arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Fjölmiðlar og flýtimeðferð

Enginn íslenzkur fjölmiðill hafði burði til að kanna, hvort Björgólfur Thor væri að segja satt. Fullyrti í Kompási í haust, að brezk yfirvöld hefðu boðizt til að taka IceSave yfir í flýtimeðferð. Ef íslenzk stjórnvöld hefðu lánað Landsbankanum skitnar 200 milljónir punda. Til að kanna málið þurfti óháðan blaðamann,

Friðrik Þór Guðmundsson. Hann sendi fyrirspurn til brezkra stjórnvalda, sem nú hafa svarað. Kannast ekki við flýtimeðferð Björgólfs. Ég skil, að þrælslundaði Mogginn vantreysti sér til að efast um eiganda sinn. En margir aðrir fjölmiðlar eru í landinu. Þeir kiknuðu líka fyrir Bjögganum.
Ríkisstjórnin komin í rugl

Ríkisstjórnin er á hálum ís. Hún fæst ekki til að staðfesta kjördaginn í lok apríl, sem bendir til óhreins mjöls í pokahorninu. Hún þykist vera með tugi mála, sem hún þurfi að leggja fyrir þingið. Eins og hún viti ekki, að hún er minnihlutastjórn, sem þarf að semja við aðra um hvert einasta mál. Hún er komin í rugl, sem getur reynzt henni skeinuhætt. Hún þarf að átta sig á, að hún getur bara náð fram fjórum-fimm málum. Hin verða verkefni næstu stjórnar eftir kosningar. Hún þarf að semja við Framsókn um þessi fjögur-fimm mál. Og hún þarf á sama tíma að verjast firru Framsóknar um 20% afslátt af skuldum.
Sjóuð kvótagreifynja

Guðbjörg Matthíasdóttir er ekkja Sigurðar Einarssonar kvótagreifa í Eyjum. Hún er í fréttum vegna aðildar að nýju félagi um Moggann. Það er ekki í fyrsta skipti, sem Guðbjörg kaupir dagblað. Fyrir nokkrum árum keypti hún DV til að setja það undir Óla Björn Kárason. Verðið var milljarður, enda hafði blaðið skilað hagnaði árum saman. Óli Björn keyrði það hins vegar í gjaldþrot á tæpu ári. Guðbjörg tapaði hlutafénu og Landsbankinn tapaði enn meira. Í haust gekk henni betur, þegar hún seldi hlutabréf sín í Glitni einum sólarhring fyrir gjaldþrot bankans. Það var aldrei rannsakað.
Tíðarandinn tekur við sér

Tidarandinn.is, hefur endurnýjazt. Hann er blogggátt, sem tínir upp blogg þekktra manna og flokkar það. Þar eru þingmenn og bæjarstjórnarmenn, ýmsir flokksmenn, fjölmiðlamenn og áhugamenn. Einnig eru þar söfn frétta og bloggs á ýmsum sviðum. Tíðarandinn keppir við Blogg.gattin.is og Fretta.gattin.is, sem hingað til hefur haft forustu í þessu. Þær birta þó alla nafngreinda bloggara, en Tíðarandinn grisjar þá. Þetta eru öðru vísi gáttir en mbl.is, visir.is, dv.is og eyjan.is, sem ná bara til eigin bloggara. Líf er að færast í þennan bransa og Tíðarandinn er kominn í hörku fína samkeppni.
Pressan er á klafa

Lengi hafa fjölmiðlar viljað teljast frjálsir og óháðir. Sumir hafa ekki staðið undir þeim væntingum. Fráleitast er þó, að vefritið Pressan segist vera óháð. Í raun er hún uppvakningur gamla Tímans, málgagn flokkseigenda Framsóknar, höll undir fjármálafursta. Í forsvari eru ímyndunarfræðingar úr Framsókn, Björn Ingi Hrafnsson og Steingrímur Sævarr Ólafsson. Björn Ingi reyndi fyrir ári að einkavæða mannauð Orkuveitunnar gefins. Peningarnir koma frá Róbert Wessmann, sem vill ná undir sig sjúkrastofnunum suður með sjó. Wessmann á líka Viðskiptablaðið og færir núna út kvíarnar í fjölmiðlun.
Fólkið og stefnan brugðust

Fremstu frjálshyggjugaurar Sjálfstæðisflokksins töluðu gegn eftirliti. Pétur H. Blöndal. Birgir Ármannsson og Sigurður Kári Kristjánsson kölluðu það eftirlitsiðnað í háðungarskyni. Þeir trúðu þeirri kenningu frjálshyggjunnar, að auðhyggjan bæri í sér mátt til að leiðrétta kúrsinn. Trúbræður þeirra í Seðlabankanum og Fjármálaeftirlitinu voru sama sinnis. Þess vegna tók Davíð ekkert mark á aðvörunum Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og norrænna seðlabanka í apríl 2008. Þessi trúarbrögð leiddu þjóðina út í hrunið. Það voru ekki bara frjálshyggjugaurarnir, sem brugðust, heldur frjálshyggju-ofsatrúin sjálf.
Ítrekuð mistök Ingibjargar

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir er ekki farsæl. Hún er sterkur leiðtogi, sem hefur hvað eftir annað tekið rangar ákvarðanir. Leiddi Samfylkinguna inn í Blair-isma, brezka frjálshyggju með ívafi af fasisma. Tók upp samstarf við misheppnaðan Sjálfstæðisflokk. Gekk berserksgang um heiminn til að komast í Öryggisráðið. Hlustaði ekki í apríl á aðvaranir Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og norrænu seðlabankana. Með Geir Haarde stýrði hún þjóðinni út í hrunið. Hún hélt mánuðum saman dauðahaldi í ríkisstjórn, sem nú er orðin alræmd fyrir verkkvíða. Hún er sterkur, en engan veginn farsæll kafteinn.
25% án nokkurrar ábyrgðar

Sjálfstæðisflokkurinn á bágt. Hann telur frjálshyggjuna ekki hafa brugðizt, heldur fólk í útrás, bönkum, Seðló og ríkisstjórn. Bara Geir Haarde og Árni Mathiesen tóku ábyrgð. Áfram er í boði fólk úr bankasukkinu, svo sem Illugi Gunnarsson og Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir. Einnig fólk, sem eindregið styður róttæka frjálshyggju án eftirlits, svo sem Pétur H. Blöndal. Birgir Ármannsson og Sigurður Kári Kristjánsson. Ég efast um, að þetta fólk selji í kreppunni. Kannski hafa flokksmenn vit fyrir því, hafna því í prófkjöri. Eða kannski nær Flokkurinn sjálfkrafa 25% fylgi án þess að axla neina ábyrgð.
Áfram gamla vanhæfa liðið

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir hefur handvalið sig og Össur Skarphéðinsson í annað og þriðja sæti lista Samfylkingarinnar í Reykjavík. Það gerir hún í skjóli Jóhönnu Sigurðardóttur, sem skipar fyrsta sætið. Ekki er þetta í bókstaflegu samræmi við prófkjörsreglur. En Samfylkingin lætur handvalið samt yfir sig ganga. Þótt þetta séu ábekingar að hruni þjóðarinnar sem ráðherrar í vanhæfu ríkisstjórninni. Þannig halda gömlu andlitin áfram hjá flokknum. Jafnvel Kristján L. Möller, sem er kjördæmispotari, sérfræðingur í jarðgöngum. Skyldu sumir Samfylkingarmenn ekki finna óbragð að þessu öllu?
Verður vondur forstjóri

Verður vondur forstjóriEkki er ég hissa á, að norsk stjórnvöld hafi efasemdir um Anders Fogh Rasmussen sem næsta framkvæmdastjóra Atlantshafsbandalagsins. Anders hefur verið eindreginn stuðningsmaður heimsvaldastefnu Bandaríkjanna. Hann hefur sent danska hermenn henni til stuðnings. Hann er eins konar Svarti-Pétur í hópi norrænna forsætisráðherra. Ingibjörg Sólrún Gísladóttir er hins vegar ánægð með Anders og segir hann verða góðan framkvæmdastjóra bandalagsins. Ég held, að hún sé ekki í umtalsverðu sambandi við raunveruleikann. Anders getur ekki sveigt bandalagið af óheillabraut þjónustulundar við Bandaríkin.
Feitu öndinni lokað

Einu þekktasta veitingahúsi heims hefur verið lokað um óákveðinn tíma. Tæplega 40 manns fengu í vikunni matareitrun hjá Heston Blumenthal á Fat Duck í nágrenni Lundúna. Grunur leikur á sniglagraut, en engin örugg niðurstaða hefur fengizt. Þetta er áfall fyrir veitingahús, sem rukkar hvern gest að meðaltali um 130 pund. Það eru rúmlega tuttugu þúsund krónur. Mér finnst líklegt, að veitingahúsum, sem leika sér með matinn, sé hætt við matareitrun. Mikil forvinnsla og mikil notkun bindiefna í nýklassískri myndlistar-matreiðslu býður hættunni heim.
Útifundadampurinn farinn

Dampurinn er farinn úr mótmælum á útifundum. Hástigið var 21. janúar fyrir utan Þjóðleikhúskjallarann, þegar Samfylkingin fór á taugum. Það leiddi til falls ríkisstjórnarinnar. Lokahnykkurinn var á fimmtudag, er Davíð Oddsson fór úr Seðlabankanum. Þetta voru tvö meginverkefni byltingarinnar, að losna við vanhæfa ríkisstjórn og vanhæfa bankastjóra. Önnur verkefni eru smærri í sniðum og megna ekki að draga þúsundir á Austurvöll. Ekki einu sinni kröfur um eignaupptöku, stjórnlagaþing og stjórnarskrá. Fjórflokkurinn hefur náð vopnum sínum og dregur til sín fylgið með yngri andlitum í gamla stílnum.
Tvöföld afneitun öfga

“… öfgamenn, sem telja sig vera í stríði gegn meintri heimsvaldastefnu Bandaríkjanna, kveiktu í fjórum stórmörkuðum …” Svo segir Fréttablaðið í dag. Annað hvort “telja menn sig vera í stríði gegn heimsvaldastefnu” eða þeir “eru í stríði gegn meintri heimsvaldastefnu.” Ekki tvær afneitanir í senn, ekki tvöföld afneitun. Höfundi textans, aa, er svo mikið í mun að setja gjá milli sín og vinstri öfgamanna, að hann sést ekki fyrir í texta. Þar fyrir utan var alls ekki sýnt fram á, hverjir kveiktu í stórmörkuðunum. Pólitísk viðhorf skriffinna skína oft í gegn í fréttum.
Ómar er þjóðargersemi

Gott er, ef Íslandshreyfing Ómars Ragnarssonar semur við annað afl í pólitík um aðild að því. Ómar er þjóðargersemi, sem hefur meiri innsýn í náttúru og umhverfi en aðrir Íslendingar. Komið hefur í ljós, að hann selur samt ekki nógu vel til að komast einn síns liðs á þing. Á lista með öðru fólki getur salan hins vegar gengið vel. Gott er, að Samfylkingin taki við Ómari, því að gerðir flokksins í umhverfismálum hafa vægast ekki verið frambærilegar. Með Ómari innanborðs er líklegra að efndir verði í samræmi við loforð. En fari hann ekki fram, verða umhverfismál jafnt illa haldin hjá flokknum sem fyrr.
Jóhanna og Ingibjörg semja

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir vill áfram vera formaður Samfylkingarinnar. Vill hins vegar víkja fyrir Jóhönnu Sigurðardóttur í sæti á lista flokksins. Sem þýðir væntanlega, að þær leiði hvor sinn lista. Ingibjörg vill, að Jóhannna verði forsætisráðherraefni flokksins eftir kosningarnar í vor. Enda er raunar óvíst, að Ingibjörg hafi styrk flokksmanna til að sækjast eftir því. Röðun á lista ráða þær ekki prívat og persónulega, prófkjörin ráða því. En samkomulag þeirra mun ráða ferðinni og er til þess fallið að efla fylgi flokksins. Er liður í, að Samfylkingin mæti með hreint borð til kosninga.
Leikriti forsetans lokið

Fallin eru leiktjöld Ólafs Ragnars Grímssonar forseta. Eftir langvinna ást þjóðarinnar er hann skyndilega orðinn óvinsæll. Stuðningur við hann hefur hrunið með hruni þjóðarinnar. Margt af því, sem hann hossaði sér á, hefur snúizt gegn honum. Myndirnar af honum með útrásarvíkingum á þeysireið um heiminn, eru orðnar að búmerangi. Forseti útrásarvíkinga er orðinn að forseta fjárglæframanna. Tilraunir hans til að endurhanna ímynd sína hafa ekki tekizt. Frægðargræðgi hans við myndun nýju ríkisstjórnarinnar varð mörgum ljós. Leikriti Ólafs Ragnars Grímssonar er lokið.
Örmagna þjóð vanhæf

Ísland er svo örmagna af rótgróinni spillingu, að eingöngu útlendingur gat tekið við Seðlabankanum. Svo lítið traust er eftir í samfélaginu, að enginn Íslendingur gat tekið við. Límið er gersamlega farið eftir áratuga óstjórn Sjálfstæðisflokks, fyrst með hjálp Framsóknar, síðan Samfylkingar. Verið getur, að stjórnarskráin banni útlendinga, en það sannar þá, að hún er ónýtt plagg. Hún nær ekki yfir þá staðreynd, að Íslendingar eru vanhæfir til að vera fullvalda þjóð. Enn styðja 25% kjósenda Sjálfstæðisflokkinn, sem er sameiningartákn spillingar ráðamanna og tröllheimsku almennra flokksmanna.
Fæddir gamlir og ættgengir

Framsókn er farin að dala í könnunum eftir kúfinn af nýjabrumi Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar. Flokkurinn tapaði á sérstöðu Höskuldar Þórhallssonar í seðlabankamálinu. Mig grunar líka, að hann hafi verið hvattur af nokkrum fjárplógsmönnum, sem telja Framsókn vera sinn pólitíska arm. Flokkurinn tapaði líka á tillögunni um 20% niðurfærslu skulda. Hagfræðingar hökkuðu hana í sig og kjósendur létu ekki ginnast, samkvæmt nýjustu könnun. Ég held, að Framsókn eigi erfitt með að búa til skil milli gömlu og nýju Framsóknar. Mörg nýju andlitanna eru fædd gömul og sum eru raunar bara ættgeng.
Jóhanna tekur við flokknum

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir er afburða greindur stjórnmálamaður. Slíkum er stundum hætt við að líta niður á sitt nánasta umhverfi. Ingibjörg var ein af þeim, lokaðist inni í fílabeinsturni. Áttaði sig hvorki á hruninu né á eftirleiknum. Fjarvera hennar vegna veikinda kom losi á virka flokksmenn. Þeir studdu í hjarta sínu andófið. Tök Ingibjargar á flokknum brugðust örlagakvöldið 21. janúar í Þjóðleikhúskjallaranum. Þar fundaði Samfylkingin undir búsáhaldabarsmíðum og brennum og fór á taugum. Stjórnin féll, Jóhanna Sigurðardóttir tók við sem flokksstjóri og hefur til þess

yfirburðafylgi.
Öygard var ekki í Vöku

Fínt er að fá Norðmann í Seðlabankann. Svein Harald Öygard er ekki skyldur neinum Íslendingi eða tengdur, guði sé lof. Hann er ekki á framfæri neins flokks eða hagsmuna. Hann er ekki í Sjálfstæðisflokknum og hefur ekki verið í stjórn Vöku. Mikil tilbreyting er að fá hæfan seðlabankastjóra eftir algera og blinda vanhæfni síðustu ára. Vonandi líður Öygard enga séríslenzka sérvizku í bankanum. Vertu velkominn. Meiri efasemdir hef ég um Arnór Sighvatsson sem aðstoðarbankastjóra. Hann hefur árum saman verið of mikið tengdur algeru og blindu aðgerðarleysi Seðlabankans í bankasukkinu.
Lestarstöð frjálslyndra

Guðjón Arnar Kristjánsson er bjartsýnn maður. Frá upphafi hefur Frjálslyndi flokkurinn verið eins konar lestarstöð, þar sem menn koma og fara. Að þessu sinni hafa flestir málsmetandi menn sagt skilið við flokkinn. Guðjón Arnar er hinn hressasti og segir mann koma í manns stað. Eflaust er það rétt hjá honum. Samt telur hann sig þurfa að halda aðalfund flokksins í kyrrþey, svo að fólk ómaki sig ekki þangað. Skoðanakannanir gefa flokknum litla von um þingmenn. Guðjón Arnar hefur mátulega mikla bjartsýni til að stjórna afskekktri og fáfarinni lestarstöð.
Gallaðar skoðanakannanir

Löngum hafði ég mesta trú á könnunum Fréttablaðsins, enda voru þær oftast nálægar kosningaúrslitum. Efast hins vegar um gildi þess, að minnka fjölda óákveðinna með því að spyrja þá ítrekað um líklegan flokk og sérstaklega um Sjálfstæðisflokkinn. Þannig var svarhlutfalli lyft úr 53% í 69%. Ég efast líka um könnun, sem ekki tekur á boðuðu framboði þeirra, sem hröktu fyrri ríkisstjórn frá völdum. Ég held, að fylgi flokkanna sé ofmetið í könnuninni, einkum Sjálfstæðisflokksins. Draga þarf nokkra þingmenn frá flokkunum vegna þessa. Mikilvægt er, að kannanir taki á sérstæðum skilyrðum líðandi stundar.
Landhreinsun tortímandans

Þjóðinni léttir að heyra, að tortímandinn er farinn úr Seðló í síðasta sinn. Saga hans í pólitík var löng og skelfileg. Sem forsætis setti hann upp peningakerfi með nánast engu eftirliti, svonefnda frjálshyggju. Síðan sá hann um, að Seðlabankinn notaði ekki tæki, sem hann gat beitt til að hafa hemil á bönkunum. Loks gaf hann út prentaðar skýrslur um, að allt væri í lagi með bankana. Á sama tíma segist hann hafa varað Geir Haarde prívat og persónulega við stöðu bankanna. Viðtal hans í Kastljósi var samfelld hríð af rökleysum og dylgjum og smjörklípum og rauðsíldum. Landhreinsun er að honum.
Ingibjörg ekki í náð Davíðs

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir neitar að hafa fengið meintar aðvaranir Davíðs. Samkvæmt því er eingöngu um samtöl hans og Geirs að ræða, þegar Davíð þykist hafa varað munnlega við hruninu. Á sama tíma og hann sagði skriflega, að allt væri í lagi með bankana. Þeim hershöfðingjum frjálshyggjunnar ber að vísu ekki saman um orðalag. En Geir viðurkennir með flóknu orðalagi, að einhver slík samtöl hafi átt sér stað. Ef þetta er rétt, hef ég haft Ingibjörgu Sólrúnu fyrir rangri sök. Hún ber bara sömu ábyrgð á hruninu og aðrir ráðherrar, en ekki sérstaka ábyrgð fyrir að hafa verið í náð Davíðs.
Þrætubókarlist Davíðs

DV birtir í dag mörg dæmi um órökrétta þrætubókarlist Davíðs Oddssonar í Kastljósi. Sum orð hans voru smjörklípa, önnur voru rauðsíld. Yfirfærsla á spyrjandann var algeng og sóknarvörn ekki síður. Lesið listann á

DV.is ykkur til skemmtunar. Dæmi eru: Fjöldi fólks, sem ekki vill náta nafns síns getið, hefur leitað til mín og sagt mér, að það treysti engum betur en mér. Allir treysta Seðlabankanum, því að hann einn hélt öllu gangandi. Þetta vita þeir, sem þekkja málið og vilja kynna sér það. Margt á eftir að koma í ljós, sem sýnir, að ég hef alltaf haft rétt fyrir mér. Næstu spurningu takk.
Latur saksóknari hrunsins

Við þurfum strax að fá að vita, hvaða pólitíkusar fengu hvaða sértækar fyrirgreiðslur í bönkunum. Við þurfum að fá að vita það fyrir prófkjör. Því er ófært að hafa latan saksóknara bankahrunsins. Ólafur Þór Hauksson virðist bara raða skjölum. Hefur ekki sýnt neitt frumkvæði, hefur ekki kallað fyrir Davíð Oddsson. Sá fullyrti þó, að hann viti um nokkur hundruð aðila, sem hafi fengið sértæka fyrirgreiðslu. Brýnt er vita strax, hvaða pólitíkusar eru í þeim hópi. Ekki er nóg að frétta það eftir prófkjör. Fjölmiðlar þurfa að spyrja Ólaf Þór alvarlegra spurninga um vinnuhraða og vinnuplan hans.
Geir umlar enn

Ekki veit ég, hvers vegna hinn verkkvíðni Geir Haarde heldur blaðamannafund út af Davíð Oddssyni. Hann gat að minnsta kosti ekki svarað spurningum um sex viðtöl við Davíð. Virtist þó játa, að þau hafi átt sér stað. Málið er undarlegt. Á sama tíma og prentaðar skýrslur Seðlabankans sögðu frá góðri stöðu bankanna, segir Davíð prívat frá vondri stöðu þeirra. Geir Haarde og Ingibjörg Sólrún Gísladóttir tóku ekki mark á honum. Hafa líklega trúað skýrslum bankans betur en tali bankastjórans. Það eitt sýnir, hversu fráleitt er að hafa virkan pólitíkus í forsvari fyrir Seðlabankanum.
Óþarft er að trúa Davíð

Óþarft er að trúa Davíð

ngin ástæða er til að trúa Davíð Oddssyni í nokkru. Hann er ófyrirleitinn og sleipur pólitíkus, sem komst út á spillingu í Seðlabankann. Öllu, sem hann segir, þarf að taka með varúð. Fullyrðingum um sinnuleysi ríkisstjórnar Geirs Haarde ber ekki að trúa bókstaflega. Ásakanir hans um siðleysi viðskiptabankanna eru samt þess eðlis, að þær þarf að rannsaka. Einnig fullyrðingar hans um sinnuleysið. Allt þarf að koma upp á borð í tengslum við bankahrunið. Hinu er ekki að leyna, að þungu fargi verður létt af þjóðinni, þegar ófyrirleitinn og sleipur pólitíkus hverfur úr Seðlabankanum.
Sprengjan veki saksóknarann

Ólafur Þór Hauksson, saksóknari bankahrunsins, hefur skrítna hugmynd um verklag sitt. Hann hvetur Davíð Oddsson til að senda sér ábendingar um refsiverða starfshætti í bönkunum. Saksóknarinn á ekki að sitja á rassi sínum og bíða. Hann á að kalla seðlabankastjórann fyrir, láta lögguna sækja hann. Ólafur Þór á ekki að biðja Davíð um upplýsingar, heldur krefja hann um þær. Davíð er búinn að segja þjóðinni, að nokkur hundruð einkahlutafélög hafi fengið sérfyrirgreiðslu í bönkunum rétt fyrir hrunið. Þar á meðal séu þekktir aðílar í pólitík. Það er sprengja, sem á að vekja saksóknarann.
Litli seðlabankamaðurinn

Munið eftir litla landssímamanninum, sem kom upp um svindl í símabransanum. Nú er kominn litli seðlabankamaðurinn. Sá mjatlar út upplýsingum um ólöglegt athæfi banka, fyrirtækja og einstaklinga. Hann vísaði réttvísinni á arabíska sjeikinn, sem fékk að fara í hlutabréfaleik í Kaupþingi. Nú hefur hann gefið í skyn, að tugir fyrirtækja og gæludýra hafi fengið sérstaka fyrirgreiðslu bankanna. Fyrst gaf han það í skyn á fundi í haust, en þá setti hann það fram sem hótun. Nú finnst honum kominn tími til að framkvæma hótunina. Annað hvort til að bjarga sér fyrir horn eða til að taka fleiri með sér í fallinu.
Sérstök fyrirgreiðsla

Davíð Oddsson upplýsti ekki, hver fyrirtækin og mennirnir voru, sem fengu sérstaka fyrirgreiðslu í bönkunum í tengslum við hrunið. Í Kastljósi sagði hann þessa aðila skipta hundruðum, þar á meðal þekkt fólk í stjórnmálum. Hann hafi bent rannsóknaraðilum á þetta, en ekkert hafi verið gert með það. Lögreglustjórar og Fjármálaeftirlitið hafa stungið þessu undir stól. Nú hefur verið skipaður sérstakur saksóknari, sem væntanlega lætur það verða sitt fyrsta verk að fá listann hjá Davíð. Ef hann er réttur, hefur ósiðlega verið forðazt að velta við steinum í tíð ríkisstjórnar Geirs Haarde.
Trúhneigð fæðubótarþjóð

Íslendingar trúa ekki eins mikið á guð og ýmsar aðrar þjóðir. Þeir eru þó ekki trúlausir með öllu, trúa á huldufólk og andafundi og stólpípur. Einna sterkust er trú Íslendinga á fæðubótarefni af ótal tegundum, andoxunarefni, prótein og fitubrennsluefni. Þeir, sem borða fjölbreyttan mat í samræmi við meðmæli Lýðheilsustöðvar, þurfa engin fæðubótarefni. Kannski hinir, sem lifa á ruslfæði. Engin vísindarök eru fyrir fæðubótarefnum. Makalaust er, að við eyddum í fyrra þremur milljörðum króna í fæðubótarefni. 250 tonn af ofsatrú. Þeir rugluðustu borða nánast engan alvörumat, lifa bara á fæðubótarefnum.
Davíð og andvaraleysið

Davíð Oddsson sagði fátt nýtt í kvöld. En skilja mátti, að andvaraleysi ríkisstjórnar Geirs Haarde hafi verið meira en áður var talið. Davíð gerir mikið úr aðvörunum sínum fyrir hrunið. Minnist hins vegar ekki á samhliða skýrslur Seðlabankans, sem sögðu viðskiptabankana í góðu lagi. Og minnist enn síður á, að Seðlabankinn greip ekki í tæka tíð til aðgerða til að hefta óráðsflug bankanna. Að venju dylgjaði hann um kræsilegar upplýsingar, sem hann hefði, en vildi ekki segja frá. Sagði það mundu koma síðar í ljós. Og ekki hrakti hann almennt vantraust umheimsins á seðlabankastjóranum Davíð.
Eiríkur rífur kjaft

Eiríkur Guðnason seðlabankastjóri skammast sín ekki fyrir að setja bankann á hausinn. Ekki heldur fyrir að sofa á verðinum, þegar viðskiptabankarnir fóru á hausinn. Hann þráast við að hunzkast úr bankanum. Þar á ofan telur hann sig geta rifið kjaft við Jóhönnu Sigurðardóttur fyrir að sinna ekki verkum hennar. Fyrir óvönduð vinnubrögð og óviðeigandi yfirlýsingar. Eiríkur ætlar semsagt að yfirgefa bankann í algerri skömm og algeru tjóni. Þarf ekki að höfða mál gegn svona dólgi?
Framsókn fer með himintunglum

Framsókn samdi bænarskrár og kallar þær tillögur í efnahagsmálum. Ein skráin snýr að landsstjóra Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Hún biður hann um að lækka vexti. Ekki er ákvæði um, hvað gera skuli, ef landsstjórinn verður ekki við bóninni. Önnur bænarskráin snýr að erlendum lánardrottnum bankanna. Þeir eru beðnir um að slá 20% af kröfum sínum í húsnæðislán. Á þeirri forsendu, að þeir séu svo illu vanir, hafi orðið að afskrifa hluta af öðrum lánum. Ekki er ákvæði um, hvað gera skuli, ef þeir verða ekki við bóninni. Framsókn er nefnilega komin í kosningastuð og fer með himintunglum í óskhyggju.
Prófkjör í þingnefnd

Prófkjörsslagur Framsóknar er hafinn, hófst í viðskiptanefnd Alþingis. Þingmenn flokksins í Norðausturkjördæmi fóru þar hvor í sína áttina. Birkir J. Jónsson studdi álit ríkisstjórnarflokkanna og Höskuldur Þórhallsson studdi álit Sjálfstæðisflokksins. Formaðurinn fór heljarstökk við að skýra, að hvort tveggja álitið væri gott. Væri í samræmi við stuðning Framsóknar við ríkisstjórnina. Framsókn væri bara að æfa sig í sjálfstæðri hugsun. Þetta er gamla Framsókn eins og við þekkjum hana. Komin með innanflokksslag frambjóðenda sinna inn í þingnefnd. Og Höskuldur mætir svo bara ekki þar.
Þetta er gamla Framsókn

Áhugafólk um einangrun Sjálfstæðisflokksins á ekki að ímynda sér stuðning Framsóknar. Hún getur hallazt til hægri eftir kosningar, þótt hún hafi nú brosað til vinstri í nokkrar vikur. Stuðningur hennar við nýja ríkisstjórn er of dýru verði keyptur og verður dýrari með degi hverjum. Bezt er að rjúfa þing og boða til kosninga eftir sex vikur. Þá verður kosið um ríkisstjórn og seðlabanka. Augljósar rakatætlur Höskuldar Þráinssonar verða fólki í fersku minni. Það hefur séð og heyrt, að hann er ekki frambærilegur. Framsókn mun líða fyrir, að gamalt já-já-og-nei-nei eðli hennar kom óþægilega í ljós.
Hægri og vinstri Framsókn

Framsókn styður ekki lengur seðlabankafrumvarpið. Hún hefur klofnað milli hægri og vinstri afla og sett aðgerðir í fjármálum í uppnám. Líklega verður Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn að fresta komu fulltrúa sinna meðan þetta uppnám stendur. Vont er fyrir ríkisstjórn að sýna veikleika sína. Hún hefur ekki tök á Framsókn, sem þekkir vel haltu mér – slepptu mér, já já og nei nei. Tæpast verður þó myndaður nýr meirihluti Framsóknar og Sjálfstæðis, það yrði sjálfsvíg Framsóknar. Nær og nær færist þó sú hugsun, að þetta gangi ekki lengur. Jóhanna getur neyðst til að rjúfa þing og boða strax til kosninga.
Vísvitandi útúrsnúningar

Íslenskt meðlæti heitir fyrirtæki, sem flytur inn frosið grænmeti, pakkar því og merkir með íslenzku fánalitunum. Slík iðja heitir á íslenzku að villa vísvitandi um fyrir neytendum. Pökkun felur ekki í sér framleiðslu, bara virðisauka. Framleiðslan sjálf er útlend. Blekkingin er vísvitandi, hvort sem grænmetið kemur frá Evrópu eða Asíu. Hvort sem íslenzkt grænmeti er fáanlegt eða ekki. Hvort sem varan er góð eða vond. Auðvelt er að átta sig á, að innflutta vöru má ekki merkja sem íslenzka framleiðslu. Vísvitandi útúrsnúningar í yfirlýsingu fyrirtækisins breyta engu um staðreyndirnar.