arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Argentína, Hornið

Sérhæfðir veitingastaðir

Argentína og Hornið eru gróin og traust veitingahús, sem fundu sér stað í lífinu á fyrsta degi og hafa verið þar síðan, Argentína í nautasteikinni og Hornið í pöstunni og pítsunni. Fólk sækir þessa staði frá þeim sjónarhóli og verður sjaldan fyrir vonbrigðum, af því að stjórnendur staðanna hafa úthald til að halda staðli ár eftir ár. Slíkum veitingahúsum vegnar yfirleitt betur en hinum, sem ekki hafa eindreginn fókus.

Nautasteik Argentínu

Argentína er með dýrustu veitingahúsum landsins, 5800 krónur á mann þríréttað með kaffi áður en kemur að víni. Húsakynni eru ekki aðlaðandi, farið er um langan undirgang til að komast inn í dimman matsal með groddalegu tréverki. Básum hefur verið fækkað til bóta, svo að salurinn er opnari en áður. Staðurinn er samt áfram innilokunarlegur. Kostur er þó við myrkrið á staðnum, að maður sér illa, hversu ljótur staðurinn er.

Einhæf kartafla bökuð

Ef fólk fer út að borða með því hugarfari að fá sér nautasteik, er Argentína kjörin, því að hráefni nautakjötsins er þar jafnan gott, en getur verið misjafnt á hinum dýru matstöðunum í bænum. Mestu máli skiptir, að tímasetning nautasteikinga í eldhúsi er nákvæm, en meðlætið er einhæft, bökuð kartafla. Kryddlegið nautakjöt carpaccio var fínn forréttur og sömuleiðis hvítlauksgrillaðar risarækjur. Eftirréttir voru afar sætar og óhollar hitaeiningabombur. Þjónusta er ágæt og fumlaus.

(Argentína, Barónsstíg 11, sími 551 9555)

Pöstur og pítsur Hornsins

Hornið er hversdagslegri og ódýrari staður, sem selur pöstur á 1460 krónur, pítsur á 1300 krónur, fiskrétt dagsins með súpu á 1120 krónur og hefðbundna þrírétta máltíð með kaffi af fastaseðli á 3700 krónur áður en kemur að víni. Ef frá eru taldir skyndibitastaðir, er þetta fyrsti pöstu- og pítsustaðurinn í bænum og skartar enn óbreyttum innréttingum í kaffihúsastíl að baki stórra útsýnisglugga að fáförnu Hafnarstræti.

Góðar tímasetningar

Hefðbundinn matur er frambærilegur á Horninu. Þorskurinn var hæfilega skammt eldaður, mikið pipraður og borinn fram með sterkri tómatsósu, pastaræmum, léttsteiktu grænmeti og miklu af olífum. Lambafillet var líka hæfilega skammt eldað, milt kryddað og safaríkt, með ágætu jafnvægi í bragði blandaðs meðlætis annars vegar og fiskjar hins vegar. Kokkurinn missti hins vegar tökin á hörpuskeljar-forrétti og lét balsamsósu fljóta í miklu magni um diskinn, en hörpufiskurinn sjálfur var meyr.

(Hornið, Hafnarstræti 15,

sími 551 3340)

Jónas Kristjánsson

DV
Eldhúsið, Sjanghæ

Þjónustan ein batnaði

Eldhúsið og Sjanghæ styðja kenninguna um, að því meira, sem hlutirnir breytist, því meira séu þeir eins. Breytingar á eignarhaldi og umbúnaði hafa aðeins megnað að bæta þjónustu, sem er orðin þægileg á báðum stöðum. Matreiðsla er enn slök á báðum stöðum, verð sérrétta er hátt og hlaðborðin í hádeginu hafa síður en svo orðið árennileg við umskiptin. Þau geta hins vegar óneitanlega hentað svöngum og blönkum.

Skyndibitar á færibandi

Skyndibitabar með færibandi rétta hefur verið settur upp fremst í húsnæði Eldhússins í Kringlunni. Nokkrir kaldir smáréttir fara hring eftir hring á færibandi til minningar um kvikmynd Chaplins um Nútímann. Þetta var fljótleg og frambærileg fæða, sérstaklega hrásalatið, og hlífir pyngjunni óneitanlega. Aðrir réttir á bandinu voru pasta, kæfa, samlokur, sushi og tertusneið. Frambærileg spergilsúpa var innifalin 420 króna meðaltalsverði færibandsréttanna. Súpa með tveimur smáréttum var full máltíð á 840 krónur.

Sætudýrkun í Eldhúsinu

Ástæðulítið er að hætta sér innar í Eldhúsið. Hlaðborðið felur í sér sómasamlega súpu, þrjá magafyllingarrétti í hitakössum og ýmislegt efni til eigin hrásalatgerðar á 950 krónur. Af sérseðli prófaði ég ferska fisktvennu ofgrillaða, steinbít og heitreyktan lax. Dísæt hunangssósa var með skán og steiktir kartöflustöppu-klattar voru skorpnir. Dísætt ávaxtamauk klæddi laxinn. Kokkurinn virðist hafa dálæti á sætu bragði og þessi samsetning var ekki sannfærandi. Matarverð af sérréttaseðli er 4300 krónur þríréttað með kaffi.

(Eldhúsið, Kringlunni, s. 581 4000)

Básar horfnir í Sjanghæ

Búið er að rífa básana, sem voru fremst í Sjanghæ við Laugaveg 28 og opna þannig salarkynnin betur en áður. Meira er af vönduðum skreytingum og húsbúnaði, þar á meðal fínir tréstólar útskornir og nokkur enn fínni, útskorin borð. Vínglös eru á fæti á borðum. Staðurinn gæti nánast talizt virðulegur að kvöldi, ef þunnar pappírsþurrkur og auglýsingaútvarp drægju ekki niður. Mesta aðdráttaraflið hefur þó 890 króna hádegishlaðborð.

Þykkur hveitihjúpur

Á matseðlinum í Sjanghæ eru ýmis freistandi heiti rétta, sem ég ætla að prófa síðar. Nokkrir fastaseðlar fjögurra og fleiri rétta eru að meðaltali á 2900 krónur með kaffi. Einn þeirra var fimm rétta og hafði að geyma vel heita og hálftæra kjúklingasúpu með sveppum, sæmilega meyran kjúkling með cashew-hnetum og snöggsteiktu grænmeti, svo og frambærilegt lambakjöt með brokkáli í ostrusósu, en því miður einnig súrsætar rækjur í þykkum og ólystugum hveitihjúp og afar seigt svínakjöt með sætri sósu dökkri.

(Sjanghæ, Laugavegi 28, 551 6513)

Jónas Kristjánsson

DV
Þrír Frakkar, Sticks’n Sushi, Kínahúsið, Jómfrúin

Fjórir uppáhaldsstaðir

Átta veitingastofur í Reykjavík hafa sérstaklega hagstætt hlutfall verðs og gæða. Um fjórar þeirra í dýrari kantinum var fjallað í þessum þætti í síðustu viku, úrvalsstaðina Sommelier, Holt, Tjörnina og Humarhúsið, sem gott er að heimsækja til hátíðabrigða. Hér verður hins vegar fjallað um ódýrari flokk hagstæðu matstaðanna, Þrjá Frakka, Sticks ‘n Shushi, Kínahúsið og Jómfrúna, sem gott er að leita til hversdagslega án sérstaks tilefnis. Hver þeirra hefur sína sérstöðu, en allir eru þeir uppáhaldsstaðir.

Þrír frábærir Frakkar

Þrír Frakkar eru frábær blanda notalega franskrar hönnunar innréttinga, góðrar stemmningar glaðværra gesta, fjölbreytts og síbreytilegs framboðs sjávarrétta og síðast en ekki sízt ótrúlega hóflegs verðlags. Þetta hefur árum saman verið helzta fiskhús landsins með nákvæmum eldunartímum á ýmsum sjaldséðum fisktegundum. Munið að panta borð, því að færri komast að en vilja. Súpa og aðalréttur kosta um 1735 krónur á kvöldin.

(Þrír Frakkar hjá Úlfari, Baldursgötu 14, sími 552 3939)

Ekta japanskt sushi

Sticks ‘n Sushi er andstæða Þriggja Frakka, nútímalega og uppalega hannaður að hætti japanskrar naumhyggju, þar sem boðinn er eikargrillaður trépinnamatur og hrár ferskfiskur í ýmsum birtingarmyndum, einn og sér, á hrísgrjónabollu eða í þangrúllu. Þetta er japanska framlagið til heimsmenningar mataræðis og eini marktæki fulltrúi þess hér á landi. Súpa og nokkrar tegundir af fiski og pinnamat kosta um 2400 krónur á kvöldin.

(Sticks ‘n Sushi, Aðalstræti 12, sími 511 4440)

Kínahúsið bregzt ekki

Oftast á ævinni hef ég komið í friðsælt Kínahúsið, þar sem kínversk eldamennska haggast hvergi í lífsins ólgusjó. Þetta er kyrrlátur og vinalegur staður einfaldra innréttinga og sérlagaðs matar á hvern disk eða fat fyrir sig, ánægjulegt dæmi um heiðarlegan fjölskyldu-veitingastað, sem heldur sínu striki án þess að hafa komizt í tízku, kjörinn staður fyrir hversdagslega fastagesti. Fjögurra smárétta matseðill kostar um 2300 krónur á kvöldin, en stundum er tilboðsverð.

(Kínahúsið, Lækjargötu 8, sími 551 1014)

Jómfrúin eldist hratt

Þótt þreytubrags sé stundum farið að gæta í danskri nostalgíu Jómfrúarinnar, einkum í eldra brauði og þykkri sósum en áður var, nær hún verðlagsins vegna enn í hóp fjögurra hagstæðu veitingahúsanna. Fyrir utan smurbrauð fæst hér klassík á borð við frikadeller, hakkebøf og ribbensteg upp á dönsk millistríðsár. Aðalréttur með hálfsneið á undan kostar að meðaltali 1590 krónur. Þetta er raunar staður fyrir frúkost, aðeins á sumrin opinn á kvöldin.

(Jómfrúin, Lækjargötu 4, sími 551 0100)

Jónas Kristjánsson

DV
Sommelier, Holt, Tjörnin, Humarhúsið

Hver með sínum hætti

Fjórir veitingastaðir í Reykjavík eru nógu góðir til að koma til álita sem stjörnustaðir, ef gefin væri út Michelin-rauðbók um gistingu og mat á Íslandi, Sommelier við Hverfisgötu, Hótel Holt við Bergstaðastræti, Tjörnin við Templarasund og Humarhúsið við Amtmannsstíg. Þeir skara fram úr öðrum í matargerðarlist, hver með sínum hætti. Sommelier og Holt sigla á toppinn á matreiðslunni einni, en Tjörnin og Humarhúsið hafa stuðning af notalegum húsakynnum.

Hefðabræðsla á Sommelier

Nýliðinn Sommelier hefur mestan metnað. Þar er farin ný og spennandi leið hefðabræðslu fusion-matreiðslunnar, sem blandar saman nýfrönskum matreiðslugrunni fínlegum og austrænni kryddnotkun kraftmikilli. Þessi hættulega leið krefst nærfærni og hófsemdar, sem hefur að mestu tekizt á Sommelier. Skýr dæmi um þetta eru jarðarber með balsamediki og hörpuskel með karamellusósu. Ýmsir aðrir staðir í borginni gæla við fusion, en ná ekki að bræða saman hefðirnar.

(Sommelier, Hverfisgötu 46, s: 511 4455)

Frönsk nýklassík á Holti

Holt er öldungurinn, jafn og traustur áratugum saman, með nýklassíska nouvelle-matreiðslu franska í hávegum. Sérvalið hráefni fær að njóta sín, nákvæmir og léttir eldunartímar, hárfín kryddnotkun, léttar og ljúfar sósur og fagurt útlit, sem ekki er látið skyggja á innihaldið. Holtið missir sig ekki út í einhæfa skreytilist og stirða matseðla að hætti dýru staðanna. Að nýklassískum hætti skiptir Holtið ört um rétti og prófar óvæntar nýjungar. Öldungurinn er frískasta veitingahús landsins.

(Hótel Holt, Bergstaðastræti 37, s: 552 5700)

Jarðbundið við Tjörnina

Tjörnin hóf göngu sína með jarðbundna terroir-matreiðslu sjávarrétta í persónulegum stíl með þrunginni kryddnotkun, en hefur með kynslóðaskiptum í eldhúsi fært sig nær hefðbundinni nýklassík, sem nýlega kom frábærlega í ljós í hunangssteiktum steinbít með engifersósu og steiktri smáskötu með kapers, hvort tveggja með sekúndu-nákvæmni í eldunartíma. Beztu kryddlegnar gellur í heimi eru svo dæmi um jarðbundna stílinn, sem dregur fram sérstöðu staðarins í veitingaflórunni.

(Við Tjörnina, Templarasundi 3, s: 551 8666)

Humarhúsið er fegurst

Humarhúsið er sjávarrréttastaður, sem hefur hægt og bítandi unnið sig upp í úrvalsflokkinn, svo að matreiðslan hæfir nú fegursta veitingasal landsins. Hún hefur fetað sig frá þungri klassík yfir í létta nýklassík, sósur eru sparlegar notaðar og meðlæti er ekki lengur staðlað. Kryddnotkun er orðin næm og fínleg, svo sem nýlega mátti greina í engifersoði með steiktri rauðsprettu. Sérgrein staðarins var upphaflega fjölbreytt matreiðsla humars, en svigrúm matreiðslunnar hefur fyrir löngu sprengt þann ramma.

(Humarhúsið, Amtmannsstíg 1, s: 561 3303)

Jónas Kristjánsson

DV
Galileo

Fallegur Galileo

Galileo er spánnýr veitingastaður á horni Hafnarstrætis og Vesturgötu, látlaust og snyrtilega innréttaður á fjórum gólfum; listsýningasal í kjallara, kaffistofu uppi á lofti og veitingasölum á tveimur aðalhæðum. Rifið hefur verið innan úr húsinu, svo að burðarvirkin njóta sín. Inn hafa verið settir sveigðir tréstólar og járnborð með borðplötum úr marmarasalla, fagur borðbúnaður, tauþurrkur og kertaljós. Einni skuggi innréttingarinnar er fyrirferðarmikil matargerðarvél að baki afgreiðsluborðs.

Fínleg matreiðsla

Matarmiklir portobello-sveppir voru pönnusteiktir með mikilli steinselju og litlum hvítlauk, kraumaðir í hvítvíni, fínn réttur. Sjávarréttasalat var mun lakari forréttur, því að litlu rækjurnar voru harðar og farnar að taka lykt, en salatið var fallegt, með humar, hörpuskel og kræklingi í skelinni. Fiskur dagsins var fínlega eldaður og skemmtilega barbeque-kryddaður karfi, borinn fram með ágætum saffran-hrísgrjónagraut. Lambalundir voru góðar, heldur meira steiktar en um var beðið, með litlum og góðum kantarellu-sveppum. Ostar hússins voru hæfilega þroskaðir og ítalskur panna cotta búðingur var léttur í maga.

Ítalskt svigrúm

Eftir aðeins eina heimsókn við upphaf Galileos er of snemmt að gefa matreiðslunni einkunn. Hún hefur farið vel af stað og virtist í notalega góðum klassa ítölskum, en bar merki stöðlunar í grænmeti með aðalréttum, bæði fiski og kjöti. Tíminn leiðir í ljós, hvort staðarmenn hafa úthald í harðri samkeppni reykvískrar veitingaflóru eða koðna niður eftir góða byrjun eins og Rex og ýmsir fleiri. Nú er lag í framboði ítalskrar matreiðslu, því að heldur hefur sigið metnaður ítölsku matstaðanna, sem fyrir voru í borginni.

Ekkert fusion hér

Ástæða er til að fagna hverjum nýjum veitingastað, sem ekki fylgir fusion-tízkunni. Sú blanda andstæðna vestrænnar matreiðslu og austrænnar kryddnotkunar er hættuleg í meðförum og þarfnast nærfærni. Hún gengur upp á Sommelier, þar sem vandað er til verka. Víðast annars staðar í bænum er fusion lítið annað en aðferð við að fá tómatsósu- og sinnepkynslóðir til að borða utan skyndibitastaða. Í því skyni skella menn æpandi kryddi í eðlismilda rétti. Galileo er laus við þennan áleitna vanda nútímans.

Sanngjarnt meðalverð

Þetta er staður meðalverðs. Þrír réttir með kaffi kosta um 4400 krónur á mann, minna en á ýmsum lakari stöðum í miðbænum. Þjónustan er notaleg, staðurinn smart, matseðillinn áhugaverður og dósatónlistin lágvær. Staðurinn er bara opinn á kvöldin, enda kvarta veitingamenn um, að fólk fari ekki út að borða í hádeginu, þrátt fyrir lægra verð. Það mundi batna, ef útgáfa matarmiða leysti mötuneyti í stofnunum og fyrirtækjum af hólmi.

(Galileo, Hafnarstræti 1-3, sími 5529500)

Jónas Kristjánsson

DV
Kringlan

Krimmi á Kringlukránni

Framlágur smákrimmi sat við borð með grátandi stelpu og útskýrði fyrir henni, að hann lemdi hana, af því að hún gerði hann svo æstan. Þetta var allur gestahópurinn á víðáttumikilli og snyrtilegri Kringlukrá. Breytileg lofthæð, óreglulegir veggir og hlykkjótt afgreiðsluborð milda stærðina og gera salinn að notalegasta veitingarými Kringlunnar til að drekkja sorgum undir þreytandi síbylju útvarps.

Matseðill með gloppum

Ekki var búizt við mörgum matargestum, því að ýmislegt á matseðlinum var ekki fáanlegt. Ég fékk þó matarmikla og mikið rjómaða sjávarsúpu með rækjum og hörpufiski; seigan smokkfisk á sterkri tómatsósu; steiktan steinbít með mildri og fínni chili-sósu; svo og hversdagslegt hakkabuff með kapers, sem bjargaði réttinum. Staðlað meðlæti var eins með kjöti og fiski. Sem matstaður var kráin þolanleg, en ekki mikið meira.

Rangali á Café Bleu

Gestir Borgarleikhússins hafa ekki í góð hús að venda, ef þeir hyggjast fá sér að borða fyrir sýningu. Matstaðir Kringlunnar eru eiginlega upphafnir skyndibitastaðir, ekki sambærilegir við meðaltal matstaða utan hins verndaða umhverfis. Að hætti Kringlunnar eru þetta staðir ímyndar umfram innihald. Að Café Bleu frátöldu eru þeir mikið og sumpart vel hannaðir sem húsnæði, en matreiðslan er ekki girnileg, einna skást og sérkennilegust í Café Bleu, óvenjulega stíllausum rangala síbreytilegs útlits, þar sem lífleg og vökul þjónusta er bezti kosturinn.

Hard Rock er að þreytast

Elzti og háværasti staðurinn á svæðinu er Hard Rock, sem hefur slakað á matreiðslu og þjónustu, sem núna er meira elskuleg en athafnasöm, enda þarf staðurinn ekki lengur að gera hosur sínar grænar fyrir barnafólki og túristum, sem koma hvort sem er. Ég fékk engin hnífapör með lítt glæsilegum rétti, hæfilega creole-grilluðum og góðum steinbít með litlum og hörðum rækjum. Grænmetissalatið var líka fremur gott og lítt glæsilegt.

Færiband komið í Eldhúsið

Ég á erfitt með að ræða Eldhúsið, því að ég hef komið þar fjórum sinnum og alltaf fengið óvenju illa gerðan mat. Nú sýnist mér hafa verið skipt um eigendur og matseðil, svo að ég þarf sjálfsagt að skipta um skoðun, en ég treysti mér varla til að reyna einu sinni enn. Takmörk hljóta að vera fyrir því, hvað maður leggur á sig fyrir hugsjónina. Ég var samt nýlega kominn inn úr dyrunum, en sá þá, að innan við anddyrið hafði verið smíðaður risavaxinn matbar með réttum á færibandi, í bókstaflegum skilningi. Mér féllust hendur og ég lagði á flótta.

Svipað milliverð

Allir þessir staðir eru á svipuðu milliverði, á kvöldin að meðaltali þríréttað með kaffi á 3.200 krónur í Café Bleu, 3.400 krónur á Hard Rock, 3.600 krónur á Kringlukránni og eitthvað hærra í Eldhúsinu.

Jónas Kristjánsson

DV
Þrír Frakkar

Þrír sneisafullir Frakkar

Eins og þeir eiga skilið eru Þrír Frakkar hjá Úlfari sneisafullir af háværu fólki í hádegi og að kvöldi árið um kring og loka þannig þríhyrningi matreiðslu, umhverfis og stemmningar, sem gerir veitingahús að hornsteini í lífi borgar. Ekki skaðar verðlagið, átta fiskréttir að meðaltali á 1190 krónur í hádegi og 1735 krónur að kvöldi, hvort tveggja að tærri grænmetissúpu dagsins innifalinni. Þríréttað val af fornlegum fastaseðli með kaffi kostar 3700 krónur á mann.

Nákvæmur eldunartími

Réttur eldunartími fiskjar er aðall góðrar matreiðslu Úlfars Eysteinssonar á Þremur Frökkum, sem haldizt hefur óbiluð frá árdögum staðarins, þótt hugmyndaflugið hafi daprazt svo, að nú eru sömu tilbrigðin endurtekin í sífellu, staðlað meðlæti með mörgum réttum, svo og ostasósur og ostbökun út í eitt. Sjaldgæfum fisktegundum hefur fækkað á matseðli, sem þó slær við öðrum matseðlum á Íslandi með því að breytast tvisvar á dag.

Silkimjúkur saltfiskur

Afbragðsgóður plokkfiskur með rúgbrauði er einkennisréttur Þriggja frakka. Enn betri er silkimjúkur saltfiskur, fínlega eldaður í ýmsum útgáfum, sem breytast frá degi til dags, stundum með hamsatólg, í annan tíma ostbakaður eða þá með kapers og rauðlauk og einnig suðrænn með tómatmauki og olífum. Síðast man ég eftir nákvæmt grilluðum þorski í mildri sinnepssósu. Þá voru líka boðnar gellur, rauðspretta, smálúða, karfi, steinbítur, tindabikkja og barri.

Fiskhús Íslands eru fá

Ferskur og fjölbreyttur fiskur ætti að vera aðall íslenzkra veitingahúsa í nútíma ferðamannaflóðsins. Samt eru hér bara þrjú fiskhús. Fyrir utan Þrjá Frakka eru það áðurnefndir Tveir fiskar og Tjörnin. Sticksn Sushi í Aðalstræti er líka góður fiskistaður, en japanskrar ættar. Laugaás við Laugarásveg er úr sögunni, hættur að vera með breytilegan fiskimatseðil dagsins og tilbiður frystikistuna eins og flestir matstaðir landsins, ekki sízt þeir yngstu og verstu.

Notalegur og glaður

Þótt fiskimatreiðslan sé eins góð á Tveimur fiskum við Tryggvagötu og enn betri á Tjörninni við Kirkjutorg, hafa Þrír Frakkar eina hlið þríhyrningsins, stemningu gestanna, umfram Tjörnina og tvær hliðar þríhyrningsins umfram Tvo fiska, stemningu gestanna og notalega gamaldags húsakynni í þremur litlum og þröngum stofum, studd elskulegri þjónustu, sem heldur streitulausum dampi, þótt oft sé mikið að gera. Ekki má gleyma, að þetta er einn af fáum stöðum, sem tekur mark á reglum um reyklaus svæði, en loftræstingin mætti þó vera betri í þrengslunum, þegar þau eru mest.

(Þrír Frakkar hjá Úlfari, Baldursgötu 14, sími 552 3939)

Jónas Kristjánsson

DV
Borg, Lón

Utanbæjarmenn á Borg

Þingmenn og þorpsbúar slæðast stundum í kvöldmat á Hótel Borg af inngrónum vana og búa kannski á hótelinu vegna nálægðar við Alþingi og helztu skömmtunarstofur þjóðfélagsins. Í hádeginu eru svo leifar kerlingafunda fyrri áratuga. Salurinn hefur losnað við forljóta hringbarinn á miðju gólfi, sem stakk í stúf við virðulega endurnýjað yfirbragð salarkynna millistríðsáranna, svo að andrúmsloftið er með stuðningi kertaljósa aftur orðið notalega gamal-evrópskt.

Tvískinningur og tóbakskóf

Veitingasalurinn heitir núna Brasserie Borg. Helmingur barsins er horfinn og hinn kominn út í horn. Áfram gildir tvískinnungurinn milli ölvunarhávaða Íslendinga í innra helmingi salarins og kvöldverðarþjónustu í gluggahelmingnum, þar sem afgreiddir eru ævintýrafælnir hótelgestir erlendir, sem ekki þora úr húsi. Vegna lélegrar loftræstingar var tóbakskófið þó sameiginlegt og hvergi sjáanlegt reyklaust afdrep í salnum.

Fátækleg íslenzka

Hvítt lín hefur blessunarlega leyst glerplötur af hólmi og kominn er tilboðsseðill, sem gefur færi á að borða þríréttað með kaffi fyrir 4400 krónur í stað 5700 króna, sem væri of hátt verð fyrir tilþrifalitla, en fagmannslega matreiðslu og sérkennilega þjónustu, er hvorki talar skiljanlega íslenzku né skilur íslenzku. Skemmtilega skrítnir þjónar voru raunar löngum aðalsmerki Hótels Borgar.

Lambarif með sykursósu

Bakaður saltfiskur var í þurrasta lagi, borinn fram með miklu gumsi, flókinn réttur, en hvorki fagur né góður. Skrautlega uppsett lambarif voru hins vegar ágæt, en því miður borin fram með væminni sykursósu. Forréttir voru betri en aðalréttir, góðar risarækjur með fínu grænmeti innbökuðu og heitreyktur lax ofan á kúskús-grænmeti. Eftirréttir voru þolanlegir, gamaldags súkkulaðiterta með vanillusósu og einföld ostaterta með kakódufti, kölluð tiramisú. (Brasserie Borg, Pósthússtræti 11, sími 551 1247)

Hlaðborð í Lóni

Leiðigjarnt hlaðborð hefur lengi verið sérkenni Lónsins á Hótel Loftleiðum og er enn, kostar 1590 krónur í hádeginu og 2600 krónur á kvöldin, þolanlegur kostur fyrir fanga Flugleiða í millilendingum, en tæpast nothæft fyrir aðra. Næstbezti hluti þess voru kaldir sjávarréttir, svo sem rækjur og hörpudiskur, reyktur og grafinn lax, en aðaltrompið fólst í ferskum ávöxtum niðursneiddum, jarðarberjum og vínberjum með þeyttum rjóma.

Þreytulegir réttir

Heitir réttir með skán í hitakössum voru hins vegar hvorki fallegir né góðir. Fiskur var ekki í hávegum hafður, en finna mátti frambærilega smálúðu í tómati. Tvær tegundir af ofelduðu og þurru kjöti voru sneiddar fyrir fólk, þegar búið var að finna skurðmeistarann. Ágætis gumsréttur úr byggi bjargaði kvöldverðinum fyrir horn. (Lón, Loftleiðum, sími 505 0925)

Jónas Kristjánsson

DV
Kínahúsið, Esja

Marktækt Kínahús

Eina kínverska veitingahúsið á landinu, sem ber nafn með rentu, er ódýrt Kínahúsið við Lækjargötu 8 (sími 551 1014), þar sem ég borða oft fyrir 595 eða 695 krónur í hádeginu og 1750 krónur á kvöldin. Þetta eru verð, sem sum hver hafa haldizt óbreytt árum saman. Fyrir það fæst sérlagaður og snöggeldaður kínverskur matur, sem ekki er mokað upp úr hitakössum og látinn jóðla í sósum eins og víðast hvar tíðkast á slíkum stöðum hér á landi.

Ódýrar veizlur

Í hádeginu fæst fyrir 595 krónur í Kínahúsinu matarmikil súpa, t.d. kjúklingasúpa, eggjadropasúpa eða deigbögglasúpa (Wun Tun), og aðalréttur með súrsætum rækjum og fyrir 695 krónur fæst súpan auk blöndu af þremur aðalréttum, djúpsteiktum rækjum og deigbögglum, kjúklingi í karrí, svínakjöti í ostrusósu og nautakjöti með grænmeti. Á kvöldin fæst súpa með fimm aðalréttum fyrir 1575 krónur og ferns konar viðameiri veizlutilboð fyrir 2350 krónur að meðaltali.

Notalegur staður

Matreiðslan og verðlagið síður en svo einu kostir Kínahússins, sem er notalega einfaldur og friðsæll staður með vingjarnlegri og látlausri þjónustu, þar sem gestir hallast að því að draga máltíð á langinn, bara af því að þeim líður vel. Raunar er ég alveg hissa á, að hinir Kínastaðirnir skuli þrífast í samanburði við þennan. Munið eftir að panta jasmín-te með matnum.

Esja er þægileg

Annar þægilegur matstaður í Reykjavík er veitingasalurinn á neðslu hæð Esjuhótels. Þar er þjónusta fagmannsleg og húsbúnaður vandaður, eins þreytlaus og á fyrsta degi. Þykkt teppi á gólfi dempar hljóð, mildir litir og mild lýsing tempra andrúmsloftið. Þetta er hinn fullkomni hótelstaður, ópersónulegur og notalegur í senn, sjaldgæft dæmi um, að nútímahönnun slái við gömlum skorti á hönnun.

Án hugmyndaflugs

Hugmyndaflug er bannorð í eldhúsi Esju. Matseðill og matreiðsla skera sig ekki úr meðalmennsku íslenzkrar veitingamennsku með eilíft sömu sýnisréttum fyrir einnota túrista og óbreytanlegu sjávarréttahlaðborði, sem kostar 1190 krónur í hádeginu og 2090 krónur á kvöldin, að súpu dagsins meðtalinni. Túristamatseðlar kosta 1320 og 1980 krónur, en að öðru leyti er verðlagið hátt, 4100 krónur þríréttað með kaffi.

Sjávarréttaborð

Áhugaverðasti þáttur matreiðslunnar á Esju er heitt og kalt sjávarréttaborðið, þótt þar vanti tilfinnanlega gott hrásalat. Þar er oft góður lax kaldur, einnig sumir síldarréttirnir, einkum einfalda síldin kryddlegna. Plokkfiskurinn ber oft af heitu réttunum og stundum eru þar fiskitegundir, sem fást ekki í hverri fiskbúð, en allur líður heiti hlutinn fyrir að standa lengi í hitakössum.

Jónas Kristjánsson

DV