arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þjóðremburáðherrann

Vel er við hæfi að Sigmundur Davíð Gunnlaugsson forsætis hefur verið gerður að þjóðremburáðherra. Slík mál eru tekin úr öðrum ráðuneytum, sérstaklega menntamála, og flutt yfir í forsætis. Sigmundur hefur löngum svifið á vængjum þjóðrembu. Og flýgur því hærra, sem tímar líða fram. Um þessa skipan mála segir Guðmundur Steingrímsson þingmaður: “Sérstök pólitísk áhersla á þjóðmenningu hefur ekki alltaf endað vel. Viðvörunarbjöllur hringja …” Við sáum síðast slíka áherzlu í Þriðja ríkinu hjá Hitler sáluga. Nú á tímum er venjan sú að hafa þjóðmenningu með annarri menningu í menningarráðuneyti.
Þrír góðir Húsvíkingar

Þrír góðir við Húsavíkurhöfn: Pallurinn, Gamli-Baukur og Naustið. Pallurinn reyndist bezt. Frábært eldaður þorskur dagsins, því miður samt ofsaltaður. Það er della hjá ungum kokkum. Verðið var gott, 2000 krónur, enda er húsið bara tjald. Rustalegt er líka í Naustinu, sem stælir Sægreifann. Þar er grillaður fiskur á spjóti. Blálanga dagsins nákvæmlega rétt og stutt elduð, kostaði 2200 krónur. Gamli-Baukur bauð fagurt fram reiddan steinbít dagsins, en á mun hærra verði, 3000 krónur. Svo er hér Salka, hvar ég fékk hálfhráan steinbít dagsins með haug hvítra hrísgrjóna. Át gúrkuna, 2250 krónur, sjitt.
Byssuglaður þingmaður

Árin 2001-2007

létust 245 manns í Norður-Ameríku eftir að löggan teisaði þá. Þeir sættu rafstuði úr Taser-byssum. Löggan á Íslandi vill endilega fá þessi vopn og ríkislögreglustjóri geymir nokkur niðri í skúffu. Nýr þingmaður Sjálfstæðisflokksins í Suðurkjördæmi vill dusta rykið af þessu hættulega drápstæki löggunnar. Takist honum það, verður rafbyssum misbeitt eins og hvarvetna hefur gerzt, þar sem þær hafa verið notaðar. Vilhjálmur Árnason er síðastur í langri röð rugludalla, sem kjósendur á Suðurlandi hafa vakið upp gegn varnarlausri þjóð. Höfum við gert Sunnlendingum eitthvað?
Ömmi keppir við Simma

Fleiri en Sigmundur Davíð Gunnlaugsson vekja athygli fyrir ósvífna pólitík. Ögmundur Jónasson stjórnarandstæðingur keppir við ríkisstjórnarsinna. Gamli innanríkisráðherrann heimtar, að innheimtuaðgerðum og nauðungarsölum verði frestað. Hann leggur þetta fram tveim vikum eftir eigin embættislok. Sem innanríkisráðherra lagði hann þetta ekki til. Nei, bara eftir að hann var orðinn ábyrgðarlaus. Þetta er sami lýðskrumarinn, er sagði Evrópu vera eitt eldhaf, þar sem Íslendingum væri boðið eldvatn og glerperlur fyrir að gefa eftir sjálfstæðið. Sumum verstu þjóðrembingunum er bara alls ekki sjálfrátt.
Óðagotið súrnaði

Fyrrum forstjóri Orkuveitunnar er skólabókardæmi um óðagotsmann í verkfræði. Guðmundur Þóroddsson segir, að á hans tíma hafi valið staðið milli varkárni og gróða. Stefnt hafi verið að hinu síðara með því að virkja hratt og stórt á Hellisheiði. Við höfum séð gróðann, brennisteinseitrun, jarðskjálfta af mannavöldum, hitaþurrð og spaghetti af heitavatnsrörum milli Kolviðarhóls og Hverahlíða. Vísindamenn sögðu á tíma Guðmundur og segja enn, að betra sé að fara með gát og læra af biturri reynslu. Gamli forstjórinn mátti ekki vera að slíku. Hans tegund af jarðvarma-verkfræði er næsti bær við skáldskapinn.
Vú-dú og abrakadabra

Fjármálaráðherra kvartar um, að taprekstur ríkisins sé meiri en ætlað var. Bjarni Benediktsson hefur lausn. Hyggst lækka skatta á fyrirtækjum, vaskinn í ferðaþjónustu, svo og skatt á benzíni og laun. Þetta heitir vú-dú hagfræði og hefur verið vinsæl meðal umba auðsins í Bandaríkjunum. Þar hefur hún sett ríkissjóð á hvolf. Hinn snjalli sérfræðingur í vafningum og öðru braski á kostnað skattgreiðenda hyggst taka þetta upp hér á landi. Einkunnarorð vú-dú hagfræðinnar eru: Hækkum skatttekjur með því að lækka skattprósentu. Hvergi hefur reynslan orðið sú. En Ísland fylgir auðvitað engum hagfræðilögmálum.
Umhverfis-tossarnir

Umhverfismál verða fremsta mál þessarar aldar. Áhrif mannkynsins á umhverfið verða öllum ljós um allan heim. Nema framsóknarmönnum á Íslandi. Þeir lifa enn á nítjándu öld. Dæmigerður framsóknarmaður er Sigurður Ingi Jóhannsson, sem vill rýra umhverfisráðuneytið og helzt losna við það. Enda óttast slíkir helzt, að varkárni hefti möguleika bændasona á að rótast um á skurðgröfum og jarðýtum. Hatrið á umhverfinu er líka rótgróið í öðru afturhaldi, sem óttast tekjutap gráðugra, í Sjálfstæðisflokknum. Næstu fjögur ár munu Íslendingar því dragast enn frekar aftur úr varkárari umheimi í meðferð umhverfismála.
Nefndir – ekki efndir

“Engar efndir, bara nefndir” er góð lýsing Katrínar Júlíusdóttur þingmanns á afdrifum loforða um afskriftir skulda heimilanna. “Strax” var lofað á sínum tíma, þegar spurt var um efndir. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson forsætis lagði í gær fram tillögu til þingsályktunar í tíu liðum. Þeir fjalla allir um, að nefndir verði skipaðar í einstökum þáttum málsins. Þær eru stundum kallaðar hópar eða sérfræðingahópar eða verkefnisstjórnir. Mál verða réttlega skoðuð og margir aðilar koma þar að. Því má ekki búast við neinum afskriftum næstu árin. Sem betur fer. Ferlið í heild kallast: “Engar efndir, bara nefndir”
Skipbrot verkfræðinga

Glannafengnir verkfræðingar bera mikla ábyrgð á jarðvarmavirkjunum. Teymdu pólitíkusa á asnaeyrunum, í Kröflu fyrst og síðan Hellisheiði. Þóttust þar á ofan geta kennt útlendingum allt um jarðvarma. Á Hellisheiði hefur komið í ljós, að orkan er ekki endurnýtanleg, heldur rýrnar hratt. Þar á ofan hafa verið framkallaðir hættulegir jarðskjálftar með niðurdælingu vatns. Eitraðar brennisteinsgufur leggur um fjarlægar sveitir og valda skaða, sem enginn veit enn, hversu mikill verður. Vopnaðir óðagoti verkfræðinga gengu pólitíkusar berserksgang og ramma-skipulögðu jarðvarmaver kruss og þvers.
Samanburður leiðtoga

Þegar ég komst á netið í dag, sá ég atkvæðagreiðslu dv.is um frammistöðuna í eldhúsumræðu. Óttar Proppé var talinn beztur, sem kom mér ekki á óvart. Enga frétt sá ég um innihald ræðunnar, rétt minnst í einni setningu á íkorna efst í tré. Blaðamenn eru vanir að lýsa froðu, þeim fallast hendur við innihald. Næst kom Katrín Jakobsdóttir, sem kom mér ekki heldur á óvart. Sá þriðji var Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, sem velti sér að venju upp úr froðu þjóðrembu. Að hætti Jónasar frá Hriflu, Ólafs Ragnars Grímssonar og Guðna Ágústssonar. Fífl elska froðu. Mögrum hestum riðu Bjarni Ben, Árni Páll og Steingrímsson.
Námskeið fyrir Davíð

Eitt námskeiða minna er nánast sérhannað fyrir margreyndan Davíð Oddsson. Námskeið í ritstjórn, sem sýnir, hvernig ritstjórar eiga að vera. Reynsla þeirra á öðrum vettvangi kemur ekki sjálfgefið að gagni á ritstjórn. Ég kenni, hvernig þeir eiga að hafa hendur í vösum og halda þeim í vösunum, þegar þeir skoða gölluð handrit blaðamanna. Sýni, hvernig ritstjórar eiga að halda uppi góðum anda á ritstjórn, hvernig þeir kenna blaðamönnum að kenna sér sjálfum. Þar að auki fjalla ég rækilega um ritstjórn tímarita og ýmsar tegundir leiðara. Og um erfiðleikana, sem steðja að hefðbundnum fjölmiðlum.
Pólitíska fagfólkið

Eru sveitarstjórnafólkið Svanfríður Jónasdóttir Elín R. Líndal og Unnur Brá Konráðsdóttir fagmenn í verndun og virkjun? Eru framkvæmdastjórarnir Friðrik Dagur Arnarson, Hjörleifur B. Kvaran, Kristín Linda Árnadóttir og Þorbjörg Eva Erlendsdóttir fagmenn í verndun og virkjun? Þetta fólk skipaði “faglegu” verkefnisstjórnina, sem samdi fyrri rammaáætlun um verndun og virkjun. Hvað eftir annað segja nýir ráðherrar, að þetta hafi verið faglega ferlið, sem hafi skort í síðari rammaáætlun. Stjórnarsinnar endurtaka í síbylju, að þeir vilji færa málið í þetta fyrra “faglega” ferli. Lygin er þeirra leiðarljós.
Verndum Snowden

Edward Snowden er einn af merkismönnum áratugarins, þar í hópi með Bradley Manning. Báðir láku upplýsingum úr kerfinu um ofurglæpi Bandaríkjastjórnar. Snowden um hleranir Barack Obama og Manning um stríðsglæpi George W. Bush í Afganistan og Írak. Afleiðingin er sú, að ríki, sem áður var talið fyrirmynd Vesturlanda, er nú fyrirlitið af öllu heiðarlegu fólki. Sjálfgefið er, að Wikileaks, IMMI og Píratar reyni að fá Ísland til að veita Edward Snowden hæli áður en glæpalýður CIA klófestir hann. Þröskuldur er þó þar í vegi, þar sem er ný ríkisstjórn Íslands, sem af eðlisávísun hefur óbeit á kerfisleka.
Orkuver veslast upp

Hellisheiðarvirkjun er byrjuð að veslast upp. Ósjálfbær, dregur upp meiri hita en bætist við. Frá áramótum hefur framleiðslan minnkað um 30 megavött. Fréttablaðið skúbbaði þessu í morgun. Þetta gerist, þegar hófs er ekki gætt, er menn göslast án fyrirhyggju. Í örvæntingu hyggst Orkuveitan leggja þangað þriggja milljarða rör frá borholum ráðgerðrar Hverahlíðarvirkjunar. Sem þá verður væntanlega ekki reist. Hvað verður þá um álvers-órana í Helguvík? Vitfirringar álvæðingar eru búnir að semja um orku, sem ekki er til, og nú kemur að skuldadögunum. Er hægt að stöðva stjórnlaust ofstæki álvæðingar?
Umhverfisóbeit meirihlutans

Nú þarf ekki lengur umhverfisráðherra. Málefni hans hafa verið færð undir hagsmunaráðherra hefðbundinna atvinnugreina. Og Sigurður Ingi Jóhannsson framsóknar telur sérstakt ráðuneyti óþarft. Endurspeglar óbeit núverandi stjórnarflokka á umhverfismálum. Telja þau tefja fyrir umsvifum verktaka á vegum orkuvera og stóriðju. Landsbyggðarfólk Framsóknarflokksins telur umhverfismál vera lúxusmál latté-lepjandi langskóla-letingja hverfis 101 í Reykjavík. Þjóðin skiptist í tvö horn og umhverfissóðarnir hafa tekið völdin. Auðvitað í samræmi við vilja meirihluta kjósenda.
Ein lygi kallar á aðra

Versti gallinn við að ljúga er, að þú verður að halda áfram að ljúga. Þegar veruleikinn kemur í ljós og stingur í stúf við sýndarveruleika þinn, verður þú að spinna nýja lygi. Vefur þinn verður alltaf flóknari og þú getur ekki ætíð haft alla að fífli. Á endanum nær veruleikinn í skottið á þér. Þetta er vandamál Framsóknar, sem sigraði í þingkosningunum með því að ljúga að fólki, búa til sýndarveruleika. Almenningur hélt að hægt væri að afskrifa skuldir sínar eins og hægt var að afskrifa skuldir nokkurra höfðingja. Nú er næsta skref Sigmundar Davíð að útskýra, hvers vegna þetta gerist ekki strax.
Krónan er vandinn

Davíðs-hrunið var bankahrun og gengishrun. Atvinnulífið hélt áfram á næstum fullum dampi, en lánsfé þraut. Hin frægu “hjól atvinnulífsins” snerust vel. En landið varð bara að lifa á afurðum sínum, ekki á ímyndunum. Laun lækkuðu, velferð minnkaði og ríkið tók á sig 500 milljarða. Einkum urðu Seðlabankinn og viðskiptabankarnir þungbærir. Fimm árum síðar er flest komið á eðlilegt ról. Vöruskipta- og viðskiptajöfnuður hafa lengi verið afar hagstæðir, smám saman saxast á skuldirnar. Eftir stendur svonefnd snjóhengja, sem felst í að kröfuhafar vilja alvörufé, en engar krónur. Vandi krónunnar vofir því enn.
Ráðherra fullveldismála

Samkvæmt forsætisráðherra er orðið til nýtt hlutverk í stjórnsýslunni. Það er ráðherra fullveldismála, Ólafur Ragnar Grímsson forseti. Auk þess sagði forsætisráðherra í gær, að Evrópusambandið heyrði undir fullveldismál. Áður var flokksbróðir hans, utanríkisráðherra, búinn að segjast ráða Evrópumálum. Því eru misvísandi útgáfur í gangi. Útgáfa forseta og forsætisráðherra felur í sér stjórnarbyltingu: Þingræði er breytt í forsetaræði að bandarískum og frönskum hætti. Framhjá stjórnarskrá. Veigamestu mál eru á vegum forsetans, en fyrirgreiðsla gæludýra á vegum forsætisráðherra og viðkomandi ráðherra.
Þjóðaratkvæði sagt óþarft

Ofan á önnur svik loforða, hyggst ríkisstjórnin sleppa þjóðaratkvæðinu um, hvort halda eigi áfram aðildarviðræðum við Evrópu. Meirihluti er þó fyrir því, þótt minnihluti vilji sjálfa aðildina. Samkvæmt Sigurði I. Jóhannssyni ráðherra þarf ekki þjóðaratkvæðagreiðslu, því þjóðin sé á móti aðild. Þetta sagði hann ekki kjósendum fyrir kosningar, en gerir það núna, þegar öllu er óhætt. Framsókn fer létt með þessi svik eins og svikin um skjótar afskriftir íbúðaskulda. Sumarþingið fer ekki í þessi mál né önnur mál, sem snerta hag almennings. Þar verður bara fjallað um hag kvótagreifa og annarra auðgreifa.
Hatur Hæstaréttar

DV hefur kært úrskurð Hæstaréttar í meiðyrðamáli Jóns Snorra Snorrasonar lektors. Var dæmdur fyrir skilasvik. Þegar mál hans var í rannsókn, sagði Hæstiréttur, að það væri í “skoðun” en ekki í “rannsókn”. Dómarar bjuggu til skilgreiningu til að fá útrás fyrir hatur sitt á fjölmiðlum. Í auknum mæli kæra fjölmiðlar úrskurðina til Mannréttindadómstólsins og hafa þar jafnan sigur. Samt heldur Hæstiréttur áfram ruglinu, því að honum er líka illa við útlendinga. Hafnar erlendum málsgögnum, en leyfir innlend. Brenglað er hatur Hæstaréttar á fjölmiðlum, á útlendingum og einnig á konum, sem sæta nauðgun.
Ölvaður af velgengni

Forseti Íslands er orðinn svo ölvaður af dálæti þjóðarinnar, að hann ruglar út í eitt. Hafði í einni og sömu þingsetningarræðu tvær gagnstæðar skoðanir á afstöðu Evrópusambandsins til Íslands. Í fyrsta lagi fullyrti hann, að Evrópusambandið hefði engan áhuga á aðild Íslands. Í öðru lagi, að það yrði Evrópusambandinu áfall ef Íslendingar höfnuðu aðild að Evrópusambandinu. Annað getur verið rétt, en ekki hvort tveggja. Vinsælt ruglið í forsetanum hefur því miður haft töluverð áhrif á lélega pólitíkusa. Í auknum mæli fara þeir með órökstutt bull og komast upp með það hjá fjölmiðlum og kjósendum.
Útgerð á ríkissjóð

Einn nýrra þingmanna Framsóknar er útrásargreifi. Vísir hf. Páls Jóhanns Pálssonar og systkina fékk 1,7 milljarða afskrift eftir misheppnaða útrás til Kanada. Hann á líka fyrirtækið Marver, sem skuldar 200 milljónum meira en það á. Greinilega réttur maður í hinum séríslenzka kapítalisma, sem felst í að færa tap yfir á skattborgara. Annar höfuðpaur, formaður Framsóknar í Reykjavík, Jón Ingi Gíslason, sætir ákæru fyrir skattsvik. Framsóknarmenn eru þannig ekki síður kræfir í græðginni en höfuðpaurar í Sjálfstæðisflokki. Enda er allur rekstur auðmanna á Íslandi meira eða minna útgerð á ríkissjóð.
Friðlaus er græðgin

Vikulega fréttum við af óseðjandi græðgi. Slitastjórnir banka eru sífellt undrunarefni. Hækka laun sín 50% milli ára og einstakir stjórnarmenn taka allt að sjö milljónir króna á mánuði. Þetta er helsjúkt, en samt var engum lögum breytt um þetta efni í fjögur ár vinstri stjórnar. Haraldur Sigurðsson eldfjallafræðingur nefnir í Skessuhorni annað dæmi frá Stykkishólmi, sem er auglýstur gamall menningarbær. Samt eru leyfðir spíttbátar og skiltaskógar, svo og sjoppa við minnisvarða látinna sjómanna. Fyrirtæki í ferðaþjónustu nota erlend heiti, Harbour Hostel og Ocean Safari. Græðgin rýrir söluvöruna.
Ástir forseta og Framsóknar

Ástin blómstrar milli forsetans og Framsóknar. Ólafur Ragnar Grímsson var kominn heim í þingsetningunni. Söng eins og turtildúfa. Raunar lítur hann svo á, að sáttmáli stjórnarflokkanna sé innblásinn af hans eigin sigurgöngu síðustu misseri. Svonefnd útflutningsleið hans og dálæti á spillingar- og mengunarríkjunum Kína og Indlandi mun sennilega móta utanríkisstefnu okkar. Einnig er líklegt, að þar muni einnig endurspeglast óbeit hans á Evrópu. Trúlegast finnst mér, að nýr og óreyndur utanríkisráðherra muni fá leiðsögn í þeim málum á Bessastöðum. Höfundur handritsins er Ólafur Ragnar Grímsson.
Ómerkilegur Höskuldur

Höskuldur Þórhallsson er ómerkileg persóna. Ítrekar lygi um tilboð stjórnar til stjórnarandstöðu. Fyrrverandi stjórn bauð fyrrverandi stjórnarandstöðu formennsku í fleiri nefndum en núverandi stjórn býður núverandi andstöðu. Hins vegar var boðið ekki þegið í fyrra tilvikinu. Þáverandi andstaða kaus heldur að geta látið eins og fífl í ræðustóli á þingi. Makalaust er, hversu langt ómerkilegir pólitíkusar komast upp með að ljúga sig gegnum ferilinn. Hann var jafnvel í formannskjöri í flokknum. Erlendis væru fjölmiðlar fyrir löngu búnir að steikja Höskuld. Með sama framhaldi taka fleiri upp ósiðinn.
Misjöfn er gæfa flokka

Áður hef ég bent á misjafna gæfu Samfylkingarinnar og Vinstri grænna í vali á nýjum formanni. Nú mælist Katrín Jakobsdóttir sem sá pólitíkus landsins, sem mest hefur traustið, 63% af heildinni. Ekki nóg með það, heldur ber Samfylkingarfólk meira traust til hennar en til eigin formanns, Árna Páls Árnasonar. 93% þeirra treysta henni bezt, en 77% þeirra treysta Árna Páli bezt. Slíkt er einsdæmi. Enda fer Samfylkingunni mjög illa að hafa formann, sem opinberlega vill færa flokkinn til hægri. Síðustu útskýringar hans á fylgishruni flokksins hafa ekki aukið trú flokksmanna á forustuhæfni hans.
Bylting í fjölmiðlun

Ljósmyndurum Chicago Sun-Times hefur verið sagt upp og blaðamönnum afhentir iPhone snjallsímar í staðinn. Þetta er merki um byltingu, snjallsímar ryðja sér til rúms, einkum þeir, sem hafa átta megapixla gæði. Dugir fyrir þorra blaðaljósmynda. Á námskeiði mínu á www.jonas.is um miðlunartækni er rækilega fjallað um þessa og aðrar slíkar tæknibyltingar. Samanlagt snúa þær öllu gamalgrónu á hvolf. Hér eftir dugar ekki að mennta sig með hliðsjón af fjölmiðlun horfinna áratuga. Framvegis verður að mennta sig með hliðsjón af næstu tæknibyltingu. Námskeið mitt í miðlunartækni gefur sýn í þá byltingu.
Endurheimtum Vatnsmýrina

Ég er eindregið andvígur nýrri byggð á flugvallarsvæðinu í Vatnsmýrinni eins og raunar allri þéttingu byggðar. Tel hana valda þrengslum í samgönguæðum og skaða lífsgæði fólks, sem býr við svæðið. Mér leiðist að vísu flugvöllurinn og vildi helzt endurheimta mýrina gömlu. Sjaldgæft er að hafa aðgang að opnu og meira eða minna villtu svæði í miðbæ höfuðborgar. Í stóru landi, þar sem fyrirsjáanlegur íbúafjöldi fer ekki yfir hálfa milljón, er óþarfi að byggja þétt. Nema þá fyrir það fólk, sem vill búa í kös. Það getur búið þétt á nýju svæði, svo sem í Geldinganesi. En látið ofsóttan miðbæ Reykjavíkur í friði.
Rökvilla Björns Vals

Þótt bloggið hafi batnað, sjást þar einstaka sinnum rökvillur. Björn Valur Gíslason er ósáttur við skoðanir Sighvats Björgvinssonar. Björn Valur segir Sighvat “ofmeta stórlega stöðu sína og áhrif.” Ég vil ekki blanda mér inn í efnisatriði í deilu tveggja fyrrverandi þingmanna. Samt þarf ég þó að koma að einu atriði. Menn skrifa ekki endilega af því að þeir telji sig hafa glæsta stöðu og knýjandi áhrif. Þeir skrifa til að segja skoðun sína, það er allt og sumt. Björn Valur segir efnislega Sighvat vera áhrifalausan og eiga því að halda kjafti. Þar á milli er samt ekkert sýnilegt orsakasamhengi.
Íslendingur meikar það

Sigurður Ingi Þórðarson komst langt. Menn töluðu hér í alvöru um, að vondir kallar, sennilega Wikileaks, væru að hlera Alþingi. Þvílíkum ljóma stafaði af Sigurði Inga, að bandaríska alríkislögreglan, FBI, sendi hingað sveit til að læra af snillingnum. Með stuðningi ríkislögreglustjóra tók hún hann með sér vestur um haf til að fá nánari fréttir. Allsherjarnefnd Alþingis var svo hrifin, að hún fékk hann til fundar við sig. Sigurður Ingi er þó valinkunnur svindlari, er býr til ævintýri til að lifa á. Situr í varðhaldi eftir frækna braskslóð og bunka af kærum. Já Íslendingar, við erum skáld og meikum það.
Ég vanmat heimskuna

Ný skoðanakönnun Gallup bendir til, að fylgið hangi að mestu enn á Framsókn. Hún tapar bara þremur prósentustigum, fer úr 24 í 21. Hveitibrauðsdagar hennar virðast standa enn, þótt komið hafi í ljós, að loforðin voru harla lítils virði. Út úr fésbókinni les ég hins vegar almennt neikvæða umfjöllun um fyrstu spor ríkisstjórnarinnar. Af því dreg ég þá ályktun, að fésbókin endurspegli minna en hálfan þjóðarvilja. Hingað til hef ég gizkað á, að pólitískt vakandi fólk sé um helmingur þjóðarinnar. Líklega vanmat ég heimskuna. Sennilega eru töluvert færri læsir á pólitískar staðreyndir.
Hrokafulli strámaðurinn

Þegar forsætis gleymir að láta andstöðuna vita, hvenær sumarþing hefst, er við hæfi, að hann segi “afsakið”. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson kaus fremur að segja meintan brandara, sem ég að vísu skildi ekki. Af því má ráða, að hann eigi bágt með að viðurkenna mistök. Þolir líka illa gagnrýni á loforð, er átti að efna “strax” og reyndust eiga að efnast seint og kannski. Fyrstu skref gefa þannig ekki vísbendingu um, að hann verði landsföðurlegur. Fremur hyggst hann haga sér strákslega. Verst er, að brandararnir hans eru næsta óskiljanlegir. Hegðun hans er leiðinlega hrokafull, en virkar vel á fífl.
Sér á parti í tilverunni

Hornafjörður er flottur. Fallegt bæjarstæði á borgum við höfnina. Litir í landslagi umhverfisins eru jökull, tún og líparít. Engin þétting byggðar í miðbænum, bara gömul hús. Ekkert álver. Allt í snyrtilegu viðhaldi, jafnvel sjávarútvegurinn nýmálaður. Við höfnina eru þrjú frábær himnaríki. Í fyrsta lagi hreinlegt gistihúsið Dyngjan með notalegum gestgjöfum og netsambandi. Í öðru lagi tveir veitingastaðir í toppstandi. Humarhöfnin og Pakkhúsið bjóða nýveiddan humar grillaðan rétt við hlið humarskipsins Sigurðar Ólafssonar. Hornafjörður er sér á parti í tilverunni, betur heppnað dæmi en Borgarnes.
503 milljarða Davíðs-hrun

Smám saman næst betri sýn yfir tjón þjóðarinnar af Davíðs-hruninu. Dýrast var gjaldþrot Seðlabanka Davíðs, sem kostaði ríkissjóð 175 milljarða. Síðan kom Landsbanki Bjögganna með 122 milljarða á kostnað ríkisins. Þar næst var Íbúðalánasjóður með 90% Framsóknar-lánin, sem kostuðu ríkið 60 milljarða og Arion banki, sem kostaði ríkið 46 milljarða. Sögufrægt IceSave kostaði ríkið 35 milljarða, Íslandsbanki 28 milljarða, Lánasjóður landbúnaðarins kostaði 14 milljarða, Sjóvá Bjarna Ben 12 milljarða og Sparisjóður Keflavíkur 11 milljarða. Alls lentu því 503 milljarðar hrunsins á sjóði allra landsmanna.
Lausn á einbeitingarvanda

Mig skortir EINBEITINGU. Þegar ég sæki fyrirlestur, dettur athyglin ítrekað úr sambandi. Því hef ég búið fyrirlestra mína og námskeið í blaðamennsku á allt annan hátt. Efnið er á myndskeiðum, svo að þú getur notað þau, þegar þér hentar og þú ert í stuði, hvar sem þú ert. Þú getur horft á myndskeiðin, hlustað á þau, lesið textann á skjánum eða á meðfylgjandi skjali. Þú getur svissað fram og aftur milli skilningarvita til að hvíla þig eða notað fleiri en eitt skilningarvit í senn. Námskeiðin eru á heimaslóðinni www.jonas.is. Þau eiga að minnka skort á kennslu í sjálfu handverki blaðamennskunnar.
Dularfullir hringir skoðaðir

Góð frétt af Seltjarnarnesi. Bærinn samdi við Þjóðminjasafnið og Háskóla Íslands um fimm ára rannsókn hringjanna við Nesstofu. Björn Rúriksson, flugmaður og ljósmyndari, tók eftir hringjunum fyrir tveim áratugum og myndaði þá. Grafið var í hringina og kom þá í ljós, að þeir voru hlaðnir af mannavöldum, misjafnir að ummáli, en nákvæmir að hringmáli og afar gamlir. Ekkert framhald varð af málinu, enda hafa fræðingar löngum átt erfitt með að kyngja óútskýrðum fornminjum. Eftir tveggja áratuga þögn um dularfullan þátt í sögu landsins hafa menn loksins brotið odd af oflæti sínu. Og kanna málið.
Hafa vit fyrir fólkinu

Skipulagssinnar borgarinnar segjast vilja bæta umhverfi borgarbúa, en spyrja þá sjaldnast um vilja þeirra. Skipulagssinnar vilja þétta byggð í gömlum borgarhlutum. Spyrja samt ekki íbúa þessara hverfa, hvort þeir vilji meiri þéttingu og minna útsýni. Skipulagssinnar vilja víkja einkabílum til hliðar fyrir almannasamgöngum. Spyrja samt ekki fólkið, hvort það vilji færa sig yfir í strætó. Skipulagssinnar vilja reka fólk úr dreifðum hverfum í turna niðri í bæ. Spyrja samt ekki einbýlisfólkið, hvort það vilji heldur búa í þessum háu miðbæjarblokkum. Skipulagssinnar vilja skipuleggja fólkið.
Ný og hagnýt blaðamennska

Blaðamennska hefur margar hliðar. Ég kenni þær flestar á nokkrum námskeiðum á veraldarvefnum. Þar er námskeið í TEXTASTÍL, sem er brýn lexía út úr þoku akademískra fræða. Einnig námskeið í NÝMIÐLUN, sem sýnir, hvernig þú getur af litlum efnum skapað vinnu og tekjur í margmiðlun, nýmiðlun og vefmiðlun. Ennfremur er þar námskeið í MIÐLUNARTÆKNI, sem sýnir hvernig þú getur fyrir lítið fé komið þér upp tækjum og hugbúnaði til blaðamennsku, fyrir allt frá stríðsfréttaritara til þúsundþjalasmiðar í krummaskuði. Námskeiðin felast í myndskeiðum, skyggnum og texta, svo og daglegum samskiptum við leiðbeinanda.
Túristi kvartar um túrisma

“Íslandsvinur forðast ferðamannastaðina” las ég í villandi fyrirsögn fyrir skömmu. Á íslenzku þýðir þetta: “Túristi kvartar um túrisma”. Slíkt orðalag sýnir þverstæðu þessarar skoðunar. Túristar taka ástfóstri við staði, kvarta svo um, að þar fjölgi túristum. Túristar vilja nefnilega ekki hafa aðra túrista kringum sig. Að baki þverstæðunnar er hætta á, að túristar forðist staði of mikils túrisma. Það leiðir til fækkunar túrista og staðurinn verður því aftur fýsilegur. Líklega er þarna eitthvert optimum, sem er betra en maximum. Þýðir væntanlega einhvers konar ítölu á álagstímum. Er hún góð?