Góð helgi (BJ)

Ég nýtti helgina vel. Gekk á Esjuna og las blöðin. Þá sá ég hvað við erum heppin að eiga vandaða fjölmiðla hér á landi.

Sparisjóðurinn stóð fyrir Esjudegi eins og hann gerir á hverju ári. Þá fær fólk orkudrykk og sælgæti fyrir að ganga á fjallið og skátarnir passa að maður detti ekki niður klettana. Það er allt mjög skemmtilegt og vel til fundið. Nú auglýsti sparisjóðurinn að vanir fjallgöngumenn gætu gengið í spor Halldórs Ásgrímssonar, nýja leið á Esjuna í svonefnd Laufskörð. Ég ákvað að ég væri vanur og lagði í hann. Eins og svo oft áður var ég seinn fyrir.

Gangan átti að byrja klukkan 10 en ég lagði ekki af stað fyrr en hálftíu og þurfti líka að kaupa bensín. Svo var ég ekki alveg klár á leiðinni. Vissi að maður átti að beygja útaf fyrir ofan Gljúfrastein, en þar var fyrst troðningur með hliði og það fannst mér ólíkleg leið svo að ég tók næstu beygju, að Hrafnhólum. Það var rétt val. Svo vissi ég að maður átti að fara yfir Leirvogsána og lenti í vanda þegar ég kom að skilti sem á stóð Tröllafoss Leirvogsá. Fór samt áfram framhjá því. Það var líka rétt val. Loks þegar ég var kominn yfir ána og framhjá fuglahræðu sem stendur við veginn var valið um að beygja til hægri í gegnum lokað hlið eða halda áfram. Ég valdi hægri snúninginn og eins og svo oft áður var það skynsamlegt val. Svo ókum við sem leið lá framhjá rútu sem þarna stóð af tilviljun og var ekkert viðkomandi okkar göngu, nánast eins langt og maður kemst að göngubrú. Þar var hrúga af rusli á jörðinni, gosdrykkjaflöskur, sælgætisbréf og þess háttar og við hugsuðum með okkur. „Það hefur verið stuð hjá Halldóri.“ Hópur vanra fjallgöngumanna var kominn aðeins áleiðis, en við náðum þeim fljótt.

Leiðin er einföld. Beint í norður. Ekki í átt að Móskarðshnjúkum, sem eru ljósir og fagrir. Gangan tekur um einn og hálfan tíma fyrir vana menn. Á leiðinni hvíldum við okkur aðeins og einhver sagði: „Það hefur verið svaka partí hjá Halldóri um daginn.“ Annar kvartaði undan því að sparisjóðurinn hefði ekkert merkt leiðina.

Við komumst alla leið upp. Mér hafði verið sagt að Laufskörðin væru mjótt einstigi þar sem maður sæi niður snarbratta hlíðina á báðar hendur. Þetta er ekki rétt. Einstígið er mjótt, en maður sér bara niður hlíðina á hægri hönd þegar maður fer í vestur. Svo er Ferðafélagið búið að setja þarna keðju, sem verður til þess að lofthræddir geta haldið í hana meðan þeir þræða einstigið og þurfa ekkert að líta niður. Ég mæli með því að menn hafi fingravettlinga þegar þeir halda í keðjuna. Á skilti við leiðina stendur að maður fari á eigin ábyrgð. En ég komst báðar leiðir og hef komist í hann krappari.

Þetta var fín ferð með góðum leiðsögumanni frá Ferðafélaginu. Við fengum merki með mynd af Laufskörðum. En enginn kom frá sparisjóðnum til þess að gefa okkur orkudrykk og súkkulaði. Næsta ár finnst mér að sjóðurinn eigi að senda fólk kvöldið áður til þess að taka til, merkja leiðina og jafnvel spandera einum eða tveimur í að segja ökumönnum til. Þá verður þetta góða framtak góð auglýsing og enginn fer í fýlu. Gangan var frábær og ég get hakað við að nú hef ég farið einni leiðinni meira á fjallið merka.

En áður en ég lagði í hann hafði ég lesið laugardagsblöðin vel. Í Mogganum var talað um að FL-group og Baugur hefðu ætlað að mynda nýjan meirihluta í Íslandsbanka. Þetta sá ég líka í pistli hér á vefsvæðinu heimur.is á föstudaginn. Ekki fannst Fréttablaðinu það frásagnarvert þennan laugardag, enda náttúrlega engin frétt. Mogginn sagði ekkert frá því að Mike Tyson ætlaði að boxa um kvöldið, en hann er orðinn 39 ára og hafði tapað tveimur af næstu þremur leikjum þar á undan. Fréttablaðið og Bylgjan sögðu okkur hins vegar frá þessum stórviðburði og gátu þess að hann yrði sýndur á Sýn. Ég las það í einhverju erlendu blaði að Mr. and Mrs. Smith væri ekki góð mynd. Hún fékk bara tvær og hálfa stjörnu. Í Fréttablaðinu sá ég að þetta er aðalmyndin í sumar. Hún er sýnd í Regnboganum og Smárabíói. Það er gott maður getur treyst einhverjum á þessum síðustu og verstu tímum.

Benedikt Jóhannesson

Fleiri pistlar