arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ávísun á vonbrigði

Ágætir kosningaþættir sjónvarps hafa einn galla. Stuðla að þeirri ímynd, að þjóðmál snúist um kosningaloforð. Hversu oft hafa slík loforð verið efnd? Að svo miklu leyti sem flokkar hafa fortíð er miklu skynsamlegra að horfa á verkin. Flokkar geta lofað öllu fögru, þótt engir fari með himinskautum á borð við Framsókn. Nær er að kynnast Framsókn með því að skoða verk hennar. Skoða ábyrgð hennar á fjármálakerfi hrunsins og ofkeyrðum húsnæðislánum. Muna eftir ferð Sigmundar Davíðs til Noregs til að ná í glás af milljörðum, sem reyndust ekki vera til. Atkvæði greitt Framsókn er ávísun á vonbrigði.
Örþrifaráð á lokaspretti

Ef Bjarni Benediktsson gefst upp fyrir Hönnu Birnu Kristjánsdóttur, verður hann að píslarvotti. Hér á landi verða taparar ævinlega píslarvottar. Menn fara að muna eftir mannkostum Bjarna og pólitískir andstæðingar munu kynda undir. Hanna Birna verður sökuð um að slátra Bjarna á viðkvæmri stund, á svonefndu kortéri fyrir kosningar. Ekki mun duga að skipta um hest í miðri á og Hönnu Birnu verður kennt um ósigurinn. Reiðin í garð Bjarna mun að nokkru leyti yfirfærast á hana, gera henni erfitt fyrir í framhaldinu. Illskást er því að forðast að grípa til örþrifaráða síðustu metra kosningabaráttunnar.
Frá öðru sólkerfi

Sigurður Már Jónsson skrapp hingað frá öðru sólkerfi og gaf sér tíma til að skrifa grein á mbl.is. Fjallar hún um mengunarvandann í Þingvallavatni og Mývatni og tengir hann helzt við ferðaþjónustu. Hefði hann skroppið hingað oftar frá sólkerfi sínu, hefði hann kannski vitað, að Nesjavallavirkjun er við Þingvallavatn og að til skamms tíma var Kísiliðjan við Mývatn. Ítrekað hefur komið fram, að þessar tvær stofnanir séu líklegustu mengunarvaldarnir. Kísiliðjan skaðaði vatnsbotninn í Mývatni og Nesjavallavirkjun dælir sífellt heitu affallsvatni með margvíslegum skaðsemdarefnum í Þingvallavatn.
Leynisamningurinn

Leynisamningur Össurar Skarphéðinssonar við Kína er hættulegur, annars væri hann ekki leynisamningur. Arfur frá þeim tíma, þegar hrokagikkir á kontórum töldu sig geta skuldbundið heilar þjóðir í laumi. Var hægt í gamla daga, en er ekki lengur unnt. Nú vill fólk, að lýðræði sé gegnsætt. Hafnar því, að Össur geti skuldbundið þjóðina um atriði, sem eru svo skuggaleg, að enginn má fá að vita um þau. Leynisamningur Össurar er að sjálfsögðu ólöglegur og verður ógiltur, þegar hann hrekst úr ráðuneytinu. Einnig er samningurinn viðbótarástæða fyrir því að kjósa ekki Samfylkinguna í lok mánaðarins.
Perón vor og Napóleon

Sagnfræði er skemmtileg dægradvöl. Nútíminn á sér hliðstæður í fortíðinni. Franska byltingin byrjaði í lýðræði, en endaði í Napóleon, sem olli falli nokkurra kynslóða Frakka í styrjöldum. Íslenzka búsáhaldabyltingin byrjaði í lýðræði, gekk lengi fyrir tali um stjórnarskrá, en endar í silfurskeiðungi. Sem á hundruð milljóna, veit ekkert um hlutskipti alþýðu og notar ráðgjafa úr fjármálabraskinu. Lofar að gefa eigendum íbúða glás af peningum eins og Juan Perón lofaði og olli þannig áratuga harmsögu og hruni Argentínu. Eins og Framsókn olli með baráttu sinni fyrir ofurlánum, sem knésettu alþýðuna.
Þingmenn nýflokkanna

Pírötum gengur vel, komnir í fjóra þingmenn samkvæmt könnunum. Þeir fara hærra, ég vona að þeir fari upp í átta. Lýðræðisvaktin veldur mér hins vegar vonbrigðum. Hún læðist of hægt upp skalann. Samt með góða frambjóðendur og fer að mínu viti upp í þingmannafylgi. Hefði viljað sjá líka hana með átta þingmenn. Dögun situr föst nærri botni með Hægri grænum og er nánast kulnuð von, því að Framsókn á öll fíflin. Önnur nýframboð eru ekki í myndinni, enda eru þau aðeins yfirlýsingar um sérstöðu. Fái nýframboð alls sextán þingmenn, má það kallast þolanlegt hjá þursaþjóð, sem þekkir ekki sinn vitjunartíma.
Lagatæknar rústa dómskerfi

Dómskerfið er í rúst, takist Gesti Jónssyni og Ragnari H. Hall lagatæknum að tefja mál með því að neita að mæta. Kerfið má ekki við miklu, fyrirlitning á dómurum hefur farið vaxandi. Dómarar hafa dæmt fjármálabófa með hálsbindi í brot af refsingum, sem alþýðumenn þurfa að sæta. Hafa jafnvel dæmt ríkið til að greiða málskostnað fyrir dæmda bankabófa. Geti Gestur og Ragnar vafið dómskerfinu um fingur sér, er það áminning til kjósenda, að staða þjóðmála sé enn í megnasta ólagi. Uppgjörinu við hrunið sé ekki lokið og verði ekki lokið. Kjósendur þurfa að mæta þessu með því að skipta út bófunum á Alþingi.
Blóðþyrstar yfirlýsingar

Æsingurinn í Norður-Kóreu gagnast Bandaríkjunum til skamms tíma. Treystir hernaðarbandalag þeirra við Suður-Kóreu og Japan. Gerir þeim kleift að auka hernaðarmátt sinn í Austur-Asíu á kostnað Kína, hins trega stuðningsaðila Norður-Kóreu. Enda geta þau skotið niður eldflaugar frá Norður-Kóreu í tæka tíð. Fækkun í herliði Bandaríkjanna í Afganistan gerir þeim kleift að beina meiri herbúnaði að Norður-Kóreu. Munu samt ekki sæta gagnrýni vegna þessa, yfirlýsingar Norður-Kóreu eru svo furðulega æstar og beinlínis blóðþyrstar. Verða varla túlkaðar á annan veg en þann, að þar sé geðsjúklingur á ferli.
Þjóðin er bara svona

Tilgangslaust er að ergja sig út af ákvörðun þjóðarinnar um að halla sér að landsins liprasta sölumanni snákaolíu, Framsókn. Meirihluti þjóðarinnar sér ekki út fyrir box fjórflokksins. Þarf að refsa annars vegar Samfylkingunni og Vinstri grænum og hins vegar Sjálfstæðisflokknum. Við megum ekki gleyma, að aldagamall skortur á gegnsæi hefur gert meirihluta fólks ókleift að átta sig á lýðræði. Jákvætt er, að þriðjungur þjóðarinnar hefur augun opin. Þess er að vænta, að drjúgur hluti hans greiði einhverjum nýflokki atkvæði sitt. Þannig verða kosningarnar 27. apríl nokkurs virði, til langs tíma litið.
Bófahasar lagatækna

Kræfir lagatæknar bankstera Kaupþings ætla að hleypa upp réttarhöldum í máli Sigurðar Einarssonar og Hreiðars Más Sigurðssonar. Skrópa í aðalmeðferðina, nota síðan verjendaskort bankstera til að fá málinu spillt. Áður voru þeir búnir að afreka að bera málaferlin saman við Ciesielski-málið. Annars vegar eru stórhveli með hirð okkar kræfustu lagatækna og hins vegar voru bláfátæk ungmenni með dómkvaddan verjanda. Það er aldeilis aðstöðumunur. Ljóst er, að málið fer illa hjá banksterunum, nema þeim Gesti Jónssyni og Ragnari H. Hall takist að finna enn frumlegri króka en notuð voru við vörnina í Baugsmálinu.
Skiptingin skiptir engu

Engu máli skiptir, hvernig fylgið skiptist milli Flokksins og Framsóknar. Hvernig sem þenkjandi minnihluti þjóðarinnar rembist og ragnar, þeim mun ljósara er, að bófaflokkarnir munu ráða. Annað hvort undir forsæti Flokksins eða Framsóknar. Hvor tveggja mun fyrst og fremst gæta hagsmuna kvótagreifa og auðstéttar. Munu svæfa nýja stjórnarskrá og halda kerfinu lokuðu og læstu fyrir almenning. Að þessu sinni lýgur Framsókn lipurra en Flokkurinn, sem játar fækkun skattþrepa og niðurskurð velferðar. Framsókn hefur vit á að lofa öllu fögru og samkvæmt venju fagnar lýðurinn Nígeríubréfinu ótæpilega.
Húsavík í ruglinu

Húsvíkingar þurfa að fara að gá að sér. Verða að hreinsa til eins og aðrir, sem hafa gert fúl mistök. Fyrrverandi bæjarstjóri þarf að fara að átta sig og vitgrannur presturinn líka. Hætta að bulla út í eitt. Listi nauðgunarvina er engin ný frétt, hefur lengi gefið málsaðilum tækifæri til að endurskoða viðhorf sitt. Húsvíkingar eru of oft í fréttum út af rugli og græðgi, til dæmis um meðferð Þeistareykja, Gjástykkis og Bjarnarflags. Þar hefur verið sama ruglið ráðandi og í afstöðu þeirra til nauðgunarinnar, sem fjallað var um í Kastljósi í gær. Húsvíkingar þurfa að biðjast afsökunar. Í einlægni.
Fortíðin hvarf snöggt

Á vefsíðu Framsóknar er fortíðin skyndilega horfin. Ekkert er þar lengur að finna eldra en frá marz 2009. Strikað er út minnisstætt grobb Framsóknar út af 90% lánunum, sem tröllriðu þjóðfélaginu. Framtak flokksins varð til, að fólk reisti sér hurðarás um öxl og getur ekki borgað lánin. Því er eðlilegt, að Framsókn vilji núna afskrifa þessa dauðasynd sína. Framsókn ætti auðvitað sjálf að borga brúsann. Gallinn er, að skattgreiðendur verða látnir gera það, þegar millispilið um “hrægammasjóðina” og lífeyrissjóðina hefur gengið sér til húðar. Aldrei er Framsókn of sein að strika út glæsta fortíð sína.
Mislukkað bragð lagatækna

Tveir lagatæknar endurtaka leikinn úr Baugsmálinu. Þá töfðu verjendur málið eins lengi og framast var unnt. Heimtuðu síðan mildari dóm út af töfunum. Dómari sá að þessu sinni við gamalkunnu bragði Gests Jónssonar og Ragnars H. Hall. Þeir sögðu sig frá AlThani-máli Sigurðar Einarssonar og Hreiðars Más Sigurðssonar Kaupþingsstjóra. Dómarinn neitaði að taka afsögnina gilda og heldur málinu áfram án frekari tafa. Gestur hefur mikla reynslu af töfum úr Baugsmálinu og mun vafalaust reyna ný brögð til að tefja fyrir framgangi réttvísinnar. Síðan verða tafir verjenda notaðar til að heimta mildari dóm.
Einfaldar fylgissveiflur

Fróðlegt graf í Fréttablaðinu sýnir færslu fylgis milli flokka. Sýnir vel, að mikill hluti fylgisaukningar Framsóknar kemur frá Sjálfstæðisflokknum og fer ekkert annað, nema þá til baka. Sýnir líka, að Björt framtíð dregur frá Samfylkingu og Píratar frá Vinstri grænum. Aðrar hreyfingar eru óverulegar. Að baki er sú staðreynd, að fylgi við nýja stjórnarskrá og aukið gegnsæi er einkum hjá fyrri kjósendum Samfylkingar og Vinstri grænna. Hægra fólk hefur takmarkaðan áhuga á slíku. Önnur könnun leiddi um helgina í ljós, að flestir kjósendur hafa áhuga á íbúðaskuldum fólks, heilbrigðismálum og atvinnumálum.
Árásin á heimilin

Erfitt verður fyrir Sjálfstæðisflokkinn að reka kosningastefnu, sem felur í sér augljósa árás á heimili landsins. Niðurskurður velferðar af völdum hrunsins er orðinn nægur. Þurfum ekki hrunflokk til að magna hann enn frekar. Ennfremur er skattstig hátekjumanna og stórfyrirtækja skammarlega lágt í vestrænum samanburði. Þurfum ekki hrunflokk til að lækka þetta lága skattstig. Vitum, að það verður á kostnað smælingja. Svigrúm skortir til að predika villtustu drauma Hannesar Hólmsteins og Davíðs Oddssonar um paradís kvótagreifa og slíkra Tortólagreifa. Flestum er ljóst, að græðgisstefnan er löngu sprungin.
Vændi er flókið

Erlendar rannsóknir sýna, að vændi er flóknara en okkur er sagt. Til er götuvændi, húsavændi og símavændi. Vændi heimafólks og aðfluttra. Vændi á vegum mansala og bófaflokka, vændi á vegum alfonsa og svo sjálfstætt vændi. Fyrir stríð var sjálfstætt vændi í heimahúsum langalgengasta form vændis á meginlandi Evrópu. Í seinni tíð hafa umsvif bófa aukizt, vegna glæpavæðingar hugtaksins vændi. Enn er þó staðan sú, að vændi er mest stundað af fólki, sem rekur sig sjálft til að þéna pening. Aðgerðir gegn vændi mega ekki skaða hagsmuni sjálfstæðra kynlífssala. Um þetta var fjallað í seríunni “Höllinni”.
Helferð þjóðarinnar

Um þriðjungur kjósenda hefur lært eitthvað af hruninu og leitar í von til nýrra stjórnmálaflokka. Flóttafólkið úr Sjálfstæðisflokknum hefur ekkert lært. Enda fær það sér einnar nætur stað í Framsókn, sem er enn spilltari en þess eigin flokkur. Slíkt fólk sér ekki, að rætur vandræða þjóðarinnar er að finna í langvinnum helmingaskiptum Framsóknar og Flokksins. Sér ekki, að þessi vandræði mögnuðust í gerræði Davíðs Oddssonar. Áttar sig ekki á, að hér vantar helztu forsendur lýðræðis, gegnsæi og ábyrgð. Svipuð meinloka réð eins furðulegri helferð vinstri stjórnarinnar út af borði pólitískra áhrifa.
Flóttafólkið kemur aftur

Flóttafólkið úr Sjálfstæðisflokknum er ekki á leið til vinstri og enn síður á leið út úr boxi fjórflokks. Slíkar hugsanir væru þessu fólki óbærilegar. Íhaldsfólk, húsbóndahollt og ekki gefið fyrir sjálfstæðar hugsanir. Leiðist hjalið um að græða á daginn og grilla á kvöldin og hafnar heimspekinni um, að græðgin sé góð. Vill fá gamla flokkinn sinn aftur eins og hann var fyrir yfirtöku hrunverja og glæframanna, kvótagreifa og spekúlanta. Langferðin til Framsóknar er lengsta pólitíska þrautaganga, sem það getur hugsað sér. Kemur til baka, þegar það telur sér trú um, að allt sé orðið eins og það áður var.
Framsókn skuldar heimilunum

Fyrir kosningarnar 2003 lofaði Framsókn 90% húsnæðislánum og stóð aldrei þessu vant við loforðið. Afleiðingin var, að fólk byggði eða keypti langt um efni fram og lenti svo í vandræðum í hruninu. Þannig ber Framsókn þunga ábyrgð á ástandinu, sem hún ætlar nú að velta yfir á ótilgreindan aðila. Sá aðili er stundum kallaður hrægammasjóðir, stundum lífeyrissjóðir, en er í raun skattgreiðandinn. Miklu nær er, að Framsókn borgi sjálf tjónið af gömlu kosningaloforði sínu. Sem hún var enn að grobbast af á heimasíðu sinni um páskana. Ofur-skuldsetning fólks er bein afleiðing Framsóknarflokksins.
Ræðugreifi 1146 mínútna

Sérfræðingur Sjálfstæðisflokksins í innblásnum skattframtölum er ræðugreifi. Á nýafstöðnu þingi flutti Ásbjörn Óttarsson hundraðogellefu ræður og gerði þrjúhundruð athugasemdir. Í þetta notaði hann 1146 mínútur, nítján stundir. Ekki er vitað, hversu mörg orðin voru, en hitt er ljóst, að ekkert þeirra er minnisstætt. Það heitir á íslenzku að vera froðusnakkur. Málþóf Flokksins og Framsóknar á alþingi fólst í að tala endalaust um, að tala þurfi um mál. En alls ekki í að tala um hin sömu mál. Rynni froðan eins linnulaust úr öðrum þingmönnum í Flokknum og Framsókn, dygðu ekki 24 tímar á hverjum sólarhring.
Árni Páll verði lánaður

Páll Vilhjálmsson evrópuvinur birti í morgun sniðuga hugmynd. Hún gæti leyst fjölbreyttan vanda systurflokkanna Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar á einu bretti. Flokkurinn fái Árna Pál Árnason lánaðan sem formann og losni um leið við Bjarna Benediktsson hrunverja. Flokkarnir verði sameinaðir undir stefnu Árna Páls, sem vill gæta hagsmuna banka og bankstera. Hinn flokkurinn leggi hagsmuni kvótagreifa og auðmanna í púkkið. Og við höfum fengið þennan líka frábæra flokk alþjóðlegrar fjármagnshyggju. “Leyfum auðnum að sáldrast niður til aumingjanna”, gæti verið slagorðið. Og “Auðstétt standi með auðstétt”.
Fékk að leiðrétta sig

Sigríður Dögg Auðunsdóttir gekk eins langt og blaðamenn mega gera til að gæta hagsmuna viðmælanda síns. Hún sendi Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni ekki aðeins til skoðunar beinar tilvitnanir í orð hans, heldur einnig óbeinar tilvitnanir. Þar sem ég þekki til, mega blaðamenn ekki senda viðmælendum annan texta í grein. Þeir geta þannig endurskoðað eigin orð, en ekki tekið stjórn á greininni. Breytingar Sigmundar Davíðs voru teknar inn. Líklega telur hann, að þetta eigi að vera eins og í gamla daga. Þá sömdu pólitískir himnafeður eins og Eysteinn Jónsson sjálfir spurningar blaðamanna.
Andvana kjósendur ráfa

Ekkert breytist, þótt hálfur Sjálfstæðisflokkurinn flytjist yfir í Framsókn. Þetta eru sérhagsmunaflokkar og Framsókn er frekar þrengri, ef eitthvað er. Flokkarnir voru báðir á þingi andvígir þjóðareign auðlinda í stjórnarskrá. Sjálfstæðisflokkurinn gætir hagsmuna kvótagreifa og auðstéttarinnar gegn þjóðinni. Framsókn gætir hagsmuna hluta kvótagreifa og hluta auðstéttarinnar gegn þjóðinni. Tillögur Sjálfstæðisflokksins um skattalækkun snúast bara um skattalækkun þeirra bezt settu með fækkun skattþrepa. Þjóðin hefur ekki hið minnsta gagn af ráfi andvana kjósenda milli tveggja valinkunnra bófaflokka.
Sigurvissan hefndi sín

Misjöfn gæfa Sjálfstæðisflokks og Framsóknar þessa dagana stafar af óhófi í sjálfstrausti Flokksins fram eftir vetri. Hann var viss um stjórnarforustu sína eftir kosningar og hirti ekki nóg um að blekkja kjósendur. Sagði ekki bara hreint út, að hann væri andvígur þjóðareign auðlinda í stjórnarskrá. Það sagði Framsókn raunar líka á þingi, en lofaði samt þjóðareign auðlinda í kosningastefnuskrá. Það borgar sig að vera loðinn og opinn í alla enda. En Sjálfstæðisflokkurinn heimtar líka lægri skatta á þá, sem hafa breiðust bök, hátekjufólkið og stórfyrirtækin. Fyrir slíku er ekki hljómgrunnur kjósenda.
Yndisleg skoðanakönnun

Ljúft væri, ef Sjálfstæðisflokkurinn fengi 18% atkvæða í kosningunum eins og Fréttablaðið segir í dag. Syndir hans eru svo þungar, að hann á skilið að hverfa af skákborði stjórnmálanna. Einnig væri frábært, ef Framsókn fengi nærri hreinan meirihluta, því að þjóðin á ekki betra skilið. Hún hefur ætíð hagað sér pólitískt eins og fáviti og gerir það enn. Samt er fullt af nýjum framboðum með frambærilegra fólki en gamli fjórflokkurinn og varadekk hans bjóða. Samkvæmt tölum Fréttablaðsins koma Píratar að þingmönnum. Það færir okkur þó von um, að sumir geti hugsað út fyrir svartan kassa fjórflokksins.
Komast upp með þvætting

Svonefndir málefnaumræðuþættir sjónvarps vegna kosninganna eru gott dæmi um uppgjöf fjölmiðla gagnvart þvættingi stjórnmálaflokka. Þeir eiga auðvitað að dæmast eftir gerðum sínum fremur en orðum, sem eru afar ódýr. Eins og aðrir hagsmunaaðilar fá flokkarnir að lýsa sér með fögrum orðum, sem eiga ekkert skylt við veruleikann. Framsókn lofar þjóðareign auðlinda eftir kosningar, en berst samt hart á þingi gegn þjóðareign auðlinda. Þegar stjórnmálaflokkar slá fram bulli um stefnu sína, eiga blaðamenn að geta spurt þá, hverju sæti, að orð og gerðir fari ekki saman. Enginn á að komast upp með tóman þvætting.
Skúbb aldarinnar

Skúbb aldarinnar er birting lista heimsins mestu skattsvikara og stórþjófa, svo og upphæðirnar, sem þeir hafa stungið undan. Þetta eru meiri fréttir en tölvupóstar bandarískrar utanríkisþjónustu. Að baki lekans er

Alþjóðasamband rannsóknablaðamanna, ICIJ. Birting verður næstu daga í Guardian, Washington Post, BBC og Le Monde. Á listunum eru flestir greifanna, sem bera ábyrgð á sjóðþurrð heimsviðskipta og tilheyrandi kreppum. Við bíðum frétta af nöfnum Íslendinga í hinum fríða hópi. Í framhaldinu neyðast vestrænar ríkisstjórnir til alþjóðlegrar herferðar gegn skattaskjólum, skattsvikum og stórþjófum.
Dómarar hlífa fínimönnum

Enn eitt dæmið um, að dómarar eru ekki starfi sínu vaxnir. Líta mildum augum á glæpi fínimanna, en stinga rónum inn fyrir bjórþjófnað. Nýjasta aðferðin við að hlífa fínimönnum er að láta málskostnað þeirra falla á ríkissjóð, þótt þeir séu dæmdir sekir. Þannig sluppu stjórar Glitnis vel í dag, Lárus Welding græddi fimm milljónir og Guðmundur Hjaltason fjórar. Þeir sluppu að mestu með skilorð, þótt bjórþjófar geri það ekki. Dómarar telja líka, að hver stolinn milljarður fínimanna jafngildi hverjum þúsundkalli hjá rónum, sem stela sér til drykkjar. Íslenzkir dómarar eru með afbrigðum stéttvísir.
Engar stjörnur á Íslandi

Samkvæmt Michelin er Japan matgæðingaland heimsins númer eitt með 32 þriggja stjörnu veitingahús. Næst kemur Frakkland með 25 þriggja stjörnu staði. Svo koma Bandaríkin langt á eftir með 11 þriggja stjörnu hús og Þýzkaland með 10 þriggja stjörnu staði. Af þessu leiðir, að Tokyo er matarhöfuðborg heimsins með 16 þriggja stjörnu veitingahús. Síðan kemur París með 10 þriggja stjörnu hús. Nokkrar minna þekktar borgir hafa tiltölulega mörg þriggja stjörnu hús; Kyoto í Japan með sjö, Bruges í Belgíu og San Sebastian á Spáni með þrjú hvort og Baiersbronn í Þýzkalandi með tvö. Engar stjörnur eru á Íslandi.
Rifrildi háskólakennara

Væri ég fjárgæzlumaður á borð við Birgi Þór Runólfsson, mundi ég láta lítið fyrir mér fara í nokkur ár. Vont er að þurfa að láta bankana afskrifa hálfan milljarð hjá fyrirtæki sínu. Einkum er spurning, hvort rétt sé að gefa okkur og Seðlabankanum kredduföst ráð í hagfræði meðan afskriftirnar eru í fersku minni. Nærri daglega birtast strangtrúuð frjálshyggja Birgis Þórs á Eyjunni. Þar er allt dregið upp svart og hvítt, enginn veruleiki kemst þar að. Þar fyrir utan er athyglisvert, að kennarar við Háskóla Íslands eru framarlega í röð æstustu þrasara á veraldarvefnum. Er það þetta, sem kallast súpergaggó?
Hverfult fylgi ráfar

Eins og fleiri sakna ég kjósenda Framsóknar meðal þeirra, sem ég þekki, og sakna þeirra líka í bloggi og fésbók. Einhvers staðar hlýtur rosafylgið að fela sig, það getur ekki allt ráfað úti á túni. Virðast vera kjósendur, sem láta lítið fyrir sér fara. Sennilega er stærsti hlutinn sjálfstæðismenn, sem eru ósáttir við gamla flokkinn sinn, skrítin málefni hans og áherzlur. Fara beina leið til baka, þegar Flokkurinn gefur kost á því. Þannig má líta á ofurfylgi Framsóknar sem lánsfylgi frá Sjálfstæðisflokknum. Þjóðina skiptir hins vegar engu hvorn bófaflokkinn þessir kjósendur styðja hverju sinni.
Þeir nýju fá rödd

Af þjóðarpúlsinum sé ég, að tvö af nýju framboðunum eru að byrja að hreyfast upp. Því miður er púlsinn tekinn samfellt yfir heilan mánuð, svo að hluti af upplýsingunum er of gamall. Nær illa páskasveiflunni, vanmetur hana. Píratar og Lýðræðisvaktin fá örugglega þingmenn og enn er von bæði í Hægri grænum og Dögun. Önnur ný framboð eru vonlítil enn sem komið er. Stjórnarflokkarnir eru sem fyrr í botni og Framsókn rakar fylgi frá Flokknum. Flest bendir til helmingaskiptastjórnar öldnu bófaflokkanna undir forustu silfurskeiðunganna. Nýju flokkarnir fá bara rödd á Alþingi, en engin völd. Svona er þjóðin bara.
Umræða um Nígeríubréf

Góð var sjónvarpsumræða flokksformanna í gærkvöldi. Formenn nýju flokkanna komu yfirleitt vel fyrir. Vonandi hraðar fundurinn fylgisaukningu þeirra, sem var að byrja að taka við sér um páskana. Að öðru leyti fór umræðan fyrir ofan garð og neðan. Fólk heyrði þó, hvernig menn segjast munu galdra kanínur upp úr hatti fyrir heimilin. Meiningin er að framleiða hundruð milljarða með sjónhverfingum að hætti Framsóknar. Hinir flokkarnir hafa uppgötvað, að mest fylgi fæst með því að gefa út slík Nígeríubréf. Fátt gleður marga kjósendur meira en að fá send slík bréf, þótt bitur reynsla eigi að segja þeim annað.
Grænan flokk vantar

Okkur vantar grænan flokk, sem ver landið og þjóðina fyrir ofstæki stóriðju, Landsvirkjunar, HS Orku og kjördæmapots. Fráfarandi formaður vinstri grænna gengur fram fyrir skjöldu að knýja fram ríkisstyrk til stóriðju á Húsavík. Í meðlag Steingríms eiga að fara þrír og hálfur milljarðar skattgreiðenda. Án tillits til áhrifa orkuvers í Bjarnarflagi á Mývatn og á verðgildi vatnsins sem miðstöðvar ferðaþjónustu. Þetta er svo vitlaust og vanhugsað, að jaðrar við geðveiki. Vinstri grænir eru því ekki grænir fremur en aðrir flokkar hér á landi. Við þurfum flokk, sem berst fyrir nýju umhverfismati við Mývatn.
Étum brauð og eigum það

Í þjóðfélagi fáráðlinga er sniðugt að leysa mál með því að afnema eignarétt vondra eigenda. Því er hampað orðunum vogunarsjóður og hrægammasjóður. Til að sýna fram á, að rétt sé að leysa skuldavanda á kostnað þeirra. Skrítið er, að hinir sömu snjöllu sjónhverfingamenn flagga einnig hugmyndum um að efla hagvöxt, soga hingað erlent lánsfé. Til að reisa orkuver fyrir stóriðju við Húsavík og Keflavík, til að bora göng í Vaðlaheiði, til að reisa spítala í Reykjavík. Spyrja má, hvort erlent lánsfé fáist í kjölfar eignaupptöku. Þá muldra þeir um lífeyrissjóðina, telja rétt að hirða líka eignir sjóðfélaga.
Ríkir gegn fátækum

“Flestir af þeim sem stjórna okkur eru sjálfhverfir fábjánar. … Við erum einfaldlega að upplifa efnahagslegan hernað ríkra gegn fátækum.” Segir einn þekktasti blaðamaður Guardian um áform ríkisstjórnar Breta. Íhaldsflokkurinn og Frjálslyndir hyggjast lækka skatta á hátekjufólki og spara á móti velferð á borð við húsaleigubætur og velferðarbætur. Í stíl við harða stefnu hægri hugmyndafræðinga á Vesturlöndum. Þetta mun koma sterkt til álita hér, þegar Sjálfstæðisflokkurinn og Framsókn taka völdin í vor. Fæddir með silfurskeið í munni halda formenn, að auður hátekjufólks sáldrist niður til fátækra.
Kaloríusnautt lúxusfæði

Var oft í Frakklandi á níunda tug síðustu aldar. Skrifaði meira að segja bók um hótel og matarhús í París. Hrifnastur af Alain Senderens á Archestrate, síðar á Lucas Carton, með nýja útfærslu á franskri hefð. Var víðar í Frans, kom þrisvar til Poul Bocuse í Collonges, þótti lítið til koma. Meira vit var í Marc Haeberlin í Illhausern og einkum í Roger Vergé í myllunni í Mougins. Þetta voru broddar nýfrönsku matreiðslunnar. Lengst gekk Michel Guérard í Eugénie-les-Bains, sem stofnaði Cuisine minceur með hóflegum kaloríum. Bók hans: “La Grande Cuisine minceur” var frábær bylting í nútíma mateiðslu.
Kurteisi betri en bandalag

Kosningabandalag nýflokka er síðbúin hugmynd, þegar kosning utankjörstaðar er þegar hafin. Hún getur strandað á sérvizku kjörstjórna hér og þar, sem taka hóflegt mark á leiðbeiningum ráðuneytis. Vissara er fyrir nýflokkana að halda sínu striki, hver undir sínu merki. Vinna á þeim grundvelli, sem þegar er mótaður. Ekkert hindrar nýflokkana í að gæta hófs í innbyrðis átökum í kosningabaráttu. Sameiginlegur óvinur er fjórflokkurinn, sem heldur þjóðinni í gíslingu. Almenn kurteisi í garð hver annars í aðdraganda kosninganna er heppilegra leiðarljós nýflokka. Gefur þeim annað yfirbragð en fjórflokksins.