Velferð Björns Zoëga(JGH)

Ekki veit ég hvernig Guðbjartur Hannesson klórar sig út úr þeirri vitleysu sem hann er búinn að koma sér í út af launamálum Björns Zoëga, forstjóra Landspítlans, og hann útskýrði á svo ósannfærandi hátt í Kastljósi að furðu vekur. Guðbjartur er rúinn öllu trausti sem ráðherra og mér fannst hann skaða sig ennfrekar í Kastljósinu. Björn er sömuleiðis í erfiðum málum og hefur augljóslega misst nokkurt traust sem forstjóri og leiðtogi spítalans efir þetta klúður.

Dómgreindarleysi er sjálfsagt það orð sem flestir nota um þennan gjörning; að hækka laun Björns um tæpa hálfa milljón á mánuði. Það var ekki fyrr en á miðvikudag að launahækkunin gekk til baka; meira en rúmum hálfum mánuði eftir að hún komst í hámæli.

Ég hjó eftir því í viðtali við Björn í sjónvarpi að hann sagðist hafa ætlað að sjá til hvernig umræðan þróaðist. Það var ekki trúverðugt.

Eitthvað segir mér að Björn eigi eftir að gefa frá sér starf forstjóra Landspítalans og einbeita sér að starfi sínu sem skurðlæknir. Guðbjartur sleppir hins vegar ekki ráðherrastólnum frekar en aðrir ráðherrar þótt taustið sé horfið.

Þetta mál er þannig vaxið að trauðla verður haldið áfram eins og ekkert hafi í skorist. Til þess hefur of mikið gengið á og of margir hneykslast.

Auðvitað er hægt að henda gaman að þessari vitleysu og segja að sem velferðarráðherra hafi Guðbjartur átt að hugsa um velferð Björns Zoëga.

Þetta er erfitt mál fyrir Björn því hann hefur verið yfirburðarstjórnandi á spítalanum og unnið kraftaverk sem stjórnandi og leiðtogi. Töfrar og galdrar hans hafa falist í því að geta skorið niður á sjúkrahúsinu um marga milljarða í sátt og samlyndi við starfsfólkið og þjóðfélagið.

Birni hefur tekist að búa til sátt um stefnu þannig að allir starfsmenn sjúkrahússins hafa verið reiðubúnir að ganga í takt til að ná sameiginlegu markmiði; að draga úr útgjöldum sjúkrahússins og leggja mikið á sig til að það tækist.

Björn hefur náð þessum árangri með starfsfólki spítalans vegna færni sem leiðtogi. Það hefur hjálpað honum að hann kemur úr röðum starfsfólksins; er skurðlæknir við sjúkrahúsið.

Það er dapurt ef Björn hverfur úr starfi forstjórans út af þessu máli – en ég held samt að sú verði raunin. Þetta mál hefur undið of mikið upp á sig.

Það var ekki á Guðbjarti að heyra í Kastljósinu að hann skildi málið ennþá. Það er hins vegar búið að segja honum býsna oft að þetta hafi verið mistök – og hann getur svo sem tekið undir það; svona að vissu marki.

Björn Zoëga átti aldrei að þiggja launahækkunina. Hann átti að segja við Guðbjart: Því miður; launahækkun til mín gengur ekki á meðan ég verð að halda launum annarra niðri og skera niður í útjöldum á flestum sviðum.

Guðbjartur átti að segja við Björn: Ég get ekki undir nokkrum kringumstæðum hækkað þig í launum við þessar aðstæður.

Guðbjartur lýsti því fjálglega í Kastljósi hvernig hann hefði fengið vitneskju um að Björn væri við það að skrifa undir samning úti í Svíþjóð sem forstjóri sjúkrahúss þar í landi. Hann hefði þá hringt í Björn og beðið hann með að bíða með undirskrift; hann ætlaði að sjá hvað hann gæti gert fyrir hann; svo hann færi ekki frá Íslandi og úr starfi forstjóra Landspítlans.

Það sem Guðbjartur gerði í framhaldinu var að hækka laun Björns um tæpa hálfa milljón á mánuði en þó með þeim hætti að tengja framhjá Kjararáði þannig að þetta yrðu laun og vinna fyrir aukin störf Björns sem skurðlæknis.

Þessi leið var þá það sem Guðbjartur „gat gert fyrir hann“?

Spurður í Kastljósi um það hvort starf forstjóra Landspítlans hefði ekki verið gengisfellt við þessa ákvörðun svaraði Guðbjartur því til að margir væru að vinna 150% starf á Íslandi, eins og Björn, og starf stjórnanda spítlans væri þess utan sólarhringsstarf.

Ég segi ekki annað en að það talsvert álag að vera í 150% starfi ofan á sólarhringsstarf. Er þetta ekki of flókið fyrir launadeild spítalans? Það hlýtur að koma fram error í tölvunum þegar launaseðlarnir eru keyrðir út um mánaðamót.

Þá tók ráðherrann það fram að ætlunin hefði verið að tilkynna launahækkunina alveg sérstaklega – enda væri stjórnsýslan á Íslandi opin. Hann hefur líklegast ætlað að halda blaðamannafund til að tilkynna þetta!

Guðbjartur fór svo alveg með það þegar hann sagðist hafa hækkað laun Björns sem læknis vegna þess að laun forstjóra Landspítalans væru ákveðin af kjararáði.

Ekki tók betra við þegar Guðbjartur missti það út úr sér að Björn hefði í raun ekki viljað flytjast út til Svíþjóðar og starfa þar. Þá var mér öllum lokið.

Málið er að þegar Guðbjartur fékk vitneskju um að Björn ætlaði að skrifa undir í Svíþjóð átti hann að hringja í hann og segja þetta: „Mér þykir sárt að missa þig en ég get ekki undir nokkrum kringumstæðum jafnað tilboð þitt frá Svíþjóð. Ef þú skrifar undir óska ég þér góðs gengis í nýju starfi. Þú hefur unnið frábært starf sem forstjóri Landspítlans.“

En velferðarráðherrann úr flokki alþýðunnar sökk dýpra og dýpra í Kastljósinu og gerði illt verra með útskýringum sínum.

Það segir sig sjálft að þegar maður er í fílabeinsturni og situr sem velferðarráðherra í Stóru norrænu velferðar-alþýðustjórninni í alþýðulýðveldinu Íslandi þarf maður að hugsa mjög mikið um velferð...að vísu meira um velferð sumra en annarra.

Jón G. Hauksson

[email protected]