arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Hömlulaus ofsi

Ég fór um Snæfell og Kárahnjúka á vegum, í lofti og á fæti. Alls staðar hefur Landsvirkjun komið sér fyrir, helzt uppi á hæðum, þar sem vel sést til. Hún er líka komin með mannvirki við Eyjabakka, þar sem frestað var að virkja. Það minnir á, að hvergi hafa ríkisstjórn og Landsvirkjun gefið eftir, aðeins frestað sumum óvinsælum framkvæmdum. Enn gildir landráðastefnan, sem Jón Sigurðsson þykist ekki finna. Hún felst í að reisa orkuver í paradís, jafnvel þótt affriða þurfi heimsfræg svæði. Stefnan er hömlulaus ofsi.
Hefðarfrúr í sókn

Margir stefna til áhrifa í Framsókn, enda telja þeir hann muni verða í stjórn til enda veraldar. Nánast allir eru þeir aldir upp af vinnumiðlun, sem þykist vera flokkur. Þar er aðeins að finna einn af gamla skólanum, Guðna Ágústsson, sem þorði ekki að verða formaður og mun verða sparkað sem varaformanni. Gamli stíllinn hans hentar ekki straumlínulagaðri vinnumiðlun, sem er önnum kafin við að maka krókinn. Þar eru hefðarfrúr, sem seldu víðerni Íslands fyrir slikk Þar eru líka blaðurfulltrúar og ímyndunarfræðingar, sem gáfu íhaldinu Reykjavík.
Löggan stjórnar fréttum

Félag fréttamanna fullyrðir, að löggan stjórni ekki fréttum. Það er misskilningur félagsins. Undanfarið hefur hún meira eða minna stjórnað fréttum af glæpamálum. Forstöðumenn hennar fá þjálfun á námskeiðum hjá Sigrúnu Stefánsdóttjur í að lempa blaðamenn. Það eru ekki bjánar í löggunni á Austurlandi, sem stýra fjölmiðlun á Íslandi, heldur eru það yfirmenn löggunnar í Reykjavík. Engin sjálfstæð fréttaöflun fer fram hjá fjölmiðlum. Það er bara hringt í lögguna til að spyrja, hvort eitthvað hafi gerzt.
Tregur flokkur

Eini kosturinn við Jón Sigurðsson Seðlabankastjóra sem yfirvofandi formann Framsóknar er, að allir verða betri formenn en Halldór Ásgrímsson var. En þar með er líka öll sagan sögð um Jón, svo sem menn hafa séð í sjónvarpinu. Hann er bara einn þeirra, sem hafa atvinnu af að vera í flokknum, en hefur til viðbótar miklar í huganum. Eftir nokkur ár'í fílabeinsturni Seðló telur hann sig yfir aðra hafinn og er ófær um að tala við fréttamenn. Þar sem Framsókn er tregur flokkur, mun það taka hann þrjú ár að fatta, að Jón er vanhæfur formaður.
Huliðshjálmurinn

Stjórnvöld á Íslandi hafa neitað að segja frá orkuverði til stóriðju. Það er slæmt, segir OECD, Efnahags- og framfarastofnunin. Upplýsingar um verð eiga að vera gegnsæjar. Annars vita kjósendur ekki, hverju stóriðjan skilar til þjóðarinnar. EECD gagnrýnir einnig, að ekki skuli vera tekið tillit til landleigu, notkun náttúrugæða og umhverfisáhrifa í samningum ríkis og Landsvirkjunar um stórvirkjanir og stóriðju. Gagnrýni alþjóðastofnunarinnar segir allt, sem segja þarf um fáránlega stóriðjustefnu.
Stríð og stóriðja

Íslenzk stjórnvöld eru andvíg gegnsæi. Þau vilja ekki, að kjósendur fái að vita, hvað er borgað fyrir rafmagn til stóriðju. Þau vilja ekki, að kjósendur fái að vita, hvað stendur í samningum við Bandaríkin um svokallaðar varnir landsins. Í báðum tilvikum telja stjórnvöld heppilegt, að fólk fái ekki upplýsingar, sem gera því kleift að taka afstöðu í stjórnmálum. Gegnsæi er nefnilega hornsteinn lýðræðis, jafngildur sjálfum kosningunum. Þess vegna er ríkisstjórnin andvíg gegnsæi í stóriðju og stríðsmálum.
Treystu aldrei löggu

Talsmaður löggunnar á Austurlandi sagði rangt, að löggan þar veittist að fólki með ofbeldi. Um leið og hann sagði þetta í sjónvarpinu, sýndi sjónvarpið myndskeið af honum sjálfum, þar sem hann veittist harkalega að ljósmyndara. Það kom í ljós, að talsmaðurinn laug. Þannig starfar löggan. Hvergi er meiri tilfinning fyrir andstöðu “okkar” og “þeirra” en einmitt hjá henni. Hún er sú stétt, sem mesta hópsál hefur. Því vita menn, að engir ljúga eins mikið og löggur. Dæmin sýna það um allan heim. Treystu aldrei löggu.
Græðgishagfræðin

Birting skattskrár vekur athygli á því gerræði stjórnvalda að láta eigendur fjármagns borga 10% tekjuskatt, en almenning 37%. Græðgishagfræðingar segja þetta þurfa að vera svona, því að annars mundu ríkir kallar flýja land og alls ekki borga skatt, eins og þeir feðgar Björgólfur og Björgólfur Thor hafa raunar gert. Við getum hins vegar ekki verið fangar slíkra hótana, enda er gott að losna við verstu græðgisfíklana. Tekjuskattur á að vera jafn og flatur, hinn sami á fjármagn og vinnu, háar tekjur og lágar. Ef svo væri, þyrfti tekjuskattur almennings aðeins að vera 25%, það er að segja sanngjarn.
Terroristarnir

Umhverfis-terroristum ríkisstjórnarinnar hefur verið boðið að skoða botn fyrirhugaðs Hálslóns við Kárahnjúka, tína þar ber og skoða fjölbreytta náttúru. Enginn vafi er á, að þeir munu ekki þekkjast boðið, enda þykjast þeir vita, að ekkert líf sé á þessum slóðum. Auðvitað er of seint að hindra terror stjórnvalda gegn ósnortinni víðáttu. Við munum hins vegar lengi muna eftir verstu terroristum landsins, sem valda tjóni með uppistöðulónum, svo sem Valgerði Sverrisdóttur og Siv Friðleifsdóttur. Halldór Ásgrímsson er sem betur fer endanlega horfinn af vettvangi, sligaður af illvirkjum sínum.
Einmana pláneta

Lonely Planet leiðsögubækurnar froðufella ekki af dálæti á merkisstöðum, sem þær segja frá. Bókin um Ísland varar við fyllibyttum og segir frá landspjöllum af völdum sauðfjár og stjórnvalda. Nú hafa yfirvöld í Moskvu reiðst vegna lýsinga Moskvubókar Lonely Planet á morðum, öðrum glæpum, kynþáttahatri, stéttaskiptingu, vörusvikum og ofurkostnaði þar í borg. Borgarstjórinn í Moskvu ætlar að verja tæplega 20 milljörðum króna til að bæta ímynd borgarinnar erlendis. Verulega gott er, að í aumri eyðimörk leiðsögubóka skuli vera til einn bókarflokkur, sem reynir að segja satt.
Lífeyrissjóðir græði

Lífeyrissjóðir eiga að fara að lögum og gæta hagsmuna lífeyrisþega með því að hámarka arð af lífeyri. Þeir eiga ekki að æfa sig í pólitík með því að reyna að handstýra inneignum sjóðfélaganna með gæðamati á fyrirtækjum og enn síður með valdabrölti stjórnarmanna. Víst væri huggulegt, ef sjóðirnir höfnuðu aðild að fyrirtækjum, sem ögra réttlætiskennd fólks, til dæmis með ofurgræðgi forstjóra eða með lífríkisskaða eða með ofurfátækt starfsfólks. En slíkt er ekki hlutverk lífeyrissjóða, heldur kjósendanna, sem neita að ryðja ríkisstjórnum og hagsmunaþingmönnum frá völdum.
544 ferðaleiðir

Ég hef safnað ferðaleiðum af kortum og sett upp í GPS-staðsetningarkerfi, sem ég ætla að setja frítt á vefinn í haust. Flestar leiðanna [routes] eru á gömlu herforingjaráðskortunum og sýna samgöngur landsins fyrir öld. Ég hef reynt að gefa þetta Landssambandi hestamanna, en áhugi þar er svo lítill, að málið gleymist sífellt. Ég hef ekki farið og staðfest með GPS-ferlum [tracks] nema 56 leiðir eða 10%. Það tæki mig 50 ár að klára það. Ef einhver hefur tekið saman ferðaferla sína, er hann því beðinn um að senda þá til jonas@hestur.is. Ég mun segja, hver safnaði hvaða leið.
Kosningar að ári

Kosningar verða að ári hér á landi. Þær skipta máli, því að hlutverk þeirra er að skipta um stjórn án blóðsúthellinga. Að öðru leyti er lítið á þeim að græða, því að kjósendur skilja fáir almannahagsmuni. Þær eru nauðsynlegur þáttur lýðræðis, en ekki fullnægjandi þáttur þess. Til þess að lýðræði virki, þarf að ríkja gegnsæi í valdastofnunum, svo sem ríki, flokkum og fyrirtækjum, svo og í skattskrám. Einnig þurfa að vera til verklagsreglur, sem ráðamenn fara eftir. Mikill misbrestur er hér á landi á, að kerfið sé gegnsætt og að farið sé að góðum verklagsreglum.
Endurskírnarárátta

Klambratún hefur lengi verið kallað Miklatún, eins og Mikligarður hefur lengi verið kallaður Istanbúl og Efri-Volta hefur lengi verið kallað Burkina Faso. Sankti Pétursborg hét um tíma Leningrad og Volgograd hét Stalingrad. Hitler var lítillátur og skírði ekkert eftir sér, en Saigon heitir núna Ho Chi Min. Indverjar eru duglegastir við að skíra upp borgir. Bombay heitir núna Mumbai, Madras heitir Chennai, Calcutta heitir Kolkata, allt til að losna úr nýlenduviðjum. Hér á landi heitir gamall og góður Sumarliðabær hinu fáránlega nýnefni Hestheimar.
Ruglaðar heimildir

Hvorki landsfeður né leyniþjónustur lesa dagblöð. Betra er talið að láta njósnara semja eftirsóttar jáskýrslur, sem falla að hugmyndafræði yfirvalda. Þannig hélt Olmert, að Hezbolla yrði sigrað á nokkrum dögum. Þannig héldu Bush og Blair, að gereyðingarvopn væru í Írak. Þannig heldur Bush, að allt gangi vel í Írak. Þannig hélt Bush, að Talíban væri útdautt í Afganistan. Til skamms tíma hafði CIA aldrei heyrt um klerkana, sem nú hafa tekið völd í Sómalíu. Í CIA velta menn enn fyrir sér, hver hafi tapað Úsbekistan. Þeir hefðu frekar átt að lesa dagblöðin en skýrslur njósnara sinna.
Ókeypis dagblöð

Um alla Evrópu eru ókeypis dagblöð að taka við af seldum blöðum. Í Frakklandi er fjórða hvert eintak ókeypis. Murdoch er að fara í gang í Bretlandi í næsta mánuði. Í Þýzkalandi á ókeypis viðskiptablað að fara af stað í dag. Af 28 milljónum eintaka fríblaða í heiminum eru 19 milljónir gefnar út í Evrópu. Lengst hefur starfað hið sænska Metro, sem kemur út í 21 landi. Víðast liggja þessi blöð á brautarstöðvum. Dagsbrún er eina fyrirtækið, sem fer þá leið að senda eintökin heim í hús til fólks að vel heppnuðum hætti Fréttablaðsins. Danmerkurútgáfa þess fer að koma út með haustinu.
Svart og hvítt

Viðhorf Evrópumanna og Bandaríkjamanna til Miðausturlanda eru gerólík. Flestir Bandaríkjamenn styðja Ísrael, Flestir Evrópumenn styðja Palestínu og Líbanon. Flestir Bandaríkjamenn telja, að Palestína og Líbanon eigi sök á ófriðnum og flestir Evrópumenn telja, að Ísrael eigi sök á honum. Kannanir sýna mun, sem er eins og svart og hvítt. Þess vegna getur Ísrael farið sínu fram eins og því sýnist, brotið alþjóðasamninga um stríðsglæpi og glæpi gegn mannkyninu. Bandaríkjamenn styðja Ísrael eigi að síður og eru alls óragir við ofbeldi í samskiptum þjóða. Atlantshafsgjáin víkkar.
Næst kemur varúlfur

Leyniþjónusta Bandaríkjanna er sögð hafa reynt 638 aðferðir til að koma Fidel Castro fyrir kattarnef. Samt er sá gamli um það bil að deyja af eðlilegum ástæðum. Hvorki tókst að koma í hann vindli með sprengiefni né koma eitri í lyfjabox hans. Ekki tókst að setja sprengiefni í skeljar og mála þær fagurlega, svo að hann færi að skoða þær, þegar hann var að kafa sér til skemmtunar. Ekki tókst að koma veirum í vasaklút hans. Og ekki tókst að koma 90 kílóum af sprengiefni í ræðustól hans í ferð til Panama. Dagblaðið Guardian segir, að bara sé eftir að finna varúlf til að siga á Castro.
Lygar læknarita um lyf

Bandarísk læknatímarit eiga enn erfitt með að höndla lyfjarisa, þótt hvað eftir annað hafi komizt upp um lygagreinar í þeim um ágæti lyfja. Wall Street Journal rekur tvö ný dæmi, annað úr bandaríska Læknaritinu, JAMA, og hitt úr Neuropsychoparmacology. Í báðum tilvikum tóku tímaritin hrátt upp fullyrðingar lyfjarisanna, án þess að kanna málin. Mörg læknatímarit hafa hert reglur um birtingu greina um lyf og gera meðal annars kröfur um, að upplýst séu fjárhagstengsli greinahöfunda og lyfjarisa. Samt hefur þeim ekki tekizt að hreinsa orðstír sinn, eins og grein WSJ sýnir.
Hugsjónalaus þjóð

Lítið fer fyrir hugsjónum Íslendinga nú á dögum. Menn rífa stundum kjaft, en gera lítið í málum. Meirihlutinn er andvígur landníði Landsvirkjunar, en lætur þar við sitja. Við Kárahnjúka mótmæla aðeins nokkrir tugir manna, flestir útlendingar. Ef allt væri með felldu, væru þar þúsundir borgara að mótmæla. Þá væri búið að stöðva landníð ríkisstjórnarinnar. En við lifum á tímum, þegar flestir hugsa mest um eigin hag, um að koma sér áfram í lífinu. Nokkur þúsund manns eru svo langt leidd, að þau kjósa xB-vinnumiðlun í kosningum, rétt eins og Framsókn sé stjórnmálaflokkur.
Skrípaleikur í kerfinu

Dómsmálaráðuneytið segist ekki geta afhent gömul skjöl um símahleranir Bjarna Benediktssonar hermálaráðherra af því að þau hafi daginn áður verið afhent Þjóðskjalasafni. Ólafur Ásgeirsson þjóðskjalavörður segist ekki geta afhent þau, af því að ekki sé til reglugerð um hana. Er þó liðin sú hálfa öld, sem kerfið telur sig þurfa til varnar leynimakki. Þannig bendir hver blýantsnagarinn á annan til að hjálpa Birni Bjarnasyni hermálaráðherra við leyndarstefnuna. Reglugerðin, sem Ólafur þykist vera að bíða eftir, átti lögum samkvæmt að vera til árið 1994, en hefur ekki sézt enn.
Lýsingin smellpassar

Hryðjuverkamaður hefur hugmyndafræði og heimsmynd, djúpa sannfæringu og einbeitingu, er haldinn trúarofstæki og trúboðshyggju, skiptir heiminum í “okkur” og “hina”. Þessi lýsing smellpassar við tvo ráðamenn í heiminum, George W. Bush og Tony Blair. Þegar slíkir ofsamenn ná völdum, verða ríki þeirra hryðjuverkaríki, sem fara með manndrápum og skemmdarverkum um óviðkomandi ríki, til dæmis Afganistan, Írak, Palestínu og Líbanon. Engir þúsund terroristar komast samanlagt í hálfkvisti við þessa tvo og öll ríki heimsins komast ekki í hálfkvisti við hryðjuverkaríkin tvö.
Uppgjöf yfirmanna

Yfirmenn löggunnar í Reykjavík viðurkenna óbeint, að þeir þori ekki að taka á ofbeldinu. Þeir vilja ekki einu sinni fá fleiri löggur af ótta við, að þær verði barðar í götuna og sparkað í þær. Í staðinn stinga yfirmenn löggunnar höfðinu í sandinn, veifa marklausri skýrslu um, að ástandið sé bara fínt. Þeir segja ofbeldismenn vera fyllirafta, sem þurfi að sofa úr sér. Þar með tekur löggan afstöðu með þeim, vill sýna þeim skilning, vill afsaka þá með “þeir voru bara fullir, greyin”. Meðan löggan neitar að vinna, leita 4-5 manns á dag að meðaltali til bráðamóttöku vegna áverka af völdum ofbeldis.
Minna fiskát

Fisksalinn minn segir, að það komi bara gamlingjar eins og ég í búðina hjá sér. Hann viðurkennir líka, að tilbúnir réttir í sósujukki seljist ekki í búðinni, því að gamlingjarnir vilji ferskan fisk, éti ekki gumsið, og unga fólkið komi hvort sem er ekki til að kaupa gumsið. Fiskát hefur minnkað um þriðjung á nokkrum árum. Komnar eru til sögunnar tvær kynslóðir, sem ekki þekkja fisk sem mat. Fáir nenna að virða fyrir sér ferskleika í fiskbúðum og tína frekar upp freðfisk í stórmarkaði. Nú orðið velja flestir frekar soðið hveiti í matinn og kalla það pasta.
Gögnin fjarlægð

Björn Bjarnason hermálaráðherra sendi burt gögn um símahleranir á vegum Bjarna Benediktssonar, fyrrum hermálaráðherra. Það var nokkrum dögum áður en hann lét segja gagnaheimtendum, að þau væri ekki í ráðuneytinu. Nú eru þau í Þjóðskjalasafninu og verða væntanlega afhent þar. Þeir feðgar eru tákn paranoju í stjórnmálunum, tilhneigingar til að rugla saman stjórnarandstöðu og landráðum. Við höfum lengi séð í hrokanum í rökum Björns Bjarnasonar, að hann telur andstöðu við sjónarmið sín jaðra við drottinsvik. Hin nýja herlögregla hans er hluti af persónuvanda, óttanum við almenning.
Hamfarir herlöggunnar

Sigur Rós fær ekki að leika tónlist á svæðinu við Kárahnjúka. Herlöggan hatast við tónlist og hefur lokað vegum milli Snæfells og Kárahnjúka. Landsvirkjun hefur sett upp ferðabannskilti í byggð í Fljótsdal og þar með slegið eign sinni á allt víðerni svæðisins. Sérsveit ríkislögreglustjórans og hermálaráðherrans er komin á svæðið, svo og víkingasveitin á Akureyri. Við vissum áður, að markmið sérsveita og víkingasveita er ekki að verja borgara, heldur að verja kerfið fyrir borgurum. Slagsmál löggunnar við stelpur við Kárahnjúka er dæmigerð paranoja.
Kostnaður krónunnar

Vegna íslenzku krónunnar er kostnaður Íslendinga af íbúðalánum helmingi hærri en kostnaður þjóðanna, sem nota evru. Hvort tveggja er miklu hærra hér á landi en í Evrópu, vextir og verðtrygging. Viðurkennt er, að vextir þurfa að vera hærri í litlu myntsamfélagi krónunnar en stóru myntsamfélagi evrunnar og að verðtryggingar er ekki þörf í stóru myntsamfélagi. Þetta þýðir, að lífskjör eru miklu lakari hér á landi en í nálægum löndum, þrátt fyrir miklar tekjur og mikla vinnu. Unga fólkið í landinu er látið borga herkostnaðinn af of litlum gjaldmiðli, krónunni.
Ofsi ofurlaunamannanna

Ofurlaun í bönkum eru gott dæmið um, að límið er að bila í samfélaginu. Launamunur er orðinn svo mikill, að ekki býr lengur ein þjóð í landinu, heldur margar. Hópar halda ekki lengur saman, heldur öfundar hver annan. Annað dæmi um bilað lím eru aðfarir Tryggingastofnunar og lífeyrissjóða gegn öryrkjum. Sjóðirnir kunna að hafa að grunni rétt fyrir sér, en þeir áttu að setja breytinguna inn í áföngum á einu ári til að lina verkina. Ráðamenn þeirra eru hins vegar tillitslausir eins og aðrir ofurlaunamenn og ákváðu að smælingjarnir mættu umsvifalaust éta það, sem úti frýs.
Skattar mínir

Samkvæmt blaði frá tollstjóranum borga ég 2.844.268 krónur í skatt á þessu ári. Það er sjálfsagt hæfilegt og er sem betur fer ekki leyndó. Hins vegar hefur skatturinn tekið af mér 3.162.042 krónur, sem er 317.774 krónum of mikið. Ég hef meira að segja fengið ávísun upp á mismuninn. Hvergi í þessum plöggum er þess getið, að ég fái vexti og dráttarvexti af því, sem ríkið hefur oftekið. Ef hins vegar ríkið hefði vantekið af mér, þyrfti ég að borga vexti og dráttarvexti. Ríkið vill ekki jafnræði í þessu. Það er ein af orsökum þess, að flestir hata ríkið eins og pestina.
Ekki ofvirkur

Þegar ég fer af bæ, geri ég eitthvað, fer í viku á skíði í Ölpunum, þrjár vikur í hestaferðir um landið og um helgar á Kaldbak að ríða út. Áður fór ég oft til erlendra stórborga og skrifaði bækur um þær. Ég er samt ekki alveg ofvirkur. Stundum nenni ég ekki að gera neitt. Það er bezt að stunda heima hjá mér, þar er betra rúm og betri letistóll en á sólarströnd, betri sturta og betri hitapottur, betra netsamband á tölvunni og 60 ónothæfar sjónvarpsrásir, langtum betri matreiðsla en á sólarströnd. Ég get ekki hugsað mér betri stað til slökunar en vera einmitt heima í stofu.
Bless, feðgar

Skattablað Frjálsrar verslunar er merkasta tímarit Íslands, gefur innsýn í þjóðfélagið, meðan aðrir fjölmiðlar hoppa á yfirborðinu. Í skattablaðinu má sjá, að merkustu Íslendingarnir eru Sigurður Helgason hjá Calidris, Magnús Jónsson hjá Atorku og Jón Ásgeir Jóhannesson hjá Baugi. Þar má einnig sjá, hverjir eru alls engir Íslendingar, feðgarnir Björgólfur Guðmundsson og Björgólfur Thor Björgólfsson, svo og Jón Ólafsson, sem allir hafa flúið land og greiða ekkert af tekjum sínum. Samt telja þremenningarnir sig geta gert sig breiða í umræðu á Íslandi. Svo er ekki, þeir eru farnir. Bless.
Daglegur vígvöllur

Ófært er, að daglega þurfi fjórir-fimm menn að fá meðferð á bráðamóttöku á höfuðborgarsvæðinu vegna ofbeldis. Það er hinn daglegi vígvöllur borgarinnar. Enda segir yfirlæknir móttökunnar ástandið vera glórulaust. Yfirmenn löggunnar eru hins vegar hinir rólegustu og segja, að áður hafi ástandið verið verra. Er þá vísað til arfavitlausrar rannsóknar á vegum löggunnar. Allir aðrir en löggan vita, að ofbeldið er harðara en nokkru sinni fyrr. Og það er ekki bundið við höfuðborgina, því að vikulega berast fréttir af glórulausu ofbeldi í kaupstöðum úti á landi.
Vanhæf embætti

Áður en fjölmiðlar lögðu fréttabann á ofbeldismenn, var vitað, að tiltölulega fáir menn eru valdir að helmingi hins glórulausa ofbeldis, sem löggan neitar að sjá og skilja. Við vissum þá, hverjir ofbeldismennirnir voru, en við vitum það ekki lengur vegna nýrra hugsjóna um persónuvernd og nafnleynd. Að vísu eru yfirmenn löggunnar ekki einir vanhæfir. Skilning skortir líka hjá ríkinu, sem reisir ekki og rekur ekki fangelsi, og hjá veruleikafirrtum dómurum, sem kerfisbundið nota aðeins botn þess svigrúms, sem þeir hafa í dómum ofbeldismanna.
Áratuga fangelsi

Bandaríkin loka þríbrotamenn inni til lífstíðar. Hér gerast menn þríbrotamenn og þrjátíubrotamenn áður en þeir eru settir inn. Sinnuleysi viðkomandi stjórnvalda er komið á leiðarenda. Kjósendur verða að leiða til valda fólk, sem ekki er hrætt við að læsa ofbeldismenn inni, ekki í þrjár vikur, ekki í þrjá mánuðí, ekki í þrjú ár, heldur í þrjátíu ár eða allan þann tíma, sem þarf til að borgararnir búi við öryggi. Það er raunar annað hlutverk ríkisins að tryggja öryggi borgaranna. Hitt er að reka vanhæfa embættismenn.
Laugavegur á Löngufjörum

“Þetta er eins og á Laugaveginum”, sagði félagi minn. Hestaferðamenn hafa fjölmennt á Löngufjörum. Við hittum hestarekstur á Stóra-Hrauni. Hann var að fara í Skógarnes, við í Haffjarðareyjar og urðum að setja hálftíma bil milli hópanna. Annan dag hittum við rekstur í Syðra-Skógarnesi. Fjórða reksturinn hittum við á Straumfjarðarfjörum, hinn fimmta á Krossi, hinn sjötta í Görðum og rétt misstum af hinum sjöunda á Búðum. Lagni og góða forreið þarf til að rugla lausum hestahópum ekki saman. Ég lenti í slíku undir Svarfhólsmúla fyrir áratug. Tvo tíma tók að skilja hópana sundur.
Framtíðarspá harðlínunnar

Harðlína George W. Bush byggist á 19. aldar kreddu, sem telur, að Kristur muni senn ganga aftur. Þjóðamorð og heimsendir verði í kjölfarið og sannkristnir verði halaðir upp úr öngþveitinu inn í himnaríki. Þetta geti alls ekki gerzt, fyrr en gyðingar ráði öllu landinu helga. Þess vegna vilja harðlínumenn hjálpa gyðingum til landvinninga, svo að Kristur geti gengið aftur og framið þjóðarmorð á gyðingum og múslimum. Á þessari brengluðu kreddu byggjast flestir bandarískir sértrúarsöfnuðir. Utanríkisstefna Bandaríkjanna hvílir á þessari morðóðu framtíðarspá frá 19. öld.
Leiðir ragnarök Krists

Bandarískir harðlínumenn telja heimsendi í vændum og vilja spilla umhverfi mannsins til að flýta fyrir honum. Þeir rekja nokkur dæmi um, að heimurinn sé að farast. Þeir nefna auðvitað homma og lesbíur, einnig velferðarkerfið eins og það leggur sig, hjónaskilnaði og einstæðar mæður. Fóstureyðingar sýna nálægð heimsendis. Sameinuðu þjóðirnar eru vettvangur djöfulsins. George W. Bush forseti telur beinlínis, að guð hafi valið sig til að leiða sannkristna menn út í þjóðamorð og ragnarök til að flýta fyrir endurkomu Krists og upprisu sannkristinna.
Svefnsæla á Búðum

Dularfullt er að ríða að Snæfellsjökli. Á fjöruleiðinni frá Snorrastöðum um Stóra-Hraun og Skógarnes, um Stakkhamar og Garða, stækkar hann stöðugt og verður myndarlegastur að Búðum. Þegar enn nær dregur, minnkar fegurðin, því að ljótar undirhlíðar verða áberandi, þegar horft er frá Arnarstapa eða Hellnum. Oft er sagt, að dularmagn jökulsins sé mest á Hellnum, en mér finnst það vera mest í hrauninu á Búðum, þar sem menn og hestar hvílast vel. Ég hef verið með hesta í áningu á Búðum á hverju sumri í mörg ár og aldrei hafa þeir verið eins rólegir og sælir og einmitt þar. Þeir sofna bara.
Þvargað um þýfi

Mjókursamsalan og Mjólka saka hvort annað um stuld á merkingum osta. Báðir hafa stolið heitinu “feta”, sem er alþjóðlega og evrópskt lögverndað nafn á grískum geitaosti. Hvorugur aðilinn framleiðir geitaost, heldur einkar lélega eftirlíkingu úr kúamjólk. Hvorugur getur sakað hinn um stuld, því að báðir hafa stolið grísku vörumerki. Ísland er bara svo langt frá menningunni, að fáir nenna að rexa í afbrotum alla leið hingað til lands. En þeir eru brattir þjófarnir, þegar þeir rífast í fjölmiðlum og jafnvel fyrir dómstólum um, hvor þeirra eigi þýfið.
Samband úti í móa

Auðvelt er að komast í samband við umheiminn nánast hvar sem er í byggð. Við þurfum ekki að komast í staðartölvur eða velta fyrir okkur tengingum við síma eða staðarnet. GPRS og Bluetooth leysa málin. GPRS er hugbúnaður í farsímum, sem flytur tölvuefni símleiðis og Bluetooth tengir síma og tölvu þráðlaust. Önnur aðferð er Blackberry, handhægt tæki, sem þó vantar gott lyklaborð og góða tölvu. Ég mundi ekki nenna að senda þessa klausu úr Blackberry. Gaman er að finna sér gott samband úti í móa og setjast þar á þúfu með tölvuna. Menn eru alltaf í vinnunni, jafnvel í hestaferðum. Verst er okrið á símaþjónustunni.
Gegnsæi í skattskrám

Skattskrár eru brýnn þáttur gegnsæis í lýðræðisþjóðfélagi. Ungir sjálfstæðismenn mótmæla opnun þeirra, því að þeir vilja, að fjármál manna séu leyndarmál, á þessu sviði sem öðrum. Þeir eru auðvitað líka andvígir, að opinberuð séu framlög manna og fyrirtækja til flokka og framboða. Ungir og gamlir sjálfstæðismenn vilja, að fjármál séu einkamál, ekki hluti af opnu lýðræðisþjóðfélagi. Mikilvægt er, að lýðræðissinnar verjist ofbeldi ungra sjálfstæðismanna á skrifstofum skattstjóra, því að ofbeldið er fjandsamlegt gegnsæju og heilbrigðu lýðræði.