Jóhanna sparkar í Halldór (JGH)

Aðförin að Halldór Ásgrímssyni rétt fyrir fund norrænu forsætisráðherranna í tengslum við Norðurlandaráðsþingið í Reykjavík eftir helgi er ríkisstjórninni til skammar og sýnir best hve andrúmið í stjórnarráðinu er eitrað. Jóhanna er sturluð af frekju og hefndarþorsta og snillingur í að koma sökinni yfir á aðra. Þessi ríkisstjórn kemst ekki út úr fortíðinni og sér skrattann í hverju horni.

Jóhanna segir í fjölmiðlum að verið sé að skipuleggja mótmæli í tengslum við Norðurlandaráðsþing í næstu viku vegna þessarar ráðningar Halldórs „sem sýni að þjóðin sé ekki sátt“. Hún hvetur sem sé til að vinnubrögðum forsætisráðherra Danmerkur, Svíþjóðar, Noregs og Finnlands sé mótmælt - og Íslands líka; hennar sjálfrar.

Allt í einu er „þjóðin ekki sátt“ þótt nokkrir atvinnumótmælendur úr Vinstri grænum ætli að fægja spjöldin og koma saman til að mótmæla.

Málið er að fólk er búið að fá nóg af framkomu Jóhönnu og ríkisstjórnarinnar og því eitraða andrúmslofti sem hún blæs frá sér út í allt þjóðfélagið. Hún byggir ekki upp, hún brýtur niður.

Jóhanna lagði blessun sína yfir ógeðfellt ráðabrugg Samfylkingar þegar Alþingi ákvað að gera Geir Haarde að sakamanni og draga hann fyrir landsdóm og ákæra fyrir að hafa framið refsivert athæfi í aðdraganda hrunsins. Koma honum helst í fangelsi. Samfylkingin réði úrslitum og sýndi eftirminnilegan hráskinnaleik þegar kom að hennar ráðherrum.

Eflaust hugsaði Jóhanna ekki fléttuna gegn Geir en hún lagði blessun sína yfir hana sem formaður flokksins og forsætisráðherra.

Halldór Ásgrímsson er ekki sakamaður þótt Jóhanna Sigurðardóttir telji að svo sé. Hún segist sammála Katrínu Jakobsdóttur um að óheppilegt hafi verið að Halldór fékk endurráðningu sem framkvæmdastjóri Norrænu ráðherranefndarinnar. Það hefði verið heppilegra fyrir alla að ráða hann ekki.

„Heppilegra fyrir alla,“ segir hún og skýrir mál sitt ekki frekar. Alla hvaða? Hvað er svona óheppilegt við það að forsætisráðherrar hinna Norðurlandanna hafi ákveðið að endurráða Halldór sem framkvæmdastjóra til tveggja ára? Hann hefur unnið fyrir þá í fjögur ár og þeir eru ánægðir með hann.

Er Jóhanna búin að hringja í forsætisráðherra Noregs, Svíþjóðar, Finnlands og Danmerkur og skamma þá fyrir að hafa ráðið Halldór og lýsa hneykslun sinni á því að þeir hafi verið svona vitlausir að endurráða hann. Nei, það gerir hún ekki.

Enda kom hún sjálf að ráðningu hans og lagði blessu sína yfir hana. Svo kemur hún fram kokhraust í íslenskum fjölmiðlum og segir Halldór hafi sætt mikilli gagnrýni fyrir störf sín sem forsætisráðherra í Rannsóknarskýrslu Alþingis.

Af hverju skýrir hún það ekki betur? Hvað var það sem Halldór gat gert sem forsætisráðherra sem hún og aðrir súper-ráðherrar í stjórn Samfylkingar og Sjálfstæðisflokksins gátu ekki gert í aðdraganda hrunsins?

Jóhanna segist „sammála Katrínu“. Þetta er ekki burðugt. En þetta er hennar stíll. Í samþykktum um Norrænu ráðherranefndina segir skýrt að forsætisráðherrar landanna hafi yfirumsjón með Norrænu ráðherranefndinni og að „ákvarðanir í Norrænu ráðherranefndinni“ séu teknar samhljóða. Takið eftir því; samhljóða.

Forsætisráðherrarnir fela hins vegar samstarfsráðherrum Norðurlanda og Norrænu samstarfsnefndinni að sjá um daglega samhæfingu opinbers pólitísks samstarfs landanna. Katrín Jakobsdóttir er samstarfsráðherra fyrir Ísland. Norðurlönd skiptast á að fara með formennsku í Norrænu ráðherranefndinni eitt ár í senn.

Það var því samhljóða ákvörðun að endurráða Halldór Ásgrímsson sem framkvæmdastjóra. Jóhanna og Katrín tóku þátt í þeirri ákvörðun þótt þær reyni að láta það líta öðru vísi út.

Jóhanna segir að sér hafi skilist á Katrínu Jakobsdóttur sem hafi rætt óformlega við aðra samstarfsráðherra um að ekki hafi verið vilji til að láta Halldór fara og skipta um framkvæmdastjóra. Hvar var Jóhanna sjálf?

Sjálfsagt hefur þetta verið gert í óformlegum símaviðtölum eða mail-sendingum líkt og þegar Már Guðmundsson var ráðinn seðlabankastjóri og var á beinni línu við Jóhönnu allan tímann um kaup og kjör, aldur og fyrri störf. Þá var mikið leikrit sett í gang um hæfni umsækjenda og hefur Þorvaldur Gylfason gagnrýnt það harðlega – en hann var einn umsækjenda.

Jóhanna Sigurðardóttir hefur fyllt stjórnsýsluna af flokksgæðingum úr Samfylkingu og Vinstri grænum án þess að þær stöður hafi verið auglýstar. Samfylkingin hefur orðið sér til skammar við ráðningu seðlabankastjóra og núna ætlar hún að setja flokksgæðinginn Yngva Örn Kristinsson sem forstjóra Íbúðalánasjóðs með nýju leikriti.

Þetta eru vond mál. Þjóðin, sem ég leyfi mér að nota eins og Jóhanna, sér í gegnum þessa ríkisstjórn og sér að ekkert hefur breyst þegar kemur að pólitískum ráðningum – þótt logandi Austurvöllur hafi beðið um annað.

Ekki veit ég hvort Jóhönnu og Katrínu hafi dottið í hug að setja einhvern pólitískan gæðing úr Samfylkingu í framkvæmdastjórastólinn í staðinn fyrir Halldór. Kannski. En Íslendingar eiga ekki stöðuna þó þær kunni að halda það.

Halldór var ráðinn árið 2006 og varð fyrstur Íslendinga til að gegna embættinu. Finnar sóttust einnig eftir embættinu á sínum tíma. Jens Stoltenberg, forsætisráðherra Noregs, sem lýsti kjörinu á Halldóri í framkvæmdastjórastöðuna sagði að samstaða hafi verið meðal ráðherranna um valið og fengur í Halldóri.

Jóhanna segir ekki boffs þegar hún umgengst forsætisráðherra Norðurlandanna og þorir ekki að agnúast út í þá fyrir að vilja Halldór áfram. Hér heima sparkar hún hins vegar í hann og hvetur óbeint til mótmæla fyrir utan Norðurlandaráðsþingið eftir helgina sem eigi að sýna „að þjóðin sé ekki sátt“.

Það er eitthvað mjög ógeðfellt við svona hátterni. Það er eitrað ástand á Ísland.

Jón G. Hauksson

[email protected]