arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Vælandi ráðleysingjar

Geir Haarde og Davíð Oddsson eru hvor sem annar. Davíð vælir yfir aðför útlendra braskara að krónunni. Geir vælir yfir umtali í fjölmiðlum. Á fundi Samtaka atvinnumlífsins í gær sagði hann: “Mikil opinber umræða getur verið óheppileg, skapað óraunhæfar væntingar og þar með haft neikvæð áhrif.” Þetta eru óhæfir menn með engar lausnir, ekki einu sinni tillögur um ferli. Geir er þar á ofan svo firrtur, að hann fer í einkaþotum um heiminn meðan þjóðin reytir hár sitt. Geir flýgur, krónan fellur, vextir bólgna, benzín hoppar, matur klifrar. Hvorki Geir né Davíð gera neitt, er getur róað fólk.
Upploginn rasismi okkar

Félagslegur rétttrúnaður vill stýra sannleikanum. Einkum vill hann stjórna því, sem sagt er og skrifað í fjölmiðlum. Tilgangurinn er, að öll dýrin í skóginum eigi að vera vinir. Sá tilgangur helgar meðalið, sem felst í að ljúga að fólki. Beztu dæmin um það er lygin um íslenzkan rasisma og þögnin um fjórfalt fleiri glæpi útlendinga en innfæddra. Það kann ekki góðri lukku að stýra að byggja hugmyndafræði sína á lygum og blekkingum. Þær eru ekki rétta leiðin til að afla friðar í umræðunni um fjölmenningu og stöðu útlendinga. Ekki er heldur vænlegt til árangurs að uppnefna menn rasista.
Rétttrúnaður jafngildir lygi

Fjölmiðlar taka þátt í félagslegum rétttrúnaði. Sumir þeirra ganga langt í að þyrla upp ryki til að dylja sannleikann. Þannig hafa aðeins 24 stundir sagt frá þeirri niðurstöðu rannsóknar, að útlendingar fremji fjórum sinnum fleiri afbrot á mann en innfæddir. Morgunblaðið segir í dag frá ráðstefnu félagslegs rétttrúnaðar um stöðu innflytjenda. Segir frá erindi Rannveigar Þórisdóttur, en sleppir niðurstöðu hennar: Að útlendingar fremja fjórum sinnum fleiri glæpi en innfæddir. Þessi fölsun Elvu Bjarkar Sverrisdóttur blaðamanns stafar af, að niðurstaðan þóknast ekki félagslegum rétttrúnaði.
Hornsteinn strútanna er sandur

Útlendingar frömdu 17% afbrota á höfuðborgarsvæðinu árið 2007, þótt þeir séu aðeins 4% af íbúum svæðisins. Þetta kom í ljós í rannsókn Rannveigar Þórisdóttir félagsfræðings. Þeir fremja fjórum sinnum fleiri afbrot á mann en innfæddir gera. Þetta er þveröfugt við það, sem fjölmenningarstefnan fullyrðir. Aðstandendur hennar hafa ranglega sakað fjölmiðla um að segja meira frá afbrotum útlendinga en innfæddra. Það hefur líka verið afsannað með rannsókn Magnúsar Heimissonar fjölmiðlagreinis. Hornsteinar félagslegs rétttrúnaður hafa reynzt vera sandur einn. Sem menn hafa stungið höfðinu í.
Netþjónabú eða álver

Samið hefur verið um netþjónabú Greenstone í Þorlákshöfn. Áður var búið að semja um netþjónabú Verne á Keflavíkurvelli. Eru smákallar í samanburði við Google og Microsoft, sem þurfa netþjónabú um heim allan. Semja má við miklu fleiri aðila. Netþjónabú þurfa mun minna rafmagn en álver. Veita miklu fleiri manns vinnu en álverin gera. Starfsmennirnir eru á mun hærra kaupi. Gott er að nota orkuna í svona viðskipti, sem eru hvanngræn í samanburði við álið. Ganga ekki eins hart að náttúrunni. Fyrirhugað álver í Helguvík mun hins vegar þurrka upp jarðhitalindir Reykjanesskaga á aðeins 40 árum.
Mogginn svíkur frelsið

Vesæll Mogginn hefur lokað bloggi Skúla Skúlasonar á blog.is. Vegna hótana ónafngreindra manna um málsókn. Skúli hafði ekki gert neitt annað en að skrifa sannleikann um íslam. Frumstæða karlrembutrú, sem fær iðulega útrás í ofbeldi. Konur og börn eru þar lægra sett en karlar. Kominn er tími til að kveða fastar að orði um vandræðin, sem fjölmargir múslimar valda öðrum. Fjöldi múslima veður fram í frekju og yfirgangi, heimtar afsökunarbeiðnir, meðal annars á Íslandi. En finnst sjálfum allt í lagi, að þeim sé hótað lífláti, sem segja satt um ofbeldishneigð íslams. Þær hótanir segja nóg.
Páll er sannleikurinn

Ég er sannleikurinn, segir Páll Magnússon útvarpsstjóri efnislega um kynbundinn launamun dagskrárstjóra sjónvarps. Hann segir vera “skýrt”, að kynbundinn launamunur finnist ekki hjá Ríkisútvarpinu. Vill samt ekki gefa upplýsingar um launamun dagskrárstjóra. Hann berst raunar gegn því með kjafti og klóm. Kærunefnd upplýsingalaga hefur úrskurðað, að honum beri að veita þessar upplýsingar. En Páll neitar samt. Hann telur menn ekki þurfa að sjá gögnin. Ekki frekar en Tómas þurfti að sjá naglaförin. Nóg sé bara að treysta sér. Þannig er Páll æðri en Kristur, er leyfði Tómasi að þreifa.
Selt og ekki selt í senn

Orkurugl Reykjavíkur hefur undið upp á sig einn snúning enn. Borgarstjóri lofaði í gær, að REI, útrásargeiri Orkuveitunnar, yrði ekki seldur. Sala á REI hafi ekki verið rædd í meirihlutanum. Allir félagar borgarstjórans í meirihlutanum ákváðu samt í gær að selja Reykjavik Energy Investments. Ætla í dag að leggja fram um það tillögu. Sjálfstæðisflokkurinn virðist samkvæmt þessu ekki hafa samráð við félaga sinn í meirihlutanum, Ólaf F. Magnússon borgarstjóra. Á sama tíma ræða þeir við mestu hallærisríki Afríku um aðild REI að heimsfrægu rugli þar á bæ. Meirihlutinn er búin að tapa glórunni.
Íslenzka er hressandi

Ég býst við, að enska verði orðin aðalmál Íslendinga eftir aldarfjórðung. Hún er orðin aðalmál í bönkum og útrás. Hún einfaldar hlutina í vísindum, viðskiptum og tómstundum. Við munum samt berjast við að halda áfram að nota íslenzku. Hún er ekki bara söguleg staðreynd. Einnig er hún hressandi tungumál, sem keyrir hratt á virkum sagnorðum, ef menn kjósa að nota hana þannig. Íslendingasögur eru á hröðu og virku tungumáli, einnig síðari skáldrit Halldórs Laxness. Ekkert er til fyrirstöðu, að íslenzka nýtist vel í framtíðinni sem nútímanum. En þægindin eru knýjandi afsökun fyrir ensku.
Hvar er þín fornaldar frægð?

Ég gef mér, að hermenn Gengis Kan hafi farið 120 kílómetra á sólarhring með sex til reiðar frá Mongólíu til Evrópu. 20 kílómetra á hverjum hesti. Þeir bundu sig niður og sváfu á baki. Meðan hestunum var beitt, þurftu þeir að veiða sér til matar. Þetta voru smáhestar, náskyldir íslenzka hestinum. Hér riðu menn í gamla daga 100 kílómetra á dag, þegar þeim lá á að drepa fólk í öðrum sýslum. Nú er íslenzki hesturinn hins vegar notaður til að hoppa á hringvöllum og skekja sundur innyfli knapa. Cavallo, tímarit hestamanna númer eitt, skopaðist í fyrra að nútíma reiðmennsku á íslenzkum hestum.
Gagnslaus og hættuleg lögga

Löggan sækir ekki glæpona, þótt þeir ógni samlöndum sínum vikum saman. Glæponarnir hringja í hana og boða komu sína. Löggan getur ekki veitt fólki aðstoð. Segir því bara að hringja í 112, ef því sé nauðgað. Löggan getur ekki einu sinni ráðið við vörubílstjóra. Hún er svo sérhæfð. Hún getur bara ráðizt á græningja og Falung Gong. Af því að yfirmenn löggunnar eru ekki venjulegt fólk. Þeir eru hægri sinnaðir róttæklingar. Í Íslandi er löggan ígildi SA Sturmabteilung og sérsveitin ígildi SS Schützstaffel. Fækka þarf í löggunni, leggja niður sérsveitina og einkum þó ríkislögreglustjórann.
Fýluna leggur af Kastljósi

DV upplýsir, að menn geti fengið liðsinni Kastljóss við að setja upp þætti fyrir sig. Til dæmis í tengslum við árshátíðir. Það er gert í framhaldi af daglegri útsendingu. “Við mundum aldrei gera þetta fyrir peninga”, segir Þórhallur Gunnarsson. Ég trúi slíku mátulega. Ef Ríkisútvarpið þjónustar einkaaðila, á það sjálft að fá borgað fyrir það. Það á hvorki að vera bisniss starfsmanna þáttarins né gjöf þeirra til fyrirtækja úti í bæ. Auðvitað er skítafýla að þessu eins og sumu öðru, sem Kastljós tekur sér fyrir hendur. Þar er líka of mikið um auglýsingar á fólki og fyrirtækjum.
Þagnarmúr um borgarmútur

Enginn borgarfulltrúi treysti sér til að segja 24 stundum frá verktökum, sem studdu framboð þeirra. Af því má ráða, að sumir borgarfulltrúar hafi óhreint mjöl í pokahorninu. Borgin hefur margoft sett kíkinn fyrir blinda augað, þegar verktakar og skyldir aðilar fá aukinn byggingarétt. Erlendis er það talið þyngsti þáttur pólitískrar spillingar. Hér á landi er ekki skylt að gefa upp fjárframlög einstaklinga. Þess vegna gefa fyrirtæki fé í nafni einstakra starfsmanna til að fela framlögin. Í þessu eins og svo mörgu öðru eru íslenzk lög frumstæðari en hliðstæð lög í nágrannaríkjunum.
Ingibjörg mútaði Rice

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir gaf Condoleezza Rice verðmætt hálsmenn á fundi utanríkisráðherranna á dögunum. Eftir lýsingu Fréttablaðsins að dæma var silfurmenið úr víravirki og yfir 50.000 króna virði. Samkvæmt bandarískum lögum og flestum evrópskum lögum eru svona gjafir taldar vera mútur og eru bannaðar. Sums staðar er gefið upp hámark, $100 í Bandaríkjunum. Menið er margfalt yfir þeim mörkum. Ingibjörg ferðast nú um siðlausan þriðja heiminn til að afla fylgis við sæti í öryggisráðinu. Það hefur brenglað siðvitund hennar. Og hindrað, að Rice geti orðið varaforsetaefni repúblikana í haust.
Tóbaksvísindi flatjarðarsinna

Vísindasamfélagið er 95% þeirrar skoðunar, að mannkynið eigi við að glíma lífshættulegan loftslagsvanda af mannavöldum. Þeir, sem ekki viðurkenna það, eru flatjarðarsinnar nútímans. Minnihlutinn er skipaður fátæklingum, sem þiggja peninga frá róttækt hægri sinnuðum stofnunum. Þær stofnanir eru reknar fyrir fé mengunarfyrirtækja á borð við Exxon. Þessar stofnanir og fátæklingar þeirra reka svonefnd tóbaksvísindi. Orðið er til minningar um vísindamenn, sem áður studdu tóbaksauðvaldið. Flatjarðarsinnar nútímans með tóbaksvísindi sín skipa því miður umfangsmikinn sess í fjölmiðlaumræðunni.
Fríblaðsformúlan bilaði

Leitt er, að Boston Now er hætt að koma út. Líka er vont, að Nyhedsavisen í Danmörku dró saman seglin. Upp gekk ekki fín formúla frá Fréttablaðinu um að tvinna saman góðum fréttum og víðtækri dreifingu. Í Danmörku er flóknara en hér að komast í póstkassa fjölbýlishúsa. Og Boston Now var strax ekki dreift í hús, heldur í samgönguæðum. Eins og önnur fríblöð. Furðu hratt misstu íslenzkir útgefendur áhugann. Boston Now var selt heimamönnum, sem lögðu það orðalaust niður. Danskir aðilar hafa komið í rekstur Nyhedsavisen og dregið úr þjónustu þess. Íslenzka formúlan virðist ganga miður erlendis.
Davíð hatar í byrgi sínu

Seðlabankinn nýtur ekki trausts. Ekki dugar starfsmönnum Seðlabankans að skrifa greinar um fagmennsku í bankanum. Lesendur horfa á bankann og sjá bara Davíð Oddsson. Manninn, sem hatar og hefnir. Manninn sem lét fjarlægja ljóð annars ritstjóra Moggans af rúðu í ráðhúsinu. Manninn, sem dreifði fréttum af miklum skuldum hins ritstjóra Moggans. Af því að Mogginn vék af þröngri flokkslínu. Menn sjá því ekki Seðlabankann sem faglega stofnun. Meðan Davíð Oddsson er þar við völd, Hannes Hólmsteinn Gissurarson og Halldór Blöndal í bankaráði. Því segja menn: Þarna er Davíð í byrgi sínu.
Skriðið fyrir skattflóttamanni

Björgólfur Thor Björgólfsson veður á skítugum skónum um samfélagið. Kveður upp úrskurði í gjaldmiðlamálum og vefur meirihluta borgarstjórnar um fingur sér. Samt er hann ekki einu sinni Íslendingur. Hann flúði til útlanda til að komast undan sköttum. Það er út í hött að hossa svona mönnum. Það er út í hött að gera þá að spámönnum um stjórn peninga- og efnahagsmála. Það er út í hött að leyfa þeim að loka Hallargarðinum við Fríkirkjuveg. Allt slíkt gefur þau röngu skilaboð til annarra slíkra, að skattaflótti sé ókeypis. Menn geti afneitað samfélagslegum skyldum og samt verið taldir fyrirmyndir.
Firrtir hata kúnna sína

Guðmundur Gunnarsson, forstjóri Vís, er ánægður með neyðarþjónustu Sos í Kaupmannahöfn. Hann segir það beinlínis í Mogganum í morgun. Hann biðst ekki einu sinni afsökunar á henni, enda “hafi rétt verið staðið að málum”. Þetta er svar hins firrta forstjóra við neyðarópum krítarkorthafa, sem skildir voru eftir illa slasaðir eða illa veikir í útlöndum. Dögum saman. Forstjóri Visa, Halldór Guðbjarnarson, er þó enn firrtari, því að hann lét blaðið ekki ná í sig. Enginn hjá Visa getur svarað gagnrýni. Þetta firrta gengi lætur kúnna sig engu varða. Forðizt því að skipta við Vís og Visa.
Hlupu frá Kína til Evrópu

Ég saknaði hestanna í bók Jack Weatherford sagnfræðings um Gengis Kan. Þar er bara sagt, að hermenn hans höfðu sex til reiðar í árásum á Evrópu. Þetta voru kraftaverka-smáhestar, hlupu milli Kína og Evrópu. Hvernig voru þeir, hvernig hlupu þeir, hvernig var þeim riðið, hvernig voru þeir járnaðir, hvernig voru reiðtygin? Hann hefði átt að skrifa um þetta, því hestar voru samgöngutæki og meginvopn Mongóla. Íslenzkir hestar eru náskyldir þessum Mongólíu-hestunum, komnir hingað frá flökkuþjóðum á borð við Herúla. Slíkir hestar valhoppuðu öldum saman langar leiðir undir forfeðrum okkar.
Trúarrit eru til vandræða

Fleiri hafa afleit trúarrit en kristnir. Gyðingar hafa gamla testamentið, grófasta hluta biblíunnar. Múslimar hafa kóraninn, frumstætt rit, þótt texti hans sé ekki eins trylltur og biblíunnar. Trúmál hafa æxlast þannig í nútímanum, að kóraninn er ekki síður en biblían notaður sem afsökun fyrir skelfilegum glæpum. Flestir fjöldaglæpir síðustu sextíu ára eru varðir með að veifa trúarritum, samanber Balkanskaga, Írland, botn Miðjarðarhafsins, tvíburaturnana, Írak og Afganistan, svo og Súdan. Fjöldamorðingar reyna jafnan að gefa glæpum sínum trúarforsendur. Þeir veifa guðs eigin orði.
Þráhyggja Davíðs vakin upp

Enn er fjölmiðlafrumvarpið komið fyrir Alþingi. Er bezta dæmi um þráhyggju, sem tekur engum rökum. Var upphaflega samið í bönker Davíðs Oddssonar, sem sá fjölmiðla í hverju skoti. Halldór Ásgrímsson tróð því upp á Framsókn. Nú hefur Samfylkingin tekið við hlutverki hækjunnar. Frumvarpið bannar ríkum að eiga dagblöð: “Útgefandi dagblaðs skal ekki hafa aðra óskylda starfsemi með höndum”. Ekki hjálpar það í útrýmingarhættunni. Mogginn drepst senn, ef hann fær ekki hjálp skartbúins auðmanns á hvítum hesti. Líklegra er, að dagblöð skrimti, ef aflögufærir menn eru fúsir til að fórna peningum í þau.
Fólk af holdi og blóði

Frjálshyggjugaurar banka, ríkisstjórnar og seðlabanka líta á fólk sem aðila að fjármagnsmarkaði. Sem slíkum getur fólki vegnað betur eða miður. Það er bara gangur markaðarins að mati glærufræðinga. Eru andvígir Íbúðalánasjóði, því að í skjóli ríkisins lánar hann fólki á lægri vöxtum en bankar gera. Glærufræðingum bankanna finnst í lagi að ginna fólk til að taka erlend lán og lán með síðar ákveðnum vöxtum. Þannig gera bankarnir fólk gjaldþrota og tala um það sem aðila að fjármagnsmarkaði. En það er fólk ekki. Það er bara fólk af holdi og blóði. Og vill fá vernd gegn “aðilum að fjármagnsmarkaði.”
Lífshætta: Visa, Vís og Sos

Hver ferðamaðurinn á fætur öðrum lýsir raunum sínum í samskiptum við Visa. Það virðist vera stórhættulegt að veikjast eða slasast í útlöndum með kort frá Visa. Það stafar af, að Visa vísar á tryggingafélagið Vís og Vís vísar á Sos, skaðræðisfyrirtæki í Kaupmannahöfn. Ferðamenn gera þau mistök að láta einn vísa sér á annan. Í stað þess að ræða eingöngu við samskiptaaðila sinn, í þessu tilviki Visa. Ef Visa selur þér plastkort áttu að ræða við Visa um aðsteðjandi vanda. Ekki láta etja þér í hringavitleysu. Ekki tala við Vís eða Sos, sem blaðra í hringi. Láttu Visa hengjast í samningi sínum.
Brúnkukremað og andlitslyft

Gamalmennið er brjóstumkennanlegt. Brúnkukremað og andlitslyft segir það fúla brandara um ljóskur. Brosið er frosið í bótoxi að hætti bandarísku kerlinganna, sem ég hitti á ráðstefnum ritstjóra í fyrndinni. Við spörum samúðina. Silvio Berlusconi er kominn til valda á Ítalíu í þriðja sinn. Þótt síðasta valdaskeið þjófsins hafi einkennzt af afturvirkum lögum til að bjarga honum sjálfum frá fangelsi. Hann er líka trúður. Economist ítrekar, að hann sé óhæfur til nokkurs embættis. Tímaritið segir slíkt ekki einu sinni um George W. Bush. Við skulum því vorkenna Ítölum, sem kusu trúðinn.
Tvenns konar tóbaksvísindi

Tóbaksvísindi nútímans eru öll róttækt hægri sinnuð. Þau eru öll kostuð af hagsmunaaðilum. En markmiðin eru tvenns konar. Annars vegar sjást þau í stofnunum, sem afneita lífshættulegum loftslagsvanda. Hins vegar sjást þau í stofnunum, sem raða ríkjum upp í velgengnisröð. Það gera þau með því að mæla, hversu náið ríkin fylgja róttækri hægri sinnaðri stefnu. Allar hafa þær fögur nöfn. Þegar þú sérð slíkt nafn, skaltu ekki trúa orði, sem þar stendur. Flettu nafninu í staðinn upp í Wikipedia. Þá sérðu, að þetta eru tóbaksvísindi nútímans. Arftakar vísindamanna, sem studdu sígaretturnar.
Hver sér þá um fréttir?

Þegar dagblöð eru dauð, hver á þá að flytja okkur fréttir? Tæpast fáum við ígildi dagblaðafrétta í sjónvarps-fréttatímum, sem jafngilda tveimur síðum í dagblaði. Tæpast fáum við það í bloggi á vefnum. Þaðan kemur lítið brot nýrra frétta. Enginn annar miðill getur komið í stað dagblaða. Fréttirnar, sem við lesum á vefnum, eru að öllum þorra á vefsíðum, sem dagblöð halda úti ókeypis. Þau eru eini aðilinn, sem hefur mannafla fyrir sérgreinar í fréttaöflun. Þau eru eini aðilinn, sem getur séð þjóðfélagi nútímans fyrir nauðsynlegum fréttum. Samt eru þau dauðans matur. Það er þér að kenna.
Framsókn bjargaði sjóði

Ég hef verið sakaður um, að láta Framsókn ekki njóta sannmælis. Því er mér ljúft að benda á, að Framsókn bjargaði Íbúðalánasjóði. Sjálfstæðið réðist að sjóðnum til að þjónusta bankana. Þeir þóttust geta tekið við hlutverki hans. Nú er komið í ljós, að þeir geta það ekki. Þeir fá ekki lengur ódýrt lánsfé frá útlöndum. Framsókn er því ekki alls varnað. Hefði Samfylkingin stungið við fótum eins og Framsókn? Ég efast um það. Því miður hefur Samfylkingin tekið upp óhefta frjálshyggju. Eins og annað ístöðulítið fólk, sem nýlega hefur látið sannfærast. Líklega er Framsókn heldur skárri.
Glitnir sér rautt

Lárus Welding, forstjóri Glitnis, sér rautt í viðtali við Morgunblaðið. “Við sitjum uppi með Íbúðalánasjóð,” segir hann. Satt er það, að bönkunum tókst ekki að kála sjóðnum í fyrra. Þeir sjá núna rautt yfir, að sjóðurinn geti lánað fólki á skikkanlegri vöxtum en þeir. Bankarnir geta ekki keppt við sjóðinn, þeir fá ekki lengur ódýra peninga frá útlöndum. Við skulum fagna því, að Íbúðalánasjóður sé til. Að hann geti lánað fólki án þess að setja það á hausinn. Ef bankarnir væru einir um hituna, mundu þeir setja fólk á hausinn með okurvöxtum. Við þökkum Framsókn fyrir Íbúðalánasjóð.
Málið er bara Davíð

“Er ekki rétt að fara að ræða nánar um það, að Seðlabankanum er stýrt af manninum sem átti að vera búinn að koma upp gjaldeyrisvarasjóði og aukinni bindiskyldu banka fyrir mörgum árum. Manninum sem sagði að evran væri ónýtur gjaldmiðill. Manninum sem sagði að Evrópa væri ekki á dagskrá og kom einn og sjálfur í veg fyrir að stefna yrði mörkuð sem hefði komið í veg fyrir að við stæðum í þessum sporum nú.” Þetta sagði Pétur Gunnarsson á eyjan.is/hux réttilega um Davíð Oddsson, sem enn veldur okkur stórfelldum vandræðum. Fá orð segja alla söguna um skelfilega stjórn á Seðlabankanum.
Einkavæðing veikindanna

Morgunblaðið birtir viðtal við Magnús Pétursson forstjóra, sem Guðlaugur Þór Þórðarson heilbrigðisráðherra hrakti frá Landsspítalanum. Þar segir Magnús, að Guðlaugur sé að skera niður þjónustu, svo að einkaaðilar geti tekið við. Muni leiða til, að stöndugt fólk fái sér einkatryggingar til að fá fulla þjónustu. Magnús bendir á, að hjartalæknar séu búnir að slíta sig úr kerfinu. Þar verður hjartveikt fólk framvegis að borga, endurgreiðsla frá Tryggingastofnun dugar skammt. Hann spáir, að bæklunarlæknar komi næst. Ríkisstjórnin er að einkavæða sjúkdómana. Senn þarf pakkið að borga sjálft.
Reiðarslag fyrir Moggann

Í Bandaríkjunum eru auglýsingar um fasteignir, bíla og atvinnu komnar á vefinn. Framhjá vefsíðum fjölmiðlanna. Dagblöðin hafa tapað þessari ódýru seðlaprentun. Íslendingur eru eins netvæddir og Bandaríkjamenn og ættu því að hafa stigið yfir þröskuldinn. Sem betur fer fyrir dagblöðin hefur það aðeins gerzt í bílunum. Mogginn er enn þykkur af atvinnu á sunnudögum og af fasteignum á mánudögum. Óhjákvæmilegt er, að þetta fari að breytast. Það er bara náttúrulögmál, að flokkaðar auglýsingar eiga heima á vefnum. Mun koma sér illa fyrir Fréttablaðið. En verður endanlegt reiðarslag fyrir Moggann.
Fráleitt hjá formanninum

Ég birti um daginn nokkrar tölur úr launakönnun blaðamanna, sem birtust í Blaðamanninum, tímariti blaðamanna. Þær sýndu, að ómenntaðir blaðamenn hafa að jafnaði 35 þúsund króna hærri laun en þeir, sem hafa BA eða BS gráðu. Formaður félagsins, Arna Schram segir fráleitt hjá mér að halda fram, að menntaðir blaðamenn séu verri en ómenntaðir. Hún færir alls engin rök fyrir því, ekki einu sinni hálf rök. Hún er bara að bulla út í loftið. Ég stakk upp á, að munurinn fælist í lakari íslenzkukunnáttu langskólafólks. Verið getur, að aðrar skýringar séu betri. En Arna kom alls ekki með neina.
Kjósendum er alveg sama

Af hverju dettur engum landsföður í hug að gæta hagsmuna almennings í timburmönnum stóriðju og útrásar? Af hverju hugsa þeir bara um að verja banka falli? Það stafar af, að kjósendur skipta ekki máli. Landsfeðurnir vita, að kjósendur refsa ekki. Kannanir sýna, að fólk er almennt ánægt með ríkisstjórnina. Hví skyldi stjórnin þá ekki láta þá ánægðu borga brúsann? Þegar kjósendur hafa glatað samhenginu, hætta þeir að vera fullvalda. Þeir eru dæmdir til að tapa, ef þeir vanrækja að halda landsfeðrum við efnið. Og nú munu þeir enn einu sinni tapa. Enda sagði olíukóngurinn: Fólk er fífl.
Fólkið borgar fyllerí

Hliðarverkanir, “collateral damage” er orð skriffinna í stríðsráðuneytum. Fjallar um fólk, sem tapar eða ferst í styrjöldum. Hugtakið sýnir firrta hugsun, sm stýrir stríðum Bandaríkjanna út um allar trissur. Sinnuleysi um almenning er hliðstætt einkenni landsfeðra á Íslandi. Þeir hossa sér á smíði orkuvera og álvera, á útrás og bönkum. Eru reiðubúnir í alls konar fyllerí auðmanna. Þegar kemur að timburmönnum eftir fylleríið, finnst þeim sjálfsagt, að fólkið borgi. Það má borga hærri vexti, eignir þess mega rýrna niður fyrir skuldir. Eru bara hliðarverkanir, “collateral damage”.
Gegn frosti á markaði

Ég styð málflutning Guðmundar Bjarnasonar, framkvæmdastjóra Íbúðalánasjóðs. Hann bendir á, að ríkið geti notað sjóðinn til að vinna gegn kólnun eða frosti á fasteignamarkaði. Með því að breyta reglum sjóðsins. Til dæmis með því að láta hámarkslán fylgja þróun fasteignaverðs. Núverandi mið af brunabótamati takmarki getu sjóðsins til að lána út á eldri eignir. Einnig megi leyfa sjóðnum að hækka lánshlutfallið úr 80 í 90%. Kjarni málsins er, að ríkið getur notað Íbúðalánasjóð til að draga úr sveiflum. Enn sjáum við, hversu afleitt hefði verið að leggja niður sjóðinn að kröfu bankanna.
Æpandi þögull stuðningur

Vesturlöndum er stjórnað af aumingjum, sem berja ekki í borðið. Þeir láta undan síga að hætti Neville Chamberlain. Hollenzkir ráðherrar segja, að óþarft sé að egna múslima. Sú skoðun endurspeglast víða, til dæmis hér á Íslandi. Jafnvel Ban Ki-moon, framkvæmdastjóri Sameinuðu þjóðinni, tyggur þessa möntru. En það þarf einmitt að ögra múslimum. Sýna fram á frumstæð sjónarmið meðal þjóða múslima. Benda á æpandi þögulan stuðning talsmanna vestrænna múslima við illmennsku á vegum Kóransins. Vesturlönd þurfa að stinga við fótum og hætta að fylgja undansláttarmönnum. Munið hann Hitler.
Dagblöð án sannmælis

Dagblöð njóta ekki sannmælis. Fólk treystir sjónvarpsfréttum betur en dagblaðafréttum. Þótt dagblaðafréttir séu margfalt fleiri og töluvert viðameiri en hinar. Ein fréttasíða í dagblaði er eins og heill fréttatími í sjónvarpi. Þótt dagblöð eigi 95% af allri rannsóknablaðamennsku. Meira að segja minnkar traust á dagblöðum, sem stunda beztar rannsóknir, samanber Washington Post í Watergate-málinu. Áhorf á sjónvarpsfréttir minnkar að vísu jafnmikið og áskriftir að dagblöðum, en hrunið kemur verr við dagblöð. Fólk lamar því miður langbezta fréttamiðilinn með langbeztu rannsóknirnar.
Gengis Kan manngæzkan

“Vertu þægur, annars kemur Gengis Kan” sögðu mömmurnar við synina. Gengis Kan stór-kan var lengi talinn eitt mesta illmenni Sturlungaaldar. Menn eru að komast á aðra skoðun vegna fornra skjala frá Mongólíu. Jack Weatherford sagnfræðingur hefur skrifað metsölubókina Genghis Khan. Þar lýsir hann áður óþekktum hliðum á fræga fólinu. Gengis Kan bannaði pyndingar. Slátraði að vísu aðalsmönnum, en lét fólk að mestu í friði. Eins og Napóleon safnaði hann um sig frábærum herforingjum úr alþýðustétt. Hann setti trúfrelsi í ríki sínu og afnam vörugjöld. Mongólía varð víðáttumesta ríki sögunnar.