arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Enn bila fjölmiðlar

Enn hafa íslenzkir fjölmiðlar ekki sagt okkur, hvað gerðist í makrílviðræðum síðustu viku. Við vitum, að sjávarútvegsráðherra Íslands segir eitt og að sjávarútvegsráðherra Noregs segir þveröfugt. Hverju eigum við að trúa? Af hverju hunzkist þið ekki til að upplýsa neitt? Í öðrum vestrænum ríkjum væru fjölmiðlar búnir að segja, hvorir voru að ná saman og hvor hratt um borðum í fundarlok. Ekki á Íslandi eða í Noregi, þetta eru bananaríki. Fjölmiðlarnir höfðu hvorki mann á fundarstað né í aðalstöðvum Evrópu. Til að segja okkur fréttir af staðreyndum í stað lyga úr krönum. Fjölmiðlar verða sjálfdauðir.
Þjóðnýtum sjóðina

Kastljós Helga Seljan á formann Sambands lífeyrissjóða staðfestir eitraðan rekstur sjóðanna. Þeir hafa slitið samband verkalýðsrekenda og umbjóðenda þeirra, almenns launafólks og lífeyrisfólks. Stjórar og stjórnir sjóðanna hafa ekkert lært af hruninu og stefna ótrauð í nýtt hrun. Ruglið kemur fram í ýmsum atriðum. Verkalýðsrekendur geta ekki lengur samið um kaup og kjör vegna hagsmuna sjóðanna. Þeir eru gegnsósa af hugmyndafræði atvinnurekenda um hagvöxt og sáldrun auðs af borði greifa. Eru líka gegnsósa af hátekjum atvinnurekenda, skilja ekki líf launa- og lífeyrisfólks. Þjóðnýtum sjóðina.
Var sjálfri sér verst

Ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur átti sjálf mikinn þátt í að hrista af sér fylgið. Gat ekki leitt huga fólks að framförum kjörtímabilsins, þegar þjóðin lyftist úr gjaldþroti í bjargálnir. Sundurlyndið var Akkillesarhællinn. Þar kom ýmislegt við sögu. Ofuráherzla Jóhönnu á aðild að Evrópu var ekki til vinsælda fallin. Verra var, að nokkrir þingmenn Vinstri grænna og jafnvel ráðherrar voru í raun framsóknarmenn. Grófu undan stjórninni og gerðu hana óstarfhæfa. Ríkisstjórnin neitaði að viðurkenna lýðræðishallann og hélt út heilt kjörtímabil með tilheyrandi fylgistjóni. Hún var sjálfri sér verst.
Varúð við ráðgjöf

Til að nota Michelin álit á veitingahúsum þarf að kunna á Michelin. Sama er að segja um uppsafnað TripAdvisor álit. Það getur verið misvísandi frá þínu eigin mati. Tökum Flórens sem dæmi. Samkvæmt vefsíðunni er meirihlutinn af toppstöðum borgarinnar skipaður ísbúðum, bakaríum, kjötbúðum, matarbúðum, vínbúðum og skyndibitastöðum. Svipað er að segja um Reykjavík, að vísu ekki eins gróft. Hér er kaffihús í 7. sæti matstaða, ísbúð í 10. sæti, bakarí í 14. sæti. Bæjarins bestu voru lengi nærri toppi. Í Istanbul skipa matstaðir túristahverfisins efstu sætin ofan við beztu matstaði viðskiptahverfanna.
Sjónvarp er óbærilegt

Sjónvarp drepur alla frásögn. Ferðaþættir breytast í bílferðir sögumanns, drykkju hans og hopp og hí með innfæddum. Náttúruþættir breytast í lífshættu sögumanns í nálægð villidýra. Sagnfræðiþættir breytast í skot af sögumanni að fara niður í gröf, upp úr gröf, upp á hól, niður af hól. Maður rétt sér píramídum og múmíum bregða fyrir. Umræðuþættir verða að rifrildi pólitíkusa og ópum áhorfenda. Allt snýst um sögumann, ekki um söguefni. Erlendis snúast heilar rásir um sjálfhverfu, rásir um mat, ferðir, náttúru, sögu, stjórnmál. Eðli sjónvarps er ímynduð skemmtun og engin fræðsla. Sjónvarp er óbærilegt.
Undanhald fjölmiðla

Morgunblað kvótagreifa og fjölmiðlar 365-samsteypu Jóns Ásgeirs eru fyrst og fremst málgögn greifa, kvótagreifa, auðgreifa, bankagreifa og valdagreifa. Ríkisstjórnin reynir að færa þá martröð yfir á Ríkisútvarpið. Að því leyti sem brenglaðir fjölmiðlar hafa áhrif og völd, skaða þeir almenning. Að svo miklu leyti, sem fólk hafnar þessum miðlum, tekur það völdin í eigin hendur. Það fær alvörufréttir í Kastljósi, hötuðu DV, Kjarnanum, í bloggi og fésbók. Fólk getur notað nýja fámiðla til að skilja, að rangt er gefið í spilinu. Málgögnin reyna að svæfa vitund fólks. Vilji til varna er allt, sem þarf.
Michelin margfaldar verð

Taka þarf meðmælum með varúð, hvort sem þær eru í bókum eða á vefsíðum. Álit Michelin á matarhúsum í Kaupmannahöfn er dæmi. Samanburður verðs sýnir mér, að 4000 krónur kostar að borða á þekktustu og beztu smurbrauðsstöðunum. Síðan tvöfaldast verðið upp í staði, sem fá Michelin-haus fyrir gott samræmi verðs og gæða. Aftur tvöfaldast verðið upp í einnar stjörnu staði. Og loks tvöfaldast verðið upp í tveggja stjörnu staði. Þar er verð komið upp í 32000 krónur á mann. Verðið mundi framreiknast í 64.000 krónur á þriggja stjörnu matstað. Gæðastimplar Michelin fela í sér ávísun á margfaldaðan verðmun.
Vinur minn fjöldamorðinginn

Ólafur Ragnar Grímsson segir einkavin sinn, Mahinda Rajapaksa, hafa „made a remarkable transformation“ á Sri Lanka. Sú mikla breyting er komin í ljós. Í vinnslu er kæra Sameinuðu þjóðanna á hendur Rajapaksa fyrir morð á 40.000 manns. Það er vegna fjöldamorða í heimalandinu. Svoleiðis náungar hafa sérstakt aðdráttarafl fyrir forseta Íslands. Hann lofar líka ráðamenn Kína og Rússlands, svo og minni bófa við Persaflóa. Utanríkisstefna hans er um leið stefna ríkisstjórnarinnar. Felst í að efla samstarf og samskipti við heimsins verstu og illræmdustu valdhafa og gera við þá fríverzlunarsamninga.
Kenna hvor öðrum um

Sjávarútvegsráðherrar Íslands og Noregs vísa hvor á annan sem sökudólg í makríldeilunni. Noregi að kenna, segir sá íslenzki. Íslandi að kenna, segir sá norski. Makrílfundurinn mistókst. Evrópusambandið hyggst halda áfram að tala við Noreg eftir tvær vikur, en ekki tala meira við Ísland að sinni. Bendir til, að sambandið telji vænlegra að tala við Noreg en Ísland. Styður norsku kenninguna um, að strandið sé Íslandi að kenna. Burtséð frá því er skrítið, að ekki skuli vera hægt að fá áreiðanlegar upplýsingar um, hvernig og hvar hnífurinn stóð í kúnni. Hvernig tökum við afstöðu, er allir ljúga?
Græn lausn á hnút

Einfalt og ódýrt er að gera mislæg mót Miklubrautar og Kringlumýrarbrautar án þess að trufla umferð. Borum tvenn 100 m göng fyrir síðari götuna undir þá fyrri fyrir austan og vestan núverandi gatnamót. Og gröfum fyrir römpum, sem þarf fyrir viðstöðulausa umferð milli gatnanna. Þar sem nú er umferðarhnútur verður græn eyja með styttu af Jóni Gnarr. Fullt af göngu- og hjólabrautum í kring. Klippt verður á Stakkahlíð og Lönguhlíð. Og síðari gatan lögð í 100 m göng undir Miklubraut, sé peningur afgangs. Stokkur við Miklatún er svo allt annað dæmi, sem og brýr fyrir Háaleitisbraut og Grensásveg. Sóma verkefni.
Flóttinn úr Framsókn

Samkvæmt nýjustu könnun (Stöð 2) hafa 20.000 kjósendur (10%) séð villu síns vegar. Yfirgefa Framsókn eftir að hafa látið hana ljúga sig fulla fyrir kosningar. Eftir sitja 10.000 trúgjarnir (5%), sem enn bíða efnda. Til viðbótar við 20.000 manns (10%), sem kallast mega genetískir framsóknarmenn. Athugið, að þetta eru slumpatölur, sem eiga þó að sýna, að þarna eru miklar hamfarir. Hægt er tvisvar eða þrisvar að ljúga Íslendinga fulla tugþúsundum saman, en fæstir láta ljúga endalaust að sér. Annar hver þeirra, sem sér ljósið, fer þó skammt. 10.000 flóttafólksins (5%) velta sér yfir í Sjálfstæðisflokkinn.
Sigurður saurbjór

Merkileg nýjung var kynnt af matvælaráðherra um daginn. Saurbjór er nýjasta snilld Íslands, næst á eftir þorramat og kæstri skötu. Saurbjór er búinn til úr því, sem á fögru máli er kallað „þarmainnihald“ hvala, sem er það sama og kallað var „kúkur“ í gamla daga. Matvælaeftirlitið var að reyna að banna saurbjórinn. Í réttlátri þjóðreisn greip Sigurður Ingi Jóhannsson fram fyrir hendur eftirlitsins og leyfði saurbjórinn. Gott er að vita, að fagmenn í matarmálum hindri evrópskan pempíuhátt. Þjóðreistir og sjálfstæðir láta ekki Evrópu hindra Sanna Íslendinga í að verða sér til yndisauka á þorranum.
Frumlegt bókhald forseta

Samkvæmt frumlegu bókhaldi forsetans notaði notaði hann 60.146 krónur í ferð til Zagreb. Til að stýra landsliði Íslands gegn Króatíu í fótbolta. Líklega hefur hann notað vildarpunkta ríkisins, því ódýrasta fargjaldið er 90.000 krónur með einni hótelnótt. Kannski fékk hann inni á farfuglaheimili. Gaman væri að frétta nánar af raunverulegu innihaldi ferðarinnar, flugkostnaði og gistigjaldi. Og kannski matarkostnaði, nema hann hafi haft skrínukost að heiman. Á mynd sást hann éta með landsliðinu, kannski hafa boltaskrákar aumkast yfir hann svangan. Frumlegt bókhald leynir fleiru en það upplýsir.
Í klóm bófaflokka

Á fyrstu vikum stjórnarinnar kom í ljós, að henni bráðlá á að þjóna greifum, einkum kvótagreifum. Sjálfstæðisflokkurinn og Framsóknarflokkurinn eru umbar ríkiseigendanna. Öllum kosningaloforðum í þágu almennings var hins vegar ýtt til hliðar, sett í nefndir og nefndanefndir. Á rúmlega hálfu ári hefur komið í ljós, að ekki er ætlunin að efna neitt af dramatísku kosningaloforðunum. Í staðinn vefur forsætis-loddarinn um sig þjóðfánanum og kyrjar þjóðsönginn. Ríkisstjórnin er skipuð siðlausum lygurum, sem enginn heiðvirður maður mundi vilja sitja með til borðs. Við erum í klóm bófaflokkanna. Í boði kjósenda.
Bara fattar ekki

Hvar eru þúsund milljarðarnir sem kafteinninn sagðist sækja til Noregs? Hvar er dollarinn, sem hann sagðist finna í Kanada? Hvar eru 300 milljarðarnir, sem hann sagðist hirða af hrægömmum? Hvar er 20% afskrift skulda heimila, er hann sagðist redda? Hvar er heimsmetið, sem hann sagðist setja í róttækni? Hvernig sleit Evrópusambandið viðræðum við skipstjórann? Hvar skauzt upprisa millistéttarinnar úr töfrasprota hans? Hvernig býr kafteinn vor á eyðibýli í Jökulsárhlíð? Hvað stendur í byrjaðri doktorsritgerð hins mikla frelsara? Hvers vegna fattar rugluð þjóð ekki, hver sjálfumglaði loddarinn er í raun?
Gjaldþrota hagfræði

Við þurfum að breyta mati okkar á hagvexti, hætta að mæla hann vitlaust og hætta að setja hann ofar öllu. Þurfum að nýta efnahaginn betur, ekki blint að stækka hann. Meira máli skiptir þó að hætta að nota aukna viðskiptaveltu sem mælikvarða á hagvöxt. Hin almenna skilgreining á hagvexti sem aukinni viðskiptaveltu rýrir skilning okkar á efnahag. Viðskiptavelta er fráleitt markmið í sjálfu sér. Í hvert sinn sem orðið hagvöxtur er notað í pólitískri umræðu, verður mér óglatt. Aldrei hafa menn reist eins miklar skýjaborgir á einu rangt notuðu hugtaki. Ljóst dæmi um hagfræði sem gjaldþrota fræðigrein.
Ellefu stjörnustaðir

Ellefu veitingahús í Kaupmannahöfn hafa Michelin. Tvær stjörnur hafa frægt Noma í sama pakkhúsi og íslenzka sendiráðið og Geranium við Fælledparken. Eina stjörnu hafa þessir: Einfaldur Kadeau við Wildersgade 10, gamaldags Kong Hans Kælder við Vingårdsstræde, ítalskur Era Ora við Overgaden under vandet, a.o.c. kjallari við Dronningens Tværgade, nýtízku Kokkeriet við Kronprinsessegade, tælenzkur Kiin Kiin við Guldbergsgade, formel B úr stáli+gleri við Vesterbrogade, flottur Grønbech & Churchill við Amaliegade, svo og einfaldur Relæ við Jægerborgsgade. Beztu smurbrauðsstaðir borgarinnar eru Amalie, Told&Snaps, Kanal Cafeen, Sankt Annæ og Slotskælderen hos Gitte Kik. Allir í miðborginni.
Kadeau hlífir veskinu

Sigurganga Noma í Kaupmannahöfn hefur leitt til fjölgunar veitingahúsa þar í borg, er einnig sigla undir merki Nýnorræna Eldhússins. Mestum árangri hefur náð einfalt og íburðarlítið Kadeau, sem leggur áherzlu á hráefni frá Borgundarhólmi. Nicolai Nørregård er yfirkokkur. Kadeau hefur eina Michelin stjörnu og er töluvert ódýrara en tveggja stjörnu Noma. Á þeim stað er bara einn matseðill með 20-30 smáréttum og kostar sem svarar 32.000 krónum íslenzkum. Á Kadeau kostar fjórréttað 14.000 krónur íslenzkar og áttréttað kostar 19.000 krónur. Stofan er í Christianshavn eins og Noma, en handan aðalgötunnar Torvegade, við Wildersgade 10. Lokað er á kvöldin um helgar og lokað í hádeginu sunnudaga-fimmtudaga. Hægt að fá borð með litlum fyrirvara, sem er útilokað á Noma. Önnur eins veitingahús og þessi tvö finnast ekki í Reykjavík.
Viðstöðulausar æðar

Frávik frá viðstöðulausri umferð kosta eldsneyti og valda mengun. Bílar eru í lausagangi á rauðum ljósum og þurfa síðan að fara úr kyrrstöðu í 30-50 km hraða. Allt er þetta viðbót við grunnkostnað eldsneytis og við bílamengun. Mislæg gatnamót á helztu umferðaræðum minnka vandann, sérstaklega ef þau eru með slaufum frekar en umferðarljósum. Velja þarf nokkrar helztu umferðaræðar bíla og koma þar á viðstöðulausri umferð. Undir þetta falla Reykjanesbraut, Miklabraut, Kringlumýrarbraut og hugsanlega Sæbraut. Greiðir fyrir umferð á langleiðum höfuðborgarsvæðisins, sparar eldsneytiskostnað og minnkar mengun.
Einkabílahatrið

Borgarskipulag hefur versnað á þessu kjörtímabili. Yfirvöld reyna að bregða fæti fyrir einkabíla til að troða fólki í strætó eða upp á reiðhjól. Síðara er bara góðviðrisstefna, eins og sjá mátti í flughálkunni. Stefnan er varin með rugli. Meðal annars er sagt, að verktakar vilji færri bílastæði. Vilja þeir þó bara minnka kostnað sinn og vita ekkert um óskir íbúa. Einnig vantar í dæmið tilfinningu fyrir víðari vanda: Bílastæðaskortur við ný hús dreifir vandanum til íbúa, sem fyrir eru. Þröngbýlisstefna rýrir lífsgæði fólks, sem búið er að koma sér fyrir á svæðum, er laskast svo við þéttingu byggðar.
Þjóðin sjálf er ónýt

Sá þennan

texta Páls í gær: „Helstu rökin fyrir ESB-aðild voru að Ísland væri ónýtt. Gjaldmiðillinn okkar væri ónýtur, eftirlitið með fjármálafyrirtækjum væri ónýtt, efnahagskerfið væri ónýtt, stjórnarskráin væri ónýt og gott ef ekki þjóðin sjálf væri ónýt.“ Allt hárrétt eins og svo margt, sem sagt er í blogginu. Niðurstaða höfundar var, að Samfylkingin geti ekki selt kjósendum þessar kenningar. Hafi hrunið niður í 12,9% fylgi út á þær. Einnig rétt. Vandinn er, að þjóðin sjálf er ónýt. Þolir ekki að heyra sannleikann. Lifir í þjóðrembdum órum um eigin snilld. Lesið bók Guðrúnar Johnsen.
Dólgur svarar engu

Hanna Birna Kristjánsdóttir svaraði engri spurningu, sem lögð var fyrir hana í fyrirspurnatíma á alþingi í gær. Í staðinn hellti hún sér yfir þingmenn af alkunnum dólgshætti. Eftir stendur, að á hennar vegum var dreift lygum í fjölmiðla um hælisleitanda í ónáð. Svonefnt rekstrarfélag ráðuneytisins var svo látið gera leyniskýrslu um, að lekinn væri ekki þaðan. Rekstrarfélagið neitar eins og ráðherrann að svara nokkurri einustu spurningu um vinnulag og verkferli við kattarþvottinn. Í embætti ráðherra situr dólgsleg frekja, sem áður var alræmd af skítabrögðum til að skáka keppinautum sínum í flokknum.
Og sigurvegarar eru . . .

Eftir þrjá ársfjórðunga af rugli eru einkunnir ráðherranna: Í heimsku toppar Gunnar Bragi og í öðru sæti er Ragnheiður Elín. Í fólsku toppar Hanna Birna og í öðru sæti er Kristján Þór. Í ofstopa toppar Sigurður Ingi og í öðru til þriðja sæti eru ráðherraefnin Ásmundur Einar og Vigdís Hauks. Í lygi toppar Sigmundur Davíð og enginn kemst þar nærri. Líkastir fólki eru Bjarni Ben, Illugi og Eygló og keppa ekki til verðlauna á neinum sviðum. Dæmi hlaðast upp í fréttum um, að engin ríkisstjórn í sögunni hefur verið eins hraklega mönnuð. Ryðst fram á fjórum sviðum; heimsku, fólsku, ofstopa og mest í lygi.
Hossa miðaldahugmynd

Þjóðarsátt er miðaldahugmynd, sem Mussolini endurvakti á Ítalíu. Tilraun valdabófa til að knýja almenning undir vilja auðgreifa í krafti þjóðrembu. Kirkjan hefur ætíð harmað miðaldir og íslenzka þjóðkirkjan kemur því ekki á óvart. Biskupinn vill þjóðarsátt, gefur tóninn um, að öll dýrin í skóginum eigi að vera vinir. Hún bullar bara, enda er það hlutverk biskups. Þurfum hins vegar að rjúfa þjóðarsátt, losna undan oki kvótagreifa og auðgreifa, bankagreifa og valdagreifa. Engin sátt verður um eitt né neitt fyrr en við byltum okkur undan oki valdagreifanna, sem hampa þjóðarsátt og þjóðrembu.
Engu svarað af viti

Hanna Birna Kristjánsdóttir var sjálfri sér lík á Alþingi í dag. Kannaðist ekki við neinn leka á lygum úr ráðuneytinu. Var lekinn samt í sama stíl og fyrri lekar á vegum Hönnu Birnu til að sauma að keppinautum hennar innan Sjálfstæðisflokksins. Stíllinn á leka aðstoðarfólks hennar er í kansellístíl ráðuneyta. Rannsókn hennar segir ekkert, bara þessi hefðbundni kattarþvottur pólitíkusa, sem aldrei viðurkenna neitt. Fá þarf óháða aðila til að finna, hvernig fjölbreyttri lygi var komið á framfæri til að fegra ráðuneytið. Og athyglisvert er, að Morgunblaðið og Fréttablaðið svara engu um sendandann.
Deiglan er í borginni

Þótt nýir flokkar fái 40% fylgi í Reykjavík, þýðir það ekki svipað fylgi í öðrum kjördæmum. Utan Reykjavíkur er fólk fastara í gömlum venjum og þægara við bófana, sem ráða landinu. Samt er þetta mikill sigur nýrra tíma, því að Reykjavík er deigla Íslands, þar sem hlutirnir gerast. Sjálfstæðisflokkurinn festist þar í 25% fylgi og Framsókn er blessunarlega að nálgast núllið. Með þessu ráðherraliði eru bófaflokkunum allar bjargir bannaðar í höfuðborginni, þótt þeir skrimti annars staðar. Gefur von um, að þrælaþjóðinni sé ekki alls varnað. Hún muni fyrr en síðar hrifsa frelsið undan hefðbundnum bófaflokkum.
Pólitíska framtíðin

Fyrir mér er fjórflokknum lokið. Tveir flokkar bófa og tveir flokkar bjána hafa fyrirgert tilverurétti sínum. Landinu ráða bófaflokkar kvótagreifa og bankagreifa, auðgreifa og valdagreifa. Bjánarnir sætta sig að mestu við greifana, samanber ríkisstjórn Jóhönnu. Fyrir mér skipta bara tveir flokkar máli, Björt framtíð og Píratar. Óttast samt leti og þægindafíkn Bjartrar framtíðar. Hún vill vakna seint á morgnana og máta sig við ráðherrastóla. Óttast, að í slíkum stólum muni flokkurinn sættast við greifana. Björt Ólafsdóttir er þannig. Örugglega er betri von í Pírötum, þeir eru frjálsir.
Ofstopi bannstefnu

Vonlaust er að afskaffa eiturlyf og vændi frekar en áfengi og tóbak. Ríkið á frekar að einbeita sér að skipulagi fíkniefna og vændis. Hafa tekjur af og ryðja burt svartamarkaði. Þannig er hægt að ráðast gegn glæpum. Hindra, að fólk starfi að vændi gegn vilja sínum. Að veita því starfsréttindi og vernd. Sveitarfélög geta aðstoðað með útvegun húsnæðis undir vændi. Sala eiturlyfja á að vera í áfengisbúðum ríkisins á samkeppnishæfu verði og eftirliti með vörugæðum. Vínbann gafst illa, ríkisrekstur betur. Færum þá gömlu reynslu yfir á fíkniefni og vændi. Ofstopi bannstefnu hefur ekki virkað erlendis.
Aðild á langt í land

Smám saman síast kostir aðildar að Evrópu inn í þjóðarsálina. Sæmilega gekk á síðasta ári og eru hlutföllin komin í 32% með og 50% á móti. Langt er enn í land og tilgangslítið að vænta of mikils. Kannski verður aðildin stórmál í kosningum eftir þrjú ár, líklega ekki. Ég hef litla trú á, að áróður fyrir Evrópu dragi vagn Samfylkingarinnar í þeirri orustu. Allt hefur sinn tíma. Þjóðin er afar treg og kann helzt við sig í myrkri þjóðrembu og einangrunar. Ríkisstjórnin mun ekki efna kosningaloforðið um þjóðaratkvæði, ekki frekar en nokkur önnur loforð. Evrópusinnar verða að þreyja þorrann enn um sinn.
Óhefðbundna steypan

Í hverri viku fjölgar hugtökum í NewSpeak. Máli valdhafa, sem George Orwell notar í skáldsögunni 1984. Sigmundur Davíð stýrir tungumálinu hér á landi. Að „hugsa upphátt“ er þar nýtt orðalag yfir að ljúga. Og „óhefðbundinn“ er sá þingmaður, sem lýgur. Katrín Jakobsdóttir skal „segja af sér“, er Frosti lýgur. „Tékki í pósti“ þýðir nefndir & engar efndir. „Friðlýsing“ er fjölgun virkjanakosta. „Hagræðing“ er niðurskurður. „Samstaða“ er hlýðni. „Verður varin“ þýðir lögð niður. „Vanda þarf umræðuna“ þýðir, að gagnrýnendur skuli þegja. „Vangaveltur“ þýða fjárlög, „kosningaloforð“ þýða vangaveltur. „Strax“ þýðir aldrei. „Auðvelt“ þýðir óframkvæmanlegt. Vilji SDG er „þjóðarsátt“.
Fattlausir fjölmiðlar

Ég tók ekki eftir, að fjölmiðlar hefðu mikinn áhuga á meðferð Alþingis á fríverzlunarsamningi við Kína. Hann er dæmigert rugl, sem flýtur meira eða minna viðstöðulaust gegnum afgreiðslustofnun. Og fjölmiðlar nenna ekki að vinna vinnuna sína. Eini aðilinn, sem nennti að kanna málið og gagnrýna það, er Birgitta Jónsdóttir. Hún sallaði samninginn niður lið fyrir lið. Hann er raunar hluti af íslenzkri áráttu að hafna nánasta umhverfi sínu og leita viðskipta sem lengst í burtu. Reynsla annarra af viðskiptum við Kína er afar blendin, svo ekki sé meira sagt. En fjölmiðlarnir eru með hugann við annað.
Lofar verstu bófana

David Cameron, forsætisráðherra Bretlands, segir, að Mahindra Rajapaksa sé „appalling“ og „chilling“ vegna mannréttindabrota. Forseti Íslands, Ólafur Ragnar Grímsson segir samt hann hafa „made a remarkable transformation“ á landi sínu. Þeir eru tala um sama manninn, alræmdan fjöldamorðingja í Sri Lanka. Skrítið er, hvernig Ólafur Ragnar nuddar sér sí og æ utan í heimsins mestu skúrka, Xi Jinping í Kína, Pútín í Rússlandi og blóðfursta í smáríkjum Persaflóa. Og forsetinn er enn að lofa ofurmennsku Íslendinga og hvetja til landvinninga erlendis eins og fyrir hrun. Alveg snargalin utanríkisstefna.
Réðist á eigin nefnd

Forsætisráðherra fékk að þrugla þindarlaust í fréttum Ríkissjónvarpsins í gærkvöldi. Réðist á eigin nefnd og þóttist vera að skamma stjórnarandstöðuna á alþingi. Fréttamaðurinn gerði enga tilraun til að koma loddaranum upp á sporið. Nefndin taldi, að ekki væri að sinni hægt að afnema verðtryggingu og Sigmundur Davíð var reiður yfir því. Ég skildi ekkert í málflutningi hans, annað en að hann var að rífast við eigin nefnd. En svona er forsætis, talar út og suður eins og hann sé í öðru sólkerfi. Og viðkomandi fjölmiðill gerði engar athugasemdir, rétt eins og sjónvarpið sé bara hundur hjá rugludalli.
Kranablaðamennskan

Bezt færi á, að Blaðamannafélagið sjálft léti kanna aðkomu fjölmiðlunga að skilningsleysi kjósenda í fyrravor. Komust helztu loforðasmiðir upp með að svara engu um framkvæmd loforða sinna? Loddarinn svalasti var ekki látinn útskýra, hvernig yrði „einfalt“ að framkvæma loforð hans. Spurning er, hvort blaðamenn hafi vikið frá góðri starfsvenju með því að láta loddara vaða á súðum. Erlendis hefðu starfsbræður þeirra spurt nánar út í loforðin. Það ætti að vera tiltölulega „einfalt“ að kanna frammistöðu fjölmiðla að þessu leyti. Vont er, ef blaðamenn gera sig samábyrga í forheimskun kjósenda.
Yfir jökulfljótið

Varlega ber að ríða vatnsmiklar jökulár. Finna þarf vað út að fyrstu eyri, taka síðan stöðuna og velja leið út á þá næstu. Varast þarf sandbleytur og pytti. Leiðin getur orðið krókótt áður en yfir er komið. Svipað er með hina hötuðu verðtryggingu. Losa þarf um hana í áföngum og gæta vel að hættum á leiðinni. Meta þarf stöðuna hverju sinni og velja síðan næsta áfanga. Ekki dugir, að forsætis segi: „Hér förum við beint yfir, það er einfalt.“ Loddari yrði aldrei gerður að forstjóra í hestaferð. En þúsundir kjósenda ímynduðu sér, að Sigmundur Davíð mundi leiða þá beint til réttlætis handan fljótsins.
Loforðunum slátrað

Þá hefur báðum kosningaloforðum Framsóknar verið slátrað. Samt átti að vera svo sáraeinfalt að framkvæma þau. Bara sveifla kylfunni og láta hrægammana borga 300 milljarða af húsnæðislánum fólks. Og banna síðan verðtrygginguna með pennastriki. Eftir kosningar voru skipaðar nefndir í málin. Niðurstaðan er nú komin í ljós: Ekki er hægt að framkvæma loforð Framsóknar. Sigmundur Davíð sló þannig „heimsmet“, svo notað sé orð hins siðblinda formanns. Fyrst var það heimsmet í kosningaloforðum og síðan varð það heimsmet í sviknum kosningaloforðum. Gráðugir kjósendur loddarans sitja eftir með sárt ennið.
Stórkostlega skrefið

Verðtryggingarnefndin tileinkaði sér rembu forsætis. „Aldrei hafa jafn stór skref verið stigin til afnáms“ verðtryggingar stóð á glærunni. Svona mundi Sigmundur Davíð nákvæmlega hafa orðað það. Ekki er þó ljóst, hvort nefndin á við heimsmet eða Íslandsmet. SDG hefði sagt „heimsmet“. En efnislega felst metið í, að verðtrygging verður ekki afnumin að sinni. Met í svikum. En málið verður vinsamlega skoðað eftir tvö ár. Þannig fauk það kosningaloforð í átt á eftir loforðinu um barsmíðar á erlendum hrægömmum. Eftir sat svikinn Vilhjálmur Birgisson með eitursúran svip í sjónvarpinu og skilaði séráliti.
Ekki rétti maðurinn

Efast um, að Frosti Sigurjónsson sé lyginn að eðlisfari. Mér finnst hann ljúga gegn vilja sínum. Hann er svo raunalegur á svipinn, þegar hann flytur okkur nýjar og nýjar útgáfur af 50 milljarða málinu. Ekta lygarar trúa hins vegar lygum sínum um leið og þeir segja þær. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson er fagmaður. Lætur sér aldrei bregða, þótt allt, sem hann segir, sé í kross við allt, sem hann áður sagði. Geislar ætíð eins og sól í heiði, er hann lýgur. Líklega hefur hann þvingað Frosta út í þennan krappa dans, sem ekki hentar heiðarlegum. Sigmundur á bara að hafa siðblindingja kringum sig, hinir bila.