arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
USB-tengi: Ekki bara nytsamleg!

Það eru til ógrynnin öll af óspennandi aukahlutum fyrir tölvur, þótt vissulega geti þeir gert sitt gagn við vinnuna. En það eru einnig til fjölmargir fáránlegir aukahlutir sem færri vita af. Notagildið er hins vegar af skornari skammti.

PC World, samstarfsaðili Tölvuheims, tók fyrir skömmu saman lista yfir nokkur verulega athyglisverð tæki sem tengja má með USB við heimilistölvuna. Kíkjum aðeins á það sem kom fram við þá úttekt:

Fyrsta má nefna sirkusfallbyssuna, sem skýtur þremur fallbyssu„gellum" í net og drífur allt að 6 metra. Afskaplega ónauðsynleg græja, en dugar ábyggilega til að bæta vinnuandann á skrifstofunni og koma sér í mjúkinn hjá hinu kyninu.

Ég eyði alheiminum ef þú hagar þér ekki vel!

Svo er það alheimseyðirinn, sem er lítið tæki sem minnir á það sem vondu kallarnir í B-myndunum eiga í bakherbergjum til að sprengja upp heiminn. Maður kveikir á tveimur rofum, snýr lykli og svo er ýtt á stóra, rauða hnappinn. Sem betur fer eyðist heimurinn ekki, og einungis heyrast undarleg hljóð í tölvunni. En það má a.m.k. hóta fólki í kringum sig að þetta sé alvöru alheimseyðir... (Reyndar hefur þessi græja líka alvöru tilgang - hún virkar sem fjögurra tengja USB-fjöltengi).

Nú, og svo er rétta græjan fyrir tölvunördana sem hafa ekki græna fingur og tekst alltaf að drepa pottablómin á skrifborðinu. Gerviblóm sem stungið er í samband við USB-tengið og þá virkar það einnig sem vifta á skrifborðið. Flott, ekki satt?

Eldingar eru alltaf kúl

Og ef maður vill frekar svolítið meira Sci-fi skrifborðsskraut, þá er Plasma-eldingakúlan alveg málið. Hún gefur frá sér bleikan gljáa og einstaka bláa eldingu sem eltir snertingu. Þetta mun án efa draga alla svölustu gæjana og píurnar að skrifborðinu þínu!

En svo eru reyndar til fjölmörg USB-tæki sem eru svöl, en gera svolítið gagn í leiðinni. Til dæmis um slíkt má nefna vekjaraklukkuna sem virkar líka sem lofthreinsigræja - þ.e. hún sýgur upp loft að aftan, hreinsar það með síum og skilar því hreinu og fínu. Frábært tæki fyrir loftlausar skrifstofur!

Svo er það hinn smái en knái USB-pappírstætari - fyrir þann sem vill ekki að viðkvæm gögn komist fyrir almannasjónir en hefur ekki þörf á risahlunki til pappírstætinga.

Ætti ég að nota stellingaáminnarann þegar ég spila á USB-gítarinn?

Listinn yfir undarleg USB tæki er ótæmandi. Hér má til að mynda bæta við tækjum á borð við stellingaáminnarann sem passar að maður sitji rétt fyrir framan tölvuna, USB plötuspilara, sem hjálpar þér að koma gömlu vínylplötunum á stafrænt form, hleðslubatterí sem stungið er í USB-tengi tölvunnar til að hlaða það, USB gítar, USB smásjá og USB platfiskabúr.

Já, vegir USB-tækjanna eru fjölbreyttir, óskiljanlegir oft á tíðum og jafnvel órannsakanlegir...

Kristinn Jón Arnarson er almannatengslaráðgjafi hjá AP Almannatengslum og fyrrverandi ritstjóri Tölvuheims. EM> P>
Hverjir eru bestir?

Þjóðin er varla búin að jafna sig ennþá eftir æsi spennandi handboltaleik Íslendinga og Dana. Einhverjir eiga eftir að upplifa síðustu mínútuna aftur og aftur.

Það græðist þó lítið á því að hugsa hvað hefði getað gerst. Hitt er mikilvægara að íslenska liðið sýndi að á góðum degi stendur það jafnfætis bestu liðum í heimi.

Í Skýjum veltum við oft fyrir okkur Íslendingum sem hafa unnið sérstæð afrek. Sumir í listum, aðrir í íþróttum og ekki má gleyma stjórnmálamönnum sem oft fá skammir en vinna sitt verk undir smásjá fjölmiðla og almennings. Allir skapa söguna með verkum sínum.

Það er auðvelt að vera gagnrýninn á aðra og mjög oft á það vel við. Listamenn sem fara ótroðnar slóðir eru oftar en ekki fordæmdir af sinni samtíð.

Íþróttamönnum er hampað þegar þeir koma heim með verðlaunapeninga en fáir muna þá sem bara „tóku þátt“. Þeir stjórnmálamenn sem njóta einróma aðdáunar um sinn eru oft fordæmdir síðar.

Það er erfitt að gera svo öllum líki. Eftir á að hyggja er meira spunnið í marga en menn sáu þegar þeir voru og hétu.

Einn þeirra sem var hetja meðan hann var á lífi og er það enn er Jón Páll Sigmarsson. Yfir honum var glaðværð og hann vann ótrúleg afrek á mörgum sviðum.

Hann var íþróttamaður ársins og gerði sér lítið fyrir að vinna bæði vaxtarræktarkeppni Íslands og titilinn Sterkasti maður heims sama árið.

Á gerólíkum sviðum var hann bestur. Jafnvel þó að við vitum nú að hann neytti lyfja sem ekki eru leyfileg minnkar það lítið hetjuljómann. Hann naut aðdáunar barna og fullorðinna.

Dagur Sigurðarson var allt öðruvísi maður. Margir muna eftir honum á götum borgarinnar. Á myndunum sem fylgja greininni um hann sjáum við að hann var myndarlegur maður og hann var efnilegur listamaður en afar umdeildur.

En sitt er hvað, gæfa og gjörvileiki og hann féll frá árið 1994 án þess að hafa uppfyllt þær vonir sem við hann voru bundnar. Þó að hann hafi að mörgu leyti verið utanveltu eigum við samt að halda minningu hans á lofti því að lífið var litríkara meðan hans naut við.

Til þess að undirstrika enn frekar hve margir hafa gert Ísland það sem það er núna birtum við sérstaka grein um hetjur af ýmsu tagi. Þau eru ekki hetjur eins og Egill Skallagrímsson eða Jón Páll.

Ekki einu sinni allt frægt fólk. Samt hetjur, sumir í bráð, aðrir í lengd. Meðal annars þeirra vegna erum við eins og við erum í dag. Þess vegna finnst okkur við best.

Benedikt Jóhannesson
Hótel við hæfi (BJ)

Stundum velti ég því fyrir mér hvort ekkert sértakt gerist á Íslandi. Fréttirnar á Mogga- vefnum eru ekki merkilegar eftir að þjóðinni tókst að flæma klámkóngana frá landinu. Jakob Frímannsson gekk úr Samfylkingunni og Björk Vilhelmsdóttir í hana (bauð hún sig ekki fram fyrir Samfylkinguna síðastliðið vor?). Það er von að fylgi flokksins aukist hægt. Það eru nokkrar mínútur síðan ég fór inn á vefinn síðast og veit því ekki í hvaða flokki Kristinn H. Gunnarsson er núna.

---

Ég sá að nú mega opinberir starfsmenn ekki gista á hótelum sem eru með klámrásir. Það verður gaman að fylgjast með símtölum þeirra áður en þeir leggja í hann:

„Good morning. This is the Ministry of Foreign Affairs in Iceland. Can you tell me if this hotel has any pornographic TV channels?“

Bið.

„Yes. I want to know if you have any sex channels in the hotel rooms?“

Bið.

„Yes. I am talking about blue movies.“

Bið.

„Yes with many sex scenes.“

Bið.

„What sort of sex scenes?“

Bið.

„OK. I understand. So you have movies with many naked people?“

Bið.

Bið.

Bið.

„Heyrðu Göran. Ég held að hún hafi skellt á. Ég er enn ekki klár á því hvort þetta er hótel við okkar hæfi.“

---

Það var gaman að fréttinni um manninn sem talaði á landsfundi Vinstri grænna og spurði hve margir hefðu komið gangandi á fundinn.

Enginn rétti upp hönd.

Svo spurði hann hve margir hefðu komið á hjóli.

Hann sjálfur rétti einn upp hönd.

Loks spurði hann hvort einhver hefði komið í strætó.

Enginn rétti upp hönd.

Ætli hann hefði fengið jafn hreinskilin svör ef hann hefði spurt hve margir hefðu horft á klámmynd?

---

Kíkti aftur á vefinn. Mér sýnist jafnmargir vera í Samfylkingunni og áðan. Benoný Jónsson vill leiða Frjálslynda í Suðurlandskjördæmi. Ég var einmitt að velta því fyrir mér hvar Benoný færi fram.

Benedikt Jóhannesson
You don’t need Love (BJ)

Stundum er ég áhrifagjarn fram úr hófi. Það þykir víst ekki kostur að vera allt of þrjóskur en ég held að það sé stundum best. Ég var búinn að ákveða að kaupa ekki „nýju“ bítlaplötuna Love. Þar hefur sonur Georgs Martins tekið góðu gömlu lögin og blandað þeim saman. Fyrir fimmtán árum voru 30 bítlalög sett saman í eina syrpu sem tók þrjár mínútur. Það var óskemmtilegur samsetningur og hætti sem betur fer fljótlega að heyrast. Þanning að ég var staðráðinn í að láta ekki glepjast af þessum hræringi. Svo sögðu einhverjir bítlasérfræðingar mér að þeir hefðu gaman af þessum nýja diski. Þanning að ég sló til og fjárfesti í diskinum.

Þessi sonur Georgs Martins, Giles að nafni, hefur ekkert unnið sér til frægðar svo að ég viti. Líklegast þykir mér að hann sé miðaldra fyllibytta og hafi vantað pening. Paul vantar líka aura til þess að borga einfættu konunni. Þess vegna var þessi plata búin til. Gamli maðurinn segist svo hafa verið með syninum með skærin. Það er gaman að föndra með börnunum.

Niðurstaðan er í besta falli að maður hefur gaman af gömlu lögunum þegar þau eru nokkurn veginn eins og þau voru. Svo fara þau að blandast út í eitthvað annað og ég verð hálfleiður. Bítlarnir gerðu reyndar svolítið af svona gríni. Til dæmis með því að syngja ,,She loves you" á All you nee is love. Svo söng Lennon um „the Walrus and me“ í Glass Onion. En þetta var þeirra prívat grín. Ekki einhver Giles fyllibytta að blanda saman Drive my Car, The Word og What youre doing. Eða spila Sun King afturábak. Þetta gerðu menn í hassvímu fyrir 35 árum. Ég reykti reyndar ekki hass og er að heyra þetta í fyrsta sinn. Líklega þarf maður að vera í vímu til þess að fíla þetta. Svo heyrði ég ekkert um að Paul væri dauður eins og menn sögðust hafa greint á sínum tíma. Í gamla daga var sagt að nemendur væru í vímu á Íþökulofti. Ég held reyndar að það hafi verið vitleysa, en hvert fer maður núna, ef ég vil ná þessu?

George Martin sagði frá því að á laginu Being for the Benefit of Mister Kite (sem er á diskinum) hefði Lennon viljað hafa sirkusorgel. Það fannst ekki og það eina sem fannst á plötu spilað með slíku orgeli voru einhverjir hermarsar. Til þess að fá fílinginn tók Martin marsana upp á segulband, klippti það í búta og límdi svo saman í einhverri röð og fékk þannig þessa draugalega stemmningu sem er á Sgt. Peppers plötunni. Eitt best heppnaða lag Bítlanna. En nú er þessu smellt saman við Helter Skelter með nokkrum nótum úr I want you (shes so heavy). Er ekki í lagi með þig Giles?.

Myndin hér við hliðina á er platatið sem Lennon orti textann upp úr. Með því að smella á það er hægt að lesa sumt af því sem á því stendur.

Það er mjög erfitt að gera leiðinlega samsetningu úr bítlalögunum en ég ráðlegg mönnum að leggja ekki neitt á sig til þess að fá sér þennan disk. Þeim sem vilja styðja miðaldra drykkjumenn eða öryrkja er bent á SÁÁ og Sjálfsbjörgu.

Menn þrá að heyra eitthvað nýtt með þessum snillingum, en hér hefði verið vænlegra að reyna að ná sambandi við þá Lennon og Harrison með aðstoð Hafsteins heitins miðils.

Benedikt Jóhannesson

Sjá einnig hér. (Frá 10.11. 2003)
Ekki lýgur Mogginn (BJ)

„Það má ýmislegt segja um Hæstarétt, en eitt má fullyrða. Þar sitja ekki hugaðir menn.“ Ég var að ræða við lögfræðing sem ég met mikils og festi þessi orð mér vel í minni. Þó að það séu næstum tíu ár síðan þetta var sagt finnst mér þetta klingja í eyrum aftur og aftur þegar ég heyri dóma Hæstaréttar. Það eru mörg dæmi um að Hæstiréttur hafi elt almenningsálitið eða hikað við að baka sér reiði áhrifaafla. Ég safna dæmunum ekki saman en þetta er svona. Að vísu er víst einn dómari sem vill einmitt sýna sjálfstæði sitt með því að bjóða áhrifamönnum birginn, en það er engu betra. Dómarar hafa ekki frelsi til þess að dæma eins og andinn blæs þeim í brjóst. Þeir eiga að fara að lögum.

Ég kann engin dæmi um að rétturinn hafi beinlínis dæmt gegn lögum, en stundum hafa dómar hans sömu áhrif ef hann lætur formsatriði ráða dómum. Þar virðist rétturinn hafa meira val en okkur finnst eðlilegt sem teljum að lögin eiga að ráða meiru en formið.

Það er mikilvægt fyrir þá sem leggja mál í dóm að vita þetta. Rétturinn horfir fremur framhjá formsatriðunum í málum þar sem háværar kröfur eru um refsingar. Þetta veit Morgunblaðið og birtir þess vegna myndir af dómurunum vegna þess að þeir fylgdu dómavenju í máli í síðustu viku. Málið var ógeðslegt og það var freistandi fyrir lýðskrumara að taka það upp á sína arma. Það var þá ekki þannig að sakamaðurinn væri látinn ganga laus. Nei, refsingin var milduð úr 24 mánuðum í 18. Helgarpósturinn hefði nýtt sér tækifærið og DV með Jónas og Mikael í broddi fylkingar hefði smjattað á þessu „stórmáli“. En Morgunblaðið?

Að undanförnu finnst mér eins og Fréttablaðið hafi batnað. Ekki get ég sagt nákvæmlega í hverju breytingin liggur, en mér finnst léttara yfir blaðinu. Samt tek ég fyrst Moggann ef hann er kominn á morgnana. En nú fer valið að verða erfiðara. Væmin yfir Mogganum er sífellt að aukast og núna þegar hann er farinn að blanda saman forsíðufréttum og skoðunum ritstjóranna er hætt við að hann fari að liggja lengur ólesinn.

Meirihluti þeirra sem ég umgengst er Moggavinir. Ekki eru þeir allir Sjálfstæðismenn, en menn hafa borið virðingu fyrir Mogganum. Hann er búinn að byggja upp virðingu í 90 ár. En það er svo skrítið með virðinguna að blöð eru lengi að öðlast hana en fljót að glata henni. Ég hef engan hitt sem er hrifinn af þessu tiltæki blaðsins. Sumir eru það örugglega, ég sé það á blogginu. En eru það þeir sem Mogginn vill eiga samleið með?

Þegar menn lenda í andstreymi minnkar oft súrefnisflæðið til heilans og þeir gera hluti sem þeir myndu ella ekki gera.

Benedikt Jóhannesson
Aukið öryggi netbankanna

Ansi athyglisvert verkefni er nú í gangi hjá bönkum og sparisjóðum landsins, þar sem öllum notendum netbanka hefur verið sendur sérstakur auðkennislykill. Ætlunin er að auka öryggi íslenskra netbanka.

Eins og gefur að skilja er verkefnið ansi stórt, enda eru sennilega mjög hátt hlutfall fullorðinna hér á landi með aðgang að a.m.k. einum netbanka. Það eru Samtök banka og verðbréfafyrirtækja ásamt fyrirtækinu Auðkenni (sem er í eigu viðskiptabankanna þriggja og sparisjóðanna) sem standa að því. Auðkennislyklarnir eru litlir kubbar sem gefa upp talnarunu sem nota þarf ásamt notendanafni og lykilorði í hvert sinn sem notandi skráir sig inn í netbankann.

Tölvuþrjótum gert erfiðara fyrir

Þar sem lykillinn gefur ávallt upp nýja talnarunu í hvert sinn sem hann er notaður er með tilkomu hans orðið nær ómögulegt fyrir tölvuþrjóta að brjótast inn í íslenska netbanka. Slíkt hefur gerst nokkrum sinnum hér á landi með aðstoð svokallaðs njósnabúnaðar (spyware) sem smyglað er inn á tölvur grunlausra notenda. Búnaðurinn fylgist með netnotkun og sendir skýrslu til skapara sinna um notendanöfn og lykilorð sem slegin eru inn á dulkóðuðum vefsíðum (https). Veruleg auking hefur verið á dreifingu njósnabúnaðar síðustu misserin, enda hafa netsvik ýmiss konar orðið verulega ábatasöm atvinnugrein.

Um leið er engin hætta á að óviðkomandi komist inn á netbanka þótt auðkennislykillinn týnist, því notandi þarf að sjálfsögðu enn að skrifa inn notendanafn sitt og lykilorð og því dugar auðkennislykillinn einn og sér lítt til að komast inn á íslenskan netbanka.

Þetta verkefni eykur því öryggi íslenskra netbanka verulega og ber að fagna því að íslenskir bankar hafi staðið sameiginlega að því. Það skipti miklu máli að mínu mati að sami auðkennislykillinn virki í netbanka allra íslenskra banka, því ef hver banki fyrir sig hefði gefið út sinn eigin lykil hefði farganið orðið of mikið fyrir þá sem eru með viðskipti hjá fleiri en einum banka. Um leið sýnist mér af reynslunni eftir að ég fékk minn lykil í síðustu viku að nýja kerfið sé tiltölulega einfalt og þægilegt í notkun, sem er einnig mikilvægt.

Öryggi trompar einfaldleika

Að sjálfsögðu var lífið einfaldara þegar engan auðkennislykil þurfti til; lyklakippan léttari og einu skrefi styttra að skrá sig inn í netbankann. Þetta gerir innskráningarferlið vissulega örlítið flóknara og lengra (svo ekki sé minnst á hættuna á því að týna lyklinum eða hafa hann ekki við höndina þegar þörf er á að komast inn í einkabankann), en það vegur ansi létt í samanburði við öryggi netbankans, sem oft á tíðum veitir aðgang að stærstum hluta fjármuna fjölskyldunnar eða fyrirtækisins. Hér verður maður því að bíta í það súra epli að öryggi sé mikilvægara en einfaldleiki.

Svo er bara að krossleggja fingur og vona að þetta nýja fyrirkomulag gengi snurðulaust fyrir sig tæknilega í framtíðinni – að ekki aukist vandamál við innskráningu, bilanir geri vart við sig eða lyklarnir sjálfir reynist bilanagjarnir.

Kristinn Jón Arnarson er almannatengslaráðgjafi hjá AP Almannatengslum og fyrrverandi ritstjóri Tölvuheims. EM> P>
Eldri borgarar og Ómar (JGH)

Þjóðin virðist öll á leiðinni í framboð. Tvær fylkingar öryrkja og aldraðra hafa lýst því yfir að þær ætli að bjóða fram í kosningum til Alþingis í vor. Þá hefur Ómar Ragnarsson haldið mönnum heitum í nokkra mánuði og ekki útilokað framboð. Flestir telja að fari hann fram verði það undir merkjum Framtíðarlandsins, þ.e. í samkrulli með listamönnum eins og Andra Snæ Magnasyni og fleirum, og að listinn (með tveimur ennum) snúist um náttúruvernd og þjóðgarða.

Ef þessi framboð skella sér í slaginn er mjög erfitt að átta sig á því hversu mikið fylgi þau fá og frá hvaða flokkum þau sækja fylgi sitt. Munu þau hirða hlutfallslega jafnt af öllum flokkunum? Ég held ekki. Mín skoðun er sú að þau skaði Samfylkingu og Vinstri græna meira en aðra.

Fylgi Sjálfstæðisflokksins er fastara í hendi en flestra annarra flokka. Eldri borgarar, sem hafa kosið D-lista alla sína tíð, munu áfram halda sig við Déið. Reiðir ellilífeyrisþegar eru líklegastir til að kjósa framboð eldri borgara – en eitthvað segir mér að þeir hefðu ella kosið Samfylkingu eða Vinstri græna.

Ómar Ragnarsson er hins vegar skeinuhættur – fari hann fram. Hann mun glefsa í fylgi frá þeim flestum. Þeir, sem styðja Vinstri græna, eingöngu vegna umhverfismála, munu snúa sér að Ómari. Þá höfðar hann til margra kjósenda Samfylkingar. Ég held að þessir tveir flokkar muni finna mest fyrir Ómari.

Sjálfstæðisflokkurinn mun einnig skaðast á framboði Ómars. Það eru sérstaklega þeir sjálfstæðismenn, sem setja umhverfismál í fyrsta sætið, sem munu tvístíga – svonefndir hægri grænir. Þegar í kjörklefann er komið held ég þó að flestir grænir sjallar krossi áfram við Déið vegna þess að ímynd D-lista er stöðugleiki og sterkt efnahagslíf. Þetta merkir að efnahagsmálin munu vega þyngra hjá þeim en grænu málin. Ekki það, að til lengri tíma litið snúast efnahagsmál auðvitað um umhverfisvernd og að stöðva loftslagsbreytingar - græna jörð.

Ég held að effin tvö, Framsóknarflokkurinn og Frjálslyndir, muni skaðast minnst á framboðum eldri borgara og Ómars. Ómar höfðar alls ekki til harðra framsóknarmanna nema sem skemmtikraftur. Þá virðast Frjálslyndir hafa náð til sín fylgi frá þeim sem vilja takmarka með einhverjum hætti aðgengi útlendinga að íslenskum vinnumarkaði.

Framboð eldri borgara, hvort sem þau verða eitt eða tvö, mun litlu skipta varðandi úrslit kosninganna. En fari Ómar fram í samkrulli við aðra listamenn þá mun kosningabaráttan fljótlega snúast upp í umhverfismál. Ómar er bara þannig.

Stóru flokkarnir munu núna reyna að koma í veg fyrir framboð Ómars. Þeir vita sem er að hann er skemmtikraftur og eldhugi; umhverfissinni sem hefur lengi stolið senunni.

Jón G. Hauksson

[email protected]
Í góðum málum (BJ)

Nú eru þeir Styrmir Gunnarsson og félagar hans á Morgunblaðinu í góðum málum.

● ● ●

Blaðið hefur á undanförnum árum barist gegn því að auðhringar hefðu óeðlileg áhrif í stjórnmálum.

● ● ●

Það er því fróðlegt að fylgjast með ánægju þess þegar Baugur hf. lýsir yfir andstöðu við hvalveiðar.

● ● ●

Það er nefnilega gott að auðhringar taki afstöðu í málum með Morgunblaðinu. Þá getur það fagnað því að þeir vilji hafa pólitísk áhrif.

● ● ●

Ef að líkum lætur mun blaðið bæði halda áfram að hamra á auðhringunum og styðja þá ef þeir eiga samleið með blaðinu. Sama gildir um stórveldin.

● ● ●

Hvort sem Mogginn er sammála Bandaríkjunum eða Baugi.

● ● ●

Sú var tíðin að Morgunblaðið var sjálfu sér samkvæmt í skoðunum. Þá naut það virðingar, jafnvel þeirra sem voru ósammála því.

● ● ●

Nú er það á móti Kristjáni Loftssyni og Einari Guðfinnssyni.

● ● ●

En Morgunblaðið er vinur Tonys Blairs, Sir David Attenboroughs og Baugs. Nú hefur það sýnt hvað í því býr.

● ● ●

Við erum í góðum málum. Tra-la-la-la-la.

Benedikt Jóhannesson

PS Þetta er góður stíll. Maður er fjórar mínútur að skrifa pistilinn.

● ● ●

Og þarf ekkert að hugsa. Tra-la-la-la-la.
Herlög á skæruhernað (JGH)

Það er búið að ræða um RÚV frumvarpið í yfir 100 klukkustundir á Alþingi og lágkúran við Austurvöll hefur aldrei verið meiri. Það er beinlínis ógeðfellt hvernig minnihlutinn á Alþingi vanvirðir lýðræðið og reynir að kúga meirihlutann í þessu máli. Það dylst engum að stjórnarandstaðan ætlar með öllum ráðum og meðulum að koma í veg fyrir afgreiðslu þessa frumvarps. Maður kemst ekki hjá því að spyrja sig hvers konar Alþingi það sé eiginlega þar sem meirihlutinn kemur ekki máli í gegn sem hann hefur brennandi áhuga á - og setti fyrst á dagskrá fyrir tveimur árum. Hvers konar skæruhernaður þrífst þarna? Það er engin furða þótt Mörður Árnason haldi því fram að komin séu herlög á Alþingi, hann skilur málþófið og skæruhernaðinn betur en flestir aðrir.

Málþóf stjórnarandstöðunnar og langavitleysan í umræðunum um RÚV-frumvarpið sýnir enn og aftur hvað pólitíkin er skrítin tík – og hversu auðvelt er að blekkja fólk. Núna veit enginn lengur hvað snýr upp og niður í pólitíkinni. Eftir allt orðaskakið er fólk farið að halda að Vinstri grænir og Samfylking séu frjálshyggjumenn og sjálfstæðismenn fulltrúar ríkisreksturs. Að vísu er þetta ekki í fyrsta skiptið sem fólk fær þetta á tilfinninguna.

Brandarinn er hins vegar sá að nánast allir þingmenn eru heitir stuðningsmenn Ríkisútvarpsins – sem og þjóðin öll, samkvæmt könnunum. Ríkisútvarpið verður aldrei selt eða einkavætt. Hvað er þá málið? Jú, frumvarpið gengur út á að breyta stofnun í hlutafélag þar sem þingmenn hafa minni völd og áhrif á ráðningu starfsmanna og dagskrárgerð. Og hver grætur það nema auðvitað Ögmundur Jónasson og hans líkir við Austurvöllinn? Að vísu verður þetta nýja hlutafélag með skammstöfun sem enginn hefur séð áður; ohf. en ekki hf. og kannski það rugli þingmenn í ríminu.

Það er athyglisvert að stjórnarandstaðan hefur m.a. sótt í smiðju Ara Edwalds, forstjóra 365, í málþófi sínu á Alþingi gegn frumvarpinu. Ari hefur í marga mánuði verið á móti frumvarpinu vegna þess að hann telur að það styrki Ríkisútvarpið svo um muni og jafnframt að það sé óeðlilegt að ríkið sé að vafstra í fjölmiðlun sem einkageirinn getur vel séð um. Þá vill Ari að RÚV fari út af auglýsingamarkaðnum, en það vilja auglýsendur alls ekki og hvað þá eldheitir stuðningsmenn RÚV sem halda því fram að þar með yrði RÚV lagt í rúst nema á móti kæmi stórfelld hækkun á afnotagjöldum, þ.e. nefskattinum eftir samþykkt frumvarpsins. Ari er að sjálfsögðu líka á móti afnotagjöldunum og nefskattinum. Loks hefur Ari haldið því fram að tilvera RÚV standist ekki samkeppnislög og að dómstólar, þess vegna EES-dómstólinn, afgreiði fyrirtækið fyrr eða síðar út af markaðnum.

En ef Ari Edwald, forstjóri 365, helsta keppinautar RÚV, er á móti frumvarpinu vegna þess að það styrki RÚV hvernig getur þá stjórnarandstaðan verið á móti frumvarpinu – fyrst hún segist innst inni vilja veg RÚV sem mestan og að alls ekki megi selja fyrirtækið?

Er nema von að í málþófinu og málæðinu á Alþingi vefjist kjaftöskunum þar ekki aðeins tunga um tönn heldur höfuð – eins og maðurinn sagði.

Jón G. Hauksson

[email protected]