arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Bullið á eigin vefsvæði

Stór hluti þjóðarinnar getur ekki tekið þátt í umræðu. Það stafar af ýmsum ástæðum, svo sem geðveiki og greindarskorti. Þessi hluti skrifar nafnlausar athugasemdir undir veffréttir og blogg annarra. Ár og dagur eru síðan nokkur fann neitt bitastætt í athugasemdunum. Þótt þær hyrfu allar á einu bretti, mundi tjáningarfrelsi ekki skaðast neitt. Þvert á móti hefðu menn betri tíma til að lesa veffréttir og bogg nafngreindra aðila. Legg til, að vefmiðlar og bloggarar hætti að ergja sig á nafnlausum athugasemdum, loki bara fyrir þær. Eins og ég. Undirmálsmenn geta þá bara ruglað út í eitt á eigin vefsvæði.
Styrmir hefnir sín á Davíð

Styrmir stundaði í eina tíð kvótavillu á Mogganum. Davíð brá þá á það ráð, að segja tugum manna frá fjárhag Styrmis, sem skuldaði hundrað milljónir. Tók Styrmi bara á taugum. Tókst þannig að beygja Styrmi undir vilja sinn og gera hann sér handgenginn. Stóra skuldin var löguð í leiðinni. Toppurinn á sambúð lénsherra og leiguliða var bókin “Umsátrið”. Þar er Styrmir látinn kenna útlöndum um íslenzka bankahrunið og fría Davíð af syndum. Lætur þó fylgja, að Seðlabanki Davíðs hafi óvart orðið gjaldþrota í fyrra á kostnað ríkisins. Þau orð eru líklega hefnd Styrmis fyrir róg Davíðs forðum daga.
“Ég gerði þetta ekki”

Auðvitað vill meirihluti þjóðarinnar ekki borga fyrir IceSave. Þótt það nú væri. Meirihluti þjóðarinnar ber einmitt ábyrgð á IceSave. Kaus yfir okkur Davíð Oddsson. Einnig Halldór Ásgrímsson og Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur. Líka Geir H. Haarde, Árna Mathiesen og Björgvin Sigurðsson. Kjósendur eru ábyrgir fyrir þessum höfðingjum og vilja auðvitað ekki skúra eftir þá. Árum samann hafa kjósendur haldið uppi pólitískum aulum, sem hafa reynzt eins og dæmin sanna. “Ég gerði þetta ekki”, segja núna kjósendur í afneitun. Víst gerðu þeir það. Og víst verðum við öll að borga fyrir ruglið úr kjósendum.
Dýrkeypt hatur á vottun

Danskir fiskimenn hafa ákveðið að danskar fiskveiðar verði umhverfisvottaðar af Marine Stewardship Council. Allar danskar fiskveiðar. MSC er meginstofa vottunar um vistvænar veiðar í Evrópu. Einmitt stofan, sem fer sérstaklega í taugar Fiskistofu og samtaka útvegsmanna á íslandi. Hún gerir kröfur, sem íslenzk útgerð vill ekki uppfylla. Vill heldur ráða sjálf, hvernig hún er vottuð, rétt eins og íslenzkur landbúnaður. En það er orðið dálítið seint að búa til prívat vottun fyrir Ísland, þegar allir aðrir eru farnir aðra leið. Þrjózka okkar endar með, að íslenzkar fiskafurðir verða bannaðar í Evrópu.
Ofurmennin greiði skaðabætur

Ríkisstjórnin kannar kosti á að koma lögum yfir stofnanir og einstaklinga, sem stuðluðu að bankahruninu. Hún gerir það framhjá sannleiksnefndinni, sem skortir lagalegt refsingar- eða ákæruhlutverk. Ríkisstjórnin er þar á réttri leið. Svo mjög hefur hrunið fengið á lítilmagnann í samfélaginu, að hann kveinkar sér. Ríkisstjórnin snýr sér að stórlöxunum og sýnir, að þeir séu ekki friðhelgir. Að ofurmennum útrásarinnar, bankamönnum, eftirlitsaðilum og embættismönnum. Kyrrsetja þarf eigur þeirra upp í skaðabæturnar. Mestu dólgarnir mega ekki frílista sig erlendis, þeir eiga að sitja í fangelsi.
Bjarni Ben pískaði þrælana

Ég sat þingflokksfundi Sjálfstæðis sem ritstjóri Vísis undir lok sjöunda áratugarins. Mér sýndist Bjarni Benediktsson vera harðstjóri. Þingmenn hoppuðu kringum hann eins og hræddir þrælar kringum húsbónda. Hann stjórnaði með harðri hendi, lét vita, ef þeir brugðust væntingum. Suma lagði hann í einelti, svo sem Þorvald Garðar Kristjánsson. Sá kveinkaði sér, gat aldrei setið né staðið eins og Bjarni vildi. Mér sýndust fundirnir andlýðræðislegt gerræði þrælahaldara. Ég fílaði aldrei Bjarna. Sjálfstætt fólk hefði aldrei þolað hann. (Úr bókinni: Jónas Kristjánsson: Frjáls og Óháður, 2009)
Afneitun í Kastljósinu

Ég er viss um, að Páll Óskar og Diddú hafa oftast kosið Sjálfstæðisflokkinn, þau eru þannig týpur. Sem síbrota-kjósendur bæru þau þá ábyrgð á hruninu, er brennuvargar og hrunverjar flokksins stóðu fyrir. Þá var fjör. “sjáið þið ekki veizluna, piltar” sagði ráðherrann. Nú er kominn morgunn, allt brotið innanstokks og ælan út um allt. Erlendir kröfuhafar eru spól, með hótanir á lofti. Þá segja Páll Óskar og Diddú í Kastljósi: Ég skúra ekki. Við viljum ekki borga IceSave, “það er bara skuld einhvers einkafyrirtækis”. Sorgleg afneitun, skuldin er einmitt á ábyrgð síbrota-kjósenda Sjálfstæðisflokksins.
Davíð hengdur síðdegis

Ríkisendurskoðun tók í gær undir stórfurðu manna á seðlabankastjórn Davíðs Oddssonar. Telur tjónið af hans völdum raunar vera meira en ég hafði áður talið. Alls 345 milljarðar í fyrra í veðlausum lánum til bankakerfisins. Enginn annar Seðlabanki í heiminum lánaði án gildra veða. Davíð tók ekki einu sinni mark á viðvörunum Seðlabanka Evrópu. Tjón okkar af þessum völdum er líklega þrefalt tjónið af IceSave. Það tjón var raunar einnig Davíð að kenna. Gæludýr hans stjórnuðu einkavinavæddum Landsbanka. Davíð leyfði þeim að djöflast í Bretlandi og Hollandi. Með hörmulegum afleiðingum fyrir okkur.
Afkvæmi afneitunar

Þjóðremba og vænisýki einkenna málflutning formanna stjórnarandstöðunnar og Ögmundar. Útlendingar eru sagðir vondir við okkur. Norðurlönd eru sögð hafa svikið okkur. Evrópusambandið er sagt seilast í fiskinn okkar. Flytjendur slíkra sjónarmiða tefja IceSave. Þeir hafa sannfært suma útlendinga um afneitunar-áráttu okkar. Að við teljum okkur ekki bera ábyrgð á ruglinu, sem einkenndi bankana okkar. Tafirnar á IceSave eru taldar dæmi um, að við séum að reyna að kenna útlöndum um hrunið. Um glæpi okkar eigin bankastjóra og eftirlitsaðila og pólitíkusa. Þjóðremba og vænisýki eru afkvæmi afneitunar.
Hestamenn í Sturlungu

Af fornritunum er hestamanninum mestur fengur í Sturlungu. Hún er skrifuð af nafnkunnum mönnum, sem tóku þátt í langferðum. Sumum leiðum er beinlínis lýst, meðal annars yfir Sprengisand. Finna má frækilegar sögur, svo sem vetrarferð Þórðar kakala frá Þingvelli vestur í Breiðafjörð. Og ferð Kolbeins unga á sama tíma úr Miðfirði yfir Tvídægru vestur í Hvítársíðu og síðan á hæla Þórði vestur Mýrar. Á leið sinni frá Þingvelli til Helgafells riðu menn Þórðar einhesta um 200 kílómetra leið á rúmlega 30 klukkustundum. Enda var þá um líf og dauða að tefla. Slíkar þolreiðir þekkjast engar núna.
Útlendar afleiðingar hrunsins

Útlendingar og breytingar á erlendum aðstæðum eiga lítinn þátt í séríslenzka bankahruninu. Hliðstæðir atburðir gerðust ekki erlendis. Þar rúlluðu að vísu nokkrir bankar, en ekki allir. Þar var ekki sama algera eftirlitsleysið og var hér á landi. Harðneskja útlendinga í garð Íslands kom til sögunnar eftir bankahrunið, en var ekki nein áður. Margir ráðamenn telja Íslendinga vaða í spillingu. Hafa til marks um það, að enginn hafi verið látinn svara til saka fyrir bankahrunið. Þetta viðhorf er ein afleiðinga hrunsins, en alls engin orsök. Við þurfum að ljúka IceSave og sækja menn til saka til að fá frið.
Statistar í ríkisstjórninni

Ríkisstjórnin er skipuð einum brunaliðsmanni, sem má ekki vera að því að hugsa. Steingrímur hleypur frá einum bruna í annan. Hinir í stjórninni eru statistar, sem koma engu í verk. Öftust er Jóhanna Sigurðardóttir, sem að mestu er í felum. Margoft er búið að benda henni á, að hún þurfi að stýra stjórninni með framtíðarsýn. Sem sé í samræmi við þjóðarviljann. Hún talar hins vegar bara eins og nærstaddir vilja heyra. Hefur lítinn skilning á framfaramálum. Þess vegna grípur ríkisstjórnin ekki ýmis færi, sem rekur á fjörurnar. Breytir ekki fáokun í samkeppni, tekur ekki kvótann af greifum.
Lasin þjóðin brjálast

Íslendingar eru lasnir af þjóðrembu og vænisýki. Höfum reynsluna af meintri frábærni þjóðarinnar. Frábærnin lýsir sér í að láta tryllta fjárglæframenn og pólitíkusa hafa æruna af sér. Til að hindra það höfðum við Davíð í Seðló og Jónas í eftirliti. En Davíð afnam bindiskylduna og grýtti 300 milljörðum í bankana án þess að taka veð. Þannig urðum við gjaldþrota, áður en kom að IceSave ruglinu. Einkavinavæddi Davíðsbankinn drýgði þann glæp. Davíð lofaði skriflega fyrir ári, að við borguðum tjónið. Nú eru aðrir að reyna að draga þjóðaræruna aftur að landi. Þá brjálast hin þjóðrembda og vænisjúka þjóð.
Heimsins fáránlegustu verðlaun

Barack Obama fær friðarverðlaun Nóbels án þess að hafa gert nokkurn skapaðan hlut til að efla friðinn. Þvert á móti er hann stríðsforseti. Hann fjölgar verulega í hernámsliði Bandaríkjanna í Afganistan. Hann dregur önnur ríki í Atlantshafsbandalaginu inn í aukna þáttöku í stríðinu. Ef einhver maður í heiminum á ekki skilið að fá friðarverðlaun Nóbels, þá er það Obama. Ef markmiðið er að fá frægðarfólk í hanastél til Osló, þá mun það mistakast. Obama ætlar bara að grípa verðlaunin og hverfa svo. Án þess að fara í boð til kóngsins og annað slíkt, sem aðrir verðlaunahafar láta yfir sig ganga.
Stefán smíði kirkjuna

Stefán Pálsson herstöðvaandstæðingur fer rangt með, þegar hann segir kristna Kopta fá að byggja kirkjur í Egyptalandi. Leitaðu Stefán á Google að “egypt koptic church building permit”. Reyndu svo að reisa þar kirkju. Koptar eiga þvert á móti afar erfitt með að fá slík leyfi. Ríkið skammtar örfá leyfi til kirkjubygginga, seint og illa. Þau nægja ekki til að leysa af hólmi kirkjur, sem hrynja eða eru rifnar til að rýma fyrir nýjum húsum. Ennfremur brennir fólk og rífur nýbyggðar kirkjur. Samt er Kopta-kristni frumtrú í landinu. Útilokað er fyrir aðra kristna söfnuði að fá að byggja kirkjur þar í landi.
Þjóðremba og vænisýki

Mikil umferð er þessa dagana á markaðstorgi þjóðrembu og vænisýki. Sumum hentar að kenna útlendingum eða erlendum stofnunum um íslenzka bankahrunið. Aðrir eru veikir fyrir sölumönnum á þessu sviði. Í flestum nágrannaríkjum okkar hafa risið stjórnmálaflokkar á grundvelli þjóðrembu og vænisýki. Hér ryðjast margir í senn inn á þennan markað. Sjálfstæðisflokkurinn vék frá hnattvæðingarstefnu auðvaldsins yfir í þjóðrembu og vænisýki. Framsókn hefur alltaf verið á þessum markaði, en gargar hærra en nokkru sinni fyrr. Partar af vinstri grænum ramba á svelli Heimssýnar yfir í þjóðrembu og vænisýki.
Ekki talinn húsum hæfur

Ingimundur Sigfússon reyndi að komast að raun um, hvort ritstjóri Vísis væri húsum hæfur. Hann bauð mér í lax í Víðidalsá. Sendi eftir mér flugvél í bæinn og sótti mig á jeppa upp á einhverja mela. Á leiðinni ók hann yfir hund í Víðihlíð. Þar voru nokkrir stórbændur á ferð. Ég seig niður í sætinu og Ingimundur stundaði diplómatíu í vegkantinum. Hann kom dasaður til baka og náði sér síðan ekki í túrnum. Í veiðinni lagðist ég í mosann og svaf, bleytti aldrei línu. Ingimundur komst fljótlega að raun um, að ég væri ekki húsum hæfur í fínum kreðsum, sem snerust um laxveiði. (Úr bókinni: Jónas Kristjánsson: Frjáls og Óháður, 2009)
Þurfalingurinn í austri

Munið þið eftir appelsínugulu byltingunni í Úkraínu fyrir fimm árum? Unga fólkið í landinu tjaldaði á torgum daga og nætur til að bylta ríkisstjórn, sem var höll undir Rússland. Hetjur dagsins voru Julia Timosjenko og Viktor Jusjenko. Hún er forsætisráðherra og hann er forseti. Skemmst er frá því að segja, að þau hafa rifizt eins og hundar og kettir í fimm ár. Reynt að draga hvort annað í svaðið og þjóðina með. Úkraína er þurfalingur meðal ríkja heims, ofarlega í spillingarskrám. Lífsgæði þar eru á borð við Azerbaian og Turkmenistan. Engar líkur eru á, að Evrópusambandið vilji taka við Úkraínu.
Gengið verður áfram lágt

Ég sé ekki grundvöll fyrir hærra gengi krónunnar næstu misserin. Því miður. Við þurfum lága gengið til að minnka kaup fólks á innfluttri vöru og minnka utanferðir fólks. Tjónið af völdum Davíðs kostar ríkið hundrað milljarða króna á hverju ári. Við þurfum að ná fénu úr hagstæðum jöfnuði á viðskiptum við útlönd í vöru og þjónustu. Það er Davíðsskatturinn, sem við munum greiða næsta áratuginn. Til að borga skattinn verðum við að neita okkur um útlenda vöru og utanferðir. Eina leiðin til þess er, að gengi krónunnar verði lágt. Það hvetur fólk til að forðast að höggva stíft í gjaldeyriseign þjóðarinnar.
Kasta steinum úr glerhúsi

Þjóðaratkvæði Svissara um bann við bænaturnum múslima sýnir, hversu hált er að láta fólkið ráða ferðinni. Þröngsýni og ofstæki verða þá oft útkoman. Hins vegar geta ríki og þjóðir múslima ekki kvartað. Reyndu bara að byggja kristna kirkju í tiltölulega hófsömu múslimalandi á borð við Egyptaland. Þú færð það ekki. Samt amast Egyptar við niðurstöðunni í Sviss. Það sýnir, að vandamál bjálkans í eigin auga finnst víðar en í biblíunni. Það broslega er svo, að múslimar hneigjast að mælingum á mismun siðferðis og veruleika hjá vestrænum ríkjum. En eru ófærir um að stunda slíkar mælingar heima hjá sér.
Kúnnarnir eru frat

Kreditkort hf. er græðgisstofnun af árgerð 2007. Býður mér aðild að kerfi kortapunkta. Snýst bara um að ná af mér gemsanúmeri og netfangi. Hyggst nota það til að markaðsetja mig og selja öðrum aðgang að mér. Eins og segir í smáa letrinu: “hlíta í einu og öllu eftirfarandi skilmálum og víkja aldrei frá þeim”. Erlendis fá kúnnar að velja, hvort þeir heimila notkun upplýsinga til markaðssetningar. Rétt áður var fyrirtækið búið að loka kortinu mínu og margra annarra vegna tæknivillu hjá Kreditkortum sjálfum. Hirti ekki um að tilkynna mér það. Kreditkort hf. lítur á okkur kúnnana sem hvert annað frat.
Ögmundur og Íhaldið

Ögmundur Jónasson er kominn svo langt til vinstri frá vinstri grænum, að hann kemur hægra megin að Sjálfstæðisflokknum. Smellpassar þar við Styrmi Gunnarsson, nýjan hugmyndafræðing Íhaldsins. Þeir geta masað um samsæri útlendinga gegn okkur og viðurstyggð Evrópusambandsins. Þótt Ögmundur sé góðs maklegur, er hann ekki stjórntækur. Of mikið á kafi í hugmyndafræði vænisýkinnar til að hafa áhuga á praktískum atriðum valdstjórnar. Hleypur út á skjön í hugmyndafræðilegu útlandahatri. Upp að vissu marki er það í lagi, en Ögmundur stekkur út yfir allan þjófabálk. Og góða ferð til Íhaldsins.
Burt með bankasleðana

Bankastjórar stóru bankanna voru ráðnir af Björgvin Sigurðssyni í eitraðri stjórn Sjálfstæðisflokksins. Þeir kunna ekki á nútímann og eru til vandræða vegna stífrar bankaleyndar og skorts á samræmdu verklagi. Eiga fyrir löngu að vera búnir að setja upp opið söluferli gjaldþrota eignarhaldsfélaga. En þeir þola ekki gegnsæi. Finnur Sveinbjörnsson fékk fyrir hjartað, þegar lánabók Kaupþings lak á netið. Ríkisstjórnin á fyrir löngu að vera búin að losna við gæfulausu bankastjórana. Með því að láta þá lafa tekur hún ábyrgð á gamaldags verklagi þeirra. En betra er seint en aldrei, burt með sleðana.
Meira, meira og fylla

Kristinn Finnbogason bauð mér einu sinni að loknum stjórnarfundi Blaðaprents í Klúbbinn, þá helzta skemmtistað landsins. Kristinn var þar meðeigandi með ýmsum þekktum Framsóknarmönnum og kraftaverkamönnum. Hann fann dálítið til sín, fór með mig á einn af sjö börum hússins, bauð mér koníak. Barþjónn kom með risavaxið belgglas og hellti í botninn á því eins og lög gera ráð fyrir. “Meira” sagði Kristinn og þjónninn bætti öðrum sjússi ofan á. “Meira” sagði Kristinn og þjónninn hellti upp í belginn, þar sem hann var breiðastur. “Fylla” sagði þá Kristinn. Glasið var hellt fleytifullt og rúmaði treikvart flösku. (Úr bókinni: Jónas Kristjánsson: Frjáls og Óháður, 2009)
Huglægar forsendur dóma

Samanburður hrossa á gæðingamótum og kynbótasýningum byggist á stöðluðum viðmiðum. Málsaðilar þekkja kerfið og einn dómari kemst að sömu niðurstöðu og næsti dómari. Þannig er sátt um kerfið og framkvæmd þess. Innra samræmið er í góðu lagi. Hins vegar eru sjálfar forsendur kerfisins í mikilli óvissu. Hvers vegna eru brokkarar taldir fegurri en skeiðarar? Hver ákvað upphaflega hvernig einn hrosshaus væri fagur og annar ljótur? Af hverju er aldagamall grunngangur ekki í dómkerfinu, valhoppið? Tugir slíkra spurningar vakna. Þær sýna, að bak við einhlítt dómkerfi eru óljósar og afar huglægar forsendur.
Ófullvalda þjóðin tryllta

Fullveldið var upphafið að vandræðum okkar. Fagleg sjónarmið í Kansellíi og Rentukammeri kóngsins í Kaupinhöfn viku fyrir íslenzkum geðþótta, trylltri frændhygli og flokkshygli. Síðan höfum við verið á kafi í lagatækni-þrugli um IceSave hvers tíma. Eina birtan í myrkri þjóðarinnar eru viðskiptin við útlönd. Þau hafa þvingað okkur inn í fjölþjóðlegt samstarf, sem hamlar gegn óheftum geðþótta innlendum. Evrópusambandið er næsta skref á brautinni inn í birtuna. Þriðjugur þjóðarinnar er tröllheimskur og kann ekki fótum sínum forráð. Einu samsærin í útlöndum snúast um að koma vitinu fyrir Íslendinga.
Hataðir takmarka svigrúmið

Fyrr á öldum hötuðu Íslendingar Dani. Þeir tróðu afnámi vistarbands og öðru lýðfrelsi upp á okkur. Gegn svæsinni andstöðu innlendra embættismanna. Síðan bættust innlendir pólitíkusar og þjóðskáld við. Þeir rifust heiftarlega um “uppkastið” þá og “icesave” nú. Flest gott hefur komið að utan. Evrópa tróð aðskilnaði framkvæmdavalds og dómsvalds upp á okkur ekki alls fyrir löngu. Enn hötum við útlendinga eins og í gamla daga. Nú er komið í ljós, að allt væri betra hér, ef útlendir embættismenn hefðu stjórnað. Hvorki flokksrækni né ættrækni. Enda hata hrunverjar allt útlent. Það takmarkar svigrúm þeirra.
Hugmyndafræðingum skipt út

Sjálfstæðisflokkurinn hefur skipt út hugmyndafræðingum. Til hliðar hefur verið lagður Hannes Hólmsteinn Gissurarson. Hugmyndir alþjóða auðvaldsins hafa verið lagðar í salt til betri tíma. Þær þóttu fínar í veizlunni, duga ekki í kreppunni. Í staðinn er mættur Styrmir Gunnarsson og hugmyndafræði Umsátursins: Bankahrunið var útlendingum að kenna og sérstökum aðstæðum í útlandinu. Erlend ríki og fjölþjóðastofnanir gerðu samsæri um að koma okkur á hausinn. Norðurlönd voru framarlega í þeim hópi. Beinir athyglinni frá Davíð Oddssyni og Sjálfstæðisflokknum, sem eru raunverulegu sökudólgarnir.
Dæmi um fyrsta ferðaskrefið

Stefánskirkja er miðja Vínarborgar. Þaðan eru tæpir 500 metrar til allra átta, til keisarahallarinnar, gamla ráðhússins og Jesúítakirkjunnar. Opnaðu viamichelin.com, fylltu leitarreiti: Stephansplatz, Wien, Austria. Þú færð kort af borgarmiðjunni. Opnaðu fyrir hótel og veitingahús. Sérð hvar þú getur búið og hvað það kostar. König von Ungarn og Kaiserin Elizabeth eru eftir hrun komin í 40.000 krónur. Kíktu á pensjónötin og finndu t.d. Pension Neuer Markt á 20.000 krónur. Skoðaðu veitingahúsin í kring. Álit notenda á gistingu og mat sérðu á tripadvisor.com. Aðrir staðir, sama leitaraðferð.
Þeir eru ekki húsum hæfir

Ég veit ekki, hvað verkstjórar meirihlutans á Alþingi eru að hugsa eða hvort þeir hugsa yfirleitt. Þeir telja sig hvað eftir annað hafa náð samkomulagi við minnihlutann um meðferð mála. En minnihlutinn stendur ekki við neitt. Frægast var þetta, þegar Sjálfstæðisflokkurinn samdi fyrirvara um IceSave í haust og stóð svo ekki við þá. Verkstjórar meirihlutans verða að skilja, að brennuvargar og hrunverjar á Alþingi eru ekki húsum hæfir. Við þá ber ekki að gera neina samninga. Bara keyra málin áfram eins og alltaf hefur verið gert. Framtíð þjóðarinnar má ekki vera í gíslingu brennuvarga og hrunverja.
Vanmeta búsáhaldabyltinguna

Sérfræðingar Mannlífs vanmeta árangur búsáhaldabyltingarinnar. Að losna við ríkisstjórn Geirs Haarde, Davíð seðlabankastjóra og fjármálaeftirlitsstjóra var stórmál. Einnig að fá Evu Joly til að rannsaka bankahrunið. Enn er ekki ljóst, hvort rannsóknir og úttektir á bankahruninu leiða til sakfellingar og kerfisbreytinga. Ekki náðist saman marktækt þinglið Borgarahreyfingarinnar. Og ekki sést, að gegnsæi hafi aukizt í stjórnsýslu eða bankarekstri. Siðbót hefur orðið nokkur í kerfinu, en ekki nógu mikil. Of mikill tími fer í að berjast við hrunverjana um IceSave. En margt lagaðist samt við byltinguna.
Utan lögsögu spillingar

Lánabók Kaupþings birtist á Wikileaks. Hún sannfærði þjóðina um brjálsemi og stórglæpahneigð stjórnenda og eigenda og einkavina bankans. Einnig þeirra, sem gerðu pólitískt kleift að rugla svona. Sá á skilið fálkaorðuna, sem lak skjalinu. Við þurfum meiri leka af því tagi. Að sjá lánabók Landsbankans og Glitnis, sem enn eru sveipaðar bankaleynd. Þær eru ekki síðri en lánabók Kaupþings. Sumt er lítilfjörlegt á Wikileaks, svo sem tölvubréf Flanagans og Pétursborgarbréf Björgólfsmanna. Það er allt í fínu lagi, okkar hlutverk er svo að túlka lekann. En Wikileaks er utan lögsögu séríslenzkrar spillingar.
Ástarbréf Indriða og Flanagans

Birting tölvubréfa Indriða H. Þorlákssonar og Mark Flanagan staðfestir, að Alþjóða gjaldeyrissjóðurinn er handrukkari Bretlands og Hollands. Við vissum það raunar áður, en sjóðurinn hefur reynt að ljúga sig klaufalega út úr því. Flanagan segir “erfitt” að þoka áfram lánum til Íslands meðan IceSave sé óafgreitt. Birtingin segir okkur líka, að Indriði reynir að fara fram hjá skjalaskráningar-skyldu stjórnvalda með því að nota einkapóstfang sitt úti í bæ. Hann svindlar, hefði verið sagt í gamla daga. Merkast við póstinn er þó, að hann skuli vera birtur. Wikileaks þrengir flott að leynimakki valdamanna.
Engin skýring fannst

Engin skýring hefur fengizt á hegðun Davíðs Oddssonar fyrir hrunið. Hann vissi um það með meira en árs fyrirvara. Sat sem seðlabankastjóri á fundum um yfirvofandi hrun. Samt herti hann ekki peningabindinguna í Seðlabankanum, heldur AFNAM hana. Síðan grýtti hann 300 milljörðum í gjaldþrota banka án þess að taka haldbær veð. Þannig gerði hann Seðlabankann gjaldþrota og setti ríkissjóð á hliðina. Davíð hefur fjölyrt um meint einkasamtöl á þessum langa tíma. En ekki svarað neinu um hrikalegar aðgerðir sínar. Þær sýna, að enginn ber meiri ábyrgð á herkostnaðinum við bankahrunið en einmitt Davíð Oddsson.
Vænisýki á Austurvelli

Fjögurhundruð manns hittust á Austurvelli í gær, að því er virðist til að andmæla IceSave samkomulaginu. Flokkur hrunverja hefur yfirtekið andófið og beygt það undir sig. Vel klætt miðstéttarfólk lýsir yfir andstöðu við sátt Íslands við umheiminn. Gefur skít í nágrannaríkin og telur Útlandið reka samsæri gegn Íslandi. Illkynjuð vænisýki í anda Umsátursins, bókar Styrmis Gunnarssonar. Heimskra manna ráð enda með sigri flokksins, sem olli hruninu og notar enn gömlu brennuvargana á Alþingi. Hrunverjar rísa úr öskustónni og taka forustu fyrir vitstola fólki, sem var í veizlunni fyrir tveimur árum.
Orkarnir í myrkrinu

Áður fyrr þekkti ég marga kjósendur flokks hrunverja, en engan lengur. Þeir eru allir orðnir fyrrverandi stuðningsmenn Flokksins. Samt skilst mér, að enn voki margir stuðningsmenn hans þarna úti í miðaldamyrkrinu eins og Orkar. Þriðjungur kjósenda samkvæmt skoðanakönnun. Margir tugir þúsunda eru reiðubúnir að styðja hrunverja, sem komu þjóðinni í þrot. Tilbúnir að koma hrunverjum aftur til valda. Tugþúsundum saman heimta þeir, að hindruð verði eðlileg samskipti okkar við umheiminn. Heimta að IceSave verði fryst. Hvetja hrunverja Alþingis til hindra atkvæðagreiðslu. Orkar hata alltaf lýðræðið.
Vörumerki óháða blaðsins

Ólafur Jónsson gagnrýnandi var sérstæð persóna, hataður af mörgum. Skrifaði greinar, sem gerðu menn brjálaða. Ég hef hvorki fyrr né síðar haft eins mikið fyrir nokkrum starfsmanni. Stóð alltaf þétt við bakið á Ólafi, neitaði öllum tillögum um brottrekstur. Ég vissi nefnilega, að Ólafur hafði oftast rétt fyrir sér í skrifum um leiklist og bókmenntir. Hann var bara óvæginn, meðan aðrir gagnrýnendur þjónustuðu meira eða minna þá, sem þeir skrifuðu um. Enda varð Ólafur auglýsing fyrir þá staðreynd, að Vísir var að þróast í frjálst og óháð dagblað. Ólafur varð einskonar vörumerki óháða blaðsins. (Úr bókinni: Jónas Kristjánsson: Frjáls og Óháður, 2009)
Síbylja Íslandssögunnar

Minnihlutinn á Alþingi er orðinn fyrirferðarmesta mein þjóðarinnar. Honum tókst að stífla Alþingi dögum saman. Næsta skref hans verður að ganga af þingfundum og segja þingið ólöglegt. Hann mun leggja fram endalausar og lagatæknilegar greinargerðir. Af lagatækni er enn nóg til hjá hrunverjum. Síðan mun minnihlutinn bera ólögmæti Alþingis undir dómstóla, sem áratugum saman hafa fyllzt af kvígildum hrunverja. Málið mun svo enda í Hæstarétti, þar sem vinir og frændur Davíðs Odssonar hafa komið sér notalega fyrir. Svona var Njála og svona var Íslandssagan öldum saman, innantóm lagatækni.