arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Þykkvalúra í hádegi

Sá á fésbókinni, að Friðrik V bauð í hádeginu upp á þykkvalúru, lemon sole. Við gömlu hjónin ruddumst þangað og snæddum þennan sjaldgæfa fisk, sem er með dýrari fiskum í Evrópu. Mundi kosta 6.000 krónur á Sheekeys í London. Á Friðriki V kostaði hann 1.750 krónur að innifalinni frábærri hörpudiskssúpu dagsins. Sönnun þess, að gæði lífsins þurfa nánast ekkert að kosta, séu menn á vaktinni. Þykkvalúran var úr Arnarfirði, frá Þresti Leó leikara á Bíldudal. Auðvitað upplifun, heilsteikt á pönnu, borin fram með sítrónu. Friðrik V er mitt uppáhalds bistró, karlinn er „bakvið eldavélina“ og konan yfir salnum.
Sparkaði í þjóðina

Stjórnlagaráð skilaði á sínum tíma góðu verki. Á jafnlöngum tíma og núverandi stjórnarskrárnefnd notaði til að ákveða, að málefnið væri fróðlegt og að ekki væru allir nefndarmenn sammála. Ráðið fékk umboð sitt beint frá kjósendum og málefnin frá Stjórnlagaþingi. Því fylgdu engir skilmálar alþingis og ógreidd atkvæði teljast ekki. Söltun alþingis á uppkastinu og ógilding hæstaréttar á kosningu til stjórnlagaþings eru tveir svörtustu blettirnir á sögu þessa bananalýðveldis. Þótt ýmsir lagatæknar tali niður uppkastið, eru þeir aðeins álitsgjafar. Þjóðin úrskurðaði í málinu og alþingi sparkaði síðan í hana.
Bananalýðveldið

Bananalýðveldið færir út kvíarnar. Ráðherra lýgur að alþingi og aðstoðarmenn hennar hafa réttarstöðu grunaðra. Forsætis hefur tékkhefti í vasanum og gefur peninga, þótt ríkisendurskoðun mótmæli. Alþingi hunzar niðurstöðu þjóðaratkvæðis um stjórnarskrá og setur málið í salt. Þar á meðal er Björt framtíð, réttar nefnd Svört framtíð. Forsætis hefur lögheimili á eyðibýli á útnára til að hafa fé af ríkinu. Lofar kjósendum leiðréttingu forsendubrests, en kemur því ekki í verk. Stjórnarflokkarnir gera lítið annað en að færa fé frá fátækum til ríkra. Kjósendur horfa svo á glæpina og yppta bara öxlum.
„Vistvæna“ blekkingin

Alþjóðlegar reglur gilda um „lífræna“ ræktun og sjálfstæðar eftirlitsstöðvar votta framleiðendur á því sviði. Bændasamtökin hafa langalengi brugðið fæti fyrir lífræna ræktun og vottun hér á landi. Í því skyni skelltu þau á heitinu vistvænt, sem nær almennt yfir íslenzkan landbúnað. Árum saman hefur ekkert eftirlit verið með, að notendur slagorðsins „vistvænt“ fari eftir einhverjum sérstökum reglum. Neytendasamtökin hafa gert athugasemdir við blekkinguna og ráðunautur Bændasamtakanna viðurkennir, að hún sé marklaus. Sérfræðingur í umhverfismálum segir vistvænt ekki tákna neitt umfram hefðbundinn landbúnað.
Gefur skít í endurskoðun

Ríkisendurskoðun gagnrýnir forsætis fyrir að fara ekki eftir góðum og gildum verklagsreglum. Hann er með tékkhefti í rassvasanum og deilir styrkjum án auglýsingar og samanburðar á umsóknum. Sigmundur Davíð segist fagna þessum ábendingum og kveðst fara eftir lögum. Eftir hvaða lögum? Geðþótti pólitíkusa er kominn langt út fyrir alla öfga. Athugasemdum er bara svarað með skætingi. Spunakarlar ráðherra telja, að þjóðin sé svo galin, að hún taki ekki eftir, þegar bullað er út í eitt. Fylgi Framsóknar er að vísu komið niður fyrir 10%. Samt eru 19.000 kjósendur enn á því, að allt sé í lagi með siðblindingjann.
Íslendingar eru fífl

Tugþúsundir Íslendinga trúa, að hornsteinn hagsældar felist í að vernda krónu og viðhalda henni. Íslendingar eru fífl. Tugþúsundir Íslendinga trúa, að pólitískir bófaflokkar, sem hafa rúið okkur inn að skinni, muni bjarga okkur frá Evrópu. Íslendingar eru fífl. Tugþúsundir Íslendinga trúa fjölmiðlum, sem ljúga að okkur, að kosningamálin séu það, sem pólitískir bófaflokkar segjast ætla að gera fyrir þig. Íslendingar eru fífl. Tugþúsundir Íslendinga trúa kvótagreifum, sem stálu auðlindinni og vara okkur við Evrópu. Íslendingar eru fífl. Meðan ekki er hægt að skipta um kjósendur, er engin von í stöðunni.
Hamfarir drekans

Sjálfstæðisflokkurinn mun ekki jafna sig meðan eldspúandi dreki þvingar hann til hlýðni. Davíð Oddsson var orðinn skapstyggur löngu fyrir frægu veikindin 2004, þegar hann lofaði nýjum hátæknispítala. Var áður farinn að leggja menn í einelti, samanber Styrmir Gunnarsson, sem síðan gerðist honum undirgefinn. Á landsfundi flokksins 2009 yfirtók DO fundinn, sem hafði ætlað að samþykkja „litprentaðan langhund“ um endurreisn þjóðarinnar. Í staðinn klöppuðu menn stjórnlaust fyrir skítkasti Davíðs í allar áttir. Sama ár varð hann ritstjóri Mogga, hefur síðan farið hamförum. Flokksformaðurinn er bara lík í lestinni.
Túristar tala saman

Ekkert vit er í að reyna að selja Ísland sem ódýrt ferðamannaland. Helzta atvinna þjóðarinnar þarf að geta veitt góð lífskjör. Hér á að vera dýrt að ferðast, jafnvel þótt súkkulaðikaka í Vogafjósi kosti 1300 krónur. Ferðamenn bera íslenzkt verð ekki saman við verð á sólarströndum. Þeir bera hins vegar saman verð milli staða, til dæmis milli Reykjavíkur og landsbyggðar. Og þeir sjá víða votta fyrir okri í sveitinni. Í Reykjavík eru þó boðin góð hótel og frábær veitingahús, sem leitun er að úti á landi. Á internetinu tala túristar saman og vara hver annan við óhóflegu verðlagi. Vogafjós má því passa sig.
Músin fæddist ekki

Fjall stjórnarskrárnefndar flokkanna tók jóðsótt, en músin fæddist ekki. Vont er að finna leið milli þess sem þjóðin vill og þess sem pólitíkusarnir vilja. Hægri þingmenn eiga erfitt með að sætta sig við, að stuldur kvótagreifa á þjóðarauðlindinni verði tekinn aftur. Þeir vilja líka setja ýmsar skorður við þjóðaratkvæðagreiðslum. Margt fleira ber í milli. Málið var einfaldara hjá þjóðkjörna stjórnlagaráðinu. Enda kom þaðan svo góð tillaga að stjórnarskrá, að hagsmunatengdum þingmönnum féllust hendur. Málið var í fáti afhent þessari daufu stjórnarskrárnefnd, sem damlað hefur í heilt ár án sýnilegs árangurs.
Keyrði á steinvegg

Sveinbjörg Birna sýndi víðtæka vanþekkingu, þegar hún sagðist örugglega vera eini frambjóðandinn, sem hefði búið erlendis. Lýsti svo aðstæðum í fjarlægum löndum og hafði fengið þær skakkt í hausinn. Var ekki að hugsa um löghlýðnar fjölskyldur og börn, sem sættu óþægindum vegna ofstækis hennar. Var bara að næla í 2000-3000 ódýr atkvæði heimskra, sem eru hræddir við framandi andlit. Þekktir framsóknarmenn sögðu sig úr flokknum, vissu ekki fyrr, að flokkurinn væri lentur í hægri öfgum. Siðblindur Sigmundur Davíð lét sér samt rasismann vel líka. Flokkurinn keyrði á vegg fyrirlitningar annarra, varð óstjórntækur.
Landráð í kyrrþey

Utanríkisráðherra segist vita af undirbúningi TISA leynisamningsins um aukin völd auðjöfra heimsins. Að vísu vekur ekki traust, að Gunnar Bragi Sveinsson telji ekkert leynilegt við samninginn. Því greinilega er hann eins leynilegur og hægt er að vera, í fimm ár fram yfir gildistöku. Samningamaður Íslands er Martin Eyjólfsson fastafulltrúi. Þeir tveir bera fyrir Íslands hönd ábyrgð á, hve langt samningsvinnan er komin í kyrrþey. Samkvæmt uppkastinu fá auðjöfrar réttarstöðu þjóðríkja og afnumið er regluverk um bankaeftirlit, neytenda- og umhverfisvernd. Tökum saman höndum um að stöðva framvindu geðveikra landráða.
Nýjasta trikk verjenda

Verjendur auðbófa eru komnir langt út af kortinu við teygja og toga réttarfar í landinu. Nýjast er að kæra hæstaréttardómara fyrir rangan úrskurð. Með sama framhaldi verður að búa til nýtt dómstólakerfi ofan á Hæstarétti, þegar allir kæra alla úrskurði, sem þeir eru ósáttir við. Áður voru verjendur búnir að prófa ýmislegt, svo sem að segja af sér, láta sakborninga ekki mæta fyrir dómi og vefengja og kæra allt upp og niður. Það þykir flott lagatækni að láta eins og menn séu staddir í Brennu-Njáls sögu. Vonandi verður þessu síðasta trikki svarað á verðugan hátt, svo að réttarfar haldi hér áfram að vera til.
Kaldur Nauthóll

Nauthóll er kaldur. Þjónusta var ópersónuleg, húsakynni skandinavísk að stíl, hvít og hornrétt, borðin flútta. Minnir á setustofu úrásarvíkings árið 2007. Stórir útsýnisgluggar veita útsýni yfir bílastæði. Hér var fullt í hádeginu, mest af ungu fólki, sem keypti sér dýra hamborgara á heilsustað. Fólki, sem skortir svokallað „institutional memory“ okkar gamlingjanna, sem hafa séð og reynt allt. Góð blálanga dagsins á 2.400 krónur, meðfylgjandi kartöflustappa ofpipruð og grænmetið þrælsteikt í mikilli olíu. Betri matur fæst ódýrari niðri í bæ. Kjúklingasalat á 2.900 krónur var ómerkilegt. Ég fer annað næst.
Þagnarbandalag heimsfjölmiðla

Farinn að hafa miklar áhyggjur af lýðræðinu. Hávær er þögn heimsfjölmiðla um samsæri auðs og valda um, að auðræði yfirtaki Vesturlönd. Evrópusambandið og Bandaríkin eru búin að gera uppkast að samningi um réttarstöðu auðrisa sem jafningja fullvalda ríkja, TISA. Sérstakir dómstólar eiga að skera úr deilum þjóðríkja og fjölþjóðafyrirtækja. Draga á úr eftirliti með bönkum og verndun náttúru og neytenda. Í öllum atriðum er dreginn taumur þessa eina prósents, sem stjórnar heiminum í krafti auðs og valda. Ekki orð um þetta í Guardian, New York Times, Spiegel, Le Monde eða El País. Þagnarbandalag heimsfjölmiðla.
Óhæfur ferðaráðherra

Ragnheiður Elín Árnadóttir, óhæfur ferðaráðherra, gerir ekkert. Andvaraleysi hennar við gjaldtöku á ferðastöðum gengur út í öfgar. Meðan hún veltir vöngum um náttúrupassa ganga stigamenn fram í óheftri lögleysu. Lögin banna gjöld fyrir að skoða náttúru, leyfa bara fyrir veitta þjónustu. Ríkið er eini aðilinn, sem veitir þjónustu á ferðastöðum, bílvegi, bílaplön, gangstíga, palla, sæti og snyrtingar. Vitgrannur sýslumaður Árnessýslu fær að halda áfram lögleysu sinni. Ekki er talsmaður Umhverfisstofnunar skárri, segir bara, að fólk geti farið í mál við Kersmenn. Nennir sjálfur ekki að vinna. Líklega er það stefna ráðherra, að gjaldmál fari í rugl. Þáttur hennar í einkavæðingu náttúrunnar.
Úr flökkudýri í húsdýr

Þegar ég var yngri og skrifaði leiðsögubækur fyrir ferðamenn, ferðaðist ég mikið og lengi. Gisti eina nótt á hverjum stað og mætti á hverjum degi nýjum aðstæðum og nýju fólki. Var húsdýr, er vildi vera flökkudýr. Þá leið mér vel. Á miðjum aldri færði ég flökkufíknina heim. Fór að nota hesta, flökkudýrin dæmigerðu. Ferðaðist lengi senn í fámennum hópi, oft vikum saman. Mætti nýjum dölum og nýjum heiðum á hverjum degi, nýju vatnsbóli, nýjum haga. Lærði að ferðast létt, mæta nýjum vanda hverju sinni. Þá leið mér bezt. Kalla má þetta fortíðarþrá. Afturhvarf til lífs forfeðra fyrir fimmtíu kynslóðum, sem fóru fram og aftur um þvera Evrópu. Í ár er ég orðinn gamall, 74 ára, hættur að mestu að ferðast. Vill óbreytta daga, er snúast kringum hægindastólinn og te. Hættur draumum flökkudýrs og orðinn að húsdýri. Stefni þó til Persíu í haust.
Risaskref til auðræðis

TISA samkomulag Vesturlanda á að flytja vald frá ríkjum til risafyrirtækja. Dómsvald í málum risafyrirtækja er flutt til sérstakra dómstóla, sem verða yfir ríkisvald hafnir. Neiti ríki að flytja inn hættulegar vörur, til dæmis erfðabreytt matvæli, úrskurðar slíkur dómstóll. Einkaleyfi verða lengd, sem þýðir meðal annars að lyf verða of dýr í lengri tíma. Bankaeftirlit verður minnkað og afnumið allt eftirlitið, sem tekið var upp eftir síðustu kreppu. Neytendavernd og umhverfisvernd verða nánast afnumin. TISA bætir hag hinna 1% ríkustu á kostnað jarðar og mannkyns. Risaskref frá lýðræði til auðræðis.
Góður Leirubakki

Leirubakki er vel sett hótel með veitingum nærri fjallvegum um Landmannaleið og Sprengisandsleið. Snyrtileg og einföld gistiherbergi hafa baðherbergi. Þráðlaust netsamband er í móttökusal og setustofu. Við veitingasal er róttækt hannaður sýningarsalur um Heklu, sem gnæfir yfir staðnum. Starfsfólk er afar þægilegt, sérstaklega í matsal og útreiðatúrum. Matur er óvenjulega góður í samanburði við veitingar á landsbyggðinni, frönsk súkkulaðiterta frábær. Verð of hátt eins og við er að búast til sveita og skýrist af of stuttri vertíð ferðaþjónustunnar. Kominn er tími til að létta krónunni af herðum almennings.
Lög fyrir hrædda rasista

Svo þrálátur er ótti hræddra rasista við múslima, að ríkið þarf að grípa til öryggisráðstafana. Ekki vegna hættu af múslimum, heldur til að róa óttaslegna fólkið, sem trúir alls konar bulli. Til dæmis mætti setja sérstök lög, sem banna ýmislegt. Svo sem handarhögg, búrkur (ekki slæður), umskurð kvenna, nauðungarhjónabönd, barnaníð og svo framvegis. Hlutir, sem eru bannaðir, en taka þarf sérstaklega fram vegna ísmeygilegs áróðurs rasista. Einnig mætti vera í lögum þessum ákvæði um, að allir útlendir, sem setjast að, verði að fá eintak af lögunum. Vont er, ef hér tryllist múgurinn út af lygum um múslima.
Fjölmiðlar rakni úr roti

Líklega verðum við að bíða eftir næsta tölublaði Kjarnans til að fá viðbrögð stjórnvalda við nýjum uppljóstrunum Wikileaks. Sýna samsæri Bandaríkjanna og Evrópusambandsins um auðræði í stað lýðræðis. Að samningnum hefur lengi verið unnið og hann er nú til í uppkasti. Á að vera leyniplagg fimm ár fram yfir gildistöku. Ísland var aðili að samsærinu í tíð Össurar Skarphéðinssonar og er það í tíð Gunnars Braga Sveinssonar. Hvorugur hefur sagt eitt orð um þetta mál. Það finnst mér jafngilda landráðum beggja. Tímabært er, að hefðbundnir fjölmiðlar vakni til lífs og segi okkur fréttir af Wikileaks-leka aldarinnar.
Meðferð rasisma

2000-3000 atkvæði rasista hjá Framsókn minnir okkur á, að rasismi sækir víða fram í kosningum. Þurfum að læra af þeirri reynslu og gera okkur betur grein fyrir undirrót haturs í þjóðarsálinni. Eðlishrætt fólk óttast hið ókunna, til dæmis aðra trú og siði, þjóðir, menningu og tungumál. Við getum reynt að gera okkur grein fyrir, hvað Svíar gerðu rangt, er þeir hleyptu rasistum á flug. Við sjáum, að rasismi nærist á falsfréttum, sem stofnanir rasista dreifa og óttaslegið fólk trúir. Þurfum að skilgreina villurnar í lyginni og birta þær. Eins og í frægri ræðu rasista Framsóknar, er hún lýsti reynslu sinni í löndum múslima. Hafði fengið allt brenglað í hausinn og dró ályktanir af ruglinu.
Samsæri gegn lýðræði

TISA er umdeildur viðskiptasamningur Evrópusambandsins og Bandaríkjanna, sem KJARNINN segir frá. Fjölmiðlar um allan heim hafa samið um birtingu uppkasts að þessum samningi, sem unnið er að í mesta kyrrþey. Í stuttu máli er þetta svakalegur samningur, sem gerir ráð fyrir yfirtöku risafyrirtækja á fullveldi ríkja. Svo leynilegur er hann, að ekki má segja frá honum fyrr en fimm árum eftir gildistöku hans. Lesið Kjarnann og sannfærist um, að hér er um hreina og klára geðbilun að ræða. Ráðamenn Evrópu og Bandaríkjanna eru að skipta út lýðræði fyrir auðræði. Ísland er aðili að uppkastinu. Vestrænar þjóðir verða að rísa upp gegn skrímslinu.
Ráðherrann ærulausi

Bjarka Magnússyni og Jóhanni Páli Jóhannssyni og fleirum á DV tókst að koma ranglega nefndu lekamáli að leiðarenda. Án hjálpar fleiri fjölmiðla tókst þeim að hrekja Hönnu Birnu innanríkisráðherra úr einni lygi í aðra. Til þess þurfti þrautseigju, því þetta var kallað einelti og sóðaskapur. Fyrst neitaði ráðherrann öllu, kenndi síðan öðrum um, Rauða krossinum um tíma. Síðan faldi ráðherrann sig bak við fleiri en eina útgáfu skjalsins. Minnisblað hét það um tíma og svo hét það öðru nafni. Allan tímann veltu ráðherra og aðstoðarfólk hennar sér um í lyginni. Nú er málið að mestu upplýst og ráðherrann ærulaus.
Þórey falsaði skjalið

Nokkurn veginn ljóst er orðið, að Þórey Vilhjálmsdóttir falsaði skjalið fræga í innanríkisráðuneytinu og dreifði því með aðstoð fréttastofa Mogga og Vísis. Aðstoðarkona ráðherrans fiktaði í skjalinu í fartölvu sinni og var örlagaríka kvöldið átta sinnum í síma við fréttastofurnar. Þær hafa ekki beðizt forláts á málsaðild sinni. Böndin berast líka að Hönnu Birnu ráðherra. Er í stíl við undirferli hennar á pólitískum ferli, í Valhöll, í borgarstjórn, á landsfundi Sjálfstæðisflokksins og í ríkisstjórn. Líklega snyrti Þórey skjalið í samráði við Hönnu Birnu. Alténd laug ráðherrann, er hún sagðist ekki vita um skjalið.
Fáokun í flugi kostar

Alþingi ræðir hver lögin á fætur öðrum til að stöðva verkföll hjá Icelandair. Fyrirtækið sé komið í slíka lykilstöðu, að þjóðin þoli ekki verkföll þar. Hér eftir mun Icelandair ekki vilja semja. Í trausti þess, að ríkisstjórnin reddi sér. Þar með er brostinn grundvöllur samninga um kaup og kjör. Ríkisstjórnin vill auðvitað brjóta stéttarfélög á bak aftur til að bæta hag hinna ríkustu. Dæmi Icelandair sýnir líka, að ófært er að eitt fyrirtæki eigi nánast heila atvinnugrein og ógni samfélaginu. Ríkið þarf að búa vel í haginn fyrir meiri dreifingu markaðshlutdeildar í of fámennu þjóðfélagi. Fáokun í flugi kostar.
Seðlabankinn fíflaður

Skrítin eru rök Seðlabankans um andvaraleysið gagnvart Allianz. Bankinn hafi talið svo fáa mundu brjóta lög, að ekki tæki því að skipta sér af. Úr því að bankinn telur lífeyri í gjaldeyri vera lögbrot, á hann ekki að vera sáttur við lögbrot hinna fáu. Annað hvort eru lögbrotin lögbrot eða ekki. Í skjóli bankans runnu 40 milljarðar gjaldeyris úr landinu á fjórum árum. Til hvers eru þá gjaldeyrishöft fyrir aðra. 30.000 manns notfærðu sér gatið til að koma eignum undan krónunni. Hef talið Seðlabankann vera eina af mörgum stofnunum, þar sem menn stíga ekki í vitið. Þeir voru hreinlega plataðir upp úr skónum.
Heimsmet í hroka

Hæstiréttur Bandaríkjanna hefur enga lögsögu yfir erlendum ríkisstjórnum. Aðeins fjölþjóðlegir dómstólar hafa lögsögu yfir tilteknum málum á tilteknum svæðum, þar sem tiltekin ríki hafa samþykkt fyrirkomulagið. Gildir til dæmis um evrópska álfu-dómstóla og dómstóla á vegum Sameinuðu þjóðanna. Argentína hefur ekki samþykkt lögsögu bandaríska hæstaréttarins. Meiriháttar hroka og valdshyggju þarf til að láta sér detta slíkt í hug. Hæstiréttur Bandaríkjanna dæmdi þó í gær Argentínu til að greiða nokkrum vogunarsjóðum, sem neituðu að undirrita samkomulag, sem flestir sjóðirnir undirrituðu. Og með því að dæma upptækar argentínskar eigur í Bandaríkjunum. Það er amerísk stríðsyfirlýsing og eiga Bandaríkin þó kappnóg með alla sína tíu þumalputta í Miðausturlöndum.
Flókið líf ólæsra

Írak er lent í þríhyrndu borgarastríði, þar sem eigast við sjítar, súnnítar og kúrdar. Nágrannarnir í Íran styðja sjíta af trúarástæðum, sömuleiðis stjórn alavíta í Sýrlandi af trúarástæðum. Nágrannarnir í Sádi-Arabíu styðja hins vegar súnníta af trúarástæðum, sömuleiðis kúrdar í Sýrlandi. Flókið mál, þegar Írak og Sýrland loga í borgarastríði. Bandaríkin hafa slæma reynslu af flóknu stríði. Samt gera þau bandalag við óvini sína í Íran um stuðning við stjórn sjíta í Írak og gleðja óvini sína í Sýrlandi. Sýna þar með fjandskap bandamönnum sínum í Sádi-Arabíu og uppreisnarhópum í Sýrlandi. Flókið fyrir ólæsa á sagnfræði að afhenda öllum hergögn og klæja svo í tíu þumalputta og fjögur handarbök.
Allt fyrir aðkomufólk

Akureyringar eru fyrir löngu frægir fyrir skrílshátíðir aðkomufólks niðri í miðbæ. Þessar hátíðir eru frá landsþekktum orgs- og æluhátíðum drykkjubarna að reykspólshátíðum ökuníðinga. Jafnan haldnar í miðbænum til að auka veltu miðlægra verzlana og þjónustu. Fjöldi líkamsárása þykir hæfilegur, enda er þar eingöngu um aðkomufólk að ræða. Þykir auka aðdráttarafl frægs höfuðstaðar Norðurlands, þótt ekki sé hægt að halda úti fiskbúð í sjávarplássinu. Ætur matur fékkst til skamms tíma á Húsavík, en bæjarstjórnin þar hrakti Völla Snæ burt með tjaldið. Norðursvæðið hentar því bezt til syndaþvottar á lönguföstu.
Mistæk Skólabrú

Steinbítur dagsins var næstum því eins góður í hádeginu á Skólabrú og á beztu stöðum borgarinnar. En því miður töluvert dýrari, 3500 krónur. Meðlætið dró fiskinn líka niður: Dauf karrísósa, dauf hrísgrjón, ofsteikt grænmeti og smávegis af blaðsalati. Kræklingur í súpu var lakari, 3200 krónur, líklega of lengi í pottinum. Espresso-kaffi var lapþunnt. Þjónusta í góðu lagi. Mér er sagt, að húsaleiga sé svo dýr hér bakvið dómkirkjuna, að veitingatekjur fari að mestu í hana. Kostur Skólabrúar er, að hún er í fögru húsi, sem kennt er við Kristján Sveinsson augnlækni, á einu allra bezta horni borgarkvosarinnar.
Skil Ingva Hrafn vel

Ég skil Ingva Hrafn vel. Sárt er fyrir fréttamenn að láta ljúga að sér. Enn verra er að hafa beðist afsökunar á því, sem er satt. Ég hef líka lent í því og gleymi aldrei. Ráðherra fullyrðir eitthvað og þú hefur ekki innsýn til að vefengja. Sannleikurinn kom svo í ljós og siðblindur ráðherrann vissi hann allan tímann. Það særir fagstoltið að lúta fyrir siðblindingja. Ingvi Hrafn lenti þannig í Hönnu Birnu. Hún náði undirtökunum, hundskammaði hann fyrir þvætting og hann baðst aumur afsökunar. Þegar hann síðar komst að hinu sanna, brjálaðist hann. Skil hann vel og hvet menn til að vantreysta siðblindingjum.

(Hrafnaþing; byrjar á 7:20, hámark upp úr 14:30)
Enginn sogaðist með

Enginn stjórnmálaflokkur tók upp samkeppni við Framsókn um fylgi rasista í borgarstjórnarkosningunum. Ekki einu sinni Sjálfstæðisflokkurinn. Sýnir, að rasismi er hér jaðarmál. Dugði til að færa Framsókn 2000-3000 atkvæði og tvo borgarfulltrúa. Það er skammgóður vermir, því að virðing flokksins skaddaðist verulega. Þeir einu, sem öfunda Framsókn af trikkinu, eru gamlingjarnir Björn Bjarnason og Kjartan Gunnarsson. Björn sagði þetta vera „mesta hugsjónamálið sem fram kom í kosningabaráttunni“. Kjartan harmaði, að sjálfstæðisfólk hefði fært sig á Framsókn. Þeir félagar eru sér á parti í flokknum. Flestir fagna, að Biedermann fari annað.
Bananalýðveldið

Fæstir þeirra, sem hafna bófaflokkum stjórnmálanna, fara mjög langt. Sumir gefast upp á pólitík og hætta að kjósa. Einkum er alvarlegt, að hópum saman kýs ungt fólk ekki, hefur aldrei kosið og mun aldrei kjósa. Það eru eðlileg viðbrögð, þegar rangt er gefið í spilunum, en koma engum að gagni. Sumir færa sig yfir í Bjarta framtíð, sem er hlutlaus í pólitík. Hún telur öll dýrin í skóginum eiga að vera vini. Guðmundur endar sem forsætis, en ekkert breytist. Nýir flokkar eiga fæstir neinn aðgang að þjóðarsálinni, helzt píratar, en þeir standa þó tæpt. Kvótagreifar munu öllu ráða hér eftir sem hingað til.
Verða að læra að hlusta

Evrópusambandið verður að svara kalli fólks um aukið lýðræði. Angela Merkel er að drepa sambandið með andstöðu sinni við aukið vald þingsins á kostnað framkvæmdastjóranna. Þingið er vissulega óþægilegt og verður enn rustalegra eftir kosningar þessa árs. En gagnrýni þess sýnir þann napra sannleika, að heimskir forstjórar hlusta ekki og fæla fólk frá sambandinu. Þráskák milli stjórnar og þings leiðir bara til úrsagna ríkja og endar í hægfara andláti sambandsins. Kjósendur þurfa að hafa á tilfinningunni, að sambandið sé einkum fyrir þá. Nái sambandið ekki að virkja velvilja almennings, er úti um það.
Frelsi frá krónunni

Sex árum eftir hrunið er ekki enn farið að snerta heitustu kartöfluna, elsku hjartans krónuna. Hún er enn í gjörgæzlu gjaldeyrishafta og ekki er enn farið að gera upp þrotabú gömlu bankanna. Ástandið er eins og fyrir viðreisn 1961. Við þurfum að horfast í augu við napran veruleikann. Að gömlu bankarnir verða gerðir gjaldþrota og að eignir kröfuhafa verða verðlausar. Utanríkisviðskipti verða frelsuð og krónan hrynur með gráti og gnístan tanna. Í sex ár hafa stjórnvöld bara reynt að halda sjó í lokuðu hagkerfi. Hafa ekki snert á því, sem máli skiptir. Nýtt líf finnst bara með því að losna úr prísund krónunnar.
Staðreyndum flett á bók

Moskumál Framsóknar hefur verið lærdómsríkt. Gefið mér færi á að draga gamlar kennslubækur úr bókaskápnum. Rifjað upp fyrir mér rætur rasisma í fræðunum og skilgreiningu hans sem óbeit á fólki, er hefur annan lit eða þjóðerni, aðra trú eða siði, aðra tungu eða menningu. Rasismi er bara ótti við hið ókunna og hatur á því. Bandaríkjamenn skrifuðu um kúgun svertingja og Evrópumenn um ofbeldi gegn gyðingum. Þjóðremba er moldin, sem nærir rasisma. Þótt ekki séu allir framsóknarmenn rasistar þá eru allir rasistar framsóknarmenn. Þar á meðal Breivik-istar. Enda tóku engir flokkar undir kosningabeitu Framsóknar.
Þessir eru rasistar

Orðið rasisti á uppruna sinn í þeirri gömlu trú, að svonefndir kynþættir væru misjafnir. Í gamla daga snerist málið í Bandaríkjunum um svarta og hvíta. í Evrópu um gyðinga og síðar um múslima. Nú er hugtakið víðara, rasismi talinn felast í að óttast og hata framandi húðlit eða þjóðerni, tungu eða menningu, trú eða siði. Fræðimenn hafa kafað dýpra í viðhorfið. Komizt að raun um, að rasismi felst í ótta við hið ókunna og hatur á því. Margir eru einfaldlega hræddir við lífið og tilveruna og varpa eigin vanda á ákveðinn hóp. Þetta eru allt réttnefndir rasistar. Og ekki síður Framsóknarfólk, sem vill æsa þá upp.