arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ég treysti stjórnlagaráði

Ég treysti stjórnlagaráði. Raunar treysti ég engri annarri stofnun, nema kannski Stjörnuskoðunarfélagi Seltjarnarness. Er ég treysti stjórnlagaráði, þýðir það ekki, að ég sé í öllum atriðum sammála. Mér sýnist ráðið lenda í vandræðum með ýmis lykilatriði. Endanlegt álit mitt mun byggjast á, hvernig ráðið höndlar þau atriði. Ef við fáum tækifæri til að kjósa milli nokkurra atriða í stjórnarskránni, er ég sáttur. Kjósa um eitt kjördæmi fyrir allt landið. Um þjóðareign á kvóta og bann við veðsetningu kvóta. Um þjóðkirkju og um afnám leyndarstefnu. Heitum deiluefnum á ráðið svo að vísa til þjóðarinnar.
Alræðisríkið handan við hornið

Sem félagslegur rétttrúnaður sækir forsjárhyggja fram. Stóri bróðir breiðir út faðminn. Í auknum mæli finna félagslegir skottulæknar þörf til að hafa vit fyrir fólki. Að einhverju marki kann slíkt að vera nytsamlegt, til dæmis bann við tóbaksreykingum. Efasamt er hins vegar að ríkis-ritskoðun fjölmiðla geri gagn. Og nú beinast augun í auknum mæli að foreldrum. Ala þau börnin nógu vel upp? Er mataræði á heimilum nógu gott? Steinar B. Aðalbjörnsson, næringarfræðingur hjá Matís, vill taka feitu börnin af foreldrum sínum. Að því er segir í Fréttatímanum. Jahérna, alræðisríkið er handan við hornið.
Efasemdir um Ara fróða

Fornleifarannsóknir sýna byggð á Íslandi fyrir landnámið, sem Íslendingabók Ara fróða lýsir. Hundrað eða jafnvel tvöhundruð árum fyrir landnám höfðu menn sumarsetu hér á landi vegna hlunninda. Þeir ræktuðu ekki tún til að heyja vetrarforða handa húsdýrum. Sést af frjókornagreiningum. Tún koma til sögunnar við landnám, en búseta er eldri. Í góðum árum, sem þá voru mörg, var hægt að hafa búfé á vetrarbeit. Við vitum ekki, hvaðan fólkið kom, en líta má til eyjanna norðan Skotlands. Líklega er hér byggðin, sem Írar kölluðu Thule. Ari fróði hefur laskazt sem sagnfræðingur. Var hann fyrsti leigupenninn?
Hrokknir af hjörunum

Berserksgangur er runninn á bófaflokkinn á Alþingi. Froðufellingin snýr að saksóknara Alþingis.

Tryggvi Þór Herbertsson líkir Sigríði Friðjónsdóttur við Lavrenty Beria, þekktan fjöldamorðingja og lögreglustjóra Stalíns. Telur eins munu fara fyrir Sigríði og Javert, lögreglustjóra í Vesalingum Victors Hugo, sem fleygði sér í Signu. Tilefni ummælanna er, að saksóknarinn opnaði heimasíðu, þar sem hlaðið er inn skjölum í málaferlum gegn Geir H. Haarde, fyrrverandi forsætis. Sigríður segir samt síðuna opna fyrir greinargerðum til varnar Haarde. Siðblindi bófaflokkurinn hefur bara hrokkið af hjörunum.
Þjónusta við kvótagreifa

Ég er löngu hættur að skilja þjónustu ríkissjónvarpsins við kvótagreifana. Fréttatíma eftir fréttatíma lepja fulltrúar þess upp þvæluna úr greifunum, án þess að spyrja mikilvægra spurninga. Sjaldan heyri ég þar sjónarmið, sem efast um fullyrðingar greifanna. Þeir nota hugtakarugling og komast upp með það. Setja samasemmerki milli sjálfra sín og sjávarútvegs. Ætti þó öllum að vera ljóst, að sjávarútvegur heldur áfram, þótt greifunum sé kippt burt. Jafnmikið verður veitt af fiski og áður og jafnmargir hafa vinnu og áður. En meira jafnvægi verður milli sjávarplássa. Ríkissjónvarpið er í hafvillum.
Ljónið er aftur opið

Þegar ég kem að Fornahvammi, fastset ég hraðann til að lenda ekki í löggunni og vakna ekki fyrr en í Varmahlíð. Nema þegar kaffihúsið Ljón norðursins var opið á Blönduósi. Annað er ekki merkilegt á þeim stað. Tók krók af þjóðvegi 1 til að komast þangað. Annars væri mér sama, þótt ég færi um Húnavelli og sæi aldrei Blönduós. Yfirvöldin hafa lengi amast við Ljóninu. Töldu það ekki fara eftir reglugerð. Eins og Ljón norðursins eigi að fylgja reglugerð! Í heilt ár var staðurinn lokaður að kröfu yfirvalda og ég keyrði auðvitað beint í gegn. Skrítið er, hversu lokuð sum yfirvöld eru fyrir því, sem trekkir.
Maðurinn með korselettið

Birgir R. Baldursson háðfugl birtir upprunalegu og óritskoðuðu photoshop ljósmyndina úr fáránlegu auglýsingunni á forsíðu símaskrárinnar. Útgáfan, sem rambaði á forsíðuna, er hins vegar gróflega fótósjoppuð. Til að telja notendum trú um, að hinn fáránlegi hafi gengið í korseletti frá fæðingu. Rétta útgáfan frá Birgi hefði aukið útbreiðslu ritsins. Enda ekki vanþörf á, því að Hugleikur Dagsson hætti að gleðja okkur með nöpru háði í símaskránni. En öll er umræðan óþörf. Símaskráin hefur sungið sitt síðasta. Í fjögur ár hef ég bara flett í henni til að leita Hugleik uppi. Takk fyrir, Birgir.
Hættið þið að væla

Tjóni af hruninu hefur sumpart verið deilt skynsamlega niður á hina ýmsu hagsmunahópa samfélagsins. Sumir sluppu að vísu of vel. Sjálfir bófarnir ganga enn lausir vegna seinagangs Sérstaks saksóknara. Vonandi fyrnast málin ekki í höndum hans. Og eigendur sparifjár sluppu með skrekkinn vegna Geirs Haarde, sem ábyrgðist innistæður. Aðrir bera byrðar, mest þeir, sem urðu atvinnulausir vegna hrunsins. Skattgreiðendur bera miklar byrðar og heldur minni þeir, sem þurfa að njóta velferðar. Skuldsettir græðgiskarlar í stórum húsum sluppu fyrir horn. En flestir launþegar og lífeyrisþegar töpuðu miklu.
Náttúran á sig sjálf

Einu sinni sem oftar er ég að skipta um skoðun. Að þessu sinni um þjóðareign auðlinda. Hingað til studdi ég hana og vildi jafnframt afnema hugtakið um nýtingarrétt auðlinda. Ég taldi síðara hugtakið mylja undir kvótagreifa. Nú tel ég, að þjóðin geti ekki frekar en neinn annar átt náttúruna, hvorki fisk né fossa. Hún hefur bara ábyrgð, ekki eignarhald. Ber ábyrgð á auðlindum, sem hér finnast, en á þær ekki. Hins vegar á þjóðin nýtingarrétt. Sem henni ber að höndla varlega. Vil semsagt skipta út hugtökum. Þetta varðar ekki deiluna um kvóta. Náttúran á sig sjálf. Ekki þú og ég og sízt kvótagreifar.
Ódýrari endurreisn banka

Vel hefur tekizt að takmarka tjón ríkisins og skattborgaranna af endurreisn bankanna. Kostnaður er hundruðum milljarða króna lægri en áður var áætlað. Fullyrðingar Bjarna Benediktssonar og Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar um hið gagnstæða eru lítils virði. Þeir eru bara í sinni sjálfvirku og grátbólgnu stjórnarandstöðu, sem við þekkjum alltof vel. Ég les skýrslu Seðlabankans um þetta efni sem staðfestingu á, að vel hafi til tekizt. Hins vegar hefur mun miður tekizt með innihaldið. Í skjóli bankaleyndar er bönkunum stjórnað af hættulegum bófum. Og yfirstétt bankanna er að mestu skipuð siðblindingjum.
Bankaleynd eftirlitsins

Fjármálaeftirlitið neitar stofnfjárhöfum um að sjá rannsóknarskýrsluna um Sparisjóðinn í Keflavík. Ber við bankaleynd! Eftirlitið beitir semsagt fyrir sig hugtakinu bankaleynd til að halda hlífiskildi yfir glæpum ofurbófanna í sparisjóðnum. Ekki til að hlífa viðskiptavinum hans, heldur til að hlífa siðblindum bófum innan bankans. Hvað er að Gunnari Þ. Andersen? Nægir honum ekki að sofa í vinnunni? Þarf hann líka að bregða fæti fyrir hlutverk sitt? Ríkisapparatið er því miður fullt af ofstækisfullum glæpavinum, sem hunza siðferði í stóru og smáu. Gunnar Andersen er þar fremstur meðal jafningja.
Ofstækiskarlinn gengur laus

Össur Skarphéðinsson var iðnaðarráðherra, er hann réði Guðna A. Jóhannesson sem orkumálastjóra. Sá hefur síðan vakið athygli fyrir glórulaust ofstæki í virkjanamálum. Allir aðilar eru andvígir tilraunaborunum í Grændal, þar á meðal Össur sjálfur, sem ber ábyrgð á sérvitringnum. Umhverfisráðuneytið úrskurðaði í tvígang, að ekki beri að hrófla við Grændal, síðast í september í haust. Iðnaðarráðherra vísaði frá óskum um boranir í Grændal. Svæðið fékk hæstu einkunn í rannsókn á svæðum, sem beri að friða. Engu máli skiptir, hverjir stjórna landinu, ofstækisfullir sérvitringar ráða samt ferðinni.
Virðulegasti hrútshausinn

Hjá Bjarna Eiríki Sigurðssyni sá ég í gær uppstoppaðan haus af hrúti. Hann var af villifjárstofni, sem kerfið reyndi að útrýma í Tálkna. Þetta er með afbrigðum virðulegur haus, stærri en aðrir hrútshausar, ógisslega fagurlega hyrndur, þéttgrár að lit. Engin leið er að villast á þessu villikyni og því fóðurkálskyni, sem landbúnaðurinn ræktar. Kynið í Tálkna var allt þéttgrátt að lit, úrvalið samkvæmt lögmáli Darwins. Slíkar kindur sáust ekki í klettum og þess vegna gátu þær lifað villtar kynslóð eftir kynslóð. Atlaga kerfisins að þessum frjálsa stofni er meiri háttar níðingsverk, sem þarf að rannsaka.
Þegar græðgi varð góð

Vísindamenn telja siðblindu að nokkru leyti ættgenga. Það kann að skýra hina miklu siðblindu í viðskiptum og stjórnmálum á Íslandi. Helztu siðblindingjar Noregs hrökkluðust til Íslands á landnámsöld. Afkomendur þeirra hafa síðan lifað hér meira eða minna einangraðir án blöndunar við venjulegt fólk. Um aldir hafa yfirstéttir landsins verið meira eða minna siðblindar, samanber eilíf málaferli út af jörðum og landamerkjum. Íslenzka hrunið varð, þegar siðblinda varð þjóðtrú um aldamótin undir kjörorðinu: “Græðgi er góð”. Með því að gelda opinbert eftirlit með gerðum bófa fékk siðblinda lausan taum.
Við sjáum ljósið

Ísland er betur statt en Írland. Við skuldum að vísu sama á hvern íbúa og Írar gera, 2.700 dollara á mann. Ég miða þá við, að gjaldþrot gömlu bankanna verði afskrifað. Við höfum betri möguleika á að vinna okkur út úr vandanum. Mánuð eftir mánuð hefur vöruskiptajöfnuður okkar verið jákvæður um tíu milljarða á mánuði. Það þýðir, að við ráðum við vexti af skuldum og borgum niður skuldir. Írum tekst það ekki með sama hætti og enn ólíklegra er, að Grikkjum takist það. Við erum búin að skrapa botninn og héðan í frá liggur leiðin eingöngu upp á við. Við sjáum ljósið, en þeir sjá það ekki ennþá.
Fundinn og kominn heim

Almennur fögnuður er yfir heimkomu Ásmundar Einars Daðasonar í Framsókn. Nú hættir hann að ráfa hálfsofandi um Alþingi án þess að finna nefndafundi. Þingflokkur Framsóknar setur á hann staðsetningartæki til að beina honum rétta leið um þinghúsið. Mestur er fögnuðurinn hjá Vinstri grænum, sem sjá nú horfna hættuna á, að hann villtist til baka. Greindarvísitalan hefur hækkað í báðum flokkum við vistaskiptin. Óvist er, hvar hin tvö villuráfandi lenda í flokki. Engin leið er að ráða í Atla Gíslason. En Lilja Mósesdóttir endar væntanlega í sama flokki æðri miðstéttar og Tryggvi Þór Herbertsson.
Siðblinda æðri stétta

Siðblinda, öðru nafni síkópatía, er hættulegasti geðsjúkdómurinn. Sérstaða hans felst í, að siðblindingjum reynist létt að blekkja umhverfi sitt. Þá skortir sektarkennd, þeir túlka gerðir sínar á sérstæðan hátt, afneita þeim eða kenna öðrum um. Samanber Davíð. Glæpahneigð er skylt hugtak, einkum um lægri stéttir, þar sem menn stela bjórkippum eða sjónvarpstækjum. Siðblinda hentar betur æðri stéttum, einkum stjórnmála og viðskipta. Lögin eru þannig smíðuð, að þau ná síður til ofurþjófa en smáþjófa. Við sáum það vel eftir hrunið. Fróðlegt verður að heyra marga siðblindingja hrunsins fyrir rétti.
Við búum við fasistastjórn

Orðið fasismi kemur frá flokki Mussolini á Ítalíu. Meðal einkenna hans voru korpóratismi og ríkisdýrkun og þjóðarsátt og félagslegur rétttrúnaður. Síðan komu ýmis hægri sjónarmið, en hefðu eins getað verið vinstri sjónarmið. Við búum hér við vinstri stjórn, sem kemur sér saman um fátt mikilvægt. Ekki um ríkisrekstur tannlækninga, ekki um Nató eða Evrópusamband og alls ekki um þjóðareign á kvóta. En hún dýrkar þjóðarsátt við aðila vinnumarkaðarins. Og fór gegnum eld og brennistein, gegn fjöldaáskorunum og gegn fagaðilum til að koma á ritskoðun ríkisins á fjölmiðlum. Þetta er nefnilega fasistastjórn.
Arfavitlaus fjölmiðlalög

Neyddist til að lesa nýju fjölmiðlalögin í tilefni framsögu hjá virðulegu félagi fjölmiðlakvenna. Sá lestur varð mér þraut, leiðinlegri langhund hef ég ekki lesið. Betri lög hefðu hljóðað svo: 1. Blaðamenn mega halda heimildamönnum leyndum. 2. Fyrsta ábyrgð efnis er á höfundum fremur en á blaðamönnum. 3. Útgefendur eiga að vera góðir við ritstjóra. Þar með er upptalið það jákvæða í óralöngu máli laganna. Höfundur þeirra gladdist fyrst við skrifin, er hann telur upp refsingar ritstjóra í févítum og fangelsum. Meginefni laganna er arfavitlaus tilraun til að ríkis-ritstýra fjölmiðlum.
Ofeldaður, þurr og kaldur

Villtist á Gló í fyrradag. Fékk ofeldaðan kjúkling þurran og kaldan upp úr hitakassa á 1690 krónur. Með voru þrjár blöndur af hversdagslegu hrásalati, bragðlítil hrísgrjón, svo og ágætis kryddmauk tvenns konar, sem bjargaði hrísgrjónunum. Fyrir rúmu ári var Gló spennandi kostur í veitingaflórunni. Þá eldaði þar Sólveig Eiríksdóttir og þá var kjúklingurinn rósmarínkryddaður og mjög bragðgóður. Sá tími vonarinnar virðist vera liðinn. Umhverfið er tæpast lystaukandi. Staðurinn er í afgangsplássi í gangvegi milli verzlana og skrifstofa í Listhúsi við Engjateig 19. Eiginlega bara fyrir sérvitringa.
Ekki nógu stórorður

Þegar ég lít yfir farinn veg, sé ég eftir, að hafa ekki verið stórorður við hæfi. Oftast hef ég farið með löndum, haft efasemdir um gagnrýni mína. Eins og eðlilegt er að gera, þegar maður les yfir eigin texta. Hin síðari ár hef ég þó gert meira af að bæta í, herða á. Hrunið var skurðpunkturinn. Allt sem menn skrifuðu fyrir hrun hefur reynzt vera kák. Og ég var í þeim flokki. Við hrunið opnuðust augu mín fyrir, að ástand þjóðarinnar var miklu verra en ég hafði lýst. Sannleikurinn um Íslendinga hlýtur að vera stórorður. Sá, sem fer með löndum í lýsingum, lifir í gömlum draumaheimi, sem aldrei var til.
Okkur vantar farseðlaskatt

Því miður sóa Íslendingar meiru í ferðalög erlendis en erlendir ferðamenn sóa í ferðir hérlendis. Svo var ekki eftir hrunið og til skamms tíma. Sýnir léttari fjárhagsstöðu fleiri fjölskyldna. Skuggahliðin er, að þetta dregur úr viðskiptajöfnuði þjóðfélagsins. Við þurfum jafnvægi í þjónustujöfnuði gagnvart útlöndum, svo að hinn jákvæði jöfnuður á vöruskiptum nýtist betur. Hömlur Seðlabankans á notkun gjaldeyris koma ekki að fullu gagni. Betra ráð er að leggja skatt á ferðalög til útlanda, bæði með innlendum og erlendum flugfélögum. Með 5000 króna farseðlaskatti á ferðalög, er hefjast á Íslandi.
Óvinur neytenda númer eitt

Landbúnaðarráðuneytið er óvinur neytenda númer eitt. Berst fyrir viðgangi verndartolla í væntanlegum samningi um aðild að Evrópusambandinu. Höfuðmál sambandsins er að koma á frjálsum viðskiptum milli landa. Og leysa vanda landbúnaðarins fremur með búsetustyrkjum til jaðarsvæða. Matarverð á Íslandi mundi lækka um 15%-20% við aðild að Evrópusambandinu. Margur mundi fagna minni kjarabótum en þeim. Mundi bjarga mörgum fjölskyldum, sem eiga um sárt að binda eftir hrunið. Landbúnaðarráðuneytið reynir að hindra verðlækkunina. Ráðuneytið og Jón Bjarnason ráðherra eru óvinir neytenda númer eitt.
Beðið um aukna ritskoðun

Búið er að setja lög um hegðun fjölmiðla. Næst koma lög um hegðun kvikmynda. Þingmaður segir brýnt að banna reykingar í bíómyndum. Eina leiðin til þess er að setja lög um kvikmyndir, hliðstæð nýjum lögum um fjölmiðla. Sett verði upp kvikmyndanefnd. Hún veiti leikstjórum ráðgjöf um meðferð viðkvæms efnis. Til dæmis alls, sem stuðar félagslegan rétttrúnað hverju sinni. Af hverju ekki banna gerð kvikmynda um sæmdarmorð múslima eða gerð kvikmynda um glæpi nýbúa? Að viðlagðri refsingu? Fordæmi Stóra bróður kom með fjölmiðlalögum Katrínar Jakobsdóttur. Vinstri fasisminn lætur auðvitað ekki að sér hæða.
Úr skelfilega bandalaginu

Viðhorf mitt til Atlantshafsbandalagsins snöggbreyttist við lestur bókarinnar The Kosovo News & Propaganda War. Bókin var gefin út af Alþjóðasambandi ritstjóra, skrifuð af vestrænum ritstjórum og stríðsfréttariturum þeirra. Hún sýndi svart á hvítu, að bandalagið gat aðeins eitt, logið þindarlaust að borgurum aðildarríkjanna. Síðan hef ég ekki getað séð það í fyrra ljósi. Og síðan hefur það fært starfsvettvang sinn frá Evrópu til Langtburtistan. Alls staðar tapar það sínum styrjöldum, mest í Afganistan. Nú er komin tillaga á Alþingi um úrsögn úr þessu skelfilega bandalagi. Góð og tímabær tillaga.
Hamfarir í hagsmunagæzlu

Í hálftíma hálfvitanna fara alþingismenn hamförum í þágu sérhagsmuna gegn almannahagsmunum. Þingmenn Flokksins og Framsóknar reyna eftir megni að hindra framvindu kvótafrumvarpanna. Vilja alls enga breytingu á núverandi eignarhaldi og veðsetningarvaldi kvótagreifa. Frumvörp sjávarútvegsráðherra fela þó í sér veigalitlar breytingar og eru langt frá þjóðarviljanum. Mikill meirihluti fólks vill þjóðareign á kvóta og frumvörpin eru stutt skref í þá átt. En þingmenn Flokksins og Framsóknar tryllast samt. Vonandi verður talað um kvótamálið í allt sumar, svo að sérhagsmunagæzlan verði öllum ljós.
Eignarhald á þýfi

Flest bendir til, að núverandi stjórnarskrá lögverndi stórþjófnað með því að gera nánast ókeift að endurheimta þýfi. Friðhelgi eignaréttar er svo sterk, að hún nær yfir verndun þýfis. Þar vantar ákvæði um eignaupptöku hjá þeim, sem sakaðir eru um þjófnað. Ríkið heldur þá eignunum meðan málið er í ferli, en verður að skila þeim, ef þær reynast ekki hafa verið þýfi. Augljóslega er siðferðilega rangt, að bankabófar og útrásarbófar vaði í peningum, sem þeir hafa stolið. Sú er raunin hér á landi og gerir þjóðinni ókleift að sætta sig við fjárhagslegar hrakfarir sínar. Stjórnlagaráð þarf að taka á þýfisrétti.
Markvisst örþrifaráð

Tölurnar segja okkur, að erfitt sé að fá karla dæmda fyrir nauðgun. Oft er það vegna skorts á sönnunargögnum. Og ákærðir njóta venjulega vafans eins og lög gera ráð fyrir. Kona í Dakka í Bangladess leysti málið á einfaldan og markvissan hátt. Hún skar liminn af manninum og kom með sönnunargagnið á lögreglustöðina. Spurning er, hvort þetta sé ekki einfaldari leið en að þola nauðgun dómskerfisins ofan á fyrri nauðgun. Sá, sem nauðgunina prófaði, liggur á sjúkrahúsi. Ljóst er, að hann er ekki líklegur til frekari tilrauna á næstu áratugum. Þegar kerfið bregzt fólki, koma örþrifaráðin í staðinn.
Flykkjast ekki um Jóhönnu

Sé ekki fyrir mér, að Evrópusinnar Sjálfstæðisflokks og Framsóknar fari í nýjan Evrópuflokk með Jóhönnu Sigurðardóttur og Samfylkingunni. Evrópumálin eru bara eitt atriði af mörgum, sem ráða atkvæði fólks. Miklu nær er, að Evrópusinnar reyni að berjast fyrir málstað sínum innan sinna gömlu flokka. Engar líkur eru á, að þjóðrembdri Framsókn verði þokað í málinu. Hins vegar fylgja margir atvinnulífsmenn í Sjálfstæðisflokknum auknu samstarfi við Evrópu og frjálsari viðskiptum milli ríkja. Evrópusinnaðir sjálfstæðismenn ættu að berjast innan flokks fyrir meirihluta um aðild að Evrópusambandinu.
Baráttutæki sérhagsmuna

Sjálfstæðisflokkurinn er baráttutæki sérhagsmuna gegn almannahagsmunum. Þar eru valdamestir kvótagreifar, sem hafa kverkatak á útgerð og fiskvinnslu. Flytja atvinnu frá einu sjávarplássi til annars og leggja Vestfirði í eyði. Halda 90% af þjóðararði sjávarútvegs fyrir sig. Sjálfstæðisflokkurinn snýst að mestu leyti um forréttindi kvótagreifa. Í öðru lagi gætir Flokkurinn hagsmuna stórfyrirtækja, sem hafa samráð um að einoka markaðinn. Sú kúgun hefur staðið um áratugi. Að kjósa þennan flokk sérhagsmuna er hrein heimska kjósenda og svik þeirra við þjóðina. Kjósendur hans eru þorpsfíflin okkar.
Á framfæri kvótagreifa

Alþingi hefur ekki burði til að koma þjóðareign á kvóta. Of margir þingmenn eru of háðir kvótagreifum, sem borga kosningabaráttu þeirra. Þjóðin vill þjóðareign, en getur ekki knúið hana fram. Tæplega 70% vilja þjóðareign, en tæplega 20% vilja núverandi kerfi kvótasölu og veðsetningar á kvóta. Á Alþingi gætir Sjálfstæðisflokkurinn hagsmuna kvótagreifa og Framsókn fylgir greifunum að mestu. Innan Samfylkingar og vinstri grænna eru þingmenn, sem taka hagsmuni kvótagreifa fram yfir hagsmuni okkar. Alþingi endurspeglar því ekki þjóðarvilja. Stjórnlagaráð þarf að taka af skarið í nýrri stjórnarskrá.
Soga til sín hagvöxtinn

Hér varð bankahrun og krónuhrun. Svo er fallinni krónunni fyrir að þakka, að kvótagreifar soga til sín hagvöxtinn. Svo er máttlausri ríkisstjórn fyrir að þakka, að ofurlaunalið og fjárglæframenn soga til sín hagvöxtinn í skjóli bankaleyndar. Samt segir Jóhanna Sigurðardóttur á flokksstjórnarfundi, að þessir aðilar fái ekki að soga til sín hagvöxtinn. Það gera þeir einmitt nú þegar. Jóhanna segir, að svallveisla undir lúðrablæstri frjálshyggju-trúboðs sé liðin. Hún er einmitt í fullum gangi í skjóli bankaleyndar. Samt segir hún, að lífskjarasókn verði á forsendum jafnaðar. Ekkert bendir til slíks.
Ofverndaður þjófaréttur

Erfiðara er að endurheimta eignir á Íslandi en annars staðar. Hér öðlast þjófurinn eignarétt, sem erfitt er að vinda ofan af. Ef sett eru lög um eignaupptöku fjármálabófa, mun Hæstiréttur úrskurða þau ógild vegna ákvæða í stjórnarskrá. Þess vegna munu margir fjárglæframenn koma undan peningunum, sem þeir hafa stolið af bönkum, ríkinu, skattgreiðendum, velferðarþegum. Upptaka á stolnu fé er hér ólögleg, þótt hún sé lögleg annars staðar. Því þarf stjórnlagaráð að setja ákvæði í nýja stjórnarskrá, sem heimilar upptöku fjár hjá þeim, sem skófu bankana að innan og komu fénu undan réttvísinni.
Hrein og tær drápstilraun

Ný bandarísk rannsókn staðfestir, að rafbyssur valda dauða hundraða manna. Alls hafa 300 manns verið drepnir með rafbyssum í Bandaríkjunum. Svipuð tala og í fyrri rannsóknum. Oft er það í tengslum við undirliggjandi sjúkdóma. Vilji menn leyfa slíkar byssur, verða þeir því að svara nokkrum spurningum: Hvernig greina löggur á vettvangi milli þeirra, sem hafa undirliggjandi sjúkdóma og hinna, sem hafa þá ekki? Spyr löggan á vettvangi? Verða menn framvegis látnir bera spjald á brjóstinu, sem segir: “Varúð, undirliggjandi sjúkdómur, ekki skjóta”? Notkun á rafbyssum er hrein og tær drápstilraun.
Hindrar lausn fangelsismála

369 menn bíða eftir plássi í fangelsum. Biðlistinn hefur margfaldazt á fáum árum. Samt er skriða fjárglæframanna ekki hafin enn. Refsingar munu fljótt byrja að fyrnast. Þetta stafar af, að Páll Winkel fangelsismálastjóri neitar að nýta vinnubúðirnar á Reyðarfirði sem fangelsi. Eru þær þó búnar ýmsum þægindum fyrir verkamenn, sem voru fjarri heimilum við byggingu álvers. Ekkert vantar nema girðingu og góðar læsingar. Hentar þeim, sem ekki eru hættulegir umhverfinu. Páll segir þetta ekki boðlegt sakamönnum. Gott dæmi um heimskan þvergirðing, sem neitar að sjá ljósið og hindrar lausn mála.
Skiptir aldrei um skoðun

Ég skipti oft um skoðun og er stoltur af. Í stöðugum straumi upplýsinga þurfa menn jafnóðum að meta samhengi að nýju. Ein af forsendum framfara. Sumir skipta aldrei um skoðun. Björn Bjarnason hefur ekki skipt um skoðun frá því löngu fyrir fæðingu. Hefur feiknarlegan áhuga á, hver sagði hvað og hvenær í fortíðinni. Heldur skrá yfir ummæli frá fyrri tímum. Vitleysan byrjaði með bókinni “Þeirra eigin orð”, sem kom út fyrir hálfri öld. Þar var reynt að hengja menn í fyrri skoðunum. Björn skilur bara alls ekki, að það er aðalsmerki að skipta um skoðun nokkrum sinnum. Því örar, því betra.
Eru bófarnir svigskíðamenn?

“Fara á svig við kjarasamninga”, segir forsíðufyrirsögn Fréttablaðsins. Á íslenzku þýðir þetta: “Brjóta samninga”. Gott dæmi um, hvernig menn reyna að toga og teygja tungumálið. Orðalagið “fara á svig við” gefur í skyn, að lög og réttur og samningar séu fyrirstöður, sem hefti framrás. Orðalagið kemur frá bankabófum, sem vilja ekki láta hindra glæpi sína. Í stað þess að vera flokkaðir sem bófar vildu þeir láta flokka sig sem eins konar svigskíðamenn. Greiningardeildir bankanna voru lífleg uppspretta orðhengla af þessu tagi. “Að fara á svig við” er lífseigasta dæmið. Kemst enn á forsíðu dagblaðs.
Tannlæknir í lífsins ólgusjó

Sigurjón Benediktsson tannlæknir hefur ekki farið með ströndum um ævina. Er harðasti talsmaður lúpínu, svo sem sést á Húsavíkurfjalli. Helzti talsmaður eyðileggingar Gjástykkis til að fá orku fyrir álver á Húsavík. Baráttumaður hvalveiða. Nýjust er barátta hans gegn ókeypis tannlækningum fyrir fátæk börn. Lítur á tannskemmdir barna sem auðlind. Hefur kært átakið á þeirri forsendu, að það “taki sjúklinga frá mér”. Mannúðin er þannig í samkeppni við baráttuglaðan tannlækni, sem gerði græðgi að einkennishugtaki Húsavíkur. Þekktur rithöfundur kallar þetta “mannorðs-sjálfsmorð” tannlæknisins.
Holdgervingur hins illa

Persónuvernd bannar sameiginlega skrá yfir útgáfu lyfseðla. Vill ekki, að komið verði upp um dóplækna og þá, sem moka til sín læknadópi. Stofnunin er andvíg öllu góðu í samfélaginu. Andvíg eftirlitsmyndavélum, sem fanga bófa. Reynir að hefta rannsókn á gjaldeyrisbraski ofurbófa. Telur kennitölu mína vera leyndarmál. Hindrar upplýsingar um fjármál landsins mestu bófa. Bannar lista yfir þá, sem brjóta lög á ýmsum sviðum, svo sem óskráðan ferðarekstur. Bannar birtingu mynda af þeim, sem dæla ódýrri vinnuvélaolíu á bíla. Og svo framvegis endalaust. Stofnunin er holdgervingur hins illa í samfélaginu.