arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Munur Jóns og séra Jóns

Hinn spillti Bjarni Benediktsson þingmaður getur auðveldlega kallað saman fund í allsherjarnefnd Alþingis strax í dag. Hann getur látið nefndina bjarga ríkisborgararétti í hvelli fyrir Alejöndru frá El Salvador. En gerir það ekki, því að afi og amma hennar eru bara Ísfirðingar, ekki ráðherrar. Enga stund tók hann að redda ríkisborgararétti fyrir verðandi tengdadóttur hinnar gerspilltu Jónínu Bjartmarz, sem þá var ráðherra. Ekki tók heldur nokkra stund að redda rétti fyrir Bobby Fishcer. En af og frá er, að Bjarni Benediktsson lyfti litla fingri gegn okkar fasistísku Útlendingastofnun.
Fjallasýn í stað fjallasýnar

Ég hef misst fjallasýn og fengið Fjallasýn. Bezta fjallasýn landsins hefur lengi verið úr stofuglugganum. Þangað til í fyrradag. Þá lagði Fjallasýn Rúnar Óskarsson ehf. rútu sinni fyrir utan. Þegar ég gekk með tebollann út að glugganum til að skoða fjallasýnina, blasti við mér orðið Fjallasýn. Ég hélt, að þarna væri seldur aðgangur að fjallasýn. En svo var ekki, bíllinn stóð bara læstur. Ég vona svo sannarlega, að fyrirtækið Fjallasýn finni bílastæði heima í Reykjahverfi. En þar er víst engin fjallasýn. Ég skil því vel, að Rúnar þurfi að koma suður að leita að fjallasýn heima hjá mér.
Ísland er á réttri leið

Íslandi vegnar vel í nýjum samanburði ríkja. Þar er meira tillit tekið til hamingju fólks en hinnar villandi landsframleiðslu (GDP). Hún endurspeglar ekki hamingju, heldur margvíslegan óþarfa. Ísland er í öðru sæti á Human Developement Index hjá Sameinuðu þjóðunum. Það er í fyrsta sæti á European Happy Planet Index hjá New Economics Foundation, þar sem landsframleiðslu er alveg sleppt. Áberandi er þar, að engilsaxnesk ríki, svo sem Bretland, fara illa út úr mælingu, en Norðurlöndin og Frakkland vel. Áður hefur komið fram, að heilbrigðisþjónusta Frakklands og Norðurlanda er bezt í heiminum.
Velferðin skiptir máli

Menn horfa ekki lengur upp til Bandaríkjanna sem forusturíkis í þróun mannkyns. Mælingar sýna, að fólki líður betur í öðrum ríkum löndum. Einkum í þeim, sem kunna að flétta saman markaðsbúskap og velferð. Það kunna Norðurlönd og Frakkland, sumpart Þýzkaland, en alls ekki Bandaríkin og Bretland. Velferð almennings hefur drabbast niður í tveimur síðastnefndu ríkjunum, en eflzt í hinum fyrrnefndu. Nýr mælikvarði á velgengni ríkja, European Happy Planet Incex, setur Norðurlöndin öll í efstu sæti. Og í hópi Norðurlandanna trónir Ísland efst. Við höfum ekki gleymt velferðinni.
Tvenns konar mælikvarðar

Sameinuðu þjóðirnar nota þrjá þætti til að meta þroska ríkja: 1) Ævilíkur fólks við fæðingu, 2) menntun þess á ýmsum stigum skólakerfisins og 3)landsframleiðslu þess á hvern haus. New Economic Foundation notar líka þrjá þætti, þar á meðal ævilíkur fólks við fæðingu. Hinir tveir þættirnir eru aðrir. Í fyrsta lagi kolefnisfótspor á mann sem mælikvarða á mengun. Í öðru lagi blandaðan mælikvarða, þar sem mældur er jöfnuður fólks, glæpatíðni, ánægja fólks og ýmsir aðrir þættir, er ekki mælast sem landsframleiðsla. Slíkar blöndur mælikvarða eru betri en gamaldags mæling á landsframleiðslu.
Kindur fljúga yfir rist

Undanfarna daga hef ég unnið við að smala kindum nágrannabóndans af jörð minni. Ég smala þeim til baka á hverjum degi og morguninn eftir eru þær komnar til baka. Vel er samt girt á milli okkar nágranna. Þrjár kindur með fimm lömb hafa þjálfað sig í að stökkva yfir ristarhlið. Þær fara ekki um opið hestahliðið, heldur stökkva tvo metra yfir ristina. Þær fljúga nánast yfir ristina. Þetta vekur mér spurningar: Er að koma upp sauðfjárkyn í landinu, sem fer yfir ristarhlið eins og ekkert sé? Er ekki hægt að nýta þessa hæfni dýranna á uppbyggilegri hátt, t.d. í sirkus?
Löggan er úti að aka

Löggan getur ekki gætt öryggis borgaranna. Á hverri helgarnótt verður fólk fyrir barsmíðum vitfirringa, sem ganga lausir. Einn vinur löggunnar er svo sterkur, að hann reif upp vegstólpa til að nota sem barefli. Er kannski hægt að fá einkafyrirtæki til að halda uppi lögum og reglu í miðbænum? Í stað þess að sinna skyldum sínum, eyðir löggan tímanum í eltingaleik við saklausa mótmælendur. Þeir gera auðvitað grín að henni og löggan sturlast. Síðan hvenær mega menn ekki ganga um götur án lögguleyfis? Heldur löggan, að hún hafi löggjafarvaldið? Þarf ekki að skipta út yfirmönnum hennar?
Samningar rifnir og tættir

Rússland hefur ógilt samninginn, sem batt enda á kalda stríðið í Evrópu. Samninginn um minnkun hefðbundinna vopna á tilteknum svæðum í Evrópu. Vladimir Pútín forseta þykir í lagi að ógilda samning, sem hentar honum ekki. Fyrirmynd hans er George W. Bush, sem hefur ógilt fjölda samninga með einhliða yfirlýsingu. Í raun gerir Pútín þetta í reiði út af fyrirhugaðri eldflauga-regnhlíf Bandaríkjanna í Póllandi. Það er ferlegt að hafa svona menn við stjórnvölinn. Pútín líkist Stalín meira með hverju árinu. Og Bush hefur frá upphafi verið geðveikur, þótt Bandaríkjamenn sjái það ekki.
Þrír óhæfir embættismenn

Ríkisstjórnin hlýtur að geta stöðvað óhæfa embættismenn, sem valda fólki vandræðum. Í þann hóp hefur bætzt forstjóri Leifsstöðvar, sem lætur leita að sprengjum á Íslendingum við komu. Viðurkennir, að þetta sé vitleysa, sem verði löguð “í haust”. Auðvitað á að laga þetta núna. Nýlega var fjallað um sýslumanninn í Leifsstöð, sem stofnaði stéttaskiptingu í vopnaleit. Hann var gagnrýndur af öllum, meðal annars ráðherranum. Í Morgunblaðinu í dag er svo fjallað um þriðja rugludallinn. Það er yfirmaður Útlendingastofnunar, sem rekur hana með reglum mannhaturs, slítur börn frá mæðrum sínum.
Pétur þykist málefnalegur

Indriði H. Þorláksson, fyrrverandi ríkisskattstjóri, gagnrýnir lélegan undirbúning og tímahrak Alþingis við gerð skattalaga. Í tímaritsgrein sagði hann lýðskrum og hentistefnu ráða ferð. Nefndi lækkun matarskatts sem dæmi. Pétur Blöndal þingmaður tók þetta óstinnt upp, sagði Indriða ekki vera málefnalegan. Mér sýnist hann þó fjalla efnislega um þetta mál eins og önnur. Það gildir hins vegar ekki um Pétur. Hann þykist gera vinsælan ágreining við stjórnina um ýmis mál, en kýs samt alltaf með sínu liði. Þegar á reynir. Þingmaðurinn er gott dæmi um lýðskrum og hentistefnu.
Blaðakóngum fækkar enn

Robert Maxwell framdi sjálfsmorð, þegar hann hafði rænt lífeyrissjóði starfsmanna. Conrad Black var hrakinn frá fyrirtæki sínu og dæmdur fyrir þjófnað. Rupert Murdoch gengur enn laus. Blaðakóngar heimsins hafa sætt misjöfnum örlögum. Murdoch á þó enn möguleika á að deila örlögum með öðrum hvorum hinna. Tími þessara mislukkuðu höfðingja er liðinn. Nú eru komnar grúppur, sem eru skráðar á markaði. Þær leika sér ekki að fjölmiðlum eins og börn með vatnsbyssur. Þær vilja bara 20% arð. Vafasamt er, hvort sé verra. Hvort tveggja eyðir góðvilja í garð fjölmiðla, holar þá að innan.
Jóhannes er ekki ríkisstjórnin

Bloggarar slátruðu Jóhannesi Benediktssyni, sýslumanni í Leifsstöð, á einum degi. Síðastur þeirra kom dómsmálaráðherrann, Björn Bjarnason. Hann sagði svigrúm til að bæta þjónustu eiga að nýtast öllum, ekki sérvöldum hópi. Jóhannes hafði opnað hraðbraut fyrir farþega Flugleiða á viðskiptafarrými. Auðvitað er fráleitt, að embættismaður hagi sér eins og Jóhannes. Slíkir marka ekki stefnu, sem gæti smitast inn í samfélagið almennt. Til dæmis í sérleiðir fyrir auðkýfinga á spítölum. Jóhannes er ekki ríkisstjórn, getur ekki tekið róttækar, pólitískar ákvarðanir, sem stuða samfélagið gróft.
Ímyndarfræði í stað veruleika

Rio Tinto líkist Landsvirkjun. Á báðum stöðum kemur ímyndarfræði í stað veruleikans. Ef Rio Tinto er sakað um illa meðferð launafólks, fer það í ímyndarherferð, en breytir engu. Ef Rio Tinto er sakað um náttúruspjöll, fer það í ímyndarherferð, en breytir engu. Ef Rio Tinto er sakað um tilraun til stjórnarbyltingar, fer það í ímyndarherferð, en breytir engu. Rio Tinto er félagi í klúbbi glæpafyrirtækja, sem stofna sjóði til að verðlauna hvert annað fyrir afrek í starfsmanna- og umhverfismálum. Rio Tinto er eitt af allra verstu fyrirtækjum í heimi. Það ætlar nú að taka yfir Straumsvík.
Bush stælir Jón Baldvin

Bandaríkin hóta að viðurkenna sjálfstæði Kosovo án hjálpar Öryggisráðsins eða annarra. Eins og Jón Baldvin Hannibalsson viðurkenndi Litháen árið 1991. Frægðarverk hans hafði stórpólitísk áhrif. Nú ætlar George W. Bush að stæla Jón Baldvin. Það verður niðurlæging Rússlands, sem þykist aftur vera orðið heimsveldi. Enn skammarlegra verður það fyrir Evrópusambandið, sem jafnan tvístígur, ef heilbrigð skynsemi og réttlæti býður því að taka hendur úr vösum. Heimsblöðin sögðu í gær, að sendiherra Bandaríkjanna hjá Sameinuðu þjóðunum hefði hótað einhliða viðurkenningu sjálfstæðis Kosovo.
Nú vantar landvættina

Nýr húsbóndi í álverinu í Straumsvík verður líklega Rio Tinto. Um það má lesa í alfræðiorðabókinni Wikipedia. Það er eitt af umdeildari fyrirtækjum heims. Hefur reynt að níðast á starfsmönnum og umhverfi. Það hefur jafnvel staðið fyrir borgarastyrjöld á Papúa Nýju Guineu. Til að fegra ímynd sína hefur það útvegað sér umdeild verðlaun, Worldaware Award. Þau eru veitt á vegum annars fjölþjóðafyrirtækis, Tate & Lyle. Rio Tinto er sjálft með önnur umhverfisverðlaun, sem Shell í Pakistan hefur fengið. Allt er þetta bara bræðralag skálkanna. Hvar eru nú landvættir skjaldarmerkisins?
Félagslegur réttrúnaður

Tinni í Kongó er fórnardýr félagslegs rétttrúnaðar í Bretlandi. Bókin hefur verið fjarlægð úr bókabúðum Borders, einnar af stóru bókabúðakeðjunum. Jafnréttisráðið þar telur bókina fela í sér kynþáttamismunun. Sjálfsagt er það rétt athugað, en dálítið yfirkeyrt. Tinnabækurnar eru 23 og hafa verið gefnar út á 77 tungumálum í 220 milljónum eintaka. Ofsinn gegn Tinna minnir á tilraunir sannkristinna manna í Bandaríkjunum til að hreinsa Harry Potter úr bókasöfnum. Vilja ekki hafa þar neitt galdrafár. Margir reyna að hafa vit fyrir fólki. Páfagarður hafði til 1966 mikla skrá yfir bannaðar bækur.
Fjölgum eftirlitsmyndavélum

Gott er, að eftirlitsmyndavélum fjölgar ört. Þær eiga að vera sem flestar á almannafæri. Sem almannafæri skilgreini ég staði, þar sem fólk er á ferli innan um annað fólk. Til dæmis í verzlunum og á veitingahúsum, börum og kaffihúsum, svo og auðvitað úti á götum. Hins vegar ber að banna þær á salernum og snyrtingum, böðum og fatahengjum. Ekkert eftirlit þarf með eftirlitsmyndavélum, annað en bann á þessum tilgreindu stöðum. Stundum hefur jaðrað við, að andstaða gegn þessari tækni falli undir félagslegan rétttrúnað. Til dæmis er Persónuvernd sífellt að amast við henni.
Fjölmiðli gefið á kjaftinn

Gaman var að sjá kvikmyndaframleiðandann

Michael Moore valta kruss og þvers yfir gervimanninn Wolf Blitzer á CNN. Þeir voru að ræða Sicko, nýjustu kvikmynd Moore. Hann vildi, að CNN bæði sig og þjóðina afsökunar. Í fyrsta lagi á rangfærslum um Írak í viðtali við sig fyrir þremur árum. Einnig á rangfærslum CNN nú um heilbrigðismál. Hann kvartaði um, að CNN væri á mála pilluframleiðenda. Hefðbundnir bandarískir fjölmiðlar eins og CNN og New York Times hafa raunar hrapallega brugðizt í mestu stórmálum heimsins og ekki haft uppi neina andstöðu við breiðsíðu lyga í Fox og New York Post.
Fréttir án innihalds

Í fréttum sagði, að farþegar Icelandair í Saga Class fái nú hraðþjónustu í öryggiseftirliti Leifsstöðvar. Ekki var sagt, hver borgaði fríðindin. Ef það er Icelandair, þá er spurning, hvort aðrir geti keypt slíka þjónustu hjá sýslumanni. Alltaf er þó spurning, hvort rétt sé, að menn fái að kaupa sig framhjá íslenzka biðraðakerfinu. Ef ríkið borgar sérþjónustuna við Icelandair, þá er það fráleit ákvörðun. Að venju fjölmiðla landsins var ekki sagt orð um það tvennt, sem máli skipti: Hver borgaði brúsann? Seinkar öryggisafgreiðslu heiðarlegra borgara til jafnvægis fríðindunum?
Nýtendur auðlinda án gangráðs

Fjölmiðlafárið um samdrátt veiðiheimilda sýnir, að hagsmunaaðilar geta ekki metið auðlindir. Sjómenn, skipstjórar, útvegsmenn, fiskverkendur, sjómenn, sveitastjórnarmenn, samtök þessara aðila. Allir fullyrða þeir, að nóg sé af þorski, þótt rannsóknir sýni annað. Ef þeir réðu, útrýmdu þeir þorskinum. Þeir eru skammsýnir eins og bændurnir, sem segjast vita öðrum betur, hversu mikið sauðfé land getur borið. Nýtendur auðlinda vernda þær ekki. Þannig hefur gróðri á landi og fiski í sjó verið eytt víða um heim. Hagsmunaaðila skortir framsýni, þeir hugsa bara um skammtímagróða. Þeir eru án gangráðs.
Rafbyssur drápu hundruð manna

Farið á

Wikipedia.org. Sjáið þar, að hundruð manna hafa verið drepin með rafbyssunum, sem ríkislögreglustjórinn hér vill taka í notkun. Talsmaður embættisins laug á mbl.is í gær, að þær væru hættulausar. Í alfræðibókinni er rækilega rakið, hversu hættulegt vopnið er. Þar er sagt frá ýmsum málaferlum, sem hafin eru vegna þess. Ég fæ ekki skilið, að nokkur sé svo geðsjúkur að vilja afhenda það löggunni hér á landi. En ljóst er þó, að ríkislögreglustjóri okkar fetar skref fyrir skref í átt til lögregluríkis. Til þess hefur hann stuðning dómsmálaráðherrans. Vaknið þið því, borgarar.
Framhleypni öryggisvarða

Terroristar Kringlunnar telja, að almannafæri í Kringlunni sé friðhelgt fyrir mótmælum. Líklega af því, að Kringlan á þar göturnar, en fyrirtækin við Laugaveginn eiga ekki götuna. Út í hött er, að prívat öryggisverðir abbist upp á friðsama mótmælendur á almannafæri. Það sást þó í sjónvarpinu. Ekkert hefur komið fram um, að mótmælendur hafi verið með ólæti eða skemmdir. Þetta er eins og að vísa harmoníkuleikara frá Laugavegi, sem var dæmigerður terrorismi löggunnar. Ráðamenn Kringlunnar siguðu terroristum sínum á fólkið og klöguðu það til löggunnar. Als ekki meiri viðskipti þar.
Meintar þarfir lögreglunnar

“Lögregla þurfti að hafa afskipti af umhverfisverndarsinnum”, segir Jón Örn Guðbjartsson á Vísir.is í dag. Hann veit samt ekkert um þarfir löggunnar. Hún sagði honum þetta og hann étur það hugsunarlaust upp. Aftar í fréttinni segir svo, að löggan hafi ekki haft afskipti af mótmælendum. Þar segir: “Voru lögreglumenn sendir á svæðið í kjölfarið til að tryggja að mótmælin færu friðsamlega fram. Að öðru leyti segist lögregla ekki hafa skipt sér af mótmælendum.” Í fréttum Mbl.is kom fram, að amerískur predikari var fjarlægður með valdi. Enda hefur löggan áratugum saman logið um atburði.
Hættur við Kringluna

Ég sé eftir Kringlunni, keypti þar lengi í matinn. Nú verð nú að fara í Nótatún til að kaupa grænmeti, í Ostabúðina og í Gallerí Kjöt. Ég keypti stundum í Waage og Pennanum, Herragarðinum og Boss. Nú verð ég að fara annað. Ég hef nefnilega ákveðið að breyta viðskiptum mínum. Kringlan klagaði saklaus mótmæli gegn virkjunum til lögreglunnar og sigaði vörðum á þau. Ég er ósáttur við aðkomu Kringlunnar að fáránlegu máli. Vil sýna það í á borði eins og í orði. Eins og ég hætti að koma í Þjóðleikhúsið, þegar það var klætt með sjaldgæfri og stolinni hrafntinnu úr Hrafntinnuskeri.
Állinn er kominn

Ég komst í fyrsta ál sumarsins í gær hjá Kjartani sægreifa í verbúðunum við Ægisgarð. Fínn áll og bragðmildur, frekar lítill, ekki eins stinnur og stóri állinn í útlöndum. Kjartan er forvígismaður álaveiða og reykir álinn sjálfur. Útvegar körlum álagildrur, svo að þeir geti hætt að nudda punginn eins og hann orðar það. Állinn var frá upphafi einkennistákn Sægreifans, þótt humarsúpa og ýmis fiskispjót hafi síðar gert staðinn heimsfrægan. Það er alltaf spennandi biðin eftir fyrsta álinum á hverju sumri. Að þessu sinni kom hann frá Grindavík. Annars staðar eru menn latir og nudda enn.
Græna hræsnin á Live Earth

Madonna skaðar andrúmsloftið mörgum tungum sinnum meira en þú. Hún fer allra sinna ferða í einkaflugvél eins og nokkrir Íslendingar. Samt tekur hún þátt í tónleikum Live Earth. Sama má segja um Al Gore. Höll hans, Belle Meade, notar tuttugu sinnum meiri orku en þín íbúð. En batnandi fólki er bezt að lifa. Gore hefur gert ráðstafanir til að laga orkunotkun sína og Madonna lofar bót og betrun. Þótt komið hafi í ljós hræsni í tengslum við Live Earth tónleikana, er umræðan góð um þetta. Þegar fræga fólkið erlendis fer að spara orku, fer fræga fólkið á Íslandi að gera það líka. Kannski.
Einar Guðfinns er fínn

Álit mitt á Einari K. Guðfinnssyni hefur margfaldazt. Hann varðist grátkór sjávarútvegs og fór að tillögu Hafró. Svona eiga sýslumenn að vera. Spyrna verður við fótum, þegar sérhagsmunir þrýsta allir sem einn. Hann gæti síðar gert enn betur, ef niðurskurður á þorski ber árangur næstu árin. Hann getur þá hindrað, að aukinn afli renni inn í núverandi kvótakerfi. Hann getur látið dreifa honum á annan hátt, til dæmis sem byggðakvóta. Í fyrsta skipti í mörg ár er hægt að hugsa svona. Loksins er komin von um að afstýra hruni þorsksins. Þá fyrst verður hægt að fara að hugsa upp á við.
Þrír slappir reyfarar

Keypti þrjá reyfara til að liggja í leti um helgina. The Naming of the Dead eftir Ian Rankin um lögreglumanninn Rebus. Góðar vettvangslýsingar. Mér leiðast þó skozkar og skítugar löggubyttur. Endirinn langsóttur. Like the Flowing River, örsögur eftir Paulo Coelho. Sumar góðar, aðrar langsóttar eða ódýrar. Coelho trúir kaþólskt á stokka og steina og sér víða fyrirboða og tákn. Síðust var Hitlers Peace eftir Philip Kerr. Flókin saga allt of margra persóna. Of mikill tími fór aftast í að hala inn marga söguþræði. Þá geispaði ég. Nenni varla að eyða fleiri helgum í reyfara að sinni.
Sjaldan veldur einn

Fréttablaðið og ég höfum litið of einhliða á nágrannadeilur Ólafs Ólafsonar og Sigurðar Hreinssonar, sem báðir búa á Miðhrauni í Miklaholtshreppi. Við sögðum frá truflunum af þyrluflugi Ólafs. Og ég spáði, að Sigurður mundi trufla með sögunarverksmiðju á móti. Nú er mér sagt, að það skref sé fyrir löngu að baki. Sigurður þurrkar hausa á bæjarhlaðinu, sem væntanlega er verra en sögunarmylla. Landamerkjadeilur þeirra félaga eru fyrir dómstólum. Sömuleiðis er í gangi deila um virkjun bæjarlækjar. Því má vænta fjörugra frétta af nágrannaerjum á Miðhrauni, en ég eftirlæt fjölmiðlum þær eftir.
Fann bara rugl og fífl

Tölfræðina vantar í blogg Guðmundar Magnússonar um orðaval mitt um ævina. Segir, að ég hafi notað orðið “rugl” 395 sinnum og “fífl” 107 sinnum. Er að reyna að lauma inn, að ég sé orðljótur. Ég hef skrifað 8087 greinar um ævina. Því er fyrra dæmið í 4% tilvika og síðara dæmið í 1% tilvika. Hann hefði getað valið orð eins og “fínn” og fundið, að það sést 1813 sinnum. Eða “gott”, sem sést 1048 sinnum. Skrif hans eru marklaus, því að hvorki heild né samanburður sést í dæminu. Sá, sem skrifar 8087 greinar er án efa leiðinlegur, ef þar vantar góða íslenzku á borð við “rugl” og “fífl”.
Dómstólar eiga bágt

Svipuhöggin dynja á dómstólum landsins. Evrópudómstóllinn segir Hæstarétt ranglátan og vanhæfan. Almannarómur gagnrýnir héraðsdóma fyrir ranglæti og heimsku, til dæmis í dómi um nauðgun í kjallara Hótel Sögu. Því spyr fólk: Hvað er að íslenzkum dómstólum? Sumpart stafar þetta af, að góðir lögmenn fá vinnu á háu kaupi, lélegir lögmenn verða héraðsdómarar. Í bland við góða dómara eru enn fleiri, sem eru vanhæfir. Vandi Hæstaréttar er annar, þar segja fulltrúar og gæðingar horfinna tíma, að Stóri bróðír hafi alltaf rétt fyrir sér. Vandi dómstólanna er blanda af vanhæfni og ást á yfirvaldinu.
Hörmangarar ársins 2007

Hátt lyfjaverð á Íslandi er afleiðing fáokunar. Fjölmiðlarnir hafa skýrt það vel út fyrir okkur síðustu daga. Talsmenn fáokunarinnar hafa að venju talað kínversku, sem enginn skilur. Fáokun á lyfjum er dæmi um íslenzka verzlun og þjónustu árið 2007. Verð hér á landi er hærra en annars staðar vegna okurs, sem stafar af fáokun. Einn-þrír starfa á hverju sviði og hafa samráð um verð og þjónustu. Ástandið versnaði síðustu árin við, að ýmissi ríkiseinokun var breytt í einkaeinokun að hætti hörmangara. Nýja fáokunin sparkaði í kúnnana, hækkaði verð og margfaldaði tekjur stjórnendanna.
Tilboðsupphæðin er leyndó

OgVodafone og Gagnaveitan bjóða mér ljósleiðara. Vilja auka bandbreiddina úr tólf megabætum á sekúndu í þrjátíu. Á að kosta mig 3.000 krónum meira en ég borga núna. Hef ég þó meiri en nóga bandvídd fyrir. Þar af eiga 2.400 krónur að fara í ljósleiðarann. Til að fá að borga þetta, þarf að tengja ljósleiðarann við sjónvarp og þráðlaust loftnet fyrir tölvur. Söluaðilar hafa fyrirtækið Mömmu, sem vill tengja þetta fyrir 4.500 krónur á tímann. Ekki veit ég, hvað það þýðir í krónum. Til að fá að vita, hversu marga tíma þarf í verkið, þarf ég að borga aðrar 4.500 krónur. Það er kallað tilboð.
Ríkisstjórnin sigraði

Ríkisstjórnin hafnaði taugaveikluðu væli hagsmunaaðila. Hún komst að allt annarri niðurstöðu en allar slíkar hafa áður gert. Hún hyggst fara að ráðum Hafrannsóknastofnunar. Ekki er lengur vonað, að guð komi úr vélinni og bjargi stofninum á undursamlegan hátt. Einar K. Guðfinnson veit líklega, að guð kemur ekki úr vélinni. Það kemur mér satt að segja á óvart. Hins vegar kemur ekki á óvart botnlaust ábyrgðarleysi ráðamanna þrýstihópanna. Samtök útgerðar, fiskvinnslu, bæjarstjórnir og fallkandidatar síðustu kosninga hafa undanfarið flutt ódýrt lýðskrum. En ríkisstjórnin sigraði.
Þeir vanmeta menninguna

Fólk hefur ekki mestan áhuga á íþróttum og bíómyndum. Rannsóknir sýna annað. Margt efni fjölmiðla er meira notað en íþróttafréttir. Tölur sýna líka, að fleira fólk fer á málverkasýningar en fótboltaleiki. Þær sýna líka, að jafnmargir fara á söfn og í bíó. Fjölmiðlar virðast hins vegar telja annað, ef dæma má af efni þeirra. Stjarnfræðilegum upphæðum er varið í fótbolta, sem fáir nenna að sjá. Meðan menningarefni hefur að mestu verið úthýst, t.d. úr Kastjósi. Fjölmiðlar virðast líka telja, að fólk vilji fá efni um bíómyndir. Þótt meðaltalsáhugi þjóðarinnar sé nær menningarmálum.
Plássið milli auglýsinganna

Lítil fagmennska ræður ritstjórn ýmissa bæklinga, sem ekki lúta lögmálum blaðamennsku. Ég tók eftir, að fordómar hafa áhrif á efni pésans Dagskrá vikunnar, sem kemur til mín frítt. Þar er glaðst yfir, að bíóhetjan Sharpe hafi lækkað rostann í “Indverjanum”, dæmigert orðalag rasistans. Þar segir líka, að reykingabann valdi lungnabólgu, þegar púað er utan dyra. Rétt er, að reykingar valda lungnabólgu, en ekki reykingabann. Alveg eins og Hitler bar ábyrgð á innrásinni í Póllandi, ekki þeir, sem gripu til varna. Í svona bæklingum er ódýrt vinnuafl látið fylla í plássið milli auglýsinga.
Stjórnin ofsækir höfuðborgarsvæðið

Ríkisstjórnin ráðgerir að fresta framkvæmdum við Sundabraut til að flýta samgöngubótum á landsbyggðinni. Þetta segir Fréttablaðið á forsíðu í dag. Ef þetta er rétt, jafngildir það stríðsyfirlýsingu ríkisstjórnarinnar gegn íbúum höfuðborgarsvæðisins. Þeir hafa oftast mætt afgangi, þegar vegafé er úthlutað án tillits til umferðarþunga. Sundabraut er meðal brýnustu og arðbærustu verkefna í vegagerð í landinu. Það hefur greinilega komið í ljós síðdegis á sunnudögum í sumar. Fjórir milljarðar áttu að fara í brautina á næsta ári, allt of lítið fé. Betra er að færa fé frá öðru til Sundabrautar.
Hæstiréttur sagður ranglátur

Enn einu sinni hefur Mannréttindadómstóll Evrópu snúið við dómi Hæstaréttar á Íslandi. Eins og jafnan áður hefur erlendi dómstóllinn tekið hagsmuni smælingja fram yfir hagsmuni ríkisins, sem Hæstarétti eru hjartfólgnir. Mannréttindadómstóllinn hefur úrskurðað fjölfatlaðri stúlku átta milljón króna bætur vegna læknamistaka. Hæstiréttur hafði áður sýknað ríkisvaldið. Ég hef nokkrum sinnum bent á áráttu Hæstaréttar að draga taum embættismanna og ríkisvaldsins gegn almenningi. Hann er síðasta vígi kansellístefnu fyrri alda. Evrópski dómstóllinn segir Hæstarétt beinlínis vera ranglátan.
Kóngar í ríki sínu

Guðjón Arnar Kristinsson sat á Sægreifanum við mitt átta manna borð hlaðið sviðum og siginni grásleppu, bútungi og ýmsu súrmeti. Aðra eins auglýsingu getur Sægreifinn ekki fengið sem staður matgæðinga. Eins og útlendingarnir störðum við Kristín í aðdáun. En fengum humarsúpu Kjartans greifa og sitt hvort spjótið, annað með stórum rækjum og hitt með risastórum hörpufiski. Súpan var án hveitis og þess vegna fín. Spjótin voru fersk, en ekki krydduð að gagni. Þetta er ódýrt, 800 kall súpan og 1200 kall spjótið. Ég reyndi að verja Hafró, en Addi Kidda Gau sló það kalt með nokkrum vel völdum orðum.