arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Notar ekki alla heimildina

Forstjóri Fjármálaeftirlitsins má sekta fyrirtæki um 50 milljónir króna, en notar sér það ekki. Sektaði eignarhaldsfélag MP banka um 15 milljónir króna í sumar. Það hafði brotið reglur um áhættuskuldbindingar tengdra aðila. Hafði farið í 126%, þótt bara sé heimilt að fara í 25%. 15 milljón króna sekt er greinilega of lág. Gunnar Andersen vill fá rýmkaða sektarheimild, segir 50 milljónir króna of lága upphæð. En hvers vegna notar hann ekki einu sinni þá upphæð? Óskin um rýmri heimildir virðist bara vera hefðbundin hræsni til að slá ryki í augu almennings. Orð og borð þurfa að fara saman.
Ólafur Ragnar gengur laus

Ísland er í evrópska efnahagssvæðinu, sem þýðir, að Íslendingar mega kaupa jarðir í Evrópu og Evrópumenn mega kaupa jarðir hér. Þannig hefur staðan verið í fjölmörg ár og ekki leitt til neinna vandræða. Það hentar hins vegar Ólafi Ragnari forseta að kalla þetta evrópska sérhagsmunastefnu. Enda séu ríki Evrópu almennt að reyna að níða skóinn niður af Íslandi. Einkum á vegum fjölþjóðlegra samtaka, Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og Evrópusambandsins. Nær sé að vera í samstarfi við heiðarlega menn frá Kína og Indlandi. Hatur hans á vesturlöndum birtist í vestrænum fjölmiðlum og skaðar hagsmuni Íslendinga.
Líkur sækir líkan heim

Fáum kemur á óvart samstarf bandarísku CIA og brezku MI6 leyniþjónustanna við leyniþjónustu Gaddafis í Líbýu. Líkur sækir líkan heim. Engilsaxneskar leyniþjónustur hafa alltaf leitað samstarfsaðila meðal sjúkustu bófanna í ríkjum þriðja heimsins. CIA flutti fólk í fangaflugi til Líbýu og tók þátt í yfirheyrslum yfir því. Viðamikil gögn um þetta allt fundust í höfuðstöðvum líbýsku leyniþjónustunnar, þegar uppreisnarmenn komu þangað. Þúsundir skjala sýna náið samstarf bófa Vesturlanda við bófa Gaddafis. Leyniþjónustur á Vesturlöndum eru glæpahópar, sem hafa losað sig undan borgaralegu eftirliti.
Forsetinn fiskar í þjóðrembu

Forseti Íslands slær ekki slöku við sögufalsanir. Í dag hrósar hann Indlandi og Kína fyrir stuðning í hruninu og skýtur föstum skotum að Vesturlöndum af sama tilefni. Sakar hann Vesturlönd um “gerningaveður” gegn Íslandi, bæði þá og einnig núna í tengslum við kaup Huang Nubo á Grímsstöðum. Ég hef ekki séð neitt af hvorugu þessu gerningaveðri. Enda er forsetinn að venju að fiska í gruggugri mýri þjóðrembunnar. Hann skeytir þar engu um staðreyndir. Vestrænn Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn kom okkur til hjálpar með aðstoð Norðurlanda og Póllands. Furðulegur rógur Ólafs Ragnars um útlönd er að venju úti í mýri.
Bönnum áhættu skattgreiðenda

Spænska þingið samþykkti í gær breytingu á stjórnarskrá, sem setur skorður við hallarekstri ríkissjóðs. Akkúrat það, sem þarf að gera hér. Íslenzka hrunið og fjölþjóðlega kreppan kenndu okkur það. Banna þarf hallarekstur ríkissjóðs og banna þarf allar ríkisábyrgðir. Til dæmis ríkisábyrgðir á bönkum. Þeir eiga sjálfir að koma sér upp varasjóði í samræmi við traustið, sem þeir vilja njóta. Skattgreiðendur eiga þar hvergi að koma nærri. Sama er að segja um Landsvirkjun. Hún á ekki að njóta neinnar ábyrgðar ríkissjóðs, né heldur flugfélög, sem kaupa flugvélar. Burt með áhættu skattgreiðenda.
Myrtu fimm mánaða barn

Wikileaks hefur ljóstrað upp um morð bandaríska hersins á börnum í Írak, allt niður í fimm mánaða aldur. Þetta gerðist í Ishagi árið 2006. Börnin voru handjárnuð og síðan skotin til bana. Eftirlitsmenn mannréttindaráðs Sameinuðu þjóðanna kvörtuðu yfir þessu, en bandarísk stjórnvöld töldu ekkert athugavert við málið. Vandinn er, að bandaríska ríkið er stríðsbrjálað og mikill hluti bandarískra kjósenda einnig. Bandaríski herinn er fyrst og fremst skipaður morðingjum, einkum landgönguliðið. Fráleitt er, að Ísland og Atlantshafsbandalagið taki ábyrgð á óviðurkvæmilegu framferði Bandaríkjanna.
Aðstoðaryfir-mannvitsbrekka

Árni Þór Sigmundsson segist vera aðstoðaryfir-lögregluþjónn. Nánast í sömu málsgreininni segir hann hafa lokið rannsókn á au-pair málinu og segist samt alls ekki hafa rannsakað það. Virðist vera dæmigerð lögga. Málið er, að bófi með gistiheimili fékk sér au-pair stúlku frá Þýzkalandi. Þrælaði henni út í vinnu fyrir 300 krónur á tímann. Óviðkomandi fjölskylda skaut síðan yfir hana skjólshúsi. Mannvitsbrekka löggunnar sá ekkert saknæmt við meðferðina á barninu. Enda segist hún ekki hafa rannsakað málið, bara leyfi bófans til rekstrar gistiheimilis. Frábært er að mannvitsbrekkur vaki yfir réttlætinu.
Tveggja ára gömul stríðsfrétt

Á forsíðu Mogga í dag er stríðsfrétt um stöðnun í atvinnulífi landsins. Þetta er gömul frétt frá 2009, árinu eftir hrun. Bloomberg segir aðra sögu af atvinnulífi landsins. Árið 2011 er allt á uppleið hér á landi. Atvinna fer vaxandi, ríkisfjármál eru að komast í jafnvægi og skuldatryggingaálag er komið langt niður fyrir evrópskt meðaltal. Raunar eru flestir hagvísar ársins betri á Íslandi en meðaltal Evrópuríkja. Fjölmiðlar og álitsgjafar stjórnarandstöðunnar vilja hins vegar hafa þetta öðruvísi. Í því skyni birtir Moggi tölur frá 2009. Fáir lesa Moggann og þeir eru trúgjarnir.
Þeir voru engir riddarar

Skeifur voru notaðar í Evrópu fyrir upphaf Íslandsbyggðar og ístöð komust í notkun við upphaf Íslandsbyggðar. Tréhnakkar eru mun eldri. Allt mælir með, að Íslendingar sögualdar hafi haft aðgang að sömu reiðtækni og Evrópumenn þess tíma. Þá voru há-miðaldir og riddarar urðu sterkasta vopnið í bardögum og styrjöldum. Norrænir menn tóku sem víkingar þátt í hringiðu átaka. Ekkert bendir hins vegar til, að riddaramennska hafi komið til Íslands. Bardagamenn Íslendingasagna og Sturlungu vildu ekki láta koma að sér á hestbaki. Þeir stigu ætíð af baki til að berjast, hvort sem var með vopnum eða grjótkasti.
Óstöðvandi tóm steypa

Landsspítalinn þarf ekki meiri steypu í bili. Hann þarf peninga til að borga starfsfólki til að halda því vinnu. Hann þarf peninga fyrir tækjum til að leysa úrelt tæki af hólmi. Hann þarf peninga til að halda deildum opnum. Meðan svo er þarf hann ekki meiri steypu. Þótt Davíð Oddsson sé löngu hættur að misnota apparatið, er draugurinn af honum enn á ferli. Hátæknisjúkrahúsið svokallaða hefur öðlast sjálfstætt líf. Þótt nánast allir segi, að það sé tóm steypa, heldur það áfram að nálgast veruleikann. Deiliskipulag þess er nú komið á flot. Verði skrímslið ekki stöðvað, kaffærir það Landsspítalann.
Nafnleysingjum útskúfað

Þrjú sænsk dagblöð hafa komið sér saman um að útskúfa nafnlausum kommentum af vefsíðum sínum. Aftonbladet, Expressen og Dagens Nyheter munu framvegis aðeins birta athugasemdir fólks undir fullu nafni þess. Þetta er mikil framför, sem íslenzkir vefmiðlar ættu að taka vel eftir. Engin ástæða er til að gera fréttir að vettvangi geðsjúklinga. Það er alveg í hendi fjölmiðla að losa okkur við þá plágu. Nafnleysi á ekki að fá að hvíla eins og mara á opinberri umræðu. Margir bloggarar útskúfa kommentum réttilega af sínum síðum. En gefa hins vegar færi á nafngreindum athugasemdum á fésbókinni.
Biðlund aumingja

Biðlund Þingeyinga er að bresta, segir Bergur Elías Ágústsson, bæjarstjóri Norðurþings. Eftir lýsingu hans að dæma bíða Þingeyingar með hendur í skauti eftir, að ríkisstjórnin útvegi þeim vinnu. Átakanlegasta dæmi um pilsfalda-kapítalisma, sem ég hef séð. Samkvæmt bæjarstjóranum gerist ekkert í Þingeyjarsýslum, nema ríkið útvegi vinnuna. Helzt við að byggja orkuver í Gjástykki og álver á Húsavík. “Biðin eftir atvinnuuppbyggingu er orðin býsna lönd, biðlundin er að verða anzi lítil”, segir hann. Geta þessir aumingjar ekki andskotast upp af rassinum og stofnað sprotafyrirtæki eins og aðrir?
Allt er hér á uppleið

Efnahagslega er Ísland komið upp fyrir meðaltal Evrópu. Skuldatryggingaálag ríkisins er fallið í 278 punkta, en meðaltal 27 Evrópuríkja er 345 punktar, fjórðungi hærra. Íslendingum er því betur treyst en öðrum. Landsvirkjun er farin að geta fjármagnað ný orkuver. Hagvöxtur ársins verður 3% hér, en 2% í Evrópu. Fjárlagahalli er 1,4 hér, en 3% í Evrópu. Atvinnuleysi er hér minna en í Evrópu og fer hratt minnkandi. Er orðið lítið hærra en það var stundum í blöðruhagkerfi hrunverja. Seðlabankinn er orðinn faglegur og getur haldið úti gjaldeyrishöftum. Óklárað verkefni er að afnema höftin í hröðum áföngum.
Allir andvígir sannleikanum

Christine Lagarde er ljósið í evrópska myrkrinu. Segir bankana þjást af eiginfjárskorti. Allir aðrir segja bankana þjást af lausafjárskorti. Hún ein sér, að bankakerfið er helsjúkt af spilavítishyggju frjálshyggjunnar. Sér að evrópskir bankar stefna beint í aðra kreppu. Sem byggist á því, að ímyndaðir peningar séu á hringrás í bankakerfinu. Hún segir, að bankar þurfi að byggja tilvist sína á sterkri eiginfjárstöðu fremur en aðgangi að hverfulu lánsfé. Enda er út í hött, að lykilstofnanir fjármála lifi frá degi til dags á endurfjármögnun gjaldfallinna skulda. Lagarde ein hefur rétt fyrir sér.
Hverfular dægurstjörnur

Goddur prófessor við Listaháskólann telur engan munu vita haus né sporð á Björk og Vigdísi Finnbogadóttur eftir þrjátíu ár. Því sé ekki ráð að reisa styttur af þeim fyrir túrista. Varanlegra sé að reisa styttur úr goðafræði og þá líklega af Freyju og Frigg. En endingartími á styttum má vera styttri en þetta, jafnvel bara fimm ár. Ýmsar styttur í Reykjavík eru af fólki, sem er ekki lengur í umræðunni, til dæmis af Bertel Thorvaldsen. Þær eru þá bara færðar á minna áberandi stað og nýjar settar í þeirra stað. Við þurfum að búa til ljósmyndaefni fyrir ferðamenn og þurfum ekki að tjalda til 30 ára.
Óviðkunnanleg sérhagsmunagæzla

Mér finnst í hæsta máta óviðkunnanlegt, að Ólöf Nordal alþingismaður tjái sig um pólitík, hvað þá um stóriðju. Hún er einn hrunverja, var þingmaður Flokksins í hruninu. Þar á ofan er hún gift álveri Alcoa á Reyðarfirði. Hún er beinn sérhagsmunaaðili. Ein þeirra, er tjáir sig um afleiðingar af stefnu Flokksins fyrir hrun. Eins og þær séu framleiddar af núverandi ríkisstjórn. Ein þeirra, sem tjáir sig um afleiðingar af stóriðjustefnu. Sem fól í sér hraksmánarlegt verð á útseldri vatnsorku. Hún ætti fremur að ganga um götur borgarinnar, syngja sálma og lemja sjálfa sig með svipu í sáluhjálparskyni.
Vænisýki á Fjöllum

Ég mundi ekki kaupa afskekkta fjallajörð, væri ég Kínverji með annarleg sjónarmið. Ef ég væri að hugsa um norðursiglingar og olíu, mundi ég kaupa jörð við Raufarhöfn eða Þórshöfn. Væri ég að hugsa um að lauma her í landið, mundi ég kaupa jörð í Flatey á Skjálfandaflóa. Vissi ég, að verið er að breyta vatnalögum, mundi ég ekki kaupa jörð út á vatnsréttindi. Vænisjúkt er upphlaupið út af kaupum Kínverja á Grímsstöðum á Fjöllum. Líklegast er maðurinn einfaldlega að hugsa um að byggja upp ferðaþjónustu. Til þess er Huang Nubo ekki vanhæfur, þótt hann fyrrum unnið hjá kínverska ríkisbákninu.
Ögmundur er ekki þakklátur

Ögmundur Jónasson ráðherra réttir formanni sínum einn á snúðinn: “Ég er ekki í hópi þakklátra útskriftarnema úr skóla Alþjóða gjaldeyrissjóðsins”, segir hann í bloggi í nótt. Vísar óbeint til þakklætis Steingríms J. Sigfússonar við brottför sjóðsins. Ögmundur skýrir mál sitt þannig, að auðvelt er að vera honum sammála. Sjóðurinn sýndi aldrei neinn áhuga á velferð eða örlögum sjúklinga og öryrkja, allra sízt skattborgaranna. Bara áhuga á að auðmagnið fengi sitt. Varaði hins vegar við aðgerðum í þágu heimila. Ögmundur fagnar brottför sjóðsins. Vonar, að arfleifð hans festist ekki í sálarlífinu.
Stjórnin sveik þjóðina

Því miður reyndist ekki innistæða fyrir loforði ríkisstjórnarflokkanna um þjóðareign á kvóta. Einstaka þingmenn þeirra eru hallir undir kvótagreifa, tengdir kvótagreifum eða í vinnu hjá þeim. Mestu máli skiptir þó, að Jón Bjarnason sérhagsmunaráðherra gróf undan fyrningartillögunni. Ekkert vit fæst í kvóta í samráði við samtök kvótagreifa. Því hefðu stjórnarflokkarnir orðið að höggva á hnútinn í andstöðu við þau. Nú er svo komið, að Jón og ríkisstjórnin hafa lagt fram bullfrumvarp, sem er í hróplegri andstöðu við bókfærða stjórnarstefnu og þjóðarviljann samkvæmt ítrekuðum skoðanakönnunum.
Iðrast ekki og rífur kjaft

Tryggvi Þór Herbertsson þingmaður er einn þeirra, sem hafnar mati Efnahags- og framfarastofnunarinnar á íslenzkri skattheimtu. Telur hagsmunaaðilann Samtök atvinnulífsins vita betur en óháð fjölþjóðastofnun. Tryggvi Þór má trúa, að Ísland sé nýtt alþýðulýðveldi. Hitt er alvarlegra, að hann skuli yfirleitt rífa kjaft. Hann er hrunverji, pilsfaldakapítalisti. Setti bankann sinn á hausinn og veitti Geir H. Haarde efnahagsráð. Þá var hann í senn á launum hjá ríki og banka. Pilsfaldakapítalistinn á ekki að kalla Ísland alþýðulýðveldi. Á frekar að lemja sig daglega með svipu sér til sáluhjálpar.
Lagarde og kontóristarnir

Christine Lagarde er nýr forstjóri Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Hún sagði fyrir helgina, að veikburða bankar í Evrópu þyrftu að efla eiginfjárstöðu sína. Fór fyrir brjóstið á kontóristum Evrópusambandsins, sem sögðu þetta rangt. Bankarnir þyrftu hins vegar betri endurfjármögnun. Ágreiningurinn lýsir grundvallar-misskilningi kontóristanna. Bankar þurfa ekki að pissa í skóinn með því að fá meiri lán til að lána út. Þeir þurfa hins vegar að efla fjárhagslega innviði sína. Kontóristarnir eru enn haldnir ranghugmynd: Að hringrás lánafyllerís bankanna geti haldið áfram og eigi að halda áfram.
Nálægt himnaríki í kvöld

Næst himnaríki á ævinni komst ég í kvöld hjá Úlfari Eysteinssyni á Þremur frökkum. Hann hafi fengið ferskan túnfisk hjá makrílbátum. Túnfiskur er bara seldur frystur, svo það var einstakt tækifæri að fá hann ferskan. Meyrari, bragðmeiri og safaríkari en annar túnfiskur. Unaðsleg máltíð. Hrár túnfiskur sashimi í forrétt. Grillaður túnfiskur í aðalrétt, ýmist með piparsósu eða sojasósu með wasabi-kryddaðri kartöflustöppu. Lúða verður aldrei svona meyr og safarík. Þrír frakkar bjóða ætíð langan lista af fisktegundum. Bezt er þó hin notalega nærvera, sem fylgir þessum gamalgróna stað og starfsliði hans.
Gróði og tap í senn

Í næstu kosningum munu flestir flokkar bítast um fylgi andstæðinga aðildar að Evrópusambandinu. Samfylkingin ein mun sitja að fylgi hinna, sem styðja aðild. Þeir síðarnefndu verða fjölmennur minnihluti, kannski 35% kjósenda. Það er meira en nóg fyrir Samfylkinguna, sem hefur um 17% fylgi í könnunum. Búast má við, að Evrópusambandið verði mjög til umræðu í kosningaslagnum. Á því mun Samfylkingin græða fylgi. Hún gæti orðið stærsti flokkurinn. En það er skammgóður vermir, því að hún getur þá ekki myndað meirihluta með neinum flokki. Samfylkingin mun græða fylgi, verða stærst, en tapa stjórnaraðild.
Ofbeldishneigð Svandísar

Framganga Svandísar Svavarsdóttur ráðherra í málum Kvikmyndaskólans minnir á ofsóknir. Einar Kárason rithöfundur kallar hana “djöfulsins drullusokk”. Hún er á hættulegri braut. Í vor var deilan á rólegum nótum og tiltölulega lítið bar á milli ráðuneytis og skóla. Þegar skólasetning nálgaðist, herti Svandís ofsóknir og trylltist að lokum, þegar tíminn var að renna út. Þá fann hún upp á ýmsum tímafrekum vandamálum, sem hlutu að drepa skólann. Skólastjórinn leitaði sér að borgaðri vinnu og Svandís notaði það til árásar á skólann. Framganga hennar er alls ekki í lagi. Einkennið er sovézk ofbeldishneigð.
Erlendir jarðeigendur

Eignarhald á jörðum er takmarkað með lögum. Nær ekki til auðlinda á borð við fossa og háhita. Ekki er heldur hægt að girða jarðir af og banna umferð um þær. Aldagömul lög eru fyrir umferðarrétti um einkalönd, síðast staðfest með náttúruverndarlögum frá 1999. Ótti manna við eignarhald útlendinga á jörðum er samt ekki ástæðulaus. Sumir slíkir eigendur vita ekki um lög og reglur og koma úr öðru umhverfi. Þeir hafa læst hliðum og sums staðar komizt upp með það. Harðara eftirlit þarf með eignarhaldi útlendinga á íslenzkum jörðum. Að öðru leyti er bara gott, að útlendingar eignist jarðir hér og byggi þær upp.
Rekið frekar íhaldsfrúrnar

Ef Útlendingastofnun þjáist af fjárskorti, er einfalt ráð við því. Bara reka nokkra tugi af lagatæknimenntuðum íhaldsfrúm, sem voru ráðnar beinlínis til að gera ekki neitt. Rangt er að loka aðgangi hælisleitenda að gistiheimilum. Þurfi stofnunin að spara 30 milljónir á ári, er einfaldast að megra sjálfa stofnunina. Stofnunin er í sjálfu sér óþörf, því að hún kemst bara að einni niðurstöðu. Í stað hennar má koma upp símsvara í Innanríkisráðuneytinu. Símsvarinn segir bara Nei á ýmsum tungumálum. Ráðuneytið þarf hvort sem er alltaf að leysa úr klúðri Útlendingastofnunar. Rekið bara íhaldsfrúrnar.
Klúður hagsmunaráðherrans

Þjóðin vill fyrningu kvótans á sómasamlegu árabili. Ríkisstjórnin samdi um fyrningu kvótans. Fyrning er einföld. Tekin er ákveðin prósenta kvótans á hverju ári og boðin upp. Eins og makrílkvóti er boðinn upp í Færeyjum. Því miður lenti málið í höndum Jóns Bjarnasonar hagsmunaráðherra. Hann klúðraði því. Kallaði til nefnd hagsmunaaðila til að þrasa út í eitt. Samdi svo flókið frumvarp, að hann skilur það ekki sjálfur. Allir eru andvígir þessu frumvarpi, hvort sem þeir styðja sérhagsmuni eða almannahagsmuni. Bezt er að draga þetta frumvarp til baka og leggja fram annað um 10% fyrningu á ári.
Persónuvernd bófa magnast

Á valdaskeiði hins íslenzka Mussolinis efndu hrunflokkarnir til stofnunar að nafni Persónuvernd. Hún átti að tryggja, að bófar fengju að vera í friði fyrir Stóra bróður. Átti að hindra, að menn væru með nefið ofan í braski bófanna. Þótt stjórnarskipti hafi orðið, er allt við það sama í þessari stofnun. Hún styður bófana. Kvartar við Ríkisskattstjóra og Vinnumálastofnun yfir nafnlausum kærum á hendur bófa. Þessar kærur hafa bætt eftirlit og leitt til 150 milljón króna sparnaðar Vinnumálastofnunar. Persónuvernd bófa tókst samt að fá sínu framgengt. Erfiðara er orðið að kæra glæpi bófanna.
Bófinn í Landsbankanum

Verstu mistök ríkisstjórnarinnar er að endurreisa bankana í þeirra gömlu mynd. Nýir bófar tóku við af gömlum, en allt annað er eins. Sjáið Landsbanka Steinþórs Pálssonar, sjálfan ríkisbankann. Afskrifaði 30 milljarða skuld kvótakóngsins Magnúsar Kristinssonar, 20 milljarða kvótakóngsins Jakobs Valgeirs Flosasonar, 20 milljarða kvótakóngsins Guðmundar Kristjánssonar. Tók ekki einu sinni kvótann til sín. Þetta eru 70 milljarðar á þrjá bófa. Svo tryllist Steinþór, er þjóðin vill ná kvótanum til baka. Afskrift skulda almennings í bankanum er samtals bara brot af niðurfellingu eins kvótakóngs.
Þjóðremba er skálkaskjól

Þjóðremba felst í að telja Íslendinga betri og greindari en aðra. Felst í að telja íslenzka kontórista hæfari en aðra til að semja reglugerðir. Felst í að vilja heldur arðrán innlendra kvótagreifa en fjölþjóðlegar reglur um veiðar. Felst í að telja íslenzka pólitíkusa brúkanlega. Felst í að telja íslenzka búvöru hollari en aðra. Flst í að telja íslenzka braskara snjallari en aðra. Þjóðremba er vinsæl á Íslandi, meirihluti þjóðarinnar þjáist af henni. Tækifærið grípa einkum stjórnmálaflokkar, sem gæta sérhagsmuna gegn almannahagsmunum. Með þjóðrembu að skálkaskjóli leyna þeir tilgangi sínum.
Hann tekur upp rusl

Mæti oft Walter Jónsson Ferrua á gönguleiðinni umhverfis Seltjarnarnes. Hann vakti strax athygli mína, því að hann tók upp rusl á leiðinni og setti í ruslakassana. Þetta getur ekki verið Íslendingur, hugsaði ég, þeir grýta umbúðum í allar áttir. Enda kom í ljós, að Walter er siðmenntaður. Hann er frá Ítalíu, þar sem siðmenning hefur ríkt í rúmlega tvö árþúsund. Er kvæntur íslenkri konu og hefur búið hér í áratugi. Seltjarnarnes hefur nú heiðrað hann fyrir fagurt fordæmi. Kannski siðmenntast Íslendingar fyrir rest og fara að taka upp rusl á förnum vegi. En ég held, að enn sé langt í það.
Eftirsjá að Steve Jobs

Mér hefur alltaf verið illa við Microsoft með tölvuvírusa þess og sífelldar viðgerðir. Þurft að nota klunnaleg forrit, sem minna á Trabant í samanburði við Ferrari forritin á makkanum. Hef stundum þurft að þola PC í vinnu, en ævinlega notað makka heima. Eftirsjá er að Steve Jobs, hugmyndafræðingi notendavænnar stefnu Apple. Sá galli er þó við makkann, að hann er lokaður eins og Microsoft. Væri ég að byrja að nota tölvu nú, mundi ég veðja á opin og ókeypis Linux forrit. Íslenzkir skólar færast smám saman yfir í Linux. En ég er orðinn svo gamall, að ég mun halda trúnaði við makka út á leiðarenda.
Þegar rök eru framandi

Ef þú tekur þátt í pólitískri umræðu, máttu búast við andspyrnu, sem erfitt er að verjast. Mikill fjöldi fólks veit ekki, hvað rök eru, eða notfærir sér þau ekki. Fullyrðingar án rökstuðnings eru algengar. Sjáðu til dæmis ferð formanns samtaka sauðfjárbænda á fund rektors Háskóla Íslands vegna skrifa Þórólfs Matthíassonar prófessors. Málflutningur formannsins var án nokkurra raka, án nokkurra dæma um rök. Það er tímasóun að rökræða við þá, sem telja fullyrðingar einar og sér vera fullnægjandi. Endurtaka bara bullið eins og páfagaukar. Hvorki er rökhyggja þeim eiginleg né er hún kennd í skólum.
Jón stelur kosningunni

Kosningunni um aðild að Evrópu verður stolið. Þjófurinn er Jón Bjarnason hagsmunaráðherra. Neitar að taka þátt í samningum um aðild. Segir þá vera aðlögun Íslands að Evrópusambandinu. Þótt ekki verði af aðild, þurfum við slíka aðlögun. Regluverk sambandsins er fullkomnara en okkar. Bændakonur Þar mega þar baka heima hjá sér og selja á bændamarkaði. Það má hins vegar ekki hér. Almennt er flott, að lög og reglur hér á landi verði eins og í nálægum ríkjum. Það takmarkar svigrúm hagsmunaaðila til að níðast á þjóðinni. Jóni finnst hins vegar aðlögun vera áþján. Því ætlar hann að stela kosningunni.
Þjóðin er heimsk

Frjálshyggja var stefna Sjálfstæðisflokksins á valdatíma Davíðs og Geirs. Skortur á eftirliti með bönkum og fjárglæfrum leiddi til hruns, sem magnaðist við aðgerðaleysi Davíðs og Geirs. Annar hver þingmaður Flokksins er eftirlegukind þessara tíma og sumir voru beinlínis hrunverjar, þar á meðal Bjarni formaður. Í ár staðfesti Flokkurinn stöðu sína sem málsvari sérhagsmuna í sjávarútvegi. Raunar hefur hann ætíð stutt sérhagsmuni á kostnað almannahagsmuna. Þrátt fyrir allt þetta styður fjórði hver kjósandi Flokkinn. Það er bezta dæmið um, að þjóðin er heimsk og ófær um sjálfstæði.
Myndastyttur af konum

Sammála Jóni Gnarr um, að við þurfum styttu af Björk við Hörpuna, helzt mjög stóra. Samt ekki með ljósasjóvi, það er of gróft. Þurfum að skapa fleiri myndafæri fyrir ferðamenn. Björk er frægasti Íslendingurinn nú um stundir og gæti haft sama aðdráttarafl og Hallgrímskirkja. Þar er alltaf krökkt af ferðamönnum. Ég styð líka plebejíska eftirlíkingu af sögualdar-sverðinu á kafi í Melatorgi. Einkum vantar þó myndastyttu af Vigdísi Finnbogadóttur, sem markaði þáttaskil í samspili kynjanna. Ekki dugar, að bara séu til styttur af körlum. Björk og Vigdís eru kjörnar til að brjóta ísinn.
Keppni í þjóðrembu

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson hefur ágætis forskot á Bjarna Benediktsson í þjóðrembunni. Segist aðeins borða íslenzkan mat, ekki innfluttan. Bjarni á eftir að ná þeim hæðum. Báðir segjast eindregið andvígir frekari viðræðum við Evrópusambandið. Reyna að marka sér stöðu sem eindregnir þjóðrembingar. Hentar flokkum, sem vilja láta kjósendur gleyma aðild þeirra að útrásinni og stuðningi við sérhagsmuni. Varla verður pláss fyrir tvo þjóðrembuflokka í næstu kosningum. Sigmundur hefur tekið forustuna með sérstæðum matarkúr. En Bjarni verður skarpari í langhlaupinu um varanlega forustu í þjóðrembunni.
Þverhandarþykkt smjör

Hinn 108 kílóa Sigmundur Davíð Gunnlaugsson er kominn í megrun. Samkvæmt formúlu, sem hann lýsir í bloggi sínu, hyggst hann eingöngu borða íslenzkar vörur. Öðrum þræði nýtist því megrunin til að efla ímynd Sigmundar sem þjóðrembu. Situr nú við saltkjöt og kjötsúpu, kartöflur og harðfisk með þverhandarþykku smjöri. Mér finnst þetta mataræði henta betur útivinnandi bændum en skrifborðsfólki innandyra. En kúrinn er þekktur, heitir Dr. Atkins Diet Revolution. Margir hafa vitnað um virkni þeirrar tegundar megrunar. En holl getur hún tæpast talizt. Mæli með, að Sigmundur hafi lækni með í ráðum.
Þurfti að skjótast á fund

Steinunn Birna Ragnarsdóttir, tónlistarstjóri Hörpu, laug því að blaðamanni DV, að hún þyrfti að skjótast á fund. Treystist ekki til að svara spurningu um einkaveizlu á skipi fyrir 150 manns við tendrun ljósahjúps Hörpu. Láðist síðan að slíta símtalinu og talaði af sér. Kom þá í ljós, að hún taldi almannatengilinn Andrés Jónsson hafa kennt sér að beita hvítum lygum. Tilgangurinn var að afla sér tíma til að skálda svör við erfiðri spurningu. Sjúkt viðhorf og dæmi um sigurför almannatengsla. Í öllum stórum stofnunum og fyrirtækjum eru siðleysingjar, sem hafa lygar og blekkingar fyrir stafni.