arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Koma tímar – koma ráð

Annað hvert barn er innan við kortér að smíða heimasíðu, þar sem fólk slær inn kennitölu sína. Það er einföld aðgerð á internetinu og ekki tilefni til blómagjafa. Til þess þarf ekki sérfræðinganefnd og verkefnisstjóra. Menn gera þetta til dæmis, er þeir setja af stað áskoranir með og móti hinu og þessu. Kostar raunar ekki krónu. Forsætis er bara að reyna að vekja athygli á sér, þegar hann færir ríkisskattstjóra blóm af þessu tilefni. Reiknivélin fræga er hins vegar ekki til, hvað þá tékki í pósti. Kennitölusíðan er hókus-pókus. Ekki má rugga lekabyttunni fyrir kosningar. Eftir þær koma tímar – koma ráð.
Betri íslenzka

Blogg og fésbók hafa góð áhrif á tungumálið. Fólk skrifar skýrar en áður var gert á pappír, kemur sér betur að kjarna málsins. Texti dvelst síður við þoku og hliðaratriði og hefur því meiri slagkraft. Til samanburðar hef ég greinar, sem ég les í dagblöðum. Margar eru þær skrifaðar í stíl skólaritgerða, byrja á að fjalla um, hvað greinin muni fjalla um. Slíkar greinar skilst mér, að séu vel þegnar í háskólaritgerðum. Flækjast í hliðargötum og flækja mál svo, að lesandinn veit að lokum ekki, um hvað þau snúast. Mér sýnist góðir pennar vera í bloggi og beztir pennar í fésbók. Nýir tímar færa okkur nýja kosti.
Fólk mun vakna

Mælingar Rauða krossins sýna, að fátækt vex hér á landi og bilið eykst milli ríkra og fátækra. Raunar sama sagan víðast hvar á vesturlöndum. Einkavæðing, brauðmolakenningin og aðrir fylgikvillar auðstefnu breiðast út. Velferð er á undanhaldi hér á landi. Ríkið færir það fé frá fátækum með breyttu skattkerfi og afhendir auðfólki. Hér græða einkum kvótagreifarnir. Auðstefnan er rekin af miklu harðfylgi Flokksins og Framsóknar. Með velvilja kjósenda, sem ekki kunnu fótum sínum forráð í fyrravor. Við erum að sigla inn í áður óþekkta stéttaskiptingu. Og síðar í stéttastríð, þegar almenningur vaknar loksins.
Braskað með rafstreng

Charles Hendry var orkuráðherra Bretlands fyrir tveimur árum. Þá samdi hann við Ísland um sameiginlega könnun á hagkvæmni rafstrengs milli landanna. Annar aðili að þessu máli var einkafyrirtækið Atlantic Supergrid Corp sem er í eigu Edmund Truell. Sá gaf sem svarar 80 milljónum króna í kosningasjóð Íhaldsflokksins. Ári síðar hætti Hendry í pólitík hjá Íhaldinu, fór að vinna hjá Atlantic Supergrid. Grein er um það í

GUARDIAN . Svona getur oft verið skammt milli einkahagsmuna og opinberra hagsmuna í samstarfi þessara aðila. Slíkan kostnað við rafstreng greiðum við í hærrra orkuverði almennra notenda.
Reiknivélin hættulega

Gaman er að fylgjast með ferli hinnar svokölluðu reiknivélar, sem Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni hefur jafnan verið hugleikin. Þessi töfravél átti að koma á vefinn „í næstu viku“. Þar átti hver og einn að geta séð sitt herfang. Það var fyrir ári. Síðan hefur loddarinn oft rætt reiknivélina og jafnan boðað komu hennar í næstu viku. Um daginn sagði hann reiknivélina koma um leið og alþingi samþykkti frumvarpið. Nú hefur alþingi samþykkt frumvarpið. Heldur hefur þá tognað í komu hinnar skæðu reiknivélar. Hún á ekki að birtast fyrr en í haust. Má líklega ekki trufla langþreytta kjósendur í kjörklefanum.
Framsókn úr fókus

Ljósmynd af dansandi og hoppandi þingflokki Framsóknar er minnisvarði, sem seint gleymist. Var ekki einu sinni í fókus, því að þingflokkurinn er aldrei í fókus. Minnti á miðaldamálverk af dansandi þorpskerlingum kringum glúrinn farandprédikara sértrúarsafnaðar. Ljósmyndin ætti að heita „dauðadansinn“, „danse macabre“ upp á frönsku. Hún lamar suma, sem sjá í henni geðveikina, er getur heltekið treggáfaða. Þetta er ríkisstjórnarflokkur hins veruleikafirrta forsætisráðherra, sem hvorki segir satt orð né orð af viti. Engin ritgerð um stjórnmálaástandið hérna lýsir því betur en ljósmyndin af Framsókn úr fókus.
Bergmálið er þagnað

Bergmálið er þagnað, fögnuður Framsóknar rann út í sandinn. Hvergi sést neinn fögnuður almennings. Skuldamillifærslan er lítil og einkum í þágu þeirra, sem þurfa ekki á henni að halda. Reiknivélinni hefur meira að segja verið frestað til að reiði fólks bitni ekki á Framsókn í kjörklefanum. Herfangið verður tekið af skattgreiðendum næstu ára. Sumpart greiðist ofurrugl Framsóknar með niðurskurði velferðar, auknum heilbrigðiskostnaði almennings og stóraukinni stéttaskiptingu. Ekki er ókeypis að láta mesta loddara Íslandssögunnar ljúga fáráðlingana fulla. Það kostar mökk að misnota atkvæði sitt í kjörklefanum.
Skipulagið var ónýtt

Nýja hverfaskipulagið fyrir Reykjavík var fellt, þegar borgarstjórnin sá, að fólk hristi hausinn. Ekki er hljómgrunnur fyrir hugsjón skipulagsins. Fólk vill ekki, að gengið sé fram af offorsi gegn þeim, sem nota bíl. Fólk vill greiða götu strætó og reiðhjóla. En vill ekki fækka akreinum á Hringbraut og Miklabraut og ekki byggja blokkir alveg ofan í Miklubraut. Vill ekki minnka grænt svigrúm til að þétta byggð og allra sízt í Laugardalnum. Og vill ekki þétta byggð með steypukössum á borð við þann við Mýrargötu. Kjósendur þurfa að heimta svör frambjóðenda um, hversu djúpt hin brenglaða hugsjón liggur.
Snarbiluð Framsókn

Fögnuður Framsóknar við þinglok var slíkur, að þingmenn dönsuðu, þó ekki hæð sína í öllum herklæðum. Forsætisráðherra hrópaði „Loksins“. Flokkurinn leggur sérstæðan skilning í orðið „hrægammar“. Í augum hans eru það skattgreiðendur framtíðarinnar. Þeir eiga að borga millifærsluna frægu, sem raunar er bara brot af kosningaloforðinu. Formaðurinn leggur líka sérstæðan skilning í orðið „100%“. Hjá honum er lítill hluti heil 100%. Undir niðri vomaði þó angistin og sjálfsefinn. Kvaddi þingið með kveini um einelti og illkvittni þingmanna og með skætingi og fúkyrðum á báða bóga. Framsókn er snarbiluð út í gegn.
Áróður í stað reiknivélar

Frestað hefur verið birtingu reiknivélar vegna skuldamillifærslu. Hún kemur ekki fyrr en eftir kosningar, svo reiði fólks hafi ekki áhrif í kjörklefanum. Í staðinn gera spunakarlar einhliða áróðursmynd á kostnað skattgreiðenda til að afla fylgis við millifærsluna. Vel er við hæfi, að bófaflokkar fari þá leið. Nógu margir eru nógu heimskir til að láta áróður ginna sig til fylgis við þvætting. Hlutlaus reiknivél hefði hins vegar gert flesta reiða, þar á meðal þá heimsku. Ríkisstjórn loforða, svika og lyga lætur ykkur borga fyrir nýjar sjónhverfingar. Minnir á þær gömlu, sem komu henni til valda fyrir ári.
Nigel Farage slátrað

James OBrien hjá LBC slátraði pólitískri dægurstjörnu í sjónvarpinu í gær. Nigel

FARAGE hjá Brezka Sjálfstæðisflokknum, UKIP, varð þar klumsa. Spunakarl hans, Patrick OFlynn, sá í miðju viðtali, að hann var kominn út í ógöngur og reyndi að hemla. Allt kom fyrir ekki og hinn kunni Evrópuhatari varð sér til skammar. Átrúnaðargoð Heimssýnar og annarra samtaka gegn Evrópusambandinu heillaði fáa í viðtalinu. Þar var farið yfir kynþáttahatur og útlendingahatur hans og tilraunir hans til að safna um sig þjóðrembdum heimskingjum. Spyrla og þáttagerðarfólk eins og OBrien vantar sárlega hjá íslenzkum fjölmiðlum.
Frestur er beztur

Flest bendir til, að formúla skuldaleiðréttinga komist ekki á vefinn fyrr en eftir kosningar. Spunakarlar og almannatenglar óttast, að vonbrigði hinna trúgjörnu hafi áhrif á atkvæðafjöldann. Vilja fresta vonbrigðum til rólegri tíma. Flestir þeirra, sem helzt þurfa, fá skerta leiðréttingu, meðal annars vegna fyrri aðgerða. Mestur hluti leiðréttingarinnar rennur til þeirra, sem ekki þurfa. Pétur Blöndal alþingismaður hefur rækilega bent á þá staðreynd. Aðgerð, sem þóttist vera almenn, reynist sértæk, þegar til kastanna kemur. Eins og venjulega njóta hinir auðugu, hinir éta bara það, sem úti frýs.
Partur af fjórflokknum

Guðmundur Steingrímsson staðfesti í eldhúsumræðunni, að hann er frambærilegri en pólitíkusar fjórflokksins, er ekki í sandkassanum. Margt er gott í afstöðu Bjartrar framtíðar í grundvallarmálum. Er fylgjandi fjárfestingaráætlun fyrri ríkisstjórnar, sem nýja ríkisstjórnin blés af. Styður framhald viðræðna um aðild að Evrópu. Hafnar aðild skattgreiðenda að skuldaleiðréttingu auðfólks, vill heldur lækka ríkisskuldir. En ég tel erfitt að fyrirgefa flokknum aðild að aftöku nýrrar stjórnarskrár fyrir rúmu ári. Einnig sé ég hvergi, að Björt framtíð reyni að losa þjóðina undan kúgun kvótagreifa. Óttast, að hún verði of sáttfús við bófaflokkana tvo. Tel hana raunar vera part af fjórflokknum.
Hvaða útgáfa er skást?

Tryggvi Þór Herbertsson, verkefnisstjóri skuldaleiðréttingar, segir hana muni frestast nokkra daga vegna endurútreiknings. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson segir hins vegar, að hún frestist vegna málþófs á alþingi. Einnig sagði hann hana verða aðgengilega um leið og málþófi lyki. Nokkru síðar sagði Ragnheiður Ríkarðsdóttir þingflokksformaður, að leiðrétting frestist fram yfir kosningar vegna tæknilegra erfiðleika við frágang heimasíðu. Nú skuluð þið velja, hver lygin er skást, þegar ekkert samræmi er milli útskýringanna. Ljóst er þó, að heimsmethafinn margfaldi lifir að venju innan í sinni einkalygi loddarans.
„Disinformation“ sjónvarps

Ríkissjónvarpið setur upp leikrit í fréttum. Þar koma fram oddvitar flokkanna í hverju kjördæmi fyrir sig. Þeir þylja kosningaloforð flokkanna. Skilaboð sjónvarpsins eru þessi: Ef þú hlustar á öll loforðin, geturðu ákveðið hvern þú kýst. Bara mjög fávíst fólk trúir þessu og aðeins mjög fávísir fréttamenn trúa, að þetta sé málið. Fréttamennirnir virðast lifa í sérstökum heimi, þar sem ekkert síast inn af reynslu undanfarinna kosninga. Raunar er alls ekkert samband milli loforða og efnda. Illa gert er að halda slíku sambandi á lofti. Slík tilraun til að blekkja kjósendur nefnist á fagmáli: „Disinformation“.
Gerðardómur er í lagi

Ef lög eru sett gegn verkfalli, eiga þau að vísa málinu til gerðardóms, ekki bara fresta verkfalli. Að því leyti er lagafrumvarpið gegn flugmannaverkfalli betra en lögin, sem sett voru gegn verkfalli á Herjólfi. Frestun á verkfalli verður óhjákvæmilega í þágu atvinnurekenda. Þeir sjá sér smám saman hag í að semja alls ekki, heldur fá öllu frestað. Gerðardómur er hins vegar endanleg afgreiðsla og málsaðilar verða að sætta sig við niðurstöðuna. Brýnt er, að slíkur aðili sé ekki bundinn af hagsmunum, til dæmis óskhyggju stjórnvalda um verðlag eða þjóðarsátt. Gerðardómur þarf að afla sér trausts eins og aðrir.
„Gott á ykkur“ æpa skrímslin

Hinn gamli 40% flokkur stétta með stéttum gróf sig niður úr 25% botninum og stefnir á 20% fylgi. „Gott á ykkur, burt með ykkur“ æpir skrímsladeildin að brotthlaupsfólkinu. Hún telur sig ná betri tökum á minni flokki. Flokkurinn rekur harðsvíraða hagsmunagæzlu fyrir þá allra ríkustu, einkum kvótagreifana. Formaður flokksins hefur drýgt höfuðsynd í svo miklum svikum, að engin leið er að fela það í meðvirkni. Þar á ofan hefur komið í ljós, að hann er bara í plati. Hinn raunverulegi formaður er Davíð Oddsson, hrunverji nr. 1, dýrasti maður Íslandssögunnar, á heimsmetaskrá Time Magazine yfir fávita í fjármálum.
Davíðskur ólukkufugl

Fylgið heldur áfram að hrynja af stjórnarflokkunum og ríkisstjórninni. Henni er jafnvel kennt um ótíðindi, sem hún ræður lítið við, svo sem verkfallasúpu. Hún er talin vera klaufskur ólukkufugl undir merki hrunverjans mesta, Davíðs Oddssonar. Stimpluð sem lygin og svikul langt umfram venju. Einkum fer ekki lengur milli mála, að hún er stjórn hinna ríku fyrir hina ríku. Vinnandi fólk sér enga málamiðlun eða milligöngu hjá ógæfustjórninni. Hún steypir sér á kaf í þjónkun við voldugustu hagsmunaaðilana. Og þetta sjá allir í heilu ári af klaufsku klastri og æðibunu. Fólkið sér, að stjórnin er Davíðskur ólukkufugl.
Ósjálfstæð fréttabörn

Fréttabörn endurtaka í sífellu sömu hugsunarvillu: Lögreglan „þurfti“ að gera þetta eða hitt. Nýjasta dæmið er frétt um, að kalla hafi þurft á sérsveitina. Í þessu felst sú skoðun, að þetta hafi verið nauðsynleg aðgerð. Blaðamaður getur ekki haldið slíku fram, aðeins haft eftir einhverjum, að eitthvað hafi „þurft“ að gera. Annars segir hann bara að kallað hafi verið á sérsveitina, sem er óhlutdrægt orðalag. Dæmið sýnir, hversu háð fréttabörnin eru orðin viðmælendum sínum. Éta upp eftir þeim orðalag, sem ættað er frá spunakörlum. Hvenær segir eitthvert fréttabarnið, að löggan hafi „þurft“ að drepa mann?
Tvíhöfða örn þjóðrembu

Meginþráður rússneskrar þjóðrembu er, að Rússar séu guðs útvalin þjóð. Moskva sé þriðja Róm, sem varðveiti rétta trú. Tvíhöfða örn í skjaldarmerki sameinar Pútín, rússnesku keisarana og forvera þeirra, keisara Miklagarðs. Pútín lítur ekki aðeins á sig sem arftaka tzarins, heldur líka hinna býzönsku keisara. Að hætti Hitlers sogar hann upp fylgi haturs á útlandinu. Hitler taldi fólk sitt hafa verið svikið í friðarskilmálum, Pútín telur sitt fólk hafa verið svikið í sundurlimun Sovétríkjanna. Pútín magnar þjóðrembu og reiði Rússa og virkjar hana í kosningum. Eldfim er vissa hans um, að veikgeðja Evrópa muni lúffa.
Ljótur leikur fjölmiðla

Ríkissjónvarpið tekur þátt í þeim ljóta leik fjölmiðla að telja kjósendum trú um, að kosningaloforð skipti máli. Svo kann að hafa verið fyrir mörgum árum, en á þessari öld hefur svo aldrei verið. Undantekningalaust hafa flokkarnir svikið kosningaloforð sín og í sumum tilvikum gengið þvert á ítrekuð loforð. Svartasta dæmið er Sjálfstæðisflokkurinn, er lofaði þjóðaratkvæði um framhald aðildarviðræðna við Evrópusambandið. Í sjónvarpsfréttum þessa dagana lemur okkur hræsni flokkanna. Ríkisútvarpið telur eins og fleiri, að kjósendur séu fífl. Og vill taka þátt í að troða lyginni í okkur. Það er ljótur leikur.
Stóru hönnunarslysin

Ýmsir hyggjast verða ríkir á þéttingarstefnu borgarstjórnar. Verktakar og arkitektar þeirra hanna skelfileg skrímsli, sem minna á klumpinn nýja við Mýrargötu 26. Þannig er á Laugavegi 68 risið hótel, sem drepur kafla við aðalgötu iðandi mannlífs. Hljómalindarreiturinn við sömu götu var sprengdur upp og nýtt hönnunarslys þar í uppsiglingu. Nýjasti hryllingurinn er tillaga að skrímsli framan við Hörpu. Þéttingin laðar að sér ömurlegustu verktaka og arkitekta landsins. Þannig hefur það verið áratugum saman, allt frá Moggahöll við Aðalstræti. Aldrei lærir borgarstjórn Reykjavíkur af biturri reynslu.
Stríður Evrópustraumur

Íslendingum er ekki alls varnað. Fólk streymir unnvörpum til fylgis við aðild að Evrópusambandinu. Stuðningsfólki aðildar hefur á hálfu öðru ári fjölgað úr 20% í 37%. Á sama tíma hefur andstæðingum aðildar fækkað úr 65% í 49%. Munur fylkinganna er nú aðeins 12%, en var áður 45%. Í afstöðu þjóðarinnar hafa á stuttum tíma orðið þáttaskil, er líkja má við pólitískar hamfarir. Því valda tilraunir stjórnarflokkanna til að svíkja kosningaloforð um þjóðaratkvæði um framhald viðræðna. Frumhlaup Gunnars Braga utanríkisráðherra var þar þyngst á metunum. Augu fjöldans eru að opnast fyrir trúarofstæki Evrópuhatursins.
Hjónum stíað sundur

Geðbilun heillar stofnunar og heils ráðuneytis er komin á of hátt stig, þegar Hanna Birna er farin að stía hjónum sundur. Útlendingastofnun hefur lengi verið froðufellandi og innanríkisráðuneytið er litlu skárra. Þetta er svo sem ekki nýfengin geðveiki, hefur árum saman vakið furðu. Að svo miklu leyti sem ofsóknir á hælisleitendum eru fyrirskipaðar í lögum þá þarf að breyta þessum lögum. Merkilegt er, að Ögmundur Jónasson var innanríkisráðherra árum saman án þess að leggja fram frumvarp um siðvæðingu Útlendingastofnunar. Geðbilað hatur á hælisleitendum nær þannig út fyrir núverandi ríkisstjórnarflokka.
Óvissuferð internetsins

Hefðbundnir fjölmiðlar hafa látið undan síga þessa öld. Draga úr rannsóknum, sannreyna síður staðreyndir, flytja í auknum mæli tilkynningar málsaðila. Internetið hefur tekið yfir sumt, en annað síður. Til dæmis bera blogg og fésbók saman orð og gerðir pólitíkusa og koma upp um loddara. Myndskeið og tilvitnanir eru klipptar í pakka og sýna siðblinda vindhana. Orðhenglar eru gerðir hlægilegir. En internetið hefur síður burði til að kafa. Rannsóknir eru dýrar, þarfnast betri tekjupósta. Kastljós og Kjarninn sýna þó viðleitni. Við lifum í millibili óvissuferðar, þar sem sum miðlun rís og önnur hnígur.
Heimsmet í sjónhverfingu

Sigmundur Davíð lofaði kjósendum að taka að minnsta kosti 300 milljarða af svokölluðum hrægömmum og dreifa til íbúðaskuldara. Hefur ekki efnt það og getur ekki. Setti málið því eftir kosningar í nefndir á nefndir ofan. Ekki er komin niðurstaða enn. Ljóst er, að nánast ekkert er orðið eftir af heimsmeti kosningaloforða. Almenningur verður sjálfur látinn borga skatta til að afla 80 milljarða króna. Féð fer að mestu til þeirra, sem ekki þurfa, tekjuhárra í of stóru húsnæði. Enn ein aðgerðin til að bæta kost hinna bezt settu greifa á kostnað alls almennings og velferðar fátæklinga. Mesta sjónhverfing sögunnar.
Afdalir og útnárar

Fyrir löngu er komið í ljós, að flokkar ríkisstjórnarinnar eru pólitískir bófaflokkar, sem gæta voldugra sérhagsmuna. Bæta hag þeirra allra ríkustu á kostnað almennings, einkum þó á kostnað velferðar. Auðlindum samfélagsins er stolið kruss og þvers. Vopn bófanna eru lygar og svik. Á oddinum er mesti loddari sögunnar. Kringum hann eru meira eða minna ógeðugir bófar og bjánar, sem hvergi í nágrenninu væru settir til borðs. Þótt þetta megi öllum teljast skýrt, lýsa enn 40% kjósenda fylgi við bófaflokkana tvo. Meðan staðan er slík er engin von um morgunbirtu í þessari voluðu þrælakistu afdala og útnára.
Hvasst í krónuskjólinu

Efnahags- og framfarastofnunin OECD telur, að horfur Írlands séu betri en horfur Íslands. Írland hefur nefnilega evrur en Ísland hefur krónur. Írskur almenningur sætti ekki kjaraskerðingu vegna gengishruns, en kjör Íslendinga rýrnuðu um fjórðung. Írar eyddu því ekki tíma í að rífast um forsendubrest, heldur lifðu sælir með sínar evrur. Því eru Írar komnir á sléttan sjó eftir bankahrunið en Ísland er í spennitreyju gjaldeyrishafta. Undirstöður efnahags eru traustari hjá Írum. Þar fjárfesta hátæknifyrirtækin, sem forðast Ísland. Raunvextir eru þar 0,8%, en hér 3,8%. Það er hvasst í íslenzka krónuskjólinu.
Hrunverji númer eitt

Gerendur hrunsins voru þrenns konar, pólitíkusar, bankabófar og víkingar. Pólitíkusar lögðu línurnar, bjuggu til jarðveginn með einkavinavæðingu banka og skorti á bankaeftirliti. Helzti pólitíski bófinn fór svo í Seðlabankann, þar sem hann hindraði fjölþjóðlegar aðgerðir til björgunar. Davíð var meiri orsakavaldur hrunsins en allir bankabófar og víkingar landsins samanlagðir. Nokkrir bankabófar og víkingar hafa verið leiddir fyrir rétt og verða kannski dæmdir sjö-níu árum eftir hrun. Davíð missti starfið og æruna, en gerðist eigi að síður fólgsnarformaður og hugmyndafræðingur Sjálfstæðisflokksins.
Bjarni verndar bófana

Davíð Oddsson skóf Seðlabankann innan til að lána Kaupþingi 500 milljón evrur eða 75 milljarða króna í hruninu 6. október 2008. Kaupþing fleygði öllu fénu samdægurs í fang vildarvina, sem földu það á Tortóla. Ríkissjóði ber að ná í þetta fé og annað, sem stolið var á geðveikiárunum. Málaferli vegna þessa ganga seint og illa. Skattrannsóknastjóri vill ekki kaupa lista yfir eignir manna í aflandsbönkum. Enda telur Bjarni Benediktsson ekki við hæfi að kaupa fréttir af óþekktum aðilum um eignir í skattaskjólum. Bandaríkin, Bretland og fleiri hafa samt keypt slíkar upplýsingar. En hér njóta fjármálabófar verndar pólitískra bófa.
Skelfiskur í Höfninni

Eitt góðu veitingahúsanna í Reykjavík er Höfnin við Geirsgötu 7, sem sérhæfir sig í skelfiski í skelinni. Þar fæst blanda af kúskel, bláskel, hörpudisk og risarækju í sterkkrydduðu kjúklingaseyði með kúskús, engifer og vorlauk á 3290 krónur. Bjórsoðin bláskel með frönskum og kryddjurtamæjónes kostar 2530 krónur. Bjórsoðnu bláskelina með frönskum er líka hægt að fá með kryddjurta-, hvítlauks- og sinnepssósum á 3990 krónur. Ekki má heldur gleyma skelfisksúpu með humri, bláskel, hörpudisk, fenniku og þeyttum rjóma á 2350 krónur. Og svo eru ristaðir humarhalar með klettasalati, léttsýrðri sellerýrót, radísum og heitri hvítlauksolíu á 3290 krónur. Verð sýnist mér vera í hóflega kantinum.
Davíð fyrsti og Davíð annar

Í eftirmála hrunsins komst Davíð Oddsson á heimsmetalista Time Magazine um fávita í fjármálum heimsins. Sagður einn af helztu áhrifavöldum kreppunnar. Spurning er, hvort Sigmundur Davíð Gunnlaugsson eigi ekki senn erindi á þann lista glæframanna. Á heimsmet í kosningaloforðum, sem rugluðu fávísa þjóð í ríminu á kjördegi í fyrra. Hefur síðan ekki framkvæmd neitt af loforðunum, en sett sumt í nefndir. Málið virðist enda í, að almenningur greiði 80 milljarða til þeirra, sem voru of vel settir til að vera með í fyrri lagfæringum. Setur ríkissjóð ekki beinlínis á hliðina, en setur þó velferð fátækra á hliðina.
Sömdu við sjálfa sig

Spilling dafnar í skjóli kerfis, er tekur gerræði fram yfir býrókratíu, skort á eftirliti fram yfir eftirlit. Stórir og smáir synda í spillingu, einkum á mörkum ríkisrekstrar og einkarekstrar. Þannig er jafnvel ástandið í hugsjón á borð við skógrækt. Framkvæmdastjórar Skógræktarfélags Íslands og Skjólskóga, tveggja ríkisrekinna fyrirbæra, maka krókinn á þeim snertifleti. Brynjólfur Jónsson og Sæmundur Þorvaldsson stofnuðu Tré ehf um kaup á tveimur jörðum í Dýrafirði. Girtu Klukkuland og Hólakot og rækta þar skóg, auðvitað á kostnað skattgreiðenda. Sömdu við sjálfa sig um aðkomu skattgreiðenda. Ísland í dag.
Fávitinn í fjármálum

Þetta sagði Mervyn King, seðlabankastjóri Breta, í bréfi til Davíðs Oddssonar í apríl 2008, hálfu ári fyrir hrun: „Ég tel að alþjóðlegt samfélag seðlabanka geti fundið leið til að bjóða fram markvissa aðstoð til ykkar til að setja upp áætlun um að draga úr stærð bankakerfisins. Ég er reiðubúinn til að gera allt, sem í okkar [Englandsbanka] valdi stendur til að aðstoða ykkur við að ná því markmiði.“ Davíð anzaði ekki. Skildi ekki ensku eða skildi ekki málið, nema hvort tveggja sé. Sagði engum frá tilboðinu eða sagði Geir Haarde frá því. Alténd komst hann á heimsmetaskrá Time Magazine um fávita í fjármálum.
Verklítil ríkisstjórn

Stjórnarmeirihlutinn hefur engu komið í verk á einu ári öðru en lækkun skatta á greifum, einkum kvótagreifum. Lækkaði strax auðlindarentu og auðlegðarskatt og er nú enn að lækka auðlindarentu. Á móti er velferð skorin niður, sárast í heilbrigðismálum. Loforð hefa engin enn verið efnd, eru öll enn í nefnd. Ljóst er, að enginn reikningur verður sendur svokölluðum hrægömmum. Afslátt af forsendubresti greiða skuldarar sjálfir af séreignasparnaði, ef þeir eiga hann. Og skattgreiðendur. Aðgerðir í húsnæðismálum falla á skattgreiðendur. Enn er allt í nefndum og engum efndum, en af fjalli loforða fæðist bara mús.
Löggan ekki fyrir þig

Af hverju kvartar fólk yfir að löggan geri ekkert gegn endurteknum síbrotum á nálgunarbanni? Löggan er ekki til að framfylgja lögum og dómum. Hún er til að hindra borgara í að vera fyrir kerfinu. Á að handtaka Ómar Ragnarsson og aðra gamlingja fyrir að sitja í vegi fyrir vinnuvélum í Gálgahrauni. Á að passa, að náttúruvinir komist ekki upp með moðreyk á virkjunarstöðum. Hlutverkið er að vernda bófana, sem hafa völdin í þjóðfélaginu. Út í hött er, að hún eigi að vernda borgarana fyrir einu eða neinu. Enda er þjóðin sammála. Ber meira traust til löggunnar en annarra stofnana ríkisins. Íslendingar eru skrípó.
Ísland er skrípó

Vigdís Hauksdóttir er skrípó. Springur ítrekað í loft upp. Gæti spurt vininn Frosta, hvernig falsa eigi fjöldaáskoranir til að Andrés önd geti tekið þátt. Hanna Birna er líka skrípó. Horfði ekki á Birgitte Nyborg í Borgen. Losar sig því ekki við óhæft aðstoðarfólk, sem kann sér ekki læti. Íbúðalánasjóður er skrípó. Á nú að fá nýja kennitölu og heita Húsnæðisstofnun eins og að fornu. Ríkisstjórnin þyrfti sjálf að skipta um kennitölu eins og sannur Íslendingur. Kristján Þór er skrípó, skiptir þrisvar á einu ári um skoðun á nýjum spítala. Og þorpsfíflið sjálft hugðist verða borgarstjóri. Ísland í heild er skrípó.
Dýrin í Hálsaskógi

Sé Samfylkingin flokkuð vinstra megin á miðju pólitíska litrófsins, má sjá Bjarta framtíð hægra megin á miðjunni. Samkvæmt framgöngu þingmanna hennar er hún frjálslyndur borgaraflokkur frekar en frjálslyndur sósíalflokkur. Píratar eru hins vegar óflokkanlegir, sem er kostur, því að litróf stjórnmálanna er úrelt. Við þurfum ekki fleiri flokka í mynztri fjórflokksins. Við þurfum ekki flokk, sem segir öll dýrin í skóginum eiga að vera vinir. Við lifum í skógi gerræðis, þar sem rándýrin bíða færis. Blekking Hálsaskógar gengur ekki upp. Menn svíkja til dæmis ekki nýja stjórnarskrá til að friðmælast við rándýr.