Sigmundur svarar Björgólfi um planið (JGH)

Sigmundur Davíð Gunnlaugsson forsætisráðherra er í ítarlegu forsíðuviðtali í nýjasta tölublaði Frjálsrar verslunar. Þetta er stórglæsilegt 148 síðna blað með stórum blaðauka um fjármál þar sem í fyrsta sinn á Íslandi er birt yfirlit yfir ávöxtun allra innlánsreikninga í bankakerfinu og verðbréfasjóðunum. Fjórir hagfræðingar tjá sig um það hvernig höftin verða afnumin. Birt er árleg könnun um vinsælasta fyrirtækið – en nýr sigurvegari vermir toppsætið. Þá er viðtal við Magnús Geir Þórðarsson, nýráðinn útvarpsstjóra, og því velt upp hvernig hann muni taka á RÚV. Ítarleg fréttaskýring er um hlutabréfamarkaðinn og horfurnar árið 2014 en farið er ofan í saumana á hverju einasta fyrirtæki á markaðnum. Þá er stór og voldugur pakki um fundi og ráðstefnur þar sem fjölmargir segja frá eftirminnilegum ráðstefnum og hvernig eigi að halda góða fundi. Þetta er mjög efnismikið blað.

SVARAR ATVINNULÍFINU

Viðtalið við forsætisráðherra er mjög ítarlegt og víða komið við, hann svarar meðal annars atvinnulífinu varðandi Evrópusambandið en forráðamenn ýmissa samtaka þess mótmæltu afturköllun ESB-umsóknar. Björgólfur Jóhannsson, formaður Samtaka atvinnulífsins, sagði t.d. í fréttum RÚV að með þessari ákvörðun fyndist honum ekki búið að svara spurningunni um peningamálin og að hann hefði ekki séð plan B frá ríkisstjórninni. Sigmundur er spurður um þetta í viðtalinu með þessum hætti:

Því hefur verið haldið fram í tengslum við umræðu um aðildarumsóknina að ESB að með því að hætta viðræðum sé verið að taka einn valkost af fólki og að það skorti þá eitthvert plan í staðinn. Hverju svarar þú þessu?

„Við erum svo sannarlega með plan en það má sjálfsagt álasa okkur fyrir að hafa ekki gert nógu mikið af því að setja það skýrt fram og auglýsa það. ESB-aðild var hins vegar aldrei valkostur til að leysa þau úrlausnarefni sem Ísland stendur frammi fyrir. Það að leysa höftin með því að taka upp evru og láta ríkið skuldsetja sig í evrópska seðlabankanum til að borga út kröfuhafa á yfirverði hefði t.d. verið glapræði. Ég minni á stöðuna í evruríkinu Kýpur. Evran tryggir ekki lægri vexti eða fjárfestingu í nýsköpun.

Hérna er planið: Á kjörtímabilinu klárum við að leysa stóru vandamálin sem landið hefur setið uppi með undanfarin ár og nýta þau stórkostlegu tækifæri sem Ísland stendur frammi fyrir. Við ætlum að koma heimilunum úr skuldafjötrum og gera þau í stakk búin til að taka virkan þátt í efnahagslífinu, við erum markvisst að bæta starfsumhverfi fyrirtækja, við munum gera lífeyrissjóðunum kleift að fjárfesta í nýrri verðmætasköpun í landinu, menntakerfið mun skila því fólki sem þarf til að þróa atvinnulífið og skapa verðmæti. Breytingar á fjármála- og húsnæðiskerfinu munu gera fólki kleift að eignast húsnæði hraðar en áður. Ríkissjóður verður rekinn með afgangi svo að hægt sé að greiða niður skuldir og tryggja stöðugleika, einkum lægri verðbólgu. Við stefnum að því að uppfylla Maastrichtskilyrðin þannig að þótt gjaldmiðillinn verði áfram íslensk króna mun stöðugt undirliggjandi efnahagslíf endurspeglast í gjaldmiðlinum. Skattar verða áfram lækkaðir og hindrunum skipt út fyrir jákvæða hvata í atvinnulífinu. Við munum byggja upp aukin viðskipti við vaxandi nýmarkaðssvæði sem þegar hafa sýnt Íslandi mikinn áhuga. Við munum gera enn meiri verðmæti úr hinum eftirsóttu auðlindum okkar og sækja fram á norðurslóðum sem miðstöð í flutningum og hágæðaframleiðslu og jafnvel olíu- og gasframleiðandi. Planið er að trúa á Ísland og gera þær ráðstafanir sem virkja krafta þess, fólksins og fyrirtækjanna. Afraksturinn getur hæglega orðið land þar sem velmegun og framfarir eru með því sem gerist allra best í veröldinni.“

Sigmundur er spurður um hvort hann sé kominn með nægilega harðan skráp fyrir hinni pólitísku gagnrýni.

„Það tel ég vera. Það var ágætt að hafa starfað í fjölmiðlum áður en ég fór í pólitíkina og maður vissi við hverju var að búast í stjórnmálunum, að þetta væri ekki allt sanngjörn eða eðlileg umræða. Eftir rúm fimm ár í pólitík þar sem umræðan hefur verið óvenjuóvægin er maður líka orðinn ýmsu vanur. Mér hefur virst að frá fyrstu vikum eftir að ég tók við sem forsætisráðherra hafi ég verið að ergja vissa hópa alveg óskaplega og raunar alveg frá því að ég hóf þátttöku í stjórnmálum. Í þessu samhengi má þó nefna – og það kemur þá kannski ekki heim og saman við það sem ég sagði áðan að ég væri alltaf að yngjast – að mér hefur fundist að með aldrinum hafi ég minni þolinmæði gagnvart alls konar rugli. Minna umburðarlyndi gagnvart hvers kyns vitleysu. Það tengist því líklega að þegar maður er í stjórnmálum finnst manni alltaf hlutirnir ganga of hægt, maður vill sjá þá gerast hraðar, þannig að þegar verið er að eyða tímanum í eitthvert bull finnst manni að verið sé að sóa verðmætum tíma og kröftum sem nýta ætti í leit að lausnum og að framkvæma í samræmi við það.“

Þetta er yfirgripsmikið viðtal sem vert er að lesa. Náðu þér í Frjálsa verslun á næsta sölustað.

Jón G. Hauksson