arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Önnur furðukenning fjárhirðis

Pétur H. Blöndal vill afnema gjaldeyrishöft sem fyrst. Samt er aflandsgengi krónunnar lægra en seðlabankagengið. 220 krónur á evruna í stað 160 króna á evruna. Engin eftirspurn er að krónunni, enda er hún verðlaus erlendis. Ætli hugmynd Péturs sé ekki í ætt við gamla hugmynd hans um “fé án hirðis”. Fyrir nokkrum árum vildi hann breyta sparisjóðum í hlutafélög, svo að betur væri hirt um féð. Farið var að tillögunni. Sjóðirnir voru gerðir að hlutafélögum. En þeir voru skafnir innan eins og bankarnir og þeim var steypt lóðbeint á hausinn. Síðan má efast um, að meiri eftirspurn sé að Pétri en krónunni.
Bandarísk afneitun

Nýjasta birtingarmynd bandarískrar afneitunar eru ráð, sem Timothy Geithner fjármálaráðherra veitti Evrópu og Evrópusambandinu. Þau koma í framhaldi af tilraun Barack Obama til að kenna Evrópu um heimskreppuna. Staðreyndin er hins vegar, að Bandaríkin eru verr á vegi stödd en Evrópa. Þau eru til dæmis skuldugri en Evrópa. Bandaríkin standa líka enn föst á því, að ríkisvald og skattgreiðendur eigi að fjármagna bankakreppur. Í Evrópu vilja menn það, sem er heilbrigðara, að bankar fjármagni sínar kreppur með eigin sjóðum. Kominn er tími til, að víkja bönkum frá völdum. Evrópskur bankaskattur gerir það.
Bandarísk hvalastefna

Bandaríkjastjórn væri nær að stöðva bandarískar hvalveiðar heldur en að amast við íslenzkum hvalveiðum. Bandaríkjunum væri almennt nær að hætta að líta á sig sem heimslöggu. Afskipti þeirra af alþjóðamálum eru hvarvetna til ills, samanber Írak og Afganistan. Með einhverjum hætti telja Bandaríkjamenn sér trú um, að þeir frelsi fólk með því að drepa það. Mestu vandræðin af heimsvaldastefnu Bandaríkjanna stafa þó af eindregnum stuðningi við Ísrael. Bandaríkin og Ísrael eru ofbeldishneigð ríki og við eigum sem minnst að hafa saman við þau að sælda. Annað mál er, að hvalveiðar okkar eru ekki arðbærar.
Siðferðishrunið mikla

Íslenzka hrunið 2008 var risavaxið. Ekki bara bankahrun, líka siðferðishrun. Þá hrundi pólitík frjálshyggjunnar um eftirlitslausan rekstur bankanna. Þá hrundi Seðlabanki Davíðs Oddssonar, er reyndist gersamlega ófær um að skilja upp né niður í neinu. Líka hrundi ríkisstjórn Geirs H. Haarde, sem reyndist alveg ófær um að skilja aðvífandi óveðursský. “Þáverandi ríkisstjórn bar ekkert skynbragð á það sem var að gerast á mörkuðum á þessum tíma,” segir Robert Z. Aliber prófessor. Þannig var þetta siðferðishrun frjálshyggjunnar, Flokksins, Davíðs og Geirs, samanber níu bindi Sannleiksskýrslunnar.
Fjórflokkurinn riðar til falls

Hvað eftir annað sýna kannanir, að fjórflokkakerfið stendur höllum fæti. Um helmingur spurða sýnir engan stuðning við neinn hinna sködduðu flokka. Líkur benda því til, að siðvæðing íslenzkra kosninga verði utan fjórflokksins í næstu þingkosningum. Rúmlega 20% kjósenda geta hugsað sér að kjósa Besta flokkinn. Yrði hann þá líklega næststærsti flokkurinn. Besti flokkurinn er í sviðsljósi vegna viðræðna við Guðmund Steingrímsson, fyrrum framsóknarmann. Væntanlega eru þeir fleiri, sem gætu stutt alveg nýtt framboð. Fræðilega er mögulegt, að Besti flokkurinn og nýr flokkur næðu saman meirihluta á þingi.
Hagvöxtur er ósjálfbær

Hagvöxtur er gallað hugtak. Mælir bara breytingar á umfangi kaupsýslu. Hætti fólk að baka brauð og fari að kaupa þau, eykur það hagvöxt. Eykst líka, ef fólk hættir að þvo bílinn sjálft og fer með hann í þvottastöð. Hann mælir ekki eigin vinnu, vinnuskipti eða samhjálp, sem eykst í kreppum. Að þessu frádregnu er eðlilegur hagvöxtur innan við 1% á ári. Skrítið er, að hagkerfi með 1% hagvöxt standi undir 4% raunvöxtum. Mælikvarðar á borð við hagvöxt eru dæmi um ósjálfbær hagkerfi, þar sem meintur og ímyndaður arður er látinn bólgna út. Kreppuna einkennir arður, sem á sér ekki stoð í raunveruleikanum.
Umræða út um víðan völl

Lopinn var spunninn í málþófinu á Alþingi í nótt. Til umræðu var breyting á lögum um stjórnarráðið. Margir voru búnir að endurtaka möntrur sínar ótal sinnum og fóru að tala um allt annað. Ásmundur Einar Daðason og Árni Johnsen ræddu sauðnautarækt. Ásmundur ræddi þar á ofan um lögreglumál í Dalabyggð og Árni sagði sögur af hlýðni hunda. Ásbjörn Óttarsson ræddi öryggi sjómanna. Vigdís Hauksdóttir fjallaði um íslenzkt orðfæri, enda nýbúin af stinga ekki “höfðinu í steininn”. Líklega metur stjórnarandstaðan stöðuna svo, að málþóf af þessu tagi á Alþingi skaði ekki álit hennar. Kjósendur bera ábyrgð á því.
Málþóf á næturfundum

Eftir breytingar er góður meirihluti á Alþingi fyrir frumvarpi um breytingar á stjórnarráðinu. Ofbeldishneigð stjórnarandstaða heldur samt uppi málþófi. Sumir þingmenn hennar eru á mælendaskrá í fjórða eða fimmta sinn. Þeir þylja endalaust sömu möntruna. Ekki kemur til greina, að stuðningsmenn málsins gefi meira eftir en orðið er. Halda þarf hvern næturfundinn á fætur öðrum til að hálfvitarnir fái svigrúm til að misnota þingsköp til fulls. Ekki er nein ástæða til aðildar annarra að þessu málþófi. Mikilvægt er, að þingmenn málþófsins verði sér til eins mikillar skammar og framast er unnt.
Óvinir þjóðarinnar eitt, tvö og þrjú

Landsbankinn, Arion og Íslandsbanki eru óvinir þjóðarinnar númer eitt, tvö og þrjú. Bankarnir eru skipaðir sömu bófunum í ábyrgðarstöðum og á toppnum skipaðir nýjum bófum í gamla stílnum. Þeir eru þegar farnir að blása upp blöðrur með ímynduðum hagnaði, sem fenginn er með bókhaldsbrellum. Þeir veita atvinnulífinu engan stuðning. Eru einkum í vaxtamismun og að innheimta arfinn frá gömlu bönkunum. Allar rekstrarhefðir eru óbreyttar, þar á meðal áherzlan á bankaleynd. Hún er aðferð bankanna til að fela lögbrot sín og siðblindu. Pólitíkusum ber að umgangast þá sem helztu óvini þjóðarinnar.
Reynt að hefta Palestínu

Tilraun heimastjórnar Palestínu til að stofna sjálfstætt ríki mætir stífri andstöðu Bandaríkjanna, sem eindregið styðja Ísrael. Bandaríkin hóta að beita neitunarvaldi í öryggisráði Sameinuðu þjóðanna og leggja niður aðstoð við Palestínu. Arabaríkin hafa látið mun minna af hendi rakna en reiknað var með. Kannski breytist það við aukna andstöðu Egyptalands og Tyrklands við Ísrael. Sem fyrr eru evrópskir peningar hornsteinn stjórnkerfis Palestínu. Mikilvægt er, að Ísland haldi innan Evrópu áfram að styðja aðgerðir í þágu Palestínu. Hún hefur of lengi mátt þola afar grimmdarlegt hernám Ísraels.
Takið braskarana í gegn

Við lesum um, að fjármálamarkaðir séu að gera áhlaup á Grikkland og að önnur ríki séu síðan í sigtinu. Virðulegir álitsgjafar tjá sig um stöðu Grikkja og líkur á þjóðargjaldþroti. Engum dettur í hug að fara í hinn enda málsins, stöðu fjármálamarkaða. Samt er það kerfið sjálft, sem er í ólagi, fremur en hallarekstur ríkja. Markaðshyggjan er orðin svo grunnmúruð, að ekki er leyft að efast um hana. Auðvitað eiga ríkisstjórnir og samtök ríkisstjórna að taka á fjármálamörkuðum. Evrópusambandið á að banna þessi áhlaup markaðarins og beita braskara hörðum viðurlögum, svo sem fangelsi og frystingu fjármuna.
Leyfð og bönnuð líkamstjáning

Þingflokkur Framsóknar vill koma skikki á líkamstjáningu á Alþingi. Einkum fer í taugar hans fýlusvipurinn, sem einkennir forseta Alþingis. Þetta er auðvitað grafalvarlegt þingmál. Mikilvægt er að skilgreina betur ýmsa þætti líkamstjáningar og staðsetja þá innan eða utan ramma hins leyfilega. Til dæmis væri frábært að birta myndir af ýmsum útgáfum af glotti Tryggva Þórs Herbertssonar. Sýna, hvenær glottið telst vera leyfilegt bros og hvenær það telst vera bönnuð gretta. Nefnd þingflokkanna getur tekið að sér útfærslu á brýnasta þingmáli Framsóknar, leyfðri og bannaðri líkamstjáningu þingmanna.
Málþóf er misnotkun

Misserum saman misnotar stjórnarandstaðan þingsköp. Með andsvörum við eigin þingræður margfaldar hún tímann, sem fer í endurtekningar. Þetta gerir hún til að þæfa málin, þegar líður að þinghléi. Forsetar Alþingis þjónusta þessa misnotkun með því að vera alltaf á síðustu stundu með mikilvæg mál. Réttara væri að láta stjórnarandstöðuna ekki taka sig á taugum. Gefa henni drjúgan tíma að næturlagi til andsvara. Brýnt er, að ekki fari milli mála, hver sé framganga andstöðunnar. Ég hvet fólk til að kynna sér hálftíma hálfvitanna á alþingisvefnum. Þar birtist málþófið sem innihaldslaus misnotkun þingskapa.
Söxum meira á fullveldið

Saxast hefur á fullveldi Íslendinga síðustu áratugi. Við erum aðilar að alls konar samningum, sem þrengja að innlendu gerræði. Félagslegar og pólitískar framfarir í landinu hafa einkum orðið að kröfu Evrópska efnahagssvæðisins. Slík afskipti hafa fleytt okkur fram eftir vegi. Án þess væri lýðveldið Ísland bara skrípó. Þjóðin hefur alla tíð verið pólitískt vanþroska og ófær um að stjórna málum sínum. Valdi sér leiðtoga, sem gerðu Seðlabankann gjaldþrota og settu ríkissjóð á hliðina. Við þurfum að flytja meira af fullveldinu úr landi, því að gerræði pólitíkusa stjórnar enn allt of miklu.
Annar siðblindur – hinn leiðinlegur

Vissulega er Sigurður Kári Kristjánsson leiðinlegur málþófsmaður, sem rýrir virðingu Alþingis. Er samt ekki sams konar hrunverji og Illugi Gunnarsson, sem ýtir honum til hliðar. Illugi hefur látið lagatækna Lex náða sig með umsögn um aðild hans að Sjóði 9 hjá Glitni. Þar segir, að brot hans séu minni háttar lögbrot og minni háttar siðblinda. Því megi hann taka aftur sæti sitt á Alþingi. Lex hefur ekki úrskurðarvald um slík mál. Raunar er Illugi illa laskaður af hruninu á svipaðan hátt og Bjarni Benediktsson og Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir. Lakari kostur en leiðinlegi málþófsmaðurinn.
Forkastanlegur forseti

Óviðurkvæmileg er aðför Ólafs Ragnars Grímssonar að sannleikanum. Einkum er forkastanlegt, að hann kastaði skít í ríki, sem hafa komið vel fram við Ísland og Íslendinga. Svo og samtök þeirra ríkja eins og Evrópusambandið og Alþjóða gjaldeyrissjóðinn. Þjóðverjar urðu fyrir miklu tjóni vegna falls íslenzku bankanna, en hafa ekki látið okkur finna fyrir því. Fjölþjóðleg samtök þessara ríkja og einstök aðildarríki hafa lánað Íslandi peninga til að fleyta ríki og þjóð upp úr hruninu. Í staðinn hossar forseti Íslands Kína og Indlandi. Lýgur því, að einkum þau ríki hafi rétt þjóðinni hjálparhönd.
Ófær um sjálfsstjórn

Meðan fjórflokkurinn hefur alls 70% fylgi kjósenda getur þjóðin ekki stýrt málum sínum. Til þess eru stjórnarflokkarnir of lélegir og stjórnarandstaðan hálfu verri. Eftir stjórnarskipti verða bófar við völd, gæzlumenn hættulegra sérhagsmuna. Miðað við tregðu kjósenda felst okkar eina von í, að sem mest af mikilvægum ákvörðunum færist til kontórista í Bruxelles. Ég styð aðild að Evrópusambandinu, því að ég tel þjóðina alls ófæra um stjórna sér sjálf. Því til sönnunar bendi ég á fylgi fjórflokksins. Þar hafa flestir sannað vangetu sína og sumir þar á ofan sannað grófa sérhagsmunagæzlu að hætti Sikileyjar.
Fjögurhundruð laus störf

Fjögurhundruð laus störf eru skráð hjá Vinnumálastofnun. Menn vilja heldur vera á bótum en að sækja um störf. Tvær atvinnugreinar eru reknar á svartri vinnu, húsbyggingar og ferðaþjónusta. Þar er fólk í senn á bótum og á lágu kaupi. Skattgreiðendur eru að sligast undir þessu undarlega fyrirkomulagi. Sagt er, að atvinnuleysi nema 6,7%, en það er greinilega bólgin tala, þegar ekki er hægt að fá fólk í vinnu. Skráð atvinnuleysi er langt undir meðaltali vestrænna ríkja og raunverulegt atvinnuleysi er enn minna. Svokölluð hjól atvinnulífsins snúast af fullum dampi, þótt flestir telji sér trú um annað.
Bankarnir eru krabbamein

Verstu mistök ríkisstjórnarinnar felast í að endurreisa bankana í sinni gömlu mynd. Þar ráða ríkjum sams konar bófar og forverarnir, sem settu ríkið og Seðlabankann á hausinn. Bankabófarnir hafa afskrifað 480 milljarða af skuldum kvótagreifa, útrásarvíkinga og annarra viðskiptabófa. Mest í skjóli bankaleyndar. En aðeins 24 milljarða af skuldum heimilanna. Heildarskuldir heimilanna nema núna 1400 milljörðum króna, þreföldum afskriftum bófanna. Þessar tölur sýna, að bankarnir eru krabbamein í samfélaginu. Fáránlegt er, að ríkisvaldið láti skattgreiðendur taka ábyrgð á verstu bófum nútímans.
Séríslenzkur geðþótti ræður

Þegar útlendingur vill kaupa 30.000 hektara jörð í 400 metra hæð í óbyggðum, fyllast margir grunsemdum. Ögmundur Jónasson gefur í skyn, að það standi í sambandi við norðursiglingar Kínverja. Kannski heldur hann, að olíuskip muni sigla upp Jökulsá á Fjöllum. Minna er talað um, að innanríkisráðherra fari bara að lögum. Margir virðast telja lögin ekki vera nógu góð, einkum um vatnsréttindi. Fyrir Alþingi er frumvarp um þjóðnýtingu þeirra og ætti það að verða nógu gott. Frjáls umgengnisréttur um einkalönd er tryggður í lögum. Oft ræður þó séríslenzkur geðþótti og verður svo líklega að þessu sinni.
Flotaforingjum fer aftur

Fyrir ströndun Sómalíu er mesta sjóræningjabæli heims. Þar eru enn 50 skip og 528 fangar í höndum sómalskra sjóræningja. Samt hafa flotaveldi heimsins samstarf þar um aðgerðir gegn sjóráni. Þráteflið hefur staðið árum saman. Fyrr á öldum var mesta sjóræningjabælið í Miðjarðarhafinu. Þegar Rómverjar urðu þar öflugir, gerðu þeir Gnæus Pompejus út árið 67 f.Kr. Hann skipti hafinu í reiti og útrýmdi sjóræningjum skipulega. Náði 1400 skipum og drap 10.000 sjóræningja. Hreinsaði hafið á 90 dögum. Svipað gerðu Ottómanar í Miklagarði og Feneyingar á 16. öld. Sennilega hafa flotaforingjar þá verið harðskeyttari.
Bófaflokkurinn afneitar

Sjálfstæðisflokkurinn olli mér og öðrum Íslendingum gífurlegu fjárhagstjóni með hruninu. Flokkurinn hefur hvorki beðið mig né aðra Íslendinga afsökunar á þessu tjóni. Geir Haarde bað Flokkinn afsökunar á landsfundi, en þjóðina ekki. Á þingi er fjöldi þingmanna Flokksins, sem var á þingi fyrir hrun og ber ábyrgð á hruninu. Enginn þeirra hefur beðizt afsökunar. Allir rífa þeir kjaft. Kenna eftirmönnum sínum um hrunið. Hælast um, að sannleiksskýrsla Alþingis valdi sér bara tímabundnum erfiðleikum. Þetta er bófaflokkur, gerður út af samtökum kvótagreifa. Kjósendum ber skylda til að refsa honum.
Hrun á hrun ofan

Hrun Íslands og kreppa vesturlanda síðustu árin sýna siðferðilegt gjaldþrot fjármála. Bankar uxu ríkjum upp fyrir herðar, urðu að stjórnlausu skrímsli. Í skjóli frjálshyggju í pólitík gátu siðblindir og ábyrgðarfælnir bankabófar velt ábyrgð og tjóni yfir á skattgreiðendur. Þótt það sé á almanna vitorði, er ekkert gert til að leiðrétta kúrsinn. Enn stjórna bófar bönkunum. Enn þyrstir bankastjóra í áhættu á kostnað skattgreiðenda. Enn eru glæpir banka huldir bankaleynd. Stjórnvöld vesturlanda þurfa að afnema bankaleynd, reka fíklana og gera bankana ábyrga. Annars verða bara ný hrun á hrun ofan.
Harmleikur stjórnarinnar

Ríkisstjórnin er nánast samfelldur harmleikur. Endurreisti bankana í þeirra gömlu mynd. Með bankaleynd og gælum við kvótakónga og viðskiptabófa, öllum pakkanum. Lok, lok og læs leyndarhyggja hennar er sjúkleg, eins og fram kemur í frumvarpinu um upplýsingalög. Hún veit ekki, hvort hún hefur sótt um aðild að Evrópu eða ekki. Hún hefur sérhagsmunaráðherra, sem ævinlega talar eins og fáviti og tollar innflutta búvöru upp úr skýjunum. Hann klúðraði þar á ofan fyrningu kvótans. Umhverfismál eru í skötulíki, sbr. Árósasamninginn. Innanborðs með hrunverja, sem bíða eftir stjórnarsamstarfi við Bófaflokkinn.
Birtar fylgistölur eru of háar

Þegar lesnar eru niðurstöður skoðanakannana um fylgi flokka, þarf að hafa þá í huga, sem styðja engan flokk. Í síðustu könnun 365-miðla sagðist annar hver kjósandi vera óákveðinn, ætla að skila auðu eða vildi ekki svara. Það þýðir, að fylgi flokka og ríkisstjórnar er helmingi minna en hinar birtu tölur sýna. Þannig eru ekki 26% fylgjandi ríkisstjórninni, heldur bara 13%. Sjálfstæðisflokkurinn nýtur 25% fylgis, en ekki 50%. Samfylkingin nýtur 11% fylgis, en ekki 23%. 7% styðja Framsókn, en ekki 14$. 6% styðja Vinstri græna, en ekki 12%. Hálft prósent styður Hreyfinguna, en ekki heilt prósent.
Lýsing Chomsky er rétt

Noam Chomsky lýsir valdakerfi lýðræðisríkja rétt. Stórfyrirtæki, einkum bankar, hafa náð heljartökum á samfélaginu. Forríkir forstjóra eru orðnir valdastétt, sem öllu ræður. Þeir fjármagna pólitíska flokka og framboð í prófkjörum. Þannig er gervallt Bandaríkjaþing á mála valdastéttarinnar. Auðmagnið hefur sigrað lýðræðið. Bankakreppan breytti því ekki. Tap banka er þjóðnýtt, sett á herðar skattgreiðenda. Og forstjórarnir græða meira en nokkru sinni fyrr. Þannig er þetta um allan hinn vestræna heim. Íslenzka útgáfan er, að kvótagreifar borga fjölmiðlum og pólitíkusum og stýra þeim.
Niður með Celcius gamla

Celcius gamli kemur okkur að gagni við að skoða frost eða næturfrost. Er hins vegar gagnslítill venjulegu fólki, sem veltir fyrir sér, hvort kalt eða heitt verði í veðri. Fleira stýrir því en hitastig á vatni. Bandarískar og kanadískar veðurstofur þróuðu ýmsar tegundir útreikninga á kælingu. Útvarp hersins á Keflavíkurvelli notaði til dæmis slík reiknilíkön. Ástralska veðurstofan hefur gengið skrefi lengra og búið til flókna formúlu, sem spannar hitastig, vindstyrk og rakastig. Úr því er reiknuð tilfinning fólks fyrir hita eða kulda. Sem er nær reynsluheimi almennings en Celcius gamli.
Stríðsdans brennuvarga

Atvinnuleysi minnkar, skuldatryggingaálag minnkar og hagtölur batna. Lífið er á uppleið og ríkisfjármálin nálgast jafnvægi. Af málgögnum og þingmönnum Flokksins má samt skilja, að heimsendir sé í nánd. Af þeim má líka skilja, að brunaliðið hafi kveikt í þjóðarbúinu og brennuvargarnir hafi þar hvergi komið nærri. Brennuvargar dansa stríðsdans kringum brunaliðið. Þar stíga af af minnstum setningi hrunverjarnir Bjarni Benediktsson, Ólöf Nordal, Pétur Blöndal, Tryggvi Þór Herbertsson, Þorgerður Katrín Gunnarsdóttur og Einar Kr. Guðfinnsson. Enda styður fjórði hver kjósandi sjálfa brennuvargana.
Steinbarnið í maganum

Evran og Evrópusambandið eru orðin að steinbarni í maga ríkisstjórnarinnar. Vandræði Írlands, Grikklands og fleiri ríkja fæla fólk frá umsókn um aðild. Meirihluti er gegn henni og hann fer vaxandi. Meðan Evrópa er í vandræðum, er engin von um, að þjóðin samþykki aðild, hverjir svo sem skilmálarnir verða. Setja þarf málið í hægagang og kanna aðild betur síðar, er aðstæður verða betri. Ég segi þetta sem sannfærður evrópusinni. Atkvæðagreiðsla við núverandi aðstæður gerir bara illt verra. Eyþjóðin er of heimsk og roggin til að skilja, að framtíð hennar felst í auknu samstarfi við nálægar þjóðir.
Heftum aðgang kristilegra

Viðstöðulaust leka fréttir af kynferðislegu áreiti forstöðumanna kristilegra safnaða. Lútersku þjóðkirkjunnar sem og kristinna sértrúarsafnaða. Hvernig stendur á þessu kristilega áreiti? Get skilið það hjá kaþólikkum, þar sem prestar þurfa að lifa einlífi. En hjá hinum söfnuðunum? Skýringin er líklega þessi: Til forustu í söfnuðum veljast karlar með mikinn sannfæringarkraft. Þeir ná valdi yfir fólki. Þeir hitta fólk, sem á bágt, og verða sálusorgarar þess. Þeir starfa með börnum. Þaðan er stutt yfir í misnotkun valds. Setja þarf upp kynóraeftirlit með kristilegum og hefta aðgang þeirra að skólum.
Ísköld innsýn í Alþingi

Blessunarlega hefur Vigdís Hjaltadóttir leyft okkur að fylgjast nákvæmlega með kríugargi stjórnarandstöðunnar á Alþingi. Núna er lopinn teygður vegna heimildarfrumvarps um framlengd gjaldeyrishöft. Vigdís lýsir frumvarpinu eins og skyldufrumvarpi og er það hennar framlag til stjórnarandstöðunnar. Auðvitað trúa margir stjórnarandstöðunni og Vigdísi, því að þjóðin er ekki vel gefin. Hins vegar eru sumir orðnir þeyttir á sífelldu upphlaupi, þar sem reglur um þingsköp eru teygðar og togaðar til hins ítrasta. Endurteknir kvöldfundir og næturfundir styðja þá skoðun, að þjóðin sé ekki lýðræðishæf.
Ég skammast mín fyrir Geir

Geir H. Haarde var forsætis í mörg ár fyrir hrun. Hann var ekki bara hver annar ráðherra, hann var forsætis. Sekari en aðrir ráðherrar. Geir ríkti yfir blöðruhagkerfi Flokksins, sem stefndi óðfluga í hrun. Lá á upplýsingum, sem almenningur hafði ekki. Vissi, að bankarnir voru stjórnlaus skrímsli. Gerði samt ekkert í málinu. Laug bara að þjóðinni, að allt væri í stakasta lagi. Laug hinu sama að erlendum ráðamönnum. Geir var ömurlegur. Bað þjóðina ekki afsökunar eftir hrunið. Nú vælir hann um að sæta einelti pólitískra andstæðinga. Ég skammast mín fyrir ábyrgðarlausan aumingja, Geir H Haarde.
Skipta daglega um skoðun

Annan daginn boða þeir heimsendi. Að ríkisstjórnin tefji atvinnuskapandi aðgerðir. Að hjól atvinnulífsins þurfi senn að fara að byrja að snúast. Hinn daginn segja þeir, að efnahagsástandið sé orðið svo gott, að flýta megi frelsun krónunnar úr viðjum. Þannig skiptir Bjarni Benediktsson um skoðun á hverri nóttu, studdur samtökum atvinnulífsins. Auðvitað er gott að geta skipt um skoðun, en fyrr má nú vera að skipta daglega um skoðun. Í fyrradag taldi gervallur Flokkurinn að öll mál væru í ólestri. Í gær taldi gervallur Flokkurinn að ástandið væri svo gott, að afnema mætti gjaldeyrishöftin.
Svartur dagur í sögunni

Alþingi ákvað í dag að hunza Árósasamninginn, sem öll Evrópuríkin samþykktu fyrir fjölmörgum árum. Að frumkvæði formanns umhverfisnefndar var fellt burt mikilvægasta ákvæði hans. Almenningur getur ekki kært ákvarðanir stjórnvalda nema hafa svokallaða “lögvarða hagsmuni”. Án þess ákvæðis er þetta enginn Árósasamningur, heldur bastarður, sem gerir náttúruvernd að einkaleiksoppi hagsmunaaðila. Þannig afgreiddi Alþingi málið. Þýðir, að Árósasamningurinn var hunzaður. Með atkvæðum allra þingmanna Samfylkingarinnar og Vinstri grænna. Svartur dagur í sögu náttúruverndar á Íslandi og Marðar Árnasonar.
Ísland er á uppleið

The

Independent leggur sitt lóð á sömu vogarskál og Paul Krugman. Telur stjórnvöldum hafa gengið vel við að draga Ísland upp úr hruninu. Blaðið bendir því til sönnunar á 2,5% hagvöxt ársins 2011, jafnvægi í fjárlögum ríkisins, minnkað atvinnuleysi og stórlækkað skuldatryggingaálag. Blaðið telur fjögur atriði hafa skipt mestu máli við endurreisnina: 1. Aðstoð Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og vinveittra Evrópuríkja. 2. Ríkið hindraði ekki gjaldþrot viðskiptabanka. 3. Gengisfall krónunnar skutlaði vandanum hratt og jafnt yfir á herðar almennings. 4. Gjaldeyrishöft komu krónunni í skjól.
Sadistar í menntaskólum

Samkvæmt bloggi

Ragnars Þórs Péturssonar eru busavígslur í menntaskólum að færast í sadistaform fyrri ára. Birtir lista yfir aðgerðir, sem notaðar eru í einum skóla til að niðurlægja nýnema. Eru komnar óralangt út fyrir áratuga hefð tolleringa Menntaskólans í Reykjavík. Hann nefnir ekki skólann, sem er miður, því að skólameistarar bera ábyrgð á sadismanum. Nítján ára fólk hefur því miður ekki náð þroska til stýra busavígslum og leiðist oft út öfgar. Rektorar þurfa að halda aga á þeim og skrúfa fyrir hvers konar sadisma. Að öðrum kosti ber þeim að víkja úr embætti fyrir þeim, sem ráða við sadistana.
Ber næstmestu ábyrgðina

Sem forsætisráðherra í mörg ár fyrir hrun og í hruninu bar Geir H. Haarde mikla ábyrgð. Sem forsætis bar hann meiri ábyrgð en aðrir ráðherrar. Sá eini, sem bar meiri ábyrgð, er Davíð Oddsson. Deila má um, hversu margir eigi að sæta ábyrgð fyrir Landsdómi. En málið gegn Geir verður ekki ómerkara af þeirri ástæðu, að fleiri ráðherrar ættu að sæta ábyrgð. Geir berst um á hæl og hnakka í tækniatriðum málsins. Reynir að fá málinu vísað frá dómi af hverri tæknilegu ástæðunni á fætur annarri. Vill greinilega ekki efnisdóm, þótt hann hafi í upphafi sagzt fagna efnisdómi. Að venju er hann marklaus.
Ögmundur trassar vinnuna

Innanríkisráðherra slær þjóðrembu-keilur vegna jarðakaupa. Fremur ætti hann að sjá um, að farið sé að lögum um eignarlönd. Ögmundur Jónasson hefur ekki gert neitt til að framfylgja náttúruverndarlögum frá 1999. Þriðji kafli þeirra fjallar rækilega um ferðarétt almennings um eignarlönd. Borið hefur á, að landeigendur hafa ekki kynnt sér þessi lög og ekki verið fræddir um þau. Sýslumenn bera ábyrgðina. Eiga að fylgja þessum lögum eftir, en gera ekki. Ráðherra á að knýja sýslumenn til að fara að lögum, en gerir ekki. Væri það þó betra en sértækt geðþóttamat á heilindum og ætterni jarðeigenda.
Tröllasögur af útlendingi

DV birtir í dag tröllasögu af eignarhaldi Svisslendingsins Rudolf Lamprecht á jörðum í Mýrdal og Geithelladal. Hann endurnýjaði ekki veiðisamning við Stangaveiðifélag Keflavíkur. Það er réttur hans eins og annarra eigenda veiðiréttar. Lokaði jörðunum hins vegar ekki fyrir ferðafólki. Lögin banna það. Annar Svisslendingur, Ralph Doppler, komst upp með slíkt við Ormarsá á Sléttu. Þar var lélegur sýslumaður. En hestamenn eiga naglbíta og klipptu sig bara gegnum girðingu. Vandamál göngumanna og hestamanna af landeigendum eru lítil og snúa fremur að innlendum landeigendum, svo sem Seðlabankanum.