Ellert leysir vandann (BJ)

Nýjasti frambjóðandi Samfylkingarinnar, Ellert B. Schram, boðar mikinn niðurskurð ríkisins. Það verður spennandi að sjá hvernig Samfylkingin tekur undir með þessum nýja félaga. Nýjasta könnunin bendir einmitt til þess að Samfylkingin muni geta hrint þessu baráttumáli í framkvæmd eftir kosningar.

Stjórnarkreppa?

Í könnun sem birtist hér á vefsvæðinu í dag, mánudag, staðfestist það sem aðrar kannanir hafa sýnt að undanförnu að Samfylkingin hefur stóraukið fylgi sitt og er nú ívið stærri en Sjálfstæðisflokkur. Hinir R-listaflokkarnir tveir hafa báðir tapað fylgi, hvort sem mælt er frá fyrri skoðanakönnunum eða kosningum, en Sjálfstæðisflokkurinn er líka með minna fylgi nú en fyrir tveimur mánuðum. Nærtækt er að telja að aðkoma Ingibjargar Sólrúnar að listanum valdi þessu, enda er það eini pólitíski viðburðurinn sem tengist Samfylkingunni undanfarinn mánuð.

Auðvitað hlýtur þessi niðurstaða að valda stjórnarflokkunum áhyggjum. Þó að þeir hangi á naumum meirihluta, þá gefur það augaleið að Framsóknarmenn fara ekki í ríkisstjórn með Sjálfstæðismönnum eftir að hafa tapað fjórum þingmönnum, þar með talið formanninum. Reyndar yrði það ekki auðvelt fyrir framsóknarmenn að fara í ríkisstjórn með Samfylkingunni heldur eftir að Ingibjörg er búin að rýja þá öllu fylgi í borginni eftir að flokkurinn hefur verið ósýnilegur í Reykjavík í átta ár. Vinstri grænir ná ekki meirihluta, hvorki með Sjálfstæðismönnum né Samfylkingu þannig að eftir stendur að eini starfhæfi og raunhæfi meirihlutinn væri Sjálfstæðismenn og Samfylking. Þá verður að efast um að þar á milli ríki það gagnkvæma traust sem nausynlegt er í samstarfi af þessu tagi. Enn situr það í mörgum Sjálfstæðismönnum hve Alþýðuflokksmenn reyndust óáreiðanlegir samstarfsmenn í stjórninni 1991-95. Þá var sérhverju trúnaðarmáli lekið í fjölmiðla og engu líkara en að Hannibal væri kominn í ríkisstjórn á ný. Lekinn hætti þegar Framsóknarmenn komu inn í ríkisstjórnina.

Skekkt verðmyndun

Sjúkrakostnaður hefur hækkað ár frá ári hér á landi. Það er auðvelt að sjá að með því að sífellt fjölgar í þeim árgöngum sem elstir eru mun þessi hækkun halda áfram. Auk þess verða sífellt framfarir í læknisfræði þegar fundin eru upp ný og betri lyf, sem jafnframt eru dýrari. Íslendingum er vel skiljanlegur sá kostnaður sem fer í að þróa lyf því að hér á landi er stórt fyrirtæki sem eingöngu sinnir grundvallarrannsóknum áður en komið er að hinni eiginlegu lyfjaþróun. Til þess að stemma stigu við hækkun kostnaðar er lögð áhersla á að læknar vísi á ódýrustu lyf, ef sannað þykir að þau gefi jafngóða raun og þau dýrari. Það skýtur því skökku við að heyra að þetta sé alls ekki alltaf raunin. Læknar vísi í einhverjum tilvikum helst á dýrasta lyfið. Ástæðan er ekki vantrú á ódýrara lyfið heldur umhyggja fyrir pyngju sjúklinga. Sum fyrirtæki gefa nefnilega afslátt á sjúklingahlut á dýrasta lyfinu en ekki á því ódýrara. Þannig græðir lyfsalinn meira á ríkinu, en sjúklingurinn sparar sér peninga. Þessi misnotkun verður ekki lagfærð fyrr en það verður ákveðið að allur afsláttur skuli renna hlutfallslega jafnmikið til skattgreiðenda og sjúklinganna.

Hugsuður snýr aftur

Ellert B. Schram gefur kost á sér til þingsetu enn á ný. Hann var fyrir 32 árum kosinn á þing fyrir Sjálfstæðisflokkinn og mun sitja í honum enn. Í Silfri Egils lýsti Ellert því yfir að hann hefði verið óvirkur Sjálfstæðismaður í 20 ár. Þetta er athyglisvert í ljósi þess að Ellert sat á þingi til 1987 fyrir Sjálfstæðisflokkinn. Jafnframt lýsti Ellert því baráttumáli sínu að skattleysismörk yrðu hækkuð í 120 þúsund krónur. Ekki er að efa að stuðningur við Samfylkinguna stóreykst við þetta nýja þjóðþrifamál og þá jafnframt þá skipulegu lækkun útgjalda til skólamála, sjúkrahúsa og félagsmála sem í kjölfarið fylgir. Loksins er kominn fram sannur frjálshyggjumaður.

Benedikt Jóhannesson