arnastofnun/IGC-2024 huggingface dataset:
Samherji

Árið 1983 keyptu frændurnir Þorsteinn Már Baldvinsson, Þorteinn Vilhelmsson og Kristján Vilhelmsson nær allt hlutafé í Samherja hf. og með í kaupunum togarann Guðstein. Togarinn, sem lendi hafði legið við bryggju, var pólskættaður ryðkláfur, skuldum vafinn. Frændunum tókst að fá Landsbanka Íslands til þess að leggja til fjármagn sem til þurfti. Togaranum var breytt í frystitogara með miklum tilkostnaði og gefið nafnið Akureyrin. Þeir frændur voru fljótari en flestir aðrir að nýta sér möguleika kvótakerfisins og fengu meðal annars út á aflareynslu Þorsteins Vilhelmssonar svonefndan skipstjórakvóta, um 2.200 þorskígildistonn, en nokkrir slíkir voru til á fyrstu dögum kvótakerfisins.

Nokkru síðar keyptu Samherjafrændurnir 40% í Bæjarútgerð Hafnarfjarðar sem var breytt í hlutafélagið Hvaleyri. Síðar keypti Samherji bátinn Helga S. frá Keflavík og skipti á honum og togaranum Maí við Hvaleyri. Maí var síðan breytt í frystiskip og hóf veiðar fyrir Samherja í lok desember 1986 undir nafninu Margrét EA. Við uppskipti á Hvaleyri skömmu síðar kom togarinn Víðir í hlut Samherja. Síðar tók Samherji yfir rekstur niðursuðuverksmiðju K. Jónssonar eftir gjaldþrot hennar ásamt KEA og Akureyrarbæ. Samherji tók allan reksturinn yfir síðar og er þar nú unnin rækja undir merkjum Strýtu hf. Nú gerðust hlutirnir hratt, mörg skip voru keypt og seld, fyrst og fremst til að afla sér aflahlutdeildar og rúmmetra til að leggja á móti nýsmíði á Baldvin Þorsteinssyni, þegar að henni kom. Árið 1989 var Söltunarfélag Dalvíkur keypt og því fylgdu skipin Dalborg og Náttfari. Samherji stundaði rækjuvinnslu í Söltunarfélaginu þar til á síðasta ári. Árið 1992 kom nýsmíðin Baldvin Þorsteinsson til landsins, glæsilegasta fiskiskip flotans. Árið 1995 náðu Samherjamenn ráðandi hlut í þýska útgerðarfélaginu DFFU. Félagið hóf einnig útgerð í Bandaríkjunum og á dótturfélag í Færeyjum. Árið 1997 sameinast Hrönn hf. á Ísafirði, útgerð Guðbjargar ÍS, Samherja og Fiskimjöl og lýsi í Grindavík á sama ári. Guðbjörgin var svo seld til DFFU árið 1999. Nú síðast hefur BGB-Snæfell, sem var að stofni til útgerð KEA og fleiri félög, verið sameinað Samherja. Samherji á einnig stóran hlut í Hraðfrystihúsi Þórshafnar. Samherji hefur nú mestar aflaheimildir allra íslenskra sjávarútvegsfyrirtækja og hefur haslað sér völl umfram önnur fyrirtæki á ýmsum sviðum nú síðast í fiskeldi. Skip Samherja eru í dag Akureyrin, Baldvin Þorsteinsson, Vilhelm Þorsteinsson, Víðir, Margrét, Þorsteinn, Oddeyrin, Seley og Jón Sigurðsson. Auk þess eiga dótturfélög Samherja fjögur skip í Þýskalandi, tvö í Færeyjum, tvö í Skotlandi og eitt í Bandaríkjunum.

Undir lok árs 1999 slitnaði upp úr samstarfi þeirra frænda og Þorsteinn Vilhelmsson seldi sinn hlut. Stærstu hluthafar Samherja hf. nú eru KEA með 18,07% hlut, Kristján Vilhelmsson með 16,72%, Þorsteinn Már Baldvinsson með 16,34% og Kaupþing hf. með 11,53%. Heildarveiðiheimildir hins sameinaða félags innan íslenskrar lögsögu nema 28.630 þorskígildistonnum eða um 7,8% heildarkvóta og íslenskar veiðiheimildir utan lögsögu nema tæpum 5.200 þorskígildistonnum.
ÍSAL og Landsvirkjun

Ráðamönnum Íslands hafði löngum verið ljóst að íslenskir atvinnuvegir væru býsna einhæfir og þjóðarbúið væri mjög viðkvæmt fyrir áföllum í sjávarútvegi. Því var þess vegna vel tekið þegar Svissneska álfélagið Alusuisse leitaði eftir því árið 1960 að fá að reisa álver hér á landi. Áhugi Svisslendinga kom til fyrst og fremst vegna þess að Íslendingar réðu yfir mikilli óbeislaðri vatnsorku. Samningar tókust árið 1966 og dótturfyrirtækið Íslenska álfélagið eða Ísal var stofnað. Gera þurfti viðamikinn samning við Alusuisse og fólst meðal annars í honum að félagið skyldi greiða skatta í formi svonefnds framleiðslugjalds. Málið var mjög umdeilt og á Alþingi greiddu Framsóknarflokkur og Alþýðubandalag atkvæði gegn samningunum, einkum vegna þess að flokkarnir voru á móti því að álverið væri í eigu „erlends auðhrings“. Framkvæmdir við byggingu álversins hófust sama ár. Í upphafi var miðað við að álverið gæti framleitt 30 þúsund tonn í fyrsta áfanga en fara fljótlega upp í 66 þúsund tonn. Framleiðslugetan hefur svo verið aukin í nokkrum áföngum, síðast nú fyrir tveimur árum að hún komst í 162 þúsund tonn. Miklar deilur voru um skattamál Ísals á valdatíma Hjörleifs Guttormssonar í Iðnaðarráðuneytinu, en hann taldi að fyrirtækið hefði komið sér undan skattgreiðslum. Þeim málum lauk með samkomulagi árið 1985. Ísal hefur alltaf verið í eigu erlendra aðila og er nú hluti af kanadíska fyrirtækinu Alcan.

Til þess að sjá álverinu fyrir rafmagni var Landsvirkjun stofnuð árið 1965. Hugmyndir voru þá þegar komnar upp um að nýta vatnsorku til þess að byggja upp stóriðju. Eigendur fyrirtækisins voru í upphafi Reykjavíkurborg og ríkið til helminga en síðar kom Akureyrarbær inn í fyrirtækið.

Framkvæmdir við Búrfellsvirkjun voru fyrsta stórverkefni hins nýja fyrirtækis og með henni rættist loks hálfrar aldar gamall draumur Einars Benediktssonar um að virkja Þjórsá. Eftir þetta hefur Landsvirkjun bætt við þremur stórvirkjunum auk þess sem framleiðslugeta hefur verið aukin með vatnsmiðlunum. Fyrirtækið framleiðir nú um 93% af rafmagni hér á landi og er afar fjársterkt. Stjórnarformaður fyrirtækisins frá upphafi til 1995 var Jóhannes Nordal en hann var líka formaður stóriðjunefndar á sama tíma og setur hann manna mest svip á uppbyggingu stóriðju hér á landi.

Stóriðja hérlendis hefur aukist í stökkum. Árið 1973 var Íslenska járnblendifélagið stofnað og hóf rekstur verksmiðju á Grundartanga. Árið 1998 var svo reist verksmiðja Norðuráls á sama stað. Stóriðjuframkvæmdir hafa alltaf verið umdeildar hér á landi. Í fyrstu var það einkum vegna þess að útlendingar áttu þar stóran eða ráðandi hlut. Eftir að íslenska ríkið keypti meirihluta í járnblendiversmiðjunni að Grundartanga sem ekki skilaði arðsemi sáu menn að hér var um áhættusaman rekstur að ræða sem ekki var víst að Íslendingar hefðu þekkingu eða fjárhagslegan styrk til þess að leggja í. Á seinni árum hafa umhverfissjónarmið ráðið meiru um gagnrýni á framkvæmdir. Auk þess hafa efasemdarraddir alltaf heyrst um að stóriðjan hafi greitt nægilega hátt verð fyrir orkuna til þess að orkuverin gæfu eðlilegan arð.
Ríkisútvarpið

Þjóðhátíðarárið 1930 tók Ríkisútvarpið til starfa. Höfðu menn í fyrstu gert sér vonir um að útvarpið gæti tekið til starfa fyrir Alþingishátíðina um sumarið. Tilraunasendingar hófust í október, fréttir, upplestrar og hljómleikar til að kanna styrk útsendingar en það var ekki fyrr en þann 21. desember að fyrirfram ákveðin dagskrá á vegum útvarpsráðs var send út. Áður hafði starfað hér, á árunum 1926-27, lítil útvarpsstöð í einkaeigu en hún var of lítil og veikburða til að ná verulega út fyrir Reykjavík og lognaðist hún út af. Þetta varð þó til að ýta við ráðamönnum (líkt og Kanasjónvarpið síðar varð til þess að flýta fyrir stofnun íslensks ríkissjónvarps) og voru samþykkt lög á árinu 1929 um heimild handa ríkisstjórninni til ríkisrekstrar á útvarpi. Hagkvæmasta tilboð í byggingu útvarpsstöðvar kom frá Marconifélaginu í London.

Nokkurn ugg og urg vakti að stjórnin skipaði einn úr röðum sinna þingmanna, Jónas Þorbergsson, í embætti útvarpsstjóra og þótti það ekki lofa góða um margrómað hlutleysi eða óhlutdrægni útvarpsins. Í reynd mun það fremur hafa verið á hinn veginn, að Jónas reyndi að verja stofnunina gegn ásælni stjórnmálaflokkanna, en lítið hefur þó alltaf mátt út af bera í tímans rás svo að ekki kæmu upp mismunandi alvarlegar ásakanir um pólitíska misnotkun. Fyrsta útvarpsráð skipuðu: Helgi Hjörvar, Páll Ísólfsson, Friðrik Hallgrímsson, Guðjón Guðjónsson og Alexander Jóhannesson.

Um þetta leyti var vegagerð enn skammt á veg komin og sjóleiðin enn helsta samgönguleiðin. Fátt, ef nokkuð, mun því hafa vakið aðra eins samkennd Íslendinga sem þjóðar eins og stofnun Ríkisútvarpsins. Dagskráin var líka frá upphafi metnaðarfull - helst til metnaðarfull fyrir margra smekk - því að áratugum saman voru lesendadálkar dagblaðanna uppfullir af kvörtunum undan sinfóníugargi og djasshávaða. Menn voru staðráðnir í því að bæta tónlistarsmekk þjóðarinnar hvort sem henni sjálfri líkaði betur eða verr. Annað fyrirhugað útvarpsefni var einkum leikrit, fræðsluerindi og svo frá „þingsetningu og eldhúsdagsumræðum og öðrum merkum málum, sem efst eru á baugi á hverjum tíma“ eins og það var orðað í fréttum frá þeim tíma. Og það var engin síbylja á ferðinni. Á virkum dögum var útvarpað þrjá tíma á dag en á sunnudögum bættust við messur og barnaefni. Haft var eftir húsfreyju einni að heldur vildi hún missa snemmbæruna úr fjósinu en viðtækið af hillunni. Árið 1966 hóf Ríkistútvarpið svo sjónvarpsútsendingar sem fljótlega varð vinsælasti miðill landsins.

Margir urðu líka þjóðkunnir af frammistöðu sinni í útvarpinu, listamenn, fræðimenn, fréttamenn og fyrirlesarar. Ríkisútvarpið var talið menningarstofnun í þjóðareign líkt og Þjóðleikhúsið síðar eða Háskólinn fyrr. Það átti líka að vera útvarp allra landsmanna. Um rúmlega hálfrar aldar skeið var Ríkisútvarpið eitt um hituna á öldum ljósvakans. Þá þótti öllum eðlilegt að það nyti afnotagjalds af hverju heimili og aflaði sér tekna með auglýsingum. Eftir að einokun þess var rofin horfa málin öðruvísi við og hvort tveggja er ærið umdeilt. Nú er svo komið að þetta uppeldistæki landsmanna í sjötíu ár er nú sjálft orðið hálfgert vandræðabarn, í augum sumra.
20. öldin í efnahags- og viðskiptalífinu

20. öldin í efnahags- og viðskiptalífinu

Í jólablaði Vísbendingar árið 2000 var farið yfir öldina sem þá var að ganga sitt skeið. Það er til siðs að horfa aftur á tímamótum, aldamót voru tilefnið og tuttugasta öldin til skoðunar. Yfirlitinu er ekki ætlað að vera tæmandi heldur umfram allt til skemmtunar og fróðleiks.

Þrír kaflar tilheyra hverjum áratug. Farið er yfir helstu atburði viðskiptasögunnar og reynt að búa til grófa mynd af hverjum áratug fyrir sig. Þá eru einn athygliverður einstaklingur og fyrirtæki tekin til nánari skoðunar. Hver kafli um sig fæst með því að ýta á viðeigandi stað hér að neðan.

Áratugur Athafnamaður Fyrirtæki

1901-1910 Pétur Thorsteinsson Landsbankinn

1911-1920 Thor Jensen Eimskip

1921-1930 Konráð Hjálmarsson Morgunblaðið

1931-1940 Óskar Halldórsson Sambandið

1941-1950 Sveinn Valfells Ríkisútvarpið

1951-1960 Einar Sigurðsson ríki Landssíminn

1961-1970 Þorvaldur í Síld og fisk Ísal/Landsvirkjun

1971-1980 Ottó A. Michelen Hagkaup

1981-1990 Pétur H. Blöndal Samherji

1991-2000 Össur Kristinsson Íslensk erfðagreining

Verkið reyndist mjög viðamikið. Hitann og þungann báru Ólafur Hannibalsson og bræðurnir Sigurður og Benedikt Jóhannessynir, ásamt Eyþóri Ívari Jónssyni, ritstjóra Vísbendingar. Jafnframt var leitað álits annarra viðskipta - og hagfræðinga. Eyþór samræmdi svo texta og undirbjó til birtingar.
Sum dýr eru jafnari en önnur (BJ)

Ég sé að Danir ætla að breyta lögum um erfðir þannig að konur geti erft konungdæmið til jafns við karla. Auðvitað þýðir ekkert að segja það, en þeir ættu að nota tækifærið og losa sig við konungdæmið í leiðinni. En það að hafa forseta er náttúrlega engin trygging fyrir því að fá góðan þjóðhöfðingja.

Íslenskar konur eru að skammast yfir því að stjórnarskráin sé kynblind. Ég hélt einmitt að það væri kostur, réttvísin ætti að vera blind. Auðvitað er rangt hjá mér að segja íslenskar konur, þetta eru einhverjar íslenskar konur sem vilja að stjórnarskráin verði kynvillt, þ.e. konur fái frekari vernd en karlar. Það væri afleit breyting.

Ein af tillögunum sem þessar konur leggja til er að vernda konur gegn ofbeldi. Ætli það sé nokkuð sem ég fyrirlít jafnmikið og ofbeldi gegn konum? Menn sem leggja hendur á konur eru sannarlega eitt fyrirlitlegasta fyrirbæri sem til er. Lausin er samt örugglega ekki að breyta stjórnarskránni. Reynslan virðist sýna að ofbeldi meðal kvenna er líka að aukast, stúlkur hafa líka smitast af óhugnanlegri árásarhneigð. Við getum breytt stjórnarskránni endalaust, en það stoppar ekki slíka óheillaþróun.

Önnur tillaga er um kynjakvóta. Það er ekki góð regla. Ef fleiri konur koma í stjórnunarstörf þá er það gott, ef þær eru hæfar til verka. Enginn skyldi ætla að ég væri með þessu að segja að allir karlar í stjórnun séu hæfir. Nei, því miður ekki, en menn eiga að veljast vegna hæfileika, ekki kynferðis eða litarháttar.

Líklega er danska prinsessan ófrísk. Þess vegna liggur á að gera erfðaríkið kynblint, þ.e. ekki skipti máli hvort elsta barnið er strákur eða stelpa, það elsta á að fá kórónuna. Ég er ekki í Hinu konunglega fjelagi og hef sáralítinn áhuga á kóngafólki, en þó nógan til þess að vita að danski prinsinn Hinrik er eitthvað brenglaður, sömuleiðis Jóakim sonur hans og að Margrét drottning er rúmlega sextug, en lítur út fyrir að vera áttræð, ef maður nær að sjá hana gegnum sígarettureykinn. Hvers vegna vilja menn þetta fólk? (Að vísu finnst mér svolítið flott hjá Margréti að skíra son sinn upp úr Andrésblaði, en Frikki hefði átt að heita Mikki).

Til þess að gera langt mál stutt þá er ég ekki hrifinn af erfðaprinsum og prinsessum. Ef fólk vill kjósa feðga eða mæðgin yfir sig eins og Bandaríkjamenn eða Indverjar, þá er það allt í lagi mín vegna. Fólkið ræður þá. En forréttindi kónga og aðals ættu að heyra fortíðinni til og vonandi heyra kynvilltar stjórnarskrár ekki framtíðinni til.

Benedikt Jóhannesson
The Nativity Story

The Nativity Story eða Leiðin til Betlehems er sagan um Maríu og Jósef áður en Jesú fæddist. Öfugt við hina kröftugu kvikmynd Mel Gibsons, The Passion of Christ, er The Nativity Story engin blóði drifin átakasaga, heldur er hún áferðarfalleg kvikmynd og móðgar sjálfsagt engan, hvorki gyðinga né kristna menn. Allt er eins og biblían segir okkur um leið og ímyndunaraflinu er gefin laus taumur þegar kemur að hjónabandi Maríu og Jósefs.

Vitringarnir eru á sínum stað í leit að Messíasi endurbornum og Heródes, sem er hræddur við að missa völdin lætur myrða ungbörnin, sem aldrei sjást. Allt gert til að falleg fæðingarstund frelsarans sé það sem áhorfandinn tekur með sér að lokinni sýningu og að jólaboðskapurinn sé sem heillegastur. Þetta tekst, en kostar sitt og satt best að segja nær myndin aldrei neinu flugi, líður áfram án þess að nokkuð komi á óvart.

Það sem alltaf hefur verið umdeilanlegt í sögunni af fæðingu Jesús er að hann er eingetinn og myndin fer ekkert út

fyrir þann ramma. Þar með erum við komnir að þeirri persónu jólasögunnar sem alltaf er látinn vera til hliðar, Jósef, eiginmaður Maríu. Í upphafi myndarinnar er María gefin Jósef og er lítt hrifinn af ráðahagnum. Þegar hún svo verður ófrísk án þess að Jósef komi þar nokkuð við sögu er lítið annað fyrir Maríu að gera annað en að giftast Jósef, sem þrátt fyrir hugarangur varðandi barnið sem María gengur með, er vandur að virðingu sinni og giftist Maríu, sem lærir að meta verðleika hans. Þau hrekjast síðan á brott frá heimili sínu og allir þekkja framhaldið.

Það er ekki auðvelt fyrir handritshöfund að koma Jósef sem heilsteyptri persónu enda tekst það ekki og Jósef fær enga uppreisn æru frekar en áður. María sjálf, sem ungstirnið Keisha Castle-Hughes (Whale Rider) leikur, er látlaus í meðferðum hennar, manneskja með stórt hjarta og fallegt bros. Castle-Hughes þarf í raun ekki annað en að koma vel fyrir, annað er ekki ætlast til af henni, svo er einnig um aðra leikara. Vitringarnir þrír eru eins og við ímyndum okkur þá og Heródes er vondi kallinn án þess þó að vera mjög ógnvekjandi.

Leikstjóri The Nativity Story, Catherine Hardwick, sem leikstýrði hinni áhrifamiklu Thirteen, þar sem þrettán ára stúlka tókst á við erfitt samband við móður sína og eiturlyf, hefði mátt vera mun ákveðnari í túlkun sinni á ágætlega skrifuðu handriti, það er eins og hún þori ekki að fara út fyrir rammann sem Biblían setur söguna í og fyrir vikið er myndin langdregin og gerir ekkert betra en að rifja upp sögu sem allir þekkja og setja hana í fallegan jólapakka.

Leikstjóri: Catherine Hardwick. Handrit: Mike Rich, Kvikmyndataka: Elliot Davis. Tónlist: Mychael Danna. Leikarar: Keisha Castle-Hughes, Oscar Isac, Hiam Abbas og Ciarán Hinds. 101 mín.

Hilmar Karlsson
Stella Marta Jónsdóttir, framkvæmdastjóri Kaffitárs

Stella Marta Jónsdóttir verkfræðingur starfar sem framkvæmdastjóri Kaffitárs. Frá stofnun fyrirtækisins 1990 hefur það markað spor í kaffigerð á Íslandi, framleiðir fjölmargar tegundir af úrvalskaffi sem margir kaffiunnendur geta ekki verið án.

„Ég ber í stuttu máli ábyrgð á daglegum rekstri fyrirtækisins sem er auk kaffibrennslunnar rekstur á sex kaffihúsum. Ég vinn við hlið Aðalheiðar Héðinsdóttur, eiganda Kaffitárs, sem nú starfar sem forstjóri fyrirtækisins.“

Stella segir starf sitt afskaplega áhugavert og skemmtilegt, með samhentum og metnaðarfullum samstarfsmönnum sem eru hátt í eitt hundrað: „Nýlega kynntum við nýtt merki og áherslur fyrirtækisins. Slík mörkunarvinna og nýtt útlit er krefjandi og spennandi og tekur á mörgum þáttum starfseminnar sem er afar mikilvægt fyrir ört stækkandi fyrirtæki sem okkar. Um þessar mundir erum við að hefja framleiðslu á jólakaffinu, sem er einstaklega gott, og innleiða nýjar spennandi tæknilausnir í framleiðslunni.“

Stella er gift Per Chr. Christensen, sem gegnir starfi framkvæmdastjóra vöruþróunar hjá Viasys Healthcare Ísland. Eftir að hafa búið í Danmörku við nám og störf um 13 ára skeið flutti fjölskyldan heim árið 2000: „Við erum ánægð með búsetuna og förum eins oft og hægt er til Danmerkur og dveljum gjarnan í sumarhúsi fjölskyldunnar á Mols.“

Fjölskyldan og hreyfing skipar stóran sess í frítíma Stellu, hvort sem er samvera heima við, heimalærdómur eða annað sem til fellur: „Fjölskyldan stundar badminton og við fylgjum dætrunum gjarnan á badmintonmótum. Við hjónin stundum fjallahjólreiðar mikið saman á sumrin og eru fríin okkar í Danmörku gjarnan nýtt í miklar hjólreiðar enda afskaplega góð aðstaða til þess þar.

„Á veturna fer fjölskyldan einnig saman á skíði og helst í árlegt skíðafrí. Ég hef einnig mjög gaman að félagsstörfum og starfa sem landsforseti Ladies Circle á Íslandi, en það eru samtök kvenna sem vilja styrkja tengsl og víkka út sjóndeildarhringinn innanlands sem og alþjóðlega.“

„Þegar færi gefst les ég einnig mikið og er í leshring sem hittist mánaðarlega, mikið gaman og skemmtilegur hópur. Ég reyni að skjóta viðskipta- og kaffitengdum bókum inn á milli þannig að náttborðið hjá mér er með góðan stafla bóka þessa dagana.“
Frosti Ólafsson, Hagfræðingur Viðskiptaráðs Íslands

„Viðskiptaráð beitir sér af krafti fyrir því að skapa samkeppnishæft viðskiptaumhverfi, er öflugur bakhjarl menntunar og virkur vettvangur tengsla. Mitt starf hjá Viðskiptaráði er því afskaplega fjölbreytt.“

„Verkefnin geta verið allt frá því að taka á móti erlendum fyrirmennum eða skipuleggja fjölsótta atburði yfir í að hreinsa til á kaffistofunni eftir hádegismatinn. Mest vinna fer þó í ýmis skrif og hugmyndavinnu.“

Frosti segir mikið framundan hjá Viðskiptaráði: „Helst ber að nefna vinnu í tengslum við vörumerkið Ísland. Þar sem aldrei hefur farið fram samþætt og heildræn markaðssetning á vörumerkinu Íslandi telur ráðið að þar sé til mikils að vinna.“

„Með vaxandi alþjóðavæðingu hefur það mikla þýðingu fyrir samkeppnishæfi landsins hvaða augum landið er litið utan frá. Með markvissri umfjöllun og kynningu er mögulegt að skapa landinu vissan gæðastimpil. Þannig yrðu tengsl fyrirtækja við Ísland þeim fremur til tekna en trafala.“

Frosti er Kópavogsbúi í húð og hár og hefur með fáeinum undantekningum alið manninn þar alla tíð: „Eftir að hafa útskrifast úr Menntaskólanum í Kópavogi lá leiðin í Háskóla Íslands þar sem hagfræðin varð fyrir valinu.

„Ástæðan fyrir því að ég kaus hagfræðina var fyrst og fremst fjölbreytileiki fagsins. Þar er tvinnað saman stjórnmálum, heimspeki, stærðfræði, tölfræði, heimspeki, siðfræði og síðast en ekki síst viðskiptum og fjármálum. Auk þess hljómar hagfræði afar gáfulega, enda eru hagfræðingar jafnan taldir fylgja fast á eftir rokkstjörnum og leikurum hvað kynþokka og kvenhylli varðar.“

„Hluta námsins tók ég í Macquarie háskólanum í Sydney. Borgin er einhver sú fallegasta í heiminum auk þess sem Ástralir eru afar gestrisið og skemmtilegt fólk. Þrátt fyrir að hafa einungis búið í eitt ár í Sydney finnst mér ég vera þriðjungs Ástrali og reyni að styðja mína menn hvar sem ég get. Ég hef til að mynda líklegast verið einn af fáum Íslendingum sem studdi Ástralíu af hjarta og sál á HM í fótbolta núna í sumar.“

Áhugamál Frosta eru mörg og sífellt fjölgar þeim. „Þar eru sennilega efst á baugi fótbolti, golf, stjórnmál, kvikmyndir, bókmenntir, tónlist, eldamennska og ferðalög. Ég fór á skotvopnanámskeið eina helgi fyrir stuttu og hafði fyrir það ekki snert á byssu. Það á enn eftir að koma í ljós hvort það þróast í einhverja allsherjar veiðidellu.“

„Sumarfríið nýtti ég til að flytja í nýja íbúð en náði einnig að skreppa í stutta ferð til Búlgaríu. Íbúðin er Kópavogsmegin í Fossvogsdalnum enda er gott að búa í Kópavogi eins og bæjarstjórinn okkar hefur verið duglegur við að kynna fólki. Búlgaríuferðin var fyrst og fremst hugsuð sem sáluhjálp í kjölfar vætusömustu sumarbyrjunar sem ég hef upplifað.“

Hjá Frosta er fátt annað framundan en að koma sér fyrir í nýju starfi: „Ég fer fullur tilhlökkunar inn í þetta verkefni enda góður vettvangur til frumlegrar hugsunar, gefandi samskipta við fólk og fjölbreytileika í starfi.“
Sigrún Ragna Ólafsdóttir, stjórnarformaður Deloitte

Sigrún Ragna Ólafsdóttir, viðskiptafræðingur og löggiltur endurskoðandi, er stjórnarformaður Deloitte, sem er þekkingarfyrirtæki með um 200 starfsmenn á Íslandi.

„Ég hef starfað hjá Deloitte frá árinu 1999 sem endurskoðandi og einn af eigendum félagsins og er nýtekin við sem stjórnarformaður.“

„Auk stjórnarformennskunnar gegni ég starfi endurskoðanda og leiði starf fjármálahóps Deloitte, en markmið þess hóps er að byggja upp sérþekkingu á fjármálafyrirtækjum og þörfum þeirra.“

„Starf mitt sem stjórnarformaður felur meðal annars í sér meiri samskipti við Deloitte á alþjóðavísu og virkari aðkomu að stefnumótun og eftirfylgni alþjóðastefnu Deloitte sem er löguð að hverju landi fyrir sig.“

Að sögn Sigrúnar Rögnu hefur mikill vöxtur verið í starfsemi Deloitte og sérþekking og sérhæfing aukist að sama skapi: „Það er mjög mikilvægt að við stækkum og sérhæfumst og í stakk búin til þess að þjóna atvinnulífinu og þeim öru breytingum sem eiga sér stað.“

„Má með sanni segja að starf okkar hjá Deloitte sé fjölbreytt og ég held að fólk geri sér ekki alltaf grein fyrir því hversu fjölbreytt og lifandi þetta starf í raun er. Ég heyri stundum talað um að starfið sé einhæft en því fer víðsfjarri.“

„Eftir því sem þekking hefur aukist innan fyrirtækjanna sem við þjónum þá hefur starf okkar orðið fjölbreyttara og ráðgjafahluti þess stækkað. Fyrir mig hefur það verið mjög áhugavert og gefandi að kynnast og fá að vinna með svona mörgum, bæði í hópi viðskiptavina og samstarfsmanna, hvort heldur sem er hér á landi eða erlendis.“

Eiginmaður Sigrúnar Rögnu er Eiríkur Jónsson, viðskiptafræðingur og fjármálastjóri hjá Endurvinnslunni, og eiga þau tvíburasynina Kristján Óla og Árna Birgi: „Áhugamálin eru mörg og því miður er eins og tíminn í sólarhringnum dugi aldrei til þess að koma öllu í verk sem hugurinn stendur til.“

„Við erum öll mikið fyrir útivist og ferðlög. Golf tekur sífellt meiri tíma hjá mér og fjölskyldunni og einnig áttum við nokkrar frábærar ferðir í sumar í laxveiði með fjölskyldu og vinum.“

„Við eigum hús í Stykkishólmi ásamt fjölskyldu minni og þar þykir okkur ákaflega gott að vera. Stykkishólmur á orðið stóran hlut í mér, þar er gott mannlíf, sundlaug og golfvöllur. Þá finnst mér mjög gaman að elda góðan mat og halda smáveislur af og til.“

„Fyrstu borgarferðina með synina fórum við síðastliðinn vetur og varð London fyrir valinu. Það kom okkur hjónunum skemmtilega á óvart hversu gaman var að upplifa London með augum strákanna og nú bíða þeir bara eftir að verða boðið til New York eða Parísar.“

„Haustið 2005 tók ég þá ákvörðun að láta draum minn um frekara nám rætast og hóf MBA-nám við Háskólann í Reykjavík sem ég lýk í vor.“

„Námið er búið að vera frábær reynsla og alveg ofboðslega gaman að setjast aftur á skólabekk í þeim frábæra skóla sem Háskólinn í Reykjavík er að mínu mati. Alþjóðlegt yfirbragð kennslunnar og frábærir samnemendur og kennarar.“

„Ég bætti náminu við það sem ég var að gera áður og þá er eins gott að eiga góða að. Eiginmaðurinn og fjölskyldan hafa stutt mig og hvatt og er það ómetanlegt.“