Brim

Brim er dramatísk kvikmynd og fjallar um áhöfn á fiskiskipi af þeirri stærð sem eitt sinn gekk undir nafninu tappatogari. Undirtónn myndarinnar er jafn þungur og öldurnar sem skella á skipið. Áhafnarmeðlimir hafa hver sinn djöful að draga og þarf oft að geta sér til um hvað hefur gerst í fortíðinni. Ýjað er að vandamáli í einu myndskeiði og svo ekki meir, en myndskeiðið leiðir hugann að því að viðkomandi hefur ekki átt góða ævi. Aðeins einn áhafnarmeðlimur er flestum starfsfélögum sínum ofarlega í huga en hann er dauður þegar myndin hefst. Í ”flashback” atriðum fáum við ástæðuna fyrir láti hans og satt best að segja vitum við meira um líf hans heldur en annarra í lokin.

Brim hefst á því að Jón á Hofi kemur til lands í Reykjavík með lík Jóns Geirs. Áhafnarmeðlimir fara í sitt hvora áttina, ”Karlinn”, það er að segja skipstjórinn, fer að kaupa sér föt fyrir jarðarförina og má ætla að hann hafi ekki farið í slíkan fatnað síðan hann fermdist. Logi fer til eiginkonu, sem hann er viss um að heldur fram hjá sér og hefur það áhrif á framkomu hans í næsta túr. Kiddi fer heim til mömmu, fer síðan á spilabúllu, pantar bjór og 10 þúsund kall í klinki, tapar þeim peningum og jafnvel enn meira og getur því ekki borgað mömmu gömlu húsaleiguna. Kokkurinn Benni sem er andlega fatlaður tekur strikið beint í sundlaugina enda ósigrandi í mótum fatlaðra. Hvað vélstjórinn Sævar gerir í sínum frístundum fáum við ekki miklar upplýsingar um, kannski vegna þess að hann virðist nokkurn veginn sáttur við sjálfan sig.

Þegar mætt er í næsta túr þá er kominn nýr áhafnarmeðlimur, Drífa. sem greinilega hefur lifað tímana tvenna og hefur sótt fast á ”karlinn” að fá einn túr. Það sem minnir á slæma fortíð hennar eru mar og sár, greinilega eftir ofbeldi sem hún hefur orðið fyrir. Strákarnir taka henni vel miðað við aðstæður og reynast betur en enginn þegar hún verður sjóveik og í ljós kemur að hún kann lítið til verka.

Það er ekki samband Drífu við karlmennina sem er hinn þungi undirtónn sem einkennir framhaldið heldur minningar um látinn félaga sem lætur þá ekki í friði, sérstaklega Benna sem sér Jón Geir í hverju horni. Veiðin er lítil og nægur tími til að horfa á vídeó og í einu af örfáum atriðum sem kallar fram bros kemur Drífa að strákunum þar sem þeir eru að horfa á klámmynd. Þegar svo vélin bilar má segja að andrúmsloftið sé orðið þannig að eitthvað verður að láta undan.

Þegar upp er staðið þá er Brim áhrifamikil kvikmynd og nærveran við líf sjómannsins er sannfærandi. En ekki get ég sagt að ég sé alveg sáttur við handritið sem er unnið í samvinnu leikara, leikstjóra og handritshöfundar. Mikið er um spurningar án svara sem verður áþreifanlegt þar sem myndin hefur hæga framsetningu. Það sem heldur Brim uppi og fer með myndina yfir meðalmennskuna er frammistaða leikarana sem í einu orði sagt er frábær. Hvergi er veikan hlekk að finna og sannar fyrir okkur enn eina ferðina hversu Vesturport leikhópurinn er góður. Þegar upp er staðið er það samt Kiddi í meðförum Ólafs Egilssonar sem er eftirminnilegastur. Kiddi virðist vera sá sem enn reynir að halda í sakleysið þrátt fyrir spilafíknina og Ólafur hefur næman skilning á persónunni og gerir hana eftirminnilega.

Leikstjóri Árni Ólafur Ásgeirsson. Handrit: Ottó Geir Borg, Árni Ásgeirsson ofl. Kvikmyndataka: G. Magni Ásgeirsson. Tónlist: Snowblow. Leikarar: Ólafur Egill Egilsson, Nína Dögg Filipusdóttir, Ingvar E. Sigurðusson, Gísli Örn Garðarsson, Björn Hlynur Haraldsson, Ólafur Darri Ólafsson, Víkingur Kristjánsson og Nanna Kristín Magnúsdóttir. 90 mín.

Hilmar Karlsson