Brot úr forsíðuviðtalinu við Guðrúnu

Þegar Guðrún Hafsteinsdóttir, markaðsstjóri Kjöríss og stjórnarmaður í Samtökum iðnaðarins, fór óvænt í formannsslaginn gegn sitjandi formanni, Svönu Helen Björnsdóttur, vakti það verulega athygli. Þegar hún er spurð hvers vegna hún hafi farið fram segist hún hafa viljað taka forystuna um að gera samtökin kraftmeiri og sýnilegri í umræðu um atvinnulífið á Íslandi – auk þess að virkja hina almennu félagsmenn betur í starfinu og hlúa þar af leiðandi að innviðum samtakanna. Það hafi verið hennar kosningamál. Hún segist hafa fengið mikla hvatningu og þegar hún fann meðbyrinn hafi hún ákveðið að bjóða sig fram til formennsku.

Hún telur að Íslendingar verði að byggja upp sterkan hátækni- og hugverkaiðnað. Hún vill klára aðildarviðræðurnar að ESB og segist treysta þjóðinni fyrir niðurstöðunni – en sjálf segir hún það ekki koma til greina af sinni hálfu að ganga í ESB nema til kæmu skýlausar undanþágur sjávarútvegs og landbúnaðar. Hún vill fá það fram hvort þær undanþágur fáist. Hún segir baráttumál iðnaðarins mörg – en hann hafi lengi kallað eftir stöðugu rekstrarumhverfi og agaðri hagstjórn.

„Það var fyrst reifað við mig í desember að bjóða mig fram til formennsku og þá þótti mér hugmyndin afleit og ég gaf hana frá mér. Síðan jókst þessi þungi í janúar og sífellt fleiri hvöttu mig til að fara fram svo ég ákvað að slá til. Ég gerði það þó fyrst og fremst á eigin forsendum þar sem ég vildi hafa forystu innan samtakanna um að gera þau kraftmeiri og sýnilegri í atvinnulífinu – en þar hefur mér fundist vanta nokkuð upp á. Rödd iðnaðarins verður að heyrast betur og oftar,“ segir Guðrún.

„Ég lagði upp með það í kosningabaráttunni að samtökin yrðu kraftmeiri og sýnileiki þeirra í samfélaginu meiri. Það var mitt kosningamál. Ég hef sömuleiðis mikinn áhuga á að hinir almennu félagsmenn komi meira að starfinu innan samtakanna og félagið verði þannig enn sterkara inn á við. Það er líka mikilvægt í samtökum eins og þessum að leggja áherslu á mál sem sameina okkur en ekki sundra. Þannig verður máttur samtakanna meiri.“

Ljúka aðildarviðræðum við Evrópusambandið

Þú sagðir í kosningabaráttunni að þú vildir að viðræðunum við Evrópusambandið um aðild yrði haldið áfram og þær kláraðar. En vilt þú að Íslendingar gangi í Evrópusambandið á forsendum þess og án undanþágna í sjávarútvegi og landbúnaði?

„Nei, ég er ekki tilbúin að ganga í sambandið án undanþágna í sjávarútvegi og landbúnaði; það er alveg á hreinu. Mér þykir eðlilegt að ljúka aðildarviðræðunum og sjá hvað hægt er að semja um – sjá hvað er í boði – en ég er ekki tilbúin að ganga inn í Evrópusambandið hvað sem það kostar. Færð hafa verið rök fyrir því að innan sambandsins kunni rekstrarumhverfið að vera stöðugra og er þá vísað til umræðna um gjaldmiðilinn – en iðnaðurinn kallar eftir stöðugu rekstrarumhverfi. Engu að síður hefur það sýnt sig vel síðustu fimm árin hversu mikilvægur sjávarútvegurinn hefur verið okkur í efnahagsbatanum – ásamt stóriðju og ferðaþjónustu. Sjávarútvegurinn er sú atvinnugrein sem hefur skapað þjóðinni mestar útflutningstekjur í gegnum tíðina og fjölmörg iðnfyrirtæki byggja tilveru sína á velgengni í sjávarútvegi. Samvinna atvinnugreina er mikil, atvinnulífið er ein heild. Iðnaðurinn þjónar bæði sjávarútvegi og ferðaþjónustu á margvíslegan hátt. Þótt ferðaþjónustan hafi skilað mestum útflutningstekjum á síðasta ári í fyrsta sinn breytir það því ekki að sjávarútvegurinn er undirstöðuatvinnugrein og verður það áfram. Þess vegna skiptir það þjóðina miklu að hafa yfirráð yfir auðlindinni og allir samningar sem við gerum um hana varða þjóðarhag.

Ég tel samt að fyrst við hófum aðildarviðræður við Evrópusambandið eigum við að leiða þær til lykta til að sjá svart á hvítu hverjar undanþágurnar eru sem við komum til með að fá – og hvort við fáum þær. Ég tel að við hefðum gott af því sem þjóð að klára þessar viðræður og leyfa síðan þjóðinni að kjósa. Ég treysti þjóðinni algerlega í þessu máli. Við megum ekki gleyma því að það vorum við sem fórum fram á viðræður um aðild við Evrópusambandið en ekki öfugt. Mér finnst það álitshnekkir fyrir okkur sem þjóð að ætla síðan að ganga frá hálfkláruðu verki.“

Guðrún segir að afstaða fyrirtækja innan Samtaka iðnaðarins hafi til þessa verið heldur neikvæð til Evrópusambandsins en meirihluti félagsmanna vilji þó klára viðræðurnar. „Bilið hefur samt minnkað samkvæmt nýjustu könnun og Evrópusinnum frekar fjölgað en hitt. Það er ekkert launungarmál að stóru útflutningsfyrirtækin vilja inn í Evrópusambandið og telja hag sínum betur borgið innan þess en utan. Ég finn það samt á samtölum mínum við marga félaga mína í samtökunum að þeir telja Evrópuumsóknina hafa tekið of mikið frá vinnunni við endurreisnina hér hjá okkur.“

-JGH