arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Góð byrjun lofar góðu

Píratar hafa tíu manns á alþingi á þessu kjörtímabili og þar með fjármagn til aðstoðarfólks fyrir þingmenn. Alls er þetta myndarlegur hópur, sem hefur haldið merki flokksins vel á lofti, misjafnlega þó. Þau, sem borið hefur mest á, hafa flest staðið sig vel. Sýnt þekkingu á málefnum og betri framtíðarsýn er þingmenn annarra flokka. Þótt flokkurinn sé í stjórnarandstöðu, er hann vel sýnilegur og rödd hans skýr. Þegar dregur að næstu kosningum, hafa píratar frambærilegt lið til að vinna flokknum aukið fylgi. Fólk, sem þekkir takmörk og möguleika þingsins og kann til verka á þeim vettvangi. Þjóðin venst pírötum og treystir þeim betur.
Fáir þjóðrembdir

Efast um, að Íslendingar séu þjóðrembdari en aðrir. Allir Norðmenn, sem ég þekki, halda þjóðardaginn mjög hátíðlegan og gera mikið með fánann sinn. Bandaríkin eru svo sér á parti í þjóðrembu, hafa hann við skrifborð sitt, klæðast honum jafnvel. Þjóðrembingar eru að vísu fyrirferðarmiklir á íslenzkri fésbók. En mér sýnist mál þeirra snúast meira um lóð undir mosku í Sogamýri fremur er um lóð yfirleitt. Lítið er um, að pólitíkusar vefji um sig fánanum. Man helzt eftir Árna Johnsen og Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni. Enn hefur enginn náð árangri með sérhæfðan flokk þjóðrembu. Rembusagnfræði Jónasar frá Hriflu er steindauð bók í íslenzkum nútíma.
Valtað yfir vinina

Sjálfstæðisflokkurinn reynir að valta yfir svonefnda samstarfsflokka. Yfirleitt gefast þeir upp fyrir eimlest stóra bófaflokksins. Hann mun stöðva allar útgáfur af endurbótum á kvótagreifakerfinu. Sumir þingmenn hans hafa beinlínis gortað af harðvítugri andstöðu sinni. Þeir vita sig geta fengið samstöðu með þingmönnum Framsóknar og Birni Val Gíslasyni, þingmanni Vinstri grænna, ef til vill líka Steingrími J. Sigfússyni. Helzta mál Viðreisnar, jafnlaunavottun, hefur á sama hátt verið fryst í nefnd. Litlu flokkarnir virðast hafa sætt sig við yfirganginn. Til dæmis hefur Björt framtíð látið ofsóknir á Landspítalann yfir sig ganga.
Flókinn vinskapur í eyðimörkinni

Shia-múslimar hafa völd í Íran og að mestu leyti í Írak. Sunni-múslimar hafa völd í Sádi-Arabíu, Egyptalandi og Tyrklandi. Talibanar og Íslamska ríkið eru greinar af sunni. Sádi-Arabar halda uppi flestum af klerkaskólum, sem predika fjandsemi við vesturlönd. Þeir taka jafnframt ekki við neinum flóttamönnum úr blóðbaðinu í Sýrlandi. Þeir kaupa ógrynni af hergögnum af Bandaríkjunum og selja þeim olíu. Eru aðalbandamenn Bandaríkjanna í miðausturlöndum. Hins vegar telja Bandaríkjamenn, einkum Trump, að Íran sé mesti óvinurinn í löndum múslima. Er Íran þó einna spakast á svæðinu. En blóðbaðið í Sýrlandi lafir á lyginni einni.
Aurskriður í Andakíl

Orkustjórar og verkfræðingar þeirra telja sig vera guði. Reisa stíflur, sem bila og hleypa flóði af vatni og aur yfir láglendið, sjá Andakílsá. Munum eftir Steingrímsstöð. Reisa turna og setja upp loftlínur, sem verða hvarvetna fyrir augum fólks, er hugðist horfa á land. Munum mörgu Búrfellslínurnar. Stífla vatn í uppistöðulón með misjafnri vatnshæð eftir árstíðum. Búa til breiða aurbakka, sem fjúka upp í þurrkatíð. Reisa efnaiðnað, sem spúir eimyrju yfir land og þjóð. Munum kísilverið í Helguvík. Sjálfskipaðir guðir halda, að náttúran verði tamin. Hugsa fram að næsta gosi. Tilraunir til að leika guði eyðileggja sambýlið við náttúruna.
Afleiðingar einkavina

Einkavinavæðing opinberrar þjónustu hefur í flestum tilvikum sömu afleiðingar. Þegar opinberar einokunarstofnanir eru hlutafélagavæddar, er innleidd græðgi einkabransans. Þegar svo er farið skrefinu lengra og opinberar einokunarstofnanir eru seldar, leikur fjandinn lausum hala. Nýir stjórnendur hata jafnt kúnna sína og starfsfólk. Kemur fram í þrýstingi á aukin afköst í vinnu og í lakari þjónustu við þolendur einokunarþjónustunnar. Þetta sést í nágrannalöndunum, þar sem reynt hefur verið að einkavæða opinbera þjónustu. Því þarf ekki að gera slíkt hér, við vitum um erlenda reynslu. Grunnþjónusta ríkisins á yfirleitt að vera ríkisrekin.
Póstur hverfur víða

Man ekki til þess, að póstur týndist í gamla daga, þegar hann var ríkisstofnun. Eftir að hann var einkavinavæddur fyrir skít og kanil, komu öðru hverju fréttir af týndum pósti. Síðast af týndum pósti í hverfum 107, 108 og 170. Sama er að segja um nágrannalönd, þar sem nýfrjálshyggja hefur kallað á einkavinavæðingu. Í Svíþjóð týndust 5,5 milljón sendibréfa hjá Postnord. Í Örebro hafa sumir ekki fengið póst í tvo mánuði hjá Bring. Allar tilraunir til einkavinavæðingar hér og annars staðar leiða til verri þjónustu. Það gildir um útivistun pósts, kennslu, heilsugæzlu, skurðlækninga, sjúkrahótela og mötuneyta. Þetta er fullreynt mál.
Gerbreyttur heimur

Tæknivæðing og sjálfvirkni eru að byrja að gerbreyta heiminum. Til að bregðast við því, nýtist okkur hvorki sósíalismi né nýfrjálshyggja. Við blasir, að vélar munu taka við hlutverki fólks á fjölmennum vinnustöðum. Draumurinn verður þá ekki full atvinna, heldur fullt frelsi. Fólk ræður, hvort það vinnur og hversu mikið. Fólk fær borgaralaun, hvort sem það vinnur mikið, lítið eða ekki. Jafnframt felst velferð í, að heilsa og skóli verða ókeypis fyrir alla. Velferð og borgaralaun tryggja öllum mannsæmandi líf, en örorkubætur, sjúkrabætur og ellibætur falla niður. Þessi framtíð liggur í augum uppi, en samt tala bara Píratar um hana.
Almennt vantraust

Því meira traust milli manna, þeim mun auðveldari eru öll samskipti. Vantraust kallar á vanda. Á svartan markað, á skattsvik, á ættingjadekur, pilsfaldapólitík. Ítalía er stórt dæmi um algert vantraust. Fólk treystir ekki ríkinu til að halda uppi fjárhagslögum og eðlilegum mannaráðningum. Ekki dómstólum til að leysa mál á eðlilega stuttum tíma. Ísland er lítið mildara að þessu leyti. Allur kapítalismi fer gegnum ríkið og kallast pilsfaldakapítalismi. Enginn treystir neinu orði frá pólitíkusi. Treystir ekki eftirlitsstofnunum til að vinna vinnuna sína. Bremsar hagkerfið. Uppruni skorts á trausti er fávitalegt val kjósenda á pólitíkusum.
Rétt skrimt í auðræði

Verði nýfrjálshyggjan ekki stöðvuð á Vesturlöndum, mun ríkja auðræði auðgreifa og aðrir munu rétt skrimta eftir getu. Sama gildir um Ísland og önnur þróuð lönd. Skattar á hina ríkustu hafa verið stórlækkaðir eða afnumdir. Auðveldara er að fela aurinn á aflandseyjum en að borga skatt. Hefur ekki látið brauðmola falla niður til fátæklinga. Þvert á móti er ryksugað daglega. Kreppuvaldar á borð við Goldman Sachs fara lóðbeint á hausinn, allt afskrifað og þeim gefið skattfé til endurlífgunar. Við þekkjum þetta líka hér. Sumir borga alls engan tekjuskatt, til dæmis álverin hérna. Kvótagreifar ráða sjálfir, hvað fer út hljótt úr hagkerfinu.
Lífshættulegasti ráðherrann

Kári Stefánsson segir réttilega í dag, að Björt framtíð þurfi að losa þjóðina við hræðilegan heilbrigðisráðherra. Grein Óttars Proppé í dag staðfestir orð Kára. Stefna Proppé er beinlínis skelfileg og veldur mannslátum á hverjum degi. Skorið er niður í heilbrigðiskerfinu, sérstaklega Landspítalanum, en tveir milljarðar lagðir til hliðar til að efla einkavinavæðingu. Proppé laug 100% fyrir kosningar og jafnvel eftir kosningar, en gerir ekkert núna. Lítur á nefndir og pappíra sem framfarir í heilbrigðismálum. Nefndir og pappírar lækna engan, en það gera læknar og hjúkkur. Proppé er sennilega lífshættulegasti ráðherra landsins á þessari öld.
Margir eru útundan

Þegar íslenzkar greiningardeildir eru farnar að endurspegla erlendar haglýsingar, er ljóst, að nýfrjálshyggja er að heyja sitt dauðastríð. Greiningardeild Arion hefur áttað sig á, að ýmsir hópar hafa misst af góðæri ferðaþjónustu. Útundan eru ekki bara hluti gamlingja og stærri hluti öryrkja og sjúklinga. Fjölmennastur útundan hópa er ungt fólk á trompuðum íbúðamarkaði. Það býr við skertan kaupmátt og enn skertari eignastöðu. Mismunur er því að aukast í þjóðfélaginu hér sem og í Bandaríkjunum og Evrópu. Eins og ég hef margsinnis bent á að undanförnu. Aukin sjálfvirkni mun fljótt leiða til atvinnumissis. Kominn er tími á nýtt hagkerfi.
Sjáum ekki borgaralaunin

Við lifum í herbergi með einum glugga. Út um gluggann sjáum við sumt fyrir utan. Við sjáum ekki hitt og viljum því ekki tala um það. Borgaralaun er eitt af því, sem ekki má tala um. Fitji einhver upp á umræðu um þau, þegja menn bara og tala um annað. Stöku sinnum þóknast mönnum að lýsa frati á vitleysuna: Borgaralaun! Og hver á að borga? Fáránlegt! Samt er tækniþróun að hraða sér svo hrikalega, að sjálfstýrðir bílar koma á götuna eftir tvö ár. Eftir tíu ár verða vélmenni búin að taka yfir verkefni fjölmennra hópa. Með tilsvarandi atvinnuleysi. Hvernig á þá að leysa þann vanda? Með borgaralaunum. Við þurfum núna að fjalla um borgaralaun.
400.000 á mánuði

Um 400.000 krónur á mánuði ættu að nægja fyrir öldunga, öryrkja og sjúklinga. Eftir skatta er upphæðin komin niður í 305.000 krónur. Þá er gert ráð fyrir, að heilsuþjónusta sé ókeypis eins og áður var. Einnig má gera ráð fyrir, að hækka þurfi lágmarkslaun í landinu upp í sömu tölu, 400.000 krónur fyrir skatta. Gera má ráð fyrir, að lífeyrissjóðir geti til að byrja með haldið áfram að leggja í ellipúkkið, þótt tilgangur þeirra sé að veita ábót á lágmarksframfærslu. Enginn þarf að efast um, að fé sé til fyrir þessu. Tugmilljarðar fara framhjá sköttum í skattaskjól og leiga á helztu auðlindum landsins fer enn framhjá útboðum.
Frosin laun

Economist segir okkur að raunlaun hafi verið frosin á vesturlöndum frá aldamótum. Fólk hefur ekki fengið aðild að hagvextinum. Hann hefur allur farið í vasa auðmanna. Sama kemur fram í skýrslum OECD, Efnahags- og framfarastofnunarinnar. PEW stofnun telur, að frostið hafi staðið síðan seint á síðustu öld. Fræðimenn eru farnir að átta sig á, að hagspekitilgátur Hayek og Friedman hafa allt annan enda en þeir töldu. Þær leiða til aukins ójafnaðar í launum og eignum og hindra aðild almennings að hagvexti. Hér á landi eru greiningastofur enn á villigötum. Enda ríkja þar hin gömlu hagtrúarbrögð, sem oft eru kennd við nýfrjálshyggju.

Economist

OECD

PEW
Skattar til jöfnunar

Skattar eru oft notaðir til jöfnunar milli ríkra og fátækra. Skattgólf og -þrep eru notuð til að hafa misjafna prósentu. Um þetta ríkir ekki almenn sátt, ríkir vilja gjarna fækka skattþrepum og hafa þau jafnvel bara eitt fyrir alla. Þrepin hafa samt meiri útbreiðslu á vesturlöndum. Forsendur þrepanna hafa styrkzt við, að síðasta aldarþriðjung hafa hinir ríkustu hirt allan hagvöxt, hinir fátækustu ekki fengið neinn. Með Evrópusambandinu hefur tekjuflutningi líka verið beitt milli landa. Tekjujöfnun felst ennfremur í ýmsum öðrum smærri sköttum, svo sem erfðafjárskatti. Auðlindarenta dregur líka úr auknum tekjumun ríkra og fátækra.
Lýðræði og þjófræði

Til að koma upp lýðræði á Íslandi þarf í fyrsta lagi að hefja gegnsæi í kerfinu, eins og gert var í vetur í Reykjavík. Þá fær fólk sýn í innviðina. Í öðru lagi þarf að líma þjóðina betur saman með því að flytja fé frá hinum 15.000 ríkustu til hinna 15.000 fátækustu. Það gerist með breyttum sköttum og auðlindarentu. Í þriðja lagi þarf að sparka krónunni og taka upp alvöru myntir frá útlöndum, svo að vextir komist niður í skynsamlegt horf. Þá getur ungt fólk aftur fengið þak yfir höfuðið. Framlenging þjófræðis í áratug eftir hrunið verður afnumið og Sjálfstæðisflokkurinn leggur sig niður. Í stað þjófræðis fáum við loks lýðræði.
Á sömu bókina lært

Við höfum séð, hvernig gerðir bófaflokksins og nýfrjálshyggjuflokksins smitast um samfélagið. Óttarr Proppé orðinn svo kexruglaður, að hann er farinn að fjalla um nauðsyn á kostnaðarvitund sjúklinga og aukinni greiðsluþátttöku. Hvort tveggja er newspeak úr nýfrjálshyggju. Framsókn, Vinstri græn og Samfylkingin gangast upp í kjördæmapoti, Vaðlaheiðargöngum og Húsavíkurfabrikku. Þar á ofan eru ýmsir helztu valdamenn Vinstri grænna undirlægjur kvótagreifa. Samtals hafa bófaflokkurinn og Vinstri grænir meirihluta kjósenda samkvæmt könnunum. Þótt pólitíkusar séu vondir eru kjósendur hálfu verri. Eini brúklegi þingflokkurinn núna er flokkur Pírata.
Óbærilegt líf

Lífið er sumum ykkar óbærilegt. Þarft að vinna of langa daga. Hver fjölskylda þarf tvær fyrirvinnur. Þú eyðir miklum tíma í ferðir í vinnuna. Þar eru verkefnin hver öðru lík og innihaldslaus. Uppsagnir margfaldast og óöryggi veldur sálrænum sjúkdómum. Láglaun hafa lækkað í hlutfalli við önnur laun. Skuldir hafa gert þig að skuldaþræl. Þú hamast og stendur samt ekki einu sinni í stað, heldur hrekstu undan storminum. Hrekst úr einni vinnu í aðra, reynir að eiga fyrir afborgunum og að eiga fyrir nauðsynjum. Þú óttast um öryggi þitt í ellinni. Lífið er þrældómur. Gerum uppreisn gegn nýfrjálshyggjunni og losum okkur úr þrælahaldi ofurgreifanna.
Einum er fyrirgefið

Sjálfstæðisflokkurinn birtir kratastefnu fyrir kosningar og kratískan sáttmála eftir kosningar. Hvorugt plaggið hefur hið minnsta raungildi. Gerðir ráðherra bófaflokksins snúast um allt annað, skattalækkanir á auðgreifana. Þetta misræmi fellur tæplega 30% þjóðarinnar í geð. Kjósa flokkinn gegn eigin hagsmunum sínum. Björt framtíð og Viðreisn birta líka kratisma í plöggum sínum og taka síðan ekki mark á honum eftir kosningar. En þeim er ekki fyrirgefið eins og bófaflokknum. Eru komnir niður fyrir 5% lágmarkið til að fá þingmann. Sjálfstæðisflokkurinn er bófaflokkurinn, hvers kjósendur láta sig einu gilda, hvort gerðir stangist á við orð.
Hangsað yfir skattrannsókn

Skattrannsókn á lekagögnum frá Mossack-Fonseca leiðir í ljós, að 349 íslenzkir aðilar eiga þar stórar fúlgur. Sumar reiknast í hundruðum milljóna. Hafa þó bara 34 mál verið könnuð. Hafa skilað í viðbótarsköttum sem nemur margföldum kostnaði við kaupin á leku gögnunum. Þótt dæmið sé komið í plús eftir 10% vinnu, er ástæðulaust að hangsa meira við rannsóknina. Hana þarf að kýla áfram, þótt ýmsir eigendur pólitíska bófaflokksins emji. Engar ákærur hafa enn verið gefnar út, þótt lög mæli svo fyrir. Augljóst er, að þarna er hægt að ná í milljarða, sem sviknir hafa verið undan skatti. Heil tvö ár eru síðan leku gögnin komu í ljós.
Átta móti öllum

Í nýrri skýrslu hjálparstofunnar Oxfam kemur fram, að átta menn eiga meira milli handa en 50% mannkyns. Þessi ofboðslegi munur er notaður til að keyra áfram hag hinna allra ríkustu á kostnað allra annarra. Honum er meðal annars beitt til að efla nýfrjálshyggju í pólitík. Til að efla slag fátæklinga um að komast niður á botninn í láglaunum til að fá vinnu. „Allt fyrir okkur og ekkert fyrir aðra“ eru einkennnisorð áttmenninganna. Hannes Hólmsteinn þýddi það á íslenzku sem „Græðgi er góð“. Munur þessi fer ört vaxandi, enda hefur nýfrjálshyggja verið við völd frá tíma Reagan, Thatcher og Davíð. (Hinir 8 ríku eru Gates, Ortega, Buffett, Helu, Bezos, Zuckerberg, Elison og Bloomberg). Senn fer að líða að byltingu.

OXFAM
Sjóðir þræla eiga Granda

Lífeyrissjóðir almennings eiga tæp 40% í Granda, sem var að segja upp tæplega 100 manns á Akranesi. Í stjórnum sjóðanna sitja meðal annars fulltrúar stéttarfélaga, sem ættu að gæta hagsmuna félagsmanna. Eins og fulltrúar þýzkra verkalýðsfélaga gæta hagsmuna félagsmanna í þýzkum fyrirtækjum. Þvert á móti eru hér fulltrúar stéttarfélaga dáleiddir af nýfrjálshyggju eins og forseti Alþýðusambandsins og hagdeild hans. Stéttarfélögin hér eru í svo innilegu ástarsambandi við samtök atvinnurekenda, að þau hafa kastað fortíð sinni bak við sig. Mikilvægt er, að pólitísk öfl taki upp gunnfánann, sem verkalýðsfélögin hafa kastað í svaðið.
Í átt til þrælahalds

Aukin stéttaskipting í kjölfar nýfrjálshyggju er í fyrsta lagi óréttlát. Í öðru lagi hefur hún slæm áhrif á samfélagið, minnkar límið í því, eykur ósætti og deilur. Heilsa heilla stétta verður lakari en annarra, menntun þeirra lakari og tekjur versnandi. Við hverfum í átt til gamla vistarbandsins, sem var framlenging fyrra þrælahalds. Fólk er hneppt í fjötra skulda og mánaðarlegs yfirdráttar. Bankarnir veifa 90% lánum og klófesta þig síðan í vaxtaokri. Aukin stéttaskipting er fráhvarf frá lýðræði eins og það hefur verið túlkað eftir frönsku byltinguna. Til að auka lýðræði þurfa öll ríki að auka jöfnuð í tekjum og eignum borgaranna.
Allt fyrir okkur

„Allt fyrir okkur og ekkert fyrir alla hina“ eru einkennisorð nýfrjálshyggjunnar. Þau hafa bezt verið þýdd af Hannesi Hólmsteini: „Græðgi er góð“. Felur í sér. að hlúa verði að hinum allra ríkustu, svo molar geti fallið af borðum þeirra til fátæklinganna á gólfinu. Ríkisstjórn Bjarna Benediktssonar er fyrsta hreinræktaða nýfrjálshyggjustjórnin. Einkavinavæðir leynt og ljóst og lætur feitustu bitana renna til Engeyjarættar. Í krafti eins atkvæðis meirihluta á alþingi og þriðjungs atkvæða í skoðanakönnunum. Boðaði það ekki fyrir kosningar og við stjórnarmyndun, en hófst strax handa. Eykur leynd, ógegnsæi og nýyrðasmíði til að leyna illsku sinni.
Bretar einangraðir

Bretar urðu ríkir í gamla daga með því að ráðast á aðrar þjóðir, undiroka þær og ræna auðlindum þeirra. Háðu eftir seinni heimsstyrjöldina þrjú þorskastríð við Íslendinga. Skólaðir í yfirgangi. samanber kröfur um aðgang að Evrópusambandinu eftir brottförina þaðan. Í Bruxelles er hlegið. Stóru bankarnir eru byrjaðir að flytja þúsundir starfa frá London til meginlandsins. Ekki er lengur töluð enska á fundum sambandsins. Bretar áttu aldrei að fara í sambandið og hafa ævinlega verið þar til vandræða. Þeir eiga bara að éta það, sem úti frýs, og sleikja upp Trump. Brexit er ágæt afleiðing yfirboða lýðskrumara í flokkapólitíkinni í Bretlandi.
Hin ósýnilega hönd

Fimm ára áætlanir Stalíns voru á sínum tíma aðhlátursefni á vesturlöndum, því þær stóðust aldrei. Nú hafa Engeyingar tekið upp þennan stalínisma á Íslandi. Spurðir um línur í töflunum, segja þeir þær svo leyndó, að fjármálaráðherra fái ekki einu sinni að sjá þær. Alveg eins og í Sovétinu. Pólitíkin þar og hér er svo kúlulaga, að farir þú frá vinstri kantinum til vinstri, endar það með því að koma hægra megin að hægri kantinum. Nýfrjálshyggjan er nákvæmlega eins spáhyggja um framtíðina og kommúnisminn var. Tilgátur um ófrávíkjanleg lögmál um sögulegt ferli langt fram í tímann, núna stundum kallaðar Hin Ósýnilega Hönd Hins Frjálsa Markaðar.
Ljótur græðgisleikur

Fráleitt er, að Steingrímur Ari Arason nýfrjálshyggjugaur geti notað opinbert fé Sjúkratrygginga Íslands til upphlaups í einkavinavæðingu. Hann borgar Klínikinni tugi milljóna til að senda fólk í liðskiptaaðgerðir til Svíþjóðar, meðan hann og hans menn skera niður liðskiptaaðgerðir á Landspítalanum. Ódýrast fyrir ríkið er að borga meira inn í Landspítalann. Þannig fer einkavinavæðingin fram, sjúkrahús allra landsmanna er fjársvelt til að Engeyingar geti grætt á kostnað ríkisins. Fráleitt er að fara svona með peninga skattborgaranna til að slá keilur í stríði nýfrjálshyggju við helzta sjúkrahús landsins. Það er ljótur leikur öfgamanna.
Vítahringur vesturlanda

Auðsöfnun mjög fárra leiðir til samþjöppunar valds. Í Bandaríkjunum eiga stærstu fyrirtækin nánast alla þingmenn. Þeir orða lög á þann hátt, að hinir ríku verða enn ríkari og þeir fátæku enn fátækari. Þetta ferli varð hraðara, þegar tilgátur Hayek og Friedman komust í tízku fyrir fjórum áratugum. Hefur líka dreift sér út frá Bandaríkjunum til annarra ríkja. Fjármálasamtök á borð við Evrópusambandið, Heimsbankann og Alþjóða gjaldeyrissjóðinn hallast á sveif með nýfrjálshyggjunni og innleiða bandarísk áhrif í Evrópu og víðar. Vítahringur dauðans er um allan heim, þótt komið hafi í ljós, að hann eykur hratt bilið milli ríkra og fátækra.
Draumi lauk 1981

Draumaskeið Bandaríkjanna var tími Roosewelt, Eisenhower, Kennedy, Carter og Nixon. Frá valdatíma Reagan hefur nýfrjálshyggja verið við völd í aldarþriðjung. Á þeim tíma hefur lögum og reglum verið breytt í þágu auðfólks. 1% fólksins hefur komizt yfir allan hagvöxt í 36 ár. Hin 99% hafa ekki fengið neitt af hagvextinum. Stéttaskipting er frosin, þú fæðist og deyrð í sömu stétt. Dýrar háskóladeildir nýfrjálshyggjunnar hafa predikað Hayek og Friedman. Sú frjálshyggja hefur stýrt meginstraumi hagfræðinnar. Það er fyrst eftir aldamótin, að til sögunnar kom ný hagfræði sem skýrði hvernig nýfrjálshyggjan væri að brotna upp, mörkuð dauðanum.
Ameríski draumurinn

Ameríski draumurinn snerist um, að útlent fólk flutti aura- og eignalaust til Bandaríkjanna, var duglegt, fékk vinnu og maka. Börnin gengu í skóla, lærðu og gerðu eitthvað sniðugt, urðu rík og lifðu hamingjusömu lífi. Ameríski draumurinn er löngu dauður. Þar er nánast ekkert um flutning fólks milli stétta. Fátækir hafa ekki ráð á góðum háskólum, góðum sjúkrahúsum, góðum elliheimilum og hafa ekki ráð á slysum. Fólk heldur sér einum mánuði frá hungri og útilegu með því að vinna fyrir skít og kanil á skyndibitastöðum. Milljónir eru í fangelsi fyrir fíkniefnamál af ýmsu tagi. Bandaríkin þykjast vera lýðræði, en eru brostið ríki.
Ekki minn flokkur

Hef ekki trú á Sósíalistaflokki. Nafnið fælir meira frá en það dregur að. Ekki mundi Viðreisn vilja nefna sig Nýfrjálshyggjuflokk. Svona gömlum nöfnum fylgir töluverður sögulegur baggi. Auk þess er öflugur flokkur fyrir á vinstri vængnum með 25% fylgi, Vinstri grænir. Sá er að vísu nokkuð framsóknarlegur sums staðar úti á landi, en er stabíll flokkur á stærð við bófaflokk Sjálfstæðismanna. Hef heldur ekki neina trú á, að títt skipreika maður í bísniss og blaðamennsku sé heppilegur til að leiða flokkinn. Þetta er verra en, að Jakob Bjarnar Grétarsson hygðist stofna kvennalista. Þetta verður eins manns flokkur eins einræðisherra.
Sjálfkeyrðir einkastólar

Skil ekki margumrædda borgarlínu. Að hvaða leyti verður hún öðruvísi en strætó? Ekki verða þeir keyrðir áfram um kapla í loftinu. Verða þetta tíðari vagnar? Á að kosta tugmilljarða. Er ekki of mikið í lagt? Og svo á þessi della að fara út um allar trissur. Veit ekki borgarstjórn, að tímamót eru framundan í samgöngum? Þar sem enginn veit núna, hvað verður ofan á. Eins manns og tveggja manna rafbílar. Alls konar millistig milli hjóla, stóla og bíla. Íslendingar eru fyrir löngu búnir að velja sér einkabílinn sem sitt guðshús. Í sjálfkeyrðum farartækjum næstu framtíðar geta ungir og gamlir og aðrir prófleysingjar farið allra sinna ferða.
Hatrið á smælingjum

Við búum við velmegun vegna fullrar atvinnu við ferðamannaþjónustu. Margir hafa þar að vísu lág laun, en oft eru það viðbótarlaun í fjölskyldum. En botninn í samfélaginu hefur verið skilinn eftir. Öryrkjar, sjúklingar, aldraðir, ungt fólk í húsnæðisleit og einstæðar mæður. Það er ofsótt af stjórnvöldum. Auglýst góðvild á einum stað er tekin til baka á næsta stað. Engu fjármagni er bætt við. Það er eins og þessi ríkisstjórn og sú næsta á undan hati þá, sem minnst mega sín. Ekki bætir úr skák, að ríkisendurskoðandi laug svindli á fátæka. Síðan þjófkenndi Vigdís Hauksdóttir þá hatrammlega. Allt það reyndist vera skaðleg haugalygi.
Fátækleg umræða

Umræðan um pólitík er tiltölulega fátækleg á fésbókinni. Þekktir bloggarar vísa þar í bloggtexta sinn. Í Pírataspjallinu eru fjölbreytt viðhorf, enda eru aðilar þess helmingi fleiri en flokksmenn. Annars staðar eru yfirleitt lokaðar blöðrur, þar sem ein skoðun ræður. Vinsælar fésbókarsíður af því tagi eru Málfrelsið og Stjórnmálaspjallið, báðar andvígar hingaðkomu múslima. Einnig Sósíalistaflokkur Íslands og Frjálshyggjufélagið, sem fjalla um það, sem kemur fram í heitinu. Séu fleiri síður vinsælar, þætti mér gott að frétta af því. Að öðru leyti eru flestir enn í bloggi. Nafnlausir „virkir í athugasemdum“ fjölmiðlanna eru annar kapítuli.
Velmegun dreifist illa

Aukin ferðaþjónusta og auknar byggingar leiða ekki til neins launaskriðs að ráði. Spennan hefur verið jöfnuð með aukinni atvinnu-þátttöku fólks. En einkum þó með innflutningi vinnuafls, sem gerir sér lægri væntingar um kaup. Seðlabankinn hefur líka reynt að halda krónugengi niðri til að hindra launaskrið. Launþegar hafa því ekki fengið aukinn hlut af þessari velmegun. Öryrkjar, öldungar, sjúklingar og húsnæðislausir hafa skertan hlut. Auknar útflutningstekjur hafa því ekki gagnast lágstéttafólki, eingöngu atvinnurekendum. Flutningur vinnuafls milli landa hefur í þrjá áratugi nýfrjálshyggju stöðvað aðild fátæks fólks að aukinni velmegun.