arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Sjö sinnum meira vantraust

Samkvæmt nýrri skoðanakönnun vantreysta rúmlega 60% Íslendinga ríkisstjórn sinni. Ríkisstjórninni er vantreyst tvöfalt meira en Evrópusambandinu, Alþjóða gjaldeyrissjóðnum og fjölmiðlunum. Einu stofnanir samfélagsins, sem er meira vantreyst en ríkisstjórninni eru bankar, Seðlabankinn og Fjármálaeftirlitið. Ríkisstjórnin fær sjö sinnum meira vantraust en Mjólkursamsalan! Þessar tölur segja allt, sem segja þarf um fyrirlitningu fólks á ríkisstjórninni.
Gylfi Arnbjörnsson sígur

Fólk er farið að átta sig á Gylfa Arnbjörnssyni, forseta Alþýðusambandsins. Á borgarafundinn um helgina talaði hann í hringi. Lára Hanna Einarsdóttir, larahanna.blog.is, lýsti honum vel í bloggi sínu. Hann talar eins og gamall pólitíkus frá síðustu öld. Fór á fundinum eins og köttur kringum heitan graut. Svaraði spurningum út og suður. Hagfræðingar sambandsins eru af sama meiði. Tala tungumál græðgisvæðingarinnar eins og aðrir hagfræðingar. Spurning er, hvort þetta gengi eigi ekki frekar að vera fyrirtækjamegin í lífinu. Meðan svo er ekki sígur Gylfi Arnbjörnsson í áliti.
Skríll ríkisstjórnarinnar

Bankastjórarnir nýju njóta ekki trausts. Skilanefndirnar nýju njóta ekki trausts. Bankaráðin nýju njóta ekki trausts. Endurskoðendurnir nýju njóta ekki trausts. Allt er þetta af gefnum tilefnum. Til brunaliðsstarfa hafa verið kallaðir brennuvargar úr fortíðinni. Eftir að hafa komið þjóðinni á hausinn er ríkisstjórnin svo forstokkuð, að hún reynir að hindra björgun. Með því að segja ekki upp öllu þessu nýja rusli og segja ekki upp forstjórum Seðlabanka og Fjármálaeftirlits. Með því að segja ekki af sér sjálf.
Þverstæður í apparati

Sjálfstæðisflokkurinn er andvígur Evrópusambandinu því að það er alltof sósíalistískt apparat, fullt af regluverki. Vinstri grænir eru andvígir Evrópusambandinu, því að það er alltof kapítalistískt apparat með skorti á regluverki. Það er von, að Davíð Oddsson vilji samstarf Sjálfstæðis og Vinstri grænna! Ég hef ekki vit á sósíalisma eða kapítalisma apparatsins. Hitt veit ég, að fátækar þjóðir hafa orðið ríkar á Evrópusambandinu. Áður Írar og Spánverjar, bráðum Pólverjar og Ungverjar. Hitt veit ég líka, að engin þjóð hefur glatað þar fullveldi sínu. Íslendingar verða þeir fyrstu.
Burt með skilanefndirnar

Skilanefndirnar vinna fyrir spillinguna í samkrulli útrásarvíkinga og gömlu bankanna. Neita að afhenda skattrannsóknastjóra gögn um viðskipti úti í Luxemborg. Því þurfa þær að selja Kaupþing þar í hvelli. Jafnvel þótt það fari til Libýu, sem hefur Sigurð Einarsson að ráðgjafa. Það er selt til að ekki náist í gögn. Þau fjalla um aðstoð við ólöglegan peningaþvott tengdan skattsvikum á Íslandi. Íslenzkir athafnamenn notuðu Lúxemborg í nokkrum mæli við flutning á peningum í erlend skálkaskjól. Skilanefndirnar vinna því ekki fyrir ríkisvaldið, skattinn eða þjóðina. Burt með allar skilanefndirnar.
Meðvitundarlaus bankastjóri

Birna Einarsdóttir bankastjóri keypti eða keypti ekki hlutafé í Glitni fyrir 190 milljónir króna. Án þess að borga krónu. Í tæpt ár var hún svo áhugalaus um eignina, að hún vissi ekki, hvort hún ætti hana. Það var ekki fyrr en hún ætlaði að rétta upp hönd á aðalfundi Glitnis. Þá kom í ljós, að hún var ekki skráður hluthafi. Flestir hefðu sýnt meiri áhuga á framvindu 190 milljón króna eignar. Það er skrítinn bankastjóri, sem er svona meðvitundarlaus um peninga. Ég er viss um, að slíkur getur ekki passað upp á heilan banka.
Bókun Þingvalla-nefndarmanns

Björgvin G. Sigurðsson bankaráðherra er heiðarlegri en Össur Skarphéðinsson olíuráðherra. Björgvin viðurkennir, að Davíð Oddsson sé í Seðlabankanum í skjóli Samfylkingarinnar. Össur felur sig bakvið bókun, sem hann lagði fram á ríkisstjórnarfundi. Ömurlegt er að fela sig bakvið bókun og gera ekkert, þegar jörðin brennur. Hann talar eins og pólitíkus úr forneskju, er almennt talinn vera slíkur. Yndi hans var að kýta við Guðna Ágústsson að hætti málfunda í menntaskóla. Helztu afrek Össurar eru í Þingvallanefnd, þar sem hann horfir á, að þverbrotnar eru reglur um framkvæmdir á Þingvöllum.
Hysterían okkar

Við vildum ekki, að Kaldbakur eignaðist Tryggingamiðstöðina. Vildum ekki hringsöluna í Exista. Vildum ekki, að Philip Green leppaði Baugsmenn. Vildum ekki, að Baugur skipti um kennitölu á fjölmiðlum. Viljum ekki, að Árvakur skipti um kennitölu á Mogganum. Viljum ekki, að KPMG endurskoði sjálft sig. Sumt af þessu stóð tæpt, en bjargaðist vegna “hysteríu” bloggaranna. Enn er samt hver þjófnaðurinn á fætur öðrum undirbúinn í bönkunum. Allur er hann undir eftirliti pólitískra bankaráða, sísofandi Fjármálaeftirlits og andvana bankaráðherra. Við skulum vona, að bloggarar verði áfram “hysterískir”.
Eigendur lífeyris hunzaðir

Daginn fyrir hrunið ætlaði ríkisstjórnin að ræna þrjúhundruð milljörðum frá lífeyrissjóðunum. Hafa má til marks um vanhæfni sjóðstjóranna, að þeir tóku vel í að flytja upphæðina til landsins. Hugsuðu ekki um hagsmuni eigenda lífeyrisins. Hrunið hindraði þessa arfavitlausu ráðagerð. Enn komu vanhæfir sjóðstjórar að málum, þegar þeir vildu fórna fé eigenda lífeyris í hlutabréf í bönkum. Hrikalegastur var Gunnar Páll Pálsson, VR-stjóri, sem frægt er orðið. Nú er enn verið að velta fyrir sér aðkomu lífeyrissjóða að brennslu verðmæta fyrir ríkisstjórnina. Aldrei er hugsað um hag eigenda lífeyrisins.
Þeir vilja að Egill fari

Hótun Egils Helgasonar um að flýja land virkar ekki. Ríkisstjórnin verður grátfegin, ef hann fer. Sömuleiðis verður hún feginn hverjum gagnrýnanda, sem ákveður þetta sama: Að láta ekki loka sig og börn sín í þrælabúðum Geirs og Ingibjargar. Forstokkaða gengið, sem stjórnar okkur, tekur ekki mark á neinu einasta góðu ráði. Því miður er brottför bara eitthvað, sem þú framkvæmir í nauðvörn, en hótar ekki. Frá sjónarmiði ríkisstjórnarinnar eru hótanir fagnaðarefni. Þær styrkja hana í trúnni á eigin framtíð.
Það hæfir þjóðinni

Ríkisstjórnin hrósar happi. Vikuleg mótmæli á Austurvelli leggjast niður um hátíðarnar af eðlilegum ástæðum. Ekki er heldur stemmning fyrir ófriðlegra andófi, því að Íslendingar eru lyddur. Þetta kætir ríkisstjórnina, sem sér fram á frið við svindl sitt og svínarí fram yfir áramót. Þetta styrkir trú hennar á, að óhætt sé að læra ekkert og gleyma engu. Að allt megi áfram vera eins og það áður var. Enginn sé ábyrgur fyrir neinu. Það hæfir þjóðinni.
Fréttir koðna í sjónvarpi

Ekki kemur á óvart, að sjónvarpskönnun sýnir minni notkun sjónvarpsfrétta. Hún er komin niður í fjórðung þjóðarinnar. Að vísu kann það að stafa af ófullnægjandi fréttum á hamfaratímum í þjóðarhag. Fréttir sjónvarps eftir hrun bankanna voru ömurlegar og eru enn ekki frambærilegar. Hins vegar er þetta líka hluti af almennri þróun í vestrænu samfélagi. Ungar kynslóðir horfa ekki á sjónvarp, ekki frekar en þær lesa dagblöð. Þær nota vefinn, þar á meðal veffréttir. Nýjar kynslóðir slíkar bætast við, en gamlar kynslóðir sjónvarpsnotenda deyja. Sjónvarpið er því á sama dauðavegi og dagblöðin.
Hlógu að gagnrýni

Fjölmiðlarnir eru meðsekir í hruninu. Þeir voru grúppíur útrásarinnar, einkum viðskipta- og markaðs-sérrit þeirra. Með vaxandi þunga fluttu þeir þjóðinni áróður greiningadeilda útrásarbankanna. Daglega lásum við eða heyrðum lýsingar og spádóma spunakarla greiningadeildanna. Nánast ekkert var um sjálfstæða athugun fjölmiðlanna sjálfra. Fjölmiðlarnir hlógu að gagnrýni á heimssýn bankanna. Þegar útrásin breyttist í hrun, voru fjölmiðlarnir vikum saman að ná áttum. Frumkvæði í fréttum og skoðunum fluttist um tíma yfir í bloggið. Fjölmiðlarnir hafa skánað aftur, en hvergi nærri nógu mikið.
Innantómur stjórnmálatexti

Þennan texta las ég á visir.is í morgun. Hann er eftir þingkonuna Ólöfu Nordal: “Við erum á þeirri skoðun að þetta mál sé þannig vaxið að ef við finnum, og við höldum að við getum kannski fundið, einhverja nothæfa leið, þá sé þetta eitthvað sem gæti skipt verulegu máli fyrir fólk. Við erum að vinna að málinu með það að leiðarljósi. Vonandi fer það að skýrast betur hvenær við getum komið með niðurstöðu.” Textinn fjallar í þessu tilviki um losun séreignasparnaðar fólks, en nýtist í öll önnur mál pólitíkusa. Sá, sem getur lært þennan texta, er fullfær í framboð fyrir Sjálfstæðisflokkinn.
Hrun franskra kaffihúsa

Kaffihús hafa öldum saman einkennt franska bæi. Nú er skyndilega að verða á því breyting. Þorp, sem áður höfðu fjögur kaffihús, hafa núna aðeins eitt. Kaffihúsum Frakka hefur fækkað úr 200.000 í 40.000 á hálfri öld. Ótal kaffihús eru til sölu, en eftirspurn er engin. Stafar af hærri launum starfsfólks, banni við reykingum og minni kaupmætti fólks í kreppunni. Mestu máli skipta þó breyttir siðir. Fólk er hætt að hittast á kaffihúsum. Það hangir bara heima og horfir á sjónvarp. Félagsskapur er kominn á internetið. Þar hittist fólk á Skype, FaceBook, Twitter, YouTube. Og í sýndarveruleika.
Markmið takmörkuð við Kabúl

Bandaríski herinn hyggst fjölga um 20.000 manns í Afganistan á nýju ári. Samt ætlar hann ekki að færa sig upp á skaftið. Mest af viðbótinni verður við höfuðborgina Kabúl. Það sýnir, hversu erfitt hernámið er orðið. Hefur varla tök á miðborginni. Sum úthverfi eru á valdi talíbana á nóttunni. Hætta er á, að Kabúl tapist og þá er ekkert eftir. Þess vegna vill bandaríski herinn leggja áherzlu á að verja höfuðborgina. Viðbótinni er ekki ætlað að verja birgðaleiðina frá Peshawar í Pakistan. Þar sprengdu talíbanar 90 flutningabíla Bandaríkjanna í gær, fleytifulla af hergögnum.
Bloggið fullorðnaðist

Bloggið fullorðnaðist í hruninu, þegar fjölmiðlar brugðust vikum saman. Lestur þess jókst verulega, Egill Helgason varð að fjölmiðli með yfir 13.000 heimsóknir á dag. Illugi Jökulsson og ég fáum hvor um 10.000 heimsóknir á dag, Teitur Atlason, Sigmundur Ernir og Björn Ingi Hrafnsson um 5.000 hver. Tugir bloggara eru lesnir í þúsundavís. Stjarnfræðilegar tölur í litlu samfélagi. Svona lestur á bloggi þekkist hvergi annars staðar. Sýnir, að úrelt er orðið að brenna fé í rándýrri fjölmiðlun hefðbundinni. Enginn á bloggið, það er frjálst. Það á skoðanirnar og tekur aukinn þátt í fréttum.
Obama er heimsvaldasinni

Misráðin utanríkispólitík Bandaríkjanna mun verða í svipuðum stíl hjá nýjum forseta. Barack Obama vill þó fækka hermönnum í Írak. Það er svo sem engin stefnubreyting, því að George W. Bush er búin að semja um brottför frá Írak. Og Obama vill ekki fá þá heim, heldur senda þá til Afganistan. Hann vill nefnilega herða stríðið þar. Bæði hann og frú Clinton hafa munnlega ögrað Íran. Þau eru höll undir Ísrael, sem sí og æ heimtar stríð við Íran. Það er kratískur misskilningur fólks, að heimurinn verði betri undir stjórn Obama en hann var hjá Bush. Báðir eru þeir afskiptasamir heimsvaldasinnar.
Fréttirnar eru í blogginu

Bloggið er orðinn öflugur fréttamiðill. Bloggarar bera ummæli pólitíkusa saman við verk þeirra og fyrri ummæli. Þannig varð Davíð Oddsson uppvís að lygi, þegar hann þóttist hafa varað við hruni. Skýrslur Seðlabankans sýna annað. Myndskeið sýna, að pólitíkusar sögðu annað en þeir segjast hafa sagt. Þau sýna, að þeir segja sitt á hvað, sem hentar þeim hverju sinni. Guðni Ágústsson varð uppvís af að falsa ummæli sín í Alþingistíðindum. Bloggari kom upp um gistingu reykvískra þingmanna á hóteli í Reykjavík. Hefðbundnir fjölmiðlar hafa bilað á aðhaldsvaktinni og bloggarar hafa tekið upp þráðinn.
Þjófræðið blómstrar

Öllum ríkisbönkunum er stjórnað af þjófum, sem stálu áður og stela enn. Yfirmenn helztu glæpadeilda bankanna eru orðnir að innri endurskoðendum þeirra. Ytri endurskoðunin er líka á vegum þjófa, sem áður hjálpuðu þjófum við að stela úr bönkunum. Bankaráðin nýju eru gerspillt. Á hverjum degi er verið að stela úr bönkunum, til dæmis til að bjarga Árvakri. Bankastjórar eru staðnir að hvarfi skjala, samanber Glitnir. Enn er kennitölusvindl á fullu. Enn hefur Fjármálaeftirlitið ekki lokið rannsókn á Stími eftir ár. Þjófræðið blómstrar undir verndarvæng Geirs Haarde og Ingibjargar Sólrúnar.
Friðsamleg mótmæli duga ekki

Nú hefur andófsfólk farið í tvo mánuði á hverjum laugardegi á Austurvöll. Þar hafa verið fluttar ræður, hver annarri betri. Engin mótrök hafa komið frá stjórnvöldum. Þau hlusta ekki, alls ekki neitt. Þau hlusta ekki á neina, ekki einu sinni á færustu sérfræðinga heims í kreppum. Nú er farið að fækka í andófi á Austurvelli. Friðsamleg mótmæli hafa runnið sitt skeið. Þau hafa ekkert varanlegt gildi. Breyting verður ekki á ríkjandi þjófræði og fíflræði fyrr en andóf verður ófriðlegt. Ekkert gerist fyrr en grjótið er tekið upp og löggan fær tækifæri til að slasa einhvern. Þannig er lífsins gangur.
Áhyggjur af dagblöðum

Menntaráðherra Sjálfstæðisflokksins hefur komið sér upp verulegum áhyggjum af dagblöðunum. Þessar áhyggjur Þorgerðar Katrínar Gunnarsdóttir hafa vaxið í réttu hlutfalli við skuldir Moggans. Ríkisstjórnin undirbýr þá afsökun fyrir ríkisstyrk til blaðsins, að það varði lýðræðið. Ef Mogginn hætti að koma út, hafi það slæm áhrif. Því verði ríkisbankinn Glitnir að gefa Mogganum fjóra milljarða króna á kostnað skattgreiðenda. Tveir milljarðar fari í að kaupa ónýtt og verðlaust hlutafé í Mogganum. Tveir milljarðar séu víkjandi lán, en það er pólitískt heiti yfir gjöf, sem ekki endurgreiðist.
Formúla 1 bilar líka

Þegar aðrar formúlur bila í kreppunni, er engin furða, þótt erfiðleikar komi upp í Formúlu 1. Honda hætti þáttöku í frægasta og dýrasta kappakstri heims. Ber við þörf á sparnaði í hliðaratriðum, er bílasala staðnar víða um heim. Toyota er sögð vera að velta fyrir sér, hvort hún hafi ráð á formúlunni. Ráðamenn Formúlu 1 reyna að þrengja aðstæður til að spara keppnisliðunum peninga. Nú verða allir að keyra á sömu dekkjum og rætt er um sameiginlegar vélar og gírkassa. Kostunaraðilar hafa margir sætt ágjöf í kreppunni og vilja draga saman seglin. Formúla 1 er viðkvæmt lúxussport í kreppunni.
Bloggið í góðum gír

Bloggið á Íslandi er í góðum gír. 25 efstu bloggarar á blogg.gattin.is skrifa nánast allir um þjóðmál. Þar er enginn þeirra, sem skrifa fyrst og fremst persónulega dagbók. Ef ég skoða listann, er hlutfall rugls og áhugaverðs efnis ótrúlega hagstætt. Mun betri listi en visir.is og mbl.is. Svo ég tali nú ekki um dagblöðin með hinar löngu moðsuður hagsmunaaðila. Með því einu að fylgjast með blogg.gattin.is næ ég utan um pólitíska umræðu hér á landi. Og raunar einnig utan um síðasta sólarhring af fréttum daglegu fréttamiðlanna. Efast um, að bloggið sé komið svo langt í neinu öðru landi.
Valdarán á geðveikrahæli

Orð Björgvins Sigurðssonar bankaráðherra verða varla skilin öðruvísi en, að hann sé í stjórnarandstöðu. Telji samt betra að sitja áfram. Segir, að sér hafi verið haldið utan við gjaldþrot Glitnis. Ekki fengið að vita um það fyrr en á þriðja degi. Einnig segir hann Davíð ekki vilja tala við sig út af ágreiningi um Evrópusambandið. Seðlabankastjóri talaði semsagt ekki við bankaráðherra um yfirvofandi hrun, því að annað mál pirrar hann. Úr þessu varð svo valdarán Davíðs. Orð Björgvins hljóma eins og lýsing hans á geðveikrahæli. Óneitanlega nokkuð dýru hæli fyrir okkur, sem erum í lagi.
Mogganum gefnir 4 milljarðar

Ríkisbankinn Glitnir er kominn á fremsta hlunn með að gefa Mogganum fjóra milljarða. Tveir milljarðar af því eru verðlaust hlutafé og tveir milljarðar eru víkjandi lán. Þetta er ótrúlegt sukk með eignir skattborgaranna. Höfuðpaur málsins er Davíð Oddsson, sem reynir þessa dagana að safna saman eignafólki um Moggann. Hann er ríkur maður Davíð, getur veifað fjögurra milljarða króna eftirgjöf framan í verðandi hluthafa. Örlátur maður með annarra manna fé. Davíð er margt til lista lagt, en hann má ekki hafa með peninga að gera. Og allra sízt má hann vera seðlabankastjóri. Þar er hann gereyðingarvopn.
Gereyðingarvopnið Davíð

Ítrekað hefur verið vakin athygli á mótsögnum í áróðri Davíðs Oddssonar fyrir Davíð Oddssyni. Hann þóttist hafa boðað hrun bankanna í dularfullum símtölum. Á sama tíma gaf Seðlabankinn út skýrslu um fína stöðu bankanna. Hann þykist einn í heiminum vita um forsendur hryðjuverkalaga gegn IceSave. Á sama tíma neitar hann að upplýsa þær. Enda var Kastljósviðtalið við Davíð eitt og sér nægileg forsenda hryðjuverkalaganna. Davíð er ekki bara vandamál fyrir Sjálfstæðisflokkinn. Hann er gereyðingarvopn gegn efnahag þjóðarinnar.
Þriðja flokks ráðgjöf

Ríkisstjórnin hefur ekki leitað út fyrir þröngan hóp ráðgjafa af trúflokki nýfrjálshyggjunnar. Enginn þeirra sérfræðinga, sem hafa ráðlagt breytingar á stefnunni, hefur verið kvaddur til. Enginn hagfræðingur úr háskólum okkar né úr erlendum háskólum á borð við London School of Economics. Frægir fræðingar um kreppu hafa fjallað um Ísland, en ríkisstjórnin hefur ekki heldur leitað ráða hjá þeim. Enn sem fyrr styðst ríkisstjórnin við þriðja flokks ráðgjafa. Þeir trúðu ekki, að samfélagið mundi hrynja, því að trúarsetningar þeirra sögðu annað. Þetta hefur valdið víðtæku vantrausti á flaustri stjórnvalda.
Davíð er til skammar

Hrunið er ekki Davíð Oddssyni einum að kenna. En hann ber meiri ábyrgð á því en nokkur annar. Fyrst einkavinavæddi hann bankana sem forsætisráðherra og sá um, að eftirlit með þeim væri veikt. Það var að ráði frjálshyggjumanna í náhirð hans. Síðan trassaði hann sem seðlabankastjóri eftirlit með bönkunum og afnam bindiskyldu þeirra. Loks hefur hann hagað sér furðulega í hruninu. Hefur æst önnur ríki gegn Íslandi. Hefur sett á flot ýmsar hálfkveðnar vísur og dylgjur, einkum til að niðurlægja stjórnina. Hann hefur hagað sér eins og drykkjurútur á sómaheimili. Davíð Oddsson er landi og þjóð til skammar.
Lúbarðir og íhaldsssamir

Eðlilegt væri, að hálf þjóðin vildi nýjan flokk. Þó er hún ekki reiðubúin að segja skilið við pólitíska yfirstétt landsins. Hrun þjóðarinnar leiðir ekki til höfnunar á hefðbundinni pólitík. Aðeins 8% spurðra vilja kjósa nýja stjórnmálaflokka. Er lítið meira en fylgi Framsóknarflokksins eins. Flestir vilja þá gömlu, þótt tilfærsla hafi orðið milli þeirra. Þetta sýnir ný skoðanakönnun í dag. Ef menn vilja leiða nýja tíma inn í pólitíkina, verða þeir að gera það innan gömlu flokkanna. Fyrir utan hrun Sjálfstæðisflokksins er íhaldssemi lúbarinna kjósenda stærsta frétt könnunarinnar.
Samfylkingin er klofin

Ný skoðanakönnun sýnir, að hálf Samfylkingin styður ríkisstjórnina. Það er alvarlegur klofningur, sem getur orðið henni dýr. Því lengur, sem stjórnin er við völd, þeim mun meira eykst spennan. Enginn hefur verið látinn sæta ábyrgð af hruninu, þótt öllum megi ljóst vera, að það er manngert. Spennan í samfélaginu fær því ekki útrás og ábyrgðin lendir öll á ríkisstjórninni sameiginlega. Verði síðan kosið næsta vor eða haust, má búast við, að hálft fylgið verði Samfylkingunni laust í hendi. Faðmlag Sjálfstæðisflokksins getur reynst fleiri flokkum dýrt en Framsókn einni.
Símtöl sljórra landsfeðra

Ímyndaðu þér, að þú sért forsætis. Ímyndaðu þér, að Davíð hringi í þig í júní eða júlí og segi þér, að bankarnir muni hrynja. Mundir þú muna þetta samtal? Geir Haarde man það ekki. Man ekki spána um hrunið. Man bara að samtalið var í júlí, en ekki í júní eins og Davíð sagði. Er í lagi, að sljóir menn tuldri í símann um fjöregg okkar og gleymi öllu sitt á hvað? Er í lagi, að menn fatti ekki hrunspá? Er í lagi, að slíkar reginfréttir komi alls ekki fram í skýrslum seðlabankans? Í þessu símtali áttust við tveir menn, sem eru gersamlega ófærir um að tala í síma. Hvað þá annað og meira.
Raunasaga Ingibjargar Sólrúnar

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir á undarlega ráðherrasögu. Fyrsta hálfa annað ár hennar fór í að uppfylla draum Halldórs Ásgrímssonar um aðild að Öryggisráði Sameinuðu þjóðanna. Það var dýr rispa, sem náði ekki fram að ganga. Síðasta árið hefur hún svo verið upptekin við að standa vörð um nýfrjálshyggju Davíðs Oddssonar í peningamálum. Það var dýr varðstaða, sem setti þjóðina á hausinn. Hún trúði, að markaðshagkerfið gæti ekki hrunið. Hlustaði ekki á viðvaranir innlendra og erlendra sérfræðinga. Hafði heilt ár til að segja: Hingað og ekki lengra. Kaus frekur að binda trúss sitt við Halldór og Davíð.
Falskt gengi frestar bata

Gengið er 160 krónur á evruna í bönkum landsins, en 290 krónur á evruna í Seðlabanka Evrópu. Finnst ykkur það í lagi? Munurinn er 130 krónur. Ef menn einblína á verndað gengi í haftakerfi bankanna, geta menn lent í miklum vanda síðar. Erlendis er ekki til traust fyrir þessu 160 krónu gengi. Þar hafa menn trú á allt öðru og verra gengi. Þar er gengið ekki heldur verndað, heldur ræðzt af kaupum og sölum. Stjórnvöld hér reyna að mýkja lendingu krónunnar, en eru um leið fjarri veruleikanum. Gjaldeyrisskipti munu leka framhjá íslenzku bönkunum og fara á svarta markaðinn. Frestar öllum bata.
Ál og fiskur hrynja

Álverð hefur lækkað um helming á þessu ári og fiskur um fjórðung. Þetta eru helztu útflutningsafurðir Íslands. Þær hafa farið flatt í kreppunni. Ál er keypt til bíla- og flugvélaiðnaðar, sem hefur dregizt mikið saman. Sala á fiski hefur minnkað með minni kaupgetu almennings, einkum í Bretlandi. Þar sem kreppan dýpkar frekar en grynnist, má búast við framhaldi á þessu lága verði. Það munar um minna í þjóðarbúskap, þegar önnur útflutningsafurðin lækkar um helming og hin um fjórðung.
Össur: Davíð eineltir Geir

Við skulum gefa Össuri Skarphéðinssyni ráðherra orðið. Hann er að tala um Davíð Oddsson: “Hann leggur forystu Sjálfstæðisflokksins í einelti. Hann virðist nota hvert tækifæri til að grafa undan henni. Mér sýnist hann beinlínis vera að reyna að sundra flokknum. Davíð talar með þeim hætti, sem maður í hans stöðu getur ekki leyft sér. Og þó hann hafi vafalaust marga kosti og geti gegnt margvíslegum stöðum, þá hefur hann sýnt það, að hann er ekki hæfur til að þess að fara með það vald, sem felst í því að vera seðlabankastjóri.”
Ríkisrekið og orkulaust álver

Álverið fyrirhugaða í Helguvík hefur rekið á sker. Komið hefur í ljós, að áætlanir um orku voru ímyndanir. Álverssinnar virðast mér hafa slegið fram getgátum um gufuorku á svæðinu. Óvíst er, að gufuorka finnist til að keyra álverið. Og sú orka verður ekki notuð til annarra þarfa. Þeir tala nú um, að vatnsorka verði notuð til uppfyllingar. Einnig hefur komið í ljós, að fé er ekki til reiðu. Álrisar eru orðnir peningalausir og verða að fresta áætlunum um framkvæmdir. Álverssinnar suður með sjó hafa nú snúið sér til ríkisins til að sníkja fé. Ríkið á nú að fara að reka álver ofan á banka og annað.
Davíð fyllir mælinn

Davíð segist hafa sagt á fundi með ríkisstjórninni í júní, að bankarnir mundu hrynja. Ríkisstjórnin segir engan slíkan fund hafa verið haldinn og enga slíka aðvörun komið. Davíð segist vita, hvað olli hryðjuverkalögum gegn IceSave. Hann vill ekki segja, hvað það var, vegna bankaleyndar, sem hann annars vill ekki hafa. Davíð segist hafa varað við hruninu. Það kemur ekki fram í neinum skýrslum Seðlabankans. Davíð segir í sjónvarpi, að útlendir fái ekki peningana sína. Neitar svo að hafa sagt það. Davíð segir í dönsku blaði, að hann fari í pólitík, verði hann rekinn. Davíð hefur fyllt mælinn.
Harmleikur Davíðs og Geirs

Enn kastaði Davíð Oddsson skít í ríkisstjórnina í dag. Sagðist hafa sagt henni eindregið í júní, að bankarnir mundu örugglega fara á hausinn. Geir Haarde tekur þetta ekki til sín, enda tekur hann ekkert til sín. Lifir bara í limbói. Jafnframt tregðast hann við að taka á endurteknum uppákomum embættismannsins. Enn hefur seðlabankastjórunum ekki verið sagt upp og ekki yfirmönnum fjármálaeftirlitsins. Það þýðir, að öll ábyrgðin endar á forustupari ríkisstjórnarinnar. En við sakleysingjarnir höfum lifað enn einn dag enn eins snúnings á harmleik Davíðs og Geirs.
Skilja ekki pólitíska ábyrgð

Pólitísk ábyrgð gildir bara, þegar vel gengur. Í síðustu kosningabaráttu þakkaði Geir Haarde sjálfum sér fyrir velgengni síðustu ára. Nú segir hann ástandið ekki sér að kenna. Ábyrgð hans gildir bara í góðæri. Hann segir ástandið vera sér óviðkomandi. Í öðrum löndum taka ráðherrar pólitíska ábyrgð á vandræðum. Hér vita ráðherrar ekki einu sinni, hvað ábyrgð er. Slík viðhorf geta ekki gengið lengur. Þess vegna þurfum við kosningar sem allra fyrst. Þá getum við loksins persónugert vandann í Geir H. Haarde og Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur. Þau bera pólitíska ábyrgð á hruninu.