arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Hvaðan á féð á að koma?

Ferlegt er, ef ríkissjóður ver 50 milljörðum til að niðurgreiða íbúðalán. Þótt ríkisstjórn Geirs Haarde hafi varið hærri upphæðum í meiri vitleysu, er það engin afsökun fyrir annarri. Ríkið og skattgreiðendur eiga ekki fimmtíu milljarða handa Íbúðalánasjóði. Hvaðan á féð á að koma. Á að leggja niður heilbrigðiskerfið eða skólakerfið? Á að auka skatta um 50 milljarða? Að venju taka menn ekkert mark á staðreyndum, þegar þeir heimta réttlæti fyrir sig. Bankarnir geta að vísu étið það, sem úti frýs, en Íbúðalánasjóður er ríkisbanki, sem rambar á barmi gjaldþrots. Hvaðan eiga peningarnir að koma?
Lykla- og gjaldþrotalög strax

Röðin er komin að lykla- og gjaldþrotalögum Lilju Mósesdóttur. Líknandi lögum, sem gera fólki kleift að ganga úr íbúðum sínum og sitja eftir á núlli. Ríkissjóður hefur ekki efni á að leysa fleiri vanda. Alls ekki nein dæmi upp á tugi milljarða. Gjaldþrot verða bara að hafa sinn gang, enda er komið í ljós, að afskriftir leysa vanda fárra. Aðgerðir í fjármálum verða að víkja fyrir aðgerðum í félagsmálum. Heilbrigðismál verða að ganga fyrir afskriftum. Setjið lyklalög og gjaldþrotalög Lilju, svo að fólk losni úr þessum gapastokki, sem Davíð og Halldór og Geir smíðuðu fyrir mörgum árum.
Ekkert nema grunnþarfir

Ríkissjóður má alls ekki fórna fimmtíu milljörðum króna í Byr og Sparisjóð Keflavíkur. Ríkissjóð vantar þrjá milljarða í heilbrigðismál og getur ekki leyst annan vanda. Nóg er komið af stuðningi við bófa í fjármálastofnunum. Nú verður að segja: Stopp. Hvernig haldið þið að fólk hugsi um afslætti af íbúðalánum, ef ríkissjóður þykist hafa ráð á enn einni björgun fjárglæfra. Ríkisstjórnin verður að stöðva afskriftir bankanna hjá kvótagreifum og fjárglæframönnum og óráðsíumönnum. Hugsa bara um grunnþarfir samfélagsins. Heilbrigðismál og skólamál eru grunnþarfir, afskriftir eru ekki grunnþarfir.
Ódauðlegt refakex

Fyrsta færibandið í heiminum var Arsenal í Feneyjum. Þar runnu galeiður daglega fullbúnar af stokkunum. Oft lá mikið við, því að Feneyingar háðu sífelldar sjóorrustur við Tyrki um yfirráð á austanverðu Miðjarðarhafi. Um borð í galeiðunum var kex, sem var svo hart, að það entist endalaust. Þegar Feneyingar töpuðu Krít árið 1669, varð kex flotans innlyksa og týndist. Árið 1821, þegar Grikkir náðu Krít af Tyrkjum, fannst týnda kexið. Var þá enn ómyglað og ætt, þótt 152 ár væru liðin. Sennilega er ódauðlega hunda- eða refakexið merkasta framlag Feneyinga til matargerðarlistar Vesturlanda.
Ekki von á neinu skárra

Ógæfa fjölmiðla byrjaði, þegar þeir fóru úr eigu einstaklinga í eigu stórra eignarhaldsfélaga og fjárglæfrahópa. Exista hefur áreiðanlega verið mjög vondur eigandi fjölmiðils. Mér kemur ekki á óvart, að hún átti Pressuna. Nú er Exista komið á hausinn og þarf ekki málgagn. Rekstur Pressunnar hefur ætíð verið skrítinn. Fjöldi fólks á kaupi, þrátt fyrir sáralitlar tekjur. Lengst af gætti Pressan hagsmuna fjárglæframanna. En upp á síðkastið hefur hún verið höll undir mál Sjálfstæðisflokksins. Huldumenn hafa lagt inn tugi milljóna síðustu mánuði. Ekki er þar því von á neinu skárra á næstunni.
Undirmálsfólkið rúlar

Heimskan er ekki einkenni þingmanna umfram aðra. Hálf þjóðin er ófær um að axla ábyrgð. Hleypur eftir Finanzas Forex, píramídabréfum, ókeypis kúlulánum til að verða rík út á ekkert. Hálft Húnaþing situr uppi með Svarta-Pétur, er fólk ætlaði að auðgast á braski með sparisjóð að forskrift Péturs Blöndal. Hálf þjóðin heyrir bara það, sem hún vill heyra. Heimtar stóran afslátt af íbúðalánum og hafnar samt tilheyrandi sköttum og niðurskurði velferðar. Vill kasta vandanum í fangið á komandi kynslóðum. Ekki ég, segir fólk. Ísland er fullt af sérdrægu undirmálsfólki, ekki bara Alþingi og stjórnsýsla.
Afnám fjármálaleyndar

Sumir vilja áfram bankaleynd sem hluta af almennri leynd, er hvílir yfir fjármálum. Vilja til dæmis ekki, að þú getir skoðað fjárhagsstöðu þeirra. Hvað þú hefur í kaup, hvað þú borgar í skatta, hvað þú skuldar, hvað þú átt. Þessar upplýsingar eru til í skrám, en almenningur hefur lakari aðgang að þeim en hagsmunaaðilar. Skattskrár geta þó allir skoðað. Bankaleynd hefur verið svo herfilega misnotuð og er enn, að hún hlýtur að vera dauðans matur. Hugsanlega má setja einhver mörk, til dæmis að afnám peningaleyndar gildi um fyrirtæki fremur en um persónur. Ég styð afnám fjármálaleyndar fyrirtækja.
Kvígildin hrista sig

Áhyggjuefni er, hversu fáir hafa boðið sig fram til stjórnlagaþings. Við verðum að nýta okkur, að stjórnmálaflokkarnir viðurkenndu vangetu sína til að bæta stjórnarskrána. Ný stjórnarskrá kemur að vísu ekki í veg fyrir annað hrun, en hún getur fært þjóðinni sáttmála við sjálfa sig. Því miður eru flokkarnir farnir að láta á sér kræla. Gissur Pétursson úr Framsókn var fyrstur á vettvang, pólitískt ráðið kvígildi í Vinnumálastofnun. Við þurfum ekki slíka frambjóðendur. Við þurfum frambjóðendur, sem eru óflekkaðir af stjórnmálaflokkunum. Nóg er til af góðum, en þeir þurfa að fórna sér í það.
Lagatæknir ruglar orðum

Lagatæknir Geirs Haarde segir, að orðið Jafnframt þýði sama og Samtímis. Er ekki rétt, Samtímis þýðir Samtímis og Jafnframt þýðir Jafnframt. Alþingi ber ekki skylda til að skipa saksóknara samtímis kærunni. Orðið Jafnframt snýst um rökfræðilegt samhengi. En lagatæknar telja sig vera sérfræðinga um tungumál, sem þeir kunna ekki. Og komast upp með það. Eins og þegar Bubbi Morthens fékk Eirík Jónsson dæmdan fyrir orðið Fallinn. Í orðabókinni eru reykingar nefndar sem dæmi um að vera fallinn. En lagatæknir Bubba sagði það bara þýða fyllerí. Fávís hæstiréttur féllst auðvitað á lagatæknis-bullið.
Fimm milljónir á íbúð

Rökréttar eru hugmyndir um að bakreikna íbúðalán með verðtryggingu húsnæðis í stað verðtryggingar neyzlu. Þá væri tekið tillit til, að íbúðir lækkuðu í verði í hruninu. Haldið er fram, að þetta jafngildi 16% lækkun á höfuðstól lána. Því miður er ekki til fé í Íbúðalánasjóði til að endurgreiða þennan 150-200 milljarða mismun. Því er nauðsynlegt að líta á þetta sem aðgerð fyrir þá, sem minna mega sín. Setja þak á lækkun höfuðstóls, til dæmis fimm milljónir á samanlögð lán á hverri íbúð. Lilja Mósesdóttir lagði það til fyrir löngu. Fróðlegt væri að fá spá um, hver heildarkostnaðurinn yrði þá.
Ekki svigrúm til afsláttar

Tölur benda til, að ekki sé svigrúm til afsláttar af íbúðaskuldum, Þótt þak verði á afslættinum, til dæmis fjórar milljónir á íbúð. Lífeyrissjóðir og Íbúðalánasjóður hafa ekki peninga, þótt bankarnir kunni að hafa það. Sértæku aðgerðirnar verða að duga. Of fáir hafa reynt að nota þær. Vonandi hafa þær núna verið slípaðar nógu mikið til að virka í meirihluta tilvika. Samt er óhjákvæmilegt, að fjármál margra heimila eru í slíku rugli, að fátt kemur að gagni nema lyklalög. Gera fólki kleift að byrja nýtt líf á núlli. Stjórnin verður svo að þola aðför þeirra, sem vilja láta skuldir sínar gufa upp.
Hártoganir og útúrsnúningar

Hef lofað að verja ekki einni krónu í baráttu til stjórnlagaþings. Segjum svo, að ég svíki, borgi þúsundkall fyrir ljósritun. Fólk mundi hía á mig. Ég ræð mér því lagatækni, sem kallar í fjölmiðla og segir: Jónas lofaði að verja ekki einni krónu. Hann lofaði ekki að verja ekki þúsundkalli. Þannig er íslenzk lagatækni, hártoganir og útúrsnúningar. Lagatæknar lesa milli orða og fá útkomu, sem stríðir gegn anda laganna. Hæstiréttur tekur þátt, segir almenn jafnréttislög ekki gilda um sig, þar sem sértæk lög gildi um Hæstarétt. Næst segir Hæstiréttur, að sértæk lög séu stjórnarskránni æðri.
Leggja niður hjartaþræðingar

Við stöndum andspænis því að þurfa að skera niður heilsuþjónustu. Hætta að veita þjónustu gegn dýrum sjúkdómum. Við höfum ekki lengur ráð á norrænni velferð. Fólk neitar að horfast í augu við þessa staðreynd. Næsta skref gæti verið að leggja niður hjartaþræðingar. Áður en kemur að skipun siðanefndar um afnám dýrrar meðferðar þarf að minnka við Húsavík og Keflavík. Sjúkrahús, sem rekin eru að hætti atvinnubótavinnu í héraði eiga engan rétt á sér. Keflavík er nálægt Reykjavík og Húsavík er nálægt Akureyri. Við stöndum í brunarústum hrunsins og ábyrgðarlausa þjóðin æpir samt í einum kór: Ekki ég.
Miðaldahyski frá Sádi-Arabíu

Á Íslandi búa hófsamir múslimar, sem þurfa að koma sér upp mosku. Borgin hefur árum saman lagt stein í götu þeirra. Tómarúmið fylla ríkir og róttækir múslimar frá Sádi-Arabíu. Þaðan kemur heimsins versti trúarofsi Wahabíta. Þeir keyptu Ýmishúsið í Skógarhlíð og ætla að setja þar upp madrössu. Eins og þeir hafa gert í Pakistan og víðar. Markmiðið er að skjóta stoðum undir róttæka sértrú. Fyrr en varir verða komnar búrkur og fjas um bann við búrkum eins og í Frans, Belgíu og Hollandi. Hjálpum hinum hófsömu við að koma sér upp mosku. Svo að miðaldahyskið frá Sádi-Arabíu hagnýti sér ekki tómarúmið.
Ekki nægir að heimta réttlæti

Bankarnir mega éta það, sem úti frýs, þar á meðal ríkisbankinn. Skipta þarf út allri yfirstétt bankanna, því að hún er vitlaust víruð í hausnum. Eins og aðrir bankar er Landsbankinn bara fyrir fjárglæframenn og kvótagreifa. Hins vegar er staða Íbúðalánasjóðs önnur. Hann stendur tæpt, er banki almennings og má því ekki rúlla. Ef hann afskrifar af höfuðstól íbúðalána, verður að bæta honum það upp með fé af hærri sköttum og minni velferð. Á þá að leggja niður heilbrigðiskerfið eða skólakerfið? Hvaðan á féð að koma? Ekki nægir að heimta bara réttlæti. Menn verða einnig að hugsa 200 milljarðana til enda.
Hártoganir í lagatækni

Hártoganir og útúrsnúningar munu einkenna varnir hrunverja. Lagatæknir Geirs H. Haarde og lagatæknar Exeter-manna eru á sömu línunni. Sjá tæknivillur í hverju horni. Verjandi Geirs segir Alþingi tímasetja ráðningu saksóknara á rangan hátt. Verjendur Exeter-manna segja venjulegan saksóknara hafa átt að fara með mál Exeter, ekki sérstakur saksóknari. Allt frá tíma Njálu hefur þetta tæknilega viðhorf einkennt íslenzka lögmennsku. Málsefni skipta engu, heldur hártoganir og útúrsnúningar á tæknilegum atriðum. Allt er vefengt frá A til Ö til að flækja mál. Við munum sjá stórfellda lagatæknivörn næstu ár.
Raunasaga ríkisstjórnarinnar

Ríkisstjórnin er vanhæf fyrir heimsku sakir og ákvarðanafælni. Hún klúðrar málum. Vaknar svo til lífsins, þegar eggjum er kastað í hana. Hefur enga tilfinningu fyrir hugsunum og skoðunum úti í bæ. Almannatengsli hennar eru alls engin, enda eru bjálfar í stólum aðstoðarmanna. Í stað þess að leysa mál, frestar hún. Nú síðast frestar hún uppboðum um fimm mánuði. Er engin lausn. IceSave var henni erfið raunasaga og verðtrygging lána enn verri. Hún átti strax að taka frumkvæðið. Hrekst í staðinn undan almenningsálitinu úr einu víginu í annað. Aðeins Sjálfstæðisflokkurinn er vanhæfari en stjórnin.
Einfalt að bjóða sig fram

Einfalt er að bjóða sig fram til stjórnlagaþings. Þú ferð á www.kosning.is og prentar út undirskriftalista. Ferð með hann milli kunningja og ættingja og færð meðmæli þrjátíu manna. Passaðu að hafa einhvern með þér, því að oft eru bara tveir heima. Þá vantar annað vitnið, nema þú komir með það með þér. Því fyrr sem þú safnar, þeim mun minni líkur eru á, að framboð þitt rekist á framboð annarra í nöfnum meðmælenda. Svo þarftu stafræna mynd af þér og stuttan tölvutexta um, hversu brýnt sé að kjósa þig. Ég reikna með, að mynd og texti fari í bækling frá landskjörstjórn. Annað þarf ekki, gangi þér vel.
Tækifærisþingmaðurinn

Sigmundur Ernir Rúnarsson er óvenjulega tækifærissinnaður þingmaður. Hlustar vel á landsbyggðarvæl og neitar að samþykja niðurskurð í kjördæmi sínu. Gott dæmi um Ekki-ég úr Litlu gulu hænunni. Er ósáttur við friðun Þjórsárvera, því að þar gæti verið gott að hafa virkjun. Ég held hann eigi heima í sönnum stóriðju- og landsbyggðarflokki, Sjálfstæðisflokknum. Hann sé bara fyrir sögulega tilviljun í Samfylkingunni sem er meira úr hverfi 101. Í Flokknum fengi hann sálufélag ábyrgðarleysis við Jón Gunnarsson og Ásbjörn Óttarsson. Hótar nú að hætta að styðja stjórnina. Ætti sem fyrst að láta verða af því.
Fáránleg ritskoðunarlög

Ritskoðunarfrumvarp Katrínar Jakobsdóttur er enn komið fram. Hún ætlar að setja upp Fjölmiðlastofu til að ritskoða fjölmiðla. Banna þeim að birta það, sem er ljótt. Til dæmis banna skrípó af Múhameð spámanni. Það má samt ekki vera hlutverk Katrínar eða annarra kerfiskarla að ákveða, hvað sé ljótt og beri að banna. Byrjar alltaf á nýbúum eða múslimum. Endar með því að talið er ljótt að skamma Katrínu. Ritskoðunarlög hafa ætíð verið misnotuð og verða áfram misnotuð. Samt er fólk að gamna sér við, að sjálft ritskoðunarlandið verði griðland alþjóðlegrar fjölmiðlunar. Jafnvel griðland Wikipedia. Hslló.
Vargas Llosa kýldi García Márquez

Einu sinni var Mario Vargas Llosa ritstjóri. Þá var ég lauslega málkunnugur honum af þingum International Press Institute. Hann var þar hátt skrifaður, en afar hægri sinnaður. Mikill lýðræðissinni, en dæmigerður fyrir hvíta yfirstétt Suður-Ameríku. Fannst indjánar standa í vegi framfara. Bauð sig fram til forseta í Perú, en tapaði því miður fyrir lýðskrumaranum Alberto Fujimori. Sá varð síðar að flýja land vegna spillingar. Frægastur er Vargas Llosa samt fyrir að hafa kýlt Gabriel García Márquez á rithöfundaþingi. Út af kvennamáli var mér sagt. Um gæði hans sem rithöfundar veit ég ekki par.
Neitar bara að heyra

Þótt bankarnir hafi svigrúm til að slá af íbúðalánum, hefur Íbúðalánasjóður það ekki. Hann er með eiginfjárstöðu undir mörkum. Ríkið þarf því að leggja honum til tugi milljarða. Þá peninga tekur ríkið annað hvort með enn meiri sköttum eða með enn meiri samdrætti velferðar. Við getum vel náð samkomulagi um, að nauðsynlegt sé að slá af höfuðstól íbúðaskulda. En við þurfum um leið að átta okkur á, að við fáum önnur vandamál í staðinn. Sjáið þið fyrir ykkur enn meiri skattahækkanir og enn meiri samdrátt velferðar? En það einkennir íslenzka pólitík, að þjóðin neitar bara að heyra óþægilegar staðreyndir.
Allir segja: Ekki ég

Kostnaður á sjúkrarúm er hærri á Landspítalanum en annars staðar. Það á sér eðlilega skýringu, erfiðustu tilvikin eru þar. Þau eru send suður. Þar eru tæki og sérfræðingar. Óheiðarlegir talsmenn spítala úti á landi nota samt tölurnar til að ljúga. Segja ódýrara að reka spítala í heimabyggð en suður í Reykjavík. Allir keppast nú við að segja við Litlu gulu hænuna: Ekki ég. Hér varð samt hrun og hér er ekki lengur hægt að reka velferð að norrænum hætti. Skiljið þið það ekki? Svo þarf brátt að skera meira, því að ríkið þarf að borga Íbúðalánasjóði tugmilljarða fyrir að gefa eftir af skuldum heimilanna.
Vafningur í Lukku-Láka bók

Búinn að týna Lukku-Láka bókinni um hundinn Vafning, sem tók Dalton-bræður í fóstur, það er Sjálfstæðisflokkinn. Man söguna óglöggt. Þar var söguhetjan góður hundur, sem sá alltaf það jákvæða í lífinu. Þegar löggan bjargaði Óla Birni undan skrílnum, sagði Vafningur: Þetta eru æstir aðdáendur hans og Sjálfstæðisflokksins. Þegar skríllinn elti Vafning með hornaboltakylfum, sagði Vafningur: Þetta eru æstir aðdáendur mínir, sem fagna mér og vilja, að ég verði tekin í ríkisstjórnina og verði forsætis. Mig minnir, að í sögunni hafi Vafningur lifað vel og lengi úti í mýri allt til enda veraldarinnar.
Greifa-námskeið fyrir listamenn

Ásbjörn Óttarsson kvótagreifi og þingmaður ætti að setja upp námskeið fyrir listamenn. Hann vill taka af þeim ríkisstyrkinn, en getur auðvitað boðið þeim annað í staðinn. Hann getur haldið námskeið fyrir listamenn og kennt þeim hans eigin aðferðir í viðskiptum. Þeir setji sig í fyrirtæki eins og Ásbjörn, borgi sér ógrynni milljóna í arð, komi arðinum undan skatti og láti fyrirtækið fara á hausinn. Síðan geta þeir farið á þing eins og Ásbjörn og gætt hagsmuna kvótagreifa og annarra tilfallandi hagsmuna. Ásbjörn er fagurt fordæmi. Honum ber siðferðisskylda til að útbreiða fagnaðarerindi Flokksins.
Varúð við lækkun höfuðstóls

Ef ganga á enn lengra til móts við skuldara, má það ekki leiða til kostnaðar ríkis og skattgreiðenda. Ef slegin verður prósenta af höfuðstól lána, verða bankarnir að geta horft á eftir peningunum. Þeir geta þá verið aðeins minna ljúfir við fjárglæframenn og kvótakónga meðan þeir eru að jafna sig. En fráleitt er, að slík lausn gangi upp fyrir ákveðið þak í krónutölu. Þannig að þeir hagnist ekki óeðlilega, sem skuldsettu sig fyrir fáránlegar upphæðir í krafti velvildar bankanna. Ef til dæmis 18% verður slegið af höfuðstól, þá miðist eftirgjöfin aðeins við verðgildi blokkaríbúðar og lítillar bifreiðar.
Byggt verður á þjóðfundinum

Geri ráð fyrir, að væntanlegur þjóðfundur sýni okkur, hvað þjóðin vill hafa í stjórnarskrá. Geri líka ráð fyrir, að stjórnlagaþingið taki plöggin frá þjóðfundinum. Vinni úr þeim texta, sem hæfir stjórnarskrá. Verður þá ekki lagatæknilegur kansellí-texti, heldur alþýðlegur texti bænda, svona eins og í bandarísku stjórnarskránni. Hef enga trú á, að stjórnlagaþingið takmarki sig við orðalagsbreytingar á gömlu stjórnarskránni. Hún er barn síns tíma, skrifuð af kansellistum á vondri íslenzku. Góð stjórnarskrá er ekki texti í lagatækni, heldur íslenzkur texti um væntingar þjóðarinnar til samfélagsins.
Lofa að eyða ekki krónu

Safnaði um helgina nægum meðmælum með framboði mínu til stjórnlagaþings. Ætla að taka slaginn. Lofa að eyða ekki krónu. Hef skammað alla og er ekki í neinni valdaklíku. Hvorki umboðsmaður neins flokks né neinna hagsmuna. Ætti því að passa á stjórnlagaþing. Hef mestan áhuga á auknu gegnsæi og afnámi bankaleyndar. Vil, að umdeild mál fari sameiginlega í eitt þjóðaratkvæði. Til dæmis fjárhagslegur aðskilnaður ríkis og kirkju. Er einn þeirra, sem telja verulegra breytinga þörf á stjórnarskránni. Farið á heimasíðu mína, sláið inn “Stjórnlagaþing” og þið sjáið 57 greinar mínar um stjórnlagaþing.
Miðstéttir í andófi

Skilgreiningar á andófsfólki mánudagsins fara hjá kjarna málsins. Andófið einkenndist ekki af nazistum, hvítliðum, anarkistum, jafnvel ekki venjulegu fólki eins og það er kallað. Allir eru venjulegt fólk. Munurinn á þessu andófi og búsáhaldabyltingunni er, að miðstéttirnar eru sýnilegri en áður. Fólk, sem var góðu vant, er að missa allt. Þess vegna var mikið af jeppum í miðbænum á mánudagskvöldið. Hrunið grisjar miðstéttirnar. Svo er önnur saga, að blóðlykt sogar að sér hýenur og hrægamma. Nýnazistar og Heimdellingar læðast á vettvang, þegar þeir finna blóðlykt. En þeir einkenna ekki andófið.
Bankarnir neita að upplýsa

Íslandsbanki og Arion neituðu að afhenda upplýsingar til eftirlitsnefndar um sértæka skuldaaðlögun. Hún fær því ekki að vita um verklagsreglur, ef þær eru þá til. Þetta sýnir, að bankarnir hafa reglur að engu og fela sig síðan að baki bankaleyndar. Hún er versta mein þjóðfélagsins. Gerir banka að miðstöðvum fjárglæfra og geðþótta. Brýnasta verkefni stjórnlagaþings er að setja bann við bankaleynd í stjórarskrána. Nánast vikulega skandalísera bankarnir og fela sig síðan bak við bankaleynd. Síðan er ríkisstjórninni kennt um sukkið. Við þurfum ekki Vítisengla, þegar við höfum viðskiptabanka.
Lilju fyrir Steingrím

Nú þarf að skipta Steingrími út fyrir Lilju Mósesdóttur. Hún hefur traust fólksins, en gamli jálkurinn ekki. Hann er búinn að fá sitt tækifæri og klúðraði því kruss og þvers. Hann klúðraði Bankasýslu ríkisins og réð bófa sem bankastjóra. Margklúðraði IceSave. Hann er bara ekki nógu greindur til að vera fjármálaráðherra. Lilja skilur, að hreinsa þarf borð almennra skuldara, sem ekki ráða við skuldir. Strika út eignir þeirra og skuldir. Ekki elta þá fram af yztu nöf. Hún skilur líka, að ekki er nóg að samþykkja úrræði, heldur þarf að fylgja þeim eftir. Hún er nútíminn, hann er fortíðin.
Bíómynd eftir Bergmann

Fáránlegt er af ríkisstjórninni að halda sig komast upp með sama klúður og fyrri stjórnir. Ögmundur Jónasson getur ekki ráðið flokkskvígildi. Klippt borða úti um víðan völl með halarófu fyrrum ráðherra í eftirdragi. Hann er eins og bíómynd eftir Bergmann. Jón Bjarnason og Guðbjartur Hannesson geta ekki samið við kvótagreifa gegn vilja þjóðarinnar. Árni Páll Árnason og Steingrímur J. Sigfússon geta ekki látið bankabófa komazt upp með að bregða fæti fyrir úrræði almennra skuldara. Katrín Jakobsdóttir getur ekki stofnað til ríkisritskoðunar á fjölmiðlum. Senda þarf Árna Pál Árnason í heilaþvott.
Þjóðstjórn er bara bull

Landsstjórnin batnar ekki við að gera vafningskarl að fjármálaráðherra og kúlulánadrottningu að bankaráðherra. Batnar ekki við að gera þann, sem eyðilagði sparisjóðina, að ráðherra. Batnar ekki við að gera skattsvikara að ráðherra. Eða dæmdan þjóf. Eða fjölmenna sveit mútuþega hjá kvótagreifum og peningavaldi. Hugmyndir um þjóðstjórn með aðild Sjálfstæðisflokksins nísta inn að beini. Þingmenn Flokksins eru meira eða minna tengdir hruninu á margvíslega vegu. Jóhanna og Steingrímur eru að vísu heimsk og þrjósk. En ekkert batnar við að koma vondu og siðspilltu fólki að stjórnartaumunum.
Svælið út bankabófana

Búsáhaldabyltingin náði fyrst árangri, þegar hún beindist gegn réttum aðila. Þegar hún tók Samfylkinguna á taugum við Þjóðleikhúsið. Þá féll hin illa stjórn Geirs Haarde og Ingibjargar Sólrúnar. Tunnubyltingin þarf að fókusera á rétta aðila, stjórendur bankanna. Þeir eru hinir raunverulegu landstjórar. Halda fólki í heljargreipum í andstöðu við samþykkt úrræði. Gefa skít í þig með því að veita fjárglæframönnum og kvótagreifum og kennitöluflökkurum einstæð vildarkjör. Á þinn kostnað. Ef ráðizt yrði á bankana frekar en Alþingishúsið, mundu bankabófarnir flýja. Bera mesta ábyrgð á lánaklúðrinu.
Hættu að hata Lilju Mós

Það gengur náttúrlega ekki að stjórna landinu með persónulegri óvild. Hatur Steingríms J. Sigfússonar á Lilju Mósesdóttur má ekki hindra framgang góðra mála hennar. Eins fáránlegt og þegar Davíð bannaði Geir Haarde og Ingibjörgu Sólrúnu að koma með Björgvin Sigurðsson á fundi. Samþykkja þarf lyklalög Lilju í grænum hvelli. Og kvelja bankana til að fylgja úrræðum, sem þegar hafa verið ákveðin. Það verður ekki gert nema með því að reka forstjóra og stjórn Bankasýslu ríkisins, dýrustu mistök Steingríms. Ný Bankasýsla fái vald til að hreinsa út yfirstétt bankanna. Strax í dag. Þar er fyrirstaðan.
Moggalygin um skuldavandann

Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn leyfir frekari úrræði í skuldavanda heimilanna. Lygafrétt Davíðs Oddssonar um bann við frekari aðgerðum hafði mikil áhrif á fólk. Samt eiga menn að vita betur en að trúa Mogga. Sjóðurinn bannar bara flatan afslátt af skuldum. Mundi gera skattgreiðendur gjaldþrota. Vilji stjórnin fylgja forskriftinni, ber henni fyrst að stöðva afskriftir á lánum kvótakónga og fjárglæframanna. Mismunun Jóns og séra Jóns. Bankar framfylgja ekki heldur úrræðum fyrir fólk. Rekið bankabófana strax í dag. Samþykkið lyklafrumvarp Lilju Mósesdóttur á morgun. Og komið nýju úrræðunum í verk.
Beðið eftir málaferlum

Málaferli Alþingis gegn Geir H. Haarde munu hjálpa til við að endurvekja traust erlendra peninga á Íslandi. Sama er að segja um yfirvofandi dómsmál gegn öðrum höfuðpaurum hrunsins. Erlendis er ekki litið á þessi eftirmál sem hefnd. Litið er á þau sem yfirlýsingu Íslands um, að fjármálabófar séu ekki undanþegnir réttvísinni. Ríkisstjórn Geirs, Seðlabanki Davíðs og bankabófar ollu ríkinu tjóni upp á þúsund milljarða. Og ollu útlendingum tjóni upp á sjöþúsund milljarða. Þeir láta ekki fara svona með sig, án þess að eftirköst verði. Þess vegna er harka í IceSave og því bíða menn eftir málaferlunum.
Mundi ekki sitja til borðs með honum

Bjarni Ármannsson er hyski. Ég mundi ekki sitja til borðs með honum. Hann greiddi sér 400 milljónir í arð, þegar dótturfélag hans fékk 800 milljónir króna afskrifaðar í glæpafyrirtækinu Glitni. Honum finnst þetta í lagi. Hann er eitt og dótturfélagið er annað, kemur honum ekki við. Þannig er siðferði bófanna, sem hertóku Ísland Davíðs og Geirs. Hann er eins og skólastjórinn, sem skóf Menntaskólann Hraðbraut að innan í arð og lúxus fyrir sig. Þetta hyski stjórnar enn fjármálum þjóðarinnar, ræður öllum þremur bönkunum. Fer sínu fram í rólegheitunum, hvað sem aumingjar magnþrota ríkisstjórnar segja.
Samfélagssáttmálinn rofnaði

Enn hefur samfélagssáttmálinn rofnað. Fólkið grýtir eggjum í valdaklíkurnar milli Dómkirkju og Alþingishúss. Bloggarar fagna og sárafáir hneykslast. Nú er svo komið, að ríkið er aftur orðið lögregluríki, hangir saman á ofbeldi löggunnar. Forsetinn brást, ríkisstjórnin brást, alþingi brást. Brothljóðið glumdi um allt land, er Jóhanna Sigurðardóttir forsætis sýknaði Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur höfuðpaur. Jóhanna hefur ekkert respekt lengur. Ekki frekar en Ólafur Ragnar klappstýra eða Bjarni Benediktsson vafningur eða Ögmundur Jónasson, sem skipaði flokksbróðurinn. Fjórflokkurinn er vonlaus.