Græja er kvenkyns orð / 09/2005

Græjur eru eitthvað sem flestir tengja karlmenn við. Sjá fyrir sér einhvern gaur inni í bílskúr að rífa í sundur bíl til að sjá hvernig „karboratorinn“ virkar. Eða veifa spánnýjum 50.000 króna farsíma sem getur ekki bara sent tölvupóst heldur lítur líka út fyrir að geta samið hann fyrir þá. Ég er ekkert að reyna að vera með stæla þegar ég segi að tækni sé yfirleitt tengd við karlmenn.

Karlkyns sölumenn

Þetta sést til dæmis ef maður fer í græjubúð. Þar eru sölumennirnir karlkyns. Þeir miða út aðra karlmenn sem koma þangað inn til að selja þeim græjur. Konur hafa margoft haft orð á því að ef þær fara í græjubúð með mönnum sínum þá finnist

þeim oftar en ekki að sölumenn telji þetta koma þeim bara alls ekkert við. Jafnvel þegar verið er að velja nýja græju í eldhúsið eða þvottahúsið. Eins og að karlmaðurinn væri sá eini sem myndi nota tækið. (Nú myndu margar konur efalítið fagna því ef karlmenn einokuðu tækjanotkun heimilisins og sæju algjörlega um þvotta og eldamennsku en það er nú yfirleitt ekki tilfellið.)

Karlmenn hafa gaman af nýjum græjum og nýrri tækni, þeir vilja grúska og skoða og þeir vilja bera sig saman við nágrannann. En hvað með konur? Eru þær græjulaust svæði?

Karlkyns hönnuðir

Ekki alls fyrir löngu þóttust markaðsmenn tæknifyrirtækja sig hafa himin höndum tekið þegar þeir uppgötvuðu markaðshluta sem þeim fannst alveg ósigraður:

Konur. Þeir ákváðu að þetta gengi ekki lengur og fóru að framleiða græjur fyrir konur. Þeir fólu vöruþróunarteymum sínum (sem undantekningarlítið eru að meiri hluta karlmenn) það hlutverk að svala brýnni þörf þessa markaðshluta.

Árangurinn endurspeglaði kannski betur en nokkuð annað hvað nerðir halda um konur. Þeirra hugmyndir um græjur handa konum voru til dæmis gemsi sem heldur utan um tíðahring og kaloríuinnihald. Ég meina, hvað hugsa konur svo sem um annað? Auk þess sem þeim fannst borðleggjandi að ef eitthvað væri bleikt, þá myndi það umsvifalaust höfða til kvenna. Einfalt mál. Þetta var síðan borið á borð fyrir mig og kynsystur mínar.

Kvenkyns kaupendur

Ef þessir sömu markaðsmenn hefðu unnið heimavinnuna sína, hefðu þeir efalítið komist að því að konur eyða í raun meira fé í græjur en karlar! Og ef tæknikauphegðun karla og kvenna er borin saman, kemur í ljós áhugaverður munur: Konur horfa fyrst og fremst á hagnýtnina, karlar á tæknina.

Þannig að meðan hver græjan á fætur annarri var spreyjuð bleik í þeirri von að

það myndi höfða til kvenna þá voru konur í raun að taka yfir græjumarkaðinn með því að kaupa það sem þegar var í boði. Bara svo lengi sem það var hagnýtt og einfalt í notkun. Auðvitað spillir ekki að græjan líti vel út, sérstaklega ef hún kemur til með að sjást, en hagnýtnin gengur fyrir. Þarna greinir konur og karla á, karlanir vilja nýjustu græjuna með öllum mögulegum aðgerðum. Þeir vilja geta borið sína græju saman við græju nágrannans og komið vel út. Þeir kaupa græjur til að hafa áhrif á stöðu þeirra innan hópsins. Konur kaupa græjur til að hafa bein áhrif á líf þeirra.

(Auðvitað eru til undantekningar og viðurkennist hér með að ég er vonlaus græjukerling og verð að eiga nýjustu gerð af fartölvu og farsíma, annars líður mér eins og ég sé með sítt að aftan).

Þannig að skilaboðin til hönnunarteymanna sem sitja sveitt með bleiku spreybrúsana eru einföld: Hannið eitthvað sem er hagnýtt. Spáið í hvernig það er notað, hafið það einfalt. Ef það kemur til með að sjást (t.d. standa inni í stofu eða vera hluti af útliti), hafið það smekklegt. Þannig hannið þið fyrir konur.

Fyrir græjukonur:

wirelessdigest.typepad.com/shinyshiny/

www.chipchick.com/

www.girlsstuff.co.uk/