arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Óvenjuleg sjálfspynding

Fjölmiðlar segja þjáningarsögu sjálfspyndara, sem hvað eftir annað lætur kasta sér út af sama bar. Reynir ævinlega aftur, eins og klárinn fer þangað, sem hann er kvaldastur. Fyrst var sjálfspyndaranum kastað út til að rýma fyrir rugludalli að nafni Gordon Ramsay, fúlum skemmtikrafti í útlendu sjónvarpi. Næst var henni kastað út, af því að hún hafði rifið kjaft í fyrra skiptið. Nú síðast sást hún með tattú á staðnum og var kastað út í þriðja sinn vegna óviðurkvæmilegs klæðaburðar. Skyldi henni aldrei detta í hug, að ánægjulegra sé að fara á gestvænni stað? Kannski hamlar þjáningarþráin.
Kúkalabbarnir

Sjónvarpið skemmtir sér daglega við að sýna kúk Selfyssinga. Honum er öllum sturtað í Ölfusá og síðan seldur sem Ölfusárlax. Nítján áru síðan lög voru sett um skolphreinsun. Samt er nánast bara Reykjavík með sín mál í lagi, að frumkvæði Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur, þáverandi borgarstjóra. Alla tíð hamaðist Sjálfstæðisflokkurinn gegn þessu góða framtaki. Annars staðar en á Reykjavíkursvæðinu er skolphreinsun í ólestri. Ekki bara á Selfossi, líka á Akureyri og flestum fjölbýlisstöðum. Íslendingar fara ekki að lögum og eru vanir að komast upp með það. Hreinlæti er ekki á óskalista kúkalabbanna.
Tregar í gang

Fyrir kosningar átti að leysa skuldavanda heimilanna strax eftir kosningar. Á sumarþinginu sást, að loforð Framsóknar var ekki framkvæmanlegt. Vakið var upp gamalkunnugt þjóðráð um að skipa nefnd í málið. Hins vegar var sumt gert strax fyrir ríka fólkið, auðlegðarskattur afnuminn og auðlindarenta lækkuð. Enga nefnd þurfti í það. Svo fóru ráðherrarnir í frí. Síðan eru liðnir tveir mánuðir. Þeir eru að tínast inn aftur með stírur í augum. Í ljós kemur, að nefndirnar eru ekki byrjaðar að starfa. Hvorki nefnd um lækkun höfuðstóls verðtryggðra húsnæðislána né nefnd um afnám verðtryggingar neytendalána.
Fann lyktina strax

Frá upphafi kosningabaráttu Barack Obama sá ég, að hann mundi verða til vandræða. Ég skrifaði 10. febrúar 2008: “Barack Obama er skósveinn hinna ofsaríku, sem borga kosningaslagi. Þeir dá hann mest allra, því að þeir vita, að hann mun gæta vel hagsmuna þeirra. Hann er fullur af innantómu orðskrúði, sem fer vel í kjósendur. Án efa mesti lýðskrumari heims um þessar mundir.” Ég hafði sömu tilfinningu fyrir honum og ég hafði löngu fyrir kosningar, að Sigmundur Davíð Gunnlaugsson væri mesti lýðskrumari landsins um þessar mundir. Hálfrar aldar fréttanef finnur bófalyktina langar leiðir.
Langrækinn útrásarforseti

“

Það sem Bretar gerðu okkur verður munað í þúsund ár.” Eins og Serbar muna bardagann 1389 við Tyrki í Kosovo í sexhundruð ár. Þjóðremban á Bessastöðum er í serba-stíl, er hann talar við útlenda blaðamenn. Illir Bretar misþyrmdu okkur og við munum það í þúsund ár. Boðskapur útrásar-forsetans er þjóðremba og vænisýki. Fann sér áður vettvang við hæfi sem klappstýra útrásarinnar. Finnur sér áfram vettvang við hæfi sem klappstýra læmingjanna. Hugarfarið að baki er svo sem ekki nýtt af nálinni Það, sem er nýtt í Evrópu, er stofnun Evrópusambands til að hindra afleiðingarnar, styrjaldir æstra þjóðrembinga.
Í sporum Jóns lærða

“Í spor Jóns lærða” er merkasta rit ársins. Margir fræðimenn lýsa þar ævi forvígismanns málfrelsis. Jón lærði var landsins mesti grúskari upp úr siðaskiptum. Lenti í útistöðum við embættisbófa. Skrifaði gegn Ara í Ögri fjöldamorðingja. Sá lét drepa tugi spánska hvalfangara, svo að Hriflu-Jónas gerði hann að þjóðhetju. Embættisbófar hröktu Jón lærða út í sker eitt fyrir Austurlandi. Þaðan slapp hann til Kaupinhafnar og öðlaðist réttlæti. Alltaf hefur réttlætið komið að utan. Þá var það danskur kóngur, núna evrópskir dómstólar. Enn þurfum við að slást við Rökkurbýsnir íslenzkra þjóðrembinga.
Horfið vestrænt siðavald

Pútín er hinn versti bófi, sem rekur auðræði mafíósa í Rússlandi undir blæju lýðræðis. Ekkert þýðir þó fyrir Obama að siða hann, því að Pútín segir bara: Éttann sjálfur, skúraðu heima hjá þér. Vandi lýðræðis í Bandaríkjunum er svo augljós, að Obama hefur ekkert siðapredikunarvald. Minni bara á Manning og Snowden. Sama er um samskipti Evrópusambandsins við erkibófann Orbán í Ungverjalandi. Reynt er að siða hann, en hann segir bara: Éttann sjálfur, skúraðu heima hjá þér. Evrópa notar upplýsingar Snowden, en neitar honum um yfirflug. Vestrænt siðavald er horfið, Vesturlönd hunza eigin siðareglur.
Segðu landbúnaðinum það

IPA þýðir aðlögunaraðstoð. Þetta eru styrkir, sem Evrópusambandið veitir til að gera væntanlegum aðildarríkjum kleift að endurbæta stjórnsýslu, svo að hún standist evrópska gæðastaðla. Pólitískir bófaflokkar hafa engan áhuga á að bæta gæðastaðla stjórnsýslu, því að þeir vilja hafa sem mest gerræði. Af sömu ástæðu óttast þeir samstarf Evrópu eins og pestina. Þegar Ísland setur aðild á ís, falla styrkirnir niður. Sigmundur Davíð veit, að það selur að segja Íslendinga eiga að standa á eigin fótum. Segðu landbúnaðinum það, Sigmundur Davíð, og vertu ekki alltaf að reyna að hafa þjóðina að fífli.
Bjarni hótaði þessu

Bjarni Benediktsson og Sjálfstæðisflokkur hans hafa ekki valdið kjósendum flokksins umtalsverðu ósætti. Kannanir sýna óbreytt fylgi. Hann var fyrir kosningar búinn að hóta ýmiss konar fríðindum fyrir auðuga og hefur bara framkvæmt það í skyndi. Fólk vissi, að hann mundi afnema auðlegðarskatt og falla frá auðlindarentu og ferðamálavaski. Kjósendur hans eru bara svona bilaðir. Aðra sögu er að segja af Framsóknarflokki Sigmundar Davíðs. Fyrir kosningar lofaði hann almenningi gulli og grænum skógum. Gerði síðan ekkert í slíku, jók bara mikil fríðindi stórefnafólks. Enda hrynur fylgið þar á bæ.
Hafna aga og þrá gjafir

Bezti kostur Evrópusambandsins eru reglurnar um ríkisfjármál. Versti gallinn er að fylgja þessum reglum illa eftir. Ein meginreglan er, að halli fjárlaga megi ekki vera meiri en 3%. Almannavilji fylgir ekki svona strangri reglu. Jafnvel Hollendingar mótmæla við þinghúsið. Kjósendur vilja ekki þjáningu, þeir sækjast eftir gjafmildi. Frjór jarðvegur fyrir pólitíska bófa, sem lofa fólki fjáraustri. Hér lofa bófar afskrift fjárskuldbindinga. Kjósendur taka því fagnandi. Ekki er von, að Íslendingar vilji aga frekar en Hollendingar. Stuðningur við Evrópusambandið fer því smám saman þverrandi þar og hér.
Seisei.is eftir Jens

Pistlar eftir Jens Einarsson bera af öðrum fréttum af heimsleikum íslenzka hestsins í Berlín. Jens er gamall refur í hestafréttum og býr yfir langri þekkingarsöfnun í faginu. Blandar skemmtilega saman gríni og alvöru. Gaman er, þegar slíkir segja skilið við félagslegan rétttrúnað og fara að segja sannleikann án tillits til kerfiskarla. Jens lætur allt flakka um hlægilega dóma og dómahefð, hreyfihamlaða verðlaunahesta og annað, sem skiptir meira máli en froðan úr kerfiskörlum hestafrétta. Lesið

pistlana og lærið, hvernig á að segja fréttir af öðrum hlægilegum vettvangi, svo sem íslenzkri pólitík.
Kína – Indía – Rússía

Kínverjar eru sagðir geta hugsað sér að eignast Íslandsbanka. Bara vantar, að Indverjar eignist Arion og Rússar eignist Landsbankann. Þá eru komin að málinu þrjú helztu vinaríki forseta vors, sem hefur óbeit á Evrópu. Sagt er, að þetta muni minnka snjóhengju gjaldeyrismála um meira en helming og gera krónuna aftur gjaldgenga. Svo er spurning, hvort Kínverjar, Rússar og Indverjar verði harðdrægari við kúnnana heldur en núverandi stjórnendur og eigendur bankanna. Líklega getur vond staða ekki versnað. Við bíðum bara eftir, að ríkisstjórn, er hatar Evrópu, gefi þessum vinum sínum grænt ljós.
Þríþættur afsláttur

Bjarni Benediktsson fjármálaráðherra segist ekki ætla “að gefa neinn afslátt af því markmiði að við hættum að reka ríkissjóð með tapi.” Sanngjarnt, því að Sjálfstæðisflokkurinn skapaði kviksyndið, sem ríkissjóði var hrint í á valdaárum Bjarna sem þingflokksformanns. Samt hafa þrjú fyrstu verk Bjarna ekki stefnt á minni afslátt. Fyrst þarf hann því að falla frá þeim afslætti, sem hann gaf af auðskatti, auðlindarentu kvótagreifa og virðisaukaskatti ferðaþjónustu. Hvert um sig skaðar afkomu ríkissjóðs um milljarða á ári. Billegt er að blaðra um taplausan ríkissjóð og byrja á að magna taprekstur.
Egill eða Gunnar Bragi

Ólíkt betra væri að hafa heimsmanninn Egil Helgason sem utanríkisráðherra en sendisveininn Gunnar Braga Sveinsson. Réttur maður á réttum stað að höndla við útlendinga á góðgjörnum nótum um hagsmuni Íslands. Á ýmsum tungumálum. Egill telur hugsanlegt, að hann hefði orðið að taugahrúgu, ef óskhyggja Sigmundar Davíðs hefði náð fram að ganga. Auðvitað hefði það verið afleit niðurstaða. Ég freistast þó til að líta frekar á jákvæðar hliðar málsins. Framsóknarflokkurinn er fullur af bjánum, sumum illa innrættum. Egill hefði í þeim hópi náð langt í að gera Ísland að viðræðuhæfum aðila að útlandinu.
350 fyrirlestrar – 8 námskeið

Á einkanámskeiðum mínum á vefnum í fjölmiðlun kenni ég blaðamennsku sem handverk, ekki sem fjölmiðlafræði. Næsti bær við að vinna á fjölmiðli. Kenni verkin í fréttamennsku, rannsóknablaðamennsku, svo og margs konar nýmiðlun. Fjalla um frábæran og ódýran tæknibúnað og hugbúnað, sem blaðamenn þurfa að geta notað. Kennsluna ég á eigin langri reynslu og á kennslubókum, sem rekja reynslu erlendra ritstjóra. 350 fyrirlestrar á 8 námskeiðum, sem þú getur tekið hvenær og hvar sem þú vilt. Dagleg samskipti við kennarann. Aðgangur þinn að fjölmiðlun eins og hún verður næsta áratug. Líttu á www.jonas.is
Franklin Graham kemur

Of mikið er gert af því að æsa sig upp út af skoðunum. Þær eru skoðanir, ekki annað, ekki lög eða reglugerðir. Í góðu lagi er, að þekktur hommahatari komi til landsins og prediki yfir róttækum sértrúarsöfnuðum um pípulagnir í mannslíkamanum. Trúarbrögð eru hefðbundið klósett fyrir rugl. Hins vegar er ófært, að þjóðkirkjan taki þátt í rugli Franklin Graham. Hún baðst að vísu afsökunar á frumhlaupinu, en þarf að ganga lengra. Einnig þarf að upplýsa, hverjir störtuðu ruglinu og hverjir kosta það. Um þetta snýst málið, en ekki um, hvort fólk megi hafa undarlegar skoðanir og predika þær sértrúarfólki.
Plága nútímans

Það gerðist hægt og bítandi. Bandaríkin glutruðu niður forustu vestrænna ríkja. Eru orðin paríi á undarlega vænisjúkum jaðri. Fáir líta lengur upp til Bandaríkjanna. Enn síður telja menn þau vera kyndilbera lýðræðis. Bera sekt af Guantanamo og réttarhöldum yfir flautublásurunum Manning og Snowden. Bandaríkin geta ekki lengur litið á sig í spegli. Enda eru allir borgarar landsins óvinir ríkisins í augum njósnastofnana þess. Bandaríkin eru teboð, þar sem heimska er jafngild vísindum. Ríkið verndar verstu bófa heimsins, þar á meðal siðblinda herforingja þriðja heimsins. USA er plága nútímans.
Kommúnistaflokkurinn

Sjálfstæðisflokkurinn berst fyrir forréttindum, ekki samkeppni. Borinn lengi upp af silfurskeiðungum úr benzínbransanum. Nú borinn uppi af kvótagreifum, sem njóta forgangs að auðlindum þjóðarinnar. Borga tap Moggans og framboð þingmanna Sjálfstæðis og Framsóknar. Markaðshyggjan felst í einkavinavæðingu í þágu silfurskeiðunga og skorti á eftirliti með græðgi spilltra bankstera. Flokkurinn er sumpart af ætt sovézka kommúnistaflokksins og rússneska Pútín-flokksins. Einnig er hann flokkur auðræðis að hætti bandarískra demókrata og repúblikana. Sem kostaðir eru af helztu forréttindagreifum atvinnulífsins.
Minnisvarðar bankabólu

Turnar eru helzti minnisvarði bankabólunnar. Hér er það hálfsetinn turn á Höfðatorgi. Sóldýrkendur á Benidorm sjá annan turn, Tempo, hæsta fjölbýli heims. Þú kemst raunar ekki að því að sjá, hann stingur svo í stúf við allt. Orðinn að rúst áður en hann er fullbyggður. Caixa Galicia banki fjármagnaði ruglið, er siðblindir bankamenn reyndu að blása blöðru úr engu. Svipaða sögu er að segja af tvíburaturnunum í Dubai, þegar átti að reyna að gera eitt afturhaldssamasta karlremburíki heims að ferðaparadís. Bankastjórar eru allra manna vanhæfastir. Enda veljast áhættufíknir siðblindingjar í starfið.
Tröllasaga um tölvublaður

Engum með viti dettur í hug, að oddvitar al Kaída leggi í tölvusamskiptum á ráðin um hryðjuverk. Þeir vita eins og þú og ég, að Bandaríkin hlera símtöl og samskipti á veraldarvefnum. Þegar Bandaríkin loka sendiráðum, er það ekki vörn gegn hryðjuverkum. Enda kemur tröllasagan um blaður al Kaída á vefnum beint í kjölfar uppljóstrana um síma- og tölvuhleranir. Hún er misheppnuð tilraun til að segja fólki, að njósnir Bandaríkanna séu nytsamlegar og beri árangur. Barack Obama reynir að segja landsmönnum, að afnám borgaralegra réttinda sé bráðnauðsynlegt af öryggisástæðum. Það er allt og sumt.
Skortir mannasiði

Geislafræðingavandi Landsspítalans er fyrst og fremst forstjóranum, Birni Zoëga, að kenna. Fannst hægt að losa sig við formann félags geislafræðinga í miðjum samningaviðræðum. Atvinnurekendur hafa fyrir löngu fattað, að slíkt gengur alls ekki. Samningamenn málsaðila eru friðhelgir. Ósiðlegt er að semja við menn, sem sitja undir ógn brottrekstrar. Eitthvað vantar í Zoëga, sem fattar þetta ekki. Fattar ekki heldur, að forstjórinn getur ekki fengið hærri laun, þegar laun starfsmanna eru fryst. Þess vegna er Landsspítalinn í sífelldum manna- og samningavandræðum. Yfirmenn þurfa að kunna mannasiði.
Einkavinir án eftirlits

Einkavinavæðing Davíðs á viðskiptabönkunum hlaut óhjákvæmilega að leiða til ófarnaðar. Þegar við bættist skipulagður eftirlitsskortur hins opinbera, hlutu bankarnir að leiðast út í fjárhættuspil og sýndarmennsku. Leiðin frá einkavinavæðingu og eftirlitsskorti til bankahruns var bein og breið. Hrunið hófst ekki með Jóni Ásgeiri og Glitni. Heldur með því samanlagt, að klíka Davíðs fékk Landsbankann, klíka Halldórs fékk Kápþing og klíka Jóns Ásgeirs fékk Glitni. Allt var þetta innbyggt í peningaspekinni, sem Davíð rak eftir forskrift spámannsins Hannesar Hólmsteins. Því heitir þetta Davíðshrunið.
Bara forn frægð

Gullöld Washington Post var 1972-1974. Þá var Katharine Graham útgefandi og Benjamin Bradlee ritstjóri. Blaðamennirnir Bob Woodward og Carl Bernstein sýndu ótrúlega þrautseigju við að rannsaka Watergate, sem hratt Richard Nixon úr embætti. Jafnvel New York Times hvarf í skugga Washington Post. Svo hvarf þetta lið smám saman af vettvangi og lakara fólk úr Graham-ættinni tók við stjórn. Á löngum tíma hrakaði blaðinu og hefur nú lengi siglt lygnan sjó pólitísks rétttrúnaðar. Amazon-kóngurinn Jeff Bezos hefur keypt blaðið og gerir það tæpast hversdagslegra. En gleymum ekki, að Amazon er skattsvikari.
Bakka-fléttan

Húsavík hefur ekki náð samningum við PCC um orkusölu til stóriðju á Bakka. Leggur samt í mikinn kostnað. Hyggst nú semja við PCC um lóð og höfn. Þegar sá kostnaður er útlagður, hefst hefðbundið væl. Um, að búið sé að leggja svo mikinn kostnað út, að ófært sé að hætta við. Að venju verður Landsvirkjun pínd til að kaupa of stóra rafala, samanber Helguvík. Og til að lækka verð á orku niður fyrir kostnaðarverð. Þannig verður stóriðjan gerð óhjákvæmileg. Sama, gamla raunasagan, sem kallast Helguvíkur-fléttan. Ríkisstjórn séríslenzks pilsfaldakapítalisma mun stuðla að þessari gamalkunnu útkomu.
Sókn unga íhaldsins

Ungt fólk skilur pólitík öðruvísi en gamlingjar. Hægri sjónarmið sækja fram. Lítið bara á alþingiskosningarnar í vor og á kosningarnar til stúdentaráðs. Þar malaði Vaka vinstri menn. Hugmyndir um jöfnuð eru víkjandi. Einkaskólar og einkasjúkrahús eru ekki lengur bannorð. Atvinnuleysi er talið bera vott um skort á framtaki. Ungt fólk eigingjarnt vill síður borga háa skatta. Sama gerist víðar á vesturlöndum.

Guardian skrifar um breytt viðhorf kjósenda í Bretlandi. Margt ungt fólk skilur ekki glæpaeðli Framsóknar og Sjálfstæðis. Pólitískra bófaflokka, sem gæta hagsmuna fámennra klíkna gegn almannahag.
Óhjákvæmileg afleiðing

Óhjákvæmileg afleiðing einkavinavæðingar og eftirlitshruns Davíðs var aukinn pilsfaldakapítalismi og yfirtaka andverðleika á bönkum. Hrunið varð mest í Seðlabankanum, sem Davíð stjórnaði þvert á alla fjármálafræði. Eftirlit með viðskiptabönkum var afnumið og Davíð jós fé á báðar hendur. Allt eyddist það fé og á kostnað almennings. Kjósendur virðast sáttir við bófana, því að í alþingiskosningunum í vor komust pólitísku bófaflokkarnir til valda, þeir sem höfðu framkallað hrunið. Eftir að hafa gaukað milljörðum að kvótagreifum og ferðaþjónustu lögðust ráðherrarnir á sitt græna eyra og eru nú í sólbaði.
Sjálfræði smákónga

Hvernig stendur á því að Páll Winkel fær að gerast þriðja dómstigið ofar Hæstarétti? Fær að setja reglur um fangavist, sem fela í sér kerfisbundna þjónustu við fínimanns-bófa. Hvernig stendur á, að Jón Gíslason fær að hunza ársgamlar gamlar reglur um merkingu erfðabreyttra matvæla? Samkvæmt nýjum fréttum eru þær enn eitraðri en hingað til hefur verið talið. Hvernig stendur á, að hann má halda kadmíum-mengun leyndri? Hvernig stendur á, að smákóngar í ríkisgeiranum geta hagað sér eins og þeim sýnist, fram hjá lögum og rétti? Af hverju eru þeir ekki reknir og kærðir fyrir umboðssvik?
Villihrossin á Hrunaheiði

Neðan við afréttargirðingu Hrunamanna og ofan við efstu bæi hreppsins er Hrunaheiði, einskismannsland í eigu Hrunakirkju. Landlitlir menn setja fé og hross á heiðina. Vegna lélegrar smölunar hafa safnast fyrir villistóð, sem ganga laus árið um kring. Mest eru þau upprunnin í Skollagróf. Að vetri og að vori fer sumt af þessum stóðum um skafla yfir girðingar efstu jarða og hirðir með sér heimahross í djammið. Kannski verður þarna til hrossastofn í líkingu við fjárstofninn, sem var í Tálkna. Hreppsnefndin hefur eitthvað kveinkað sér út af þessu, en vegna meðvirkni hefur minna verið um aðgerðir.
Einfaldað skrifræði

Í Bretlandi geta menn sótt á pósthúsið öll eyðublöð um rekstur gistingar. Hér þurfa menn að fara á marga staði. Kerfið þarf að einfalda aðkomu fólks að skrifræðinu. Eyðublöðin eiga líka að sýna, hvaða hlutir þurfi að vera í lagi til að rekstur gistingar sé heimill. Smákóngar eiga ekki heldur að hafa færi á að vísa hver á annan eða upp og niður í kerfinu. Ráðuneytin eiga að stöðva það með handafli. Úrskurða til dæmis samdægurs, hvort heilsukostnaður falli á Landsspítalann eða Tryggingastofnun. Smákóngar mega ekki segja, að gat sé í kerfinu eins og gat sé náttúrulögmál. Ráðuneyti eiga strax að stífla göt.
Kaffihús dagsins

Ég læri margt á kaffihúsum. Í gær var mér bent á, að aldrei væri gat í leit björgunarsveita. Ef lík finnst seint og um síðir í Krísuvík, segja sveitarforingjar ekki: Það er gat í leitarkerfinu. Hins vegar dettur ýmsum embættismönnum í hug að segja: Það er gat í kerfinu. Til dæmis á snertifleti Landspítalans og Tryggingastofnunar. Þeir tala um gat eins og náttúrulögmál. Fréttamenn ýta undir ruglið með því að spyrja ekki í botn. Eiga að spyrja ráðuneytið, hvernig götin séu hunzuð og hver beri ábyrgð. Smákóngar geta ekki vísað hver á annan eða upp og niður. Björgunarsveitir gera það ekki.
Hættulegri en múslimar

Flest helztu hryðjuverk í Bandaríkjunum hafa verið framin af hægri sinnuðum öfgamönnum á teboðsarmi repúblikana. Þar á meðal eru morðin í musteri Sikha í Wisconsin, Georg Tiller morðið, skotárásin við Únitarakirkju í Knoxville, John Britton morðið, sprengjutilræðið á olympíuleikunum í Atlanta, Barnett Slepian morðið, Brookline sprengjutilræðið, árásin á IRS húsið í Austin, Alan Berg morðið og Oklahoma City sprengjutilræðið, þar sem 168 dóu og 600 slösuðust. Öfgahægrið og teboðshreyfingin eru hættulegri en múslimar. Samt beinist vænisýki bandarísku forsetaskrifstofunnar eingöngu að múslimum.
Eftirlit í skötulíki

Eftirlit með atvinnulífinu hefur jafnan verið í skötulíki. Lög og reglur um eftirlit skortir frambærileg viðurlög. Forstjórar eftirlitsstofnana valdir til að tryggja, að eftirlitið gangi skammt. Dæmi um ömurlegt eftirlit eru Matvælastofnun, Umhverfisstofnun, Fjármálaeftirlit, Samkeppniseftirlit og Landlæknisembætti. En þetta ófremdarástand nægir ekki ríkisstjórninni. Hún ráðgerir að draga þær fáu tennur, sem enn eru í skolti eftirlitsstofnana. Aftökusveit undir forustu Vigdísar Hauksdóttur hyggst skera niður framlög til eftirlits. Auka þannig svigrúm viðskiptabófa til að efna í nýtt hrun.
Þverstæða Frosta

Frosti Sigurjónsson framsóknarþingmaður á aðild að lækkun auðlindarentu sjávarútvegs og virðisaukaskatts ferðaþjónustu. Samtímis kvartar hann um stórvanda í heilbrigðismálum og kjörum aldraðra og öryrkja. Honum dettur ekki í hug að útskýra þessa þverstæðu. Hins vegar vill hann fresta þegar hafinni smíði fangelsis á Hólmsheiði fyrir útrásargreifa. Slær þannig tvær flugur í einu höggi, gætir hagsmuna gæludýra og minnkar líkur á, að greifar hljóti makleg málagjöld. Þetta er mjög framsóknarleg þverstæða, er einkennir Frosta umfram aðra ábyrgðarlausa og grófa lýðskrumara flokksins á alþingi.
Án raka eða dæma

Varð starsýnt á fyrirsögn í bloggi: “Eru grænfriðungar að drepa kúluskítinn í Mývatni?” Sá fyrir mér vonda kalla kafa í Mývatni til að eyðileggja eitt mesta náttúruundur landsins. Texti bloggsins fjallaði þó ekkert um, hvernig grænfriðungar koma að vandanum. Kristinn Pétursson bloggari var bara orðinn fangi eigin ímyndana um vonzku grænfriðunga. Bloggið var dæmigert fyrir þann vanda, að margir Íslendingar bulla út í eitt. Jafnvel um mál, sem þeir hafa ekki hundsvit á og skeyta engu um rök eða dæmi. Sem betur fer hefur lítið borið á slíku undanfarið. Athugasemdir við veffréttir eru þó enn mest þvæla.
Bloggað eftir dauðann

Var án netsambands á fjöllum í tvær vikur í júlí. WordPress sá um að dæla niðursoðnu bloggi á netið. Kannski hef ég það svona, þegar ég er dauður. Dæli áfram pistlum eins og enginn hafi orðið héraðsbresturinn. Í mörgum okkar býr fortíðarþrá hundrað kynslóðir aftur í tímann. Þá áttu forfeður okkar heimili sitt á hrossum, fluttu sig daglega í nýjan haga við nýtt vatnsból. Maður, hestur, slóð og sjóndeildarhringur renna saman í eina heild. Allt annað verður óraunverulegt og hverfur. Enginn bíll og ekkert hús. Svo svík ég fortíðardrauminn og fer beint á kaffihús í hverfi 101.
Fordómar stofnunar

Þegar ég hef lítið að gera, freistast ég til að lesa tilkynningar, sem hanga uppi á opinberum stöðum. Umhverfisstofnun hefur athyglisverða áminningu á sundstöðum. Þar er gert upp á milli þjóða. Allar eru þær hvattar til að þvo sér án sundfata, en síðan skilja leiðir. Danir eru svo hreinlátir, að þeir þurfa ekki fleira. Íslendingar og Bretar eru sóðalegri að mati hinnar ágætu stofnunar og verða að þvo sér “vandlega”. Það þurfa Frakkar og Þjóðverjar líka að gera, en þurfa að “nota sápu” að auki. Fróðlegt væri að frétta af þeim rannsóknum á mismunandi hreinlæti, sem þessi áminning endurspeglar.
Varúð veraldarvefur

Umræða á netinu er arftaki umræðu á kaffihúsi. Menn tala frítt, eins og þeir gera á kaffihúsi eða í mötuneyti. Sumpart hefur netið slípazt, fésbók og blogg eru til dæmis undir nafni. Bloggið var áður fullt af skít, en nú er það orðið fremur stillt. Eins er um fésbókina, þar sem safnast fyrir umræða, sem er léttvægari en blogg. Eigendur fésbóka átta sig hins vegar sumir ekki á ábyrgð sinni á ummælum annarra. Þeir þurfa að ritskoða veggi sína eins og bloggarar gera. Annars lenda þeir í vanda hefðbundinna fjölmiðla. Þeir hafa litla sem enga stjórn á athugasemdum við fréttir og munu lenda í málaferlum.
Fisklausnir og buxnalausnir

Í gamla daga fór ég í Kassagerðina og keypti kassa, þegar ég þurfti. Það var enginn vandi. Svo komu til sögu markaðsfræðingar, sem litu á viðskipti sem lausn vandamála. Nafni Kassagerðarinnar var breytt í Umbúðalausnir. Eins og umbúðir væru vandi. Nafni rakarastofu var breytt í Hárlausnir og tölvubúðar í Tölvulausnir. Vantaði bara Fiskilausnir og Buxnalausnir. Svo liðu tímar og menn föttuðu ruglið. Nú heitir Kassagerðin bara Kassagerðin og allir rata þangað. Datt það í hug, þegar ég las, að einhver hugsaði ekki í vandamálum, bara lausnum. En til að hugsa í lausnum, þarf að líta á lífið sem vandamál.
Fjölmiðlar og fámiðlar

Hefðbundnir fjölmiðlar lifa í auknum mæli í firrtum heimi. Frumkvæði í rökum er komið í hendur fámiðla á veraldarvefnum. Hefðbundnir fjölmiðlar flögguðu kosningaloforðum og settu upp reikningsdæmi um, hvar hver tegund kjósenda ætti heima. Fámiðlarnir á vefnum tættu þessa hugmyndafræði í sig, sýndu fram á algilda reynslu af markleysi loforða. Eftir kosningar ræddu hefðbundnir fjölmiðlar um stjórnarsáttmálann sem umræðuhæft plagg. Fámiðlarnir á vefnum bentu hins vegar á, að sáttmálinn væri einkum froða og steypa. Rúmlega hálf þjóðin trúir firrtum fjölmiðlum og tæpur helmingur sér gegnum lýðskrumið.