arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Verktakar sleppa

Stóru blokkirnar við Skúlagötu rýra lífsgæði íbúa í Skuggasundi, sem áður horfðu út á sjó. Blokkirnar við Sóltún rýra lífsgæði íbúa á Teigunum. Þannig fer alltaf, þegar nýjum stórhýsum er klesst innan um gömul og lítil hús. Borgaryfirvöld eru með þessu ekki beinlínis að taka nýja íbúa fram yfir gamla, heldur eru þau að þjónusta verktaka, sem þyrstir í að selja íbúðir “á góðum stað”. Mest hungrar verktaka í að byggja úti í sjó og geta selt útsýni á kostnað þeirra, sem missa útsýnið. Verktakar borga ekki skaðabætur og ekki ágang sjávar. Því síður nauðsynleg umferðarmannvirki.
Fermetrar bóka

Var að fleygja þremur fermetrum bóka. Nú eru umfangsmest erlend skáldrit, tólf metrar. Næst koma innlend skáldrit, sjö fermetrar, þar af ljóð á tveimur. Sagnfræði, einkum erlend, á sjö, ferðalög á sex fermetrum. Síðan eru minni flokkar, hestamennska á fjórum fermetrum og náttúra á fjórum. Þá koma uppsláttarrit á þremur fermetrum, matreiðsla á þremur, félagsfræði á þremur (verður fleygt), kvennabókmenntir á tveimur, fagurfræði á tveimur, ævisögur á tveimur og pólitík á einum fermetra, óflokkaðir sjö fermetrar. Samtals eru þetta 63 fermetrar af bókum. Samt er öldin kölluð starfræn.
Höfuðhögg Framsóknar

Framsókn hefur fengið höfuðhögg út af eignarhaldi þjóðarinnar á auðlindum hafsins. Frammari er formaður stjórnarskrárnefndar, sem hefur árum saman ekki fengið botn í málið. Meira máli skiptir þó, að ríkisstjórn Framsóknar og Íhalds er fyrir löngu búin að gefa útgerðarmönnum auðlindir hafsins. Útgerðin er svo búin að selja þær auðjöfrum og eyða gróðanum. Einhvern tíma verður samfélagið að taka þessar auðlindir eignarnámi. En varla er það tillaga Framsóknar, sem nýlega gaf sjálf kvótann Halldóri Ásgrímssyni og félögum hans í stétt útvegsmanna.
Ókeypis þjónusta

Leó M. Jónsson er einn af fáum mönnum, sem er alltaf að hjálpa náunganum. Í hans tilfelli veitir hann bíleigendum góð ráð ókeypis og heldur uppi umfangsmiklu netsvæði í því skyni. Ég hef notfært mér þetta og fengið greið svör. Sjálfur tel ég mig vera einn af slíkum. Ég held úti vefsvæði um 600 reiðleiðir á Íslandi og geri mönnum kleift að hlaða ókeypis niður GPS-punktum og setja á kort sín og tæki. Til skamms tíma hafði ég vefsvæði um ræktunarhross á Íslandi í hundrað ár. Þar var flett upp hrossum, jörðum, hestafólki, feðrum, mæðrum og afkvæmum. Það er lokað í bili vegna úreldingar á tölvubúnaði.
Hroki Steingríms

Aðeins lokuðustu hrokagikkir kalla viðmælanda sinn “Guðmund nokkurn Steingrímsson”. Steingrímur J. Sigfússon er farinn að tala eins og hann sé orðinn ráðherra. Líklega hafa landsfundurinn og skoðanakannanir stigið honum til höfuðs. Fylgið er samt ekki komið í hús og ástæða til að fara varlega á torgum. Steingrímur lenti í erfiðri vörn, þegar hann hvatti til lögregluaðgerða á netinu. Vandamál netsins eru alvarleg, en verða ekki leyst með Geir og Grana. Og að ávarpa álitsgjafa sem “Guðmund nokkrun Steingrímsson” er bjánalegur og ákaflega gamaldags hroki.
Prófessorar aka úti

Prófessorar rífast í fjölmiðlum um Gini-stuðul eins og hann sýni eitthvað um aukna fátækt og stéttaskiptingu á Íslandi. Við þurfum engan Gini-stuðul til að vita, að hér er mikil fátækt og vaxandi gjá milli stétta. Blaðakona á Ísafold veit meira um fátækt en Hannes Gissurarson og Stefán Ólafsson. Hún fór í biðraðir, þar sem fólk beið eftir útrunnum mat. Hún talaði við fólkið og fann tvenns konar fátækt. Annars vegar einstæðu barnakonurnar og hins vegar þá, sem bankar hafa féflett í lánum. Ég hlustaði á hana segja frá Katrínu og Óttari og þarf ekki að heyra meira í Hannesi og Stefáni.
Sveitir Alcan á ferð

Baráttan um sálir Hafnfirðingar harðnar. Alcan hefur ráðið sveitir manna til að hafa áhrif á kosningar um stækkun álversins í Straumsvík. Stofnað hefur verið fyrirtækið Hagur í Hafnarfirði, sem slær um sig með röngum staðhæfingum á borð við, að 5-7% af tekjum bæjarins komi frá álverinu. Hið rétta er 1-2% koma þaðan. Áhöfn fyrirhugaðs álvers verður fámenn. Hafnfirðingar tapa engu á því að hafna stækkun hjá Alcan og tapa enn síður á, að álverið efni hótun sína um að leggja sjálft sig niður. Þetta er úreltur atvinnuvegur fyrir úrelta kaupstaði.
Bubbi féll

Bubbi féll og myndin sannaði það. Hæstiréttur kann ekki íslenzku og tekur skoðun yfirstéttargaurs fram yfir íslenzku orðabókina. Til að sanna, að Bubbi var fallinn, þurfti að birta myndina, rétt eins og birta þurfti mynd af Finni Ingólfs og Ólafi Ólafs í bíl. Hæstiréttur er úti að aka og veit ekki, að Bubbi á ekkert einkalíf. Hann hefur fyrir löngu selt það út og suður, með linnulausu þvaðri um líf sitt, þar á meðal um tóbak sitt. Bubbi yrkir án afláts um einkalíf og fær síðan Hæstarétt til að dæma sér þrefalda nauðgunarsekt frá fjölmiðli, sem kom upp um gaurinn. Þetta er hræsni firrtra dómara.
Þeir verðlauna sig

Framsókn veitti sér verðlaun á flokksþingi. Án þess að brosa veitti hún sér jafnréttisverðlaun. Það er sniðugt. Framsókn hefði líka átt að veita sér umhverfisverðlaun. Sjálfstæðið getur senn veitt sér stjórnarskrárverðlaun fyrir að vera á bremsum gegn þjóðareign á kvóta og velferðarverðlaun fyrir að hafa áraum saman hindrað, að velferð fari úr hófi. Samfylkingin getur sömu helgina veitt sér umhverfisverðlaun fyrir að vera með álverum í Hafnarfirði og Húsavík. Ef enginn hirðir um spuna flokka, verðlauna þeir sig bara sjálfir.
Máluð græn

Margrét Sverrisdóttir hefur ekki sýnt meira dálæti á umhverfinu en aðrir framámenn Frjálslynda flokksins. Óséð er, hvernig Ómar Ragnarsson ætlar að mála hana græna og umbylta henni í oddvita hægri græns flokks. Sama er að segja um Jón Baldvin Hannibalsson. Ekki er langt síðan hann var ráðherra svartrar ríkisstjórnar. Hann verður tæpast málaður vel grænn í einni sjónhendingu. Framboð Ómars Ragnarssonar væri trúverðugra, ef efsta fólk listans kæmi úr Framtíðarlandinu eða öðru sannanlega grænu umhverfi. En ekki pólitískir stafkarlar með vafasama fortíð.
Hugarfarið er dagljóst

Raunvextir Glitnis og Kaupþings eru helmingi lægri á Norðurlöndum en hér. Þetta kom fram í rannsókn Fréttablaðsins og er í samræmi við fyrri fréttir af okri bankanna. Gróði þeirra er að vísu fenginn með ýmsum öðrum hætti en með okri á Íslendingum. En hugarfarið leynir sér ekki. Þótt þeir auglýsi ást sína á viðskiptavinum, er veruleikinn annar. Vextir á Íslandi eru margfalt hærri en á Vesturlöndum. Og menn eru látnir greiða stórfé í refsingu fyrir að borga upp skuldir. Það heitir uppgreiðslugjald. Okrið byggist auðvitað á, að viðskiptamenn hafa ekki í önnur hús að venda.
Þýfisleikhúsið

Línuhönnun er nú að mylja niður hrafntinnuna, sem björgunarsveitir á Suðurlandi stálu í Hrafntinnuskeri í haust að undirlagi Þjóðleikhússins. Ráðamenn þess ímynda sér, að það muni laga stöðu þess í þjóðarsálinni að makað verði á það sjaldgæfri hrafntinnu á fimmtíu ára fresti. Meðsek Þjóðleikhúsinu eru Umhverfisstofnun og umhverfisráðuneytið, sem bera nöfn að hætti skáldsögunnar 1984 eftir George Orwell. Í sumar verður þýfinu makað á leikhúsið, því til ævarandi háðungar. Ekki dettur mér í hug að horfa þar á sviðsverk framvegis. Húsið verður að tapa á öðrum en mér.
Þeir náðu olíunni

Leppþingið í Írak hefur samþykkt að fela olíulindir landsins til þrjátíu ára í hendur bandarískra olíufyrirtækja. Þar með hafa Bandaríkin náð þeim árangri, sem í upphafi var stefnt að með því að fara í blóðugt stríð gegn saklausri þjóð. Þótt leppstjórnin verði síðar að fara og allar hennar gerðir marklausar gerðar, mun stjórn Bandaríkjanna hengja sig í þessa ákvörðun þingsins og heimta, að við hana verði staðið. En það er ekkert að marka lög, sem leppstjórnin koma gegnum þing undir þrýstingi frá þeim her, sem ver leppstjórnina fyrir almenningi í landinu.
Fjárhættuspil í West Ham

West Ham er í steik, segir brezka blaðið

Observer í morgun. Leikmenn spila daglega póker um peninga, þar sem milljónir króna skipta um hendur á einni nóttu. Matthew Etherington og Roy Carroll þiggja aðstoð vegna spilafíknar. Alan Churbishley þjálfari talar ekki við leikmann, sem vann fimm milljónir króna af félaga sínum á einu síðdegi. Í hópnum eru klíkur, sem talast ekki við. Fundur stjórnenda félagsins með leikmanni var haldinn á súlustað með kjöltudansi. Anton Ferdinand sætir ákæru fyrir óspektir við næturklúbb. Verðlaust félag Eggerts Magnússonar fellur niður um deild í vor.
Ofsóknir sem hagkerfi

Hagfræðin hefur löngum verið kölluð hin ömurlega fræðigrein. Í samræmi við það hafa margir frægustu hagfræðingar heims hvatt þjóðir til að auðvelda brottrekstur starfsfólks til að skapa skelfingu almennings um hag sinn og þar af leiðandi meiri dugnað þess í starfi. Hafa þeir bent á Bandaríkin sem dæmi um hag allra af öryggisleysi almennings. Nú eru þeir farnir að klóra sér í höfðinu, því að hagvöxtur er orðinn meiri í Japan og Evrópu en í Bandaríkjunum. Á fyrrnefndu stöðunum er þó minna gert af því að ofsækja launafólk til að magna gróða atvinnulífsins. Sjá grein í

Herald Tribune.
Terroristaþjóðin

Bandarísk könnun hefur leitt í ljós, að þjóðir múslima eru ekki hlynntar hryðjuverkum. Hins vegar sker ein þjóð sig úr. Fjórði hver Bandaríkjamaður telur oft eða stundum rétt að beina loftárásum að óbreyttum borgurum. Svo há prósenta þekkist hvergi annars staðar í heiminum. Því er rangt að saka þjóðir múslima um dálæti á hryðjuverkum. Nær er að saka Bandaríkjamenn um slíkt. Það er ekki bara ríkisstjórn Bush, sem ber ábyrgð á stríðsglæpum ríkisins, heldur stendur þar þétt að baki stór hópur trúarofstækismanna og annarra kjósenda. Sjá grein í

Christian Science Monitor.
Hunza pupulinn

Hægri menn í Evrópu fíla ekki fremur en vinstri menn hernaðarstefnu Bandaríkjanna. Samt komast ráðamenn upp með að hunza pupulinn, einkum krataforingjar á borð við Tony Blair og Romano Prodi. Blair er raunar langt til hægri við brezka íhaldið og Prodi rekur stefnu, sem kenna má við nýja íhaldið í Bandaríkjunum. Prodi styður líka krossferðir Bandaríkjanna og stærri herstöðvar þeirra á Ítalíu, þótt allur þorri Ítala sé þeim andvígur. Blair er sjálfur hornsteinn krossferðanna, þótt allur þorri Breta sé þeim andvígur. Sama er með Geir hér á landi. Skítt veri með pupulinn.
Einstæðingur étur

Stundum er ég einn, konan á pólitískum fundum og ég nenni þá ekki að elda. Matstaðir henta einstæðingum misjafnt, hótelsalir eru undantekningarlaust góður bakgrunnur. Ég fer ekki á skyndibitastaði og mér finnst hótelsalir of dýrir, þegar ég hef ekkert tilefni annað en letina. Flestir aðrir staðir henta betur pörum eða fleira fólki saman. Ég kann vel við Kínahúsið og Þrjá Frakka, en það eru ekki staðir fyrir einstæðinga. Þá hef ég helzt hallazt að Pottinum og pönnunni í Nóatúni. Þar er alltaf fínn fiskur dagsins með salatborði og vali milli tveggja súpa á 2.400 krónur.
Vilja vera úti

Hestar vilja ekki vera inni. Þeir vilja heldur vera úti í tíu stiga gaddi eða í hláku og frosti til skiptis. Sé þeim gefið við opið, fara þeir inn til að éta og fara síðan út aftur, þegar heyið er búið. Þeim finnst betra að híma úti. Þeir velja þó skjól til að híma í. Til fyrirmyndar eru Y-hestaskjól, sem menn hafa víða sett upp og veita skjól fyrir öllum áttum. Smám saman hafa hestar vanið sig á íslenzkan vetur. Ef þeir geta, éta þeir á sig gat á haustin og veturna til að eiga aflögu fitu til að lifa á. Síðan renna þeir aftur á vorin, áður en nýgresið tekur við.
Gereyðingarvopnið

Fyrir landnám voru eldgos og hraun og jökulhlaup. Samt komu landnámsmenn að landi, sem var viði vaxið milli fjalls og fjöru. Þeir gerðu til kola á Kili. Þeir hjuggu skóg og beittu hann. Fljótlega varð sauðkindin að þyngstu blóðsugu landsins. Það er hennar vegna, að svona mikið af Íslandi er svart. Áður en hún kom, var náttúran í jafnvægi þrátt fyrir eldgos og hraun og jökulhlaup. Þrátt fyrir mikla og vaxandi uppgræðslu er landeyðing meiri en landrækt enn í dag. Ýmist afneita menn eða reyna að þagga niður, að kindin er sjálft gereyðingarvopnið gegn náttúrunni.
Yfirborðskannanir

Mér finnst of mikið af yfirborðskönnunum á fylgi flokkanna á landsvísu. Þær eru ódýrar, en segja lítið um horfur í einstökum kjördæmum. Ég veit, að fylgi Framsóknar er lítið á landsvísu, en það segir mér ekki, hvort Jón Sigurðsson kemst líklega eða tæplega að í Reykjavík eða Guðni Ágústsson á Suðurlandi. Ég veit, að fylgi vinstri grænna er mikið á landsvísu, en það segir mér ekki, hvort Guðfríður Lilja Grétarsdóttir kemst líklega eða tæplega að í Kraganum. Grunnfylgi og sveiflufylgi flokkanna er misjafnt eftir kjördæmum. Samt ná kannanir nánast aldrei til kjördæmanna.
Forgangsröðun

Við getum ekki útrýmt vandamálum, aðeins reynt að halda þeim í skefjum. Við útrýmum ekki fátækt, fíkniefnum, heilsuleysi. Við reynum að fást við þau í samræmi við sameiginlegt fé, sem er til ráðstöfunar. Við verðum að velja og hafna. Sumar aðferðir í baráttu við sjúkdóma eru svo dýrar, að þær mundu taka fé frá öðrum leiðum. Til dæmis eru sum lyf svo dýr, að þau taka fé frá viðureign við sjúkdóma með öðrum lyfjum. Við erum alltaf að skammta. Við sjáum það á biðlistum. Til dæmis bið eftir stálkúlum í mjöðm. Við þurfum að forgangsraða, en höfum ekki manndóm til að viðurkenna það.
Vinstri grænt blað

Mest allra dagblaða hefur Morgunblaðið breytzt undanfarna mánuði. Það er farið að birta fréttaljós og skýringar á forsíðu. Nú er hægt að lesa forsíðuna. Í leiðurum blaðsins er pólitískur armur blaðsins hvattur til að kúvenda. Blaðið vill, að Sjálfstæðisflokkurinn gerist skyndilega grænn og vinstri sinnaður. Í einu og sama tölublaðinu heimtar blaðið græna stefnu Birgis Kjaran og að Ögmundi Jónassyni verði falið að hafa forustu um að útrýma fátækt. Hagur flokksins hefur löngum verið blaðinu kær. Og nú sér það þann kost vænstan, að flokkurinn gerist vinstri grænn.
Rítalínstefnan

Vandamálafræðingar kalla dugleg börn ofvirk og láta sefa þau með rítalíni til að þau séu til friðs í skólanum og samfélaginu. Börn, sem sleppa við þessa meðferð, verða fyrirferðarmikil í viðskiptum, fara í útrásir um heim og græða milljarða. Sljóu rítalínbörnin hins vegar eiga í vændum að laðast að samkvæmum, þar sem snæddur eru brie og drukkið chablis. Þegar þau fullorðnast, verða þau vandamálafræðingar, sem sitja á málþingum og velta vöngum yfir mikilvægum spurningum í félagslegum réttrúnaði. Rítalínstefnan sækir fram, Íslendingar eru orðnir Evrópumeistarar í notkun deyfilyfsins.
Umhverfisvæn þjóð

Þrír af hverjum fjórum Íslendingum vilja meiri áherzlu á umhverfisvernd samkvæmt skoðanakönnun Gallup. Þeir skiptast hnífjafnt í þá, sem vilja nokkuð meiri umhverfisvernd að hætti Samfylkingarinnar, og þá, sem vilja miklu meiri umhverfisvernd að hætti vinstri grænna. Aðeins fjórðungur telur umhverfisvernd hæfilega hér á landi. Umhverfisást okkar lýsir sér ekki til fulls í fylgi þessara flokka, því að margir kjósendur Sjálfstæðisflokks eru umhverfissinnar, en taka ýmis atriði í gerðum flokks og ríkisstjórnar fram yfir gerðir hans í stórvirkjunum og stóriðju .
Aríar á Alþingi

Ég vissi alltaf að pólitíkusar landsins eru rasistar undir niðri. Það hefur nú verið staðfest. Samkvæmt umsögn Læknafélags Íslands eru aríar á alþingi, sem vilja varðveita hinn hreina kynstofn landsins. Þeir séu að setja lög um tryggingar, sem feli í sér sundurgeiningu milli hins hreina stofns og innflutts fólks, sem getur verið haldið dularfullum pestum. Þeir, sem taldir eru kynhreinir, eiga að fá ódýrari tryggingaþjónustu. Þetta er frábært dæmi um, að kjósendur á Íslandi eru ófærir um að velja fulltrúa til að hafa vit fyrir sér.
Fangelsi fyrir bull

Með Fréttablaðinu í morgun var plakat, þar sem ég var hvattur til að mæta við þýzka sendiráðið til að mótmæla fangelsun

Ernst Zündel. Á plakatinu láðist að geta þess, að Zündel er einn þekktasti boðberi falskenninga um þessar mundir. Í fimm ára fangelsi er hann fyrir að afneita, að Hitler hafi látið drepa sex milljón gyðinga. Hann segir einnig, að nazistar hafi flúið til suðurskauts jarðar, stýri þaðan fljúgandi furðuhlutum og muni senn ná heimsyfirráðum. Zündel er í senn rugludallur og fjárplógsmaður. En hann á ekki að sitja inni fyrir bull. Skoðanafrelsi á að ríkja.
Vilhjálmur sígur

Ég hafði álit á Vilhjálmi Þ. Vilhjálmssyni, gamla góða Villa, áður en hann varð borgarstjóri. Síðan hefur óðum dregið úr því. Mér sýnist hann í flestu vaða í sömu villum og Reykjavíkurlistinn, reyna að troða niður húsum, hvar sem hann finnur auðan blett, síðast í Laugardal og Sogamýri. Einnig er hann búinn að tileinka sér skæting forveranna. Þegar nágrannar mótmæla nýju húsi, talar hann af hræsni um innihald hússins. Hann getur sett niður hús fyrir fatlaða hvar sem er. Hann þarf ekki endilega að gera það á svæði neðan Holtavegar, sem hingað til hefur verið talið grænt.
Orðhenglar í Hafnarfirði

Ég sá Tryggva Harðarson þráspurðan í sjónvarpi, hvort hann ætlaði að segja já eða nei við stækkun álversins í kosningu í Hafnarfirði. Fyrrverandi bæjarstjóri Samfylkingarinnar svaraði þessu engu, en þyrlaði upp ryki til að dreifa athygli spyrjandans. Það eru stjórnmálamenn af tagi Tryggva, sem hafa ræktað óbeit kjósenda á pólitíkusum. Þeir geta ekki svarað einföldum spurningum og dansa í hringi til að reyna að hafa alla góða. Að því leyti er hann eins og Lúðvík Geirsson, núverandi bæjarstjóri, sem kallar stækkun álvers í Straumsvík “breytingu á deiliskipulagi”.
Æstur sendiherra

Mér brá, þegar ég sá, að ráðgert væri að ráða Hjálmar Árnason sem konsúl í Kanada, undanfara sendiherraembættis. Ég held, að Halldór Ásgrímsson og Davíð Oddsson hafi nóg gert, þótt landsþekktum æsingamanni sé ekki bætt við stétt sendiherra. Nú þarf að staldra við og spyrja, hvað við höfum að gera við fjölmenna sveit sendiherra. Hafa þeir stutt útrás atvinnulífsins? Hafa helztu kóngar útrásarinnar leitað sér aðstoðar í sendiráðum? Svarið er stutt, nei. Viðskipti Íslands í útlöndum eru óháð sendiherrum öðrum en þeim, sem starfa hjá fjölþjóðastofnunum í Bruxelles og New York.
Árás yfirvofandi

Merkasti blaðamaður heims,

Seymour M. Hersh, skrifaði í morgun um yfirvofandi árás Bandaríkjanna á Íran.
Uppreisn í Pentagon

Fjórir eða fimm af helztu hershöfðingjum Bandaríkjanna munu segja af sér í mótmælaskyni, ef ráðizt verður á Íran á sömu upplognu forsendunum og ráðist var á Írak.

Sunday Times sagði í gær stríðsmálaráðuneytið vera á móti slíku stríði og telja það afar heimskulegt. Engin slík mótmæli hafa áður þekkzt í sögu Bandaríkjanna. Robert Gates stríðsmálaráðherra hefur lýst andstöðu við slíkt stríð, en Dick Cheney varaforseti mælir eindregið með því, svo og nýhægrimenn og trúarofstækismenn kringum George W. Bush forseta. Herinn óttast, að þetta stríð leiði til ósigurs Bandaríkjanna í miðausturlöndum.
Afneita veruleikanum

Sumir stjórnmálaskýrendur telja, að Bandaríkin muni ekki ráðast á Íran, því að það sé of vitlaus aðgerð. Aðrir telja aðdraganda stríðs gegn Íran vera eins og aðdragandi stríðsins gegn Írak var. Einn þekktasti dálkahöfundur í Bandaríkjunum er

H.D.S. Greenway. Hann telur stjórn George W. Bush alveg færa um að fremja hvaða vitleysu sem er. Hún sé ekki bara illa tengd við veruleikann, heldur gersamlega sambandslaus við hann. Umhverfis Bush séu fanatískir róttæklingar, sem afneiti veruleikanum. Þeir taki engum ráðum, ekki einu sinni frá ráðgjöfum föður Bush. Þeir stígi ekki heldur í vitið.
Óstöðug Ítalía

Romano Prodi vill áfram hafa ítalska hermenn í Afganistan, en sumir þingmenn hans vilja það ekki. Þess vegna féll stjórn hans á Ítalíu á miðvikudaginn. Romano Prodi vill leyfa stækkun bandarískrar herstöðvar við Vicenza, en sumir þingmenn hans vilja það ekki. Einnig þess vegna féll stjórn hans. Aðild Ítalíu að krossferðum Bandaríkjanna og bandarískar herstöðvar á Ítalíu eru ágreiningsefni, sem hindra pólitískan stöðugleika og fella ríkisstjórnir á Ítalíu. Ítalir losna ekki úr þessum vanda fyrr en þeir losna úr sambúðinni við Bandaríkin.
Fjárkúgun linnir

Merki eru um, að Evrópa fallia frá fjárkúgun á hendur Palestínu. Um skeið hefur hún neitað að styrkja launagreiðslur opinberra starfsmanna í Palestínu til að knýja ríkisstjórn Hamas-flokksins til að viðurkenna Ísrael sem ríki. Evrópa gerðist aðili að þessari fjárkúgun, sem Bandaríkin efndu til, þegar frjálsar kosningar í Palestínu leiddu ekki til sigurs hins spillta Fatah-flokks, heldur til meirihluta Hamas-flokksins. Fjárkúgun Evrópu og Bandaríkjanna hefur valdið Palestínu miklum hörmungum. Nú er ráðamönnum Evrópu farið að þykja nóg að gert. Betra seint en aldrei.
Þeir kunna að leika

Peter OToole og Helen Mirren og Judi Dench geta leikið, en Leonardo di Capricio og Will Smith geta það ekki. Það segir

Charles McNulty í Guardian. Hann segir það stafa af, að brezkir leikarar séu skólaðir, kunni í smáatriðum að beita rödd og líkama. Bandarískir leikarar séu hins vegar illa eða ekki skólaðir, eru kannski frekar valdir út á meintan karisma. Ég sá Peter OToole í leikhúsi í London eins og Richard Attenborough, Lawrence Olivier og John Gielgud. Hvorki fyrr né síðar hef ég séð og heyrt aðra eins leikara, sem kunnu sitt fag til þrautar, héldu á salnum í greip sinni.
Þeir láta freistast

Þrettán ríki Evrópusambandsins sættu ákúrum Evrópuþingsins fyrir aðstoð við fangaflug Bandaríkjanna. Það voru Austurríki, Bretland, Danmörk, Grikkland, Írland, Ítalía, Kýpur, Portúgal, Pólland, Rúmenía, Spánn, Svíþjóð og Þýzkaland. Ísland telst ekki með, það er ekki í Evrópusambandinu. Þessi útbreiddu brot á alþjóðasamningum sýna, að leyniþjónustur og ríkisstjórnir eru hættulegar. Ef gegnsæi skortir í stjórnsýslu, stunda þessir aðilar ólöglegt athæfi án þess að blikna. Svo er einnig hér á landi og mun aukast með stofnun leyniþjónustu.
Lísa í grænu hverfi

Skemmtilegur greinaflokkur

Rajiv Chandrasekaran um Írak birtist þessa daga í Guardian. Þar er fjallað um gerilsneytt og ameríkaníserað hverfi í Bagdað, græna hverfið, þar sem landstjórn Bandaríkjanna býr og vinnur bak við háan múr án þess að hætta sér út fyrir. Þar er öll vara og þjónusta flutt inn í flugi frá Bandaríkjunum, svo sem vatn og ruslfæði. Í greinunum er sagt frá, hvernig fasteignasali var gerður að kauphallarstjóra Íraks. Þar er sagt frá, hvernig hægt sé að stýra ríki án þess að hafa hugmynd um, hvað gerist fyrir utan hallarmúrinn. Þetta er eins og Lísa í Undralandi.
Slömm í Kópavogi

Ég ók í dag um Kópavoginn. Mér fannst ég vera kominn í útlent slömm. Sá hluti bæjarins, sem er í nágrenni Smáralindar, er sálarlaus ófreskja, safn af slaufum og bílastæðum, steypu og malbiki. Þar er varla sála á gangi og varla örlar á grænum bletti. Gróin hverfi bæjarins eru sum skárri, en hvergi nærri er yfirbragðið sambærilegt við Reykjavík. Ég les fréttir um, að bæjarstjórnin í Kópavogi láti vaða í offorsi með jarðýtur um gamla skógrækt í Heiðmörk. Og mér finnst, að það sé mjög líkt Gunnari Birgissyni bæjarstjóra. Hann er greinilega maður, sem hentar slömmi.
Grænir í Mosó

Meiri þungi er í andstöðu Mosfellinga við tengibraut á Álafossi en yfirvöld í bænum gerðu ráð fyrir. Þunginn hefur jafnvel komið í opna skjöldu vinstri grænum, sem eiga aðild að meirihlutanum í bæjarstjórn. Fullt var út úr dyrum á tónleikum, sem haldnir voru til að mótmæla tengibrautinni. Menn hafna tilraunum bæjarstjórnar til að afgreiða málið sem lagatæknilegan vanda. Fyrir mér er þetta spurning um, hvort almenningur sé að verða grænni en vinstri grænir. Hvort vinstri grænir hafi burði til að taka á vandanum í Mosó. Og hvort stofna þurfi harðari flokk græningja.
Einokun í bílaskoðun

Frumherji hefur keypt Aðalskoðun og hafið einokun á skylduskoðun bíla. Þetta er á sömu bókina lært og önnur þjónusta í landinu. Endastöð samkeppni er einokun. Allir, sem vettlingi geta valdið, stunda samráð til að spara sér hremmingar markaðarins. Ef ekki finnast leiðir til að virkja samkeppni í landinu, verður að koma aftur á fót stýringu verðlags. Okkur vantar aðila, sem slær í borðið og segir, að árleg skoðun bíls megi aðeins kosta 3.000 krónur. Málsvarar samkeppni hafa ekki sett fram betri hugmynd um að þjóna almenningi.
Samsærisárátta

Höfundar samsæriskenninga komust í feitt, er tvíburaturnarnir á Manhattan hrundu 11. september 2001. Síðan hafa blómstrað hugdettur um, að George W. Bush forseti og ráðgjafar hans hafi staðið fyrir því. Nú er komin bíómyndin Loose Change, sem heldur þessu á lofti.

George Monbiot skrifar í Guardian greinar um bíómyndina og lætur sér fátt um finnast. Bush og hans menn séu ekki svo klárir, að þeir geti sprengt tvo skýjakljúfa og orðið þúsundum manna að bana, nema þeir hefðu skilið eftir gögn, sem vísuðu á al Kaída. Þar sé bara aldagömul samsærisárátta á ferð, samanber morðið á Kennedy.