arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Við munum berjast í fjörunum

Á erfiðum tímum þarf ríkisstjórn að njóta virðingar. Þarf til dæmis að geta sagt okkur að herða sultarólina. Þarf að tala eins og Churchill í upphafi stríðsins: “We shall fight on the beaches …” Ímyndunarafl mitt sér ekki fyrir sér hrunverja Bjarna Ben og Sigmundar Davíðs við stjórn. Núverandi ríkisstjórn er sú eina, sem getur veitt ríkinu siðferðisforustu og reisn. Henni er sjálfri um að kenna, að svo er ekki. Landráðamenn fara sínu fram án tillits til ástandsins. Bankar haga sér eins og jafnan áður. Flugvirkjar og flugumferðarstjórar vilja verkfall. Hver otar sínum tota. Það gengur ekki.
Auðvitað hafna menn sköttum

Um daginn voru kjósendur spurðir um skattahækkanir. 70% svarenda telja þær hafa verið rangar, samkvæmt skoðanakönnun. Kjósendur eru auðvitað algerir bjöllusauðir. Hugsið ykkur, hvernig ástandið væri, ef þeir væru alltaf látnir ráða. Til dæmis í þjóðaratkvæði. Þeir mundu setja landið á hausinn á örskömmum tíma. Sjáið bara Kaliforníu, þar sem þjóðaratkvæði er um skatta. Kalifornía er að fara á hausinn. Ástandið þar er margfalt verra en á Íslandi og í Grikklandi. Í Kaliforníu vill auðvitað enginn borga skatta og fær að ráða. Fulltrúalýðræði er mun illskárra en beint lýðræði. Það sanna dæmin.
Fjöldi fávita vanmetinn

Þráinn Bertelsson vanmetur gróflega fjölda fávita á Íslandi. Erlendis kunna þeir að vera aðeins 5% af mannfjöldanum, en hér eru þeir margfalt fleiri. Kjósendur Sjálfstæðisflokksins einir sér eru yfir 30% allra landsmanna. Þeir, sem töldu hærri skatta óþarfa um áramótin eru 70%. Hvort tveggja er samkvæmt könnunum. Mér dettur í hug, að græðgisvæddir fávitar séu um 30% mannfjöldans og fávitar í afneitun séu önnur 30%. Til viðbótar koma svo ýmsar aðrar gerðir fávita, þannig að heildartalan fer í 80%, þegar allt er talið. Langt út af kortinu er að tala um, að bara 5% þjóðarinnar séu fávitar.
Málgagn Ásmundar í blogginu

Ásmundur Stefánsson bankastjóri hefur málgagnið Matthías Ásgeirsson. Fyrir hálfu öðru ári fagnaði það björgun aðila að peningamarkaðssjóðum á kostnað skattgreiðenda. Nú kvartar það yfir afskriftaumræðu “gasprara og tuðara” í blogginu. “Fjármálastofnanir verða að afskrifa ef engar eignir, ábyrgðir eða veð eru fyrir skuldinni”, sagði málgagnið í gær. Við gasprarar og tuðarar viljum reyna til þrautar að kanna alla gerninga fyrir og eftir hrun. Einkum þá, sem leiddu til færslu gróða í eitt félag og taps í annað. Öfugt við Ásmund/Matthías teljum við glæp að afskrifa án þess að velta við steinum.
Kanaríferðir verða bannaðar

Ef ekki verður samið við Bretland í vikunni, verður ekkert samið. Í kjölfar þjóðaratkvæðagreiðslunnar getur enginn pólitíkus leitað sátta við útlandið. Íslendingar eru komnir í þjóðrembugírinn. Fólk mun sætta sig við skort á lánsfé. Sætta sig við engin orkuver og enga stóriðju. Sætta sig við miklu meiri niðurskurð ríkisútgjálda. Jafnvel sætta sig við enn hærri skatta. Kjörorðið verður að standa í lappirnar, þótt allt frjósi í helvíti. Þannig mun ríkið lifa af ógnarárið 2011, þótt áfram verði skrúfað fyrir lánsfé. Gjaldeyrir verður skammtaður og Kanaríferðir bannaðar. Þjóðin fær markmið.
Sniðug útskiptaregla

Lýðræði snýst ekki um góða stjórn. Lýðræði getur verið gróðrarstía þjóðrembu og stríðsæsinga, ofsókna og fjöldamorða. Lýðurinn er yfirleitt nautheimskur. Lýðræði er bara tæknileg aðferð við að skipta um stjórnendur án byltingar. Það hindrar, að ráðamenn frjósi í starfi. Skiptir þeim út. Ekki til að neitt lagist. Bara til að losna við gaurana, sem halda, að þeir eigi allt draslið. Hugarástand, sem flestir lenda í eftir langvinn völd. Því þarf með reglulegu millibili að losna við þá. Við þurftum að losna við Davíð og Bretar þurfa að losna við Brown. Lýðræði er sniðuga aðferðin við að koma slíku um kring.
Evrópuferðin er bara plat

Evrópuþingmaður frá Möltu var hér snemma í vetur, Simon Bussuttil. Ráðlagði stjórnvöldum að taka þjóðina með í ferðina til Evrópu. Hafði verið gert á Möltu. Ef þjóðin væri ekki með í ferðinni, mundi hún fella aðildarsamning. Það eru augljós sannindi. En þannig er ekki ferð Jóhönnu og Össurar. Það er ferð Samfylkingarinnar og nokkurra embættismanna utanríkisráðuneytisins. Samfylkingin er á fljúgandi ferð til Evrópu án þjóðarinnar, sem er andvíg aðild. Út um allar Evrópugrundir boðar Samfylkingin aðvífandi aðild, sem er þó bara plat og bjölluat. Ísland er alls ekki að ganga í Evrópusambandið.
Spuni án innihalds

Viða er spunnið þessa dagana um stjórnarslit, einkum í málgögnum hrunverja á pappír og vef. Sagt er, að vinstri græn séu klofin. Að evrópuást kratanna sé að sliga samstarfið. Að nei í þjóðaratkvæðagreiðslu kalli á stjórnarslit. Ég hef ekki orðið var við neitt af þessu. Enda held ég, að þetta sé tómt bull. Að vísu er þreyta í mörgum vegna langvinns málþófs um IceSave. Og margir ráðherrarnir líta út fyrir að vera utangátta og þreyttir, einkum þeir, sem engu verki skila. Ég tel, að þorri stuðningsmanna ríkisstjórnarinnar vilji helzt, að samstarfið haldi áfram næstu misseri, hvað sem síðar verður.
Ekki dæmdir en samt glæpamenn

Maður, sem stingum eignum undan, er glæpamaður, þótt lögin leyfi. Sá, sem á miklar eignir í einu fyrirtæki og gerir annað fyrirtæki sitt gjaldþrota, er glæpamaður. Skiptir engu, hvort hann heitir Finnur Ingólfsson eða er kannski Wernersson eða kenndur við Bakkvör, Bónus eða Bjögga. Allir gerningar, sem leiða til gjaldþrots fyrirtækja, eru á kostnað banka. Sem hafa síðan reynzt vera á kostnað skattgreiðenda, því að ríkið taldi sig þurfa að spýta í bankana. Þegar Finnur heldur Frumherja, þótt hann hafi gert FS7 gjaldþrota upp á milljarða, hefur hann stolið peningunum af þér og mér. Er glæpamaður.
Ísland er ekki réttarríki

“Ísland er réttarríki, menn eru saklausir þar til sekt þeirra er sönnuð.” Bull, því miður er Ísland ekki réttarríki. Sjálfstæðisflokkurinn valdi alla dómara landsins. Ég ber sjálfur ekki traust til dómara. Okkur, sem slíkt hugsa, varðar ekki um, hvort yfirþjófar landsins hljóti dóma eða ekki. Eru jafnsekir samt. Lögin, tætt og toguð af dómurum, eru ekki okkar mælikvarði, heldur siðferðið. Hundruð manna eru siðferðilega sek um hræðilega glæpi gegn þjóðinni. Geta lagalega skotið eignum undan lögum og sloppið við dóma. Eru samt nú þegar uppvísir að verstu siðferðisglæpum. Ísland er ekki réttarríki.
Með rauðhálsum í hamsatólg

Hélt prívat upp á Food & Fun með því að heimsækja þjóðlega veitingastaði. Sagði ykkur um daginn frá Ferðakaffi á BSÍ. Nú segi ég ykkur frá Múlakaffi. Hefðbundinn áningarstaður vörubílstjóra og leigubílstjóra. Lítur út eins og mötuneyti, óvenjulega kuldalegur og berangurslegur. Við förum að skenkinum og pöntum einhvern aðalrétt. Til dæmis saltfisk með hamsatólg. Honum fylgir hveitisúpa og jafnvel sætur jólagrautur líka. Hrásalat er á hliðarborði, með sultunni, en kúnnar eru hér lítið fyrir gras. Eru það, sem í Bandaríkjunum kallast Rauðhálsar. Þeir fara örugglega ekki í þykjustu-mat á Food & Fun.
Ein lausn á aðra ofan

Er það ekki eitthvert grín? Bankaráðherrann segist ætla að semja frumvarp um lausn á skuldavanda heimilanna. Er ríkisstjórnin ekki búin að lifa í ár? Af hverju fær Gylfi Magnússon þessa hugmynd núna? Var ekki félagsráðherra búinn að semja frumvarp í fyrravor um skuldavanda heimilanna? Var það frumvarp Árna Páls Árnasonar ekki samþykkt? Var það kannski vitlaust frumvarp? Talast ráðherrarnir ekki við? Af hverju getur ríkisstjórnin ekki tekið af skarðið um, hverjar skuli vera aðgerðir til að milda skuldir almennings? Við vitum, að skuldir ofurmenna verða afskrifaðar. Hafa ráðherrarnir tæpast gripsvit?
Bretar orðnir sáttfúsari

Brezka embættiskerfið ákvað á laugardaginn að gerast sáttfúsari í IceSave. Menn töldu gott að reyna að hindra þjóðaratkvæðagreiðslu á Íslandi. Töldu hættu á fordæmi. Skattgreiðendur í öðrum löndum færu kannski að efast um ábyrgð sína á bankaruglinu. Slíkt er óbærileg tilhugsun ráðamanna í heimi ríkisfjármála. Leiðarinn í Financial Times á föstudaginn kom líka illa við þá. Þar er brezka ríkisstjórnin hundskömmuð fyrir framgöngu sína í IceSave. Brezkum ráðamönnum fannst súrt að heyra slíkt úr þeirri átt, úr blaði fjármálaheimsins. Því hefur opnast færi á að leysa þessa leiðu deilu.
Afskrifið ekki kúlulánin

Ef bankarnir afskrifa kúlulán starfsmanna og gæludýra, verða þeir líka að afskrifa lán almennings upp í topp. Þeir geta ekki sérvalið hóp skuldara og strikað yfir hann. Höfða þarf mál gegn Finni Sveinbjörnssyni og Ásmundi Stefánssyni og Birnu Einarsdóttur, ef þau telja sig geta það. Bönkunum voru gefin hundruð milljarða af fé skattgreiðenda. Forsenda var, að þeir legðust ekki í siðleysi. Eitt skal yfir alla ganga. Bankarnir segjast ekki hafa ráð á að afskrifa lán almennings upp í topp. Þá hafa þeir ekki heldur ráð á að afskrifa lán starfsfólks og vildarvina upp í topp. Ekki afskrifa kúlulánin!
Inngróinn pilsfaldakapítalismi

Einkaframtakið vill ríkisstyrk til að koma upp einkasjúkrahúsi á Vellinum. Þingmaður Sjálfstæðisflokksins segir það bölvaða vinstrimennsku að treysta ekki einkaframtakinu. Við treystum því einmitt áður og lentum í súpunni. Enn er hafin á loft sú stefna Sjálfstæðisflokksins, að skattgreiðendur eigi að borga fyrir ævintýri útrásarvíkinga. Af hverju geta hinir hugmyndaríku kapítalistar eins og Róbert Wessmann ekki borgað sín ævintýri sjálfir? Er pilsfaldakapítalisminn svona inngróinn í íslenzka auðmenn? Geta þeir ekki lyft hendi, án þess að skattgreiðendur borgi? Eru þeir kannski bara plat?
Sérhver velur það sem hann kýs um

Ég hlakka til þjóðaratkvæðagreiðslunnar um næstu helgi. Þar verður margt í boði. Sérhver kýs um það, sem hann vill kjósa um. Sumir kjósa um að borga ekki “einkaskuldir” fjárglæframanna. Aðrir kjósa um að beygja sig ekki fyrir nýlenduveldum. Svo eru nokkrir, sem kjósa um, að ríkisstjórnin hafi staðið sig illa. Enn aðrir kjósa um að fara með málið fyrir fjölþjóðlega dómstóla. Loks eru einhverjir, sem kjósa um að fella úr gildi lög frá áramótunum um tilgreinda ríkisábyrgð. Hún er raunar þegar fallin úr gildi. Hún er orðin að sagnfræði, hluti af fortíðinni. Samt er það hún, sem gildir, þegar á reynir.
Við föllum ekki nærri strax

Við þurfum ekki að ganga strax frá IceSave. Stóru gjalddagarnir falla ekki á ríkið fyrr en eftir ár. Við þurfum ekki erlent lánsfé, ef við sættum okkur við að reisa ekki orkuver og stóriðju. Sættum okkur við algert atvinnuleysi í framkvæmdum. Sættum okkur við að borga mánaðartjón upp á tíu milljarða króna, 120 milljarða á heilu ári. Allt er þetta þolanlegt, ef menn vilja ekki láta beygja sig. Megum samt ekki kenna stjórninni um ástandið. Þjóðin og stjórnarandstaðan heimtuðu ófrið við útlönd og fengu. Við beygjum okkur ekki eins og gras í stormi. Við stöndum eins og trén og brotnum eins og þau.
Skýrslan grisjast og myglar

Skýrsla sannleiksnefndar var tilbúin til prentunar í janúar, þremur mánuðum of seint. Hún er enn ekki komin út. Stafar af, að menn eru að grisja hana til að fegra ástandið. Ekkert var því til fyrirstöðu að birta 500 síður af athugasemdum tólf skúrka við síðara tækifæri. Engin ástæða var til að bíða eftir því. Algengt er að skýrslur komi út í áföngum. Forseta Alþingis bar fyrir löngu að víta seinagang og undanbrögð nefndarmanna. Málið lyktar af Sjálfstæðisflokknum. Hann fékk þetta fólk til starfa í nefndinni. Ég ber ekkert traust til þess og hef engar væntingar um innihald skýrslunnar.
Jóhannes át upp góðviljann

Jóhannes í Bónus minnir á Franklín Steiner. Sá otaði barni sínu í átt að myndavélinni, en Jóhannes birtir mynd af barnabörnunum. Talar einnig um veikindi sín og sárindi. Næstum gulltryggt til samúðar. Sumir grétu yfir örlögum Steiners og Jóhannesar. En ekki alveg gulltryggt. Moggi var góður og birti mynd af lúxusvillu Jóhannesar í Florida. Þar kom hann sér upp sex baðherbergjum, sundlaug og þremur bílskúrum. Utan seilingar skattayfirvalda og rannsóknastjóra á Íslandi. Fyrir nokkrum árum var Jóhannes þjóðhetja og gat sagt okkur hvað sem er. Ekki lengur, hann hefur étið upp góðviljann.
Hér er engin stjórnarkreppa

Engin stjórnarkreppa er í uppsiglingu á Íslandi. Ríkisstjórnin gaf frá sér forræði yfir IceSave í hendur formanna stjórnmálaflokkanna. Hefur líka ráðið amerískan fagmann í viðræðurnar. Þjóðin hafnar fyrra samkomulagi í kosningu eftir viku. Samt heldur lífið áfram. Engin merki eru um, að þorri fólks vilji skipta um ríkisstjórn. Fólk vill einfaldlega ekki Sjálfstæðisflokkinn við stjórnvölinn að sinni. Meðan svo er enn, þýðir ekki að gamna sér við uppgjöf í stjórnarsamstarfi. Ríkisstjórnin gefst tæpast upp fyrr en að loknu þjóðaratkvæði um aðild að Evrópusambandinu. Þá verður samstarfinu sjálfhætt.
Björn Ingi er viðkvæmur

Henry Þór Baldurssyni skopmyndamanni var sagt upp á Pressunni af augljósir ástæðu. Hann birti mynd af stjórnanda stöðvarinnar, Birni Inga Hrafnssyni. Ristjóranum líkaði miður. Muldur um fjármál fjölmiðilsins er bara ryk, sem hann þyrlar upp til að fela hina raunverulegu ástæðu. Hún er, að Björn Ingi er viðkvæmur fyrir gríni. Erfitt er að reka fjölmiðlun upp á þau býti. Þarf þó Pressan eins og aðrir fjölmiðlar á öllu að halda í erfiðri samkeppni við hefðbundna miðla og aðra vefmiðla. Nú hefur Pressan misst sterkasta þráðinn í notkun manna á miðlinum, bara vegna persónulegrar viðkvæmni stjórnandans.
Æðibuna í umræðu

“Tökum ekki mark á Moodys” segir Jón Valur Jensson bloggari. Telur vandann felast í að trúa eða trúa ekki lánshæfismati vafasamra fyrirtækja. Matið er samt ekki ætlað skuldurum til leiðsagnar. Markaður fyrir mat á lánshæfi er hjá lánveitendum, eigendum fjármagns. Þeir nota tölurnar til að ákveða álag á vexti, sem þeir bjóða. Ef við lendum í ruslflokki, vilja þeir alls ekki lána. Margir telja okkur skorta fé til að reisa orkuver og gefa framkvæmdum innspýtingu. Þá gagnast okkur ekki að hafna Moodys, ef aðrir taka mark á tölum þess. Orð Jóns Vals eru gott dæmi um æðibununa í umræðunni á Íslandi.
Varað við keppnishestum

Jens Einarsson hefur manna mest vit á hestamennsku hér á landi næst á eftir Jóni Finni Hanssyni, fyrrum ritstjóra Eiðfaxa. Jens ritstýrir Hestum og hestamönnum, sérblaði Viðskiptablaðsins. Hann segir í leiðara, að flestir sýningarmenn í meistaradeildinni stytti sér leið með því að nota sérstök stangarmél. Það eru einjárnungsstangir með tunguboga. Búnaðurinn geri hross þæg á sýningu. Jens segir, að fljótt kólni hrossin í taumi af þessum búnaði. Þau leggist í tauminn, en þá er sýningarferlinum lokið og hrossið selt. Jens er í rauninni að vara hestamenn við að kaupa keppnishesta sýningarmanna.
Hættið að tuða um kosningu

Hættið þessu tuði um tilgangsleysi þjóðaratkvæðagreiðslunnar. Þið Jóhanna og Steingrímur hafið tapað í IceSave málinu. Bezt er fyrir ykkur að skilja það sem fyrst. Þurfið ekki að fara á kjörstað, en megið líka kjósa með úreltu ríkisábyrgðinni frá í desember. Viðurkennið, að þjóðaratkvæðagreiðslan fer fram. Hættið að tjá ykkur um takmarkaða nytsemi hennar. Þið tapið atkvæðum í hvert sinn sem þið opnið munninn út af þessu. Gleðjist bara yfir, að þetta leiðindamál er komið í vanmáttugar hendur Bjarna Benediktssonar og Sigmundar Davíðs. Farið að hugsa um önnur mál, sem munu farast ykkur betur úr hendi.
Misjöfn túlkun vandræðanna

Hálf þjóðin gerir sér grein fyrir, að verri stjórn tekur við af þeirri vondu stjórn, sem nú situr. Þess vegna eykst fylgi Vinstri grænna og þess vegna nýtur stjórnin fylgis helmings kjósenda. Þrátt fyrir IceSave og bankarugl. Þessir kjósendur sjá fyrir sér, að hrunverjar komist til valda og stöðvi tilraunir til að koma lögum yfir gráðuga. Þá verði kúludrottningar verndaðar og strikað yfir aðild pólitíkusa að hruninu. Þriðjungur þjóðarinnar hefur hins vegar gullfiskaminni, heldur, að ríkisstjórnin hafi búið til IceSave og jafnvel hrunið í heild. Þeir kjósendur halda tryggð við hrunflokk Davíðs.
IceSave í góðum höndum

Innanflokksmaður gat aldrei orðið nothæfur formaður samninganefndar um IceSave. Svavar naut aldrei trausts innanlands, hversu góður samningamaður sem hann var eða var ekki. Ríkisstjórnin gat aldrei staðið ein að málinu gegn þjóðarviljanum. IceSave er núna í fínum höndum bandaríkjamannsins Lee Bucheit. Hann er fagmaður í þrasi og nýtur trausts stjórnarandstöðunnar. Nú á ríkisstjórnin að fara að taka þetta mál með ró og snúa sér að knýjandi verkefnum á heimavelli. Við þurfum að læra að lifa við efni og venjast því að fá ekki lán. Ekki til orku eða stóriðju. Það er bara fínn herkostnaður.
Gamla og góða Ísland á BSÍ

Notalegt er að koma á Ferðakaffi á BSÍ. Svið og kjötsúpa að íslenzkum hætti, fleskisteik að dönskum hætti, kótilettur mömmu, saltkjötsragú, nautagúllas með kartöflustöppu og fleira slíkt. Allt er þetta íslenzkt. Ekkert reynt að lagast að erlendum smekk ferðamanna. Kjötsúpa og svið voru fín í gærkvöldi. Aðalréttir kosta um 1600 krónur, fela í sér súpu, salatbar, kaffi. Stíllaus staður með samtíningi húsgagna ýmissa tíma. Ekkert er nýlegt í þessu musteri fortíðarinnar nema internet-tölvurnar. Gamlar rútumyndir skreyta veggina. Þetta er gamla og góða Ísland, fyrir daga útrásarbanka og útrásarvíkinga.
Wessmann pilsfaldakapíalisti

Einkaframtak Róberts Wessmanns á Keflavíkurvelli er hefðbundinn íslenzkur pilsfaldakapítalismi. Hann hyggst reisa þar einkasjúkrahús fyrir auðmenn á kostnað íslenzkra skattgreiðenda. Milljarður á að koma frá ríkinu. Eins og skattgreiðendur hafi ekki nóg á sinni könnu næstu árin. Fleira er svona suður með sjó. Reykjanesbær vill reisa álver. Heimtar að ríkið borgi fyrir höfnina, aldrei þessu vant. Þar eru menn iðnir við að hanga í pilsfaldinum, enda þekkja þeir lítið annað. En nú er liðinn tími hinnar ríku mömmu. Hún er skuldug upp fyrir haus og getur ekki borgað gæluverkefni gæludýranna sinna.
Þverpólitískt samkomulag ræður

Ríkisstjórnin hefur sett IceSave í þjóðstjórnarfarveg. Allir flokkar á þingi eru með í ráðum. Í þann hóp vantar engan nema forsetaritara, svo að allir málstaðilar séu með á nótunum. Úr því að svo er komið, getur ríkisstjórnin ekki tekið málið úr þeim farvegi. Hún getur ekki heldur mælt með samþykkt ríkisábyrgðarinnar. Getur ekki heldur kippt burt þjóðaratkvæðagreiðslunni eða frestað henni um meira en tvær vikur. Ríkisstjórnin verður að sætta sig við, að framvinda IceSave málsins fer eftir þverpólitísku samkomulagi. Hún fer ekki eftir stöðumati ríkisstjórnarinnar sjálfrar. Þetta er orðið ljóst.
Lísa í Undralandi

Sárafáir hafa áhuga á skoðunum forsætisráðherrans. Fólk hefur áhuga á gerðum hennar. Það hefur heyrt af áhyggjum hennar af bankastjórum og skilanefndum. Og skilur bara alls ekki, af hverju hún gerir ekkert með þessar áhyggjur sínar. Af hverju hún hengslast með ónýtan bankaráðherra, sem horfir syfjaður á nýja græðgisvæðingu bankanna. Það er eins og Jóhanna Sigurðardóttir telji sig vera Lísu í Undralandi, þegar hún er í rauninni drottningin, sem ræður öllu. Hún var nógu hörð, þegar hún þröngvaði Evrópu-viðræðum upp á þjóð, sem hefur nógu öðru að sinna. Svo er hún grautlin, þegar kemur að alvörumálum.
Þefhestar og gaddavírskindur

Hef lítið vit á hestum, enda á ég svo fáa, að ég get talið þá. Því kom flatt upp á mig, að þjálfa ætti þefhesta til að finna týnt fólk á fjöllum. Forsíða Fréttablaðsins fjallaði um þetta í gær. Skildist mér, að gangnahestar séu nærri því að þefa fé uppi í haustleitum. Fræði, sem ég hef aldrei heyrt. Brá mér á Google og fann ekkert um þetta, svo að þetta er líklega uppfinning í Borgarbyggð. Fleiri húsdýr en hestar hafa dulda hæfileika. Ég hef lengi haft áhuga á að selja sauðfé til erlendra herja. Kindur hafa dulda hæfileika til að komast yfir rimlahlið og gaddavírsgirðingar. Gagnlegur kostur í innrásum.
Áhugaleysi á Evrópuaðild

Enginn íslenzkur blaðamaður var á fundinum, þegar Evrópa samþykkti viðræður um aðild Íslands. Segir mikið um áhuga þjóðarinnar á aðildinni. Ýmsir hafa erlendis tekið eftir skorti á fagnaðarlátum á Austurvelli. Í fyrsta skipti er ekki fagnað, þegar ríki fær samþykktar viðræður um aðild. Áhugi okkar á henni hefur löngum verið lítill og farið ört minnkandi í IceSave deilunni. Umsóknin um aðild var bara formsatriði til að koma á fót ríkisstjórn. Síðan hefur ferðin verið bara á vegum Samfylkingarinnar og utanríkisráðuneytisins. Alþýða manna er ekki með í þeirri undarlegu gervi-ferð og mun fella aðild.
Þórðargleði og Álftnesingar

Ekki er Þórðargleði að minna Álftnesinga á, að vandi þeirra er heimagerður. Vandi þeirra umfram aðra hreppsbúa á Íslandi er ekki útrásarvíkingum, bönkum eða Davíð að kenna. Ekki er Þórðargleði að segja þeim, að náttúrulegt sé, að þeir borgi hærra útsvar en aðrir. Eða að þeir fái lakari þjónustu en aðrir. Vitanlega kemur samfélagið þeim til hjálpar, en það bætir ekki nema hluta tjónsins. Ekki er Þórðargleði að kvarta yfir firrtum ummælum talsmanna í hreppnum. Þeir eru í afneitun og virðast ekki sjá neina sök hjá kjósendum. Engin Þórðargleði er að minna Guðmund Andra Thorsson á þetta átján sinnum.
Ögmundur kvartar yfir sér

Ögmundur Jónasson, fyrrum heilbrigðisráðherra, kvartar yfir einkasjúkrahúsi suður á Velli. Hann var sjálfur heilbrigðisráðherra nýlega og hefði getað hagað málum þar eins og hann vildi sjálfur. Í staðinn kaus hann að hverfa úr stjórn og taka upp samstarf við stjórnarandstöðuna um IceSave. Kvartar svo yfir, að nú sé verr haldið á heilbrigðismálum en hjá sér. Málið snýst um, að Ögmundur getur ekki stjórnað og vill ekki. Við völd rekst hann á veruleika, sem oft er þyngri í meðförum en hugmyndafræði andstöðunnar. Þetta má kallast að vera krónískur andstæðingur stjórnvalda. Sem er frambærilegt sjónarmið.
Katrín Jakobsdóttir svaf

Meðan ríkið átti bankana var tækifæri til að taka málverk þeirra upp í brot af ríkisframlögum til bankanna. Það var hlutverk menntaráðherrans, Katrínar Jakobsdóttur, að passa upp á þetta. Hún svaf á verðinum. Nú eru tveir bankanna komnir í einkaeigu. Þess vegna missum við af færi á að gera Listasafn ríkisins að fínu safni íslenzkrar myndlistar. Vont er að hafa ráðherra, sem mæta í vinnunni og svo gera ekki neitt. Svo er því miður um fleiri ráðherra. Þeir hirða kaupið og gera lítið meira. Aðeins Steingrímur J. Sigfússon vinnur eins og skepna; og samt ekki alltaf jafn viturlega.
Myllusteinn um hálsinn

Óheft karlremba Arion og Landsbankans við skipan stjórna er hluti af rugluðu hugarfari á þeim bæjum. Lýsir sér líka í hatri á almenningi og þjónkun við mestu fjárglæframenn landsins. Stjórnendur bankanna ímynda sér, að karlar einir geti rekið fyrirtæki. Þótt sannað sé heima og erlendis, að karlrembd fyrirtæki eru verr rekin en önnur. Karlmenn eru einfaldlega of áhættusæknir og of siðblindir til að stjórna fólki og fé. Stjórnendur Landsbankans og Arion eru ömurleg fyrirbæri, sem hanga eins og myllusteinn um háls hins vonlausa bankaráðherra. Og hafa gert vilja stjórnvalda og þjóðar að engu.
Takið IceSave með ró

Ríkisstjórninni ber þegar að hætta stuðningi við samninga um IceSave. Álit umheimsins hefur snúizt gegn Bretlandi og Hollandi. “Þið ættuð að skammast ykkar” á að vera ný stefna Íslands í deilunni. Ríkin tvö neyttu aflsmunar á fjölþjóðlegum vettvangi til að knýja fram ógildar lausnir. Þær eru ógildar, af því að þeim fylgdi fjárhagslegt ofbeldi. Nýja stefnan á að segja: “Þið megið hirða líkið af IceSave til að ná upp í lágmarksgreiðslur til eigenda innistæðna. Þið fáið ekki eina evru frá íslenzka ríkinu.” Raunar hef ég áður hvatt ríkisstjórnina til að taka IceSave með ró. Geri það enn og aftur núna.
Lélegur textahöfundur

Brynjar Níelsson lagatæknir er lélegur penni. Fellur í ýmsar gryfjur, sem fagmenn í texta eru varaðir við. Gagnrýnir þekktan hagfræðing, Anne Sibert, og kallar hana “kona nokkur”. Við að reyna að niðurlægja annan niðurlægir Brynjar sjálfan sig. Hneykslast á, að “útlendingur” tjái sig um íslenzk mál, annað orðalag af sama meiði. Fyrst var það kvennahatur og síðan er það útlendingahatur. “Mér skilst, að konan sé prófessor í hagfræði”, segir Brynjar. Reynir að draga í efa, að svo sé. Allt er það minni máttar orðalag dusilmennis, sem árangurslaust reynir að upphefja sig á kostnað annarra.
Hafði ráðherrana að fífli

Finnur Sveinbjörnsson bankaskúrkur gabbaði Steingrím Sigfússon og Katrínu Jakobsdóttur á fund. Lét taka mynd af sér með þeim. Á að sýna, að Finnur sé húsum hæfur. Blóðið leki ekki út um munnvik hans. Gaf ríkinu tvö málverk, er þjóðin átti fyrir. Sérfróður maður í viðburðafræði hefur ráðlagt honum að gera það. Viðburðafræði er fræðin um að koma persónu eða stofnun á framfæri við fjölmiðla. Hún er kennd við bændaháskólann á Hólum. Ekki tókst betur til en svo, að fólk gubbaði framan við sjónvarpstækin úti um allan bæ. Katrín og Steingrímur mega skammast sín fyrir að láta bankaskúrkinn hafa sig að fífli.