arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
The World’s Fastest Indian

Einhver eftirminnilegasta vegamynd síðari ára er The Straight Story, sem David Lynch leikstýrði. Þar fylgdumst við með vinalegum, en ákveðum öldruðum manni sem leggur í langferð á sláttuvél til að hitta bróður sinn. Þessi jákvæða mynd um brennandi þörf fyrir að gera eitthvað sérstakt þegar farið er að halla undan fæti á sér nú hliðstæðu, The Worlds Fastest Indian, sem ekki er síðri vegamynd. Fjallar hún um aldraðan nýsjálenskan mann sem gerir upp gamalt mótorhjól, leggur í langferð frá Nýja Sjálandi með hjólið sitt til saltsléttna í Utah þar sem hraðametin eru sett og er hann ákveðinn í að setja hraðamet á sínu hjóli.

Myndin er byggð á sönnum atburðum og gerist 1967. Bill Munro (Anthony Hopkins) er sannfærður um ágæti síns gamla bifhjól og er einn um það. Við ferðumst með honum yfir hafið til vesturstrandar Bandaríkjanna þar sem hann kaupir sér bíldruslu til að geta ferjað hjólið sitt. Á leiðinni verða á vegi hans áhugaverðar persónur sem lífsbaráttan hefur sett mark sitt á, auk ungs hermanns sem er á leiðinni til Vietnam. Þegar komið er á áfangastað þá er Munro litinn hornauga í fyrstu, en jákvætt viðhorf hans, skemmtilegur húmor og lífsgleði nær að hjörtum viðstaddra og þrátt fyrir að hafa ekki hugsað um lítilræði á borð við að skrá sig til keppni, sem átti að gerast löngu áður, fær hann að reyna sig á Indian hjólinu frá 1920, sem hann hefur breytt í tryllitæki.

The Worlds Fastest Indian er jákvæð kvikmynd í besta skilningi þess orð. Það er ekki hægt annað en að þykja vænt um sérvitringinn Bill Munro, sem lætur mótlæti aldrei hafa áhrif á sitt góða skap og smitar út frá sér bjartsýninni. Aldrei man ég eftir að hafa séð Anthony Hopkins brosa jafn oft í kvikmynd og er hann nánast með bros á vör alla myndina. Ekkert atriði í myndinni er án hans þátttöku, sem segir okkur að myndin stendur og fellur með honum. Hopkins á ekki í neinum vandræðum með persónuna, leikgleðin skín úr öllu sem hann gerir og er leikur hans sönnun þess hversu afburða leikari hann er.

Ástralski leikstjórinn og handritshöfundurinn Roger Donaldson, sem ég man ekki eftir að hafa gert annað en spennumyndir, finnur sinn planka, leyfir Hopkins oft að ráða ferðinni og styður vel við bakið á honum. Er stígandinn í myndinni jafn og þéttur, húmorinn góður og akstursatriðin vel útfærð og spennandi.

The Worlds Fastest Indian er kvikmynd sem lætur öllum líða vel að sýningu lokinni.

Leikstjóri og handritshöfundur: Roger Donaldson. Kvikmyndataka: David Gribble. Tónlist: J. Peter Robinson. Leikarar: Anthony Hopkins, Diane Ladd, Christopher Lawford og Bruce Greenwood. 127 mín.

Hilmar Karlsson
Syriana

Stærstu olíudreifingarfélögin í heiminum eru bandarísk og stærstu olíuauðlindirnar eru í arabalöndum. Það gefur því auga leið að þarna þarf samvinna að koma til. Nú ef samvinnan tekst ekki þá eru önnur ráð til, ráð sem ekki eru skrifuð í bækur um stjórnun olíumála. Í Syriana er víða komið við í gruggugum heimsmálum þar sem eigast við tveir menningarheimar um auð og völd. Olían er ekki gefins og markaðsverðið er eitt og kostnaður við yfirráð er annað.

Það sem er kannski furðulegast, en jafnframt forvitnilegast, við Syriana, er að bandarísk kvikmynd sem fjallar um valdabaráttu bandarískra auðjöfra, með aðstoð leyniþjónustunnar við arabíska olíufursta, er andbandarísk. Spillingin í viðskiptunum og þau meðul sem þar eru notuð koma að mestu úr einni átt, vesturátt, á meðan olíufursti reynir að halda sjálfstæði sínu og vill frekar versla við Kínaverja heldur en Bandaríkjamenn. Sá olíufursti er ekki langlífur og deyr ekki eðlilegum dauðdaga.

Ekki er ég hissa að stjórnvöld í Bandaríkjunum hafi litið Syriana hornauga og jafnvel ásakað aðstandendur myndarinnar um landráð. Syriana er þrátt fyrir að vera skáldskapur með uppdiktuðum persónum, raunsæ lýsing á því hvernig markaðslögmálin eru búin til á skrifstofum auðhringanna. Lögmál sem síðan má teygja í hvaða átt sem er þegar það hagnast eigendum fyrirtækjanna og stefnu Bandaríkjastjórnar.

Syriana er sögð frá mörgum sjónarhornum. Við höfum reynda leyniþjónustumanninn, sem veigrar sér ekki við að skipuleggja morð fyrir CIA, en þegar það þóknast yfirboðurum hans þá er honum fórnað. Við höfum lögfræðing, sem gerir allt, hvort sem það er heiðarlegt eða óheiðarlegt, til að láta samninga nást. Við höfum ungan og upprennandi bissnessmann í Sviss, sem vill láta gott af sér leiða, en þiggur 75 milljónir dollara fyrir. Við höfum ungan araba sem heittrúaðir múslimar ná tökum á og þjálfa upp sjálfsmorðsliða. Við höfum heiðarlega arabafurstann og óheiðarlega bróður hans. Við höfum bandarísku olíukóngana, sem eru mest fráhindrandi persónur myndarinnar og við höfum útsmoginn yfirmann CIA, sem í raun segir alla undirmenn sína vera vitleysinga.

Það er kúnst að láta alla enda ná saman og það tekur langan tíma í langri kvikmynd. Um miðbik myndarinnar er Syrian orðin virkilega hröð og spennandi. En hún lætur því miður undan í lokin og í ljós kemur að hnúturinn var ekki svo vel bundinn, endarnir flosna og sumt sem var trúverðugt veðrur það ekki.

Hvað varðar óskarsverðlaun George Clooney fyrir aukahlutverk, þá er hann ekki betri en aðrir og sýnir engan snilldarleik. Er ég farinn að líta á verðlaunin sem sárabót fyrir að eiga ekki möguleika í handrits- eða leikstjórnarverðlaunin sem hann var tilnefndur fyrir.

Leikstjóri: Stephen Gagan. Handrit: Stephen Gaghan eftir skáldsögu Robert Baer. Kvikmyndataka: Robert Elswit. Tónlist: Alexandre Desplat. Leikarar: Matt Damon, George Clooney, Chris Cooper, Christopher Plummer, Jeffrey Wright og Amanda Peet.

Hilmar Karlsson
Match Point

xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /?

Woody Allen hefur á síðustu árum valdið aðdáendum sínum miklum vonbrigðum. Hefur ekki komið boðleg kvikmynd frá því hann gerði Sweet and Lowdown (1999). Fimm síðustu kvikmyndir hans, Small Time Crooks, The Curse of the Jade Scorpion, Hollywood Ending , Anything Else og Melinda and Melinda eru á hraðri leið ofan í brunn gleymskunnar og saknar þeirra enginn.

Þar sem Woody Allen hefur lengi verið í uppáhaldi hjá undirrituðum þá var ekki laust við að gætti tilhlökkunar að sjá nýjustu kvikmynd hans, Match Point. Hún var jú búinn að fá jákvæða umfjöllun og einhverjir sögðu að Allen væri kominn í sitt gamla form. Hættur við New York, komin til London með nýja sýn á kvikmyndir.

Rétt er það að Woody Allen er í betra formi en oft áður, en Match Point veldur samt eina ferðina enn nokkrum vonbrigðum enda búist við miklu. Hún er betri en fyrrnefndar kvikmyndir, en þegar miðað er við það besta sem Allen hefur gert þá á hún langt í land.

Ekki er hægt að segja að Allen sé á kunnuglegum slóðum. Það er ekki aðeins að London er komin í staðinn fyrir New York, heldur er sagan grafalvarleg og án húmors. Fjallar um ungan, ráðvilltan mann sem lætur undan öllum freistingum, en kann svo ekkert að fara með forboðna ávexti. Ungi maðurinn, Chris Wilton gftist ungri, fallegri og ríkri stúlku og verður upphald tengdaföðursins. Hann getur samt ekki látið í friði kynþokkafulla fyrrveranda kærustu mágs síns, þegar henni er sagt upp. Hún féll ekki í kramið hjá tengdaforeldrum hans en á þess meira rúm í huga Wiltons, sem ræður ekki við sig, hefur uppi á stúlkunni og veigrar sér ekki við að lifa tvöföldu lífi, allt þar til hann þarf að taka ákvörðun um það hvernig hann vill lifa. Og þá fer nú lítið fyrir hetjunni.

Þær kvikmyndir sem Woody Allen hefur leikstýrt, en ekki leikið í sjálfur, hafa yfirleitt haft bitastætt handrit. Það er eins og hann eyði meiri tíma í handritið þegar hann þarf ekki að vera báðum megin við myndavélina. Þetta á við um Match Point. Aðall myndarinnar er vel skrifað handrit með söguþræði sem kemur á óvart. Persónur eru vel afmarkaðar, allar með sín einkenni og samtöl virkilega vel hugsuð. Það kemur samt ekki í veg fyrir að myndin er langdregin og þar er aðallega við leikstjórann Woody Allen að sakast, sem nær ekki alveg að höndla eigið handrit. Match Point er samt framför hjá hinum sjötuga Woody Allen, eftir dapurt tímabil sem er séð fyrir endann á.

Leikstjóri og handritshöfundur: Woody Allen. Kvikmyndataka: Remi Adefarasin. Leikarar: Scarlet Johansson, Jonathan Rhys Meyers, Emily Mortimer og Brian Cox. 126 mín.

Hilmar Karlsson
Constant Gardener

xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /?

Justin er hægláti breski ríkisstarfsmaðurinn, sem hefur meiri áhuga á garðyrkju heldur en starfi sínu í utanríkisráðuneytinu. Tessa er ákafur mótmælandi og réttlætissinni í leit að betri heimi. Eiga þessar tvær manneskjur nokkuð sameiginlegt þegar kemur að daglegu lífi í fallvöltum heimi? Svo er ekki, eins og kemur í ljós þegar Tessa er myrt í upphafi Constant Gardener, þá orðin eiginkona Justins. Hann er skilinn eftir í sárum og skilur lítt hvernig hjónabandið hefur þróast. Hugur Justins leitar til baka og hann fer að gera sér grein fyrir því að Tessa var í harðri réttlætisbaráttu á meðan hann sat á skrifstofustól í leiðinlegri vinnu eða var að huga að garði sínum.

Í fyrstu gætir afbrýðisemi í huga hans enda er látið líta út að elskhugi hafi myrt Tessu. En eftir því sem skilningur hans á baráttu hennar verður meiri þá eykst sektarkenndin. Sárt er fyrir hann að vita í lokin, þegar hann er búinn að gera sér grein fyrir fórnfúsu og ástríðumiklu starfi eiginkonunnar gegn spilltum ríkisstarfsmönnum og miskunnarleysi lyfjafyrirtækja í þriðja heiminum, að engin ráð eru til. Mesta happ lífs hans er aðeins minningin.

Constant Gardener er kvikmynd um siðferði. Hversu mannlífið er lítils virði þegar risafyrirtæki eru að maka krókinn, í þessu tilfelli með tilraunalyf, sem ekki hefur staðist prófun. Það skiptir engu máli þótt hundruð innfæddra séu notaðir sem tilraunadýr. ”Þeir skipta ekki máli, eiga ekki neitt og koma ekki til með að eiga neitt,” segir leyniþjónustumaður breska heimsveldisins.

Constant Gardener er einnig dramatísk ástarsaga tveggja ólíkra einstaklinga sem heillast hvort af öðru. Líf þeirra tekur breytingum þann stutta tíma sem þau eru saman. Auðvelt væri að meta það svo að þau hafi aldrei átt að hittast, en það væri einföldun sem John Le Caré, höfundur skáldsögunnar og handritshöfundur dettur ekki í hug að láta áhorfandann fá á tilfinninguna. Í lokin eru það verkin sem tala og einhverjir hrappar þó óljóst sé hverjir eru fá verðskuldaða refsingu.

Brasilíski leikstjórinn Fernando Meirelles á baki verðlaunamyndina Cidade de Deus (Borg guðs), sem gerist meðal fátækustu í Sao Paulo. Sá raunsæisstíll sem er yfir henni er til staðar í Constant Gardener, sérstaklega þegar sýnt er frá lífi innfæddra og hvítra í Afríku. Gefur það myndinni yfirbragð sem evrópskur leikstjóri hefði átt í erfiðleikum með að að ná. Þá er leikur Ralph Fiennes og Rachel Weisz góður og bestur í samleik þeirra.

Constant Gardener hefur góða útgeislun til áhorfandans. Helsti gallinn er að hún nær litlum hæðum. Yfirleitt þegar áhrifin ættu að vera sterkust þá er eins og loft fari úr henni. Samt er um ræða innihaldsríka kvikmynd sem heldur áhorfandanum vel við efnið.

Leikstjóri: Fernando Meirelles. Handrit: John le Caré, eftir eigin skáldsögu. Kvikmyndataka: Cesar Carlone. Tónlist : Alberto Iglesias. Leikarar: Ralph Fiennes, Rachel Weisz, Hubert Koundé, Danny Huston og Bill Nighy.

Hilmar Karlsson
Capote

xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /?

Truman Capote átti sín bestu ár sem rithöfundur á sjötta og sjöunda áratugnum. Þá sendi hann frá sér, Breakfast at Tiffanys og In Cold Blood. Síðari bókin gerði hann heimsfrægan. Á seinni árum lífs síns var hann aðallega frægur, skrítinn og lítill karl sem var áberandi í samkvæmislífi ríka fólksins.

Capote er um aðdragandann að In Cold Blood, hvernig Capote nálgaðist viðfangsefni sitt í sögunni, sem er tveir morðingjar er myrtu fjögurra manna fjölskyldu í Kansas árið 1959. Capote fer á staðinn ásamt vinkonu sinni Harper Lee, sem reynist honum betur en enginn í samskiptum hans við fólk, sem finnst hann vera furðufugl sem lítið erindi eigi innan um venjulegt fólk. Og í fyrri hluta myndarinnar koma upp skondinn atvik þegar hinn hégómalegi Truman Capote reynir samskipti við viðmælendur sína.

Það er þó alltaf þungur undirtónn í Capote, sem eykst eftir því sem líður á. Capote vingast við morðingjanna, sérstaklega Perry Smith, sem hann finnur samkennd með. Segir við Lee að Smith og hann hafi fengið samkonar uppeldi, munurinn sé að Smith hafi farið út um bakdyrnar, en hann út um framdyrnar. Capote er samt ekki sá vinur í raun sem Smith heldur. Capote tekur bókina sem hann er að skrifa fram fyrir allt annað og til að geta klárað hana þarf að fórna viðfangsefninu.

Í þessum tvískinnungshætti Capotes liggur helsti styrkur myndarinnar. Philip Saymour Hoffman er magnaður í hlutverki Capote, sérstaklega þegar innri barátta hans er mest. Þessi viðkvæma sál sem nærist á hrósi frá öðrum er hvað eftir annað að taka ákvarðanir sem honum eru ekki eðlislægar og sálarkvalirnar eru miklar.

Góður hermileikur á þekktum einstaklingum er oftar en ekki yfirborðslegur og hefur það stundum farið í taugarnar á mér lofsöngur um leik sem byggist nánast eingöngu á að herma eftir þekktri persónu. En þegar hægt er að samræma eftirhermuna og innihaldið þá stendur ekki á árangrinum og verkinu er bjargað. Og slíkur er yfirburðaleikur Philip Saymour Hoffmans að hann gnæfir yfir allt annað í myndinni.

Handritið er vel skrifað, sérstaklega þegar haft er í huga að viðfangsefnið er ekkert sérlega spennandi, myndataka oft á tíðum áhrifamikil í nærmyndatökum og leikstjórn nýliðans Bennett Millers í jafnvægi alla myndina, allt sem sagt vel gert, en það er Hoffman sem gerir myndina að eftirminnilegri upplifun.

Leikstjóri: Bennett Miller. Handrit: Dan Futterman. Kvikmyndataka: Adam Kimmell. Tónlist: Michael Dynna. Leikarar: Philip Saymour Hoffman, Catherine Keener, Chris Cooper og Clifton Collin jr.

Hilmar Karlsson
Soffía Sigurgeirsdóttir markaðsstjóri Netbankans

Soffía Sigurgeirsdóttir er markaðsstjóri Netbankans sem hefur nokkra sérstöðu meðal íslenskra banka: „Netbankinn er banki á Netinu og er sjálfstæður sparisjóður í eigu SPRON, hlutafélags. Öll afgreiðsla fer fram á vefsíðunni www.nb.is . Hlutverk Netbankans er að veita alla almenna fjármálaþjónustu og veita viðskiptavinum úrvals þjónustu og er þjónustuframboðið miðað við þarfir einstaklings. Aðgengi á Netið og vefsíðan okkar skiptir því miklu máli fyrir okkur. Eins og staðan er í dag þá stunda 70% Íslendinga bankaþjónustu sína á Netinu og sá fjöldi fer vaxandi.“

Soffía hefur starfað hjá Netbankanum í rúmt ár: „Ég er búin að starfa lengi hjá sparisjóðsfjölskyldunni. Vann fyrir Samband íslenskra sparisjóða í nokkur ár og fór síðan í smátíma að vinna hjá Icelandair við ráðgjafastörf, og kom svo aftur í sparisjóðinn og nú í Netbankanum. Ég er markaðsstjóri og um leið staðgengill framkvæmdastjóra. Sem markaðsstjóri ber ég ábyrgð á markaðsmálum fyrirtækisins sem felast í þróunar- og tæknimálum, einnig málum sem varða ímynd, vörumerkjauppbyggingu og vöruþróun. Við höfum nýverið unnið að stefnumótun í bankanum og erum að fylgja henni eftir. Við höfum nýlega gert okkur sýnilegri í Ármúlanum þar sem við erum til húsa. Fluttum á jarðhæðina og opnuðum móttöku. Viðskiptavinir geta pantað tíma og hitt okkur, en við erum ekki með almenna afgreiðslu.“

Soffía segir að þróunin í bankamálum sé hröð: „Við erum stanslaust á tánum, enda kröfur viðskiptavina orðnar miklar og þekkingin mun meiri en áður var. Þessa stundina erum við að vinna í að setja upp nýja vefsíðu, við gerum það nánast árlega auk þess að vera í stöðugu viðhaldi á vefnum. Við gerum árlega þjónustukannanir og vefkannanir, og erum að móta markvissa vefstefnu ásamt markaðsstefnunni.“ Soffía er með BA í sálfræði: „Ég er nokkurn veginn hálfnuð með heimspekigráðu og er einnig með masterspróf í alþjóðasamskiptum frá London School of Economics.“ Eiginmaður Soffíu er Bergur Rósinkranz hagfræðingur, sem rekur byggingarfyrirtæki og Hótel Frón. Eiga þau tvö börn.

Soffía segir áhugamál fjölskyldunnar mörg og meðal annars felast í ferðum í sumarbústaðinn í Skorradal. „Þar eigum við alltaf góðar stundir. Við ferðumst einnig mikið saman og förum saman á skíði. Við fórum til Ítalíu síðastliðið sumar og keyrðum um landið. Ítalía er í miklu uppáhaldi hjá fjölskyldunni og stefnan er að leigja hús í Toscana næsta sumar og að stórfjölskyldan fari öll. Hvað varðar mig þá er köfun stóra áhugamálið mitt og eitt af því skemmtilegasta sem ég geri. Ég hef kafað í Kyrrahafinu, Rauðahafinu og Karabíska hafinu, en á eftir Atlanshafið og það er á dagskrá hjá mér að gera það sem fyrst.”

Nafn: Soffía Sigurgeirsdóttir.

Fæðingarstaður: Reykjavík, 24. 10. 1968.

Foreldrar: Elín Guðmundsdóttir og Sigurgeir Sigurgeirsson.

Maki: Bergur Rósinkranz.

Börn: Salka 10 ára, Gabríel Sölvi 7 ára.

Menntun: BA í sálfræði. Master í alþjóðasamskiptum frá London School of Economics.
Guðmundur Sigurðsson framkvæmdastjóri Hátækni

Hátækni, sem á tuttugu ára starfsafmæli á þessu ári, er fyrirtæki sem sérhæfir sig í sölu og þjónustu á fjarskiptatækjum, flatskjám, heimabíókerfum og ýmsum raftækjum. Hjá Hátækni starfa í dag 30 starfsmenn. Hátækni rekur einnig loftræstideild sem veitir ráðgjöf við hönnun loftræstikerfa og stjórnkerfa ýmiss konar ásamt því að selja búnað fyrir hita og loftræstikerfi. Framkvæmdastjóri fyrirtækisins er Guðmundur Sigurðsson: „Í upphafi voru það loftræstikerfi sem Hátækni seldi, en fljótlega var farið að selja farsíma. Við erum með umboð fyrir Nokia sem er með um 70% markaðshlutdeild hér á landi. Í dag er Nokia okkar flaggskip þó að við sinnum einnig öðrum mikilvægum umboðum. Í verslun okkar að Ármúla 26 eru seldir Nokia farsímar og aðrir farsímar ásamt aukahlutum og þar er ennfremur að finna sérhæfða deild fyrir hljóð og mynd. Þar er hægt að koma og kaupa hljómtæki af bestu gerð ásamt flatskjám sem breyta stofunni þinni í eigin bíósal. Við rekum einnig þjónustuverkstæði fyrir Nokia-farsíma og Motorola-talstöðva í Ármúlanum.“

Guðmundur segir að hraðinn á farsímamarkaðinum sé mjög mikill og miklar tækninýjungar í gangi og getur þess að á þessu ári hafi Nokia kynnt 56 nýja síma. Guðmundur hefur starfað hjá Hátækni í eitt og hálft ár, var áður forstöðumaður hjá Símanum í fjögur ár. Þar stjórnaði hann meðal annars þjónustumiðstöðvum, þjónustuverinu, 118, ritsímanum og símaskrá.

Guðmundur er menntaður viðskiptafræðingur, fæddur í Hafnarfirði, uppalinn á Selfossi og flutti til Reykjavíkur að loknu námi í Fjölbrautaskóla Suðurlands. Eiginkona hans er Helga Sigríður Eiríksdóttir leikskólakennari. Eiga þau tvo syni og er þriðja barnið á leiðinni.

Hvað varðar áhugamálin þá er fótbolti efstur á blaði hjá Guðmundi: „Ég reyni að komast í fótbolta reglulega með félögum mínum. Þá er ég mikill áhugamaður um enska boltann og er einn af fáum áhangendum Aston Villa á Íslandi. Ferðalög eru áhugamál fjölskyldunnar og ferðumst við mikið jafnt innanlands sem utan. Í sumar fórum við í mjög skemmtilega ferð þar sem við gistum í tjaldi við Loðmundarvatn, en á sama tíma gekk hitabylgja yfir á þessum slóðum. Náttúra Íslands er stórkostleg og yfirleitt gerir maður alltof lítið af því að njóta hennar. Í apríl fór fjölskyldan til Bandaríkjanna og heimsótti fjölskyldu sem ég bjó hjá þegar ég var skiptinemi fyrir 17 árum. Við rifjuðum upp gömul kynni í skemmtilegri ferð, fórum á ströndina og tæmdum fataverslanir á svæðinu. Þá æfir eldri sonurinn bæði handbolta og fótbolta og eru það skemmtilegar stundir að fylgja honum á íþróttamót.“

Nafn: Guðmundur Sigurðsson.

Fæðingarstaður: Hafnarfirði, 20. 5. 1972.

Foreldrar: Sigurður Þ. Guðmundsson og Inga Holdö.

Maki: Helga Sigríður Eiríksdóttir.

Börn: Júlíus Ingi, 8 ára, Jason Máni, 3 ára, þriðja á leiðinni.

Menntun: Viðskiptafræðingur frá Háskóla Íslands.
Ásta S. Helgadóttir forstöðumaður Ráðgjafastofu um fjármál heimilanna

Ásta S. Helgadóttir er forstöðumaður Ráðgjafastofu um fjármál heimilanna, stofnun sem rekin er af fjórtán aðilum. Stærsti rekstraraðilinn er félagsmálaráðuneytið, aðrir rekstraraðilar eru meðal annars allir bankarnir og Reykjavíkurborg. „Eins og nafnið bendir til þá erum við að aðstoða fólk sem yfirleitt hefur komið sér í veruleg vandræði. Þetta er góður vinnustaður þar sem starfandi eru fjórir ráðgjafar, viðskiptafræðingar, hagfræðingur og byggingarfræðingur. Það vill svo til að allir starfsmenn eru konur, sem er tilviljun en ekki meðvituð ráðstöfun. Ráðgjafastofan fagnar tíu ára afmæli í febrúar. Frá upphafi hafa meira en 6000 fjölskyldur fengið ráðgjöf hjá okkur, þá eru ótaldir allir þeir sem leita í símaráðgjöfina okkar. Við erum einnig með netspjall, þar sem fólk getur tengst beint til okkar.“

Ásta tekur fram að Ráðgjafastofan er rekin á tímabundnu samkomulagi: „Við erum með samkomulag sem gildir til ársloka 2007 og erum í stöðugri naflaskoðun. Við höfum mikinn áhuga á að efla fræðsluþáttinn og kynningu á ráðgjafaþjónustunni sem slíkri. Það er mikilvægt að fólk viti að þetta er þjónusta sem er endurgjaldslaus og viljum að þeir sem leiti til okkar hafi það ekki á tilfinningunni að það sé skömm að leita sér aðstoðar við erfiðleikum, í raun er skömm að leita sér ekki hjálpar.“

Ásta er lögfræðingur og er búin að vera forstöðumaður Ráðgjafastofunnar í tvö ár: „Starfið er mjög fjölbreytt og krefjandi. Það er erfitt að horfa upp á erfiðar aðstæður en um leið gefandi að geta hjálpað. Ég útskrifaðist 1993 og fór að vinna hjá félagsþjónustunni í Reykjavík, var lögfræðingur fjölskyldudeildar í sex ár og fór þá í félagsmálaráðuneytið, var þar meðal annars á skrifstofu jafnréttis og vinnumála og með málefni útlendinga, og þaðan kom ég hingað. Það má segja að ég hafi farið félagsmálaleiðina í lögfræðinni og er enn þá á þeirri braut.“

Eiginmaður Ástu er Þorsteinn Einarsson hæstaréttarlögmaður, sem ásamt fleirum rekur lögmannastofu. Þau eiga tvö börn.

Ásta segist ekki hafa mikinn tíma til að stunda áhugamál sín. „Það er ekki aðeins að vinnan taki mikinn tíma heldur er ekki síður vinna að hugsa um börnin og námið þeirra. Ég hef gaman að því að fara í leikhús og lesa og hef sérstakan áhuga á ættfræði og sagnfræði og vil vita allt um alla. Á sumrin höfum við farið til Mallorca þar sem við fundum mjög góðan stað fyrir utan Palma og höfum haldið okkur við hann. Við erum samt að hugsa um að breyta til næsta sumar. Þá má nefna að við förum í sumarbústað, sem fjölskylda Þorsteins á, í Biskupstungum.“

Nafn: Ásta S. Helgadóttir.

Fæðingarstaður: Reykjavík, 2. 11. 1964.

Foreldrar: Helgi Sigurður Haraldsson og Guðlaug Halldóra Guðmundsdóttir

Maki: Þorsteinn Einarsson.

Börn: Einar Geir, 15 ára, Guðlaug Dóra, 10 ára

Menntun: Lögfræðingur frá Háskóla Íslands.