Ertu söngstjarna? Ertu tilbúinn að taka skrefið og koma út úr sturtunni? / 06/2005

Meira en 2 milljónir eintaka hafa verið seld af tölvuleiknum SingStar fyrir Playstation 2. Ástæðan fyrir vinsældum þessa leiks er kannski fyrst og fremst sú að hann virðist höfða til barna sem fullorðinna, stráka sem stelpna. Lagavalið er vandlega sett saman til að höfða til margra kynslóða tónlistarunnenda og saman geta kynslóðirnar uppgötvað tónlist sem sumir hefðu kannski aldrei hlustað á.

Látúnsbarkar allra landa sameinist!

Leikurinn byggir á hinni þrautreyndu karaoke-hugmynd. Ef leikmanni er útvegaður texti + undirspil þá syngur hann með. Allir þeir sem annars syngja aldrei nema í sturtu fá allt í einu tækifæri til að láta ljós sitt skína. Karaoke hefur átt gríðarlegum vinsældum að fagna í fjölda ára og því tilvalið að nýta þá reynslu í að búa til

skemmtilegan leik. Leikurinn gengur skrefinu lengra en karaoke græja - hann gefur stig fyrir frammistöðu. Og leikmenn geta ráðið því hversu hátt þeir stilla hljóðnemann og leyfa öðrum að njóta hæfileika sinna. Auk þess setur hann upp ýmsar þrautir og heldur utan um stigagjöf svo að hópar geti att kappi.

Allir sturtusöngvarar gera sér grein fyrir að það sem þeir syngja eru yfirleitt viðlög úr vinsælum lögum. Enda eru viðlög þannig hönnuð að þau eru auðsungin, auðvelt er að muna þau og þar að auki koma þau oft fyrir í laginu svo þau eru sá partur lagsins sem við höfum oftast heyrt. Það hljóma allir vel í sturtu að kyrja viðlög. Að syngja heilu lögin er aftur á móti annað mál. Þess vegna er nauðsynlegt að hafa textann.

Þeir sem sækja karaoke bari þekkja það hins vegar að það að hafa textann er alls ekki nóg. Söngvarinn þarf að kunna laglínuna. Undirspilið hjálpar heilmikið en oftar en ekki eru óvanir karaoke söngvarar á hálum ís milli viðlaga.

Lagið gert sjónrænt

En hvernig í ósköpunum sýnir maður söngvara hvernig lagið er meðan hann er að syngja það?

Tónlistarfólk hefur vissulega leyst þetta fyrir lifandi löngu. Sumir eru svo færir í nótnalestri að þeir geta tekið upp nóturnar og sungið/spilað lagið bara með því að lesa sig í gegnum nóturnar. Þetta er aftur á móti bara á færi þjálfuðustu

tónlistarmanna. Oftast eyðir tónlistarfólk dágóðum tíma í að lesa nóturnar og æfa lagið. Það er nokkuð sem ekki er hægt að ætlast til af áhugasöngvurum sem eru að syngja sér (og öðrum?) til óformlegrar skemmtunar.

Hvað þarf söngvarinn að vita til að halda áfram að syngja? Hann þarf að vita hvað tónarnir eru langir og hvernig laglínan liggur, þ.e. er næsti tónn upp eða niður, hversu mikið upp eða niður og svo framvegis. Þetta er nóg til að fá fólk sem hefur aðeins grófa hugmynd um laglínuna til að elta hana a.m.k. nokkurn veginn rétt.

SingStar framleiðendurnir áttuðu sig á þessu og hönnuðu eitursnjalla leið til að leiðbeina söngvurum í gegnum lagið. Á skjánum er sýnt hvernig laglínan sem leikmaðurinn er að syngja lítur út. Tóntilfinning söngvarans hjálpar honum svo að hoppa á réttar nótur, svona þegar hann veit nokkurn veginn hvernig hann á að bera sig að. Auk þess fær hann viðbrögð strax þar sem frammistaða hans er sýnd á skjánum um leið og hann syngur. Hann sér því samstundis hvort hann er að syngja lágt eða of hátt.

Rétt mátulegt

Tónfræði er rótgróin fræðigrein sem tónlistarmenn notfæra sér í sínu starfi. Nótur sýna nákvæmlega alla tóna og blæbrigði laganna sem þeir eru að vinna við. Slík nákvæmni er óþarfi fyrir afþreyingarleik og þess vegna nóg að tákna bara það

sem söngvarinn nauðsynlega þarf til að koma sér yfir að næsta viðlagi, lengd tónanna og hvernig laglínan lítur út. Að skilja hvað nauðsynlegt er að notandann viti til að geta notað eitthvað er kúnst, það er líka kúnst að átta sig á hvenær hann þarf ekki að vita meira. Oft er verra að reyna að sýna of margt í einu, þó það sé nákvæmara. Ef notandinn þarf ekki upplýsingarnar til að skilja hvað hann á að gera, þá gera þær ekkert nema að rugla hann.