arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Evrópa hjálpar Grikklandi

Evrópusambandið hyggst hjálpa Grikklandi úr greiðsluvanda ríkisins. Telur hjálp Alþjóða gjaldeyrissjóðsins óþarfa. Valdamenn sambandsins eru beinlínis andvígir afskiptum sjóðsins. Axel Weber, bankastjóri þýzka seðlabankans, segir: “Við þurfum ekki Alþjóða gjaldeyrissjóðinn”. Angela Merkel kanzlari segir Evrópusambandið nógu öflugt til að höndla málið sjálft. Sérfræðingar, sem hafa skoðað Grikkland, telja ófært að reka ríki úr sambandinu. Grikkland nýtur þess að vera þegar komið inn og vera þannig óbeint komið á framfæri sambandsins. Hins vegar getur Grikkland misst þar atkvæðisrétt um skeið.
Þjóðin þráir ruglið

Þótt forsetinn staðfesti lögin um ríkisábyrgð á IceSave, er ríkisstjórnin fremur löskuð eftir átökin. Breið andstaða er í þjóðfélaginu við sjónarmið hennar um sátt við umheiminn. Firrt þjóð vill ekki þá sátt. Ærð af þjóðrembu og vænisýki tekur hún ekki ábyrgð á atkvæði sínu í kosningum. Segist neita að taka ábyrgð á gerðum einkafyrirtækis. Gallinn við firringu hennar er sá, að kjósendur bjuggu til jarðveg IceSave. Meðan þeir eru í afneitun er ekki hægt að sjá ríkisstjórnina fá stuðning við nauðsynlegar aðgerðir. Á endanum er betra, að hrunverjar taki við og veiti fólki dýra ruglið, sem það þráir.
Þjóðaratkvæði sættir fólk

Þjóðaratkvæðagreiðslur færa valdið nær fólki. Leiða ekki til skynsamlegri niðurstöðu en fulltrúalýðræði gerir. Því óbeinna sem lýðræðið er, þeim mun faglegri verður niðurstaðan oftast. Skyndidellur hafa minni áhrif í óbeinu lýðræði. Þjóðaratkvæðagreiðslur geta hins vegar leitt til vandræða, svo sem dæmin sýna frá Sviss og Kaliforníu. Beint lýðræði hefur aðra kosti, gerir fólk sátt við aðild sína að samfélaginu. Getur verið meira virði en hagurinn af faglegum niðurstöðum fulltrúalýðræðis. Ef IceSave lendir í þjóðaratkvæði, fær þjóðin þá vondu útkomu, sem hún á skilið. Er kannski hollt fyrir alla.
Fjandans stjórninni að kenna

Þorsteinn Pálsson segir í Fréttablaðinu í dag, að ríkisstjórnin ráði gengi krónunnar. Noti “gengisskráningu krónunnar til að halda lífskjörum fólksins i landinu langt fyrir neðan það sem gengur og gerist í samkeppnislöndunum.” Í þessum orðum er engin hagfræði. Hér eru gengishöft, sem stefna að verndun krónunnar fyrir frekara falli. Þorsteinn er fyrsti maðurinn, sem fullyrðir, að höftin séu til að halda krónunni niðri. Samt er krónan veikari á frjálsa aflandsmarkaðinum en á markaði Seðlabankans. Grein Þorsteins er dæmi um, að ruglið fer um víðan völl, þegar menn kenna ríkisstjórninni um vanda okkar.
Ég treysti þeim ekki

Ég treysti ekki forsvarsmönnum InDefense og enn síður þeim, sem halda utan um tölvumál hópsins. Tel ekki forsvaranlegt, að málsaðili haldi utan um svo viðkvæma tækni, þar sem falsanir eru auðveldar. Þeir segjast kanna IP-tölur, en ég trúi þeim ekki. Svona áskoranir þurfa að vera hýstar hjá óhlutdrægum aðila, sem ábyrgist aðferðir og eftirlit. Áskorunin á forseta Íslands lyktar illa. Þar koma inn kennitölur ungabarna dag og nótt, jafnvel þegar þjóðin er límd við áramótaskaupið. Ég hef spurt marga og allir neita að hafa skrifað undir áskorunina. Tel verið að hafa heimska þjóð að fífli enn einu sinni.
Falsaðar undirskriftir

Ótal dæmi hafa verið rakin síðustu daga um falsaðar undirskriftir á IceSave mótmælunum. Allt niður í eins árs börn hafa skráð sig á listann. Skráningar eru bókaðar jafnt og þétt dag og nótt. Jafnvel meðan sjálft áramótaskaupið var í gangi. Þar er sennilega á ferðinni sjálfvirkur hugbúnaður, sem skráir linnulaust kennitölur óviðkomandi fólks. Áður en slíkur listi er afhentur, þarf að grisja falsið. Annað er dónaskapur. Ekki séu aðrir á listanum en þeir, sem vilja vera þar. Annars getur forsetinn ekki tekið mark á listanum. Engar áskoranir eru gildar, ef þær byggjast að hluta á fölsuðum gögnum.
Kattarþvottur Eiríks í bankanum

Eiríkur Guðnason, sem var bankastjóri með Davíð í Seðlabankanum, reynir að þvo hendur þeirra í Viðskiptablaðinu. Kvartar yfir frásögnum af lélegum ástarbréfaveðum fyrir lánum, sem bankinn veitti viðskiptabönkunum. Segir, að í þann tíma hafi mátt ætla, að veðin væru traust, þótt síðar hafi annað komið í ljós. Eiríkur nefnir ekki, að aðrir seðlabankar tóku ekki ástarveð gild. Enda urðu þeir ekki fyrir tjóni, en Seðlabankinn fór á hausinn. Svo virðist sem bankastjórinn telji það bara hafa verið óheppni. Aðrir harma, að afkomendurnir urðu vegna þessa slyss fyrir tjóni upp á hundruð milljarða.
Stjórnin segir þá af sér

Ef forsetinn neitar að staðfesta lög um ríkisábyrgð á IceSave, er ólíklegt, að ríkisstjórnin geti setið lengur. Hefur þá í tvígang samið við fulltrúa fórnardýra Landsbankans án þess að útkoman verði staðfest. Auðvelt er að túlka það sem svo, að ríkisstjórnin njóti ekki lengur trausts. Þá verður boðað til kosninga og hrunverjar taka síðan aftur við völdum. Það verður í samræmi við vilja kjósenda, sem eru í afneitun. Þeir fá þá ríkisstjórn, sem þeir eiga skilið. Hún mun svo reyna að spila úr vondum kortum í samræmi við vilja firrtra kjósenda. Kannski læra menn fyrir rest af þeirri dýru reynslu.
Hefnd fyrst, svo hreinlæti

Þjóðin er alls ekki reiðubúin að fyrirgefa ríkisstjórninni fyrir að standa í hreingerningum eftir fyrri stjórnir. Telur hana jafnvel höggva nærri fólki í hreinlæti. Gerir grín að henni í áramótaskaupi. Einmitt fyrir hreinlætið. Fólk mun þó fyrirgefa hreingerningar, þegar útrásarvíkingar og bankastjórar eru komnir í fangelsi, en fyrr ekki. Fólk er þá fyrst reiðubúið að taka þátt í hreinlæti. Fólki ofbýður, að þeir skuli enn lifa í vellystingum. Ofbýður fyrirgreiðslur og fríðindi þeirra. Meðan venjulegt óráðsíufólk er ofsótt fyrir eitt raðhús og tvo jeppa og flatskjáinn eina, títtnefndan í skaupinu.
Endurspeglar þjóðarsálina

Áramótaskaupið endurspeglar þjóðarsálina. Tók Sjálfstæðisflokkinn í sátt eins og þjóðin hefur gert. Tugþúsundir manna hlíta ráðum flokksins um að biðja forsetann um að hafna IceSave. Þriðjungur fólks vill fá flokkinn aftur til valda. Rúmu ári eftir að hann setti þjóðina á hausinn. Enda hefur fólk gullfiskaminni. Hún man ekkert, sem gerðist fyrir ári. Ekki er von, að vel takist til hjá þjóð, sem afneitar aðild sinni að hruninu. Sem telur það vera útlendingum að kenna. Þannig þjóð fær það í hausinn, sem hún á skilið. En fólk lærir ekkert af skellum, heldur áfram að vaða fram í blindri firringu.
Eins og í Aþenu hinni fornu

Við vitum, að Evrópuaðild verður felld í þjóðaratkvæði, þegar kemur að því í lok viðræðna. Vitum líka, að lögin um ríkisábyrgð á IceSave yrðu felld í þjóðaratkvæði í vetur. Er farið verður að bera skattahækkanir undir atkvæði þjóðarinnar, verða þær felldar. Vitum það frá Kaliforníu, sem er þess vegna orðin gjaldþrota. Í þjóðaratkvæði yrði samþykkt að fara í stríð við Bretland og Holland og Gordon Brown. Sú er stemmningin í samfélaginu. Tæpast eru það hagkvæmustu niðurstöðurnar, en þær eru óneitanlega lýðræðislegastar. Beint lýðræði er skjótvirkt valdakerfi eins og í Aþenu fyrir tuttuguogfimm öldum.
Hrunverjar ærðu þjóðina

Hrunverjar hyggjast komast aftur til valda 2010 í kjölfar synjunar forseta á staðfestingu IceSave. Þeir ærðu þjóðina. Fólk er hér í eðli sínu vænisjúkt og þjóðrembt. Það neitar líka að bera ábyrgð á gerðum sínum í kjörklefanum á fyrri árum. Fólkið studdi Davíð Oddsson til valda í samfélaginu og sýpur nú seyðið af því. Í stað þess að horfast í augu við afleiðingar bankafrelsis neitar fólk staðreyndum. Þannig er hinn djöfullegi þríhyrningur afneitunar, þjóðrembu og vænisýki orðinn að þjóðarsjúkdómi. Með sama framhaldi á rugli þjóðarinnar verða hrunverjar aftur komnir til valda í landinu næsta sumar.
Framhaldslíf kostumprýddra

Hin kostumprýdda þjóð mun verja næsta ári í hliðstætt IceSave rugl og fyrri ár. Þeir, sem ekki kunna að meta InDefence og Advice, verða áfram sakaðir um landráð. Geir H. Haarde verður píslarvottur ársins 2012 eins og 2011. Næsta ár verður árið, þegar hugtakið Hið svokallaða hrun nær fótfestu á tungunni. Alþingismenn munu áfram telja hálftíma hálfvitanna vera frábæra aðferð til að kynna þjóðinni greind sína og þor sitt. Áfram heldur sama þróun og 2011. Kostumprýddir munu árið 2012 flykkjast til Boston til að kaupa iPod, iPhone, iPad og iPhony. Milli þess sem þeir kvarta um, að hér sé allt að fara fjandans til. Gleðilegt ár!
Færri og skárri ráðherrar

Gaman er að sjá, hversu pirraðir hagsmunapotararnir urðu, þegar skipt var um ráðherra í gær. Í sjónvarpinu sást arfareiður Kristján L. Möller toga í hálsbindi blaðamanns, sem hafði skrifað um taugaveiklunina. Þannig staðfesti Kristján fréttina. Ekki var síður gaman að sjá Jón Bjarnason yfirklúðrara lýsa yfir, að andstaða hans gegn Evrópu hafi fellt hann. Var þó Árni Páll Árnason felldur út líka og er hann þó ekki Evrópuandstæðingur. Jón Bjarnason féll einfaldlega á að klúðra fyrningu kvóta sjávargreifanna. Ríkisstjórnin skánaði við fækkun ráðherranna og mundi enn skána við frekari fækkun þeirra.
Kannski fattar Steingrímur

Hefði kosið að sjá Ólínu Þorvarðardóttur í ráðherrastól sjávarútvegs. Samt er Steingrímur J Sigfússon þungavigt, sem getur komið á óvart. Jón Bjarnason feilaði feitt, þegar hann setti kosningaloforð beggja stjórnarflokkanna í uppnám. Í kosningunum gerðu þjóðin og ríkisstjórnin sátt. Því þurfti ekki sérstaka sátt við kvótagreifa. Jón reyndi samt nýja sátt við þá, sem aldrei skyldi verið hafa. Málið snýst ekki um sátt stjórnarinnar við kvótagreifa, heldur um fyrri sátt hennar við þjóðina um fyrningu kvótans. Það eina, sem eftir stóð, var tímalengd fyrningarinnar. Kannski fattar Steingrímur þetta.
Obama verri en Bush

Barack Obama hefur staðfest lög gegn bandarískum mannréttindum, sem George W. Bush hefði aldrei þorað að gera. Obama er orðinn verri forseti en Bush var. Samkvæmt lögunum má ríkið taka menn fasta án dóms og laga, halda þeim ævilangt í fangelsi og stunda pyndingar. Ef einhver rugludallur kerfisins tekur þig fastan á flugvelli í Orlando, getur þú átt á hættu að sjá aldrei aftur dagsins ljós. Þessi lög eru samþykt af þingmönnum beggja flokka, svo að demókratar eru ekki síður ábyrgir en repúblikanar. Ég sagði í upphafi, að Obama væri bara innihaldslaus blaðrari. Komið í ljós, að hann er mun verri.
Grátandi fínimenn svelta

Bankastjóri Landsbankans grætur í fjölmiðli yfir of lágum launum sínum. Eru bara ein milljón á mánuði fyrir utan annað eins í sporslum, sem hann gleymdi að nefna. Þetta fær hann fyrir að reka banka með ríkisábyrgð og fela gerðir sínar í bankaleynd. Um svipað leyti grét endurskoðandi á leiðarasíðu Moggans yfir 2 þúsund króna mánaðarlegri skattahækkun fólks, sem hefur um 800 þúsund á mánuði. Grátköstin tvö eru dæmigerð um taumlausa frekju. Ríkir einkum hjá fínimönnum, sem hafa það of gott. Og vilja fá að hafa það enn meira of gott. Sultarlaun grátkarla lagast, þegar Flokkurinn kemur aftur. En biðin tekur í.
Ólína verði sjávarútvegs

Frábært verður að losna við Jón Bjarnason úr stjórn. Ólína Þorvarðardóttir á hiklaust að koma í staðinn. Hún hefur vit á sjávarútveginum. Veit, að hann felst ekki í kvótagreifum. Gott væri að losna við Ögmund Jónasson í leiðinni og fá þar inn Birgittu Jónsdóttur. Hún verður ekki í vandræðum með að siða Útlendingastofnun. Sem Ögmundur ræður ekki við, frekar en við aðra embættis, svo sem ríkislöggustjóra. Enda er fyrir löngu tímabært, að Hreyfingin fari í stjórnina og komi þar hreyfingu á ryðgaða hjöruliði. Árni Páll má fara líka. Steingrímur getur tekið hans dót eins og önnur fjármál. Nú á stjórnin séns.
Orðspor þaggast ekki

Öðlist menn orðstír eða verði breytingar á orðspori, gerist það í samfélagi fólks, ekki í réttarsölum. Úrskurði dómari, að orðalag um fólk standist eða standist ekki, verða litlar sem engar breytingar á orðspori. Það lifir utan úrskurða í réttarsölum. Nokkrir útrásarvíkingar hafa kært orðalag um sig í fjölmiðlum og jafnvel í bloggi. Líta má á málaferlin sem eins konar tilraun til þöggunar. Dómar hafa fallið út og suður eins og slíkir gera yfirleitt. Samt verða engar breytingar á orðspori víkinganna. Fólk heldur áfram að segja kost og löst á víkingum. Þeir sækja nefnilega ekki orðstír til dómara.
Hreyfing á loforðum

Aðild Hreyfingarinnar að ríkisstjórnarsamstarfinu mundi verða til bóta. Kæmi hreyfingu á ryðgaða framvindu fyrningar kvóta í sjávarútvegi og breytingar á stjórnarskrá. Ennfremur kæmi aðildin hreyfingu á aðgerðir gegn verðtryggingu fjárskuldbindinga. Ríkisstjórnin hefur staðnað á þessum sviðum. Þarf líka færi á að losna úr bóndabeygju Jóns Bjarnasonar, sem prívat og persónulega klúðraði fyrningunni. Hún hefur lengi verið í gíslingu hans vegna of lítils meirihluta. Þarf líka að losna við Árna Pál Árnason, sem alls ekki á heima í félagshyggjustjórn. Hún þarf Hreyfinguna til að koma hreyfingu á loforð sín.
Stóri lífeyrisskandallinn

Fæstir hafa mikið upp úr greiðslum til lífeyrissjóða. Þeir, sem ekki safna í lífeyrissjóði, fá ellilífeyri frá Tryggingastofnun. Í mörgum tilvikum er hann jafnhár eða hærri en sá, sem menn vinna sér inn með framlögum sínum. Þeir, sem vinna sér inn ellilífeyri, tapa jafnmiklum lífeyri frá ríkinu. Af þessu er ljóst, að söfnun lífeyris í sérstökum sjóðum er að flestu leyti til lítils. Enda verja verkalýðsrekendur ekki hagsmuni sjóðfélaga, heldur verja þeir eigin hagsmuni í stjórnum sjóðanna. Lífeyrissjóðakerfið er einn mesti skandall í samfélagi, þar sem óvenjulega mikil samkeppni er milli skandala.
Bossar orðnir samlokur

Dæmigert fyrir Gylfa Arnbjörnsson er, að honum lízt illa á, að eigendur fjár í lífeyrissjóðum fái að stjórna sjóðunum. Forseta Alþýðusambandsins finnst miklu betra, að stjórnarmenn atvinnurekenda og verkalýðsrekenda fari þar með völd hér eftir sem hingað til. Gylfi er ósáttur við tillögu Tryggva Þórs Herbertssonar og fleiri þingmanna um slíka breytingu. Við höfum samt séð, að fulltrúar valdakerfisins fóru illa með þennan lífeyrissparnað, að minnsta kosti fyrir hrun. Hagsmuna sjóðfélaga var ekki nógu vel gætt. Mál þetta er gott dæmi um, að fyrirtækjabossar og verkalýðsbossar eru orðnar samlokur.
Læstur skáli ei leigður

Í bók minni “Þúsund og ein þjóðleið” er listi yfir 400 skála við þjóðleiðir í óbyggðum. Skráð er staðsetning, búnaður og símanúmer staðarhaldara. Framan við skrána stendur stóru letri: “Nafn skála á lista þýðir ekki, að öruggt sé, að hann sé til leigu. Talið við umsjónarmann.” Á fésbók kvartar Jakob Bjarnar Grétarsson yfir birtingu ónafngreinds skála nálægt Fljótsdal. Segist eiga skálann og ekki vilja láta vísa á hann. Fleiri dæmi eru sennilega um slíkt. Tilvist skála á fjalli þýðir alls ekki, að nota megi hann án leyfis. Læstur skáli er ekki til leigu. Skálaskráin segir bara, að hann sé þarna.
Persónuvernd bankabófa

Á valdaskeiði Sjálfstæðisflokksins var komið hér upp Persónuvernd bófa til að auðvelda þeim að athafna sig. Þessi ríkisstofnun heldur enn verndarhendi yfir þeim, sem þjóðin þarf að koma lögum yfir. Stofnunin hefur hindrað, að Fjármálaeftirlitið taki í notkun gagnagrunn með kennitölum bófanna. Nota átti grunninn til að fylgjast með umfangsmiklum hlutabréfakaupum banka í sjálfum sér. Þetta tókst ekki á mikilvægum og viðkvæmum tíma fyrir hrun og stuðlaði beinlínis að hruninu. Eftir hrunið hefur ekki heldur tekizt að fá leyfi fyrir gagnagrunninum. Af hverju er Persónuvernd bófa ekki lögð niður?
Tjóðrum vogunarsjóði

Vogunarsjóðir eru eitt helzta böl Vesturlanda. Þeir sveiflast til og frá og færa fé sitt af minnsta tilefni. Furðulegustu hlaupafréttir verða tilefni hækkana eða lækkana á mörkuðum. Vonlaust er, að Vesturlönd láti taugaveiklað atferli sjóðanna stjórna lífi fólks til lengdar. Þess vegna ber stjórnvöldum Vesturlanda skylda til að sparka bönkum undan verndarvæng sínum. Bankar eiga ekki að hafa neina ríkisábyrgð og engar væntingar um opinbera aðstoð. Brýnt er, að vogunarsjóðir fari að tapa. Fjármálakreppan á Vesturlöndum á að koma niður á vogunarsjóðum, ekki á skattgreiðendum, velferðarþegum og almenningi.
Þeir eru ekki í lagi

Ekkert hefur hindrað þverhausaþjóð í að veiða hval og ekkert mun framvegis hindra það. Þjóðin hefur bitið sig í, að hún eigi rétt á hvalveiðum. Hvað sem þær kosta. Og það er gomma. Kristján Loftsson verðleggur óseljanlegar birgðir sínar upp á 2,4 milljarða króna. Á sama tíma hraðvaxa tekjur og atvinna af hvalaskoðun. En Íslendingar vilja ekki bogna fyrir útlenzkum tillögum um að hætta hvalveiðum. Fremur vilja þeir brotna. Þverhausum þykir ekkert athugavert við að æsa umheiminn upp gegn sér. Jafnvel þótt ekkert sé upp úr því að hafa nema raunir og fjárútlát. Íslendingar eru ekki í lagi.
Mitt pólitíska landakort

Kýs Samfylkinguna í utanríkismálum (Össur), Vinstri græna í umhverfismálum (Svandís) og Hreyfinguna í mannréttinda- og stjórnarskrármálum (Birgitta). ríkisstjórnina í efnahags og skattamálum, atvinnu- og jafnréttismálum. Kýs engan í bankamálum vegna bankaleyndar, bankagreifa og vaxta. Engan heldur í sjávarútvegsmálum vegna kvótagreifa og engan í landbúnaði vegna styrkjanna. Andvígur Flokknum vegna fjárglæfra og afneitunar, Framsókn vegna fjárglæfra og þjóðrembu. Andvígur Besta flokknum sem samnefnara Fjórflokksins í einu og öllu. Þannig er mitt pólitíska landakort dagsins. Breytist á morgun.
Nýi hausinn stjörnum betri

Orðinn afhuga stjörnum Michelin. Eru úreltar, fela í sér hvíta borðdúka og sérhæfða vínþjóna, sem reynast mér gagnslitlir. Eru þar að auki hallar undir flókna og gamaldags matreiðslu franska. Í verði stjörnustaða felast því ýmis atriði, sem ekki magna ánægju fólks af að borða úti. Meira vit er í nýjung; haus Michelin-karlsins, sem veittur er þeim, sem bjóða frábæra matreiðslu á hóflegu verði. Með þeirri einkunn færist Michelin nær óskum nútímafólks, sem hefur lítinn áhuga á formfestu. Sumpart fyrir áhrif frá Bandaríkjunum, þar sem veitingahúsalíf hefur löngum verið frjálslegra og slakara en í Evrópu.
Fyrning greifanna

Kvótagreifar segja, að við séum að ráðast á sjávarútveginn. Það er rangt, við viljum bara losna við greifana úr sjávarútvegi. Þeir segja, að við séum að ráðast á sjávarplássin. Það er rangt, við viljum frelsa plássin úr klóm greifanna. Þeir segja, að við séum að ráðast á sjómenn og fiskverkafólk. Það er rangt, við teljum aðra hæfari en greifana til að reka útgerð og vinnslu. Kvótagreifar eru alls ekki það sama og sjávarútvegur, sjávarpláss, sjómenn og fiskverkafólk. Með því að fyrna greifana fáum við inn nýja aðila. Þeir geta rekið útgerð og fiskvinnslu þannig, að samfélag og starfsfólk fái arð.
Knappur stíll og froðustíll

“Homo homini lupus”, sögðu Rómverjar, “maður er manni úlfur”. Latína er knappasta tungumál álfunnar. Leikur sér með föll og hefur orðaröð frjálsa. Íslenzka er líka knappt tungumál, “segir fátt af einum”, þótt hún jafnist ekki á við latínu. Enska er næstum eins knöpp og íslenzka, svo sem sjá má af samhliða þýðingum. Þýzka er hins vegar mun langdregnari, sem skapar vandamál við samhliða þýðingar. Íslenzka nýtur þess að vera tungumál sagnorðanna. Nú á tímum hefur íslenzka lengst og þynnst. Menn dæla froðu í hana. Ofnotkun þungra nafnorða er helzta sérkenni froðustíls háskólamenntaðra sérfræðinga.
Evrópsk stefnuskrá mín

Ég er erfingi grískrar menningar og rómversks skipulags. Erfingi kaþólsku og lútersku. Erfingi frönsku byltingarinnar og brezku iðnvæðingarinnar. Erfingi kapítalisma og kommúnisma, einkaframtaks og velferðar, Rínar og Dónár. Ég er sigldur, ekki lagatæknir úr öskustó. Styð sameiningu álfunnar og arfsins í eitt Evrópusamband. Vil veg þess sem mestan. Vona, að það þétti raðirnar og komi á samræmdum vilja í ríkisfjármálum og bankamálum. Þoli ekki íslenzku lúðana í pólitík, dómstólum og embættum, viðskiptum, fjármálum. Vil, að við fórnum hluta af fullveldi okkar og öðlumst aukinn hlut í evrópska arfinum.
Örkolagreining búsetu

Páll Theódórsson eðlisfræðingur hefur ítrekað bent á, að fornleifarannsóknir með örkolagreiningu hafi leitt í ljós byggð fyrir landnám 870. Reykjavík var í byggð að minnsta kosti hundrað árum fyrir landnám. Minjar um byggð fyrir landnám hafa fundizt á fleiri stöðum, svo sem í Vestmannaeyjum, Papey og í Reykholti. Örkolagreining er fremur nýleg aðferð við að finna aldur minja. Er auðveldari en frjókornagreiningin, sem notuð hefur verið um áratugi. Við vitum hins vegar ekki enn, hversu víðtæk og hversu fjölmenn byggð var hér fyrir svonefnt landnám. Fylgja þarf þessu eftir með meiri örkolagreiningu.
Lífið er stíll – ekki keppni

Ég sá um daginn einhvers staðar, að hestamennska væri orðin of dýr. Því til sönnunar var sagt, að dýrt væri að kosta þáttöku barna í keppni á landsmóti hestamanna. Hestamennska hefur vissulega hækkað í verði, en mér finnst þunnt að draga keppni inn í röksemdafærsluna. Ótrúlega margir virðast halda, að æskulýðsstarf hljóti að felast í keppni, fremur en lífsstíl. Börn eru látin keppa í alls konar íþróttum í stað þess að líta á þær sem leik. Nær er að kenna börnum og unglingum að fara í útreiðar og njóta þeirra. Njóta hesta, samfélags og náttúru. Stíf áherzla á stress gerir börnin bara að taugahrúgu.
Jól í álnum og gírnum

Jólin voru hátíð kaupmanna löngu fyrir daga Krists. Þegar þetta var hátíð hækkandi sólar, slógu kaupmenn upp markaðsdegi til að gleðja fólk og létta pyngju þess. Þannig urðu síðar til ótal hátíðir, síðast Valentínusardagur. Það er árþúsunda ára trikk að gera fólk glatt til að losa um tök þess á pyngjunni. Þannig eru núna jólin nær uppruna sínum en nokkru sinni fyrr. Við verðum seint sökuð um að hafa ekki gamlar hefðir í heiðri. Enda er bjart yfir kaupmönnum í sjónvarpi á þessari vertíð. Þar var kreppan gleymd. Flest hefur selzt vel, jafnvel bækur. Við erum aftur komin í álnir. Og í gírinn. Gleðileg jól.
Alltumlykjandi lagatækni

Lagatæknar ímynda sér, að skoðanir og samtöl og yfirlýsingar fólks séu hluti af dómskerfinu. Því hefur komið fyrir, að dómarar taki slíkt inn í úrskurði sína. Nær er sanni, að skoðanir, samtöl og yfirlýsingar fólks koma dómsmálum ekkert við. Lagatæknar telja líka, að dómstólar stjórni æru manna. Nær er sanni, að æra manna fer ekkert eftir dómsmálum. Spjall, fjölmiðlun og blogg um gerðir manna á borð við Baldur Guðlaugsson eru hluti af umræðunni, ekki af dómskerfinu. Lagatæknar eru belgdir af skrítinni hugmynd: Að þjóðlífið í heild sé angi af lagatækni. Dómurum beri að stjórna þessum anga sem öðrum.
Malar án afláts

Áróðursmylla Flokksins malar hægt en án afláts. Fjöldi leggur trúnað á allt ruglið. Trúir, að skattar sínir hafi verið hækkaðir. Trúir, að fólk sé flest atvinnulaust. Trúir, að hrun krónunnar í hruninu sé núverandi ríkisstjórn að kenna. Trúir, að ríkisstjórnin hefði átt að geta hækkað gengið. Trúir, að stéttaskipting hafi haldið innreið sína. Trúir, að hér skorti fjárfestingu. Jafnvel Egill Helgason bítur á agnið. Hins vegar er rétt, að endurreisn bankastofnana hefur klúðrast og vextir virðast stjórnlausir. Alvarlegast er, að ríkisstjórnin hefur enga burði til að fyrna kvóta útgerðargreifanna.
Framar villtustu vonum

Þúsund og ein þjóðleið seldist framar villtustu vonum mínum og útgefandans. Miklu munaði um bókmenntaverðlaun bóksalanna. Varð efst allra fræðibóka. Auk þess fékk hún harla góðar viðtökur í fjölmiðlum, fjórar og fimm stjörnur. Fyrir allt þetta er ég harla þakklátur. Bókin fjallar um leiðir þjóðarinnar um landið öldum saman. Með kortum og texta reyni ég að flytja göngufólki og hestafólki gömul og ný tíðindi af fjallvegum landsins. Tölvudiskur fylgir með til að auðvelda fólki að koma upplýsingunum inn í staðsetningartæki. Ég vona, að bókin verði mörgum hvatning til að skoða landið betur næsta sumar.
Sukkað í hagvextinum

Samkvæmt Sjálfstæðisflokknum og Lilju Mósesdóttur á að efla atvinnulífið með raflosti. Ríkið fari að eyða og spenna. Samkvæmt bandarískri hagskoðun um, að hagvöxt megi byggja á eyðslu og spennu. Sá hagvöxtur mælir viðskipti í samfélaginu, en ekki vöxt efnahags. Hér á landi er mikið innflutt af vöru og þjónustu, en ekki framleitt hér á landi. Viðskipti byggjast óvíða eins mikið á innflutningi og gjaldeyri. Því á að hvetja til sparnaðar, en alls ekki til eyðslu. Íslendingar ná jafnvægi með því að greiða niður skuldir, ekki með því að stofna til nýrra. Hagstefna Flokksins þýðir efnahagslegt sjálfsmorð.