækir Ítalir, að Berlusconi mundi gera þá ríka eins og sjálfan sig, en þeir eru að byrja að vakna af vondum draumi.
Límið bilar

Kenneth Rogoff prófessor við Harvard í Bandaríkjunum segir í viðtali við Spiegel um helgina, að liðinn sé sá tími, að laun voru fastur hluti af landsframleiðslu. Í nokkur ár hafi hlutur launa lækkað. Lífskjör hinna lægst launuðu hafi raunar rýrnað. Hann segir þetta stafa af óheftu auðvaldi og græðgi forstjóra, sem með annarri hendi reki þúsundir úr vinnu og taki með hinni milljónir dala í eigin vasa. Hann segir þetta ekki vera sjálfbært kerfi og að spár Karls Marx séu að rætast seint og um síðir. Eins og margir aðrir telur hann, að límið sé nú að hverfa úr vestrænu samfélagi.
Ónýtt dulargervi

Einn frægasti blaðamaður Bretlands hefur ekki lengur skjól í dulargervi sínu sem auðugur kaupsýslu-arabi. Myndir af Mazher Mahmood hjá News of the World hafa birzt á vefnum að undirlagi George Galloway, hataðasta þingmanns Bretlands. Nú geta menn forðast örlög Göran Eriksson landsliðsþjálfara og fleiri nafnkunnra manna, sem létu blekkjast og töluðu af sér í viðtölum við Mahmood. Galloway þingmaður er hins vegar lífsreyndur, kom fyrir myndavél og ljóstraði upp um blaðamanninn, sem reyndi árangurslaust að fá Galloway til að þiggja mútur og tala illa um gyðinga.
Nú vantar Saddam Hussein

Hernám Íraks hefur leitt til samkeppni milli sjíta og súnníta í hatri á Bandaríkjunum. Leppríkið, sem búið var til í frjálsum kosningum, hefur snúist gegn höfundinum. Bandaríkin neita auðvitað að viðurkenna lýðræðið, nákvæmlega eins og í eftirleik kosninganna í Palestínu. Þau hafa grafið undan forsætisráðherranum Ibrahim al-Jaafari og reynt að troða inn leppum, sem sjítar fyrirlíta. Sjítar eru of fjölmennir og hafa of lengi beðið eftir völdum til að fara nú að gefa þau eftir. Á endanum neyðast Bandaríkin til að þurrka rykið af gömlum vini, Saddam Hussein.
Borgarastríðið magnast

Sjítar hafa ákveðið að sameinast um, að flokkur Ibrahim al-Jaafari velji nýjan forsætisráðherra, ef ekki næst samstaða við súnníta og kúrda um, að hann haldi stólnum áfram. Áfram stjórna tveir klerkar sjítum að tjaldabaki, Sadr og Sistani, báðir hallir undir Persíu. Meðan þæft er í pólitíkinni um nýja leppstjórn magnast stjórnleysið á götum úti. Borgarastríðið magnast viku frá viku og Bandaríkin fá ekki við neitt ráðið. Enda töldu þau á sínum tíma, að fólkið í Írak mundi strá blómum á bandaríska herinn í innrásinni. Engir vita eins lítið um aðrar þjóðir og Bandaríkjamenn.
Laskaður róttæklingur

Þeir eru nú orðnir sjö hershöfðingjarnir fyrrverandi, sem hafa lagt til, að Donald Rumsfeld stríðsráðherra verði rekinn fyrir að tapa Írak. Þeir vilja ekki, að hernum verði kennt um tapið, heldur vilja þeir, að sá fjúki, sem tók ekki neitt mark á reynslu hersins og keyrði ruglið áfram af óbilandi bjartsýni róttæklingsins. Rumsfeld er tákn hins stjórnlausa og sigurvissa hroka, sem einkennir “nýja íhaldið” í Bandaríkjunum. Eftir loftárásir hershöfðingjanna sjö segir Bloomberg.com í morgun, að hann sé varanlega laskaður.
Benzín er ódýrt

Benzín hækkar óhjákvæmilega í verði til langs tíma. Eftir nokkra áratugi verður það orðið að skortvöru eins og ekta kavíar úr Kaspíahafinu. Þetta er vara, sem á að vera dýrt sköttuð, svo að fólk spari hana. Sama gildir um flugvélabenzín og farseðlana, sem borga það. Ríkisstjórnin má ekki verða við kröfum um að bæta veika krónu með lægri opinberum gjöldum á benzíni. Hins vegar á hún einnig að skatta flugvélabenzín eins og Frakkar gerðu fyrir stuttu. Miðað við framtíðarhorfur er benzín of ódýrt, þrátt fyrir hækkanir síðustu daga. Því miður.
Skrípavarnir

Við þykjumst vera með varnir gegn fuglaflensu á hinum og þessum stigum áhættu. Varnirnar felast í, að við fáum ekki að vita samdægurs um, hvort dauður fugl sé með fuglaflensu. Við verðum að senda sýnið til Svíþjóðar, þaðan sem við fáum svar eftir viku. Það er að segja, ef ekki eru páskar og vikan verður að tveimur vikum, eins og raunin hefur orðið. Fáránlegt er að reyna að róa fólk með því að tala um varnir gegn fuglaflensu, þegar þessar varnir reynast vera skrípaleikur einn. Fólk trúir ekki slíkum vörnum og á ekki að trúa þeim. Því miður.
Þægindavottun

Ráðherra og hagsmunasamtök sjávarútvegs gamna sér núna við hugmyndir um ríkisvottun, sem staðfesti, að íslenzkur sjávarútvegur sé umhverfisvænn. Sama stefna hefur í nokkur ár verið í landbúnaði, þar sem ríkisvottun segir hann vera umhverfisvænan. Hvoru tveggja er beint gegn fjölþjóðlegri vottun, sem er strangari. Opinberir aðilar hafa barist gegn lífrænni vottun í landbúnaði og sjávarútvegurinn óttast vottun um sjálfbærni í sjávarútvegi. Útvegurinn þarf þó að selja vöruna til útlanda, þar sem neytendur taka ekki mark á þægindavottun stjórnvalda og neita bara að kaupa. Því miður.
Þreytt dagblað

Washington Post hefur látið á sjá með árunum. Meira en tveir áratugir eru síðan blaðið skákaði New York Times í Watergate-málinu. Hin síðari ár hefur blaðið færzt til hægri, sem einkum má sjá í leiðurum blaðsins og vali þess á kjallarahöfundum, svo sem George F. Will og Charles Krauthammer. Leiðarar þess hafa stutt Íraksstríðið og styðja nú Bush forseta í lekamálinu, þar sem hann lét leka villandi upplýsingum til að sverta sendiherra, sem vildi ekki spila með, þegar Bush laug stríðinu upp á þjóðina. Washington Post er orðið að málgagni ömurlegra stjórnvalda.
Skemmtiþula CBS

Skemmtikrafturinn Katie Couric hefur verið ráðinn fréttaþulur CBS, þar sem áður voru þungavigtarmenn á borð við Walter Cronkite og Dan Rather, sem voru reyndir fréttamenn og vissu, hvað þeir voru að tala um. Með ráðningu skemmtikrafts eru fréttir orðnar sérgrein skemmtunar að mati CBS. Þar þurfa fréttaþulir bara að kunna að lesa línur á prompter, án þess að vita um efni málsins. Couric kemur úr skemmtiþættinum Today og stóð sig ekki vel sem fréttaþulur CBS á ólympíuleikunum á Ítalíu í vetur. Almennt er bandarískt sjónvarp á flótta frá fréttum og Couric er hluti af því.
Beztu miðlarnir

Þótt bandarískir fjölmiðlar eigi bágt, er kemur að pólitískum rétttrúnaði á borð við herinn og stríðin og hryðjuverkin, eru þeir í heildina beztu fjölmiðlar í heimi. Þeir eru ágengir og hafa burði til að stunda reikninga og rannsóknir. Á einni viku grafa þeir upp fleiri leyndarmál en evrópskir fjölmiðlar gera á heilu ári. Bandarískir fjölmiðlar búa líka við meira svigrúm en þekkist í Evrópu. Svokölluð sólskinslög hafa leitt til, að þúsundir opinberra gagnabanka hafa ratað í hendur fjölmiðla. Allir þessir gagnabankar væru taldir ríkisleyndarmál hér á landi.
Viktoría drottning

Mér þótti Viktoría drottning gott og fallegt hótel í borgarmiðju Madríd, rétt hjá Puerta del Sol, með svölum við hvert herbergi. Þetta var nautabanahótelið, þar sem allir nautabanar gistu og þar sem allir samningar um nautaat voru gerðir til skamms tíma. Þegar ég kom við sögu, höfðu bandarískar ekkjur að mestu tekið við af nautabönum á hótelbarnum, en eigi að síður var þetta enn göfugt hótel. Nú er búið að loka Reina Victoria. Þar á í haust að stofna nýtt hótel, svonefnd Hard Rock Hotel með tilheyrandi hávaða. Um slíkt sögðu Rómverjar: “O tempora, o mores”.
Veik fyrir árásum

Krónan er hluti af örlitlu þjóðfélagi og verður alltaf veik fyrir árásum, hvort sem að verki er norski olíusjóðurinn; Den Danske Bank, sem setti Færeyjar á hausinn fyrir 10-15 árum; eða George Soros, sem felldi brezka pundið árið 1992. Krónan þarf ekki bara að standa undir þjóðfélaginu, heldur líka undir útrás íslenzkra kaupsýslumanna. Betra er að hafa grunn, sem ekki bilar á örlagastundu. Evran er réttur grunnur, sterkari en dollar. Henni munar ekkert um að bæta á sig þjóð, sem á heimsmet í undirballans. Gerum evruna strax gjaldgenga í búðum, kortum og öðrum viðskiptum.
Stiglitz heggur enn

Joseph Stiglitz Nóbelsverðlaunahafi, áður aðalhagfræðingur Alþjóðabankans, hefur enn ráðist á hagfræði hnattvæðingar, svokallaða Washington-sátt, sem áður hét Chicago-hagfræðiskólinn. Í Guardian í gær bendir Stiglitz á, að þeim ríkjum hafi vegnað bezt í þriðja heiminum, sem höfðu bein í nefinu til að hafna skipunum Alþjóðabankans. Fremst í flokki eru þar Kína, Indland og Malasía, sem áratugum saman hafa risavaxinn hagvöxt á mann, meðan kreppa hnattvæðingarinnar reið yfir þriðja heiminn. Í greininni fjallar Stiglitz einkum um Kína, sem hann segir standa sig betur en Bandaríkin í fjármálum og umhverfismálum.
Loforð fyrir trúgjarna

Íslendingar eru trúgjarnir með afbrigðum. Sumir eru jafnvel sannfærðir um, að þeir geti orðið ríkir á að svara tölvupósti frá Nígeríu. Sumir munu vafalaust trúa kosningaloforðum Framsóknarflokksins í Reykjavík, sem þekja heila síðu í dagblöðum. Þau slá fyrra Íslandsmet flokksins frá því fyrir sjö árum, þegar hann lofaði að leggja milljarð í baráttu gegn fíkniefnum og gera landið fíkniefnalaust fyrir síðustu aldamót. Allt er þetta auðvitað linnulaus lygi, en það er meira að segja til fólk, sem trúði því um daginn, að Nígeríumenn gætu galdrað peninga með því að hrista miða saman í poka.
Hafna sköpunartilgátunni

Elzta og merkasta vísindafélag í heimi, The Royal Society í London, hefur harðlega gagnrýnt þá tilgátu, að guð hafi skapað lífið, en það hafi ekki þróast samkvæmt kenningu Darwins. Aðvörun félagsins segir trú á sköpunina jafngilda trú á, að storkar komi með börnin í heiminn. Jafnframt hafa brezk kennarasamtök ályktað gegn opinberum fjárframlögum til skóla trúfélaga, þar sem sköpunartilgátan er kennd. The Royal Society gaf út yfirlýsingu við þetta tækifæri um eindreginn stuðning við þróunarkenningunna, sem hefur lengi verið hornsteinn vísindalegra framfara.
Herforingjar mótmæla

Bandarísku hershöfðingjarnir John Batiste, Gregory Newbold, Paul Eaton og Anthony Zinni hafa hver í sínu lagi undanfarið lýst yfir, að stríðið gegn Írak hafi verið mistök, og hvatt til, að Donald Rumsfeld ráðherra verði látinn víkja fyrir að draga herinn út í svað. Áður hafði Eric K. Schinseki verið rekinn sem formaður herráðsins fyrir að andmæla hinum róttæka og ofurbjartsýna stríðsráðherra. Herforingjarnir eru minnugir hrakfara Bandaríkjanna í Víetnam og víðar og hafa áhyggjur af, að ungt fólks vill ekki lengur ganga í herinn. Auk þess telja þeir Rumsfeld vera fífl.
Monty Roberts

Monty Roberts hefur gert meira fyrir hesta en aðrir menn samanlagt, hefur kennt heiminum að temja hesta ekki með grimmd, heldur með lagi. Hann er kallaður hestahvíslarinn, talar við hesta á táknmáli. Hér á landi hafa tamningar færst óðfluga í þessa átt og nú er Monty kominn hingað til að kenna og sýna. Tamningar eru þegar orðnar góðar hér á landi og verða enn betri eftir komuna. Hestum líður vel, þeir verða hættulausir og hænast að fólki. Áður urðu hestar að éta það, sem úti frýs, en nú er velferð þeirra allt önnur og betri.
Fjölmiðlaþögn

Við höfum séð, heyrt og lesið, að frumvarp um breytingar á eftirlaunalögum heilags Davíðs hafi frosið í forsætisnefnd Alþingis. Ég hef ekki séð á vefnum, að neinn fjölmiðill geti útskýrt, hvað gerðist í nefndinni. Er þar einhver meirihluti eða einn maður, sem heldur frumvarpinu föstu og getur hann þá ekki útskýrt gerðir sínar? Fjölmiðlar eru til þess að útskýra dularfull mál af þessu tagi fyrir fólkinu í landinu. Það er hlutverk þeirra að varpa fram svörum, en ekki ósvöruðum spurningum. Ef þeir hafa ekki burði til þess, eru þeir lítils virði.
Björn og Geir

Björn Bjarnason vék að þessu sinni úr sæti veljanda og Geir Haarde hefur skipað Hjördísi Hákonardóttur í Hæstarétt. Vonandi er þar með bundinn endir á einkennilegt tímabil, þar sem ýmist persónulegt eða pólitískt ofstæki réð vali dómara. Það tímabil náði hámarki með skipun frænda Davíðs, sem nánast allir töldu óhæfan. Björn á raunar flokksins vegna að víkja úr valdastóli, hann er hálfgerður Rumsfeld, of einstrengingslegur og fanatískur til að vera í pólitík. Geir veit hins vegar, að hann þarf að geta selt flokkinn í kosningum eftir rúmt ár.
Græna íhaldið

Á leið brezkra krata yfir á róttæka hægri kantinn í pólitík hefur myndazt tómarúm vinstra megin við flokkinn. Nú hefur Íhaldsflokkurinn með nýjum formanni, David Cameron, hlaupið í tómarúmið sem grænn umhverfisflokkur. Meðan Tony Blair flaðrar upp um geðveika ráðamenn Bandaríkjanna og tekur fríin út með bóndafangaranum Berlusconi á Ítalíu, er íhaldið að koma sér fyrir, þar sem brezkur almenningur er í pólitík. Líklega á mikið vatn eftir að renna um túrbínur áður en íslenzki íhaldsflokkurinn gerist grænn til að gleðja kjósendur.
Vatnsmýrin enn

Gísli Marteinn Baldursson er blessunarlega hættur að tala um byggð úti í sjó og talar nú um það, sem er heldur illskárra, byggð í Vatnsmýrinni samkvæmt félagslegum rétttrúnaði vinstri manna. Hvorki Reykjavíkurlistinn né Gísli Marteinn hafa þó reiknað, hversu mikið muni aukast álag á götur út af byggðinni í Vatnsmýri. Þeir reikna bara með, að menn vinni í sama hverfi og þeir búi. Raunveruleikinn er hins vegar, að flestir aka gegnum bæinn í vinnu og úr. Vatnsmýrin er verri en byggð á Kjalarnesi, af því að aukið álag kemur mest á Miklubraut og þröngar götur gamals nágrennis.
Tvennt óraunhæft

Óraunhæft er að ræða við evrópsk ríki um samstarf að varnarmálum Íslands. Ríki Evrópu eru yfirleitt ekki áhugasöm um varnir, enda hafa kjósendur þar að mestu misst áhuga á þeim. Við fáum tæpast nokkuð frítt frá Evrópu, sem Bandaríkin tíma ekki að borga, þrátt fyrir heimsveldi þeirra. En ekki er síður óraunhæft að væla utan í USA, sem er hættulegasta hryðjuverkaríki heimsins um þessar mundir, andstæðingur flestra hugsjóna, sem einkennt hafa Vesturlönd í hálfa öld. Það er sjúklegt að biðja Bush og Rumsfeld, Cheney og Rice um aðstoð, af hverju þá ekki IRA eða Sinn Fein, alKaída eða Ísrael.
Íslam hafnar lýðræði

Lýðræði hefur ekki aukizt í löndum múslima síðustu misserin og allra sízt í stuðningsríkjum Vesturlanda. Tyrkland er enn að hefja ofsóknir gegn Kúrdum. tilburðir til lýðræðis í Egyptalandi, Jórdaníu og Sádi-Arabíu hafa farið út um þúfur. Aðeins í Palestínu hafa verið frjálsar kosningar, en Bandaríkin og Evrópusambandið hafna úrslitunum samkvæmt máltækinu um, að kosningar séu þá aðeins góðar, ef mínir menn vinna þær. Trúarofstæki hefur aukizt í Íran og Írak og Pakistan. Hvarvetna eru vestræn sjónarmið á flótta, enda hefur aldrei gefizt vel að troða hugmyndum upp á þjóðir með vestrænu ofbeldi.
Þeir séu þar, við hér

Flóttafólki frá þriðja heiminum hefur meira eða minna tekizt að ná fótfestu á Vesturlöndum. Austur-Asíufólki vegnar vel í Bandaríkjunum og Indverjum og Pakistönum vegnar vel í Bretlandi. Trúaðir múslimar eru hinir einu, sem ekki geta lagað sig að vestrænum aðstæðum. Þeir gera kröfu um að fá að halda þjóðskipulagi sínu, þótt það stríði í mikilvægum atriðum gegn lögum og siðum á Vesturlöndum. Eins fáránlegt og það er, að Vesturlönd abbist upp á ríki múslima, þá er það enn fáránlegra að grípa ekki til gagnaðgerða, þegar múslimar vilja verða ríki í ríkinu á Vesturlöndum. Þá á að reka burt.
Hættulegasta ofstækið

Trúarofstækismenn hafa farið hamförum undanfarin misseri. Í Bandaríkjunum brenna þeir vísindarit og reka eðlisfræðikennara. Í Afganistan eru menn dæmdir til dauða fyrir að vera kristnir. Harðlínuklerkar hafa tekið völd í Íran og eru að ná völdum í Írak. Sádi-Arabíu er stjórnað af ofstæki aftan úr miðöldum. Sértrúarsöfnuðir hafa náð fótfestu á Íslandi og áhrifum í Framsóknarflokknum, en mildir nýguðfræðingar eru horfnir. Bush og Blair tala við guð á hverjum degi og guð hefur nýlega sagt Bush að sprengja Íran með atómbombum. Trú er orðin að hættulegasta ofstæki nútímans.
Leyndarlandið góða

Í Bandaríkjunum eru fjölmiðlar gefnir út til að segja fréttir og gera það óspart. Þar er félagslegur rétttrúnaður, að allt sé gegnsætt. Í því skyni hafa blaðamenn beinan aðgang að þúsundum gagnabanka, á netinu eða á CD-diskum, um fasteignir og veðbönd, ökutæki og dómskjöl, um fangavist manna og greiðslur til stjórnmálaflokka. Hér eru fjölmiðlar hins vegar gefnir út til að staðfesta þann félagslega rétttrúnað, að allt sé í lagi og eigi því að vera leyndó. Enginn gagnabanki er frjáls og opinn, en menn geta gluggað í suma, svo sem þjóðskrá og símaskrá og séð húsið sitt á loftmynd.
Keyra saman banka

Kennsla í blaðamennsku í Bandaríkjunum felst í að kenna á töflureikna og gagnagrunna, svo að blaðamenn geti keyrt saman upplýsingar úr ótal áttum. Hér er slíkt harðlega bannað og varðar sjálfsagt við lög og svokallaða friðhelgi einkalífsins, sem nær út um allar trissur, þótt hennar sé ekki getið í stjórnarskránni. Enda verður að segja þann bitra sannleika, að engir fjölmiðlar í heiminum komast með tærnar, þar sem bandarísk dagblöð hafa hælana. Og íslenzkir fjölmiðlar draga auðvitað dám af þeim félagslega rétttrúnaði sem við höfum erft frá einveldistímanum: Lok, lok og læs.
Norrænn rétttrúnaður

Bandaríkjamenn eru hluti af menningarheimi, sem gerir ráð fyrir, að menn séu illir, einkum ef þeir hafa völd. Íslendingar eru hins vegar hluti af norrænum menningarheimi, sem gerir ráð fyrir, að menn séu góðir, einkum ef þeir hafa völd. Þess vegna höfum við afhent fjöregg frelsisins í hendur blýantsnagara, sem vaka yfir því, að ekkert af viti leki úr kerfinu inn í fjölmiðlana. Yfir þessu kerfi tróna Úrskurðarnefnd um upplýsingamál og Persónuvernd, sem passa, að sé eitthvað í ólagi í kerfinu, þá sé það samt allt í lagi, af því að það komist þó ekki í blöðin.
Atómstríð undirbúið

Verst við fréttina um fyrirhugaða kjarnorkuárás Bandaríkjanna á Íran er, að hún kemur frá Seymour Hersh, þekktasta rannsóknablaðamanni heims. Hann kom upp um fjöldamorð Bandaríkjahers í My Lai í Víetnam, svindl blaðakóngsins Robert Maxwell og pyndingar Bandaríkjahers í Abu Gharib. Hann skrifar í The New Yorker, hefur frábær sambönd í bandaríska stjórnkerfinu og hefur fengið Pulitzer-verðlaun fyrir skúbb. Þess vegna trúa menn honum. Skelfilegt er að búast við, að vitfirringarnir, sem stjórna Bandaríkjunum, séu að undirbúa atómstríð.