Til heiðurs ömmu

Unnur Birna Vilhjálmsdóttir kom, sá og sigraði í keppninni um Ungfrú heim í Kína. En hún er ekki fyrsta íslenska stúlkan sem nær langt í þessari keppni. Hér verður rakin saga

helstu sigra Íslendinga í alþjóðlegum fegurðarsamkeppnum. Mat fólks á fegurð er að mestu huglægt og bundið menningu okkar sem og tíðaranda hverju sinni. Við Íslendingar erum fámenn þjóð en getum samt sem áður státað af fjölmörgum fögrum dísum sem hafa verið sigursælar í fegurðarsamkeppnum víða um heim. Margar þeirra hafa hlotið alþjóðlegar viðurkenningar og starfað sem heimsfrægar fyrirsætur. Fyrsta formlega fegurðarsamkeppnin sem haldin var hér á landi fór fram árið 1930 og voru úrslitin kunngerð á Alþingishátíðinni á Þingvöllum. Smám saman skapaðist hefð fyrir fegurðarsamkeppnum. Var af mörgum talið mikilvægt að Íslendingar væru ekki eftirbátar annarra þjóða í þessum efnum og svona keppnir væru góð leið til að vekja athygli á land og þjóð. Skemmtigarðurinn Tívolí í Reykjavík var heppilegur vettvangur fyrir keppnirnar og voru kvöldin þar lengi í minnum höfð. Síðan höfum við eignast heimsfegurðardrottningar, eins og Lindu Pétursdóttur og Hólmfríði Karlsdóttur, sem hvert mannsbarn á Íslandi þekkir og hafa skipað sér í raðir þjóðhetja. Það er víst óhætt að segja að við séum enn í sigurvímu eftir að Unnur Birna Vilhjálmsdóttir var kjörin Ungfrú Heimur undir lok ársins 2005 og okkur á Skýjum var sönn ánægja að fá hana í viðtal.

Við ákváðum að spjalla saman yfir kaffibolla á Borginni. Það er ekki á hverjum degi sem manni gefst færi á að rabba við fegurstu konu heims og það var satt best að segja ögn stressuð blaðakona í sparikápu með chaneldropa á bak við eyrað sem beið spennt eftir ungfrúnni góðu. Alheimsfegurðardrottningin er afar látlaus í klæðaburði og lítið sem ekkert máluð. Þykkt, svart hárið er bundið í tagl og síðir, gylltir eyrnalokkarnir gefa henni ögn framandlegt yfir-bragð. Hún drekkur cappuchino og brosir hlýlega til mín og við vindum okkur í viðtalið.

- Kom þér á óvart að vinna keppnina?

„Já, það kom mér svo sannarlega á óvart en hins vegar var mér spáð mjög góðu gengi. Margir veðbankar og ýmsar síður á Netinu töldu að Ungfrú Ísland væri sigurstrangleg en spáðu mér samt ekki endilega efstu sætunum. Ég viðurkenni alveg að svona spár um velgengni hafa svolítil áhrif á mann og vekja jafnvel vissar vonir um stund en best er að hugsa sem minnst um þetta. Ég var bara að vonast til að vera á meðal 15 efstu stúlknanna í keppninni, það var minn draumur. Ef ég var ofurbjartsýn, gældi ég við hugmyndina um að vinna titilinn Miss Northen Europe en sex stúlkur úr 15 efstu sætunum voru valdar sem „heimsálfustelpurnar“ eða fulltrúar sinna heimsálfa.“

- Hefurðu fylgst með þessari keppni í gegnum tíðina?

„Nei, ég hef ekki fylgst með fegurðarsamkeppnum að neinu ráði. Það er einna helst á síðari árum sem ég hef aðeins fylgst með ef íslensk stelpa er að fara í keppni, eins og allir gera, en hef ekki verið neitt sérstaklega inni í þessum heimi. Þó má segja að annað gildi um keppnina um Ungfrú Ísland en ég fékk áhuga á henni í gegnum ömmu mína, Jórunni Karlsdóttur, og þátttaka mín var til heiðurs henni. Hún var alltaf að sauma kjóla á stelpurnar í keppnunum og var einn þekktasti kjólahönnuður landsins. Þannig vildi það til að ég fór í Ungfrú Ísland. Þótt mamma (Unnur Steinsson) hefði tekið þátt í keppninni hafði það lítil áhrif á mig, þetta snerist fyrst og fremst um hana ömmu mína. Hún hafði hvatt mömmu til að fara út í þetta og það var var draumurinn hennar að ég myndi feta í fótspor hennar. Ég klæddist kjól sem hún hannaði og mamma saumaði.“

Kvöldið áður en úrslitin voru gerð kunn skrifaði Unnur Birna á bloggsíðuna sína að hún kæmi örugglega ekki heim með kórónuna í ferðatöskunni ...

Ungfrú Heimur hlær hjartanlega:

„Já, eftir að ég vann Ungfrú Ísland bauðst Morgunblaðið til þess að hýsa bloggið mitt meðan ég væri í Kína. Mér fannst sniðugt að leyfa fólki að skyggnast aðeins á bak við tjöldin og fylgjast með. Mér fannst skemmtilegt að blogga en bjóst alls ekki við jafnmiklum viðbrögðum og raun bar vitni. Ég fékk mikla athygli út á bloggið og fann fljótlega fyrir pressu, mjög margir lásu það og fylgdust dag-lega með. Þá fór ég að velta meira fyrir mér hvað ég ætti að skrifa um og vanda mig! Það var dálítið stress en ég hafði svo sem ekki mikið annað að gera þar sem við vorum nær alltaf hangandi inni á herbergi.

Mér datt ekki til hugar að ég myndi vinna og skrifaði um það á bloggið. Margar fallegar stelpur komu til greina og ég skipti oft um skoðun á því hverja ég taldi líklegasta til að vinna. Við fyrstu kynni hætti manni til að dæma stelpurnar að mestu eftir útliti og út frá því hvernig þær báru sig en svo kynntist maður kannski viðkomandi og þá reyndist persónuleikinn stundum ekki sérlega spennandi. Í síðustu vikunni var ég þó orðin sannfærð um að Ungfrú Mexíkó myndi hreppa titilinn en hún varð í öðru sæti. Indæl og góð stelpa, alveg týpan í þetta.“

-Hvernig var móður þinni svo innanbrjósts þegar dóttirin var krýnd Ungfrú Heimur?

„Mamma kom út til Kína viku fyrir úrslitakvöldið. Hún hefur ábyggilega verið í einhvers konar ,,flassbakki“ þar sem hún hafði sjálf tekið þátt í keppninni og vissi örugglega hvað ég var að upplifa. Hún náði fjórða sætinu sem er frábær árangur. Þegar búið var að tilkynna úrslit og ljóst var að ég hafði unnið titilinn, horfðum við mæðgurnar bara hvor á aðra og hristum hausinn. Við náðum hvorugar því sem var að gerast.“

-Ertu orðin þreytt á að taka á móti hamingjuóskum?

„Nei, verð aldrei leið á því og ég er reyndar mjög ánægð með hvernig allt hefur verið síðan ég kom heim, allt svo rosalega jákvætt. Það er þjóðarstolt í fólki og það stoppar mig úti á götu og óskar mér til lukku. Mér finnst að þegar mér er óskað til hamingju með þennan árangur að ég þurfi sýna sömu viðbrögð og ég gaf allra fyrstu manneskjunni sem færði mér hamingjuóskir. Ég fer þó sama og ekkert út að skemmta mér. Skrapp á háskólaball eftir að ég kom heim úr keppninni og það var frekar erfitt, stöðugt verið að stoppa mig og allir að toga í mann. Það birtist mynd af mér á ballinu í blaði og sagt var að maður hefði verið að áreita mig en þetta var bara saklaus strákur að reyna að tala við mig. Svona uppákomur eru voðalega leiðinlegar. Ég býst við að venjast þessu, margir eru í þeirri stöðu í þjóðfélaginu að fylgst er með þeim. En mér líður líka best í skítagallanum í friði úti í hesthúsi!“

-Nú varstu í löggunni síðasta sumar sem er frekar óhefðbundið starf fyrir fegurðardrottningu. Hvernig lagðist löggan í þig?

,,Afar vel. Þessi hugmynd kviknaði út frá því að mig vantaði sumarvinnu og ég var að spá í hvað mig langaði virkilega að gera. Ég vildi gera eitthvað spennandi og krefjandi, ekki bara sækja um í einhverri fatabúð. Svo ég sótti um í sumarafleysingum hjá Lögreglunni. Það þurfti að fara í gegnum mikið ferli; heill dagur í inntökuprófi og þreyta líkamlegt þrekpróf sem ég þurfti að æfa vel fyrir til að eiga möguleika. Það eru gerðar miklar kröfur til þess að fólk sé í góðu formi og hraust. Ég lyfti lóðum og dró 80 kílóa þunga brúðu 100 metra vegalengd. Þetta var þvílíkt erfitt en ég náði þessu. Við vorum um 40 manns sem sóttum um og kringum 10-15 komust í gegnum nálaraugað. Ég var stolt af því að hafa náð þessum prófum og fór að vinna á Keflavíkurflugvelli á 12 tíma dag- og næturvöktum. Jafnvel þó að embættið suður frá sé frekar rólegt, þá var þetta heilmikil lífsreynsla og ég upplifði ýmislegt, sá nýja hlið á sumum málum. Embættið snýst mikið um Völlinn, bæði varnarsvæðið og sjálfan flugvöllinn. Við unnum meðal annars að sameiginlegu eftirliti með amerísku herlögreglunni, og svo fóru tveir tímar á hverri vakt í vegabréfsskoðun sem mér fannst mjög áhugaverð. Eðli málsins samkvæmt fylgdu vinnunni líka eftirlitsferðir á flugvellinum og Reykjanesbrautinni. Ég held að reynslan af löggæslustörfum sé ágætt veganesti í lögfræðina en ég byrjaði í henni síðastliðið haust. Ég finn mig rosalega vel í Háskólanum í Reykjavík og ætla hiklaust að klára námið.

-En hver eru áhugamál laglega lögfræði nemans?

,,Ég er rosalega mikil hestakona og hef verið á hestum síðan ég var barn, bæði að ríða mikið út dagsdaglega og í hestaferðum á sumrin. Ég er líka að keppa á fullu og hef gert síðan ég var í barna flokki. Við pabbi erum saman í hesta mennskunni og erum að eins að rækta. Við erum búin að fá nokkra unga og efnilega hesta úr ræktuninni og erum að eins að leika okkur með þetta. Núna er ég með hest sem við ræktuð um sjálf og erum að vinna í. Hann heitir Tindur frá Brekkum en amma og afi eiga sveitabýli á Brekkum í Fljótshlíðinni þar sem þau eru með hesta og það er staður okkar fjölskyldunnar í sveitinni. Ég er svo hrifin af sveitinni! Þegar ég var í Kína og hugsaði mikið heim þá langaði mig mest í sveitina í Fljótshlíðinni. Keppnin fór fram í Kína sem var allt öðruvísi land en ég hafði gert mér í hugar lund. Þó var búið að vara okkur við ýmsu. Við vorum alls 102 stelpur, algjör kvenna heimur, á tveimur lokuðum hæðum á hótelinu, máttum ekki fara út eða gera nokkurn skapaðan hlut og undir slíkum kringumstæðum verður maður þreyttur og líður eins og fanga. Það var 35 stiga hiti og glaða sólskin og við máttum ekki fara út. En eftir á að hyggja held ég að aðstandendur Miss World hafi verið að prófa hvernig við stæðum okkur undir á lagi. Við fengum aldrei að vita neitt fyrir fram um dagskrána, höfðum jafnvel ekki hugmyndum hvað næsti dagur bæri í skauti sér. Ég náði að sætta mig við ástandið en ég er hins vegar með mikið skap og get verið ofsalega óþolinmóð. Mamma hafði einmitt svolitlar áhyggjur af því. En ég held að amma

heitin hafi verið að hjálpa mér að fást við þessar aðstæður. Auðvitað gat maður orðið pirraður á köflum en mér tókst að fela það!

Dans er líka mikið áhugamál. Ég er dansari, hef unnið við það síðast liðin ár og er danskennari hjá Dansskóla Birnu Björns þar sem ég er hef kennt í fjögur ár. Ég kenni stelpum á aldrin um 10-16 ára og það er æðislega gaman og gefandi. Ég byrjaði upphaflega í fimleikum og bætti svo við klassískum ballett, sem er mjög góður grunnur, og fór svo yfir í djassballettinn. Ég hef tekið þátt í ýmsum uppfærslum, leikritum og litlum verkefnum og er mjög heilluð af leikhúsi. Tónlist er að vissu leyti líka áhugamál en ég kýs að hlusta á rólega og þægilega músík eins og Sigur rós, Emilíönu Torrini, Damien Rice og Coldplay. Hlusta ekki á poppið sem er í gangi í dag, er hinum megin við línuna.“

- Uppáhaldsföt og ilmvötn fegurðardrottningarinnar?

„Síðan í sumar hef ég ekki notað ilmvötn heldur „body spray“ með eplailmi og það hentar mér mjög vel. Ég er ekki ,,fatafrík“ og eltist ekki mikið við tískuna heldur kaupi frekar það sem mér persónulega finnst flott og þægilegt. Á það til að kaupa notaðan fatnað en ég versla mest erlendis í búð um eins og H&M og Zöru. Kannski versla ég eitthvað í sumarfríinu mínu en talað var um að ég fengi 20 dagafrí sem ég veit ekki hvenær verður. Ég vona að það beri upp á sama tíma og Landsmót hestamanna verður fyrir norðan í sumar!“

- Hvað er framundan hjá nýkrýndri Ungfrú Heimi?

„Ég er nýkomin úr myndatökum fyrir breska tímaritið Hello þar sem forsetafrúin okkar, hún Dorrit, lagði hönd á plóg og var stílistinn í tökunum. Ég klæddist meðal annars fötum af henni og þar sem mér fannst þau svo falleg bauðst hún til að lána mér þau! Hún er alveg frábær. Ég skrapp nýlega í óopinbera heimsókn til Póllands til að skoða aðstæður en Miss World verður haldin þar í haust. Á hersla er lögð á góðgerðarstarf á vegum Miss World en eins og er veit ég lítið hvernig því verður háttað. Við erum ekki byrjuð að safna en starfið snýst fyrst og fremst um að safna fé til hjálpar bágstöddum. Það getur t.d. verið í formi uppboðs eða ég verði í hlutverki kynnis við ýmis tækifæri og taki þátt í stórum fjáröflunarsamkomum. Ef einhverjar hamfarir verða á árinu, förum við strax á vettvang til að taka þátt í hjálparstarfi. Annars er fyrirkomulagið á vinnuárinu framundan ósköp svipað og dagarnir voru fyrir keppnina úti í Kína, þ.e. lítið skipulag, raunar óskrifað blað.“

- Hvað tekur við eftir að þú skilar kórónunni og krýnir Ungfrú Heim 2006?

„Miss World 2006 verður haldin mun fyrr á árinu en tíðkast og að þessu sinni verður hún þann 30. september í Póllandi. Það er því styttra ár en venjulega hjá Ungfrú Heimi og ég er ósköp sátt við það. Ég býst við að verða önnum kafin fram að þeim tíma og gæti trúað að þegar líða tekur að hausti langi mig til að snúa mér aftur að námi og eðlilegu lífi hér heima. Þá get ég farið að einbeita mér að fullum krafti að skólanum og býst við að vera við nám næstu 5-6 árin.“

Viðtalinu er lokið og fegursta kona veraldar brosir kankvíslega þegar hún segist vera á leiðinni upp í fjall. Dansarinn og hestakonan nýtur þess nefnilega að hamast á snjóbretti í snævi þöktum fjöllum. Þjóðarstoltið okkar er fjölhæf stúlka.