arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Leifsstöð er framtíðin

Daglega lenda í Leifsstöð mörg þúsund útlendingar og eitt-tvö þúsund íslenzkir. Af þessum fjölda má búast við, að 1000 manns, landar og túristar, mundu kjósa að fljúga beint út á land. Mundu fylla tvær-sex Bombardier vélar Flugfélagsins daglega. Mundu létta á Reykjavík og auka vægi og viðhald flugvalla úti á landi. Flug utanbæjarfólks til útlanda yrði einfaldara og þægilegra, ef allt flug væri frá einum velli. Með járnbraut milli Reykjavíkur og Leifsstöðvar mundu ferðir léttast enn frekar. Nær væri að hugsa um framtíð flugs á Íslandi á þennan hátt, heldur en að standa í eilífu rifrildi um meint manndráp og landsbyggðarhatur.
Rukkað um svör

Flokkar, sem vilja verða stjórntækir, þurfa að gera upp hug sinn í stórmálum. Þau snúast um tekjuöflun til tugmilljarða aukningar á rekstri Landspítalans. Þannig að starfsfólki fjölgi, starfsandinn batni, biðlistar hverfi og greiðsluþátttaka sjúklinga hverfi. Snúast um uppboð á veiðikvóta og á öðrum aðgangi að auðlindum þjóðarinnar. Snúast ekki um stagbætur á húsnæðismálum unga fólksins, heldur um breytta tekjuskiptingu, sem geri fólki kleift að eignast íbúð. Snúast um skil á stuldi ríkisins á fé aldraðra og öryrkja. Snúast um þjóðgarð á hálendinu. Einkum snúast þau um nýja stjórnarskrá. Afstaða óskast.
Lítill áhugi

Prófkjörin benda til, að áhugi kjósenda Sjálfstæðisflokksins sé lítill. Enn séu þar margir, sem geti hugsað sér að sitja heima eða flytja til Viðreisnar. Vali efstu manna á lista Viðreisnar virðist bara ætlað að höfða til gamla flokksins. Spennandi verður að sjá, hversu margir munu bregðast við kallinu á kjördegi. Í Framsókn rífast menn um, hverjir séu mestir flugvallarvinir. En töfralausn í húsnæðismálum ungra verður sett á oddinn, þegar kosningar nálgast. Takmarkaður áhugi er á framboði annarra flokka en þeirra, sem nú hafa fulltrúa á þingi. Mest óvissa er um fylgi pírata og nennu þeirra til að mæta á kjörstað.
Spennan að hefjast

Hreyfing er hafin á fylgi flokkanna eftir nokkurra vikna stöðnun. Píratar eru blessunarlega aftur orðnir stærstir með nærri 30% fylgi. Þeir mega varla vera neðar til að hafa áhrif eftir kosningar. Aðalmálið á þeim bæ verður að fá fólk til að nenna á kjörstað. Án slíks verður engin bylting. Komið er í ljós, að samanlagt fylgi Bófaflokksins og Viðreisnar er um 35% og Framsókn hangir í 10%. Fortíðin hefur þannig samtals 45% kjósenda að baki sér. Erfitt er fyrir Ísland að sækja fram með svo þunga byrði ómaga á bakinu. Ný stjórnarskrá og renta af auðlindum þjóðarinnar verða stóru ágreiningsefnin í þessari kosningabaráttu.
Öld stríðs og öfga

Olíuauður eyðimerkurríkja múslima hefur eflt sjálfstraust fólks. Styrjaldir Bandaríkjamanna og vígfúsra þjóða (Davíðs) mögnuðu andstöðu við vestræna siði. Fyrir öld báru helztu borgir íslams í Tyrklandi, Sýrlandi, Palestínu, Írak, Íran, Pakistan og Afganistan vestrænan svip. Borgarkonur klæddust eftir tízku frá París. Hijab-slæður voru bara í sveitum. Á einni öld er íslam orðið harðari og öfgafyllri sem trúarbrögð. Jafnvel Mikligarður er orðinn haf af svörtum slæðum. Hefðu Bandaríkin ekki djöflazt á þessu svæði og ekki hallað sér að trúaróðum Sádum, væri friðsælla í heimi íslams. Við súpum seyðið af bandarísku rugli.
Villandi tölfræði

Þegar þúsund manns velja sér forustu af hundrað frambjóðendum, dreifast atkvæði meira en þegar þúsund manns velja sér forustu af tíu frambjóðendum. Tölfræðin getur ekki sagt, að það sé lítið, þegar Birgitta Jónsdóttir fær 160 atkvæði í efsta sæti og alls 672 atkvæði. Hún getur ekki heldur sagt það lítið, þegar Jón Þór Ólafsson fær 124 atkvæði í efsta sæti og alls 687 atkvæði. Morgunblaðið og Viðskiptablaðið hafa reynt að gera lítið úr prófkjöri pírata. Þau ættu fremur að skoða prófkjör Sjálfstæðisflokksins. Þar kemur það merkilega dauðamerki í ljós, að ekki fást nægir frambjóðendur í öll sætin, sem Flokkurinn býður.
Flugvallar-klofningur Framsóknar

Framsókn vill ekki láta kosningarnar snúast um landsmál á borð við stjórnarskrá eða kvótauppboð. Ekki heldur um endurreisn heilsustofna eða svikin loforð ríkisstjórnarinnar. Betra sé að láta þær snúast um að ota landsbyggð gegn Reykjavík. Framsókn tönnlast á vonzku Dags B. Eggertssonar í garð sjúklinga af landsbyggðinni. Það gafst svo vel síðast. Fattaði ekki, að hefjast mundi stríð um, hver væri mestur „flugvallarvinur“ í Framsókn. Höskuldur Þórhallsson hjólar í Sigmund Davíð fyrir að hafa svikið í þessu sáluhjálparmáli. Og Guðfinna Jóhanna Guðmundsdóttir hjólar í Höskuld. Litli bófaflokkurinn getur klofnað.
Að éta og eiga köku

Almannatenglar hafa mælt með, að Viðreisn hjóli ekki í Sjálfstæðisflokkinn. Muni hafa öfug áhrif á fólk, sem er á jaðri þess að yfirgefa Flokkinn vegna glæpa hans. En ber samt tilfinningar til hans frá fornu fari. Með því að halda friðinn við Flokkinn, muni opnast fyrir streymi til Viðreisnar. Líklega rétt ályktað, en hefur jafnframt þau áhrif að loka fyrir streymi frá Bjartri framtíð og Samfylkingunni. Fólk úr þessum flokkum, sem lízt vel á frambjóðendur og stefnu Viðreisnar mun hræðast þessa meðvirkni í garð gráðugra bófa og hætta við að veðja á Viðreisn. Ekki er bæði hægt að éta kökuna og eiga hana.
Velkomið flóttafólk

Íslendingar eru almennt hlynntir móttöku flóttafólks, hlynntari en flestar aðrar þjóðir. Þrír af hverjum fjórum Íslendingum vilja auka viðtöku flóttamanna og einn af hverjum fjórum eru andvígir aukningu. Þetta eru vinsamlegri hlutföll en hjá öðrum mældum þjóðum. Konur og ungt fólk er vinsamlegra í þessum málum en aldraðir karlar. Gestrisnin nær til þess, að meirihluti fólks vill flóttafólk í sitt hverfi. Sjálfur tel ég, að við eigum að auka móttöku flóttafólks. Og auðvelda byggingu mosku í Sogamýri, þótt ég sé andvígur íslam sem trúarbrögðum. Við þurfum bara að taka betur á móti flóttafólkinu, svo það einangrist ekki.
Hundrað mála flokkur

Píratar eru enginn eins máls flokkur. Þeir eru hundrað mála flokkur með betur markaða stefnu en aðrir flokkar. Hún er unnin í löngu og öflugu ferli samráðs við sérfróða og felur í sér sátt milli misjafnra sjónarmiða. Þar er skýr stefna um nýja stjórnarskrá, um uppboð á veiðikvótum, um endurreisn heilsustofnana og mannsæmandi kjör sjúkra, aldraðra og öryrkja. Einnig um höfundarétt, þjóðgarð á hálendinu og ótal fleiri atriði, sem fimmflokkur hinna sviknu loforða hefur trassað. Píratar bjóða ekki aðeins þroskaða og fullmótaða stefnu. Þeir bjóða líka ný vinnubrögð, sem munu breyta pólitísku ferli og efla virðingu alþingis.
Nokkrar vikur frelsis

Þegar nokkrar vikur eru til kosninga er óráðlegt að trúa enn einu sinni orðum reyndra pólitíkusa. Segjast ætla að gera allt annað næst en þeir gerðu síðast. Bezt sést þetta á ráðherrunum. Þeir þykjast nú allt í einu ætla að byrja að þjónusta almenning eftir þriggja ára svik. Skoðanakannanir sýna, að tugþúsundir kjósenda hyggist enn trúa orðum svikara. Kjósendur eiga samt að vita, að verk ráðherra tala og þau segja þá vera þjóna auðs og valda. Límið í samfélaginu er að grotna niður, því að ráðamenn taka ævinlega málstað auðs og valda. Nú er sá tími kominn á nokkurra ára fresti, að fólkið getur hrifsað til sín völdin.
Listar auðmanna-andlita

Nú eru óðum að birtast framboðsandlit flokkanna, hvítskúruð af ást til sjúkra, aldraðra og öryrkja. Af sumum þeirra lekur ömurleg reynslan. Svo eru líka ný andlit á nýjum listum, sem eiga að gefa meiri von. Kannski munum við trúa því, að fyrrverandi talsmaður álvera og kvótagreifa styðji forkláraður bann við þunnri fjármögnun og hækkun í hafi og styðji útboð á veiðileyfum. Kannski munum við trúa, að auðmannaandlitin í Viðreisn séu bara gamli góði Flokkurinn, áður en hann datt í ótínda glæpamennsku. Hver veit, mörgu hefur þjóðin trúað um dagana. En fleiri listar eru í boði en villuráfandi silfurskeiðungar Engeyinga.
Heilagar kýr

Íslenzkir kvótakóngar bjóða 62 krónur í kílóið af þorski í Barentshafi og segja ekki múkk. Það er töluvert meira en þær 11 krónur, sem þeir greiða hér heima í auðlindaretnu. En ekki eins mikið og þeir borga hver öðrum fyrir leigðan kvóta, 200 krónur. Frjálsi markaðurinn gefur hér í rentu 200 kr á kílóið og 62 kr hjá Færeyingum. En leigður kvóti af íslenzka ríkinu kostar ekki nema 11 krónur í rentu. Sú er ástæðan fyrir því, að íslenzka ríkið getur ekki haldið upp ókeypis heilsuþjónustu að norrænum og þýzkum hætti. Og getur ekki borgað öldruðum og öryrkjum það, sem áður var samið um. Hér á landi eru kvótakóngar heilagar kýr.

Sjá: Jón Steinsson, Columbia-háskóli
Marktækt eða ekki

Alþingismenn eiga að byrja á að viðurkenna þjóðaratkvæðagreiðslur áður en þeir stinga upp á nýjum. Gætu til dæmis viðurkennt þjóðaratkvæðið um stjórnarskrána í stað þess að muldra um „ráðgefandi“. Það er bara á Íslandi, að þjóðaratkvæði er bara ráðgefandi. Bretar vita, að Brexit var ekki ráðgefandi, heldur sjálf afgreiðsla málsins. Þegar búið er að viðurkenna þjóðaratkvæðið um stjórnarskrá, má hafa ný þjóðaratkvæði um Vaðlaheiðargöng, Bakkafjöruhöfn, Neyðarflugbraut, nýjan landspítala og annað, sem eins máls fólki liggur á hjarta. En byrja á að taka mark á afstöðnu þjóðaratkvæði. Gildi leikreglna er ekki valfrjálst.
Fátt breytist hjá þrælunum

Þjófaflokkurinn má vera kátur yfir stöðunni í könnunum. Þrátt fyrir endurteknar árásir á almenning er hann með 25% hjá MMR og 26% hjá Gallup. Þar á ofan hefur Evrópu-útibúið 9% hjá MMR og 11% hjá Gallup. Samtals eru þetta 34-37% fylgi auðmanna og forstjóra. Frambjóðendur Viðreisnar eru ekki minna hægri sinnaðir en frambjóðendur móðurflokksins. Fyrrverandi talsmaður álvera og kvótagreifa þykist hafa verið krati, en getur alveg eins sagzt hafa verið átján barna faðir í álfheimum. Allur er þessi klofningur í þykjustunni. Þjófaflokkurinn hefur alls rúmlega þriðjungs fylgi. Flest stefnir í að fátt breytist hjá þrælunum.
Fámennt þinghald

Þá er endanlega búið að ákveða kjördag 29. október. Þingmenn farnir á taugum, sjá þingmennskuna ganga sér úr greipum. Verða uppteknir af kjördæmafundum næstu vikur. Lítil mæting verður í þingnefndum og þingfundum. Þar verða helzt þeir, sem þorðu ekki einu sinni að biðja um endurráðningu. Við slíkar aðstæður er ekki vit í að halda störfum alþingis áfram. Þar verða bara endalausar frestanir vegna fjarvista stjórnarþingmanna. Eins gott væri fyrir ríkisstjórnina að sjá örlögin. Þrír plástrar á stjórnarskrá skipta litlu máli. Ekki er ósætti um höft og húsnæði. Þeirra vegna væri hægt að slíta alþingi strax í dag eða um helgina.
Píratar eiga internetið

Í fyrsta fjárlagafrumvarpi Pírata þarf að gera grein fyrir, hvaða fé er hvernig flutt frá tekjum af uppboði veiðileyfa. Og flutt til endurreisnar heilsumála og leiðréttingar á kjörum aldraðra og öryrkja. Þessi konkret atriði séu margtuggin á veggjum fésbóka. Í kosningabaráttunni þarf líka að gera grein fyrir, hvernig verði lögformlegt ferli nýrrar stjórnarskrár gegnum þær hindranir, sem verða á vegi hennar. Verði sótt að pírötum á öðrum sviðum, þarf að kynna viðkomandi stefnu pírata samstundis. Útskýra, hvernig hún verði konkret framkvæmd. Aldrei láta óvininn koma sér á óvart lengur en fimm mínútur. Píratar eiga internetið.
Forgangsröð pírata

Flestir kjósendur hafa mestan áhuga á pyngju sinni. Sé hún sæmilega troðin, vilja þeir ekki vitja neinna ævintýra. Annar hver kjósandi hefur það sæmilegt eða gott og getur sætt sig við óbreytt ástand. Hafa takmarkaðan áhuga á fátæku fólki og velferð þess. Getur verið pirrað út af kostnaði við menntun barnanna. Er líklega ósátt við misþyrmingar ríkisstjórnarinnar á opinbera heilsukerfinu. Vill, að það verði endurreist með tekjum af útboði fiskikvóta. Vill gjarna nýja stjórnarskrá, án þess að hún sé ein í forgangi. Því ættu píratar að leggja sama þunga á útborð fiskikvóta og endurreisn heilsukerfisins eins og á stjórnarskrá.
Nú er gott að hætta

Ríkisstjórnin missti áhuga á þrískæklingnum, sem átti að deyfa áhuga kjósenda á stjórnarskrá fólksins. Stjórnarandstaðan hefur talað gegn breytingunum þremur, þótt nefndarmenn hennar styðji þær. Og ríkisstjórnin nennir varla að rífast um svo abstrakt mál. Sjálfstæðisflokkurinn hætti við að hefna sín á Eygló Harðar fyrir að sitja hjá um sovézka langtímaáætlun um ríkisfjármál. Aðrir eru ekki andvígir húsnæðisfrumvarpi hennar. Því er óljóst, hvaða merkisfrumvörp standa í vegi þingslita í lok þessarar viku. Ekki er það sovézka haftafrumvarpið. Allir vilja höft. Er ekki ágætt að hætta, þegar stjórnin hefur misst tök á lífi sínu?
Tvær jafnar blokkir

Ástæða er til að skoða vandlega fylgistölur úr nýjustu skoðanakönnun MMR, sem tekin var 22.-29. ágúst. Sjálfstæðisflokkurinn fær þar 24,6%, Framsókn 10,6% og Viðreisn 8,8%. Samtals eru þetta 44% hægra fylgi. Á móti hafa Píratar 22.4%, Vinstri græn 12,4% og Samfylkingin 9,1. Samtals eru þetta 43,9%, sami styrkur og á hægri vængnum. Við getum kallað þetta tvær jafnvígar hægri og vinstri blokkir. Aðrir flokkar ná ekki manni inn. Þetta sýnir, að litlar líkur eru á, að þjófræði hægri flokkanna verði rutt úr vegi. Stóri bófaflokkurinn og Evrópubrotið úr honum hafa þriðjung atkvæða! Píratar verða að standa sig betur.
Færeyska auðlindarentan

Uppboð á fiskikvóta gefast vel í Færeyjum. Þar er boðinn upp kvóti á kolmunna, makríl, síld og Barents-þorski. Niðurstaðan er stóraukin auðlindarenta ríkisins fyrir hönd skattgreiðenda og almennings. Hér aukast kröfur um hliðstæða rentu. Píratar hafa nákvæma útfærslu á rentunni á stefnuskránni. Hefur vakið skelfingu kvótagreifa, sem arðræna þjóðina í skjóli Sjálfstæðis og Framsóknar. Flytja inn hvern málsvara gjafakvótans á fætur öðrum til að villa um fyrir fólki. Þjóðin veit samt, að Færeyingar gátu. Og veit, að við líka getum fengið auðlindarentu. Á uppboði neyðast greifar til þess að gefa sjálfir upp verðmæti veiðiheimilda.
Ríkisbankinn rotinn innan

Landsbankinn er svo rotinn innan, að hann tekur ekki mark á eigin útboðum. Um áramótin setti hann 69,8 milljónir króna á einbýlishús í Hafnarfirði. Tilboð kom í húsið upp á 64 milljónir. Bannkinn gerði gagntilboð upp á 67,5 milljónir. Mánuði síðar fékk bankinn tilboð frá forsvarsmanni Borgunar upp á 61 milljón króna og tók því boði. Landsbankinn er í ríkiseigu, svo þarna eru umboðssvik á ferðinni. Bankinn hefur beðist afsökunar á svindlinu. Og Ríkisendurskoðun vinnur nú að úttekt á allri eignasölu Landsbankans á árunum 2010–2016. Verður niðurstaðan send Alþingi í nóvember næstkomandi. Vonandi fækkar þá bankabófum.
Framsókn í tímahraki

Framsókn er læst í slæmu tímahraki. Þarf að halda ýmsa fundi til að komast að raun um, hver verði formaður. Hefðbundnir framsóknarmenn hafa horft á framgöngu Sigurðar Inga sem forsætisráðherra. Hafa séð týpuna, sem þeir eru vanir frá ómunatíð. Vilja fá hann sem formann. Ruslið, sem flaut inn á Alþingi í kjölfar Sigmundar Davíðs, er búið að gefast upp. Sér enga möguleika á að halda þingsæti sínu. Sigurður getur leyst málið með að slá í borðið og flytja margflutta ræðu valdaræningjans um kallið frá fólkinu í flokknum. Annars situr Framsókn uppi með Sigmund og ruglið úr einkaheimi hans. Framsókn dettur þá kannski af þingi.
TISA er dautt

Sigmar Gabriel, efnahagsráðherra Þýzkalands, segir TTIP samning Bandaríkjanna og Evrópusambandsins hafa farið út um þúfur. Sama hlýtur að gilda um hliðstæðan TISA-samning Bandaríkjanna og EFTA-ríkjanna, þar með Íslands. Þetta strand markar tímamót í brotthvarfi Evrópu frá Thatcher-Blair nýfrjálshyggjunni. Ríki Evrópu munu hætta að reka erindi fjölþjóðlegra auðhringja. Munu ekki veita þeim réttarstöðu þjóðríkja. Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn er líka fallinn frá fyrri þjónustu við bankamafíu Vesturlanda. Puð Martins Eyjólfssonar í Genf er orðið að foksandi til minningar um lægsta punkt í sögu íslenzkrar utanríkisþjónustu.
Fyrir norðan sumar

Íslenzkir fataframleiðendur eru nokkurn veginn sammála um, að leiðin að hjörtum viðskiptavina felist í sérstæðum plakötum. Sýna kuldalegt eða tómlegt fólk með fýlusvip. Geysir leggur áherzlu á langdregin andlit í stíl 17. aldar hollenzkra málara. 66° fara alla leið með plakati aftan við dómkirkjuna. Sýnir þjáðan og líklega heimilislausan mann og titilinn: „Just north of summer“. Sennilega er reiknað með, að túristum sé almennt skítkalt og þeir þurfi að kaupa hlýrri föt. En gaman væri að vita, hver er hugsunin á bak við þessa samræmdu sókn í vasa túrista. Að hér sé „Fyrir norðan sumar“ gæti verið bókartitill eftir Guðberg.
Moskur verða leyfðar

Þótt stjórnvöld í Evrópu séu að þrengja pólitískt svigrúm múslima, eru þau ekki að banna þeim moskur. Krafan er að mestu um aukna aðlögun þeirra að reglum og landsiðum. Stjórnvöld líta líka til fylgis róttækra hægri flokka á borð við Þjóðfylkingu Marine Le Pen, sem gæti náð forsetastól Frakka. Stjórnvöld eru að mestu klemmd milli krafna slíkra flokka og fjölmenningarflokka, sem vilja bæta móttöku flóttafólks. Stemmningin í þjóðfélaginu er andsnúin flóttafólki og mun leiða til formlegs banns við sharia, kvennakúgun og barnaníði. En moskur verða leyfðar og reistar, þótt múslimahatarar hér hafi bann við slíku á oddinum.
Ekkert samsæri

Sigmundur Davíð átti umtalsverðar eignir í skattaskjóli á aflandseyju. Stal sennilega undan skatti. Seldi þessar eignir konu sinni á einn dollar á elleftu stund fyrir gildistöku nýrra laga um slíkar eignir. Leyndi því fyrir þjóðinni. Leyndi líka fyrir þjóðinni, að eignirnar áttu kröfur í föllnu bankana. Leyndi einnig, að hann sat beggja vegna borðs, þegar ríkið skipulagði meðferð slíkra krafna. Hljóp út úr sjónvarpsviðtali, þegar allt þetta bar á góma. Það var ekki samsæri 300 innlendra og erlendra blaðamanna og George Soros gegn Sigmundi. Var bara staðfesting á ótíðindum um, að Sigmundur Davíð væri undarlega siðblindur.
Trúlausa þjóðin

Frakkar hafa í tvær aldir verið andstæðari trúarbrögðum en aðrar þjóðir Evrópu. Blóðug bylting þjóðarinnar gegn aðli og klerkum lifir góðu lífi. Algerlega er skorið milli ríkis og trúar. Bannað er að bera trúartákn utan á sér. Bannað er hafa kross um háls eða á vegg. Í framhaldi af þessari eindregnu trúarandúð Frakka koma tilraunir til banns við búrkum og búrkini. Slíkt er talið vera mótmæli múslima gegn banni við flöggun helgisiða, sem tengjast kúgun kvenna. Nú hefur dómstóll snúist gegn búrkini-banni sem opinberum afskiptum af klæðnaði kvenna. Sambúð ríkis og róttækra trúarbragða mun áfram vera erfið í Frakklandi.
25% duga ekki

Álitsgjafar virðast sammála um, að Píratar verði stærsti flokkur kosninganna, Aðeins hærri en Sjálfstæðisflokkurinn, hvor tveggja nálægt 25%. En er ekki nóg. Hætta er á, að þjófaflokkurinn geti náð meirihluta með samstarfi við Framsókn og Viðreisn. Píratar þurfa helzt að fá 30% til að hafa skýra forustu í stjórn. Þurfa samt að semja við tvo aðra flokka um nýju stjórnarskrána, uppboð á kvóta, björgun heilsu og velferðar. Sennilega dugar að afgreiða kvótann, heilsuna og velferðina með breytingum á fjárlagafrumvarpi fyrir 2017. Þá væri út fyrir sig hægt að hafa þingið stutt, ef meirihluti er um þá leið. En mikið þarf samt að díla.
Prófkjör eru til bóta

Dálítið er fyndið, þegar reikniglöggur frambjóðandi prófkjörslauss flokks gagnrýnir annan flokk fyrir þá tegund Schulze útreiknings, sem þar var valin. Önnur aðferð Schulze útreiknings hefði verið heppilegri, segir Pawel Bartoszek. Sjálfsagt rétt hjá honum. Ekki kom þó fram, hvort hann hafi hvatt til prófkjörs í sínum flokki, sem óneitanlega er galli á gagnrýni hans. Hvað um það, píratar hafa birt, hvernig atkvæði féllu í hvert sæti, svo allir sjá aðferðina. Málinu er lokið. Viðreisn Pawels mætti hins vegar þora að hafa prófkjör. Sama er að segja um Bjarta framtíð. Ætti meiri séns á þingmönnum, ef hún notaði prófkjör.
Ekkert málþóf – allt frosið

Þingstörf eru meira eða minna frosin. Ekki vegna málþófs stjórnarandstöðu. Vegna fjarvista stjórnarþingmanna þarf að fresta atkvæðagreiðslu um mál, sem eru komin úr umræðu. Í nefndum flækjast mál, sem stjórnarþingmenn eru ekki sammála um, svo sem tíu ára búvörusamningur. Tvö húsnæðismál, sem stjórnin sagði skipta miklu máli, eru ekki einu sinni komin til alþingis. Þessa dagana er Alþingi bara að drepa tímann. Frambjóðendur í prófkjörum eru byrjaðir að slást um atkvæðin. Stjórnarflokkarnir eru byrjaðir að skerpa á sérstöðu sinni í umdeildum málum og Eygló ráðherra farin að afneita málum ríkisstjórnarinnar.
Frosti neitar staðreyndum

Frosti Sigurjónsson er stundum sagður skásti þingmaður Framsóknar. Er þó jafn lyginn og aðrir flokksbræður. Neitar til dæmis, að Framsókn hafi fyrir síðustu kosningar lofað þjóðaratkvæði um, hvort halda skyldi áfram aðildarviðræðum við Evrópusambandið. Flokkurinn gerði þetta ítrekað, þegar hann var í minnihluta. Þegar hann komst í stjórn, gleymdist loforðið umsvifalaust. Þótt kannanir hafi ítrekað sýnt, að meirihluti þjóðarinnar vildi þá og nú hætta viðræðum. Framsókn og Frosti treystu bara ekki þjóðinni. Nú er kominn til sögu nýr flokkur pírata. Hann treystir þjóðinni til að úrskurða um deilumál á borð við aðildarviðræður.
Stinkandi rauðspretta

Ýmis mathús hafa verið í kjallaranum á Lækjargötu 6b, andspænis Menntaskólanum í Reykjavík. Nú er þar Messinn, sem segist vera sjávarréttastaður. Samt ekki með neinn fisk dagsins. Mest verkaðir réttir, franskt bouillabaisse fisksúpa, franskur ratatouille fiskigrautur og couscous Norður-Afríku, auk íslenzks fiskiborgara og plokkfisks. Ég prófaði allt of gamla, stinkandi rauðsprettu, borðaði meðfylgjandi kartöflur, tómata og klettasalat. Rauðspretta eldist hratt og er vandmeðfarin á mathúsum. Hefði betur valið eldisbleikjuna, hún geymist lengur. Já, eða saltfiskfroðuna. Innrétting hugguleg og þjónusta frambærileg.
Misgóðir frambjóðendur

Pawel Bartoszek og Þorsteinn Víglundsson fara í framboð fyrir Viðreisn, því að þeir eru Evrópusinnar. Hluti af þeim fjölmenna hópi, sem skilinn var eftir úti í kuldanum, er Davíð dáleiddi Sjálfstæðisflokkinn í frægri landsfundarræðu. Pawel er vel metinn af hægri greindarlegum skrifum í fjölmiðlum. Þorsteinn er hins vegar þekktur sem grátkarl atvinnurekenda í kjaraviðræðum og einn af höfundum hins illræmda Salek-samkomulags. Pawel er happafengur fyrir Viðreisn, en Þorsteinn er hins vegar óþekkjanlegur frá helztu bófum Sjálfstæðisflokksins. Engu máli skiptir hvoru megin hryggjar hann lendir, en Pawel mun afla atkvæða.
Galnir banksterar

Stjórnendur Eignarhaldsfélags Kaupþings, aðaleiganda Arion-banka, eru endanlega gengnir af göflunum. Helztu deildarstjórar hafa þegar fengið milljónir í bónus. Nú stendur til, að 20 manns skipti með sér 1,5 milljarði í enn einn bónus. Að meðaltali um 75 milljónir á mann og nær auðvitað engri átt. Sama ruglið og á veltiárunum fyrir hrun. Stjórnendur bankanna telja vinnu sína og félaga sinna margfalt merkari en hún er í raun. Reynslan sýnir, að bankar fara á hausinn á kostnað ríkisins. Samt skilja stjórnendur ekki, að þeir eru bara venjulegir fálkar. Stjórnendur Kaupþings eiga heima á lokuðu hæli fyrir sjúka afbrotamenn.
Með hendur í vösum

Margtuggið er, hversu mörg og brýn frumvörp ríkisstjórnin þurfi að fá afgreidd á þessu sérstæða sumarþingi. Lengi var ekki hægt að nefna kjördag út af þessum langa biðlista. Skemmst er frá því að segja, að fá af þessum frumvörpum hafa enn litið dagsins ljós. Þingfundum lýkur skömmu eftir að þeir eru settir. Þingmenn dúlla sér smávegis í nefndum á morgnana. Lítið er rifizt, enda virðast helzt einhver embættismannamál vera í umferð. Oft er talað um, að ríkisstjórnir undirbúi sín mál seint og illa. En nú kastar tólfunum. Varla er hægt að halda alþingiskosningar, því að þingmenn neyðast til að ráfa um með hendur í vösum.
Leysir upp límið

Fræðasamfélagið í vestrænni þjóðhagfræði varð hallt undir nýfrjálshyggju undir lok valdaferils Ronald Reagan og Margaret Thatcher. Felur í sér, að mörkuðum gangi best, þegar þér séu eftirlitslausir. Sé bezta leiðin til að auka hagvöxt. Þessi mantra fór að bila í kreppunni 2008. Núna eru fjölþjóðastofnanir á borð við Alþjóða gjaldeyrissjóðinn að snúa baki við möntrunni. Komið hefur í ljós, að markaðir þurfa ekki bara eftirlit, heldur strangt eftirlit. Eftirlitslausir markaðir leiða til ójafnaðar, sem leysir upp límið í samfélaginu. Ísland hægri stjórnar 2013-2016 er sorglegt dæmi um eyðileggingarmátt nýfrjálshyggjunnar.