Hægláti Evrópumaðurinn (BJ)

Á náttborðinu mínu er bunki af bókum. Á gólfinu við hliðina á náttborðinu er líka slatti af bókum. Þar að auki nokkur tímarit. Svo er haugur ofan á bókaskápnum sem er rúman metra frá rúminu. Skápnum sem átti að verða til þess að aldrei yrði hrúga af bókum á náttborðinu. En hvaða bækur eru þetta og hvers vegna eru þær svona margar? Verða þær einhvern tíma lesnar?

Byrjum á náttborðinu.

Tvær bækur á náttborðinu eftir Auði Ólafsdóttur. Rigning í nóvember og Afleggjarinn. Vigdís gaf mér þær um daginn vegna þess að við áttum brúðkaupsafmæli. Auður flutti afburðaræðu í afmæli um daginn, meinfyndna en stökk þó aldrei bros. Opnaði aðra í morgun.

God's own Country eftir Ross Raisin. Keypti þessa í London um daginn eftir umsögn í bókabúðinni. Er búinn að lesa nokkra kafla. Sýnist þetta vera enn ein útgáfan á Bjargvættinum í grasinu. Það þarf alltaf einhver að skrifa hana á tíu ára fresti eða svo. Síðasta bók sem ég las af því tagi var eftir amerískan náunga sem kom hingað á bókmenntahátíð fyrir nokkrum árum, Vernon God Little eftir DBC Pierre.

Hvað er Íslandi fyrir bestu? eftir Björn Bjarnason. Er búinn að lesa meirihlutann af henni. Hafði reyndar lesið mest af því áður. Ég les pistla Björns á hverjum degi eða því sem næst. Björn er duglegur maður og afkastamikill penni. Þessi bók er safn af gömlum greinum sem hefðu haft gott af því að höfundur hefði ritstýrt þeim í tilefni af útgáfunni, þannig að þær hefðu myndað betri heild. Bókinni var dreift á Landsfundi Sjálfstæðismanna fundargestum að kostnaðarlausu. Það var skipulegri fróðleikur um Evrópusambandið í skýrslu nefndar um Evrópumál sem Björn stýrði vorið 2007. Þar eru góðar upplýsingar um Evrópusambandið og rakinn kostur og löstur án fordóma.

Ný framtíðarsýn eftir Þorkel Sigurlaugsson. Er líka búinn að lesa mest af henni. Ágæt bók þar sem höfundur blandar saman reynslu sinni úr atvinnulífinu og fræðum um stjórnun.Mér finnst þetta besta bók Þorkels. Þeir eru ekki á sama máli um Evrópusambandið Þorkell og Björn.

Skáktyrkinn eftir Robert Löhr. Þetta er bók um skákvél sem fundin var upp fyrir 200 árum og reyndist vera gabb. Í sjálfu sér ágæt hugmynd en úrvinnslan er langdregin og greinilegt að höfundurinn kann ekkert í skák. Það bera lýsingar hans með sér. Er búinn með þrjá fjórðu en er ekki viss um að ég klári hana. Er nokkuð fyrirsjáanleg.

Aha! Ekki er allt sem sýnist eftir Martin Gardner. Þýddi hana fyrir rúmlega 20 árum og var að velta fyrir mér að gefa hana út aftur.

Harvard Business Review desember 2008. Er ekki viss um að ég hafi lesið mikið í því.

Poesiebók Valdimars Erlendssonar. Bækur af þessu tagi voru algengar í gamla daga og vinir eigandans færðu í þær vísur. Þessi bók hefur endað heima hjá Benedikt afa mínum. Hans vísa er svona:

Gjalli gunnhani!

Gleypi troll Dani!

Skundi at feigð – flani

várr frelsisbani.

L.S.

Baldur bróðir afa skrifar:

Kaupi sér nokkur manns vinskap og vild

því verðu að Ísland hann svíki,

skal byggja ‘honum út inn í fjandmannafylgd

og föðurlandssvikarans ríki.

E.B.

Þeir skrifa þetta báðir 18. október árið 1903, ungir frelsisvinir og sjálfstæðismenn.

Atlas Shrugged eftir Ayn Rand. Hef ekkert í henni lesið. Þessi bók er í miklu uppáhaldi frjálshyggjumanna, en vegna þess að ég hef ekki lesið hana veit ég ekki hvers vegna.

Maríukver. Ýmiss konar fróðleikur um Maríu guðsmóður. Margt skemmtilegt í henni en svolítið einsleitt.

Hljómfræði I, frumtök eftir Guðmund Hafsteinsson og Snorra Sigfús Birgisson. Fletti nokkrum blaðsíðum. Efast um að ég lesi þessa bók nokkurn tíma að gagni.

Næst rúminu eru tvær bækur. Önnur er nýjasti Skírnir. Þar er fín grein eftir Guðrúnu Nordal þar sem hún rekur hliðstæður á Sturlungaöld og í samtímanum. Annað nennti ég ekki að lesa í honum í fyrstu lotu. Jú reyndar, ljóð eftir Jóhann Hjálmarsson, stutt ljóð sem ég hafði gaman af. Og ritdóm um bókina um Grím Jónsson. Ég hélt að í ritdómnum væri málvilla en það var lesblinda hjá mér.

Hin er um glæfragaurinn Felix Krull. Þetta er skemmtileg bók eftir Thomas Mann. Ég er hálfnaður með þessa bók og hana klára ég. Felix er einmitt svona gaur sem ég hef gaman af, svo fremi að hann sé skáldsagnapersóna. Þeir eru margir honum líkir á Íslandi þessa dagana, sýnist manni. Felix er Þjóðverji, staddur í París í bili, fagur og bjartur svindlari og þjófur. Hann er líka Evrópumaður.

Enn er ég ekki hálfnaður með að telja upp bækurnar. Ég á eftir að nefna bækur eftir Kristin Andréson, kínverskar sögur sem Hjörleifur Sveinbjörnsson þýddi og margar fleiri.

Hvað segir þetta um mig og minn hugarheim? Líklega að þegar kemur að bóklestri geng ég ekki mjög hreint til verks. Ég á líka erfitt með að klára bækur sem eru meira en 200 blaðsíður. Um daginn las ég bók eftir Tove Ditlevsen, danska skáldkonu. Bókin, sem var umtöluð þegar ég var í menntaskóla, heitir Gift. Á dönsku hefur það tvöfalda merkingu, þýðir líka eitur. Tove var dópisti og greinilega ekki staðföst kona í ástamálum. Ég man eftir því að sagt var að hún hefði verið með Piet Hein, grukk-skáldinu fræga og stærðfræðingi í þokkabót. Hún segir frá ástarævintýrinu í bókinni. Það var áður en hún varð pilluæta. Tove fæddist 1917 og fyrirfór sér árið 1976. Gift er sorgleg og áhrifamikil bók. Hún er líka innan við 200 síður.

Benedikt Jóhannesson

www.heimur.is/benedikt