ASÍ vill skjóta sig í fótinn (JGH)

Verkalýðsfélög eru bitlaus í kreppu. Það er verst að foringjarnir skilja það ekki. Nú er mælirinn fullur, segir Gylfi Arnbjörnsson, forseti ASÍ, og sú stund er runnin upp að beita þurfi verkfallsvopninu. Ef þetta vopn er byssa þá heitir það að skjóta sig í fótinn.

Hvernig dettur nokkrum manni í hug að hægt sé að hækka laun þegar landsframleiðsla hefur dregist saman um 11% á síðustu tveimur árum og enn sér ekki til hagvaxtar, þótt Már Guðmundsson segist sjá glitta í hann?

Þegar Gylfi Arnbjörnsson og aðrir verkalýðsleiðtogar stíga á stokk, 1. maí, þá munu þeir byrja á að ræða um hið mikla atvinnuleysi í landinu. Það þarf að minnka, segja þeir með slíkri áherslu að það ýskrar í hljóðkerfunum.

Þeir meina lítið með yfirlýsingum sínum ef þeir ætla að stefna þjóðfélaginu í verkfall – nota vopnið. Þá fara fleiri fyrirtæki á höfuðið og fleiri missa vinnuna. Flæði viðskipta stöðvast og vinnuafl verður dýrara.

Íslendingar búa við ofríki ríkisstjórnar sem svífst einskis og þvælist fyrir atvinnulífinu á öllum sviðum. Hún byggir ekki upp, heldur brýtur niður.

Jóhanna forsætisráðherra er með það á heilanum að ráðast á sjávarútveginn og halda til streitu þeirri furðulegu stefnu að taka kvótann af útgerðum í stað þess að notast við núverandi kerfi: Auðlindagjald, tekjuskatta og óbeina skatta af útgerðinni.

Nái Jóhanna sínu fram setur hún bæði útgerðir og banka landsins á höfuðið – sem og önnur fyrirtæki og heimili.

Þráinn Eggertsson hagfræðingur orðaði það vel í viðtali í Frjálsri verslun á dögunum þegar hann sagði, að það að innkalla og endurselja kvótana væri í raun „ómerkilegur þjófnaður“. Ríkisvaldið hyggðist knýja þá sem keypt hafa kvótana fullu verði til að kaupa þá aftur.

Ríkisvaldið skapaði umgjörð í kvótamálinu í kringum 1990 sem hvatti útgerðir til að hagræða og kaupa kvóta af hver annarri. Stóru útgerðingar tóku lán til að kaupa gjaldþrota útgerðir út úr greininni og bjarga þannig bönkunum frá skellinum.

Víkjum þá aftur að 1. maí. Má bjóða þér launahækkun? Eflaust segja allir já. En það er ekki allt sem sýnist.

Steingrímur J. tekur helminginn í skatta. Verðbólgan glefsar í afganginn. Skuldir heimila hækka miklu meira en launhækkum nemur vegna verðtryggðra lána. Fleiri verða atvinnulausir. Fleiri fyrirtæki fara á höfuðið'.

Hversu mörg fyrirtæki geta bætt á sig launahækkun þegar yfir sjö þúsund þeirra eru í öndunarvél bankanna? Bankar láta núna gagnvart fyrirtækjum eins og hæstarréttur hafi ekki fellt dóm í gengisbundnum lánum síðastliðið sumar.

Bankarnir eru reknir öfugir út úr Héraðsdómi vegna þess að þeir byggja kröfur sínar á ólöglegum gengisbundnum lánum gagnvart fyrirtækjum. Dómarar skilja ekki frekar en aðrir hvernig þeir geta komið með slíkar gengisskrúfaðar kröfur.

Í þessu umhverfi þar sem fyrirtæki og heimili berjast upp á líf og dauða við að láta enda ná saman finnur Gylfi Arnbjörnsson, forseti ASÍ, það út að nú sé komið að verkfallsvopninu.

Það er líka sérstakt með aðila vinnumarkaðarins, ASÍ og Samtök atvinnulífsins, að þeir geta aldrei samið sín á milli án þess að ríkið komi við sögu. Til hvers á ríkið alltaf að hlaupa undir bagga í frjálsum samningum? Geta þeir ekki borið ábyrgð á eigin samningum sjálfir?

Steingrímur J. sagði á dögunum að það væri ekki hlutverk ríkisins að skapa störf. Mér varð svolítið brugðið, þarna hafði þá karlinn allt í einu rétt fyrir sér.

Ríkisstjórnin ætti að lækka skatta og draga úr álögum á fyrirtæki svo þau geti fundið hjá sér þörf til að fjárfesta og hefja sókn. Steingrímur J. hækkar hins vegar skatta og heldur því fram að það sé rétta umgjörðin til að skapa störf.

Steingrímur J. var varla búinn að sleppa orðinu þegar Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra sagði að ríkisstjórnin ætlaði að skapa þúsundir nýrra starfa. Hún hefur nokkrum sinnum nefnt tölur eins og 6 þúsund ný störf, 4 þúsund, 2 þúsund og áfram mætti telja niður.

Hún bætir svo við: Fer ekki fet! Þetta á að víst að skelfa alla, að hennar mati.

ASÍ segir í tilkynningu að Samtök atvinnulífsins hafa haft landssamböndin innan ASÍ að ginningarfíflum í næstum hálft ár þar sem grímulaus hagsmunagæsla fyrir LÍÚ vegur þyngra en hagsmunir almenns launafólks.

„Nú verður látið sverfa til stáls í krafti samstöðunnar sem á tæpum hundrað árum hefur fært vinnandi fólki á Íslandi ófáa sigrana. Nú þarf að brjóta gíslatöku SA á bak aftur,“ segir ASÍ ennfremur.

Svona talar aðeins verkalýðsforysta sem er í bullandi innri kreppu.

Jón G. Hauksson

[email protected]