Ég fer í fríið! / 06/2005

Ég er í sumarfríi. Ég er svo upptekinn af því að vera í sumarfríi að ritstjóri Tölvuheims varð að ítreka við mig skil á greininni. Það er gott að vera í sumarfríi og gleyma alveg stað og stund og amstri dagsins. Þetta er einmitt efni pistilsins þennan mánuðinn.

Flest ykkar ná vonandi sömu hæðum og ég í sumarleyfisfíling sem er hið besta mál.

En – og þetta er stórt „en“ – veirur og aðrar óværur fara ekki í frí. Maður má ekki gleyma að uppfæra veiruvarnir (það verða víst nokkur hundruð nýjar veirur til í hverjum mánuði), og tæma ruslpóstinn í pósthólfinu sínu. Um að gera að fara í frí en það er óþarfi að skynsemin fljúgi til sólarlanda á meðan maður situr hér heima í rigningunni yndislegu.

Haustin eru einn helsti fengitími veiranna. Þær grassera sem aldrei fyrr og hvert haust er yfirleitt verra en hið næsta á undan. Skýringin er einföld, fólk sinnir ekki tölvunum sínum yfir sumarið! Fartölvur eru t.d. einstaklega slæmar því þær ferðast um eins og við mannfólkið (en sjaldan einar, sem betur fer). Ég er að fara til Evrópu eftir nokkra daga og tek fartölvuna mína með mér. Er ekki líklegt að hún sé í meiri smithættu á einhverju stóru hóteli úti þar sem allar fartölvur eru á sama innanhússneti? Ég hefði nú haldið það.

Bannað að pissa í laugina!

Þetta er nákvæmlega sama lögmál og gildir þegar einn pissar í sundlaugina – þá er búið að pissa á alla hina sem eru í lauginni. Svo kemur maður heim og smitar alla í kringum sig. Alveg óvart að sjálfsögðu en oftar en ekki er hægt að komast hjá þessum vandræðum með almennri skynsemi (en gallinn við hana er sá að hún er alls ekki almenn!) og fyrirhyggju. En til hvers að vera spá í svoleiðis? Ég er í fríi!!!

Málið er bara ekki svona einfalt. Ég þarf að fylgjast með ýmsu þótt ég sé í fríi. Þótt ég noti ekki bílinn minn í mánuð þarf að athuga hvort það sé ekki ábyggilega loft í dekkjunum, það þarf að slá grasið í garðinum (og rækta garðinn sinn). Það þarf sem sagt að sinna ýmsu þótt maður sé í fríi. Enda er maður bara í fríi frá vinnunni sinni en ekki frá lífinu sjálfu. Maður fer í bíó og ferðalög, grillar og borðar góðan mat og kannski ýmislegt sem maður hefur ekki tíma til í venjulegri vinnuviku. Það er hið besta mál. En tölvur eru orðnar hluti af daglegu lífi og maður þarf að sinna þeim líka, alveg eins og börnunum.

Minnkum haustvinnuna

Börnin eru gott dæmi. Það er orðið ansi algengt að lúsafaraldur geisi í skólunum á haustin. Hvers vegna? Vegna þess að einhver hefur ekki fylgst nógu vel með börnunum og þau eru „smituð!“ Svo smita þau aðra sem smita enn aðra og svo framvegis. Þetta er dæmigerð „veira“. Ef fólk fylgdist með hári barna sinna yfir sumartímann, drægi þá úr lúsafaraldri á haustin? Er þá ekki rétt að leggja sitt af mörkum? Ef við gerum ekkert getum við ekki búist við því að aðrir geri það. Það eru gömul sannindi og góð.

Síðast en ekki síst – ef þið sjáið til þess að heilabúið fari ekki í frí og eruð dugleg að fylgjast með og sinna tölvunum ykkar, uppfæra veiruvarnir, auglýsingavarnir og aðrar þær varnir sem þarf að uppfæra, þá minnkið þið vinnu mína í haust. Ef þið viljið ekki taka ykkur á fyrir ykkur sjálf og tölvurnar ykkar, hugsið þá um mig! Ekki skapa mér meiri vinnu í haust þótt ég komi endurnærður undan sumri.

Munum: veirur og tölvuóværur fara ekki í frí! Ekki frekar en ritstjóri Tölvuheims ef ég skila ekki greininni… Hafið það gott í sumar – og þú líka, Kiddi!