arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Vegakortið rifið

George W. Bush Bandaríkjaforseti hefur rifið vegakort friðar í Miðausturlöndum með því að fallast í öllum atriðum á tillögur Ariel Sharon, forsætisráðherra Ísraels, um lausn Palestínumálsins. Aðeins fáar afskekktar byggðir ísraelskra landnema í Palestínu verða rifnar, en þorrinn verður áfram.

Eins og venjulega hundsar ríkisstjórn Bandaríkjanna alla aðila, sem komu að hinu margumrædda vegakorti, sem átti að fela í sér friðarsamning málsaðila og afturhvarf herja Ísraels til landamæranna frá 1967. Hún hundsar Sameinuðu þjóðirnar og Evrópusambandið, fyrir utan Palestínumenn.

Tony Blair, forsætisráðherra Bretlands, lýsti umsvifalaust stuðningi við þann úrskurð Bush, að farið skuli einhliða að öllum tillögum Sharon. Í þessu máli sem öðrum standa saman þrír trúarofstækismenn, sem telja sig hafa umboð sitt frá Guði fremur en kjósendum og eru í krossferð gegn Íslam.

Samkvæmt úrskurði þremenninganna fá Palestínumenn Gaza-svæðið til baka, enda hefur komið í ljós, að ísraelskir kjósendur og landnemar kæra sig ekki um það. Vesturbakki Jórdans, sem er meginhluti Palestínu, verður áfram meira eða minna undir stjórn Ísraels, sem er að reisa þar mikla múra.

Þetta gerir illt verra í alþjóðamálum. Hafi sumir múslimar hingað til efast um, að Bush og Blair séu í krossferð gegn þeim, þá efast þeir ekki lengur. Baráttusveitir múslima munu eflast, einkum hinar róttækari, sem stunda sjálfsmorðsárásir og önnur hryðjuverk gegn kristnum mönnum á Vesturlöndum.

Ofsatrúarmennirnir þrír hafa sett ráðamenn Evrópuríkja í stóran vanda. Margir eru vanir að taka mikið tillit til vilja Bandaríkjanna sem heimsveldis, þótt þar sé á hæstu stöðum komið til skjalanna trúarofstæki, sem jaðrar við geðbilun. Meðal annars eru íslenzkir landsfeður í klípu.

Mál þetta sýnir, hve varhugavert er að sækjast eftir sæti í öryggisráði Sameinuðu þjóðanna. Ef Ísland eignast fulltrúa þar, lendir hann í því að þurfa að þjónusta Bandaríkin með því að greiða atkvæði gegn hagsmunum íslams. Sæti í ráðinu mun auglýsa undirgefni Íslands gagnvart Bandaríkjunum.

Miklir tímar ófriðar og hryðjuverka eru fyrirsjáanlegir, ef Bush verður endurkjörinn forseti næsta vetur. Fall hans er eina von mannkyns um betri friðartíð á næstu árum. Það mun einangra hina ofsatrúarmennina, Blair og Sharon, og gera þá tiltölulega áhrifalitla sértrúarmenn í alþjóðamálum.

Meðan þessi ósköp ganga yfir er ekki ástæða fyrir Ísland að taka sér stöðu, sem verður skilin sem aðild að krossferðum þriggja truflaðra trúarofstækismanna, Bush, Blair og Sharon.

Jónas Kristjánsson

DV
Hræddir og trylltir

Bandaríkjamönnum hefur tekizt að sameina Íraka gegn sér, enda er ástandið í landinu orðið verra en það var á dögum Saddam Hussein. Stríðsglæpasveitir bandaríska hersins hafa drepið meira en 10.000 óbreytta borgara, að meirihluta konur og börn. Jafnframt hafa þær svívirt helgidóma múslima. … Það hlýtur að valda mörgum Íslendingum áhyggjum, að landsfeður okkar skuli ekki játa eins og ýmsir aðrir landsfeður, að þeir hafi á fölskum forsendum verið ginntir til stuðnings við stríðið. Þeir eru því enn aðilar að stríðsglæpunum í Írak og ataðir blóði saklausra borgara. …
Hræddir og trylltir

Bandaríkjamönnum hefur tekizt að sameina Íraka gegn sér, enda er ástandið í landinu orðið verra en það var á dögum Saddam Hussein. Stríðsglæpasveitir bandaríska hersins hafa drepið meira en 10.000 óbreytta borgara, að meirihluta konur og börn. Jafnframt hafa þær svívirt helgidóma múslima.

Það hlýtur að valda mörgum Íslendingum áhyggjum, að landsfeður okkar skuli ekki játa eins og ýmsir aðrir landsfeður, að þeir hafi á fölskum forsendum verið ginntir til stuðnings við stríðið. Þeir eru því enn aðilar að stríðsglæpunum í Írak og ataðir blóði saklausra borgara.

Sjítar eru meirihlutaþjóð Íraks. Þeir voru andstæðingar Saddam Hussein og eru núna andstæðingar George W. Bush. Þeir hafa öldum saman hatað súnníta, sem Hussein studdist við. Nú hefur landstjórn og herstjórn Bandaríkjamanna gengið svo fram af sjítum, að þeir gefa blóð til að bjarga súnnítum.

Lýsingar af framgöngu Bandaríkjamanna gegn óbreyttum borgurum eru smám saman farnar að síast inn í vestræna fjölmiðla. Þær gefa ófagra mynd af hræddum og trylltum morðingjum í einkennisbúningi, sem sjá óvini í hverju fleti, ryðjast inn í íbúðarhús og drepa allt kvikt, sem þeir sjá.

Þessar aðferðir dugðu ekki í Víetnam og þær munu ekki duga í Írak. Þær eru dæmigerðar fyrir hernámslið, sem hefur misst tökin á stöðunni og veit ekki sitt rjúkandi ráð. Það hefur gefizt upp við að reyna að vinna hug og hjörtu fólks með að byggja upp innviði landsins eftir eyðileggingu stríðsins.

Fólk verður ekki frelsað með því að drepa ástvini þess. Fólk verður ekki fengið til að snúast til fylgis við vestrænt lýðræði með því að svívirða gróna siði þess og venjur. Fólki verður ekki snúið til fylgis við málstað með neinum þeim aðferðum, sem bandaríski herinn hefur í vopnabúri sínu.

Fyrir innrás var Írak ekki lengur hættulegt nágrönnum sínum, hvað þá Vesturlöndum. Eftir eins árs hernám er landið orðið að gróðrarstíu ofsatrúar og haturs, uppsprettu hryðjuverka framtíðarinnar á Vesturlöndum. Öll er sú ógæfa að kenna krossferð trúarofstækismanna í stjórn Bandaríkjanna.

Trúarofstækismenn hafa tekið völdin í heiminum, kristnir, gyðinglegir og íslamskir. George W. Bush og Tony Blair eru af þessum toga eins og Ariel Sharon og Moktada-al-Sadr. Ef Bush heldur velli í næstu kosningum, mun þetta skelfilega ofstæki halda áfram að valta yfir okkur af auknum þunga.

Við verðum að spyrja aftur og aftur þeirrar spurningar, hvort við eigum að halda áfram að styðja ragnarök ofstækis eða leggja lóð okkar á vogarskál almenns trúarbragðafriðar.

Jónas Kristjánsson

DV
Lyfjasparnaður

Betra er að spara í sjúkrakerfinu með því að taka ódýrar eftirlíkingar, svonefnd samheitalyf, fram yfir dýr sérlyf heldur en að auka hlutdeild sjúklinga í lyfjakostnaði. Báðar aðferðir fela í sér undanhald velferðarkerfisins, en síðari leiðin niðurgreiðir beinlínis stéttaskiptingu þjóðarinnar. … Ríkisendurskoðun telur, að spara megi hundruð milljóna og jafnvel milljarða á að taka ódýru samheitalyfin fram yfir dýru sérlyfin. Ef ríkið vill, getur það ýtt notkuninni yfir til samheitalyfja með því að borga að mestu fyrir þau, en aðeins fyrir þau sérlyf, sem talin eru sérstaklega brýn. …
Lyfjasparnaður

Betra er að spara í sjúkrakerfinu með því að taka ódýrar eftirlíkingar, svonefnd samheitalyf, fram yfir dýr sérlyf heldur en að auka hlutdeild sjúklinga í lyfjakostnaði. Báðar aðferðir fela í sér undanhald velferðarkerfisins, en síðari leiðin niðurgreiðir beinlínis stéttaskiptingu þjóðarinnar.

Öll lyf hafa aukaverkanir, einnig það pólitíska lyf að efla kostnaðarvitund sjúklinga með því að láta þá borga hluta af lyfjakostnaði. Það leiðir til skiptingar þjóðfélagsins í tvær þjóðir. Annars vegar hafa sumir ekki efni á að borga sinn hluta. Hinir betur stæðu fá hins vegar niðurgreidd lyf.

Ríkisendurskoðun telur, að spara megi hundruð milljóna og jafnvel milljarða á að taka ódýru samheitalyfin fram yfir dýru sérlyfin. Ef ríkið vill, getur það ýtt notkuninni yfir til samheitalyfja með því að borga að mestu fyrir þau, en aðeins fyrir þau sérlyf, sem talin eru sérstaklega brýn.

Tillaga ríkisendurskoðunar gengur raunar skemur en þetta. Hún vill, að ríkið greiði fyrir sérlyf upp að því marki sem hliðstætt samheitalyf mundi kosta. Kostnaðarhlutdeild hins opinbera sé miðuð við lægsta lyfjaverð í nálægum löndum og gerðar séu ráðstafanir til að ná því verði hér á landi.

Ekki er hægt að taka mark á fullyrðingum lyfjafyrirtækja og lækna um gagnsemi lyfja. Erlend læknatímarit og fjölmiðlar hafa upplýst fjölmörg dæmi um, að fréttir af gagnsemi lyfja byggjast á fölsuðum rannsóknum og að mikill fjöldi lækna og fræðimanna er á beinum og óbeinum mútum hjá lyfjarisunum.

Þeim hefur tekizt að sjúkdómavæða vesturlönd. Til dæmis hefur tekizt að selja þá hugmynd, að fólk eigi að vera hamingjusamt í sífellu og þurfi að taka geðbreytilyf, ef ytri aðstæður valda því þunglyndi eða sorg, svefntruflunum eða kvíða, sem allt er eðlilegt og óhjákvæmilegt ástand.

Hagkvæmt er að nota þá meginreglu, að ódýr samheitalyf séu í flestum tilvikum ágætar eftirlíkingar af dýru sérlyfjunum. Ríkið eða heilbrigðisráðuneytið eða tryggingastofnunin eða landspítalinn geta boðið út samheitalyf og dregið verulega úr miklum mun lyfjakostnaðar Íslands og nágrannalandanna.

Ríkisendurskoðun segir, að við notum lyf fyrir 14 milljarða króna á ári, en þyrftum ekki að borga nema 10 milljarða, ef farið væri að ráðum hennar um samheitalyf og ýmislegt annað, svo sem hagræðingu í dreifingu og sölu lyfja. Þetta eru engir smáaurar í biluðu velferðarkerfi, sem berst í bökkum.

Svo að bilað sjúkrakerfi bresti ekki, þurfa ráðamenn að beita öllum tiltækum ráðum til að verjast innri verðbólgu þess og ná fram sparnaði. Lyfin eru þar skýrasta verkefnið.

Jónas Kristjánsson

DV
Við erum ekki á verði

Við verðum að skilja eðli hryðjuverka til að geta varizt þeim. Brýnt er að átta sig á, að þau eru ekki bundin við átakasvæði. Þeim getur lostið niður hvar sem er. Við megum heldur ekki gleyma hættunni af að vera aðilar að krossferð trúarofstækis Bandaríkjanna gegn áhangendum Íslams. … Flestir skilja, að hryðjuverk geta blómstrað án aðildar óvinaríkja. Bandaríkin voru illa undir 11. september búin, af því að ríkisstjórnin var með ríkið Írak á heilanum, en ekki hreyfinguna Al Kaída. Eftir hryðjuverkið héldu Bushítar áfram að leita að rótum þess í herráði Saddam Hussein. …
Við erum ekki á verði

Við verðum að skilja eðli hryðjuverka til að geta varizt þeim. Brýnt er að átta sig á, að þau eru ekki bundin við átakasvæði. Þeim getur lostið niður hvar sem er. Við megum heldur ekki gleyma hættunni af að vera aðilar að krossferð trúarofstækis Bandaríkjanna gegn áhangendum Íslams.

Flestir skilja, að hryðjuverk geta blómstrað án aðildar óvinaríkja. Bandaríkin voru illa undir 11. september búin, af því að ríkisstjórnin var með ríkið Írak á heilanum, en ekki hreyfinguna Al Kaída. Eftir hryðjuverkið héldu Bushítar áfram að leita að rótum þess í herráði Saddam Hussein.

Einnig ber að forðast að skilja Al Kaída á sama hátt og okkur hættir til að skilja það, sem við köllum Mafíu. Í báðum tilvikum sjá menn fyrir sér miðstýrð samtök um skipulagða glæpi. Réttara er að líta á fyrirbærin sem svipaða hugmynda- og aðferðafræði laustengdra glæpaflokka.

Ekki er til nein ein mafía, heldur margar mafíur, sem sumar hafa með sér meira eða minna tímabundið samkomulag um skiptingu svæða og verkefna, en eiga ekki sjaldnar í erjum innbyrðis um þessa skiptingu. Þar af leiðandi hefur ekki verið hægt að sigra mafíur með því að fella mafíukónga.

Al Kaída er ekki heldur félagsskapur, sem lýtur einum húsbónda, Osama bin Laden, og herforingja hans, Ajman Al-Sjavari. Hópur þeirra telur aðeins nokkur hundruð manns. Hins vegar hafa tugþúsundir ungra manna gengið í skóla, sem meira eða minna byggjast á hugmyndum frá Osama bin Laden.

Þessar þúsundir skólagenginna hryðjuverkamanna leika lausum hala víða um heim og þjálfa nýja fylgismenn. Krossferðin gegn múslimum hefur magnað hatur þeirra á vestrinu, einkum Bandaríkjunum, og leitt til flóðs ungra manna í námskeið í hryðjuverkum, sem talin eru eina vopnið gegn hernaðarmætti.

Róm féll ekki fyrir öðru heimsveldi, heldur fyrir meira eða minna ótengdum hópum barbara, villimanna, sem höfðu meira úthald en heimsveldið. Í nútímanum hafa slíkir hópar barizt áratugum saman, Kínakommar, Víetnamar, Sandínistar, Afganar, Palestínumenn, Tsjetsjenar. Sumir þeirra hafa náð árangri.

Aðferðafræði hryðjuverkamanna er orðin háþróuð og byggist á sambandsleysi milli hópa, svo að þræðirnir milli þeirra verði ekki raktir. Hóparnir eru tifandi tímasprengjur hver í sínu horni. Osama bin Laden veit ekki sjálfur, hvar höggið ríður næst á Vesturlöndum. Hann deyr, en aðferðin lifir.

Við þessar aðstæður er út í hött að treysta á heimsóknir bandarískra flugsveita og lambhúshettulið ráðherra dómsmála. Hvort tveggja jafngildir því, að við erum alls ekki á verði.

Jónas Kristjánsson

DV
Spennandi atburðir

Spennandi atburðir eru að gerast í alþjóðaheimi íslenzka hestsins. Gæðingakeppnin, sem var séríslenzkt fyrirbæri, er komin í ferðalag út í heim. Og skipuleggjendur næstu vetrarólympíuleika eru farnir að velta fyrir sýningu íslenzkra hesta á ís við setningu leikanna eða annað hátíðlegt tækifæri.

Björn Ólafsson, sem skipuleggur reiðsýningar í skautahöllum í Bandaríkjunum, hafði milligöngu um komu tveggja framkvæmdastjóra frá vetrarólympíuleikunum á Ítalíu. Þeir fylgdust með ístöltinu í skautahöllinni í Reykjavík og fengu að sjá sérstaka hópsýningu, sem sett var saman til að sýna, hversu öruggur og agaður íslenzki hesturinn er í mynzturreið á ís, með tilheyrandi fánum, stjörnuljósum og eldglæringum.

Skipuleggjendur ólympíuleikanna láta vel af því, sem þeir sáu, og eru að velta fyrir sér, hvort hópreið íslenzkra hesta sé kjörið atriði fyrir sjónvarp og áhorfendur. Ekki kemur í ljós fyrr en í sumar eða haust, hvort sú verður niðurstaðan. En þegar er ljóst, að hróður og frægð íslenzka hestsins fer ört vaxandi um þessar mundir.

Gaman er líka að vakningu í útlöndum fyrir gæðingakeppni, sem víða þykir nýstárlegt fyrirbæri. Á blaðsíðum yy-xx í Eiðfaxa er viðtal við Sigurbjörn Bárðarson um námskeið og próf, sem haldið var í lok marz í Reykjavík fyrir erlenda gæðingadómara. Í kjölfarið munu sumir þessara nýju dómara, ásamt íslenzkum starfsbræðrum, dæma í gæðingakeppni, sem verður á nokkrum stöðum í Evrópu í sumar.

Erlendis hafa menn hingað til nærri eingöngu lagt áherzlu á íþróttakeppni, eins og við þekkjum hana á heimsleikum og Íslandsmeistaramótum, en lítið vitað um gæðingakeppni, sem einkennir íslenzku landsmótin. Nú eru menn erlendis að átta sig á, að gæðingakeppni er hin hefðbundna og gamalgróna hestakeppni á Íslandi og sú keppni, sem einna helzt aðgreinir íslenzka hestinn frá öðrum hestakynjum.

Þessi viðtöl um vetrarólympíuleikana og landvinninga gæðingakeppninnar eru skýr dæmi um, að íslenzki hesturinn sækir fram á ýmsum sviðum um þessar mundir. Ef árangur næst á þessum sviðum og að veruleika verður framtíðarsýnin, sem sagt er frá í hinni greininni á þessari síðu, er vissulega bjart framundan í heimi íslenzka hestsins.

Jónas Kristjánsson

Eiðfaxi 4.tbl. 2004.
Ný öld loksins hafin

Í viðtali Eiðfaxa við Ágúst Sigurðsson ráðunaut í þessu blaði leggur hann línur að framtíðarsýn til nýrrar aldar, þar sem verkfæri fagmanna verða fleiri og betri en þau hafa verið. Í viðtalinu er kafað ofan í margþætt umræðuefni hans á mannþingum og ráðstefnum á síðustu mánuðum og gefin fyllri mynd af ýmsum atriðum, sem þar hafa komið fram. Þetta heildstæða yfirlit á erindi til allra fagmanna í hestamennsku, til ræktunar- og tamningamanna, til sýningar- og kaupmanna.

Ágúst vill bæta kynbótamatið með því að auka það mörgum þáttum, sem eru mælanlegir eða verða mælanlegir. Hann vill, að matið nái til þols og mýktar, til kjarks og taugastyrks. Hann vill, að matið nái til heilbrigðisþátta á borð við spatt og exem, endingar og fyljunarprósentu. Hann vill, að matið nái til allra þátta hins fjölhæfa hests, sem nýtist til keppni, ferðalaga og útivistar.

Ennfremur vill hann, að athugasemdir dómnefnda fari inn í kynbótamatið, svo að fá megi nákvæmari mynd af hverjum eiginleika fyrir sig. Hann vill gera prófíla að geðslagi hrossa eins og það kemur fram, þegar eftirlitsdómarar taka út hross, sem Hólanemendur hafa verið með í tamningu á verksnámsbýlum. Hann sér fyrir sér, að kynbótamatið magnist smám saman upp í marghliða talnagrunn, sem verði öllum aðgengilegur og augljós og fyrst og fremst öllum gagnlegt verkfæri.

Fjölbreyttara matskerfi hægir á fækkun erfðaeiginleika hestsins og getur stöðvað hana. Hingað til hefur dóms- og matskerfið stuðlað að aukinni einhæfni stofnsins í samspili við feiknarlega notkun hins frjálsa markaðar á fáum tízkustóðhestum. Ágúst vill einnig ætternisgreina stofninn með lífsýnum og hampa stóðhestum, sem eru fjarskyldastir meðalstofninum. Loks vill hann flytja inn fósturvísa til að endurheimta einkenni, sem hafa glatazt eða eru að glatast úr landi.

Af viðtalinu er ljóst, að Ágúst lítur ekki á verkfæri og kerfi hvers tíma öðru vísi en sem börn hvers tíma. Hann lítur ekki á dómkerfi og kynbótamat sem endanlegan sannleika af himnum ofan, heldur sem árangur rannsókna og þess, sem bezt er vitað á hverjum tíma. Ef ræktun á þessum forsendum hefur um tíma þrengt og takmarkað hrossastofninn, þarf kerfið að vera sveigjanlegt til að hliðra til og spyrna á móti með fjölbreyttari upplýsingum, sem gefa heillegri mynd, byggðar á nýjum rannsóknum.

Það er þessi opnun hugans og inntaka nýrra hugmynda, sem byggðar eru á nýrri þekkingu, sem Ágúst hefur verið að mæla með á fundaferðum sínum og ráðstefnum að undanförnu. Allt bendir til þess, að hann hafi stuðning fagmanna, hvort sem þeir eru ræktendur eða tamningamenn, sýningarmenn eða kaupmenn, og annarra áhugamanna um velgengi íslenzka hestsins. Sem fagrit íslenzkra hestamanna, hvar á sviðinu sem þeir standa, hefur Eiðfaxi lagt og mun áfram leggja lóð sitt á þessa sömu vogarskál.

Við erum á þröskuldi nýrrar aldar og sjáum slóðina framundan.

Jónas Kristjánsson

Eiðfaxi 4.tbl. 2004
Tóbakið svælt út

Írar hafa fyrstir þjóða í Evrópu bannað reykingar á vinnustöðum og veitingastöðum. Þeir fylgja þar fordæmi New York og Kaliforníu, þar sem slíkar reykingar hafa verið bannaðar í nokkur ár. Búizt er við, að Norðmenn fylgi í kjölfar Íra um mitt árið og síðar gervallt Evrópusambandið. … Góð er reynslan af banninu vestan hafs. Ekki rættust illar spár um minnkaða aðsókn að vínveitingastöðum og kaffihúsum. Opinberar tekjur af greininni hafa hækkað og skráðum starfsmönnum hefur fjölgað. Í Kaliforníu hafa tekjur hins opinbera hækkað úr 25 milljörðum í 37 milljarða dollara. …
Tóbakið svælt út

Írar hafa fyrstir þjóða í Evrópu bannað reykingar á vinnustöðum og veitingastöðum. Þeir fylgja þar fordæmi New York og Kaliforníu, þar sem slíkar reykingar hafa verið bannaðar í nokkur ár. Búizt er við, að Norðmenn fylgi í kjölfar Íra um mitt árið og síðar gervallt Evrópusambandið.

Góð er reynslan af banninu vestan hafs. Ekki rættust illar spár um minnkaða aðsókn að vínveitingastöðum og kaffihúsum. Opinberar tekjur af greininni hafa hækkað og skráðum starfsmönnum hefur fjölgað. Í Kaliforníu hafa tekjur hins opinbera hækkað úr 25 milljörðum í 37 milljarða dollara.

Þar sem hrakspár eigenda veitingastaða í New York og Kaliforníu hafa ekki rætzt, má reikna með, að ekki verði tekið mark á hrakspám írskra kráareigenda. Andstæðingar tóbaks eru komnir í mikla sókn og hrekja vágestinn úr einu víginu í annað. Siðbótin ryðst fyrr eða síðar til Íslands.

Staðreyndin er nefnilega sú, að mikill meirihluti þeirra, sem vilja sækja veitingastaði, kæra sig ekki um, að þar sé reykt. Þess vegna eru viðskiptamenn þessara staða færri en ella, einkum kaffihúsa, sem sum hver eru slík reykhús, að venjulegt fólk hættir sér alls ekki þar inn fyrir dyr.

Mannfallið talar sínu máli um skaðsemi tóbaks. Yfirvöld heilbrigðismála í Bandaríkjanna telja, að nikótín sé annar af tveimur stóru eiturkóngum nútímans. Þar deyja 435.000 manns árlega af völdum tóbaks og 400.000 af völdum ofáts. Aðeins 85.000 deyja af áfengi og 17.000 af eiturlyfjum.

Nikótín og sykur eru því hvort um sig fimm sinnum skaðlegri heilsu þjóða en alkóhólið í áfengi, sem aftur á móti er fimm sinnum skaðlegra heilsu þjóða en ólögleg eiturlyf. Fáir hafa gert sér grein fyrir þessum skýru stærðarhlutföllum, sem valda harðari sókn heilbrigðisstofnana gegn tóbaki og ofáti.

Háar sektir eru við brotum gegn nýjum tóbakslögum Írlands. Sektir fyrir að reykja á vinnustöðum og veitingastöðum geta numið rúmlega 250.000 krónum. Það er því ljóst, að ekki er neinn barnaleikur að andæfa gegn banninu. Upphæðin segir til um, hversu alvarlegum augum er farið að líta á tóbakið.

Þótt lífeyrissjóðir og ellilaunakerfi ríkisins hagnist á ótímabærum dauða reykingamanna, tapar ríkið verulegum fjármunum á móti, af því að þeir deyja margir hverjir á afar kostnaðarsaman hátt á sjúkrahúsum, sem eru rándýr í rekstri. Reikningdæmi velferðar er því í heild óhagstætt tóbakinu.

Því má fara að hlakka til, að tóbaksstríðið berist til Íslands. Þá verður loks þorandi að kíkja inn á kaffihúsin, sem mörg eru sögð hafa ágætis kaffi, sem drepur fáa.

Jónas Kristjánsson

DV
Pólitískt trúarofstæki

Þeir höfðu engan áhuga á Osama bin Laden og Al Kaída, en voru helteknir af Saddam Hussein og Írak. Þeir stefndu að árás á gamlan skjólstæðing í Bagdað. Þeir vildu ekki sinna neinum gagnrökum og þess vegna komu árásirnar á World Trade Center og Pentagon eins og þruma úr heiðskíru lofti. … Þetta voru George W. Bush Bandaríkjaforseti og Donald Rumsfeld stríðsráðherra, Condoleezza Rice öryggisstjóri og Paul Wolfowitz hugmyndafræðingur. Þetta er gengið, sem hefur snúið heimsmálunum á annan endann og gert Bandaríkin að mestu ógnun nútímans við öryggi og frið á Vesturlöndum. …
Pólitískt trúarofstæki

Þeir höfðu engan áhuga á Osama bin Laden og Al Kaída, en voru helteknir af Saddam Hussein og Írak. Þeir stefndu að árás á gamlan skjólstæðing í Bagdað. Þeir vildu ekki sinna neinum gagnrökum og þess vegna komu árásirnar á World Trade Center og Pentagon eins og þruma úr heiðskíru lofti.

Þetta voru George W. Bush Bandaríkjaforseti og Donald Rumsfeld stríðsráðherra, Condoleezza Rice öryggisstjóri og Paul Wolfowitz hugmyndafræðingur. Þetta er gengið, sem hefur snúið heimsmálunum á annan endann og gert Bandaríkin að mestu ógnun nútímans við öryggi og frið á Vesturlöndum.

Öryggisráðgjafi fjögurra forseta, þar á meðal tveggja, sem heita Bush, hefur kastað sprengju á Hvíta húsið með bók um viðhorf Bushíta til öryggismála. Bók Richard Clarke og umræðan um hana hefur varpað skýru ljósi á dómgreindarskort og ofsatrú hópsins, sem hann vann fyrir í Hvíta húsinu.

Það var sannfæring gengisins, að hryðjuverk væru sprottin af óvinveittum stjórnvöldum. Gengið áttaði sig ekki á, að tækni og fjarskipti nútímans gera hryðjuverkamönnum kleift að valda miklum skaða án aðstoðar ríkisstjórna. Árásin á World Trade Center og Pentagon var dæmi um ríkislaust hryðjuverk.

Rumsfeld trúði ekki í fyrstu, að Al Kaída stæði að baki hryðjuverksins. Enda hafði Wolfowitz sagzt vera orðinn þreyttur “á stöðugu tali um þennan eina mann, bin Laden”. Þegar sannleikurinn kom í ljós, hamraði Rumsfeld á því, að einhvers staðar hlyti Saddam Hussein að vera að tjaldabaki.

Síðan hefur komið í ljós, að ekkert var hæft í forsendum stríðsins gegn Írak. Þar voru engin gereyðingarvopn og þar var engin uppspretta hryðjuverka á Vesturlöndum. Saddam Hussein var ekki einu sinni hættulegur nágrannaríkjunum, þótt hann reyndi að sýnast öflugri en hann var í raun.

Fleiri sérfræðingar hafa tjáð sig. David Kay, yfirmaður vopnaleitar bandaríska hernámsliðsins í Írak, fullyrðir, að engin gereyðingarvopn hafi verið í Írak. Von er á bók sendiherrans Joseph Wilson, þar sem hann sýnir fram á, að gengið í Hvíta húsinu hafi litið framhjá sönnunargögnum.

Ofstækismenn Hvíta hússins trúa bara því, sem þeir vilja trúa og taka ekkert mark á staðreyndum. Þeir ganga fram af offorsi trúarofstækis og hirða ekki um, þótt verk þeirra gangi fram af fólki um allan heim. Gengið lék sér að því að láta drepa 10.000 óbreytta og saklausa borgara í Írak.

Verði framhald á dvöl hins róttæka og dómgreindarskerta stríðsglæpagengis í Hvíta húsinu á næsta kjörtímabili, mun það leiða ógn og skelfingu yfir mannkynið.

Jónas Kristjánsson

DV