arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Fokið í flest skjól

Dagljóst er, að ríkisstjórnin ræður ekki við að stjórna landinu. Fokið er í flest skjól í útlöndum og gísling barna okkar og barnabarna blasir við. Seðlabankinn getur ekki haldið uppi krónunni, evran er komin í 175 krónur. Enginn veit, hvað ríkisstjórnin er að gera. Hún virðist ekki hafa neinar varaáætlanir uppi í erminni. Og neitar staðfastlega að taka mark á nokkrum tillögum sérfræðinga úti í bæ. Ástandið er ömurlegra í dag en það var í gær, þegar það var ömurlegra en í fyrradag. Og svo framvegis í sex undanfarnar vikur. Það eina, sem fólk getur gert, er að grípa passann sinn og flýja.
Lilja Mósesdóttir er bezt

Erlendar ríkisstjórnir og seðlabankar og fjölþjóðlegir sjóðir tregðast við að lána Íslandi. Þófið hefur staðið vikum saman og ekki sér fyrir enda þess. Því er komið að annarri leið úr hruninu. Leið Lilju Mósesdóttur hagfræðings er bezt. Hún vill sleppa lánapakka Alþjóða gjaldeyrissjóðsins og taka í staðinn upp 60% skatt á útstreymi gjaldeyris. Við þurfum auðvitað að hindra þurrð á gjaldeyri meðan við erum að komast aftur á flot. Vill vaxtalækkun og aðgerðir í þágu heimila og fyrirtækja. Hún vill halla á ríkissjóði vegna þessara aðgerða, ekki skuldasöfnun í ósamvinnuþýðum útlöndum. Hið bezta mál.
Erfiðasti lærisveinninn

Fyrir nokkrum árum reyndi ég án árangurs að kenna Jakobi Grétari Bjarnasyni blaðamennsku. Hann var af öðrum meiði og lét sig ekki. Oft hefur Jakob átt í útistöðum við fórnardýr og nú hef ég lent í honum. Jakob er slúðurfræðingur Fréttablaðsins. Hann gefur í skyn í málgagninu, að ég sé engu betri en hann. Vonandi líður honum þá betur. Dregur upp mann, sem að sögn Jakobs segist vera þjóðkunnur. Sá virðist neita að hafa beinlínis slegizt í sundlauginni á Seltjarnarnesi. Aðeins sætt ákúrum ónafngreindrar konu. Ég hafði bloggað, að tveir þjóðkunnir karlar (af ca. 2000) hafi slegizt í lauginni. Varpaði þar með ekki grun á neinn.
Íslenzki fílabeinsturninn

Mér kemur á óvart, hversu einangraðir og hrokafullir íslenzkir ráðherrar eru, einkum Ingibjörg Sólrún Gísladóttir. Hún getur ekki rætt málefnalega tillögu Alþýðusambands Íslands um afsögn tveggja ráðherra. Þeirra Björgvins Sigurðssonar og Árna Mathiesen. Hún segist bara ekki sjá nein lögbrot. Rétt eins og hún viti ekki, að siðferði sé til sem hugtak. Geir Haarde kallar mótmælendur skríl. Verið getur, að þessi aumasta og daufasta þjóð í heimi sætti sig við slíka landsfeður. Vitið þið, að Davíð Oddsson verður fulltrúi Íslands á næsta fundi Alþjóða gjaldeyrissjóðsins? Þetta er fílabeinsturn.
Óþörf afsögn þingmanns

Bjarni Harðarson átti ekki að segja af sér sem þingmaður. Brotið var vægt. Hann ofkeyrði óbeit sína á andstæðingum Evrópusambandsins innanflokks. Og hann kann ekki á tölvur. Hann átti bara að biðjast einlæglega afsökunar og láta þar við sitja. Bakslag hans var svipað og barátta hans önnur. Gekk of langt. Tilfinningar andartaksins réðu ferðinni. Alveg eins og í stríði hans gegn miklum meirihluta flokksmanna. Þar fór hann hamförum, sem hæfðu ekki ábyrgum þingmanni flokksins. Hann gerði innanflokkságreining að heilögu stríði. Bjarni er of hamrammur í hverju, sem hann tekur sér fyrir hendur.
Greið leið til farsældar

Ríkisstjórnin getur ekki samið við Breta um greiðslu fyrir IceSave reikninga Bjögganna. Samningur fæli í sér svik hennar við íslenzka eigendur innistæðna í bönkunum. Sem hafa fengið ítrekuð loforð ráðherra. Ríkisstjórnin þarf heldur ekki að semja við Breta, hún getur sett alla deiluna í dóm. Og lagt þar fram kröfur um skaðabætur vegna stríðsaðgerða Gordon Brown og lagt fram verðmæti eigna Landsbankans í Bretlandi. Stjórnin þarf ekki heldur að taka lán hjá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum. Hún getur tekið einhliða upp evru eins og Svartfellingar. Kostar 29 milljarða. Nokkrir fræðimenn hafa lagt það til.
Hálfs dags yfirfærsla

Tæplega þrjátíu milljarðar voru af krónum í umferð á Íslandi 1. október. Er þá allt klink meðtalið, niður í stakar krónur. Nákvæmlega var talan þessi: 28.949.726.000 krónur. Það er minna en einn dagur af gjaldeyrisinnspýtingu Seðlabankans þessa dagana. Hann getur á einum degi skipt öllum krónum landsmanna yfir í evrur. Í stað þess að bíða eftir þúsund milljarða króna lánum erlendis til að halda uppi ónýtum gjaldmiðli. Bankar landsins geta sama dag breytt krónum í reikningum yfir í evrur. Síðan má reyna að sníkja lán erlendis til hjálpar atvinnulífinu og fólkinu frekar en krónunni sálugu.
Slagsmál í sundlaug

Illindi eru risin meðal Vesturbæinga og Seltirninga vegna misjafnra hefða í sundi. Varasamt er fyrir fólk að fara milli sundlauganna tveggja, því að óvíst er, að það kunni að haga sér. Í Róm gerir þú eins og Rómverjar, segir máltækið. Í Vesturbæjarlauginni er til siðs að synda í O í brautinni, svo að nokkrir geti synt samtímis í brautinni. Í Seltjarnarneslauginni er til siðs að synda fram og aftur og að bara einn sé í einu í hverri braut. Um daginn var Vesturbæingur í Seltjarnarneslauginni. Til slagsmála kom milli hans og Seltirnings vegna ólíkra siðvenja. Skilja þurfti sundur hina þjóðkunnu menn.
Innrásarvíkingar Björgvins

Mig langar til að benda á blogg Björgvins Vals Guðmundssonar á Stöðvarfirði. Hann skrifar

dæmisögu um ímyndaða IceSave deilu milli höfuðborgarsvæðisins og Stöðvarfjarðar. Þetta er frábær grein, sem lýsir IceSave vandanum í hnotskurn. Skýrir líka, hvers vegna Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn á erfitt með að staðfesta Íslandslánið. Mér sýnist, að ríkisstjórnin muni á endanum fallast á eins konar jafnvægi milli íslenzkra og erlendra innistæðueigenda. Það felur í sér, að hún muni svíkja fyrri loforð um verndun sparifjár í bönkum landsins. Og stuðla þannig enn frekar að byltingu í landinu í vetur.
Gert grín að stjórninni

Hættur að botna í fréttum af hruninu. Talsmaður brezka fjármálaráðuneytisins segir Breta ekki tefja lán frá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum. Thomas Moser, fulltrúi Sviss í sjóðnum, segir enga lánsumsókn komna frá Íslandi. Ilkka Kajaste í finnska fjármálaráðuneytinu segir Íslendinga ekki hafa sent nægar upplýsingar um aðgerðir. Wall Street Journal segir forsætisráðuneytið á Íslandi lokað! Höfðu fulltrúar sjóðsins og íslenzkra stjórnvalda ekki búið til aðgerðaplan í rúmlega þrjátíu liðum? Þar var vaxtahækkun Seðlabankans nítjándi liður. Umheimurinn virðist bara fíflast með heimska ríkisstjórn.
Árna og Björgvin fórnað?

Til að friða þjóðina dugir ekki að fórna ráðherrunum Björgvin Sigurðssyni og Árna Mathiesen. Þeir bera að vísu þunga ábyrgð, sérstaklega á því að magna kreppu yfir í hrun. En Geir H. Haarde ber þyngri ábyrgð. Hann var einn af höfundum nýfrjálshyggjunnar sem fjármálaráðherra Davíðs. Það er einmitt sú nýfrjálshyggja bankamála, sem hefur núna sprungið framan í fólk. Fyrst og fremst eru það Davíð Oddsson og Geir, sem eiga að fjúka, Geir sem pólitíkus og Davíð sem pólitíkus og embættismaður. Síðan kemur röðin að ráðherrunum Björgvin og Árna og embættismanninum Jónasi Jónssyni í fjármálaeftirlitinu.
Bjarni með rýtinginn

Mér er hlýtt til Guðna Ágústssonar, hann er svo skemmtilegur. Hef hins vegar aldrei skilið, hvað hann er að gera með greyið Bjarna með sér í kjördæminu. Nú hefur Bjarni framið pólitískt harakiri með ógeðsbréfi, sem hann samdi og lét senda til Valgerðar Sverrisdóttur. Hjálparmaður hans gleymdi svo að klippa burt nákvæm fyrirmæli Bjarna um, hvernig það skyldi sent nafnlaust og skyldi “óvart” lekið til fjölmiðla. Bjarni er maður, sem telur sig kunna að reka rýting í bak fólks. En allt er á sömu bókina lært hjá honum.
Farið heim og leggist

Vill ekki einhver ábyrgur vera svo vænn að spyrja um vinsældir ráðherranna í skoðanakönnun? Til dæmis Fréttablaðið. Ég hef aldrei trúað Capacent Gallup. Ef sú stofnun hefur rétt fyrir sér, verður Íslendingum ekki bjargað frá hruni. Samkvæmt Gallup elska þeir Geir Haarde og elska Björgvin Sigurðsson enn meira. Ef þetta er satt, er eins gott að hætta þessu tauti og þrasi. Fólk getur hætt að forkelast á Austurvelli í kuldanum í vetur. Ef þetta er satt, geta allir farið heim og lagt sig. Og beðið þess rólegir, að Geir og Björgvin rústi samfélaginu með endalausri skuldabyrði á afkomendur okkar.
Heimsins mestu fífl

Íslendingar elska ráðherra sína, þótt ekki sé í þeim heiðarleg taug. Þeir trúðu bankastjórum sínum, þótt þeir gerðu fátt annað en að svindla. Trúðu Bjöggunum, þótt þeir væru að veðsetja alla þjóðina fyrir fjárglæfrum sínum erlendis. Trúðu forsetanum, þótt hann væri heimsmeistari í hræsni. Trúðu seðlabankastjóranum, óskabarni þjóðarinnar, þótt hann hafi stofnað ruglið og sé enn á kafi í því. Því er öll virðing þjóðarinnar fokin. Útlendingar átta sig á, að Ísland er samfelld rotþró. Enginn vill lána okkur neitt. Allt stafar þetta af, að miðlungs íslenzkir kjósendur eru heimsins mestu fífl.
Þjóðin elskar ráðherrana

Alvarleglegasta fréttin í hruninu er af vinsældum ráðherranna. Geir Haarde og Björgvin Sigurðsson eru vinsælli en nokkru sinni fyrr. Rúmlega helmingur spurðra telja þá hafa staðið sig vel. Þjóðin elskar þessa tvo menn, sem hafa komið fram fyrir hennar hönd. Og logið þindarlaust. Þetta getur varla verið satt. Eftir upplýsingar heils mánaðar, þar sem svartholið hefur nálgast á hverjum degi, njóta þeir aukins trausts. Eftir alla blaðamannafundina, þar sem þeir hafa orðið sér til skammar. Ekkert mun greinilega breytast hér í svínastíunni. Íslendingar eru meiri fávitar en jafnvel ég gerði ráð fyrir.
Andri gleymdi Vöku

Andri Snær Magnason fór stofnanavillt í yfirliti sínu um group-kynslóðina, sem kom þjóðinni á hausinn. Hann setti þar inn Verzló, en hefði átt að setja inn Vöku, félag lýðræðissinnaðra stúdenta. Flestir brennuvargar þjóðarinnar voru þar í stjórn snemma á ferlinum, þar á meðal forstjóri fjármálaeftirlitsins, forsætisráðherra og seðlabankastjóri. Margir fyrrverandi verzlingar hafa svo sem líka komið við sögu hrunsins, en ég held að þar sé sönnunarbyrðin flóknari.
Skólabókardæmið sprakk

Vinir Davíðs hjálpa ekki núna. Ekki Davos-liðið. Ekki American Enterprise Institute. Ekki Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn. Ekki Heritage Foundation. Ekki Chicago-háskólinn. Ekki George W. Bush, John Bolton, David Frum, Richard Perle og Paul Wolfowitz. Ekki Milton Friedman, Friedrich Hayek, Karl Popper og Hannes Hólmsteinn Gissurarson. Heimur nýfrjálshyggjunnar er hruninn. Forvígismönnum hennar hefur verið velt í Bandaríkjunum. Þeir sitja að vísu enn í Alþjóða gjaldeyrissjóðnum og sæta miskunnarlausari gagnrýni. Ísland er ekki lengur skólabókardæmi þeirra um, hversu frábær nýfrjálshyggjan sé.
Burt með ríkisstjórnina

Eina leiðin til að endurreisa traust þjóðarinnar er að skipta út ráðlausri ríkisstjórn. Hún nýtur einskis trausts erlendis, enda neitar hún að reka Davíð, fær ekki lán. Styðst við gömlu fræðingana og neitar að gera nokkurn ábyrgan fyrir hruninu. Ef það er rétt hjá henni, er hún sjálf ábyrg og á að fara. Strax, ekki í vor. Eftir kosningar þarf ný ríkisstjórn að reka Davíð og gömlu fræðingana. Í staðinn þarf ný stjórn að ráða gagnrýnendurna. Sem í sex mánuði eða lengur vöruðu við dauðans rugli í frjálshyggju Geirs Haarde. Það gengur ekki lengur, að brennuvargar einir komi að brunaliðsstörfum.
Vefurinn er kóngurinn

Thomas Jefferson varð forseti Bandaríkjanna á vængjum dagblaðanna. Franklin Delano Roosevelt varð forseti á vængjum útvarpsins. John Fitzgerald Kennedy varð forseti á vængjum sjónvarpsins. Barack Obama varð forseti á vængjum vefsins. Þessir fjórir frægustu forsetar Bandaríkjanna urðu allir forsetar út á nýjung í fjölmiðlum. Þeir kunnu betur en hinir að nota hver sína nýjung. Obama notaði nýju persónumiðlana til að ná til fólks, FaceBook, Twitter, YouTube, MySpace o.s.frv. Hann fékk milljónir manna til að borga fé í baráttuna, fékk næga sjálfboðaliða. Sjónvarpið er ekki lengur kóngurinn.
Forgangsröðin er ljós

Ríkið hefur ekki lagt fram fé til að hjálpa atvinnuleysingjum í vetur. En hefur leyft bönkum að gefa 300 milljarða króna til að borga eigendum fjár í peningamarkaðssjóðum. Án þess að spyrja aðra sparendur og skattgreiðendur. Ríkið hefur ekki lagt fram fé til að hjálpa þeim, sem skulda gjaldeyrislán. Það hefur í staðinn sníkt 400 milljarða lán hjá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum. Til að ríkt fólk geti skipt yfir í gjaldeyri og komið peningum undan. Ríkið er ekki að gera neitt, sem kemur að gagni fyrir venjulega borgara. Það er að venju að búa í haginn fyrir þá, sem betur mega sín. Forgangsröðin er ljós.
Svartfellingar til fyrirmyndar

Óþarfi er að rífast um, hvort taka megi upp evru einhliða eða ekki. Það hefur verið gert án þess að spyrja kóng eða prest. Svartfjallaland gerði það með góðum árangri. Ráðgjafi landsins var Daniel Gros, forstöðumaður Centre for European Policy Studies í Bruxelles. Hann hefur skoðað Ísland og segir bezt að gera það sama hér. Ekki þegar um hægist. Heldur núna strax. Hann vill ekki lánið frá Alþjóða gjaldeyrissjóðnum, sem hann segir gera illt verra. Hann segir Ísland geta útskýrt upptöku evru fyrir eigendum hennar sem neyðarráðstöfun. Sem fyrsta skrefið að innleiðingu evrópskra mannasiða.
Lögregluóeirðir gærdagsins

Fréttablaðið er töluvert betri fréttamiðill en Stöð 2. Sérstaklega var fín forsíðumynd blaðsins í dag af lögregluóeirðum gærdagsins. Þar eru gargandi löggur í aðalhlutverki með gasmanninn góðkunna í miðju hópsins. Ég minntist mynda af óeirðum lögreglunnar í vörubílstjóra-mótmælunum. Þar var góðkunni gasmaðurinn einnig áberandi. Ég hugsaði sem svo, að nú má Geir Jón fara að passa aulana sína. Er þeir fara að slasa aldraðar konur í andófi, mun reiði þjóðarinnar beinast mest að löggunni. Sem valdbeitingarhundi glæpalýðsins.
Stöð 2 er næstum dauð

Stöð 2 fer á hausinn. Enginn mannlegur máttur getur hindrað það. Enda á stöðin ekkert erindi. Fréttir hennar eru óþarfar, hlægilegar eða skaðlegar. Fjölmiðill, er ekki færir okkur fréttir, sem við þurfum að fá, er einskis virði. Og fjölmiðill, sem lýgur að okkur, má deyja drottni sínum. Enda eru sjónvarpsfréttar auðmanna og spunakarla úreltar. Fólk fær fréttir í óháðu bloggi og myndskeið af andófi fær það á YouTube. Hliðvarzla hefðbundinna fjölmiðla byggðist á trausti fólks á hæfu fólki. Þegar traustið þverr, þurfa kúnnarnir ekki neina hliðvörzlu. Alþýðan tekur þá bara fréttavöldin sjálf.
Hinir sönnu saurgarar

Þegar fjölmiðill fyrir fávita ræðir “saurgun” Alþingis, skulum við átta okkur á, hver saurgar hvern. Í fyrsta lagi er ekki hægt að saurga Alþingi, því að það er handónýt stofnun atkvæðavéla. Þar skiptast menn í lið og gera eins og þeim er sagt. Alþingi er fullfært um að saurga sig sjálft. Í öðru lagi munum við fjölmiðlana. Því meira sem kreppan eykst, því betur sjáum við ábyrgð fjölmiðla á henni. Þeir voru klapplið útrásarinnar. Elskuðu skúrkinn Davíð umfram alla aðra. Og voru aldrei með á nótunum í framvindu kreppunnar allt frá hausti 2007. Saurgarar nútímans eru einmitt Alþingi og fjölmiðlar.
Firrtar sjónvarpsfréttir

Veruleikafirrtar fréttir Sjónvarpsins og einkum Stöðvar 2 af mótmælafundi í gær sýna eymd íslenzkra fjölmiðla. Hliðvarzla fjölmiðlanna virkar þó ekki, því að girðingin umhverfis sannleikann er víðs vegar slitin. Internetið hefur tekið við af fjölmiðlunum sem álitsafl heimsins. Og er í þann veginn að taka við sem fréttaaflið. Sú breyting tekur nokkur ár. En ljósvaki, sem enginn treystir, flýtir fyrir þróuninni. Þétt blogg og myndskeið af andófinu birtust milli fundar og sjónvarpsfréttatíma. Þegar ritskoðað rugl birtist svo í ljósvaka um kvöldmatarleytið, lýsti það aumum stöðvum betur en andófi.
Drottningarviðtal Markaðarins

Drottningarviðtal Markaðarins við Sigurð Einarsson bankastjóra vakti fleiri spurningar en það svaraði. Sigurður er einn skúrkanna, sem kennir eftirliti um að slá ekki á fingur sér. Ef fjármálaeftirlitið hefði bannað IceSave, hefði IceSave ekki orðið til! Engin efi er í huga Sigurðar um, að það sé ekki honum sjálfum að kenna. Erfitt er að taka mark á svo firrtum manni í öðrum málum. Til dæmis þeirri fullyrðingu hans, að Davíð Oddsson hafi hatað bankann og viljað hann feigan. Nóg hefur Davíð gert af sér, en samt ekki þetta. Drottningarviðtal Binga spunakarls við krimmann var einskis virði.
Frábært Austurindíafélag

Kreppuna hélt ég hátíðlega í Austurindíafélaginu í gær. Hefur verið uppáhald mitt, síðan dofnaði ást mín á vestrænni myndlistar-matreiðslu. Notalegur staður með góðri og faglegri þjónustu austan við bíóhúsið Regnbogann. Einna bezt finnst mér Eru Varuval, risarækjur í flóknu kryddi frá Suður-Indlandi. Og Tanduri Murg, hálfur kjúklingur úr indverskum leirofni, með mintusósu. Aðeins 2.700 krónur. Einnig hef ég dálæti á tvenns konar kryddlegnum kjúklingabitum, Tilvali Murg og Navabi Murg Tikka. Meðalverð forrétta er 1.500 krónur, aðalrétta 3.500 krónur. Þetta er ein bezta matstofa landsins.
Bush á fullri ferð

George W. Bush er á fullu fram að valdatöku Barack Obama. Lætur daglega varpa sprengjum á óbreytta borgara í Afganistan. Þótt Hamid Karzai, forseti Afganistans grátbiðji hann um að gera það ekki. Að minnsta kosti ekki kasta sprengjum á brúðkaup. Lætur daglega varpa sprengjum á óbreytta borgara í Pakistan. Þrátt fyrir áköf mótmæli Asif Zardari, forseta Pakistans. Bush hefur ekki áhuga á skoðunum þessara tveggja bandamanna sinna í stríðinu gegn hryðjuverkum. Ég taldi þó sátt vera í bandarískri pólitík um, að verðandi forseti mætti tempra athafnavilja fráfarandi forseta í ágreiningsefnum.
Palin á fullri ferð

Sarah Palin berst nú hart fyrir að verða næsti forseti eftir Barack Obama. Hún var í lausagangi síðustu vikur kosningabaráttunnar og hrelldi John McCain. Hún veit ekki, hvaða tvö lönd liggja að Bandaríkjunum. Hún heldur, að Afríka sé ríki. Eftir ágætt sjónvarpsviðtal við Charlie Gibson frá ABC hætti hún að hlusta á ráðgjafa McCain. Hún fór illa undirbúin í hroðalegt viðtal við Katie Couric hjá CBS. Þar kom í ljós, að hún vissi lítið sem ekkert um þjóðmál. Hún er svo heimsk, að hún veit ekki, að hún er ófróð. Og svo sjálfhverf, að hún telur sig geta orðið næsti forseti Bandaríkjanna.
Sparifjáreigendum fórnað

Eftir harða samninga neyðist ríkisstjórnin til að semja við Breta um sömu meðferð Íslendinga og útlendinga. Hún hefur aðeins efni á því á einn hátt: Svíkja loforð sitt um að vernda allt sparifé Íslendinga. Það mun reynast henni þungbært á heimavelli, því hún leysti eigendur peningamarkaðsreikninga út með 200 milljarða gjöf. Þeir hafa fengið 70-85% af inneign sinni, hversu há, sem hún var. Voru þeir þó í meiri gróðafíkn en venjulegir eigendur sparifjár. Eiga þeir síðari þá að fá 90-100% af sinni inneign? Það fá þeir ekki, því ríkisstjórnin telur sig verða að fórna þeim í tafli við Bretland.
Gæludýravæðing fjármálanna

Allir stjórnmálaflokkarnir tóku þátt í aðför stjórnarinnar að fagmennsku í nýju bönkunum. Engum flokki datt í hug að velja Þorvald Gylfason, Guðmund Ólafsson, Ragnar Önundarson, Vilhjálm Bjarnason o.s.frv. Allir tilnefndu þeir sín pólitísku kvígildi, frá lögmönnum yfir í bændur. Vinstri grænir fengu þrjá fulltrúa við trogið, Framsókn tvo og Frjálslyndir einn. Þar með er stjórnarandstaðan orðin samsek gæludýravæðingu fjármála, sem er ekki skárri en fyrri einkavæðing. Við þekkjum gæludýravæðinguna frá því í gamla daga. Ekkert hefur breyzt við hrunið, innræktaða spillingin er söm og áður.
Ranglátar endurgreiðslur

Því meira sem ég hugsa um greiðslur bankanna til eigenda peningabréfa, því sannfærðari er ég um rangindi þeirra. Þetta eru 200 milljarðar, sem að lokum verða teknir af skattgreiðendum, því að ríkið á bankana. Mismunun, sem kemur niður á skattgreiðendum og þeim, sem völdu hefðbundinn sparnað. Dregur úr getu ríkissjóðs til að styðja þá, sem ekki höfðu aðstöðu til að spara. Til dæmis atvinnuleysingja og gjaldþrota fjölskyldur. Dregur líka úr getu til að styðja annan sparnað á svipaðan hátt. Vandi hefðbundinna sparenda er stærri en stjórnin telur, t.d. vegna Icesave. Loforð í þeirra þágu verða svikin.
Spunakarl útrásarvíkinga

Útrásarvíkingar eiga málsvara í Markaðnum, vikulegum sjónvarpsþætti Björns Inga Hrafnssonar. Þar koma þeir vikulega í huggulegt spjall, ólíkt því sem Jón Ásgeir lenti í hjá Agli. Hannes Smárason yljaði þjóðinni undir uggum um daginn. Næst sparkar Sigurður Einarsson bankastjóri í ykkur. Björn Ingi hefur lengi verið virkasti spunakarl útrásarinnar. Hann stóð fyrir næstumþví yfirtöku Hannesar Smárasonar á mannauði Orkuveitunnar, þegar hann var þar í pólitík. Um leið reynir hann að ná Framsókn af Guðna Ágústssyni. Skemmtilegt verður upplitið á gömlu Framsókn, er spunakarlinn hefur tekið þar öll völd.
Þunnur blaðamannafundur

Geir Haarde sagði fátt í löngu máli á blaðamannafundinum. Eins og nokkrum sinnum áður. Hver trúir honum? Ekki hafa fyrri yfirlýsingar hans staðizt. Björgvin Sigurðsson lofaði öllu fögru á fundinum. Eins og nokkrum sinnum áður. Hver trúir honum? Ekki hafa fyrri loforð hans verið efnd. Blaðamenn fundarins voru lélegir. Gátu ekki einu sinni ungað út spurningu um, hvað Holland og Bretland séu að gera í norræna lánapakkanum. Hlægilegir voru fyrirlestrar Björgvins um nýju bankaráðsmennina. Þeir reyndust flestir vera minni háttar gæludýr pólitískra flokka. Þeir afla bönkunum einskis trausts.
Leyfum krónunni að gossa

Við þurfum ekki að halda uppi gengi krónunnar. Enn síður þurfum við lán upp á hundruð milljarða til að halda gengi hennar uppi. Við getum ekki eytt allri orku okkar í krónuna. Nær er að gefa út næga seðla til að halda uppi viðskiptum innanlands. Og koma upp jafnvægiskerfi milli útflutnings og innflutnings á vöru og þjónustu. Þannig að við eyðum í hverjum mánuði ekki eins miklu og við öflum. Þá má okkur vera sama um, hvert sé krónugengið. Leyfum krónunni bara að gossa eins og hún vill. Einhvern tíma löngu síðar getum við svo reynt að losa okkur við hana. Þegjandi og hljóðalaust.
Grunsamlegt lán norrænt

Samkvæmt vefútgáfu Dagens Industri leiða Svíar samtvinnað norrænt lán til Íslands í tengslum við lán Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Grunsamlegt er, að ekki bara Norðurlönd standa að láninu. Samkvæmt blaðinu eru þar líka Bretland og Holland. Hvað eru þau lönd að gera í þessum norræna hópi? Aðferð að tjaldabaki til að kúga Ísland til að fallast á brezkar og hollenzkar kröfur vegna IceSave? Þetta eru ríkin tvö, sem hafa stöðvað afgreiðslu láns Alþjóða gjaldeyrissjóðsins. Allt þetta dæmi kringum sjóðinn ætti að hringja aðvörunarbjöllum.
Eiginhagsmunir Matthíasar

Engin sátt er í samfélaginu um að gera betur við eigendur peningabréfa í bönkunum en aðra. Fræðimenn benda á, að bréfin séu ofmetin, bankarnir greiði með þeim. Aðrir fræðimenn benda á, að eigendur eldri forma á sparnaði geti kært mismunun. Heildarupphæðin nemur 300 milljörðum, stjarnfræðilegri tölu. Matthías Ásgeirsson, ágætur bloggari, átti fé í peningabréfasjóði. Verður jafnan reiður, þegar skrifað er um ljúfa afgreiðslu málsins. Við hjónin áttum líka svona bréf í Kaupþingi og fengum 85% til baka. Samt finnst mér fúlt, ef slík bréf fara fram fyrir önnur. Ég tala ekki fyrir eiginhagsmuni.
Okurverð á peningabréfum

Endurskoðun KPMG er á kafi í fjármálafyrirtækjum, sem hafa sett þjóðina á hausinn. Samt var fyrirtækið látið meta verðgildi peningabréfa. Samtals upp á 300 milljarða, sem er fáránlega há tala. Enginn fagmaður telur, að hægt sé að selja bréfin á slíku verði eða nálægt slíku verði. Upphæðin er hreinlega meðgjöf skattgreiðenda til hinna gráðugu, sem leituðu hæstu vaxta og mestrar áhættu. Þar á ofan er komin forsenda fyrir að borga ofurverð fyrir slík bréf annars staðar í kerfinu. Í þetta fer þvílíkt gríðarmgn af peningum, að ekki verður afgangs fé til að koma atvinnulífi og fjölskyldum aftur í gang.
Kvígildi flokka í bankaráð

Ríkisstjórnin hefur ekkert lært og engu gleymt. Ætlar að hafa ný bankaráð eins og hin gömlu. Gagnrýnendur gamla bankakerfisins eru ekki kallaðir til starfa. Ekki heldur fagmenn, sem eru utan stjórnmálaflokka eins og fagmenn eru yfirleitt. Bankaráðin verða í þess stað pólitísk. Sjálfstæðið fær tvö kvígildi í hvert bankaráð, hinir flokkarnir eitt. Þetta er öflugasta staðfesting þess að ekkert hefur í rauninni gerzt. Brennuvargarnir skipa allar eftirlitsstöður kerfisins. Þeir rannsaka sjálfa sig og vini sína, aðra brennuvarga. Spilling er ríkisstjórninni svo eðlislæg, að hún sér hana ekki.