Syndir feðranna (BJ)

Skipan Þorsteins Davíðssonar í embætti dómara hefur vakið mikla gagnrýni, einkum hjá þeim sem er í nöp við föður hans og þeir eru ófáir. Hæfnisnefnd taldi þó að hann væri hæfur en varð svo æf þegar hann var skipaður. Pétur Hafstein er hinn mætasti maður en ef hann taldi að ekki ætti að skipa Þorstein hefði hann ekki átt að telja hann hæfan. Það gerði hann hins vegar ekki og þeirri einföldu ástæðu að – það er erfitt að segja það, en gæti það verið vegna þess að Þorsteinn sé hæfur til starfans?

Sumir hafa gert mikið úr því að Ingibjörgu Sólrúnu hafi farnast ódrengilega þegar hún sagði að menn ættu að fara að áliti nefnda. En þó að hún hafi tekið svona til orða er ekki víst að hún hafi ætlað að ráðast á samstarfsflokkinn. Gæti verið að hér væri enn einu sinni Albaníuaðferðin í gangi? Össur Skarphéðinsson forveri hennar í formannsstól Samfylkingarinnar er nýbúinn að skipa tvo einstaklinga í embætti.

Báðar skipanir eru umdeildar, meðal annars vegna þess að báðir einstaklingarnir sem skipaðir voru eru taldir Samfylkingarmenn. Össur segist ekki hafa haft hugmynd um það hvaða flokk einstaklingarnir styðji. Skoðum það aðeins betur. Um fjórðungur þjóðarinnar studdi Samfylkinguna í síðustu kosningum. Líkurnar á að tveir einstaklingar valdir af handahófi séu báðir Samfylkingarmenn eru því um 1/16 eða milli 6 og 7%.

Skýring Össurar gæti verið rétt. Það hlýtur að vera enda hefur hann stjórnarskrána með sér. Ég mundi ekki nákvæmlega hvernig hún kom inn í þetta en sá svo 117. grein hennar: „Orkumálastjóri skal vera samfylkingarmaður.“ Þetta getur varla verið skýrara, þó að Össur hafi að sjálfsögðu ekkert vitað um skoðanir Guðna enda langt síðan þeir sátu saman á framboðslista. En Ingibjörg hafur varla verið að setja ofan í við Össur. Menn sparka ekki í félaga sína í Samfylkingunni. Ekki Ingibjörg.

En Pétur Hafstein og félagar dæmdu semsé Þorstein hæfan. Ég þekki Þorstein lítið en hef þó talað við hann nokkrum sinnum. Ég veit að hann er liðtækur skákmaður og í einu viðureign okkar á því sviði rúllaði hann mér upp. Í skák reynir á rökhugsun. Ég veit að hann var Inpector scolae in MR, þ.e. formaður Skólafélagsins. Það sannar svosem ekkert en menn hafa talið hann vel til forystu fallinn þá. Ég man heldur ekki betur en hann hafi líka verið formaður Heimdallar. Auðvitað sjá sumir rautt þegar Heimdallur er nefndur, en félagið hefur þó á mörgum sviðum verið helsti boðberi frelsis hér á landi í mannsaldur. Það er ekki slæmur bakgrunnur dómara að bera virðingu fyrir frelsi einstaklingsins.

Dauðasynd Þorsteins í augum andstæðinganna er þó að vera sonur Davíðs Oddssonar.

Einar Kárason rithöfundur fjallaði um málið í Mogganum um daginn:

Síðasta aldarfjórðung hefur Davíð Oddsson verið valdamesti maður landsins og ráðskast með flest svið þjóðlífsins. Það er eðlilegt að orð slíks manns og gerðir sæti gagnrýni og raunar inngróið í það lýðræðiskerfi sem við aðhyllumst að um menn í hans stöðu geisi stormar.

En það vekur æ meiri efasemdir að Þorsteinn Davíðsson megi hvergi sjást eða heyrast án þess að því sé hnýtt við, til þess að gera hann tortryggilegan, að hann sé sonur föður síns. Mér finnst það í rauninni jafn lítilmannlegt og hallærislegt og þegar Hannes Hólmsteinn var ítrekað að reyna að gera þýðingarstörf Hjörleifs Sveinbjörnssonar tortryggileg vegna þess að hann væri eiginmaður Ingibjargar Sólrúnar. Það er sjálfsagt að skamma ráðherra fyrir orð þeirra og gerðir og auðvitað á að gagnrýna embættisveitingar með málefnalegum hætti. En getum við ekki gert með okkur þjóðarsátt um að sýna dálitla tillitssemi fjölskyldum þeirra sem í eldlínunni standa?

Einar er örugglega ekki sérstakur vinur Davíðs. Samt getur hann unnt syni hans þess að vera metinn sem einstaklingur en ekki bara „sonur Davíðs“.

Davíð var einstaklega „minnugur“ maður að eigin sögn, en ekki langrækinn. Hann telur þó ekki ástæðu til þess að greiða götu þeirra sem hafa gert eitthvað á hans hlut. Flestir sem hafa fylgst með honum hefðu notað önnur orð um skapferli hans en hann sjálfur. Meðal pólitískra andstæðinga hans eru margir sem telja upplagt og sjálfsagt að nýta hvert tækifæri til þess að berja á honum. Það finnst þeim ekki ósanngjarnt.

Samt er það örugglega ekki fyrsta frétt hjá neinum með ólitað fréttamat að einhver hafi opnað heimasíðu til þess að mótmæla skipan Þorsteins. Óvinir Davíðs á 365 miðlum eru hins vegar orðnir svo blindaðir af hatri í hans garð að dómgreind þeirra brenglast.

Þorsteinn er ungur maður og það er gott að fá hæfa unga menn í dómarastétt. Ég er ekki viss um að aðrir umsækjendur hafi sömu hæfileika og hann þó að þeir séu eldri og reyndari. Jafnvel þó að Þorsteinn væri allur af vilja gerður gæti hann ekki einn og sér dregið úr trúverðugleika dómskerfisins eins og gagnrýnendur segja. Öllum hans dómum má áfrýja til Hæstaréttar. Það þykir mikil háðung fyrir héraðsdómara ef Hæstiréttur snýr öllum þeirra dómum við. Sjáum til hvernig Þorsteinn stenst það próf.

Benedikt Jóhannesson