arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Björgólfur mútar

Jóhanna Sigurðardóttir ráðherra er farin að tapa sér. Í útvarpinu varði hún mútur, áfengi, sem Björgólfur Guðmundsson sendi ráðherrum fyrir hönd Landsbankans. Hún sagði það ekki múta sér. Það er ekki málið, heldur hin siðferðilega óvissa svona gjafa. Björgvin G. Sigurðsson ráðherra segist ekki þiggja vínið. Mútur af þessu tagi tíðkast hvergi í Vestur-Evrópu, enda eru þær nýjung hér á landi. Bör Börsson er að framleiða nýja spillingu að hætti Rússa. Björgvin segist ekki minnast þess, að fyrirtæki hafi áður sent ráðherrum gjafir. Farsælast fyrir ráðherrana er að endursenda áfengið.
Netárið 2007

Netárið 2007Árið 2007 var auðvitað ár internetsins eins og flest ár aldarinnar. Þetta var ár persónulegra fjölmiðla á internetinu, ár Facebook, sem fékk 15 milljarða dollara frá Microsoft. Þetta var ár farsímans, ár iPhone, sem breytti farsímanum í tölvu. Steve Jobs sýndi með iPhone, að framleiðendur farsíma höfðu verið úti að aka. Þetta var líka eitt af mörgum árum Google, sem að þessu sinni gaf út Android, opinn hugbúnað fyrir samskipti fólks. Hann fullnustar breytingu farsímans í tölvu. Við eigum í vændum opinn heim, þar sem ódýrt fjölmiðlunarfrelsi mun ríkja, ekki okur símfyrirtækjanna.
München er bezt

Bezti flugvöllur Evrópu er Strauss í München að mati World Airport Awards. Þar á ofan er München bezta ferðamannaborg Evrópu. Næstir flugvalla koma Zürich, Amsterdam og Barajas í Madrid. Íslenzku flugfélögin ættu að fljúga til þessara valla fremur en annarra. Allra sízt ættu þau að fljúga til Heathrow, sem að mati WAA er versti flugvöllur Evrópu. Nógir aðrir eru við London, til dæmis Stansted, sem Iceland Express notar. Við hlið Heathrow á botninum eru Gaulle í París, Fiumicino í Róm og Frankfurt. WAA segir enga góða flugvelli í Bandaríkjunum, þar er litið á flugfarþega sem terrorista.
Fyrir sjúklingana

Loksins er farið að hugsa um sjúklinga. Í stað óra um nýtt hátæknisjúkrahús á að fara að sinna sjúklingum á hátæknisjúkrahúsinu, sem til er. Í stað þess að hafa þá í fjölbýli á herbergjum og jafnvel frammi á göngum. Hingað til hefur vist á Landspítalanum aðeins verið fyrir fílhrausta, hinir verða veikir. Nú á að byggja einbýli með snyrtingu fyrir sjúklingana. Þeim á að líða svo vel, að þeim batni. Stækkun Landspítalans verður hugsuð út frá sjónarhóli sjúklinga. Það er flott stefnubreyting frá síðustu ríkisstjórn. Ekki veitir af að byrja strax, því að byggingaferlið tekur heil sjö ár.
Hugrökk Benazir

Benazir Butto var stórþjófur, sem notaði pólitísk embætti til að skara eld að eigin köku. Þannig hafa flest mikilmenni í Pakistan raunar verið. En hún var líka hugrökk stjórnmálakona, sem hætti lífi sínu gegn illfyglum trúarofsans. Hún var drepin af öflum í leyniþjónustu hersins, sem eru höll undir ofsatrú að hætti alKaída. Musharraf forseti ber óbeina ábyrgð, því að drápið var skipulagt í innsta hring hans. Andlát hennar er reiðarslag fyrir vestrið, því að hún hafði vestræn sjónarmið. Meiri líkur eru nú á uppgangi ofstækismanna í þessu misheppnaða og stjórnlausa og vonlausa kjarnorkuríki.
Höfundaréttur á múmíum

Egyptaland er að stofna til höfundaréttar fornminja. Þar á meðal á myndum af minjum á borð við píramídana og svingsinn, múmíurnar og Tútank-amon. Þingið mun senn staðfesta lög um þetta. Að hætti Stefs mun Egyptaland framvegis rukka kvikmyndir, sem sýna egypzkar fornleifar. Og væntanlega senda Discovery Civilization feita rukkun fyrir endalausa sjónvarpsþætti um múmíur og píramída. Kannski sendir það líka rukkun fyrir Luxor-hótelið í Las Vegas, sem lítur út eins og píramídi. Ekki vitlausara en hvað annað, sem gert er í nafni höfundaréttar. Tekjurnar eiga að fara í fornminjagröft.
Stíflað internet

Internetið er að stíflast. Notkun á þungum skjölum hefur aukizt, til dæmis á bíómyndum. Myndskeið eru þyngri en hljóðskeið, sem eru margfalt þyngri en texti. Rúmlega 63 milljónir manna horfðu á Evolution of Dance á YouTube. Fólk er farið að nota sjónvarp á netinu og tala í síma á netinu. Þetta er að leiða til samgöngutruflana. Til að bæta stöðuna þarf að leggja fleiri og stærri ljósleiðara. Hver á að borga samgöngubæturnar? Fólk borgar núna flatt gjald fyrir ótakmarkaðan aðgang að internetinu. Líklega verður reynt að leggja aukagjald á notkun YouTube og aðra þungaflutninga myndmiðla.
Fluttur á silkipúða

Þorsteinn Davíðsson hefur verið borinn á silkipúða frá vöggu til Héraðsdóms Norðurlands eystra. Hann var skafinn upp af botni umsækjenda og fluttur upp á toppinn. Hann er sonur Davíðs Oddssonar og nýtur allra forréttinda, sem hefðbundin spilling pólitísk leyfir. Hann kvartar meira að segja sjálfur yfir, að menn snúi sér ekki til Davíðs sjálfs, ef menn eigi sökótt við Davíð. Þetta er eins og þegar sagt var, að umsækjendur ættu ekki að líða fyrir að vera framsóknarmenn. Hávær þögn er hjá ráðherrum Samfylkingarinnar um þetta grófa spillingarmál. Kannski telja þeir það auka svigrúm sitt.
Dómar gegn lýðræði

Nokkrir dómar benda til, að Evrópudómstóllinn hafi vikið af réttri braut. Hann hefur úrskurðað, að samskipti fyrirtækja og utanhúss-lögfræðinga séu einkamál. Hann hefur úrskurðað gegn afskiptum verkalýðsfélaga af högum innflutts verkafólks. Hann hefur úrskurðað gegn myndatökum af frægðarfólki á opinberum stöðum. Þessir dómar eiga það sameiginlegt að vera andsnúnir gegnsæi í samfélaginu. Þeir auðvelda slúbbertum að stunda iðju sína án þess að hægt sé að varpa ljósi á hana. Gegnsæi er samt undirstaða lýðræðis. Það virkar ekki nema gegnsæi sé í heiðri haft. Dómarnir eru því ósigur Evrópu.
Skipt um tilgang

Talsmenn löggunnar hafa í nokkur ár reynt að gera lítið úr auknu ofbeldi í samfélaginu. Þeir segja tölur sýna, að ofbeldi sé óbreytt. Allir vita, að það er rugl, en enginn gat útskýrt, hver væri tilgangur löggunnar með því. Nú hafa talsmenn hennar sumpart snúið við blaðinu. Þeir segja ofbeldi gegn löggum vera orðið geigvænlegt. Þeir tala hins vegar ekkert um ofbeldi gegn fólki. Eins og ofbeldi gegn fólki sé óbreytt meðan ofbeldi gegn löggunni margfaldist. Eitthvað býr að baki. Nýr tilgangur er kominn í stað þess sem var. Kannski vantar lögguna allt í einu tazer-byssur til að skjóta á fólk.
Löggan og fólkið

Löggan hefur nokkur ár gert lítið úr ofbeldi, því að hún treysti sér ekki til að fást við það. Í staðinn laug hún, að ofbeldi ykist ekki. Það var vond stefna. Þegar enginn trúði, skipti hún um skoðun. Í lok þessa árs fór hún að biðja um betri tæki til að fást við ofbeldi gegn löggum, t.d. tazer byssur. Ekki vegna ofbeldis gegn fólki. Breytingin er líka vond stefna. Aðalatriðið er aukna ofbeldið, hvort sem það snýst gegn fólki eða löggum. Í stað þess að taka á málinu reynir löggan að skálda fréttir. Hún hefur lært, að aðalatriðið sé að reyna að stýra fréttum af málefnum á sviði löggunnar.
Samstarf málsaðila

Taka þarf á auknu ofbeldi í landinu. Það gerist með samstarfi ýmissa aðila. Alþingi kann að þurfa að setja harðari lög. Án tillits til sjónarmiða vandamálafræðinga, sem vilja lækna berserkina. Dómstólar kunna að þurfa að nýta refsiheimildir. Þeir hafa löngum vanmetið ofbeldi, enda eru dómarar í héraði ekki mestu mannvitsbrekkur landsins. Löggan kann að þurfa að koma á fót öflugri löggæzlu á hefðbundnum leiðum án skotvopna. Alþingi, dómstólar og löggan bera saman ábyrgð á aðgerðarleysi gegn aukningunni. Þeim ber að semja um vitrænar aðgerðir. Ekki um sálgæzlu berserkja eða tazer byssur.
Traustið búið 2015

Samkvæmt nýjustu bandarískum tölum horfir illa fyrir dagblöðum. Traust á þeim verður upp urið árið 2015 og síðasti kúnninn hverfur fyrri hluta ársins 2043. Þau hafa gengið kaupum og sölum undanfarin ár. Gæði þeirra hafa verið minnkuð til að spara fé. Dreifingu hefur verið hætt í fátækum hverfum. Laun þar hafa verið lækkuð og góðir starfsmenn hafa horfið annað. Slíkt hafði í för með sér skammtímagróða og gífurlegar árangursgreiðslur til forstjóranna, meðan gróðinn hélzt. Þeir hurfu síðan hljóðlega á braut með sjóðina, er þeir höfðu étið upp góðvildina. Þetta vilja hluthafarnir.
Fyrirlestur verður samtal

Blaðamennska er ekki lengur fyrirlestur blaðamanns, heldur samtal hans við fólk. Í tvær aldir voru blaðamenn milligöngumenn þjóðfélagsins gagnvart valdinu. Það var fulltrúaræði. En í raun var prentfrelsi frelsi þeirra, sem áttu prentvél eða sjónvarpssenda. Viðskiptahagsmunir réðu að tjaldabaki, ekki lögmál blaðamennsku. Með tilkomu vefsins eiga allir prentvél, sem eiga tölvu. Borgaraleg blaðamennska eða þáttöku-blaðamennska er í burðarliðnum. Það er upplýsingabylting. Blog, podcast, wikinews, digg og googlenews fylla upp í eyður hefðbundinnar blaðamennsku, sem er úr samhengi við samfélagið.
Skammtíma greiningar

Knight Ridder dagblöðin í Bandaríkjunum hlóðu upp Pulitzer-verðlaunum fyrir rannsóknir og fína blaðamennsku. Sérfræðingunum í Wall Street líkaði það illa. Töldu það draga niður svörtu tölurnar í afkomunni. Hal Jurgensmeyer forstjóri sagði hins vegar, að fyrirtækið væri ekki í fjölmiðlun. Það væri áhrifamiðlum, í félagslegum áhrifum og í söluáhrifum, en einkum þó í langtímaáhrifum. Hann þyrfti ekki 25% hagnað, heldur dygðu tölur innan við 10%. Knight Ridder dagblöðin héldu áfram að vera góð dagblöð. Af því að þau tóku ekkert mark á skammtímahugsun greiningarfræðinganna í Wall Street.
Þjóðin er galin

Kærendur þurfa að sanna mál sitt í lýðræði, líka þeir, sem kæra fjölmiðla. Þannig er það í Bandaríkjunum. Menn þurfa að sanna, að fjölmiðill ljúgi. Í Bretlandi er sönnunarbyrði öfug. Þar þurfa fjölmiðlar að sanna að þeir segi satt. Þannig var það áður hér á landi. En nú hafa lög um persónuvernd verið sett ofar málfrelsi. Nú dugar ekki lengur fjölmiðlum að segja satt. Móðgist kærandi, er fjölmiðillinn sjálfkrafa dæmdur. Því fylgja engar smárefsingar. Meðalfjölmiðill sætir hærri sektum en samanlagðir ofbeldismenn og nauðgarar þjóðarinnar. Það er snargalið. Þjóðin vill þetta raunar, enda er hún galin.
Límið er horfið

Nýjustu skoðanakannanir sýna hugarfarsbreytingu í Bandaríkjunum. Fólk er hætt að trúa á ameríska drauminn. Aðeins 16% trúa, að börn sín muni hafa það betra en foreldrarnir. 34% búast við svipuðum kjörum. En helmingur þjóðarinnar býst við versnandi kjörum í náinni framtíð. Það versta er, að þessi helmingur hefur rétt fyrir sér. Langvinnt stjórnarfar hins sterka á kostnað hins veika hefur látið þá ríku margfalda auð sinn. En fátækt fólk kemst ekki lengur af, þótt það hafi vinnu. Miðstéttafólk hefur engar eða vondar sjúkra- og ellitryggingar. Límið er horfið úr bandarísku þjóðfélagi.
Verja litlu jólin

Las grein eftir biskup emeritus í Fréttablaðinu. Hún minnir mig á Joseph McCarthy, sem stýrði herferðinni gegn óamerískum áhrifum vestan hafs árið 1954. Sigurbjörn Einarsson endurtók hatramma vörn sonarins og kirkjufeðra gegn ímynduðum djöflum. Þeim, sem ofan á aðra mannvonzku vilji afnema litlu jólin. Barátta kirkjufeðganna líkist baráttu Don Kíkóta gegn vindmyllunum. Til viðbótar kemur svo hatrið, sem blindar sýn feðganna á sannleikann. Hann er sá, að enginn vill láta leggja niður litlu jólin. Tilgangurinn helgar bara meðalið hjá biskupi emeritus alveg eins og hjá óamerísku nefndinni.
Mammon og Kristur

Kristin trú og önnur trú, trúleysi og trúarefi eru allt skyldar skoðanir. Þær snúast um, að trú skipti nógu miklu til að hafa skoðanir á henni. En samanlagt eru hóparnir fjórir minnihluti í samfélaginu. Meirihluti fólks trúir hins vegar hvorki kristni né annarri trú, trúleysi né trúarefa. Þorri fólks trúir á mátt og gildi peninga, Mammon. Samfélagið er rekið á grunni þeirrar trúar. Spámenn hennar eru Friedrich Hayek og Milton Friedman. Trúin snýst um hólpni hins sterka með mestu jólagagjöfina og dýrasta jeppann. Með einkavæðingu og útrás, jólasveininn og markaðinn. Fátækir lendi í helvíti.
Geimstöðvaeldhúsin

Tim Dirven ljósmyndari tók myndir af fólki í Kinshasa í Simbabve. Hann var með ýmsa bakgrunna, sem fólk gat valið um að hafa að baki sér. Vinsælasti grunnurinn var mynd af evrópsku eldhúsi í gulu og bláu. Kínverja og Rússa dreymir um eldhús í misgráum málmlitum, eins og eru í tízku á Íslandi. Það hefur komið fram á vörusýningum eystra. Vesturlandabúar, nema Íslendingar, vilja enn gamaldags harðviðareldhús. Framleiðendur eldhúsinnréttinga spá í þessi spil. Þýzk geimstöðvaeldhús frá Bulthaup og Poggenpohl eru á sýningum í Singapúr og Kína. Ónotuð eldhús skyndibitafólks henta vel í kokkteilboð.
Bæn ársins 2007

Ó Mammon vors lands. Gerðu mér jólin gleðileg. Gef mér iPhone og Gaggenau eldavél, Hummer í sveitina og Range Rover í miðbæinn. Gef mér stóra lóð á Seltjarnarnesi. Gef mér Dolce et Gabbana nærföt og Armani jakka. Gef mér Gucci tösku og Salvatore Ferragamo skó. Gef mér McDonalds umbúðir til að setja matinn í, svo að börnin borði hann. Gef mér Davidoff vindla og Chateau Petrus rauðvín. Gef mér Louis Vuitton belti og Versace armbandsúr. Gef mér stóðhestinn Þórodd og hryssuna Lukku frá Stóra-Vatnsskarði. Gef mér Arsenal og Manchester United. Hafðu vörumerkin með stóru letri læsilegu.
Gæludýri hossað

Gott var hjá Árna Mathiesen að minna mig á spillingu Sjálfstæðisflokksins. Maður gleymir því inn á milli, að flokkurinn er alveg eins og Framsókn sáluga. Þetta eru flokkar auðs og aðstöðu, sem stefna að betri aðstöðu og meira auði gæludýra. Árni tók son Davíðs Oddssonar upp um tvö gæðastig fram fyrir þrjá hæfustu umsækjendurna um stöðu héraðsdómara. Dómnefnd hafði sett Þorstein Davíðsson í botnsæti umsækjenda. Árni nennir ekki að ræða málið efnislega, en flytur hefðbundinn nautaskít. Enda veit hann, að kjósendur Sjálfstæðisflokksins vilja, að flokkurinn sé spilltur og hossi sínu liði.
Lakagígar í Economist

Góð grein um eldgosið í Lakagígum 1783 er í nýjasta tölublaði Economist. Þar er mikið vitnað í Jón Steingrímsson eldprest og einnig í Sæmund Hólm, sem þá var í Kaupmannahöfn. Tímaritið fylgir áhrifum eldgossins um hnöttinn og birtir ágætis kort um þau. Gosið hafði bein áhrif á allt mannkyn, olli fyrst og fremst fimbulkulda árum saman. Fjórðungur Íslendinga dó úr hungri af völdum Laka, helmingur hrossa og þrír fjórðu alls sauðfjár. Mun fleiri fórust þó í Egyptalandi og Japan vegna meira þéttbýlis á þeim slóðum. Alls fórust milljónir manna af völdum Laka. Greinin er á heimasíðu Economist.
Jaðar verður miðja

Vefurinn er enn hliðarafurð hefðbundinna fjölmiðla, stundum rekinn meira af vilja en mætti. Með aukinni samþættingu hinna ýmsu tegunda fjölmiðlunar mun vefurinn hætta að vera jaðaratriði, dýr lúxus. Verður miðlægur í fjölmiðlun framtíðarinnar. Í náinni framtíð mun fjölmiðlun líkjast smokkfiski, þar sem vefurinn er í miðju. Frá honum munu liggja armar i allar áttir. Í einum er prentið, i öðrum sjónvarp, útvarp í hinum þriðja, síminn í fjórða arminum. Menn standa andspænis þessu ferli í Bandaríkjunum. En eru ekki farnir að átta sig á því enn hér á landi. Eru of uppteknir af krónum líðandi stundar.
Hönnun vefmiðla

Vísir og Mbl skara fram úr í hönnun vefmiðla. Fara eftir siglingareglum, sem alþjóðasátt er um. Notendur þreifa sig upp og niður flipa, sem liggja þvert yfir ofanverðar síður. Rúv er lakari, siglingafræðin fer þar bara niður, ekki upp aftur. DV-Birtingur er lakastur, siglingafræðin þar er tætt og gloppótt. Einnig er erfiðara að finna leitarboxið en á hinum miðlunum. Mikilvægt er að fylgja hefðum í reglum um siglingu á vef. Dagblöð, útvarp og sjónvarp hafa augljósa siglingafræði í tíma eða rúmi. Þar veiztu alltaf, hvar þú ert staddur. Þessa vitneskju þurfa vefsvæði hins vegar að búa til.
Að þurfa að hugsa

Notendur vefmiðla vilja ekki þurfa að velta fyrir sér, hvernig þeir eiga að komast um vefsvæði. Þeir vilja, að siglingafræðin sé augljós, þeir týnist ekki, þótt þeir fari á kaf í svæðið. Á góðum vefjum rata menn vel fram og til baka. Og finna allt, hvort sem þeir vafra eða leita. Notendur vilja beita hugsun við notkun efnis, en ekki við notkun á hnöppum og krækjum og flipum á vefsíðum. Þeir vilja heldur ekki þurfa að pæla í leit. Tæknin á að lagast að manninum, en maðurinn ekki að tækninni. Þetta er einföld regla. Alveg eins og önnur regla, sem segir: Láttu mig ekki þurfa að hugsa.
Einnota heyskapur

Síðasta fíflið er ekki fundið enn. Þannig hljóðar ein merkasta hagfræði nútímans. Braskarar kaupa fyrirtæki í almannaþjónustu, svo sem síma, flug, fjölmiðil, hótel. Þessi fyrirtæki eiga góðvilja, sem ekki kemur að fullu fram í verði. Braskarinn hækkar verð og minnkar þjónustu. Fær rosalegan arð í nokkra mánuði. Það virkar flott í greiningardeildum og kauphöllum. Bjánar klappa saman lófum. Braskarinn selur “síðasta fíflinu” með miklum gróða og flýr af hólmi. Smám saman fatta gamlir kúnnar, að viðskiptin eru vond og fara annað. Tapazt hefur góðvild. Að heyja hana er algeng einnota aðgerð.
Klósettferðahlé

Vitringar segja, að einnar mínútu auglýsingahlé í áramótaskaupinu sé gott. Leikstjórinn segir skaupið vera beinlínis klippt á forsendum hlésins. Hann og aðrir benda á, að kjörið sé að fara á klósett í auglýsingahlénu. Einn vildi þó nota tímann til að kveikja í flugeldum. En enginn talar um Remax. Gjafmilt fyrirtækið borgar þrjár milljónir til að gera fólki kleift að komast á klósett. Án þess að missa af neinu, að sögn leikstjórans og sumra álitsgjafa. Engum dettur í hug, að fólk horfi á sjónvarpsauglýsingu. Þó er klósettferðafólk reiknað með í snertiverði auglýsinga per áhorfanda.
Guð er ekki í Evrópu

Nick Clegg, nýr formaður Frjálslynda flokksins í Bretlandi, sagði í viðtali við BBC, að hann tryði ekki á guð. Fáum þótti það í frásögur færandi. Tony Blair, fyrrum forsætisráðherra, sagðist nýlega ekki hafa þorað á valdastóli að játa kaþólska trú sína. Í Bretlandi eins og í Evrópu þykir óviðeigandi, að stjórnmálamaður sé ofstækismaður í trúmálum. Og viðeigandi, að hann sé trúlaus með öllu. Í Bandaríkjunum þorir hins vegar enginn stjórnmálamaður að játa sig trúlausan. Og flestir forsetaframbjóðendur hampa trúarofsa sínum, einnig demókratarnir. Fátt er líkt með Evrópu og Bandaríkjunum.
Ofstækismenn reknir

Time Magazine hefur látið ofstækismenn sína hætta, þá Charles Krauthammer og William Kristol. Tímaritið réð stíðsæsingamennina sem dálkahöfunda, þegar það vildi vera með á nótunum í hægri ofstækisbylgjunni. Nú er ljóst, að stefnan er hrunin og mun ekki njóta marktæks stuðnings í bandarísku samfélagi. Þá snýr Time við blaðinu og losar sig við höfundana. Eitthvað er rottulegt við ritstjórnarstefnuna. Fyrst nudda menn sér utan í ofstækismenn og vilja síðan ekki neitt með þá hafa. Tímaritið hagar seglum eftir vindi. Enda hefur það lengi ekki verið marktækt. Tími þess er fyrir löngu liðinn.
Kominn tími á Björn?

Er ekki kominn tími á ráðherrann Björn Bjarnason? Hann er ráðherra dóms- og kirkjumála. En heldur sig vera innanríkis- og hermálaráðherra. Nú er hann að baksa við að koma á fót 250 manna herliði til að kveða niður mótmæli með bryndrekum og tazer-byssum. Er ekki nær að eyða peningum í hefðbundna löggæzlu gegn ofbeldishneigðum fyllibyttum við skemmtistaði? Eða í leit að greifum fíkniefnabransans, sem aldrei finnast, þótt burðardýr séu tekin? Björn er kominn á bólakaf í þráhyggju hernaðar gegn fólkinu. Ég held, að Sjálfstæðisflokkurinn sé ósammála honum og þurfi að fá sér annan ráðherra.
Harðari ritskoðun

Ritskoðun stríðsfrétta hefur harðnað. Martin Bell kvartar í Guardian um, að brezki herinn í Afganistan sé farinn að ritskoða fréttir BBC. Herinn kippti burt myndum af óbreyttum borgurum, sem urðu fyrir hernaði Breta. Síðan hindraði hann fréttir af átökunum í Musa Kala. Til skamms tíma lét hann nægja “embedding”, sem gerir fréttamenn að málsaðilum í stríði. En nú þarf brezki herinn að leyna skelfilegum afleiðingum tilgangslauss hernaðar í landinu. Fréttabann er talin vera heppileg leið, einkum bann á myndskeiðum. Þetta eru merki um, að brezki herinn sé kominn í vandræði í Afganistan.
Opinberir vellir

Deilur magnast milli alþjóðlegra íþróttasambanda og fjölmiðlasambanda um greiðslur fyrir kappleiki. Íþróttasamböndin þrengja að fréttum og myndum til að fá aukið svigrúm fyrir sýningar á leikjum. Það stríðir gegn hefðum blaðamennsku um, að ekki sé greitt fyrir fréttir. Íþróttasamböndin eru einnig farin að krefjast greiðslna fyrir myndir og texta frá íþróttavöllum. Til dæmis fyrir myndir í bókum og meðfylgjandi texta. Þau telja sig eiga íþróttagreinarnar og geta selt þær. Fjölmiðlasamböndin segja, að vellirnir séu að miklu leyti greiddir af almannafé og séu því opinberir staðir.
Harry og hringadróttinn

Allt frá Harry Potter yfir í Hringadróttinssögu er nútíminn gegnsýrður af miðöldum. Gotneskur stíll í dómkirkjum og borgarvirkjum rímar við gotneska hugsun unglinga nútímans. Á miðöldum hrundi réttarríki Grikkja og Rómverja fyrir kristni, angist og ótta, dómkirkjum og djöflinum. Öryggisleysi fólks á miðöldum er forskrift að öryggisleysi nútímafólks. Að flótta þess inn í draumaheim skáldskapar og ofsatrúar og tölvuleikja. Fyrir sjö áratugum voru gyðingar fórnarlömb hinnar gotnesku hugsunar, núna arabar og innflytjendur. Okkur vantar nýja endurreisn, frelsi frá þjakandi gotnesku trúarbragðanna.
Pólitíkin varð óþörf

Belgía hefur í hálft ár verið án starfhæfrar ríkisstjórnar. Guy Verhofstadt situr, unz ný stjórn verður mynduð. Pólitíkin er í klemmu milli misharðrar afstöðu fjögurra flokka Flæmingja og Vallóna. Það merkilega er, að þetta hefur ekki áhrif. Belgía notar evru og þarf því ekki einu sinni seðlabanka. Hún þýðir reglugerðir Evrópusambandsins á flæmsku og vallónsku og þarf því ekki þing. Evrópusambandið fær forseta og utanríkisráðherra og þarf því ekki belgíska ríkisstjórn. Lífið gengur sinn vanagang í Belgíu og flestir hafa það fínt í stjórnarkreppunni. Þar í landi er pólitíkin orðin óþörf.
Dauðagildra spítalans

Landspítalinn hangir á horriminni meðan við veltum okkur upp úr eins manns draumi um hátæknisjúkrahús. Samkvæmt lýsingu Fréttablaðsins er ástandið eins og á vígvelli. Veikt fólk liggur á göngum og deyr úr spítalasýkingum. Læknar kalla það martröð, þegar fólk kemur í einfalda aðgerð og deyr úr sýkingu í leiðinni. Á meðan er ráðherrann að hvetja til einkavæðingar í bransanum. Kannski eru spítalasýkingar rétta leiðin til að gera fólk afhuga ríkisrekinni þjónustu. Hafa hana svo lélega, að fólk ákalli einkarekstur. Er samt ekki kominn tími til að vakna og byrja að laga ástandið í núinu?
Útvarpsmenn trylla

Símaspjallmenn í útvarpi eiga að vita, að bezt er að dempa óþverra þeirra, sem hringja inn. Flestir eru þeir meira eða minna froðufellandi og þurfa róandi samtöl. Gissur Sigurðsson og Heimir Karlsson á Bylgjunni ákváðu hins vegar að fara á götuvígin í fararbroddi sjúklinganna. Réðust á DV fyrir skúbbið um sveitarstjórann í Grímsey. Ég hneykslaðist á þeim félögum við það tækifæri. Nú hefur sannleikurinn smám saman verið að koma í ljós og er miklu alvarlegri en DV sagði á sínum tíma. Rétt er að endurtaka það, sem ég sagði þá: Fagmenn í blaðamennsku mega ekki trylla geðsjúklinga í símanum.
Balí og Þórunn

Það fór eins og ég sagði um Balí. Skrifstofa Bandaríkjaforseta hefur lýst frati á niðurstöðuna, sem fulltrúi hans skrifaði þó undir. Markmiðið var að hindra ályktun um 25-40% samdrátt loftmengunar fyrir 2020. Bandaríkjunum tókst gegn vilja allra annarra að hindra þá niðurstöðu. Síðan tókst þeim að lýsa frati á niðurstöðuna, sem fól ekki í sér neitt markmið. Fráleitt er að telja mál þetta allt vera sigur fyrir umhverfisstefnu. Það er beinlínis rangt hjá Þórunni Sveinbjarnardóttur umhverfisráðherra að telja ráðstefnuna marka “tímamót”. Þau orð eru bara venjulegur nautaskítur stjórnmálamanns.
Bretar flúðu Basra

Bretar hefur gefizt upp í Írak og afhent Basra, næststærstu borg Íraks, í hendur skæruliða sjíta. 5.000 hermenn voru þar, þegar mest gekk á, en þeir eru farnir. Flestir eru fegnir brottförinni. Aðeins 2% íbúanna sakna Breta samkvæmt skoðanakönnun. Borgarstjórinn segir sveitir skæruliða vera öflugri en íröksku lögregluna. Þrír hópar skæruliða berjast um völdin. En vafalaust mun Mahdi sigra, her æsingaklerksins Muktada al-Sadr. Talsmenn brezka og írakska hersins eru að ástæðulausu brattir með sig. Íbúarnir telja þá hafa tapað. Hvert ríkið á fætur öðru hefur nú gefizt upp á stríðinu gegn Írak.