arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Leiðsögubók um Flúðir

Eini galli Flúða er, að bakaríið er á Selfossi og fiskbúðin í Reykjavík. En sá galli á víðar við í sveitum landsins. Hér fæst frábært grænmeti af ýmsu tagi, jafnvel við vegkantinn. Kaupfélagið hefur Reykjavík í mestum metum og selur bara grænmeti þaðan. Hér eru tvö dágóð veitingahús sitt hvoru megin þjóðvegar. Í kaupfélaginu situr Ásgeir héraðshöfðingi í kaffikróknum með aðdáendur í þéttum hnapp. Hann hætti puðinu, seldi okkur Ævari jörðina. Nú erum við Ævar í puðinu. Kaffið í kaupfélaginu er furðulega vont. En þar mátti til skamms tíma fá tyrkneskan pipar, sem hélt mér vakandi í bæinn.
Forsetinn sinnir skúrkunum

Hvað er forseti Íslands alltaf að snudda kringum siðblinda og þá, sem fara ferða sinna í einkaflugi? Hvað er hann að halda veizlu fyrir Mörthu Stewart. Hún er eitt þekktasta glæpakvendi heims um þessar mundir og fær ekki að koma til Bretlands. Hvað er hann að fara í heimsókn til Kína á olympíuleika glæpamanna, sem styðja alla harðstjóra? Getur hann ekki sinnt alþýðunni, sem kaus hann í embættið. Ólafur Ragnar Grímsson hefur heillast af þeirri hugsun, að hann sé ómissandi fyrir þjóðina. Hann hagar sér því eins og honum sýnist. Því miður eru siðalögmál hans daprari en almennings.
Beztu stjórar miðríkisins

Árþúsundum saman hefur Kína verið miðríkið í hugum íbúanna. Umheimurinn er bara safn af plánetum, sem snúast kringum sólina. Skuggi Vesturlanda hefur fallið á þessa mynd allra síðustu aldir. En nú rís sól Kína að nýju og það sezt aftur í hásæti sitt. Skrautsýning olympíuleikanna staðfestir þessa ímynd. Um allt Kína auglýsa McDonalds, að Kína sé bezt, Pepsi, að rautt sé bezt, Nike, að Kínverjar séu beztir. Þjóðernisfylleríið gerir olympíuleika Hitlers 1936 til samanburðar að krækiberi í helvíti. Glæpastjórn Kína ríður feitum hesti frá samskiptum við skammsýna handhafa olympíuhugsjónarinnar.
Efnahagslega vond álver

Ál er sú atvinnugrein, sem kostar mest á hvern starfsmann. Ál er dýrasta aðferð til aukningar á atvinnu, sem til er. Ef menn vilja efla atvinnu í landinu eru allir atvinnuvegir heppilegri en álver. Ál er einnig sú grein, sem á mestan þátt í að búa til sveiflur í fjárhag okkar. Bygging álvera kostar mikla flutninga á fjármagni um skamman tíma. Nú er niðursveifla eftir uppgang kringum Kárahnjúka. Pólitíkusar vilja lækna málið með því að byggja álver í sífellu. Þeir búa til fíkn, sem kallar sífellt á ný álver. Af ýmsum efnahagsástæðum geta menn því verið algerlega andvígir álverum.
Auglýsa ímyndað gemsasamband

Síminn og Vodafone auglýsa grimmt, að gemsasamband þeirra nái upp um fjöll og firnindi. Sýna fagurlitað Íslandskort því til sönnunar. Fjölmiðlar éta fullyrðinguna upp eftir þeim eins og hvert annað úrvalsfóður. Hafa auðvitað ekki fyrir því að prófa, hvort mannalætin virka. Ég get upplýst stöðuna á Kaldbak, sem er lögbýli í Hrunamannahreppi. Þar náðist ekki í Símann eða Vodafone fyrir auglýsingaherferðina og enn síður eftir hana. Hvet sveita- og ferðamenn til að trúa mátulega fullyrðingum hinna hraðlygnu símafélaga. Um afrek þeirra við að koma fínasta farsímaneti upp um fjöll og firnindi.
Voða vondir við Björn

Voða vondir við Björn

urðulegt er, hversu vondir menn eru við Björn Bjarnason stríðsráðherra. Fjöldi manns gerir í að fara rangt með staðreyndir og bera rangar sakir upp á ráðherrann. Fremstir fara þar ég og tveir borgarstjórar, Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson og Dagur Eggertsson. Þeir bera upp á Björn, að þeir hafi verið í samskiptum við hann um miðbæjargæzlu allt frá árinu 2003. Þeir hafi setið í samstarfsnefndum ríkis og borgar um málið. Tveir starfshópar hafi verið skipaðir, annar 2003 og hinn 2006. Björn hafi ekki sinnt niðurstöðunum. En hann segist blásaklaus, enginn hafi nokkru sinni talað við sig um neitt.
Jónína misþyrmir Voltaire

Jónína Benediktsdóttir segir ranglega í Mogga í dag, að Voltaire hafi verið uppi á sextándu öld. Hann var uppi tveimur öldum síðar, á átjándu öld. Dæmi um hættur, er fylgja tilvitnunum í fólk, sem höfundurinn hefur ekki kynnt sér. Sumir furða sig á tengslum Voltaire og Jónínu. Voltaire hafði ekki áhuga á að stinga ryksugum í rassinn á fólki til að því liði betur. Hafði áhuga á annarri vellíðan, lýðræði, tjáningarfrelsi, trúfrelsi, jafnrétti. Var fyrirrennari frönsku byltingarinnar. Raunar ættu kjallarahöfundar að forðast óviðkomandi tilvitnanir í dýrlinga. Þær eru bara gamlar klisjur.
Góðbloggarar bila á límingum

Ég skil vel, að Saving Iceland vilji ekki tala við Friðrik Sóphusson. Ekki langar mig til að tala við hann, hef heyrt hann og lesið í áratugi. Það er meira en nóg. Mér finnst líka gott hjá Friðriki að bjóða mótmælendum inn til sín. Eitt núll þar fyrir hann. Þeir og hann eru bara að stíga léttan menúett. Mest gaman í málinu finnst mér, hversu reiðir góðbloggarar verða yfir andófi. Hversdagsgæft fólk umhverfist í blogginu. Þetta virðist trufla gangverkið í sálar- og hugaralífi margra. Þeir hafa allir gott af þessu. Eitt það allra mikilvægasta í samfélaginu er að raska ró góðbloggaranna.
Tröllatrú á aðgerðaleysi

Erlendir fjármálafræðingar furða sig sumir á aðgerðaleysi ráðamanna Íslands í forsætisráðuneyti og Seðlabanka. Richard Thomas hjá Merryll Lynch er einn þeirra, talaði í sjónvarpinu í gær. Taldi hugsanlegt, að þeir ætluðu að þjóðnýta bankana. Ég tel það ósennilegt. Miklu frekar eru Geir og Davíð fangar róttækrar hægri markaðshyggju. Ráðagjafar þeirra hafa tröllatrú á aðgerðaleysi stjórnvalda, telja það allra meina bót. Því meira aðgerðaleysi þeim mun meira getur markaðurinn leikið lausum hala. Það er trúaratriði róttækra markaðshyggjumanna, að frjáls markaðsöfl lækni um síðir öll sár.
Betra að hann sé hataður

Eitt helzta kosningamál John McCain um þessar mundir er, að Barack Obama sé ógeðslega vinsæll í Evrópu. Sé næstum eins vinsæll og John Kennedy á sínum tíma, “Ich bin ein Berliner”. Repúblikanar segja grunsamlegt, að Obama sé svona vinsæll í Evrópu. Hann muni líklega taka evrópska hagsmuni fram yfir hagsmuni Missouri-búa. Undir þetta taka ýmsir bandarískir álitsgjafar, svo sem Michael Finnegan á Los Angeles Times, Paul West hjá Baltimore Sun og jafnvel Maureen Dowd á New York Times. Þessir höfundar virðast telja heppilegra, að næsti forseti sé hataður í Evrópu eins og núverandi forseti.
Náttúran sem þjóðartákn

Egill Helgason hefur ítrekað minnst á kenningu Guðmundar Hálfdánarsonar um náttúruna sem þjóðartákn Íslendinga. Þetta er rétt kenning hjá þeim. Agli finnst of langt gengið í að setja náttúruna á stall. Mér finnst hins vegar, að ekki sé nóg að gert. Núlifandi kynslóðir eru hinar einu ríku í landinu um tíu alda skeið. Okkur ætti ekki að vera ofverk í að skila afkomendum okkar betra landi, grónara landi, fegurra landi en forfeður okkar komu að. Of lengi hefur þessi þjóð ýtt vandamálum til komandi kynslóða. Nú er kominn tími til að gjalda landskuldina. Náttúran sem þjóðartákn er bara byrjunin.
Grænn kostur og kompaní

TripAdvisor.com mælir ekki bara með tíu beztu veitingahúsum Evrópu, líka með tíu beztu matarhúsum Reykjavíkur. Listinn er þessi í réttri röð: Indian Mango, Silfur, Sjávarkjallarinn, Grænn kostur, Domo, 101 hótel, Krua Thai, Sushi barinn, Fylgifiskar, BanThai. Listinn væri betri, ef hann hefði verið dreginn blint úr hatti. Frábært er, að TripAdvisor birti veitingarýni gesta. En betra er að bíða með gæða- eða vinsældalista, þangað til meiri festa er komin. Ofangreindur listi er til þess eins fallinn að rýra álit TripAdvisor. Hvar eru Holtið, Fiskmarkaðurinn, Þrír frakkar, Laugaás?
Lélegur stríðsglæpadómstóll

Stríðsglæpadómstóllinn í Haag verður að standa sig betur með Karadzic en með Milosevic á sínum tíma. Milosevic varði sig sjálfur eins og Karadzic hyggst gera. Milosevic var greindari en dómararnir og vafði þeim um fingur sér. Honum tókst að teygja lopann í fjögur ár. Þóttist vera veikur, flutti áróðursræður og dró fram hvern lagakrókinn á fætur öðrum. Að lokum dó hann án þess að réttlæti væri fullnægt. Dómstóllinn hefur þessa bitru reynslu til að forðast. Allt sem Milosevic gat ruglað á sínum tíma getur Karadzic ruglað tífalt meira. Ef dómstóllinn bilar aftur, ber að leggja hann niður.
Virðing er lykilorð glæpa

Virðing, respect er lykilorð í heimi glæpa. Það gildir jafnt um hvíta mafíu í Chicago og svarta mafíu í New York. Yfirmönnum glæpasamtaka þykir vænna um virðingu en nokkurt annað viðmót. Bætir þeim upp tæpa stöðu í lífinu. Þetta gildir líka um glæpakónga, sem ráða ríkjum. Landsfeðrum í Afríku er annt um, að sérhverjum þeirra sé sýnd virðing. Gildir um Mugabe í Simbabve og al-Bashir í Súdan. Glæpakóngana í Kína dreymir um að sér og slíkum sé sýnd virðing. Ólafur Ragnar Grímsson forseti vill sýna þeim virðingu með því að sækja ólympíuleikana. Leikur hlutverk smákrimma í stórum glæpaheimi.
Aftur og aftur og aftur

Þegar stjórnvöld ákveða að virkja, gildir sú ákvörðun. Þá er virkjað og málið er dautt. Ákveði stjórnvöld hins vegar að virkja ekki, gildir sú ákvörðun bara fram að næstu ákvörðun. Kjartan Magnússon sjálfstæðismaður er þeirrar skoðunar. Þótt borgarstjórn hafi slegið af Bitruvirkjun fyrir tveimur mánuðum, gilti sú ákvörðun bara um þann tíma. Ekkert sé því til fyrirstöðu að virkja þar síðar. Þetta minnir á Írland og Evrópusambandið. Samþykki Írar stjórnarskrána, gildir það og málið er dautt. Hafni þeir henni, kjósa þeir bara aftur. Og aftur. Þangað til þeir samþykkja hana.
Ítalir eru sannarlega fífl

Silvio Berlusconi er þriðja sinn við völd, frekari og sjálfumglaðari en nokkru sinni. Eins og áður snúast ítölsk þingstörf um að magna varnir foringjans gegn réttlætinu. Nú eru samin þar lög um, að forsætisráðherra sé friðheilagur frá réttvísi meðan hann er í embætti. Berlusconi er ítölskum kjósendum til stórskammar. Hvergi í hinum vestræna heimi hefur annar eins skálkur og skúrkur verið valinn til að fara með æðstu völd. Ítalir eru því miður að meðaltali svo pólitískt frumstæðir, að þeim finnst fínt af hafa við völd spilltasta forsætisráðherra Evrópu. Ítalir eru sannarlega fífl.
Völdum logið upp á gyðinga

Stöð tvö sagði í fréttum í dag, að gyðingar eigi og reki flesta fjölmiðla í Bandaríkjunum. Er rangt hjá Katrínu Pálsdóttur. Flestir fjölmiðlar landsins eru ekki í eigu gyðinga. Fáir eru ritstjórar, en sumir þekktir blaðamenn eru gyðingar. Áhrif þeirra eru að mestu bundin við The New York Times. Fullyrðing Stöðvar tvö er alveg út af kortinu. Margt má vont um gyðinga í Bandaríkjunum segja. En það er flökkusaga að segja þá eiga annars vegar fjölmiðlana og hins vegar bankana. Tilefni fréttar Stöðvar 2 var, að Barack Obama var að safna atkvæðum gyðinga með því að nudda sér utan í Ísrael.
Huglaus leynipenni í myrkri

Þennan skrítna texta las ég í Sandkorni DV í dag: “En allar vangaveltur um leynipennann eru byggðar á getgátum, þar sem huglaus höfundurinn heldur sig í myrkviðunum.” Höfundurinn er að tala um FL-myndskeiðið, sem töluvert hefur verið rætt í bloggi. Hann er svo forstokkaður, að hann sakar höfund myndskeiðsins um að vera huglaus leynipenni. Huglaus? Er þá höfundur Sandkorns ekki einmitt huglaus leynipenni, sem heldur sig í myrkviðnum? Menn, sem búa í glerhúsi eiga ekki að skrifa á þennan hátt. Bezt væri auðvitað, að höfundur Sandkorns kæmi úr myrkviðnum fram í dagsljósið.
Þrengt að fjöldamorðingjum

Radovan Karadzic skiptir máli. Handtaka hans er yfirlýsing um, að lokið sé margra alda tímabili fjöldamorða í Evrópu. Nú er bara eftir einn maður, Ratko Mladic. Þegar hann verður kominn inn, hefur Balkanskagi gert hreint fyrir sínum dyrum. Skaginn var síðasti svarti bletturinn á Evrópu. Mál Karadzic sendir líka skilaboð til fjöldamorðingja utan Evrópu. Alþjóðlegi glæpadómstóllinn hefur stefnt Omar Hassan al-Bashir, forseta Súdan. Hann á hvergi höfði sínu að halla erlendis nema hjá glæpastjórnum, svo sem í Kína. Svigrúm hans hefur verið þrengt. En hvenær verður George W. Bush kærður?
Moldrok hjá Austfirðingum

Leirfokið frá Hálslóni er farið að segja til sín. Milli hæstu og lægstu stöðu lónsins er breitt belti, þar sem mold og leir og sandur fýkur. Er einkenni miðlunarlóna með breytilegri vatnshæð. Slík lón eru engar perlur, heldur verulegir skaðvaldar í náttúrunni. Kornin leggjast ofan á gróður á tugkílómetra svæði og kaffæra hann. Þannig nær landeyðingin langt út frá rofbeltinu umhverfis lónið. Á fáum árum verður þetta að miklum vanda. Ekki bara á heiðum, heldur einnig niðri á Héraði. Austfirðingar eru ekki búnir að bíta úr nálinni. Óskabarn þeirra á eftir að verða þeim dýrasta spaugið.
Hér endar þjóðvegur 345

Ég er bókstaflega “at the end of the road”, því að þjóðvegur 345 endar á skemmudyrunum hjá mér. Þetta er inni á heiðum, en var í sæmilegri umferð fyrrum, þegar benzín fékkst fyrir slikk. Þá dunduðu menn á sumrin við að aka alla þjóðvegi landsins. Nú er rétt verð á benzíni og menn eru hættir örvæntingarakstri um alla þjóðvegi. Fjöldi bíla í U-beygju við skemmudyr hefur minnkað úr tíu niður í einn bíl á dag. Hér er líka engin greiðasala, nema fyrir hross, eða gisting, nema fyrir hross. Á Kaldbak er bara sinnt um hross. Hér eru bara gljúfur og engar jeppaslóðir til að vísa fólki leiðir.
Samsekir fara til Peking

Stuðningsmenn glæpastjórnarinnar í Peking flykkjast senn á skrautsýningu hennar undir verndarvæng Alþjóða olympíunefndarinnar. Allar heimsóknir á sýninguna hljóta að flokkast sem stuðningur við stjórnina í Kína. Hún fer illa með íbúa landsins og enn verr með sigraðar þjóðir á landamærunum. Hún sáir einræði og harðstjórn um allan heim. Svo sem með hörðum stuðningi við verstu glæpastjórnir heims í Súdan og Simbabve. Forseti, menntaráðherra, keppendur og lúxusferðamenn geta ekki kjaftað sig frá þessum stuðningi við stjórnina. Markmið sýningarinnar er að sveipa helgiljóma um glæpalýð.
Særum, hneykslum, móðgum

Femínisti heims númer eitt segir brýnt í nafni lýðræðis að hneyksla fólk, særa það, móðga það. Tilefni Germaine Greer er koma páfans til Ástralíu, heimalands hennar. Ritaði um það grein í Observer um helgina. Hæstiréttur hafnaði nýjum lögum í New South Wales um tímabundið bann við særandi tali og skrifum um kaþólikka. Hæstiréttur Ástralíu og Germaine Greer eru sammála um, að nauðsynlegt sé að ögra fólki til að lýðræði virki. Stundum þarf að særa fólk djúpt. Annars segja fólk og fjölmiðlar bara það, sem talið er falla í kramið. Þannig endar lýðræði með banni við allri stjórnarandstöðu.
Gæðalistinn reyndist bull

Nánari skoðun á gæðalista TripAdvisor yfir evrópsk veitingahús segir mér, að hann sé bull. Meðal tíu efstu eru ekki tuttugu frönsk matarhús, sem eru sjálfkjörin. Einu Fransmennirnir á listanum eru Guy Savoy í París, Michel Bras í Laguiole og Paul Bocuse við Lyon. Það er bull. Þarna eru El Bulli við Barcelona, tvö hús í Kaupmannahöfn og hvorki meira né minna en fjögur hús á Bretlandi. Fjórir brezkir af tíu beztu! Það er hass í haus. Atkvæðum hafa greinilega skilað þeir, sem eru hrifnir af efnafræðilegu myndlistar-eldhúsi. Þessi gæðalisti er TripAdvisor einfaldlega til háborinnar skammar.
Noma talið bezt í Evrópu

Upplýst er, að veitingahúsið Noma hefur í raun verið úrskurðað, ekki bara tíunda bezta veitingahús Evrópu, heldur bezta veitingahús álfunnar. Það eru notendur TripAdvisor.com, sem hafa kosið í atkvæðagreiðslu. Ég tek mark á TripAdvisor, það hefur reynzt mér vel í vali á hótelum. Hingað til hefur vefurinn ekki haft sig í frammi um veitingahús. En er að byrja að koma sér fyrir á þeim vettvangi. Ég tek þann þátt ekki strax sem heilaga ritningu. En líklega þarf ég að endurskoða mat mitt á Noma. Mér þótti það þreytulegt, þegar ég heimsótti það síðast. En enginn má við margnum, ekki heldur ég.
Nyhedsavisen með leiðan svip

Mér fannst Nyhedsavisen aldrei nógu gott dagblað. Það er of danskt og ekki nógu líkt Fréttablaðinu. Danskur ritstjóri fyllir blaðið löngum greinum, sem spanna hálfar og heilar síður. Vantar eindálkana, sem eru aðalsmerki Fréttablaðsins. Ég skildi aldrei, af hverju ekki mátti stæla Fréttablaðið, sem var þó móðurskipið. Með fast mótaða og vel hugsaða hönnunarstefnu. Líklega hafa danskir lykilstarfsmenn ekki tekið það í mál. Blað, sem sett er frítt í póstkassa hjá fólki, má samt ekki virka eins leiðinlega og Politiken eða Berlingur. Það þarf að vera alþýðlegt á svip eins og Fréttablaðið.
Tryggvi Þór er lausnarinn

Ofurbloggarinn Guðmundur Magnússon vekur athygli á möguleika, er mér finnst vera líklegur. Tryggvi Þór Herbertsson er nýr Karl Schütz, er átti að leysa Geirfinn, þegar kerfið gafst upp. Eins og Schütz mun hann njóta víðtæks stuðnings ráðþrota kerfis. Verður einræðisherra efnahagsmála, Með andúð á Evrópuaðild. Örvæntingarfullur Geir Haarde lítur á ráðningu hans sem sjálfa lausn efnahagsmálanna. Í bónus fær hann, að doktorinn er klár í pólitík og mun ná friði um aðgerðir sínar. Tryggvi Þór er ekki á hliðarlínunni, hann er sjálft keppnisliðið. Ef illa fer, verður honum skipt út, ekki Geir.
Þegar illa fer í bloggi

Þótt Guðmundur Magnússon ofurbloggari sé góður, hefði hann gott af að lesa fyrirlestra á vefsvæði mínu. Hefði þá staðreyndir til að reisa á skoðanir um blaðamennsku. Þarf að gera greinarmun á fréttum og skoðunum. Fréttir eru aðallega fréttir og skoðanir eru aðallega skoðanir. Þær eru oftast reistar á staðreyndum, misjafnlega góðum. Þær eru sjaldan fréttirnar sjálfar. Í fréttum er sannreynslan mikilvægust. Skoðanir eru hins vegar afleiðing frétta. Til dæmis blogg. Það felst til dæmis í mati á, hvað sé gott eða vont. Séu þær reistar á slöppum fréttum fer illa. Fyrir Guðmundi og mér.
Sýslumaðurinn í sjónvarpinu

Hvað er að sýslumanninum á Ísafirði, spurði ég mig. Sú tíundaði í sjónvarpi ótal lagagreinar, sem aumur Egypti hafði brotið. Hann var í farandsölu með smámyndir og annað rusl, sem fólk vill eiga. Hví er alltaf verið að ofsækja smælingja með lagagreinum? Vildu Ísfirðingar ekki ruslið, sem þeir keyptu? Sýslumaðurinn minnti mig á forstjóra Útlendingastofnunar. Stóð þarna keik í sjónvarpinu og útmálaði, hvað hún gæti kjöldregið Egyptann á marga vegu. Er engin sál í þessum embættismönnum, sem Björn Bjarnason hefur ráðið? Hví geta sýslumenn ekki verið mannlegir eins og Júlíus Havsteen var á Húsavík?
Vandi minn í blaðamennsku

Ég er í skemmtilegum vanda. Ber ég sem skammlífur kennari og langlífur stjóri í blaðamennsku ábyrgð á þeim, sem ég hef ekki kennt eða stjórnað? Er íslenzk blaðamennska nútímans mér að þakka eða kenna? Er vont fyrir mig að hafa sterkar skoðanir á frammistöðu í faginu eins og ýmsu öðru? Er slappt að nefna eitt dæmi um lélega frammistöðu og alhæfa út frá því? Guðmundur Magnússon svarar öllum spurningunum játandi og þakka ég fyrir það. Ég svara hins vegar öllum spurningunum neitandi nema þeirri síðustu. Ég er á hálum ís að alhæfa út frá einu dæmi, þótt ég hafi nýlega nefnt ýmis skyld dæmi.
Fá núll fyrir lýðræði

Bíddu hægur, Nicolas Sarkozy. Það er ekki rétt, að 21 þjóð hafi staðfest stjórnarskrá Evrópusambandsins. Rétt er, að 21 ríkisstjórn gerði það, meira eða minna í trássi við vilja þjóðanna. Sarkozy getur því ekki heimtað, að Írar beygi sig fyrir eindregnum meirihluta og kjósi aftur um plaggið. Álit Íra gildir, því að þeir fengu að kjósa. Álit hinna gildir ekki, því að þeir fengu ekki að kjósa. Svona er lýðræðið, Sarkozy sæll, en þú veizt lítið um það. Það er einmitt helzti ókostur Evrópusambandsins, að ráðamenn þess fá núll í einkunn fyrir lýðræði. Þeir þurfa að beygja sig, en alls ekki Írar.
Frelsa oss frá Microsoft

Forsætisráðuneytið hyggst frelsa oss frá illu, taka upp stuðning við opinn hugbúnað. Ég fagna því, en mun þó fyrst trúa, þegar ég tek á því. Of lengi hefur Ísland verið í fjötrum Microsoft. Botninum náði Björn Bjarnason, þáverandi menntaráðherra. Lét skattgreiðendur kosta íslenzkun á hugbúnaði Microsoft. Kominn er tími til að taka upp ókeypis hugbúnað, sem sækir á um allan heim. Einkum í hinu sívinsæla Evrópusambandi, sem tekið hefur Linux upp á sína arma. Opinn hugbúnaður er ljómandi hugsjón. Hann gefur Microsoft ekkert eftir í gæðum, enda studdur af mörgum beztu forriturum heimsins.
Hellidemba klukkan sextán

Á Kaldbak er heitt á daginn. Hitinn fer helzt niður fyrir tuttugu gráður um nætur. Hér er líka þurrt, Í vikunni kom ein hellidemba, svo að þjóðvegurinn flaut í vatni. Kortéri síðar var aftur komið ryk. Eiginlega er hér veður að hætti meginlanda, hnúkaþeyr úr austri, hellidemba kl.16. Ég á að vera að þjálfa hesta fyrir langferð um Norðausturland. En hestarnir nenna ekki að sinna mínu stressi og vilja bara liggja í haganum. Þeir horfa á mig eins og eitthvert fyrirbæri og hreyfa sig ekki. Ég tek því bílinn og skutlast niður að Flúðum til að útvega mér jarðarber til að hafa með súkkulaði og rjóma.
Tíundi bezti í heiminum

Alma á Fréttablaðinu úrskurðar, að matstaðurinn Noma í Kaupmannahöfn sé tíundi bezti veitingastaður heims. Líklega hefur hún það eftir viðmælanda sínum, Sverri Guðjónssyni. Dæmi um, að blaðamenn taka gildar fullyrðingar án þess að sannreyna. Raunar er það megineinkenni íslenzkrar blaðamennsku að sannreyna ekki. Ég hefði viljað vita, hver gaf fyrstur út þetta rugl og á hvaða forsendum. Noma er í Food & Fun klúbbi Sigga Hall um gagnkvæmar strokur. Kannski er heimildin sama og fyrir því, að Food & Fun í Washington jafngildi Óskarsverðlaunum kokka. Alls staðar hleypa blaðamenn ruglinu inn.
Fréttamenn horfa á íþróttir

FVisir.is var eini vefmiðillinn, sem sagði mér í gær frá framvindu andófsins gegn undirbúningi álvers í Helguvík. Því átti að ljúka kl.15. Eyjan vísaði í Vísi, en aðrir miðlar voru bara með morgunfréttina, þegar andófinu lauk um kl.16. Þetta er slappt. Ég bið ekki um mikið: Standa aðgerðirnar enn, hvenær lýkur þeim, hvað gerir lögreglan? Á sama tíma síðdegis í gær voru endalausar fréttir af alls kyns sporti á vefmiðlunum. Þar sem aðeimns þriðjungur þjóðarinnar hefur áhuga á slíku, efast ég um, að vefmiðlar fatti viðskiptavini sína. Er Visir.is eini vefmiðillinn í gangi á laugardögum?
Andóf skerpir andstæðurnar

Saving Iceland gerir Íslendingum skömm til. Menn geta varla mannað hóp til almennilegra mótmæla án aðstoðar útlendinga. Saving Iceland hefur líka gert vel í að benda á, að Norðurál er rekið af Century Aluminium, sem brýtur mannréttindi víða um heim, í Kína, Kólumbíu, Jamaíka og víðar. Félagar í Saving Iceland stöðvuðu í dag vinnu í Helguvík, hlekkjuðu sig við tæki og klifruðu í krana. Ég skil raunar ekki, hvers vegna laugardagur var valinn til þessa. Kannski er andófsfólk afar kurteist. Andóf skerpir andstæður í samfélaginu. Dregur reiðu fasistana úr skúmaskotunum fram í dagsljósið.
Bubbi veikur, Björk sterk

Mér finnst líkt Bubba að dissa Björk fyrir að syngja gegn stórvirkjunum og stóriðju. Hann hefur færzt þétt að auðvaldinu í landinu og raunar selt því afkomu sína. Björg hefur hins vegar alltaf haldið sjálfstæði sínu gagnvart hinum sterku, til dæmis í tónlistarbransanum. Bubbi elskar sterku kallana í viðskiptalífinu og reynir að stæla þá. Til dæmis með hlutabréfakaupum, sem fóru út um þúfur. Ég man ekki í seinni tíð, að hann hafi neitt sungið gegn fátækt fólksins. Þótt hann heimti, að Björk geri slíkt. Ég held raunar, að blankur Bubbi geri sér enga grein fyrir samhengisleysinu í orðum sínum.
Forsetinn og glæpakvendið

Martha Stewart var dæmd í Bandaríkjunum árið 2004 fyrir hlutabréfasvindl, lygar og samsæri gegn framgangi réttvísinnar. Hlaut fimm mánaða fangelsi og tveggja ára skilorðsbundið fangelsi, þar af fimm mánuði í stofufangelsi. Auk þess var hún dæmd til að greiða háar sektir. Í sumar var henni neitað um vegabréfsáritun til Bretlands. Lesið um hana í Wikipedia. Hún er semsagt eitt mesta glæpakvendi Bandaríkjanna um þessar mundir. Eigi að síður er henni hossað af forseta Íslands og forsetafrúnni. Þau eru því miður þekkt af kynnum við vafasama kóna í útlöndum, þar á meðal rússneska olíumafíósa.
Síðasta haldreipið fordæmt

Brezka ritskoðunin mun úrskurða, að áróðursþátturinn “The Great Global Warming Swindle” hafi falsað ummæli vísindamanna. Til að reyna að gera lítið úr loftslagsbreytingum af mannavöldum. Guardian upplýsir þetta í dag. Hins vegar mun ritskoðunin ekki úrskurða, að þátturinn hafi villt um fyrir fólki samkvæmt brezkum útvarpslögum. Málaferli þessi hafa staðið í hálft annað ár. Þátturinn var sýndur víða um heim, meðal annars hér á landi. Í úrskurði ritskoðunarinnar sætir Martin Durkin framleiðandi harðri gagnrýni fyrir vinnubrögð sín. Þáttur þessi var síðasta haldreipi flatjarðarsinna.