arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Hvergi hræddur nema hér

Horfði á glæsilegt maraþon úr stofuglugganum hjá mér. Athygli mína vakti berserksgangur bílstjóra, sem óku hratt með og móti hlaupafólkinu. Mér finnst furðulega margir Íslendingar keyra bíla eins og þeir séu í stríði, titrandi af bræði. Það er eins og eitthvert innibyrgt hatur ráði akstri sumra bílstjóra. Hef keyrt í Bandaríkjunum og Vestur-Evrópu og ekki séð glæfraakstur eins og hér. Sumir keyra aggressíft, jafnvel ögrandi, öfugt við flesta Bandaríkjamenn, sem aka varfærið. Þjóðverjar aka hratt eins og Íslendingar, en fara eftir reglum. Er hvergi hræddur í umferðinni nema hér.
Regína laug ekki

Sagt var í nokkrum fjölmiðlum, að Regína Ásvaldsdóttir skrifstofustjóri hafi logið að blaðamönnum. Þeir misheyrðu það, sem hún sagði. Hún sagði ekki, að allir væru farnir af fundum í ráðhúsinu. Fréttin byrjaði sennilega á Rúv, fór í DV og endaði hjá mér. DV hefur beðist afsökunar og ég geri það hér með líka.
Hávær þögn um laxveiði

Ég tek undir blogg Teits Atlasonar, eimreidin.is, um laxveiði pólitíkusa á kostnað Baugs. Þar voru Björn Ingi Hrafnsson, Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson og Guðlaugur Þ. Þórðarson. Með frúm. Teitur hefur í nokkrum pistlum sett fram spurningar, sem hvergi hefur verið svarað. Hefðbundnir fjölmiðlar ríkis, flokks og Baugs þegja þunnu hljóði um mútur og spillingu. Undanbrögð Guðlaugs hafa ekki verið sannreynd. Þetta sýnir, að fjölmiðlarnir eru allir meira eða minna hallir undir málsaðila. Björn Ingi vinnur hjá Baugsmiðli og Mogginn verndar pólitíkusa Sjálfstæðisflokksins. Þetta er hávær þögn.
Einkavædd sorphirða afleit

Einkavædd sorphirða afleit

ekki einkavædda sorphirðu á Seltjarnarnesi. Ráðlegg Reykvíkingum að brenna sig ekki á slíku. Einkavædd sorphirða á Nesinu kastar tunnum til og frá, brýtur af þeim lokin, lagar þau aldrei. Hún setur tunnur út á götu að morgni og tæmir þær síðdegis. Á meðan velta veður og vindar tunnum um koll og dreifa ruslinu út um víðan völl. Einkavæðing sorphirðunnar á Nesinu sýnir í hnotskurn galla einkavæðingar. Farið er á svig við allt fínlegt í starfi. Menn göslast fram án tillits til aðstæðna. Jórunn Frímannsdóttir spillingardrottning mun skaða sorphirðu borgarinnar með einkavinavæðingu.
Svipuórar bossadólgsins

Í nokkurra daga fjarvist frá internetinu missti ég af fréttinni. Mótherjar aðildar Íslands að Evrópu buðu frægum kynlífsóradólgi brezkum til landsins. Þeir kölluðu Nigel Farage “einn þekktasta stjórnmálamann Bretlands”. Samt er pólitíkusinn bara frægur fyrir að láta hórur lemja sig með svipu. Hann fær þær til að taka sig á hné sér og lemja sig á bossann. Hans er stundum getið í grínþáttum og er jafnan hafður í flimtingum. Heimsýn uppi á Íslandi er árum saman eini aðilinn, sem hefur sýnt Farage virðingu. Hí á Ragnar Arnalds og þingmennina Sigurð Kára Kristjánsson og Bjarna Harðarson.
Opinber heimsókn Dalai Lama

Styð hugmynd Egils Helgasonar um, að Dalai Lama verði boðið til Íslands. Hann er einn af fremstu hugsuðum heims um þessar mundir. Mér varð þeirrar ánægju auðið að hlusta á frábært erindi hans í Nýju Dehli fyrir áratug. Einn af fáum ræðumönnum, sem vert er að heyra. Hann er fulltrúi fornrar þjóðar, sem er illa kúguð af Kínastjórn. Stjórnvöld Íslands og einkum þó forseti eða kóngur Íslands hafa orðið sér til skammar með sleikjum við Kína í tilefni olympíuleikanna. Þessir aumu aðilar mundu bæta í nokkru fyrir misgerðir gagnvart Tíbet með því að bjóða Dalai Lama í opinbera heimsókn.
Fara tvisvar í hvert hús

Með hliðsjón af yfirvofandi hruni dagblaðaheimsins er fáránlegt, að blöðin geti ekki komið sér saman um dreifingu. Nú eru tvö kerfi í gangi, Moggans og Fréttablaðsins. DV og 24 stundir eru í kerfi Moggans. Á hverri nóttu og morgni er farið tvisvar í hvert hús til að dreifa dagblöðum. Dreifingin er stærsti kostnaðarliður Fréttablaðsins og 24 stunda. Þess vegna er einboðið, að dagblöðin spari peninga með sameiginlegri dreifingu. Það kemur ekki við neinni sameiningu dagblaða né tilburðum til einokunar. Er bara sjálfsögð viðleitni til sjálfsbjargar á erfiðum tímum. Hér skortir eðlilegan þroska.
Ég hef 764 reiðslóðir

Reiðslóðabanki minn var uppfærður í gær, nær nú yfir 764 reiðslóðir. Nánar tiltekið 666 reiðleiðir (routes) og 98 reiðferla (tracks). Nýju ferlarnir eru einkum úr Þingeyjarsýslum, sem eru feikna gott reiðland. Hef verið þar í hestaferðum í tvö sumur. Allir hafa ókeypis aðgang að bankanum. Geta séð leiðirnar og ferlana á korti, ef þeir eru með GPS Íslandskort í tölvunni. Geta líka hlaðið þeim inn í Garmin-vasatæki með slíku korti. Safnið hefur siðferðilegan stuðning landssambands hestamanna og aðstoð félagsins Glaðs í Dölum. Ég er auðvitað afar stoltur af framtaki mínu, sem er einsdæmi.
Guð gefi mér æðruleysi

Guðfræðingurinn Reinhold Niebuhr samdi frægustu bæn heimsins: “Guð gefi mér æðruleysi (serenity) til að sætta mig við það, sem ég fæ ekki breytt. Kjark til að breyta því, sem ég get breytt. Og vit til að greina þar á milli.” Hefur í áratugi verið hornsteinn AA-samtakanna, sem halda félagsmönnum frá áfengi og öðrum fíknum. Niebuhr samdi bænina árið 1943 eins og hún hljóðar nú. Eldri útgáfur hafa fundizt í umferð allt frá 1936. Margir telja hana raunar eldri, en sönnun þess hefur látið á sér standa. Sumir segja réttara á íslenzku að nota orðin sálarfriður eða sálarró í stað æðruleysis.
Afturhaldið fattar fátt

Brýnasta skref ríkisstjórnarinnar í atvinnumálum er að stuðla að lagningu 5-10 terabita kapalstrengs vestur um haf. Slíkir ofurstrengir eru að taka við af gömlu sæstrengjunum. Með 5-10 terabita ofurstrengjum munu flest stórfyrirtæki heimsins vilja setja hér upp gagnaver. Ekki aðeins fyrirtæki í tölvubransanum, heldur önnur fjölþjóðleg risafyrirtæki. Slík gagnaver þurfa ekki verkamenn, heldur hálærða sérfræðinga á margfalt hærra kaupi. Þau kaupa raforkuna á mun hærra verði en þriðja heims bræðslur borga. 19. aldar álvera-afturhaldið í ríkisstjórninni fattar þetta illa eða alls ekki.
Allt traust á einum glæpon

Bandaríkjastjórn þurfti samstarf við Pakistan um aðgerðir gegn al Kaída. Hún lagði allt sitt traust á Pervez Musharraf einræðisherra. Dæmigert fyrir Bandaríkin að halda að núverandi ástand vari til eilífðar. Frá upphafi benti ég á, að Musharraf væri ekki sama og Pakistan. Óráð væri að leggja allt sitt traust á einn glæpon, sem færi eins snöggt og hann kom. Nú er það komið í ljós. Lýðræðislega kjörnar stofnanir hafa hrakið einræðisherrann frá völdum. Í rúst er öll, algerlega öll stefna Bandaríkjanna í málum Pakistans. Landamærin við Afganistan verða götóttari en nokkru sinni fyrr.
Vottun er íslenzk hugmynd

Vottun er íslenzk hugmynd

Hugmyndin um vottun sjávarafurða er Orra Vigfússonar. Hann var fyrir rúmum áratug upphafsmaður MSC, Marine Stewardship Council. Það er núna stærsta vottunarstofa heims í sjávarafurðum. Í auknum mæli neita verzlunarkeðjur í Evrópu að selja fisk, sem skortir MSC vottun. Fiskifélag Íslands og Félag íslenzkra útvegsmanna lögðust frá byrjun í harða andstöðu við þessa vottun. Enn finna þessi samtök henni allt til foráttu. Skynsamlegra hefði verið að taka upp hugmyndir Orra fyrir rúmum áratug. Þá væru Íslendingar í forustu sjálfbærra fiskveiða. Í stað þess að vera úthrópaðir fyrir subbuskap.
Sjötíu dagar verða að einum

Hér á Kaldbak hefur verið brakandi þurrkur dag og nótt frá mánudegi. Ekki einu sinni næturdögg. Mánudaginn voru tuttugu hektarar af túninu slegnir. Þriðjudaginn var heyinu snúið tvisvar, miðvikudaginn var múgað, rúllað og plastað. Þetta var úrvals hestahey, 151 rúlla. Allur heyskapur ársins á þremur dögum. Þegar ég var í sveit í Skagafirði var slegið linnulaust frá 1. júlí fram í september. Alla daga nema sunnudaga, allan daginn, með tvisvar tveimur hestum fyrir sláttuvél. Sláttur, sem þá tók sjötíu daga, tekur nú einn dag. Ein af ótal birtingarmyndum tæknibyltingarinnar.
Framtíðin er fjarri Geir

Geir Haarde segir ekkert hafa breyzt í viðhorfum sínum til Evrópusambands og evru. Þótt umræðan hafi mánuðum saman verið á fullu. Þótt gegnheilir sjálfstæðismenn hafi lagt lóð sitt á vogarskál Evrópu og evru. Ekkert af þessu hefur markað spor í haus Geirs. Hann er ónæmur fyrir nýjungum og nýrri hugsun. Hann hefði getað verið uppi fyrir tveimur áratugum, áður en nútíminn reið í garð. Hann bíður eftir að áratuga gömul vandræði leysist enn einu sinni af sjálfu sér. En hefur enga forustu í að búa í haginn fyrir viðhorf og atvinnuvegi náinnar framtíðar. Er afturhaldssamur íhaldsgaur.
Afturhaldssamur íhaldsmaður

Viðtal Markaðarins við Geir Haarde forsætis sýndi afturhaldssaman mann. Sem treystir frekar á gamla og þriðja heims atvinnuvegi á borð við málmbræðslur en gagnaver framtíðar. Sem vill virkja nærri alls staðar til að niðurgreiða rafmagn til álvera. Sem lét efnahagsþrengingar koma sér á óvart og varð líka hissa, þegar botninum var ekki náð. Sem vill auðvitað hvorki ganga í Evrópusambandið né taka upp evru. Sem vill frekar halda að sér höndum en gera eitthvað í málum. Geir Haarde er afskiptalítill maður, sem fer undan í flæmingi fremur en að takast á við vandræði. Afturhaldssamur íhaldsmaður.
Mogginn þegir yfir frétt

Dæmigerð Moggafrétt var á mbl.is í gær. Sagt var frá verði í fiskbúðum. 82% verðmunur var á skötusel í dýrustu og ódýrustu búðinni. Mbl.is gætti vel að segja ekki, hvaða búðir voru dýrastar og ódýrastar. Þannig hindraði Mogginn að neytendur gætu haft gagn af neytendafréttinni. Fólk gat að vísu skrifað hæsta og lægsta verð hjá sér og borið saman við búðina, sem það fer í. Ef nöfnin væru birt, gæti fólk hins vegar sparað sér tíma og kostnað með því að fara alls ekki í dýru búðirnar. Visir.is birti daginn áður frétt um verðmerkingar í bakaríum, nefndi auðvitað nöfn bakaríanna, sem voru sektuð.
Staðreyndir og dylgjur

Ef Ólafur F. Magnússon hefur gert eitthvað af sér á skemmtistað, á að birta, hvað hann gerði. Og hafa eftir vitnum. Það er frétt, því að hann var borgarstjóri. Án slíkra staðreynda fellur öll umræða um meint mál undir hugtakið dylgjur. Orðið þýðir: Umræða án staðreynda. Fráleitt er að hefja opinbera umræðu um, hvort hegðun sé viðeigandi og hafi haft áhrif á borgarpólitík. Ekki er hægt að tala um, hvort hegðun sé viðeigandi, nema vitað sé, hver hegðunin var. Fjölmiðlar geta heldur ekki falið sig bak við hver annan. Samanber “Samkvæmt frétt í National Enquirer var leikarinn …”
Góð innsýn í sorpritið

Trúnaðarfyrndar dagbækur Matthíasar Johannesen gefa góða sýn inn í spilltan heim Morgunblaðsins. Þar reyndu ritstjórar að stjórna pólitík landsins. Að hatast í Ólafi R. Grímssyni. Að raða í valdastiga Sjálfstæðisflokksins. Að ákveða, hvað þjóðin mætti og mætti alls ekki vita. Að upphefja suma vinstri pólitíkusa og hamla gegn öðrum. Vinstri pólitíkusar töldu sig hólpna, ef þeir fengu að borða hádegissnittur með slúðri hjá Matthíasi og Styrmi. Skrítið var samspil félaganna við Davíð Oddsson í undarlegu lygaslúðri um forsetann. Dagbækur Matthíasar segja ljóta sögu af eina sorpriti landsins.
Skammist ykkar öll

Olympíuleikarnir í Peking eru herra Ólafi Ragnari Grímssyni og Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur til skammar. Þeir eru Alþjóða olympíunefndinni og Ólafi E. Rafnsssyni til skammar. Eru íþróttamönnum leikanna til skammar, þar á meðal handboltaliði Íslands. Eru áhorfendum til skammar, þar á meðal íslenzkum. Allir þessir aðilar studdu með aðild sinni við pólitík leikanna. Hún fólst í, að fangabúðaríkið sýndi þrælum sínum, að það væri miðríkið eina og glæsta, sem allir skyldu lúta. Olympíuleikarnir í Peking 2008 slógu pólitískt við olympíuleikum Hitlers í Berlín 1936. Skammist ykkar öll.
Drullumall í Skerjafirði

Í gær varaði ég sem oftar við verkfræðingum. Drullumöllurum, sem hafa engan skilning á raunverulegum verðmætum. Oft hef ég tekið dæmi um verkfræðinga orkuvera, einkum Orkuveitu Reykjavíkur. Nú er komið í ljós, að æðibunan er kennd við Háskóla Íslands. Prófessor emeritus Björn Kristinsson vill þurrka upp Skerjafjörð og búa til byggingasvæði frá Seltjarnarnesi til Álftaness. Fáránleg hugmynd hans í Fréttablaðinu í gær sýnir sjúka hugsun doktora í drullu. Skipulagsfræðingurinn Sigríður Kristjánsdóttir við Hvanneyrarskóla tekur í greininni undir bullið. Telur þetta fólk sig búa í Hollandi?
Ferlegir verkfræðingar

Jarðvarmavirkjanir voru taldar allra meina bót fyrir nokkrum árum. Mönnum ofbauð þá raskið við vatnsaflsvirkjanir. Fólk sá flutning jökulvatna, háar stíflur, setlón með misháu yfirborði, horfið landslag. Sagði: Hingað og ekki lengra. Orkuveita Reykjavíkur magnaði svo viðhorf fólks á einni nóttu. Jarðvarmavirkjanir eru ekki lengur vinsælar. Flestir sjá ferlegt rask við virkjanir á og við Hellisheiði. Þar liggja rör um allar trissur. Raskað var án nokkurs tillits til umhverfisins. Þar hafa handóðir verkfræðingar leikið lausum hala. Því segja menn nú líka um jarðvarmann: Hingað og ekki lengra.
Orð standa ekki

Rússland hefur ekki bara rofið skriflegan samning um vopnahlé við Georgíu. Það tekur ekkert mark á honum. Það tekur ekkert mark á eigin undirskrift. Ekki er heldur neitt mark takandi á yfirlýsingum rússneska hersins um aðkomuna í Suður-Ossetíu. Spunadeild Rauða hersins nýttur einskis trausts, ekki frekar en spunadeild Atlantshafsbandalagsins. Þar að auki hindrar herinn alla umferð blaðamanna um svæðið. Það eitt nægir til að fullyrða, að herinn fer með rangt mál um stöðu mála. Vitað er um fjölbreytt ofbeldi Rússa, en sögur af ofbeldi Georgíumanna verða að teljast marklaust slúður.
Þorbjörn skortir þekkingu

Dylgjurnar um einkalíf Ólafs F. Magnússonar komu fram í ríkisfjölmiðlinum Kastljósinu. Komu alls ekki fram í blogginu. Þar voru þvert á móti skoðanir um, að dylgjurnar væru marklaus áróður. Bloggið var ábyrgt, ekki ríkisfjölmiðillinn. Þorbjörn Broddason, prófessor í fjölmiðlafræði, fylgist hins vegar lítið með. Hann hélt fram í útvarpinu í gær, að bloggarar hefðu sýnt ábyrgðarleysi í málum Ólafs. Það er hrein firra. Hann reyndi að hengja bakara fyrir ríkið. Prófessorinn hefur oft áður sýnt skort á þekkingu á fjölmiðlum. Enda hefur hann gert fjölmiðlafræði ónothæfa í blaðamennsku.
Forvirkni veldur pennastriki

Lögreglustjórinn í Reykjavík ræður ekki við málafjöldann á fjörum hans. Með einu pennastriki hafa 700 mál á biðlista verið strikuð út. Hinn frægi Jón H.B. Snorrason lögfræðingur sá um gerræðið, að handstrika út sérvalin mál. Þessi einstæðu vinnubrögð stafa af, að embættið hefur lengi verið svelt í peningum. Þeir fara í staðinn í margs konar vitleysu. Einkum í gæluverk á vegum stríðsráðherrans, Björns Bjarnasonar. Hann hefur mestan áhuga á Bruce Willis, herlögreglu og forvirkni. Hún felst í að terrorísera borgara, sem ekkert hafa gert af sér. Forvirkni hefur verið í tízku í Bandaríkjunum.
Mega kaupa sig fram fyrir

Evrópska efnahagssvæðið gerir ráð fyrir, að fók geti keypt sig fram fyrir á biðlistum. Það geti keypt einkaþjónustu og fengið endurgreiddan þann hlut kostnaðarins, sem annars félli á ríkið. Þetta stríðir gegn jafnréttishugsun lýðræðisins, en er eigi að síður staðreynd. Nú er verið að höfða mál gegn ríkinu til innheimtu á finnskum kostnaði við lagfæringu á mjöðm. Á því sviði er langur biðlisti hér á landi. Vinnist þetta mál, má búast við, að fleiri streymi til útlanda í slíkar aðgerðir. Eina leiðin til að viðhalda hugsjón jafnréttis er þá að afnema biðlista eftir aðgerðum hjá ríkinu.
Fín tillaga umbans

Umboðsmaður neytenda leggur til, að felld verði niður opinber gjöld af litlum pökkum. Það eru einkum bækur og geisladiskar, sem margfaldast í verði í innflutningi vegna gjaldanna. Einkum leggst umsýslugjald þungt á litla pakka. Heilmikið batterí er rekið til að innheimta þetta rugl á kostnað fólks. Vitleysa af þessu tagi þekkist ekki í neinu nálægu landi. Umboðsmaður neytenda hefur oft komið með góðar hugmyndir og engin er betri en einmitt þessi. Hafa má til marks um vanhæfni íslenzkra ráðherra, að þessi gjöld skuli hafa viðgengizt til þessa. Áfram, umboðsmaður neytenda!
Trikkið ginnir kjósendur

Sjálfstæðisflokkurinn hefur fundið lausn á óvinsældum einkavæðingar heilsu. Fyrst er einn þáttur sveltur. Síðan er hann einkavæddur og aukið fé lagt til hans. Biðlistar hverfa vegna aukins fjármagns. Flokkurinn segir hins vegar, að einkarekstur hafi eytt biðlistanum. Þessu trúa flokkskjósendur eins og nýju neti. Íslenzkir kjósendur eru treggreindir eins og allir vita og kjósendur Sjálfstæðisflokksins tregastir. Til stuðnings ruglinu hefur flokkurinn fundið upp mun á einkavæðingu og einkarekstri. Heilsutrikkið sé alls ekki einkavæðing, heldur bara meinlaus og sætur einkarekstur.
Nató leggur ekki í Rússa

Fátt bendir til, að ofbeldið í Georgíu eigi uppruna sinn í kosningastjórn repúblikana í Bandaríkjunum. Atburðarásin hefði þá verið önnur og seinna á ferð. Kannski hafa ráðagerðir farið úr böndum. Einhver hefur gefið Mikeil Sakasvili Georgíuforseta bjartsýnar upplýsingar um aðstoð að vestan. Hann hefði varla ögrað Rússlandi að öðrum kosti. Að vísu segir Angela Merkel kanzlari, að Georgía komist í Nató. En ég á eftir að sjá, að Nató reyni að vinna Suður-Ossetíu og Abkasíu úr höndum Rússa. Líklegra er að bandalagið ábyrgist fullveldi Georgíu sjálfrar. Það má kannski telja ávinning Georgíu.
Ráðherrum sagt að þegja

Tvö óskyld ferli valda ráðherrum vandræðum. Í fyrsta lagi er hlaðið á þá völdum. Þeir eru látnir kveða upp úrskurði í deilumálum. Eru dómarar. Í öðru lagi krefst bætt stjórnsýsla, að dómarar tjái sig ekki um mál fyrr en með úrskurði. Það þýðir til dæmis, að umhverfisráðherra virðist ekki mega tjá sig um neitt. Af því að hún þurfi að úrskurða síðar í sama máli. Allt fer á hvolf, ef hún tjáir sig. Búið er að gera ráðherrana að óhlutdrægum embættismönnum. Upprunalegt eðli þeirra er hins vegar að vera pólitískir og hafa skoðun á öllu. Skammhlaup virðist því hafa orðið í valdakerfinu.
Kristof reyndi að mótmæla

Kínastjórn tilgreindi þrjú afskekkt svæði í Peking, þar sem mótmæla má. Enginn hefur mótmælt á þessum svæðum. Þeir, sem sækja um, eru umsvifalaust teknir úr umferð. Kerfið prófaði einn þekktasti álitsgjafi heims, Nicholas D. Kristof hjá New York Times. Hugðist mótmæla niðurrifi gamalla húsa í Peking. Fór á leyfaskrifstofuna og var þar leiddur um flókið Kafka-kerfi. Niðurstaðan var, að hann mátti ekki mótmæla, hann gafst upp. Þannig er Kína í dag, þykist fara eftir leikreglum, en hunzar þær. Voru skelfileg mistök Alþjóða olympíunefndarinnar að leyfa leika í mesta gerræðisríki heimsins.
Gagnaver eru álbræðslum fremri

Álbræðsla er frumframleiðsla eins og landbúnaður og sjávarútvegur. Höfum meira en nóg af slíkum. Þær eru þriðja heims atvinnuvegur. Við þurfum hins vegar fyrsta heims atvinnuvegi. Bezta dæmið um þá eru gagnaver, sem nota mikla orku og 5-10 terabita kapalstrengi til útlanda. Slíkir ofurstrengir eru bylting í sæstrengjum. Með þeim fáum við tugi gagnavera inn í landið. Þau nota mun minni orku en álbræðslur, borga miklu hærra orkuverð og einkum miklu hærra kaup. Gagnaver eru einn helzti vaxtarbroddur nútímans. Þau kalla á vel menntað tölvufólk og hafa margfeldisáhrif í tölvubransanum.
Egill við sama hornið

Egill Helgason stillir upp greinum tveggja höfunda, Björn Lomborg og Oliver Tickell. Spyr svo, hvor sé vitlausari. Svona samanburður er út í hött. Lomborg er helzti talsmaður afneitunar loftslagsbreytinga af mannavöldum,. Tickell er hins vegar ekki helzti talsmaður viðurkenningar á þessum breytingum. Hann er bara blaðamaður úti í bæ. Mér finnast afneitun Egils á loftslagsbreytingum hafa verið að þynnast á síðkastið. Grípur í hálmstrá á borð við sjónvarpsþætti fjórðu stöðvar Bretlands. Þeir hafa sætt nákvæmri og sundurliðaðri gagnrýni opinberrar nefndar sem áróður gegn staðreyndum.
Hanna Birna og fylgishrunið

Fréttablaðið kannaði skoðanir í gær, þegar rykið af hrókeringum vikunnar hafði setzt. Samt sýndi könnunin, að nýi meirihlutinn í Reykjavík er nánast fylgislaus. Fylgi Sjálfstæðisflokksins er minna í samstarfi við Óskar en það var í samstarfi við Ólaf. Fylgi Óskars er jafn lítið og fylgi Ólafs. Þetta þýðir, að fólk sér almennt gegnum skrípaleik nýja meirihlutans og fyrirlítur hann. Áratugum saman hafði Sjálfstæðisflokkurinn helmings fylgi í Reykjavík. Það er saga til næsta bæjar, að fylgið er komið niður í fjórðung. Við skulum þakka Davíð og Hönnu Birnu Kristjánsdóttur fyrir það.
Stríðið bjargar kosningum

Nú fer heimurinn að verða hættulegur. Forsetakosningar verða 4. nóvember í Bandaríkjunum. Repúblikanar eru illa staddir í skoðanakönnunum. Við vitum af fyrri reynslu, að flokkurinn er eins siðlaus og unnt er að vera. Eina vinningsvon hans er að efna til styrjaldar úti í heimi, sennilegast í október. Markmið stríðsins verður að hræða kjósendur í Bandaríkjunum. Telja þeim trú um, að hernaðarsinnaðan og öryggissinnaðan forseta þurfi í Hvíta húsið, Bush eða Bush II. Eigi Bandaríkin í nýju stríði 4. nóvember, muni óráðnir og heimskir kjósendur flykkja sér um stríðsmanninn John McCain.
Nú þarf að klippa saman

Vonandi gera fréttastofur sjónvarpsstöðva það, sem þær gera bezt. Draga upp úr safni ummæli borgarfulltrúa og forsætisráðherra síðasta árið. Klippa saman ummæli frá ýmsum mánuðum. Sýna pólitíkusa stökkva úr einni skoðuninni í aðra og aftur til baka. Láta kjósendur sjá, hversu rotnir ráðamenn eru inni við beinið. Dagblöð geta birt orð manna, en áhrifamáttur sama efnis er margfaldur í sjónvarpi. Þar sjá áhorfendur andlit landsfeðra og borgarfeðra og sjá andlitin ljúga út í eitt. Ekkert fær kjósendur betur til að skilja, að þeir hafa endalaust verið hafðir að fífli. Af siðlausum pólitíkusum.
Dylgjumaskínan á fullu

Dylgjumaskína Sjálfstæðisflokksins hefur nokkra daga linnulaust borið út dylgjur um, að Ólafur F. Magnússon sé á galeiðunni á kvöldin. Engin dæmi eru rakin um, að slíkt leiði til vandræða. Ef Ólafur lítur inn á kaffihús, er það hið bezta mál. Verðandi borgarstjóri, Hanna Birna Kristjánsdóttir, gaf dylgjunum vængi. Lýsti meira að segja áhyggjum sínum í Kastljósi, ekki að vísu af Ólafi, heldur af fréttum um hann. Það nægði til að grafa undan Ólafi og til þess voru refirnir skornir. Kastljósmenn þurfa að gæta sín betur á Hönnu Birnu Kristjánsdóttur og dylgjumaskínu Sjálfstæðisflokksins.
Fáránlegur útkjálkadómari

Erlingur Sigtryggsson kvað upp einn fáránlegasta dóm nútímans. Héraðsdómari Norðausturlands segir, að flengja megi börn, ef tveir fullorðnir standa að því. Þar á meðal annar, sem upplýst er, að stundi ofbeldisfullt kynlíf með flengingum. Móðir barnanna stundaði slíkt kynlíf með ofbeldismanninum og sætti sig við, að hann flengdi börn hennar líka. Dómari má ekki taka undir slíkt, ekki einu sinni útkjálkadómari norður í landi. Glæpsamlegt er að beita börn ofbeldi á 21. öld, sérstaklega ef kynferðislegir undirtónar eru í spilverkinu. Erlingur dómari varðar við lög og góða siði. Burt með hann.
Landsfeður sagðir glæponar

Corletta Bürling hefur rétt fyrir sér. Hún segir það glæp að breyta farvegi heillar jökulár. Þýzkuþýðandi Harðskafa Arnalds Indriðasonar hefur glöggt auga gestsins. Íslendingar eru tuttugu til þrjátíu árum á eftir tímanum í umhverfismálum. Það segir hún í viðtali við Fréttablaðið í morgun. Þekkir vel til, var forstöðumaður Goethe-stofnunarinnar í Reykjavík 1983-1998. Hún segir, að ekki sé hægt að ræða vitsmunalega um brýn mál hér á landi. Fólk sé bara stimplað í hópa og afgreitt út af borðinu. Menn bulli um, að þeir séu náttúruvænir, en fremja þó stærri umhverfisglæpi en hægt sé að lýsa.
Keðjuverkunin frá Georgíu

Pólverjar áttu ekki annan kost en að semja við Bandaríkin um varnarskjöld. Árás Rússlands á Georgíu ógnar heimsfriðnum og skekur Evrópu. Fyrir innrás voru Pólverjar með efasemdir um varnarskjöldinn. Eftir innrásina dettur engum þar í landi í hug, að hann sé óþarfur. Þannig er keðjuverkunin í heimsmálunum. Vladimir Pútín þóttist sýna mátt sinn og megin í Georgíu. En uppskar flótta Austur-Evrópu í faðm Bandaríkjanna. Þótt rússneski herinn skilji eftir sig sviðna jörð í Georgíu, hefur herferðin orðið að martröð rússneskra hagsmuna. Fólk sér nú rússneska björninn fyrir sér sem óargadýr.
Lygin ólgar sem stórfljót

Kjósendur hafa undanfarin dægur hlustað á leiðtoga ríkis og borgar fara með hverja lygina á fætur annarri. Hafa ruglað um ferli stjórnarskiptanna hjá borginni. Fyrst þykjast þeir ekkert vita um neinar breytingar. Síðan kemur í ljós, að þeir voru inni á gafli breytinganna. Fyrst segja þeir fyrra samstarf um meirihluta hafa verið þolanlegt, jafnvel ágætt. Síðan segja þeir samstarfið hafa verið ferlegt. Sjálfstæðisflokkurinn hefur verið grófastur í þessum ýkjum sitt á hvað. Ég veit, að kjósendur flokksins eru heimskir. En sætta þeir sig við, að lygin ólgi sí og æ sem stórfljót?