arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Nýtt og glæsilegt tölublað Skýja komið út

Nýtt tölublað af Skýjum er komið út; þykkt og efnismikið að venju. Raunar sérlega glæsilegt blað.

Stefán Jakobsson, söngvari hljómsveitarinnar Dimmu en hann er af mörgum talinn einn allrabesti rokksöngvari landsins, er í skemmtilegu og mjög fróðlegu forsíðuviðtali.

Stefán býr við Mývatn ásamt eiginkonu sinni og fjórum börnum. Hann er rokkari af guðs náð og hefur unnið með öllum helstu tónlistarmönnum landsins og vakið mikla athygli fyrir eðalsöng og líflega framkomu. Hann er þekktur gestasöngvari á tónleikum og vakti hrifningu allra á Trúbrotstónleikum í Hörpu nýlega þar sem verkið Lifun var flutt í heild sinni. Stefán er maraþonhlaupari og þekktur leiðsögumaður í Mývatnssveit.

Af öðru efni má nefna viðtal við Guðrúnu Ingimarsdóttur sópransöngkonu; mjög yfirgripsmikla úttekt á líklegum sigurliðum í Evrópukeppni landsliða í knattspyru í Frakklandi í sumar; og sérlega athyglisverða grein eftir Guðmund Magnússon um fræga málverkasýningu Jónasar frá Hriflu um úrkynjaða list og hvaða áhrif hún hafði.

Hjólreiðar, garðyrkja, Justin Bieber, framandi heimur Austurlands, matur og menning, uppskriftin, barnaefnið, kvikmyndastjarnan, Aberdeen, bækur og tónlist - og lífsstílsgreinin er um skotheld tískuráð.
Til góðs vinar liggja gagnvegir (BJ)

Vinátta er vandskilgreint hugtak. Sumir telja alla sem þeir þekkja góðvini sína, en aðrir leggja áherslu á að skilja skýrt á milli vina og kunningja. Vináttan getur haldist án þess að vinirnir hittist lengi, en taka svo upp þráðinn eins og ekkert hafi í skorist þegar leiðir liggja saman aftur. Oftast verður vináttan betri ef hún er ræktuð, við höfum samband við vinina öðru hvoru. Nú orðið er sjaldgæfara en áður að fólk fari fyrirvaralaust í heimsóknir, þó að flestir hafi gaman af óvæntri uppákomu.

Samfélagsmiðlar verða til þess að endurvekja vinskap og þar finnast fjarskyldir frændur og frænkur og gamlir skóla- og vinnufélagar. Að vísu gerist þar það sama og í heimsóknunum áður fyrr; lítil ánægja er af fulla félaganum sem gjammar út í eitt, er með svigurmæli eða dónaskap. En almennt er gaman að fylgjast með ferðalögum, börnum og öðrum litlum áföngum gamalla vina og kunningja.

Spegilmynd vináttunnar er fengin með því að setja ó fyrir framan. Sumir virðast telja að óvinir eigi að skipa stóran sess í lífi sínu. Eitt þekktasta dæmið er Richard Nixon Bandaríkjaforseti sem hélt lista yfir óvini sína og gerði sér far um að klekkja á þeim með ýmsum hætti. Einhvern tíma hafði rektor Harvard-háskóla verið boðið í Hvíta húsið, þó að hann væri á listanum og Nixon spurði: „Til hvers haldið þið eiginlega að þessi listi sé, ef ekki er farið eftir honum?“ En glöggur stjórnmálaskýrandi hitti naglann á höfuðið þegar hann sagði: „Ef þú þarft að gera lista yfir óvini þína, þá áttu of marga óvini.“

Fyrir hrun áttu ýmsir viðskiptajörfar sér óvini. Undirritaður heyrði einu sinni talað um óvildarmenn sína. Mér brá við, því að mér datt ekki í hug að ég ætti sérstaka óvildarmenn, þó að auðvitað væru til menn sem ég var ekki sammála um margt. Skoðanir og vinátta þurfa ekki að fara saman, þó að stundum gleymist það í hita leiksins. Í stjórnmálabaráttunni er það algengt að ráðast á einstaklingana sem eru í forystu í stað þess að gagnrýna skoðanir þeirra með rökum. Slík orðræða dregur úr virðingu allra fyrir stjórnmálum almennt og þeim stofnunum sem stjórnmálamenn stýra.

Kannski er sitthvað til í því að virðingin fyrir Alþingi verði aldrei meiri en virðingin fyrir þeim alþingismönnum sem minnstrar virðingar njóta. Þar bera félagar þeirra líka ábyrgð. Ef menn verja sín skoðanasystkini, sama hvað þeim verður á, í orði eða æði, eru þeir gagnslausir vinir, því að vinur er sá sem til vamms segir. Og alvöru vinir reiðast ekki þó að þeim sé leiðbeint.

Benedikt Jóhannesson

Birt í 2. tbl. Skýja
Hinn hljóðláti stjórnandi

Við birtum hér upphafið á grein Guðríðar Sigurðardóttur, ráðgjafa hjá Attentus, í Frjálsri verslun um hinn HLJÓÐLÁTA STJÓRNANDA.

Hinn margrómaði hrífandi, úthverfi stjórnandi, sem lætur til sín taka með áberandi og ákveðnum hætti, hefur oft verið álitinn betri stjórnandi en sá hæglátari og innhverfari. En er kominn tími til að endurskoða þetta viðhorf? Það hefur í gegnum tíðina þótt „stjórnendaleg“ hegðun að sýna sjálfsöryggi, vera ákveðinn í tali, gefa skipanir, gera viðamiklar áætlanir og kunna að vera miðpunktur athyglinnar. Þannig stjórnendum hefur verið stillt upp sem táknmynd stjórnanda og sú mynd gjarnan höfð til hliðsjónar við val á stjórnendum innan fyrirtækja.

Nýleg rannsókn sem Francesca Gino í Harvard-háskóla og David Hoffman í Norður-Karólínuháskóla gerðu snýst um leiðtogahæfni sem þörf er á hverju sinni og hentar best persónuleika og þekkingu starfsmannahópsins.

Að sögn Gino og Hoffmans þarf úthverfur stjórnandi að vera miðdepill athyglinnar. Hann er frakkur, á auðvelt með að tjá sig, leggur skýrar línur og sýnir skýrt hver það er sem ræður. Þegar slíkur stjórnandi á að stjórna hópi sem þarf að sýna frumkvæði og sjálfstæði getur það leitt til átaka. Ef hins vegar hæglátari stjórnandi er settur í það hlutverk að leiða hóp slíkan hóp er hægt að sýna fram á mun árangursríkara samstarf.

Rannsóknin sýndi að þegar um er að ræða hóp starfsmanna sem á að vera framsækinn og sjálfstæður getur hæglátur stjórnandi náð meiri árangri og framlegð út úr verkefnum. Þar sem starfsmaður á ekki að sýna mikið frumkvæði eða sjálfstæði í starfi gæti hins vegar úthverfur stjórnandi náð meiri árangri.

Engu að síður er það ennþá almennt þannig að úthverfi stjórnandinn með miklu persónutöfrana er sá sem fyrst kemur upp í huga fólks þegar talað er um stjórnanda. Talið er að 50% mannkyns séu úthverf en 96% stjórnenda sýna úthverfa hegðun og því hærra sem farið er upp í skipuriti fyrirtækis þeim mun líklegra er að finna einstaklinga sem eru opnir og með mikla útgeislun.

Vinnustaðir eru í auknum mæli mannaðir starfsfólki með mikla þekkingu sem gert er ráð fyrir að sé sjálfstætt, sýni frumkvæði og vinni í teymum sem stjórna sér að miklu leyti sjálf. Stjórnandi sem er líklegur til að ná árangri í þekkingarumhverfi skapar sýn og tilgang, hefur getu til að hlusta og veita endurgjöf, sýnir yfirvegun, fer fram með góðu fordæmi, hefur hæfni til að leysa vandamál og vinna með öðrum – og leiða breytingar.

Rannsóknir dr. Davids Rocks hjá Neuro Leadership Institute hafa sýnt fram á að með því að nálgast starfsmannahópinn á þennan hátt vekur stjórnandinn síður varnarviðbrögð hjá starfsmönnum sínum og nær að halda uppi andrúmi lausna þar sem lítið er um svonefnd „hafna eða hörfa“-viðbrögð. Hann fær þá til að vilja fylgja sér og meira en það; hann fær þá til að sýna frumkvæði og fara enn lengra því starfsfólkið er að vinna af innri hvötum en ekki af því að það er búið að segja því hvað það á að gera og hvernig.

Rannsóknir Rocks sýna fram á að fólk sem upplifir jákvæðar tilfinningar í vinnu kemur auga á fleiri lausnir, m.a. vegna meira dópamínmagns í heila. Það á auðveldara með að leysa vandamál sem krefjast innsæis.
Fyrstu kaup auðveldust á Íslandi

Athyglisverð úttekt á norræna fasteignamarkaðnum í nýjasta tölublaði Frjálsrar verslunar

Fyrstu kaup á íbúð eru auðveldari í Reykjavík en í stórborgum nágrannaþjóða okkar annars staðar á Norðurlöndum. Þetta er niðurstaða athugunar Frjálsrar verslunar á norræna fasteignamarkaðnum sem Gísli Kristjánsson, fréttamaður í Osló, gerði. Það er lægra verð íbúða hérlendis sem ræður úrslitum – því vextir eru hærri hérlendis og raunlaun lægri.

Fréttaskýring: Gísli Kristjánsson

Þrátt fyrir miklar umræður um hve erfitt er fyrir ungt fólk á Íslandi að fara út á fasteignamarkaðinn og eignast sína fyrstu íbúð sýnir lausleg úttekt Frjálsrar verslunar að fyrstu kaup á íbúð eru auðveldari í Reykjavík en í stórborgum hinna Norðurlandaþjóðanna. Auðvitað er mikill munur á hverfum innan borganna en ætla má að ungt fólk leiti frekar í ódýrari hverfin við fyrstu kaup sín fremur en þau allra dýrstu til að geta yfirstigið þröskuldinn. Ungt fólk á Íslandi flytur því ekki út til höfuðborga Norðurlandanna og eignast þar góðar íbúðir á auðveldari hátt en hér heima.

Þessi lauslega úttekt Frjálsrar verslunar er hugsuð sem almenn vísbending og innlegg í umræðuna um fyrstu kaup ungs fólks á fasteignum.

Visslega er íbúðarverð lægra úti á landsbyggðinni, bæði hérlendis og annars staðar á Norðurlöndunum, en samanburður Frjálsrar verslunar gengur út á höfuðborgirnar og stærstu borgir Norðurlandanna.

Í úttekt Frjálsrar verslunar eru þrjár breytur skoðaðar:

1. Verð íbúða í fjölbýlishúsum.

2. Vextir og greiðslubyrði.

3. Laun og rauntekjur.

Verð íbúðanna vegur þyngst í þessum samanburði og ræður niðurstöðunni. Verðið í Reykjavík er næstum helmingi lægra en í Osló, Kaupmannahöfn, Stokkhólmi, Gautaborg og Árósum. Verðmunurinn vegur þyngra en ókostirnir við hinar tvær breyturnar; þ.e. að vextir íbúðalánanna eru hærri hérlendis – og raunlaunin um 20% lægri hér á landi, þ.e. laun að teknu tilliti til verðlags í löndunum og skattgreiðslna.

Möguleikinn á að koma þaki yfir höfuðið ræðst af húsnæðisverði, vöxtum, eiginfé kaupenda og tekjum. Flesta þessa þætti er hægt að bera saman milli landa: Fasteignaverð og vextir á lánum eru þekktar stærðir.

Húsnæðisverðið er stærsti einstaki þátturinn. Verð fasteigna ræður mestu um hvort fólk kemst yfir eign. Vinsælt er að segja að verðið ráðist af þremur þáttum: Staðsetningu, staðsetningu og staðsetningu.

Í öllum löndum er mikill munur á verði húsnæðis í stórborgum og úti á landsbyggðinni. Í Svíþjóð er fermetraverð þrefalt hærra í miðborg Stokkhólms en meðalverð á fermetra í landinu öllu. Mikill munur er líka eftir hverfum í hverri stórborg. Íbúð í Stokkhólmi er ekki sama og íbúð í Stokkhólmi.

Tryggið ykkur eintak og lesið fréttaskýringuna í heild sinni. Frjáls verslun fæst á næsta blaðsölustað.
Bílaþáttur Frjálsrar verslunar

Bílaþáttur Frjálsrar verslunar í umsjón Geirs Ólafssonar ljósmyndara hefur vakið talsverða athygli að undanförnu. Í nýjasta tölublaði Frjálsrar versluna reynsluekur hann Benz E220d. Hann segir að bíllinn hafi komið sér nokkuð á óvart, bæði að utan sem innan, og hann sé vandaður miðað við verð. Grunnverð bílsins er tæplega 7,5 milljónir króna.

--------

„Það var með talsverðri tilhlökkun sem ég reynsluók Benz E220d og hann stóð undir væntingum. Benz er greinilega alltaf Benz. Bíllinn er ágætlega kraftmikill og sparneytinn. Ég lýsi honum sem klassískum ljúflingi,“ segir Geir Ólafsson ljósmyndari um Benz E220d sem hann reynsluók á dögunum.

„Benz E220d er með tæplega tveggja lítra vél, 194 hestöfl og 400 nm tog og níu gíra sjálfskiptingu. Þokkalega snöggur upp í hundraðið eða 7,3 sekúndur. Eftir sólarhring í innanbæjarsnatti sýndi eyðslumælirinn 6,3 lítra á hundraðið. Það finnst mér vel sloppið í svona reynsluakstri. Þessi bíll vann sinn flokk í sparaksturskeppni Atlantsolíu í sumar. Þar eyddi hann 3,9 lítrum á hundraðið frá Reykjavík til Akureyrar.

Þegar sest er inn í hann vekur athygli að mælaborðið er einungis tveir stórir skjáir. Þeir eru stórir og auðvelt að fylgjast með öllum aðgerðum í stýri og stýripinna, en hann er á milli sætanna.“

Geir segir að á skjánum sé hægt að stjórna allri uppsetningu á bílnum, eins og til dæmis fjöðrun og svörun á stýri – sem og auðvitað stillingu hljómflutningsgræja og leiðsögukerfis.

„Þrátt fyrir nútímaskjái er gaman að sjá fágaða gamaldags klukku í mælaborðinu. Inni í bílnum er led-lýsing sem inniheldur 64 mismunandi liti eftir vali ökumanns. Leðurklædd sætin eru rafstillanleg og með góðum hliðarstuðningi.“

Að sögn Geirs eru miklar upplýsingar á skjánum og „sannast sagna þurfti ég að einbeita mér að akstrinum til að byrja með því auðvelt var að missa sig við að fylgjast með fjölbreyttum upplýsingunum á skjánum“.

Bíllinn er ágætlega krafmikill, að sögn Geirs, en samt engin spyrnukerra; 7,3 sekúndur í hundraðið. „Kominn á ferð er hann snöggur og lipur; eiginleikar sem eru nauðsynlegir og koma sér vel, t.d. við framúrakstur.“

Fjöðrunin er skemmtilegri í sportplús-stillingu við innanbæjarakstur, að mati Geirs, en utan borgarmarkanna var bíllinn ljúfur í þæginda-stillingu („comfort-stillingu“) og leið áfram þannig að hraðastýringin („cruise-controlið“) kom sér vel.

„Þetta er stór „lítill“ bíll. Það er rúmt um farþega og farangursrýmið er býsna stórt, eða 540 lítrar, og aðgengið gott. Hann hefur augljóslega fengið mikið af tækni og útliti frá stóra bróður, S-Class.“

Geir segir að bíllinn hafi unnið verulega á eftir því sem leið á reynsluaksturinn. „Það var með nokkurri eftirsjá sem ég skilaði lyklunum.“
Vakning meðal stjórnenda

Ráðgjafamarkaðurinn árið 2016:

Uppsöfnuð þörf fyrir breytingar

Ráðgjafamarkaðurinn er í sókn. Fleiri og fleiri stjórnendur fyrirtækja leita eftir ráðgjöf um reksturinn frá ýmsum sjónarhornum. Þetta er til merkis um meiri fagmennsku í atvinnulífinu. Liðnir eru þeir tímar þegar menn létu vaða á súðum í von um að fljóta til lands einhvers staðar, einhvern tíma.

Núna er talað um uppsafnaða þörf fyrir breytingar. Aukinn stöðugleiki í hagkerfinu leiðir til þess að æ fleiri stjórnendur sjá færi á að bæta reksturinn, bæta stjórnunina og hugsa til lengri tíma. Rætt er um vakningu á meðal stjórnenda við að leita sér ráða og utanaðkomandi aðstoðar við að innleiða kerfi og bæta reksturinn.

Frjáls verslun leitaði til átta fyrirtækja sem sérhæfa sig í ráðgjöf til fyrirtækja. Þetta eru ráðgjafar sem þekkja markaðinn. Allir fengu sömu þrjár gundvallarspurningarnar og svöruðu greiðlega.
Stærsta einokunarfyrirtækið

EFNAHAGSMÁL - SKOÐUN

RAGNAR ÁRNASON prófessor í hagfræði við Háskóla Íslands er fastur álitsgjafi í Frjálsri verslun. Að þessu sinni fjallar hann um ríkið og segir það stærsta einokunarfyrirtækið.

„Margir stjórnmálamenn hafa áhyggjur af þeim samfélagslega kostnaði sem einokun og fákeppni geta valdið. Lagabálkar hafa verið settir til að koma í veg fyrir að fyrirtæki nýti sér fákeppnisstöðu á markaði til að hækka verð eða minnka þjónustu. Sérstakri stofnun, Samkeppnisstofnun, hefur verið falið að líta eftir því að þeim lögum sé fylgt og tryggja að fyrirtækin hegði sér í samræmi við lögmál fullkominnar samkeppni. Meint einokun og misnotkun fyrirtækja á markaðsstöðu er iðulega til umræðu og fordæmd hástöfum í fjölmiðlum.“

Ragnar Árnason segir að það virðist hafa gleymst að langstærsta fyrirtækið í framleiðslu vöru og þjónustu á Íslandi sé hið opinbera.

„Hið opinbera ráðstafar sem kunnugt er liðlega 40% af allri landsframleiðslunni. Það sér landsmönnum fyrir næstum allri heilbrigðisþjónustunni, þorra menntunarinnar, næstum öllu samgöngukerfinu, miklum hluta of orkuframleiðslunni, rekur dóms- og löggæslukerfið og stóran hluta fjármálakerfisins og er meira að segja umsvifamikið í fjölmiðla- og menningarstarfsemi. Á öllum þessum sviðum er hið opinbera með meiri eða minni einokunarstöðu. Iðulega er hún jafnvel lögbundin.

Því miður er því ekki að heilsa að hið opinbera fari varlega með þessa einokunarstöðu. Öðru nær. Það notar hana kerfisbundið til að ákvarða magn, gæði og verð án nokkurs sjáanlegs tillits til þess sem samkeppnismarkaðir myndu gera. Stundum er varan afhent nær ókeypis – menntun – eða seld á lágu verði – heilbrigðisþjónusta – en kostnaðurinn greiddur með því að skattleggja fólk. Stundum er varan seld á verði langt yfir samkeppnisverði – t.d. eldsneyti, tóbak, áfengi og ef þurfa þykir raforka og flugvallaþjónusta – og hagnaðurinn notaður í hugðarefni hins opinbera. Ofan á allt þetta möndlar ríkið með verð á mörgum öðrum vörum sem einkaaðilar fá að selja með tollum, sérgjöldum og ýmsum sérráðstöfunum. Í stuttu máli: Í sínum miklu umsvifum notar hið opinbera einokunarstöðu sína ósleitilega.“

Ragnar segir að sé ástæða til að óttast að einkafyrirtæki valdi samfélaginu efnahagslegu tjóni með einokunartilburðum blasi við að það sé margföld ástæða til að óttast það tjón sem einokun hins opinbera veldur.

„Flest af því sem hið opinbera gerir í sinni víðtæku framleiðslustarfsemi og beinum verðafskiptum brýtur í bága við lögmál frjáls markaðar og veldur því efnahagslegu tjóni. Miðað við umfang hins opinbera og hin miklu frávik þess frá því sem frjáls samkeppnismarkaður myndi gera er engum blöðum um það að fletta að þetta tjón er mjög mikið.“
30 heitustu græjur ársins

Frjáls verslun birtir í nýútkomnu tölublaði lista yfir 30 bestu græjur ársins. Sem fyrr er það Kristinn Jón Arnarson sem heldur utan um þetta efni. Hér kemur álit hans:

Heilt yfir er ekki hægt að segja að sérstakar byltingar hafi átt sér stað á árinu – sennilegast verður 2016 minnst sem eins þeirra ára sem framþróun tækninnar fór fram í nokkuð jöfnum og tiltölulega smáum skrefum. Slík ár koma alltaf öðru hverju, en þá segir sig sjálft að það styttist í næsta stóra skref, hvað sem það nú verður.

Kannski mætti segja að stærsta skref ársins hafi verið stigið af tölvuleikjafyrirtækinu Niantic sem gaf út snjallsímaleikinn Pokémon Go. Hann fékk milljónir manna um allan heim til að arka um stræti og torg í leit að stafrænum smádýrum og vakti gríðarlega athygli fyrir vikið, enda er það ekki á hverjum degi sem tölvuleikir fá fólk til að hreyfa sig meira en ekki minna.

Í þessari yfirferð fyrir ári nefndum við sérstaklega sýndarveruleikagleraugu sem nýja tækni sem myndi koma fram á árinu og gæti valdið straumhvörfum. Tækin komu vissulega á markað og þykja nokkuð vel heppnuð, en þau hafa þó ekki náð almennri útbreiðslu að neinu ráði enn sem komið er.

Þeir sem til þekkja örvænta þó ekki og benda á að þar sem þetta séu í raun tiltölulega dýr jaðartæki sé ekki hægt að búast við að þau seljist á við snjallsíma eða spjaldtölvur. Sennilega verðum við að láta 2017 líða áður en við getum sagt með einhverri vissu hversu vel sýndarveruleikagleraugum tekst að komast inn á hinn almenna markað.

Eins og öll önnur ár komu út nýjar útgáfur tækja frá helstu framleiðendum tæknivara sem keppast við að gera alltaf aðeins betur en síðast. Þótt enginn þeirra hafi náð að koma fram með byltingarkenndar nýjungar, hvort sem það var í snjallsímum, spjaldtölvum, fartölvum eða öðrum græjum, er framþróunin þó greinileg. Skjáirnir verða skarpari, rafhlöðurnar endast lengur, aflið eykst örlítið og svo mætti lengi telja.

En nóg um það – hverjar voru áhugaverðustu græjur ársins 2016? Hér koma þær.
Tilhugalífið eftir kosningar

Í nýju tölublaði Frjálsrar verslunar er skemmtileg myndasyrpa Geirs Ólafssonar ljósmyndara af stjórnarmyndunarviðræðum foringjanna eftir kosningarnar. Enn sér ekki til lands í þeim viðræðum.

Tími tilhugalífs tekur ævinlega við eftir kosningar. Sú varð líka raunin eftir alþingiskosningarnar laugardaginn 29. október. Hver ætlar að vinna með hverjum og hver ætlar að tala við hvern? Hver fær blessað umboðið frá forsetanum og hver fær það ekki? Yfirleitt liggur það í augum uppi – en ekki víst alltaf, ef vísað er í orð núverandi forseta. Forsetinn þarf fyrst að meta og kanna og kalla á alla; heim til Bessastaða. Það er hans að hefja leikinn þótt þingið ráði för.

Foringjar á hlaupum, foringjar að tala, formlega og óformlega. Er það stjórn frá vinstri til miðju eða frá hægri til miðju? Eða frá vinstri til hægri, eins og þegar venjulegur texti er lesinn? Hvað er miðja og hvað er frjálslynd miðja? Svo er það vinstri, hægri, tja-tja-tja. Eða eru hægri og vinstri kannski ekki lengur til í pólitík?

Þetta er mikil leikjafræði. Allir tala við alla og enginn útilokar neinn; samt er svo margt útilokað.

Bjarni Benediktsson, formaður Sjálfstæðisflokksins, fékk fyrstur umboðið og hóf formlegar viðræður við formenn Viðreisnar og Bjartrar framtíðar, Benedikt Jóhannesson og Óttar Proppé. Þeim viðræðum var slitið. Katrín Jakobsdóttir, formaður Vinstri-grænna, var næst kölluð til bóndans á Bessastöðum og hélt til baka með umboðið margumrædda. Hún sagðist ætla að tala við alla en fyrsti kostur væri fjölflokkastjórn; fimmflokkastjórn. Eftir það hófust viðræður Vinstri-grænna, Pírata, Viðreisnar, Bjartrar framtíðar og Samfylkingar undir hennar stjórn. Ekki gekk sá dans upp.

Áfram heldur dansinn; þetta er tilhugalíf og fiðringur á gólfinu. Lokadansinn er vangadans.
Tískuverslanaveldi Svövu

Nýtt, fjölbreytt og hörkugott tölublað Frjálsrar verslunar kom út fyrir helgi.

Forsíðuna prýðir Svava Johansen kaupmaður en tískuverslanaveldi hennar, NTC, spannar sautján verslanir og fagnar fjörutíu ára afmæli á þessu ári. Svava byrjaði aðeins sautján ára að vinna í tískuversluninni Sautján við Laugaveginn og hefur verið atkvæðamikil í sölu tískuvara um árabil.

Birtur er listi 30 bestu græjur ársins 2016 og er það Kristinn Jón Arnarson sem að venju sér um valið.

Í leiðaranum fjallar Jón G. Hauksson um launahækkun þingmanna og spyr hvort þingmenn eigi að hafa há laun.

Stórskemmtilegt viðtal er við Ragnar Jónasson, metsöluhöfund og yfirlögfræðing Gamma. Bækur hans eru seldar til fjórtán landa og á sama tíma er vinnur hann hörðum höndum við að færa út kvíar Gamma Capital til Bretlands og Bandaríkjanna.

Gísli Kristjánsson, fréttamaður í Osló, gerir úttekt á norræna fasteignamarkaðnum og ber saman fyrstu kaup á íbúðum í Reykjavík, Osló, Stokkhólmi og Kaupmannahöfn. Hann kemst að því að þrátt fyrir alla umræðuna eru fyrstu kaup auðveldust á Íslandi; í Reykjavík.

Þá er vakin athygli á umfangsmikilli umfjöllun um íslenska ráðgjafamarkaðinn sem blómstrar um þessar mundir.

Efnisyfirlitið er annars svona:

Leiðari: Eiga þingmenn að hafa há laun?

Metsöluhöfundur: Ragnar Jónasson, yfirlögfræðingur Gamma.

Fréttaskýring: Fyrstu fasteignakaup auðveldust á Íslandi – þrátt fyrir allt.

Sigur Trumps: Uppreisn hinna ófaglærðu gegn elítunni.

Stjórnun: Er hinn hljóðláti stjórnandi betri?

Kynning: Norðlenska.

Stjórnmál: Tilhugalífið eftir kosningar.

Álitsgjafar

Ragnar Árnason: Stærsta einokunarfyrirtækið á Íslandi.

Árni Þ. Árnason: 5% móta stefnuna, 95% fylgja hugsunarlaust eftir.

Stefanía Óskarsdóttir: Popúlískir stjórnmálamenn.

Herdís Pála: Værir þú besti stjórnandi sem þú hefðir haft?

Græjur ársins: 30 áhugaverðustu græjur ársins.

Tækni: Bestu öpp ársins.

Græja: Gömul græja snýr aftur; gamli góði plötuspilarinn vinsæll.

Forsíðuviðtal: Svava Johansen í Sautján.

Ráðgjöf: Ráðgjafamarkaðurinn með byr í seglin.

Bílar: Geir reynsluekur Benz E220d.

Fólk: Unnur Pálmarsdóttir, mannauðsráðgjafi hjá Zenter.

Kvikmyndir: Múrinn.

Lokaorð: Sagan af stofnun Merrill Lynch.
Formenn falla

Gísli Kristjánsson blaðamaður er með fróðlega fréttaskýringu í bókinni 300 stærstu yfir formenn stjórnmálaflokka sem hafa fallið í formannskjöri.

Sagt er frá nýlegu formannskjöri í Framsóknarflokknum þar sem Sigurður Ingi felldi Sigumund Davíð Gunnlaugsson.

Þá er fjallað um hið sögulega formannskjör á milli Davíðs Oddssonar og Þorsteins Pálssonar vorið 1991.

Einnig sagt frá því þegar Jón Baldvin Hannibalsson felldi Kjartan Jóhannsson, formann Alþýðuflokksins, í nóvember 1984.

Sagt er frá erjunum á milli Gunnars og Geirs í Sjálfstæðisflokknum og brotthvarfi Alberts Guðmundssonar.

Þá er rifjað upp hvernig Eysteinn Jónsson og Hermann Jónasson tóku völdin af Jónasi Jónssyni frá Hriflu 1934. Jónas varð aldrei aftur ráðherra þótt hann gegndi formennsku í flokknum næstu tíu árin. Hann var formaður en í raun án valda.