arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Undir fölsku flaggi

Blendin eru viðbrögð flokkanna fjögurra við tilboði Pírata um upphaf viðræðna um stjórnarmyndun fyrir kosningar. Samfylkingin og Vinstri grænir taka boðinu vel, en Viðreisn og Björt framtíð daufar. Viðbrögðin draga úr væntingum þeirra kjósenda, sem áður töldu Viðreisn og Bjarta framtíð vænan kost við endurreisn rofins samfélags. Styrkir þá tilfinningu, að Viðreisn sé lítið annað en útskot úr Sjálfstæðiflokknum og muni renna þangað inn við tækifæri eftir kosningar. Viðreisn sigli undir fölsku flaggi. Hafi frjálslynda stefnu, en frambjóðendur úr Flokknum. Björt framtíð er líka pakki, sem þú veizt tæplega hver er.
Stjórnarviðræður strax

Flott hjá Pírötum að senda fjórum flokkum boðsbréf um könnunarviðræður um stjórnarsamstarf. Útiloka gerspilltu stjórnarflokkana tvo. Líka smáflokkana, sem ekki koma manni á þing. Bréfið fá Viðreisn, Vinstri grænir, Samfylkingin og Björt framtíð. Fyrir kosningar verði komið í ljós, hvort grunnur er fyrir samstarfi eftir kosningar. Kjósendum er til hægðarauka að vita það í tæka tíð. Í bréfi Pírata er lögð áherzla á fimm atriði: Stríð gegn spillingu, nýja stjórnarskrá, breytta dreifingu auðlindarentu og gjaldfrjálsa heilsuþjónustu. Það yrðu tímamót í stjórnmálasögunni, ef sátt næðist um þess háttar áherzlumál.
Pólitíska byltingin

Kosningabaráttan mótast af þörf nýrra frambjóðenda í baráttusætum fyrir að kynna sig almenningi. Sannfæra hann um, að þeir séu ekki núll og nix. Heldur betri frambjóðendur en hinir, sem fallið hafa eða munu falla. Og fólk er að fatta, að vit og von er í sumum þessara nýju andlita. Það er gott. Álitsgjafar einskorða sig við túlkun skoðanakannana, sem ramba óvenju skarpt út og suður. Efast má um, að gamlar og grónar aðferðir í könnunum henti breyttum veruleika. Núna þarf raunar kjark til að spá í rennandi fylgi. Ég þori það ekki. Á fátt nema dofnandi vonina blíðu um, að nú sé loksins komið að pólitískri byltingu.
Kjósendur eru vandinn

Óhugnanlegt er, að tæplega þriðjungur kjósenda leggi lag sitt við bófaflokka. Sjálfstæðis og Framsókn hafa fé af fólki og ljúga þindarlaust. Ekkert samband hefur í þrjú ár verið milli orða og gerða. Oddamenn flokkanna hafa reynzt vera siðblindir mafíósar að hætti ítalskra pólitíkusa. Samtals fá þessir flokkar um 30% fylgi í könnunum. Aðeins 20% lýsa yfir fylgi við pírata, er skipulega hafa ráðizt gegn bófunum. Lagt fram ýtarlegar tillögur um siðvæðingu samfélagsins í stóru og smáu. 20% er því miður ekki nóg fylgi til að ráða ferð okkar næstu árin. Andstæðingar bófanna ættu að halla sér að pírötum í aðvífandi kosningum.
Ný hrota landráða

Wikileaks lak á föstudaginn skjölum úr TISA landráðasamningunum í tilefni af nýrri hrotu viðræðna, sem hefst á mánudaginn. Leynisamningarnir ná til stærra svæðis en aðrir hliðstæðir samningar. Fela í sér framsal valds þjóðríkja til heimsfyrirtækja með flutningi málareksturs frá fölþjóðadómstólum til dómstóla með dómurum frá fyrirtækjunum. Samkvæmt leynisamningunum má ekki setja reglur eða lög um stóriðju án samþykkis hennar. Risafyrirtæki mega kaupa og taka yfir grunnþjónustu á borð við rennandi vatn. Alls er samningurinn stærsta skref í einkavinavæðingu jarðarinnar. Ísland er aðili að viðræðunum, en vonazt er til, að leynilandráðin verði stöðvuð við aðvífandi stjórnarskipti.

Wikileaks Further Exposes Corporate Plot
Maðurinn og málefnin

Oft er predikað, að þú eigir að fara í málin, ekki í manninn. Samt á það ekki við hér, þar sem málefnin eru að mestu bara plat. Þeir, sem hafa stjórnað í þrjú ár, lofa því sama og þeir hafa svikið. Svo koma fjölmiðlar og bera saman verðlausu loforðin. Búa til krossapróf, þar sem fólk getur séð, hvernig mál þess passa við mál flokkanna. Úr svona prófum kemur auðvitað bara hreint rugl. Stefna Sjálfstæðisflokksins og Framsóknar í húsnæðismálum ungs fólks, í málum aldraðra og öryrkja, í heilbrigðismálum og svo framvegis, fer þvert á þeirra eigin gerðir. Að ræða slík gervimál er einskis virði. Farið heldur í manninn.
Krúttvæðingin

Sjálfstæðisflokkurinn fann fullkomið krútt í erfiðri kosningabaráttu. Gerði myndband af foringjanum. Bjarni Ben er sýndur sem laginn kökugerðarmaður að búa til afmælistertu með hjálp dóttur sinnar. Áhorfendur gleyma frumvörpum, sem tryggja ættingjum og aðli flokksins mola af gnægtaborði ríkissjóðs. Gleyma færslu peninga á reikninga í skattaskjóli á aflandseyju. Gleyma meistaratign í að efna engin kosningaloforð. Gleyma, að hann er leiðtogi karlrembuflokks frá fyrri öldum. Flóttakonurnar í Viðreisn munu skila sér í stórhópum til baka til Flokksins. Í faðm nútíma húskarlsins. Glúrin almannatengsl í hæsta gæðaflokki.
Einkalíf peninga

Hef aldrei skilið þá hugsun, að peningar séu einkalíf fólks eða eigi sér sitt einkalíf. Enn síður get ég skilið, að fyrirtæki séu persónur eða lögpersónur, sem eigi sér sitt eigið einkalíf. Með slíku er verið að reyna að jafnsetja dauða hluti lifandi fólki. Markmiðið er oftast að bregða hulu yfir svindl og svínarí, hækkun í hafi, skattaskjól og aflandseyjar, eða pólitíska bófaflokka. Sú útgáfa einkalífs stríðir gegn gegnsæi samfélagsins og upplýsingafrelsi. Gegnsæi byggist á „follow the money“. Þess vegna geta peningar og skúffufélög eða lögpersónur ekki haft neitt einkalíf. Því er Persónuvernd í ruglinu.
Endurræsum þjóðfélagið

Gamla pólitíska settið hefur eyðilagt límið í samfélaginu. Hinir ríkustu verða enn ríkari og hinir fátækustu enn fátækari. Við getum ekki breytt þessu með gömlum pólitíkusum með þýfi í skattaskjóli á aflandseyju. Þurfum að endurræsa þjóðfélagið. Þurfum að endurræsa þjóðarauðlindirnar, fiskveiðarnar, orkuna og ferðamennskuna. Þurfum að endurræsa heilbrigðiskerfið eins og það leggur sig, eftir skipulegar misþyrmingar Sjálfstæðisflokksins. Þurfum að koma skikki á ferðamennsku, eftir óskipulegan sofanda Sjálfsstæðisflokksins. Þurfum að ná markaðsverði auðlindarentu með uppboðum. Endurræsum þjóðfélagið í boði pírata.
Afleitur forsætis

Allir verða ágætir af samanburði við Sigmund Davíð, líka Sigurður Ingi. Sem er framsóknarlegri en sá fyrrnefndi. Þið munið gamla frasann, klettur í hafinu og allt það. Í rauninni er Sigurður Ingi afleitur forsætisráðherra. Reif sundur friðlýsingu Þjórsárvera, sem áður hafði verið samþykkt. Vildi leggja niður umhverfisráðuneytið. Tuddaðist með Fiskistofu til Akureyrar og endaði þar með forstjórann einan. Studdi Tortóla-liðið með yfirlýsingu um, að flókið sé að eiga peninga á Íslandi og að einhvers staðar verði þeir að vera. Hann bjó til hinn vonda búvörusamning, sem er eins konar Þorgeirsboli í pólitískri umræðu.
Engin pólitísk ást

Hef enga trú á að Píratar kaupi þá hugmynd Viðreisnar að prufa sig áfram með 5% árlega aukningu uppboða á kvóta yfir 20 ára tímabil. Enn síður að prufa sig áfram með 5% árlega innleiðingu nýrrar stjórnarskrár. Píratar eru áratugum á undan Viðreisn í hugsun. Þeir telja, að hægt sé að gera á nokkrum mánuðum allt öfugt við það, sem Sjálfstæðisflokkurinn gerði á nokkrum mánuðum. Allt annað sé bara japl, jaml og fuður. Vilja skipta strax yfir í uppboðskerfi á kvóta og innleiða strax alla nýju stjórnarskrána. Þarna er gjá milli flokka framtíðar og fortíðar. Píratar og Viðreisn eru andstæðir pólar, ekki ástarsamband.
Kjósendaflóttinn

Samfylkingarfólk kvartar um, að almennt hafi flokkar stefnu Samfylkingarinnar, en kjósendur forðist samt Samfylkinguna. Skýringar eru tvær. Hægri Blair-ismi Ingibjargar Sólrúnar og Árna Páls Árnasonar hafi drepið Samfylkinguna. Eða að vinstri Corbyn-ismi Oddnýjar Harðardóttur sé að drepa Samfylkinguna. Vandinn er þó stærri. Árni Páll hafði ekki pólitískan kjörþokka og Oddný hefur hann ekki heldur. Um alla Evrópu og Bandaríkin er bakslag frá Blair-isma og sumpart yfir í Corbyn-isma. Verra er þó, að vinstra láglaunafólk hefur látið plata sig yfir í þjóðrembuflokka á hægri kanti. Hafa glatað nánd við Samfylkinguna.
Grænar hosur Viðreisnar

Á erfitt með að sjá fyrir mér Viðreisn gera hosur sínar grænar fyrir Pírötum. Stefnan er svo sem fallega skrifuð, en mér lízt misjafnlega á mannskapinn. Hvernig á fyrrverandi grátkarl atvinnurekenda að samþykkja, að láglaunafólk sé ekki að sliga atvinnulífið? Ég tel, að hjá þessu fólki slái hjartað með þeim Sjálfstæðisflokki, sem var fyrir yfirtöku nýfrjálshyggjunnar. Kosningarnar munu einkum snúast um, í hvaða mæli kjósendur trúa fagurgala Viðreisnar. En mun hún samþykkja uppboð á fiskikvóta og nýja stjórnarskrá? Kannski 10% skref til prufu í áttina, varla meira. Viðreisn mun þvælast fyrir endurreisn okkar.
Lifandi vefur pírata

Píratar.is eru mikilvæg kynning á pírötum og stöðu þeirra í umræðunni. Nærri tíuþúsund þátttakendur, misjafnlega hlynntir eða andvígir. Nokkur rugluð tröll eru í hópnum, en hver fyrir sig getur strikað þá út, sem hann nennir ekki að skoða. Mikilvægt er, að þarna sé í gangi virk umræða og gagnrýni. Þarna sjá píratar margt, sem fær fólk til að efast. Og geta eftir stutta umræðu tekið afstöðu til gagnrýninnar. Umræðan slípar pírata fyrir alls konar kaffispjall úti um borg og bý. Hún er að því leyti betri en einhliða umræða flokksfólks, sem finna má annars staðar á vefnum. Píratar.is vegur upp á móti fjölmiðlunum.

Píratar.is
Minn rasismi

Minn rasismi felst í andstöðu við íslam sem trúarbrögð, andstæð veraldlegum nútíma. Er hins vegar ekki andvígur búsetu múslima. Ekki heldur moskum þeirra, ef þar eru ekki predikaðar miðaldir. Við móttöku og aðlögun múslima vil ég fara gætilegar á nokkrum sviðum, sem hafa reynzt erfið í nágrannalöndunum. Ég vil ekki sérstök fátækrahverfi múslima. Ég vil, að þeim sé sagt frá menningarlegum mismun. Hann felst til dæmis í jafnstöðu íslenzkra kvenna og aðild þeirra að samfélaginu. Ég tel ekki þörf á að banna slæður. En mér finnst, að múslimar og múslimur eigi að taka þátt í atvinnulífinu og öðrum þáttum mannlífs á Íslandi.
Þeir lötu og þeir þreyttu

Pírötum hefur gengið vel í slagnum, þótt þess sjáist lítil merki í könnunum. Hafa komizt gegnum prófkjör með minni háttar ýfingum, sem hafa skilað ágætum frambjóðendum. Píratar sjást vel í umræðunni vegna fjölmennrar aðildar að vefmiðlum, einkum fésbók. Hefðbundin fyrirferð er líka fín, með skrifstofum og fundahöldum. Mikilvægt er á síðustu vikum að láta öfundarmenn ekki komast upp með margvíslegar mistúlkanir á stefnu eða meintu stefnuleysi. Mesti vandinn er eins og áður að koma ungum og öldruðum á kjörstað. Unga fólkið er of latt og gamla fólkið er of þreytt. Píratar þurfa að hafa mikið fyrir mætingu fólksins.
Svipað mat á mat

Smekkur TripAdvisor álitsgjafa fyrir veitingahúsum hefur nálgast minn smekk. Sjö af tíu beztu matarhúsum borgarinnar eru hin sömu á báðum listum.

Jónas:

1. Sjávargrillið

2. Matur & drykkur

3. Holt

4. Fiskfélagið

5. Kopar

6. Kaffivagninn

7. Grillmarkaðurinn

8. Restó

9. Ostabúðin

10.Múlakaffi

TripAdvisor:

1. Messinn

2. Matur & drykkur

3. Restó

4. Ostabúðin

5. Old Iceland

6. Fiskmarkaðurinn

7. Kaffivagninn

8. Forréttabarinn

9. Fiskfélagið

10.Sjávargrillið
Klippt og límt

Lítill munur er á loforðum flokka. Sjálfstæðis telur sig bara þurfa að lofa öldruðum og öryrkjum því sama og fyrir þremur árum og svikið var. Þá lofaði hann því strax, en nú dugar að lofa því 2018. Ekki strax, heldur þegar vinstri stjórn er komin. Metingur er um, hver hafi fyrst lofað hverju. Samfylkingin kvartar um, að Píratar klippi og lími hennar loforð. Björt framtíð kvartar um, að Viðreisn klippi og lími hennar loforð. Viðreisn segist elska Pírata. Allir þessir virðast þannig vera á sama loforðabletti. Skiptir litlu, því loforð eru verðlítil. Hjá Sjálfstæðis og Framsókn reyndust þau vera með öllu verðlaus.
Í mörgum flokkum

Útlendingahatarar hafa lengi kannað hitastigið í pólitíska vatninu og stundum kastað sér til sunds. Hafa sinn eigin flokk, Þjóðfylkinguna. Býr að vísu við sama fylgisleysi og Frjálslyndi flokkurinn áður. Slíkt hatur þrífst illa eitt og sér, en í samhengi við annað er árangur oft skárri. Síðast stigu slíkar dans við Framsókn í Reykjavík, og höfðu frægan sigur. Baráttukonur haturs á útlendingum eru enn í fylkingarbrjósti Sigmundarista. Dögun er líka full af slíku hatri, svo sem Guðjóni Arnar, Sturlu Jónssyni alþýðuhetju og Sigurjóni Þórðarsyni. Flokkur fólksins er skipaður kunnum hatara á borð við Magnús Þór Hafsteinsson, sem reyndi að hindra komu flóttamanna til Akraness. Þurfa þessir ekki að sameinast í einum flokki?
Óbærilega óbreytt

Svo heimskir geta íslenzkir kjósendur varla verið, að 26% velji Sjálfstæðis og 12% til viðbótar velji Viðreisn. Sjálfstæðisflokkurinn er bófaflokkur hinna allra ríkustu og stefnir óhikað að einkavinavæðingu velferðar. Síðustu daga fjármálaráðherra notar hann til að einkavinavæða fasteignir ríkisins. Viðreisn er nánast eingöngu skipuð fyrrverandi sjálfstæðismönnum, hugsanlega ekki eins hvinnskum. Þetta gera samtals 38%. Það, sem á vantar, getur Sjálfstæðis fengið hjá 12% Framsókn, þótt hún verði ekki eins öfgahægrisinnuð hjá Sigurðir Inga og hún var hjá Sigmundi Davíð. Kannanir spá óbærilega óbreyttri ógnarstjórn.
Lágmarkslaun tímabær

Fullljóst er, að verkalýðshreyfingin er áhugalaus um velferð lágstétta, einkum sé hún skipuð útlendingum. Samtök verkalýðsrekenda eru í samsæri með samtökum atvinnulífsins um Salek, litlar kauphækkanir. Á sama tíma eru heilu stéttirnar að lenda í tekjum undir framfærslukostnaði. Ekki bara öryrkjar, aldraðir og sjúklingar. Einnig starfsfólk í veitingum og gistingu og afgreiðslufólk á ótal sviðum. Eini aðilinn, sem getur komið í stað róttækrar verkalýðshreyfingar, er ríkisvaldið. Það á að fylgja erlendum árangri í tilraunum við að koma á fót lágmarkslaunum. Hér gætu þau numið 300.000 krónum nettó á hverjum mánuði.
Svikin loforð endurnýtt

Sjálfstæðisflokkurinn lofar öllu sama fyrir kosningar og hann sveik fyrir þær síðustu. Er í sex vikna kratagír á fjögurra ára fresti. Stelur þess á milli öllu steini léttara. Framsókn er ekki enn búinn að finna gírinn eftir slaginn um foringjaskiptin. En svakaleg mega loforðin verða, ef hún hyggst fara með himinhvolfum eins og síðast. Þessir tveir munu ekkert efna af loforðum sínum. Restin af fjórflokknum hefur góðan vilja, en linast, þegar að verkum kemur. Af nýlegu flokkunum er lítil reynsla, Viðreisn er ættuð úr Sjálfstæðis, en hinir flokkarnir munu reyna að efna loforð sín, Björt framtíð og einkum þó Píratar.
Hreyfing á drullupollinn

Skoðanakannanir benda til jafnvægis jafnstórra fylkinga, hægri og vinstri. Í annarri eru stjórnarflokkarnir og Viðreisn. Í hinni er stjórnarandstaðan og Píratar. Annars vegar eru kjósendur, sem vilja að mestu óbreytt ástand. Þar á meðal er gefins aðgangur að fiski, vaxandi misskipting aðstöðu og auðs, öll einkavinavæðingin. Hins vegar eru kjósendur, sem vilja breyta sem flestu, einkum stjórnarskrá, taka upp auðlindarentu og jafna lífskjör fólksins. Hætt er við, að ný ríkisstjórn hafi tæpan meirihluta, nema atkvæði óákveðinna falli misjafnt á þessar tvær fylkingar. Þannig kæmist hreyfing á drullupollinn.
Lokar ekki sjoppunni

Alþingi átti að hætta á föstudag í síðustu viku. Samt heldur forseti alþingis opnu, án þess að þingmál séu á dagskrá. Ríkisstjórnin boðar merk frumvörp, sem sjá ekki dagsins ljós. Ráðherrar úti um land að flytja ræður vegna aðvífandi kosninga. Að tjaldabaki einkavinavæðir fjármála ríkiseignir fyrir slikk. Í þingsölum ráfar verkefnalaus stjórnarandstaða. Skrípaleikur á ábyrgð Einars K. Guðfinnssonar þingforseta. Leyfir ríkisstjórn að segja hitt og þetta frumvarp vera alveg að koma, en ekkert kemur. Flokksformenn halda leynifundi og ekkert gerist. Á að halda þinginu verklausu, en samt opnu, alveg fram á kjördag?
Tala ljúft – hugsa flátt

Þótt þingmannsefni Viðreisnar tali ljúft um þjónustuvilja við almenning, er ég fullur efasemda. Þetta er nánast allt fólk atvinnulífsins, ekki almennings. Allt fólk Sjálfstæðisflokksins, ekki miðflokka eða vinstri. Þarna er Þorgerður Katrín, fyrrverandi ráðherra kúlulána. Þarna er Þorsteinn Víglundsson, grátkarl og forstjóri Samtaka atvinnulífsins. Ég sé þetta fólk frekar í samstarfi við Sjálfstæðisflokkinn heldur en Pírata. Uppspretta Viðreisnar er stuðningur við aðild að Evrópusambandinu. Það er eina stóra ágreiningsefnið gagnvart auðræði Sjálfstæðisflokksins. Ég sé Viðreisn sem þriðja hjól núverandi ógnarstjórnar.
Þeir segja svindl

Ýmsir stuðningsmenn Sigmundar Davíðs segja brögð hafi verið í tafli um kosningu formanns á sunnudaginn. Sumir Reykvíkingar hafi ekki verið í kjörskrá. Mótmælin komu þó ekki strax til tals, ekki fyrr en daginn eftir talningu. Síðast fékk Höskuldur Þórhallsson að vera formaður í kortér, meðan talið var upp á nýtt. En nú fékk Sigurður Ingi Jóhannsson að vera formaður dögum saman og er enn. Í fyrra skiptið varð Sigmundur Davíð formaður, en í seinna skiptið tapaði hann. Svona mál koma bara upp hjá framsókn, þar sem menn virðast lélegir í reikningi. Og eingöngu, þegar um er að tefla Sigmund Davíð, hinn mikla heimsmeistara.
Dýrasti þingmaðurinn

Sigmundur Davíð hefur ekki verið ráðherra í allt sumar. Samt hefur honum tekizt að halda aðstoðarmann, bíl og bílstjóra á ríkiskostnað. Líklega á grundvelli frekjunnar. En ríkið hefur allt annað við peningana að gera en að sóa þeim í frekan alþingismann. Þótt Sigmundur sé undarlegur, er hann ekki þvílíkt undur, að þjóðin þurfi að kosta undir það tvo aukamenn og einn bíl. Í þjóðfélaginu dofnar sífellt sú skoðun, að tilteknar persónur séu öðrum æðri. Ekki er hægt að hindra siðblinda í að telja það um sjálfa sig. En samfélaginu ber engin skylda til að halda uppi slíkum misskilningi. Betra er að gefa þeim pillur við hæfi.
Borgaralaun verða raunhæf

Borgaralaun eru ekki raunhæfur kostur, enda hefur enginn flokkur þau á stefnu sinni. Enn vantar útreikninga á fjárhag þessa flókna dæmis. Píratar hafa tekið þau til umræðu og fylgjast með erlendri umræðu um málið og tilraunum með það. Ein ástæða umræðunnar er, að milljónir verða atvinnulausar á næstu áratugum, þegar vélmenni koma til skjalanna í þjónustu og víðar. Þjóðfélög verða að vera undir breytinguna búin. Geta dreift hagkvæmni vélmenna til allra, ekki bara til þess 1%, sem flestu ræður. Tengist hratt vaxandi ójöfnuði á flestum sviðum. Annað hvort búa þjóðir sig undir borgaralaun eða lenda í blóðugri byltingu.
Fór vel í Framsókn

Jæja, þetta fór þá vel í Framsókn. Með sigur af hólmi fór framsóknarmaðurinn. Og leiðindagaurinn skall á veruleikann. Sigurður Ingi var skárri í stöðunni og gerir Framsókn að viðræðuhæfum flokki í pólitíkinni. Allir græða á því, en mest þó Framsókn. Hún slapp við að verða að sauðum á flótta frá veruleikanum. Hinn kostur hennar var firring, lygi og siðblinda. Og hún hafnaði þessu öllu. Varð bara eins og aðrir flokkar, heiðarlegur eða spilltur eftir atvikum. Hvað verður að Sigmundi veit ég ekki. Kannski er hann skástur í að rissa upp burstahús í skipulagi. En líklega reynir hann samt að flækjast fyrir öðrum í pólitíkinni.
Frysting á næsta leiti

Þeir, sem þefa af almenningsálitinu, segja mér, að Sigmundur sé fjölmennari en Sigurður á ættarmóti Framsóknar. Hvor þeirra, sem hefur slaginn í dag, mun fara fyrir klofnum flokki, kannski með þrjá þingmenn á hvorn væng. Sigurðarmenn hafa meiri séns á að komast í ríkisstjórn, enda kann Sigurður fleiri mannasiði en Sigmundur. Einkum er sá síðarnefndi óvinsæll meðal kollega, frægur af endemum. Skrítið er að reyna að sjá fyrir sér báða helminga klofins flokks vera saman í einni ríkisstjórn. Hvorugt freistar annarra flokka, sem mundu þó vinna meira til að losna við Sigmund. Flokksins bíður því frysting, sem gæti staðið áratug.
Eitraða ættarmótið

Ættarmót Framsóknar hófst með, að formaður framkvæmdastjórnar neitaði að veita ræðutíma fyrir forsætisráðherra. Sigmundur sagði bara fundi slitið og rauk út. Eftirsitjandi stjórnarmenn héldu þó áfram fundi. Útkoman varð, að Sigurður Ingi forsætis fékk kortér, en formaðurinn klukkutíma. Þegar röðin kom að Sigurði, létu Sigmundarmenn skrúfa fyrir útsendinguna. Í ræðum sumra félagsformanna kom fram hvöss gagnrýni á Sigmund Davíð, meðal annars frá Ásmundi Daða. Hann var fyrir skömmu aðstoðarmaður hans. Sigmundur lýsti þó framsóknarfundinum sem eins konar ættarmóti. Það hefur greinilega verið eitrað ættarmót klofinnar ættar.
Flokkar styðja greifa

Færeyska leiðin að auðlindarentu í fiskveiðum fær ekki víðtækan stuðning hér á landi. Markaðslögmál um frjáls útboð á leigukvóta eiga lítið fylgi. Sízt er það hjá meintum kapítalistum, sem vilja hafa það náðugt undir pilsfaldi ríkisins. Helzt styðja píratar útboð á leigukvóta og að öðrum forgangi að auðlindunum. Sjálfstæðis og Framsókn gæta hagsmuna kvótagreifa, eru andvígir auðlindarentu. Vinstri græn fengu færeyska pólitíkusa til skrafs og ráðagerða, en eru hræddir, líklega að tilhlutan Steingríms kvótgreifa-vinar. Viðreisn vill fara ofurhægt í sakirnar, setja eins stafs prósentu á uppboð. Þjóðin á því enn töluvert bágt.
Einkavæðing heilsunnar

Sjálfstæðisflokkurinn einkavæðir í heilsugæzlunni með því að bæta við tveimur einkavæddum stöðvum. Fjármagnar þær með að lækka greiðslur til þeirra stöðva, sem fyrir eru. Einkavæðir sjúkrahúsaðgerðir með því að draga úr greiðslum til Landspítalans. Greiða í staðinn til einkastöðva úti í bæ. Í því skyni beitir Flokkurinn fyrir sig Sjúkratryggingum Íslands. Það er opinber stofnun undir stjórn fanatísks einkavæðingarsinna, Steingríms Ara Arasonar. Rekur stofnunina eins og sértrúarsöfnuð einkavæðingar. Til að rýma fyrir einkastöðvum eru stóru ríkisstofnanirnar fjársveltar, einkum Landspítalinn. Eykur kostnað sjúklinga.

Eitraða blandan
Dauðar kennisetningar

Sósíaldemókratían er hér dauð. Samfylkingin er ekki flokkur alþýðu með sigg, heldur femínista, flóttafólks, bíllauss lífstíls, sorpflokkunar og lúxusvanda. Kommúnisminn er líka dauður hér. Vinstri græn eru ekki flokkur Moskvukomma, heldur græningja. Kapítalisminn er dauður hér á landi. Sjálfstæðisflokkurinn er flokkur kvótagreifa og annarra auðgreifa, sem hanga undir pilsfaldi ríkisins. Flokkar, sem reyna að feta í fótspor flokkanna þriggja, hafa fallandi fylgi. Aðeins þrír nýlegu flokkanna eiga séns á þingmönnum, Píratar, Viðreisn og Björt framtíð. Enginn þeirra fylgir úreltum trúarritum og kennisetningum 19. aldar.
Tvenns konar Framsókn

Hyggist Framsókn hafa einhver áhrif fram í tímann, verður hún að díla við aðra flokka. Með formann, sem enginn vill reyna að díla við, verður þetta ókleifur múr. Sigmundur Davíð er fæla. Það er annað hvort hans leið eða engin leið. Við hann er ekkert um að semja. Þótt hans Framsókn fái 10% fylgi, fær hún engu að ráða. Dæmd til langvinnrar stjórnarandstöðu. Verður ekki húsum hæf. Sigurður Ingi er hins vegar vel látinn. Fólk er ekki hrætt að díla við hann. Það er bara eins og kaupin gerast á eyrinni. Þótt hans Framsókn fái sama 10% fylgi, getur hún lagt sitt lóð á vogarskálar stjórnarsamstarfs. Framsókn verður ekki fryst.
Rannsókn Panama-skjala

Evrópuþingið hóf í þessari viku rannsókn á svonefndum Panama-skjölum. 65 manna rannsóknanefnd hlustaði á skýrslur blaðamanna, sem eiga þátt í að koma þessum skjölum á framfæri. Þau eiga upptök sín hjá skattaskjóls-milliliðnum Mossack Fonseca. Lekinn er sá mesti í sögu stafrænna upplýsinga. Tveir forsætis hafa þegar sagt af sér, David Cameron og Sigmundur Davíð. Bjarni Ben og Ólöf Nordal hafa enn ekki sagt af sér. Þingnefndin mun ákveða, hvort skattayfirvöld ríkja Evrópusambandsins hafi trassað að verjast skattsvikum og brotum á gegnsæi skjala. Kannski verða Bjarni og Ólöf kölluð fyrir til að svara spurningum.

GUARDIAN
Miðju- og hægri framsókn

Fram undir lok síðustu aldar taldi Framsókn sig vera miðjuflokk, sem gæti samið á víxl til vinstri og hægri. Sem lægði öldur öfganna. Fór að feta til hægri með Halldóri Ásgrímssyni. Tók svo stökkið á hægri jaðarinn með Sigmundi Davíð, sem í þrjú ár leiddi ógnarstjórn gegn almenningi. Laskaði opinbera heilsukerfið og menntakerfið, tók hart á öldruðum og öryrkjum. Um helgina lýkur vonandi hinu skelfilega tímabili Sigmundar Davíðs, sem enginn vill semja við. Og miðjufólkið tekur við flokknum að nýju. Fautaakstur aflendings í skattaskjóli hentar ekki sveitafæddum lopaflokki. Bjarnabófarnir eiga allir heima í Sjálfstæðisflokknum.