arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Auðvitað eru það píratar

Við skulum reka fjór/fimmflokkinn og bylta samfélaginu. Gangsetja stjórnarskrá fólksins orðrétta. Galopna stjórnsýsluna og opinbera öll opinber skjöl og skjöl um viðskipti og fjármál. Innleiða „crowdsourcing“ í öll vinnubrögð, með aðild starfsfólks á plani. Bjóða upp allan veiðikvóta. Ná 100.000 milljörðum á ári í rentu af auðlindum okkar í sjó, í orku og í víðernum. Lögfesta lágmarkslaun og ókeypis heilsugæzlu, örorku og menntun. Reka alla bankstera og setja erlenda siðfræðinga í staðinn. Mér sýnist, að bara einn stjórnmálaflokkur standi næstur því að uppfylla þessi skilyrði hins frjálsa Íslands. Það eru auðvitað píratar
Óður til letinnar

Virðingarvert er að nenna ekki að vinna, að minnsta kosti ekki fyrir 236.000 eða 300.000 krónur á mánuði. Slík laun jafngilda þrælahaldi og margir segja nei takk. Við vitum, að ekki borgar sig að menntast. Sá kostnaður skilar sér ekki. Nema þá í ofmetnu trúarbragðanámi á borð við hagfræði, viðskipti og fjármál. Margir eru of heiðarlegir fyrir slíkt. Hvað ætli kosti að lifa, ef menn neita að þramma göngubrettið? Neita sér um bíl og sættast á búa í Framsóknargámi. Ef sjúkdómar, örorka og menntun eru ókeypis? Ætli 150.000 krónur á mánuði dugi í borgaralaun þeirra, sem neita að láta þrælaríkið stjórna sér, segja bara pass?
Skrítinn seðlabankastjóri

Seðlabankastjórinn er sérkennilegur. Ver tíma sínum í lögsóknir á Seðlabankann til að fá hærra kaup. Heimtar, að bankinn borgi lagatækna fyrir sig. Líklega er hann með frekustu núlifandi Íslendingum. Á sama tíma bölsótast hann yfir afar smáum og líklega engum hækkunum til láglaunafólks. Kvartar meira að segja yfir kosningaloforðum um síðari tíma húsnæðisúrbætur. Ég held hann skilji enga tóna í mannlegum samskiptum. Hótar hækkunum stýrivaxta til að kynda undir verðbólgu. Að vísu er hann hagfræðingur, svo að ekki er hægt að heimta af honum heilbrigða skynsemi. En það er borin von, að nokkur taki mark á þvílíkum seðlabankastjóra.
Kosningafýla í lofti

Í kjarasamningunum var samið um hækkun lægstu launa í 300.000 á þremur árum. Að þeim liðnum verða þessar 300.000 krónur orðnar að 236.000 krónum á núverandi verði. Verðbólgan mun sjá til þess og atvinnurekendur stjórna henni. Því mun láglaunafólkið standa í stað næstu þrjú árin, það er allt og sumt. Óljós texti er í samningunum um væntanleg svik ríkisstjórnarinnar við loforð hennar. Þau geta hugsanlega leitt til ógildingar þessa kjarasamnings. Ég á eftir að sjá þá ógildingu. Altjend er ljóst, að þrælahaldið verður óbreytt hér á landi næstu árin. Líklega þarf stjórnin kosningar í haust, áður en þetta Undraland hrynur.
Risaskref Eyglóar

Húsnæðisloforð stjórnarinnar eru í stíl Eyglóar Harðardóttur. Eitthvað á þessa leið: Ég er ofsagóð, alltaf að hugsa um húsnæðislausa. Einu sinni á ári skipa ég nefnd til að hjálpa mér að hugsa. Boða frumvarp í hverjum mánuði og einhvern tíma birtist frumvarpið, því að ég er svo góð. Svo kemur kannski að því, að við í ráðuneytinu finnum einhvern, sem kann að reikna. Þá vil ég, að farið verði að reikna. Nú hef ég sett saman ljóð, sem ég kalla „risaskref í húsnæðismálum“. Þar kemur fram, að ég er að hugsa um að byrja að gera eitthvað árið 2016. Þetta ljóð mitt er það merkasta, sem „gert“ hefur verið í húsnæðismálum „í 50 ár“.
Landflótta ofursóðar

Landflótta ofursóðar frá Kanada eru komnir til Íslands. Hafa samið við Dag B. Eggertsson um eiturfabrikku í Hvalfirði. Eru auralausir og fengu engan pening í Ohio og Missisippi. Treysta á, að íslenzkir lífeyrissjóðir séu eins trúgjarnir og Dagur borgarstjóri. Maður hefur gengið undir manns hönd við að upplýsa um feril Calisolar/Silicor og eigenda þess. En stóriðjuárátta Íslendinga er orðin inngróin, þótt hingað til hafi hún litlu skilað. Dasaður Dagur muldrar möntruna um „sólarkísil“ eins og sólargeisla af himnum ofan. Ósigursfíkn þriðja heims Íslendinga er stjórnlaus, ónæm fyrir hvers kyns ábendingum um svarta fortíð.
Sýndarveröldin þín

Greifarnir og þjónar þeirra segja þér, að þér líði vel. Íslendingar séu þjóða bezt settir. Samkvæmt ótal mælikvörðum, sem mæla ekki neitt. Þeir segja barninu með tannpínu, að því líði vel, þótt pabbi hafi ekki efni á að borga tannlækni. Þeir segja sjúklingi á biðlista, að honum líði vel, þótt biðlistinn hafi lengst upp í nokkur ár. Segja þig fá lyf við öllu, þótt þú hafir ekki efni á að leysa út lyfin þín. Segja, að framboð á félagsstarfi barna sé flott, þótt ekki sé til peningur til að borga það. Segjast hafa gert glæsilega kjarasamninga fyrir þig. Þótt þú sért alls engu nær því að geta eignast íbúð eða tekið íbúð á leigu.
Heimsmet í hamingju

Þótt flói út af gullkistum fyrirtækja, hyggjast stjórnvöld láta skattgreiðendur borga kauphækkun launafólks. Skattgreiðendur eru sjaldnast spurðir. Ekki voru þeir spurðir, þegar Sigmundur Davíð lét þá borga „leiðréttingu forsendubrests“, sem hrægammar áttu að borga. Síendurtekna sjónhverfingin minnir á karlinn, sem skar rófuna af svöngum hundi sínum og gaf honum að éta. Bót er þó, að þjáning skattgreiðenda rýrnar í takt við gleði launafólks, þegar verðbólgan étur utan af krónutölunum. Við búum áfram í Undralandi, þar sem allir ljúga að öllum og einkum þá að sjálfum sér. Þannig tekst Íslendingum að slá heimset í hamingju.
Árlega 90 milljarða renta

Vegna mismunar á framboði og eftirspurn getum við náð auðlindarentu af útgerð, stóriðju og ferðaþjónustu. Getum einfaldlega boðið út afnot þessara auðlinda. Sjávarútvegur getur auðveldlega borgað 30 milljarða á ári í auðlindarentu. Stóriðjan getur eins auðveldlega borgað aðra 30 milljarða á ári. Þarna eru örfáar blóðsugur að sliga þjóðina. Síðan getur ferðaþjónustan borgað enn eina slummuna, 30 milljarða á ári, til dæmis með eðlilegum vaski. Þarna eru tæpir 100 milljarðar á ári, sem geta staðið undir menntun og heilsugæzlu þjóðarinnar. Skatturinn til lífeyrissjóða á svo að geta staðið undir elliárum þjóðarinnar.
Opið þjóðfélag

Opið þjóðfélag þýðir ekki, að hugverk verði ókeypis og höfundaréttur sé fótum troðinn. Opið þjóðfélag þýðir, að fólk geti vitað, hvað vondir bralla í leyni. Merkasta framlag pírata til stjórnmála er krafan um opið þjóðfélag. Hún á rætur að rekja til opins hugbúnaðar á borð við Linux. Þróaðist síðan yfir í opið samfélag, þar sem áður leyndar upplýsingar eru opnaðar almenningi. Vitneskja almennings er forsenda þess, að lýðræði sé starfhæft. Auðskrímslið sækir með alls kyns leynd að þjóðum. Til dæmis er Ísland aðili að leyniviðræðum um, að fyrirtæki fái réttarstöðu þjóðríkja. Gegn öllu slíku þarf að berjast af hörku.
Grunaði ekki Gvend

Fer eins og mig grunaði í launapistli mínum í gær. Uppkast að kjarasamningi verzlunarmanna og verkafólks við Faxaflóa felur ekki í sér hækkun láglauna á næstu þremur árum. Prósentuhækkun hvers árs mun tæpast halda í við verðhækkanir á sama tíma. Ónýtir eru samningar um krónuhækkanir án tilvísana til gengis hins gerónýta gjaldmiðils eða til vísitöluhækkana á vöru og þjónustu. Vonlaust er að selja vinnu í kerfi, þar sem er allt er vísitölutryggt nema laun. Mér sýnist í rauninni, að greindarskortur einkenni uppburðarlitla samningamenn verkamanna. Og verzlunarmenn verða seint að múrbrjótum í óskum almennings um bætt lífskjör.
Vestræn viðbrögð

Ætla má, að um 3.400 af um 30.000 hryðjuverkamönnum múslima komi frá vestrænum löndum (

GUARDIAN). Í prósentum eru þetta lágar tölur, allur þorri múslima er eins og fólk er flest. En þessir 3.400 geta orðið hættulegir vestrinu, þegar þeir koma til baka. Því hafa ýmis ríki gripið til þess ráðs að neita þeim um endurkomu. Einfaldara og ódýrara en að setja upp fullnægjandi eftirlit, sem reynist svo ekki nægja. Ekki er vitað um neinn hryðjuverkamann frá Íslandi, en eðlilegt er að gera ráð fyrir, að svo verði. Líka þarf að fylgjast með moskum, er reistar eru af fé Sádi-Araba og hafa þar að auki klerka af sértrú wahabíta.
Grafið undan menntun

Auðgreifar landsins sækja ekki aðeins fram gegn fátæklingum, láglaunafólki og fólki, sem þarf á velferð að halda. Þeir sækja líka fram gegn ungu menntafólki. Langskólagengið fólk er við hlið annarra í biðröð eftir matarúthlutum. Eignast ekki húsnæði eins og var hægt í gamla daga. Senn líður að því, að unga fólkið áttar sig á, að menntun er gagnslítil aðferð við að komast í traustan fjárhag. Listamenn og rithöfundar sjá nú þegar, að þjónar auðsins í pólitíkinni hata menninguna og reyna að stöðva styrki hins opinbera. Smám saman eykst skilningur miðstétta á, að þær eiga við sama vanda að stríða og undirstéttir samfélagsins.
Samið um þjóðareymd

Í fljótu bragði sýnist mér, að verðlag muni hækka á hverju ári um hærri tölur en felast í fyrirhuguðum kjarasamningi. Væri að vísu í lagi, verði samningurinn vísitölutryggður. Það á eftir að koma í ljós. Hef samt grun um, að þarna séu verzlunarmenn og Flóabandalagið að semja af sér. Kröfurnar voru að vísu aldrei tiltakanlega háar, svo að ekki er úr háum söðli að detta. Mér sýnist uppkastið staðfesta, að greifarnir örfáu muni hér eftir sem hingað til hirða alla stækkun hagkökunnar á hverju ári. Enn er ekki komið að því, að þrælar verði að gildum borgurum. Líklega er bezt í sögunni að flýja þjóðareymdina aftur til Noregs.
Fótboltinn handtekinn

SEX yfirmenn alþjóða fótboltasambandsins, FIFA, voru handteknir snemma í morgun á greifahótelinu Baur au Lac í Zürich. Sakaðir um að hafa þegið verðgildi tíu milljarða króna í mútur. Varforsetinn Jeffrey Webb var einn hinna handteknu. Sepp Blatter forseti var annars staðar í Zürich í morgun og ekki handtekinn. Þetta er í kjölfar uppljóstrana um, að 47 atkvæði í formannskjöri hafi verið boðin til sölu. Reiknað er með, að fjórtán yfirmenn aðrir geti sætt handtöku á næstunni annars staðar í heiminum. Fjör er í spillingunni víðar en í makríl við Íslandsstrendur. Blatter hefur gert FIFA að voldugum glæpasamtökum á heimsvísu.
Ný orkuver eru óþörf

Höfum langa og bitra reynslu af stóriðju. Aldrei fékkst nein renta af auðlindum fyrir stóriðju. Brotabrot þjóðarinnar hefur laun í stóriðju, ríkið fær vart upp í virkjunarkostnað, ríkið gefur eftir eðlilega skatta. Vonir hrundu um afleidd störf. Og orkuverð til fólks er ekki lægra en það var fyrir hálfri öld. Nú fer að koma að lokum elztu samninga um stóriðju. Þá má ekki endurnýja, heldur nota tækifærið til að innheimta auðlindarentu. Stóriðja getur borgað tugi milljarða á ári í auðlindarentu. Við eigum ekki að standa í stappi um fleiri orkuver, við höfum þau næg fyrir. Þurfum bara að selja orkuna nýjum aðilum á hærra verði.
Þriðja heims silfurskeiðungar

Í stéttskiptu þjóðfélagi þriðja heimsins eru að minnsta kosti tvær stéttir, þau sem eiga og þau sem ekki eiga. Í norðanverðri Evrópu eru mörkin orðin óljósari. Í Bandaríkjunum og nú síðast hér á landi eru þau að harðna. Í Bandaríkjunum er vel stæða fólkið í læstum hverfum og fyrir utan magnar löggan stríð við svarta. Eins og í þriðja heiminum skiptist yfirstéttin í þau sem er sama og þau sem er ekki sama. Hér á landi er kominn hópur silfurskeiðunga, sem er sama um afdrif þess helmings þjóðarinnar, er á ekki neitt. Silfurskeiðungar telja sig vera þjóðina og vilja ekkert um hina vita. Þannig eru Bjarni Ben og Sigmundur Davíð.
Byltingin er hafin

Bylting upplýsinga er orðin staðreynd. Hliðverðir hefðbundinna fjölmiðla stýra ekki lengur, hver flytur þér hvaða sjónarmið. Liðin er undir lok sú gamla leið að stjórna þrælum gegnum fjölmiðla. Áhrifalausir hliðverðir horfa ráðalausir á almenning gerast sínir eigin ritstjórar og álitsgjafar. Blogg og fésbók fossa fram til góðs eða ills. Þar er stéttaskipting horfin, þótt hún blómstri á öðrum sviðum þjóðlífsins. Þangað mun byltingin koma síðar. Þegar þrælarnir eru hættir að láta greifana segja sér fyrir verkum, er næsta skref að kasta út greifunum. Upphafs átakatímans markast af þeim mögnuðu vinnudeilum, sem eru í uppsiglingu.
Birgitta og Katrín

Samkvæmt atkvæðagreiðslu notenda

EYJUNNAR eru tveir stjórnmálamenn brúklegir. Það eru þær Birgitta Jónsdóttir með einkunnina 6,8 og Katrín Jakobsdóttir með einkunnina 6,6. Rétt er, að þær myndi næstu ríkisstjórn. Þetta er að vísu ekki alvöru skoðanakönnun eftir vísindareglum, heldur bara atkvæðagreiðsla, þar sem þáttakendur velja sig sjálfir. Á botninum eru auðvitað framsóknarmenn, Sigurður Ingi með 2,5, Gunnar Bragi með 2,2 og sjálfur kraftaverkamaðurinn Sigmundur Davíð með 1,9. Hinn pirraði Bjarni Ben er neðarlega með 3,6, skríður upp fyrir flokksfólk sitt, Illuga með 3,5 og Ragnheiði Elínu með 2,7. Dapurlegar tölur.
Píratar eru beztir

Fátt getur farið úrskeiðis, ef þjóðin felur pírötum að taka við stjórn. Losnum við bófa og bjána núverandi ríkisstjórnar. Fáum í staðinn fólk, sem ekki er eitrað af hefðbundnum stjórnmálum. Við fáum ferska vinda: Stjórnarskrá fólksins verður afgreidd. Ríkisbáknið verður opnað og gert gegnsætt. Kvótinn verður boðinn upp eins og heiðarleg markaðslögmál heimta. Firring Sjálfstæðis felst í, að hann verður svartur í framan, ef hann sér glitta í frelsi. Framsókn verður bara ruslakista fyrir útlendingahatur. Þótt margt muni mistakast, verður stjórn pírata himnaríki í samanburði við núverandi helvíti illa gefinna þjóðníðinga.
Lítil aðild að himnaríkinu

Tíunda hver fjölskylda safnar skuldum og tíunda hver fjölskulda gengur á eignir til að halda sér á floti. Þetta eru samtals 20%. Til viðbótar eru 20%, sem búa við fátækt, án þess að safna skuldum. 15% troða marvaðann á miðjunni. Vel stæð eru innan við 10% Íslendinga og 35% til viðbótar geta lagt smávegis til hliðar. Af þessum tölum má ráða, að hálf þjóðin er utan þess himnaríkis, sem Sigmundur Davíð og Bjarni Ben segja vera hér. Þeir eru enda silfurskeiðungar og þekkja bara silfurskeiðunga í þessu stéttskipta þjóðfélagi. Allur gróði af velgengni þjóðarbúsins frá hruni rennur til auðgreifa, sem reka Sjálfstæðis og Framsókn.

RÚV
Ísland er stjórnlaust

Ríkisstjórnin hefur ekki tök á neinu, lætur reka á reiðanum. Þar er ekki að finna neinn stjórnmálamann, sem getur leitt þjóðina. Þar vantar reisn, greind, heiðarleika og góða siði. Ráðherrarnir allir sæta skelfilegu vantrausti. Fáir trúa orði, sem þeir segja, traustið er upp urið. Þeir hafa engar hugmyndir um lausn yfirvofandi verkfalla, stinga bara haus í sand. Forsætis er meira eða minna týndur, sennilega undir sæng. Þruglar samhengislaust, þá sjaldan er hann birtist. Fjármála er í hans stað á skjánum, þungbrýnni með hverri vikunni. Á alþingi leikur freki karlinn lausum hala. Ríkisstjórnin er á síðustu dropunum.
Galinn magnar deilur

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson hefur einstæða hæfileika til að koma illu af stað. Í reiðilestri gærdagsins magnaði hann verkfallsátök. Lýsti beinlínis yfir, að ríkið mundi ekki semja við starfsfólk að sinni. Játaði þannig, að ríkisstjórnin bæri sjálf ábyrgð á hörmungunum á Landspítalanum. Lýsti beinlínis yfir, að hann mundi leggja skatta á alþýðuna upp á móti því, sem hún næði í samningum. Þannig gulltryggði hann, að ekki verður samið, fyrr en ríkið lofar upp á rest af æru að forðast framkvæmd hótana. Galinn siðblindingi fékk útrás, en skynsamlegt var það ekki. Silfurskeiðungurinn er freka barnið, gargar, þegar það fær ekki nammið.
Vindar blása á tindi

Píratar eru í beztri stöðu til að ná forustu fyrir næstu ríkisstjórn. Þeir eru vinsælastir, enda hreinir af þjóðníði fjórflokksins. Leggja einir áherzlu á þá þætti, sem skipta mestu máli fyrir þjóðina, opna stjórnsýslu, stjórnarskrá og auðlindarentu. Þurfa að koma sterkar inn í baráttumál undirstétta, svo sem lágmarkslaun og velferð. Aðrir flokkar sviku stjórnarskrána, lyppuðust niður fyrir kvótagreifum og skilja ekki opna stjórnsýslu. Samfylkingin er þar á ofan með Evrópusambandið og Blair-isma á heilanum. Mogginn áttar sig á alvörunni og er farinn í herferð gegn pírötum. Það blása vindar, þegar komið er á tindinn.
Auðgreifar sækja fram

Á öllum sviðum sækja auðgreifar fram gegn þjóðinni og skófla þjóðarauði í sínar Tortólur. Kvótakerfið er skýrasta birtingarmynd þessa þjófræðis. En greifarnir sækja að öðrum auðlindum landsins. Vilja leggja kapal til Bretlands og þar með stórhækka orkuverð til neytenda. Vilja líka leggja víðerni landsins í rúst í þágu verksmiðja, sem valda mikilli mengun í byggð. Tveir stjórnmálaflokkar eru á framfæri greifanna og sömuleiðis flestir fjölmiðlarnir. Standa að samkomulagi annarra auðræðisþjóða um nýja réttarstöðu fyrirtækja sem jafnoka þjóðríkja. Grafa undan heilsugæzlu ríkisins og öðrum innviðum norræna velferðarkerfisins.
Tilvistarkreppa krata

Blair-istarnir í Verkamannaflokknum sættu afhroði í brezku þingkosningunum. Mun róttækari Skozki þjóðarflokkurinn var sigurvegari í Skotlandi. Segir mér, að Thatcher light er engin framtíð. Verkamannaflokkurinn þarf að breyta um stefnu. Ekki til að líkjast Íhaldsflokknum enn meira, heldur til að nálgast sinn eigin uppruna. Brezkir kratar geta lært af Skotum. Eins og Samfylkingin þarf að hætta Thatcher light. Sjáið bara þessi massífu verkföll, sem hér bresta á. Fólkið er farið að fatta, að gegn bófum við völd dugir fátt nema harkan sex. Bankavinir eins og tanaður Árni Páll eiga engan séns. Þetta vita raunar flestir kratar.
Sá veruleikafirrti víki

Skoðanakannanir sýna almennt vantraust í þjóðfélaginu á forsætisráðherranum. Sigmundur Davíð skýrir útkomuna svo: „Að einhverju leyti skýrist þetta kannski á þessu rofi milli raunveruleika og skynjunar eða umfjöllunar.“ Að hans mati felst vandinn í veruleikafirringu þorra þjóðarinnar. Annars vegar telur einn maður þorra þjóðarinnar veruleikafirrtan og hins vegar telur þorri þjóðarinnar einn mann vera veruleikafirrtan. Forsætis vantreystir veruleikafirrtri þjóð og þjóðin vantreystir veruleikafirrtum forsætis. Þessi þverstæða er svo sérstæð, að hún er ósjálfbær. Einföld lausn: Sá eini segi af sér, en fjöldinn ekki.
Skilur ekki þjóðina

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson telur þjóðina geðveika. Kvartar yfir „rofi milli raunveruleika og skynjunar eða umfjöllunar“ hjá þjóðinni. Þetta er gagnkvæmt, þjóðin telur Sigmund Davíð veruleikafirrtan. Vantraustið á honum jafngildir Íslandsmeti. Slík er gjáin milli hagsmunagæzlumanns auðgreifa og borgaranna, það er þrælanna, sem standa undir þjófræði og auðræði ríkisstjórnarinnar. Vantraustið á honum er ekki tízkufyrirbæri. Stafar öllu heldur, að þjóðin er að átta sig á, að harðdræg ríkisstjórn Sigmundar Davíðs er afar andvíg hagsmunum almennings, einkum fátækra. Fylgisaukning pírata er því alls ekki „ótrúleg“.
Í klóm bófa og bjána

Allt er á hvolfi í samfélaginu vegna gripdeilda stjórnvalda í þágu kvótagreifa og annarra auðgreifa. Tugþúsundir eru á leið í verkfall og vantraust fólks á ráðherrunum slær Íslandsmet. Hálf þjóðin á varla eða ekki fyrir nauðsynjum, hvað þá húsnæði. Fólk er að átta sig á, að vitlaust er gefið í spilunum. Samt leyfist freka karlinum að taka alþingi í gíslingu vikum saman. Hann vill ólmur eyðileggja auðlindir víðerna til að niðurgreiða rafmagn til mengunar. Dag og nótt er tíma alþingis sóað í þetta glóruleysi. Á hliðarlínunni rífast ráðherrar um óljós húsnæðismál. Fólk áttar sig á, að það hefur glutrað landstjórninni í klær bófa og bjána.
Þyngist brún á Bjarna

Síðan í vetur hefur Bjarni Benediktsson sífellt komið önugur fyrir í sjónvarpi. Var það ekki áður. Hefur uppgötvað, að lífið er þraut, allt gengur tífalt verr en áætlað var. Semsagt allt í steik. Ráðherrar eru hver á fætur öðrum jafnrúnir trausti og hann sjálfur, samkvæmt mælingum. Björn Bjarnason, fyrrum menntamála, snuprar Illuga Gunnarsson núverandi fyrir fáráð plön um styttingu menntaskóla. Ragnheiður Elín, við skulum ekki nefna hana frekar, svo hræðileg er hún. Og svo þarf Bjarni stöðugt að fást við galinn Sigmund Davíð, hvílík örlög. Og á þingi er samvalinn hópur bófa, sem út fyrir sig er þolandi, en þeir eru bjánar líka.
Íslenzk-ameríska martröðin

Íslenzk-ameríski draumurinn er búinn. Fólkið er vaknað og sér veruleikann. Það er dæmt til þrældóms. Ekki dugir að vinna til velmegunar eins og skepna, þú færð frostpinna að launum hjá Granda. Ekki dugir að mennta sig til velmegunar, þú færð kostnaðinn aldrei til baka. Stiginn milli stétta hefur verið tekinn burt. Fólk fæðist, lifir og deyr í sömu stétt. Velmegun byggist ekki á vinnu, dugnaði eða menntun. Hún byggist á samböndum fjölskyldna, misnotkun á aðstöðu, pólitískum pilsfaldi. Stéttaskipting er föst, fyrst í Bandaríkjunum, síðan hér. Sértu fæddur í undirstétt, eignastu enga íbúð og hefur ekki efni á að leigja.
Afturendahjal

Undarleg eru viðbrögð Maríu Ólafsdóttur söngkonu við umræðu um ástæður þess, að hún komst ekki upp í söngvakeppni. Sagðist hafa „sungið af mér rassgatið“ og „þeir sem drulla, flott drullið bara yfir mig“. Þetta undarlega afturendahjal minnir á Gillz, sem fyrrum var meðtekinn af þessum líkamshluta. Íslenzka hefur kjarngóð blótsyrði til notkunar, mislíki manni einhver framganga. En rumpulýður kallast þeir, sem komast ekki frá afturenda sínum, þurfi þeir að kveða fast að orði. Það er fremur hvimleið fátækt í orðavali. Ekki það, að hver ræður fyrir sig, hvaðan orðaforðinn kemur. En mér fannst orð Maríu minna fullmikið á Gillz.
Siðferðisgjaldþrotið

Í gamla daga börðust stéttarfélög fyrir samstöðu vinnandi manna. Síðan er mikið vatn runnið til sjávar. Alþýðusambandið fæddist og lífeyrissjóðir fóru að grafa undan siðferðisþreki stéttarfélaga. Hagfræðingar þeirra tala sama

newspeak og fræðingar atvinnurekenda. Nú er svo komið, að það eru samtök atvinnurekenda, sem heimta samstöðu vinnandi manna. Vilja fá sinn hugljúfa Gylfa Arnbjörnsson aftur að samningaborðinu. Samt er veruleikinn víðsfjarri brauðmolafræðinni. Hér ríkir einokun og fáokun á flestum sviðum. Engir brauðmolar hrynja af borðum greifanna. Þrælastríðið snýst líka gegn siðferðisgjaldþroti Alþýðusambandsins.
Hagfræðingur gengur laus

Sigurður Jóhannesson hagfræðingur lætur sig ekki muna um að gera alla hagfræði hlægilega fyrir alþjóð. Reiknaði frá afar umdeildum dómsúrskurði, að hálendið mundi kosta 80 milljarða. Grínistar hafa farið á kostum út af þessari hagfræði eymdarinnar. Andri Snær Magnason sagði: „Segðu mér hvað kílóið af ömmu þinni kostar, fermetraverð kærustunnar þinnar og reiknaðu svo út besta vin þinn í bílverðum.“ Helzti galli hagfræðinga er, að þeir telja gamlar trúarsetningar, excel, línurit og extrapól vera vísindi, sem megi bera á borð. Ættu að temja sér hógværð annarra sérfræðinga í biblíusögum, sleppa útreikningum á ímyndunum.
Flugdólgur í afneitun

Ásmundur Einar Daðason þingmaður hefur ekki beðið fórnardýrin afsökunar á að hafa ælt yfir þau í flugvél. Flugdólgurinn segist hafa verið veikur og „ælt á alla“, en leggur ríka áherzlu á að hafa ekki verið fullur. Honum finnst verra að vera sagður fullur en vera sagður hafa ælt á alla. Skrítin forgangsröðun á siðareglum. Vitni um borð segja hann þó hafa verið dauðadrukkinn. Ýmsir tóku að sér að ljúga þingmanninn úr vanda, einkum þingmennirnir Vilhjálmur Bjarnason og Þórunn Egilsdóttir, sem sagði flugdólginn liggja fárveikan. Í þann mund mætti sá galvaskur á þingfund, ekki sjáanlega veikur. Stundum er betra að segja satt.
Gerið þá ábyrga

Þú getur ekki hindrað, að atvinnurekendur hækki verð á vöru og þjónustu eftir kjarasamningana. Þeir búa flestir við fáokun og munu gera samsæri gegn þér. Þú getur heldur ekki hindrað, að þeir kenni þér um glæpinn. Þeir gera það nú þegar og munu áfram gera. Eina leiðin til að verjast er að vísitölubinda laun inni í kjarasamningum. Með vísitölubindingu axla atvinnurekendur ábyrgðina á að halda verðlagi í skefjum. Munu þá sjá, að þeir hafa ekki lengur frítt spil. Það er eina vörn þín gegn ofsóknum sameinaðra bófa; atvinnurekenda, ríkisstjórnar, auðgreifa, greiningardeilda, úreltra peningafræðinga, AGS og eigenda fjölmiðla.
Vísitölubinding launa

Viðbrögð atvinnurekenda við ákaflega kurteisum kröfum stéttarfélaga hafa skorið í augun. Menn heimta ekki einu sinni lífvænleg 500.000 króna mánaðarlaun, bara 300.000 króna sultarlaun. Bófarnir nenna varla að ræða málin viku eftir viku. Hóta verðhækkunum, uppsögnum, virkjunum. Studdir bókstafstrúarmönnum úreltrar hagfræði í Seðlabankanum og greiningadeildum bankstera. Þegar svona er komið, þarf að setja nýja kröfu á oddinn. Laun almennings verði vísitölubundin. Þegar útgjöld fólks eru ekki lengur föst krónutala, þurfa launin að hreyfast í sömu verðmætum og útgjöldin. Skrifið ekki undir samninga án vísitölubindingar launa.