arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Nú þarf að sparka bófunum

Forsætisráðherra telur, að sumarþingi beri að samþykkja umdeildan búvörusamning og þrjú umdeild paragröff í stjórnarskrá. Raunar hótar hann frestun kosninga, nái óskhyggjan ekki fram að ganga. Enginn meirihluti er fyrir búvörusamningnum, allra sízt eftir stórfellda markaðsmisnotkun Mjólkursamsölunnar. Paragröffin þrjú í stjórnarskránni munu vekja harðar deilur á þingi. Þau ganga þvert hegn þeim paragröffum, sem fengu eldskírn sína á þjóðfundi, í stjórnlagaráði og í þjóðaratkvæði. Paragröff Sigurðar Inga Jóhannssonar eru blaut tuska framan í allt það lýðræðislega ferli. Þjóðin þarf að fara að sparka bófunum frá völdum.
Bremsum hótelin

Með öllum þessum steyptu hótelum, sem troðið er í gamla miðbæinn og Þingholtin, er verið að eyðileggja þetta krúttlega, sem höfðar til ferðamanna. Ekki er nóg að hafa gömul og fögur hús á stangli. Þau þurfa að mynda heilar götulínur. Og einhver önnur þjónusta þarf að vera innan um lundabúðirnar. Fyrr eða síðar kemur að offramboði á þjónustu fyrir ferðamenn. Ísland kemst úr tízku, þegar steyptu hótelin bera skrýtna miðbæinn ofurliði. Hægt er að tempra aukninguna með því að leggja fullan vask á ferðaþjónustu, akstur, mat og gistingu. Ferðaþjónusta er takmörkuð auðlind sem og aðrar auðlindir. Okkur ber renta af henni sem slíkri.
Vonarstjarnan segir pass

Vonarstjarna Framsóknar, Lilja Alfreðsdóttir utanríkisráðherra, mun ekki bjóða sig fram gegn Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni. Býst við miðstjórnarfundi í ágúst, þar sem Sigmundur Davíð verði í kjöri. Segir hann ferðast um landið að safna fylgi við endurkjör sitt. Af þessu má spá, að Framsókn fari í næstu kosningar með gaurinn á bakinu. Erfitt mun honum reynast að selja loforð í stíl við þau ævintýralegu, sem hann gaf fyrir síðustu kosningar. Búast má við, að formennska hans verði andstæðingum flokksins að vopni. Horfnir eru gamlir stuðningsmenn hans, svo að hann verður að reiða sig á almenna og alkunna heimsku flokksmanna.
Fjörug prófkjör pírata

Sum prófkjör pírata verða fjörug að þessu sinni. Áhuginn stafar beinlínis af, að samkvæmt könnunum má búast við töluverðri fjölgun þingmanna flokksins. Eitt efnið bar brátt að, gekk í flokkinn, lýsti strax yfir áhuga á efsta sæti lista. Ekki varð af þeirri útkomu og varð af nokkur hvellur og illindi. Skrautlegra var þegar forustukona í framkvæmdaráði fór að skrifa hvassar færslur gegn þekktasta þingmanni flokksins. Rauk síðan úr flokknum með þjósti og í reiðikasti, þegar hugmyndirnar höfðu lítinn framgang. Nú er hún komin til baka og vill þingsæti hjá flokknum. Mér sýnast píratar hafa burði til að mæta flestum lukkuriddurunum.
Með tveimur hrútshornum

Samræðustjórnmál virka, séu viðmælendur sammála um ýmis grundvallaratriði. Virka ekki í klofnu samfélagi eins og Íslandi. Hér stendur slagurinn milli hinna allra ríkustu og fátækari helmings fólks. Ríkisstjórnin stöðvaði aðgerðir í átt til jöfnunar lífskjara. Magnaði í staðinn stéttaskiptingu með árásum á velferð, heilsu og menntamál. Lækkaði skatta og gjöld hinna allra ríkustu og veitti þeim skuldaafslátt. Baráttan kristallast í slagnum um stjórnarskrá fólksins og þriggja paragraffa frumvarp forsætisráðherra. Þar gekk stjórnarandstaðan of langt í samræðustjórnmálum. Við bófa talar maður bara með tveimur hrútshornum.
Hún svindlar – þú borgar

Mjólkursamsalan seldi sjálfri sér og skyldum aðila, Kaupfélagi Skagfirðinga, mjólk við vægu verði, nánast ókeypis. Okraði hins vegar árum saman á sömu vöru til Mjólku, samkeppnisaðilans. Er Mjólka nálgaðist gjaldþrot, keypti Kaupfélag Skagfirðinga Mjólku og verðið lækkaði. Þá sneri Mjólkursamsalan sér að okri á nýju fyrirtæki, Kú. Í verðlaunaskyni fyrir glæpsamlega viðskiptahætti gerði ríkisstjórnin tíu ára samning um mikinn ríkisstuðning við Mjólkursamsöluna og Kaupfélagið. Mjólkursamsalan fékk loks hálfs milljarðs stjórnvaldssekt fyrir okrið. Hálfa milljarðinn hyggst hún, að Framsóknarsið, leggja á herðar neytenda.
Fráleit paragröff

Súrt er, að Sigurður Ingi Jóhannsson hyggist svívirða þjóðarviljann. Með því að hafna vinnu þjóðfundar, stjórnlagaráðs og þjóðaratkvæðagreiðslu við stjórnarskrá þjóðarinnar. Forsætisráðherra vill halda sumarþing um þriggja paragraffa ræfil frá stjórnlaganefnd Sigmundar Davíðs. Paragröffin eru í engu samræmi við áður upplýstan þjóðarvilja. Eru raunar sett fram til að gera fólki erfiðara fyrir að koma nýju stjórnarskránni í gegn. Ljóst er, að ekkert samkomulag verður á þingi um ræfil Sigurðar Inga. Forsætis er bara að koma illu af stað í lok ferils síns og tefja næstu alþingiskosningar fram til vors. Þetta eru fráleit paragröff.
Sá fylgislausi hótar

Fylgi Framsóknar er fallið niður í 6,4%, sögulegt lágmark. Jafnframt er fylgi ríkisstjórnarinnar 32%, á svipuðum slóðum og það hefur verið misserum saman. Svo notuð séu orð Bjarna Benediktssonar, þegar seig á ógæfuhliðina hjá Jóhönnu: „Er ekki kominn tími til að skila lyklunum?“ Í stað þess að fylgislaus Sigurður Ingi Jóhannsson segi af sér, vill hann heyja stríð út af stjórnarskránni. Vill spilla fyrir stjórnarskrá fólksins með því að leggja fram þriggja paragraffa ræfil. Sem ætlað er að hindra fulla auðlindarentu þjóðarinnar af greifunum, sem sitja einir að auðlindinni. Að öðrum kosti mun hann neita að efna loforð um haustkosningar.
Bindi veitir refsileysi

Sértu í jakkafötum með hálsbindi, þá sleppurðu. Lög ná ekki til fínimanna. Hef enga trú á, að þjóðin sæki réttlæti yfir hrunbófum í hendur dómara. Þeir munu róa fram í gráðið og muldra um fyrningu og tæknilega vanreifun mála. Og fresta og fresta. Fínimenn eru ekki dæmdir. Verði stjórar dæmdir, fá þeir sérmeðferð á Kvíabryggju. Hefnd fólksins felst fyrst og fremst í að fylgjast með. Rifja upp, hvernig bófar, kontóristar og pólitíkusar léku þjóðina grátt. Hvernig eignum var komið undan til útlanda og aðrar voru brenndar. Hér vantar forngrískan dómstól götunnar til að vísa verstu bófunum í útlegð. Dómstólar eru stéttvíst ónýtir.
Flýr andverðleikana

Sorglegt er, að Sigríður Benediktsdóttir skuli segja af sér sem framkvæmdastjóri fjármálastöðugleika í Seðlabankanum. Þar hefur hún greint og metið kerfisáhættu og fjármálastöðugleika frá 2012 og mótað varúðarreglur fyrir fjármálakerfið. Áður sat hún í rannsóknarnefnd Alþingis um aðdraganda og orsakir falls íslensku bankanna. Átti mikinn þátt í skýrum og undanbragðalausum texta skýrslunnar. Hún fer í starf hjá Yale-háskóla sem vísindamaður og kennari, þar sem hún var fyrir hrunið. Hún gefst of snemma upp á Íslendingum. Spillta ríkisstjórnin er að hruni komin. Ný ríkisstjórn hefði þurft á henni að halda sem Seðlabankastjóra sínum.
Glórulaus ríkisstjórn

Ríkisstjórn Jóhönnu lækkaði skuldir fátæklinga, sem skulduðu meira en þeir áttu. Stjórn Sigmundar Davíðs lækkaði skuldir hinna, sem áttu margfalt meiri eignir en skuldir. Til dæmis fengu 1250 stóreignamenn 1,5 milljarða afslátt skulda. Og þriðjungur eftirgjafafólksins skuldaði minna en 10 milljónir. Ekki er verið að létta á fátækum, heldur hinum allra ríkustu. Frá upphafi hefur stjórnarstefnan verið að hlúa að auðfólki, til dæmis með tugmilljarða afslætti af auðlindarentu og afnámi auðlegðarskatts. Féð er núna sótt með minnkun barnabóta og vaxtabóta. Verulega andstyggileg stjórn stundar glórulaust óréttlæti gagnvart almenningi.
Sama gamla tóbakið

Endurnýjun pólitísku bófanna er við hæfi. Áslaug Arna Sigurbjörnsdóttir andmælir ekki, að ráðherrar Sjálfstæðisflokksins geymi peninga í skattaskjóli. Ritari flokksins segir þá bara mega ekki leyna því. Utanríkisráðherra Framsóknar telur sig geta gert nýjan varnarsamning við Bandaríkin. Lilja Alfreðsdóttir telur sig ekki þurfa að leita álits alþingis og utanríkismálanefndar þess. Þessar ungu konur eru gamla Ísland, fullar sjálfstrausti og yfirgangi. Þær munu ekki taka þátt í að breyta því í nýja Ísland. Þær munu ekki stuðla að jafnstöðu borgara, réttlæti og velferð. Þær eru bara endurnýjun á sama gamla tóbaksruddanum.
Gegnsæir skattar

Bæta þarf hefðbundna birtingu álagningaskráa. Birta þær stafrænt á netinu. Úrelt er að fólk mæti á sérstakan stað í sérstaka sumaropnun. Birtingin er mikilvægur þáttur í að halda uppi pressu á jafnstöðu fólks til tekna. Þetta eru fjármál, en ekki einkamál. Fjármál eru opinber mál, því þau eru grunnur allrar spillingar. Eftirlit af hálfu skattaeftirlits hefur reynst ófullnægjandi hér á landi. Standa þarf gegn kröfum um, að skattar teljist vera viðkvæmar persónuupplýsingar, enda er birting þeirra samkvæmt lögum. Styrkasta stoð lýðræðis er gegnsæi um fjármál, þar á meðal um skatta, skattsvik og skattaskjól. Engan feluleik með skatta.
Jafnvel Vigdís hættir

Pólitíkin er víða skrítin. Nigel Farage er helzti sigurvegari Brexit kosninganna í Bretlandi. Ætlar samt að segja af sér sem formaður UKIP, flokks andstæðinga Evrópusambandsins. Boris Johnson hefði verið sjálfkjörinn formaður Íhaldsins eftir ósigur David Cameron í Brexit. Johnson var helzti áróðursmaður útgöngu úr sambandinu. Hyggst samt ekki taka við formennsku flokksins. Farage og Johnson flýja báðir undan eigin sigri. Vita, að þeir geta ekki greitt úr vanda Bretlands við útgönguna. Svipaður ótti sligar þingmenn Framsóknar. Hver um annan þveran sjá þeir kosningaósigur blasa við. Jafnvel Vigdís Hauksdóttir hyggst hætta.
Ilmur þorskhausanna

Hreppsnefndin á Laugum í Reykjadal ákvað á sínum tíma í vísdómi sínum, að þorskhausaverkun staðarins skyldi vera þar sem bæjartorg er annars staðar. Fagurri fabrikku var komið fyrir milli hótels og sundlaugar annars vegar og veitingahúss, hreppskontórs og hins frábæra Sparisjóðs Reykdæla hins vegar. Vafalaust var þetta talið til þess fallið að efla ferðaþjónustu staðarins. Einhverra hluta vegna fluttist hún samt á jaðra svæðisins, á Stóru-Laugar og Narfastaði. Fáir túrhestar ganga hins vegar um í vímu ilmsins af þorskhausum miðbæjartorgsins. Erfitt reynist stundum að éta kökuna og eiga hana í senn.
Fólkið styður Evrópu

Daginn eftir Brexit spáði ég, að útkoman mundi fæla Evrópuþjóðir frá útgöngu úr Evrópusambandinu. Nefndi Dani sem dæmi. Í tveimur skoðanakönnunum kom svo í ljós, að Brexit jók fylgi Dana við aðild. Stuðningsfólki aðildar fjölgaði úr 50% í 70%. Andstæðingum aðildar fækkaði úr 22% í 18%. Sama mun koma í ljós í Hollandi, þar sem mikið var talað um útgöngu. Evrópusambandið er því síður en svo að gliðna í sundur. Það er traustara en það var fyrir Brexit. Og evran blífur meðan pundið fellur. Fólk fattar, að Brexit áróðurinn var rekinn á upphrópunum og lygum. Enda þorir Boris Johnson alls ekki að taka við formennsku í brezka íhaldsflokknum.
Þegja þunnu hljóði

Sumir múslimar lagast illa að vestrænni veraldarhyggju. Margir klerkar íslams banna aðlögun. Predika þá karlrembu frá miðöldum, að konur og börn séu ekki fólk. Halda á lofti sharia trúarlögum á kostnað landsins laga. Gera óbilgjarnar kröfur um aðlögun kerfisins. Ofsækja hófsama múslima, sem vilja víkja frá miðaldahyggju. Snúa töpurum af annarri og þriðju kynslóð ríkisborgara til ofsa. Tugþúsundir ganga til liðs við öfgasamtökin Isis. Þúsundir fara til Sýrlands að berjast. Þúsundir eru komnir til baka, þar á meðal hundruð til norðurlanda. Samtök múslima eiga að taka fast á klerkavandanum, en hafa þagað þunnu hljóði.
Hausverkur Englands

Skotar vilja strax hefja viðræður við Evrópusambandið um framhald á aðild Skota. Það segir Nicola Sturgeon forsætisráðherra skozku heimastjórnarinnar. Ekki bara styður þjóðernisflokkur hennar framhald á aðildinni, heldur hyggjast kratar gera það líka. Þannig stendur nánast allt alþingi Skotlands að skjótum viðræðum. Skotar vita um hagnaðinn af aðildinni og styrkina frá Bruxelles og vilja ekki, að England dragi Skotland með sér út í öngþveitið. Skotar ætla meira að segja að krækja í banka frá London til Edinborgar. Í London rífa bankamenn hár sitt og heimta sjálfstæði borgarinnar. Brexit er fyrst og fremst hausverkur Englands.
Þöggunaráráttan

„Lýðræðislegt hlutverk tjáningarfrelsisins er fyrst og fremst sá að tryggja, að vondar skoðanir sé hægt að ræða opinskátt, þar á meðal af þeim, sem vita betur. Sú umræða á sér ekki stað með þöggun, og þá skiptir engu máli, hvort þöggunina megi réttlæta lagatæknilega eða ekki: sú nauðsynlega umræða á sér samt ekki stað með þöggun, en hún þarf samt að eiga sér stað. Engin lagarök breyta þeirri staðreynd. Löglegt er ekki það sama og skynsamlegt.“ Ég geri orð Helga Hrafns Gunnarssonar þingpírata að mínum. Bæti við, að siðblindur Hæstiréttur leyfir kæranda að taka til sín orð um nafnlausan mann. Og leyfir kæranda að ákveða, að tiltekið orð sé móðgandi, þótt Íslenzk Orðabók segi merkinguna aðra. Öllu svona dómarugli ber Blaðamannafélaginu að mæta með að standa undir kærum til æðri dómstóls í Evrópu.
Engir lukkuriddarar

Jafnvel prófessorar í stjórnmálafræði virðast eiga erfitt með að skilja pírata. Virðast telja Machiavellisma ráða gerðum allra, því að það er pólitísk venja. Hvarf Helga Hrafns af þingi mun ekki veikja pírata. Hann vill heldur beina orku sinni að of veiku innra starfi pírata. Einnig mun áhugaleysi Birgittu á embætti ráðherra ekki veikja pírata. Hún vill heldur beina orku sinni að ónýtu innra starfi alþingis. Brottfall Jóns Þórs pírata af þingi veikti ekki pírata. Hann kemur aftur í haust, hokinn af reynslu af lífi fólks í malbikinu. Ekkert af þessu skilja fræðingarnir. Þeir ganga bara út frá lukkuriddurum stjórnmálanna.
Vaxandi móðgunargirni

Hatursglæpur er sérkennilegt hugtak. Mér sýnist það snúast um tjáningu skoðana, sem valdaaðili telur rangar eða óþægilegar. Lögreglufulltrúi hatursglæpa er dæmi um slíkt fyrirbæri. „Tjáning fordóma grefur undan samstöðu í samfélaginu,“ segir hún. Þá er eftir að skilgreina, hvað séu fordómar. Þeim fjölgar, er vilja fá að ráða, hvað sé tjáð. Samkvæmt móðgunargjörnu fjölmenningarfólki flokkast gagnrýni á Íslam sem fordómar. Þetta er eins og í Sovétríkjunum sálugu, þar sem ýmsar skoðanir voru flokkaðar sem refsiverðar. Orðið hatursglæpur er orðið að eins konar vígorði þeirra, sem þola illa það, sem þeir telja vera rangar skoðanir. Flokkun skoðana í fordóma og þolanlegar skoðanir eru óheillaþróun í lýðræðinu.
Ríkið verndi sjómenn

Í skjóli einokunar á kvóta eiga kvótagreifar alls kostar við sjómenn um laun og kjör. Láta sjómenn taka þátt í skipakaupakostnaði og olíukostnaði. Neita árum saman að semja, nema ríkið taki yfir aukinn hluta af launakostnaði. Sjómenn, sem berjast gegn þessu, eru reknir úr skipsrúmi og frystir út af öðrum illhvelum kvótans. Greifarnir hafa undanfarin ár verið fyrirmynd annarra auðgreifa í ýktri græðgi og siðblindu. Ný og siðvædd ríkisstjórn þarf að taka á þessu. Setja lög um kjarasamninga við misjafnt afl aðila. Þar sé gert ráð fyrir, að sérstakur kjaradómur úthýsi kostnaðarhlutdeild og taki tillit til ofsagróðans af einokun á þjóðarauðlind.
Fórnardýr valdshyggju

Lilja Alfreðsdóttir varð snemma fórnardýr valdshyggju. Telur sig vera eins konar einræðisherra utanríkismála. Geti gert varnarsamning við erlent ríki án þess að málið sé rætt hjá þingi og þjóð. Svoleiðis var gert í gamla daga, en nú er komið árið 2016 og nýtt Ísland, sem vafalítið mun fella þennan samning úr gildi. Nú er litið öðrum augum á Nató og Bandaríkin en á síðustu öld. Þá átti Nató að verja friðinn í Evrópu, en er nú komið út um víðan völl. Bandaríkin hafa flækt Nató í alls konar furðuverk í öðrum álfum. Valdið miklu manntjóni og eyðingu innviða í Afganistan og Írak. Lilja er síðborið afkvæmi gamla Íslands, sem er á útleið.
Ísland rýrir velferð

Óstjórn bófanna hefur notað fjölþjóðatölur frá 2013 til að monta sig af góðum verkum ríkisstjórnar Jóhönnu. Komnar eru tölur frá The Social Progress Index um þróun velferðar. Þar hefur Ísland lækkað um sex sæti 2015, niður í það sextánda. Orðið lægst norðurlanda. Þetta index er merkara en önnur, því það mælir önnur atriði en hina rangnefndu landsframleiðslu. 53 mælitæki meta heilsuþjónustu, menntun, umburðarlyndi og framafæri. Förum til dæmis illa út úr mælingu á rýrari þátttöku í framhaldsskólum, lakara framboði á ódýru húsnæði, skorti á trúfrelsi og tjáningarfrelsi. Pilsfaldakapítalismi fer hér hins vegar með himinskautum.

(The Social Progress Index)
Hvítir riddarar

Björn Þorláksson segist eiga skilið fyrsta sæti í prófkjöri pírata í norðaustri. Vegna vasklegrar framgöngu sem frjáls ritstjóri á Akureyri. Lenti í sjöunda sæti samkvæmt Schulze-reiknireglum pírata. Sakar þá um smölun og svindl gegn sér. Sjálfur fór Björn vítt og breitt um kjördæmið til að kynna sig. Gerir lítið úr meðframbjóðendum, sem hann áður lofaði í hástert. Ég kalla hann tapsáran; þetta voru leikreglur. Síðkomnu frægðarfólki er og verður ekki sjálfkrafa tekið sem hvítum riddara. Ég man Guðmund Franklín, sem í þrjá mánuði hóf alla pistla sína með orðunum „við píratar“. Hvarf svo í fússi, þegar hann hafði áttað sig á stöðunni.
Hvorki siðir guðs né manna

Ólöf Nordal lét rjúfa kirkjugrið í Laugarnesi eins og óeirðamenn á Sturlungaöld, þegar siðblindingjar lögðu niður þjóðveldið. Væntanlega verður biskup að helga kirkjuna að nýju, svo að hún verði messufær. Bófarnir eru harðir í horn að taka nú sem fyrr. Á sama tíma setur Ólöf reglugerð um að banna sjálfboðaliðum og blaðamönnum að heimsækja flóttafólk. „Telur ráðuneytið, að með þessu sé verið að stuðla að því að koma mannúðlega fram við skjólstæðinga stofnunarinnar,“ segir þar á Newspeak upp úr Orwell. Pyndingaráðuneytið hét þar ástarmálaráðuneytið. Aflendingurinn Ólöf Nordal í skattaskjóli bófa kann hvorki siði guðs né manna.
Ótímabær Þórðargleði

Hægri öfgaflokkar í Evrópu vonast til, að fleiri ríki en Bretland segi sig úr Evrópusambandinu. Ótímabær Þórðargleði, því kjarni sambandsins mun standa saman og evran mun hafa sinn gang. Miklu líklegra er, að Brexit hafi neikvæð áhrif á útgönguviljann, þegar fólk sér afleiðingarnar í Bretlandi. Fólk mun sjá, að ekki dugir að saka Evrópusambandið um innri vanda ríkja. Bræðin út af yfirgangi hinna ríku er vestræn staðreynd, sem kemur ekki sambandinu sérstaklega við. Leiðtogar þess verða samt að sjá, að hætta verður að reka það sem leiðtogaklúbb. Fólk þarf að fá miklu meira lýðræði, svo almenna hatrið á Bruxelles fari að koðna niður.
Linnulaus samúð

Fyrsta verk núverandi ríkisstjórnar var að stórlækka auðlindarentu á kvóta og afnema auðlegðarskatt. Hún hafði ekki lofað því, heldur mörgu öðru, sem hún kom aldrei í verk. Nú hefur hún framkvæmt eitt sinna síðustu verka. Notar ríkissjóð til að borga hluta af kostnaði útgerðarinnar vegna fæðispeninga sjómanna. Notar ríkissjóð til að létta árlega hálfum milljarði kostnaðar af greifum. Þeir eru þó að öðru leyti á framfæri ríkissjóðs vegna einkaréttar á veiðum. Þessi furðulega stefna heitir pilsfaldakapítalismi og kemur niður á velferð almennings. Samúð og meðvirkni ríkisstjórnar bófaflokka snýst um gjafir til ríkisrekinna auðgreifa.
Pund, bankar og landslið

Hlutabréf í brezkum bönkum falla daglega í verði eftir Brexit. Viðskipti með bréf í Barclays og Royal Bank of Scotland voru stöðvuð í kauphöllinni. Gengi Lloyds hríðfellur daglega. Fjölþjóðabankar ráðgera flutning til Frankfurt, þar sem London verður ekki lengur aðgöngumiði að Evrópu. Frankfurt tekur við af London sem bankamiðstöð Evrópu. Banksterar í London gráta hástöfum, en auðvitað hefur enginn samúð með þeim. Pundið hefur fallið meðan evran heldur velli og krónan rís eins og íslenzka landsliðið. Til að kóróna vandræðin vantar bara, að enska landsliðið falli í kvöld eins og pundið og bankarnir í London.
Engin allsherjarlausn

Brexit er dæmi um, að beint lýðræði jafngildir ekki góðri útkomu. Fulltrúaræði jafngildir ekki heldur góðri útkomu. Við þekkjum betur hér á landi dæmin um síðari kostinn. Spilling þings, lygar ráðherra og heimska þingmanna er daglegur vandi hér á landi. Þess vegna heimta menn beint lýðræði. En það færir okkur ný vandamál í stað þeirra, sem það losar okkur við. Lýðræði er bara aðferð til að fá fólkið að borði valdsins, ekki til að leysa allan vanda. En valdamenn þurfa að standa við beina lýðræðið, þegar þeir hafa boðið upp á þjóðaratkvæði um stór mál, svo sem Brexit eða nýja stjórnarskrá. Var ekki gert hér á landi. Þess vegna þurfum við beinna lýðræði. Án þess að vænta þess, að það leysi allan vanda.
Kann varla á tölvupóst

Davíð og skrímslunum gekk ekkert að innleiða þá söguskoðun, að Ríkisútvarpið hafi frá upphafi stýrt sigurför Guðna forsetaefnis. Flokkurinn getur ekki lengur stýrt því í krafti fjölmiðlaveldis, hver sé söguskoðun fólks. Mogginn er dauður sem áhrifaafl. Sjáið afleiðingar þess, að blaðið hefur árum saman farið hamförum í stuðningi við Davíð og hrunskoðanir hans. Fylgi hans til embættis forseta minnkaði í baráttunni. Stafrænir miðlar fólksins sjálfs hafa tekið við. Þar myndast og koma fram skoðanir á framvindu mála. Davíð hefur engan skilning á, hvernig nýja öldin er orðin. Kann varla á tölvupóst og þekkir ekki fésbókina.
Efni í flokksformann

Fyrr eða síðar kemst Sjálfstæðisflokkurinn að því, að hann geti ekki lengur haft aflending í skattaskjóli að formanni. Sama gildir um varaformanninn. Þá liggur beint við að leita um formennsku til Höllu Tómasdóttur. Hún hefur sýnt ótvíræðan kjörþokka í lokaspretti baráttunnar um forsetaembættið. Líklega verður Viðreisn fyrri til. Benedikt Jóhannsson skortir þennan kjörþokka og veit það. Halla hefur því úr ýmsu að velja, er fólk fer að hugsa í alvöru um þingkosningar. Viðreisn er snarari í snúningum og gæti orðið fyrri til. Gæti orðið til þess, að Viðreisn taki senn við af Sjálfstæðisflokknum sem leiðandi afl hægra megin við miðjuna.
Ágæt kosningaúrslit

Ég er ágætlega sáttur við, að Guðni verði forseti. Hann er of heiðarlegur til að reyna að ganga gegn vilja fólksins, þótt hann hafi sýnt stjórnarskrá fólksins lítinn áhuga. Hann verður góður forseti. Halla stóð sig langbezt frambjóðenda á lokasprettinum. Tók stærri hlut þeirra, sem ákváðu val sitt eftir að síðasta könnun var tekin, en hinna, sem voru áður búnir að ákveða sig. Einkum var þetta áberandi á landsbyggðinni. Davíð fékk slæma útkomu, líklega í fjórða sæti. Fékk þannig loksins sinn Landsdóm, sem hann missti af, þegar Geir Haarde var hengdur upp. Fínt að losna við tvo gamla pólitíkusa í einu höggi, Davíð og Ólaf Ragnar.
Brexit er fokk

Undarlegt er, að fyrirmenn á borð við forseta og forsetaefni lýsa ánægju með þá sundrungu Evrópu, sem leiðir af Brexit. Við blasir klofningur Bretlands, þar sem Skotar og fleiri ætla að vera áfram í Evrópusambandinu. Við blasir hrun alþjóða bankamiðstöðvarinnar í London. Enskir bændur, sem kusu Brexit, eru þegar farnir að heimta framhald Evrópu-styrkja. Þótt evran haldi sjó, eru ský á lofti Evrópu. Öfgaflokkar eflast og heimta meiri sundrungu. Framhald ræðst af getu Þýzkalands til að fjármagna sambandið. Það mun auðvitað takast, en skrímsli öfgaflokkanna andar á háls kanzlarans. Brexit er fokk, hvað sem Guðni og Ólafur Ragnar segja.
Viljir þú bæta Ísland

Viljirðu breyta Íslandi í betra land, þarftu að taka þátt í kosningum. Einnig í forsetakosningum. Þær varða stjórnmál. Of lengi höfum við verið í herkví tveggja flokka, sem hafa smám saman breyzt í bófaflokka. Gæta ekki hagsmuna almennings, heldur auðgreifa. Ungt fólk þarf líka nýju stjórnarskrána, sem þjóðin mælti með. Reynslan sýnir, að forseti landsins hefur pólitískt vægi. Brýnt er fyrir ungt fólk að nenna að mæta á kjörstað. Baráttan er um þína framtíð í þessu landi. Veldu einhvern, sem horfir til framtíðar. Þeirrar framtíðar, sem ungt fólk þarf að lifa við lungann úr þessari öld. Mundu eftir Andra Snæ Magnasyni rithöfundi.
Dæmi um andverðleika

Einn þekktasti málflutningsmaður í fjölþjóðarétti er Philippe Sands, prófessor í London. Hann segist ekki skilja, að forstjóri Hafréttarstofnunar geti líka verið dómari við Alþjóða hafréttardómstólinn. Málið snýst um Tómas H. Heiðar, er hótaði vísindamanni, ef hann breytti ekki niðurstöðum rannsókna sinna. Gerði það með tölvupósti og á fundi, með aðstoð formanns lögfræðingafélagsins, Kristjáns Andra Stefánssonar. Stjórn Hafréttarstofnunar baðst afsökunar á forstjóra sínum. En búast má við, að Tómasi verði vísað úr hinum fjölþjóðlega dómstóli. Í kringum okkur eru siðuð samfélög, en hér hagar andverðleikafólk sér eins og því þóknast.