Voltaire og Chelsea skíturinn (BJ)

Ég held að ég sé að verða gamall. Mig langar til þess að verða áskrifandi að enska boltanum, ég er meira að segja kominn með ADSL-sjónvarp frá Landssímanum. En ég get bara ekki hugsað mér það meðan síminn er svo orðljótur í auglýsingum. Þeir eru með einhvern enskan vitleysing sem virðist eiga að höfða til sóðakjafta og æsingamanna = fótboltaáhugamanna? Mér finnst það einkennilegt að prúðmenni, menn sem eru þekktir fyrir kurteisi og fágaða framkomu eins og Brynjólfur Bjarnason, forstjóri Símans, og fulltrúar nýju eigendanna, Erlendur Hjaltason og þeir Bakkavararbræður, skuli vilja láta svona rudda auglýsa fyrir sig. Að minnsta kosti býð ég ekki í það ef þeir færu að auglýsa svona á íslensku. Á heflaðri íslensku talar þessi kynningarfulltrúi Símans um samfarir og sjálfsfróun (en notar reyndar ekki svona virðuleg orð um þessar athafnir) og ræðst svo á dreng sem hann kallar „Chelsea skítinn“. Þetta gekk kannski meðan Síminn var ennþá ríkisfyrirtæki, en fyrirtæki í einkaeign á ekki að misbjóða viðskiptavinum sínum. Eflaust hafa auglýsingarnar átt að vera fyndnar, en þegar menn þurfa á klósett-húmor að halda eru þeir yfirleitt búnir að tapa sér. Mér finnst það ótrúlegt að Rannveig Rist hafi heyrt þessar auglýsingar. Konur skilja oft betur en karlar hvað er fyndið og hvað er bara klúrt.

En eftir þessa Víkverjalegu útrás verð ég að segja að ég er nokkuð sáttur við vikuna. Það er hörkuslagur á öllum vígstöðvum í borgarstjórninni. Ég held að sjálfstæðismenn fari langt með að vinna borgina. Fólk er einfaldlega orðið þreytt á R-listanum og vandræðaganginum í honum. Það er örugglega rétt sem Össur segir að flokkarnir gátu ekki komið sér saman um neinn sem var líklegur til þess að vera framtíðarforingi. Eftir að Ingibjörg sveik loforð sitt um að halda sig frá Alþingi var ekki við því að búast að gagnkvæmt traust gæti skapast milli flokkanna. Eins og staðan er núna geta sjálfstæðismenn tapað kosningunum, vinstri flokkarnir munu ekki vinna þær að eigin verðleikum.

Eitt af því sem verðbréfadrengirnir brýna sífellt fyrir fjárfestum er „að setja ekki öll eggin í sömu körfu.“ Þetta er klisja sem þeir hafa lært og þýðir að menn eigi að dreifa áhættunni. Það er gaman að sjá að þeir hafa hlustað á sjálfa sig, því að það er einmitt þetta sem gerist með útrásinni. Áhættan dreifist á marga markaði og eftir því sem best verður séð er Kaupþing a.m.k. búið að kaupa marga banka sem eru hver um sig nokkuð traustur. Auðvitað getur komið alþjóðleg kreppa, en það er ekkert mjög líklegt að hún komi á næstunni. Þegar menn eru komnir með svona mörg og stór fyrirtæki undir regnhlífina er aðalvandinn að ekki náist nægilega góð yfirsýn og eftirlit á öllum vígstöðvum. Það kallar á marga hæfa stjórnendur og þar hafa menn ákveðið að treysta heimamönnum en setja ekki Íslendinga yfir öll nýju fyrirtækin. Þetta er örugglega góð ákvörðun. Heimamenn hafa þekkingu á sínum markaði, reglum sem fara þarf eftir og hafa þau sambönd sem þarf. Það tekur Íslendinga langan tíma að skapa slík sambönd. Ég minnist þess að fyrir nokkrum árum kom heim Íslendingur sem hafði starfað erlendis um langa hríð. Hann hafði yfirgripsmikla reynslu á erlendri grund og mikla fræðilega þekkingu. Gallinn var bara sá að hann hafði verið svo lengi í burtu að hann þekkti ekki Ísland lengur. Þess vegna átti hann erfitt í sínu heimalandi.

Útvarpið var að reka einhvern fréttamann sem enginn hefur heyrt getið fyrir að vera orðljótur á heimasíðu sinni. Ég skammaði einu sinni ritstjóra fyrir að nota blaðamann sem í fylleríi lét í ljós sterkar og neikvæðar skoðanir á þeim sem hann var að fjalla um í fréttaskýringu. Mér datt ekki í hug að biðja hann um að reka blaðamanninn, en mér fannst óviðeigandi að hann skrifaði um þetta mál sem hann hafði greinilega mikla fordóma um. Ritstjórinn svaraði: „Mér kemur ekkert við hvað blaðamenn gera í sínum frítíma.“ Ég held að þessi útvarpsmaður sé óhæfur til þess að fjalla á hlutlausan hátt um Baugsmálið, en var nokkurntíma líklegt að hann kæmi með Suðurlandsvinkil á því? Það er sagt að Voltaire hafi hugsað eitthvað á þessa leið: „Ég fyrirlít það sem þú skrifar en er tilbúinn að láta lífið til þess að þú hafir rétt til þess að skrifa það.“ Voltaire er ekki yfirmaður á útvarpinu þessa stundina en kannski á Símanum.

Benedikt Jóhannesson