arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Gunnar Valur Gíslason forstjóri hjá Eykt ehf.

Eykt ehf. var stofnað árið 1986 og er um þessar mundir meðal stærstu verktaka- og byggingafélaga landsins með á þriðja hundrað starfsmenn. Fyrirtækið fæst við mannvirkjagerð, húsbyggingar og viðhaldsverkefni. Það starfar á útboðsmarkaði en byggir jafnframt eigin hús til sölu, reksturs eða útleigu. Forstjóri Eyktar er Gunnar Valur Gíslason, sem segir starfsemi Eyktar mjög viðamikla á byggingarmarkaðinum og félagið hafi yfir að ráða öllum búnaði sem þarf til undirbúnings og framkvæmdar meiri háttar byggingaverkefna. Jafnframt hafi fyrirtækið gott samstarf við öfluga verktaka á öðrum sviðum byggingaframkvæmda.

„Ég er nýkominn til starfa hjá Eykt, byrjaði nú í september. Ég kom utan af Álftanesi þar sem ég var búinn að vera bæjarstjóri síðastliðin 13 ár. Starf mitt felst í að hafa yfirumsjón með daglegum rekstri, þar á meðal fjármálum, tækni- og þróunarvinnu, innkaupum, framkvæmdum og gæðastýringu fyrirtækisins. Meðal helstu verka okkar um þessar mundir er Höfðatorg, glæsileg íbúðarog atvinnubyggð á svonefndum Skúlatúnsreit í Reykjavík, bygging Reykjanesvirkjunar fyrir Hitaveitu Suðurnesja, stækkun Menntaskólans við Hamrahlíð, uppsteypa á stækkun höfuðstöðva KB-Banka við Borgartún, brúargerð á Hringbraut og Vesturlandsvegi, íbúðir og verslunarhús í Norðlingaholti og stækkun Laugardalshallarinnar. Einnig erum við að undirbúa byggingu tveggja fjölbýlishúsa á Norðurbakkanum í Hafnarfirði.“

Gunnar Valur tekur fram að hjá Eykt séu starfsfólk og viðskiptavinir fyrirtækisins í fyrirrúmi. „Við erum með starfsmannafélag sem heldur úti öflugri starfsemi þar sem leitast er við að hafa uppákomur af ýmsum toga svo allir starfsmenn geti fundið eitthvað við sitt hæfi, s.s. skákkvöld, gocart-keppni, keiluspil og golf. Við héldum okkar árlegu árshátíð í Búdapest í lok október og einn viðburður er framundan, sem vert er að minnast á, það er jólahlaðborð fyrirtækisins sem mörgum finnst ómissandi og hjálpar við að lýsa upp dimmasta skammdegið.“

Gunnar Valur er stúdent af eðlisfræðibraut frá MR 1978, byggingaverkfræðingur frá Háskóla Íslands 1982, Diplom-gráða í byggingarverkfræði frá Þýskalandi 1986. Eiginkona hans er Hervör Poulsen, bókari hjá SÁÁ og eiga þau fjögur börn og tvö barnabörn.

Gunnar Valur segir áhugamál sín fjölbreytt og tengjast fjölskyldunni: „Við erum að byggja okkur sumarbústað í Ölveri undir Hafnarfjalli og fór mikill tími í það í sumar. Ætlunin er að ljúka því verki næsta vor og má þá eiga von á því að fjölskyldan dvelji þar þegar tími vinnst til. Hvað varðar önnur áhugamál þá er hestamennska ofarlega á blaði, við hjónin erum með fjóra hesta úti á Álftanesi þar sem við búum, einnig bækur, tónlist, gönguferðir og útivera almennt.“

Nafn: Gunnar Valur Gíslason.

Fæðingarstaður: Akranes, 6.3. 1958

Foreldrar: Gísli Sigurjón Sigurðsson og Erla Guðmundsdóttir, Akranesi.

Maki: Hervör Poulsen.

Börn: María Fjóla Björnsdóttir, 24 ára, háskólanemi, Andri Valur Gunnarsson, 23 ára rafvirki, Dagbjört Ósk Gunnarsdóttir, 20. ára, nemi og starfsmaður í leikskóla og Maren Rún Gunnarsdóttir, 17 ára, nemi.

Menntun: Byggingaverkfræðingur með Diplom-gráðu frá Þýskalandi.
Hver stjórnar olíunni?

George Clooney stendur ekki eingöngu í ströngu við að kynna kvikmynd sína Good Night, and Good Luck.

Hann þarf einnig að svara fyrir Syriana, pólitíska spennumynd þar em hann leikur aðalhlutverkið og er framleiðandi. Hefur myndin farið fyrir brjóstið á stjórnvöldum í Bandaríkjunum, en í myndinni er fjallað um olíuiðnaðinn í Austurlöndum og koma Bandaríkin ekki vel út í myndinni. Clooney hefur samt þverneitað ásökunum um að hann sé að ráðast á Bush og stjórnendur hans: „Ég skil ekki hvernig Bush getur tekið boðskap myndarinnar sem persónulega árás. Í myndinni erum við að leita svara við viðkvæmum spurningum í sambandi við olíuviðskipti og hverjir hafa stjórnað þeim síðastliðin 30 til 40 ár og það vita allir að spilling hefur ríkt í þeim viðskiptum.“ Handritið að Syriana skrifaði Stephen Gaghan, en hann fékk Óskarsverðlaun fyrir handritið að Traffic og leikstýrir hann einnig myndinni. Meðal annarra leikara eru Matt Damon, William Hurt, Christopher Plummer, Amanda Peet og Chris Cooper.
Vinsælustu kvikmyndirnar

Á síðasta ári var aðsókn í kvikmyndahús í Bandaríkjunum með minnsta móti og hafði fallið um ein 10% frá árinu áður. Að vísu getur mikil aðsókn að nýju Harry Potter myndinni, King Kong og The Chronicles of Narnia eitthvað lagfært þessa tölu.

Þegar listi yfir mest sóttu kvikmyndir allra tíma í Bandaríkjunum er skoðaður trónir Titanic á toppnum þar sem hún hefur halað mest inn í dollurum en heildartekjur eru rúmar 600 milljónir dollarar. Titanic var gerð 1997 og þegar búið er að framreikna töluna til dagsins í dag þá er hún rúmir 800 milljónir dollarar. Þegar það sama er svo gert við aðrar vinsælar kvikmyndir kemur í ljós að Titanic nær aðeins að vera í sjötta sæti. Efst trónir dramatíska kvikmyndin Á hverfanda hveli (Gone With the Wind) frá 1939. Aðgangstekjur að henni, þegar búið er að framreikna þær, eru rúmlega 1,2 milljarðar í dollurum. Hún, ásamt fyrstu Star Wars myndinni, skera sig nokkuð úr hvað varðar aðsókn.

Á þessum lista yfir tíu vinsælustu kvikmyndirnar er það aðeins Titanic sem er frá tíunda áratug síðustu aldar og engin mynd, sem frumsýnd hefur verið á þessari öld, er á listanum. Ein teiknimynd, Mjallhvít og dvergarnir sjö, er á listanum og styrkur Steven Spielbergs er mikill þar sem hann er eini leikstjórinn sem á tvær myndir á listanum, ET og Jaws.
Dýrasta mynd ársins

Annar Nýsjálendingur kemur mikið við sögu í kvikmyndaheiminum í desember, það er Peter Jackson, en stórvirki hans King Kong er að líta dagsins ljós um þessar mundir. Jackson, sem komst á spjöld sögunnar þegar hann gerði Hringadróttinssögumyndirnar þrjár, fékk ótakmarkað leyfi til að kafa ofan í sjóði Universal og notfærði hann sér leyfið til fulls og fór 32 milljónir dollara fram úr áætluðum kostnaði. Er heildarkostnaðurinn 207 milljónir dollarar, sem gerir King Kong að langdýrustu kvikmynd ársins. Þessi upphæð er fyrir utan þann kostnað sem mun fara í markaðssetningu myndarinnar, sem gera má ráð fyrir að verði ekki minni en 30 milljónir dollara. Ráðamenn hjá Universal gera sér þó vonir um að fá allt féð til baka og vel það, þrátt fyrir að myndin sé rúmlega þriggja klukkustunda löng. Svo er bara að sjá hvort Jackson standi undir þeim væntingum sem gerðar eru til hans. King Kong verður frumsýnd hér á landi 16. desember. Tveimur dögum áður verður hún frumsýnd í Bandaríkjunum.
Eina jólamyndin

Það er af sem áður var þegar kvikmyndahúsin í Reykjavík geymdu það allra besta fram að jólum og frumsýndu á annan dag jóla. Í ár verður aðeins ein kvikmynd frumsýnd 26. desember, er það ævintýramyndin The Chronicles of Narnia: The Lion, The Witch and The Wardrope, sem gerð er eftir hinum þekktu bókum C.S. Lewis, um ævintýralandið Narníu. Þetta er fyrsta myndin og vonast framleiðendur til að feta í spor Hringadróttinssögu hvað vinsældir snertir. Myndin fjallar um umkomulaus börn í Englandi í seinni heimsstyrjöldinni. Til að forða börnunum frá loftárásum þýska flughersins er ákveðið að senda þau Lucy, Edmund, Susan og Peter til frænda síns í sveitinni sem er vísindamaður og uppfinningamaður. Þegar börnin fara í feluleik á sveitasetrinu komast þau í snertingu við galdraklæði sem gerir þeim kleift að hverfa til ævintýralandsins Narníu, þar sem góð og ill öfl berjast um völdin. Í myndinni er blandað saman tölvuteiknuðum persónum og leiknum persónum. Við stjórnvölinn stendur Nýsjálendingurinn Andrew Adamson, sem státar af Óskarsverðlaunum fyrir Shrek og Shrek 2.
Superman snýr aftur

Minnkandi aðsókn í Bandaríkjunum á þessu ári hefur gert það að verkum að dýrar kvikmyndir verða færri í framtíðinni. Afleiðingarnar koma þó ekki í ljós á næsta ári þar sem of langt er á veg komið með nokkrar rándýrara kvikmyndir. Ein þeirra sem verður að setja spurningamerki við hvað varðar aðsókn er Superman Returns, sem á að vera einn helsti sumarsmellurinn. Henni verður beint að 15-25 ára aldurshópnum, sem er einmitt sá aldurshópur þar sem dregið hefur hvað mest úr bíósókn vestan hafs. Þarf ekki að leita langt að skýringunni, sem liggur í tölvutækninni og hvað auðvelt er að niðurhala kvikmyndir fyrir sæmilega færa tölvustráka. Búast má við því að Superman Returns verði í hæsta gæðaflokki ævintýrakvikmynda, þar sem leikstjóri er Bryan Singer (Usual Suspect, X Men, X Men 2), sem hefur ekki tekið feilspor hingað til. Í hlutverk Superman var valinn óþekktur leikari, Brandon Routh. Í öðrum hlutverkum má nefna Kevin Spacey, sem leikur Lex Luther, og Kate Bosworth, sem leikur Lois Lane.

Myndatexti:

Óþekktur leikari, Brandon Routh, leikur Superman.
20. öldin

Í jólablaði Vísbendingar árið 2000 var farið yfir öldina sem þá var að ganga sitt skeið. Það er til siðs að horfa aftur á tímamótum, aldamót voru tilefnið og tuttugasta öldin til skoðunar. Yfirlitinu er ekki ætlað að vera tæmandi heldur umfram allt til skemmtunar og fróðleiks.

Þrír kaflar tilheyra hverjum áratug. Farið er yfir helstu atburði viðskiptasögunnar og reynt að búa til grófa mynd af hverjum áratug fyrir sig. Þá eru einn athygliverður einstaklingur og fyrirtæki tekin til nánari skoðunar.

Verkið reyndist mjög viðamikið. Hitann og þungann báru Ólafur Hannibalsson og bræðurnir Sigurður og Benedikt Jóhannessynir, ásamt Eyþóri Ívari Jónssyni, ritstjóra Vísbendingar. Jafnframt var leitað álits annarra viðskipta - og hagfræðinga. Eyþór samræmdi svo texta og undirbjó til birtingar.
Auðmjúkur Þjónn

„Ég hugsa allt út frá myndlistinni minni,“ segir Sigurður Árni. Þess má geta að hann opnaði einkasýningu í Galerie Aline Vidal í

París 23. febrúar og stendur sýningin til 8.apríl. Ég er að skoða hugmyndir um málverkið og möguleikana sem felast í því að vinna með olíu á tvívíðan striga; annars eru þetta bara myndir,“ segir Sigurður Árni Sigurðsson listmálari. Það sem oft einkennir málverk Sigurðar Árna eru hringir, kúlur og göt og oft eru ekki skörp skil þar á milli. Að sögn listamannsins eru þetta form sem eru búin að þvælast lengi fyrir honum. „Hringurinn er grunnform og með ríka symbólíska skírskotun. Hringur getur líka verið bæði gat og kúla;

svona eftir því hvernig við lítum á það. En gatið er í raun mjög forvitnilegt. Það er í raun skil milli tveggja heima; hið innra og hið ytra.“

Sigurði Árna finnst hann sjaldnast vinna með ákveðið myndefni sem hafi upphaf eða endi. „ Þetta er meira á framhaldandi stef. Eitt verk býr til hugmynd að næsta verki. Málverk er sköpun, bæði handverk og hugverk og þetta tvennt þarf að haldast í hendur. Handverkið eitt og sér býr ekki til myndlist, rétt eins og hugmynd verður sterkari í meitlaðri með höndlun og réttu handverki. Ég hugsa allt út frá myndlistinni minni, hvort sem það er dagleg umræða, lestur bóka eða hvað sem er; myndlistin er alltaf viðmiðunin og ég er bara auðmjúkur þjónn hugmynda minna.“
Tímanum sóað á Youtube

Í tilefni þess að tímaritið Time hefur valið mig (eða þig, nú eða okkur, eftir því hvernig á málið er litið) sem mann ársins – og þess að PC World hefur valið YouTube.com sem bestu tímasóunina á Netinu ætla ég að gerast ofursjálfhverfur og setja inn nokkrar youtube myndir sem mér finnst áhugaverðar.

ATH: hönnuðir tölvuheimsvefsins hafa því miður ekki gáð að því að gera tengla mjög sýnilega og því þarf svolítið að rýna í textann til að sjá hvar tenglarnir eru. Til hægðarauka nota ég bara þá aðferð að skrifa „hér“ eða „hérna“ inn í tenglana, auk þess að feitletra þá.

Frábær fyrir boltaáhugamenn

Þar sem ég er hálfsturlaður fótboltaáhugamaður finnst mér snilld hve Youtube hefur komið sterkt inn sem uppspretta marka eða annarra myndbrota af því sem markvert gerist í boltanum. Ef maður missti af leikjunum um helgina er nóg að slá inn nafn markaskorarans og nafn liðsins og raða síðan eftir „date added“ og þá finnst markið oftast.

Hérna má t.d. finna flottasta mark meistaradeildarinnar á þessu ári, hér má sjá síðasta mark leiktíðarinnar í enska boltanum í vor og hérna er fallegasta markið sem „Guð“ skoraði á ferlinum – að hans mati. (Ég sagðist ætla að vera sjálfhverfur - fólk með annan smekk á fótboltaliðum geta að sjálfsögðu fundið eitthvað við sitt hæfi með öðrum leitarorðum...)

David Yow slær í gegn

Svo er það tónlistin. Hérna má sjá eitt magnaðasta atriði sem náðst hefur á mynd í tónlistarsögunni. Hljómsveitin Jesus Lizard er á miðjum tónleikum þegar söngvarinn David Yow fær flösku í höfuðið og steinliggur. Hljómsveitin gerir sig líklega til að hætta að spila, en þá stendur Yow upp, hristir allt af sér og heimtar að byrjað verði á laginu frá byrjun. Snilld.

Hérna er vídeó með hljómsveitinni Chavez, sem er eitt best geymda leyndarmál tónlistarsögunnar og hérna má finna vídeó með Deerhoof, annarri frábærri hljómsveit sem hefur verið öllu aktívari hin síðari ár.

Flottir spjallþættir

Svo eru það spjallþættirnir. Kóngurinn vestanhafs er Charlie Rose, sem heldur úti vitrænum kvöldspjallþáttum á PBS alla virka daga og fjallar um allt milli himins og jarðar. Þetta er ekki ruglbrandaraþáttur eins og þessir hefðbundnu, heldur kafað djúpt í málefnin, þótt vissulega geti verið slegið á létta strengi. Oft rata myndbrot úr þættinum inn á Youtube. Hér má t.d. finna hluta úr viðtali við grínistann Stephen Colbert eftir að hann gerði stólpagrín að Bush forseta beint fyrir framan nefið á honum og hér er myndbrot úr viðtali við sjálfa stofnendur Youtube.

En þetta er nú bara örlítill listi yfir brotabrot af því sem einum manni dettur í hug að fletta upp á hjá þessari snilldarþjónustu. Sumum finnst gaman að heimavídeóum, öðrum gaman að grínistum, enn aðrir vilja skoða kvikmyndabrot og svo er hægt að horfa á ógrynnin öll af sætum gæludýramyndum. Youtube er heill heimur út af fyrir sig og svo sannarlega hægt að eyða endalausum tíma í að flakka um hann, ýmist með þeim leitarorðum sem manni dettur í hug, eða með því að skoða þá flokka sem vekja athygli manns. Góða skemmtun!

Kristinn Jón Arnarson er almannatengslaráðgjafi hjá AP Almannatengslum og fyrrverandi ritstjóri Tölvuheims. EM> P>
Blatter varar við auðmönnum (JGH)

Sepp Blatter, forseti FIFA, hefur haldið því fram að ein helsta ógnin við knattspyrnu í heiminum sé sókn auðmanna í knattspyrnu- félög. Rök hans hafa verið þau að þeir séu ekki að kaupa félögin af hreinni ást á íþróttinni heldur vegna allt annarra sjónarmiða. Blatter skaut m.a. á Eggert Magnússon í þessu sambandi, en dró síðan ummæli sín um hann til baka. Orð Blatters um auðmennina hafa engu að síður verið talsvert til umræðu í erlendum fjölmiðlum.

Ekki veit ég hvernig Blatter ætlar að koma í veg fyrir að peningar streymi inn í knattspyrnuna. Ætlar hann að banna auðmönnum að kaupa knattspyrnufélög? Og hvernig fær hann það út að auðmenn séu að eyðileggja fótboltann með því að kaupa þekkt knattspyrnufélög og rífa þau upp?

Þessi umræða er af svipuðum toga og þegar fjallað var um fjölmiðlafrumvarpið og hringamyndun á Íslandi fyrir rúmum tveimur árum. Kjarni þeirrar umræðu var þá sá að setja þyrfti upp hindranir og einhvers konar lög um það hvað hver mætti eiga í fyrirtækjum – og hvað hvert fyrirtæki mætti vera með stóran bita af markaðnum. Varað var við auðmönnum. Rökin á móti voru þessi: Á að banna auðmönnum að setja fé í fjölmiðla á Íslandi og hverjir aðrir en menn sem eiga einhverja peninga geta keypt stóra fjölmiðla?

Vangaveltur manna um auðmenn og knattspyrnufélög hefur auðvitað stigmagnast eftir að Rússinn Roman Abramovich, keypti enska úrvalsdeildarliðið Chelsea og hóf að dæla í það fé. Chelsea er það íþróttafélag sem tapar mestu – en það skiptir Rússann engu máli. Boltinn er áhugamál hans. Þá berast fréttir um að Arabar séu í þann mund að kaupa, Liverpool, sigursælasta lið Englands.

Orð Sepp Blatters um að auðmenn séu að eyðileggja knattspyrnuna er líka óskiljanleg í ljósi þess að auðmenn hafa í áraraðir átt öll helstu knattspyrnufélög í Evrópu. Íþróttaáhugamenn sækja völlinn og þeir horfa á leiki í sjónvarpinu. Þeir eru tilbúnir til að greiða fyrir að fylgjast með þessari vinsælustu íþrótt í heimi.

Fé streymir til þeirra knattspyrnufélaga sem eru mest í sviðsljósinu og það getur verið eftir miklu að slægjast að eiga knattspyrnufélag í fremstu röð í heiminum. Það eru og hafa verið peningar í boltanum – það veit Sepp Blatter þegar hann ekur um í limmósínum í störfum sínum fyrir knattspyrnuna.

Það hefur ekki alltaf verið peningaflóð í boltanum. Ríkharður Jónsson sagði frá því þegar hann sendi frá sér nýja bók á dögunum að þegar hann var um tíma á mála hjá Arsenal hafi laun leikmanna verið tvöföld verkamannalaun. Meira var það nú ekki.

En er boltinn núna öðruvísi og verri en þegar Rikki skoraði mörkin? Það held ég ekki – auðmenn hafa ekki eyðilagt boltann og munu ekki gera. Eitt er öruggt; það verður aldrei hægt að banna mönnum að kaupa knattspyrnufélög.

Jón G. Hauksson

[email protected]
Skemmtilegt er myrkrið

Skammdegið er erfiður tími fyrir marga, en mér finnst alltaf gaman þegar dagarnir eru stuttir. Í gamla daga þýddi það að ég gat verið lengi inni að lesa án þess að öðrum þætti ég mjög skrítinn eins og þegar ég var inni að lesa á sumrin.

Og ef maður var úti var yfirleitt gaman því að þá var hægt að búa til snjóhús eða kasta snjóboltum í ljósastaura. Tvisvar lá við vandræðum þegar ég kastaði snjóbolta . Í annað skiptið fór hann framhjá ljósastaur og inn um rúðu hjá nágrannanum. Reyndar er ég ekki viss um að ég hafi játað þessa yfirsjón fyrr en núna og slepp vonandi með skrekkinn.

Seinna kom þess sami nágranni hins vegar fokvondur og skammaði okkur strákana fyrir hvað við værum vondir við blaðburðardrenginn hjá Vísi. Við vissum ekki upp á okkur neina skömm, en höfðum verið að henda snjóboltum í flaggstöng. Af því hittnin var ekki sem best fóru þeir flestir framhjá stönginni og drengurinn sem var á leið í næsta hús átti sér einskis ills von en fékk drífuna yfir sig og leitaði athvarfs hjá þessum góða manni.

Á veturna var hægt að gera bjölluat án þess að húsfreyjurnar sæju mann þó að maður væri bara rétt á bakvið næsta runna. Stundum hefðu þær líklega getað rakið sporin í snjónum, en konurnar í nágrenninu voru engir leynilögreglumenn.

Núna finnst manni það fornöld en epli fengust helst ekki nema á jólunum og eplalyktin í skólanum er ein af jólaminningunum. Enn í dag finnst mér epli jólalegur matur.

Núna er miklu fleira gert til þess að stytta skammdegið. Jólaljósin eru víða komin upp um miðjan nóvember og fara ekki niður fyrr en í febrúar. Mikið úrval er af alls kyns skemmtiefni. Krakkar fara ekki lengur út að gera bjölluat eða kasta snjóboltum heldur sitja inni yfir tölvuleikjum eða sjónvarpsrásum. Þeim finnst samt örugglega gaman og tíminn er fljótur að líða.

Það sem ég sakna helst síðan í gamla daga er hve lítinn tíma fólk gefur sér til þess að hafa það huggulegt með vinum sínum. Menn eru að mestu hættir að fara í heimsóknir nema vera boðið og ef einhver hringir eftir klukkan átta á kvöldin byrjar símtalið á langri afsökunarbeiðni yfir að vera að trufla.

Kannski er það helsti vandi samtímans að fólk truflar hvort annað ekki nógu mikið. Nánast þeir einu sem hringja í heimasímann eru skoðanakönnuðir eða prófkjörssmalar. Ég þekki engan sem tekur því illa þegar hann heyrir í vini sínum. Þvert á móti sakna menn þess að heyrast ekki oftar.

Skammdegið er rétti tíminn til þess að rækta sambandið við gamla vini, frænkur og frændur sem maður hefur ekki séð lengi. Ef það er gert er tíminn fljótur að líða.

Benedikt Jóhannesson
Upplifun í Salnum (BJ)

Ég fór á tónleika á föstudags- kvöld og á erfitt með að lýsa upplifuninni án þess að verða væminn. Ég fór á tónleika söngkonunnar Inese Galante í Salnum. Þarna var á ferðinni einhver besta sópran söngkona samtímans og hún söng hverja söngperluna á fætur annarri. Jónas Ingimundarson lék undir á píanó af kunnri fimi. Það virðast lítil takmörk sett fyrir því hvað Jónas afrekar í þágu tónlistar á Íslandi.

Galante er Letti og varð fræg í óperuheiminum á Vesturlöndum fyrir rúmlega 10 árum. Ég var svo heppinn að mér áskotnaðist snælda með söng hennar (Lettar voru almennt ekki með dýrir græjur á þeim tíma en segulbönd). Ég hreifst frá fyrsta lagi og hef átt þann draum síðan að heyra þessa snjöllu söngkonu syngja. Mér finnst magnað að Jónas hafi fengið hana til þess að syngja í Salnum, konu sem sómir sér í bestu óperuhúsum heims. Ég er bara hryggur yfir því að Salurinn var ekki fullur. Fólk hér á landi veit greinilega ekki nóg um þessa stjörnu. En við sem mættum áttum stórkostlega kvöldstund.

Ég ætla ekki að skrifa langan pistil í dag en get þó ekki orða bundist þegar Staksteinar Morgunblaðsins eru í vafa um það hvort áhrif Miltons Friedmans hafi verið til góðs eða ills. Áður fyrr var Morgunblaðið boðberi frelsis. Nú saknar það gömlu tímanna fyrir viðskiptafrelsið meðan enginn gat neitt.

Benedikt Jóhannesson
Að hanna söguna (BJ)

Mér finnst Margrét Sverrisdóttir snjöll í að hanna atburðarás. Fyrst fékk hún Jón Magnússon inn í Frjálslynda flokkinn, svo gerði hún hann að rasista og loks lét hún reka sig. Sá sem ekki sér að þetta er hannað af Margréti ætti að færa kíkinn frá blinda auganu.

Frjálslyndi flokkurinn er skemmtilegur og lýðræðislegur flokkur. Margrét segist hafa ætlað að fylgja í fótspor föður síns árið 2003 sem formaður en þá var henni sagt að ekki gengi að embætti erfðust. Um það leyti var ákveðið að hún myndi skipa annað sætið á lista Frjálslyndra í Reykjavík árið 2006 á eftir Ólafi Magnússyni karlmanni. (ekki er ráð nema í tíma sé tekið). Prófkjör eru dýr og kynjakvótar kjánalegir. Margrét lét sér þetta vel lynda enda var þetta hluti af hannaðri atburðarás.

Annars nenni ég ekki að tala meira um Frjálslynda í bili. Vinstri grænir voru með tvö vel heppnuð prófkjör. Í Reykjavík og nágrenni var prófkjör sem var býsna gott fyrir óákveðna. Það gátu menn kosið marga í hvert sæti. Þetta er miklu lýðræðislegra en annars staðar þar sem bara má kjósa einn en svo færast allir ofar en þeir upprunalega voru. Þannig sóttist Guðlaugur eftir 2. sæti en fær það fyrsta í sínu kjördæmi, og svo koll af kolli. Björn lenti í 3. sæti og fær 2. sæti. Allir verða glaðir þegar upp er staðið.

Hjá VG eru kynjakvótar. Gestur Svavarsson karlmaður ætlar hins vegar ekki að nýta sér kvótann því að það er ekki karlmannlegt. VG er nefnilega jafnréttissinnaður flokkur og þar er í lagi að konur séu í meirihluta. Það vakti athygli mína að Ögmundur Jónasson kom með þá frumlegu fullyrðingu að hann væri mjög ánægður með þennan afskaplega vel skipaða lista. Hann bætti svo við að í raun hefðu úrslitin engu skipt því að allt fólkið í framboði hefði verið svo frábærlega gott.

Hvers vegna var þá haldið prófkjör? Var nokkur ástæða til þess að draga 1.100 manns á kjörstað fyrst engu skipti hver röðin var? Í Norðausturkjördæmi var forvalið miklu einfaldara. Þar var einfaldlega tilkynnt að það hefði farið fram og þrír efstu væru þeir sömu og síðast. Ég er viss um að að frambjóðendur eru glaðari en ella og kjósendur líka því að þá þurfa þeir ekki að ómaka sig á kjörstað í forvalinu.

Benedikt Jóhannesson