arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Gott rennsli er bezt

Til að minnka benzínnotkun, útblástur, mengunartíma og hávaða frá umferð, þarf að gera hana viðstöðulausa, án umferðarljósa. Við þurfum að stytta þann tíma, sem vélar eru í lausagangi á meginæðum höfuðborgarsvæðisins. Til þess þarf mislæg gatnamót upp á tvær eða fleiri hæðir, sem bezt væri neðanjarðar. Augljóst dæmi er horn Miklubrautar og Kringlumýrarbrautar. Stór, græn svæði meðfram Miklubraut gera þetta tiltölulega ódýrt. Þar er frábært að þurfa ekki að rífa gamalt til að grafa göng. Árum saman hef ég fylgzt með umræðu um þessi mál og aldrei heyrt ígrundaða röksemd fyrir lausagangi bílvéla.
Heimska og sjálfsöryggi

Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir er gott dæmi um sérkennilega blöndu af heimsku og sjálfsöryggi. Telur enga stjórnmálaflokka þurfa í í Bretlandi, Svíþjóð, Danmörku, Finnlandi, Þýskalandi, Frakklandi og Hollandi, því löndin séu í Evrópusambandinu. Dæmi um, hvernig hugsunarlaust fólk étur upp áróðurinn gegn Evrópu. Þetta er sú sama, sem kvartaði um að geta ekki keypt hvítvín með humrinum í Hagkaupum. Fannst þetta sniðugt, en hafði enga tilfinningu fyrir viðbrögðum fólks. Hafði sjálfstraust til að vera formaður Heimdallar og síðan sérstök stjarna 365 miðla. Smellpassar í snarrugluðu pólitíkina.
Hrunverjar í skattaskjóli

Alþjóðleg samtök rannsóknarblaðamanna, ICIJ, fundu nöfn tíu Íslendinga með fé í skattaskjólum. Kemur fram í 2,5 milljónum leyniskjala, sem samtökin öfluðu. Íslenzka skattaeftirlitið fékk þessi nöfn frá brezka eftirlitinu. Ekki er vitað, hvað gerist svo eftir valdatöku hrunverja í ríkiskerfi okkar. Aðrir listar með nöfnum hundrað Íslendinga eru í boði gegn gjaldi á svörtum. Slíkir listar hafa ekki enn verið keyptir. Er ætlunin að halda staðreyndum leyndum fyrir fólki? Fjölmiðlar eru sem lamaðir. Blaðamenn með sambönd við ICIJ ættu að koma nöfnunum tíu á framfæri í fésbók svona til að byrja með.
Pólitískt sjálfsvíg

Hingað til hefur verið trúaratriði, að stuðningsfólk Sjálfstæðisflokksins haldi tryggð við flokkinn í fárviðri sem góðviðri. En hann hefur breytzt frá því Davíð Oddsson tók þar öll völd. Græðgin er orðin eldsneytið, sem keyrir flokkinn áfram. Sérhagsmunagæzla er meginvinna þeirra, sem koma fram fyrir hönd flokksins. Því telja sumir nýjan hægri flokk munu hafa hljómgrunn. Aðstandendur málsins tala um afturhvarf til gamalla gilda flokksins, þegar hann var hægfara frjálslyndur. Ég veit ekki, hvað er satt og hvað óskhyggja þar. Hitt er ljóst, að núverandi flokkur hefur framið pólitískt sjálfsvíg.
Sorgarsaga þéttingar

Hingað til hefur mistekizt að þétta byggð í Reykjavík. Gamli miðbærinn hefur stórlega látið á sjá vegna steypukassa innan um hús frá menntaðri tímabilum. Útsýni, svigrúm, hávaði, loftgæði versna. Skuggahverfið er orðið skuggalegt hverfi. Þetta á eftir að versna með fækkun bílastæða. Bílar nýju húsanna munu flæða inn á götur gömlu húsanna. Öngþveiti skapast á götum, sem gerðar eru fyrir lægra nýtingarhlutfall. Það er eins og gera eigi Reykvíkinga að maurum eins og í Hong Kong. Þéttingartrúin er draumur um evrópskar borgir, sem eru þröngar innan horfinna borgarmúra frá tímum hinna eilífu styrjalda.
Eru þegar farnir

Sérstakt framboð frjálslyndra og evrópusinnaðra sjálfstæðismanna mun hafa takmörkuð áhrif. Einkum er það tilraun til að knýja flokkinn á hefðbundnar leiðir, losa hann úr teboðinu. Út á við eru áhrifin tvíeggjaðri. Fylgi nýja flokksins er að þremur fjórðu frá öðrum flokkum. Kannanir segja, að nýi flokkurinn fái 20% fylgi, þar af bara 5% frá Sjálfstæðisflokknum. Sá gæti þá sigið í 18%. Frjálslyndir og evrópusinnaðir hafa nefnilega þegar yfirgefið flokkinn. Nýr flokkur hindrar þá í að fara á Bjarta framtíð eða Samfylkingu. Opnar leið fyrir fólk til baka, ef gamli flokkurinn losnar úr álögum.
Pútín fælir nágranna

Ráðlegg fólki að fara varlega í að trúa rokufréttum af Úkraínu. Bandaríkin hafa orð á sér fyrir misnotkun fjölmiðla og Nató er hálfu glannalegra. Af Úkraínu er ekkert alsvart eða alhvítt að frétta. Upp úr stendur þó, að lengi hefur verið heilög ritning alþjóðastjórnmála að breyta ekki landamærum. Að vísu breytti Nató landamærum Serbíu, en það var stutt traustum fréttum af illri meðferð Albana í Kosovo. Engar líkur eru á, að Rússar hafi sætt slíkri meðferð á Krím. Ljóst er líka, að Pútín vill endurreisa Sovétríkin, teflir oft djarft. Hrindir nágrönnum í faðm Evrópu. Í sigri hans er falinn ósigur.
Hrun er íslenzkt ástand

Smám saman færist líf þjóðarinnar í eðlilega hrunversku. Við sjáum dæmin um, að hrunverjar séu komnir upp úr hellunum. Eru kosnir til trúnaðarstarfa. Til dæmis sem formaður Samtaka ferðaþjónustu. Af honum geta menn lært trikkin um afskriftir skulda. Eru líka í viðhafnarviðtölum fjölmiðla. Til dæmis kvartar einn hrunkónganna sáran yfir félagslegri einangrun sinni í kjölfar hrunsins. Þegar sex ár verða liðin frá hruni, hefur enginn hrunverji enn setið inni, bara einn kontóristi ríkisins. Þjóðin mun enn á ný endurheimta ást sína á græðgi og löngun sína til að fá allt fyrir ekkert. Hrun er íslenzkt ástand.
Snorri í Betel

Sé Snorri í Betel hæfur kennari, á hann að fá að kenna í friði. Hið Opinbera verður sem einokunaraðili kennslu að fara varlega í að ritskoða það, sem fer fram í kennslustofum. Hitt er svo morgunljóst, að það kemur Akureyri ekki baun við, hvað Snorri skrifar í bloggi, fésbók, dagblaðasíðum. Hann er eins og við hin frjáls að sínum skoðunum, einnig vondum skoðunum. Menn selja „góða“ fólkinu ekki sál sína, þótt þeir selji færni sína í að kenna börnum óskyld fræði. Ótrúlegt er, að fólk á Akureyri og jafnvel víðar sé að eltast við Snorra í Betel út af prívatskoðunum á skjön við kórrétt kristnihald.
Ekki eldhaf á Klörubar

Tugþúsundum saman hafa Íslendingar trúað, að eldhaf geisaði í Evrópu, þar væru hungursneyð og uppþot. Nema kannski á Klörubar og í nágrenni hans, þar sem Guðni heldur sig. Menn hafa trúað, að matur í Evrópu væri eitraður og mundi hingað kominn valda móðuharðindum. Áróðurinn gegn siðmenningunni í Evrópu hefur þó verið svo þrálátur og megn, að fólk er farið að fatta hið rétta. Það er, að innlendir hagsmunaaðilar vilja greiða laun í krónum og hafa tekjur í evrum. Til að hindra evruna borga þeir árlega tugi milljóna fyrir stjörnugalinn hatursáróður gegn aðild af Evrópusambandinu og evrunni.
Hatrið hefnir sín

Nú hefnir það sín að hafa blekkt þjóðina til andstöðu við aðild að Evrópu. Ruglið í hatrinu á Evrópu var svo afkáralegt, að fólk er smám saman að átta sig. Með framhaldi þessarar ríkisstjórnar verður stuðningurinn við Evrópu kominn í meirihluta á kjörtímabilinu. Fólk trúir ekki lengur mögnuðu rugli um, að eldhaf geisi í Evrópu. Að þar gangi allt á afturfótunum og evran sé að syngja sitt síðasta. Á sama tíma eflist gengi evrunnar. Fólk trúir ekki lengur, að Þjóðverjar séu að ginna okkur með eldvatni og glerperlum. Fólk trúir ekki lengur afdalamennsku og úteyjamennsku íslenzkra afturkarla.
Þægindi fyrir þig eða þá

Það var þægilegt fyrir þrælahaldarana að hafa krónu í hruninu. Þá var hægt með gengislækkun að velta öllu yfir á þrælana. Önnur var staðan í kreppunni á Írlandi, Spáni, Portúgal, Grikklandi. Þar var ekki hægt að velta tjóninu yfir á þrælana með því að rýra tekjur þeirra. Þess vegna voru þeir betur settir í evrulöndum en í krónulandinu. Þegar menn tala um þægindi af krónu, eru þeir að tala um þægindi þrælahaldaranna, ekki þrælanna. Þægindi Jóhönnu og Sigmundar, Steingríms og Bjarna Ben. Þægindi seðlabankastjóra og annarra hagstjóra. Þeir gátu haldið áfram hrunversku ástandi eftir sem fyrir hrun.
Drýldnir afdalakarlar

Pólitíkusum í Vestur-Evrópu hefur löngum þótt Davíð og Ólafur Ragnar vera dálítið hlægilegir, drýldnir afdalakarlar. Vestur-Evrópa er grunnmúruð í lýðræði, sem kynslóðir manna börðust fyrir. Hér kemur lýðræði að utan og er bara til sem slæða utan um gerræði pólitískrar yfirstéttar. Því meira sem við höllum okkur að Vestur-Evrópu, því meiri líkur eru á, að lýðræði festi hér rætur. Það óttast afdalakarlar. Vilja heldur halla sér að gerræði eins og það tíðkast í Ný-Sovétríkjunum og Kína og hjá furstunum við Persaflóa. Þvaðrið um Sankti Pétursborg sem höfuðborg norðurslóða er hástig í ruglinu.
Don Kíkóti og Sansjó Pansa

Saga ríkisstjórnarinnar er upp úr frægri lýsingu eftir Miguel de Cervantes. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson er í hlutverki Don Kíkóta, vantar bara kopp á hausinn. Skæklast á dróginni Rosinante eða Framsókn um sinn einkaheim. Berst við óvígan her virkra vindmylla í athugasemdum, verst loftárásum álitsgjafa. Nær hverju heimsmetinu á fætur öðru, unz honum er komið í rúmið. Bötler hans tryggur er Bjarni Ben í hlutverki Sansjó Pansa. Nær sambandi við veruleikann á asnanum El Rucio, öðru nafni Sjálfstæðisflokknum. Gegnum allar hremmingar heldur herbergisþjónninn á asnanum tryggð við galinn greifann á dróginni.
Króna: Tæki sem rústar

Mennirnir drepa, ekki byssurnar, segir klisjan. Hér á landi er sagt: Vond hagstjórn rústar, ekki krónan. Á móti klisjunum er sagt, að fleiri byssur þýði aukin mannvíg og léleg króna þýði vonda hagstjórn. Værum við með evru, gætu stjórnvöld ekki fleygt vandanum í launþega, þegar vond hagstjórn hefnir sín með hruni. Þótt krónan sé bara tæki, en ekki gerandi, er tilvist hennar ávísun á vonda hagstjórn. Jafnvel ávísun á stjórn í þágu þeirra, sem hagnast á gengislækkunum. Sú er einmitt raunin hér. Meðan krónan ríkir, mun alvöru hagstjórn víkja fyrir örvæntingarfullum tilraunum til að vernda veika krónu.
Fáum okkur siðmenningu

Þótt Evrópa sé að ýmsu leyti gölluð, er hún hátíð í samanburði við íslenzkt gerræði. Þar eru hefðir lýðræðis virtar, en hér fara ráðherrar eftir eigin geðþótta, en ekki eftir kerfi. Hér vantar einmitt byrókratisma með föstum reglum, sem farið er eftir. Þar sem forsætisráðherra úthlutar ekki styrkjum í kjördæmi sínu. Hér vantar líka eftirlit, því að auðgreifar reyna eftir megni að stela og svíkja. Við þurfum að komast undir fastmótað regluverk og losna við siðblindingja úr pólitík. Þurfum að nýta okkur evrópska reynslu og hætta að hafa allt í lausu lofti. Þurfum að næla okkur í siðmenninguna.
Síreiður sleppir sér

Á áróðursfundinum í Hörpu í lok nóvember lofaði Sigmundur Davíð reiknivél í næstu viku. Þar átti allur almenningur að geta séð, hversu mikið hann græddi á aðgerðum í þágu heimila. Ótal mörgum vikum síðar, um daginn, spurði Helgi Hjörvar, hvað hefði orðið um þessa frábæru reiknivél. Í skapofsa svaraði SDG því engu, en úthúðaði Helga. Sagði hann reyna að koma illu af stað, að gera sem flesta óánægða og að framkalla óöryggi fólks. Þannig getur hann ef til vill hagað sér í þingflokki fávita Framsóknar, en tæpast á almannafæri. Hinn síreiði SDG þarf að fara að leita sér faglegrar hjálpar við skapofsanum.
Sérlausnirnar eru þarna

Árið 2011 birti Evrópusambandið reglugerð, sem segir heimilt að framselja vald til strandríkis. Vald til að ákveða aflaheimildir í stofnum sem aðeins eitt ríki sækir í. Þá heimild þarf að virkja í aðildarsamningi. ESB hefur ekkert kvartað yfir reglum í Danmörku og Bretlandi um takmörkun erlendra fjárfestinga. Vísa þarf til þessa í aðildarsamningi. Að öðru leyti þarf Ísland engar undanþágur í sjávarútvegi. Hræðsluáróður kvótagreifa byggist á óttanum við, að evra taki við af krónu. Þeir geti ekki lengur keypt vinnu í krónum og selt í evrum og stolið þannig árlega tugmilljörðum af þjóðinni.
Fólk litar sjálft hárið

Þorsteinn Sæmundsson sagði á alþingi, að skuldamillifærslan væri fyrir fólk, sem þyrfti sjálft að lita hárið. Einn af mannvitsbrekkunum, sem skolaði inn á þing í hrifningu kjósenda yfir loforðum Framsóknar. Einnig sagðist hann vera umboðsmaður útgerða. Oft má þó satt kyrrt liggja, sé maður í pólitík. Í fámæltri sauðahjörð þingmanna Framsóknar kennir fleiri grasa. Einn segir, að brennivín sé orðið of dýrt fyrir unglingana. Fyrir einkaaðila tók annar að sér að heimta spilavíti. Saman heimta þeir ríkisrekna áburðarverksmiðju til að soga ungmennin aftur til lands. Kvarta svo um skort á virðingu alþingis.
Aðild að eldhafinu

Alþjóðastofnun háskólans hrakti fullyrðingar um, að sérlausnir fáist ekki í aðildarviðræðum við Evrópu. Þær hafa fengizt hjá öðrum þjóðum, hafa þegar fengist í þessum viðræðum og fleiri munu fást, þegar upp er staðið. Evrópa virðir eindregnar óskir um slíkt. Með upptöku evru á þremur árum losnum við úr vítahring einstæðrar hagstefnu, sem miðast við að vernda ónýta krónu. Við losnum við að stýra fjármálum, sem sagan sýnir, að við höfum ekki hundsvit á. Alþjóðastofnunin hefur sýnt fram á, að gengi Íslands mun batna við aðild að því, sem afturkarlar úr afdölum og úteyjum kalla eldhafið mikla í Evrópu.
Eindæma óvinsældir

Óvinsældir ríkisstjórnarinnar, einstakra ráðherra hennar og helztu þingmála eru eindæmi. Helmingur þjóðarinnar er óánægður með allt þetta, en bara fjórðungur ánægður. Því er enn rúm fyrir frekara fylgishrun. Met óvinsælda ráðherra eiga Sigmundur Davíð og Gunnar Bragi, yfir 50%. Metið í óvinsældum mála á frumvarpið um lækkun húsnæðisskulda. Það er svo óvinsælt, að fleiri framsóknarmenn eru óánægðir en ánægðir. Flokkast líklega með heimsmetum Sigmundar Davíðs. Ríkisstjórn, ráðherrar og þingmál voru óvinsæl á valdatíma Jóhönnu, en þessi auma ríkisstjórn slær það út. Heimsmet Sigmundar Davíðs?
Krónan er ósjálfbær

Seðlabankinn hefur fattað, að krónan er ósjálfbær. Hvernig sem skil gömlu bankanna verða eða þeir gerðir gjaldþrota. Í Öllum tilvikum verður mikil eftirspurn gjaldeyris. Hins vegar er bara til takmarkað magn af útlendum alvörupeningum. Hagstæður viðskiptajöfnuður dugar aldrei til að greiða niður verðlausar krónur, sem menn vilja losna við. Fyrir utan evru er eina leiðin út úr vítahring krónunnar að skipta henni út fyrir nýkrónur. Fordæmið er hjá Þjóðverjum eftir stríð. Háar fjárhæðir í gömlum mörkum voru keyptar með 90% afslætti, en lágar fjárhæðir á fullu verði. Þannig reis Þýzkaland úr ösku.
Bera tjónið af Bjarna

Skattalækkun Bjarna Benediktssonar fyrir ári fól eingöngu í sér skattalækkun auðs og hárra tekna. Auðlindarenta lækkaði, auðlegðarskattur var aflagður og vaskur lækkaður á ferðaþjónustu. Og skattprósenta var lækkuð á tekjuháum, ekki á almenningi. Það var kallað „einföldun skattakerfisins“. Nú er ætlunin að einfalda skattakerfið enn frekar með því að jafna vaskinn. Það felur í sér, að vaskur hækkar á matvælum. Á þeim vörum, sem vega þyngst í vítahring fátæktar. Kostnaðinn af allri þessari þjónkun við hagsmuni auðsins er borinn af þeim, sem þurfa sjúkrahjálp eða aðra velferð. Þeir bera tjónið af Bjarna.
Loftárás sannleikans

Loftárásin á ríkisstjórnina blossaði undir hádegi. Skýrsla Alþjóðastofnunar háskólans birtist um aðild að Evrópusambandinu. Þar koma fram fullyrðingar, sem stinga nánast að öllu leyti í stúf við fullyrðingar andstæðinga aðildar. Stjórnin verður lengi að jafna sig eftir loftárás sannleikans, sem opnaði málstaðinn og umræðuna upp á gátt. Undanþágur hafa nú þegar verið veittar í viðræðum. Aðrar undanþágur eru fáanlegar, ef þær skipta umsóknarríkið miklu máli. Evran fæst á tveimur-þremur árum. Evrópa mun kaupa íslenzkar krónur, er þær falla úr gildi. Krónuvandinn og höftin hverfa eins og dögg fyrir sól.
Rökleysur afvegaleiða

Davíð Oddsson segir í Staksteinum, að gagnrýni á forsætis feli í sér aðför að málfrelsi forsætis. Björn Ingi Hrafnsson tekur undir það í Pressunni. Eru báðir súrir yfir aðkasti vegna jákvæðra hliða, er forsætis sér á yfirvofandi hörmungum mannkyns. Gagnrýni getur samt aldrei falið í sér, að málfrelsi sé í hættu. Gagnrýni er bara skoðun og felur ekki í sér vald. Aðeins valdhafar hafa vald til að takmarka svigrúm fólks til að tjá sig. Davíð og Björn Ingi rugla bara. Reyna að færa umræðuna á lægra plan. Hér myndast hefð fyrir, að siðblindir dólgar reyni að trufla eðlilega umræðu með fáránlegum rökleysum.
Sértækar skattalækkanir

Ríkisstjórnin hefur ekki lækkað skatta almennings. Hún lækkaði auðlindarentu kvótagreifa og afnam auðlegðarskatt yfirstéttarinnar. Hún lækkaði vaskinn á ferðaþjónustu og lækkaði skatt á efsta skattþrepi hálaunamanna. Ekkert gerði hún fyrir almenning. Þetta var ákaflega sértæk skattalækkun. Bjarni Ben ber sér á brjóst og segist ætla að lækka skatta enn meira. Þeir, sem trúa vilja, geta trúað, að það komi þeim að gagni. Þeir trúa hvort sem er öllu. Hitt er líklegra, að öll skrefin verði í þágu auðstétta og að velferð fátækra verði skert enn frekar. Hér er ríkisstjórn silfurskeiðunga í þágu silfurskeiðunga.
Krónan er þrælahald

Þegar hrunið var orðið staðreynd, kom auðstéttin sér undan vanda með því að gengislækka krónuna. Auðstéttin slapp og hlóð tjóninu á herðar almennings. Auðstéttin fær útflutningsafurðir greiddar í evrum eða annarri alvörumynt. Íslenzkir þrælar hennar fá greitt í hrundum krónum, sem enginn vill sjá. Útflutningsfyrirtæki gera upp bókhaldið í evrum og vilja ekki, að þrælarnir geti notað evrur. Þrælunum er talin trú um, að krónan hafi bjargað þeim. Vinstri stjórnin breytti ruglinu ekki og hægri stjórnin hefur fest það í sessi. Krónan er ekki bjargvættur, heldur fjötur, sem fávísir þrælar draga.
Nýjasta heimsmetið

„Hagsmunaverðir svartnættisins“ vaða á súðum og fremstur fer þar Sigmundur Davíð. Hættir ekki að skandalísera fyrr en allur þorri fólks hefur misst trú á honum. Traust á honum er komið niður í 23%, sem er enn eitt heimsmet hans. Hættir ekki að skandalísera fyrr en meirihluti þjóðarinnar vill komast inn í Evrópusambandið. Þar væntir fólks skjóls fyrir gerræði siðblindra pólitíkusa á Íslandi. Fólki finnst ekki eðlilegt, að bófar geti logið sig til valda og síðan ekki staðið við neitt. Fólk heimtar aftur formfestu og siðferði í stjórnmálin. Að pólitískt svartnætti Sigmundar Davíðs víki fyrir birtunni.
Endalaus misskilningur

Ég man ekki, að ráðherrar fyrri tíma hafi talið sig vera eins misskilda og ráðherrar þessar ríkisstjórnar. Koma varla frá sér lagafrumvarpi án þess að koma síðar fram til að leiðrétta meintan misskilning. Dæmi er frumvarp Gunnars Braga um viðræðuslit við Evrópu. Ennfremur tillaga Sigurðar Inga um afnám náttúruverndarlaga. Einnig frumvarp Bjarna Benediktssonar um hækkun leyfilegs hámarks á bónusi bankabófa. Mest misskilinn allra ráðherra er þó Sigmundur Davíð. Alla ráðherratíð hans hafa „hagsmunaverðir svartnættisins“ verið á hælum hans með áróðri um misræmi fyrri og síðari upphrópana hans.
Kvótagreifar skaffa ekki

Eins og ýmsir fleiri virðist Páll Magnússon halda, að kvótagreifar skaffi okkur sjávarútveg og vinnu við sjávarútveg. Það er rangt, ef einhver skaffar þetta, þá er það ríkið, sem úthlutar kvótanum. Ekki verður minna af störfum í sjávarútvegi, þótt kvótagreifum sé kippt út úr dæminu. Í markaðshagkerfi er sjálfgefið að bjóða upp kvótann og leigja hann hæstbjóðandi. Þá þarf ekki að rífast um, hverjir séu hversu mikið nytsamlegir. Markaðurinn leiðir það bara sjálfkrafa í ljós. Hlægilegt er, að flokkar, sem teljast vera til hægri í pólitíkinni, eru gersamlega andvígir markaðshagkerfi í sjávarútvegi.
Sameinast gegn jarðvöðlum

Öll helztu félög útivistarfólks hafa sameinast um baráttu fyrir verndun ósnortinna víðerna hálendisins. Þar koma saman félög, sem hafa eldað grátt silfur vegna ólíkra sjónarmiða um gangandi eða akandi ferðir. Nú hafa þessi félög séð, að hagkvæmara er að vinna saman. Við völd í þjóðfélaginu eru afturkarlar, sem vilja virkja um allar trissur og leggja háspennulínur kruss og þvers. Fremstur óvina hálendisins er Sigurður Ingi umhverfisráðherra. Næstir standa nokkrir embættismenn jarðýtunnar, yfirbófar Orkustofnunar, Landsvirkjunar og Landsnets. Þjóðin byrjar að sameinast gegn jarðvöðlunum.
Bónusar bankabófanna

Bankabófar telja sig mikils virði, vilja hafa margfaldar tekjur á við aðra. Ríkisvaldinu ber skylda til að halda þeim í skefjum. Ekki bara þrengja að getu þeirra til umboðssvika og fjárglæfra. Einnig takmarka getu þeirra til að taka bónusa úr rekstrinum. Núverandi reglur um bónusa eru meira en nógu rúmar. Ástæðulaust er að gefa færi á árslaunum í bónus. Frumvarp Bjarna Benediktssonar um aukið svigrúm bankabófa er fráleitt. Enda er hann að gauka svigrúmi að vinum og félögum. Bankabófar kollkeyrðu þjóðina fyrir nokkrum árum og eru fyllilega færir um að gera það aftur. Þrengja ber svigrúm bófa.
Þetta verður skrautlegt

Við höfum forsætis, sem lýgur meira en allir samanlagðir fyrirrennarar hans. Bullið, sem sullast upp úr honum, er jafnóðum kortlagt og borið saman við eldra bull hans. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson er afar sár yfir þeirri aðför að tjáningarfrelsi sínu. Vill geta sagt hvaða dellu sem er, án þess að fólk geri athugasemdir við hana. Forsætis lifir í sýndarheimi, sem er allt annar en raunheimur okkar hinna. Í sæluvímu hverfur allt minni hans og hann setur hvert heimsmetið á fætur öðru. Þetta á eftir að verða skrautlegra. Áður en þjóðin fær tækifæri til að losa sig fíflið, flokk þess og ríkisstjórn þess.
Pólitískir froskar

Íslendingar eru pólitískir froskar. Geta blásið sig upp eins og blöðru, en síðan lekur loftið hratt. Fimm árum eftir hrun hleypti þjóðin bófunum aftur að stjórnarráðinu. Birtar eru skýrslur um óheyrilega þjófnaði og sviksemi. Engin þjóð hefur eins nákvæmar upplýsingar um siðblindu sína og Íslendingar. Skýrslurnar létu menn tútna út og svo lak loftið út og ekkert gerðist. Sett var í gang ferli, sem leiddi til nýrrar stjórnarskrár. Henni var svo fleygt út um gluggann og allt er enn við það sama. Og nú eru þingmenn undir forustu Ögmundar farnir að rægja þær fínu skýrslur. Pólitískir froskar eiga skilið Ögmund og bófana.
Haldið á heitri kartöflu

Sannleiksskýrslan er að mestu gleymd og bófaflokkar stjórnmálanna reyna að endurskapa aðstæðurnar fyrir hrun. Stundum fikra þeir sig áfram í að reyna að rægja skýrsluna og þá góðu vinnu, sem þar var að baki. Liður í markvissri gleymsku. Ögmundur Jónasson leiðir tilraunir þings til að rægja nýja skýrslu um skandala Íbúðalánasjóðs. Eins og þingmannanefnd geti á fáum fundum komist að betri sannleika en þeim, sem fræðimenn fundu. Og næst er það svo skýrslan um sparisjóðina, sem átti að birtast sumarið 2012. Henni er núna lofað fyrir páska. Hvernig halda þingmenn á heitu kartöflunni fram yfir kosningar?
Kaldur veruleiki teboðs

Nýjasta trikk þjófaflokka er að rukka fyrir aðgang að útsýni, sem samkvæmt lögum á að vera ókeypis eins og sjálft andrúmsloftið. Við höfum því miður ríkisstjórn, sem lítur með velþóknun á, að einkaaðilar sölsi undir sig almannarétt. Hluti af tilraun þeirra við að brjóta niður ríki samhjálpar og velferðar. Annar hluti er efling tangarhalds kvótagreifa á þjóðarauðlind hafsins. Segja það vera frjálshyggju og það eru þau trúarbrögð, sem urðu gjaldþrota í bankahruninu. Fávísir kjósendur vissu ekki, hvað þeir voru að kalla yfir sig í fyrravor. Nú er kaldur veruleiki teboðsins öllum sýnilegur.
Síðasta sigling Ölmu

Ósigur hvalveiða fyrir Alþjóðadómstólnum í Haag hefur keðjuverkun í för með sér. Andstaða Bandaríkjanna við hvalveiðar Íslands magnast um allan helming. Kristján Loftsson getur ekki lengur sent hvalkjöt í hefðbundinni fragt út um heim. Gámarnir eru strax kyrrsettir í höfnum. Yrðu líka stöðvaðir í Súez eða Panama. Kristján hefur tekið á það ráð að útvega Ölmu til að sigla beint til Japans. Siglir í felum löngu leiðina suður fyrir Góðrarvonarhöfða. Í Japan safnast hvalkjöt fyrir í frystihúsum, því Japanir eru að mestu hættir að éta hval. Síðasta sigling Ölmu minnir á síðustu ferð Pequot í leit að Moby Dick.
Fylgið lekur hratt

Fylgið lekur hratt af ríkisstjórninni eftir harða umræðu um aðildarviðræður við Evrópu. Er nú komið niður í 37%, þar af hefur Flokkurinn 24% og Framsókn 13%. Fólk er smám saman að átta sig á, að þetta samstarf gengur ekki lengur. Verk ríkisstjórnarinnar eru allt önnur en þau, sem lofað var. Flokkurinn er orðinn últra teboðsflokkur, hossar greifum og ofsækir minni máttar fólk. Framsókn er orðinn fasistaflokkur, sem fer með upphrópanir og rugl. Þar er forsætisráðherra fremstur í flokki, gersamlega sambandslaus við veruleikann. Aldrei hafa kjósendur verið eins illa sviknir og af öfgaflokkunum tveimur.
Hún brýtur lagahefð

Hanna Birna tók verkfallsréttinn úr sambandi með tilstuðlan Alþingis. Hingað til hafa skyndilög um vinnufrið falið í sér niðurstöðu. Gerðardómi verið falið að fá niðurstöðu í torleystum vinnudeilum. Hefur hann þá jafnan haft í huga, að útkoman henti ekki öðrum málsaðila fremur en hinum. Að þessu sinni falla lögin með Eimskipum gegn sjómönnum. Verkfallinu er einfaldlega ýtt út á haust á óbreyttum launum. Atvinnurekendur fagna. Munu hér eftir reyna að tregðast gegn samningum og ýta deilum að lagasetningu alþingis. Það er hluti af lágstéttahatri Sjálfstæðisflokksins að breyta lagahefðinni í þágu greifa.