arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Eygló kveinar í Málmey

Eygló Harðardóttir reyndi að misnota norræna ráðstefnu kvenna um jafnrétti. Sagði, að Framsókn væri fórnarlamb hatursumræðu, eins og það varði málefni ráðstefnunnar. Rasismi Framsóknar er hvorki jafnréttismál né gerir flokkinn að fórnarlambi. Það eru múslimar á Íslandi, sem voru fórnarlömb hatursumræðu Framsóknar. Þetta sá aðstoðarmaður Eyglóar, Matthías Imsland. Eftir atburðinn þvertók hann fyrir, að velferðarráðherra hafi líkt gagnrýni í garð Framsóknar við hatursorðræðu. Neitaði staðreyndum til að breiða yfir málið. Eygló hefur enn ekki beðist forláts á ósiðlegri þögn sinni um málið í kosningabaráttunni.
Framsókn án æru

Framsókn hefur lengi verið ærulaus. Frá því ég man eftir mér hefur hún verið tækifærisflokkur, sem spilar á einnota stundarhagsmuni hverju sinni. „Opin í alla enda“ var lengi sagt. Fyrir fimm áratugum var kosningamálið, að Esjan væri ljótari en fjöllin á landsbyggðinni. Það þótti varginum fyndið. Í seinni tíð, einkum á vegum Guðna Ágústssonar, hefur þjóðremba Framsóknar vaxið. Frá þjóðrembu er stutt í óbeit á útlendingum, einkum múslimum. Yfir strikið fóru konur á framboðslistum flokksins í sumar. Fögnuðu hástöfum 2000-3000 einnota atkvæðum rasista, en fóru svo að gráta, er fyrirlitning annarra kom í ljós.
Mesta krúttið kveinar

Framsókn hefur alltaf verið flokkur hræddra, sem óttast og hata hið nýja og ókunna. Fyrst var einkum Reykjavík tilefni óttans og hatursins. Síðan bættist útlandið við á þessari öld, einkum Evrópa og Evrópusambandið. Hin þjóðrembda minnimáttarkennd þótti krúttleg til skamms tíma. Til dæmis fyndið dálætið á mesta bjálfa Íslendingasagna, Gunnari Hámundarsyni. Það var svo tímaspursmál, hvenær Framsókn færi að fiska eftir atkvæðum rasista. Nú lýsa Breivik-istar opinberlega stuðningi við þennan flokk ótta og haturs minnimáttarfólks. Mesta krútt Framsóknar, Guðni Ágústsson, kveinar yfir afleiðingunum í Mogga í dag.
Lítill áhugi á fótbolta

Íslenzkir fjölmiðlar ýkja áhuga heimsins á fótbolta. Skoðanakannanir sýna, að annar hver Breti og Frakki hefur engan áhuga á fótbolta. Sýna líka, að þann mikla áhuga, sem fjölmiðlar fjalla um, er aðeins að finna hjá fjórðungi íbúa fótboltalanda, svo sem Hollands, Þýzkalands, Grikklands, Rússlands og Ítalíu. Í mörgum löndum er hlutfallið lægra. Yfirleitt er áhugi fólks á boltaíþróttum aðeins brot af því, sem ætla mætti af trylltu rými slíkra íþrótta í sjónvarpi allra landsmanna. Geri samt ekki ráð fyrir, að íslenzk hlutföll séu neitt skárri. Bolti á að vera á sérstakri rás og láta aðaldagskrá fólksins í friði.
Dansar á rústunum

Sigur íslamista í Mosul og Tigrit markar endanlegan ósigur Bandaríkjanna í stríðinu við Írak. Stríðinu var logið inn á bandalagsríkin í Nató með órum um gereyðingarvopn Saddam Hussein. Eini maðurinn, sem fann þau vopn, var Halldór Ásgrímsson, mesti vandræðamaður íslenzkra stjórnmála um aldamótin. Í stríðinu var innviðum Íraks að mestu eytt. Auðugri og menntaðri þjóð komið á vonarvöl. Bandaríkin létu það ekki nægja, beindu vopnum að heimsins mestu fornminjum í Írak, eyddu til dæmis rústum Babylon. Það var glæpur gegn mannkynssögunni. Smám saman fjaraði undan terror Bandaríkjanna. AlKaída dansar nú á rústunum.
Benedikt bakkaði

Missti traust á Benedikt Jóhannssyni, þegar hann sagði Sjálfstæðisflokkinn ekki ábyrgan fyrir hruninu, ekki banksterana og ekki víkingana. Sagði hrunið mest almenningi og fjölmiðlum að kenna. Nýjasta útgáfan af flatskjárfræði Björgólfs Thors um, að almenningur hafi keypt flatskjái og valdið hruninu. Vissulega stóð fólk og horfði dreymnum augum á hrunverjana, sem átu gull út á spaghetti. Fjölmiðlar áttuðu sig tæpast heldur á, hvað var að gerast. En að segja almenning og fjölmiðla hafa verið gerendur hrunsins er aðeins lélegur brandari. Gott, að Benedikt dró áðan ummæli sín til baka, málinu því lokið.
Þeir hafna sagnfræðinni

Meirihluti héraðsdóms í Aurum-málinu var svo blindaður í óbeit á Sérstökum saksóknara, að vísindalegri þekkingu var hafnað. Guðjón og Sverrir segja, að samtímaheimildir í tölvupósti séu ónothæfar. Þær verði að víkja fyrir síðari tíma fullyrðingum málsaðila fyrir dómi. Ekki veit ég, hvernig dómarar geta ímyndað sér slíka víðáttuvitleysu, en þeir hafa hana ekki úr sagnfræði. Hún segir samtímaheimildir vera beztar, betri en eftiráskýringar. En þetta eru bara lagatæknar úr hinni frægu lagadeild Háskóla Íslands. Hvað vita þeir um fræðilega hugsun? Þetta er Ísland í dag, allt kerfið er skrípó í Undralandi.
Við þurfum staðreyndir

Í umræðunni um rasisma hefur verið sagt allt, sem segja þarf. Hins vegar þarf að kanna, hvort nokkuð sé hæft í tröllasögum, sem margir trúa í blindni. Er einhver stuðningur hér meðal múslima við sharia-lög? Eru sumir múslimar hér líklegir til að drepa dætur sínar til að verja heiður sinn? Eru einhverjir múslimar hér líklegri en aðrir til að nauðga fólki? Vilja sumir múslimar ekki taka þátt í íslenzku samfélagi? Vilja einhverjir múslimar ekki tala íslenzku? Eru sumir múslimar einkum á höttunum eftir velferð? Frekara spjall um rasisma hefði gott af aðhaldi og aga rannsókna á lífssýn alls konar hópa hér á landi.
Orðinn að gólftusku

Davíð Oddsson og kvótagreifar segja Bjarna Benediktssyni að halda kjafti, hlýða og vera góður. Þess vegna beygir Bjarni sig hvað eftir annað í duftið fyrir ruglinu í Sigmundi Davíð. Þess vegna fær Bjarni ekki einu sinni að stjórna fundum ríkisstjórar, þegar SDG er fjarri. Orðinn að gólftusku. Fyrir kvótagreifa skiptir öllu, að stjórnarsamstarfið endist. Það framlengir tök kvótagreifa á stolna þjóðarauðnum. Af skrifum skrímsladeildar Flokksins má ráða, að henni finnist það eini kosturinn í stöðunni. Því mun Bjarni hengja haus meðan Viðreisn og Björt framtíð hirða vitrænan hluta fylgis flokksins.
Skrípaleikur dómara

Það er ekki hlutverk Sérstaks saksóknara að tryggja, að meðdómari sé hæfur. Það er hlutverk þess, sem skipar meðdómarann, það er að segja aðaldómara hvers máls. Guðjón St. Marteinsson átti að velja hæfan meðdómara, en gerði ekki. Í sjónvarpsviðtali kom skýrt í ljós, að Sverrir Ólafsson hatar Sérstakan saksóknara. Væntanlega vegna bróður síns, Ólafs í Samskipum. Guðjón sagði ekki einu sinni hinum dómaranum frá hugsanlegu vanhæfi eða óhæfi Sverris Ólafssonar. Og ekki heldur Ólafi Þór Haukssyni saksóknara. Guðjón og Sverrir bera ábyrgð á fúlum skrípaleik Aurum-málsins.
Kast af fortíðarþrá

Varfærnislega gaukaði ég mér á nýliðann Le Bistro á horni Laugavegar og Smiðjustígs. Eigandinn hefur nefnilega atast í umsagnaraðilum á TripAdvisor og sagt einn geðsjúkan. Staðurinn reyndist framar vonum, í frönskum stíl eftirstríðsáranna, með krítartöflum, pósterum og furðuhlutum á veggjum. Þarna er hefðbundna eldhúsið frá árunum áður en Cuisine Nouvelle sigraði heiminn. Fiskipottur var vel frambærilegur í hádeginu á 2000 krónur, fiskhlunkar og kartöflur í tómatsúpu. Cesar-salat var la-la eins og chardonnay hvítvínið. Notaleg þjónusta. Kem aftur, þegar ég finn fyrir öðru kasti af fortíðarþrá.
Þéttingin ögrar fólki

Hundrað ára silfurreynir á Grettisgötu 17 á að víkja fyrir hóteli gegn vilja nágranna. Gott dæmi um úlfúðina, sem mun fylgja þéttingu byggðar í gömlu Reykjavík vestan Hringbrautar. Ekki kann góðri lukku að stýra að troða inn steypukössum. Allra sízt milli gróinna húsa í byggð timburhúsa og annarra húsa í þeim gamla stíl. Annað dæmi er rosalegur kassi við Mýrargötu. Samkvæmt nýju skipulagi má búast við röð af slíkum katastrófum. Trúarbrögð þéttingar ögra fólkinu og reita það til réttlátrar reiði. Bakland byggðaþéttingar felst í gráðugum lóðareigendum og verktökum, sem stýra trúgjörnum borgarfulltrúum.
Næstu helmingaskipti

Björt framtíð staðfestir hvað eftir annað skilgreiningu mína. Hefur aðeins þá stefnu að komast til valda. Framlag hennar til samstarfs er, að öll dýrin í skóginum skuli vera vinir. Engu skiptir, við hverja hún semur, hún telur sig geta siðað pólitíska bófaflokka. Er allir hafa gefizt upp á Framsókn, verður mannasættirinn Guðmundur Steingrímsson forsætis. Ýmsir hægri kjósendur geta ekki lengur þolað dólgshátt fulltrúa sinna, en vilja ekki raska tilverunni. Færa sig á sáttfúsan flokk, ekki yfir miðjuna. Björt framtíð mun leysa úldna Framsókn af í spilltum helmingaskiptum Sjálfstæðisflokksins. Arðránið heldur áfram.
Tölvupóstur marklaus

Rekstur Aurum-málsins fyrir Héraðsdómi byggðist að mestu á tölvupóstum. Það er ekki fyrsta dómsmálið af því tagi. Það sérkennilega í þessu tilviki var, að meirihluti dómara hafnaði sönnunargildi tölvupósta: „Þótt sönnunarmatið sé frjálst er sú leið ótæk að mati dómsins að byggja sönnun í málinu á túlkun á tölvupóstunum sem eru, a.m.k. að hluta, andstæðir framburði ákærðu og/eða vitna fyrir dómi.“ Ég hef enga trú á, að þessi niðurstaða haldi vatni. Allur póstur hlýtur að vera gildur sem málsgagn, jafnt tölvupóstur sem annar. Þegar meðdómari er að auki grunaður um að vera vanhæfur, hringja viðvörunarbjöllur.
Héraðsdómur afsiðar

Héraðsdómurinn í Aurum-máli Jóns Ásgeirs og félaga gæti bara hafa gerzt á Íslandi. Tilkvaddur meðdómari, Sverrir Ólafsson, sagði öðrum aðaldómaranum frá því, að hann sé bróðir Ólafs Ólafssonar í Samskipum. Sá var dæmdur í líku máli fyrir skömmu, tengslum bankaeiganda við bankann. Guðjón St. Marteinsson taldi ekki ástæðu til að upplýsa hinn dómarann um ætternið, hvað þá Ólaf Þór saksóknara. Þegar Jón Ásgeir hafði verið sýknaður, komust fjölmiðlar í málið. Ekki veit ég, hvort aðild bróðurins er ólögleg, en ósiðleg er hún. Héraðsdómur afsiðar samfélagið. Líklegast er, að dóminum furðulega verði áfrýjað til Hæstaréttar.
Hún hló þá – grætur nú

Sveinbjörg Birna grét ekki í baráttunni, þegar aðdáendur Anders Breivik lýstu stuðningi við hana. Grét ekki heldur, er hún taldi 2000-3000 atkvæði þeirra. Geislaði af gleði og gaf í rasismann í stað þess að dempa. „Á meðan við erum með þjóðkirkju eigum við ekki að úthluta lóðum undir hús eins og moskur.“ Siðblind keyrði hún umræðu um skipulagið út af sporinu. En nú grætur hún út vorkunn í sjónvarpi hjá Birni Inga. Sem áður grét sjálfur á flótta úr pólitík Framsóknar, eins og Finndu-Finnur gerði líka. Rasistinn flaggar börnum sínum, sparkar í börn múslima. Sveinbjörg á að iðrast, biðjast afsökunar, ekki væla út vorkunn eins og aumingi.
Hreinlæti í hávegum

Á Flúðum er lítið þekkt og hreinlegt gistiheimili áfast kaffistofunni Grund, andspænis hótelinu. Þar eru fimm svefnherbergi og tvö baðherbergi. Herbergi nr.1 var lítið og friðsælt, með tágastólum, skreytilist og baðsloppum. Kominn er ný húsfreyja, sem sinnir gestum af sömu alúð og hin fyrri. Morgunverðurinn er meginlands plús safi og jógúrt. Á kvöldin fæst þar indælis grænt salat frá gróðurhúsum staðarins og fyrirtaks lambakjöt. Í stað þess að fara á barinn er bezt að fara 500 metra í Silfurtún og fá sér fersk jarðarber dagsins, himnesk með ferskum eða þeyttum rjóma. Herbergi fyrir tvo með morgunmat: 19.000 krónur.
Margir góðir dagar án SDG

Sem betur fer hverfur SDG langtímum saman. Bara stöku sinnum kemur hann undan sænginni til að segjast vera ofsóttur og stærast af nýjasta heimsmetinu. Þess á milli ögrar hann ekki langlundargeði okkar, ofbýður ekki þolinmæði vorri. Nú fer það saman við sæta og langa sumardaga og öll þjóðin getur slakað á. Í dag er enginn SDG, bara sólskin frá morgni til kvölds. Engin rasistafreyja Framsóknar lætur á sér kræla. Gæðingarnir dotta á fjórum fótum í áningarstað, mosinn ilmar í Fagradal og heimurinn hefur stöðvast. Svona á lífið að vera, hver góði dagurinn á fætur öðrum án SDG og hinnar ónefnanlegu Framsóknar.
Slípa þarf evru og Schengen

Evrópusambandið þarf að taka rækilega til í eigin ranni. Schengen-samstarfið hefur alvarlegar aukaverkanir, sem taka þarf á af festu. Það auðveldar ferðir glæpaflokka fram og aftur um álfuna og auðveldar velferðar-túrisma, sem víða er plága. Þrengja þarf þetta svigrúm og auðvelda ríkjum að taka upp eftirlit á landamærum. Evru-samstarfið hefur líka alvarlegar aukaverkanir, einkum í ríkjum lausungar í ríkisrekstri. Grikkland er kostulegasta dæmið. Slík lönd ættu ekki að fá að nota evru og raunar ekki að fá aðild að sambandinu. Svo virðist sem ráðamenn ESB sjái ekki vandann. Brýnt er að skipta þeim út.
Óviðráðanlega boxið

Hugtakið forsendubrestur er dæmigert Pandórubox. Upp úr því skrautlega boxi spretta alls konar ófyrirséðar pöddur. Hagsmunasamtök tekjuhárra í of stóru húsnæði áttu hugtakið. Vildu fá sama réttlæti og hinir fátækustu. Niðurstaðan var, að fátækir skattgreiðendur skyldu borga vel stæðum samtals 80 milljarða í sköttum. Í millitíðinni kom í ljós, að margir geta misnotað hugtakið á sama hátt, leigjendur, öryrkjar, gamlingjar, námsmenn. Heimta líka „leiðréttingu á forsendubresti“. Fyrir rest verður SDG ekki öfundaður af að hafa gramsað í Pandóruboxinu. Enginn getur leiðrétt allt, sem fer öðruvísi en ætlað var.
Lágkúra forsætis

Lágkúra forsætisráðherra á sér engin takmörk. Áratugum saman hefur enginn pólitíkus farið með annað eins bull og þessi. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson fer nánast aldrei með rétt mál, talar oftast ekki einu sinni um málið, heldur fer út í aðra sálma. Einkum byrjar hann oftast mál sitt á fullyrðingu um, að hann sæti ofsóknum. Lofar öllu, sem honum dettur í hug, gleymir því jafnóðum. Hefur kringum sig almannatengla, sem telja honum trú um, að pupullinn sé heiladauður og meðtaki hvaða þvætting sem er. Margir pólitíkusar hafa um tíðina fært í stílinn. En Sigmundur Davíð einn er fullkomlega siðblindur.
Rasistar ræða skipulag

Rasistar Framsóknar segjast bara hafa talað um skipulagsmál borgarinnar fyrir kosningar. Nokkur dæmi, Sveinbjörg Birna Sveinbjörnsdóttir: „Á meðan við erum með þjóðkirkju eigum við ekki að úthluta lóðum undir hús eins og moskur.“ Og Guðfinna Jóhanna Guðmundsdóttir: „Borgarstjórnarflokkur Framsóknarflokksins mun leggja til, að lóðaúthlutun til byggingar Félags múslima á Íslandi verði dregin til baka, komist flokkurinn í borgarstjórn.“ Þegar kvartað var yfir múslimahatrinu, sagði hún: „Það er búið að taka þessa umræðu og snúa henni algjörlega á hvolf. Þetta snýst fyrst og fremst um skipulagsmál.“ Þriðji frambjóðandinn hnykkir á skipulaginu, Íris Lind Verudóttir: „Við eigum að standa vörð um arfleifð okkar, menningu og trú á Guð“. Á fésbók dreifir hún kynóra falsfréttum um nauðganir og morð hjá múslimum. Þetta er snargalið lið.
Á þá renna tvær grímur

Að undirlagi Sigmundar Davíðs virkjuðu Sveinbjörg Birna og Guðfinna Jóhanna rasisma einni viku fyrir kjördag. Viðbót vegna flugvallarvina hafði þá engin mælzt í könnunum. Í ljós kom, að rasistarnir tóku við sér. 2000-3000 manns bættust við kjósendur Framsóknar síðustu viku fyrir kjördag. Um miðja vikuna eftir talningu kom í ljós, að langtímaáhrifin mundu verða tvíeggjuð. Reyndir flokksmenn töldu skynsamlegt að juða flokknum úr faðmlögum við Skúla Skúlason og aðra aðdáendur Anders Breivik. Vonandi verða rasistar smám saman svældir út úr Framsókn. Og þjóðin fær önnur mál en að óttast og hata Grýlu nútímans.
Rasisminn gufaði upp

Á þriðjudagskvöldið náði gleði rasista hámarki á fésbók. „Við framsóknarmenn“ sögðu fésbókarmenn, sem áður höfðu hrósað Breivik. Á miðvikudagskvöldi hafði færslum rasista fækkað um helming. Í gærkvöldi voru þau nánast horfin. Hefur rasismi á Íslandi bara gufað upp? Eða skilja menn bara, að betra sé að fara með löndum? Fylgi rasista hér, þótt lítið sé, er orðið meira en það var í Þýzkalandi á þriðja áratug síðustu aldar. Ekki fyrr en 1933 varð fylgi þýzkra rasista orðið meira en fylgi Framsóknar er nú. Lærum því af biturri reynslu annarra. Á 21. öld gegna múslimar hlutverki 20. aldar gyðinga sem Grýlu í þjóðtrúnni.
Ráðherra á prumpustiginu

Jóhanna Sigurðardóttir kvartaði yfir, að ráðherrar fari ekki eftir siðareglum með því að þiggja laxveiðiferð. Gera mætti ráð fyrir, að ráðherrarnir reyndu að svara efnislega fyrrverandi forsætisráðherra. Nei, Bjarni Benediktsson flissaði bara og sagðist hafa hnýtt hvíthærða flugu, sem héti Jóhanna. Hann og Sigmundur Davíð eru raunar bara illa upp dregnir silfurskeiðungar, sem kunna enga mannasiði. Það er eins og helztu ráðherrar þessarar stjórnar hafi gert upp við sig, að mannasiðir séu óþarfir. Þeir geti bara hagað sér eins og gelgjustrákar á prumpustigi Gillz. Getur ekki einhver reynt að siða aulana?
Pólitískir undirtónar

Ítrekað eru fylgislausir þeir flokkar, sem höfða til kúgaðra þrælastétta, sjá Dögun og Alþýðufylkingu. Flokkar, sem höfða til þjóðrembu, geta komist í 10% stærðargráðu, sjá Framsókn. Flokkar, sem höfða til umhverfis, geta einnig komizt í 10% hópinn, sjá vinstri græna. Flokkar utan hefðbundins kassa fara tæpast hærra en í 10%, sjá Pírata. Flokkar, sem höfða til velferðar, komast mun hærra, Samfylkingin getur farið yfir 30%. Flokkar, sem vilja almennar sættir, ná varla 20%, sjá Bjarta framtíð. Víkjandi eru voldugir flokkar, sem höfða til gjaldþrota auðhyggju. Áður atkvæðamikill Sjálfstæðisflokkur skrapar 20% botninn.
Stutt var leiðin

Skammur vegur var milli þjóðrembu Framsóknar fyrri tíma og rasisma Framsóknar komandi tíma. Eðlilegt er, að upprisa rasismans finni sér farveg í Framsókn. Hvort tveggja felur í sér minnimáttarkennd útnesja og afdala og ótta við hið ókunna, allt frá Evrópu yfir í Íslam. Allt snýst þetta um framandi húðlit eða þjóðerni, tungumál eða menningu, trú eða siði. Samkvæmt skilgreiningu vísinda og Sameinuðu þjóðanna. Rasisminn fer út í meiri öfgar, því að hann vill, að valdhafar verndi sig með valdi fyrir ímynduðum óvinum. Framsókn græddi nokkur atkvæði til skamms tíma á samrunanum, en situr uppi mun einangraðri en áður.
Seiðandi rant oddvita

Gott er, að borgarstjórn hætti að veita trúfélögum ókeypis lóðir. Getur samt ekki virkað afturábak um þegar veitta lóð til Félags múslima. Þegar einhverju er hætt, virkar það fram í tímann, ekki afturábak. Það ættu allir lagatæknar að vita, þótt þeir séu í Framsókn. Efnið í ranti oddvita listans var annað. Hafði farið um lönd múslima og bullaði um stöðu mála þar. Vont er, að fá allt skakkt í hausinn, þegar maður ferðast. Rant oddvitans seiddi aðra rasista úr skúmaskotunum. Það reyndist döpur hjörð, en fámenn, þótt fjölmenn sé í litlum flokki. Núna fagnar hjörðin því, að pólitíkusar telji hana vera húsum hæfa.
„Þeir eru samt vondir“

Aðild rasista að fésbókinni margfaldast. Þar birtast miðaldra konur og annað dagfarsprútt fólk. Dreifir myndskreyttum lygasögum um vonzku múslima, einkum gagnvart konum og börnum. Sögurnar blandast gjarnan kynórum og eru ekki úr hefðbundnum fjölmiðlum. Eru frá lygamiðlum, sem blanda saman gömlum myndum og nýjustu lygasögum. Nánast allt þetta hefur verið hrakið, en það truflar ekki dagfarsprúða fólkið. Ef ég amast við aðild þess að dreifingu þvættings, segir það: Múslimar eru samt vondir. Því miður verð ég að segja þessu dagfarsprúða fólki, að það er rasistar. Hræddir smælingjar, sem leita skjóls í valdinu.
Boðið í ekki boðsferð

Newspeak tekur daglega á sig nýjar myndir í hugmyndaflugi almannatengla. Fólk á fésbókinni tók illa í hálfs annars sólarhrings boðsferð tveggja ráðherra í laxveiði í Norðurá. Bent var á, að það stæðist ekki siðareglur ráðherra, þótt mér sé ekki kunnugt um, að ráðherrarnir hafi hugmynd um þær. Eftir upphlaupið gáfu almannatenglar málsaðila út, að þeir hefðu verið boðnir í eins konar ekki boðsferð. Því líkur bentu til, að þeir verði í tímahraki. Gott er að vita, að brot á góðum siðum og siðareglum eru viðkvæmt mál í stjórnarráðinu. Og frábært er að fá nýtt hugtak í newspeak-orðabókina: Boðið í ekki boðsferð.
Fæstir hafa kjörþokka

Kjörþokki leiðtoga er brýnni en áður. Hugtakið er annað en kynþokki og felur í sér traust kjósenda. Fæstir oddvitar hafa töfrana, sem þarf. Þrír íslenzkir pólitíkusar skara fram úr öðrum í kjörþokka. Fremstan ber frægan að telja Jón Gnarr, sem raunar er ekki pólitíkus. Tínir daglega upp rusl á götum og er orðinn þjóðsagnapersóna. Næstur er Dagur B. Eggertsson, sem heillaði fólk í nýlokinni kosningabaráttu. Getur kallað eftir formennsku í Samfylkingunni, þegar honum hentar. Þriðja er Katrín Jakobsdóttir. Vinstri grænir þurfa að finna leið til að láta geislana frá henni skína á óvinsælan flokkinn.
Hljómgrunn skortir

Rasismi felst í að óttast og hata framandi húðlit eða þjóðerni, tungumál eða menningu, trú eða siði. Hér á landi er lítill hljómgrunnur fyrir rasisma. Til dæmis fékk Framsókn bara 2000-3000 atkvæði út á herkall til rasista. Ofsi er ekki algengur í eðli Íslendinga. Við erum friðsælt fólk, sem telur, að öll dýrin í skóginum eigi að vera vinir. Að vísu er hér töluverð þjóðremba, sem stafar af minnimáttarkennd úr útskerjum og afdölum. Reynt er að ýfa hana upp til að draga athygli frá ráni auðlindanna, en það gengur hægt. Nú hefur ýkta þjóðremban, er nálgast rasisma, fengið inngöngu í Framsókn og einangrað hana.
Guðmundur mannasættir

Björt framtíð er í meirihlutaviðræðum til hægri og vinstri. Í Reykjavík við Samfylkinguna, í Kópavogi og Hafnarfirði við Sjálfstæðisflokkinn. Í samræmi við það, sem ég hef áður sagt. Flokkurinn stefnir ekki að öðrum breytingum á samfélaginu öðrum en þeirri, að öll dýrin í skóginum eigi að vera vinir. Ekki með eða móti orkuverum eða kvótagreifum, auðhyggju eða félagshyggju. Hins vegar vill hún sníða öfgana af þeim, sem hún starfar með. Þannig getur hún haft góð áhrif í bæjarstjórnum. Guðmundur Steingrímsson vill svo feta í spor Steingríms Hermannssonar, verða forsætisráðherra og vinsæll mannasættir.
Harmsaga Framsóknar

Þáttaskil urðu í ævi Framsóknar, þegar Gunnlaugur Sigmundsson keypti flokkinn handa silfurskeiðungi sínum. Áður var Framsókn hægfara hentistefnuflokkur, er gat unnið til hægri og vinstri eftir þörfum. Þegar Halldór Ásgrímsson hafði keyrt hagsmunagæzlu fyrir kvótagreifa í öfgar, hrundi Framsókn og beið eftir frelsara. Sigmundur Davíð kom þá til skjalanna og gerbreytti flokknum. Færði hann yfir á hægri jaðar og tók upp ýktar útgáfur þjóðrembu og hagsmunagæzlu. Rakin siðblinda stjórnaði ferðinni. Spilaði á ótta smælingja við breytingar. Endaði með, að flokkurinn bauð rasistum til fylgilags og varð óstjórntækur.
Eftirköst rasismans

Aðeins 2000-3000 hræddir kjósendur létu ginnast til fylgis við Framsókn vegna stuðnings frambjóðandans í Reykjavík við rasisma. Það er allt og sumt, lítill hópur. Samt er mikill hávaði kringum hann. Sumir rasistarnir telja sig vera orðna húsum hæfa. Á fésbók æpa þeir ókvæðisorð að múslimum, segjast jafnvel munu drepa þá. Jafnframt rísa efasemdir sjálfstæðismanna um, að Framsókn sé lengur stjórntæk. Í Kópavogi og Hafnarfirði er þróunin sú, að Björt framtíð komi í stað Framsóknar í stjórnarsamstarfið. Ljóst er, að Framsókn tekur vel á móti rasistum sínum og telur þá vera sigur fyrir sig. Aðrir efast um það.
Ræningjar rústa samfélaginu

Stjórnarflokkarnir skertu ríkistekjur samanlagt um 20 milljarða með því einu að lækka auðlindarentu kvótagreifa. Fyrir þá upphæð hefði verið hægt að reisa nýjan Landspítala á þremur árum. Eða hindra þá upplausn velferðar, sem öllum er að verða sýnileg. Stéttaskipting magnast, fátækt eykst og öryggisnet okkar víðast orðið laskað. Allt vegna þjónustu stjórnarflokkanna við kvótagreifa. Nýjasta lækkunin var síðasta dag alþingis og þá sat Björt framtíð hjá. Það er sama og að sitja hjá í lífinu og bíða eftir, að ráðherrastóll komi fljúgandi. Þurfum að losna við pólitíska bófa og bjóða allan kvóta út á opnum uppboðum.
Eðlishrædda fólkið

Gott er að hugsa um vanda Framsóknar út frá valdshyggju fólks, „authoritarian personality”. Það varð til í kjölfar rannsókna eftir síðari heimsstyrjöldina. Bandarískir háskólar vildu finna út, hvað olli stuðningi venjulegra borgara við rasista og fasista, Mussolini og Hitler. Fræðimenn fundu rætur vandans í persónu fólks. Sumir eru eðlishræddir við lífið og breytingar. Óttast hið framandi, til dæmis aðra trú og siði, þjóðir, menningu og tungumál. Leita skjóls hjá pólitískum öflum, er bjóða fram vald til að vernda fólk fyrir hinu ókunna. Fólk styður valdsmenn, sem smám saman magna ótta fólks yfir í hatur.
Verið hrædd, mjög hrædd

Margir þeir, sem kusu Framsókn um helgina, hafa ekki hugmynd um, að þeir eru rasistar. Þetta er gott fólk, snyrtilega til fara. Vill fá frið í raðhúsum sínum eða hæðaríbúðum. Ekki ríkt fólk, hefur séð hraðar breytingar, sem ógna öryggi þess. Hirðir ungt fólk, sem kann á tölvur, atvinnu þess? Hækka vextir? Ásælast kontóristar í Evrópu auðlindirnar? Éta hælisleitendur upp velferðina? Munu múslimar drepa stúlkurnar? Óttinn við hið ókunna leiðir ómeðvitað til haturs. Samvizkulausir pólitíkusar og spunakarlar spila á ótta Biedarmanns. Koma eins og brennuvargarnir og segja hinum ófróðu: Verið hrædd, mjög hrædd.