Jón Ólafsson vinnur mál gegn Hannesi (JGH)

ÞAÐ BRÁ FLESTUM þegar sagt var frá því að Jón Ólafsson í Skífunni hefði unnið meiðyrðamál gegn Hannesi Hólmsteini Gissurarsyni í Englandi. Hinn breski dómstóll dæmdi Hannes til að greiða Jóni um 12 milljónir króna í skaðabætur vegna þeirra ummæla hans „að því hefði verið haldið fram að Jón hefði auðgast upphaflega á viðskiptum með ólögleg fíkniefni“. Hannes segir niðurstöðu breska dómstólsins fáránlega og að hún skerði tjáningarfrelsið.

ÞAÐ FYRSTA SEM sem allir hugsuðu var þetta: Getur einhver breskur dómstóll dæmt mann fyrir það sem hann lætur út úr sér á Íslandi? Er það ekki íslenskra dómstóla að dæma í meiðyrðamálum tveggja Íslendinga? Á ekki að stefna mönnum og lögaðilum þar sem þeir hafa varnarþing? Hefði Jón Ólafsson ef til vill getað stefnt Hannesi Hólmsteini í hvaða landi sem er? Ja, það er nú það! Eða eins og maðurinn sagði; það var eins gott að Jón stefndi ekki Hannesi fyrir nígerískum dómstólum – það hefði getað þýtt dauðadóm.

EKKI VEIT ÉG HVERNIG þetta mál endar eða hvort Jón Ólafsson nær þessum 12 milljónum frá Hannesi. Jón hefur hins vegar eitt til síns máls: Hannes Hólmsteinn og fleiri hafa talað allt of fjálglega um það á mannamótum að „því væri haldið fram“ að Jón Ólafsson hefði komið fótunum undir viðskiptaveldi sitt með vafasömum hætti, þ.e. sölu á ólöglegum fíkniefnum.

TIL ERU GÖMUL GÖGN um að Jón Ólafsson hafi sem táningur eitthvað komið nálægt fíkniefnum og hann mun raunar sjálfur hafa ýjað að þessum „bernskubrekum sínum“ í viðtölum. Stóra málið er hins vegar að Hannes og aðrir hafa ekkert fyrir sér í því að Jón Ólafsson hafi byggt veldi sitt upp og „auðgast upphaflega á viðskiptum með ólögleg fíkniefni“. Að halda slíku fram í ræðu og riti er auðvitað ekkert nema slúður og dylgjur – breytir þar engu þótt maðurinn heiti Jón Ólafsson og teljist eflaust seint einhver engill.

AUÐVITAÐ ER HLAUPIN dramatík í þetta mál Jóns og Hannesar Hólmsteins. Hvernig er annað hægt þegar þessir tveir menn eiga í hlut. Hannes Hólmsteinn er búinn að selja húsið sitt við Hringbrautina til félags í eigu besta vinar síns frá því í menntaskóla, Kjartans Gunnarssonar. Hannes leigir núna af Kjartani.

HANNES ÆTLAR EKKI að greiða skaðabæturnar sem hinn breski dómstóll hefur dæmt hann til að greiða Jóni og ætlar að verjast af fimi fyrir íslenskum dómstólum, enda sé hans varnarþing á Íslandi. Engu að síður er málið komið á þann rekspöl að sýslumaðurinn í Reykjavík er búinn að gera fjárnám í skuldabréfi í eigu Hannesar upp á tæplega tólf milljónir króna.

LÖGMAÐUR HANNESAR, Heimir Örn Herbertsson, segir að ákvörðunum Sýslumannsins í Reykjavík verði öllum skotið til íslenskra dómstóla. Þetta verður hart á móti hörðu því Jón ætlar með málið alla leið og segist ekki hika við „að láta handtaka Hannes“ sé hann ekki borgunarmaður fyrir sektinni.

HANNES ER ORÐINN vanur skylmingum fyrir dómstólum. Auður Sveinsdóttir Laxnes, ekkja Halldórs Laxness, stefndi honum sem frægt varð vegna bókar Hannesar, Halldór, fyrsta bindis hans af þremur um nóbelsskáldið. Manna á meðal snerist þetta mál um „ónógar gæsalappir“ í bók Hannesar. Og svo virðist sem að enn sé Hannes með „ónógar gæsalappir“ varðandi setninguna „að því væri haldið fram“. Í hvern var hann að kvótera?

MÁLI AUÐAR LAXNESS gegn Hannesi Hólmseini var hinn 9. júní í sumar vísað frá Héraðsdómi Reykjavíkur vegna mikilla annmarka á málatilbúnaði stefnanda og var Auði gert að greiða Hannesi 500 þúsund krónur í málskostnað. Auður kærði frávísunarúrskurðinn til Hæstaréttar sem felldi hann hinn 20. september sl. úr gildi að hluta og fer hluti málsins því aftur fyrir Héraðsdóm Reykjavíkur sem mun taka efnislega afstöðu til þess. Minnir þessi frávísun Héraðsdóms Reykjavíkur í sumar vegna annmarka óneitanlega á frávísun dómsins í Baugsmálinu á dögunum.

ANNARS ER FJÖR hjá Sýslumanninum í Reykjavík þessa dagana. Fulltrúar hans lögðu fyrir nokkrum dögum hald á stolinn tölvupóst á ritstjórnarskrifstofum Fréttablaðsins í lögbannsgerð að kröfu Jónínu Benediktsdóttur. Lagt var lögbann við því að Fréttablaðið birti opinberlega einkagögn, að hluta til eða í heilu lagi, hvort heldur sem um væri að ræða tölvupóst þar sem gerðarbeiðandinn Jónína er ýmist sendandi eða viðtakandi. Sama gilti um persónuleg einkaskjöl Jónínu sem Fréttablaðið hafði í sinni vörslu. Líkt og Hannes Hólmsteinn vísuðu Fréttablaðið og Blaðamannafélag Íslands til tjáningarfrelsisins og sögðu að aðför sýslumanns væri „aðför að tjáningarfrelsinu“.

ÞAÐ ER ÞETTA með „aðförina að tjáningarfrelsinu“ þegar þeir einstaklingar, sem fjallað er um í fjölmiðlum, snúast til varnar. Þetta er nú meira liðið sem klagar alltaf í sýsla og leyfir okkur hinum ekki að valta yfir sig.

Jón G. Hauksson