arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Handóðir og sögulausir

Seltjarnarnes hefur frá ómunatíð verið undir stjórn handóðra og sögulausra ráðamanna Flokksins. Gamalt og gott hefur verið rifið eða jafnað við jörð. Fallbyssuhreiður Breta eru horfin og gamli vitinn líka. Hlöðnum steingörðum var velt um koll af bæjaryfirvöldum. Mörgum sjósóknarvörum var spillt. svo og fornum reiðgötum, svo sem Neströðum og Læknisstíg. Horfnar eru minjar um Búðir, heilt verbúðaþorp í Suðurnesi. Þetta er skrítin árátta handóðra og sögulausra manna. Þeir fá taugaskjálfta, ef þeir sjá eitthvað sagnfræðilega og náttúrufræðilega merkilegt innan um steypu og gler allra síðustu áratuga.
Krækti í 400 milljónir

Björgólfur Guðmundsson ofurmenni fór árið 2005 inn í Landsvaka, eina deild Landsbankans. Þá var hann stjórnarformaður og eigandi bankans. Hann lét þar greipar sópa um 400 milljónir króna án þess að neitt sé um það í bókhaldinu. Gaf út skuldabréf fyrir upphæðinni. Starfsmenn vissu hins vegar af þessu og líkaði illa. Björgólfur greiddi meirihlutann til baka næstu árin, en 190 milljónir stóðu eftir, er hann varð gjaldþrota. Málið er nú til skoðunar hjá efnahagsbrotadeild og sannleiksnefnd. Þannig voru bankar reknir í þá daga. Eigendurnir skófu þá að innan og lögðu fram verðlausa pappíra í staðinn.
Mamúd Abbas gafst upp

Síðan 2005 hefur forseti Palestínu verið í vonlausu hlutverki. Mamúd Abbas reyndi að semja við Ísrael um stöðvun byggða ísraelskra landnema í Palestínu og um Palestínuríki. Fyrir milligöngu vilhallra Bandaríkjanna. Samskipti Ísraels og Bandaríkjanna felast í, að rófan dillar hundinum. Leiddi til, að róttæki Hamas flokkurinn náði miklum meirihluta í kosningunum 2007. Abbas bylti stjórninni 2009 til að halda völdum. Nú er hann búinn að sjá, að allt puðið var árangurslaust. Ísrael veður áfram í taumlausri frekju í skjóli Bandaríkjanna. Hamas er orðinn málsvari Palestínu. Og Mamúd Abbas gafst upp.
Helguvíkur-óðagotið

Allar eru nefndirnar á sama máli. Suðvesturlínan á að liggja yfir vatnsból Reykjavíkursvæðisins og getur haft þar alvarleg áhrif. Það segja umhverfis- og samgöngusvið Reykjavíkur, heilbrigðisnefnd Reykjavíkur, Skipulagsstofnun og heilbrigðiseftirlit Hafnarfjarðar og Kópavogssvæðis. Samt á að leggja línuna þarna, því að það er ódýrast. Kostnaður við orku handa Helguvík rýkur upp og má ekki við meiru. Treglega gengur að skrapa lán og þau bera hærri vexti en ráð var fyrir gert. Orkuveitan er komin með 5,5 milljarða á bakið af skammtíma-okurlánum vegna óðagots hennar fyrir tíð ríkisstjórnarinnar.
Ljótu hálfvitarnir

Ármann Þorvaldsson, fyrrverandi bankastjóri Kaupþings í Bretlandi, er farinn að kvarta: Almenningur sjái “bankamenn fyrir sér sem heimska, óheiðarlega og yfirborgaða áhættufíkla sem ætti að setja í fangelsi fyrir þau stórfenglegu skemmdarverk sem þeir unnu.” Það fyndna er, að bók Ármanns um hrunið sýnir einmitt “heimska, óheiðarlega og yfirborgaða áhættufíkla sem ætti að setja í fangelsi fyrir þau stórfenglegu skemmdarverk sem þeir unnu.” Hún staðfestir, að þetta gengi var meira eða minna ruglað. Eðlilegur endir málsins er, að þeir verði læstir inni um skeið og fái síðan ekki að stunda viðskipti aftur.
Gert grín að Ármanni

Guardian birti í morgun

grein Simon Bowers um bók Ármanns Þorvaldssonar um hrunið. Segir bókina ekki munu draga úr gagnrýni á framferði Kaupþings í Bretlandi: “It is hard to see how Thorvaldsson hopes his books candour will win over hostile critics.” Hún lýsir fáránlegu sukki á vegum Ármanns. Bowers þykir sjálfsgagnrýni Ármanns ekki vera mikil: “He is not without regrets, or even hints of contrition, but is very far from being shamed into silence.” Mér sýnist grein Bowers fela í sér góðlátlegt grín að íslenzka ofurmenninu. Bowers telur lánabók Kaupþings segja betri sögu af rugli bankans.
Þegar fundir fara út um þúfur

Fjölþjóðafundir hafa tilhneigingu til að fara út um þúfur vegna mismunandi hagsmuna hinna ýmsu ríkisstjórna. Þannig fór síðasti tuttugveldafundurinn í London í apríl út um þúfur. Þannig mun alþjóðlegi loftslagsfundurinn í Kaupmannahöfn í desember fara út um þúfur. Stjórnmála- og embættismenn hafa einfalda lausn á þessum vanda. Þeir búa til langa textafroðu, sem segir ekki neitt. Samþykkja hana og berja sér á brjóst fyrir að hafa tekið svokallaða tímamótaákvörðun. Ég skora á ykkur að lesa niðurstöðu desemberfundarins í Kaupmannahöfn, þegar hún verður birt. Munuð sjá, að hún verður um ekkert.
Of latt til að vinna

Útlendingastofnun túlkar lögin út og suður, enda hefur hún tugi lagatækna á kaupi. Hún túlkar lög um flóttamenn á versta veg fyrir þá. Hins vegar túlkar hún lög um glæpamenn á bezta veg fyrir þá. Það kom fram á Bylgjunni í dag hjá Stefáni Eiríkssyni lögreglustjóra. Hann segir, að lög um glæpamenn séu eins hérlendis og í Danmörku. Samt sé mönnum þar vísað úr landi við fyrsta brot, en hér séu þeir látnir eiga sig. Hann vill nota brottvísunarheimildir, áður en menn fara að rífast út í Schengen-aðildina. Varla er það lagatæknin, sem vefst fyrir stofnuninni. Þar er fólkið bara of latt til þess að vinna.
Þolir ekki kastljósið

Ofurmennið Róbert Wessman hótaði Eyjunni hliðstæðum málarekstri í London og Jón Ólafsson rak gegn Hannesi H. Gissurarsyni. Ofurmennið leitaði til London til að þagga niður umræðu um sig á Íslandi. Enskir dómstólar eru illræmdir fyrir að dæma meiðyrði í ummælum í öðrum löndum. Þeir eru líka illræmdir fyrir róttæka túlkun meiðyrða. Í sumum ríkjum Bandaríkjanna hafa verið sett lög um, að slíkir dómar frá Englandi séu ógildir. Ljóst er, að fjölmiðlar þurfa að beina aukinni athygli að Wessman. Hugmyndir hans um læknisþjónustu á Suðurnesjum fyrir útlendinga virðast þola illa kastljós fjölmiðlunar.
Siðleysi bankanna

Ríkisstjórnin má ekki sætta sig við ástandið í bönkunum. Fulltrúar hennar í stjórnum bankanna láta þrjá afvegaleidda bankastjóra grafa undan stefnunni. Reka verður bankana með siðsömum hætti, svo að þeir geti byrjað að afla sér trausts, sem þeir hafa ekkert. Bankar verða aldrei gjaldgengir meðan Finnur Sveinbjörnsson, Ásmundur Stefánsson og Birna Einarsdóttir eru þar við völd. Þau skilja ekki siðferði. Skilja alls ekki, að siferðilega óþolandi er, að fyrirtækin séu afhent aftur ofurmennum útrásarinnar. Erlendis munu menn hneykslast og segja: Svona eru Íslendingar, í afneitun, siðlausir með öllu.
Rörsýn bankastjóranna

Hætt er við, að bankastjórar líti fram hjá siðferðilegum þáttum við frágang skulda ofurforstjóra. Er eðlilegt að fela rekstur aftur í hendur eiganda, sem greiddi sér milljónir í arð fyrir að tapa milljarði, byggði sér sumarhús og gaf dóttur sinni bíl? Greinilega ruglaður maður. Er eðlilegt að fela rekstur aftur í hendur eiganda, sem er á jaðri þess að vera grunaður um tugmilljarða bankarán? Tæplega heppileg auglýsing fyrir bankann. Af hverju geta bankastjórar ekki gert það, sem þeim er sagt: Taka yfir þessi fyrirtæki og bjóða þau út? Þá sést, hverjir vilja kaupa og hvort þeir séu húsum hæfir.
Munu samþykkja textafroðu

Ljóst er orðið, að Bandaríkin ætla ekki að taka þátt í minnkun á útblæstri skaðlegra lofttegunda. Alþjóðafundur Sameinuðu þjóðanna í Kaupmannahöfn í desember um loftslagsmál mun því fara út um þúfur. Barack Obama hefur ekkert gert til að liðka fyrir þessu dauðans mikilvæga máli mannkyns. Aðeins Evrópa hefur reynt að feta brautina áfram, en mikilvirkasti sóði heimsins dregur lappirnar. Almenningsálitið í Bandaríkjunum telur ekki nauðsynlegt að gera neitt í málinu. Niðurstaðan verður sú, að í Kaupmannahöfn verður samþykkt textafroða. Hún mun ekki fela í sér áþreifanleg markmið eða skuldbindingar.
Gjaldþrot er ekki dauði

Ekkert gerist, þótt fyrirtæki skipti um eigendur. Auðurinn í starfsfólki og tækni er áfram til. Þegar fyrirtæki verða gjaldþrota, er venjulega um að kenna eiganda eða forstjóra, ekki starfsfólki. Eðlileg meðferð slíkra mála er formlegt gjaldþrot og síðan uppboð. Þannig var Mogginn seldur um daginn. Ætla má, að hæst bjóði aðilar, sem hafi þekkingu og reynslu til að eiga eða reka fyrirtæki. Starfsfólk heldur áfram, tækin rúlla. Sumir virðast halda, að rekstur hverfi, þegar fyrirtæki verða gjaldþrota. Það er rangt, fyrirtæki losna bara við ruglaða eigendur og losna við kúfinn af þungri skuldabyrði.
Allar skrár í einn pakka

Dómsmálaráðuneytið hefur fengið nefnd til að finna út, að hagkvæmt sé að sameina þjóðskrá og fasteignaskrá. Af hverju ekki líka sameina bifreiðaskrá og fyrirtækjaskrá í sömu skrá? Það mundi spara margar silkihúfur, fækka pólitískum kvígildum á launaskrá. Og það sem mestu máli skiptir: Opna þarf þessar skrár fyrir almenningi. Eftir hrun, sem byggðist á skorti á gegnsæi, ætti mönnum að vera ljóst, að gegnsæi er þjóðinni brýnt. Ofurmennin földu svindlið bak við persónuvernd fjármagns. Þess vegna áttaði fólk sig seint á aðsteðjandi hruni. Og einu gleymdi ég: Setja þarf skuldaskrána í sama pakka.
Minn fljótlesni texti

Ég vildi skrifa stutta og skemmtilega bók, ekki láta lesendum leiðast. Minn stíll. Með tífalt meiri tíma hefði ég ekki skrifað lengri starfssögu. Sum ágreiningsmál voru afgreidd í þekktum bókum og ég hafði fáu við þau að bæta. Heilu þættirnir eru á vefnum. Þar eru leiðarar mínir frá upphafi og þar geta menn rakið breytilegar skoðanir á pólitík og samfélaginu. Þar er kennsla mín í blaðamennsku og þar geta menn rakið skoðanir mínar á þeim vettvangi. Hvort tveggja er fyrir sérfræðinga, fín afgreiðsla fyrir slíka. Starfssagan er hins vegar fyrir venjulegt fólk. Fljótlesin, þannig vil ég hafa minn texta.
Alvörustríð á laugardaginn

Glitrandi litabæklingar streyma í póstlúguna hjá mér. Prófkjör Sjálfstæðis er á Seltjarnarnesi, merkara en sjálfar kosningarnar, því valdir eru fjórir eða fimm af sjö bæjarfulltrúum. Ég er svo gamall, að ég þekki bara þrjá af fimmtán frambjóðendum og það af feðrum þeirra. Ég sé svipinn frá Sigurgeir fyrrum bæjarstjóra, Guðmari fyrrum oddvita og Álfþóri fyrrum bæjarritara. Einn frambjóðendanna er hógvær, sendir ekki bækling og vill bara sjöunda sætið. Hann fær mörg atkvæði, því að allir verða að merkja við sjö og vilja ekki eyða atkvæði á hættulegustu keppinautana. Þetta verður alvörustríð.
Skotinn pínulítið í fótinn

Einu sinni kom Jökull Jakobsson á kvöldvaktina hjá mér. Var með eitthvað, sem líktist riffli. Með ógnarhraða barst sú frétt í prentsmiðjuna, að Jökull væri á leiðinni og ætlaði að skjóta Tedda prentara. Hvers vegna vissi ég ekki og veit ekki enn. Jökull kom hávær inn í prentsmiðjuna og spurði: “Hvar er Teddi”. Prentarinn sá sér þann kost vænstan að skríða undir prentvélina og fela sig þar. Þegar Jökull áttaði sig á, hvers kyns var, kallaði hann: “Komdu Teddi, ég ætla bara að skjóta þig pínulítið í fótinn.” (Úr bókinni: Jónas Kristjánsson: Frjáls og Óháður, 2009)
Pólitísku greifarnir

Sá gegnum þá á augabragði. Sá strax, að Tony Blair væri sjónhverfingamaður og skrifaði um það. Sá strax, að Barack Obama væri bara kjaftaskur, sem ekki mundi framkvæma nein loforð. Sagði ykkur strax frá því. Sá strax að Silvio Berlusconi væri siðleysingi og skrifaði um það. Sá strax, að Davíð Oddsson væri dávaldur, sem mundi dáleiða þjóðina upp úr skónum. Skrifaði um það, þegar hann varð borgarstjóri. Þreytist aldrei að furða mig á, hvernig fólk lætur sjónhverfingamenn, kjaftaska, siðleysingja og dávalda gabba sig sundur og saman. Þess vegna ráða þeir ríkjum, sem sízt ættu að gera það.
Gegnsæi er ekki til

Gegnsæi fjármála, sem ríkisstjórnin lofaði, er ekki til. Óhæfir bankastjórar haga sér eins og þeim þóknast. Fela sig bara bak við bankaleynd, ef fýkur í önnur skjól. Við þurfum tvenns konar gegnsæi. Annars vegar til að sjá, hvort allir sitji við sama borð við afskriftir skulda, fyrirtæki og fjölskyldur. Hins vegar þurfum við að fá nánar útskýrt, hvers vegna bankar telja einkum áreiðanlega þá menn, sem hafa sett þjóðina á hausinn. Ljósi punkturinn er blaðamannafundur Jóhönnu og Steingríms í dag. Þau sögðu, að afskriftir hjá stórfyrirtækjum kalli á útboð til nýrra eigenda. Kannski heyrir Finnur illa.
Ísland er ofur-leyndó

Birtingu á skýrslu Alþjóða gjaldeyrissjóðsins var frestað vegna fáránlegra lagaákvæða á Íslandi. Sem auðvitað gilda ekki hjá sjóðnum. Ekki mátti segja, hvað Actavis skuldaði og hverjir gjalddagarnir væru. Upplýsingar, sem allir samkeppnisaðilar Actavis höfðu aflað sér eftir öðrum leiðum. Seðlabankinn gætti hagsmuna hinnar séríslenzku leyndarstefnu, sem stjórnar bönkunum og tröllríður þjóðfélaginu. Þrátt fyrir viljayfirlýsingar ríkisstjórnarinnar er bankaleynd meiri en nokkru sinni fyrr. Bankaleynd og fjármálaleynd er samt ein af orsökum hrunsins. Afskaffa ber allar reglur og lög um slíka leynd.
Á dauða okkar áttum við von

Á dauða okkar áttum við von, en ekki þessum ósköpum. Handvaldir bankastjórar ríkisstjórnarinnar eru að endurreisa útrásarvíkingana. Gefa fíflunum eftir milljarðaskuldir og afhenda þeim fyrirtækin á nýjan leik. Mönnum, sem hafa sannað vangetu sína í rekstri á stórkarlalegan hátt. Auðvitað ætti sumt af þessum fyrirtækjum að vera rekstrarhæft hjá nýjum eigendum og stjórnendum. En að endurskapa fortíðina, hverjum dettur slíkt í hug? Til slíks þarf Finn Sveinbjörnsson og Ásmund Stefánsson. Hvað segja skaðbrenndir útlendingar um siðferði Íslendinga, þegar útrásarvíkingarnir eru aftur komnir á stallinn?
Kjaftaskurinn erfiðastur

Aðeins vika er eftir af viðræðum til undirbúnings lofslagsfundi Sameinuðu þjóðanna í Kaupmannahöfn í desember. Fundurinn á að smíða samning, sem taki við af tólf ára gömlu Kyoto-samkomulagi. Evrópusambandið hefur reynt að halda lífi í undirbúningsfundinum með því að lofa milljörðum til stuðnings aðgerða í þriðja heiminum. Ennfremur hefur sambandið og einstök ríki þess lofað frekari samdrætti í útblæstri gróðurhúsalofttegunda. Kína og Indland streitast gegn loforðum um samdrátt hjá sér. Erfiðastur er þó kjaftaskurinn Barack Obama, sem treystir sér ekki til að gefa bindandi loforð um neitt.
Borgarmiðjan Skólavörðustígur

Skólavörðustígur neðanverður er að verða borgarmiðja. Þar eru þrjú fyrirtaks kaffihús, öll með útisetu, Mokka, Kaffifélagið og Eymundsson, sem einnig er bókabúð. Þar er hollustubúðin Yggdrasill og þar er Ostabúðin með ilm hins víða umheims. Og þar er fangelsið gamla og góða. Fyrir framan það situr oft á bekk dæmdi guðlastarinn Úlfar Þormóðsson og gefur mér menningarlínuna. Hér er meira af galleríum en tuskubúðum. Í Bergstaðastræti er Bernhöftsbakarí. Rétt hjá götunni er bókabúð Máls og menningar, veitingahúsin Ítalía og Santa María við Laugaveg. Enginn vandi er að finna hérna lausan stöðumæli.
Óhæfir hér og þar og alls staðar

Ríkisstjórnin hefur klúðrað endurreisn bankanna og fyrirtækja ofurmenna í útrásinni. Undir stjórn óhæfra bankastjóra hennar hafa gömlu vinnubrögðin náð fótfestu. Bankastarfsmenn mæla með kennitöluflakki og aðstoða gjaldþrota ofurmenni við flakkið. Bankastjórar reyna að festa bankaleynd í sessi, þótt ráðherrar hafi margsagt, að tími hennar sé liðinn. Verst er, að bankastjórar hafa ákveðið að lyfta ofurmennum útrásarinnar aftur á stall. Gefa eftir skuldir eignarhaldsfélaga þeirra og fela þeim fyrirtækin í hendur. Þótt reynslan hafi sannað, að þeir séu óhæfir til að reka fyrirtæki yfirleitt.
Ekki Jónas heldur Gylfi

Það nýjasta í fréttum af hruninu er, að það sé ekki Jónasi Friðrik Jónssyni að kenna. Forstjóri fjármálaeftirlitsins hafi ekki náð neinu eftirliti fram af viti vegna neikvæðra afskipta Kærunefndar. Hún ógilti flesta úrskurði Jónasar. Segir DV. Hrunið er þá nefndinni að kenna, ekki Jónasi. Hana skipa lagatæknarnir Örn Höskuldsson og Garðar Valdimarsson og viðskiptatæknirinn Kristján Jóhannsson. Athyglisvert er, að varamaður er Gylfi Magnússon, núna ráðherra. Er þá hrunið Gylfa að kenna, en ekki Jónasi? Er það út af þessu, sem Gylfi hefur alls engan húsaga á handvöldum bankastjórum nýju bankanna?
Ráðherrar taki upp símann

Við stóðum í þeirri meiningu, að ofurmennin, sem keyrðu eignarhaldsfélög í milljarða gjaldþrot, mundu missa þau. Ríkisstjórnin talaði á þann veg í vor. Ef til vill er það eina uppgjör þjóðarinnar við útrásarvíkinga. Óskiljanlegt er, að þeir skuli áfram eiga að ráðskast með hagsmuni þjóðarinnar. Samt hafa bankastjórar vafið um sig þoku bankaleyndar og semja í leyni við víkingana. Fréttir leka út af þessari iðju. Fyrir helgina var fjallað um Björn Leifsson og í gær um Jón Ásgeir Jóhannesson. Nauðsynlegt er, að Gylfi Magnússon og heilög Jóhanna taki upp símann og hvessi sig við áttavillta bankastjóra.
Finnur er þjóðhættulegur

Getum ekki lengur sætt okkur við, að Finnur Sveinbjörnsson bankastjóri vinni gegn þjóðinni. Gamall kúlulánakarl, sem reyndi fyrr á þessu ári að stöðva með lögbanni upplýsingar um hrun Kaupþings. Hann er hættulegur, ef hann fær að grafa undan þjóðinni í skjóli bankaleyndar. Gylfi Magnússon ráðherra má ekki skammast sín fyrir að kalla hann til sín og veita honum yfirhalningu. Raunar er fáránlegt, að Finnur skuli enn vera bankastjóri eftir fyrri hegðun sína. Nú er hann að reyna að draga Jón Ásgeir Jóhannesson upp úr feninu. Að gefa honum fimmtíu milljarða og fela honum að byrja upp á nýtt með Haga.
Burt með ofurmennin

Bankastjórar og skilanefndir ganga með meinlega grillu. Að ofurmennin, sem settu fyrirtæki á hausinn, séu bezt hæf til að reka þau áfram. Það feli í sér “lágmörkun á tjóni”. Bankastjórnir og skilanefndir hafa samt verið ráðnar til að gæta réttlætis. Ekki til að búa til ímyndanir um lágmörkun á tjóni. Þannig reka ofurmenni enn Milestone, Exista, World Class, Haga. Og svo framvegis. Þessu verður að linna. Þjóðin heimtar ofurmennin burt. Því verður ríkisstjórnin að lesa bankastjórum og skilanefndum pistilinn. Ef ofurmenni sleppa við uppgjörið, mun það hefna sín heima og einkum erlendis.
Skítalykt og ógegnsæi

Skítalykt er af frétt Stöðvar 2 um fimmtíu milljarða afskrift nýja Kaupþings á skuld Haga, sem á Hagkaup og Bónus. Í fréttinni er fullyrt, að afskriftin lendi á erlendum kröfuhöfum gamla Kaupþings. Því að skuldin hafi verið færð með afföllum inn í nýja Kaupþing. Hvaða afföllum? Var látið ósagt. Málið er ógegnsætt og þess vegna ótrúverðugt. Líklegast er, að mikill hluti þessara fimmtíu milljarða lendi á skattgreiðendum. Einnig er málið hluti af tjóni, sem þjóðin verður fyrir vegna álitshnekkis hennar erlendis í fjármálum: Af hverju eru gjaldþrota eigendur taldir sjálfsagðir eigendur í framtíðinni?
Nafnlausi fréttaskýrandinn

Útvarpið vitnaði í hádeginu í nafnlausar heimildir. Sagði “fréttaskýrendur” telja Abdullah í Afganistan hafa hætt við aðra umferð forsetakosninga vegna fjárskorts. Ég leitaði á vefnum að þessum “fréttaskýrendum”, en fann ekki. Allir álitsgjafar sögðu Abdullah hafa hætt vegna kosningasvindls. Og tregðu Hamid Karzai forseta við að tryggja svindlfría aðra umferð. Fjölmiðlar eiga að nafngreina heimildir sínar. Auðvelt er að slá fram þvælu með því að fela sig bakvið nafnlausa heimildamenn, álitsgjafa, fréttaskýrendur. Ef heimildin er Zalmay Khalilzad, áður sendiherra George Bush í landinu, á að segja það.
Vaxandi veffréttastofur

Fréttir bólgna á vefnum. Þar hafa risið góðir fjölmiðlar, sem keppa við vefútgáfur hefðbundinna fjölmiðla. Mestur völlur er á Pressunni hjá Birni Inga Hrafnssyni. Þar er tíu manna skrifstofa undir fréttastjórn Steingríms Sævarrs Ólafssonar. Eldri í hettunni er Eyjan, sem er einkum blogggátt. Hún birtir einnig eigin fréttir og ágætar samantektir frétta frá öðrum. Svo eru pólitískir aðilar með fréttastofur. Skemmtilegust er AMX, þar sem Jónas Haraldsson fer á kostum sem “Smáfuglarnir”. Þar á vef er eingöngu birt hægri sinnað efni, markvisst hliðhollt Davíðsku. Fróðlegt, ég les það ævinlega.
Seríalt eða parallelt

Útvarpið var því miður í gangi í ræktinni í morgun. Neyddist til að heyra sjálfvirka gladíatora slást á Bylgjunni. Ekki veit ég, hverjir hafa gaman af efni, sem felst í gaggi og góli pólitísks eða hagfræðilegs ofsatrúarfólks. Að minnsta kosti kemur innihaldið engum að gagni. Þú hættir að heyra það og ekkert kemst í eyrun nema gaggið og gólið. Allt annað var að heyra viðtal á sömu stöð við mann, sem flytur inn bíla eða flytur þá ekki inn. Kannski finnst þáttastjórum flott að láta fólk rífast eins og hunda og ketti. En það er þreytandi til lengdar. Betra er, að fólk tali seríalt en parallelt.
Lífssýn pólitískra blindingja

Margir Íslendingar hafa lífssýn Sjálfsstæðisflokksins. Eru duglegir og hugsa mest um að koma sér fyrir í lífinu. Sumir urðu fyrir miklu tjóni í hruninu og aðrir ekki. Sameiginlega vilja þeir aftur koma upp aðstæðum fyrir frjálst framtak og lága skatta. Aðstæðum, sem auðvelda duglegu fólki að athafna sig að nýju. Telja hrunið hafa verið bölvaða óheppni að utan, byggða á mistökum í erlendum bankarekstri. Vilja kenna Geir Haarde um mistök í vörninni gegn þessari erlendu sveiflu. Vilja fá Davíð Oddsson aftur. Telja sig verða ofan á. Vegna þessara blindingja nýtur hrunflokkurinn nærri þriðjungs fylgis.
Almenna og fína farrýmið

Gott er, að Jóhanna og Steingrímur flugu á almennu farrými á norræna þingið um daginn. Það sparar kannski lítið fé, en er táknrænt um, að tími sukks og svínarís eigi að vera liðinn. Fyrirmennin fljúgi eins og fólkið. Einnig var táknrænt, að formaður hrunflokksins flaug frá þinginu á Saga-klassa. Kannski hefur Bjarni hitt þar einhvern útrásarvíkinginn. Eiga heima saman á klassa liðinna græðgistíma. Svo er spurning, hvort ekki sé tímabært að hætta að sinni aðild að Norðurlandaráði. Sparar töluvert fé. Bjarni og Siv geta notað það til að gefa Norðurlöndum fingur fyrir meintan skort á IceSave-stuðningi.
Í grjótið með þá alla

Minnst þúsund milljarðar gufuðu upp í eignarhaldsfélögum, sem rændu bankana í fyrra. Þjóðin vill vita, hvar þessir peningar eru. Hún vill fá nákvæma skrá yfir, hvað hvert ofurmenni skuldar. Hvað hver eigandi eignarhaldsfélaga skuldar. Vill ekki, að neitt af fénu verði formlega afskrifað. Vill allra sízt, að ofurmennin fái að halda áfram þessum rekstri. En það eru bankarnir einmitt að leyfa, sbr. Milestone, Exista, World Class, Hagar. Þjóðin vill, að ofurlið banka og eignarhaldsfélaga fari í fangelsi sem fyrst. Hún á þá líka við lagatækna og bókhaldstækna og stjórnmálatækna og embættistækna.
Sigurður fer fjöllunum hærra

Sigurður G. Guðjónsson lagatæknir er húmoristi. Man vel eftir honum síðast í sjónvarpinu. Þar bjó hann til hugtakið “Einkalífeyrissjóður” og fjallaði um reglur slíkra sjóða. Allt var það tóm ímyndun, en Sigurður fjallaði um málið með alvörusvip, sem hæfði lagatækni. Slíkir sjóðir eru ekki lagalega til og hafa því engar reglur. Nú ríður Sigurður aftur á vígvöllinn. Segir frá því, sem hann segir “fara fjöllunum hærra”. Að Gylfi Magnússon viðskiptaráðherra hafi símleiðis skipað Finni Sveinbjörnssyni bankastjóra að hefja aðgerðir gegn Högum Bónusfeðga. Auðvitað alveg marklaus fullyrðing, fjöllunum hærri.
Hafa sannað vanhæfni sína

Það gefur afleit skilaboð, ef bankar semja við ofurmenni útrásarinnar um afskriftir af lánum. Sérstaklega ef það er liður í viðleitni við að halda rekstri áfram í höndum þessara ofurmenna. Mér er óskiljanlegt, að talið sé gott, að þeir reki sjálfir fyrirtæki í skjóli eftirgjafa á milljarðaskuldum. Ofurmenninn verða að hverfa frá rekstri fyrirtækja. Hafa margfalt sannað, að þau eru ekki hæf. Ríkisstjórnin má ekki láta viðgangast, að skilanefndir og bankastjórar haldi verndarhendi yfir þeim, sem ollu hruninu. Kominn er tími til, að heilög Jóhanna áminni afvegaleiddar skilanefndir og bankastjóra.
Dró einkaneyzluna saman

Mér brá í DV í gær. Las grátbólgið drottningarviðtal við útrásarvíking. Sá sagði bankann hafa platað sig í útrás. Margir væru vondir við Björn Leifsson og það væri kalt á toppnum. Ég vissi ekki, að hann hefði verið á toppi. En hitt veit ég, að sá, sem lætur plata sig svona, má ekki koma nálægt rekstri. Það gildir raunar um aðra útrásarvíkinga, að bankarnir verða að halda þeim frá rekstri. Af öryggisástæðum. Björn er raunar svo ruglaður enn, að hann gaf dóttur sinni bíl um daginn. Var ekki nefnt í viðtalinu. “Ég hef dregið einkaneyzluna saman”, sagði hann í grátbólgna drottningarviðtalinu við DV.
Enn heimta þeir rafbyssur

Enn eru löggur farnar að heimta rafbyssur, sem hafa valdið dauða 334 manna í Bandaríkjunum. Ég hef áhyggjur, einkum vegna Rögnu Árnadóttur ráðherra. Var ráðuneytisstjóri Björns Bjarnasonar, sem hafði áhuga á þessum tólum. Vonandi smitast sá áhugi ekki til Rögnu eins og sumt annað, til dæmis ill meðferð á hælisleitendum. Björn kom áhuganum þó ekki í framkvæmd. Haraldur Johannessen ríkislögreglustjóri hefur beðið um rafbyssur handa árásarsveitum löggunnar. Vonandi gæta aðrir ráðherrar þess, að Ragna verði ekki við ósk hans. Þurfum sízt að fjölga morðtólum í umferð. Er lífshættulegt og gefur röng skilaboð.