arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Margir treysta bófum

Allur þorri þjóðarinnar hefur það sæmilegt eða gott. Verkafólk eins í gamla daga þekkist varla lengur. Útlendingar sinna þeim verkefnum. Þrælkun við færibönd er úr sögunni. Aðeins 5% eru undir fátæktarmörkum og önnur 5% taka of mikið til sín á toppnum. Þar á milli eru 90%, hinar eiginlegu miðstéttir. Þær hafa lítinn áhuga á stéttarfélögum og taka ekki þátt í stéttabaráttu. Því dettur ekki í hug að taka þátt í sósíalistaflokki og varla þjóðrembuflokki. Líklega er ómögulegt að predika þessu fólki byltingu eða hugsun til mjög langs tíma, til dæmis hundrað ár fram í tímann. Það hefur vægan áhuga á góðmálum og hneigist til að treysta bófaflokkum.
Einkavæða í laumi

Einkavæðing er óvinsæl hér á landi. Allur þorri spurðra í könnunum er andvígur einkavæðingu í heilsuþjónustu, skólum og vegum. Sjálfstæðisflokkurinn og viðhengi hans lofuðu hvorki né hótuðu einkavæðingu í kosningaloforðum sínum og stefnuskrá ríkisstjórnarinnar. Einkavæðing er samt helzta hjartans mál þessara bófaflokka. Vegna óvinsældanna einkavæða þeir í laumi. Nýjasta dæmið er Fjölbrautaskólinn í Ármúla. Verið er að sameina hann Tækniskólanum, sem varð til, þegar Iðnskólinn var einkavæddur. Þar á undan var ákveðið að einkavæða fleiri skurðaðgerðir með því að taka fé af Landspítalanum og færa það Klínikinni í Ármúla. Allt í laumi.
Evrópa á hrakhólum

Stjórnarskráin frá 2004 var samin fyrir Evrópu af Valéry Giscard dEstaing. Síðan verið túlkuð af forstjórunum José Manuel Barroso og Jean-Claude Juncker. Allt eru þetta hægri pólitíkusar og bankavinir, hallir undir nýfrjálshyggju. Á tímanum, sem síðan er liðinn, hefur Evrópusambandið hallað sér að slíkri pólitík. Um leið stóð sambandið andspænis verulegum áföllum, hruni Grikklands, úrsögn Bretlands og öfgastefnu í Ungverjalandi og Póllandi. Hefur ekki getað mætt vanda af skynsemi. Ef Emmanuel Macron sigrar í Frakklandi, getur rof orðið á stirðri íhaldssemi sambandsins. Sambandið á líf sitt undir að hverfa frá nýfrjálshyggju.
Ofsi í rétttrúnaði

Til landsins er að koma þekktur múslimahatari, rithöfundurinn Robert Spencer, sem er umdeildur víða erlendis. Er meðal annars bannað að koma til Bretlands. Þar er, eins og víða annars staðar, gerður greinarmunur á leyfðum og bönnuðum skoðunum. Rétttrúað fólk á ýmsan málstað telur nauðsynlegt að banna andstæðan málstað. Svo sem rasisma, íslamófóbíu, nazisma, kvenhatur og ýmiss konar annan isma. Sjálfsagt er, að fólk geti mótmælt ræðuhöldum óvinsælla skoðana, en fráleitt, að ríkið hafi puttann í slíku. Mér er það nýstárlegt, að leiðinlegar skoðanir geti talizt óviðeigandi og tilefni lögsókna. Of mikill ofsi er hlaupinn í ýmsan rétttrúnað.
Nýfrjálshyggja deyr

Fátækt er um 5% á Íslandi samkvæmt tölum Efnahagsþróunarstofnunar Evrópu, OECD. Ekki há tala í evrópskum samanburði, en samt of há. Ráðstöfunartekjur minnkuðu mikið í hruninu 2008 og hafa ekki náð sér síðan. Bilið milli ríkra og fátækra hefur aukizt í öllum ríkjum OECD. Ekki bara síðasta áratug, heldur í þrjá áratugi nýfrjálshyggjunnar. Hún hefur verið við völd í helztu hagfræðistofnunum og háskólum í þrjátíu ár. Nú er því ömurlega tímabili að ljúka. Hagfræðingar við stofnanir og háskóla eru að átta sig á, að aukið bil eyðir líminu í samfélaginu. Nýfrjálshyggjan felur ekki í sér neina bremsu á græðgi og leiðir á endanum til byltingar.
Ójöfnuður eykst

Jöfnuður þjóðar leiðir til samstöðu hennar. Verður eins og límtré, sem veitir burðarþol. Jöfnuður er einn af þremur burðarbitum lýðræðis. Hinir eru frelsi og jafnrétti. Ójöfnuður drepur samstöðu. Verður eins og negldur bogi án burðarþols. Þar vantar límið, jöfnuðinn. Ójöfnuður er í fyrsta lagi ekki réttlátur. Í öðru lagi spillir hann samstöðunni, lætur samfélagið grotna. Bandarískir fátæklingar búa í þyrpingum húsvagna, en auðugir búa í girtum og læstum lúxushverfum. Þannig hefur nýfrjálshyggjan gert Bandaríkin að þriðja heims ríki. Fáir hafa efni á háskólanámi eða sjúkravist, en flestir hafa á hvorugu ráð. Græðgi er ekki góð.
Vítahringur allra

Samþjöppun auðs leiðir að samþjöppun valds. Í Bandaríkjunum kosta risafyrirtæki ofsadýran prófkjörsslag frambjóðenda og hafa nánast alla þingmenn í vasanum. Öll lög eru kembd til að breyta orðalagi í þágu risafyrirtækjanna. Þetta er orðinn vítahringur, lagasetning eykur auð og auðurinn semur lögin. „Allt fyrir okkur og ekkert fyrir alla aðra.“ Á tungumáli Hannesar Hólmsteins heitir þetta: „Græðgi er góð“. Leiðin liggur burt frá kjörorði frönsku byltingarinnar: „Frelsi, jöfnuður, bræðralag,“ sem felur í sér þrjár undirstöður lýðræðis. Þessi nýfrjálshyggja Bandaríkjanna hefur í aldarþriðjung einnig sett klærnar í önnur vesturlönd.
Frelsi eða frelsi

Er frelsi það sama og orðið þýðir í „frelsi, jöfnuður, bræðralag“? Eða er það frelsi frá ríki og skatti? Ekki var svo í frönsku byltingunni. Það var frelsi frá valdi, frá auðveldi, frá misrétti, frá fátækt, frá ólæsi, frá gerræðisdómum. Það var frelsi frá öllu valdi, ekki frelsi frá samkennd og miskunnsemi. Allra sízt felst frelsi í að „græðgi er góð“. Margir, sem upphaflega studdu Pírata, fjarlægðust, þegar flokkurinn tók í sumum málum upp stefnu, sem kalla má sósíalisma. Þeir voru of uppteknir af frelsi kaupmanna og frelsi peninga og hurfu frá Pírötum. Ég sé enga þverstæðu í fylgi Pírata við samkennd og miskunnsemi, við uppreisn fátækra.
Opin gögn um borgina

Reykjavík hefur opnað bókhald sitt fyrir almenningi, sett það á veraldarvefinn. Þetta eru ósíuð, hrá bókhaldsgögn A-hluta borgarsjóðs. Í kjölfar aðildar pírata að meirihluta borgarstjórnar, er opin og gegnsæ stjórnsýsla orðin borgarstefna. Að þessu sinni eru þetta árin 2014, 2015 og 2016. Vonandi fylgir síðan B-hluti borgarstofnana. Öðrum sveitarfélögum, ríkinu og einkavinavæddum fyrirtækjum ber að feta í fótspor Reykjavíkur. Gegnsæi er hornsteinn lýðræðis. Til þess þarf tækni og pólitískan vilja. Með gegnsæi niður í hrágögn um fjármál og fundi á þjóðin að geta fetað sig úr myrkrinu að þekkingu um það, sem hún er að kjósa.
Sigurför nýfrjálshyggju

Nýfrjálshyggja Hayek og Friedman hóf sigurgöngu sína með Reagan 1981 og Thatcher 1979, hér með Davíð 1991. Síðan er liðinn aldarþriðjungur og árangurinn kominn í ljós. Velmegun almennings hefur staðið í stað eða rýrnað. Hagvöxturinn hefur allur lent í vösum ríkasta 1% fólksins. Í Bandaríkjunum, Bretlandi og á Íslandi. Hér er norræna velferðarkerfið að hrynja undan einkavinavæðingu. Á meginlandi Norðvestur-Evrópu og í Skandinavíu eru sjúkraþjónusta og skólaþjónusta ókeypis. Þar helzt límið í samfélaginu og þjóðirnar hafa innri styrk. Hér er límið að eyðast og þjóðfélagið er gersamlega klofið. Það er niðurstaða nýfrjálshyggjunnar.
Framleiða ekki neitt

Nútímabankar í fjárfestingum framleiða ekki neitt. Færa bara bókhaldstölur milli reikninga. Allt frá Goldman Sachs til Arion-banka eru þeir a kafi í að fá lögum breytt og fara kringum lög til að magna gróðann af engri framleiðslu. Banksterar stela frá öllum, ríkum og fátækum, jafnvel eigin hluthöfum. Þannig eru bankarnir verstu glæpahringir jarðarinnar. Búa til peninga, sem ekki fela í sér verðmæti, en framleiða í rauninni ekki neitt. Fyrir þetta reikna banksterar stjarnfræðileg laun og bónusa sér til handa. Þeir gera bandalag við pólitíkusa um að breyta heilu ríkjunum í spilavíti áhættufíkla. Afleiðingin er hvert hrunið á fætur öðru.
Isavia klúðrar Leifsstöð

Isavia getur ekki rekið Leifsstöð. Þar ræður sama græðgin og í einkabransanum. Ekkert er hugsað um, að flugstöðin er gluggi alheimsins inn að Íslandi. Þar er allt í kaos og einkum hugsað um að draga ferðafólk um völundarhús alþjóðlegra verzlana. Hún er einfaldlega eins og aðrar flugstöðvar í heiminum, bara með meiri þrengslum. Sæti eru alltof fá, fólk situr á gólfinu. Flöskuhálsar og eilífar biðraðir of margar. Íslenzk vara hefur vikið fyrir glingurbúðum, hver annarri líkar. Mikill tóbaksreykur er í loftinu. Þetta er eins og inngangur að helvíti.
Íslenzkur talgervill

Washington Post hefur í tvígang undanfarið birt fréttir af vaxandi líkum á dauða íslenzkrar tungu. Yngsta fólkið er tvítyngt, jafnfært á ensku og á íslenzku. Nota jafnvel ensku sín á milli. Þar á ofan fara samskipti við innflutt starfsfólk að mestu leyti fram á ensku. Foreldrar og skólar hafa ekki sinnt skyldum sínum við það, sem einkennir og sérkennir þjóðina, málið. Svo vel vil til, að Íslendingar í ábyrgðarstörfum risafyrirtækja hugbúnaðar hafa unnið forvinnu fyrir íslenzka talgervla. Í framtíðinni munu samskipti milli þjóða fara um talgervla. Getur kostað milljarð að búa til íslenzkan. Ríkisvaldinu ber hér að taka frumkvæðið.

Washington Post

Washington Post
Proppé felur sig

Óttar Proppé skandalíserar meira en aðrir ráðherrar. Er sennilega of vitgrannur fyrir stólinn. Hleypur jafnan í felur, sé reynt að leita svara hjá honum. Ákvað að gera ekkert gegn samsæri Steingríms Ara Arasonar, forstjóra Sjúkratrygginga ríkisins, og einkavinavæðingarsinna um Klínikina í Ármúla. Landlæknir hefur mótmælt þessu samsæri en Proppé ætlar ekki að gera neitt. Sjálfstæðisflokkurinn segir ríkið ekki hafa efni á að reka Landspítalann með fullum sóma, en henda samt milljörðum í spítala einkavina. Fólk hélt, að samstarfsaðilar bófaflokksins mundu hefta græðgina og þrána í einkaarð. En Proppé leggur niður rófuna og felur sig.
Raska aldagamalli sátt

Hornsteinn í lögum landsins frá stofnun alþingis á þjóðveldisöld til þessa dags snýst um árekstra milli landeiganda og ferðamanns. Frá upphafi þurfti að gæta hagsmuna beggja hagsmunaaðila og setja mörk við framgöngu þeirra. Þessar reglur voru fljótt svo nákvæmar og vandaðar, að þær eru óbreyttar frá því í Járnsíðu. Almannaréttur er viðurkenndur, fólk getur farið um landið utan vega, en þarf að gæta að hag eigandans. Ekki tína ber í fötu eða leyfa hesti sínum að éta heysátu. Ferðafólk má hins vegar tína ber upp í sig og leyfa hesti að kippa tuggu úr sátu. Nú vilja samtök landeigenda herða takmörk ferðafólks og raska aldagamalli sátt.
Margar tegundir umferðar

Götur í Reykjavík vestan Snorrabrautar eru lagðar fyrir einfalda umferð. Verið er að breyta þeim í þrefalda umferð fyrir gangandi, hjól og bíla. Þá þarf að velja aðra staði fyrir höfuðæðar hverrar tegundar. Hverfisgatan hentar til dæmis ekki fyrir þrefalda umferð. Það sjá allir, sem þar fara. Færa þarf hjól yfir á aðrar og breiðari götur. Senn fer að magnast rafknúin umferð bíla, hjóla, stóla og eins manns bíla. Borgin vill líka umferð raf-strætóa. Hugsa þarf umferðardæmið upp á nýtt. Erlendis er þetta víða stórvandi. Væri ekki tilvalið ákveða hæga, frjálsa kaos, 15 km hámarkshraða í gamla bænum og afnema skiptingu akreina milli 4-8 tegunda umferðar.
Norðvestræn velferð

Við þurfum að koma upp sömu velferð og á norðurlöndunum og í Norðvestur-Evrópu. Sömu velferð og í Danmörku, Noregi, Svíþjóð, Finnlandi, Þýzkalandi, Frakklandi, Hollandi og Belgíu. Gera heilbrigðisþjónustu og skólaþjónustu ókeypis. Það gerum við með því að kasta út ríkisstjórninni. Afnema breytingar hennar og síðustu ríkisstjórnar á sköttum. Hækkum auðlindarentu kvótagreifa með útboði leigukvóta og setjum auðlindarentu á stóriðju og ferðaþjónustu. Endurvekjum auðlegðarskatt. Þannig fást margir tugir milljarða árlega í þessi verkefni. Þetta er létt. Vilji er allt, sem þarf. Höfuðmál okkar er að losna við baneitraða ríkisstjórn.
Ferðabransinn þolir vaskinn

Ferðaþjónustan hefur ráðið almannaatengla til áróðurs í fjölmiðlum. Daglega les ég nokkrar hryllingssögur þaðan. Ferðamenn séu að falla frá pöntunum, einkum þeir sem mest eyðslufé hafa. Ferðaþjónustan muni hrynja, ef hún þurfi að borga sama vask og aðrir. Þetta er auðvitað útblásið, þótt þjóðfélagið þurfi raunar á minni aukningu ferðamanna að halda. Innviðir eru í ólagi. Einkum gangstígar og pallar við fjölsótta staði, svo og salerni og önnur hreinlætisaðstaða. Einnig frágangur á þjóðvegum og brúm. Í þessu þarf að drífa, áður en ferðamönnum fjölgar enn meira. Ísland hefur alltaf verið viðurkennt sem dýrt land og ferðamenn munu áfram koma.
Bara skiptimynt

Segjum, að Kári Stefánsson hafi rétt fyrir sér. Að hér þurfi að hækka framlög til heilsu um 1,5% af landsframleiðslu. Eru 36 milljarðar króna. Skiptimynt fyrir kvótagreifa og aflandseyinga. Svo segir Bjarni Ben, að fé sé ekki til. Stafar af, að hann lækkaði auðlindarentu kvótagreifa og kom ekki á auðlindarentu á stóriðju og ferðaþjónustu. Að hann afnam auðlegðarskatt. Alls er tekjutap vegna auðgreifa tífalt það, sem vantar í heilsuna. Væri Bjarni ekki bara að þjónusta auðfólkið, gæti ríkið leyst spítalamálið og aðra heilsu, Líka látið sjúklinga, öryrkja og gamlingja fá aftur það, sem hann stal. Og líka leyst húsnæðisvanda unga fólksins.
Ruslakista mannkyns

Úthöfin eru að verða að stórfelldum vanda vegna notkunar þeirra sem ruslakistu fávísrar dýrategundar, mannkyns. Höfin eru að súrna og missa oxygen og þau eru að hitna. Þau eru að fyllast af plasti, eiturefnum og öðrum úrgangi. Botnvörpur skrapa botn þeirra og eyða fiskinum. Trúarbrögð hagfræðinnar hafa hingað til stýrt ferð mannkyns að fölsku boðorði: Græðgi er góð. Að undirlagi bófaflokka fjármálanna eru settar á fót stofnanir, þar sem gráðugar fræðastofur gera lítið úr yfirvofandi vanda heimshafanna. Nýfrjálshyggjan er borin uppi af fjármagni frá firrtri gróðahyggju Koch-bræðra og annarra slíkra. Áhættufíknin veður yfir allt.
Andlát auðhyggjunnar

Auðhyggja nútímans ýtir lýðræði til hliðar. Endar í yfirtöku bófaflokka á hinu pólitísku valdi. Ferlið er langt komið hér á landi og enn lengra í Bandaríkjunum. Þar eru nánast allir þingmenn í eigu bankabófa og annarra bófaflokka. Trúarkredda nýfrjálshyggju um, að græðgi sé góð, gengur af auðhyggjunni dauðri. Þá kemur að byltingunni. Verður sennilega án blóðsúthellinga hér á landi eins og byltingin austan járntjalds í lok síðustu aldar. Bandaríkin eru hins vegar svo vopnaglöð, að þar má búast við fjöldamorðum. Byltingin er raunar hafin þar með óeirðum og borgaralegum mótþróa. Fjandinn verður svo laus, þegar löggan byrjar að skjóta.
Allramálaráðherra millifærir

Bjarni Ben allramálaráðherra segir forgangsraðað í þágu heilsumála og velferðar. Með því að minnka grunnþjónustu og búa til biðlista, en láta aukningu renna til einkavinavæðingar. Ef setja eigi meira fé í hluta rekstrar Landspítala, verði féð að koma úr öðrum þáttum heilsugeirans. Orðið forgangsröðun er bara fínt orð fyrir millifærslur innan geirans. Færa t.d. fé frá krabbameini yfir í hjartasjúkdóma. Markmiðið er grundvallarregla nýfrjálshyggjutrúar: Gera opinbera heilsuþjónustu óvinsæla og bæta jarðveginn fyrir einkavinavæðingu. Svo hefur komið í ljós, að Proppé heilsuráðherra er bara strá í vindi, felur sig og ræður engu í pólitík.
Bilið breikkar áfram

Hér eftir sem hingað til verða öll hrun á kostnað almennings. Vöxtur efnahags hefur allur lent í vösum hinna allra ríkustu. Ekkert hefur lent í vösum hinna fátæku og þeir allra fátækustu búa við rýrðan hag. Þannig hefur bilið breikkað milli ríkra og fátækra og mun breikka áfram við óbreytta hagstefnu. Auðmenn nota fjölmiðlaveldi sín til að kenna múslimum og útlendingum um vandræði fátæklinga. Þannig eru kjósendur, sem áður kusu verkalýðsflokka, farnir að kjósa öfgaflokka á hægri jaðri. Þannig náði Trump kjöri, þannig vann Brexit og þannig varð le Pen að öflugasta pólitíkusi Frakklands. Þrælarnir fatta ekki, hverjir eru þrælahaldarar.
Bölvað útlandið

Vanhæfum pólitíkusum er léttast að kenna útlendingum um eigin glæpi og heimsku. Þannig urðu Balkanstríð að stórfelldu blóðbaði, þegar Júgóslavía féll fyrir borð. Þannig komst Trump til valda í Bandaríkjunum og Erdoğan varð einræðisherra í Tyrklandi. Báðir fjölyrtu um helvítis útlendingana og samsæri þeirra. Nú er fólk að átta sig á, að um áratugi hefur fámenn yfirstétt sankað að sér öllum hagvexti, án þess að láglaunafólk hafi fengið neitt. Því er reynt að kenna útlandinu um öll vandræði til að beina reiði fátæklinga frá pólitískum bófaflokkum innanlands. Þá öldu sigla margs konar skrumarar á borð við Trump, le Pen, Farage og Bjarna Ben.
Flokkar hér og flokkar þar

Flestir stjórnmálaflokkar hafa fæðst með stefnuskrá, er boðar rosa góðvild í garð gamlingja, öryrkja, sjúklinga og húsnæðislausra. Ókeypis aðgang að heilsuvernd og skólagöngu. Skattahækkanir á auðgreifa borgi kostnaðinn. Hingað til hafa flokkar ekki efnt slík loforð, ekki einu sinni Samfylkingin og Vinstri græn. Allir vita, að svipuð loforð Sjálfstæðis og Framsóknar eru einskis virði. Nú er komið í ljós, að slík loforð eru einnig marklaus hjá Viðreisn og Bjartri framtíð. Þess vegna er full ástæða til að fara varlega í að trúa sömu loforðum nýja flokksins. Við höfum þegar einn flokk með stefnu, er skýrir, hvernig loforðin verða framkvæmd, Pírata.
Vinstri glæpurinn

Glæpur vinstri stjórnarinnar 2009-2013 fólst í að endurreisa banka í fyrri mynd. Við höfum séð, hvernig þeir urðu til: Sjálfstæðismenn fengu lán í Búnaðarbanka Framsóknar til að kaupa Landsbankann. Framsóknarmenn fengu lánað í Landsbanka Sjálfstæðis til að kaupa Búnaðarbankann/Kaupþing. Í stað þess að nota hrunið til að láta bankana deyja, voru þeir lífgaðir við. Ráðnir voru sams konar bófar til að stjórna þeim á sama hátt og bófarnir, sem áður stjórnuðu. Þannig einkenndist vinstri stjórn Samfylkingarinnar og Vinstri grænna af útburði fátækra úr íbúðum, sem fátæklingar höfðu ekki lengur efni á að borga niður. Það verður lengi munað.
Sósíalismi er dauður

Sósíalismi dó fyrir aldamót og nýfrjálshyggja tók völd víðs vegar um heim, þar á meðal hér. Til dæmis eru stéttafélög valdalaus viðhengi við samtök atvinnurekenda og fjárfestingar lífeyrissjóða. Nýfrjálshyggja er líka dauð, þótt hún sé enn við völd. Það sést bezt á sífelldum kreppum, vaxandi stéttaskiptingu og áhrifaleysi fólks. Engeyingar haga sér eins og þeim þóknast. Svarið felst ekki í að lífga við sósíalisma í nýjum flokkum. Til sögu er kominn nýr og ofsaflókinn tækniheimur, sem mun valda atvinnuleysi fátækra. Í þeim heimi felst lýðræði í gegnsæi funda og fundargagna og í frelsi til að vinna lítið eða ekkert. Frelsi fæst gegnum Pírata.
Latir andstöðuþingmenn

Stjórnarandstaðan veldur mér vonbrigðum. Hún er ekki nógu mögnuð. Af nógu er að taka, eins og upplýst er í fréttum. Nokkrir þingmenn standa sig vel, til dæmis Smári McCarthy og ýmsir úr þeim flokki. En nánast hálf stjórnarandstaðan er nærri ósýnileg. Auðvitað verður andstaðan að sýna sig að verki. Hún þarf að tæta í sig hin stöðugu slys og illvirki ríkisstjórnarinnar. Við völd er fanatísk ríkisstjórn auðhyggju, sem þjónar aðeins hinum 1% ríkustu. Stjórnarandstaðan þarf að starfa meira saman og leita samstarfs við áhugahópa úti í bæ. Við húsnæðislausa, við atvinnulausa, við öryrkja, sjúklinga og aldraða. Sjóða þarf upp úr daglega.
Óháðir á vegum Engeyings

Nefnd Bjarna Benediktssonar um fjárlög kallast í fjölmiðlum „Óháðir sérfræðingar á vegum stjórnvalda“. Heitið er dæmigert um hlýðni óháðra fjölmiðla við orðaval úr tilkynningum óháðra blaðurfulltrúa á vegum stjórnvalda. Þarna hefur BB safnað hópi nýfrjálshyggjufólks til að skýra, hvernig og hvers vegna þurfi að skera á velferðina. Þörfin meinta stafar af óbærilegum niðurskurði gjalda á 1% ofurríkra, sem stjórna þrælabúðunum Íslandi. Flóknara er það ekki. Nýfrjálshyggja tók völdin í pólitískum trúarbrögðum á vesturlöndum nokkru fyrir aldamót. Hefur síðan ungað út dæmum um „græðgi er góð“ og skrapað upp limið í samfélögum vestrænna þjóða.
Hafna lækkun skatta

Samkvæmt rannsókn á vegum Huldu Þórisdóttur, dósents við Háskólann, vilja mjög fáir Íslendingar lækka skatta á kostnað almannaþjónustu. Íslendingar eru þannig mjög velferðarsinnaðir. Andvígir boðorði nýfrjálshyggjunnar: Græðgi er góð. Þá sýnir rannsóknin, að flestir skilgreina sig pólitískt á miðju frekar en hægri eða vinstri. Fjarlægð milli pólitískra skoðana fólks er minni hér á landi en á öðrum Norðurlöndum. Fólk ber traust til annars fólks, þótt það vantreysti stofnunum. Til dæmis er fólk hér með svipaðar, rólegar skoðanir á innflytjendum. Ungt fólk hefur áhuga á stjórnmálum, helzt óhefðbundnum og fjölþjóðlegum stjórnmálum.
Ráðherra upp á punt

Landlækni og heilsuráðuneytinu greinir á um hvort ráðherra geti haft afskipti af starfsemi einkaspítala fyrir legusjúklinga við Ármúla. Ráðuneytið telur slíka breytingu sjálfvirkt heimila með samningi Steingríms Ara Arasonar við Læknafélag Íslands. Landlæknir segir stöðuna valda mikilli óvissu, þar sem framtak forstjóra Sjúkratrygginga geti leitt til sjálfvirkrar einkavæðingar spítalaþjónustu. Vill Landlæknir, að Óttarr Proppé heilsuráðherra komi úr felum og kveði upp úrskurð um einkavæðingu sérhæfðrar spítalaþjónustu með legudeild eða ekki. Þetta er gott dæmi um, að pólitísk tilvera Proppé er eingöngu upp á punt og að hann veit það.
Böðlast gegn spítala

Benedikt Jóhannesson fjármálaráðherra seldi í gær Garðabæ ríkislóðina umhverfis Vífilstaði. Áður hafði Benedikt Bjarnason, þáverandi fjármála, tekið þær lóðir úr höndum Landspítalans og flutt yfir til ráðuneytisins. Með aðgerðunum hefur ríkið ákveðið, að nýr landsspítali verði ekki byggður á Vífilstaðasvæðinu. Margir hafa fjallað um slíkan flutning undanfarna mánuði. Flestir hafa talið skynsamlegra að reisa hátæknispítala þar, fremur en á þröngu lóðinni við Hringbraut. Ákvarðanir Engeyinga slá á þá umræðu. Páll Matthíasson, forstjóri Landspítalans mótmælti í gær harðlega þessum yfirgangi, sem rýrir svigrúm spítalans til uppbyggingar.
Fimm ára áætlun bófa

Fimm ára áætlun bófaflokkanna snýst um að halda útgjöldum niðri til að eiga fyrir skattalækkunum þeirra auðugustu. Byrjar með því að lækka eða afnema auðlindrentu, auðlegðarskatt, tryggingagjald og sitthvað fleira, sem ríkir borga. Öll lækkun skatta er miðuð við þá tekjuhæstu. Síðan er rýrnun ríkistekna notuð til að segja, að ótímabært sé að efla heilsuþjónustu, tekjur öryrkja, aldraðra og sjúklinga, svo og lausnir húsnæðisvanda unga fólksins. Peningarnir séu ekki til. Og þeir eru ekki til, af því að bófaflokkarnir hafa lækkað skatta auðgreifa. Þetta dæmi er alltaf eins og leiðir ævinlega til breiðara bils milli auðgreifa og annars fólks.
Eru og þykjast vera

Nýir flokkar bætast sífellt við, einkum á jaðri stjórnmálanna. Sérkennilegt, því skoðanir flestra eru svipaðar. Vilja, að ríkið ábyrgist velferð öryrkja, aldraðra og sjúklinga og sjái ókeypis um meðferð þeirra. Vilja, að ungt fólk fái þak yfir höfuð sér. Þessi almenna skoðun heitir sósíaldemókratar. Merkilegt, að enginn flokkur skuli heita það. Hægri flokkar eru svo einkum þeir sem þykjast vera sósíaldemókratar í kosningum, en eru það ekki milli kosninga. Þeir eru gerðir út og kostaðir af þeim allra ríkustu, sem árlega stela tugum milljarða af þjóðinni. Alls er helmingur flokka landsins sósíaldemókratar og hinir þykjast vera það.
Gagnrýni er ekki hatur

Nú til dags er farið að skilgreina gagnrýni kruss og þvers sem hatursorðræðu. Til dæmis er gagnrýni á trúarbrögð, á þjóðskipulag, stöðu stjórnmála, á lélegt eða rangt mataræði, gagnrýni á klæðaburð. Ég er sagður múslimafóbi fyrir rökstudda gagnrýni á bókstafstrúnað sumra múslimaklerka. Álitsgjafar eru oft sagðir stunda hatursorðræðu fyrir að gagnrýna jafnlaunavottun, gagnrýna ofát og offitu og svo framvegis. Samfélagið verður að þola vel rökstudda gagnrýni. Fólk þarf að þola umræðu, sem er þeim ekki að skapi. Stundum eru rétttrúuð að reyna að stöðva umræðu, sannfærð um ágæti eigin skoðana. Þau eiga eftir að þurfa að þola mikið.
Sérhópar á fésbók

Sérhóparnir á fésbókinni eru þægilegir og koma mér að góðu gagni. Skemmtilegast finnst mér að skoða „Gamlar ljósmyndir“. Þær sýna mér, hvað betur hefði farið í skipulagi Reykjavíkur, ef borgarstjórn hefði ekki legið marflöt undir verktökum. Pólitískt er mest vit í „Pírataspjallinu“. Þar er bezt framtíðarsýnin og öflugur stuðningur við þá, sem minnst mega sín. Eigandi „Sósíalistaflokksins“ bað mig ekki trufla nýja flokkinn með nærveru minni. Þótt ég hafi þannig ljúflega verið rekinn úr flokknum, kíki ég stundum þangað. Skrítið er, að eigandi flokks skuli samtímis segja 300.000 kr. vera há laun blaðamanna og vill samt ekki borga þau.