arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Einar Ben, Creole Mex

Einar Ben kúreki

Einar Ben heitir þemahús í veitingabransanum, sem hefur lifað í kyrrþey í fjögur ár í þremur sölum, bláum, rauðum og grænum, á annarri hæð í gömlu húsi í Veltusundi 1, notalegur staður með varfærinni og fínlegri eldamennsku. Staðarmenn hafa gefizt upp á réttum dagsins og bjóða nú aðeins fastan matseðil í eins konar kúrekastíl, rétt eins og þeir hafi ruglazt á Einari skáldi og Roy Rogers.

Allt bragð dauft

Svo varfærin er matreiðslan, að kryddnotkun mældist vart í bragði. Boðað turmeric-bragð fannst ekki að seljurótarmauki, boðað saffran-bragð fannst ekki að kartöflustöppu, engifer-bragð fannst ekki að engiferfroðu og boðað estragon-bragð fannst hvorki að smjöri né hvítlaukssósu. Að vísu er kostur, að hráefnið fái sjálft að njóta sín, en þá er hæpið að gefa í skyn í matseðlinum, að krydd sé notað í töluverðum mæli.

Fín meðferð hráefnis

Meðferð hráefnis var ágæt, humar vafinn í smokkfisk, risahörpuskel, lax og lambahryggvöðvi, allt saman meyrt og fínt. Meira að segja soðið grænmeti var stinnt undir tönn. Mikilvægustu boðorð nýfranskrar matargerðarlistar voru því að mestu í heiðri höfð á Einari Ben, þótt brenndir grænmetisþræðir kæmu eins og fjandinn úr sauðarleggnum með öllum réttum. Kartöflu-lagkaka með lambakjötinu var þurr og vond, minnti á Bæjaraland.

(Einar Ben, Veltustundi 1, sími 511 5090)

Creole Mex í stuði

Bezti staður Texas-Louisiana-Mexikó-matreiðslu í borginni er tvímælalaust Creole Mex í einskismannslandi við Laugaveg 178. Þar er matreiðslan nákvæmari eftirlíking upprunasvæðisins en í Amigos við Tryggvagötu og enginn ami af bjórfnyk, sem er orðin inngróinn í húsbúnaðinum á annars frambærilegum Amigos. Svo hefur Creole Mex erft tiltölulega vandaðar innréttingar frá fyrra veitingahúsi á sama stað og býður hina þægilegustu þjónustu.

Alls konar tortillur

Vel var skammtað á Creole Mex, tortillurnar stórar og fullar af kjöti, þar á meðal djúpsteikt og stökk chimi-changas, bökuð burritos og pönnusteikt enchiladas. Forréttirnir voru góðir, pönnusteikt fajitas og djúpsteikt nachos. Ágætur og skemmtilegur vert mætti hins vegar kynna sér betur hjá frúnni í eldhúsinu, hvernig hver réttur verður til, svo að hann geti betur satt fróðleiksfýsn gesta.

Næm eldun á fiski

Frúin í eldhúsinu kann fleira fyrir sér en tortillur, svo sem sjá mátti af svínfeitum eldissilungi eldsteiktum, sem var hæfilega eldað flak, milt kryddað og borið fram með stinnu grænmeti, en lítt merku kartölfusalati. Creole-humar með cajun-smjöri var lítill og illa skorinn, en meyr og ánægjulega bragðmildur miðað við nafngiftina.

(Creole Mex, Laugavegi 178, sími 588 1750)

Jónas Kristjánsson

DV
Shalimar, Caruso

Shalimar er ekki indverskur

Lítill og ljótur skyndibitastaður í Aðalstræti siglir undir fölsku Indlandsflaggi og heitir Shalimar, þótt kokkurinn kynni ekki stafrófið í indverskri eldamennsku. Þar var afgreitt undarlega þykkt brauð, sem kallaðist Nan, og undarlega þurr kjúklingur, sem nefndist Tandoori. Hvorugt minnti á samnefndan mat, sem boðinn er á indverskum veitingahúsum innan og utan Indlands. Fullyrt var, að leirofn væri á staðnum, en hann hlýtur að hafa verið bilaður.

Pottréttir í hitakössum

Á Shalimar eru einkum seldir pottréttir upp úr hitakössum að hætti mötuneyta. Kjúklinga-korma reyndist aðallega vera sósa með dálitlu af kjúklingabitum hér og þar. Linsubaunagrautur var frambærilegur, hrísgrjón voru undarlega misjafnlega rauð og Raita reyndist vera óblönduð jógúrt. Heill réttur eða tveir hálfir kostuðu 850 krónur og skrýtna brauðið 200 krónur að auki. Þjónusta á staðnum var kærulaus og gleymin.

Skaðar málstaðinn

Hér á landi er hægt að fá raunverulegan Indlandsmat í virðulegum umbúnaði Austur-Indíafélagsins við Hverfisgötu, sem er tiltölulega dýrt veitingahús fyrir fólk, sem er að fara út að borða. Því hefði verið fengur að raunverulega indverskum skyndibitastað í borgarlífinu fyrir fólk, sem er bara að nærast, en Shalimar þjónar ekki slíku hlutverki. Hann gefur ranga mynd af indverskri matargerð og skaðar málstað hennar.

Caruso er hálf-ítalskur

Caruso við Bankastræti er að rustalega notalegu útliti og góðri þjónustu aðeins ítalskari en Ítalía og Pasta Basta, en enginn þeirra þriggja er spennandi sem slíkur. Primavera í Austurstræti er nokkru dýrari staður, en er um leið eini staðurinn á landinu, sem getur kallað fram raunverulega Ítalíu í matargerðarlist.

Nánast óbreyttur í fimm ár

Caruso hefur haldizt nánast óbreyttur í fimm ár, allt frá smjöri í álpappír yfir í efnisrýrar pappírsþurrkur. Þar koma margir ferðamenn fyrri part kvölds, enda er staðurinn vel í sveit settur. Vínlistinn er ekkert sérstaklega ítalskur og matseðillinn hóflega. Innihaldslaus kynningarbæklingur er á ensku með íslenzkum myndatextum. Espresso-kaffið var þunnt að amerískum hætti.

Matreiðslan fer batnandi

Matur er fremur góður í Caruso og hefur farið batnandi með árunum, þvert gegn íslenzkri hefð. Hvítlauksristuð hörpuskel var vel úti- látin og bragðgóð. Lax að hætti Ítala var hæfilega lítið soðinn, húðaður tómatmauki og borinn fram með hæfilega lítið soðnu grænmeti. Þessi ítalska framsetning á laxi gekk alveg upp, nema hvað þarflausar kartöflur voru ekki góðar.

Jónas Kristjánsson

DV
Grillið

Grillið er langdýrast

Grillið á Hótel Sögu hefur lært af reynslu Radisson-keðjunnar og er orðið langdýrasta veitingahús á Íslandi, hefur hækkað verðlag sitt um 40% á tveimur árum. Þar kostar 6.700 krónur á mann að borða þríréttað með kaffi, áður en kemur að víninu. Mun betri veitingahús á borð við Holt og Sommelier taka um og rúmlega 5.000 krónur á mann.

Matur sem skreyting

Grillið er eins og Perlan veitingahús flókinnar skreytilistar, sem íslenzkir kokkar stunda grimmt um þessar mundir. Allir réttir eru fyrirfram vandlega útfærðir frá fagurfræðilegu sjónarmiði. Málið vandast í eldhúsinu, þegar beðið er um eitthvað, sem ekki er á matseðlinum. Ég bað um jarðarber með rjóma og fékk sneidd jarðarber í hrúgu og rjóma í skál. Eldhús Perlunnar gat hins vegar haldið uppi myndlistarmerkinu og búið til listaverk úr óvæntri ósk af þessu tagi.

Hörð smálúða

Maturinn í Grillinu er yfirleitt fremur góður, raunar betri en í Perlunni, þótt hvorugur staðurinn geti talizt neinn merkisberi matargerðarlistar. Grillið bilaði í einföldu atriði, réttri tímasetningu á pönnusteikingu smálúðu. Hún var ofsoðin og hörð að hluta, en rétturinn var fallegur sem uppstilling á listaverkasýningu. Hafa má matreiðslu á viðkvæmum fiski til vitnis um, hvort eiginleg matargerðarlist sé í heiðri höfð eða víki fyrir öðrum sjónarmiðum, svo sem myndlist.

Mild og góð krydd

Bezti kostur matreiðslunnar í Grillinu var mild og góð kryddnotkun að frönskum hætti, andstæða tízkufyrirbærisins “fusion”, sem skellir æpandi kryddi í milda rétti til að þjóna kynslóð, sem hefur eyðilagt bragðlaukana með tómatsósum og sinnepi. Það sem setur gamla og nýja franska matreiðslu á stall langt fyrir ofan aðrar matreiðsluhefðir heimsins er einmitt milt samspil í bragði, þar sem grunnbragð hráefna fær að njóta sín.

Minta með nauti

Bezti réttur Grillsins í prófuninni voru ristaðir humarhalar með kóngasveppum, ekki bara fínt og fagurlega upp settir, heldur einnig meyrir og ilmandi af sjálfu hráefninu. Grilluð nautalund var líka meyr og góð, naut hóflegrar meðferðar á mintu, en uxahalamaukið, sem fylgdi, var ekki til bóta. Hæst náði skreytilistin í þremur eftirréttum á einum diski, súkkulaðiturni, grænertuís og brenndum búðingi. Aðeins dísætir eftirréttir eru á matseðlinum.

Sagan stendur kyrr

Höfuðprýði Grillsins er, að það hefur haldizt óbreytt síðan elztu menn muna. Það er fastur punktur í tilverunni. Inniviðir eru alltaf þeir sömu og þjónustan er nánast alltaf jafngóð. Matreiðslan er því miður frosin í þessum sömu stellingum fyrri tíma, sem væri kannski hægt að fyrirgefa, ef verðlagið hefði líka frosið í gömlum tölum.

Jónas Kristjánsson

DV
Netvæn veitingahús

Níu netvæn veitingahús

Níu veitingahús á höfuðborgarsvæðinu reyndust í prófun um síðustu helgi hafa frambærilega heimasíðu á veraldarvefnum og gátu svarað borðapöntun sómasamlega á Netinu innan sólarhrings. Það getur varla talizt merkileg netvæðing, þótt miðillinn eigi að henta veitingahúsum, sem geta þannig komið breytilegum matseðlum og verðlagi á framfæri á einfaldan hátt. Klukkan 15.3016 á sunnudaginn fór tölvupóstur með fyrirspurn um borðpöntun kl. 20 á mánudagskvöldi til allra veitingahúsa, sem höfðu skráða heimasíðu á Veitingavefnum (veitingavefurinn.is).

Listacafé fyrst til svara

Fyrst til svara varð Listacafé við Engjateig og skömmu síðar Salatbarinn hjá Eika í Fákafeni. Þriðja í röðinni var Apótekið við Pósthússtræti, sem öll sendu tölvupóst til baka á sunnudeginum. Á mánudagsmorgni komu svör í þessari röð, frá Skólabrú við Kirkjutorg, Argentínu við Frakkastíg, Hótel Borg við Pósthússtræti, Grand Hótel við Sigtún og Creole Mex við Laugaveg 178. Eldhúsið í Kringlunni svaraði símleiðis um svipað leyti. Önnur veitingahús voru ekki búin að bregðast við rúmum sólarhring eftir pöntun og tveim klukkustundum fyrir áætlaðan matartíma eða áttu við annan vanda að stríða.

Á Netinu í þykjustunni

Engin svör við fyrirspurninni bárust í tæka tíð frá A. Hansen í Hafnarfirði, Einari Ben. í Veltusundi, Kringlukránni í Kringlunni, Rauðará við Rauðarárstíg og Thor í Hafnarfjarðarhöfn, sem öll eru með heimasíðu með tölvupóstfangi fyrir borðapantanir.

Heimasíður Café Bleu í Kringlunni, Hard Rock í Kringlunni, Humarhússins við Lækjargötu, Hótel Holts við Bergstaðastræti, Iðnós við Vonarstræti, Jónatans Livingstone Máfs við Tryggvagötu, Lækjarbrekku við Bankastræti, Naustsins við Vesturgötu, Rex í Austurstræti, Tjarnarinnar við Kirkjutorg og Viðeyjarstofu sýndu ekki matseðil eða tölvupóstfang eða virkuðu alls ekki. Þær lágu alveg niðri hjá Pasta Basta við Klapparstíg og Sommelier við Hverfisgötu, en viðbrögð veitingastjóra Perlunnar voru ótrúlega ókurteis.

13% netvæðing

Niðurstaða prófunarinnar var því sú, að af um sjötíu veitingahúsum á höfuðborgarsvæðinu voru níu, sem höfðu nothæfa heimasíðu með matseðli og verði á Netinu og svöruðu skilmerkilega borðapöntun með ósk um reyklaust svæði og fyrirspurn um, hvort matseðlar og verð á heimasíðunni væru enn í gildi. Þetta er um 13% netvæðing. Sextán önnur hús voru með ófullkomna eða bilaða heimasíðu, þar sem mikið fé hefur farið fyrir lítinn árangur.

Jónas Kristjánsson

DV
Lækjarbrekka-verðlag

Lofgerð um Lækjarbrekku

Austurrískur góðvinur minn velktist ekki í vafa. “Lækjarbrekka er bezti veitingastaður í heimi,” sagði hann og dásamaði rækjurnar, sem samkvæmt lýsingu hans voru í rauninni grillaður humar. Ég get ekki skrifað undir allt lofið, en viðurkenni, að rómantíska veitingahúsið í Bakarabrekkunni hefur batnað á allra síðustu árum og nýtur þess greinilega í viðskiptum.

Sérhæfing í villibráð

Eldamennskan, sem áður rambaði út og suður í Lækjarbrekku, er orðin traust og sérhæfir sig í humar og villibráð. Humarinn er að vísu ekki eins jafngóður og í Humarhúsinu, en villibráðin er ein hin bezta á landinu. Hér er hægt að fá í einum málsverði reykta súlu, grafinn skarf, andakæfu, hreindýrasteik, villigæsarsneiðar og lundabringu, sem er allt hið frambærilegasta og kostar 4.580 krónur með eftirrétti.

Humar beztur grillaður

Gaman er að prófa grillaðan, innbakaðan og djúpsteiktan humar saman í einum aðalrétti á Lækjarbrekku, þótt ekki sé nema til að staðfesta enn einu sinni, að snögg grillun er langbezta matreiðsluaðferðin á bragðmildum humar og að milt kryddað og bráðið smjör er bezta viðbitið með honum.

Nokkrir mínusar

Hægt er að láta glerplötur borðanna fara í taugar sér á Lækjarbrekku; lélegt húsvín frá Frakklandi; blá vatnsglös; lapþunnt kaffi; skrítna eplaköku; og smekklausar eftirprentanir á veggjum. Ég saknaði líka Borgundarhólmsklukkunnar, sem áður sló stundarfjórðunginn virðulega. En allt er þetta bætt með fyrirtaks framgöngu kvenþjóna, sem láta sér annt um gesti.

4.900 króna kvöldmáltíð

Lækjarbrekka hefur ekki bara fikrað sig upp í gæðum, heldur líka í verði. Hún er komin upp í næstdýrasta flokk veitingahúsa, þar sem meðal annars eru betri staðir á borð við Sommelier og Humarhúsið, en einnig lakari staðir á borð við Skólabrú og Jónatan. Gera má ráð fyrir, að þriggja rétta máltíð með kaffi kosti 4.900 krónur, áður en kemur að víninu.

(Lækjarbrekka, Bankastræti 2, 551 4430)

Verðlag hækkar ört

Verðlag veitingahúsa hefur hækkað heldur meira undanfarin misseri en meðalverðlag í landinu, þótt sumar verðskrár hafi staðið í stað. Sem dæmi um hækkanir má nefna, að Lækjarbrekka, Perlan, Primavera og Jónatan hafa hækkað um 15% á tveimur árum, en Ítalía Madonna og Askur hafa staðið í stað. Meginlínan virðist vera sú, að dýru staðirnir verða dýrari og verðbil veitingahúsanna fer vaxandi. Það er út af fyrir sig eðlileg þróun, því að verðbil hefur verið of lítið hér á landi, en getur leitt til minni aðsóknar á dýrari staðina og meiri grisjunar þeirra.

Jónas Kristjánsson

DV
Skólabrú

Glæsileg Skólabrú

Skólabrú er með glæsilegustu veitingastöðum landsins, í virðulegu húsi á einu bezta horni bæjarins aftan við Dómkirkjuna. Þar tindrar kristall við kertaljós og drifhvítt lín. Smóking-klæddir þjónar með skólagöngu að baki svipta hjálmum af aðalréttum fyrir alla borðgesti í senn. Hefðbundnar leikreglur eru í heiðri hafðar á einu af dýrustu veitingahúsum landsins, 5.100 krónur þríréttað á mann.

Gölluð Skólabrú

Gamalkunnir útlitsgallar skera enn í augu. Forstofurnar eru enn áberandi rauðar, þótt önnur húsakynni staðarins séu í mildum litum, sem hæfa aldri hússins. Uppi í risi er enn misræmi milli málaðrar veggklæðningar gamla tímans og olíuborinnar sumarhúsaklæðningar nýja tímans. Vondur frágangur er á skilum þessara tveggja tímabila í klæðningasögunni.

Reyklaus Skólabrú

Reykingar eiga verr við í veitingasölum en á öðrum opinberum stöðum. Þær valda ekki aðeins náunganum óþægindum, heldur draga verulega úr næmi hans á bragð og ilm matar og drykkjar. Því ættu matstaðir að virða betur en aðrir lög um reykingar. Skólabrú er ein fárra, sem það gera. Á matseðli hennar er reykingafólk vinsamlega beðið um að reykja ekki í matsalnum, heldur nota reykstofuna uppi í risi. Fólk líka beðið um að slökkva á farsíma.

Hefðbundin Skólabrú

Matreiðslan er hefðbundin og traust, en ekki frumleg, byggir of mikið á stöðluðum einingum að hætti ódýrari staða. Kartöflukökusneiðar, ferskur smáspergill og djúpsteiktir grænmetisþræðir fylgdu öllum aðalréttunum, sem prófaðir voru. Matseðillinn er fastur og breytist aðeins ársfjórðungslega. Hann býður sitt lítið af hverju og er engan veginn eins spennandi og seðlar toppstaða á borð við Holt og Sommelier. Leiðigjarnt væri að borða vikulega á Skólabrú.

Mistæk Skólabrú

Ódýrt vín mánaðarins var óvenjulega þrunginn Merlot frá Chile. Smáar og volgar kjallarabollur voru góðar. Eldunartímar á lambi og nauti voru nákvæmir. Kaffi var gott, með heimalöguðu konfekti. Djúpsteiktir grænmetisþræðir voru hins vegar með brunabragði; heitreykt bleikja var of mikið reykt; og sveppakrem með nautasteikinni var ofhlaðið blóðbergi, kryddi sem óspart er notað á Skólabrú.

Óbreytt Skólabrú

Fyrir níu árum var veitingahús fyrst stofnað í þessu sögufræga augnlæknishúsi. Það stóð ekki undir væntingum, sem tengdust einum allra bezta matreiðslumanni landsins á þeim tíma. Skólabrú fór dræmt af stað og hefur síðan skipt oftar en einu sinni um aðstandendur. Einkenni matreiðslunnar hafa samt haldizt í sviptingunum áranna, virðulegar og vandaðar uppskriftir, sem sjaldan er skipt um.

Skólabrú, Pósthússtræti 17,

sími 562 4455, http://www.skolabru.is

Jónas Kristjánsson

DV
Indland

Indversk veitingahús

Fróðlegt og gaman er að bera saman indverska veitingastaði í upprunalandinu, í höfuðstöðvum indverskrar menningar á Vesturlöndum og á hjara veraldar. Veitingarýnin í dag fjallar um þrjá indverska veitingastaði, Gaylords í Delhi, Gophals í London og Austur-Indíafélagið í Reykjavík.

Gaylords í Delhi

Indverskir embættis- og kaupsýslumenn mæla sér mót á einu bezta veitingahúsi Indlands, Gaylords í miðju höfuðborgarinnar, gamal-vestrænt innréttuðu, með skrautrömmuðum speglum á veggjum og borðum á svölum yfir aðalsal. Þar má fá rétti frá ýmsum héruðum landsins og maturinn er hóflega kryddaður á indverskum mælivarða.

Troðnar slóðir

Matseðill Gaylords fór troðnar slóðir og matreiðslan reyndist átakalítil. Mér reyndist vel að panta hálfan kjúkling, smurðan jógúrt og karrí og bakaðan í tandoor-leirofni, baunarétt hússins; einnig grænmetisblönduð hrísgrjón að kasmírskum hætti; svo og jógúrtsoðið lambakjöt í rauðrófusafa; og loks kotasælu með spínati. (Gaylords, Regal Building, Connaught Circus, Delhi, sími 336 0717, miðjuverð 1.700 krónur á mann)

Gopals í London

Gott veitingahús af indverskum toga í London er stílhreint og snyrtilegt Gopals í lítilli hliðargötu út frá Frith Street í Soho, þétt skipað, þjónustuljúft og þægilegt, með indverskum málverkum og speglum á rjómalitum veggjum. Mörg betri indversk hús eru í London, en þetta er vel í sveit sett og traust að gæðum, enda reyndist það nokkru betra en Gaylords.

Tilþrif í eldhúsi

Matseðillinn var mun frumlegri á Gopals og matreiðslan ólíkt tilþrifameiri. Mér reyndist vel að panta ferskt afskeljað krabbakjöt, soðið í kókos og kryddi, borið fram á rauðkálsblaði; einnig kartöflustöppuköku fyllta baunum, lauk, chili-pipar og kóríander-blöðum; svo og karrísoðinn fisk með kókoshnetusósu; og loks sveppi soðna í mildu kryddi. (Gopals, 12 Bateman Street W1 London, sími 434 0840, miðjuverð 2.900 krónur á mann)

A-Indíafélagið í Reykjavík

Árum saman hefur snyrtilegt og þjónustulipurt Austur-Indíafélagið verið eina indverska veitingahúsið í Reykjavík, vandað að búnaði og indverskum skreytingum og upp á síðkastið betra en nokkru sinni fyrr. Í gæðum stenzt það fyllilega samanburð við Gaylords í Delhi, en fellur í skugga Gopals og ýmissa annarra indverskra staða í London, sem greinilega er orðin Mekka indverskrar matargerðar.

Kórrétt og vandað

Matseðillinn fór troðnar slóðir, en matreiðslan var vönduð. Mér reyndist vel að panta hálfan kjúkling, smurðan jógúrt og karrí og bakaðan í tandoor-leirofni, baunir í stökku brauði; einnig kóríander-kryddaðar rækjur; svo og kotasælubita í saffransósu með sterku koríanderbragði. (Austur-Indíafélagið, Hverfisgötu 56, Reykjavík, sími 552 1630, miðjuverð 4.200 krónur á mann)

Jónas Kristjánsson

DV
Madonna, Mávurinn

Madonna ratar ekki

Madonna við Rauðárstíg 2729 ratar ekki heim. Svokallað ítalskt salat sérkennilegt fólst í sjálfstæðum geirum af túnfiski, skinkubitum, pylsuneiðum, olífum og sveppum, borið fram með sýrðum rjóma krydduðum. Svokallað espresso-kaffi reyndist vera lapunnt americano úr fjölkaffivél. Svo illa ítölsk er hún þar á ofan, að vínlistinn er aðallega spánskur.

Allur fiskur frystur

Allur fiskur reyndist vera úr frysti, allt frá seigum og þurrum skötusel með yfirfljótandi holland-aise-sósu yfir í þurra ýsu með smjöri. Humarsúpa dagsins með þeyttum rjóma var hins vegar fín í tvígang. Beðið var um lítið steikt lambakjöt, en það kom næstum grátt á borð, borið fram með ofelduðu og ofsöltuðu grænmeti og brúnni hveitisósu. Svipaða sögu var að segja af nautalund, þar sem brúna hveitisósan flaut um allt. Í öllum heimsóknum reyndist eftirréttur dagsins vera Royal-ættaður súkkulaðibúðingur.

Leiktjöld úr frauðplasti

Aðalréttir dagsins eru fjórir og kosta 1560 krónur með súpu og eftirrétti. Þetta er í rauninni ekkert “ristorante”, heldur skyndibitastaður í rólegum gír. Fáið ykkur ekki mat, heldur pitsu á 1090 krónur eða pöstu á 1350 krónur. Þröng og básaskipt veitingastofan er fremur notalega gamaldags með óþægilegum glerplötum á borðum, tvískipt í reyksal og reyklaust, hlaðin leiktjöldum úr frauðplasti og langmesta magni gerviblóma, sem ég hef séð á einum stað.

Ítalíulaust Ísland

Sorglegt er, að ekki skuli vera til neitt almennilega fjörugt ítalskt veitingahús hér á landi, laust við bása, glerplötur og pappír í þurrkum, með fallegu salati Miðjarðarhafslanda, ferskt löguðu pasta hússins og bragðþrungnu risotto, ítölskum réttum á borð við saltimbocca og ossobuco, mögnuðum gorgonzola-osti, léttu borðvíni hússins, massífu bezta kaffi í heimi og hinni heimskunnu ítölsku þjónustu.

Fisklaust fiskhús

Árum saman hefur engan ferskan fisk ófrosinn verið að fá í Jónatan Livingstone Mávi, þótt enn sé haft í matseðlinum eftir ónafngreindum erlendum aðila, að þetta sé eitt af tíu beztu fiskréttahúsum heims. Jónatan er ekki einu sinni einn af þeim tíu verstu, því að hann er alls enginn fiskréttastaður. Það er alltaf leiðinlegt að sjá engan bilbug á þvættingi og bulli í sölumennsku.

Tilþrif í kryddi

Matreiðsla Jónatans mávs var upp og ofan, skemmtilega krydduð á köflum, svo sem sesamfræ með grafinni gæs, stundum úr hófi fram, svo sem í fjölkrydduðum grillhumar. Sósur og soð flæddu í miklu magni um diska. Grænmeti var ofsoðið, en réttir eldunartímar voru í kjötréttum og humar. Staðurinn er lítt breyttur, þjónusta er ágæt og verðlagið komið upp í 5.000 krónur þríréttað með kaffi.

Jónas Kristjánsson

DV
Boston

Legal Sea Foods í Boston

Legal Sea Foods er vönduð keðja fiskveitingahúsa í Boston, undantekningin, sem sannar regluna um, að keðjur reki jafnan vonda veitingastaði. Einna skemmtilegasta útibúið er við stóra útsýnisglugga og vandaðar innréttingar í verzlunarkringlu Prudential skýjakjúfsins í Back Bay, þar sem fólk bíður oft í röðum eftir að komast inn og fá að snæða einna ferskustu sjávarrétti borgarinnar í tandurhreinu, en hávaðasömu umhverfi, þar sem þjónagerið hleypur nánast fram og aftur.

Frægast er Clam Chowder

Frægasti rétturinn í Legal Sea Foods er þykk fiskisúpa, Clam Chowder ($3.50), sem er einkennisréttur borgarinnar og sumir forsetar Bandaríkjanna eru sagðir hafa fengið sér á þessum stað. Hún var bragðmikil, en ekki minnisstæð. Betri var viðarkolagrillaður regnbogasilungur, að Cajun-hætti frá New Orleans, með bakaðri kartöflu ($12). Hér fást alltaf hráar ostrur og aðrar skeljar, sem óhætt er að leggja sér til munns, enda er veitingahúsið með eigin sjávarrétta-rannsóknastofu. Hvítvínslistinn er einn hinn bezti í allri borginni og hófsamlega verðlagður.

Risahumar á Anthonys Pier

Ég á alltaf góðar minningar um Anthonys Pier 4 úti á bryggju í Waterfront hverfinu í Boston, síðan eigandinn ók mér sjálfur út á flugvöll í óvæntu verkfalli leigubílstjóra fyrir um það bil þremur áratugum. Þá var staðurinn fremur lítill og ekki enn orðinn frægur, en nú rúmar hann 1.000 manns innan við risastóra glugga á þrjá vegu og forstofurnar eru skreyttar hundruðum ljósmynda af frægum gestum, að vísu engri af mér. Verðlagið hefur alltaf verið fremur hátt, en hefur ekki hækkað með árunum. Ágætur Nýja-Englands-humar er einkennisréttur Anthonys Pier og getur hæglega farið upp í 50 dollara á mann sem aðalréttur.

Aðrir fiskréttastaðir í Boston

Allur fiskur er góður á Anthonys Pier, en slær ekki við stöðum eins og nágrönnunum No Name og Jimmys Harborside eða Legal Sea Foods, Turner Fisheries og Skipjacks inni í miðborg Boston. Fyrir Íslendinga eru slíkir staðir áhugaverðir vegna tilbreytingarinnar, sem felst í, að tegundir sjávarafla eru sumpart allt aðrar en hér.

Faneuil markaðurinn

Mannlíf í Boston er mest á Faneuil markaðinum í borgarmiðju. Þar er allt fullt af smábúðum, sem selja mat og ýmsar nauðsynjar, svo og hefðbundið ferðamannaglingur. Við hlið hans er hótelið Regal Bostonian, þar sem uppi er dýr og fínn útsýnis-fiskiveitingasalur með fínni skeljasúpu á 7 dollara og ljúfum laxi á 25 dollara.

Mortons steikhúsið

Eftir allan þennan fisk er hægt að hvíla sig með því að fara í helzta steikhúsið í Boston, Mortons of Chicago á horni Boylston-götu og Exeter-torgs, þar sem bezta nautasteik Nýja-Englands er seld á 32 dollara. En þá er gott að hafa verið í svelti, því að skammturinn er sennilega ekki minni en 500 grömm. Mortons var hálfgerður vindlakarlaklúbbur fyrr á árum, en hefur mildazt með árunum.

Jónas Kristjánsson

DV