arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Ný og öðruvísi kosning

Ógilding stjórnlagaþingskosninga er mikið áfall. Kjörnir fulltrúar flestir voru vel til þess fallnir að semja nýja stjórnarskrá. En kjör þeirra hefur verið úrskurðað ógilt. Ekki dugir, að Alþingi reyni að skipa þá sömu 25 fulltrúa. Um það næst ekki eining á Alþingi. Sjálfstæðisflokkurinn bregður fæti fyrir það. Hins vegar má ekki taka stjórnlagaþingið af fólki. Því er nauðsynlegt að kjósa aftur og fara þá rétt að öllum tæknilegum atriðum. Ný kjörstjórn þarf að koma til skjalanna. Hún verður að hverfa frá þeim flókna og furðulega hætti, sem var við framkvæmd kosninganna og talningu atkvæða.
Ekki borga eina krónu

Ríkið má ekki borga krónu í sparisjóði, hvað þá tugi milljarða. Hefur raunar ekki heimild til þess samkvæmt fjárlögum. Ríkið má ekki borga krónu í aðra sjóði, hvað þá Byggðastofnun, sem eyðir bara peningunum í rugl. Hefur ekki heimild til þess samkvæmt fjárlögum. Ríkið má ekki heldur borga krónu í Sjóvá eða önnur tryggingafélög. Þau eru líka fjármálastofnanir. Hefur ekki heimild til þess samkvæmt fjárlögum. Það er sjúkleg hagstefna að standa á bremsunum gagnvart almenningi. Og grýta á sama tíma milljörðum og tugum milljarða í fjármálastofnanir. Þær eiga bara að rúlla eins og almenningur.
“Don’t pay”

Davíð Oddsson kann ekki ensku. Misskildi Rússa. Taldi hann segja: “You get thousand billion”. Misskildi brezka seðlabankastjórann. Taldi hann segja: “Dont pay”. Davíð heyrir bara það, sem hann vill heyra. Og viljinn ræður öllu, þegar hann hlustar á ensku. Honum hefur alltaf liðið illa á fundum erlendra stórmenna. Hann getur nefnilega ekki sagt sögurnar sínar á ensku. Auk þess komast slíkir greifar sjaldan til æðstu metorða á Vesturlöndum. Á fundum stórmenna var Davíð súr á svipinn eins og fiskur á þurru landi. Fullyrðingar hans um innihald þess, sem erlendir segja, eru einskis virði.
Furðufuglar vinnumarkaðarins

Furðufuglar vinnumarkaðarins halda sig vera pólitíkusa. Setja á oddinn mál, sem koma kjarasamningum lítið við. Samtök atvinnurekenda eru með verndun kvótagreifa á heilanum. Samtök verkalýðsrekenda eru með almannatryggingar á heilanum. Ég hélt, að samningar ættu að snúast um kaup og kjör. Svo er ekki. Í upphafi viðræðna hóta menn að semja alls ekki. Bara út af hliðarmálum, sem varða ekki launafólk og smáfyrirtæki. Það kann ekki góðri lukku að stýra að taka kjarasamninga í gíslingu pólitískra stefnumála. Verstur er þáttur Samtaka atvinnulífsins, er hefur tekið að sér pólitíska forustu sérhagsmuna.
Eftirlitið er mikilvægt

Nóbelsverðlaunahafinn

Paul Krugman segir í New York Times í morgun, að menn séu ekki að læra af kreppunni. Hefði átt að sýna vestrænum ráðamönnum, að markaðshagkerfið sé ófært um að hafa eftirlit með sjálfu sér. Bezt hafi tekizt til í Þýzkalandi, þar sem eftirlit er strangt. Hann gagnrýnir áherzlu á fjármálafyrirtæki og stuðning við þess háttar fyrirtæki. Sem framleiða ekki, heldur velta peningum fram og aftur. Þannig var einmitt íslenzka hrunið: Ekkert eftirlit og of mikið eignarhalds- og víxlara-hagkerfi. Eftir hrun trúir ný ríkisstjórn samt á mikilvægi gagnslausra fjármálafyrirtækja.
Brúuðu árnar með krapa

Austdælingar í Skagafirði bjuggu til vetrarbrýr á Austari-Jökulsá. Vaður úr hrosshári var strengdur þvert yfir ár neðan til á hyljum, þannig að hann rétt snerti vatnsborðið, Krapaburður staðnæmdist við strenginn, fraus saman og varð að manngengum ís. Sjálfsagt hefur þetta tíðkast líka í öðrum sýslum. Veturinn var stundum bezti samgöngutíminn, áður en brýr komu til skjalanna. Kolófær stórfljót voru ísi lögð síðvetrar og þá var stundum hægt að ríða þau endilöng. Varningur úr kaupstað var dreginn á sleðum, þegar harðfenni var. Dæmi voru um, að timbur væri dregið yfir Drangajökul að vetrarlagi.
Hagsmunasamtök pólitíkusa

Mikael M. Karlsson prófessor skilgreinir stjórnmálaflokka sem hagsmunasamtök stjórnmálamanna. Við skynjum á andartaki, að þetta er rétt skilgreining. Flokkarnir eru ekki baráttutæki almennings eða hugmynda. Þeir snúast um að halda lífi og útvega umbjóðendum sínum völd og peninga. Þess vegna tölum við um fjórflokkinn. Með því erum við að segja, að í stórum dráttum eru þeir sami grautur í sömu skál. Við sjáum líka, að líf flokka heldur áfram eftir hrun eins og ekkert hafi gerzt. Sjálfstæðisflokkurinn rífur hvarvetna kjaft, þótt hann sé höfuðpaur í hruninu. Og það skilja kjósendur hans alls ekki.
Herferðin gegn þjóðaratkvæði

Mistekizt hefur herferð Evrópuandstæðinga gegn þjóðaratkvæðagreiðslunni um aðild að Evrópusambandinu. Andstæðingar aðildar skiptast nú í tvo jafna hópa. Þá, sem eru andvígir aðild OG atkvæðagreiðslu um aðild. Og þá hógværu, sem vilja láta atkvæðagreiðslu skera úr. Raskar að vísu ekki meirihluta gegn aðildinni, en laskar meirihlutann eigi að síður. Andstæðingar aðildar hefðu náð betri samstöðu, hefðu þeir sætt sig við viðræður. Hverjar sem þær eru, aðildar-, aðlögunar- eða afvötnunarviðræður. Ég tel það síðasta, enda vilja landbúnaðar- og sjávarútvegsráðuneytin ekki láta breyta sér í ráðuneyti.
Græðgiskarlar Samfylkingarinnar

Vigdís Hauksdóttir, þingmaður Framsóknar, hefur birt lista yfir gæludýr Samfylkingarinnar, sem koma úr toppstöðum Landsbankans sáluga. Þar eru nöfn eins og Ingvi Örn Kristinsson, er krafðist 230 milljóna úr dánarbúi bankans. Græðgiskarlinn var þá aðstoðarmaður Árna Páls Árnasonar ráðherra að smíða lagagreinar um stuðning við græðgiskarla. Þar er líka Ársæll Hafsteinsson, sem Fjármálaeftirlitið rak úr skilanefnd Landsbankans. Græðgiskarlinn var samstundis ráðinn sérfræðingur nefndarinnar. Utan á Samfylkingunni, einkum Árna Páli, hanga nokkrir gerendur hrunsins, sem skaða flokkinn og þjóðina.
Samkeppni við Wikileaks

Wikileaks hefur fengið samkeppni. Fleiri blöð birta bandarísku leyniskjölin framhjá Wikileaks. Guardian er eitt þeirra, hafði áður forustu í blaðahópi Wikileaks. Hundruð þúsunda höfðu aðgang að leyniskjölunum. Því er ekki að undra, að leyndin leki á fleiri en einum stað. Viðbótin er kærkomin, því að Wikileaks var komið í tvenns konar ógöngur. Í fyrsta lagi er birtingin þar afar hæg. Aðeins hafa verið birt 2658 skjöl af hundruðum þúsunda. Með sama framhaldi tekur birtingin mörg ár. Í öðru lagi er birtingin verzlunarvara í samskiptum Julian Assange við Bandaríkjastjórn. Slíkt gengur auðvitað ekki.
Grátið yfir gráðugum

Áróðurinn þyngist fyrir aðstoð við fólk, sem tók lán til að borga stofnfé í sparisjóðum. Gengur svo langt, að grátið er yfir fólki, sem notaði reiðufé til að borga stofnfé. Dómarinn sagði, að allt þetta fólk hefði verið beitt blekkingum. Hefur kerfið reynt að krækja í sökudólgana? Nei, aldeilis ekki, ríkissaksóknari hætti við rannsókn á Spron. Það eru þá allar blekkingarnar. Stofnfjármálið minnir á Nígeríusvindl og aðrar aðferðir snákaolíu-sölumanna við að selja norðurljósin. Íslendingar eru ótrúlega flatir fyrir hugmyndum um, að þeir geti orðið millar út á alls ekki neitt. Ótrúlegt siðleysi fólks.
Fornöfn, miðnöfn og eftirnöfn

Rómverskir aðalsmenn hétu þremur nöfnum. Valið var um tólf fornöfn: Gaius, Gnaeus, Decimus, Flavius, Lucius, Marcus, Numerius, Publius, Quintus, Rufus, Sextus og Titus. Miðnafn fór svo eftir ættinni og eftirnafnið fjölskyldunni. Þannig hét frægur maður Gaius Julius Caesar. Oft voru öll nöfnin eins, t.d. Publius Cornelius Scipio. Þá þurfti að grípa til viðurnefna eins og norrænir menn gerðu fyrrum. Tveir þeirra voru kenndir við Afríku og kallaðir fjórða nafninu: Africanus. Faðirinn hét þá fimmta nafninu Maior og sonurinn Minor: Publius Cornelius Scipio Africanus Minor. Plebbar höfðu hvorki miðnafn né viðurnefni, hétu bara Gaius Marius.
Kíkir á blindu auga Valtýs

Hvernig væri ástandið, ef Valtýr Sigurðsson ríkissaksóknari væri í hlutverki sérstaks ríkissaksóknara? Þá væri þar allt í hönk. Valtýr hætti rannsókn á viðskiptum stjórnarmanna Sparisjóðs Reykjavíkur rétt fyrir hrunið. Sá ekki neitt athugavert í málinu. Samt var sjóðurinn eins og aðrir sparisjóðir keyrður úr velsæld yfir í gjaldþrot á tveimur árum. Það var gert með því að beita hugmyndafræði Péturs Blöndal alþingismanns: “Fé án hirðis”. Spron var mikilvægur þáttur í sjónhverfingum Exista. Valtýr er af gamla skólanum, sem telur, að gráðugir sjálfstæðismenn skuli vera friðhelgir fyrir rannsóknum.
Skógrækt á villigötum

Íslenzk skógrækt hefur löngum verið á villigötum. Að vísu er ekki lengur plantað ljótum barrskógi í fagra birkiskóga. En fyrst og fremst er plantað skógi í gróið land. Skógræktin kemur því að takmörkuðu gagni við að klæða landið gróðri. Skógur er að vísu mikilvægt tæki til að hamla gegn ofbeit og uppblæstri. En í baráttunni við sandinn og mölina er hefðbundin landgræðsla áhrifaríkari á fyrstu stigum málsins. Hvað sem síðar verður, þegar búið er að klæða meira af landinu. Lúpína er fín í hófi, en hefur verið ræktuð af óhóflegu offorsi. Hlægileg er reiði sumra skógræktarmanna út í verndarsinna.
Gagnslaus fundur í London

Forsætisráðherra Bretlands reynir að safna um sig ríkjum, sem hafa efasemdir um þætti í starfi Evrópusambandsins. David Cameron hélt fund með kollegum sínum frá Norðurlöndum og Eystrasaltslöndum. Eðlilegt er að gamalt stórveldi reyni að safna að sér fylgi. En honum mun ekki takast að nota þessi ríki til að efla Bretland í Evrópusambandinu. Þar ræður Þýzkaland ferð í auknum mæli. Er ríkast, bezt rekið og græðir mest. Aðstoð við eyðsluríkin byggist einkum á þýzkum framlögum. Þýzkaland hefur eins og Norðurlönd fundið betri blöndu félags- og gróðahyggju en Bretland, sem hangir fast utan á Bandaríkjunum.
Steingrímur segi af sér

Ef Eftirlitsstofnun Fríverzlunarsamtakanna dæmir aðstoð ríkisins við Sjóvá ólögmæta, verður Steingrímur J. Sigfússon að segja af sér. Hann hafði heldur ekki leyfi fjárveitingavaldsins til að brenna tólf milljörðum af skattfé í einkafyrirtæki. Fari tryggingafélag á hausinn, færa menn tryggingar sínar til annars félags. Og eru fulltryggðir þar frá fyrsta degi. Steingrímur var því ekki að gæta hagsmuna tryggingataka. Hann hafði heldur ekkert leyfi til að brenna fjórtán milljörðum í Sparisjóði Keflavíkur á kostnað skattborgara. Steingrímur telur sig eiga peninga eins og skít, en það er misskilningur.
Flokkurinn rústaði Vestfjörðum

Kvótasala lék Vestfirði grátt. Flokksgreifar og kvótagreifar réðu ríkjum. Stefna óheftrar kvótasölu sjálfstæðismanna hreinsaði kvótann úr heilum byggðum. Samanber Flateyri. Kvótagreifar seldu svo kvótann og flúðu suður. Eftir sitja landsins forhertustu flokkssnatar, sem kenna núverandi stjórn um harmleikinn. Og auðvitað kjósendur Flokksins, sem kusu yfir sig ástandið. Kusu yfir sig samtvinnað veldi flokksbófa og kvótabófa. Þeir kjósendur eru fávitar, allir sem einn. Svo koma forstokkaðir verjendur kvótakerfisins fram í sjónvarpsfréttum fyrir vestan. Kenna öllum öðrum en sér um harmleikinn.
Flateyrir og Betrifjörður

Svipan og Frjálslyndi flokkurinn halda, að vestfirzkt þorp heiti Flateyrir, Beygist Flateyrir-Flateyris. Svipan notar Flateyris í fyrirsögn í gær. Það er síðan endurtekið í texta tilkynningar Frjálslyndra. Minnir mig á nýliða, sem ég hafði einu sinni. Sem skrifaði frétt um slys í Bitrufirði. Sá af hyggjuviti sínu, að það gat ekki staðizt. Skrifaði því Betrifirði. Þá var hjörð prófarkalesara í starfi. Almenningur sá því ekki afrekið. Nýliðinn varð skammlífur í starfi. Núna virðast slíkir ryðja sér til rúms. Taka við af reynsluboltum, sem útgefendur losa sig við. Og prófarkalestur er horfinn.
Frá hlerun til birtingar

Engin leyniþjónusta hefur eins fjölmennt lið og samanlagðar njósnastofnanir Bandaríkjanna. Eina stofnunin, sem gæti látið sér detta í hug að njósna um Alþingi. Bara til að drepa tímann. Síðan fer safn af rugli Sjálfstæðismanna í tölvupósti inn á stórar tölvur í Bandaríkjunum. Þaðan fer það til hundraða þúsunda, sem hafa leyfi til að skoða leyndarskjöl þar í landi. Einn reynist flautublásari, lekur til Wikileaks. Sem birtir svo hægt, að fréttirnar koma fyrst í New York Times. Þetta er hringrás leyndarskjala í nútímanum. Fyrst er það CIA, síðan litli flautublásarinn, svo Wikileaks og loks stórblöðin.
Bæjarfulltrúi fer starfavillt

Valdimar O. Hermannsson heldur, að hann sé fréttastjóri Ríkisútvarpsins. Sendir útvarpinu lista yfir fréttir, sem hann telur æskilegt að birta. Í raun er Valdimar bæjarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins í Fjarðabyggð. Listi hans þýðir, að hann vill, að birtar séu tilkynningar frá bæjarstjórn, en ekkert neikvætt. Margt er skrítið austur á fjörðum og Valdimar er eitt af því. Bæjarstjórnarmenn eiga að haga gerðum sínum á þann veg, að af þeim fari góðar fréttir. Hagi þeir sér illa, eiga að koma af því vondar fréttir. Valdimar gæti bara stýrt slíku, ef hér væri alræði Sjálfstæðisflokksins.
Auglýsingar eru ekki tjáning

Í nútímanum tíðkast orðhenglar meira en nokkru sinni fyrr. Markmiðið er að setja jákvæðan svip á neikvætt atferli og öfugt. Auglýsingastofur eru fremst í þessum flokki. Hafa atvinnu af að selja óþarfar og/eða hættulegar vörur og þjónustu. Samtök þeirra mótmæltu takmörkun á auglýsingafrelsi sem takmörkun á tjáningarfrelsi. Fráleit túlkun þeirra. Tjáningarfrelsi snýst um frelsi fólks til að tjá sig og segja fréttir. Snýst ekki á neinn hátt um frelsi auglýsenda til að auglýsa og selja vörur og þjónustu við hliðina á barnaefni sjónvarps. Auglýsingar eru bara sala, en ekki stjórnarskrárvernduð tjáning.
Galopið fyrir nýja flokka

Við nánari umhugsun tel ég líklegt, að Fréttablaðið hafi spurt opið: Hvaða flokk mundir þú kjósa, ef kosið væri núna? Þá geta menn svarað hverju sem er, til dæmis Besta flokknum. Hans var ekki getið í könnuninni. Annað hvort hafa engir viljað lýsa stuðningi við hann, eða þessi túlkun mín er röng. Raunar er ekki hægt að túlka niðurstöður könnunar Fréttablaðsins nema þetta sé komið á hreint. Hafi Besti flokkurinn ekki fengið fylgi, er aðgangur galopinn fyrir nýja flokka. Kjósendur höfnuðu þá ekki bara Fjórflokknum, heldur líka Hreyfingunni og Besta. Með fyrirvara um misskilning á fréttinni.
Gleymdu að spyrja um Besta

Athyglisverð er könnun Fréttablaðsins um fylgi flokkanna. Samkvæmt henni hafa Flokkurinn og Framsókn fylgi til að mynda ríkisstjórn. Gífurlegur ósigur ríkisstjórnarinnar. Næstmerkast er, að annar hver lýsir stuðningi við flokk. Hinir neita að svara. Samanlagt fylgi flokkanna er því sáralítið. Þriðja merkisfréttin í könnuninni er, að fylgi Hreyfingarinnar hrundi. Óvinsældir flokkanna snúast því ekki bara um fjórflokkinn. Fjórða skúbbið er ósagt í Fréttablaðinu: Hvert er fylgi Besta flokksins? Var ekki gefinn kostur á að krossa við Besta flokkinn? Rosalegur galli á slíkri könnun.
DV sleppti fréttinni í fréttinni

DV fjallar í dag um blogg mitt í gær um styrk, sem Kvikmyndahátíðin fær ekki frá Evrópusambandinu að þessu sinni. Hún missti umsóknarfrestinn úr höndum sér, þar sem menntaráðuneytið gat ekki gefið hátíðinni meðmæli í tæka tíð. Þrátt fyrir mikinn eftirrekstur. Um þetta fjallar DV samt ekki, né heldur viðmælandi blaðsins. Ég vil því ítreka, að þessar upplýsingar mínar eru réttar. Menntaráðuneytið varð þess valdandi, að kvikmyndahátíðin fær ekki evrópustyrkinn. Grein DV í morgun um málið er ómerkilegt yfirklór blaðsins. Gott er, ef hátíðin verður samt haldin, en það ekki ráðuneytinu að þakka.
Ljúft fyrir þjóðrembuna

Íslendingar áttu þetta skilið. Þurfa líka á þessu að halda. Í einu erum við góð, í handbolta. Um restina er bezt að tala sem minnst. Við getum ekkert í pólitík, efnahagsmálum og peningamálum. Eina landið í heiminum, sem setti Seðlabanka sinn á hausinn. Eina landið með Davíð og dvergana í bönkunum. Strákarnir okkar, strákarnir okkar, okkar, okkar- eru með fullt hús stiga. Kærkomið frí frá hrunfréttum og fréttum af hægu uppgjöri við fortíðina. Þörf þjóðarinnar á að fá trú á sjálfa sig magnaði liðsanda landsliðsins í handbolta. Hjálpaði þeim gegnum forkeppnina. Höfum samt þjóðrembuna í hófi.
Hver vill hlera hálfvita?

Alþingismenn vorir eru meðteknir af þeim séns, að einhver nenni að hlera ruglið úr þeim. Þingdagurinn hefur farið í stóra mál tómu tölvunnar. Hinn hefðbundni hálftími hálfvitanna hefur teygst upp í heilan eftirmiddag. Samt hefur leyniþjónusta Haraldar Johannessen haft ellefu mánuði til að rannsaka tölvuna. Án nokkurs árangurs, hún er sögð hafa verið tóm, þegar á reyndi. Æðislega grunsamlegt segja menn og hafa séð James Bond. Verst láta Bjarni Benediktsson og Sigurður Kári Kristjánsson. Gera því skóna, að Birgitta Jónsdóttir sé njósnakvendið. Eins konar Jinx eða Octopussy. Hver er þá Bond?
Stóra mál tómu tölvunnar

Fyrir ellefu mánuðum fannst tölva á Alþingi, sem enginn kannaðist við. Ekki talið svo merkilegt þá, að almenningi væri sagt. Enda var ekkert á tölvunni. Nú standa öll spjót á Helga Bernódussyni. Því telur hann heppilegt að segja ellefu mánaða frétt. Kenningin er, að tölvan sjálf hafi eytt gögnum á sér, þegar kveikt var á. Dylgjað er, að þingmaðurinn Birgitta Jónsdóttir hafi á vegum Wikileaks komið henni fyrir. Það eru órar manns í ógöngum. Órarnir voru teknir upp í “hálftíma hálfvitanna” í þingsal. Bjarni Ben og Sigurður Kári sökuðu Birgittu “James Bond” um landráð. Skrípó að hætti Alþingis.
Katrín slátraði kvikmyndahátíð

Alþjóðlega kvikmyndahátíðin í Reykjavík verður ekki haldin aftur. Ríkið og borgin og ferðaþjónustuaðilar missa af ótrúlegum tekjum, sem hafa verið af þessari vinsælu hátíð. Í sex mánuði reyndu aðstandendur hátíðarinnar að fá menntaráðuneytið að undirrita meðmælabréf með styrkbeiðni til Evrópu. Frá Evrópusambandinu hefur árlega komið mikill styrkur, sem hefur gert hátíðina kleifa. Ítrekaðar atrennur voru gerðar til að fá aðstoðarmann Katrínar Jakobsdóttur til að útvega stimpilinn. En hann er bara ómagi vinstri grænna úr háskóla og er óvinnufær. Málið dó á borði hans og Katrínar eins og annað.
Landsins bezti lagatæknir

Bezti lagatæknir landsins er Sigurður G. Guðjónsson. Hafði ekkert fyrir að framleiða lög og reglugerð um einkalífeyrissjóð Sigurjóns Þ. Árnasonar Landsbankastjóra. Dugði honum til að komast gegnum eitt Kastljós án þess að honum stykki bros á vör. Sigurður er aftur kominn í vörnina fyrir bófann. Segir Fjármálaeftirlitið ekki hafa heimild til að rannsaka brot hans. Þau hafi verið á ábyrgð eftirlitsins sjálfs. Þar sem eftirlitið fór ekki eftir túlkun Sigurðar á stöðu mála, var það vanhæft að mati hans. Vanhæft til að ýta málinu áfram til Sérstaks saksóknara. Sigurður er frábær lagatæknir.
Menjaðar stálgrindur Alviðru

Sagan er ekki öll sögð um stálgrindurnar frægu, sem skreyta eiga tvær hliðar Alviðru, tónlistarhallar víkingaaldar nútímans. Þær eru ekki galvaníseraðar, heldur menjaðar. Framleiddar í kínverskri skipasmíðastöð. Skip eru tekin í slipp á nokkurra ára fresti til að ryðberja þau og menja upp á nýtt. Grindurnar verður að taka niður á tíu ára fresti til að ryðberja þær og menja. Það verður atvinnuskapandi til viðbótar við fjölmenna sveit gluggapússara. Grindurnar áttu að bera þak hússins. Þær geta það ekki og því hefur verið skotið inn áberandi stálverki til að bera þakið. Bara brot af öllu leyndói Alviðru.
Löggan í lamasessi

Skil ekki, hvers vegna löggan hlýddi fyrirmælum bandaríska sendiráðsins. Hún skrifaði niður nafn og númer blaðamanna við mótmælin hjá sendiráðinu. Skildi aldrei, hvers vegna löggan hlýddi fyrirmælum öryggisvarða Impregilio við Kárahnjúka. Fyrir það varð íslenzka löggan fræg erlendis fyrir lífshættulegt ofbeldi. Kom fram í bók Mark Kennedy löggunjósnara. Skil ekki, hvers vegna löggan þrengir sífellt að almenningi og heimtar rafbyssur og skriðdrekabíla. Skil ekki, hvers vegna efnahagsbrotadeildin gefst upp á málum gegn bófum. Skil ekki fulla rútu af löggum fyrir utan réttarhöld níumenninganna í gær.
Laminn snigill skríður

Gallinn við ríkisstjórnina er, að hún hreyfist með hraða snigilsins. Helzt þarf að lemja hana til góðra verka. Á löngum tíma nuddaðist hún til að gæta hagsmuna fátækra heimila, sem voru of skuldsett. Á löngum tíma verður hún lamin til að þjóðnýta auðlindir. Ekkert bendir til, að hægt verði að lemja hana til að setja lög á glæfra að hætti 2007. Hvar eru lög um aflandsfélög? Hvar eru lög um tölvuforrit lögfræðistofunnar Lex. Hvar eru lög um kúlulán? Lög um gild veð fyrir ofurskuldum? Lög um einkahlutafélög einstaklinga? Lög um ábyrgð endurskoðenda? Hvar er refsingin fyrir vanskilum ársreikninga?
Biðjum Breta afsökunar

Ólafur Ragnar Grímsson er skelfilegur. Veltir sér upp úr þjóðrembu. Kominn er tími til, að við biðjum Breta afsökunar á honum og dónaskap hans. Þeir tóku fram fyrir hendur vina Ólafs, íslenzkra bófa, sem stútuðu fjárhag Íslands. Bretar styttu þjáningu Íslendinga af lausagöngu bankamanna. Ef strákarnir okkar í bönkunum hefðu fengið lengri tíma, hefði tjónið orðið óbærilegt. En það var kæft í fæðingu. Gordon Brown sagði stopp og það sparaði okkur hundruð milljarða. Við skildum það ekki þá og móðguðumst. Ég líka. En við skiljum það núna. Allir nema Ólafur og þjóðrembingarnir.
Bófi hentar bófabanka

Samkeppniseftirlitið komst yfir tölvupósta, sem Guðni B. Guðnason skrifaði sem forstjóri Lyfja og heilsu. Þar reyndi gerspilltur bófi að grafa undan samkeppni. Reyndi með fantaskap að bola apótekara af markaði. Fyrir það var Lyf og heilsa sektað um 130 milljónir króna. Augljóst var, að bófinn sá mundi henta Landsbankanum. Var því ráðinn yfirmaður upplýsingatækni bankans um daginn. Vinnubrögð hans eru þráðbeint í stíl ársins 2007 og henta því glæpabanka ríkisins einkar vel. Bankanum er stjórnað af handvöldum bófum. Staðfestir, að því meira, sem hlutirnir breytast, því meira eru þeir eins.
Bófaflokkur passar þýfið

Bófaflokkur Jóns Ásgeirs Jóhannessonar fer með rangt mál, þegar hann segist verja erlendar eignir sínar. Bófarnir eru að verja þýfið, sem þeir höfðu af fólki, þar á meðal Íslendingum. Beita öllum tiltækum lagakrókum í New York til að hindra lögmæta eigendur í að endurheimta féð. Furðulegt er, að þessi bófaflokkur skuli enn ganga laus, þótt hann hafi stolið hundruðum milljarða. Allir sjö ættu að vera komnir í ævilangt fangelsi, ef hér væri eitthvað, sem minnti á réttarríki. Til að hindra framgang réttlætis hefur bófaflokkurinn ráðið sér fjölmenna sveit orðhengla-fróðra lagatækna að hætti Brennu-Njáls.
Myndeyðing og búktal hjá Pétri

Málsókn Alþingis gegn níumenningunum er pólitísk. Málsatvik eru, að löggur og starfsmenn réðust á borgara. Eyddu myndaupptökum til að fela það. Einnig kæra þeir ekki eðlilega fyrir að trufla Alþingi. Heldur fyrir árás á sjálft þingræðið. Fyrir eins konar byltingartilraun. Auðvitað tómt rugl úr Helga Bernódussyni skrifstofustjóra, stutt af Ástu R. Jóhannesdóttur þingforseta. Vandinn er sá, að einn kjána héraðsdóms dæmir. Pétur Guðgeirsson er þræll kerfisins. Leyfði búktal þingvarða gegnum talstöð og heyrnartól. Kjánaleg meðferð hans á of stóru máli í of litlum dómsal hefur verið hreint skrípó.
Hatrið á umhverfissinnum

George Monbiot er helzti álitsgjafi brezka stórblaðsins Guardian. Furðar sig í morgun á hatri kerfisins á umhverfissinnum. Kerfið laumar löggum inn í umhverfishópa til að fylgjast með þeim. Stórfé er sóað til að verjast þeim. Samt vita allir, að þeir eru hið vænsta fólk. Ég hvet fólk til að lesa grein Monbiot. Íslenzka kerfið býr við sömu vænisýki. Hér ríkir sjúklegt hatur á umhverfisvernd. Ætíð er hraunað yfir alla umhverfisráðherra. Einkum er austfirzka löggan tendruð af umhverfishatri. Nató er í geðveikinni líka, ætlaði sællar minningar að æfa stríð við umhverfissinna á Íslandi.
Heiðarleiki bíður hnekki

Gömul regla blaðamennsku er að skilja að ritstjórnarefni og auglýsingar. Lesandinn, hlustandinn, áhorfandinn vita um mörkin. Sjónvarpið skar gat á regluna með “kostun”. Auðvaldið var hvatt til að kosta hitt og þetta efni. Þar með jókst framleiðsla efnis fyrir auðvaldið og minnkaði fyrir venjulega notendur. Svo er komið, að íþróttafélög kaupa umfjöllun í ríkissjónvarpinu fyrir 300.000 króna mútur. Við bætast laumuauglýsingar, þar sem þáttastjórar Stöðvar 2 sitja í mynd með gosflöskur fyrir framan sig. Ég veit ekki, hversu háar múturnar eru eða hverjir fá þær. Heiðarleg blaðamennska bíður hnekki.
Mismerkir atburðir gærdagsins

Áhrifamikil var afhending tæplega 50.000 krafna um þjóðnýtingu auðlinda í einkaeigu. Ólíkt áhrifameira en hávaðinn á Austurvelli síðar um daginn. Ég tel víst, að ríkisstjórnin taki sig saman í andlitinu í auðlindamálunum. Aðgerðum í þágu heimilanna er hins vegar lokið. Of lengi hefur stjórnin tregðast við að vinda ofan af einkavæðingu HS Orku. Of lengi hefur verið frestað að vinda ofan af mistökum Jóns Bjarnasonar með skipun sáttanefndar hagsmunaaðila sjávarútvegs. Nú þarf að setja á fulla ferð í þjóðnýtingu auðlindanna. Tunnufólkið er hins vegar búið að syngja sitt síðasta vers.