arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Bandarískar reglur

Beztu bandarísku blöðin hafa flest umboðsmann lesenda og eigin siðareglur, sem eru ólíkar því, sem við þekkjum hér á landi. Andinn í bandarískum siðareglum fjölmiðla er: Sannleikurinn = góður vilji + mikil vinna = staðfestingar + staðfestingar + staðfestingar. Sannleikurinn er torsóttur og flókinn, en menn komast næst honum með góðum vilja og mikilli vinnu, eins og Bernstein og Woodward sýndu í Watergate. Allt næst þetta fyrst og fremst með endalausri röð af staðfestingum. Hér á landi fela siðareglur blaðamanna í sér þægilegt boðorð letinnar: Oft má satt kyrrt liggja.
Fullir stúdentar

David Mindich prófessor í blaðamennsku skrifar um samskipti við nemendur út af því, að löggan handtók þá fyrir ölvun og uppistand á almannafæri. Nöfnin birtust í staðarblaðinu að bandarískri venju. Það þótti þeim afleitt, rétt eins og stúdentum mundi finnast hér. Mindich lýsir tilraunum sínum til að segja þeim, að nafnbirting sé eðlileg, til dæmis svo að öðrum stúdentum sé ekki kennt um fylleríið. Auk þess sé nafnbirting hluti af staðfestingum lífsins, hluti af formúlunni: Hver gerði hvað, hvar, hvenær, hvernig, hvers vegna og hvað svo. Hann segist þó ekki hafa sannfært nemendurna.
Rétttrúnaður

Siðanefnd þriggja lögmanna hefur svipt Ken Livingstone embætti borgarstjóra í London í fjórar vikur og dæmt hann í tíu milljón króna málskostnað fyrir óviðurkvæmileg ummæli um gyðing. Löglega kjörinn stjórnmálamaður er sviptur embætti tímabundið fyrir skoðanir. Brezki sagnfræðingurinn David Irving var dæmdur í Austurríki í þriggja ára fangelsi fyrir efasemdir um helför gyðinga í síðari heimsstyrjöldinni. Í báðum tilvikum hefur félagslegur rétttrúnaður farið út í öfgar. Fáránlegt er að taka meinta vellíðan fólks og trúarflokka fram yfir málfrelsi.
Norrænn brestur

Í framhaldi af fáránlegum æsingi út af teikningum af Múhameð spámanni hefur norræn samvinna beðið hnekki. Carl Hamilton, þingmaður frjálslynda flokksins í Svíþjóð, segir hana vera gjaldþrota. Hann segir það vera til skammar, að norsk og sænsk stjórnvöld hafi aðeins veitt dönsku stjórninni málamyndastuðning af ótta við reiði múslima. Komið hefur til orðaskipta milli forsætisráðherra Danmerkur og Svíþjóðar út af málinu. Sænska utanríkisráðuneytið og lögreglan sýndu svo gróft frumhlaup með því að loka heimasíðum með teikningunum.
Bananalýðveldi

Bandaríkin hafa tapað pyndingastríðinu, segir Richard Bernstein í Herald Tribune, er alþjóðlegt skurðgoð á borð við Desmond Tutu hefur bætzt við hinn fjölmenna kór fjölþjóðasamtaka, sem vill láta loka pyndingastöðinni í Guantánamo. Bernstein segir, að ekki sé lengur hægt að rökræða málið, í Evrópu sé almennt litið á Bandaríkin sem bananalýðveldi og þar sé ekki lengur hlustað á fulltrúa Bandaríkjastjórnar. Sameinuðu þjóðirnar hafa breytt reglum Mannréttindastofunnar á annan hátt en Bandaríkin hafa óskað og munu ekki hlusta á mótrök.
Dularfullt ferli

Hvers vegna hunzaði Enex ítrekaðar ábendingar ræðismanns Íslands í El Salvador um að láta Jón Þór Ólafsson hafa lífvörð? Af hverju vill Lárus Elíasson, forstjóri fyrirtækisins, ekki tala við blöð um þetta? Hví hafa ættingjar Jóns Þórs ekki gefið út opinbera fyrirspurn? Þeir hafa þó gefið út opinbera yfirlýsingu í öðrum þætti málsins. Af hverju kvartaði Lárus við bandaríska (sic) sendiráðið um afskipti íslenzka ræðismannsins og hví gaf eiginmaður ræðismannsins út yfirlýsingu um, að hann skipti sér ekki frekar af málinu? Fjölmiðlar eiga að útvega svör, til hvers eru þeir?
Vilja græna skatta

Skoðanakönnun sýnir, að mikill meirihluti Breta vill greiða græna skatta til að bæta umhverfið. 63% Breta voru á þessari skoðun. Þeir voru að meðaltali reiðubúnir að borga tæpar 45.000 krónur hver á ári, þótt þeir spöruðu sjálfir ekkert á móti. Litlu færri sögðust hafa neitað sér um að kaupa vörur fyrirtækja, sem menga umhverfið. Aðeins 16% vildu ekki gera neitt. Sama könnun sýnir, að Bretar taka umhverfi langt fram yfir hagþróun. Þetta afsannar þá fullyrðingu Tony Blair, að ekkert land í heiminum vilji slíkt. Jafnvel Íslendingar vilja nú ekki fleiri álver næstu árin.
Ísrael ekki í Nató

Atlantshafsbandalagið er ekki bara orðið gagnslaust eftir fyrirvaralítið hvarf Sovétríkjanna, heldur lýtur það bandarískri stjórn í auknum mæli. Það er komið með heri langt út fyrir Evrópu og Atlantshafið, til dæmis í Afganistan. Nýjasta ruglið í bandalaginu er tillagan um, að Ísrael fái að ganga í það. Verið er að leggja til að taka inn og bera ábyrgð á ríkinu, sem ber einna mesta ábyrgð á nýrri styrjöld menningarheimanna, krossferðum Bandaríkjamanna í löndum múslima. Sem betur fer eru engar líkur á, að ráðamenn í Evrópu samþykki ruglið.
Karl prins skrifar

Kafli úr dagbók Karls Bretaprins hefur lekið í fjölmiðla og orðið að dómsmáli. Karl er mjög opinber persóna og hefur um nokkurt árabil sent fjölmiðlum og embættum undarleg bréf með margvíslegum tillögum og skömmum. Í dagbókinni koma fram fordómar hans gegn Kínverjum og gremja hans yfir að þurfa að fljúga þangað á viðskiptafarrými, meðan stjórnmálamenn voru á fyrsta farrými. Undarlegt er að hafa Karl á ódýrara farrými, en skrítnara er þó, að höfundur lesendabréfa, sem tæpast er með fullu viti, skuli vera ríkisarfi stórveldis.
Nú eru það moskurnar

Ofbeldi magnast þessa daga í Írak. Sjítar og súnnítar ráðast hvorir tveggja á moskur hinna. Eftir kosningar og stjórnarmyndun er stríð hafið milli helztu trúarhópa landsins. Endurvalinn forsætisráðherra hvetur fulltrúa Bandaríkjanna til að hætta að skipta sér af landsstjórninni. Enn í dag er ástand innviða ríkisins, vega, vatnsleiðsla og rafmagns, lakara en það var á tíma Saddam Hussein. Þannig hefur farið fáránleg tilraun bandarískra ofstækismanna til að þvinga rétthugsun sinni með hervaldi og fjöldamorðum upp á fólk í útlöndum.
Seintekinn gróði

Gallinn við frjálsar kosningar er, að úrslitin geta orðið önnur en þú vilt. Þannig ógilti herinn kosningar í Alsír, sem trúarofstækismenn höfðu unnið. Þannig hefnast Bandaríkin og Ísrael á Palestínumönnum fyrir að hafna flokki Arafats í þingkosningum. Þannig hafa frjálsar kosningar í Írak leitt trúarofstæki í landstjórnina og gert bandaríska hernámsliðið gráhært. Þannig hafa frjálsar forsetakosningar í Íran leitt til valda mann, sem samtímis ögrar Ameríku og Evrópu. Það er seintekinn gróði fyrir heimsveldi að troða frelsi upp á þjóðir.
Viljum ekki álver

Feginn er ég, að meirihluti þjóðarinnar vill ekki fleiri álver á næstu árum samkvæmt niðurstöðu skoðanakönnunar. Þar á ofan hefur Fitch Rating lækkað lánshæfi ríkissjóðs niður í neikvæða einkunn vegna ört vaxandi erlendra skulda, sem stafa einkum af fjármögnun orkuvera. Við vitum líka, að arðsemi þessara orkuvera hefur verið ofmetin, einkum Kárahnjúkavirkjunar, þar sem vandræði hafa komið upp við borun á göngum. Kominn er tími til að hætta að niðurgreiða orku til stóriðju og stefna frekar að ódýru rafmagni fyrir okkur sjálf.
Vinstri meirihluti

Aftur er komin upp sú staða í skoðanakönnunum, að núverandi meirihluti í Reykjavík geti haldizt í kosningunum í vor á þann hátt, að Samfylkingin fái sjö fulltrúa, Vinstri grænir einn og Framsókn engan. Verði þetta útkoman, getur Framsókn ekki skotizt upp í hjá Sjálfstæðisflokknum eftir kosningar. Um tíma var sá flokkur með hreinan meirihluta í könnunum, af því að hann var búinn að velja sér borgarstjóraefni, en Samfylkingin ekki. Nú er komið á jafnvægi milli stóru flokkanna að nýju og hæfileg spenna komin í spilin í borginni.
Með og móti Evrópu

Menn hafa ýmist verið með eða móti aðild að Evrópu í skoðanakönnunum síðustu ára, fremur á móti í fyrstu könnun þessa árs. Athyglisvert er, að ekki er bara meirihluti hjá Samfylkingunni fyrir aðild, heldur líka hjá Vinstri grænum, þar sem forustumenn hafa talað gegn aðild. Enn merkilegra er, að Framsókn er á móti aðild, þótt forustumenn þar hafi talað með viðræðum um aðild. Sjónarmið forustumanna og fylgismanna fara ekki saman hjá þessum tveimur flokkum. Það er alltaf jafn fróðlegt að lesa úrslit skoðanakannana.
Misskilur hagtæki

Útboð á lóðum hafa þann tilgang að fá rétt verð fyrir þær í markaðshagkerfi nútímans. Þau eru leið auðhyggjunnar til að láta af hendi verðmæti, sem eru til í takmörkuðu magni. Um leið segja þau sveitarstjórnafólki, hvort nóg sé til af lóðum eða ekki. Kjánalegt er að bjóða út lóðir í merkingarleysu og fá svo hland fyrir hjartað, þegar aðferðinni tekst hvort tveggja í senn, að færa borginni björg í bú og sanna fyrir borgarstjórninni, að stórauka þarf framboð á lóðum. Það er eins og meirihlutinn í Reykjavík misskilji hagtækin, sem hann notar.
Vill minna öryggi

Vegagerðin fer með þær tölur, sem beztar eru vitaðar, þegar hún segir göng til Eyja munu kosta 70-100 milljarða. Ægisdyr, félag Árna Johnsen, er ekki sátt. Félagið telur mat Vegagerðarinnar á jarðfræði bergsins vera of svartsýnt og alþjóðlegar öryggiskröfur útreikninganna vera of strangar. Þetta eru gamalkunn viðhorf, ef fræðimenn eru mér ekki nógu hagstæðir, skipti ég um fræðimenn, -ef jarðlagaspá er mér ekki nógu hagstæð, skipti ég um jarðlagaspá. Verra er þó, að Ægisdyr telja, að öryggi Eyjabúa þurfi ekki að ná alþjóðlegum stöðlum.
Miklir skattmenn

Hrokafull eru viðbrögð Árna M. Mathiesen fjármálaráðherra við gagnrýni á stimpilgjöld ríkisvaldsins. Þau eru og hafa lengi verið til skammar, notuð til tekjuöflunar í stað þess að endurspegla kostnað við stimplun. Til dæmis leggja stimpilgjöld mikinn og ósanngjarnan skatt á fólk, sem er að reyna að koma þaki yfir höfuðið. Það er andstætt stefnu Sjálfstæðisflokks, ef Árni getur fundið hana og dustað af henni rykið. Það er rétt hjá Kristjáni Möller, að fjármálaráðherrar Sjálfstæðisflokksins eru miklir skattmenn og vilja áfram vera það.
Álitsgjöfum mútað

Fall þrýstifræðingsins Jack Abramoff í Bandaríkjunum hefur leitt í ljós mútugreiðslur til álitsgjafa í fjölmiðlum. Doug Bandow fékk rúmlega hundrað þúsund krónur á grein fyrir 12-14 greinar með hægri sinnuðum sjónarmiðum í Copley News Service, Peter Ferrera sömuleiðis. Michael Fumento missti líka dálkinn sinn fyrir að hafa þegið rúmlega þrjár milljónir frá Monsanto fyrir að styðja erfðabreytta líftækni í bókinni Biotechnology. Sumir eru sáttir við skrifin, Iain Murray segir í American Spectator, að álitsgjafar skuli ekki að leita sannleikans, heldur vinna fólk á sitt band.
Facts, facts, facts

Leitin að sannleikanum hefur hingað til verið talinn kjarni bandarískrar blaðamennsku. Facts, facts, facts, segja siðareglur fjölmiðla og samtaka þar í landi, en segja ekki upp á íslenzku: Oft má satt kyrrt liggja. Enda standast engir fjölmiðlar í heiminum þeim bandarísku snúning, þegar kemur að málum á borð við Watergate eða Pentagon Papers. Því er mönnum ekki sama, þegar í ljós kemur, að nokkrir atvinnumenn í stétt álitsgjafa eru líka í leyni á framfæri hagsmunaaðila, stofnana á borð við Cato Institute, sem sigla undir flaggi fræðistarfa.
Loretta Tofani

Dæmigerð fyrir bandaríska blaðamennsku undir merkinu: Ei má satt kyrrt liggja, er Loretta Tofani, sem skrifaði í Philadelphia Inquirer um nauðganir í fangelsi í Maryland. Hún náði sér í öll skjöl, þar á meðal sjúkraskrár, sem taldar væru heilög einkamál hér á landi Persónuverndar. Í greinum hennar var allt lagt á borð, nöfn nauðgara, nöfn fórnardýra, svo og einkaskjöl af ýmsu tagi. Greinarnar jafngiltu lögreglurannsókn. Enda voru allir nauðgararnir dæmdir, öll fórnardýrin fengu háar bætur og fangelsið var stokkað upp.
Evrópa er þægari

Gegn vilja kjósenda eru Evrópusambandið og sumar ríkisstjórnir í Evrópu að færa sig nær Bandaríkjunum í málum þriðja heimsins. Sumpart stafar það af, að ráðamönnum í Evrópu hefur ekki tekizt að fá Íran með góðu til að hætta við kjarnorkuáætlun. Sumpart stafar það af, að róttæki flokkurinn Hamas vann frjálsar kosningar í Paltestínu gegn vilja evrópskra ráðamanna. Sumpart stafar það af valdi nokkurra hægri manna, Jose Manuel Barroso í Evrópusambandinu, Tony Blair í Bretlandi og Angela Merkel í Þýzkalandi.
Fylgisrýrir harðstjórar

Illa hefur gengið að laga stöðu miðausturlanda með því að knýja þar fram frjálsar kosningar. Það hefur ekki leitt til lýðræðis að vestrænum hætti. Þvert á móti hafa þær leitt klerka og aðra róttæka trúarofstækismenn til valda. Harðstjórar undir vestrænum áhrifum á borð við Hosni Mubarak í Egyptalandi og prinsana í Arabíu hafa aðeins 2% fylgi í könnunum í ríkjum múslima. Nánast allir vilja losna við bandarískan her og bandarísk áhrif. Þróunin í kosningum er í átt frá gömlu furstunum yfir til róttæklinga í trúarofstæki.
Skaðræðisklerkar

Nóbelsverðlaunahafinn indverski, Amartya Sen, segir í bók, sem kemur út um mitt þetta ár, að ýmis Evrópuríki hafi gert þau mistök að líta á klerka sem fulltrúa minnihlutaþjóða og að efla stöðu þeirra í stað þess að snúa sér að þeim fulltrúum, sem tekizt hefur að laga sig að háttum vestræns fólks, hafa menntun og vinnu og virða stjórnarskrána. Einkum finnst honum slæmt, að trúarskólar megi koma í stað ríkisskóla, slíkt efli vald ofsatrúarmanna.

Sen telur, að stefna fjölþjóðahyggju í Bretlandi hafi þegar valdið miklum pólitískum skaða.
Opin prófkjör

Hægt er að losna við hlaup manna milli flokka til að greiða atkvæði í opnum prófkjörum með almennu samkomulagi flokkanna um að hafa sameiginlegt prófkjör á einum degi. Menn geta þá ekki lengur greitt atkvæði nema hjá einum flokki. Þannig er hægt að varðveita lýðræðið, sem felst í opnum prófkjörum, um leið og dregið er úr neikvæðum afleiðingum þeirra. Nýir menn geta komizt til áhrifa án þess að óviðkomandi kjósendur ráði niðurstöðunni. Ef opnum prófkjörum verður ekki breytt á slíkan hátt, er hætt við, að þau fái á sig óorð.
Súdan er næst

George W. Bush sagði í gær, að æskilegt sé, að Atlantshafsbandalagið taki meiri þátt í friðargæzlu í héraðinu Darfur í Súdan. Nató er þar nú með flugliða, sem flytja afríkanska hermenn á vegum Sameinuðu þjóðanna. Í raun er Bush að segja, að Afríka ráði ekki við verkefnið og að Bandaríkin hafi ekki tök á að gera meira vegna anna við stríðsbrölt annars staðar í heiminum. Nató var illu heilli dregið inn í Afganistan til að létta á Badaríkjunum. Ljóst er, að Bandaríkin vilja meira en litla fingurinn, sem þeim var réttur þar.
Hundrað í handrukkun

Húsleitir hefur verið gerðar hjá handrukkurum og hundrað manns yfirheyrt í tengslum við þær. Markmiðið er sagt vera að hvetja fólk til að láta af ótta sínum við handrukkara og koma fram með kærur eða vera vitni í dómsölum. Svo lofleg sem þessi afskipti lögreglunnar eru, þá duga þau ekki til að fá fólk til að koma úr felum. Vandséð er, hvernig afskiptin auki öryggi vitna, sem þurfa miklu frekar að fá vitnavernd. Athyglisverðast er þó við mál þetta, hversu margir eru taldir handrukkarar, þegar yfirvöld taka loksins hendur úr vösum.
Spekúlera ekki

Lífeyrissjóðir eru sagðir fyrirferðarlitlir á hlutabréfamarkaði. Gott er að vita, að þeir hafa ekki glýju í augum út af hækkun hlutabréfa á síðustu árum. Innlend hlutabréf er fyrir þá, sem eiga lífið framundan, en ekki fyrir félaga lífeyrissjóða, sem eru að safna fyrir elliárunum. Lífeyrissjóðir eiga að setja fé okkar í traustari farvegi, því að þeim er treyst fyrir því, að verðgildi sparnaðar fólks haldist inn í óvissa og fjarlæga framtíð. Miklu máli skiptir, að sjóðirnir hlaupi ekki á eftir þeim, sem eru að spekúlera.
Jökull bráðnar

Nýjar rannsóknir með gervitunglum sýna, að meginísinn á Grænlandi bráðnar tvöfalt hraðar en áður var talið. Voðinn af völdum útblásturs koltvísýrings er því nærtækari en áður var talið. Yfirborð sjávar mun rísa hraðar en áður var talið. Búast má við, að ofviðri versni og sjór gangi meira á land en áður var talið. Enda eru ýmis merki um það í veðri síðasta árs, að ofviðri valdi meira tjóni en áður, til dæmis í New Orleans. Ríkisstjórnir heimsins þurfa að taka betur á sameiginlegum umhverfisvanda og fá Bandaríkin til samstarfs um aðgerðir.
Konur og menning

Konur eru að taka yfir menninguna á vesturlöndum samkvæmt nýrri tölfræði beggja vegna Atlantshafsins. Bóklestur þeirra vex, en karla minnkar. Tveir þriðju af lesendum skáldrita eru konur. Einkum er áberandi, að konur eru hrifnari af hámenningu, en karlar halda sig við rokk, djass og rapp, meðan þær eru í klassík. Fleiri konur en karlar koma í leikhús og á listsýningar. Upp á síðkastið eru konur orðnar fleiri en karlar í sumum háskólum. Enn eru karlar forstjórar menningarstofnana, en deildarstjórastöður eru almennt orðnar skipaðar konum.
Engin paradís

Jökulfirðir hafa til þessa verið náttúru- og útivistarparadís án sambands við vegakerfi landsins. Ferðaskrifstofur hafa auglýst gönguferðir um þetta svæði á þeim forsendum. Bóndi á svæðinu kreisti hálfa aðra milljón úr ríkissjóði til að gera sjóvarnargarð, en notaði peningana til að ýta veg yfir heiðina frá Ísafjarðardjúpi, vel færan jeppum á sumrin. Þetta eru hrein landspjöll, sem bæjarstjórn Ísafjarðar vill ekki kæra. Það hafa Náttúruverndarsamtökin hins vegar gert og vonandi fær bóndinn þungan dóm fyrir atlögu sína.
Án útboðs

Samningur Hveragerðis við verktakann Eykt um að afhenda honum án útboðs lungann úr byggingarlandi bæjarins er hrokafyllsti gerningur vetrarins. Haldnir hafa verið borgarafundir um málið og vinstri meirihluti bæjarstjórnar hvattur til að bera samninginn undir bæjarbúa við kosningar í vor. Ekkert hefur bitið á honum. Í gærkveldi staðfesti hann samninginn við Eykt. Markaðslögmálin segja, að svona mikil verðmæti eigi að bjóða út og fá hæsta verð, en ekki afhenda einum allt gotteríið. Svona vinnubrögð hvetja til spillingar.
Eilíf illindi

Björn Bjarnason dómsmálaráðherra er ekki maður sátta og samninga. Hann þrífst þvert á móti á illindum. Ef hann á kost á sáttum, velur hann alltaf stríðið. Nýjasta dæmið um þetta er vændið. Hann leggur fram um það sérstakt frumvarp, meðan þverpólitískt nefnd er að búa til annað frumvarp. Bloggsíða hans einkennist af hundalógík og hroka. Hann telur, að hans menn hafi ætíð rétt fyrir sér og allir aðrir alltaf rangt, þar á meðal Framsókn. Winston Churchill sagðist þó vera heppinn, ef hann hefði rétt fyrir sér í annað hvert skipti.
Langa stríðið

Bandaríska stríðsráðuneytið hefur gefið út stóra skýrslu og endurskilgreint baráttuna gegn skæruliðum, sem áður átti að vera stutta stríðið. Nú heitir hún “langa stríðið” og gerir ráð fyrir árásum út um allan heim, einkum á lönd múslima. Donald Rumsfeld stríðsráðherra telur Osama bin Laden stefna gegn bandarískum lífsgildum, en ekki bara gegn bandarískum her og leppum í löndum múslima. Þar með er búið að setja Laden á stall með Hitler og Stalín og staðfesta um leið, að bandarísk stríð séu krossferðir nútímans, barátta menningarheimanna.
Frí símtöl

Í gær samdi Skype við gemsafyrirtækið 3 um samstarf um rekstur talþjónustu á netinu víða um Evrópu, þar á meðal í Bretlandi. Brezka blaðið Guardian segir í dag, að þetta muni þýða ókeypis símtöl í Bretlandi, innan lands og utan, eftir tvö ár. Eftir það borgi menn bara hóflegt fastagjald, sem feli í sér ótakmörkuð símtöl. Fagmenn hafa notað Skype, svo sem íslenzkir, en almannanotkun byggist á einfaldari meðferð þessara símtala. Gemsafyrirtækin hafa forskot fram yfir gömlu símafyrirtækin, þurfa ekki að greiða niður gömul staðarnet.
Krossferðin

Gamli álitsgjafinn Greenway segir í Boston Globe í morgun, að uppþotin gegn dönsku teikningunum af Múhameð stafi meðal annars af reiði múslima yfir aukinni aðild Evrópu, einkum Danmerkur, að ofbeldi Bandaríkjanna í löndum múslima. Evrópusambandið hefur hreytt ónotum í Hamas fyrir að sigra í kosningunum í Palestínu, Atlantshafsbandalagið er að taka við hernámi Afganistans, með aðild Íslands. Þótt almenningur í Evrópu sé andvígur þessu stríðsbrölti, hafa ríkisstjórnir í Evrópu beint og óbeint stutt krossferð Bandaríkjanna.
Kosningar ógiltar

Samkvæmt New York Times eru Bandaríkin og Ísrael að ræða leiðir til að ógilda frjálsar kosningar í Palestínu, sem Hamas vann. Stefnt er að nýjum kosningum eftir nokkra mánuði. Blaðið segir, að rætt sé um að frysta skatta, sem Ísrael innheimtir fyrir Palestínu og að frysta samskipti Palestínu við umheiminn. Við sjáum af þessu, að Bandaríkjastjórn telur frjálsar kosningar því aðeins góðar, að réttir aðilar vinni þær. Að þessu leyti er hún sama sinnis og harðstjórarnir í Alsír, sem ógiltu óþægilegar kosningar þar í landi.
Evrópa spili með

Evrópusambandið og Atlantshafsbandalagið eru flækt í ráðagerðir Ísraels og Bandaríkjanna, því að Evrópu líkar ekki heldur við frjálsar kosningar, nema niðurstöðurnar séu passlegar. Rætt er um, að Abbas forseti geti misbeitt valdi sínu til að bregða fæti fyrir meirihluta Hamas. Evrópa ætlar að minnka stuðning sinn við Palestínu, þótt Hamas sé miklu minna spillt en Fatah var. Einnig er stefnt að því að komast yfir peninga, sem reynt er koma til Palestínu eftir öðrum leiðum. Það á að svelta Palestínumenn til að kjósa rétt.
Abbas svindli

Svindlið miðast við að fá Mamúd Abbas forseta, sem er úr Fatah, til að misbeita valdi til að skipa sjálfur stjórnlagaþing og taka sjálfur við stjórn hersins, þótt ekki sé gert ráð fyrir því í stjórnarskránni. Þannig er ætlunin að gera Abbas að leppi fyrir Ísrael og Vesturlönd. Athyglisvert er, að stjórnarskrár í þriðja heiminum eru lítils virði að mati Evrópu og Bandaríkjanna, ef þær flækjast fyrir ráðagerðum frá gamla nýlendutímanum. Hætt er við, að einhvers staðar á þessari leið fatist flókin samsæri og komi vesturlöndum í koll.
Rítalín drepur

Í Bandaríkjunum hafa rúmlega fimmtíu manns látizt af völdum rítalíns, geðlyfs, sem hér á landi er notað til að halda óþægum skólabörnum í skefjum, svo að hægt sé að halda uppi kennslu. Þetta voru fullorðnir og börn, sem dóu úr hjarta- eða heilabilun. Ráðgjafanefnd landlæknis í Bandaríkjunum hefur mælt með, að svartur viðvörunarmiði verði settur á pillubox með rítalíni. Þetta lyf er í rauninni amfetamín og ætti því að kveikja á aðgæzluljósum, þegar menn freistast til að gefa óþekktarormum pillur til að fá frið.
Bandarískur halli

Innflutningshalli á vörum og þjónustu nam í fyrra 6% af landsframleiðslu Bandaríkjanna. Þetta er fjórða ár vaxandi viðskiptahalla í röð. Ein afleiðingin er skuldasöfnun gagnvart útlöndum, sem síðan eykur hættu á kauphallarhruni. Dollarinn hefur þó ekki veikzt undanfarið, en hefur lengi haft lágt gengi gagnvart evru. Þótt hann hrynji ekki, eru Bandaríkjamenn að velta skuldavanda inn í framtíðina, fela börnum sínum og barnabörnum að borga eyðsluskuldirnar. Það er einkum Kína, sem heldur Bandaríkjunum á floti með því að safna dollurum.
Kína í fjórða sæti

Kína er komið í fjórða sætið í heimsframleiðslu, hefur rutt Bretlandi og Frakklandi niður fyrir sig. Það er kannski ekki mikið miðað við ógnarlegan íbúafjölda Kína. En það er gott dæmi um, að þriðji heimurinn er farinn að láta til sín taka. Indland er ekki langt á eftir Kína með feiknarlegan hagvöxt ár eftir ár. Ásamt Malasíu eru þetta löndin, sem minnst mark tóku á ráðleggingum Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og Alþjóðabankans, sem boðuðu stórt stökk fram á við að hætti Maós formanns og rústuðu þar með námfús ríki á borð við Rússland og Argentínu.
Skelfilegt blogg

Fleiri en Reynir Traustason hafa áhyggjur af nafnlausi bloggi á vefnum. Washington Post hefur lokað fyrir slíkt blogg hjá sér, eftir að trylltir bloggarar misnotuðu aðstöðu sína síðari hluta janúar. Lýsingar blaðsins á ástandinu á vef þess slá út það ógeðfelldasta, sem sézt hefur hér á landi. Blogg á netinu er orðið að samkomustað trylltra geðsjúklinga, sem ná engum tengslum við veruleika og rökfræði, garga bara ókvæðisorð. Engin lausn er á þessum vanda önnur en að banna nafnlaust blogg og gera bloggsíðueigendur ábyrga fyrir eitrinu.
Ríkisrekið rafmagn

Álið hefur ekki orðið að hluta atvinnulífsins hér á landi. Pottagerðinni í Þorlákshöfn var lokað. Allt ál er flutt út óunnið. Enginn markaður ræður útþenslu áliðnaðar, heldur byggist hann á ríkisrekinni hugsjón, leifum af gömlum sósíalisma. Ríkisrekin stofnun tekur ákvarðanir um að bjóða rafmagn til álvera undir markaðsverði og í síðasta tilviki, Kárahnjúkum, undir kostnaðarverði. Ríkið skuldsetur skattborgara og okrar á rafmagni til fólks til að geta boðið álinu ódýrara rafmagn en aðrir, án gjalds fyrir mengun og náttúruspjöll.