arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Bjarni Ben í tímahraki

Nú segja menn af sér hver um annan þveran, þegar upp kemst um reikninga þeirra á Tortóla. Síðast var það stjórnandi lífeyrissjóðsins Stapa. Bjarni Ben segir samt ekki af sér. Er hann þó gæzlumaður ríkissjóðs. Þar er margt hægt að grípa áður en fulltrúi Engeyinga hrekst frá völdum. Hann er siðblindur og er bara í pólitík til að græða. Í einkabransanum tapaði hann á öllu, sem honum var falið að passa. Segist líka hafa tapað á Tortóla. Á eftir að gefa bankana ættingjum sínum og eigendum Sjálfstæðisflokksins. Á eftir að gefa kvótagreifum auðlindir hafsins. Þess vegna lýgur hann bara um kosningar. Þær verða ekki á þessu ári.
Burt með friðarspillinn

Brýnna er að koma Ólafi Ragnari friðarspilli frá völdum en að velja milli Andra Snæs Magnasonar og Guðna Th. Jóhannessonar. Er raunar reiðubúinn að kjósa hvorn þeirra, sem líklegri er til að fella hinn ófriðlega á Bessastöðum. Sá hefur lengi verið klappstýra útrásarbófa og aflandseyinga. Andstæðingur þeirra, sem vilja lina heljartök auðgreifa á landi og þjóð. Miklu betra er, að eftirlit og aðhald með valdhöfum sé beint í höndum kjósenda. Ekki í höndum hins dæmigerða ég-um mig-frá mér-til mín sölumanns snákaolíu, sem ætíð hefur kynt ófriðarbál. Ólafur Ragnar er vís til að beita fantabrögðum til að hindra nýja stjórnarskrá.
Kjósum taktískt í sumar

Vilji þjóðin losna við heljartök auðgreifa, þarf hún fyrst að losa sig við forseta auðgreifanna. Ólafur Ragnar Grímsson hyggst þjóna auðgreifum með því að hindra gildistöku nýrrar stjórnarskrár og hindra fulla auðlindarentu. Eftir pólitískt andlát skjólstæðingsins er Ólafur óvinur þjóðarinnar númer eitt. Nú þurfa lýðræðisvinir að vanda sig. Okkur vantar alvöru skoðanakannanir til að sjá, hvaða forsetaframbjóðandi nær beztum árangri, þegar þeir eru paraðir gegn forsetanum. Lýðræðissinnar þurfa að kjósa taktískt að þessu sinni, kjósa þann frambjóðanda, sem mestan stuðning hefur. Við megum ekki kasta atkvæðum á glæ.
Framlengt þjófræði

Oddvitar ríkisstjórnarinnar lugu að oddvitum stjórnarandstöðunnar, að stefnt sé að kosningum í október. Nýkomnir af þeim fundi sögðu þeir fjölmiðlum, að til greina kæmi að hafa kosningar í október, ef stjórnarandstaðan samþykkti þingmál ríkisstjórnarinnar. Kosningar verða semsagt að næsta vori. Bófarnir telja sig komast upp með það, því þeir telja andstöðuna lina. Bæði mæti fáir á útifundi og svo éti oddvitar stjórnarandstöðunnar úr lófa sterkra ráðherra, allir nema Birgitta. Við munum í tæpt ár hafa fjármálaráðherra og innanríkisráðherra tortólinga með lúkurnar í kassanum. Bófarnir munu áfram féfletta þjóðina.
Þrjú skref til nýrrar aldar

Svona fær þjóðin nýju stjórnarskrána og rentuna af auðlindum sínum:

1. skref. Hættulegasti andstæðingur pírata, stjórnarskrár og auðlindarentu verður felldur í forsetakosningum í sumar. Ólafur Ragnar gerður skaðlaus.

2. skref. Píratar sigra í alþingiskosningum í vetur á grundvelli loforðs um nýju stjórnarskrána og innheimtu auðlindarentu með opnu útboði veiðiheimilda.

3. skref. Píratar mynda stjórn með þeim stjórnmálaöflum, sem fást til að styðja nýju stjórnarskrána og auðlindarentuna. Sem fást til að afgreiða stjórnarskrána á stuttu kjörtímabili, styðja þingkosningar þar á eftir og síðan endurtekið samþykki stjórnarskrárinnar í atkvæðagreiðslu á upphafi nýs kjörtímabils.
Ekkert kosningabandalag

Ráðamenn dauðvona flokka heimta kosningabandalag við pírata til að halda stólum sínum á þingi. Samt þumbast þessir flokkar við að fallast á kröfu pírata um skjóta afgreiðslu stjórnarskrár. Annað hvort þeirrar, sem stjórnlagaráð samdi. Eða með þeim tæknilegu breytingum, sem gerðar voru í þingnefnd 2013 og gerðu stjórnarskrána skothelda. Í dauðvona flokkunum eru sumir ekki heilir í afstöðu sinni, hvorki til stjórnarskrár né til þjóðareignar á auðlindum. Þeir þjóna í raun auðgreifum landsins. Meðan þessir flokkar, Samfylkingin, Vinstri græn og Björt framtíð, eru með undanbrögð, geta þeir ekki vænzt kosningabandalags.
Vita ekki sitt rjúkandi ráð

Fundur ríkisstjórnar og stjórnarandstöðu síðdegis í dag var marklaus með öllu. Ríkisstjórnin getur ekki forgangsraðað málunum, sem hún telur brýnust og getur ekki tímasett kosningar. Telur þær geta hugsanlega orðið í októberlok, ef öll súpa 75 mála hennar hafi þá verið samþykkt. Það er náttúrlega alveg út í hött. Hún ætlar að svíkja loforð um haustkosningar og hefur ekki tilbúna málaskrá. Hún veit raunar ekki sitt rjúkandi ráð og flýr inn í hroka, lygar og ósvífni. Gegn þessu duga engar þinglegar leiðir. Þjóðin verður að koma bófaflokkunum frá með látum. Mun fleiri eru þar siðblindir og einbeittir en Sigmundur Davíð einn.
Ófélegt er ástandið

Ekki er félegt ástandið á þjóðinni þessa dagana. Aflandsgreifar í skattaskjóli eru enn ráðherrar og formenn Sjálfstæðisflokksins. Helzti aðdáandi Sigmundar Davíðs og skattaskjólanna er orðinn forsætisráðherra. Klappstýra útrásarinnar og hatursmaður stjórnarskrár fólksins vill enn einu sinn hætta við að hætta við Bessastaði. Mótmæli tugþúsunda á Austurvelli geta ekki lægt hrokann, lygina og fýluna í Bjarna Ben. Hann er farinn er að minna óþægilega á Davíð Oddsson, áður en sá snappaði. Enn verða menn ríkir á pilsfaldi, aðstöðu, skattsvikum, hækkun í hafi og skyldum íþróttum auðgreifanna. Sem fyrr erum við bananaþjóðin fræga.
Fullkomlega galið lið

Ég er tæpast farinn að ná þessu enn. Sigmundur Davíð og aðstoðarmenn hans söfnuðu úrklippum af skrifum ritstjóra og blaðamanna. Kölluðu þá á teppið. Og þeir hlýddu jafnvel! Ég veit ekki, hvort er ömurlegra að skipa fyrir eða að hlýða. Þarna voru þeir nánast í röðum á biðstofunni, allt upp í útvarpsstjóra. Mættir til að hlusta á íslenzku útgáfuna af CIA og KGB. „Heyrðu, ef þú ferð ekki að halda þér á mottunni, látum við bara reka þig.“ Í bakgrunninum heyrist svo gargið í Vigdísi Hauksdóttir, er vill fá að sparka í allt og alla, sem ekki makka rétt. Þetta er fullkomlega galið lið pólitíkusa og handrukkara þeirra.
Ólafur Ragnar er óvissan

Ólafur Ragnar er engin kjölfesta. Hann er óvissan sjálf holdi klædd. Hefur ævinlega komið illu af stað, hvar sem hann hefur verið. Hefur ævinlega verið sundrungarafl í samfélaginu. Hefur alla öldina verið umboðsmaður auðgreifa, fyrst útrásarvíkinga og síðan kvótagreifa, sem óttast nýja stjórnarskrá. Hefur alla öldina verið þröskuldur í vegi þjóðarinnar á þrautagöngu hennar úr þrælkun auðræðis til lýðræðis. Mun á næsta kjörtímabili leita allra færa til að hindra innleiðingu lýðræðis. Mun misnota útúrsnúninga til að setja allt á hvolf að hætti lagatækna. Ólafur Ragnar gæti hindrað innleiðingu nýrrar stjórnarskrár.
Nú getur Jón Ásgeir skilað

Virkin hrynja hvert af öðru. Dagblaðið Stundin hefur í Panamaskjölunum rakið slóðir Jóns Ásgeirs Jóhannessonar og Ingibjargar Pálmadóttur í Panama. Þar er fyrirtækið Jovita, sem Jón Ásgeir á. Og þar er fyrirtækið Guru Invest, áður Moon Capital, sem Ingibjörg á og Jón Ásgeir hefur prókúru fyrir. Þessi huldu fyrirtæki voru öll í umsjá Mossack Fonseca og hafa staðið í umfangsmiklum flutningum á peningum. Guru borgaði til dæmis 2,4 milljarða fyrir Jón Ásgeir til Glitnis. Þið munið, að milljarðar voru afskrifaðir hjá fyrirtækjum hans. Við vitum núna, hvar týndu peningana er að finna. Nú getur Jón Ásgeir skilað.
Hér skín engin stjarna

Enn nýtur ekkert íslenzkt matarhús þeirrar náðar að fá eina Michelin-stjörnu. Líklega við hæfi, ekkert býður þann lúxus í umbúnaði, sem til þarf. Michelin-stjarna snýst um meira en matreiðslu. Því er enginn kafli um Ísland í Evrópubók Michelin og það skaðar ferðaþjónustuna. Til dæmis kemur ekki enn í ljós, hvort eitthvert veitingahús á skilið einn Michelin-haus, sem táknar mikil gæði fyrir skaplegt verð. Einkum fækkar það eyðslusömum, sem annars kæmu. Bill Clinton og almenningur eru sátt við hamborgara eða pítsu, jafnvel humarsúpu á Sægreifanum og pulsu með öllu og rigningu á Bæjarins beztu. En stjörnuleysið er hættuspil.
Siðblindingjar hafa orðið

Vestrænir valdamenn segja, að sauma þurfi að skattaskjólum, að þau séu eitt af stóru vandamálum nútímans. Íslenzkir eru flestir á öðru máli. Nýi forsætis sér ekkert athugavert við skattaskjól, einhvers staðar verði peningar að vera og að flókið sé að eiga þá heima. Íslenzkir valdamenn skilja nefnilega lítið í siðum, siðleysi og siðrofi. Þeir eru flestir siðblindir. Stjórnarflokkarnir eru studdir málgögnum, einkum Morgunblaðinu. Hinn siðblindi Davíð Oddsson telur ekkert að athuga við „skattasniðgöngu“. Flinkir menn eigi að geta fundið glufur og nýtt sér þær. Ekkert athugavert við það, segir landsins dýrasti pólitíkus.
Sofandi sauðir vakna

Er einn þeirra, sem vilja færa vald frá alþingi og forseta til þjóðaratkvæðis fólksins. Styð stjórnarskrána, sem fjórflokkurinn hefur árum saman falið ofan í skúffu. Á sama tíma efast ég um getu meirihluta fólks til að taka mikilvægar ákvarðanir. Þetta er vissulega þverstætt, en ég get skýrt máli mitt. Getuleysi fólks stafar af langvinnri fjarlægð frá valdinu. Aðeins einn dag á fjögurra ára fresti hefur fólk einhverja til að hlusta á sig. Væri fólkið í stöðugri návist við stýritæki valdsins, mundi það öðlast ábyrgð og ábyrgðartilfinningu. Hefðum öðruvísi kjósendur en þá, sem hingað til létu smala sér sem sofandi sauðum.
Sundrungarafl Íslands

Ólafur Ragnar Grímsson hefur böðlast fram allt frá þeim tíma, er hann birtist á framabraut. Fékk ekki framgang í Framsókn, fluttist í Alþýðubandalagið. Á báðum stöðum hefur fólk beizkar minningar innan flokks og utan. Fór svo í siðlyftingu og fékk Bessastaði í verðlaun. Líka þar umdeildur, enda fluttist hann yfir til tortólinga útrásarinnar. Varð samherji Davíðs og pólitískur guðfaðir Sigmundar Davíðs. Hann er ég um mig frá mér til mín. Skildi eftir lemstraða förunauta og fékk nýja á færibandi. Jafnan slægur. Þykist hógvær en er eilíft sundrungarafl. Sundrar meira en nokkru sinni fyrr, hefur gert embættið hápólitískt og umdeilt.
Nú skal stöðva skrílinn

Áður fyrr börðust nokkrir hópar valdastéttar um völdin í landinu. Áttu skrílinn með húð og hári. Gátu leyft sér að berjast innbyrðis. Ólafur Ragnar og Davíð sökuðu hvor annan um skítlegt eðli. Ekki lengur. Sameiginleg skelfing út af upprisu þjóðarinnar sameinar valdastéttina á undanhaldi hennar. Lýðræðið ber æ fastar að dyrum. Hvarvetna ryðst þjóðin fram og krefst réttar síns. Því styður Davíð núna Ólaf Ragnar sem síðasta vígi valdastéttarinnar. Honum er falið að standa í vegi stjórnarskrár fólksins. Honum er falið að vernda þrælahaldið og straum verðmæta úr landi. Forsetaframboð Ólafs Ragnars á að stöðva skrílinn.
Skammtíma reddarinn

Ólafur Ragnar Grímsson er klókur í skammtíma reddingum, en á erfitt með að sjá til langra tímabila. Hann lék hrikalega afleiki. Til dæmis þegar hann spilaði sig upp sem klappstýra útrásarinnar. Flaug með þeim spilltustu í einkaþotum vítt um heim. Til dæmis þegar hann veðjaði á ótraustan Sigmund Davíð og gerðist pólitískur guðfaðir hans. Í bæði skiptin brást honum mannþekking. Framtíðarsýn hans reyndist röng. En klóraði í bakkann með reddingum fyrir horn og spilaði sig upp í nýju hlutverki. Nýtur þess, að fólk er margt reikult í ráði og hefur skammtíma minni. Að margir ánetjast þeim, sem mest geta belgt sig út á haugnum.
Síðasta vígi siðblindra

Siðblind valdastétt sér síðasta vígið í Ólafi Ragnari Grímssyni. Framboð hans veitir henni von um, að unnt verði að bregða fæti fyrir hina nýju stjórnarskrá fólksins. Valdastéttin vill ekki fullveldi fólksins, vill hindra, að það taki eigin ákvarðanir. Valdakerfið snýst um, að greifar mjólki þjóðarbúið og komi árlega hundrað milljörðum króna í felur. Þeir vilja hindra auðlindarentu og auðlegðarskatt eins og þeir vilja hindra nýju stjórnarskrána. Ólafur Ragnar er klókasti pólitíkus landsins. Hefur ætíð klórað sig út úr afleikjum sínum, fyrst sem klappstýra útrásarinnar og síðan sem pólitískur guðfaðir Sigmundar Davíðs.
Vond ákvörðun forsetans

Þetta var vond ákvörðun hjá Ólafi Ragnari Grímssyni. Hann mun nota endurkjörið til að vinna gegn gildistöku stjórnarskrárinnar, sem fjórflokkurinn stakk niður í skúffu. Mun standa í vegi tilrauna til að mynda spánnýjan stjórnarmeirihluta eftir kosningar, sem menn vænta í haust. Og takist það ekki, mun hann leita færis til að tefja framvindu málsins og eyða því. Hann er einfaldlega andvígur því, að vald verði fært frá forsetanum til þjóðarinnar og þjóðaratkvæðis. Hann er fulltrúi gamla tímans, sem óttast breytingar og vill ekki, að vald sé flutt frá valdamönnum til hinna valdalausu. Hann hefur valið sér vond eftirmæli.
Píratar skulda engum

Ég sé ekki, að píratar skuldi svokölluðum vinstri flokkum neitt, allra sízt samkrull á borð við kosningabandalag. Forræðishyggja vinstri flokkanna gengur svo langt, að þeir vilja stjórna öðrum flokkum. Á því gefst ekki kostur. Að vísu eru píratar hlynntir samneyzlu á borð við velferð og heilsu. Samt telja þeir ekki, að „góða fólkið“ hjá vinstri flokkunum eigi að hafa vit fyrir fólki. Píratar taka frelsi fram yfir forsjá, frelsi almennings en ekki sérfrelsi hinna voldugu. Ýmis atriði gefa kost á snertiflötum pírata og vinstri flokka. En það eru atriði, sem snúast mikið um að binda enda á spillingu alls fjórflokksins.
Kokhraustir sukkarar

Í gamla daga voru athafnamenn og foringjar Sjálfstæðisflokksins í Keflavík svo ruglaðir, að þeir máluðu flokksfálka á stofuveggi. Trylltast reis ruglið hjá Árna Sigfússyni bæjarstjóra. Þá var sko sukkað og stolið. Bæjarhúsnæði var selt upp í skuldir. Bærinn tók eigið húsnæði á leigu á okurverði. Að lokum sligaðist bærinn og rambaði á jaðri gjaldþrots. Flokkurinn missti meirihlutann og aðrir hafa reynt að stilla kúrsinn. Tveimur árum síðar er ljóst, að það mistekst. Reykjanesbær fer í gjörgæzlu hjá ráðuneytinu. Sjálfstæðisflokkurinn getur ekki séð um peninga. Og kokhraustir sukkarar óstjórntæka flokksins saka hreingerningaliðið um uppgjöf.
Ótímabær samstarfsfundur

Fundur fjögurra stjórnmálaflokka um samstarf lyktar af tilraun tveggja manna í Samfylkingunni að lyfta sér og flokknum. Fólk verður því að fara gætilega í aðild að slíkum fundum. Þeir gagnast að vísu upp að vissu marki. Fróðlegt er svo sem að vita um undirtektir við hugmynd pírata um stutt kjörtímabil og nýju stjórnarskrána. Þar sem fjárlagagerð er óhjákvæmilega hornsteinn hvers þings, þarf líka að vera vitneskja um viðhorf til tekjuöflunar og tekjudreifingar. Til dæmis hverjir vilja endurheimt auðlindarentu og auðlegðarskatts og uppboð á veiðiheimildum. Það dugar lítt að kjafta, ef Samfylkingin er efins um slík mál.
Birtingar verða þungbærar

Erfitt er að spá í þróun almannaálits í pólitíkinni næstu mánuði. Ekki er víst, að mikið komi fram af nöfnum kvótagreifa með skattaskjól á aflandseyjum. Þeir voru byrjaðir í svindlinu fyrir löngu og fóru meira gegnum Möltu. Tölurnar, sem unnið er í, takmarkast hins vegar við fyrirtækið Mossack Fonseca í Panama. Það var sérhæft í skattaskjóli á Tortóla. Vitað er, að þar eru nöfn pilsfaldafólks, sem tengist Sjálfstæðisflokknum. Vinnan snýst ekki um saumnálar í 11 milljónum skjala. Snýst um tengingu 600 íslenzkra nafna, sem þar koma fram. Birtingar næstu mánaða verða því væntanlega þungbærar hinum pólitíska armi bófaflokkanna.
Lokið fyrir athugasemdir

Væri ég ritstjóri fjölmiðils, væri ég andvaka út af virkum-í-athugasemdum við fréttir. Mundi leysa málið með að loka athugasemdum og tengja frá fréttum yfir á fésbók fjölmiðilsins. Á fésbók koma flestir fram undir nafni. Hægt er að hafa ritstjóra fésbókar, sem strikar út skrif gervihöfunda og þekktra nafnafalsara. Þannig axlaði ég ekki ábyrgð á margvíslegu rugli og rýrði líkur á málshöfðun. Nákvæmlega þetta geri ég í eigin bloggi. Þar er lokað fyrir athugasemdir. Hins vegar er á fésbókarvegg mínum hlekkjað yfir í fréttina. Þar verður málefnalegri umræða en hjá nafnlausum virkum-í-athugasemdum. Slíkt mættu fjölmiðlar prófa.
Allir vernduðu flakkið

Til marks um ræfildóm fjórflokksins er, að tvær ríkisstjórnir hafa ekki mannað sig upp í mannasiði. Hafa ekki bannað kennitöluflakk. Og ekki bannað þá tegund þess, sem felst í færslu lánsfjár yfir í nýtt félag. Skuldin skilin eftir í gamla félaginu, sem gerist gjaldþrota. Ragnheiður Elín ráðherra orðar þetta svo fagurt, að bann við kennitöluflakki geti skaðað svigrúm athafnamanna. Augljóst er, hvar hjartað slær hjá henni og raunar öllum fjórflokknum. Þeim mátti öllum ljóst vera, að kennitöluflakk var eitt stærsta hneyksli hrunsins. Létu það samt kyrrt liggja. Sumir athafnamenn hafa nærri tuttugu sinnum fengið að flakka.
Ég hafna Kínahverfum

Kínahverfi vesturlanda voru hvert öðru lík. Frægast Chinatown í New York hefur mest verið rannsakað. Þar kynntust bláfátækar fjölskyldur frá Kína grimmdinni í landi tækifæranna. Kínagreifar komu fjölskyldunum fyrir í þessum hverfum, settu sætu stúlkurnar í hóruhús, þær ófríðu og mömmurnar á saumaþrælastofur, hvort tveggja á efri hæðum húsanna. Á annarri hæð voru spilavíti, þar sem greifarnir hirtu smáaura kínverskra fátæklinga í ópíumvímu. Neðst voru svo matstofur, þar sem synirnir þræluðu í uppvaski. Bakþankar Pawel Bartozek í Fréttablaðinu horfa á sýndarveruleikann. Kínahverfi eru helvíti. Ég hafna hvers kyns Kínahverfum.
Heimsins mesta rán

GREIN Gunnars Smára í Fréttatímanum gefur innsýn í hækkun í hafi í útflutningi. Hún margfaldaðist í aðdraganda hrunsins. Um þessar mundir leka árlega tugir milljarða, kannski hundrað milljarðar, úr landi á þann hátt, að kvótagreifar selja sjálfum sér fiskinn erlendis. Hækkunin verður milli Íslands og erlendra hafna. Þannig geta farið hundrað milljarðar á ári út úr mældum þjóðarbúskap, skattfrítt með öllu og framhjá samningum. Væri því bætt við þjóðarframleiðslu með útboði veiðiheimilda, gætum við staðið undir velferðarsamfélagi. Hækkun í hafi er langstærsta rán sögunnar, heimsmetið sjálft, hornsteinn bófaflokkanna.
Vinstri-hægri er úrelt

Katrínu Jakobsdóttur mistekst að heimta staðsetningu pírata á gömlum ás vinstri og hægri. Píratar flokkast illa á slíkum ás, því veruleiki þeirra er margvíður. Ásarnir eru minnst tveir, annars vegar saman-einka ásinn og hins vegar frelsis-forsjár ásinn. Á síðari ásnum eru píratar fjarri vinstri grænum, fylgja frelsi umfram forsjá. Samt hafa samþykkt stefnumál pírata eindregið verið höll undir samhyggju umfram einkahyggju, svo að samstarf er hugsanlegt. Píratar flokka sig samt ekki eftir forskrift frá Katrínu. Hún verður að sætta sig við, að viðræður um samstarf eftir kosningar taki mið af víðari veruleika en áður var í pólitík.
Fínt form án innihalds

Aðeins að formi til er Ísland eitt norrænna velferðarríkja. Höfum ytri stefnu og metnað að norrænni fyrirmynd. Framkvæmdin er hins vegar götótt og sumpart ekki til. Þjónustan er með höppum og glöppum vegna rosalegs skorts á fjármagni. Fólk bíður árum saman eftir hjartaaðgerð eða augnsteinaskiptum og raunar hvers kyns aðgerðum. Heilir sjúkdómar eru á fjárhagsábyrgð sjúklinga. Kostnaður fólks hleðst upp á öllum heilsupóstum. Langir biðlistar lengjast hratt. Ráðherra og ríkisstjórn stefna einbeitt að hruni heilbrigðiskerfisins. Fljótlegra fyrir ráðherra væri að skjóta aldraða, öryrkja, tannveika og krabbameinsfólk á færi.
Ævintýrið er flökkusaga

Háðfuglar heimsins frá John Oliver til Lars Christensen gera sér mat úr kreppu íslenzkra stjórnmála. Þemað er svipað hjá þeim öllum: Ríkisstjórn bófa og bjána gegn alþýðunni á Austurvelli, gegn búsáhöldum og banönum, Björk og öllum hinum álfunum. Sigmundur Davíð og Skattaskjóls-Bjarni niðurlægja landið, en kjósendur og píratar bjarga þjóðinni úr klóm bófanna. Þetta er falleg flökkusaga. Leiðir til, að tugþúsundir frá öllum heimshornum koma og vilja virða fyrir eigin augum hina frábæru þjóð, sem dæmdi bankstera til hótelvistar. Sigmundur slær heimsmet og þá sem versti skúrkurinn. Við hin bara græðum á daginn og grillum á kvöldin.
„Græðgi er góð“

Flekahlaup óeðlis urðu í samfélaginu við tilkomu spakmælisins „Græðgi er góð“. Óvandað fólk um allt land fann þar allt einu skjól og eðlilega skýringu á óeðli sínu. Þetta gildir um ríka og fátæka. Þannig misnota sumir bændur au pair til að binda erlenda unglinga í þrælavinnu. Þannig treður útgerð í hvalaskoðun tvöfalt leyfilegum fjölda farþega í gúmbát. Þannig grófu þrír ráðherrar undan fjárhag samfélagsins með stofnun skattaskjólsreikninga á aflandseyjum. Menn höggva tré í annarra manna görðum, rífa í offorsi vernduð hús, leigja hóruhúsum íbúðir í fjölbýli. Vitna svo bara full hroka í spakmæli Hannesar Hólmsteins.
Skrítið skjal Ólafar

Rannsókn á bakgrunni þriggja yfirlýsinga Ólafar Nordal um eignir í skattaskjóli á aflandseyjum sýna, að sameiginlegur höfundur þeirra er Óli Björn Kárason. Einnig sést, að tveir aðilar koma að samningunni, höfundur og ritskoðari, sem reynir að minnka nálægð Ólafar við umræðuefnið. Loks sést, að engin útgáfan svarar spurningunni um skattalegt hagræði Ólafar af verknaðinum. Málið sýnir, hversu auðvelt er að kanna bakgrunn skjala með leitarforritinu Exiftool. Með tölvuþekkingu er hægt að nálgast áður falin leyndarmál. Ólöf Nordal þarf því að gera nánari grein fyrir máli sínu. Hún er ráðherra, sem fipast í burtskýringum.

Stundin
Framsókn hrynur og píratar síga

Þótt fylgi Framsóknar hafi hrunið eftir uppljóstranir um Sigmund Davíð, hefur fylgi stjórnarflokkanna staðið í stað. Flóttafólkið úr Framsókn fór nefnilega ekki til stjórnarandstöðunnar, heldur til Sjálfstæðisflokksins. Þannig er fylgi bófaflokkanna samtals enn um þriðjungur þjóðarinnar. Fastafylgi bófaflokkanna hefur fyrir löngu fundið þar sinn botn og fer ekki neðar, þótt skjálfi himinn og jörð. Hin fréttin úr könnun Gallup er flótti 3% kjósenda frá vinstri kanti Pírata yfir til Vinstri grænna. Ég sé þar afleiðingar augljósra innanflokkserja pírata. Veita kjósendum ekki lengur öryggistilfinninguna, sem þeir áður veittu. Sumir efast um, að staðið verði við stutt kjörtímabil með nýrri stjórnarskrá.

Skoðanakönnunin
Spakmæli upp úr fésbók

Fésbókin er hið nýja spakmælasafn. Hér eru nokkur sýnishorn frá síðustu dögum:

„Fyrir lögfræðinga væri mjög heppilegt að ekki væri neinn raunheimur. Sama gildir um hagfræðinga.“

„Traustið er farið og þá er gegnsæið það eina sem dugar.“

„Íslenskt viðskipta- og stjórnmálalíf er og hefur lengi verið það spilltasta í Vestur-Evrópu.“

„Hversu samfélagslega skaðlegt það er að standa í stöðugu stríði við fjölmiðla. Þetta þekkist hvergi nema á Íslandi.“

„Skondið með þessi skattaskjól. Aðrir geyma þar peninga til að fela peninga og skjóta undan skatti, en Íslendingarnir virðast engan áhuga hafa á slíku.“

„Skattaskjólin eru vettvangur skattsvika af stærðargráðu sem er óskiljanleg fyrir venjulegt fólk.“

„Af hverju talar Sigmundur svona mikið um meinta fjárglæfra eiginkonunnar. Er honum eitthvað illa við hana?“

„Við erum ekki að reyna að koma þessum kónum í tugthús. Við erum að koma þeim úr stjórnarráðinu.“

„Þetta snýst mest um siðferði og heiðarleika en ekki endilega lög og reglur.“
Frosti er vanhæfur

Enginn hefur varið skattaskjól Sigmundar Davíðs á aflandseyju ákafar en Frosti Sigurjónsson. Sagði þessa aðgerð formanns flokks síns fullkomlega eðlilega og löglega. Enda hafi Sigmundur Davíð gert fulla grein fyrir máli sínu. Nú vill sá sami flokksformaður, að hinn eindregni verjandi sinn stýri nefnd, sem á að leiða baráttuna gegn skattaskjólum. Af því tilefni hefur Frosti snögglega skipt um skoðun og þykist nú vera andvígur skattaskjólum. Allt er á sömu bókina lært hjá tækifærissinnum bófaflokkanna. Lítið en gott dæmi um skítabixið, sem er alfa og ómega þessarar ríkisstjórnar. Frosti getur ekki leitt þessa nefnd.
Hatrið á fjölmiðlum

Eitt af sérkennum Íslands er hatrið á fjölmiðlum. Fremst fara þar ríkisstjórn og málsvarar hennar. Aurnum er sí og æ mokað á fjölmiðla, einkum Ríkisútvarpið og samfélagsmiðla fólks. Veruleikinn er allt annar. Fjölmiðlar eru svo þægir, að Bjarni Ben þykist geta hrokast yfir útlenda blaðamenn. Hér er bara spurt á þann veg sem valdamenn vilja. Sigmundur Davíð fer í kerfi, ef fjölmiðill fer út af fyrirskipaðri braut. Hér eru flestir fjölmiðlar hallir undir valdið. Aðeins fáir vefmiðlar leyfa sér að efast. Ef ekki væri hér blogg og fésbók, lifðum við í myrkviðnum. Þegar útlent kastljós skellur á valdinu, hrökkva bófarnir í kút.