arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Veltið borðum víxlaranna

Þessa daga er verið að kynna nýjar tölur fjölþjóðastofnana um stéttaskiptingu. Sýna, að ríkasta eitt prósent mannkyns á um helming auðs í heiminum. Að áttatíu ríkustu mennirnir eiga meira en fátækari helmingur mannkyns. Stafar ekki af dug og vizku fárra, heldur af aðstöðu þeirra til að stela og fela þýfið. Jafnframt breyttist lýðræði í auðræði. Bandarískir þingmenn eru allir á framfæri greifa. Hér er ferlið það sama, ríkasta eitt prósent þjóðarinnar gleypir fjórðung alls auðs. Engin bremsa er á þessu, græðgi þjófanna er óseðjanleg, auðræðið étur sig innanfrá. Fólk verður að vakna, ganga í musterið, velta um borðum víxlaranna.
Endalok harmsögu

Pólitískum ferli Hönnu Birnu er loksins lokið. Hafði mikil og ítrekuð afskipti af rannsókn lögreglunnar á lekamálinu. Fór langt út fyrir verksvið sitt sem ráðherra. Þetta er niðurstaða umboðsmanns alþingis. Með tuddaskap hrakti hún lögreglustjórann úr embætti. Bófaflokkur hennar rústaði innanríkisráðuneytinu, sem þjenustaði tuddann. Á endanum hékk hún ótrauð á nöglunum í hamrabrúninni. Flótti hennar og og handrukkara hennar úr einni lygi í aðra er búinn að vera langvinn harmsaga. Útilokað er, að hún sýni sig aftur á alþingi, þegar hún hættir í fríi. Niðurstaða umboðsmanns er eindregin og verður ekki vefengd.
Óðfluga til auðræðis

Í stóru og smáu böðlast ríkisstjórnin áfram við að flytja verðmæti frá fátækum til ríkra. Grefur undan Sérstökum með því að hætta að fjármagna stofnunina. Því verður að hætta við ýmsan málarekstur gegn ofurbófum. Neitar jafnvel að smíða frumvarp til laga um smálánafyrirtæki, sem frægir bófar á Balkanskaga reka hér á landi. Áður er komið fram, að hún reynir að sturta Landspítalanum og dregur á öllum póstum úr hvers konar velferð. Útkoman er, að Ísland siglir æ hraðar til auðræðis, þar sem 1% þjóðarinnar á meirihluta allra eigna og hálf þjóðin er eignalaus eða í eignamínus. Næst ætla þjóðníðingarnir að gera kvótann varanlegan.
Innileg verktakaást

Ekki kemur á óvart, að Jón Gunnarsson þingmaður reyni að snapa fæting við hvers konar umhverfissinna. Í Sjálfstæðisflokknum er útbreidd sú skoðun, að verktakar sé allri náttúru æðri. Sama er að segja um Framsókn. Sumir telja líka, að lón og stíflur taki náttúru fram að fegurð. En aðallega snýst þetta um verktakana. Undarlegra er, að ríkisstofnunin Orkustofnun taki þátt í að efla úlfúð og reiði fólks og snapa fæting við það. Geðveikar eru áætlanir stofnunarinnar um að rífa fyrri sættir og skutla sextán vernduðum stöðum í nýtingu. Guðni A. Jóhannesson orkumálastjóri hefur að vísu áður sýnt vanstillingu. En nú er komið upp í kok.
Vonlaus Evrópuþrjózka

Sem Evrópusinni get ég fullyrt, að þrjózka Jóhönnu drap ríkisstjórn hennar. Evrópuaðild naut þá lítils fylgis og klauf samstarfsflokkinn í ríkisstjórn. Í pólitík þarf að velja sér bardaga og hafna vonlausum slagsmálum. Samfylkingin er ekki stjórntæk, ef hún heldur áfram slíkri þrjózku. Eftir kosningar myndast meirihluti um mál, sem hægt verður að sættast um. Ekki mun þá duga að setja samstarfsfólki afarkosti eins og Jóhanna gerði. Sú reynsla drap frekari sénsa á slíkum vinnubrögðum. Evrópusambandið getur samt orðið vinsælt einhvern tíma í framtíðinni. Þá getur Samfylkingin reynt að taka slaginn og koma málinu í gegn.
Eitraðir lífeyrissjóðir

Með því að vera í lífeyrissjóði missirðu rétt til ellilauna. Lífeyrisgreiðslur til þín dragast nefnilega frá ellilaunum ríkisins. Sjóðirnir hafa í raun það eina hlutverk að færa greiðsluskyldu lífeyris frá ríkinu til launþegans. Hann borgar mánaðarlega í lífeyrissjóð, en fær ekkert í staðinn. Ekki fyrr en tekjur hans eru orðnar svo miklar, að lífeyrisprósentan fer yfir upphæð ellilauna. Þar á ofan eru sjóðirnir orðnir að banabita verkalýðsfélaga. Þau snúast að mestu um samsæti með atvinnurekendum í stjórnum sjóða og fyrirtækja, sem sjóðirnir reka. Vinna þar beinlínis gegn hagsmunum launafólks, svo sem í glæpafélaginu Lýsingu.
Stormar og stórsjóir

Jafnt og þétt eykst vissan um, að loftslagsbreytingar af mannavöldum séu að verða hættulegar mannkyninu. Veðurmælingar frá 6300 athugunarstöðvum sýna, að meðalhitinn 2014 var sá hæsti í 135 ára sögu mælinga.

NASA, geimferðastofnun Bandaríkjanna, varar við enn auknum meðalhita yfirborðs jarðar. Hann muni magna veðurofsa, svo sem hamfaraflóð, ofsabrim og hvirfilbylji. Af þeim völdum megi reikna með auknum uppskerubresti og öðrum hörmunum mannkyns. Þessar fréttir munu að vísu ekki hafa nein áhrif á skoðanir efasemdarmanna. Þeir hafa sig mjög í frammi, einkum í Bandaríkjunum. Þeir munu ekki láta staðreyndir trufla sig. Hafa aldrei.
Framsókn eflir öfgar

Framsókn hefur skipað einn kunnasta útlendinga- og hommahatara landsins sem varamann í mannréttindaráði Reykjavíkur. Eðlilegt framhald af framboði tveggja moskuhatara flokksins í borgarstjórn. Framboðið gafst vel, Framsókn fékk óvænt tvo fulltrúa, en ekki hafði verið reiknað með neinum. Menn þar á bæ telja, að vænlegt til vinnings sé að ýta flokknum á braut rasisma og haturs. Ekki er þó full eining um þessa stefnu. Eygló Harðardóttir velferðarráðherra og Birkir Jón Jónsson, fyrrum alþingismaður, andmæla framboði Gústafs Níelssonar. En líklega drepst Framsókn smám saman, nema hún skipi sér eindregið í hóp hægri öfgahópa.
Svei þér Skjár einn

Mér finnst hráslagalegt að draga einfeldninga á svið til að skopast að þeim. The Biggest Loser kitlar eineltishneigð áhorfenda. Megrunaraðferðin er fráleit, sérfræðingar vara eindregið við henni. Megrun er flókin og gerist ekki svona. Eftir þrjú ár verða nærri allir þáttakendur orðnir feitari en áður. Það skiptir siðblinda stjóra engu máli, áskrifendur hafa fengið sitt kikk. Hafa hlegið að fitubollum, sem prófa nýjasta trikkið í langri örvæntingu. Þarna er reynt að ná alltof hröðu og hættulegu þyngdartapi með öskrum og ógeði siðblindra þjálfara. Þetta eru hættulegir og annarlegir öfgar í sirkuslátum. Svei þér Skjár einn.
Horfinn hornsteinn

Þegar fólk hættir að horfa á sjónvarpsfréttir á kvöldin, stafar það sumpart af vonbrigðum. Ég get ekki treyst tímasetningunni. Horfði lengst af á fréttir í sjónvarpi. En boltaleikir ryðja sjónvarpsfréttum í auknum mæli úr slotti þeirra í dagskrá. Og það eru ekki bara leikirnir, sem fylla dagskrá sjónvarps, heldur endalaust blaður um leikina. Þetta er orðið að vítahring. Minna áhorf á fréttir er notað sem skálkaskjól. Sem ástæða að leyfa boltaleikjum að ryðja þeim oftar til hliðar. Þannig er verið að drepa sjónvarpsfréttirnar. Traustur hornsteinn í degi mínum er horfinn. Þar með hvarf ríkissjónvarpið endanlega úr lífi mínu. Er hornsteinar hverfa, hættir sjálf dagskráin að vera hornsteinn og Netflix tekur við.
Betra fyrir vestan

Aðlögunarhæfni múslima er meiri í Bandaríkjunum en í Evrópu. Eitthvað má læra af því. Í Evrópu er algengt, að múslimar séu á sósíalnum eða í fangelsi, síður í Bandaríkjunum. Í Frakklandi eru múslimar meirihluti fanga. Múslimar eru þar í sömu stöðu og svertingar í Bandaríkjunum. Evrópa hefur fátækrahverfi múslima og ofbeldisglæpi, sem slíkum hverfum fylgja. Rannsókn segir, að 7-14% múslima hafi fagnað hryðjuverkum múslima. Gætu verið um hundrað milljón manns. Öfgar eru því algengari meðal múslima en margir ímynda sér. Og margir hófsamir múslimar láta sér líka fátt um finnast. En Evrópa þarf að finna, hvað hefur farið úrskeiðis.
Afneitun fjölmenningarsinna

Hjá fjölmenninarsinnum er víðtæk afneitun á lærdómi vesturlanda af blóðbaðinu á Charlie Hebdo. Þeir neita að sjá bilunareinkenni á stefnu fjölmenningar. Það má greinilega sjá á viðbrögðum þeirra á fésbókinni við hvers konar gagnrýni. Ég varð greinilega var við þetta síðustu daga. Sumir fjölmenningarsinnar eiga bara eftir garg og aðsúg í vopnabúrinu. Vilja ekki hlusta á neinar hugmyndir um lagfærða stefnu. Munu þó eiga eftir að verða fyrir enn meiri vonbrigðum. Fjölgi hryðjuverkum í Evrópu, mun stuðningur fólks við núverandi fjölmenningarstefnu fljótt þorna upp. Réttur tími til að skipta niður um gír er því nú, ekki síðar.
Bókstafurinn illi

Því meira sem trúarbrögð byggjast á Bókstafnum, því hættulegri eru þau. Gamla testamentið og kóraninn eru afleit rit, sem flytja okkur ofbeldi og grimmd. Að baki veraldlegs nútíma á vesturlöndum voru myrkar aldir, þar sem túlkanir á biblíutexta voru alls ráðandi. Þeir tímar eru löngu liðnir, nema í fámennum sértrúarsöfnuðum. Nú á tímum eru það mest múslimar, sem hengja sig í túlkunum á Bókstafnum. Sharia lögmál kóransins er ljót karlremba og hefndafíkn. Við skulum ekki strika yfir tengsli milli túlkana á þessum gamla texta og terror í nútíð og framtíð. Öll bókstafstrú er ill og öfga-íslam er nú skæðasta bókstafstrúin.
Trúin og terrorinn

Hættulegt er að skilja í umræðunni milli trúar og brjálsemi terrorista. Trúin er miðlæg, þótt hættulegt fólk skýli sér oft undir yfirskini trúar. Öfgatrú er í eðli sínu hættuleg með því að framleiða skálkaskjól. Þá skiptir engu, hver trúin er. Kristnir öfgar geta verið jafn hættulegir og öfgar múslima. Núna er sveifla til öfga mest hjá múslimum. Mikið fé streymir frá Sádi-Arabíu til skóla í Pakistan og moska í Evrópu. Þar æsa sumir öfgaklerkar sannanlega upp andlega veikburða ungmenni og senda þau inn á veginn til vítis. Engin ástæða er til að gefa trúarbrögðum neinn afslátt af gagnrýni á aðild þeirra að terrorisma.
Slappir terroristar

Á Vesturlöndum eru múslimar fremur slappir terroristar. Allur þorri hryðjuverka í Evrópu er annað hvort á vegum þjóðernishópa í sjálfstæðisbaráttu eða á vegum öfga-vinstris og öfga-hægris. Múslimar eiga bara 2% af hryðjuverkum í Evrópu á þessari öld samkvæmt tölum frá Europol. Breivik reyndist hættulegri en Íslam. Tölur frá FBI segja, að múslimar eigi 6% af hryðjuverkum í Bandaríkjunum árin 1980-2005. Það er því ekki nóg að garga: „Múslimarnir eru komnir“. Vesturlönd þurfa á ýmsan hátt að verjast hryðjuverkum, mest þó heimatilbúnum. Þurfa meðal annars að forðast stríð. Og forðast að fá nýborgara, sem ekki vilja aðlagast.
Þægilega svart-hvítt

Fólki líður vel með svartar og hvítar myndir. Annað hvort eru múslimar góðir eða vondir. Engin afbrigði af gráu eru leyfð. Tók vel eftir því á fésbók, er ég lýsti gráum skoðunum á þessu sviði. Til dæmis var sumt vinstra fólk svo hissa, að það gat bara gargað. Múslimar eru hvorki góðir né vondir, ekki frekar en kristnir eða trúlausir. Aðlögunarhæfni múslima er samt slök að meðaltali. Íslam er miðlægari sínu fólki en önnur trú er sínu fólki á veraldlegum vesturlöndum. Í Róm er ég sem Rómverji, í Persíu sem Persi. Ætlast til, að múslimar á Íslandi fylgi staðarreglum um manninn og frelsið. Og móðgist ekki frekar en kirkjan.
Frábæra og þjakaða land

Ísland er frábært land, þjakað af afkomendum vanþroska glæpalýðs, sem hraktist undan eðlilegri stjórnsemi í Noregi. Snemma reyndist þjóðin gersamlega ófær um að stjórna sér, svo sem fyrst kom í ljós á þjóðveldisöld, síðan á sturlungaöld og loks á fullveldisöld. Í millitíðinni var þjóðin mest á framfæri Dana, er reyndu árangurslítið að hafa vit fyrir innlendum sýslumönnum. Um aldamótin magnaðist sjálfsdýrkun, sem forseti Íslands kynti undir. Til valda voru á endanum valdir fávísir bófar, sem skófu auðlindarentu af þjóðinni, afhentu kvótagreifum og stóriðjugreifum. Ísland væri frábært, ef ekki væru Íslendingar að flækjast þar.
Minni háttar bófaflokkar

Samfylkingin og Vinstri grænir eru bófaflokkar eins og Sjálfstæðisflokkurinn og Framsóknarflokkurinn. Að vísu minni háttar bófaflokkar, en eiga samt aðild að tveimur af verstu málum valdastéttarinnar. Hvorir tveggja áttu aðild að nefnd, sem reyndi að afhenda kvótagreifum þjóðarauðlindina í nærri aldarfjórðung. Reyndu þannig að skapa þjóðinni síðari skaðabótaskyldu. Hvorir tveggja áttu aðild að því að stinga nýju stjórnarskránni undir stól undir því yfirskini, að það mundi friða þáverandi stjórnarandstöðu. Árni Páll Árnason átti mikinn þátt í hvoru tveggja. Þessir glæpir gegn þjóðinni hanga enn um háls flokkanna.
Kratar mislesa Viðreisn

Ágreiningur Viðreisnar við Sjálfstæðisflokkinn er fólginn í dálæti Benedikts Jóhannssonar á Evrópusambandinu. Í öllum öðrum málum fylgir hann stefnu síns gamla flokks. Hefur beinlínis lagt til, að kvótagreifarnir haldi öllum þorra veiðiheimildanna. Kratar mislesa hann, þegar Stefán Jón Hafstein og Össur Skarphéðinsson hrósa honum fyrir kvótastefnuna. Líklega blindar Evrópuglýjan þeim sýn. Evrópusinnaðir hægri menn geta fylgt Viðreisn að málum, en það verður ekki breið fylking. Samfylkingin fær þar engan stuðning við stjórnarskrá eða markaðsverð á auðlindarentu. Raunar sýnist mér hún lítinn áhuga hafa á slíku.
Gerræði dómstjórans

Gerræði er stundum æðra lögum í dómsmálum hér á landi. Jafnvel dómstjórar fara ekki eftir lögum og reglum. Halldór Halldórsson fer ekki eftir Dómstólaráði. Dómstjóri Norðurlands vestra birtir dóma bara í undantekningartilvikum. Suma dóma birtir hann eftir dúk og disk, þegar hann hefur sætt ákúrum fyrir gerræði. Skýringar hans halda ekki vatni. Segir héraðið of fámennt til að rétt sé að birta dóma. Segir birtingu gera dóma eilífa, því „Google gleymir engu.“ Þetta er prívat gerræði. Ófært að hafa dómara, sem fer ekki eftir lögum og reglum í eigin hegðun. Skrítið, að Dómstólaráð láti sig ekki varða gerræði dómstjórans.
Einn af þúsund?

Í vikunni skrifaði ég stutta pistla í kjölfar hryðjuverksins á Charlie Hebdo. Niðurstaða mín er, að hér sé lítill múslimavandi. Ekki er vitað um terrorista hér. Að múslimar eigi að fá að reisa sínar moskur í friði. Nýir ríkisborgarar kynni sér þó mannréttindi og málfrelsi í stjórnarskrá og hvernig þau feli í sér önnur gildi en sharia kóransins. Gera þarf fólki grein fyrir, að það geti ekki farið gegn stjórnarskrá. Rannsóknir sýna, að í Evrópu er undirliggjandi víðtæk andstaða múslima við vestræn gildi á þessu sviði. Úr hverju þúsund manna mengi, sem efast um slík atriði, kemur kannski bara einn terroristi. En það er of mikið.
Fráhrindandi bókstafstrú

Lízt illa á bókstaf múslima, fráhrindandi trú, er byggist á forstokkaðri karlrembu kóransins. Og öðrum texta hans, sem stríðir gegn málfrelsi og mannréttindum nútímans. Meðal „hófsamra“ múslima á vesturlöndum er því miður töluverður stuðningur við ógeðfelld sharia-ákvæði kóransins. Raunar eru önnur trúarbrögð litlu skárri. Hef þó í huga, að gagnrýni á kirkjukristni snýst um löngu liðna tíð og gildir varla í nútíma. Kirkjukristni hefur dottið úr vestrænu valdakerfi nema í afturhaldsríkjum á borð við Ísland. Gamla testamenti gyðinga og kristinna er sama ógeð og kóraninn og ætti að falla úr biblíunni. Vond er hvers kyns bókstafstrú.
Til vits og ára

Fyndin er fullyrðingin um, að það sé vandamál, að sjötugir stjórni landinu. Í síðustu kosningum urðu kynslóðaskipti, er fertugir silfurskeiðungar tóku við. Frekar má segja, að börnin stjórni barnalega. Fullyrðingin er studd annarri fullyrðingu um, að 67 ára Davíð staksteinn stjórni Bjarna og 62 ára Þórólfur í kaupfélaginu stjórni Sigmundi Davíð. Þunn skýring. Ólafur Ragnar er að vísu 71 árs, en hann er á útleið. Að Sigrún Magnúsdóttir varð ráðherra 70 ára segir okkur, að yngri þingmenn stóðust ekki prófið. Ynging alþingis í kosningunum var mesta feilspor í sögu lýðveldisins. Gamla fólkið er þó komið „til vits og ára“.
Vanmetið garg í kassa

Röng er túlkun Guðmundar Steingrímssonar á íslenzkri pólitík sem gargandi hóp í kassa. Hópurinn böggi venjulegt fólk, sem vilji, að öll dýrin í skóginum eigi að vera vinir. Vandinn er þó ekki pólitíkusar í kassa eða í boxhring. Vandinn er venjulega fólkið utan kassans, sem heldur, að öll dýrin í skóginum eigi að vera vinir. Þetta venjulega og lítt þrasgefna fólk velur með nokkura ára bili fremur heimska bófa til að stjórna landinu. Kýs jafnvel flokk, sem vill koma á friði milli íslenzkra útgáfna á Camorra, Ndrangheta og Mafia. Verkefnið á að felast í að koma viti fyrir kjósendur, ekki að gæla við bófaflokka illa gefinna dólga.
Minning um Helga Hós

Safna þarf fé til að endurreisa minnisvarðann um Helga Hóseasson, eins merkasta Íslendings síðustu aldar. Óþokkar eyðilögðu þennan minnisvarða við Langholtsveg fyrir nokkrum dögum. Helgi þótti óvenjulega skrítinn, varði elliárum sínum í að gagnrýna yfirvöld og almætti. Raunar er ekkert skrítið við að vera öðruvísi í geðbiluðu ríki, þar sem volaðir kjósendur velja heimskustu bófana til valda. Helgi var ekki í kassanum, hann var utan við hann. Við eigum að virða slíka menn. Reykjavíkurborg á að taka frumkvæði að varðveizlu minningar um mann, sem dögum, vikum og mánuðum stóð þögull í sínu úthverfi með mótmælaspjald í hendi.
Franskur tvískinnungur

Kratarnir, sem stjórna Frakklandi, hafa fengið Charlie Hebdo skakkt í hausinn. Manuel Valls innanríkisráðherra fékk í kjölfarið bannað uppistand háðfuglsins Dieudonné. Hliðstætt því, að útgáfa háðblaðsins Charlie Hebdo væri bönnuð. Það er tvískinnungurinn að baki orða Hollande forsætisráðherra: „Charlie Hebdo mun lifa áfram“. Kratarnir hafa lengi hatað Dieudonné vegna gríns hans um gyðinga. Hafa sótt ýmis mál gegn honum á grundvelli laga um bann við „hatursáróðri“. Þau lög eru svartur blettur á Frakklandi. Eins og Salman Rushdie sagði „Án frelsis til að móðga er ekkert tjáningarfrelsi.“ Fólk þarf að venjast því að móðgast.
Tæknin er hornsteinn

Hagkerfi Þýzkalands er gerólíkt hagkerfi Bandaríkjanna, þar sem kaupsýsla er hornsteinn. Í Þýzkalandi er tækni hornsteinninn. Bandaríkin hafa neikvæðan viðskiptajöfnuð gagnvart Kína, kaupa þaðan alls kyns ódýrt drasl. Þýzkaland hefur jákvæðan jöfnuð gagnvart Kína, selja þangað flókin tæki. Bandaríkin skulda Kína, Þýzkaland á inni hjá Kína. Vegna þessa mismunar tapaði Þýzkaland minna á bankakreppunni en Bandaríkin. Þýzk tækni reynist samkeppnishæfari en bandarísk kaupsýsla. Gerir Þýzkaland að næstmesta útflutningsveldi heims á eftir Kína. Þar á ofan vilja Þjóðverjar ekki skulda, sem Bandaríkjamönnum þykir gott.
Of dýr ríkiskirkja

Ríkiskirkjan er ekki þjóðkirkja. Hún nýtur ríkisverndar, ekki þjóðarverndar. Ríkið skrifar ómálga börn inn í kirkjuna. Þú þarft að hafa fyrir því að losna úr bóndabeygjunni. 32% kirkjusókn um jól sýnir, að minnihluti þjóðarinnar er ríkiskirkjulega kristinn. Aðrir eru áhugalausir eða sinna sinni barnatrú án milligöngu ríkispresta. Kirkjan felur sig bakvið þennan óviðkomandi meirihluta. Hér á að ríkja trúfrelsi samkvæmt stjórnarskrá, þótt kirkjan njóti samkvæmt henni verndar ríkisins. Sú vernd gengur úr hófi fram, þegar ríkiskirkjan hefur forgang að trúboði í skólum og ríkisútvarpi og prestar eru allir ríkisreknir.
Fóru framúr sér

Fjölmenningarsinnar fóru framúr sér þessa vikuna út af léttu rugli í þingmanni Sjálfstæðisflokksins um múslima. Líklega telja þeir einnig

AHMED ABOUTALEB vera rasista. Er hollenzkur múslimi, fæddur í Marokkó, er borgarstjóri í Rotterdam. Sagði í sjónvarpsviðtali, að bezt sé fyrir þá múslima, sem sætta sig illa við frelsi og tjáningarfrelsi, að yfirgefa Holland. Þeir væru betur komnir í öðrum löndum, þar sem þeir gætu verið „þeir sjálfir“. Þetta er kjarni vandans: Ýmsir múslimar hafa skoðanir sharia-lögmála kóransins um frelsi og mannréttindi, sem stangast á við vestrænt frelsi og mannréttindi. Ætti að líða betur í ríkjum íslams.
Engir terroristar hér

Múslimavandi Íslendinga snýst ekki um öfgar terrorista. Snýst um, að hingað er komið hjartagott fólk, sem trúir ekki á miðlægustu gildi þjóðarinnar. Þarna eru karlrembur, sem vilja ráðskast með konur sínar, systur og dætur, sem hér eiga að hafa frelsi. Karlrembur, sem vilja taka réttlætið í sínar hendur, þótt ríkið hafi einkarétt á ofbeldi. Þarna eru bókstafstrúarmenn, sem viðurkenna hvorki vestrænt tjáningarfrelsi né vestræn mannréttindi og telja sharia í kóraninum duga. Sumt af þessu góða fólki sækir mosku, sem fjármögnuð var af trúarlegum forneðlum úr Sádi-Arabíu. Samanlagt er þetta hóflegur vandi, sem ekki verður leystur með ígildi gyðingaofsókna eða með að láta Styrmi njósna um bakgrunna.
Skilyrtur borgararéttur

Alls staðar er friður milli trúarbragða, nema á snertilínum og skörunum múslima við aðra trúflokka. Ekki þýðir að stinga höfðinu í sandinn. Íslam er ófriðlegri en önnur trú og því þarf að hafa gætur á múslimum. Neiti miðlægir pólitíkusar þessu, púkka þeir undir fylgi við öfgaflokka múslimahatara. Þar með er ekki sagt, að merkja beri múslima með ígildi gyðingastjörnu. Ríkisborgararétti þarf bara að fylgja yfirlýsing þeirra um, að þeir skilji, að veraldlegt þjóðfélag hefur sumpart önnur gildi en kóransins. Feðraveldi er til dæmis úthýst hér. Hér er líka mikið tjáningarfrelsi. Við vitum, að aðrir en múslimar skilja það.
Ein trú er friðlaus

Nánast öll trúarbrögð heims halda friðinn hver við önnur. Friður er hvarvetna, þar sem þau snertast eða skarast. Kristnir og búddistar, bramistar og sikkar, sjintóistar og náttúrudýrkendur, ásatrúarmenn og forfeðradýrkendur lifa saman í sæmilegum friði. Ein trú er þó sér á parti. Það er íslam. Hvar sem svæði hennar snertir svæði annarra trúarbragða eða skarast á við þau, þar er stríð. Þannig er ástandið í Kína og á Filipseyjum, á Indlandsskaga og um alla norðanverða Afríku. Hvar sem múslimar eru nógu margir, eru þeir í heitu eða köldu stríði við nágranna sína. Það er bara staðreynd. Því þarf að hafa sérstakan vara á múslimum.
Skrifstofur kölska

Opnir skrifstofusalir komu til sögunnar seint á starfsævi minni. Ég sé eftir, að hafa ekki strögglað meira gegn þeim. Komið er í ljós, að lokuðu kontórarnir voru mannvænni og afkastavænni. Hávaðinn í opnu rými truflar einbeitinguna og helmingar afköstin. Fólk þarf helzt að vera með heyrnarhlífar til að lifa af þessa nýjung kölska.

THE NEW YORKER fann út, að starfsmönnum leið verr í opnum sölum. Þeir framleiddu minna og sýndu minni hugkvæmni. Opnar skrifstofur stuðluðu að athyglisbresti. Í auknum mæli tók fólk sér veikindafrí. Hins vegar kom í ljós, að heimavinna skilar meiri afköstum en allar tegundir skrifstofa. Sú er líka mín reynsla.
Enga trúarskóla takk

Opinberir aðilar ættu ekki að kosta trúarskóla eða sérhagsmunaskóla að neinu leyti. Þekki þó helzt kaþólska skólann í Landakoti, sem löngum var í fréttum af ýmsu ókristilegu. Efast um, að hið opinbera megi afhenda fræðsluskyldu sína aðilum á sviði trúarbragða. Í Evrópu eru menn að vakna upp við, að einstaka moskuskólar hafa verið uppsprettur terrorista. Skynsamlegra er, að ríki og bæir annist sjálfir menntun fremur en að henni sé útvistað til gróðafíkla eða ofsatrúarmanna. Við lifum í veraldlegu samfélagi. Þurfum sízt á því að halda, að skrítnir hagsmunir geri skóla að vettvangi fyrir annarlegan heilaþvott.
Enginn sýningargripur

Feginn er ég, að Sigmundur Davíð fór ekki til Parísar „af ýmsum samverkandi ástæðum“. Hann er þjóðinni til skammar, hvar sem hann kemur til siðaðra þjóða. Íslendingar kusu þetta, segja menn og hrista hausinn. Minnir pínulítið á Davíð Oddsson, sem sagði vinsæla heimabrúks-brandara sína erlendis; og enginn hló. Þaðan stafar óbeit Davíðs á Evrópu og Evrópusambandinu. Svipað er á seiði með silfurskeiðunginn, sem þjóðin hefur núna sett sér til öndvegis. Ógæfu Íslands verður margt að vopni, þótt Sigmundur Davíð sé ekki til sýnis á götum Parísar. Því sjaldnar sem hann er á fótum yfirleitt, því skár gengur hans dvergunum sjö.
Trúarbrögð til vanza

Skipulögð trúarbrögð hafa oftast verið ógn við frið og mannréttindi. Kristni á sér blóðuga fortíð, þótt hún sé núna meira til friðs en áður. Nú er karlrembd íslam ein helzta ógnin við frið og mannréttindi í heiminum. Kóraninn er afleit bók eins og gamla testamentið. Nýja testamentið er töluvert skárra, en gallað þó. Verra er, að kóraninn með sharia-lögmálunum er miðlægur í ríkjum múslima. Biblían er löngu hætt að vera miðlæg í vestrænum ríkjum. Ríki múslima viðurkenna alls ekki mannréttindaskrá Sameinuðu þjóðanna. Hafa í aldarfjórðung haft eigin Kairó-mannréttindaskrá, sem setur sharia-lögmál kóransins ofar nútíma mannréttinum.
Frelsið er til að móðga

Margir voru á sínum tíma ósáttir við Jyllandsposten og létu það í ljós. Að því leyti brást heimurinn tjáningarfrelsinu. Salman Rusdie skilgreinir það svona: „What is freedom of expression? Without the freedom to offend, it ceases to exist.“ Tjáningarfrelsi er semsagt frelsi til að móðga fólk. Það er kjarninn. Tjáningarfrelsi sést einmitt af atburðum, sem reyna á tjáningarfrelsi. Fólk segir það einmitt þessa dagana í orðunum: „Je suis Charlie“. Þegar menn segja hins vegar „Je ne suis pas Charlie“, hafna þeir tjáningarfrelsinu. Frelsinu til að móðga hvern sem er, jafnvel almættið og handhafa félagslegs rétttrúnaðar.