arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Gott er að geta treyst

Mér hlýnar um hjartarætur af lestri DV síðustu misseri. Frábært er, hvernig Reynir Traustason og félagar höndla mitt gamla blað. Núna er það orðið eina dagblaðið, sem lesandi er. Hin duga bara í veðurfréttir og sauðburð. Vonandi ber Árvakur það út sem oftast til mín, oftar en einu sinni í viku. DV birtir hvert skúbbið á fætur öðru, skúbb sem meginmáli skipta, sem fletta ofan af svindli. Þar á ofan losnaði blaðið undan eignarhaldi, sem orkaði tvímælis. Það er núna komið í eigu Reynis og fólks, sem er hreint af aurnum, er Davíð og útrásarvíkingarnir ötuðu þjóðina. Gott er að geta treyst einhverjum.
Borgar hún líka klúkbbgjaldið?

Sjálfstæðisflokkur Hönnu Birnu borgarstjóra sker leikskóla og strætóferðir til að fjármagna kvartmilljarð í golfvöll. Að sögn flokksmanna er markmiðið, að atvinnuleysingjar geti drepið tímann í golfi. Mum þá Flokkurinn einnig greiða hverjum atvinnuleysingja 70.000 krónur árlega fyrir aðgang að þessum sama golfvelli? Hvaðan mun Hanna Birna taka það fé? Staðreyndin er auðvitað, að Hanna Birna er að fjármagna þá ríku á kostnað hinna fátæku. Það er einmitt sjálfur tilgangur Flokksins. Kvartmilljarður í golfvöll kann að hafa verið frambærilegur árið 2007, er geðveikir átu gull. En ekki árið 2010.
Vindhögg Álfheiðar

Álfheiður Ingadóttir getur ekki tekið Davíð Oddsson á Steingrími Ara Arasyni fyrir múður í starfi. Steingrímur hefur kvóta hjá fólki fyrir að hafa sagt sig úr einkavinavæðingarnefnd Davíðs. Hótanir í garð embættismanna eru ekki lengur gjaldgengar. Auk þess á Álfheiður erfitt með umrædda reglugerð um tannlækningar. Var fyrst búin til í ráðuneytinu í desember. Var þá ónothæf, því að enginn skildi hana. Nýja útgáfan er óundirrituð af ráðuneytisstjóra, svo að eitthvað er bogið við hana líka. Steingrímur Ari skildi hana ekki. Er ekki ráð hjá Álfheiði að setja kraftinn frekar í að smíða nothæfa reglugerð?
Takið af þeim vegabréfin

Ríkisstjórnin mundi sætta þjóðina, ef tuttugu-þrjátíu verstu dólgum fjármálanna væri vísað ævilangt úr landi. Vegabréfið tekið af þeim. Það mundi gerast með frumvarpi, sem Alþingi samþykkti fyrir vorið. Skipuð yrði nefnd til að reikna tjón þjóðarinnar af hverjum dólgi fyrir sig. Þeim, sem valdið hafa tjóni upp á milljarð eða meira, verði vísað úr landi. Það er miklu einfaldara en að reyna að elta þá uppi í réttarsölum. Þar mundu klókir lagatæknar dansa hringi um fákæna bjórdósar-dómara og fá skilorð í kippum. Þjóðin mundi þá fyrst fá trú á stjórninni, ef hún mannaði sig upp í þetta.
Þrjá mánuði fyrir bjórdós

Ein mannvitsbrekkan í dómarastétt hefur dæmt konu í þriggja mánaða fangelsi óskilorðsbundið fyrir að stela bjórdós og skinnarmbandi. Í stíl við dómana yfir snærisþjófum fyrri alda. Ræflarnir fá svo sannarlega enn að finna fyrir hrammi laganna. Hvernig haldið þið svo, að Ástríður Grímsdóttir héraðsdómari mundi dæma höfðingjana, sem settu þjóðina á hausinn. Fá þeir Björgólfur Thor og Davíð og Jón Ásgeir tíuþúsund ára fangelsi. Það væri sambærilegur dómur. En svo verður aldeilis ekki. Dómarastéttin gerir skarpan greinarmun á ræflum og fínu fólki. Höfðingjarnir fá áminningarorð og skilorðsbundinn dóm.
Tveir stórir gerendur

Stuðningur Geirs Haarde við innistæðueigendur og banka kostaði ríkið og mun kosta skattgreiðendur 300 milljarða. Veðlausar gjafir Davíðs Oddssonar til banka kostuðu ríkið og munu kosta skattgreiðendur 350 milljarða. Þetta eru alfa og ómega bankahrunsins. Önnur mistök eru léttvæg, jafnvel IceSave. Sá þáttur var Landsbankanum, Björgólfunum og Davíð að kenna. En stóru mistökin eru hjá Davíð og Geir einum. Hvor um sig lagði óbærilegar byrðar á börn okkar og barnabörn. Geir hvarf réttilega af vettvangi eftir þessi ósköp. En Davíð situr enn við skriftir og reynir að ljúga upp gerbreyttri Íslandssögu.
Manndráp og skotbardagar

Sumt batnar í fjölmiðlunum. Fyrir mörgum árum voru fréttir um skotbardaga í Palestínu. Þeir fólust í, að hermenn Ísraels skutu á fólk, en enginn skaut á móti. Að kalla slíkt skotbardaga er töluverð teygja á veruleikanum. Enginn notar lengur þetta orð um morðin í Palestínu nema kannski Ísraelsvinurinn mikli, Óli Tynes. Enn tala hagsmunagæzlumenn einnig um skotbardaga, þegar morðsveitir Bandaríkjanna skjóta á borgara í Írak. En fjölmiðlar gera það ekki. Þeir eru farnir að gera greinarmun á manndrápum og skotbardögum. Næsta skref er að hætta að nota orðið her og nota frekar orðið morðsveitir.
Fleiri skilanefndir kæri

Nú er að komast hreyfing á góðu málin. Skilanefnd Glitnis hefur kært þrjá starfsmenn Íslandsbanka, svo og Jón Ásgeir, Pálma í Fons og Lárus Welding bankastjóra. Við vilum sjá svona kæru frá Landsbankanum á hendur stjórnendum og Björgólfum bankans. Og frá Kaupþingi á hendur bankastjórunum og Ólafi Ólafssyni. Ljóst er, að bankastjórar og fleiri yfirmenn í bönkum gættu ekki hagsmuna bankans í lánasukki fyrir hrun. Sama er raunar að segja um Davíð Oddsson í Seðlabankanum. Ljóst er líka, að eigendur banka misnotuðu aðstöðu sína til að ryksuga fé. Aðrar skilanefndir mega ekki vanrækja slíkar kærur.
Éti þau bara kökur

Éti þau bara kökur, segir meirihluti Sjálfstæðis og Framsóknar í Reykjavík. Sama hugsun og hjá þeirri, sem sagt var, að pupullinn hefði ekki ráð á brauði. Samkvæmt Vilhjálmi Þ. Vilhjálmssyni er brýnt að leggja kvartmilljarð í golfvöll. Svo atvinnuleysingjar hafi eitthvað að dunda sér við! Hann vill selja þeim kökur, þótt þeir hafi tæpast ráð á brauði. Ef eitthvað verður til að fella meirihlutann í kosningunum í vor, þá er það þessi kvartmilljarður. Borgin, sem er í fjárhagsábyrgð fyrir Orkuveitunni, hefur ekki ráð á svona firringu. Hún sparar því í leikskólum og leggur niður strætó á helgidögum.
Vesturlönd forði sér

Bandaríkin hafa með aðstoð Atlantshafsbandalagsins framleitt skrímsli, sem heitir Hamid Karzai. Hann er óviðráðanlegur leppur þeirra í Afganistan, einn spilltasti valdamaður heims. Með hann á oddinum er útilokað fyrir Vesturlönd að laga neitt í Afganistan. Það er orðið að stærsta fíkniefnaframleiðanda heims. Engin merki eru um vestræn mannréttindi í landinu. Það er misheppnað ríki, sem seint verður lagað að vestrænum háttum. Vesturlönd hafa fjölmennan her í landinu. Í stríði við þjóðina til að verja stórglæpamann, sem aldrei verður til annars en vandræða. Vesturlöndum ber að forða sér hið bráðasta.
Dreymir ekki um endurkomu

Hlaðborð eru alltaf hlaðborð, þótt mikið sé í þau lagt. Þú stendur í biðröð, prófar sitt af hverju. Þegar þú veizt, hvað er ætt, ertu þegar búinn að éta á þig gat. Þess vegna er langt síðan ég hef prófað hádegis-hlaðborð á Vox á Hilton. Sushi var þar skást í dag. Sex tegundir, of þéttar og límdar, fást betri annars staðar. Rækjur, lax og moðsoðið naut, allt var það bragðdauft. Kjúklingur á spjóti aðeins betri. Eftirréttir voru margir og flestir góðir. Kaffið var bezt, kostar extra. Hádegishlaðborð kostar 3000 krónur á mann. Það er sanngjarnt miðað við miðlungsgæði. Mig dreymir ekki um endurkomu.
Skattar eru alltof lágir

Skattar eru alltof lágir miðað við óvænta tekjuþörf ríkisins eftir hrunið. Sumir skattstofnar eru enn vannýttir, einkum fjármagnstekjuskattur. Hann er enn mun lægri en launatekjuskattur. Stafar af gamalli firru um, að fjármagn sé merkilegra en vinna. Skattana tvo ætti að jafna með verulegri hækkun fjármagnstekjuskatts. Annar vannýttur skattur er benzíngjald. Svo lágt, að benzín er ódýrara hér en á Norðurlöndunum. Hefur þó verð krónunnar hrunið. Miklu vitlegra og ódýrara í innheimtu er að hækka benzín en að búa til veggjald. Því síðara fylgir dýr innheimta hjá hverjum bílstjóra fyrir sig.
Auðræðisríkið í vestri

Bandaríkin eru ekki lýðræðisríki, heldur auðræðisríki. Fjármagnið kostar þingmenn og stýrir þeim. Kjósendur eru vofur, annar hver treystir Fox bezt til að segja réttar fréttir. George W. Bush fer frá og Barack Obama tekur við, en ekkert gerist. Allt er við það sama. Olíufélög og lyfjafélög, hergagnaframleiðendur og bankar stjórna þjóðfélaginu áfram. Svo sterk eru áhrif auðsins, að tími frambjóðenda í pólitík fer 90% í að leita stuðnings hans. Aðeins 10% fer í að tala við almenning. Fólkið í vestri gerir sér ekki grein fyrir, að það sjálft er gersamlega valdalaust. Alveg eins og hér.
Afneitið ekki Íraksstríðinu

Myndbandið á WikiLeaks er skelfilegt, en í sjálfu sér ekkert nýtt. Við höfum fengið fréttir af svona atburðum allan tíma stríðsins gegn Írak. Ég hamaðist gegn stríðinu. Fólk var þá ekki tilbúið að taka afstöðu gegn því. Kannski er sá tími kominn núna. Davíð Oddsson og Halldór Ásgrímsson voru endurkosnir til mannvirðinga. Þá settu kjósendur ekki fyrir sig aðild þeirra að þessu viðbjóðslega stríði. Fyrir okkar hönd. Beinið því reiði ykkar að þeim, sem standa ykkur næst, það er kjósendum Sjálfstæðisflokks og Framsóknar. Þeir hafa margt á samvizkunni, stríð við Írak og hrun á Íslandi. Ekki afneita.
Þjóðnýtum fíkniefnin

Fíkniefnamarkaðurinn á Íslandi nemur um tíu milljörðum króna á götunni á ári. Svartur markaður, sem skilar engum sköttum og tekur engan þátt í kostnaði við meðferð fíkla. Betra er, að ríkið taki yfir ólöglega markaðinn eins og löglega áfengið. Selji fíkniefni í vínbúðum. Tryggi um leið gæði efnanna og sjái um áritunarskyldu harðari fíkniefna. Eykur fíkniefnavandann tæpast nokkuð, en afnemur vanda, sem tengist glæpaklíkum. Þær þurrkast út á einu bretti, ef fíkniefnasalan verður þjóðnýtt. Ríkið nær markaðinum með því að bjóða efnin á 70% af götusöluverði. Þýða sjö milljarðar í kassann á ári.
Rotnun Þingvallanefndar

Rotnun íslenzkra stjórnmála náði hámarki í Þingvallanefnd, sem á að gæta þjóðgarðsins. Passa, að ekki sé byggt þar. Nefndinni stjórnaði Björn Bjarnason ráðherra. Össur Skarphéðinsson taldi sig vera í landsins fínustu nefnd. Undir þeirra stjórn voru byggðar sumarhallir villt og galið innan þjóðgarðsmarka. Fréttir voru birtar af glæpunum í blöðum, en samt gerðu þeir Björn og Össur aldrei neitt. Spilling íslenzks aðgerðaleysis náði botninum í þeim tveimur. Eins og hjá Davíð í Seðlabankanum. Allir lokuðu augunum og fjölmiðlarnir voru skammaðir. Rotin er sú þjóð, sem ræktar slíka pólitíkusa.
Bankar leika lausum hala

Lengur er ekki hægt að reka peningakerfi Vesturlanda eins og gert hefur verið um áratugi. Draga þarf bankana niður, þeir leika lausum hala og ögra almennu siðferði. Fyrst og fremst þarf að afnema bankaleynd, sem er alfa og ómega hrunsins. Bankamenn halda dauðahaldi í bankaleyndina, enda er hún tæki þeirra til að svindla og græða í laumi. Hér á landi hefur ekki tekizt að stúta leyndinni, enda er hún studd í verki af ráðherra bankamála. Eins og um trúarbrögð sé að ræða. Samt hafa trúarbrögð bankaleyndar verið afhjúpuð sem valdatæki. Eitt stærsta mál samfélagsins er að afnema íslenzka bankaleynd.
Óviðráðanleg leppurinn

Hamid Karzai, leppur Bandaríkjanna í Afganistan, fór að hegða sér undarlegar eftir kosningarnar í ágúst í fyrra. Þar framdi hann ein mestu kosningasvik mannkynssögunnar. Eftirlitsmenn bentu á það, en hann fékk samt að lafa í skjóli Bandaríkjanna og á ábyrgð þeirra. Nú segir hann eftirlitsmennina sjálfa hafa framið kosningasvikin. Nafngreinir fulltrúa Sameinuðu þjóðanna, Evrópusambandsins og Atlantshafsbandalagsins. Þetta eru viðbrögð hans við kröfum um minnkun spillingar, til dæmis fíkniefnakóngsins, bróður hans. Leppar Bandaríkjanna eru oft svo verndaðir, að þeir verða óviðráðanlegir.
Afneitarar endurtaka fortíðina

Sumir segja okkur eiga að kasta fortíðinni aftur fyrir okkur til að geta tekið þátt í framtíðinni. Aðrir segja okkur ekki ná árangri í framtíðinni nema gera upp fortíðina. Þjóðin skiptist í tvo ósættanlega helminga um það. Eiga glæpir Davíðs og Geirs, útrásarvíkinga og bankastjóra að ráða gerðum okkar? Eða eiga mistök núverandi ríkisstjórnar að ráða gerðum okkar? Ég tel, að þjóðin muni aldrei ná neinum árangri, nema hún horfist í augu við sjálfa sig sem aumingja. Hún kaus yfir sig Davíð og Geir og tók þátt í grillveizlu Hannesar Hólmsteins. Afneitarar dæmast til að endurtaka mistök sín. Sí og æ.
Ruslfæði er ávanabindandi

Sláið á news.google.com upp nafni Paul J. Kenny, prófessors við Scripps stofnunina í Florida. Rannsóknir á vegum hans benda til, að óhollur matur verki á sumt fólk eins og heróín. Hann sé ávanabindandi. Rottur urðu svo trylltar í ruslfæði, að þær sættu sig við rafstuð til að komast í það. Þær neituðu hins vegar alveg að éta almennilegan mat, sem þeim þótti áður góður. Ofætur hafa lengi þekkt þetta. Sum fæða og sum efni framkalla hungur og leiða til ofáts. Sem hættulega fæðu horfa menn helzt á sykur og sætindi, fínmalað hveiti og feitmeti. Þessar vörur trufla ferli boðefna í heilanum.
Verra er að afneita en að fara

Fyrirgefanlegt er, að fólk falli í þá freistni að fá að fljóta með í þotum útrásarvíkinga. Málið versnar hins vegar, þegar menn reyna að ljúga sig út úr því. Agnes Bragadóttir fékk frímiða frá FL Group til Bandaríkjanna og flaug tvisvar með einkaþotu Jóns Ásgeirs í Baugi. Samt segist hún aldrei hafa þegið boðsferðir. Þetta er einkenni hálfrar þjóðarinnar. Afneitar mistökum sínum, afneitar fortíð sinni. Jafnvel þótt staðreyndir blasi við. Þetta siðvillta viðhorf hefur árum saman gert blaðamönnum lífið leitt við fréttaöflun. Verra er að afneita boðsferðum sínum en að fara í þær.
Þorskhnakki Brasilíu

Brasilia á horni Skólavörðustígs og Óðinsgötu er góður matstaður miðað við verð. Þar kostaði grillaður þorkshnakki dagsins á brasilíska vísu 1550 krónur. Borinn fram með cassava-stöppu, hrísgrjónum, hrásalati og djúpsteiktum lauk. Sjálfur fiskurinn var ótrúlega milt grillaður, aðeins lengur en hæfilega. Cuibana nautasteik, eins konar enskt buff með steiktum lauk, kartöflustöppu og baunum var sæmileg. Hún kostaði 1790 krónur. Hvort tveggja var sterkt kryddað að hætti Brasilíu. Súpur kosta 700 krónur og eftirréttir 600 krónur. Hádegisfiskur dagsins kostar ekki nema 1300 krónur.
Djöfullinn dansar í Páfagarði

Særingameistari Páfagarðs er séra Gabriele Amorth. Segir djöfulinn sjálfan vera í stríði við kaþólska trú. Hafa leitt presta í freistni. Hafa blásið barnaníði í kaþólska presta til að koma kirkjunni illa. Hafa blásið hatri í ritstjórn New York Times. Látið það skrifa illskeytta leiðara gegn barnaníði kaþólskra presta. Séra Raniero Cantalamessa er heimilisprestur páfans. Hann segir ofsóknir gegn Páfagarði vera eins og gyðingaofsóknir. Gyðingar sprungu auðvitað út í reiði, vilja alls ekki láta bera sig saman við kynórakarla kaþólskrar kirkju. Því má með sanni segja, að djöfullinn dansi í Páfagarði.
Svínaflensan var meinlaus

Heilbrigðisnefnd Evrópuráðsins hefur komizt að sömu niðurstöðu og aðrir gagnrýnendur. Hún segir, að Alþjóða heilbrigðisstofnunin hafi ferlega ýkt hættuna af svínaflensu. Hún hafi spáð 65 þúsund dauðsföllum, en aðeins dóu 360. Það er brot af dauðsföllum af venjulegri flensu. Pólverjar létu ekki bólusetja hjá sér og fóru vel út úr svínaflensunni. Eftir nýju skýrsluna er ljóst, að ekki þýðir fyrir Alþjóða heilbrigðisstofnunina að hrópa aftur: Úlfur, úlfur. Í skýrslu Evrópuráðsins er beinlínis fullyrt, að lyfjarisarnir hafi Alþjóða heilbrigðisstofnunina að leiksoppi. Menn létu bara múta sér.
Hvar á þjóðin vörn?

Ríkisstjórnin tekur nýja fiskitegund, makríl, og úthlutar kvóta á hana. Til kvótakónganna, sem stálu því, sem fyrir var af kvóta, og veðsettu. Látum vera, hvaða hagfræði er í að leyfa bræðsluveiðar á matfiski. Það er annar glæpur, sem ég ræði ekki hér. En ríkisstjórninni bar engin skylda til að láta kvótakónga hafa makríl til viðbótar við hitt. Auðvitað á að bjóða út allan nýjan kvóta. Það er skref í átt til auðlindagjalds, sanngjarnasta skattstofnsins. Undirrót glæpsins er hjá Jóni Bjarnasyni örlaga-rugludalli. En ríkisstjórnin er meðsek og stuðningsflokkar hennar. Hvar á þjóðin vörn?
Léleg sérkort Forlagsins

Sérkort Forlagsins af ferðamannasvæðum eru ömurleg, stuðla að landskemmdum. Svonefndar “vegarslóðir” eru sýndar úti um allt. Oft eru þetta göngu- og reiðslóðir, gersamlega ófærar bílum. Eru þó önnur sérstök tákn á kortunum fyrir gönguslóðir og reiðslóðir. Hætt er við, að menn noti þessi kort við akstur, lendi í hremmingum og spæni upp land. Ég nefni Bláfellsver sem dæmi og mýrar upp af Kjóastöðum. Mun betri eru útivistarkort af ýmsum sýslum, svo sem Snæfellsnesi og Þingeyjarsýslum, Húnaþingum og Skagafirði, Múlasýslum og Austur-Skaftafellssýslu. Banna þarf náttúru-fjandsamleg kort Forlagsins.
Stóra fyrsta apríl gabbið

Útrásarbankar og útrásarvíkingar mútuðu Sjálfstæðisflokknum, einstökum stofnunum hans og frambjóðendum til að makka rétt. Meirihluti núverandi þingmanna Sjálfstæðisflokksins tengist kúlulánum, vafningum, skattsvikum, stjórnun banka og sjóða. 40% þjóðarinnar trúir enn á kenninguna um að græða á daginn og grilla á kvöldin. Allt þjóðskipulagið er gegnsósa af spillingu, jafnvel dómararnir eru skipaðir af Birni Bjarnasyni. Hér verður ekkert uppgjör, spillingin heldur þjóðinni í heljargreipum. Jafnvel ríkisstjórnin er farin að mylja makríl undir kvótagreifana. Þetta er þjóð örlaga-fávita.
Dómharka er nauðsynleg

Við þurfum meiri dómhörku. Ekkert venjulegt hrun setti okkur á hausinn. Það var langvinnt og samfellt brjálæði, sem gerði Íslendinga að fyrirlitnustu þjóð í heimi. Ekki bara brjálæði og græðgi og heimska nokkurra bankastjóra og útrásarvíkinga. Heldur linnulaust brjálæði heillar stéttar ráðherra og embættismanna í tvo áratugi. Ekki bara það, heldur botnlaus fávitaskapur kjósenda, sem trúðu grillu Hannesar Hólmsteins um að græða á daginn og grilla á kvöldin. Loksins þegar Ingibjörg Sólrún Gísladóttir sagði: Þið eruð ekki þjóðin. Þá skildi hálf þjóðin ruglið. Hinir vaða enn í villu og svima.
Takið af þeim vegabréfin

Ef ég væri dómsmálaráðherra, mundi ég semja frumvarp um brottvísun víkinga. Þeir, sem valdið hafa landinu tjóni upp á milljarða eða meira, munu hvort sem er sleppa við dóma. Frumvarpið mundi gera ráð fyrir, að tuttugu-þrjátíu verstu skálkunum verði vísað úr landi. Vegabréfin tekin af þeim ævilangt. Þeir geta fengið fé frá Tortola til að láta falsa fyrir sig vegabréf frá Afríkuríki. Þeir geta svo dúllað sér erlendis við að eyða fénu, sem þeir stálu undan gjaldþrotunum. En við viljum aldrei sjá þá aftur. Alþingi mundi samþykkja lögin, ef þjóðin þrýsti á. Með pottum og sleifum á Austurvelli.
Viðtengingarhátturinn

Þegar ég kom nýstúdent til Þýzkalands fyrir hálfri öld, kunni ég þýzkan viðtengingarhátt. Þótti viðundur á Garði. Þjóðverjar komu af öðrum hæðum til að heyra viðtengingarháttinn. Höfðu aldrei heyrt hans getið. Ég skil þá vel. Þetta er vandræða orðmynd, sem linar stíl. Samt hef ég notað hann til skamms tíma. Reyni samt að losna við hann, skrifa mig frá honum. Eins og ég reyni að forðast þolmynd, sem er annað dæmi um stílhindrun. Er farinn að stelast til að nota framsöguhátt. Rita kannski: Jón sagði, að Pétur er góður. Ekki: Jón sagði, að Pétur sé góður. Gott að rísa upp gegn viðtengingarfjandanum.
Hættið taumlausri frekju

Frekjan tröllríður þjóðinni. Útgerðarmenn eru útbelgdir af frekju, heimta kvóta. Einnig sveitarfélög, heimta álver. Frekastir eru verkalýðsrekendur Alþýðusambandsins. Heimta, að ríkið hefji alveg óarðbær verkefni, svo sem hátæknisjúkrahús, samgöngumiðstöð og gat í Vaðlaheiði. Ríkið hefur auðvitað ekki ráð á að borga, eins skuldum vafið og það er. Því heimta frekjurnar, að lífeyrissjóðir borgi. Meira að segja dómsmálaráðherra heimtar, að sjóðirnir borgi nýtt fangelsi. Auðvitað telja allir, að bjánar ráði lífeyrissjóðunum. En menn eiga að láta af þessari taumlausu frekju og temja sér hófsemi.
Eitraðir óróaseggir

Með ólíkindum er, að Samtök atvinnulífsins skuli frekjast um með auglýsingum um ódugnað stjórnvalda. Þessi samtök lömdu Sjálfstæðisflokkinn áfram út í hrunið. Fengu öll sín mál gerð að lögum, með skelfilegum afleiðingum fyrir þjóðfélagið. Eftir hrunið ættu þau að hafa hægt um sig. En þau eru alveg eins og aðrir kjósendur Sjálfstæðisflokksins. Í algerri afneitun á fortíð sína. Sjá ekki aðild sína að hruninu. Þjóðin á að frysta grátkór Samtaka atvinnulífsins og útibús þess í Alþýðusambandi verkalýðsrekenda. Þetta eru eitraðir óróáseggir, sem skaða og hindra þjóðfélag í endurreisn eftir hrun.
Borðhald á Fimmvörðuhálsi

Veitingaþjónusta Hótels Holts á Fimmvörðuhálsi með kampavíni og öllu hefði þótt sniðug árið 2007. Þá kepptu útrásarvíkingar í rugli. Senn líður að því, að annar hver fangi á Íslandi hafi étið gull út á spaghettí í Mílanó. Tímar ársins 2007 eru nefnilega liðnir. Líka í veitingabransanum. Aðdáendur stæla í veitingum eru horfnir, orðnir gjaldþrota eða eru í felum. Veitingahús þess tíma hafa sum skipt um stíl eins og Domo. B5 á í erfiðleikum og 101 er bara notað af hótelgestum. Engin eftirsjá er að breytingunni, hefðbundin gildi matarhúsa sjást betur. Veizlan á Fimmvörðuhálsi var bara 2007-sýndarmennska.
Jón Bjarnason sveik þjóðina

Jón Bjarnason sjávarútvegsráðherra sveik þjóðina. Úthlutaði makrílkvóta til kvótagreifanna í stað þess að bjóða hann út. Þetta stríðir gegn loforði ríkisstjórnarinnar til þjóðarinnar um að ná kvótanum smám saman úr höndum kvótakónganna. Jón Bjarnason lætur þá hafa nýjan kvóta til viðbótar við þann gamla. Það er botnlaust siðleysi. Ég hef margoft bent á, að Jón Bjarnason hefur sem ráðherra unnið gegn stjórnarsáttmálanum. Hann á ekki heima í þessari stjórn. Jóhönnu Sigurðardóttur og Steingrími Sigfússyni ber að reka kvótadólginn úr stjórninni nú þegar. Hann er sendisveinn kvótagreifanna.
Leigjum fangelsi í Mexikó

Við þurfum ekki að bygggja fangelsi fyrir hrunverjana, leigjum bara pláss fyrir þá í Mexikó.
Við erum misheppnuð xD þjóð

Sem sjálfstætt ríki er Ísland gersamlega misheppnað. 40% þjóðarinnar styðja stjórnmálaflokk, sem gerði ríki og þjóð gjaldþrota. Með græðgi, spillingu, bankamútum og einkum með Davíð. Íslendingar eru gersamlega ófærir um að stjórna sér sjálfir. Þetta eru fullvaxta börn, sem eru skaðleg sjálfum sér og umhverfi sínu. Engin útlend stofnun lætur sér detta í hug að lána Íslandi neina einustu evru. Orðspor Íslendinga er dottið niður botn í samræmi við napran veruleikann. Okkur hefur verið stjórnað af xD-sukkurum í tvo áratugi, því að við erum sjálf heimsins mestu fábjánar. Við erum “a failed nation”.
Fangelsisplön á villigötum

Ef aðeins fimmtíu manns verða settir í fangelsi vegna bankahrunsins, getum við hin pakkað saman og flúið land. Hér þarf að minnsta kosti 100 manna fangelsi. Við þurfum að ráða við afleiðingar bankahrunsins og eyða núverandi biðlista eftir plássi. Hugmynd dómsmálaráðherra um að byggja 50 manna fangelsi er tært rugl. Rúmar ekki einu sinni þá, sem nú bíða vistunar. Hvað þá alla fjármálavitringana, sem koma næstu árin. Við höfum ekki tíma til að byggja fangelsi til að leysa þann vanda. Nóg er til af auðu húsnæði. Gárungar benda á turninn í Borgartúni. Fimmtíu pláss eru bara dropi í hafið.
Frekjukast á Húsavík

Ég sá forseta Norðurþings í sjónvarpinu, vælandi frekt barn. Okkur dugar ekki eitt gagnaver, sagði barnið. Við þurfum meira en markað fyrir 20-50 megavött. Við þurfum markað fyrir 400-500 megavött, sagði það. Af hverju geta þessi ofvöxnu börn ekki bjargað sér sjálf. Æpandi á ríkið sí og æ að koma með styrki og álver og göt í fjöll. Getur þetta fólk ekki rifið sig upp á rassinum og farið að hugsa um sig sjálft. Frekjugangurinn í ofvöxnum börnum samfélagsins er kominn út yfir allan þjófabálk. Húsvíkingurinn minnti á útgerðarmenn og Keflvíkinga í frekjukasti sínu. Hvar er uppeldi fólks?
Fávitar hlaupa í gosið

Hvar í heiminum haldið þið að girða þurfi hraunstraum, svo að fólk hlaupi ekki út í hann? Það er auðvitað hjá þjóð, sem að mestu er skipuð fávitum. Formaður flugbjörgunarsveitarinnar á Hellu er búinn að panta girðingarefni til að bægja fólki frá hættulegri nálægð við hraunstrauminn. Frægar eru fréttir af fólki, sem hleypur upp á Fimmvörðuháls í partí-fötunum sínum og er bjargað frá dauða af völdum kals. Þetta er eina þjóð heimsins, sem gat framkallað algert hrun ríkis og þjóðar. Það gerði hún með 40% stuðningi við græðgi, spillingu, bankamútur og Davíð. Þessa þjóð kalla ég algera fávita.
Dýrara að segja satt en að nauðga

Ég vil ítreka, að dómar gegn fjölmiðlum hafa stappað nærri geðveiki síðustu árin. Það gildir um héraðsdóma og hæstarétt. Hef hrópað um þetta árum saman. Dómarnir eru ekki í neinu samræmi við evrópskar dómvenjur og strika nánast yfir allt, sem heitir prentfrelsi. Að segja sannleikann er dýrara á Íslandi en að nauðga börnum. Það síðara kostar hálfa milljón. En fjölmiðla kostar það heila milljón að segja satt. Íslenzkir dómarar hafa engan áhuga á texta gamalla laga. Dæma bara sjálfvirkt blaðamönnum í óhag. Fjölmiðlalög Katrínar Jakobsdóttur eru einskis virði, en við þurfum grjóthörð lög um prentfrelsi.