arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Minnst hálfa milljón

Hálf þjóðin hefur það ágætt og er ekki í neinum vandræðum með peninga. Sá hluti getur gert með sér hálfrar þjóðar sátt um óbreytt laun. Hinn hlutinn gerir enga slíka sátt um að taka á sig tjónið af gælum ríkisstjórnarinnar við kvótagreifa og aðra auðgreifa. Þeir hafa fengið tugmilljarða af fjárlögum í formi lægri auðlindarentu og afnáms auðlegðarskatts. Hafa þar á ofan tekið tugi prósenta í launahækkanir. Geta alls ekki heimtað, að lág laun hækki bara um tvö eða þrjú prósent. Lágmarkslaun þurfa að hækka upp í hálfa milljón fyrir skatta. Til þess að það taki því að hafa vinnu í þessu furðuríki arðráns í boði örvita kjósenda.
Mannréttindi og sharia

45 ríki múslima telja sig ekki geta samþykkt mannréttindayfirlýsingu Sameinuðu þjóðanna. Þau hafa undirritað aðra, eigin

KAIRÓ-MANNRÉTTINDAYFIRLÝSINGU. Hún vísar sífellt til sharia-lögmála kóransins án þess að vitna í þau. Þessi 45 ríki taka kóraninn fram yfir nútíma mannréttindi, rétt eins og vestræn ríki tækju gamla testamentið fram yfir nútíma mannréttindi. Stafar af, að íslam er miðlæg í ríkjum múslima, en kristni ekki miðlæg í vestrænum ríkjum. Svo kemur í ljós, að fólk flýr unnvörpum þessi 45 ríki múslima og leitar á náðir vesturlanda. Þá getur fólkið ekki flutt með sér sharia-lögmálin og haft þau æðri stjórnarskrám.
Ógilt lögmál múslima

Trú múslima er miðlæg, enda fóru endurreisn og franska byltingin framhjá þeim. Trúin er jaðarmál eða einkamál í vestrænum löndum. Hér gildir mannréttindaskrá, sem ríki múslima höfnuðu. Hafa í staðinn sína sharia-mótuðu

Kairó-yfirlýsingu. Þótt vestræn ríki hagi sér oft dólgslega í þriðja heiminum, eru mannréttindi miðlæg í vestrænni hugsun. Því flykkja allir sér um Charlie Hebdo, þótt margir séu ósáttir við efni blaðsins. Vesturlandabúar vilja aðhald með valdinu, einnig því sem birtist í kirkju eða mosku. Múslimar trúa hins vegar á túlkun sína á sharia-lögmáli kóransins. Sharia gildir ekki og mun seint gilda hér á landi.
Gera grín að ruglinu

Gaman er að sjá lífskraftinn í Verkalýðsfélagi Akraness og bera hann saman við volæði Alþýðusambandsins. Skagamenn hafa tekið áróður atvinnurekenda og snúið honum á haus. Gera það með fyndni, sem er venjulega ósigrandi, öll fyndni er ósigrandi. Í gríni félagsins er tekið á sjálfvirkum flaumi af rugli úreltra hagfræði-hugtaka. Ruglið einkennir síðustu móhíkana gjaldþrota græðgiskerfis. Með síðustu móhíkönum á ég líka við verkalýðsrekendur Alþýðusambandsins. Þeir hafa kokgleypt ruglið úr atvinnurekendum. Málið er, að vitlaust er gefið í spilinu. Að lágmarkslaun eiga að nema hálfri milljón á mánuði fyrir skatta.
Forgangur Mammonskirkju

Mammonskirkja ríkisins væntir þess að fá tæpra 700 milljón króna leiðréttingu hjá ríkinu. Ríkisstjórnin býður svokallaðar leiðréttingar fyrir vildarhópa, ævinlega á kostnað almennings. Ríka, 400 fermetra fólkið er einn þessara hópa, ríkiskirkjan er annar. Á sama tíma er Landspítalinn rústaður og láglaunafólki skammtað svo naumt, að það þarf að sníkja hjá góðgerðasamtökum til að lifa. Mammonskirkjan er of dýr, þótt hún fái ekki svonefnda leiðréttingu. Hefur nærri óheftan aðgang að skólum og Ríkisútvarpinu. Fær sjálfvirka innsetningu félaga, í stað þess að ungt fólk þurfi með eigin umsókn að taka ábyrgð á aðild sinni.
Hingað og ekki lengra

Þegar öfgahægriflokkar múslimahaturs nálgast 20% kjörfylgi, þurfa miðlægir flokkar að athuga sinn gang. Sumt af þessu fólki getur verið húsum hæft, þótt reynt sé að hindra áhrif flokka þess. Miðlægir flokkar þurfa að kanna, hvort eitthvað sé nothæft í kröfum öfgahægraflokka. Til dæmis, að „í Róm lifirðu eins og Rómverji“. Að ekki sé gefið eftir af grónum gildum vestræns og veraldlegs samfélags. Að ekki sé lagt í kostnað vegna krafna um halal-mat í mötuneytum. Að hafnað sé kröfum um sharia, umskurn kvenna, heiðursdráp og hvers kyns villta karlrembu íslams. Einkum þó, að heimilt sé „guðlast“ að hætti Charlie Hebdo. Um íslam eins og um kristni.
Á ofskynjunarlyfjum

Ráðherrar og læknar voru á ofskynjunarlyfjum, þegar þeir undirrituðu plagg um útópíu í rústum Landspítalans. Gott hefði verið plagg um, hvaða fé færi í að fá sérfræðinga og heimilislækna til að koma til landsins frá útlöndum. Hvaða fé færi í að fá lækna til að hætta við uppsagnir. Hvaða fé færi í að stytta bið eftir aðgerðum. Hvaða fé færi í að losna við myglusveppi á spítalanum. Ekki var skrifað undir neitt slíkt. Bara um fum, fúsk og loftkastala. Um nýjan spítala, beztu heilsu í heimi, frábær fjárlög og fleiri ofskynjanir forsætis. Ráðherrar efna aldrei loforð um fé, hvað þá loforð út í loftið um átök og metnað, tæki og nýjungar. Nýbúnir að reyna að kála spítalanum og ættu að liggja á geðdeildinni.
Grautar henta meltingu

Áreiðanlega er hollt að sníða fæði að steinaldarmönnum. Þeir höfðu milljón ár til að þróa meltinguna. Akuryrkjufæði hefur aðeins haft tíuþúsund ár til þess og verksmiðjufæði nútímans bara hundrað. Kenningar matarkúra um steinaldarfæði eru samt rangar. Fólk át eftir aðstæðum, kjöt norðan heimskautsbaugs, grænmeti sunnan hvarfbaugs. Fornleifagröftur sýnir, að steinaldarmenn þekktu ekki annað brauð en steinasteikt flatbrauð úr villikorni. Átu kjöt soðið, en ekki grillað. Þekktu ekki ávexti og grænmeti nútímans, heldur fornar útgáfur, sem nútímafólk mundi telja óætar. Fólk lifði mest á grautum úr villikorni blönduðu fiski, skordýrum og villigrænmeti.
Endurskilgreind fjölmenning

Í Evrópu er vaxandi fylgi við pólitíkusa, sem fiska í gruggugu vatni haturs á múslimum. Framsókn reri á sömu mið í kosningunum í fyrra og uppskar óvænt tvo borgarfulltrúa. Hervirki öfgamúslima í París felur í sér stórt skref í þessa átt. Búast má við auknu fylgi múslimahatara næstu árin, ef miðlægir pólitíkusar og flokkar þeirra taka ekki á málinu. Skilgreina þarf fjölmenningu upp á nýtt með hliðsjón af spakmælinu: „Í Róm lifirðu eins og Rómverji.“ Heimafólki má ekki finnast, að verið sé að troða fjarlægum hugmyndum upp á sig. Aðlögun að siðum og reglum dvalarlands þarf að verða meginþáttur í fjölmenningarstefnu.
Eins og Rómverji

„Í Róm lifirðu eins og Rómverji.“ Sumir múslimar eiga erfitt með að skilja það. Þegar ég er í Persíu haga ég mér eins og þarlendir. Sumir múslimar telja sig geta flutt með sér ýmsa ofsatrú, til dæmis karlrembu. Skilja ekki veraldlegt samfélag og vilja ekki aðlagast. Við slíkar aðstæður verður engin fjölmenning, bara stál í stál. Sumir múslimar eiga erfiðara en aðrir með að starfa með fólki af öðrum toga. Einangrast og láta klerka sína æsa sig upp gegn gestgjöfunum. Fjölmenningarstefna Evrópu bíður því skipbrot gagnvart sumum múslimum. Finna þarf leiðir fyrir þá inn í samfélagið eða hafna tilgangslausri aðild þeirra.
Verndun siðspilltra

Persónuvernd úrskurðaði, að óheimilt væri að birta nöfn meðmælenda á framboðum flokkslista í Kópavogi. Birtingin sýndi, að frambjóðendur eins flokks mæltu með frambjóðendum hjá öðrum flokkum. Birtingin sýndi, að sumir pólitíkusar eru svo spilltir, að þeir reyna að skipta sér af framboðslistum annarra. Persónuvernd fannst þessi birting ótæk. Telur fréttir af spillingu vera vandamál, en ekki spillinguna sjálfa. Þannig hefur Persónuvernd starfað alla tíð. Reynir fyrst og fremst að vernda pólitíska og peningalega bófa. Reynir að breiða slæðu þagnar yfir skítinn í samfélaginu. Hún er réttnefnd Persónuvernd bófa og siðspilltra.
Gagnslaus lögregluvernd

Franska lögreglan stóð sig illa. Henni mistókst að vernda fólk skoptímaritsins Charlie Hebdo, sem var undir verndarvæng hennar. Blaðið hefur lengi gert grín að múslimum og birt beittar skrípamyndir eins og Jyllandsposten 2005. Ljóst er, að múslimum fellur slíkt illa. Skopið er hins vegar hluti trúlausrar arfleifðar vestrænnar menningar. Það snýr jafnt að kristni og íslam. Til dæmis er í Evrópu viðurkennt að grínast megi með Jesú Krist eins og Múhameð. Múslimar, sem leita sér heimkynna á vesturlöndum, verða án skilyrða að sætta sig við siði og reglur þess heimshluta. Ríkinu ber að vernda þá, sem reita tryllt öfgafólk til reiði.
Fjölmenningin rústuð

Fjölmenningarstefna riðar til falls. Fjöldamorð á vegum öfgamúslima í París í morgun verða Vesturlöndum tilefni til að herða varnir gegn ofbeldi öfgahópa. Finna þarf út, hvað atriði það eru í fortíð morðingja, sem leiða til slíkrar fólsku. Gildir bæði um öfgamúslima og um aðra slíka, til dæmis hægri öfgamenn eins og Breivik. Um múslima vitum við, að einstaka róttækir klerkar íslams á Vesturlöndum hvetja til óhæfuverka og lýsa fólsku sem hetjudáð. Slíkir klerkar eru til dæmis í Bretlandi og Danmörku. Einkum klerkar í söfnuðum wahabíta, kostaðir frá Sádi-Arabíu. Slíkar uppsprettur ofbeldis þarf að reka úr landi og loka viðkomandi moskum. Aðkomufólk verður að virða siði og reglur vesturlanda.
Slokknað í rústunum

Fögnum því, að Kristján Þór hundskaðist til að semja við spítalalækna. Eldurinn er slokknaður í rústunum, hægt að fást við uppsagnir lækna, verkfall skurðlækna og tvöföldun biðlista. Ráðherrann var í felum mestan tímann, taldi enda hrun Landspítalans ágætt skref í átt til einkavæðingar að hætti Albaníu. Þvermóðska heilsuráðherra og fjármálaráðherra endurspeglaði þrá teboðsmanna í gróða af einkastofum Albaníu-Ásdísar. Samt er fyrir löngu sannað, að opinber rekstur er ódýrari og nær betri árangri. Einkaæðið byggist ekki bara á þráhyggju, heldur einnig á heimsku og mannvonzku ráðherra og þingmanna Sjálfstæðisflokksins.
Laga má markaðskerfið

Þekktustu hagfræðinar heims deila um, hvort markaðskerfið hafi gengið sér til húðar. Thomas Pikkety telur aukna stéttaskiptingu óhjákvæmilegan fylgifisk markaðskerfis. Joseph Stiglitz telur aukna stéttaskiptingu vera gerviútgáfu af markaðinum. Auka megi jöfnuð í þjóðfélaginu með því að falla frá aðgerðum, sem kenndar eru við Reagan og Thatcher. Endurheimta hagvöxt með því að hækka skatta á fjármagnstekjur og erfðafé, fjárfesta meira í menntun, þrengja möguleika á einokun, takmarka tekjur bankstera, forstjóra og annarra sníkjudýra. Þannig megi efla markaðsfrelsi og hagvöxt. Ísland stefnir í öfuga átt, til stöðnunar.
Teboðskonur hylltar

„Leyfum [mennta]kerfinu að sigla, en mölvum út úr því“. Það sagði Margrét Pála Ólafsdóttir á fundi Samtaka atvinnulífsins. Síðar mætti Ásdís Halla Bragadóttir á fund sömu samtaka og sagði: „Albanía er ljósárum á undan okkur í valfrelsi og samkeppni í heilbrigðisrekstri“ Látum hjá líða að ræða heimsku orðanna. Voru sögð til að freista greifa til fjárfestinga í einkareknum fyrirtækjum í menntun og heilsu. Vil bara minna á ofsalegan fögnuð fundarmanna, sem hlustuðu á tvenn skilaboð frá íslenzkum anga hins fanatíska bandaríska teboðs. Æstir atvinnurekendur telja núna vera gott færi á að rústa ríkisrekstri innviða samfélagsins.
Orð ráðherrans

Orð nýja ráðherrans á liðnu ári:

„Við sögðum, að við myndum aldrei ganga í Evrópusambandið nema að undangenginni kosningu og við ætlum ekkert að ganga í Evrópusambandið. Þannig að það þarf enga kosningu.“ „Alveg hrífst ég af, hvað stjórnarandstaðan er hrifin af formanni mínum og ég er ekki hissa á því“. „Hvers vegna nærist þjóðarvitundin á sífellt neikvæðum fréttum, fremur en jákvæðum?“ „Mér finnst alltaf vera mjög tortryggt allt, sem framsóknarmenn leggja til og tala um og snúið út úr því á alla enda og kanta.“ „Ég held, að menn skilji ekki alveg hugsanagang framsóknarmanna, sem mér finnst vera bara ljúfur og góður.“ „Viljum við fórna því að spara kannski einhverjar krónur í innfluttu kjöti gegn heilsuleysi síðar á ævinni. Ég segi nei takk.“

Vonandi verða verkin viturlegri en orðin.
Opinber rekstur beztur

RÚNAR VILHJÁLMSSON prófessor hefur dregið saman niðurstöður ýmissa rannsókna á árangri mismunandi heilbrigðiskerfa. Þær sýna, að félagslegt kerfi með ókeypis heilsuþjónustu skilar beztum árangri. Blandað kerfi einkarekstrar og opinbers rekstrar að evrópskum hætti skilar árangri í meðallagi. Einkarekstur eins og í Bandaríkjunum skilar lökustum árangri. Þar er kerfið dýrast á mann og þjónar aðeins hálfri þjóðinni. Enda eru heilsa og ævilíkur lakari þar en á Kúbu, sem hefur félagslegan rekstur. Öfugt við niðurstöður rannsókna stefnir ríkisstjórn Íslands að eyðileggingu ríkisrekstrar í heilsuþjónustu. Að einkavæðingu hennar.
Síminn hringir sífellt

Vitið þið, við hvaða útlending Vladimir Putin talaði oftast í síma á liðnu ári? Við Angelu Merkel auðvitað. Vitið þið, við hvaða útlending Barack Obama talaði oftast í síma á liðnu ári? Við Angelu Merkel auðvitað. Vitið þið, hvaða ríki heims hefur mestan útflutning á eftir Kína? Auðvitað Þýzkaland Angelu Merkel. Stendur fyrir efnahagsrefsingum, sem eru um það bil að kollvarpa efnahag Rússa. Hún er ráðandi afl í Evrópusambandi, sem hefur meiri framleiðslu en Bandaríkin og Kína. Angela Merkel var stjórnmálamaður ársins 2014. Lesið það, sem

TIMOTHY GARTON ASH segir í Guardian um voldugu prestsdótturina frá Austur-Þýzkalandi.
Gallaða himnaríkið

Þótt ég sé hrifinn af Evrópu og Evrópusambandinu, geri ég mér grein fyrir ýmsu ólagi. Jean-Claude Juncker er spilltur pólitíkus, sem ræður ekki við framtíð Evrópu. Gullni meðalvegurinn hefur ekki fundizt milli sparnaðar Angelu Merkel og atvinnuverndar François Hollande og Matteo Renzi. Sem betur fer tekur enginn samt lengur mark á David Cameron. Í Suður-Evrópu er óbærilegt atvinnuleysi og svikult Grikkland verður rekið úr evrunni. Franskir bankar tapa á yfirvofandi gjaldþroti grískra banka. Fjölmenning hefur beðið skipbrot, einkum í Þýzkalandi og Frakklandi. Evrópa verður að taka fastar á skertri aðlögunarhæfni múslima.
Albanía er fyrirmyndin

Ásdís Halla Bragadóttir skefur ekki af skrímslinu sínu. „Albanía er ljósárum á undan okkur í valfrelsi og samkeppni í heilbrigðisrekstri“, segir hún.

ALBANÍA er einmitt illræmt fyrir versta heilbrigðiskerfi Evrópu. Þar verður fólk að mestu leyti að borga sjálft fyrir ömurlega heilsuþjónustu, en auðgreifar hafa aðgang að þolanlegu kerfi. Þetta er það, sem Sjálfstæðisflokkurinn vill hingað. Þess vegna er hann að rústa Landspítalanum. Vill rýma til fyrir einkareknum spítala Ásdísar Höllu. Hún er galin. Myrka miðaldaríkið Albanía er fyrirmyndin. Svartasta afturhald álfunnar er himnaríki í augum samtaka atvinnurekenda. Galið lið.
Hóflaus fyrirgreiðsla

Fyrirgreiðsla ríkisins í þágu kirkjunnar gengur of langt. Opt-out á að víkja fyrir Opt-in. Skráning barna í trúfélag kirkjunnar má ekki vera sjálfvirk. Frumkvæði á að koma frá hinum trúaða. Bara formlega séð nýtur kirkjan aðildar meirihluta þjóðarinnar. En bara lítill hluti hennar sækir kirkju ótilneyddur. Staða kirkjunnar er sama og greifanna, forgangur í úreltu teboðskerfi ríkisins, sem hossar forréttindahópum. Er ekki samkvæmt stjórnarskránni, heldur samkvæmt öfgatúlkun stjórnarskrárinnar. Eins og raunar öll túlkun gerir, nema hófs sé gætt. Heilsa og velferð almennings á að fara framfyrir kirkjuna í forgangi.
Neita sér um meðferð

Samkvæmt tölum velferðarráðuneytisins neitar tíundi hver Íslendingur sér um læknis- og tannlæknisþjónustu. Eigin hlutdeild sjúklinga í heilsukostnaði er orðin of há. Þetta er þvert á stefnu nágrannalandanna í norðanverðri Evrópu. Þar er heilbrigðisþjónusta ókeypis. Hér greiða krabbameinssjúklingar hundruð þúsunda króna á ári fyrir lakari þjónustu. Því veldur græðgisstefna kjósenda stjórnarflokkanna. Telja sjúklinga geta sjálfum sér um kennt. Brýnna sé að létta auðlindarentu af kvótagreifum og skattbyrði af öllum greifum. Í því skyni þurfi að skera niður heilsukostnað ríkisins. Svei ykkur, kjósendur bófaflokka.
Þýzk-frönsk fyrirmynd

Þýzkaland og Frakkland hafa tekið við af Norðurlöndum sem fyrirmyndarríki okkar tíma, hvort með sínum hætti. Báðum þessum ríkjum hefur tekizt að bræða saman markaðshyggju og félagshyggju. Upphafið af þessum bræðingi má rekja til Ludwig Erhard, er var efnahagsráðherra Adenauer og síðar kanzlari Þýzkalands. Frakkar eru að því leyti sérstæðir, að þeir nota velmegunina til að gera vel við sig í mat og öðrum lífsnautnum. Þjóðverjar eru að því leyti sérstæðir, að þeir leggja velmegunina fyrir til hugsanlega magurra ára. Ég held, að meðalvegur af þessu tvennu væri farsælli en öfga-græðgisstefna íslenzku ríkisstjórnarflokkanna.
Stundin rennur upp

Gott er, að fyrrverandi stjórnendur og starfsmenn DV skuli stofna Stundina, nýjan fjölmiðil á vef og pappír. Ljóst mátti vera, að nýir eigendur DV mundu fara með blaðið til helvítis. Fagfólk þarf til að reka fjölmiðil, ekki World Class rusl og meiðyrða-lögmenn. Sama sagan og um aldamótin, þegar Óli Björn Kárason keypti stöndugt DV og keyrði í þrot á átján mánuðum. Sama ógæfa sást strax, þegar nýir eigendur töldu sig geta tjónkað við Hallgrím Thorsteinsson fagmann. Þoldu hann í fjóra mánuði og skiptu svo út fyrir blaðurfulltrúa, sem var þeim að skapi. Líklegt er, að Stundin muni leysa framsóknar-DV af hólmi.
Of litlar byrðar

Með nýju ári hefst áróður samtaka atvinnurekenda um, að starfsfólk sé of dýrt í rekstri og verði helzt ekki ráðið. Greiða þó þvílík lúsarlaun, að fólk þarf að bæta það upp með sníkjum hjá góðgerðasamtökum. Það er nýtt í samfélaginu, að láglaunafólk þurfi á slíku að halda. Til skamms tíma þurftu samtökin aðeins að styrkja velferðarþega. Katrín Óladóttir hjá Hagvangi reið á vaðið með kvartanir um byrðar atvinnulífsins. Þannig eru frekjudallar Íslands, fá aldrei nóg. Hæst gráta þó kvótagreifar, sem þykjast lifa á barmi hungursneyðar. Engin ástæða er til að hlusta á neitt af þessum þvættingi. Byrðar atvinnulífsins eru of litlar.
Hægri jaðar óvinsæll

Í flestum nágrannalöndum okkar höfða hægri öfgaflokkar ekki til ungs fólks. Í Bretlandi hefur Ukip, flokkur Nigel Farage, sáralítið fylgi 17-22 ára kjósenda. Einnig er óvinsæll Nick Clegg hjá Frjálslyndum, sem komnir eru frá miðju yfir á hægri kant eins og Framsókn. Í þessum aldurshópi er líka eindregið fylgi við aðild að Evrópusambandinu. Fylgi ungra skiptist 41% á Labour, 26% á Tories, 19% á Græningja og 6% á Frjálslynda, enn minna á Ukip. Það neikvæða er, að erfitt er að draga ungt fólk á kjörstað. Það nennir fáu, sem það getur ekki afgreitt heima í tölvunni. Vonandi verður samt pólitísk þróun svipuð hér.

(GUARDIAN)
Merkel er merkust

Angela Merkel er merkasti pólitíkus okkar tíma, íhaldsmaður af gamla skólanum. Ég kannaðist við slíka hér, áður en Davíð Oddsson stal Sjálfstæðisflokknum með manni og mús og græðgisvæddi hann. Í

ÁRAMÓTAÁVARPINU tók Angela þá kjósendur á beinið, sem mæta á útifundi hægri öfgahópa og telja útlendinga orsök gæfuleysis síns. Fordómar, kuldi og hatur er slæm forskrift, sagði hún. Útifundir þessir hafa einkum verið fjölsóttir í gamla Austur-Þýzkalandi, svo sem í Dresden. Þar er fólk enn miklu fátækara en í ríka vestrinu. Angela er sjálf prestsdóttir úr austrinu og þekkir þaðan böl fordóma. Segir vitleysingum óhrædd til syndanna.
Haltu kjafti og hlýddu

Örvænting pamfíla í áramótaræðum voru orð Altúngu: „Maður á að segja, að allt sé í bezta lagi.“ Á íslenzku þýðir það: „Haltu kjafti, hlýddu og vertu góður.“ Loddarar þola enga gagnrýni, vilja bara dýrkun án innistæðu. Fólk lifir að vísu ekki á gagnrýni einni saman, ekki frekar en það lifir á að dýrka pamfíla. En gagnrýni er nauðsynleg. Almenningur hefur fengið eigin aðgang að fjölmiðlun. Blogg, fésbók og tíst valta yfir hefðbundna miðla, sem loddarar hafa múlbundið. Núna heyrist margradda kór, sem pamfílar ráða ekki við, uppvísir að undirferli og tilfinningalausri steypu. Þá má því baða skriflega upp úr tjöru og fiðri.
Óbærilegur hávaði

Í áramótaávörpum kveinkuðu pamfílar samfélagsins sér undan biturri gagnrýni. Predikuðu jákvæðni að hætti Altúngu í Birtingi: „Maður á að segja, að allt sé í bezta lagi.“ Enginn þessara pamfíla lifir í raunheimi, ekki forseti, biskup eða forsætis. Þetta er fólk, sem ræður ekki við embætti sín og vill fá að vera í friði með sína steypu. Múlbinding fjölmiðla gagnaðist þeim ekki, því fólk hefur öðlast eigin rödd í alþýðumiðlum. Þar er hver sinn eigin ritstjóri. Margradda texti í bloggi, fésbók og tísti er að æra yfirstéttargaura, sem við héldum áður vera gersamlega heyrnarlausa. Sé hávaðinn þeim óbærilegur, er það fínasta mál.
Hér vantar auðlindarentu

Landsframleiðslan er töluvert meiri en hagtölur sýna. Þær mæla ekki hækkun í hafi á útflutningsvörum. Hækkun í hafi var aðferð eigenda fyrsta álversins og er enn fyrirmynd allra útflutningsgreifa. Kvótagreifar eiga fyrirtæki erlendis, sem taka kúfinn af arðinum og fela í skattaskjólum. Þetta fer ekki í hagtölur hér á landi, heldur hverfur út í buskann. Þess vegna er ekki marktækt að miða rentu auðlindanna við arðinn, sem gefinn er upp innanlands. Rentan á bara að vera hlutfall af aflamagni, ekki af meintum arði. Eðlilegt er, að auðlindarenta af sjávarauðlindum og orkuauðlindum sé mælanleg, 20% af magni að minnsta kosti.
Miðlungs skaup

Áramótaskaupið var upp og ofan, stundum var handritið betra en leikurinn. Mjög erfiður tími fyrir skaup, því veruleikinn er fyndnari en paródían. Víða var komið við og almenningi sjálfum ekki sparaðar sendingar. Sjálfgefið er, að áramótaskaup fjallar mest um ríkisstjórn hvers tíma. Marklítið er að væla út af því. Þessi ríkisstjórn er ótrúlega miklu fyndnari en allar aðrar, sem ég hef fylgzt með í sextíu ár. Því er hætt við, að skopstæling falli flöt á köflum. Ég hló sjaldan, fannst þó margt hóflega fyndið. Gaman er að lesa á fésbókinni um harm skapþungra stjórnarsinna um útreið brandarakarla sinna. Það léttir lund.
Tilnefning Birgittu

Í Spiegel eru um þessi áramót tilnefndar nokkrar persónur, sem höfðu pólitískt vægi í alþjóðamálum í ár. Birgitta Jónsdóttir er þar ein íslenzkra pólitíkusa, innan um Obama og Pútín, Clinton og Trump. Enda er Birgitta eini stjórnmálamaður landsins, sem skiptir nokkru máli í alþjóðlegu samhengi. Enda tjá sig íslenzkir pólitíkusar og álitsgjafar andverðleika hópum saman um, að hún sé óalandi og óferjandi vitleysingur. Aldrei voru tilnefndir þeir Geir Haarde, Sigmundur Davíð eða Bjarni Benediktsson. En Davíð Oddsson komst þó á blað hjá Time sem einn af helztu fábjánum kreppunnar 2008. Íslendingar eru þjóð andverðleika í stjórnmálum og kjörklefum.

Spiegel
Bardagi um leikverk

Ekki þarf um sár að binda, þar sem Jón Viðar geysist með brugðinn brand um leikverkið Óþelló eftir Gísla Örn. Meitlaður leikdómurinn sjálfur er með meiri háttar ritverkum ársins. Jakob S. ber klæði á vopnin, tekur undir sumt hjá Jóni Viðari og segir í fyrirsögn: „Leikhúsi má mistakast“. Hann fer yfir söguþráð og sálgreiningu Óþellós hjá Shakespeare. Sýnir fram á, að leikverk Gísla Arnar fer út um víðan völl. Frumtexti Shakespeare sýnir að venju afleiðingar af hugsýki persóna. Það er sérgrein hans. Gísli Örn snýr ýmsu á hvolf og týnir Shakespeare í melódrama sínu. Gott er þó að geta rifizt um annað en pólitík á gamlárskvöldi.

Jón Viðar

Jakob S.
Hreindýrasúpan góða

Bezta lækningin við vetrarkulda á Laugavegi er súpa í brauði á Svarta kaffinu. Slík matarhús eru víða í Bandaríkjunum, en bara eitt hér á landi og búið að vera lengi. Ég valdi hreindýrasúpu fram yfir sveppasúpu, en get ekki lofað sama úrvali næst, því daglega er skipt um súpu. Upplagt til að ná úr sér hrollinum fyrir 1.850 krónur. Þú ræður, hvort þú skilur brauðið eftir eða borðar það líka. Á fyrstu hæð í svartmáluðu timburhúsi að Laugavegi 54. Svo sem engin uppljóstrun, því 1491 ferðamaður hrósar staðnum í skilaboðum á TripAdvisor. Þar er nánast einróma lof, enda telst Svarta kaffið þar 14. bezta veitingahús borgarinnar.
Deig stjórnarandstaða

Alþingismenn létu undir höfuð leggjast að vinna vinnuna sína. Neituðu að afgreiða fjárlög með viðeigandi yfirlegu og umræðu. Frestuðu að draga launahækkun sína til baka og vona að þjóðin hafi gleymt því eftir mánuð. Unnu ekki eðlilega vinnudaga fyrir jól, milli jóla og nýjárs og eftir nýjár. Frestuðu bara þingstörfum fram í síðari hluta janúar. Að þessu leyti er enginn munur á þessu nýja þingi og hinum, sem áður fóru létt með að svíkjast um. Stjórnarandstaðan reynist lasburða og ekki til stórræðanna. Heimtuðu ekki einu sinni nafnakall um undarlegustu lagagreinar fjárlaga. Virðist hafa sætt sig við hægri sinnaða frekjustjórn næstu fjögur árin.