arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Auðræði og þjófræði

Eins og í Bandaríkjunum hefur nánast allur auður verið færður í hendur örfárra manna. Hér eru það kvótagreifar og nokkrir aðrir auðgreifar, sem eiga flokka og fjölmiðla. Á sama tíma fjölgar þeim, sem eiga tæpast til hnífs og skeiðar. Ætli það sé ekki tæplega hálf þjóðin. Verkföllin miklu, sem nú blasa við, eru partur af óhjákvæmilegri styrjöld milli þeirra, sem eiga, og hinna, sem eiga ekki. En stríðið er víðar en í vinnudeilum. Bófar greifanna á alþingi sækja að fleiri þjóðarauðlindum en fiski, hóta uppsögnum og sækja að víðernum landsins. Þegar löggan byrjar að skjóta á andófsfólk, nær byltingin að snúa taflinu sér í vil.
Fokið í flest skjól

Þrælahaldarar hafa spilað út öllum hefðbundnu trompunum sínum gegn þrælunum. Atvinnurekendur hóta að hækka verð á vörum og þjónustu og kenna þrælunum um. Atvinnurekendur hóta að segja fólki upp vinnu og kenna þrælunum um. Stjórnin hótar að virkja í víðernum landsins til að refsa þrælunum. Til viðbótar er nýtt vopn, krítarkortin. Banksterar gera þræla háða krítarkortum og ætlast til, að þeir séu þægir, er kemur að skuldaskilum. Átti endanlega að slá verkfallsvopnið út höndum þrælanna. En það virkar bara ekki, þrælarnir eru of reiðir. Jafnvel í VR hafa þrælarnir skellt hurðum. Þá er fokið í flest skjól hjá þrælahöldurunum.
Fengum minni og skilning

Minni mitt er slæmt. Ég bæti það upp með gúgli og annarri leit. Minni margra er mun betra, en almennt muna kjósendur fátt. Blogg og fésbók hafa fært almenningi minni, sem ekki var til fyrir aldamót. Núna er fortíðin grafin upp og komið upp um pólitíkusa og aðra falsara. Loforð og vanefndir forustumanna stjórnarinnar eru öllum ljós, sem vita vilja. Málsgreinar Vigdísar Hauks eru jafnóðum dregnar sundur og saman í háði. Fólk hefur fengið minni og skilning fyrir tilstilli bloggs og fésbókar. Í fyrsta skipti í sögu lýðveldisins sér fólk svart á hvítu, að hér ríkir gerræði og þjófræði. Og kjósendur geta nýtt sér það í kosningum.
Jafnvel rauðsprettan frábær

Hef forðast að kaupa rauðsprettu í fiskbúðum og veitingahúsum. Finnst of oft vera gömul lykt af henni. Eins og lyktin var í fiskbúðum áður en farið var að spúla þær daglega. Hef tekið eftir, að margir aðrir finna ekki þessa fýlu. Þannig var á föstudaginn á virðulegu veitingahúsi. Mér fannst ég vera eitthvað skrítinn, kannski væri lyktin bara í hausnum hjá mér. Svo datt ég inn á Kopar í verbúðunum í hádeginu í gær. Fékk þar þessa rosalega fínu rauðsprettu (2090 kr) án vondu lyktarinnar. Maturinn var frábær. Nú segi ég ekki lengur, að Kopar sé eitt af fimm beztu í landinu. Kopar er eitt þriggja beztu matarhúsa landsins.
Réttur texti án innihalds

Töluvert hef ég skrifað um yfirlýsingar Sigmundar Davíðs gegnum tíðina. Þær eru afar skrítnar, yfirleitt skrifaðar eða sagðar á íslenzkt réttu máli. Öfugt við Vigdísi Hauksdóttur, sem segir brengluð orð og setningar. Þegar ég reyni að skilja, hvað Sigmundur meinar, næ ég engu samhengi. Hann flytur rétta, en samhengislausa íslenzku. Orsakasamhengin eiga sér ekki raunverulega rökfræði. Hann bullar út í loftið – á réttu máli. Flytur heilar ræður samhengislausar. Nýtt dæmi er innleggið í deilu Eyglóar Harðardóttur og Bjarna Benediktssonar. Sigmundur segir einhug í stjórninni um deiluna og rökstyður með – raunar engu.
Kjósendum að kenna

Fyrir opnum tjöldum lofuðu ríkisstjórnarflokkarnir kjósendum gulli og grænum skógum. Í kyrrþey undirbjuggu þeir einkarétt eigenda sinna, auðgreifanna, á þjóðarauðlindum. Eftir kosningar fór tíminn fyrstu misserin í að púkka undir kvótagreifa og aðra auðgreifa. Þegar röðin kom að loforðunum, var ekki eftir neinn peningur. Þannig fer, þegar örvita kjósendur láta siðblinda bófa komast að kjötkötlunum. Allt, sem aflaga hefur farið á kjörtímabilinu, er beinlínis kjósendum að kenna. Ef menn trúa stjarnfræðilegum loforðum, fá þeir útkomuna, sem þeir eiga skilið. Fá ekki lýðræði, heldur gerræði, þjófræði og auðræði.
Lærum af reynslu annarra

Uppboð aflakvótans mun færa þjóðinni auðlindarentu, sem hún fer enn á mis við. Uppboð er leið markaðshagkerfis að hagkvæmustu niðurstöðu. Því er ríkisstjórnin svona andvíg uppboðum, hún er andvíg frjálsum markaði. Er í vinnu hjá greifum, sem fá auðlindina frítt. En markaðslausnina þarf að framkvæma þannig, að hún tryggi hlut minni skipa og sjávarplássa á fallanda fæti. Uppboðum má skipta í stærðarflokka skipa. Og veita má afslátt af rentu fyrir löndun afla í byggðum, sem hafa farið halloka. Slíkar félagslegar hliðarleiðir hafa reynzt ágætlega erlendis. Við getum svo sannarlega lært af reynslu annarra í auðlindarentunni.
Siðvæðing ferðaþjónustu

Gisting, matur og önnur ferðaþjónusta er mun dýrari á Íslandi en í löndum, sem gera út á verðlag. Hér er verðlag eins og í dýru löndunum. Engin ástæða er því fyrir lágum launum og svartri vinnu hér á landi. Lengi hafa menn komizt upp með að svíkja undan vaski og ráða fólk á undirverði. Skattayfirvöld sýna svartri vinnu of mikið tómlæti. Löt stéttarfélög nenna ekki að gæta hagsmuna útlendra starfsmanna og skólafólks á undirkaupi. Ríkisvaldið mannar sig ekki upp í að lemja í borðið. Líta ber á ferðaþjónustu sem alvöru atvinnu. Aðgangur hennar að auðlindum þjóðarinnar þarf að skila sér í auðlindarentu og ágætis launum.
Martröð ráðherrans

Sumir draumar eru dagdraumar. Sumar martraðir eru dagmartraðir. Ein slík sækir ítrekað að fjármálaráðherra, þegar hann gengur frá skrifstofunni út á stéttina. Sýnist honum þá koma strætó, alltaf með sama númeri og sama bílstjóra. Sá sýnir honum löngutöng og Bjarni Benediktsson rífur hár sitt. Spurning er, hvort ekki megi létta þessari dagmartröð af ráðherranum. Undir siðblindunni leynist góður strákur, sem viti, að honum þarf að sýna löngutöng. Fornu minnin þarf að strika út. Ófært er, að ráðherra hafi gallaða siðblindu. Önnur spurning er, hvað gamla draumabókin segir um martröðina, þegar þjóðarstrætó sýnir Bjarna löngutöngina.
Einkastríð Sverris?

Vilhjálmur Örn Vilhjálmsson fornleifafræðingur bloggar forvitnilega og kveður oft fast að orði. Segir listgerninginn í Feneyjum vera fallinn í hendur Sverris Agnarssonar. Söfnuður múslima þar í borg kvartar um, að Sverrir rjúfi samning um, að ekki sé beðizt fyrir í moskunni/kirkjunni. Múslimar segja Sverri spilla ágætu samstarfi múslima við borgaryfirvöld. Engan miðil hef ég séð sannreyna valdatöku Sverris. Sjálfur hef ég bara séð fréttina í

CORRIERE DEL VENETO um kvörtun múslima. Kanna þarf, hvort Sverrir tók völdin af Goddi listpáfa. Og efni prívat í nafni Íslands til átaka við friðsama múslima í hópi Feneyinga.
Vandræði löggunnar

Ítrekað valda lögreglumenn vandræðum í samskiptum við borgarana. Mikilvægt er, að vitni taki þessi samskipti upp á snjallsíma. Reynslan um allan heim segir okkur, að löggur ljúga áreynslulaust um flest, séu sönnunargögnin ekki til. Í Bandaríkjunum hefur löggan lent í margvíslegum ógöngum út af myndskeiðum, sem sýna fíflagang og fruntaskap hennar. Óeirðir á almannafæri eru meira eða minna að frumkvæði löggunnar. Hún dulbýr sig jafnvel sem óróaseggi til að koma óorði á mótmælendur. Þannig reyndist það líka vera hér við Kárahnjúka. Fráleitt er að afhenda ómálga fábjánum löggunnar byssur til að magna óskunda, sem þeir valda.
Rifrildi ráðherranna

Ráðherrar eru komnir í hár saman út af ábyrgðarlausum loforðum Framsóknar um niðurgreiðslur á húsnæði. Auðvelt er að sjá, að enginn peningur er í kassanum. Honum hefur öllum verið sóað í þágu hinna auðugustu. Í lækkun auðlindarentu og afnám auðlegðarskatts, breytingar á vaski og niðurgreiðslur íbúðalána hjá vel stæðu fólki. Vandinn felst í, að hér er hálf þjóðin á undirlaunum, sem duga ekki til framfærslu. Fólk þarf að eiga fyrir þaki yfir höfuðið án millifærslu úr ríkissjóði. Húsnæðisráðherra talar í austur og fjármálaráðherra í vestur. Sú deila magnar enn vantraust fólks á ríkisstjórninni, sem var þó ærið fyrir.
Dagur engu skárri

Sumir telja, að Dagur B. Eggertsson mundi bæta Samfylkinguna, tæki hann við af Árna Páli Árnasyni. Þeir ættu að hafa þetta í huga: Umhverfisstefna Reykjavíkur á valdatíma Dags hefur verið ömurleg: Engar hömlur lagðar á Orkuveituna. Hún er enn á linnulausu orkufylleríi. Hellisheiðarvirkjun er svo ósjálfbær, að virkja þarf Hverahlíðar til uppfyllingar. Hellisheiðarvirkjun fylgir margfalt meiri brennisteinsmengun en ráð var fyrir gert. Veldur einnig jarðskjálftum. Faxaflóahafnir undirbúa meginmengun án umhverfismats með sílikon-tetraklóríð verksmiðju á Grundartanga, þrátt fyrir rygti Silicor/Calisolar í Kanada og USA.
Sikiley Íslands

Kaupfélagið á Króknum er íslenzka mafían og Skagafjörður er Sikiley Íslands. Því vill utanríkisráðherra mafíunnar beina viðskiptum Íslands frá Vestur-Evrópu til Rússlands. Því ráða hagsmunir kaupfélags Þórólfs Gíslasonar, guðföður ríkisstjórnarinnar. Sölu þess á lambakjöti og makríl til Rússlands er stefnt í óvissu með aðild Íslands að refsiaðgerðum vegna Úkraínu. Ræðismaður Rússlands vinnur einmitt í kaupfélaginu. Gróðavænlegra væri að selja til Vestur-Evrópu, en það mundi raska sérhagsmunum kaupfélagsins á Króknum. Því reyndi Gunnar Bragi Sveinsson að slíta aðildarviðræðum við Vestur-Evrópu án aðkomu alþingis.

STUNDIN

(Vegna nafnleysis bloggsins er lokað fyrir athugasemdir hér. Þeim, sem vilja sjá umræðuna eða taka þátt í henni undir nafni, er bent á fésbókina.)
Orkubrandari ársins

Orkuveitan hefur tilnefnt sig til umhverfisverðlauna Norðurlandaráðs. Brandari ársins. Hún hefur lengi verið í æðibunu, safnað skuldum upp á milljarða króna og hækkað gjöld á borgarbúa um ellefu milljarða. Hellisheiðarvirkjun er ekki sjálfbær; orkan eyðist, þegar af er tekið. Virkjun við Hverahlíðar á að bjarga því fyrir horn í bili. Brennisteinsmengun er margföld sú, sem áætluð var. Meira að segja hefur Hellisheiðarvirkjun orsakað jarðskjálfta. Orkuveitan er nánast eins lítið umhverfisvæn og hægt er að vera. Þar hefur verið samfellt fyllerí án nokkurrar fyrirhyggju, án nokkurrar tilfinningar fyrir því, sem náttúran þolir.

(Vegna nafnleysis bloggsins er lokað fyrir athugasemdir hér. Þeim, sem vilja sjá umræðuna eða taka þátt í henni undir nafni, er bent á fésbókina.)
Ljúfa sólar-eitrið

„Sólarkísilryk“ er nýjasta newspeak Faxaflóahafna. Þær hafa slengt þessu heiti á eiturgasið frá fyrirhugaðri sílikon-tetraklóríð verksmiðju Silicor/Calisolar á Grundartanga. Hefði þótt gott nafn í Auschwitz á tíma Hitlers sáluga. Blessuð sólin elskar allt og því er ljúft að slengja henni framan við orðið kísilryk. Gerir eitur svo fagurt og lystugt. Almannatenglar koma greinilega við sögu hjá Faxaflóahöfnum. Hefði „sólarduft“ ekki verið enn betra heiti á þessari mengun? Ekkert umhverfismat, bara teknar trúanlegar fullyrðingar fyrirtækis, sem á sótsvarta fortíð í Kanada og Bandaríkjunum. Íslendingar eru Jeppi á Fjalli.

(Vegna nafnleysis bloggsins er lokað fyrir athugasemdir hér. Þeim, sem vilja sjá umræðuna eða taka þátt í henni undir nafni, er bent á fésbókina.)
Atlaga að náttúruperlu

Senn hefst atlaga Grindavíkur og HS Orku að Eldvörpum, einstæðri gígaröð, sem ætti að vera á heimsminjaskrá. Slíkt náttúrufyrirbæri finnst nefnilega ekki annars staðar í heiminum. Unnt hefði verið að nýta þessa stórbrotnu perlu sem verðmætan ferðamannastað í næsta nágrenni við alþjóðaflugvöllinn í Keflavík. En nú á að slétta Eldvörpin út til að mynda tvö 7500 fermetra borsvæði eftir heitu vatni. Jarðraskið er óafturkræft. Fengi heilbrigð skynsemi að ráða, væri allur Reykjanesskaginn vel í sveit sett gósenland fyrir ferðaþjónustu. En viljalausa þrælaþjóðin leyfir ævinlega sérhagsmunum verstu bófanna að ráða siglingunni.
Eftirspurn er auðlind

Einkenni auðlinda er, að eftirspurn er meiri en framboð. Það gildir um fisk í sjó, ferðaþjónustu og orku fallvatna og jarðhita. Þessar þrjár greinar eru svonefndar þjóðarauðlindir. Af þeim getur þjóðin fengið sjóð af auðlindarentu eins og Norðmenn fá sjóð af sinni olíu. Við höfum klúðrað þessu mikilfenglega. Til að finna rentuna er einfaldast að bjóða út afnot af auðlindunum. Og leigja þær til hæstbjóðandi, með hliðarafsláttum til að styrkja byggð á fallanda fæti. Vel þekkt markaðslausn með félagslegu ívafi. Til að hindra þessa skynsemi höfum við tvo bófaflokka og til að tala út og suður höfum við fjórhjól með varadekki.
Helztu friðarspillarnir

Þegar þjóðfélagið er á hvolfi út af vinnudeilum, er alþingi upptekið við að ræða frekju Jóns Gunnarssonar. Hann vill setja lítt rannsakaða virkjunarkosti úr bið í virkjanaflokk. Þverbrýtur lögformlegt ákvarðanaferli til að stífla þingstörf á örlagastundu. Hann er þó ekki einn um að bregða fæti fyrir úrlausn vinnudeilna. Forsætis og fjármálaráðherra hafa kastað skætingi í verkfallsfólk. Ríkið hefur beina aðkomu að sumum vinnudeilunum og óbeina að hinum. Að vísu á ríkið ekki að niðurgreiða kaupgreiðslur atvinnurekenda. En það getur látið hjá líða að ausa benzíni á eldinn. Aðgerðir ráðherra eiga meginþátt í reiði fólks.
Inneignin er horfin

Sjálfstæðisflokkurinn gat í gamla daga fullyrt ýmislegt, sem hefði ekki staðizt skoðun. En fólk tók orð foringjanna gild. Þeir höfðu mest fylgi. Höfðu inneign, voru taldir hjálpa fátækum sem ríkum. Nú er öldin önnur. Flokkurinn stóri er bara miðlungur að stærð. Forustumenn hans eru ítrekað staðnir að helberu rugli. Flokkurinn hefur ekki lengur þá gömlu inneign, sem áður dugði til trausts. Fólk trúir ekki lengur, að kaupmáttur okkar sé sá mesti í sögunni, skuldir fólksins hraðminnki, launin séu næstum bezt í heimi og hamingjan mest. Veruleiki fólks er annar. Öll inneign er horfin, traustið hrunið og sumarið kemur aldrei aftur.
Líkin límdu sig föst

Vantraust kjósenda á Sigmundi Davíð og Bjarna Ben er heimsmet í sögu kannana. Þeir slá út Richard Nixon í hans pólitísku dauðateygjum eftir Watergate. Eru jafnvel óvinsælli en Evrópusambandið er í Grikklandi, sem má þó teljast nánast ókleift. Engir pólitíkusar, sem urðu hálfdrættingar á við Sigmund og Bjarna í óvinsældum, náðu aftur vopnum sínum. Þegar óvinsældir eru orðnar yfirþyrmandi, glatast öll inneign, þeir njóta ekki einu sinni vafans. Slíkir verða pólitísk lík, unz þeir hrekjast úr embætti. Sigmundur Davíð og Bjarni Benediktsson eru pólitísk lík og verða aldrei vaktir upp. En líkin límdu sig við stólinn sinn.
Þú ert ekki marktækur

Launakröfur seðlabankastjóra hafa löngum vakið athygli. Urðu auðvitað fyrirmynd annarra, sem sögðu: Hvað höfðingjarnir hafast að, hinir ætla sér leyfist það. Svo brjálast þessi sami seðlabankastjóri, þegar pakkið vill hærri sultarlaun. Fyrirgefðu, Már Guðmundsson, þú ert ekki marktækur, vertu ekki troða þinni gráðugu hugsun inn í þessa umræðu. Þú ert bara hagfræðingur, sem er fínt orð yfir trúarbragðafræði í fjármálum, peningalegar biblíusögur. Þú getur ekki heimtað sjö stafa tölu á mánuði í laun og röflað gegn 240 þúsund krónum fólks. En þetta frumhlaup stjórans sýnir firringuna, sem hlaupin er í yfirstéttina.
Freki karlinn fundinn

„Freki karlinn“ er orðinn að miðlægu hugtaki í tali fólks um pólitíkina. Mig minnir, að Jón Gnarr sé höfundur hugtaksins. Hann sagðist oft hafa hitt freka karlinn, sem reynir að valta yfir allt og alla. Ég hef verið að velta því fyrir mér, hver sé þessi persóna í raun. Með komu nýrrar ríkisstjórnar hélt ég fyrst það geta verið Sigurður Ingi Jóhannsson. Tuddaðist um víðan völl, en mannaðist síðan. Eða málhölt Vigdís Hauksdóttir, en hún reyndist bara tala hraðar en hún hugsar. Nú veit ég, að „freki karlinn“ er Jón Gunnarsson, sem hatar víðernin eins og pestina, enda gamall bóndi. Brýtur lög og reglur í taumlausri frekju.
Móðgelsi að eigin vali

Mannréttindum eða friðhelgi einkalífs fylgir engin vörn gegn móðgunum að eigin vali. Enginn réttur til sækja málið fyrir dómstólum eða beita valdi. Söfnuðir geta ekki hindrað móðganir í garð löngu liðins spámanns, sem aðrir grínast að. Trúarbrögðum eða bannhelgi fylgir enginn réttur umfram aðrar lífsskoðanir. Fólk getur ekki heldur að eigin vali móðgast og kært orð Snorra í Betel. Bendi hann á, að fólk geti valið að reisa sér hús utan flóðasvæða, bítur fólk í það súra epli. Móðgelsi og bannhelgi að eigin vali eru réttlaus fyrirbæri. Hér lifum við í veraldlegu þjóðfélagi, þar sem móðgelsi um trú eða tabú njóta engrar verndar.
Snorri og frjálsa valið

Snorri í Betel fær litlar þakkir fyrir að benda á, að fólk hefur val. Óvinsælt er að heyra sig bera einhverja ábyrgð á örlögum sínum og sinna. Auðvitað hefur fólk val um, hvort það byggir hús sitt á sandi. Eða á skilgreindu flóðasvæði. Sama er að segja um bæjarfélög, þau hafa val um að skipuleggja lóðir á slíku svæði. Eins er um pólitík og lýðræði. Fólk hefur val um þrælahald og margir kjósa þrælahaldið. Rétt eins og margir skipuleggja lóðir á flóðasvæði og aðrir byggja sér hús á flóðasvæði. Þetta er spurningin um frjálsa valið, hvort fólk sé að einhverju leyti sinnar gæfu smiðir. En slík umræða er tabú hér á landi.
Lög og reglur blífi

Markmið vegabréfa er að sýna fram á, að maður sé sá sem maður þykist vera. Ekki gengur, að fólk geti af trúarástæðum heimtað að fá að vera í dulargervi á mynd í vegabréfi. Fastar reglur um andlit hljóta að ná til múslima eins og annarra. Veraldlegt ríki getur ekki tekið tillit til sérvizku trúfélaga. Alveg eins og veraldlegt ríki getur ekki tekið matvæli úr umferð í mötuneytum með tilliti til sérvizku trúfélaga. Íslenzka ríkið er að leka í átt til óhóflegrar tillitssemi við trú múslima. Trúfrelsi jafngildir ekki frelsi frá siðum og reglum hvers lands. Sætti fólk sig ekki við siði og reglur lands, fer það ekki í það land.
Kennslustund í lýðræði

Evrópumálaráðherra Þýzkalands tók ríkisstjórn Íslands í stutta kennslustund um daginn í hefðum lýðræðis. Michael Roth sagði engu máli skipta, hversu mörg bréf ríkisstjórnin sendi til Bruxelles um viðræðuslit. Málið þyrfti fyrst að eiga sína eðlilegu framvindu á Íslandi. Annað hvort þarf alþingi að álykta um slit eða þá að þjóðaratkvæðagreiðsla gerir það. Þá fyrst mun Evrópusambandið taka mark á Íslandi. Hér er ráðamönnum hins vegar ókunnugt um hefðir lýðræðis. Beita frekar annars konar valdstjórn, gerræði, þjófræði og auðræði. Í tvö ár hefur þessi ríkisstjórn hamast við að nauðga allri skynsemi í rekstri ríkisvaldsins.
Ég þakka mosaskeggjum

Væri innanlandsflugið rekið frá Keflavíkurvelli, mundu fleiri ferðamenn fljúga beint út á land eða koma beint utan af landi. Skortur á tengingu innanlands- og millilandaflugs hamlar ferðaþjónustu á landsbyggðinni. Samt hamast mosaskeggir við að heimta áframhald innanlandsflugs í Reykjavík. Það er gott. Fleiri gista í Reykjavík, þar sem bezt er að vera, og gista þar áfram. Og þá valda túristar minni skaða með átroðningi á ferðastöðum úti á landi. Takist mosaskeggjum að ná skipulagsvaldinu af Reykjavík, mun innanlandsflugið halda áfram að koðna niður. Framsóknarættaðir mosaskeggir geta ekki hugsað eina hugsun til enda, gott á þá.
Til borðs með víkingum

Á síðustu áratugum hefur mótazt sú hefð, að alvörufjölmiðlar á Vesturlöndum borga sjálfir fyrir boðsferðir. Eða fara að öðrum kosti ekki í slíkar ferðir. Sannleiksnefnd alþingis sagði líka, að of náið samband fyrirtækja og blaðamanna hefði stuðlað að bankahruninu 2008. Ríkisútvarpið hafnaði nýlega boði um ferð til Washington á vegum Wow flugfélagsins og flugvallarins í Washington. Aðrir þáðu boðið, 365 miðlar, Mogginn, DV, Viðskiptablaðið og Kjarninn. Teljast því ekki alvöru fjölmiðlar samkvæmt skilgreiningunni. Ekki sæmir blaðamönnum að sitja til borðs með útrásarvíkingum, hvort sem snætt er gull eða spaghetti.
Sjóðir tæta velferðina

Tólf lífeyrissjóðir launafólks fjárfesta í heilbrigðisfyrirtækjum Ásdísar Höllu Bragadóttur í Garðabæ, sem er stefnt gegn velferðarkerfi spítalanna. Taka þátt í niðurrifi ókeypis þjónustu á vegum ríkisins til að rýma fyrir einkagróða að bandarískri fyrirmynd. Einkarekin heilsuþjónusta þar vestra er tvöfalt dýrari en ríkisrekin heilsuþjónusta í Norður-Evrópu og nær samt aðeins til hálfrar þjóðarinnar. Hún er þannig fjórum sinnum óhagkvæmari en þjónustan í Evrópu. Dæmigert fyrir græðgisvæðingu verkalýðsrekenda. Þeir ganga fram fyrir skjöldu við að rífa niður velferðarkerfi, sem forverarnir byggðu upp á siðaðri tímum.
CCP merkast á Íslandi

Sennilega er CCP merkasta fyrirtæki á Íslandi. Nærri tvítugt að aldri með yfir 300 starfsmenn rekur það voldugasta gerviheim nútímans. Hámenntað fólk um allan heim tekur þátt í gerviheimi ótal sólkerfa, sem líkir eftir heimum ævintýranna. Líklega mætti gera Eve Online að kennslugrein í lífsleikni í íslenzkum skólum. Nokkrum sinnum hefur þessi flókni leikur verið að hruni kominn, einkum vegna árása hakkara, en hefur alltaf staðizt eldraunina. Einu sinni varð forstjórinn að biðjast nöldrara afsökunar á orðavali. Nú er tekið fullt tillit til kvartana og tillagna þátttakenda.

GUARDIAN birti í dag vandaða grein um þessa sigurför.
Fávísi samningamaðurinn

„Eruð þið virkilega að bera ykkur saman við viðskipta- og hagfræðinga?“ Þannig talaði fávís samningamaður ríkisins niður til samningamanns lífeindafræðinga. Telur að þriggja ára nám í aumustu fræðigrein heims sé merkara en fjögurra ára nám í alvörufagi. Líklega stafar það af, að samningamaðurinn telur peninga æðri en fólk. Mjög dæmigert fyrir ráðamenn í þjóðfélaginu. Hafa ekki hugmynd um æðri gildi. Finnst í lagi, að menn, sem koma okkur á hausinn, séu betur launaðir en þeir, sem halda okkur á lífi. Ofan á fáfræðina í yfirlýsingu samningamannsins leggst heimskan og hrokinn að halda, að yfirlæti frá 2007 stuðli að samningum.
Lögregluógnin mesta

Víða á Vesturlöndum er lögreglan orðin mesta ógnin við öryggi borgaranna, ríki í ríkinu. Í Danmörku lýgur njósnalöggan meira að segja ítrekað að ráðherranum. Í Þýzkalandi stundar njósnalöggan iðnaðarnjósnir í kyrrþey fyrir Bandaríkin gegn þýzkum hagsmunum. Á Ítalíu er verið að dæma lögguna í Genúa fyrir ofbeldi á götum úti. Óeirðir nútímans eru mestmegnis lögregluóeirðir. Raunar er löggan víða orðin helzti terroristi þjóðfélaga. Í þriðja heiminum er ástandið enn verra. Þar forðar fólk sér, ef það sér löggu. Bandaríkin eru hluti af þriðja heiminum og sums staðar þar skýtur löggan svertingjana nánast að gamni sínu.
Ærandi þögn fimmflokks

Björn Valur Gíslason heldur uppi merki Vinstri grænna í umræðunni. Lætur höggin dynja daglega á ríkisstjórninni. Væri ekki Björn Valur, væri flokkurinn dauður. Latir þingmenn flokksins telja sér ekki skylt að sinna umræðunni í samfélaginu, nema úr ræðustól á alþingi. Þegar ekki er þingfundur, er alger þögn í flokknum. Þögn um allar helgar, allar nefndavikur, öll frí, öll sumur. Sama er að segja um Samfylkinguna, nema þar er enginn Björn Valur. Fyrir nokkrum árum hömuðust menningarvitar flokksins á fésbók. Nú er öll umræðan á blogginu og fésbókinni í höndum flokkslausra, sem daðra helzt við Pírata. Þögn fimmflokksins er ærandi.
Bíll á hvern hjólamann

Christchurch í Nýja-Sjálandi hefur sinn Savonarola í borgarstjórn eins og okkar Reykjavík. Leggur þar hundruð milljóna í hvern götustubb til að þrengja hann, fækka akreinum og leggja hjólreiðabrautir. Eins og á Hofsvallagötu, Borgartúni og Grensásvegi. Að því er virðist til að hindra slysin, sem þó höfðu þar engin orðið. Í Christchurch er háskóli og þar er prófessor Glenn

BOYLE, sem kannaði kostnaðinn við hugsjón Savonarola. Fann út, að þessi aukning reiðhjólaumferðar þar í borg kostaði svo mikið, að ódýrara hefði verið að gefa öllum hjólamönnum bíl af tegundinni Suzuki Altos. Einn bíl á hvern. Margir hefðu frekar þegið bílinn.
Næsti bær við himnaríki

Með hjálp fjölmiðla básúna umbar ríkisstjórnarinnar velsæld þrælanna. Skuldir þeirra minna í sífellu, þeir hafa það næstum bezt í heimi, eru hamingjuríkastir allra. Svo ekki sé minnst á ljúfu launin, sem eru nærri bezt í heiminum. Þessu er ekki beint að þeim helmingi þjóðarinnar, sem veit á eigin skinni, að þetta passar ekki. Því er beint að yfirstéttinni, svo að hún hafi ekki samvizkubit af kúgun þrælanna. Greifarnir eru að þétta raðirnar í vörn sinni gegn kröfum um bætt lífskjör. Og greifarnir trúa þessu enn, þótt þrælarnir sæki kröfur fast með verkfalli tugþúsunda. Veruleikinn sækir að sýndarveruleika blaðurfulltrúa.