arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þið farið öll á hausinn

Dæmið gengur ekki einu sinni upp hjá venjulegu fólki. Því, sem hefur ekki misst og mun ekki missa vinnu. Því, sem skuldar ekki í erlendri mynt. Því, sem ekki er í neinum vanskilum. Verð á mat er rétt að byrja að hækka. Fyrir rest verður það orðið helmingi hærra en það var í sumar. Matarreikningur fjögurra manna fjölskyldu hækkar um tugi þúsunda króna. Fólk getur ekki staðið undir verðbólgunni, þótt það leggi bílnum, segi upp fjölmiðlum og hætti að fara í utanlandsferðir. Það er ekki aðeins viðkvæmt jaðarfólk, sem fer á hausinn í vetur. Heldur allur almenningur eins og hann leggur sig.
Æsilegt tilboð brennuvarga

Ríkisstjórnin og Seðlabankinn bjóða ykkur átján þúsund manna atvinnuleysi eftir áramótin. Brennuvargarnir bjóða ykkur 30% verðbólgu á næsta ári. Landráðamenn háyfirstéttarinnar verðfella íbúðir ykkar um helming. Óvinir þjóðarinnar hafa þegar rýrt krónur ykkar niður í helming og ætla senn að rýra þær niður í fjórðung. Samkvæmt spá Seðlabankans. Ekkert af þessu er svo frábært, að það borgi sig að fá lán hjá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum. Það fer bara í að gefa auðfólki færi á að flytja fé sitt úr landi, samanber Argentínu. Skrítið er, að stjórnarandstaðan skuli ekki spyrna gegn láninu.
Dauðans þögn stjórnvalda

Ríkisstjórnin nefnir ekki snöru í hengds manns húsi. Hún steinþegir. Allir ráðherrarnir sem einn. Stjórnin steinþegir um hengingar-skilmála Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Hún steinþegir um samskipti sín við brezka ráðamenn, nema símtal Árna og Darling. Spyr ekki neinn um leyfi til neins. Brennir 200 milljörðum fyrir markaðssjóði án þess að spyrja Alþingi eða eigendur annars sparifjár. Hleypir bara brennuvörgum að brunavörnum þjóðarinnar. Setur upp 250 manna herlögreglu með óeirðabílum og rafbyssum. Hrokafullir heimskingjar telja sig ekki þurfa að segja neitt við umbjóðendur sína.
Einföld lausn vandans

Ekki er flókið að bjarga þjóðinni frá gjaldþroti. Neita að greiða neitt til Bretlands. Hafna láni frá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum. Prenta nóg af seðlum til að halda uppi viðskiptum innanlands. Þjóðnýta gjaldeyristekjur, þannig að öll utanríkisviðskipti séu á einum stað. Nota aldrei meiri gjaldeyri en fæst í hverjum mánuði. Tryggja olíuflutninga til landsins. Kenna fólki að nota fisk til matar í stað innfluttrar pakkafæðu. Láta hagkerfi mannúðar leysa hagkerfi gróðans af hólmi. Láta engan þurfa að svelta. Tryggja, að allir hafi húsaskjól, hita og rafmagn. Meira þarf nú ekki til björgunar.
Á sér ekki viðreisnar von

Geir Haarde á sér ekki viðreisnar von eftir fjölþætta lygi síðasta mánaðar. Vinnur hvorki traust þjóðarinnar né útlendinga. Er ekki heldur í neinum björgunaraðgerðum. Tími hans fer í að neita að upplýsa, halda öllu leyndu og komast að, hver lak hverju. Slíkur getur ekki verið forsætis á erfiðum tímum. Slíkir duga sízt, þegar krafizt er, að fólk standi saman. Hann teflir bara fram óhæfum Seðlabanka og óhæfu Fjármálaeftirliti. Bankinn getur ekki endurlífgað utanríkisviðskipti. Og eftirlitið getur ekki lífgað bankana. Þar rekur hvert hneyksli annað, með aðild manna frá eftirlitinu.
Geir hyggst berja þjóðina

Undir forustu Geirs Haarde er ríkisstjórnin komin í styrjöld við okkur. Hún ætlar að binda á herðar okkar skuldabagga, sem nema milljónum króna á hvert mannsbarn. Fjármálastefna hennar leiðir til risa-atvinnuleysis í landinu. Hún leiðir til hruns krónunnar og tilheyrandi hruns lífskjara. Á sama tíma stofnar hún 250 manna varalið. Það á að berja fólk, sem mótmælir þessu, og gefa því lost það rafbyssum. Varaliðið fær sex óeirðabíla og færanlegar fjarskiptamiðöstöðvar. Aðgerðir stjórnarinnar fela samtals í sér valdarán. Efnahagslega og hernaðarlega er ríkisstjórnin komin í styrjöld við okkur.
Ráðherrarnir eru landráðamenn

Það eru landráð að beygja sig undir fjárkúgun Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Þjóðin hefur ekki ráð á að taka skuldbindingar á herðar barna sinna og barnabarna. Ekki frekar en Þjóðverjar höfðu árið 1918. Kröfur sjóðsins og Bretlands jafngilda stríðsskaðabótum. Ég hef margoft sagt ykkur þetta og segir ykkur það enn. Ekki efna til skulda við erlenda fjárkúgara sjóðsins. Betra er að taka upp sjálfsþurftarbúskap hér á landi. Borða fiskinn okkar, hætta óþörfum innflutningi. Fá smávegis af gjaldeyri í skiptum fyrir fisk og ál. Reglan verði: Nota aldrei meiri gjaldeyri en fæst í hverjum mánuði.
Gunnar Páll verkalýðsrekandi

Verkalýðsrekandinn Gunnar Páll Pálsson var í sviðsljósi næturbloggsins. Einn ofurlaunamanna samfélagsins með 1.700.000 krónur á mánuði sem formaður verzlunarmanna. Sem slíkur er hann í stjórn Kaupþings. Fremur þar tvöfaldan glæp. Hann samþykkir tuga milljarða króna rán hjá bankanum í þágu fínustu starfsmanna bankans. Hann ver gerninginn með því, að annars hefðu opinberir eftirlitsaðilar komizt að hinu sanna. Hann mismunar hluthöfum og lánþegum í fyrsta lagi. Í öðru lagi reynir hann að hafa áhrif á verð hlutabréfa með þessari mismunun. Gunnar Páll er landsins grófasti verkalýðsrekandi.
Persónugerum vandann strax

Við þurfum að persónugera vandann meira. Eins og Bandaríkjamenn gera. Þeir stinga gróðafíknum bankastjórum í fangelsi. Bernard Ebbers er í 25 ára fangelsi og Jeff Skilling í 24 ára fangelsi. Ken Lay og Andrew Fastow eru í 10 ára fangelsi hvor. Dennis Koslowski og Mark Schwartz í átta ára fangelsi hvor. Hér ganga þeir lausir. Ævintýramennirnir Sigurður Einarsson, Hreiðar Már Sigurðsson, Sigurjón Þ. Árnason, Halldór J. Kristjánsson og Lárus Welding. Fyrrum Seðlabankastjóri Bandaríkjanna, Alan Greenspan, hefur játað mistök sín. Það mun Davíð Oddsson aldrei gera, þótt hann fari í gapastokk.
Fnykinn leggur um heiminn

Sama er, hvar velt er við steinum, alls staðar vella fram pöddur. Fínustu bankastarfsmenn fengu skuldir sínar afskrifaðar. Hundrað milljarðar láku úr Kaupþingi daginn fyrir hrunið. Nýir yfirmenn bankanna eru gamla glæpagengi þeirra. Ráðherrar vissu um yfirvofandi hrun bankanna fyrir löngu, líklega í apríl. Um IceSave vissu þeir 2. september. Björn stríðsráðherra ræður feður bankakónga til að fletta ofan af bankasvindli. Glitnir svindlar í Noregi. Björn safnar herliði. Smám saman kemur ormagryfjan í ljós. Hún er gerspillt valdakerfi stjórnmála og fjármála. Íslenzka fnykinn leggur um allan heim.
Of stórt gjaldþrot

Alltaf hefur verið fyrsta regla og síðasta Alþjóða gjaldeyrissjóðsins, að ríki verði að endurgreiða skuldir með vöxtum. Nú vill sjóðurinn, að Bretum verði greitt samkvæmt brezkum skilningi, en ekki íslenzkum. Auðvitað vill ríkisstjórnin ekki gera það, því að hún fellur um leið. Á þessu hefur sjóðurinn áttað sig og því frestar hann að veita Íslandi lán. Á sama tíma hefur Ungverjaland fengið lán án frestunar. Hnútur Íslands er, að ríkið getur ekki í senn greitt brezkar skuldir Bjögga-bankans og væntanlega skuld við sjóðinn. Íslenzka gjaldþrotið er bara of stórt miðað við fólksfjölda.
Vanhæf stjórn fallin

Fallin er ríkisstjórn George Bush. Heimsins heimskasta ríkisstjórn næst á eftir ríkisstjórn Geirs H. Haarde. Bandaríkin hefja ekki ný stríð í þriðja heiminum. Sú stefna verður aflögð að drepa fólk til að frelsa það. Sú stefna verður aflögð að halda að sér höndum, þegar sjór kaffærir New Orleans. Hrokafullt þríeyki heimskunnar, Bush-Cheney-Rice, er orðið að sagnfræði, fjarri verkefnum heimsins. Bush keyrði Bandaríkin fram á brún hinnar óheftu nýfrjálshyggju. Eins og Davíð og Geir keyrðu Ísland fram af sömu brún. Nýfrjálshyggjuliðið er horfið þar, en hangir hér enn við völd.
Næst á að berja fólkið

Björn Bjarnason stríðsráðherra er eini framsýni maðurinn í ríkisstjórninni. Hann sá urginn í samfélaginu. Með einu pennastriki í reglugerð útvegaði hann 250 manna varalið. Til að halda pakkinu í skefjum, þegar atvinnuleysi hefst fyrir alvöru um áramótin. Þá verður gott að hafa eins margar löggur og þeir eru, sem nú mæta á andófsfundi. Brýnt er að hafa fjölmennt lið til að berja fávita til hlýðni. Kanski vakna kvarnir þeirra til lífsins við höggin. Nákvæmlega það, sem ríkið þarf til að spara fé í kreppunni. Kylfur í stað kjaftavaðals. Heil aksjónmaður, Björn Bjarnason stríðsráðherra.
Kreppan bætir matinn

Betri veitingahús verða einn af kostum hrunsins. Armaní-klæddir bjánar úr bönkunum halda ekki lengur uppi nokkrum leiðindastöðum. Við þekkjum staðina af silfruðum og svörtum málminnréttingum að hætti eldhúshönnuða. Þekkjum þá af matseðlum með hamborgara á þrjúþúsundkall. Um nokkurt skeið risu aðeins staðir, sem höfðuðu til ungs fólks með of lítið vit og of mikið fé. Snobb og stælar verða nú að víkja fyrir stöðum, sem lifa á eðlilegri matreiðslu. Holtið mun blífa, Fiskmarkaðurinn, Humarhúsið og Friðrik V af glæsilegu stöðunum, svo og allir, sem hafa boðið kvöldmatinn á minna en 2500 krónur.
Kattarþvottur Kaupþings

Stjórn gamla Kaupþings hefur viðurkennt að hafa 25. september fellt niður ábyrgðir lykilmanna á skuldum þeirra við bankann. Hún orðar það þannig, að skuldirnar hafi ekki verið afskrifaðar. Heldur hafi verið “felldar niður persónulegar ábyrgðir”, sem kemur í sama stað niður. Stjórnin lýgur, að gjaldþrot bankans hafi þá ekki verið fyrirséð. Ég tel hins vegar, að þá hafi gjaldþrotið einmitt verið innanbúðarmönnum fyrirsjáanlegt. Samtímis kattarþvotti gamla bankans lýsir stjórn nýja bankans yfir, að skuldirnar verði innheimtar eins og aðrar skuldir. Ef gerningurinn sé þá riftanlegur.
Obama er ekki bara plús

Þótt heimurinn fagni sigri Barack Obama, má ekki reikna með, að allt falli í ljúfa löð í heiminum. Eins og aðrir frambjóðendur í Bandaríkjunum er Obama eign auðjöfra. Þeir borguðu mikinn hluta kostnaðarins við framboðið. Meðal þeirra, sem borguðu hálfa til heila milljón dollara voru ýmsir helztu stórbankar landsins. Þar eru Goldman Sachs, Morgan Chase, Morgan Stanley og Citigroup. Einnig Microsoft, IBM og Google. Slíkir aðilar þurfa að fá eitthvað fyrir snúð sinn. Svo sem meiri og meiri markaðs- og hnattvæðingu.

Og ekkert bendir til, að Obama hætti að reka stríð í þriðja heiminum.
Sigurvegarinn og taparinn

Sigurvegari bandarísku kosninganna var internetið. Fyrst í sögunni var það kjarni baráttunnar. Kosningavél Barack Obama kunni á netið, ekki vél John McCain. Ótrúlegum fjárhæðum var safnað á netinu. Safnað var sjálfboðaliðum, sem fóru í kjósendur, maður á mann. Öll tækni persónumiðlunar var notuð í botn. Frá Facebook yfir YouTube til Twitter. Taparinn var Bush forseti, sem týndist. Þegar John McCain var nuddað upp úr stuðningi hans, sagði hann: “Ég er ekki George Bush”. Enginn frambjóðandi repúblikana vildi aðstoð forsetans. Allir litu á slíkt sem hreint eitur. Neðar verður ekki komizt.
Sök Samfylkingarinnar

Samfylkingin ber fulla ábyrgð á útreið Íslands síðstu mánuði. Hún hefur verið í ríkisstjórn. Hún hefur átt utanríkis- og viðskiptaráðherra. Þeir hafa fengið nægar upplýsingar í sautján mánuði til að hindra vitleysuna. Hindruðu ekki IceSave ruglið, sem er helmingurinn af öllu tjóni landsins. Samfylkingin ber ábyrgð á, að samið er við Alþjóða gjaldeyrissjóðinn og Bretland um meiri skuldbindingar en börn ykkar og barnabörn geta staðið undir. Kjósendur hafa samkvæmt skoðanakönnunum ekki enn fattað ábyrgð Samfylkingarinnar á gjaldþroti þjóðarinnar. En þeir munu fatta um síðir.
Bloggið skúbbaði afskriftunum

Bloggið skúbbaði afskriftum Kaupþings á skuldum helztu starfsmanna sinna. Fréttin logaði um bloggheima í gær. Um kvöldið var hún staðfest í ljósvaka. Þar var líka upplýst um heildarupphæðina, 50 milljarða króna. Það er fé, sem er langt utan við sjóndeildarhring fólks. Er mesta rán frá upphafi Íslandsbyggðar. Áhugalaus ráðherra bankamála og duglaust fjármálaeftirlit ríkisins brugðust dauflega við. Fréttaferlið er gott dæmi um, að bloggið sækir að hefðbundnum fjölmiðlum í fréttum. Enn er þó staðan svo, að fína aumingjasettið brást ekki við fyrr en fréttin var komin í ljósvakann.
Innansveitarkróníka dagsins

Hitti um daginn mann, sem sakaði mig um að bera ábyrgð á hruni þjóðarinnar. Þið blaðamenn segið aldrei sannleikann, fullyrti hann við mig. Sem árum saman hefur verið löggilt gamalmenni. Hann bar víðar niður, hrunið er Þorvaldi Gylfasyni að kenna, fullyrti hann. Prófessorinn hefur kennt öllum þessum andskotans hagfræðingum. Ég þreytist ekki á að verða hissa á fávísu tali Íslendinga á förnum vegi. Hér býr sérstæð þjóð, sem getur ekki staðið á eigin fótum. Hún ruglar út í eitt, sættir sig við hræsni og lygi í stað stjórnmála. Íslendingar eru eins og klipptir út úr Innansveitarkróníku.
50 milljörðum rænt

Fyrrum stjórnendur Kaupþings, Hreiðar Már Sigurðsson og Sigurður Einarsson, virðast hafa rænt Kaupþing 50 milljörðum króna. Rétt fyrir þjóðnýtinguna afskrifuðu þeir skuldir hæst settu starfsmanna bankans, alls að þessari upphæð. Starfsmennirnir höfðu tekið himinhá lán til að kaupa hlutabréf bankans. Áttu að endurgreiða lánin, þegar bréfin mundu hafa hækkað í verði. Ljóst er, að afskriftirnar fela í sér gróft samsæri gegn hagsmunum bankans. Fjármálaeftirlitið hefur lítið gert í málinu annað en lýsa yfir, að það hafi ekki samþykkt verknaðinn sérstaklega. Hvað sem það þýðir á íslenzku.
Hér vantar byltingu

Útreið Geirs Haarde og Davíðs Oddssonar í samskiptum við Gordon Brown felur í sér skilyrðislausa uppgjöf. Hún er þyngri á mann en uppgjöf Þjóðverja í fyrri heimsstyrjöldinni. Skuldir Íslands verða meiri en svo, að hægt sé að standa undir þeim. Þess vegna er skárra að borga þær ekki, jafnvel þótt þá fáist ekki lán frá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum. Ríkisstjórninni ber að hafna lánum frá Bretlandi og Alþjóða gjaldeyrissjóðum. Lánabyrðar eru of þungar, vextir of háir. Betra er að taka hér upp sjálfsþurftarbúskap og neita að veðsetja börnin okkar fyrir Geir og Davíð. Hér vantar byltingu strax.
Borgið allan brúsann

Þú þarft að borga allan brúsann. Geir Haarde hefur talað í gátum, svo að þú fattir það ekki. Segist fá brezka aura upp í þetta. Telegraph segir eignir IceSave ekki verða notaðar í það. Þær verða notaðar til að greiða brezkar skuldbindingar, sem eru utan og ofan við ábyrgðir. Íslenzka ríkið verður að borga alla ábyrgðina brúttó, 2,3 milljarða sterlingspunda. 20.887 evrur á mann. Brezki tryggingasjóðurinn borgar viðbótarábyrgðina, 1,4 milljarða sterlingspunda. Það sem út af stendur borgar svo brezki ríkissjóðurinn, 0,9 milljarða sterlingspunda. Hann hefur í staðinn hertekið eigur IceSave.
Davíð í boði Ingibjargar

Davíð Oddsson er Seðlabankastjóri í boði Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur og Samfylkingarinnar. Yfirlýsing um hið gagnstæða dugir ekki. Ráðherrar geta ekki sagt sig frá einstökum verkum ríkisstjórnarinnar. Allra sízt á verkum forsætis. Sú ímyndun stenzt ekki, að Davíð sé í skjóli Geirs Haarde gegn vilja hálfrar ríkisstjórnarinnar. Yfirlýsingar um slíkt geta frestað vanda milli daga, en endast ekki. Þær hljóta að kalla á framhald. Annað hvort segja hinir óánægðu sig úr ríkisstjórninni eða Davíð hættir eða Geir. Í millitíðinni verður að líta svo á, að Davíð sé í boði Samfylkingarinnar.
Morgundagurinn er verri

Hrunið er ekki atburður, sem kemur og fer. Er ekki demba, sem ríkisstjórn stendur af sér með því að finna sér skyggni á leiðinni. Það styttir ekki upp á þessu ári. Hrunið er langtímamál, sem versnar mánuð eftir mánuð. Það verður ekki komið á fullt fyrr en eftir áramót, í febrúar-marz. Og endist lengi. Því geta pólitíkusar ekki beðið eftir, að um hægist. Hefðbundin frestun verka dugir ekki. Geir Haarde getur ekki logið sig milli daga í von um sólskin og minnisleysi kjósenda. Ingibjörg Sólrún Gísladóttir getur ekki fullyrt aftur á morgun, að Davíð Oddsson sé án ábyrgðar Samfylkingarinnar.
Réttlát valdaskil pólitísk

Ofan á þjóðargjaldþrot hefur Flokkurinn líka misst pólitíkina úr höndum sér. Samfylkingin sættir sig ekki lengur við, að tákngervingur hrunsins, Davíð Oddsson, haldi velli í Seðlabankanum. Eina von Geirs Haarde í erfiðri stöðu er að losa sig við afkastamesta brennuvarginn. Það kann jafnvel ekki að duga Flokknum, því að Samfylkingin vill kosningar sem allra fyrst. Á þeim vettvangi slátrar þjóðin Flokknum, sem tróð kreppunni upp á hana í þágu nýfrjálshyggju. Geir hefur spilað illa úr spilum sínum í heilan mánuð. Spilaði frá sér trausti, þjóð og pólitík. Pólitísk valdaskil eru réttlát.
Hvar er varfærni Flokksins?

Sjálfstæðisflokkurinn telur sig vera hornsteininn, sem má gæðastimpla og innleiða velferð seint og um síðir. Hann er eins og brezka íhaldið. Eins konar fjármálaráðuneyti varfærinna manna á bremsunni. Sem hefur þó aldrei flutt vísinn eina sekúndu aftur á bak. Flokkurinn rauf þetta lögmál. Davíð flutti vísinn aftur á bak með nýfrjálshyggjunni. Hún fór með fjárhag okkar til andskotans. Flokkurinn stýrði þjóðinni í hrunið. Hann er ekki lengur hið varfærna öryggi okkar. Kjósendurnir þekkja ekki lengur flokkinn sinn. Skoðanakannanir sýna líka, að fylgi Davíðs og Geirs er varanlega laskað.
Samábyrgðin og Samfylkingin

Eigendur og stjórnendur bankanna, einkum Landsbankans, misnotuðu svigrúm í skorti á eftirliti og regluverki. Fjármálaeftirlitið og Seðlabankinn sinntu ekki eftirliti. Ríkisstjórn Sjálfstæðisflokksins og Framsóknarflokksins bjuggu til skortinn á regluverki og eftirliti. Sjálfstæðisflokkurinn hafði frumkvæði að þessari innleiðingu nýfrjálshyggju í fjármálin. Seðlabankinn og ríkisstjórnin klúðruðu tilraunum til að hindra hrunið. Bak við þessar stofnanir eru ýmis nöfn, efst nafn Davíðs Oddssonar. Samfylkingin hefur enn sloppið sæmilega, en með hverjum harmadeginum eykst samábyrgð hennar.
Frat á Geir kemur næst

Samfylkingin á tvo kosti. Getur þjáðst áfram í vonlausu samstarfi, sem mun líma hrunið fastar við ímynd flokksins. Eftir hálft þriðja ár lendir hún í kosningum með byrði brennuvarganna á bakinu. Og verður þá lítill flokkur að hætti Framsóknar. Hinn kosturinn er að lýsa stjórnina óstarfhæfa og knýja Geir til að fallast á nýjar kosningar. Þar getur flokkurinn sýnt andstöðu við undarlegar lækningar Geirs, sem munu gera illt verra á næstu mánuðum. Samfylkingin hlýtur að fara þessa leið, þótt ekki sé nema vegna eigin hagsmuna. Hún er búinn að lýsa frati á Davíð. Frat á Geir er næsta skref.
Hrunið stjórnarsamstarf

Annar stjórnarflokkurinn neitar að taka ábyrgð á Davíð gereyðingarvopni. Hluti ráðherra hins flokksins efast um aðgerðir Seðlabankans, sem njóta hvergi trausts utan landsteina. Samfylkingin hlýtur næst að hrinda Geir Haarde út í nauðsynlegar kosningar. Eftir frammistöðuna í október nýtur Geir einskis trausts. Hann er kominn með Flokkinn niður í 20% og Davíð niður í 10%. Geir getur ekki lengur falið brennuvörgum Fjármálaeftirlits og Seðlabanka að raða brennuvörgum einkabankanna upp á nýtt. Þjóðin sættir sig ekki við, að brennuvargarnir haldi áfram eins og ekkert hafi í skorizt.
Bannorð í blaðamennsku

Tvær fagvillur sá ég í blaðamennsku í gær. Að venju nennti Vísir.is ekki að telja andófsfólk í kröfugöngu og á útifundi. Vitnaði í tölu frá löggunni, þótt hún hafi ætíð áður reynzt lélegt vitni á þessu sviði. Fjölmiðill þarf að gæta sín á lélegum vitnum. Útvarpið braut aðra fagreglu og sagði: “Talið er að um þúsund manns séu nú á mótmælafundi á Austurvelli.” Hver er heimild útvarpsins? Fjölmiðill getur ekki skotið sér bakvið nafnlausa heimild með svona orðalagi. Verður annað hvort að telja sjálfur eða trúa einhverjum aðila, sem er nafngreindur. Orðalagið “talið er” er bannað í blaðamennsku.
Vondi félagsskapurinn

Geir er í vondum félagsskap. Játar að vera á vakki eftir flugi Björgólfs Thors Björgólfssonar til landsins. Vill jafnvel eyða kvöldum eða helgum í að þiggja ráð fjárglæframanns. Hrósaði sér af þessu degi áður en sást, að IceSave-braskið setti þjóðina á hausinn. Geir virðist ekki gera sér neina grein fyrir sögulegri framvindu inn í framtíðina. Gerir sér ekki grein fyrir, hvernig ummæli dagsins muni líta út á morgun. Í miðju blóðbaðinu stærir hann sig af vondum félagsskap við fjárglæframann. Sem var stærsti eigandi Landsbankans og sporðreisti fjárhag ríkissjóðs. Geir er ófarsæll.
Landsins mesti karisti

Davíð Oddsson hefur meiri karisma en aðrir Íslendingar. Meiri en Einar Ben á trompárunum. Davíð er alls staðar miðpunkturinn. Í boðum safnast menn að honum sem mý á mykjuskán. Standa kringum greifann og hlæja sig í drep af linnulausum gamansögum. Karisminn gerir honum kleift að spila eins og hljómsveitarstjóri með nánasta umhverfi sitt. Þannig stjórnar hann öllu í Seðlabankanum eins og áður í ríkisstjórn og enn áður hjá borginni. En karismi hefur ekkert með hæfni að gera eða greind. Karismi einn og sér er hættulegur, hjá Davíð sem Einari Ben. Karistar telja sér alla vegi færa.
Trausti rúinn raðlygari

Geir Haarde laug, að kröfur Alþjóða gjaldeyrissjóðsins væru alls engar. Síðan laug hann, að sjóðurinn heimtaði leyndó um kröfur sínar. Loks kom í ljós, að það var Geir sjálfur, sem heimtaði leyndó um þessar rúmlega þrjátíu kröfur. Geir Haarde laug, að hækkun stýrivaxta væri Seðlabankanum að kenna. Samdægurs kom í ljós, að hún var samkvæmt 19du kröfu Sjóðsins. Ruglið á Geir er slíkt, að hann segir tæpast satt orð inn á milli lína. Pólitíkusar hafa oft verið lygnir, en fyrr má nú rota en dauðrota. Firrt er, að trausti rúinn raðlygari geti öllu lengur verið forsætisráðherra.
Þorgerður Katrín tekur völd

Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir varaformaður sér Flokkinn í upplausn. Hann sekkur undan ofurþunga nýfrjálshyggju og Davíðs Oddssonar gereyðingarvopns. Þorgerður sér, að Flokkurinn þarf strax að losa sig við Davíð og ofstæki nýfrjálshyggjunnar. Gagnrýnir sofandahátt Seðlabanka og fjármálaeftirlits. Gagnrýnir hækkun stýrivaxta, trúarofstæki Alþjóða gjaldeyrissjóðsins, síðasta vígis nýfrjálshyggjunnar. Hún ræðir aðild að Evrópu, sem Geir Haarde segir ekki tímabært. Hún mun senn losa Flokkinn við ákvarðanafælinn strandkaptein í álögum Davíðs. Þorgerður Katrín heldur á bjarghringnum.
Ráðherrar lýsa frati á Davíð

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir lýsir frati á Davíð Oddsson eins og ráðherrar aðrir og þingmenn Samfylkingarinnar. Hann “hafi skaðað orðspor Íslendinga erlendis” og það sé “ábyrgðarhluti að láta málin halda áfram í þessum farvegi”. Öllum er þetta ljóst, nema Geir Haarde, sem enn trúir blint á gereyðingarvopnið. Raunar hafa þeir tveir ekki lengur fast land undir fótum í Flokknum. Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir gagnrýnir Davíð vegna mistaka Seðlabankans. Hún vill, að Þjóðhagsstofnun verði endurreist. Formaður annars stjórnarflokksins og varaformaður hins lýsa þannig frati á Davíð.
Krónan sekkur bara sekkur

Krónan bjargast ekki með 18% stýrivöxtunum. Hún sekkur, þegar henni verður ýtt á flot. Kenning Alþjóða gjaldeyrissjóðsins hefur áður feilað og feilar aftur núna. Ráðamenn eyða tíma í vitleysuna í stað þess að einbeita sér að atvinnulífinu. Sem fer beint á hausinn, meðal annars vegna of hárra vaxta. Nær er að spila eigin matador með matador-myntinni okkar. Nær er að taka hlutverk Fjárhagsráðs úr höndum Seðlabankans. Hann er skipaður aulum, sem ráða ekki við nein verkefni. Nær er að éta fiskinn okkar og hætta að flytja inn mat. Sjálfsþurftir eru boðorð dagsins. Gleymd er hnattvæðing.
Farðu heim brennuvargur

Farðu heim Geir, þú ert brennuvargur eins og Davíð, leiðtogi lífs þíns. Í mánuð hefur þú þindarlaust logið að okkur. Þú flýrð daglega úr einu virki lyginnar í annað. Markmið þitt er að hindra vitneskju fólks. Þú þarft á hverjum degi að bakka með fyrri lygar. Þú gerir það með nýjum lygum. Nú síðast þeirri, að Sjóðurinn mikli heimti leyndó. Hann gerir það ekki, það varst þú, sem heimtaðir leyndó. Frá upphafi varstu sem fjármálaráðherra einn af brennuvörgum nýfrjálshyggjunnar. Sem getur samt ekki hindrað, að sannleikurinn komi í ljós. Fólk sér, að þú selur börn þess í ánauð. Hættu.
Sjokk, reiði, hvað svo?

Reiðin er varla hafin. Við erum enn að renna inn í sjokkið. Fólk er tæpast farið að átta sig á, að allt er hrunið. Er ekki enn búið að missa vinnuna. Ekki enn farið að fá reikninga myntkörfulána með nýju tölunum. Ekki enn farið að fá reikninga með nýju vaxtatölunum. Fólk áttar sig ekki á, að byggingaiðnaðurinn verður lokaður í nokkur ár. Það áttar sig ekki á, að hver greinin hrynur á fætur annarri. Flest fólk er ekki enn komið í sjokk. Á eftir sjokkinu kemur svo reiðin. Sú reiði, sem við sjáum núna, er bara örlítið upphaf hennar. Þegar reiðin skellur á, veit enginn hvað gerist.