arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Tryggvi er stofnun

Tryggvi Þór Herbertsson hefur skrifað enn eina skýrsluna undir dulnefninu Hagfræðistofnun Háskóla Íslands. Allar, allar hafa þær niðurstöður í þágu þess, sem pantaði og borgaði skýrsluna. Að þessu sinni hefur Tryggvi, öðru nafni Hagfræðistofnun Háskóla Íslands, samið skýrslu fyrir Hafnarfjarðarbæ, þar sem bæjarstjóra Samfylkingar dreymir um álver. Í skýrslunni er ekkert rætt um útblástursmengun, umhverfisskaða og raflínur. Ekkert er þar heldur fjallað um, að orkan er ekki sjálfbær, heldur mun ganga til þurrðar. Því er gott fyrir Tryggva að kalla sig Hagfræðistofnun Háskóla Íslands.
“Kosið í burtu”

Helgi Magnússon hjá Samtökum iðnaðarins vill ekki, að álverið í Straumsvík verði “kosið í burtu”. Hann vill, að ekki bara stjórnvöld, heldur líka almenningur, láti kúgast af hótunum. Ummæli hans segja mér, að hinir stóru og öflugu séu orðnir of stórir og of frekir. Þeir vilja ráða ferðinni og stilla þess vegna samfélaginu upp við vegg. Auðjöfrar segjast fara af landi brott, ef þeir borgi sama tekjuskatt og launþegar og gamalmenni. Þeir frekustu hafa raunar þegar gert það. Nú er farið að hóta, að fyrirtæki fari burt, ef þau fái ekki að nota evrur í bókhaldi. Fasisminn er að síast inn.
Annar hvor lýgur

Ríkiskaup samþykkti, að hugbúnaður í Tetra-öryggiskerfið yrði ekki boðinn út. Ríkiskaup samþykkti þetta ekki. Hið fyrra sagði Þórhallur Ólafsson, forstjóri Neyðarlínunnar. Hið síðara sagði Júlíus S. Ólafsson, forstjóri Ríkiskaupa. Annar hvor lýgur. Neyðarlínan fór algenga leið í svindli, fékk sér fyrst lítinn búnað frá Motorola utan útboðs. Síðan kom að ákvörðun um meiri kaup. Þá sagði Þórhallur, að áfram yrði að skipta við Motorola vegna tækninnar, sem fyrir var. Neyðarlínan er nefnilega ein af dæmigerðu, einkavæddu ríkiseinokunum, sem auka bruðl og spillingu í samfélaginu.
Gefnar auðlindir

Upphlaup varð um gefnar og margseldar auðlindir hafsins. Framsókn var í forsæti stjórnarskrárnefndar og mistókst að semja um að segja svart vera hvítt. Í kjölfar þess kastaði Framsókn málinu inn á þing. Þar átti að afgreiða það í flaustri á næturfundum. Sérfræðingar og stjórnarandstæðingar hindruðu það. Málið er gott dæmi um siðleysi Framsóknar og örvæntingu hennar á kosningavori. Auðlindir hafsins verða ekki aftur þjóðareign með pólitískri yfirlýsingu í stjórnarskrá. Þær voru gefnar. Fyrir löngu. Vestfirðingar fá ekki með sjónhverfingum aftur heimildir, sem seldar hafa verið burt.
Stríð gegn veitingahúsum

Nornaveiðar gegn veitingahúsum eru rugl. Matvæli eru bara hluti af verði matsölustaða. Ódýr veitingahús á borð við Pottinn og pönnuna geta lækkað verð um 2%, ef vaskur lækkar mat um 7%. Þar eru matvæli kannski þriðjungur af verði. En dýrt veitingahús þarf ekki að lækka verð, því að þau eru að verðleggja fleira en hráefni. Ef staður er talinn hipp og kúl og verðleggur sig sem slíkan, er hráefnið kannski 10% af veitingaverði. Það þýðir, að lækkun matvælaverðs um 7% samsvarar minna en 1% af matarverði hjá Domo. Ég sé því ekkert brýnt samhengi milli breytts vasks og verðlags veitingahúsa.
Verðsviptingar veitinga

Sviptingar hafa orðið í verði veitinga síðustu mánuði. Vox og Perlan hafa sigið niður af tindinum, þar sem nú tróna Holtið og Grillið, enda betri. Mest fyrir féð fá menn í Sjávarkjallaranum, þar sem fínt er eldað fyrir miðlungsverð. Og á Maru, sem er í flokki ódýrra. Minnst fyrir peningana fæst í Lækjarbrekku, Óperu, Domo og Galileo, sem eru ofmetnir staðir. Nálægt botni verðs eru tveir góðir, Þrír frakkar og Potturinn og pannan. Austur-Indíafélagið er mjög gott og hefur farið lækkandi í verði síðustu misseri. Þetta er gott stöðumat á borgarlyst í aðeins 95 orðum.
Skrunað um sjónvarpið

Ég er orðinn svo fullorðinn, að ég er að mestu hættur að vinna eða lesa á kvöldin. Mér getur dottið í hug að taka hausinn úr sambandi með því að horfa á sjónvarp. Heima hjá mér eru svo margar rásir, að heila eilífð tekur að skruna milli þeirra. En þar er hvergi bita að sjá. Ég er búinn að fá upp í kok af múmíu- og píramídaþáttum og ferðaþættirnir eru bara hefðbundin sjálfhverfa þáttastjóra. Ég skruna tvær umferðir í klukkutíma og fer svo bara að sofa. Ömurlegast er þó fréttasjónvarpið, frá CNN yfir í Fox, sem notað er til að misþyrma einmana ferðamönnum á hótelherbergjum.
Íhaldið til vinstri

Íhaldið til vinstri

Svo langt hefur fasistinn Tony Blair runnið til hægri, að Íhaldið hefur birzt vinstra megin við Labour. Nýr formaður Íhaldsflokksins vill stöðva aðildina að krossferð Blair gegn múslimum og vill róttækar aðgerðir gegn hnignun umhverfisins af mannavöldum. Við höfum lengi horft furðu lostin á Blair breyta gömlum verkfallaflokki í fasistaflokk. Nú sjáum við eina afleiðinguna, David Cameron hefur fyllt í eyðuna, sem myndaðist við brottför ofsatrúarmannsins af miðju stjórnmálanna. Brezk stjórnmál leita aftur jafnvægis í miðjunni. Tony Blair reyndist bara vera vofa Thatchers.
Allir eru þeir eins

Til mikillar skelfingar Írum, Skotum og Englendum hafa erfðarannsóknir leitt í ljós, að þetta er sama fólkið. Skotar hafa hingað til sagt: “Heres tae us; whas like us” í skálaræðum. Hafi þetta í fyrndinni verið þrjár þjóðir, gildir það ekki lengur. Þetta eru allt saman Bretar, mjög gömul blanda af Keltum, Germönum og Rómönum. Rauðhærður forstjóri Associated Press í London í gamla daga, sagði við mig “Við Skotar verðum að halda saman”, þegar hann lyfti glasi í klúbbnum. Það endar með, að Eyjamenn verða að viðurkenna, að þeir séu Íslendingar.
Sjálfshjálp kennd

Ég les á bandarísku vefspjalli, að þrennt eigi að kenna í grunnskólum. Í fyrsta lagi persónuleg fjármál, svo sem meðferð krítarkorta og annarra skuldbindinga, svo og varnir gegn bönkum. Í öðru lagi almenn tjáskipti, kunna til dæmis að undirbúa það, sem þú vilt segja, í stað þess að blaðra út í eitt. Þá mundi til dæmis blogg leggjast að mestu niður. Í þriðja lagi heilsurækt, svo sem mataræði og útivist. Allt þetta skiptir meira máli en lærdómurinn. Enda ætti að vera tími til að kenna fleira en lestur, skrift og reikning. Þegar ég var í barnaskóla, var okkur kennt að fylla út víxla.
Kjölfestan í pólitík

Sjálfstæðisflokkurinn er kjölfestan í pólitíkinni. Þriðjungur kjósenda velur hann til að tryggja jafnvægi í þjóðarhag og gott svigrúm fyrir atvinnuvegina, sem borga kaupið. Þetta fólk vill engar æfingar. Þótt sumt sé það umhverfissinnað, mun það ekki kjósa Ómar eða grænmálaða Margréti. Því að umhverfið er ekki efst í forgangsröð þess. Framsókn nýtur þess ekki að vera talin kjölfesta, heldur er hún talin hækja og vinnumiðlun. Ef menn vilja óbreytt ástand, kjósa þeir Íhaldið. Ef þeir vilja breytingar, hafa þeir um marga flokka að velja, þó ekki Framsókn. Hún er úti í kuldanum.
Svindlinu hampað

Steingrímur S. Ólafsson spyr oft stórt á heimasíðunni, en smá eru oftast svörin. Hann fagnar birtingu The Great Global Warming Swindle á fjórðu stöð í brezku sjónvarpi. Segir þáttinn fara gegn “tískustraumum”. Tískustraumum! Ef hann læsi brezku blöðin á vefnum, svo sem Independent og Guardian, sæi hann langan lista af svörum um þáttinn. Flestir eru sammála um, að þátturinn sé sjálfur stærsta svindlið í fréttum af breyttu veðurfari. Ef Steingrímur á barn, bætir hann ekki horfur þess með blaðrinu. Þegar seint og um síðir verður tekið á stóra slysinu, verður ekki mikið afgangs í lífskjör nýrra kynslóða.
Mannkynið vatnslaust

Eftir fáa áratugi verða hundruð milljóna manna vatnslausir. Það verður niðurstaða skýrslu rúmlega þúsund vísindamanna, sem funda í Bruxelles í næsta mánuði. Þegar Kári, sonur Egils Helgasonar, verður fimmtugur, munu malaría og margs konar inflúensur geisa um heiminn. Þá mun fólk flæða gegnum skothríð yfir landamæri í vonlausri leit að vatni og mat. Þá gengur sjór á land og fellibyljir verða margfalt tíðari en nú. Margir hafa samt ekki fattað, að mannkynið er ekki sjálfbært. Það er komið á fulla ferð að rústa hnettinum. Til að hindra ragnarök, þarf að leysa málið núna. Nú.
Hannes orðinn umbi

Frjálshyggjumenn hafa fundið Guð í andstöðu sinni gegn ríkisafskiptum í umhverfismálum.

Hannes Hólmsteinn Gissurarsson bendir á, að biblían segi manninn vera herra jarðarinnar. Sennilega á Hannes ekki börn, því að hann virðist áhyggjulaus af ástandinu eftir fimmtíu ár, þegar baráttan um auðlindir og lífsgæði nálgast ragnarök. Sem umbi Guðs á Hannes samt nokkuð langt í að ná ofsatrúarmönnum Omega, sem fagna heimsendi. Þeir telja, að þá verði þeir halaðir upp í himnaríki, meðan afgangurinn af heiminum ferst í ragnarökum. Sem væntanlega er stóri slagur mannkyns um loft, vatn, orku.
Bezta fréttin

Bezta frétt, sem ég hef lengi lesið, var 307 orða fréttaskýring

Ólafs Þ. Stephensen á forsíðu Moggans á fimmtudaginn. Hann lýsir því, sem sagt var í beinni útsendingu á eldhúsdegi Alþingis. Og ekki síður né léttvægar því, sem ekki var sagt. Í þrettán málsgreinum, sumum of löngum, rekur hann, hvað menn töluðu um og hvað þeir töluðu ekki um. Lýsing hans á eldhúskvöldinu studdi engan og hlífði engum. Æpandi var þögn Samfylkingarinnar í umhverfismálum og Framsókn mistókst sjónhverfing stjórnarskrárinnar. Fleiri atriði rekur Ólafur og vísa ég til fréttar hans.
Við elskum skurðgröfur

Ísland fjárfestir í orkufrekum iðnaði, meðan toppríki heimsins fjárfesta í þekkingariðnaði. Við höfum komið á fót orkuverum upp um öll fjöll, meðan toppríkin fjárfesta í rannsóknum og þróun. Við sjáum risavaxnar raflínur meðfram þjóðvegum og rússneskt iðnaðarhverfi í Hafnarfirði, meðan toppríkin fjárfesta í Sílikon-dölum út um alla Evrópu. Meðan Bandaríkin, ríki og einkaframtak samanlagt, fjárfesta 1,5 milljón krónur á ári í hverjum stúdent, fjárfesta stóriðjusinnuð ríki á borð við Ísland minna en 0.5 milljón krónur á ári í hverjum stúdent. Við elskum skurðgröfurnar.
Gleymdi dísil

Ríkisstjórnin segist fíla vistvæna bíla. Hún hefur látið smíða frumvarp um að hvetja til kaupa á metan- og rafbílum, til dæmis með afslætti á gjöldum. Þar er samt ekki fjallað um raunverulega bíla, sem eru í fjöldaframleiðslu og eru vistvænni en benzínbílar. Það eru dísilbílarnir, sem nú eru farnir að menga mun minna en benzínbílar og eru nærtækari en metan- og rafbílar. Ríkisstjórnin skattleggur dísilolíu upp fyrir benzín við pumpurnar. Góðsemi hennar í garð náttúru og umhverfis er því marklítil. Frumvarpið á að telja fólki trú um, að stjórnin sé vistvæn. Það er spuni á kosningavori.
Klofningur í Evrópu

Evrópa er að klofna í tvennt í viðhorfum sínum til rannsókna og þróunar. Annars vegar eru Svíþjóð og Finnland, Þýzkaland og Bretland, sem fjárfesta meira en 2% af þjóðarframleiðslu í rannsóknum og þróun. Hins vegar eru Ísland og Portúgal, Ítalía og Grikkland, sem fjárfesta miklu lægra hlutfall af þjóðarframleiðslu í rannsóknum og þróun. Annars vegar eru ríkin, sem horfa fram á veg nýrra atvinnuvega. Hins vegar eru ríkin, sem eru læst inni í gömlu atvinnuvegunum, þar sem stóriðja er fremst í flokki. Að ráði ríkisstjórnarinnar sökkvum við enn dýpra niður í fortíðina.
Spuni Framsóknar

Framsókn fór í stjórnarandstöðu á landsfundinum. Hún steingleymdi, að hún er búinn að vera í stjórn lengur en margir muna. Hún þegir um, að hún ber ábyrgð á hrörnandi velferð þeirra, sem minna mega sín. Hún veit ekkert, hvað Írak er. Hún hefur ekki hugmynd um, að hún ber ábyrgð á úreltri stóriðju, og segist allt í einu vera grænni en allt, sem grænt er. Hún veit ekki, að hún gaf Halldóri Ásgrímssyni og fleiri kvótakóngum auðlindir hafsins, og þykist nú vilja kalla þær þjóðareign. Framsókn hefur áður bjargað sér út úr kosningum með því að hafa hamskipti á kosningavori. Eins og Bingi hjá borginni.
Orka fyrir okkur

Hvort sem vetni er orkugjafi framtíðarinnar á Íslandi eða ekki, þurfum við gífurlegt magn af rafmagni fyrir okkur sjálf, ef við viljum láta innlenda orku koma í stað kola, olíu og gass. Slíkir orkugjafar munu snarhækka í verði, þegar menn fara að átta sig á, að þeir eru af skornum skammti. Við megum ekki fórnu beztu orkukostunum fyrir stóriðju, jafnvel þótt við hættum að niðurgreiða orkuna fyrir hana. Við megum ekki verða uppiskroppa með eigin orku, þegar við þurfum á henni að halda. Við skulum því hætta að borga með rafmagni til stóriðju, strax.
Hundraðasta hræsnin

Sá, sem notar flugvélar mikið, getur ekki sakað græningja um tvískinnung, þegar þeir nota flugvél. Sá, sem á stóran bíl, getur ekki sakað græningja um tvískinning fyrir að eiga bíl. Sá, sem býr í stóru húsi, getur ekki sakað græningja um að búa í of stóru húsi. En það hefur einmitt verið stefna þeirra, sem lasta græningja, að saka þá um að fylgja ekki kreddunni út í fingurgóma. Róttækir græningjar geta lastað hófsama græningja fyrir slíkt, en alls ekki hinir, sem alls ekki eru grænir sjálfir. Gagnrýni hatursmanna græningja að þessu leyti er marklaus hræsni.
Skóli lífsins

Á menntaskólaárunum var ég um tíma í Framsókn, sótti stjórnmálanámskeið og hélt, að ég mundi fræðast um stjórnmálastefnur. Í staðinn var í boði kennsla í ræðublekkingum að hætti Junior Chamber. Mér varð svo hverft við, að ég hætti strax. Löngu seinna áttaði ég mig á, að það var skortur á virðingu námskeiðsins fyrir sannleika, sem fældi mig frá því. Allar götur síðan hefur núningur minn við samfélagið einkum falizt í andúð minni á hræsni og dálæti mínu á vonlítilli leit að sannleika.

Ég var ritstjóri Skólablaðsins í 5. bekk. Síðan hef ég ekki vikið af leið og er nú búinn að vera í blaðamennsku og ritstjórn í hálfa öld. Ég kom inn í undarlega flokkspólitíska veröld, þar sem hræsni var í algleymingi og sannleikur lítils metinn. Ég kynntist eldri ritstjórum, sem voru að reyna að byrja að klóra sig út úr þessu ástandi. Ég tók við kyndlinum af þeim og vildi gefa út fréttablöð eins og þau, sem ég las, þegar ég bjó erlendis. Blöð sem höfðu leitina að sannleikanum að leiðarljósi.

Það gekk vel. Að öðru leyti þroskaðist ég lítið og tróð löngum marvaðann í eins konar vinsamlegri styrjöld milli blaðamennsku annars vegar og stjórnmála, auglýsinga og eigenda hins vegar. Það var ekki fyrr en um fimmtugt, að ég tók út þroska og fór að gera mér grein fyrir tæpri stöðu minni í samfélaginu. Um það leyti var ég orðinn svo hrokafullur, að ég speglaði sjálfsvirðingu mína ekki lengur í augum annarra. Þá kaus ég að feta braut, sem hafnaði ýmsum gildum samfélagsins og leiddi fljótt til sviptinga í starfi.

Snemma áttaði ég mig á, að margir hafa hræsni að leiðarljósi, taka jafnan þægindi og hagkvæmni líðandi stundar fram yfir sannleika. Eftir fimmtugt fór ég að skynja, að þessu fylgir eindregin afneitun. Fjöldi fólks neitar beinlínis að sjá neitt, sem gæti spillt trú þess á það sem er þægilegt og hentugt, rólegt og einkum hagkvæmt. Hræsni og afneitun eru tvær hliðar á sama einseyringi, hinu íslenzka þrælasamfélagi nútímans. Stjórnmálamenn eru ekki sekir, þeir endurspegla bara eymd samfélagsins.

Allra síðustu ár hef ég staðnæmst við hugtakið gegnsæi sem einu færu leiðina úr myrkri samfélagsins. Það verður að neyða fólk til að sjá, ef það á að geta leikið hlutverk sitt í lýðræðislegu samfélagi. Við þurfum að gera sem flest gegnsætt, allt frá fjárreiðum stjórnmála yfir í samskipti við erlend ríki, allt frá vanskilum á skatti yfir í vanskil á meðlagi. Við þurfum að opna allt það, sem nú er lokað, jafnvel ættir fólks, fjármál fólks, útistöður fólks við samfélagið. Við þurfum að lofta út haughúsið.

Ég er sáttur við ævina. Þeir, sem stjórnast að innan, hafa betri tök á lífi og sál en hinir, sem velkjast um eftir vindum samfélagsins. Ég hefði þó kosið að þjálfa húmorinn betur. Hann felur í sér mildari höfnun á gildum samfélagsins, dregur úr einsemd. Þessi skortur á auðsprottinni gamansemi er mér fjötur um fót. Hann er mín sök, því að hver er sinnar gæfu smiður. En það er léttvægt í samanburði við, að ég hef náð að skrifa 7400 greinar um minnisstæð mál, allar aðgengilegar á vefnum. Og er enn á fullu.

Þegar ég sezt í helgan stein, tek ég á hrokanum.

(Ísafold, marz 2007)
Hipp og kúl matur

Litlu, sætu dúfurnar og karrarnir þeirra fylla Domo í Þingholtsstræti á kvöldin. Þeim finnst hipp og kúl að koma þangað, fjárhagslega vaxin upp úr hamborgurum og pítsum. Maturinn er frambærilegur, en hefur þann eina metnað að sýnast. Uppsetningin á diska er mikilvægari en bragðdauf matreiðsla, sem kýlir ekki einu sinni á “fusion”-tízku með sterku kryddi. Japanskt sushi er betra og ódýrara í Maru í Aðalstræti. Sem tízka í mat er Domo daufari kostur en Apótekið í Pósthússtræti, sem áður var hipp og kúl. Ekta matreiðsla er rýrnandi þáttur í pakkanum, sem ræður vinsældum hipp og kúl veitingahúsa.
Sjáfsvíg Samfylkingar

Hrun Samfylkingarinnar er hastarlegra en nokkur álitsgjafi hafði þorað að spá. Tæplega er það Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur að kenna, að önnur hver íslenzk kona er komin yfir í Vinstri græna. Líklegra er, að Samfylkingin hafi misst af umhverfislestinni og framið sögulegasta sjálfsvíg íslenskra stjórnmála. Hún er búin í prófkjörum að velja sér stóriðjusinna í efstu sæti hvers kjördæmis á fætur öðru. Hún kaus sér andlit stóriðjunnar og getur ekki röflað sig út úr því. Kjósendur flokksins í prófkjörunum hnýttu reipið, sem Samfylkingin hefur lagt á háls sér.
Ný spunakerling

Markmið blaðamennsku er að segja satt, en markmið almannatengsla og spuna er að ljúga. Þótt Kristján Kristjánsson, áður í Kastljósi, leggi þetta að jöfnu í viðtali við Fréttablaðið. Í blaðamennsku er það sannleikurinn, sem þrýstir, en í almannatengslum og spuna er það lygin, sem þrýstir. Ég sé í mílu fjarlægð, hvaða blaðamenn muni enda sem spunakerlingar. Á þessu er grundvallarmunur, þótt sjaldgæfar undantekningar kunni að leynast. Í nánast hvert sinn sem blaðamaður fer úr rýrum högum blaðamennskunnar í grænni haga almannatengsla og spuna, hækkar meðaltal siðferðis í báðum stéttum.
Ofsóttur lektor

Enn er íslenzka miðaldaþorpið komið í gang. Gyðingaofsóknir síðustu daga hafa beinzt gegn lektor, sem sagður var skilgreina klám of vítt, þegar hann gagnrýndi auglýsingu frá Smáralind. Kominn er tími til að taka á nafnleysi miðaldaþorpsins eins og það birtist í svínastíum á borð við Barnaland og Málefnin. Eins og í prentrétti eru útgefendur vefsvæða ábyrgir fyrir vaðlinum. Þeir geta hindrað nafnleysi á vefnum. Engrar annarrar gæzlu eða refsinga er þörf. Nafnbirting er nægileg refsing fyrir ósómann, virkar eins og gapastokkur á Lækjartorgi. Burt með miðaldaþorpið af vefnum.
Átjándu aldar lektor

Mér finnst lítilvægt, að lektor í fjölmiðlafræði hafi of víðtækan skilning á klámi. Fróðlegra finnst mér, að lektorinn hefur arfavitlausar skoðanir á fréttamennsku, sem sjást á heimasíðu Guðbjargar Kolbeins. Hún er svo forn, að henni mundi þykja stílbók Wall Street Journal vera dæmi um afvegaleiddar æsingar. Stílbækur vilja áherzlu á sértækt umfram óhlutlægt og vilja setja sértækar örsögur úr veruleikanum fram fyrir talnasuðu úr skýrslum vandamálafræðinga. Gagnrýni lektorsins á stíl greinar í Ísafold um fátækt sýnir skort á fréttaviti. Hún kemur aftan úr átjándu öld.
Dularfull samúð lektors

Guðbjörg Kolbeins lektor ályktar, að rangt hafi verið af Ísafold að tala við fátækling, sem sagðist nota 12.000 krónur í síma á mánuði. Sá kann að vera munur á mér og fátæklingi, að ég hafi áhuga á stórum jeppa, en hann kann að vera svo einmana, að þreföld símnotkun sé hans eini lúxus. Einnig getur verið, að hann þurfi að læra með fé að fara. Hvort tveggja væri fréttnæmt. Lýsing Ísafoldar gaf frábæra sýn í fjölbreyttan heim fátæktar á Íslandi. Hún var ekta. Fjölmiðlar segja fréttir, en stýra ekki, hvar brokkgeng samúð lektors skuli koma niður.
Sögufölsun um Spörtu

Enn ein fölsun sagnfræðinnar er í uppsiglingu í siðlausum heimi bíómynda. Gerð hefur verið myndin “

300“, sem lýsir bardaga Spartverja í Þermópylæ gegn Persum sem baráttu vestræns frelsis gegn austrænu einræði. Ekkert er fjær sanni. Persar voru á þessum tíma frjálslyndasta þjóð í heimi, leyfðu öllum að rækta trú sína og þjóðerni, ef þeir borguðu skatt. Spartverjar voru hins vegar krumpað þjóðfélag, sem lifði á styrjöldum og þrælahaldi. Sparta var það, sem við köllum fasistaríki, þar sem ríkið var öllu æðra. Hin dásamaða Sparta var helvíti, jafnt fyrir íbúa og nágranna.
Evrópa tekur forustu

Evrópusambandið hefur tekið skýra forustu í baráttunni fyrir sjálfbærri jörð, meðan ráðamenn Bandaríkjanna ætla að velta vandræðunum yfir á börn sín og barnabörn. Evrópusambandið hyggst minnka útblástur skaðlegs lofts um 20% á þrettán örum og að hafa þá komið fimmtungi orkunotkunar sinnar yfir í endurnýjanlega orkugjafa. Með þessu hefur Evrópa gefið fordæmi, sem stillir heimsins mestu sóðum í Bandaríkjunum og Kína upp við vegg. Evrópa hyggst gera hertar kröfur til nýrra bíla til að ná þessum árangri. Það var Angela Merkel, kanzlari Þýzkalands, sem knúði fram þessa vitrænu stefnu.
Japanir í afneitun

Enn tregðast Japanir við að viðurkenna ógeðsframkomu í síðari heimsstyrjöldinni. Öfugt við Þjóðverja hafa þeir aldrei gert hreint fyrir sínum dyrum. Japanir afneita staðreyndum og hver forsætisráðherrann á fætur öðrum opinberar fasisma sinn. Meðan Þjóðverjar hafa gerzt fullgildir borgarar í samfélagi þjóðanna, halda Japanir enn dauðahaldi í gamla lygi, sem mokað var upp í þá á stríðsárunum.

Economist fjallaði í síðasta hefti um nýjustu birtingarmyndir þessa einkennilega ástands, sem stendur Japan fyrir þrifum í samfélagi þjóðanna. Blaðið segir, að Shinzo Abe forsætisráðherra hagi sér eins og fífl.
Harold Evans skrifar

Ég borðaði í Mantova á Ítalíu með Harold Evans, sem þá var ritstjóri Sunday Times. Þá var Evans frægur fyrir uppljóstrunina um Thalidomide-málið, er börn fæddust vansköpuð vegna lyfs fyrir mæður. Evans hrökklaðist undan fasistanum Rupert Murdoch til Bandaríkjanna og varð þar þekktur útgefandi.

Evans skrifaði fyrir helgina grein í International Herald Tribune um drápin á sendiboðum válegra tíðinda. Þúsund blaðamenn hafa verið drepnir á áratug, um hundrað á ári. Pútín í Rússlandi er orðinn mikilvirkur, hefur nú látið drepa Ivan Saffronov í Washington og Önnu Politkovskaja í Moskvu.
Mótleikur hjá Kasparov

Heimsmeistarinn fyrrverandi í skák,

Garry Kasparov, er orðinn mikilvægasti stjórnarandstæðingur Rússlands, þar sem leyniþjónusta og auðjöfrar ráða ríkjum í skjóli hins nýja Stalíns. Kasparov kom af stað uppþotum í Sankti Pétursborg um mánaðamótin og ruglaði herlögreglu Pútíns í ríminu með því að breyta leið 5000 manna mótmælagöngu. Eftir tveggja tíma þæfing voru 130 manns teknir höndum fyrir ólöglega andspyrnu. Þetta eru fjölmennustu mótmælin gegn stjórn Pútíns, sem hægt og sígandi er að færa stjórnarhætti í átt til Stalíns og Sovétríkjanna.
Matröð Pútíns

Mótmæli Kasparovs komast aldrei í sjónvarp í Rússlandi. Stalínistinn Pútín heldur þar öllum þráðum í hendi sér. Kasparov birtir því greinar sínar í vestrænum fjölmiðlum, svo sem

Wall Street Journal. Þar segir hann raunar ekkert annað en það, sem allir vita. Það er, að Pútín starfar samkvæmt sínu gamla hugarfari úr leyniþjónustunni. Hann bælir niður andstöðu gegn sér, notar ríkisvaldið til að þjóna auðjöfrum, sem starfa samkvæmt hugarfari ítölsku mafíunnar. Allt fer aflaga í Rússlandi, meðalaldur, alþýðutekjur, menntun. Kasparov er einn fárra, sem þorir að andæfa martröð Pútíns.
Hægfara skilningur

Feginn er ég, að ný borgaryfirvöld hafa loksins skilið, að böggull fylgir skammrifi, þegar nýjum húsum er troðið ofan í gróin hverfi. Slík framkvæmd veldur auknum umferðarþunga og kallar á aukin umferðarmannvirki. Það skildi Reykjavíkurlistinn aldrei. Nú á að viðurkenna staðreyndir og setja mislæg gatnamót á Miklubraut í Kringlumýri. Ennfremur á að skipuleggja Mýrargötu og Örfirisey með umferðarþunga í huga. Að vísu virðast yfirvöld sannfærð um, að sjór muni aldrei ganga á land, og vilja því skipuleggja úti í sjó. En bráðum átta þau sig á, að ný hús skerða lífsgæði íbúanna, sem fyrir eru.
Viðstöðulaus akstur

Auðvitað á að setja Miklubraut í stokk frá Miklatorgi fram yfir Grensásveg. Viðstöðulaus akstur á að vera í miðbæinn alla leið frá Vesturlandsvegi og Suðurlandsvegi, Reykjanesbraut og Hafnarfjarðarvegi, svo og frá Sæbraut. Það sparar benzín og minnkar mengun af bílum í kyrrstöðu við ljós. Við enda þessara viðstöðulausu brauta þarf að vera góður aðgangur að bílastæðahúsum, til dæmis um göng undir Skólavörðuholti. Umferð mun aukast í bænum um 30% á fáum árum, til viðbótar við þá aukningu, sem stafar af troðslu nýrra húsa í gömul hverfi og af byggingum úti í sjó. Gera þarf ráð fyrir öllu þessu.