Afmæli og vetur á ný (BJ)

Pistlahöfundar Heims hafa farið í lengsta sumarfrí sem um getur og það væri synd að segja að regla væri komin á þá aftur. En nú er kominn vetur samkvæmt almanakinu þannig að við verðum að taka okkur á. Vandinn er sá að það er hreinlega ekkert að ske.

Og þó. Við erum að halda upp á 40 ára afmæli Iceland Review þessa dagana með ýmsum hætti. Fyrst kom út afmælisblað með viðtali við stofnandann, Harald J. Hamar, og þar var líka að finna áhugaverða grein um 40 ástæður fyrir því hvers vegna Ísland er eftirsóknarvert og áhugavert yfirhöfuð. Þar fjallar ritstjórn blaðsins um þetta efni sem við teljum kannski oftast svo sjálfgefið að ekki þurfi að ræða það sérstaklega. En það er kannski einmitt ástæðan fyrir því að svo fáir koma til landsins og raun ber vitni. Mér er það minnisstætt þegar ungt fólk með poka á baki og svefnpoka þar á ofan tók að sjást hér á landi á árunum milli '60 og '70. "Bakpokalýðurinn" var alþekktur og aldrei nefndur annað. Á mánudagskvöldum var um það rætt í útvarpinu í Deginum og veginum hvort við ættum að gera Ísland að ferðamannalandi. Kostir og gallar voru ræddir og gallarnir sýnu meira, því að öllum var ljós sú ógn sem landinu stafaði af "lýðnum" sem augljóslega var ekki kominn hingað til þess að eyða miklu, var síðhærður og líklega lúsugur í þokkabót. Aðrir töldu umræðuna fánýta því að Íslendingar hefðu ekkert um það að segja hvort landið yrði ferðamannaland eða ekki.

En víst höfum við um það að segja. Með því að kynna landið vel erlendis og stuðla að góðum samgöngum getum við laðað fleiri að landinu. En málinu er ekki þar með lokið því að þar á ofan er nauðsynlegt að menn hafi eitthvað við að vera og geti gist með mannsæmandi hætti. Í öllu þessu hafa menn unnið hörðum höndum. Vandinn er sá að menn hafa ekki unnið mjög skipulega og eins og víðar hefur verst gengið þar sem hið opinbera hefur ætlað að hafa vit fyrir mönnum. Einstaklingsframtakið hefur virkað best þarna sem annars staðar og einmitt það var verðlaunað þegar Heimur útnefndi í fyrsta sinn Ferðafrömuð ársins. Sigurvegari var Jón Jónsson þjóðfræðingur og ferðaþjónustubóndi á Kirkjubóli við Steingrímsfjörð á Ströndum hlaut útnefninguna að þessu sinni. Jón er ein aðal driffjöðrin að baki Galdrasýningar á Ströndum, rekur fyrirtækið Sögusmiðjuna, sem einbeitir sér að tengingu ferðaþjónustu fræða og menningarstofnana. Það eru einmitt menn eins og Jón sem ýta undir fjölbreytni og nýjungar í þessari grein sem aldrei má festast í einhverjum stöðlum.

Ekki má gleyma sýningunni Hvers vegna Ísland? í Kringlunni en þar er rakið í máli og myndum hvað laðar okkur og aðra að landinu. Þar hefur ritstjórn Iceland Review tekist að laða fram margt af því sem gerir landið sérstakt og þá ekki bara landslag og forn fræði heldur líka það sem gerir landið lifandi, skemmtilegt og skrítið enn þann dag í dag.

Líklega vita fæstir að Heimur er langstærsti útgefandi upplýsingarita um Ísland, bæði með útgáfu tímarita eins og Iceland Review og Atlanticu, flugrits Flugleiða, en Heimur gefur líka út fjölmörg upplýsingarit fyrir innlenda og erlenda ferðamenn og alls koma um 900 þúsund eintök út hjá félaginu á ári af þess háttar efni, auk þess sem því er dreift á vefnum.

Ferðaþjónustan heldur áfram að vaxa og það verður áfram mikilvægt að kynna landið með ýmsum hætti innanlands sem utan. Vonandi mun Iceland Review halda áfram hlutverki sínu á þessu sviði um langa framtíð.

Benedikt Jóhannesson