Whatever Works

Eftir frekar slakt gengi í nokkur ár kom Woody Allen sterkur inn í fyrra með Vicki Cristina Barcelona, frábærri kvikmynd, sem skartaði áhugaverðum og skemmtilegum persónum. Í Whatever Works er Allen aftur á heimaslóðum í New York og er enn eina ferðina með aðalpersónu sem er símalandi, er með allt á hornum sér og hefur lítið álit á mannkyninu, svo vægt sé til orða tekið. Hlutverk sem Allen hefði farið létt með að leika sjálfur því enginn er betri í löngum einræðum um mannlega breyskleika en hann sjálfur. Allen kýs frekar að nýta sér annan háðfugl, Larry David, sem á margt sameiginlegt með Allen, hann skrifar, leikur og leikstýrir, en öfugt við Allen hefur Larry David haldið sig eingöngu við sjónvarpið.

Larry David leikur, Boris, fráskilinn eðlisfræðing, sem þreytist sjaldan á að koma því á framfæri, á milli þess sem hann segir alla aumingja, að hann hafi eitt sinn verið nálægt því að fá nóbelsverðlaunin. Boris býr í sínum eigin heimi í druslulegri íbúð á Manhattan og bíður eftir því að drepast. Eitt kvöldið rekst hann á unga stúlku, Melody, við dyrnar hjá sér. Hún biður hann um afdrep þar sem hún þekkir engan í New York og á ekki krónu. Eftir að hafa bölsóttast við hana með engum árangri hleypir Boris henni inn til sín og þar er hún komin til að vera, honum til lúmskrar ánægju þó hann viðurkenni það ekki og ekki nóg með það, Melody teymir Boris í hjónaband.

Whatever Works gæti í raun verið byggð á gamaldags ævintýri þar sem ólíkar persónur hittast, finna þörf fyrir hvort annað, byggja hvort annað upp og finna sinn stað í lífinu. Þetta á við um fleiri persónur en Boris og Melody, sérstaklega fráskilda foreldrar Melody, sem birtast í New York, Boris til mikillar hrellingar. Móðirin uppgötvar listamanninn í sér og fer að búa með tveimur vinum Borisar og faðirinn viðurkennir loks að hann hafi alltaf haft sterkari tilfinningar til karla heldur en kvenna.

Í löngum einræðum Boris þar sem hann bölsóttast er húmorinn sterk vopn Allens og til að krydda enn frekar lætur hann Boris snúa sér beint til áhorfenda. Í upphafsatriðinu lætur Boris okkur út í sal fá það óþvegið, en þegar líður á myndina er hann frekar að útskýra hvers vegna hlutirnir þróast á þann veg sem þeir hafa gert.

Eins og áður segir hefði Allen alveg eins getað leikið Boris sjálfur og hefði örugglega ekki veriðsíður þreytandi en Larry David. Satt best að segja var ég búinn að fá alveg nóg af Boris í lokin og dauðfeginn að Melody skyldi finna draumprinsinn sinn, að vísu með hjálp móður sinnar, sem skiljanlega sá litla framtíð fyrir dóttur sína í sambúð með Boris.

Styrkur Whatever Works liggur fyrst og fremst í húmornum og uppbyggingu myndarinnar sem er einkar vel útfærð. Þá eru Evan Rachel Wood í hlutverki Melody og Patricia Clarkson í hlutverki móður hennar, hrífandi og skapa eftirminnilegar persónur sem eru gott mótvægi við einhæfan leik Larry David.

Kosturinn við Woody Allen er að þrátt fyrir að hann sé iðulega að endurtaka sig þá er hann meðvitaður um hvar styrkur hans liggur og því eru myndir hans alltaf áhugaverðar og hann lumar á snilld sem aðrir búa ekki yfir. Þess vegna er alltaf beðið með eftirvæntingu eftir næstu kvikmynd hans og það mun ég gera þó vonbrigðin hafi verið nokkur með Whatever Works.

Leikstjóri og handritshöfundur: Woody Allen. Kvikmyndataka: Harry Savides. Leikarar: Larry David, Evan Rachel Wood, Patricia Clarkson, Ed Begley jr. Michael McKean og Carolyn McCormick. 92 mín.

Hilmar Karlsson