arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Staðhættir í reyfurum

Á nokkurn veginn komplett safn bóka ýmissa reyfarahöfunda, sem eldast vel. Les þá í útgáfuröð bóka með opið borgarkort í tölvunni til hliðar. Byrja á Simenon, bækur hans eru 137, margar með óborganlegri lýsingu götu, hverfis, þorps. Endist fram í maí. Borgarkort til hliðar hentar fleiri höfundum. Þar á meðal eru 15 bækur Barbara Nadel um Istanbul og 22 bækur Donna Leon um Feneyjar, 22 bækur Ian Rankin um Edinborg, jafnvel 17 bækur Andrea Camilleri um Sikiley. Flestir þessara höfunda lýsa húsum, götum og hverfum eins og þetta er núna. Tengsl við veruleika skiptir mig máli, er ég les skáldsögur.
Smávaxið er bezt

Þumalputtaregla segir mér, að grænmeti sé bragðmeira því smávaxnara sem það er. Litlar gulrætur eru betri en stórar og litlar rófur betri en stórar. Stórvaxið grænmeti og raunar ávextir líka eru afleiðing ýkjuræktunar. Lítil epli eru betri en stór, litlir tómatar betri en stórir. Þetta er handhæg aðferð við val, þegar tími er naumur. Hingað er oftast flutt ódýr ferskvara, sem er stór í sniðum. Hún stenzt ekki samjöfnuð við innlenda og smávaxna ferskvöru frá garðyrkjunni. Þegar við skoðum bæjarmarkaði og þorpsmarkaði í Evrópusambandinu, kynnumst við hins vegar mun betri ferskvöru en hér fæst.
Beðið um bófa og bjána

Auglýsingin eftir útvarpsstjóra ber þess ekki merki, að óskað sé menntamanns og fjölmiðlamanns. Fyrrum var talið, að útvarpsstjóri þyrfti að vera slíkur. Sem gæti um áramót talað við okkur af siðrænni og vitlegri reisn. Allt slíkt er úr tízku. Með þvaðri mannauðsstjóra er auglýst eftir víxlara af því tagi, sem hefur tröllriðið þjóðfélaginu frá aldamótum. Auglýst eftir siðblindum og menningarsnauðum bófa og bjána, svo töluð sé íslenzka. Nóg er af borubröttum útrásarvíkingum og efnum í slíka. Raunar er verið að auglýsa eftir manni, er tryggi, að ekki sé fylgt forskriftinni um markmið og tilgang ríkisútvarps.
Jólin eru aftur forn

Jól nútímans líkjast fornum jólum meira en kristnum. Þú kaupir gjafir, étur, étur og étur aftur. Um þetta snúast jólin, um mat og gjafir. Það eina, sem vantar að nokkru úr heiðnum jólum, er kynlíf, sem haft var í heiðri. Í kvæði um Harald lúfu segir, að hann vildi „heyja Freys leik“ um jól. Freyr var guð ásta og frjósemi. Á þeim tíma var mönnum skylt að lögum að eiga bjór handa gestum og gangandi. Í upphafi Íslandsbyggðar voru jól semsagt lík því sem þau eru nú, hátíð svalls. Kirkjan felldi jólin að sinni þörf, tókst það um aldir. Með innreið Mammons féllu jólin aftur í fornan farveg. Gleðileg jól.
Leiðar spennubækur

Löngu búinn að fá leið á hver-gerði-það bókum, einkum um læstu herbergin. Fæ gæsahúð af Agatha Christie og eftirmönnum hennar. Dorothy SAYERS hefur enzt skást þeirra. Sama er að segja um hefðbundnar spennubækur, Helen MACINNES er elzt og skást, nýjastur og verstur Dan Brown. Sálarflækjur SIMENON bera af. Götumyndir og þorpsmyndir hans er góðar, einnig Donna LEON um Feneyjar og Barbara NADEL um Istanbul, líka Philips KERR um Berlín, Martin Cruz SMITH um Moskvu og jafnvel Andrea CAMILLERI um Sikiley. Spenna er góð í hófi, en meira gaman er að upplagi fólks og uppeldi, umhverfi og pólitískri sýn þess.
Hanna Birna tapaði

Hanna Birna ráðherra hefur ekki burði til að standa við samning sinn við Reykjavík um flugvöllinn. Framlengja átti völlinn frá 2016 til 2022 gegn afhendingu lands undir íbúðir nálægt Skerjafirði. Eins konar friðarsamningur til bráðabirgða. Vigdís Hauksdóttir sprengdi ákvörðun Hönnu Birnu í loft upp með því að kippa lóðasölunni úr fjárlagafrumvarpinu. Þá spáði ég, að aðilar mundu leggjast í illindi í stað sátta. Það kom svo í ljós. Ríkið selur ekki lóðirnar og borgin framlengir ekki rekstrarleyfið. Jón Gunnarsson og Vigdís hóta að beita höfuðborgina löglausu gerræði. Hanna Birna gafst upp. Bjarna Ben sárnar líklega ekki.
Gylfi kennir öðrum um

Gylfi Arnbjörnsson segir ríkisstjórnina ögra launþegum með óbeit á auknum kaupmætti hinna fátækustu. Ég hélt samt, að Gylfi hefði sjálfur undirritað samninga við greifana, ekki ríkisstjórnin. Skil ekki, hvað hann er að væla og kenna öðrum um, þegar hann kann ekki að semja. Gylfi er uppþvottatuska. Ég skil ekki, hvað verkalýðshreyfingin er að gera með svona umboðsmann. Er ég sé svo í sjónvarpinu þessa feitu verkalýðsrekendur kringum hann, skil ég ástandið. Greifarnir eiga feitu kallana með húð og hári. Fólkið á gólfinu er svo of latt, meðvirkt og heimskt til að varpa þessum blóðsugum á dyr.
Hálfgert eitur hangikjöt

Hangikjöt er hálfgert eitur fyrir marga af ýmsum ástæðum. Sumt fólk hefur kannski ofnæmi eða óþol. Sumpart getur vandinn stafað af viðbótarefnum, svo sem salti og saltpétri, geymslu- og litarefnum. Eða af einhverju öðru, hvað veit ég. Neytendur fá ekkert að vita um slíkt. Ekkert standur á umbúðunum, sem að gagni getur komið. Matvælastofnun sér um, að merkingar séu lélegar og eftirlit ekkert. Pólitísk fífl vilja það ekki heldur, tala niður eftirlit af öllu tagi. Kalla það eftirlitsiðnað. Eftirlitsstofnanir eru fjársveltar til að magna þekkingarskort fólks. Er ekki hægt að stemma stigu við því rugli?
Snappað á örlagaferð

Fólk flýtur undan þrýstingi að örlögum sínum og snappar. Þarna er trekantur í götusundi í París, lokaður heimur. Einn snappar, drepur sjálfan sig, annan hvorn hinna eða báða, möguleikarnir eru tólf. Sagan snýst um sálarhrun. Svo er athafnamaður, sem fær heilablóðfall og vaknar lamaður á spítala. Hefur aldrei tekið sér frí, fer að líða vel í einrúmi hugsana, neitar að láta sér batna. Sagan snýst um viljahrun. Fyrir framan mig eru 109 af 137 þekktum bókum sálkönnuðarins Simenon, engin eins. Sá reyfarasmiður eldist bezt allra við ítrekuð kynni. Vetri mínum er borgið, enginn dauður tími fyrr en í maí.
Höfuðborg veitingahúsa

Í París er haugur veitingahúsa, sem eru betri en nokkurt á Íslandi. Verðið er því miður rosalegt, 30.000-50.000 krónur á mann á þriggja stjörnu stað. Skynsamlegt er að heimsækja slík í hádeginu, sum hafa ódýrari hádegisseðil. Á glæsilegum Grand Véfour er þá til dæmis þriggja rétta tilboð á 16.000 krónur, á Taillevent á 15.000 krónur og á Tour dArgent á 13.000 krónur. Allt staðir í hjarta Parísar. Jafngóðan mat má fá á ýmsum litlum bistros í hjarta borgarinnar, til dæmis 2.700 krónur þríréttað á Ptit Trouquet. Fjöldi slíkra er í Michelin, merktir með Michelin-broskarl í stað stjarna.
Gylfi lagðist á bakið

Kjarasamningar Alþýðusambandsins stöðva ekki aukna stéttaskiptingu, minnka ekki bil ríkra og fátækra. Ríkisstjórnin smurði fegrunarkremi í stórtækar aðgerðir í þágu hinna ríkustu og Gylfi Arnbjörnsson velti sér strax á bakið. Kvótagreifar halda stóra afslættinum af auðlindarentu og auðgreifar losna við auðlegðarskattinn. Fátæklingar fá skiptimynt í staðinn. Á Akranesi segir Vilhjálmur Birgisson, að blóm og kransar séu afbeðnir. Eftir stórkarlalegt fjárlagafrumvarp hefur ríkisstjórnin gefið eftir nokkra millimetra og mátað Alþýðusambandið. Gamla trikkið virkar vel, allur vindur er úr launaþrælunum.
Stærsta túristaborgin

Matarborgin París er stærsta ferðamannaborg heims. Miðbærinn er rosalegur, 7 kílómetra frá Bastillunni í austri að Sigurboganum í vestri og 7 km frá Montmartre í norðri að Mantparnasse í suðri. Þurfirðu viku til að skoða New York eða London, ertu þrjár vikur að skoða þétta miðborg Parísar. Þá er ég bara að tala um hverfi I til VII og syðri hluta hverfis VIII. Til að spara tíma og lúin bein, þarftu að búa nálægt miðju, svo sem nærri Louvre. Bendi helzt á 20.000 króna Lombarde, Paris Chambres og Delareynie. Líka vel sett en lakari eru 24.000 króna Du Quai Voltaire og 28.000 króna Place du Louvre.
Bjarni stendur upp úr

Eini ráðherrann, sem hefur vaxið á fyrsta hálfa ári ríkisstjórnarinnar, er Bjarni Benediktsson fjármála. Hefur eftir megni tekizt að setja bremsur á firringu forsætis. Hefur komið skuldbreytingum niður í stærð, er síður setur ríkissjóð á hliðina. Hefur tekizt að gera jafnvægi í rekstri ríkisins að auðskiljanlegu og nauðsynlegu markmiði. Hefur líka gert ýmislegt til að koma til móts við stéttarfélög og stjórnarandstöðu. Féll frá sumu af niðurskurði velferðar og færði skattafríðindi frá millitekjufólki til lágtekjufólks. Því miður er lítið um auðugan garð að gresja í öðru ráðherraliði stjórnarinnar.
Samningurinn ógiltur

Hefðbundið er, að forstjórar undirriti samninga með fyrirvara um samþykki stjórnar. Hanna Birna gerði það ekki, en er samt háð vilja alþingis. Samdi við Reykjavík um frestun á flutningi flugvallar og um sölu á landinu undir byggð. Að undirlagi Vigdísar Hauksdóttur neitaði alþingi að samþykkja þennan gerning. Er því ógildur. Ríkið neitar að selja borginni landið. Reykjavík fer því líklega sínu fram, flýtir brottvísun flugvallarins samkvæmt fyrra plani. Hver hangir á sínu roði, því að Vigdís er töffari með aðkenningu af fasisma. Reynslan segir mér, að töffararnir ráði, en alls ekki Hanna Birna.
Fasisminn í Framsókn

Vigdís Hauksdóttir er dæmi um, að einkenni fasisma grassera í Framsókn. Vill setja ökklajárn á hælisleitendur. Ótti við útlendinga og útlönd, hrægamma sem sitja á svikráðum, og hatur á þessu er einkenni fasisma. Ótti og hatur á listamönnum, rithöfundum, Ríkisútvarpinu, menningarvitum og elítu. Vigdís og Þorsteinn Sæm. vilja reka mann og annan, efla þöggun kontórista. Slík eitruð einkenni fasisma eru sterkust í Framsókn. Spilaði á þau í kosningunum í vor og fékk stuðning. Sigmundur Davíð slær ekki á putta Vigdísar, Þorsteins og Frosta, því hann lætur sér þau vel líka. Veit, að kjósendur elska töffara.
Fimm fallistar

Flestir ráðherrar hafa staðið sig illa. Um utanríkis segir Björn Bjarnason: „Er ástæða til að velta fyrir sér, hvort meðferð mikilvægra utanríkismála sé ekki lengur á færi íslenskra stjórnmálamanna“. Gunnar Bragi sprakk á fyrsta limmi. Það gerði Kristján Þór einnig. Ýtti Landspítalanum fram af brúninni og bjó til aðalvanda stjórnvalda. Ráðherrar eiga þó að vera sjálfbærir. Það er Eygló ekki heldur. Spilar þingmann, sem segist vilja hitt og þetta, gerir sem ráðherra ekkert. Súpan lendir á hinum, svo sem jólauppbótin. Ónefnd og ónefnanleg eru stóriðjusjúk Sigurður Ingi og Ragnheiður Elín. Fimm fallistar.
Fjölmiðlar eru samábyrgir

Fjölmiðlungar eiga að hafa áttað sig á, að forsætisráðherra lýgur úr í eitt. Þeir þurfa að vinna heimavinnuna sína í hvert sinn, sem hann opnar munninn. Annars verða þeir bara meðsekir um að dreifa lygum um þjóðfélagið. Reynslan sýnir, að því stærri sem mál eru, þeim mun meira lýgur Sigmundur Davíð. Í hvert sinn sem hann tjáir sig, þurfa fréttamenn að fletta gögnum málsins og finna raunveruleika að baki sýndarveruleikans, sem SDG lifir í. Ekki fyrr í sögu fullveldisins höfum við búið við forsætis, sem gerir engan greinarmun á réttu og röngu. Bullar bara það, sem honum dettur fyrst í hug hverju sinni.
Hinn mikli Munchausen

Dæmi um sýndarveruleika Sigmundar Davíðs: Við höfum útvegað þúsund milljarða lán í Noregi. Kanadamenn samþykktu að við fengjum að taka upp Kanadadollar. Forsendubrestur verður leiðréttur um 300 milljarða. Afskrifaðar verða 20% af skuldum heimilanna. Heimamenn leggja áhættufé í Vaðlaheiðargöng. Tillögur okkar um skuldaleiðréttingu voru álagsprófaðar. Ég set heimsmet í róttækni í þágu heimila. Atvinnuleysistryggingasjóður er tómur og í skuld. Aldrei stóð til að lækka barnabætur. Evrópusambandið sleit viðræðum við Ísland. Ég bý á eyðibýli í Jökulsárhlíð. Ég varð næstum doktor. -Hverjir leiddu til hásætis firrtasta erkilygarann?
Lýgur út í eitt

Aldrei í sögu ríkisins hefur forsætis logið eins þindarlaust og Sigmundur Davíð Gunnlaugsson. Nýjasta lygi hans er, að Atvinnuleysistryggingasjóður sé tómur og geti ekki greitt desemberuppbót. Raunar sé sjóðurinn í töluverðum mínus. Rétt er, að sjóðurinn hefur handbæra rúma sex milljarða króna. Hann getur bæði greitt hina umdeildu desemberuppbót og haldið áfram að greiða venjulegar atvinnuleysisbætur hér eftir sem hingað til. Um svipað leyti laug Sigmundur, að Evrópusambandið hafi sagt upp aðildarsamningum við Ísland. Vikulega slengir furðulegur forsætis á borð hverri lyginni á fætur annarri.
Slagorðin um krónuna

Orða má sannleikann misjafnt og ná aðeins hluta hans í hverju tilviki. Segja má, að krónan hafi bjargað þjóðarbúinu frá hruni. Einnig segja, að hruninu hafi verið velt yfir á almenning með gengishruni krónunnar. Hún er í senn hluti af vanda og hluti af lausn. Á Írlandi var ekki hægt að velta kreppunni yfir á almenning, því evran lætur ekki rokka sér. Leiðir Íslendinga og Íra frá hruninu voru misjafnar, en leiddu báðar til nýs misvægis. Við sitjum uppi með misþróun launa og skulda, sem kallað er forsendubrestur. Írar sitja uppi með önnur vandamál. Einföld slagorð um krónuna leysa engan ágreining.
Viljum óbreytta klukku

Á Vísi í morgun stóð í fyrirsögn: Íslendingar vilja seinka klukkunni. Neðar í fréttinni var sú nánari skýring, að hundruð Íslendinga vildu seinka henni. Á heimasíðu samtakanna fannst loks rétt tala, þá 1214 undirskriftir. Þýðir ekki, að Íslendingar vilji seinka klukkunni. Aðeins, að ótrúlega fáir hafi þessa skoðun miðað við niðurstöður annarra bænarskjala á vefnum. Vísir hefur því snúið málinu á haus. Niðurstaðan er, að sárafáir vilji seinka klukkunni. Bezt er þó að segja 1214 manns vilja seinka klukkunni og fela lesandanum að draga ályktanir. Nákvæmni í faginu fer hrakandi með innreið fréttabarnanna.
Greifadýrkun innleidd

Fjárlög ársins 2014 eru Alþingi til skammar. Stjórnarandstaðan hefur fengið nokkrum brauðmolum framgengt. Einkum desemberuppbót atvinnulausra og afnámi legugjalda, svonefndra komugjalda, á spítölum. Stóru vitleysurnar halda sér. Auðlindarenta kvótagreifa var skorin niður, auðlegðarskattur afskaffaður og gistináttavaskur lækkaður. Fríðindin í þágu auðgreifa hafa dómínó-áhrif á fjárlögin og valda þar verulegum skaða á velferð almennings. Stóra línan er sú, að bilið breikkar milli ríkra og fátækra. Það er stefnubreytingin frá valdatíma fyrri ríkisstjórnar. Greifadýrkun tekur við af velferð almennings.
Lof sé kaupsýslunni

Þótt kaupsýslumenn séu skammaðir, jafnvel taldir siðblindir, hafa þeir einn kost. Þeim er að þakka, að hvarvetna eru frábærir veitingastaðir. Bisness-lönsar hafa ætíð leitt þróun matargerðarlistar. Kaupsýslumenn hjá Michelin leiddu inn frægustu leiðsögubók veitinga. Við sjáum líka af TripAdvisor, að meira er að marka einkunnir í stórborgum viðskipta en í stórborgum túrisma. Einkunnir kaupsýslumanna eru marktækari en þær, sem reynslulitlir ferðamenn gefa. Bjáninn segir í stundarhrifningu „bezti matstaður borgarinnar“. Samt hefur hann bara komið á þrjú af hinum 10608 veitingahúsum í Istanbul.
Veður í peningum

Hreiðar Már Sigurðsson gengur enn laus og hefur meira fé í handraðanum en gildir bankastjórar höfðu áður fyrr. Þar á ofan fær hann sérstakan afslátt í Seðlabankanum fyrir að flytja 500 milljónir af fénu til Íslands. Sértæk aðgerð bankans til að ná inn peningum frá Tortola og öðrum aflandseyjum. Í verðbréfaskráningu kemur fram, að Hreiðar Már leggur fé í eignarhaldsfélagið Gistiver, þar sem hann er prókúruhafi. Svo virðist því sem hann hafi fullar hendur fjár, þótt hann hafi keyrt Kaupþing í slitameðferð. Hefur því verið að gera ýmislegt annað í bankanum en gæta að velgengni og velferð bankans.
Fjölmenni og Þungir

Sá í frétt, að fjölmenni hafi verið á útifundi um Ríkisútvarpið. Nánar sagt 100 manns. Eftir ýmsu fer, hvort hundrað er fjölmenni. Frumstig lýsingarorða er hættulegt. Miðstig og efsta stig eru auðveldari. Hægt er að segja einn fund hafa verið fjölmennari en annan eða fjölmennastan af tilteknum flokki funda. Í stað frumstigs er oftast betra að nota tölur, sem festa mengið, til dæmis „um hundrað manns“. En blaðamaður getur vitnað í málsaðila, sem segir þetta vera „fjölmenni“. Nýlega voru nánast allir fjölmiðlar sammála um, að dómar hafi verið þungir. Þetta var leiðandi. Hvernig þungir, miðað við hvað?
Reyfarar og borgarkort

Leiðist svört norræna. Fráskildir og feitir, miðaldra, illa þvegnir og illa klæddir könnuðir með athyglisbrest gagnvart eigin unglingavanda. Skástir eru þar Rebus í Edinborg og Renko í Moskvu, enda ekki norrænir. Þeir suðrænu eru betri, oft á Ítalíu. Hér er Feneyingurinn Brunetti. Getur ekki leitt hugann frá því, hvað hann muni fá í hádegismat. Sikileyski Montalbano slakar á með því að troða sig út af pasta. Heilsteyptir menn, sem sigla ósnertanlegir um úthaf spillingar. Líka Tyrkinn Ikmen, sem fetar um skuggasund og skúmaskot Istanbul. Góða reyfara þarf ég að lesa með borgarkort til hliðar í tölvunni.
Dautt álver í gjörgæzlu

HS Orka og Orkuveitan geta ekki útvegað rafmagnið og Norðurál borgar ekki umsamið startfé. Rífast um, hvorum sé um að kenna, að álverið strandaði í Helguvík. Norðurál vill, að Landsvirkjun komi til skjalanna, þótt orkan eigi að vera á tombóluverði. Eftir Kárahnjúka hefur Landsvirkjun ekki ráð á meira rugli af því tagi. En þráhyggja Ragnheiðar Elínar Árnadóttur er illkynjuð, af ætt Stokkhólms-heilkennis. Vill álver, hvað sem tautar og raular. Þótt rafmagnið yrði að vera frítt. Leitar leiða til að lauma álveri inn í smáum skömmtum. Byrjar á línulögn Landsnet að Helguvík. Dauða álverið í gjörgæzlu.
Hugdjarfir stríðsmenn

Nokkrir pólitíkusanna, sem fóru af límingunum út af glerperlum og eldvatni Evrópu, hafa snúið við blaðinu. Dissuðu IPA-styrki Evrópusambandsins, en heimta núna sínar mútur og brennivín. Lengst ganga Gunnar Bragi Sveinsson og Birgir Ármannsson. Sá fyrri sleit aðildarferlinu og afnam samninganefndina í Bruxelles. Sá síðari er minnugur lagatækninnar úr Háskólanum. Þar var lögð sú áherzla á tæknikróka og orðhengla, sem Brennu-Njáll og félagar elskuðu. Halldór teiknari lýsir honum í Fréttablaðinu: „Hugdjörfu stíðsmenn Íslands, vopnbúist á ný. Hið illa heimsveldi neitar að borga okkur IPA múturnar“.
Níu beztu í 101

Stundum er ég beðinn um meðmæli með matarhúsum í Reykjavík. Sendi þá lista yfir þau níu beztu í hverfi 101. Betri en veitingahúsin alls annars staðar á landinu. Læt fylgja með tillögu um, að fólk borði aðalmat í hádeginu, þegar verðið er hagstætt. Húsin níu eru þessi: SJÁVARGRILLIÐ við Skólavörðustíg 14, FRIÐRIK V við Laugaveg 60, FISKFÉLAGIÐ við Vesturgötu 2a, FISKMARKAÐURINN við Aðalstræti 12, HOLTIÐ við Bergstaðastræti 37, KOPAR við Geirsgötu 3, HÖFNIN við Geirsgötu 7c, AUSTURINDÍAFÉLAGIÐ við Hverfisgötu 56 og RUB23 við Aðalstræti 2. Byggist á eigin reynslu, líkist reynslu túrista á TripAdvisor. Sjá blogg mitt um

veitingar.
Eignir vaxa ört

Eignir þjóðarbúsins hafa vaxið ört undanfarin ár eftir svartnætti hrunsins 2008. Þegar búið er að draga frá skuldir banka í skilameðferð, skuldum við 254 milljarða umfram erlendar eignir. Staðan hefur batnað um 175 milljarða á þriðja ársfjórðungi. Með sama framhaldi verðum við komin í plús með vorinu. Skuldir gjaldþrota banka hverfa, þegar þeir verða gerðir upp, svo ekki þarf að taka þær inn í myndina. Við erum því smám saman að færast nær eðlilegum rekstri þjóðfélagsins. Sitjum þó uppi með verðlausa mynt, sem mun áfram þvælast fyrir viðskiptum. Næsta skref er að losna við krónuna, gervimyntina.
Michelin er eftirbátur

Michelin hefur áratugum saman verið biblía matargerðarlistar. Íhaldssamar leiðsögubækur, sem hafa hangið í löngu úreltum reglum um tiltekinn lúxus, svo sem hvíta dúka og eins fermetra servéttur. Michelin leiðir ekki þróun, heldur kemur í humátt á eftir. Síðustu fjóra áratugi hefa Gault-Millau leitt þróunina. Leiðsögubækur fyrir Frakkland, Þýzkaland, Ítalíu, Alpalöndin og Benelux. Gault-Millau leiddu inn nýfranska stílinn fyrir 38 árum. Svo komu þeir inn með bandarísk áhrif fyrir tveimur áratugum. Fundu El Bulli 1996. Michelin fylgdi, sló loks í drógina 2010 og leiddi inn japansk-franska matreiðslu.
Borgum fyrir bófana

Pólitískir bófar reyndu að blekkja okkur á hátíðlegum sunnudagsfundi. Lugu, að svonefndar aðgerðir í þágu heimilanna væru ekki á kostnað skattgreiðenda. Annað kom í ljós. Skattaafsláttur af úttekt úr séreignasjóðum er á kostnað ríkissjóðs. Einnig gagnast afslátturinn fyrst og fremst þeim, sem eru svo ríkir, að þeir hafa getað lagt fyrir. Þeir eru það, sem yfirbófarnir kalla heimilin í landinu. Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn upplýsir, að ríkið þurfi að leggja 40 milljarða í Íbúðalánasjóð vegna þessa. Þá er eftir að ræða útsvar. Skattgreiðendur borga alls 115 milljarða fyrir það, sem sagt var vera frítt.
Tomma eftir tommu

Lagatæknar og lygatæknar útrásarbófa berjast tommu eftir tommu í vörninni. Reyna öll trikkin í bókinni. Mikið er lagt í að tefja málin. Markmiðið er, að dómar falli, þegar fólk er orðið þreytt á að hugsa um hrunið. Lengst gengu tveir, sem sögðu af sér á örlagastundu til að tefja um hálft ár. Fengu makleg málagjöld og missa vonandi réttindin. Í fjölmiðlum æpa fyrirsagnir um, að dómar séu þungir. Markmiðið er, að samfélagið sætti sig við lækkun í Hæstarétti. Tóninn í Al Thani málinu gáfu Vísir og Eyjan, aðrir fylgdu. Smám saman síast aumingjagæzkan inn. Í USA fá svona bófar 23 ár eða ævilangt.
Gott matarverð í London

Leiðsögubækur Michelin eru mest gefnar fyrir flottan og dýran mat. Samt eru þær þó farnar að gefa prik fyrir hagstætt verð. Michelin-broskarlinn er fín viðbót við þær ágætu bækur. Í London eru um tuttugu matstaðir með úrvalsmat á lágu verði. Flestir eru í úthverfunum, en nokkrir eru niðri í bæ, í Soho og Covent Garden. Það eru OPERA TAVERN við 23 Catherine Street, GREAT QUEEN STREET, nr.32 við samnefnda götu, POLPO COVENT GARDEN við 6 Maiden Lane, TERROIRS við 5 William IV Street, GREEN MAN & FRENCH HORN við 54 St Martins Lane og KOYA við 49 Frith Street. Hádegismatur yfirleitt á 3000-4000 krónur.
Aldrei aftur þjóðarhrun

Evrópusambandið hefur ákveðið, að bankahrun lendi ekki á skattgreiðendum. Bankar verða sjálfir að leggja fé til hliðar til að mæta áfalli. Því meiri áhættu sem þeir taka, þeim mun meira verða þeir að eiga í sjóði. Ef svona regla hefði verið í gildi fyrir hrun, hefði Ísland ekki lent í þjóðarhruni. Þá hefði bankahrunið bara verið bankahrun. En ríkisstjórn Geirs H. Haarde gerði þau arfamistök að ábyrgjast innlendar innistæður. Ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur hélt áfram þessari röngu stefnu. Þær byrðar munu afkomendur okkar bera næstu áratugi. Samfélagið verður að líta á banka sem bófaflokka.
Ólíkt hafast þeir að

Bjarni Benediktsson er gætnari en Sigmundur Davíð. Setti á nokkrum dögum í tvígang ofan í við forsætisráðherra, sem eys staðlausum stöfum á báða bóga. Sigmundur neitaði að vita um skriflega tillögu stjórnarinnar um niðurskurð barnabóta. Bjarni Benediktsson lýsti þá í smáatriðum, hvernig plaggið varð til og hvernig það gekk frá ríkisstjórn til Alþingis. Næst fór forsætis að rífa kjaft við helvítis útlenda Alþjóða gjaldeyrissjóðinn. Bjarni greip inn í málið á því stigi og sagðist vilja hlusta á álit sjóðsins í fullri alvöru. Bjarni er smám saman að axla hlutverk gæzlumanns með Kafteini ofurbrók.
Kvenmaður með zetu

Fréttablaðið sveiflar sér snögglega í dag yfir á jaðar þjóðrembunnar. Ólafur Stephensen skorar á forsætis að láta helvítis útlendingana, sem plaga okkur, heyra það. Hann hefur einkum tvennt út á Alþjóða gjaldeyrissjóðinn að setja. Í fyrsta lagi er það „kvenmaður“, sem flytur okkur athugasemdir sjóðsins. Í öðru lagi hefur kvenmaðurinn nafn, “sem byrjar á zetu“. Þið vitið, að hvort tveggja er afar óþjóðlegt, kvenmenn og zeta. Ritstjórinn vill ekki hlusta á sjóðinn, hafi aldrei „ráðið Íslendingum heilt“ og ekkert gert „til að hjálpa okkur“. Ómar sem englasöngur í eyrum þjóðrembinga. Verði ykkur að góðu.

(Við nánari skoðun er Ólafur líklega að gera grín að þjóðrembu forsætisráðherra. Afsakið framhleypni mína)
Slitameðferð er óþörf

Á erfitt með að skilja, hvers vegna gjaldþrota bankar eigi endilega að fara í svonefnda slitameðferð. Enn síður, að ríkið skuli koma nálægt slíku. Fikt leiðir bara til ábyrgðar og kostnaðar. Miklu betra er að láta kyrrt liggja og leyfa hræjunum að fara í gjaldþrot. Slitastjórnir undir hæl „hrægamma“ missa þá tök á dæminu. Við tekur skiptastjóri, sem gerir dæmið upp, leggur gjaldeyri inn í Seðlabankann samkvæmt lögum og fær krónur í staðinn. Þeim krónum er svo skilvíslega komið til kröfuhafa. Þeir finna síðan leiðir til að skipta krónum í alvörufé. Allt svo augljóst og einfalt og þægilegt.