arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Atgervisflóttinn eykst

Blanda af vangetu og illgirni stjórnvalda er farin að valda atgervisflótta, sem er alvarlegri en var í kjölfar hrunsins. Í heilsugeiranum flýr hjúkrunarfólk og sérfræðingar af Landspítalanum til Noregs. Fyrirtæki eru líka farin að flýja land vegna ónothæfs gjaldmiðils og tilheyrandi gjaldeyrishafta, nú síðast hjá Actavis. Ráðherrar sitja með hendur í skauti, ýmist vegna vangetu eða draumóra um einkavinavæðingu. Þeir brjála heilu stéttirnar, enda er verklagið búið að færa okkur yfir í þriðja heiminn. Heilbrigðiskerfið er í rúst, ferðabransinn verður rústaður og fátt annað á boðstólum en heimsins verstu eiturfabrikkur.
Grunsamlega kátir

Stöðugleikamat upp á 18% innistæðna er kannski eðlileg niðurstaða, sem leiðir til friðar milli kröfuhafa og stjórnvalda. Ég kann ekki að meta það. Finnst þó grunsamlegt, hversu kátir kröfuhafar eru eftir niðurstöðuna. Sigmundur hafði áður sagt sig ná í 862 milljarða út úr 39% stöðugleikaskattinum. Kröfuhafana kallaði hann þá „hrægamma“. Stöðugleikamat er hins vegar metið á 400 milljarða, sem gladdi fyrrverandi hrægamma og núverandi „kröfuhafa“. Líklega hefði náðst saman um töluvert hærri prósentu. Eftir stendur, að ljótt er að ljúga einhverri upphæð og standa svo við tæpan helming. En það er lífsstíll Sigmundar Davíðs.
Allt sjálfvirkt nema laun

Á hálfu ári hafa neyzluvörur hækkað um 5%. Hér ríkir nánast einokun á öllum sviðum, sem plaga almenning. Seljendur gera með sér þegjandi samkomulag um að halda áður samþykktum verðmun. Neytendur eru ofurseldir þessu og geta enga björg sér veitt. Alþýðusambandið gerir þó verðkannanir, sem samtök atvinnulífs rægja sem mest þau mega. Búin hefur verið til láglaunagildra, sem felst í, að allt lífið er fólgið í sjálfvirkum hækkunum. Nema launin. Láglaunafólk getur ekki sótt sér neinar kjarabætur gegn stálvirki atvinnurekenda og ríkisstjórnar. Þegar gerðar eru kröfur um laun, sem þó eru lægri en útgjöld, er blásið á það.
Fínimannsbyltingin

Hverfi 101 er að Feneyjast. Eins og þar var svæðið í niðurníðslu, þegar Epal-kommar fluttu inn og endurnýjuðu húsin fagurlega. Smám saman komst hverfið í tízku. Af öðrum ástæðum varð sprenging í ferðaþjónustu. Samanlagt leiddi þetta til óðaverðbólgu í húsnæðisverði í 101. Margir sáu beztan kost í að koma fyrir gistingu í þessum húsum. Enn hækkaði verðlagið og túristar prísuðu Epal-komma út af markaðinum. Hverfið er óðum að breytast í hótel. Feneyingar flúðu upp á land í ódýrara húsnæði og sama er að gerast hér. Gagnaðgerðir hafa mistekizt. Stúdenta-smáíbúðir verða að gistingu. Þetta má kalla fínimannsbyltinguna í 101.
Starfslok áliðnaðar

Nú skulum við undirbúa starfslok áliðnaðar á Íslandi. Ómaginn á þjóðinni borgar ekki skatta og varla kostnaðarverð fyrir orku, en enga auðlindarentu. Þeim tíma sé lokið. Framvegis verði orka seld á markaðsvirði. Þá muni aðrir bjóða betur en álbræðslur. Og eru síður líklegir til að svindla með skapandi bókhaldi á borð við hækkun í hafi. Helzt er það tölvuiðnaður og hátækni, sem geta leyst frumvinnslu álbræðslu af hólmi. Til þess þarf ekki fleiri orkuver, bara selja orkuna dýrar. Hugmyndir um ný álver í kjördæmapoti eru pólitískt rugl. Álið er draugur ljótrar fortíðar og framtíðin liggur í hreinleika og náttúrufegurð.
Tillitslaus hótelkassi

Í borgarskipulaginu ganga menn berserksgang við að rústa gömlum götumyndum með forljótum steypu- og glerkössum í stíl við Mýrargötu-skrímslið. Hótelið við Lækjargötu tekur ekkert tillit til umhverfisins, sem þar er fyrir. Gróðafíknir verktakar hafa gert borgarstjórn að þrælum sínum. Ömurlegt framhald af fyrri hroka arkitekta, sem hunzuðu allt umhverfið. Þannig varð Morgunblaðshúsið til, Iðnaðarbankahúsið og Nýja Bíó-höllin. Þannig varð bíslag Landsbankans til og Íslandsbanki að skrímsli. Og Landspítalalóðin að furðulegu safni um andsetna arkitekta hvers tíma. Af öllum þeim graut er bara elzti Landspítalinn fagur.
Vinsamleg ummæli gesta

Til að sinna ferðaþjónustu þarf hæfni í mannlegum samskiptum. Fólk þarf að vera forvitið og hlýtt í framkomu. Hingað til hefur það tekizt bærilega í aukinni ferðaþjónustu síðustu ára. Við getum séð það af vinsamlegum ummælum hótelgesta og veitingahúsagesta á TripAdvisor. Ef svo heldur áfram, er spurning, hvort hér sé endalaust til nógu mikið hæfileikafólk til að mæta aukningunni. Ég fylgist stöðugt með TripAdvisor og hef ekki enn séð bilunareinkenni. Fólk er almennt ánægt með aðbúnað, þjónustu og matreiðslu. Verði hægt að halda gæðum stöðugum í hraðri aukningu, er þjóðinni vel borgið til framtíðar. Þurfum engar eiturfabrikkur.
Bjarni hrækir á þig

„Við höfum öll sama aðgengi að heilbrigðiskerfinu“, segir Bjarni Benediktsson í Fréttablaðinu í dag. Annað hvort er hann forstokkaður eða úti að aka. Fátækir neita sér um tannviðgerðir, því að þeir hafa ekki efni á þeim. Fátækir verða að bíða í tvö plús tvö ár eftir augasteinaskiptum, en Bjarni Ben fær þau fyrir hádegi. Fátækir raða sér á óralanga biðlista á flestum sviðum heilbrigðismála, en Bjarni borgar og fer fram fyrir röðina. Þetta er ógeðslega Ísland í dag, sem Bjarni stendur fyrir. Einkavædd greifaþjónusta leysir Landspítalann af hólmi. Óþarfi er samt fyrir Bjarna Ben að hrækja líka framan í ykkur í Fréttablaðinu.
750 milljarða sporvagnar?

Ótrúverðugar eru tölur um kostnað við sporvagnakerfi höfuðborgarsvæðisins. Hafi slíkt kerfi kostað 25 milljarða króna á kílómetrann í Edinborg, mundi það kosta 750 milljarða króna á 30 kílómetra kortsins í Fréttablaðinu í gær. Tölurnar í tillögunni eru hrikalega vanáætlaðar. Enda er Reykjavík tæplega svo rík, að draumur Dags verði að veruleika. Sennilegra er, að borgarstjórnin sé að flagga loftkastölum frá milljónaborgum til að tregðast við að byggja mislæg gatnamót. Fyrir mér eru þetta nýir órar í röðinni frá Landeyjahöfn til Vaðalheiðarganga. Verkfræðingar og hugljómunarlið eru í eitruðu samstarfi um augljósan galskap.
Nýjasta dellan

Aðstoðarmaður húsnæðisráðherra er formaður nefndar um millilandaflug beint utan af landi. Matthías Imsland segir tekjur verða 1,3 milljarðar árlega af tveimur flugferðum í viku til Akureyrar og tveimur til Egilsstaða. Vill nota skattfé til að grýta í þetta, enda er víst talið nóg af slíku til gæluverkefna. Ekkert flugfélag í heiminum hefur viljað skoða flug til Akureyrar eða Egilsstaða. Haft var samband við mörg og alls staðar ypptu menn öxlum. Þetta er nýjasta útspil byggðastefnu af gerðinni „álver í hvern fjörð“. Staðir þessir eru í kjördæmi forsætis og því þarf að kaupa þar atkvæði í tæka tíð fyrir næstu kosningar.
InDefence skammar Sigmund

Nú er jafnvel inDefence farið að skamma Sigmund Davíð. Harmar nauðasamningana við hrægamma um skattafslátt. Talsmaður hópsins telur betra að ná 862 milljarða skuldalækkun með 39% stöðugleikaskatti. Ekkert slitabúa föllnu bankanna hafi gert athugasemdir við lögmæti þeirrar prósentu. Nauðasamningar séu hins vegar bara um 400 milljarða. Vekja eigi spurningar, hversu fljótir kröfuhafarnir hafi verið fljótir til að samþykkja samningana. Hópurinn gerir líka athugasemd við vald Seðlabankans til að vinna stöðugleikamatið. Bankinn nýtur ekki trausts. Spurning sé svo, að hve miklu leyti þjóðin vilji borga einhverjar bankaskuldir.
Hefur fengið nóg

Helgi Hrafn Gunnarsson flutti í eldhúsi alþingis í gær þá beztu og sönnustu ræðu, sem þar hefur verið flutt í mínu 60 ára minni. Gagnrýndi stjórn þingsins og þingmenn fyrir ömurleg vinnubrögð. Sagði málþófið vera kerfislægan vanda á alþingi. „Ekkert okkar er yfir það hafið. Ekki þegar vantraustið ristir svo miklu dýpra en ágreiningur um einstaka málefni,“ sagði hann. Þegar ekkert traust ríkir, þá þarf að skera á hnútinn og enginn er betur til þess fallinn en þjóðin sjálf. „Ég skil það mætavel, að fólk treysti okkur illa fyrir sínum málefnum, ef við treystum ekki því sjálfu fyrir þeim heldur“.

(Ræða Helga)

(Texti Helga)
Reglur hamla gerræði

Eðlilegt er, að meirihluti ráði, en minnihluti ekki. Jafnframt er eðlilegt, að meirihlutavaldinu fylgi reglur um meðferð mála. Á alþingi felast slíkar reglur í aðgreiningu fyrri og síðari umræðu og rannsókn í þingnefnd milli umræðna. Ennfremur í tjáningarfrelsi á öllum stigum máls. Með slíkum reglum er reynt að hindra, að meirihlutavald breytist í gerræði. Því miður koma stjórnarfrumvörp yfirleitt illa undirbúin og alltof seint. Ennfremur reyna nefndaformenn stundum að gerbreyta frumvörpum í ferli alþingis, samanber rammaáætlunina og makrílinn. Slíkt verklag gerræðis breytir alþingi í skotgrafahernað og málþóf í tímahraki.
Ógeðfellt gengi

Ráðherrar og þingmenn stjórnarflokkanna eru illmenni, þegar þeir flytja fé frá fátækum til ríkra við sérhvert tækifæri. Þeir eru bófar, þegar þeir þjónusta eigendur sína, greifana, en ekki kjósendur. Þeir eru bjánar, þegar þeir klúðra hverju málinu á fætur öðru á alþingi. Ljótt er að segja nokkra tugi manna vera illmenni, bófa og bjána, en það er bara staðreynd, sem þarf að básúna. Aldrei í sögunni hafa ráðamenn þjóðarinnar verið eins heillum horfnir og síðustu tvö ár. Sem betur fer átta sumir kjósendur sig á þessu: Fylgi stjórnarflokka er komið í sögulegt lágmark og stuðningur við ríkisstjórn líka komið í sögulegt lágmark.
Einelti framsóknarmanns

Hjálmar Árnason hefur verið dæmdur fyrir einelti í garð starfsmanns, sem gegndi skyldu sinni sem trúnaðarmaður stéttarfélagsins. Hjálmar er framkvæmdastjóri ríkisfyrirtækisins Keilis og fyrrverandi þingmaður. Gott dæmi um afleiðingar, þegar tuddar úr gerræðispólitík Framsóknar fá feita sporslu, þegar þeim er ekki lengur stætt í pólitík. Hjálmar brást á óviðeigandi hátt við framgöngu mannsins sem trúnaðarmanns. Í niðurstöðunum segir að Hjálmar hafi „með viðbrögðum sínum … vanvirt hlutverk starfsmannsins sem trúnaðarmanns og eigið hlutverk sem stjórnanda“. Auðvitað heldur tuddinn feitu sporslunni, enda pólitískt kvígildi.
Hjáróma digurbarki

Ríkisstjórnin stendur ekki við neitt af digurbarkalegu loforðunum. Leiðrétting skulda var ekki á kostnað hinna svonefndu hrægamma, heldur skattgreiðenda, sem ekkert höfðu af sér gert. Hún stóð ekki heldur við að skattleggja þrotabú gömlu bankanna um 39%, sem Sigmundur Davíð sagði mundu gefa 862 milljarða króna. Í staðinn samdi hún við hrægammana um 450 milljarða stöðugleikaframlög. Auðvitað trylltust þeir af gleði, fengu 400 milljarða, fimm sinnum stærri leiðréttingu en skuldararnir. Þetta má kalla skjaldborg um hrægamma, ef einhver skjaldborg er til. Ljóst er, að ekki stendur steinn yfir steini af digurbarka Sigmundar.
Rosalegur kostnaður

Mér sýnist fyrirhugað lestakerfi borgarinnar munu felast í að mjókka helztu umferðaræðar til að rýma fyrir lestarbrautum. Umferð bíla verður verulega heft með fækkun akreina og aukinna erfiðleika á gatnamótum. Galdralausnin er því á kostnað rafbílanna, sem annars hefðu leyst benzínbíla af hólmi. Ég óttast, að Dagur borgarstjóri sé ekki búinn að bíta úr nálinni með þetta plan. Samkvæmt erlendri reynslu verður lestakerfi tvöfalt eða þrefalt dýrara en áætlanir gera ráð fyrir. Líklega verður kerfið mun dýrara en öll þau mislægu gatnamót, sem annars yrðu byggð. Og reksturinn verður rosalegur á hvern haus í þessu fámenni.
Mikið haft fyrir engu

Enginn ráðherra hefur verið eins iðinn við að reyna að gæta hagsmuna greifanna og Sigurður Ingi Jóhannsson. Enginn þeirra hefur heldur verið eins klaufalegur og hann. Ekki tókst honum að sparka Fiskistofu til Akureyrar. Ekki tókst honum heldur að ná fram stóra kvótafrumvarpinu. Og enn síður tókst honum að koma fram makrílfrumvarpinu. Öll málin hans eru botnfrosin, þrátt fyrir þingmeirihluta í vænni kantinum. Tveggja ára stjórn hans á sjávarútvegi kemur út á hreinu núlli. Ég efast um, að greifarnir séu sáttir. En þjóðin má vera sátt við Sigurð. Meðan hann rótast árangurslaust eins og naut í flagi, leiðir hann til lítils tjóns.
Handrukkari bankstera

Evrópusambandið veldur vonbrigðum. Ráðamenn þess valda ekki verkefni sínu. Hafa hrakið Grikkland hálfa leið úr sambandinu og evrunni með eindreginni handrukkun fyrir lánardrottna Grikklands. Þeir bera hálfa ábyrgð á ástandinu og eiga að fá að blæða eins og Grikkir. Það er ekki bara illmennska, heldur hrein heimska að halda, að Grikkir geti staðið undir lánunum. Þeir hafa engan efnahag, Aðgerðir Evrópusambandsins og Alþjóðabankans hafa mest falist í lengingu lána. Frestaði aðeins hruninu, en hindraði ekki. Þannig deyr bandalag, sem svíkur upprunalegan tilgang farsældar almennings allra þjóða og gerist handrukkari óðra bankstera.
Hinum ríkustu hossað

Skuldaleiðréttingin átti að vera ranglát og var það. Hún átti að bæta ríkum það upp, sem þeir fengu ekki í skuldaleiðréttingum fyrri ríkisstjórnar. Sú, sem nú situr, fór ekkert dult með, að sanngjarnara væri, að allir fengju jafnt. Ríkir fengu því núna mest að og þeir allra ríkustu allra mest. Við búum við stjórn silfurskeiðunga í þágu silfurskeiðunga. Réttlæti er ekki miðlægt hugtak hjá flokkum ríkisstjórnarinnar eða kjósendum þeirra. Vel stætt fólk er sátt við stjórnina og vill sem minnsta tekjujöfnun í þjóðfélaginu. Um þetta atriði snýst pólitíkin. Í tvö ár hefur hinum ríkustu verið hossað og sparkað í þá fátækustu.
Ólafur Ragnar á flippinu

Meðan þjóðin fagnaði afmæli hins lítt umdeilda forseta síns, gat sýndarforseti auðgreifanna ekki tekið þátt. Ólafur Ragnar varð að vera í dinner til heiðurs stjórnendum góða bankans Goldman Sachs, helzta geranda bankahrunsins. Var þar í boði hins valinkunna Lakshmi Mittal, þrælahaldarans í ArcelorMittal. Oftast er Ólafur Ragnar þó í gilliboðum með helztu vinum mannréttinda á Arabíuskaga. Nema þegar hann er hjá öðlingunum Pútín eða Xi Jinping. Ólafur Ragnar kann að velja sér vini utan siðmenningar. Er enn í ruglinu frá 2007, þegar stjarna hans reis hæst sem merkisberi útrásarvíkinga. Hinn goðumlíki gróðursetur sko engin tré.
Stéttaskipting magnast

Ég næ því ekki, að Hæstiréttur skuli leggja hluta málsvarnarlauna bankagreifa á herðar skattgreiðenda. Ekki eru dómararnir svo örlátir við fátæka og aumingja. Ekki er nóg með, að bankagreifar og auðgreifar fái þúsundfalt léttari dóma en auralausir, sem stela sér til matar. Njóta líka sérstakrar aðstoðar við að fá sér hersveitir ósvífinna lagatækna. Sem ganga út og spilla málum, þegar þeim þóknast. Af hverju halda þessir lagatæknar fullum réttindum til að leika sér með brenglað réttarfar? Svo búa dæmdir auðgreifar og bankagreifar á hóteli, meðan aumingjarnir fara á Litla-Hraun. Þetta er hið stéttskipta Ísland í dag.
Takmörk fjölmenningar

Ísland verður að setja fjölmenningarstefnu mörk. Eigum ekki að víkja af sælum vegi vestrænnar menningar til að þóknast nýbúum. Séu þeir að flýja aðstæður í heimahögum, geta þeir ekki ætlast til að fá að búa hér til þær sömu aðstæður. Við eigum ekki að leyfa feðraveldi eða karlrembu múslima, ekki búrkur og aðra kvennakúgun. Eigum ekki að breyta skólamáltíðum eða frídögum. Eigum ekki að leyfa, að wahabítar/salafistar fjármagni moskur. Fjölmenningarstefna er ágæt, en verður að hafa takmörk. Við eigum ekki að láta reka sofandi að feigðarósi. Við eigum hins vegar að leyfa smíði mosku á þegar samþykktum stað í Sogamýri.
Fiskurinn við gluggana

Loksins hefur Ostabúðin við Skólavörðustíg opnað veitingahúsið upp á götuhæðina við hlið búðarinnar. Fastakúnnar flykkjast áfram í gluggalausa kjallaraganginn, sem hingað til þénaði sem matsalur. Fiskur dagsins (1700 kr) hefur hér löngum þótt mjög góður, en ég losnaði aldrei við innilokunarkennd. Mér til refsingar var fiskur dagsins að þessu sinni plokkfiskur. Líklega hefur gefið vel á plokkfiskmiðunum við hlið saltfiskmiðanna. Plokkfisk get ég étið í Múlakaffi, svo enn er óreynt, hvort gæði ferska fisksins eru söm og fyrr. Vonandi gefst fljótt færi á því. Ostabúðin á að fara í toppklassa fiskimatstaða með þessum alvöru veitingasal. Ég sakna ekki gömlu innilokunarinnar.
Gunnar Bragi keyrir TISA

Ár er síðan Wikileaks kom upp um leyniplott Bandaríkjanna og Evrópu um TISA. Samt hefur Gunnar Bragi Sveinsson ekki stöðvað landráð Martins Eyjólfssonar sendifulltrúa í Genf. Þar er verið að semja um, að auðfyrirtæki verði jafnsett þjóðríkjum fyrir dómstólum, skipuðum af auðfyrirtækjum. Þar er verið að semja um, að lægstu laun á svæðinu gildi á svæðinu öllu. Ákveðið, að stjórnvöld verði skaðabótaskyld fyrir ákvæði um neytendavernd, umhverfisvernd og lágmarkslaun. Í ótal atriðum er TISA samningurinn hrein geðveiki. Kasta ber samningnum í heild út á hafsauga og draga fáráða samningsaðila í ráðuneytinu til pólitískrar ábyrgðar.
Lífið í bönkernum

Hitler og Sigmundur Davíð eru gerólíkir. Hitler var fátæklingur, en Sigmundur silfurskeiðungur. Sigmundur kann ekki handbragðið við að mála, en Hitler málaði snoturt, gamaldags „kitsch“. Sigmundur notar sér kerfið, en Hitler hataði kerfið alla tíð. Notaði það ekki, þegar hann komst til valda. Reyndi ætíð að stofna flokksapparöt til hliðar, jafnvel SA og SS til hliðar við Abwehr. Sigmundur er semsagt kerfiskarl, en Hitler var í uppreisn gegn kerfinu. Líf þeirra í bönker er ólíkt. Hitler bjó bara 3-4 mánuði í sínum steinsteypta bönker. Sigmundur hefur alla valdatíðina búið í veruleikafirrtum bönker sinnar snilli. Varinn gegn samsæri og einelti pólitíkusa, bloggara og bilaða fólksins.
Ragnar í ruglinu

Hagfræðingar eru yfirleitt lítilla sanda og lítilla sæva. Neðstur er þar Ragnar Árnason prófessor. Hefur ekki kíkt í fræðibækur frá skólaárum. Predikar enn, að hlaða beri sem mest undir kvótagreifa, svo að brauðmolar sáldrist af borðum þeirra yfir fátæka. Hlegið er að þessari tilgátu um allan heim. Allt annað er uppi á teningunum. Kvótagreifar taka mest af arðinum með hækkun í hafi. Selja sjálfum sér fiskinn í útlöndum og taka mismun á þurru. Hann er utan þjóðbúsins og hverfur í völundarhús skattaskjóla. Því er brýnt, að bjóða út aflaheimildir, svo að sjálfkrafa komi í ljós, hver skuli vera auðlindarenta til þjóðarinnar.
Mállaus og verklaus

Elsa Lára Arnardóttir þingmaður hefur látið lítið fyrir sér fara á tímabilinu, hefur ekkert að segja. Henni leiðist þó, þegar Framsókn er skömmuð fyrir svik og pretti, sjónhverfingar og draumóra. Af einlægu ábyrgðarleysi sínu kallar hún það einelti og groddalega hegðun. Hún á ekki erindi í pólitík, hafi hún talið, að það felist í hópefli í aðdáun á Sigmundi Davíð. Á alþingi er tekizt á um framvindu mála. Það er ekkert dúkkulísuhús. Gagnrýni á illan Sigmund Davíð er sjálfsögð og eðlileg. Gagnrýnendur verða eins og Elsa Lára að mæta kjósendum og gera upp reikningana fyrir orð og gerðir. Sjálf skilur hún bara tómið eftir.
Grunngildin eru hjá pírötum

Á þjóðfundi 2009 ákvað 1231 manna slembiúrtak, hver séu grundvallargildi okkar. Heiðarleiki var þar efstur á blaði. Í framhaldinu var komst lýðræðislega kjörið stjórnlagaráð einróma að niðurstöðu um orðalag nýrrar stjórnarskrár. Svo stakk fjórflokkurinn stjórnarskránni í ruslatunnu. Þessi gildi og þessi stjórnarskrá eru enn til, minnisvarði um flott verk. Píratar einir styðja hana. Ríkisstjórn SDG gengur í flestum atriðum þvert gegn grunngildum okkar. Einkum er hún svikul og gefin fyrir sjónhverfingar. Ráðherrar eru bófar og bjánar og illa innrættir, gæta þrengstu sérhagsmuna. Herða ber gagnrýni á þessa andverðleikastjórn.
Eins stafs prósenta

Norrænum þjóðrembuflokkum hefur vegnað bezt, þegar þeir sinna áhyggjum fátækra. Einkum skiptir máli áhugi þeirra á velferð fólks. Í öðru sæti er ræktun þeirra á ótta fátækra við útlendinga. Þannig náði danski þjóðarflokkurinn miklu fylgi í kosningunum um daginn. Þannig hafa vinstri kjósendur krata óvænt fært sig yfir á hægri væng. Miðstéttastefna krata höfðar ekki til þeirra. Hér gegnir Framsókn hlutverki útlendingahaturs, en það dugir henni ekki. Fylgið er ítrekað um 9% í könnunum. Stafar af eindreginni óbeit Sigmundar Davíðs á hvers kyns velferð. Ekki er nóg að tala flátt, þegar verkin níðast eindregið á fátækum.
Málgögn bjarga engu

Flokkar ríkisstjórnarinnar hafa sterk tök á fjölmiðlum. Reka Moggann og DV sem málgögn sín og hafa Ríkisútvarpið undir smásjá. 365 miðlar styðja auðgreifana. Stjórnarandstaðan hefur þarna lítinn séns og píratar alls engan. Samt sýna kannanir, að þorri fólks fyrirlítur ráðamenn stjórnarinnar og hafnar flokkum þeirra. Birgir Guðmundsson dósent hefur komið auga á „vandann“: Samfélagsmiðlar stjórni fjölmiðlum meira en pólitíkusarnir. Kannski getur Birgir bent ríkjandi stétt á leiðir til að koma betri húsaga yfir blaðamenn. En kannski er samt ferlið svo langt komið, að vinveittir fjölmiðlar geta ekki bjargað Sigmundi Davíð.
Tilgangslaus Rögnuskýrsla

Gallinn við vinnu og niðurstöður Rögnunefndar er, að dæmið snýst ekki um neinn veruleika. Annað hvort vill fólk hafa innanlandsflugvöll áfram í Vatnsmýri eða vill flytja flugið til Keflavíkurvallar. Heilbrigð skynsemi segir, að þessir tveir séu kostirnir, enda langódýrastir. Óðs manns æði sé að reisa flugvöll frá grunni á nýju svæði. Að setja upp nefnd um tugmilljarða hugmyndir var eyðsla á tíma og fé. Tilgangur Rögnunefndar var raunar ekki að leysa mál, heldur fresta illdeilum fram yfir kosningar. Hún var pólitískt trikk og niðurstaðan í samræmi við það. Nú má setja þetta plagg í ruslakörfuna og halda áfram að rífast.
Pólitíska Vaðlaheiðin

Vaðlaheiðargöng eru þrælpólitísk. Þingmenn kjördæmisins rottuðu sig saman um framkvæmdina án eðlilegra prófana. Þær hefðu leitt í ljós hættu á köldu flóði og heitu flóði. En pólitíkusar þurfa ekki varfærni, þegar þeir reyna að kaupa fylgi kjósenda á landsbyggðinni. Vaðlaheiðargöng eru því í tómu tjóni um þessar mundir. Munu verða viðkomandi pólitíkusum banabiti. Enginn tekur lengur mark á Steingrími J. Sigfússyni og Kristjáni L. Möller. Þeir eru voldug forsenda í áhugaleysi kjósenda á flokkum þeirra. Samfylkingin og Vinstri græn reyndust stunda sama sérhagsmunapotið og Sjálfstæðis og Framsókn hafa ævinlega ræktað.
Ósátt við útkomuna

Enn fjölgar uppsögnum hjúkrunarfólks og þær fyrri eru ekki dregnar til baka. Bendir til, að fólk sé ósátt við útkomuna. Dregur úr líkum á, að unnt sé að trekkja klukkuna til baka. Til þess tíma, er sjúkrahús hér voru sambærileg við norræn. Ekkert bendir til, að lát verði á ofsóknum ríkisstjórnarinnar í garð hjúkrunarfólks. Markmið ráðherra er raunar annað: Að rústa Landspítalanum, láta einkavini leysa hann af hólmi. Eftir bandarískri reynslu verður heilsugeirinn þá tvöfalt dýrari. Nær samt bara til hálfrar þjóðarinnar. Einnig hér er hálf þjóðin of fátæk til að borga. Verður eins og einkavinavæðing vatnsins í Suður-Ameríku.
Ljóðrænir tízkuórar

Skipulag Elliðaárvogs byggist á nýjustu órum. Tízkustraumar æða fram og aftur í ríkjandi skipulagsspeki. Á ekkert skylt við vísindi, byggist ekki á neins konar tilraunum. Felst í tilgátum og ímyndunum hugmyndaríkra manna. Corbusier gengur aftur í skipulags-arkitektum nútímans. Í Reykjavík vilja menn ekki vera minni en Corbusier. Þannig varð til óskadraumur um bíllausan lífsstíl í þrengdri hjólaborg. Gallinn við allt þetta er, að mistök í steinsteypu verða skelfilega dýr. Að lesa lýsingar höfundanna á inntaki skipulags Elliðaárvogs er eins og að lesa upphafin og innblásin ljóð. Ljóð, sem munu kosta tugi milljarða króna. Og hvað varð um Sundabraut, gleymdist hún?
Glórulausar hveravirkjanir

Hellisheiðarvirkjun átti að vera sjálfbær, en hún tæmist ört, örar en hingað til var sagt. Hverahlíðarvirkjun átti að vera sjálfstæð, en er orðin skammtíma

REDDING fyrir Hellisheiðarvirkjun. Út í sandinn eru runnin plön verkfræðinga um mikilvægi jarðhita á Reykjanesskaga. Engin stóriðja verður rekin á fyrirhuguðum orkuverum, því orkan endist ekki. Enn eitt dæmið um glórulausa framkvæmdafíkn. Pólitíkusar í kjördæmapoti sáu í Vaðlaheiðargöngum um glórulaust aðgæzluleysi, en á Hellisheiði voru verkfræðingar glórulaust framkvæmdafíknir. Ráku eigin harðskeyttu orkupólitík og áttu létt með að draga með sér gráðuga pólitíkusa.
Hjálpi oss sjónhverfingin

Konur hafna ríkisstjórninni í meira mæli en karlmenn samkvæmt skoðanakönnun. Formaður sambands framsóknarkvenna segir það vera leiðréttanlegan misskilning. Muni lagast, þegar He4She átak Emmu Watson fer af stað! Vá, sjónhverfing á að redda Framsókn í þessu eins og öðru. Anna Kolbrún Árnadóttir telur hana semsagt skipta konur meira máli en árásir ríkisstjórnarinnar á konur. Til dæmis bann við verkfalli kvennastéttar hjúkrunar. Til dæmis minni velferð einstæðra mæðra eins og fátæklinga almennt. Til dæmis rústun Landspítalans. Vondi veruleikinn á að hverfa, þegar Framsókn keyrir á amerískri sjónhverfingu! Dæmigerð Framsókn.