Allir sem einn: Nei (JGH)

Ég hvet alla til að mæta á kjörstað á morgun og merkja við: „Nei, þau eiga að falla úr gildi.“ Þetta er hins vegar mun stærra NEI en margur heldur. Skilaboðin eru þessi: „Við látum ekki Breta og Hollendinga kúga okkur!“ Heimsbyggðin fylgist með og tækifærið er núna. Útskýrum okkar málstað í kastljósi heimsmiðlanna.

Það finnst ekki stafkrókur í lögum og reglugerðum Evróupsambandins um að skattgreiðendur á Íslandi eigi að ábyrgjast Icesave. Hvers vegna eigum við þá sjálfir að rembast við að setja lög um það? Þeir sem staðfesta ólög Jóhönnu og Steingríms eru að setja lög um að þjóðin eigi að borga – og ekki nóg með það; á okurvöxtum. Eftir framkomu Breta og Hollendinga í garð okkar Íslendinga er óskiljanlegt að nokkur hafi geð í sér að segja já. Svo ekki sé nú minnst á það að Jóhanna hefur sjálf haft á orði að Bretar og Hollendingar séu tilbúnir til að gera miklu betri samning en ólög Steingríms og Jóhönnu gera ráð fyrir. Það þýðir að synjun forsetans hefur þegar sparað okkur stórfé og á eftir að gera enn frekar.

Ekki óttast nei-ið. Umheimurinn er byrjaður að hlusta á okkur. Erlent atvinnu- og viðskiptalíf er byrjað að hlusta og taka upp okkar sjónarmið. Það verður ekki skrúfað fyrir Ísland eins og Jóhanna og skoðanasystkini hennar í Icesave reyna að telja okkur trú um með einhverjum hryllings-sviðsmyndum. Við erum núþegar stórskuldug þjóð og erlendir kröfuhafar hafa engan hag af því að gera Ísland gjaldþrota. Ekki láta ráðherra viðskipta hræða ykkur um stórfelldan kostnað vegna tafar á Icesave. Töf á endurreisn atvinnulífsins er ekki vegna Icesave heldur úrræðaleysis ríkisstjórnarinnar. Ríkisstjórninni tekst ekki að lækka vexti og fjármagnskostnað og fá íslensku bankana, sem eru með fullar hendur fjár, til að hefja útlán aftur til uppbyggingarinar. Koma fé út úr íslensku bönkunum yfir í atvinnulífið. Meira að segja Seðlabankinn er byrjaður að yfirtrompa og keppa við atvinnulífið um innstæðurnar í bönkunum. Svo er því haldið fram að töfin á uppbyggingunni sé Icesave að kenna.

Það er reynt að tala þessa skoðanakönnun niður. Jóhanna ætlar ekki að mæta á kjörstað, samkvæmt frétt í Fréttablaðinu. Þar er hún lævís, hún er með þessu að hvetja fólk til að gera hið sama. Hún vill litla kjörsókn. Skilaboð hennar til umheimsins eru að þjóðin sé ekki eins samheldin í þessu máli og kannanir hafa bent til að undanförnu. Ritstjóri Fréttablaðsins, Ólafur Þ. Stephensen, er skoðanabróðir Jóhönnu í Icesave og gerir einnig lítið úr þjóðaratkvæðagreiðslunni og segir hana þjóna litlum tilgangi. Þar er ég honum ósammála. Það hefur mikinn tilgang að þjóðin standi saman og sýni að hún vilji ekki láta kúga sig. Formenn flokkanna fá skýrar línur um það hvað þjóðin vill ekki og það skilar sér til samninganefndarinnar. Ég er hins vegar sammála fréttamati ritstjórans að gera fjarveru Jóhönnu að stórfrétt á forsíðu.

Mikill meðbyr hefur verið í erlendum fjölmiðlum með málsstað okkar Íslendinga um að það sé fráleitt að skattborgarar á Íslandi eigi að ábyrgjast einkabankann Landsbankann í Bretlandi og Hollandi. Financial Times og Bloomberg hafa tekið okkar málstað. Á Íslandi eru núna hundruð erlendra fréttamanna undir formerkjum þess að þetta sé upphafið að því að skattborgarar allra landa sameinist. Umheimurinn bíður spenntur. Málið snýst um að skattborgarar í heimalandi eiga ekki að ábyrgjast einkabanka sem stundar bankaviðskipti um allan heim og úti um allar trissur – og hvað þá þegar ekki er stafkrókur fyrir því í lögum að skattgreiðendur eigi að borga. Þetta er prinsippmál. Ef skattborgarar væru ábyrgir fyrir bönkum stæði það skýrt í lögum. Þá væru allir bankar ríkisbankar. Bankarnir áttu að fjármagna Tryggingasjóð innstæðueigenda. Þess vegna eiga Bretar og Hollendingar að gera sér það að góðu að bíða rólegir og sjá hvað fæst út úr eignum Landsbankans. Aðra kröfu eiga þeir ekki. Það sýnir málefnalega og lagalega fátækt þeirra að grípa til fautaskapar og hringja í handrukkarann.

Jóhanna Sigurðardóttir og skoðanasystkini hennar í Icesave hafa haldið því fram að það sé í lagi að láta kúga okkur Íslendinga og neyða upp á okkur óborganlegan Icesave-skuldabagga vegna þess við séum komin út í horn. Viðkvæðið hjá Jóhönnu er að það sé ekki annar kostur í stöðunni en að skrifa undir þetta lán með okurvöxtum. Eru þetta leiðtogahæfileikar? Hvar er reisnin?

Bretar og Hollendingar hafa notað Alþjóðagjaldeyrissjóðinn sem handrukkara í Icesave og er það ljótur blettur á AGS að hafa tekið það hlutverk að sér. Það eru ekki merkileg stofnun sem tekur við pöntunum um handrukkun; fimm hnéskeljar, fjögur glóðaraugu, þrjú nefnbrot og eina hnífstungu í lærið – og viðkomandi hlýtur að borga. Finnst Jóhönnu og hennar skoðanasystkinum að Bretar og Hollendingar hafi góðan málstað að verja þegar þær hringja í handrukkara til að láta íslenska þjóð skrifa undir ábyrgð sem þjóðinni er óviðkomandi? Bretar og Hollendingar greiddu að eigin frumkvæði og upp á eigin spýtur lágmarkstrygginguna í Icesave til sinna þegna og eru núna að þröngva upp á okkur Icesvave-lán á okurvöxtum til að greiða þeim til baka. Bretar og Hollendinga ætla að stórgræða á okkur.

Ungir jafnaðarmenn halda því fram að með því að samþykkja ekki Icesave sé endurreisninni haldið í gíslingu, eins og formaður Ungra jafnaðarmanna orðar það. Þetta er rangt. Ástæðan er getuleysi stjórnvalda við að lækka vexti á Íslandi og koma einhverju af því fé sem er í bönkunum út í atvinnulífið. Þetta fé er verðtryggt, innlánstryggt, vaxtatryggt og ég veit ekki hvað. Halda ungir jafnaðarmenn að þetta fé leiti út í atvinnulífið undir þessum kringumstæðum? Jóhanna, Steingrímur J. og Gylfi þykjast ekki geta skipt sér af neinu. Ríkisstjórn Jóhönnu leggur stein í götu atvinnulífsins með stórfelldum skattahækkunum í dýpstu kreppu sem um getur. Hún leggur stein í götu stóriðjunnar. Hún hjólar í sjávarútvegsfyrirtækin. Það er ríkisstjórn Jóhönnu sem heldur endurreisninni í gíslingu.

Ungir jafnaðarmenn tala um Icesave skuldaklukku og vísa í hagfræðing sem reiknar það út að kostnaðurinn við kyrrstöðu í atvinnulífinu sé 75 milljarðar á mánuði miðað við forsendur hagfræðingsins um hagvöxt – og að það sé kostnaðurinn við töf málsins. Ég veit svei mér þá ekki hvað maður á að segja við svona matreiðslu, þetta er svo vitlaust. Þó er rétt að benda á að landsframleiðslan er um 1.400 milljarðar á ári og 3% hagvöxtur á ári gerir um 40 milljarða á ári. En Jóhanna og kó nota öll meðul.

Það er mikilvægt að segja NEI á morgun. Með því að segja já og samþykkja Icesave-ólögin er ekki búið að ljúka Icesave. Þá fyrst er það að byrja. Með nei-i eru verulegar líkur á að Icesave verði lent á viðunandi hátt fyrir okkur Íslendinga. Ríkissjóður þarf að greiða 40 milljarða á ári í vexti í sjö ár, um 300 milljarða, ef þjóðin samþykkir Icesave. Það er banabiti. Það fé fellur ekki af himnum ofan. Það hefur reynst þessari ríkisstjórn ofviða að skera niður í ríkisútgjöldum. Hvernig dettur henni í hug að bæta þessum pakka á sig? Bara rekstur Landspítalans kostar 35 milljarða. Icesave setur ríkissjóð endanlega á höfuðið svo skuldugur er hann eftir bankahrunið. Allur hagvöxtur í landinu fer næstu árin bara í Icesave. Einstaklingar og atvinnulífið verða eins og hamstur á hjóli í vinnu fyrir Breta og Hollendinga næstu árin – allur ágóðinn af vinnunni fer í óþarfa vaxtagreiðslur til útlanda. Það er nú öll endurreisnin sem rætt er um ef við skrifum undir kúgun gömlu nýlenduveldanna.

Það ber öllum skylda til að segja NEI á morgun. Þetta endar eflaust með samningi. En það sem vinnst er miklu vægari kúgun af hálfu Breta og Hollendinga og gæti fjárhæðin skipt hundruðum milljörðum króna í lægri vöxum, jafnvel vaxtaleysi. Helsta vinningsvon okkar er þó að Bretar og Hollendingar taki sönsum vegna þrýstings frá umheiminum og taki Landsbankann upp í Icesave og láti fátæka íslenska skattgreiðendur í friði.

Það berast af því fréttir af því að svissneskir verktakar hafi yfirtekið Íslenska aðalverktaka. Erlendir lánadrottnar vilja að bræðurnir í Bakkavör stýri fyrirtækinu áfram og sýna mikla þolinmæði. Erlendir bankar stóðu að endurreisn Samskipa á dögunum. Ekki láta hræða ykkur: Kapítalisminn í Evrópu græðir ekki á því að koma Íslendingum á höfuðið. Hann kemur okkur upp úr hruninu.

Ég sæki í smiðju Nelsons flotaforingja, þótt breskur væri, og segi: Ísland væntir þess að hver maður gerir skyldu sína! Merkið við nei.

Jón G. Hauksson

[email protected]