Gnarr segir góða nótt (JGH)

Ég held að margir séu orðnir svolítið smeykir yfir háttalagi ráðamanna. Þeir eru ekki lengur furðulegir í framgöngu, það er eitthvað meira í gangi sem erfitt er að útskýra. Jóhanna, Jón Gnarr, Steingrímur J., Gylfi Magnússon, Árni Páll, Álfheiður, Össur og Árni Þór finna ekki taktinn og sum þeirra hika ekki við að hagræða sannleikanum. Það er eitthvað ógeðfellt við þetta háttalag.

Víkjum samt fyrst að borgarstjóranum. Jón Gnarr segir á dagbókarsíðu sinni í gærkvöld að honum finnist „hann ekki ráða við þetta“ og efast um að hann geti átt samvinnu við Sjálfstæðisflokkinn. Hann segist sýna sjálfstæðismönnum auðmýkt og brosa til þeirra en fái töffaragang, hroka og fálæti á móti. Og þetta er alveg að fara með hann.

Jón skrifar þetta skömmu áður en hann gekk til náða og lagðist á koddann. Hann veltir því alvarlega fyrir sér hvort hann eigi að hætta að brosa framan í „þetta fólk“. Hann segist þó ætla að sofa á þessu og bætir við: Góða nótt!

Gnarrinn er óskiljanlegur – og ekki í fyrsta sinn. Hann segist ekki vita hvort hann geti átt samvinnu við Sjálfstæðisflokkinn!? Er þetta hluti af stóra brandara Besta flokksins? Það er ekki hægt að dæma þessi skrif sem svefngalsa til þess bera þau því miður of sterkan keim af vanlíðan.

Þetta byrjaði allt hjá Gnarr sem brandari um aulann sem ætlaði að verða borgarstjóri og sagðist í kosningabaráttunni ætla að svíkja kosningaloforðin.

Kjósendur í Reykjavík, sem voru eftir búsáhaldabyltinguna uppfullir af því að stjórnmálamenn ættu að axla ábyrgð, stukku á þennan nýja frelsara og veittu honum brautargengi. Þeir geta aldrei rukkað hann um loforðin.

Nú er alvara lífsins og stóru málin farin að koma við Jón Gnarr. Fjárhagur borgarinnar er erfiður og tæknilegt gjaldþrot blasir við Orkuveitu Reykjavíkur sem hefur verið blóðmjólkuð allt frá því að Alfreð og R-listinn komust til valda.

Ekki verður Jón Gnarr sakaður um vitleysuna í Orkuveitunni. En hann bauð sig fram til að takast á við vandamálin. Slæmur fjárhagur sveitarfélaga var eitt helsta umræðuefnið í kosningabaráttunni.

Jón Gnarr ber hins vegar ábyrgð á ráðningu Haraldar Flosa Tryggvasonar sem starfandi stjórnarformanns Orkuveitunnar. Hann rak Hjörleif Kvaran forstjóra, sem í sjálfu sér er lítið um að segja, en Haraldur Flosi réði vin sinn Dr. Helga Þór Ingason tímabundið í starfið. Látum það líka vera.

Fram hefur komið að Dr. Helgi Þór, Haukur Ingi Jónsson dósent og Tryggvi Sigurbjarnason, faðir Haraldar Flosa, reka saman fyrirtækið Nordica.

Ríkisendurskoðun gagnrýndi Háskóla Íslands (HÍ) harðlega fyrir óvanalega háar verktakagreiðslur til nokkurra eignarhaldsfélaga sem starfsmenn skólans sátu í – en Nordica var með hæstu greiðsluna.

Þegar Haraldur Flosi var spurður út í þessi tengsl í Kastljósi brást hann við með því að gera lítið úr þessu og sagði föður sinn og Helga hafa verið með námskeið saman fyrir fimmtán árum. Það var og! Hvers vegna valdi hann þessa leið og reyndi að afvegaleiða tengslin?

Þá eru það ráðherrarnir. Árni Páll Árnason félagsmálaráðherra toppar eigin vitleysu nánast í hverri viku. Hann tók völdin af stjórn Íbúðalánasjóðs við skipan framkvæmdastjóra Íbúðalánasjóðs. Stjórn sjóðsins lyppaðist undan ráðherranum og kom á sérstakri valnefnd um ráðningu framkvæmdastjórans. Takk fyrir.

Markmið Árna Páls er að koma kratanum og fyrrverandi Landsbankamanninum, Yngva Erni Kristinssyni, í stólinn. Áður hafði stjórn sjóðsins eindregið mælt með því að Ásta H. Bragadóttir, starfandi framkvæmdastjóri sjóðsins og einn umsækjanda, fengi starfið.

Því hafnaði Árni Páll, hann þarf að koma Yngva Erni að. Enda er Yngvi nýbúinn að draga til baka hundruð milljóna eftir-á-launakröfu á hendur gamla Landsbankum þar sem hann var í framvarðarsveitinni með bankastjórunum, Halldóri og Sigurjóni, og Björgólfi Guðmundssyni.

Skammt er síðan Árni Páll réð vin sinn Runólf Ágústsson sem umboðsmann skuldara. Því embætti gegndi Runólfur í hálfan dag. Árni Páll ráðherra þóttist ekkert vita um skuldir og fjárhag Runólfs. Meira að segja Runólfi sjálfum ofbauð lygin í Árna og fannst hann ekki taka stórmannlega á málum.

Fyrir nokkrum mánuðum var ráðstefna uppi í Háskóla um stöðu kvenna í íslensku atvinnulífi. Þar flutti Árni Páll sem félagsmálaráðherra og jafnréttisráðherra erindi í upphafi og hneykslaðist svo eftir var tekið að hlutur kvenna í stjórnunarstörfum hefði minnkað eftir hrun.

En hvað gerir hann sjálfur? Fyrst tók hann Runólf vin sinn fram yfir Ástu Sigrúnu Helgadóttur sem sótti um - en hefur núna verið ráðin eftir að Runi hrökklaðist frá þessu. Og núna hefur Árna Páli tekist að bola Ástu H. Bragadóttur úr hópi umsækjenda um stöðu framkvæmdastjóra Íbúðalánasjóðs.

Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra laug blákalt þegar hún þóttist ekki vita neitt um það þegar formaður bankaráðs Seðlabankans, Lára V. Júlíusdóttir, lagði fram tillögu um að hækka laun Más Guðmundssonar seðlabankastjóra.

Lára vísaði hins vegar á forsætisráðuneytið og sagði kröfuna þaðan komna. Í ljós kom að Már var í beinu sambandi við Jóhönnu forsætisráðherra þegar verið var að ráða hann og hún vissi allt um launakröfur hans. En hvers vegna að ljúga?

Gylfi Magnússon viðskiptaráðherra hefur verið staðinn að því að segja ósatt þegar hann þóttist ekkert vita um álit Seðlabankans um að gengistryggð lán í íslenskum krónum væru mjög líklega ólögleg. Lögfræðingur viðskiptaráðuneytisins rak þetta beint ofan í hann.

Fleiri álit með sömu niðurstöðu lágu fyrir innan ráðuneytisins og stjórnarráðsins – en samt svaraði Gylfi því til á Alþingi að innan stjórnsýslunnar væri álit manna að lánin væru lögleg. Jóhanna og Steingrímur J. vörðu Gylfa og bökkuðu hann upp í lyginni.

Steingrímur J. var spurður að því í byrjun júní fyrir ári hvort einhverjar samningaviðræður væru í gangi við Breta og Hollendinga um Icesave. Hann sagði svo ekki vera. Rúmum sólarhring síðar var hans maður, Svavar Gestsson, búinn að skrifa undir samning sem sumir hafa líkt við landráð – svo slæmur var hann.

Álfheiður Ingadóttir setti stjórn Sjúkratrygginga Íslands af í heilu lagi á dögunum og vildi „færa stofnunina nær“ heilbrigðisráðuneytinu. Síðastliðinn vetur hugðist Álfheiður áminna forstjóra Sjúkratrygginga, Steingrím Arason, fyrir að leita ráða hjá ríkisendurskoðanda, Sveini Arasyni, vegna reglugerðar.

Stjórn Sjúkratrygginga, sem réð Steingrím Ara til starfans, stóð fast með honum í þessu máli sem og sjálfur ríkisendurskoðandi sem brást ókvæða við háttalagi Álfheiðar.

Sjálfsagt mun Álfheiður Ingadóttir finna ástæðu á næstunni til að bola Steingrími Ara í burtu úr starfi. Til þess var m.a. leikurinn gerður með því að skipta um stjórn Sjúkratrygginga í heilu lagi.

Það er af nógu að taka þegar kemur að sérkennilegu háttalagi ráðamanna þegar kemur að því að segja sannleikann. Ríkisstjórnin stæðist hvorki eigin sannleiksnefnd né rannsóknarnefnd Alþingis um sannleikann.

Góða nótt hjá Gnarr er hins vegar ágætt háttalag.

Jón G. Hauksson

[email protected]