Heimurinn má alveg vera memm

Saga Garðarsdóttir var meðmælandi í sigurliði Menntaskólans í Reykjavík í Morfískeppninni í ár. Umræðuefnið sem deilt var um var „Frelsi einstaklingsins“ og voru MR-ingar fylgjandi en lið MH-inga var á móti. Saga vakti mikla athygli fyrir frammistöðu sína. Lið Menntaskólans í Reykjavík sem vann þennan frækna sigur í mælskukeppni framhaldsskólanna í fyrsta sinn í 18 ár skipuðu: Gunnar Örn Guðmundsson frummælandi, Saga Garðarsdóttir meðmælandi, Jón Eðvald Vignisson stuðningsmaður, Guðrún Sóley Gestsdóttir liðsstjóri og Jón Benediktsson aðstoðarmaður. Þjálfari var Jóhannes Þ. Skúlason. Sökum mikilla anna í skóla, félagslífi og handbolta gafst þó lítill tími til spjalls. Ég varð ekki fyrir vonbrigðum, hún er klár, fyndin, með kaldhæðnislegan húmor og í 5. bekk MR á náttúrufræðibraut I.

Þegar hún er spurð hvaðan hún sé og hverra manna svarar hún:

„Ég kem af fjöllum og er dóttir rafmagnstæknifræðings og fjölmiðla-fræðings.“

Og skólagangan er: „Hinn guli Mýrarhúsaskóli, hinn kaþólski Landakotsskóli, hinn illræmdi Hagaskóli og loks hinn lærði menntaskóli.“

Hvað kom til að þú valdir Menntaskólann í Reykjavík til framhaldsnáms?

„Ætli það sé ekki sé ekki þessi þörf mín að fara alltaf erfiðustu leiðina. Svo fannst mér krakkarnir þar svo spennandi og hressir.“

Er hún ánægð með að hafa valið MR til framhaldsnáms?

„Já, þrímælalaust. Enginn vafi. Og þó...“

Hverjir finnst þér vera helstu kostir og gallar MR - hverju mætti breyta í íslenskum menntaskólum, ef einhverju, að þínu mati?

„Ég held að íhaldssemi MR sé bæði helsti kostur hans og galli. Ef ég mætti breyta einhverju í íslenskum menntaskólum þá myndu þeir byrja einum klukkutíma síðar yfir háveturinn eins og úti í heimi. Annað er of erfitt, kalt og dimmt. Svo mætti hafa fleiri leiktæki á skólalóðinni.

Hvað kom til að þú bauðst þig fram í Morfís?

„Þrýstingur, hótanir og olíusamráð frá Jóni Eðvald og Gunnari Erni sem urðu liðsfélagar mínir.“

Veturinn sem leið var sá fyrsti hjá Sögu í Morfís og hún segir að erfiðasta umræðuefnið hafi verið:

,,Ef til væri tæki sem gerði okkur kleift að ferðast yfir í aðrar víddir, ætti þá að opna það fyrir almenningi?“ Við vorum að sjálfsögðu fylgjandi því.“

En það léttasta?

,,Ég hélt það yrði léttast að mæla með því að finna ævintýralöndin í umræðuefninu ,,Finnum ævintýralöndin“ enda svo frábær hugmynd. En svo kom á daginn að það var mun auðveldara að mæla með dauðanum í umræðuefninu ,,Dauðinn“, eins þunglyndislegt og það hljómar.“

Hefurðu lent í þeirri stöðu að þurfa að vera sammála eða ósammála einhverju sem gekk þvert gegn skoðunum þínum? Ef svo er, hvað var það þá?

„Nei, við vorum alltaf svo heppin að lenda á þeim pólum sem okkur fannst sjálfsagðari.“

Hvað gerir ræðumann góðan?

„Jóhannes Þ. Skúlason, þjálfarinn okkar.“

Er samkeppni innan liðsins? Getur komið upp pirringur í hita leiksins?

„Nei, ekki myndi ég segja það. Við stóðum öll þétt saman, nema þegar við spiluðum leikinn Frumskógarfár (e. Jungle Fever). Þá réðu lögmál Darwins.“

Hvað er skemmtilegast við að keppa í Morfís?

„Félagsskapurinn, samvinnan, gleðin, glaumurinn og svo uppskeran.“

Þótti þér eitthvað neikvætt við þátttöku þína í Morfís; tók það til dæmis mikinn tíma frá náminu?

„Mér finnst það í sjálfu sér ekkert leiðinlegt, nema þegar kom að því að vinna það upp ...“

Áttu þér einhverjar fyrirmyndir?

„Já, Emil í Kattholti var lengi mín aðalfyrirmynd og ég var staðráðin í að verða strákur þegar ég yrði eldri. En svo kynntist ég Línu langsokk og Ronju ræningjadóttur og þá komst ég að því að stelpur geta líka lent í ævintýrum og gert skemmtilega hluti, svo lengi sem þær eru ekkert of stelpulegar.“

Talandi um stelpulegt eða ekki ... Nú hefur þú ekki einungis vakið athygli fyrir hæfileika þína í rökræðum heldur einnig fyrir glæsilega kjóla sem þú klæddist í keppnunum. Er einhver sérstakur happakjóll sem þú notar?

„Já, ég á nokkra kjóla en Herdís vinkona mín á þann sem ég var oftast í. Hann er fínn og ég var í honum á úrslitakvöldinu. Ég á samt líka karlmannlegri föt, eiginlega fleiri.“

Nú æfir þú bæði handbolta og fótbolta, hvað hefurðu æft íþróttir lengi og hefur þú keppnisskapið þaðan?

„Ég hef æft fótbolta frá því ég var sex ára en handbolta núna undanfarin ár með Gróttu. Nei, veistu ég held að ég hafi fengið keppnisskapið með genunum frá foreldrum mínum. Annars finnst mér fátt verra en að tapa.“

Hvað heillar þig í fari fólks og hvað ekki?

„Það sem heillar er heiðarleiki, húmor, ævintýragirni, ákveðni, framhleypni og typpi.

Það sem heillar ekki er óframfærni, aumingjaskapur, hroki, stælar, harðhendni, svitafýla og allir þeir sem sussa á mig.“

Hvernig sérðu framtíðina fyrir þér? Bæði þína eigin og heimsins?

„Himnarnir munu falla til helvítis. Nei, ég veit það ekki. Mig langar að ferðast, leika og læra. Ætli ég geri það ekki bara. Heimurinn má alveg vera memm.“

En framtíð Íslands? Hverju vildirðu helst breyta á Íslandi og jafnvel í heiminum ef þú mættir ráða?

„Vá, á Íslandi mætti vera meiri sól og snjór og minna um miðjumoð eins og slyddu, rok og framsóknarmenn. Heimurinn mætti fá sér nýtt ósonlag og það þyrfti að vera meira jafnræði með fólki. Er þetta nokkuð of mikið fegurðarsamkeppnissvar?“

Hvert stefnirðu í framtíðinni? Hverjir eru stærstu draumarnir?

„Mig langar að verða fréttamaður, leikari eða ferðalangur. Stærsti draumurinn er náttúrlega að skilja eitthvað eftir sig, gera gagn. Finna lækninguna við AIDS eða búa til veðurvél.“

Hvað ætlarðu að læra/vinna við?

„Úff, bara að ég vissi það ...“