To Rome with Love

Woody Allen heldur áfram för sinni um stórborgir Evrópu og nú er það Róm sem hefur orðið fyrir valinu. Kannski er vel við hæfi að myndin heiti því væmna nafni To Rome with Love þar sem seint verður hún talin meðal betri kvikmynda Allens og er hún mun lakari en Vicky Christina Barcelona og Midnight in Paris. Af og til glittir í snilldina en þegar á heildina er litið þá er To Rome With Love í besta falli ágæt afþreying um nokkrar persónur sem mæta örlögum sínum í Róm, persónur sem flestar eru lítt áhugaverðar og eiga það til að vera málglaðar svo um munar og þegar um málglaðar persónur er að ræða þá er Woody Allen á heimavelli, enda leikur hann eitt hlutverkið.

To Rome with Love er fjórar sögur. Þarna höfum við Woody Allen og Judy Davis í hlutverki foreldra sem eru að heimsækja dóttur sína sem er að fara að giftast “kommúnista” að mati föðursins og er hann ekki glaður í skapi þar til hann heyrir í tilvonandi tengdaföður dótturinnar syngja óperuaríu í sturtunni. Sem fyrrum leikstjóri mislukkaðra óperusýninga er hann ekki lengi að gera sér grein fyrir því að hann er kominn með gullmola. Gallinn er að tengdafaðirinn getur aðeins sungið vel þegar hann er í sturtu.

Önnur saga er um ung hjón sem eru að flytja til Rómar þar sem eiginmaðurinn getur fengið góða vinnu. Allt fer í handaskolum hjá þeim þegar eiginkonan fer að leita að hárgreiðslustofu og íturvaxinn gleðikona sem Penelope Cruz leikur, ryðst inn á unga manninn og segir að búið sé að borga henni fyrir að gera hann ánægðan. Á meðan hittir eiginkonan óvænt uppáhaldsleikara sinn sem sér viljugt fórnarlamb til að fara með á hótelherbergi.

Þriðja sagan er um ungan arkitekt sem í huganum nýtur fylgdar Alec Baldwins sem reynir að koma einhverri skynsemi í hausinn á honum þegar kemur að ástamálunum. Jesse Eisenberg (The Social Network) leikur unga manninn og minnir í leik sínum óneitanlega á ungan Woddy Allen. Slakasti hluti myndarinnar sem gerir eiginlega ekkert annað en að tefja fyrir öðrum sögum.

Fjórða sagan og sú eina sem er með sterkum ádeilutón fjallar um venjulegan ítalskan skrifstofumann sem þráir að verða frægur. Morgun einn vaknar hann upp við að hann er umsetinn af ljósmyndurum og einkabílstjóri segir hann vera á leið í vinsælan morgunþátt. Þar er tekið viðtal við hann í fyndnu atriði um hvað hann borðaði í morgunmat og hvers vegna. Í þessum hluta er Allen að gera grín af fólki sem er frægt fyrir að vera frægt, fólk sem hefur í raun ekkert til málanna að leggja og fær fráhvarfseinkenni þegar frægðin hverfur. Roberto Benigni (La vite e bella) á góða spretti en eins og alltaf er frekar einhæfur í leik sínum.

Mörg atriði í To Rome With Love eru vel heppnuð og fyndin. Sem betur fer hittast persónur úr einni sögunni aldrei aðrar úr öðrum sögum, hver saga hefur sjálfstætt líf. Leikarar eru yfirleitt góðir og er Allen sjálfur með fína innkomu, einnig Penelope Cruz og eru þau eru einna eftirminnilegust. Leikstjórinn Woody Allen missir aldrei tökin á hraðri atburðarásinni og hefði margur minni spámaðurinn átt erfitt með að láta sögurnar smella saman. Gallin er að myndin nær aldrei neinum hæðum en rennur mjúklega í gegn og að lokum var ég sáttur við Woody Allen og hugsaði sem svo að honum tekst betur upp næst, þannig er það yfirleitt hjá þessum ágæta listamanni, aldrei hægt að afskrifa hann.

Leikstjórn og handrit: Woody Allen. Kvikmyndataka: Darius Kondju.. Leikarar: Woody Allen, Alec Baldwin, Penelope Cruz, Judy Davis, Kesse Eisenberg, Ellen Page, Roberto Benigni og Greta Gerwig. 112 mín.

Hilmar Karlsson