Áhyggjur Halldórs og Ingibjargar Sólrúnar (JGH)

xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /?

Kosningarnar eftir rúma viku eru prófsteinn á stöðu Halldórs Ásgrímssonar og Ingibjargar Sólrúnar Gísladóttur í íslenskum stjórnmálum. Útlitið í könnunum er orðið svo dökkt hjá Framsóknarflokknum að margir eru farnir að gera því skóna að flokkurinn þurrkist út á næstu fimm árum. Þá dregur Dagur B. Eggertsson ekki að það fylgi í könnunum sem stuðningsmenn hans áttu von á og er það mikið áfall fyrir Ingibjörgu Sólrúnu, dyggasta stuðningsmanns hans innan Samfylkingarinnar.

Kannanir benda til þess að fylgi Framsóknarflokksins í sveitarstjórnarkosningunum sé víðast hvar að hrynja. Gangi þetta eftir má spyrja sig að því hvort kosningarnar eftir viku séu upphafið að endalokum flokksins. Halldór Ásgrímsson hlýtur að taka þau úrslit til sín þótt hann sé ekki í framboði sjálfur og spyrja sig hvort þau séu forsmekkurinn að því sem koma skal eftir eitt ár þegar kosið verður til Alþingis.

Fari allt á versta veg hjá Framsóknarflokknum verður sú spurning áleitin hvort Halldór muni afhenda keflið til einhvers annars fljótlega og lýsa því yfir að hann ætli ekki að bjóða sig fram til Alþingis eftir eitt ár – en sitja hins vegar út kjörtímabilið sem forsætisráðherra. Halldór er hins vegar keppnismaður og fjallagarpur, eldri en tvævetur í pólitíkinni og gefst ekki upp þótt kalt sé á toppnum.

En hver ætti að taka við af Halldóri? Varla Jón Kristjánsson og Valgerður Sverrisdóttir sem hafa verið í baráttunni meira og minna í tuttugu ár og virðast frekar á leiðinni út úr pólitísku amstri fremur en að sækjast eftir frekari frama innan flokksins. Erfðaprinsinn Árni Magnússon er farinn, hann stökk af skútunni í vetur og hætti mjög óvænt í pólitík. Sá ekki framtíðina á þeim vettvangi. Þá virðist varaformaðurinn Guðni Ágústsson ekki hafa það fylgi innan flokksins sem til þarf.

Þá er það Siv Friðleifsdóttir. Hún er mikil keppnismanneskja og baráttukona. En gleymum því ekki að Halldór ýtti henni út úr ráðherraliðinu þegar hann varð forsætisráðherra fyrir tveimur árum. En hennar tími kom svo óvænt í vetur þegar Árni stökk frá borði. Hvað með Jónínu Bjartmarz? Sennilega ekki, hún hefur ekki hlotið náð fyrir augum Halldórs sem ráðherra. Ef Siv og Jónína taka ekki við keflinu leitar hugurinn til þeirra yngstu á framabrautinni í flokknum.

Rætt hefur verið um að Björn Ingi Hrafnsson, aðstoðarmaður Halldórs, sé foringi framtíðarinnar innan flokksins. Er hann það? Nái hann ekki sæti í borgarstjórn eftir viku verður það verulegur vegartálmi á framabraut hans.

Kosningarnar eftir viku eru sömuleiðis prófsteinn á Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur, formann Samfylkingar. Hún velti Össuri Skarphéðinssyni úr formannssætinu fyrir ári og síðan hefur flokkurinn stöðugt tapað fylgi í könnunum. Það hlýtur að vera taugatrekkjandi fyrir hana og reyna á þanþolið. Með henni komu augljóslega ekki þeir fersku vindar sem hún og flokkurinn áttu von á. Á móti má segja að haldlaust sé að dæma stöðu hennar fyrr en að loknum alþingiskosningum á næsta ári. Samt má ekki horfa fram hjá því að hún var hinn eiginlegi leiðtogi flokksins í síðustu alþingiskosningum þótt Össur gegndi formennskunni að nafninu til.

Mestu vonbrigði Ingibjargar Sólrúnar í kosningabaráttunni núna eru lítið aðdráttarafl Dags B. Eggertssonar í könnunum. Hún hvatti hann til að fara fram og hann var hennar maður í prófkjörinu í vetur þegar hann sigraði Steinunni Valdísi Óskarsdóttur og Stefán Jón Hafstein örugglega. Einhvern veginn hefur maður það á tilfinningunni að þau gráti núna krókódílstárum yfir „velgengni“ Dags.

Þetta er dauf kosningabarátta – en það kraumar undir hjá Framsókn og Samfylkingu. Er Framsóknarflokkurinn að deyja út og þarf Halldór að draga sig í hlé? Er Ingibjörgu Sólrúnu að fatast flugið? Eru þau réttu foringjarnir fyrir flokka sína?

Jón G. Hauksson

[email protected]