arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Álag á glærufræðingi

Glærufræðingurinn á fundinum mikla í Hörpu sýndi haug af glærum. Hvergi kom þar fram neitt um álagsprófanir, sem forsætis sagði dæmið hafa staðizt. Til dæmis sagði glærufræðingurinn nefndina ekki hafa skoðað tekjuhliðina, ekki verið falið það. Semsagt falið að fara með rugl. Eins og Fjármálaeftirlitið gamla, sem taldi allt í fínu samkvæmt álagsprófun. Samt munu ríkisútgjöld upp á 80 milljarða í beingreiðslum og 40 milljarða í skattaafslætti hafa mikil áhrif. Hugsanlega á breytt lánshæfismat ríkisins með tilheyrandi vaxtahækknum á línuna. SDG gleymdi að álagsprófa glærufræðinginn sjálfan.
Undir væntingum

Segja má, að Framsókn efni 27% af kosningaloforðinu. Skuldurum verða alls greiddir 80 milljarðar í stað 300. Ekki er hægt að telja með 70 milljarðana, sem koma úr séreignasparnaði. Þar borga tekjuháir skuldarar sjálfum sér, en tekjulágir skuldarar eiga ekki séreignasparnað. Skattafsláttur vegna þessa nýtist tekjuháum, en ekki tekjulágum. 80 milljarðarnir koma úr ríkissjóði, en ekki frá hrægömmum, sem SDG sagðist mundu berja með kylfu. Eru horfnir úr þessari sögu. Pólitísk hlið málsins er, hvort almennir íbúðaskuldarar telja 27% vera undir væntingum sínum. Og þá, hvað verður um fylgistap Framsóknar.
Það var útblásin blaðra

Jæja þá erum við búin að kíkja í pakkann. Þar reyndist vera útblásin blaðra. Nefndin fjölmenna leit ekki á það sem sitt hlutverk að finna fjármögnun hins mikla heimsmets í loforði Sigmundar Davíðs. Þetta er í stórum dráttum bara IOU án ábyrgðar neins. Bjarni Benediktsson neitaði að láta ríkið taka ábyrgð og það segir sína sögu. Margir sjálfstæðismenn hrista hausinn, þar á meðal alþingismenn, og það segir sína sögu. Hér er bara útblásin blaðra fyrir þá, sem hingað til hafa látið ljúga að sér hverju sem er. Excel-nefndin féllst á að láta hjá líða að fjalla um fjármögnun himnaríkis, heimsmets og upprisu.
Ertu upprisinn?

Hef mikið skrifað síðustu vikur um feita tékkann, heimsmetið og upprisuna. Þarf raunar ekki að fjölyrða meira, himnaríkið birtist áðan, Gróusögurnar hafa reynzt vera réttar. Feiti tékkinn er brot af loforðinu, að hluta til á kostnað ríkis og skattgreiðenda og að hluta til innistæðulaus. Hann er IOU, párað á servéttu. Ríkisstjórnin lofar einhverju, ekki á kostnað neins eða á ábyrgð neins. Þvinga á þrotabú gömlu bankanna til að borga, hvenær sem það tekst. Þau munu verjast fyrir dómstólum. Ef þú ert venjulegur launamaður í vandræðum með íbúðalánið þitt, geturðu spurt þig núna: Er ég upprisinn?
Den tid – den sorg

Á síðustu metrunum hindraði Bjarni Benediktsson seðlabanka- og ríkisábyrgð á heimsmeti Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar. Sjóðurinn í Undralandi gefur út eins konar IOU á servéttum eins og hvítflibba-rónar rituðu fyrrum á börunum. Spurningin er, hver verði hvenær látinn innleysa servétturnar. Meiningin er, að þrotabú gömlu bankanna geri það með skatti til ríkisins. Þau munu neita og berjast um á hæl og hnakka. Fara í mál. Samkvæmt íslenzkri reynslu tekur mörg ár að fá botn í dómsmál. Einhver þarf að brúa bilið. Og borga skellinn fyrir rest. Mundir þú kaupa servéttu af SDG? Den tid – den sorg, sagði danskurinn.
Stóri kjúklingurinn

Kalkún fæ ég mér einu sinni á ári og niðurstaðan er alltaf hin sama. Þetta er stór kjúklingur. Oftast er hann matreiddur þurr, en með aðgát getur hann þó verið mjúkur. Þá er líka allt upp talið. Bragðlaus eins og kjúklingur og nákvæmlega eins ómerkur. Að þessu sinni var hann eldaður í plastpoka fullum af kryddi, sem bjargaði því, sem bjargað varð. Fylgir þakkargjörðardeginum svonefnda, sem áður þekktist ekki frekar en hrekkjavaka eða þjóðhátíðardagur Bandaríkjanna. Róttækir pílagrímar mótmælendatrúar gerðu stóra kjúklinginn frægan í Bandaríkjunum. Svo kom hann hingað eins og önnur vestræn spilling.
Elskulegi flokkurinn

Ósætti fólks við fjórflokkinn lýsir sér helzt í stuðningi við Bjarta framtíð á landsvísu og í Reykjavík. Samt fer lítið fyrir flokknum. Á Alþingi skiptir hann sér lítt af stórmálum á borð við tugmilljarðagjafir til kvótabófanna og auðbófanna. Kvartar þó undan sjónhverfingum í loforðum Framsóknar. Dútl flokksins á þingi snýst einkum um tvö mál. Annars vegar að auka morgunbirtu með því að seinka klukkunni. Hins vegar að leggja niður mannanafnanefnd. Vinsæl og ópólitísk mál. Auka ekki trú mína á, að kisulegi flokkurinn verði bógur í pólitíkinni. Of penn og elskulegur til að lækna stóru þjóðarmeinin.
Hrósa sér í fjölmiðlum

Íslenzkur múslimahatari að nafni Óskar Bjarnason kemur fram í fjölmiðlum og játar aðild að hatursglæp gegn múslimum. Hópur manna kom á lóð fyrir mosku við Miklubraut og fjórir menn dreifðu þar svínshausum. Þetta varðar við lög, en samt þykist lögreglan ekki hafa neitt til að rannsaka. Hlustar greinilega ekki á útvarp Sögu og sér ekki Vísi. Til hvers er löggan? Til að stuðla að spjöllum í Gálgahrauni? Til að njósna um símtöl allra Íslendinga á vegum bandarískrar njósnastofnunar? Dreifing svínshausa á trúarlóð er truflaður verknaður. Æsir aðra fábjána til ýktrar eftirbreytni. Sofandi Stefán vakni.
Ódrátturinn Berlusconi

Berlusconi hefur verið rekinn af ítalska þinginu. Þar með fer að kvölda hjá hinum háaldraða glaumgosa, sem er mesti ódráttur Ítalíu síðustu áratugi. Á hans vakt hefur stóraukizt hin fræga spilling Ítalíu. Mafían hefur verið lífguð við eftir hrun hennar á tíma „mano pulite“, atlögu saksóknara og dómara. Komið hefur verið böndum á dugnað saksóknara og dómara. Ástandið er svipað og í Grikklandi, annar hver ríkisstarfsmaður er iðjulaus. Nýir bófar starfa á vegum Cosa Nostra, Ndrangheta og Comorra. Við hafa bætzt Stidda, Sacra Corona og fleiri mafíur. Vonandi birtir svo, þegar Berlusconi hverfur.
Endurskoðandinn borgar

Endurskoðun PriceWaterhouseCoopers hefur greitt slitastjórn Glitnis rúmlega hundrað milljónir í skaðabætur vegna aumrar endurskoðunar. Leyndi því, að Glitnir hafði lánað innbyrðis tengdum aðilum langt umfram leyfilegt hámark og lánað risafjárhæðir til fjárvana eignarhaldsfélaga. Ennfremur vanrækt afskriftaskyldu og upplýsingar um gríðarlega áhættu af hagsmunum í eigin hlutabréfum. Í kjölfar skaðabótanna falla niður málaferli gegn PWC. Þetta er gott dæmi um, hvernig stórfyrirtæki í endurskoðun sérhæfa sig í aðstoð við spillta forstjóra um að leyna hvers kyns bókhaldsfalsi og fegrunaraðgerðum.
Gera gæludýrunum gott

Ríkisstjórnin leggur aukið fé í rekstur ríkisstjórnarinnar sjálfrar og gerir gæludýrunum gott. Kvótagreifar fá afslátt af auðlindarentu og makrílkvóta. Auðgreifar fá afnám auðlegðarskatts. Tekjuháir fá afslátt af skatti vegna húsnæðisskulda. Bræðslur fá tombóluverð á raforku. Á móti kemur eyðilegging Landspítalans og Ríkisútvarpsins og stórfelldur samdráttur í heilsugæzlu og menntun. Kjósendum Sjálfstæðisflokksins kemur þetta ekki á óvart, flokkurinn hótaði slíku fyrir kosningar. Sumum kjósendum Framsóknar bregður hins vegar, þeim sem trúðu innantómum loforðum. Þeir fá ný loforð fyrir næstu kosningar.
Nokkrir kostunaraðilar

Kostunaraðilar sjónhverfingarinnar miklu eru nokkrir. Fyrst ber að telja þá tekjuháu, sem eiga sjálfseignarsparnað. Þeir fá að nota hann upp í skuldir. Svo er það gamla fólkið í lífeyrissjóðunum, sem þarf að borga tjón sjóðanna. Loks er það ríkið. Þarf að standa undir tjóni Íbúðalánasjóðs, sem rambar á barmi gjaldþrots og getur ekkert endurgreitt. Ríkið þarf líka að sjá á eftir sköttum, einkum hinna tekjuháu, sem mestan fá afslátt. Samtals nemur tjón ríkisins minnst sextíu milljörðum, sem dreifast á nokkur ár. Því má búast við framhaldi á eyðingu gróinna innviða samfélagsins, svo sem Landspítalans.
Ríkissjóður borgar

Ríkisstjórnin telur sig munu efna sem svarar rúmum þriðjungi af innantómu loforði Framsóknar. Sumpart á kostnað séreignasparnaðar skuldaranna sjálfra. Bara hluti, 65 milljarðar, fer eftir loforðinu. Annar hluti felst í afslætti af skatti. Gagnast hátekjufólki skár, hugnast því Sjálfstæðisflokknum betur. Reynir ætíð að haga málum þannig, að bilið milli ríkra og fátækra aukist. Sú stefna birtist í sumar og haust, þegar kvóta-, makríl- og auðgreifar fengu gjafir. Mest er þetta á kostnað ríkissjóðs. Missir skatttekjur og fjármagnar Íbúðalánasjóð. Þetta er líka á kostnað skuldara sjálfra og öldunga í lífeyrissjóðum.
Varúð – álagspróf

Eftir hrunið klóraði forstjóri fjármálaeftirlitsins sér í kollinum. Jónas Fr. Jónsson sagði bankana hafa staðizt álagspróf. Ég missi því úr slag, er forsætis fullyrðir, að órar hans í skuldavandanum hafi „staðizt álagspróf“. Slæm er reynsla okkar af þessu slagorði, sem fundið var upp í blöðruhagkerfi Hannesar Hólmsteins. Finn líka ólykt af þeirri forspá Sigmundar Davíðs, að stjórnarandstaðan muni ljúga í næstu viku. Svoleiðis rugl getur runnið ljúft í aldraða miðstjórn Framsóknarflokksins. Aðrir sjá í þessu framhaldið af þekktri paranoju forsætisráðherra, sem ítrekað kvartar yfir að sæta einelti.
Innviðunum er rústað

Hrottalegur niðurskurður Ríkisútvarpsins á sér eina skýringu. Ríkisstjórnin hafði frá upphafi það eitt mál á dagskrá að hlynna að kvótagreifum, auðfólki og nú síðast makrílgreifum. Þegar hún var þannig búin að skera niður tekjur ríkisins um tugi milljarða, þurfti annað að koma á móti. Við vitum, hvernig ríkisstjórnin rústaði Landspítalanum. Nú er röðin komin að Ríkisútvarpinu. Að baki ríkisstjórnarinnar eru kjósendur, sem að þessu sinni ákváðu að fela bófaflokkum stjórn ríkisins. Líklega vegna reynslunnar á árunum fyrir hrun! Við fengum því ríkisstjórnina, sem við áttum skilið, þið íslenzku aular.
Erfið fæðing aðgerða

Erfið er orðin fæðing aðgerða í þágu sérvalinna flokka heimila. Þingmenn stjórnarflokkanna hafa ekkert fengið að vita enn. Í Sjálfstæðisflokknum er andstaða gegn öllum tillögum, sem fela í sér áhættu eða ábyrgð ríkissjóðs. Vonandi nægir það til að hafa hemil á mestu órum Sigmundar Davíðs forsætis. Hann þykist núna forvitur ofan á annað rugl hans. Segir stjórnarandstöðuna munu ljúga í næstu viku. Þungur er ábyrgðarhluti fjórðungs kjósenda að hafa innleitt þennan rugludall í valdamusterið. Nóg er hafa bófaflokka við völd, þótt ekki sé þar á ofan farið að efna innistæðulaus kosningaloforð skrumara.
Birtingar og píratar

Píratar og Björt framtíð eru betri en fjórflokkurinn. Ég er ekki sammála þessum nýju flokkum í öllu. Tel lítið haldreipi í Bjartri framtíð, þegar kemur að stríði við kvótabófa og aðra auðbófa. Tel pírata fara yfir markið í andstöðu við höfundarétt. Hann er réttmætur upp að vissu marki, en hefur því miður magnazt úr hófi fram. Ekki ber að afskaffa höfundarétt, en stytta hann verulega. Fyrst og fremst bjóða þessir flokkar annars konar fólk heldur en fjórflokkurinn. Þarna eru ekki bófar og bjánar, sem dómínera í forustu og þingliði Flokksins og Framsóknar. Framtíðin er hjá birtingum og pírötum.
Óraðaðir framboðslistar

Prófkjör hafa kosti og galla. Ekki eins erfið konum og ungu fólki og sagt hefur verið. En samt kúra þar ýmsir gallar. Konur komast lítt í efsta sæti. Miklu fé er eytt í prófkjör, sem ýtir undir færslu lýðræðis í auðræði. Þeir, sem þjóna auðnum, hafa betri séns. Í opnum og hálfopnum prófkjörum hefur fólk úr öðrum flokkum áhrif á listana. Bezt er að hafa prófkjörin inni í kosningunum sjáfum. Listar eru þá ekki for-raðaðir, heldur raða kjósendur frambjóðendum eftir sínu höfði. Ódýrara, hindrar skemmdarverk og dregur úr innanflokksátökum. Stjórnarskráin ætti að gera ráð fyrir óröðuðum listum.
Éta skottið sitt

Þegar hundurinn var sársvangur, tók eigandinn hníf, skar skottið af hundinum og tróð því upp í hann. Rétt lýsing á upprisu miðstéttarinnar. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson hyggst skera skottið af miðstéttinni með auknum sköttum. Og stinga því upp í hana sjálfa sem skuldaleiðréttingu á heimsmælikvarða. Á sjónhverfingunni græða aðeins þeir, sem tóku ofurlán fyrir 400 fermetra húsnæði og hafa 800.000 krónur eða meira í mánaðartekjur. Græðgisvinir silfurskeiðunganna ginu yfir of miklu og hafa síðan verið með allt niðrum sig. Loforð Sigmundar Davíðs miðuðust einkum við þennan sjálfhverfa hóp.
Þjóðleg svívirða

Munur er á Íslandi og Vestur-Evrópu. Fjórtán prósent Íslendinga hafa alls ekki ráð á að fara til tannlæknis. Annars staðar eru tannlækningar hluti af heilbrigðiskerfinu, en hér ekki. Því að ríkið vill ekki taka fullan skatt af kvótagreifum og auðgreifum, ekki einu sinni af makríl. Fólk þarf að borga 82% af kostnaði við tannlækningar. Alltaf finna landsfeður einhver ráð til að rústa skattstofnum eða sukka með þá. Aldrei kemur röðin að tönnunum. Hér er hlaðinn hár veggur þversum um þjóðfélagið milli þeirra, sem fara til tannlæknis, og hinna, sem ekki hafa ráð á því. Þetta er þjóðleg svívirða.
Paranoja í bóksölu

Mér finnast rafbækur Amazon dýrar, en kaupi þær samt. Viðskiptamátinn hentar mér, þótt ég hafi sumt við hann að athuga. Bókin kemur í hvelli og lestur á skjá er gamlingjanum auðveldari en á pappír. Get léttilega flutt bækur milli MacBook og iPhone. Tek eftir, að ég er hættur að kaupa íslenzkar bækur. Þær eru fáar til sem rafbækur og umgengnin er tæknilega erfiðari. Líklega er það vegna paranoju íslenzkra útgefenda, sem óttast, að ég býtti bókum. Þeir sem óttast, að tæknin hirði af sér tekjurnar, ættu að skoða betur, hvernig mynztur Amazon virkar. Annars týnast þeir bara eins og rétthafar tónlistar.
Breytilegt guðspjall

Guðspjall vorsins var 20% strax. Fólk taldi sig fá tékka í pósti strax eftir stjórnarmyndun. Þá var sá skilningur ekki leiðréttur. Í haust kom svo nýtt guðspjall: Skuldaleiðrétting á heimsmælikvarða. Minna mátti það ekki vera, á heimsmælikvarða. Og nú er guðspjallið: Upprisa millistéttarinnar. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson fer ætíð með himinskautum í orðavali, er hann lofar öllu fögru. Við erum farin að þekkja sjálfsblekkinguna. Svo hefur hann gleymt haglaranum og kylfunni, sem átti að nota á hrægamma í vogunarsjóðum. Nú á fjármagnið að koma frá skattgreiðendum. Einmitt frá upprisnu millistéttinni.
Birta falsaða dóma

Dómstjórar hafa tekið sér vald til að falsa úrskurði héraðsdóma á netinu. Enginn hefur falið þeim að taka út nöfn málsaðila fyrir birtingu. Þeir taka þetta upp hjá sjálfum sér. Alþingi þarf að grípa í taumana og setja lög um birtingu dómsúrskurða á vef dómstólaráðs. Í opnu lýðræðisþjóðfélagi á ferli dómsmála að vera opið og gegnsætt. Réttarhöld eiga ekki að vera lokuð og sérhver borgari á að hafa rétt til að fylgjast með þeim. Í auknum mæli líta dómarar á starf sitt sem eins konar prívatmál sitt og sakborninga. Lýðræði er smám saman að víkja fyrir sjónarmiðum aðila, sem vilja drottna í friði.
Ævinlega sambandslaus

Sigmundur Davíð er ævinlega sambandslaus við veruleikann, þegar hugur hans fer á flug. Nú er fjárlagafrumvarp ríkisstjórnarinnar ekki honum að kenna. Frumvarpið með niðurskurði Landspítalans og heilsustofnana úti á landi er fyrri ríkisstjórn að kenna. Samt réðist Sigmundur Davíð á tekjur fyrra uppkasts, lækkaði auðlindarentu og afnam auðlegðarskatt, neitaði okkur um auðlindarentu af makríl. Afleiðingar þess má sjá í núverandi frumvarpi til fjárlaga, í hruni Landspítalans og minni stuðningi við skapandi greinar. En allt fyrir álbræðslur og kvótagreifa. Frávita pólitíkus ruglar þindarlaust.
Berjið í brestina

Hindra þarf banka í að ýta dómum undan sér með því að segja dómana ekki vera fordæmi. Setja þarf lög um, að undanbrögð banka fresti ekki greiðsluskyldu þeirra. Fimm árum eftir hrun á að vera búið að hreinsa þýfi bankanna. Að öðru leyti er næstum búið að koma til móts við skuldara. Þar skiptir mestu 110% reglan, lyklareglan og lánsveðsreglan. Það er að heildarskuldir fari ekki yfir 110% af veði; fólk geti afhent lyklana og losnað við skuldirnar; lánsveð verði ógilt. Að öðru leyti verði fólk að berja í forsendubrestina. Ríkið, Íbúðalánasjóður og eigendur lífeyris geta ekki verið tryggingafélög.
Aldurinn og íhaldið

Fjögur atriði stjórna vali á matstað að svo miklu leyti sem fólk vandar sig. Sumir meta mest hagstætt verðlag. Aðrir líta mest um þjónustuna. Enn aðrir vilja láta gæla við sig í góðum mat. Loks eru þeir, er líta mest á umhverfi, andrúmsloft, stemningu. Þegar ég reyni að meta veitingahús, hef ég öll þessi atriði í huga. Þótt ég raunar hafi mestan áhuga á matreiðslu, eins og þeir þekkja, sem hafa fylgzt með skrifunum. Fyrri árin kaus ég að prófa sífellt nýja staði, kynnast einhverju nýju. En með aldrinum freistast ég til að fara aftur og aftur á sömu valinkunnu staðina. Með aldrinum ágerist íhald mitt.
Upprisa miðstéttar

Samkvæmt lýsingu Sigmundar Davíðs á miðstjórnarfundi Framsóknar á að nota gjaldþrota ríkissjóð til að hjálpa svonefndri miðstétt. Það er fólkið, sem fékk sér 400 fermetra húsnæði á æðibunuárunum og hefur töluverðar tekjur. Þetta fólk á að hafa orðið útundan, þegar reynt var að hjálpa smælingjunum síðustu fjögur árin. Lýsir vel þeirri hugmyndafræði ríkisstjórnarinnar, að hygla þeim, sem vel eru stæðir. Verra er þó, að ríkissjóður hefur ekki efni á að gerast frelsisengill hinnar gleymdu miðstéttar. Eftir er að sjá, hver upphæðin verður og hvernig falin verður aðkoma ríkissjóðs að skuldamálinu.
Lasnir sjóðir rústaðir

Íbúðalánasjóður er illa staddur, nánast ekki rekstrarhæfur. Enginn vill lána sjóðnum fé. Reiknað er með, að hann verði enn einu sinni að leita á náðir ríkissjóðs. Hefur sá sjóður þó ekki burði til að hjálpa neinum um neitt. Þar á ofan dreymir Sigmund Davíð um, að Seðlabankinn láni Íbúðalánasjóði til að afskrifa lán. Seðlabankinn verður þá látinn prenta fé. Íbúðalánasjóður getur ekki endurgreitt neitt, en ríkið ábyrgist. Löngu síðar borgar ríkið bankanum lánið. Vandanum verður skotið inn í framtíðina. Fyrst prentaðir peningar og svo verður seinna fundið, hvernig ruglið verði bókfært. Viðbjóður hjá SDG.
Dýrir Geir og Davíð

Hefðu pólitíkusar blöðruáranna ekki hagað sér sem fífl, værum við í skárri málum. Hefði Geir ekki tryggt innlendar innistæður í bönkum og sjóðum, væri ríkissjóður hundruðum milljarða ríkari. Hefði Davíð ekki ausið gjaldeyri villt og galið til bankanna í aðdraganda hrunsins, væri ríkið hundruðum milljarða ríkara. Samtals nam æði þeirra félaga mörgum sinnum Landsspítala og mörgum sinnum leiðréttingum á forsendubresti. Þjóðin áttaði sig ekki á þessu, kenndi ríkisstjórn Jóhönnu um hrunið. Heimska kjósenda náði hámarki, þegar þeir fólu fávísum arftökum Geirs og Davíðs að taka við stjórninni.
Þétting rýrir lífið

Þétting byggðar rýrir líf þeirra, sem fyrir búa á svæðinu. Útsýnið minnkar og hávaðinn eykst. Fækkun skipulagðra bílastæða við nýbyggðu húsin leiðir til, að bílum þess fólks er lagt í stæði gömlu íbúanna. Bílastæðaþrengslin færast yfir á þá, sem fyrir búa. Þetta er partur af hatri pólitíska valdsins á einkabílismanum. Ekkert er út af fyrir sig við það að athuga, að kostur sé á vist í þéttri byggð. En sú byggð á þá að vera á nýskipulögðum svæðum, en ekki ofan í gamalli byggð. Þétting gamallar byggðar er ávísun á vandræði og rekistefnur, skaðabótakröfur og málaferli. Mun hafa áhrif á úrslit kosninga.
Útflutningur á órum

Evrópskir öfgaflokkar til hægri sækja sig í veðrið. Algengt er, að þeir hafi 10% fylgi. Yfirleitt sammála um hatur á Evrópusambandinu og á múslimum. Eru farnir að teygja sig yfir í evrópskt samstarf, til dæmis í Evrópusambandinu. Framsókn hefur ýmislegt til málanna að leggja á þessu sviði. Eitt hefur hún umfram aðra hægri öfgaflokka. Það er kosningaloforðið um afskriftir „skulda heimilanna“, um Tékka Í Pósti. Enginn vafi er á, að slíkt loforð yrði mjög vinsælt, ef systurflokkarnir tækju það upp. Margir erlendir mundu gína við gylliboði eins og íslenzkir. Tékki Í Pósti getur orðið að útflutningsvöru.
Loksins komin kona

Kona er sem betur fer að taka við seðlabankastjórn í Bandaríkjunum. Senatið hefur samþykkt skipun Janet Yellen sem bankastjóra Federal Reserve. Ánægja mín stafar ekki af, að ég telji hana hafa sérstakt fram að færa í fjármálum heimsins. Miklu frekar bara það, að hún er kona. Er orðinn löngu leiður á körlunum, sem fara með allt til fjandans. Á Íslandi sem annars staðar. Hrun eru fyrst og fremst verk karla. Macho karlar eru gersamlega óþolandi, vaða uppi í glórulausri vissu um eigið ágæti. Má ég þá heldur biðja um hagsýnar húsmæður. Vita sig ekki vera að spila í spilavíti auðhyggju Alan Greenspan.
Forsetagírinn frá 2007

Örn Helgason prófessor bendir á, að virkjaðar séu tólf teravattstundir hér á landi og hugsanlega verði hægt að virkja tólf til viðbótar. Svipað rafmagn og Glasgow ein notar. Því er útilokað að ímynda sér, að orka um streng frá Íslandi sé merkur þáttur í orkuplönum Evrópu. Samt er forseti Íslands enn í gírnum frá 2007 og belgir sig út á orkuráðstefnu í London. Reynir að telja mönnum trú um, að þeir verði að koma sér vel við Íslendinga, ef Evrópa eigi að fá orku í framtíðinni. Sú orka mun koma frá kjarnorkuverum og ekki héðan. Útrásarbelgingur Ólafs Ragnars Grímssonar er enn landi og þjóð til skammar.
Ríkið er staurblankt

Ríkinu ber ekki að leysa allan vanda fólks. Ríkinu ber ekki að greiða bætur fyrir ítrekaða atburði. Tryggingafélög gera slíkt fyrir þá, sem tryggja sig, ekki fyrir aðra. Ríkinu ber ekki að hlaupa í skarð lánastofnana, sem neita að gefa eftir útistandandi skuldir. Séu kröfur lánastofnana ólöglegar, á að kæra málið og fá úrskurð, svo sem gert hefur verið. Þótt lífeyrissjóðir og bankar hafi afskrifað ýmislegt rugl bankastjóra, ber ríkinu ekki að afskrifa „skuldir heimilanna“ til samræmis. Í samfélaginu er í gangi meinloka um, að ríkið sé Stóri bróðir, sem skuli leysa allan vanda. Ríkið er staurblankt.
Finnst Finnur líka?

Framsókn í Reykjavík hefur fundið aftur sinn góða Óskar Bergsson, sem gerði garðinn frægan í gamla daga. Var í starfi hjá Eykt og borginni á sama tíma. Tryggði rennsli góðra verkefna borgarinnar til Eyktar. Varð þá að segja af sér í borgarpólitíkinni og hvarf úr þessari sögu. Nú er hann fundinn aftur, orðinn efsti maður á lista Framsóknar! Finnst þá ekki Finnur líka? Finnur Ingólfsson var hinn fullkomni framsóknarlaukur. Valsaði áreynslulaust milli stjórnmála, embætta og týndra fyrirtækja. Gerði sig moldríkan. Reykvíkingar borga honum enn af skatt af orkumælum Frumherja. Framsókn toppar ævinlega.
Kanínan er að koma

Nú er alveg að koma að kanínunni úr hattinum. Enginn fær tékka í pósti. En búin verður til bókhaldsbrella: Höfuðstóll ákveðinna skulda verður lækkaður, þannig að skuldarar fá léttari byrði að mörgum árum liðnum, ekki næstu árin. Einhver þarf að kosta brelluna. Trikkið hjá sjónhverfingamanninum er að fela brelluna. Líklega lendir hún á ríkissjóði og þá ekki fyrr en að mörgum árum liðnum. Kemur ekki fram í bókhaldi ríkissjóðs, því þar vantar skuldbindingar ríkisins til langs tíma. Gagnrýni verður sópað burt með því að segja vandann verða leystan, þegar þar að kemur. Þetta verður kanína galdrakarlsins mikla.
Tjá sig um tékkann

Löng umræða hefur verið um dularfulla Tékkann í pósti, síðan Framsókn lofaði honum í vor. Þá ætlaði Sigmundur Davíð að útvega peninga úr afskriftum eigna erlendra kröfuhafa í gömlu bönkunum. Talaði hetjulega um haglara og að lemja bófa með kylfu. Síðan komu kosningar og ný stjórn, svo málið varð flóknara. Í haust hefur Sigmundur Davíð talað um bókhaldsbrellur í Seðlabankanum, sem fela í sér seðlaprentun og ríkissjóð í ruslflokk. Fólk er auðvitað ekki kátt yfir neinu af þessu og það sést af umræðunni. En tékkinn er enn dularfullur. Sigmundur Davíð talar nú um að kanínan komi úr hattinum síðast í nóvember.
Annar út og hinn suður

Skörp verkaskipting er milli forsætis og fjármála. SDG veður á súðum og fer sífellt hærra í órunum. BB reynir að lægja öldurnar og halda tengslum við veruleikann. Segir ekki hægt að bæta upp forsendubrest með seðlaprentun og lenda svo með ríkið í alþjóðlegum ruslflokki. Segir ekki gefið, að afskrift erlendra inneigna verði 75%. Þar á ofan segir hann, að fremur beri að létta skuldir ríkisins. Annar ráðherrann talar út og hinn talar suður. Það hefur gengið bærilega í hálft ár og gengur kannski endalaust. Einhvern tíma kemur þó að þeirri ögurstund, að velja þarf milli óra skýjaglóps og raunveruleika.
Skattgreiðendur segja pass

Röksemdir fyrir aðkomu skattgreiðenda að „forsendubresti“ eru lélegar. Þótt bankar og lífeyrissjóðir afskrifi stórfé hjá gjaldþrota fyrirtækjum, þýðir það ekki, að ríkið skuli afskrifa hjá skuldurum. Þótt ríkið tapi stórfé á gjaldþroti banka og Seðlabanka, þýðir það ekki, að það skuli afskrifa hjá skuldurum. Þótt margir vildu, að ríkið tæki á sig IceSave, þýðir það ekki, að það skuli afskrifa hjá skuldurum. Þótt lífeyrisréttur rýrni og verðbólga auki skuldir, þýðir það ekki, að ríkið eigi að afskrifa hjá skuldurum. Þótt ríkið rýri erlent lánsfé, þýðir það ekki, að afskrifa skuli hjá skuldurum.