Bakvið fréttina (BJ)

Sögumaður hefur ótrúlega mikil völd. Þeir sem á hann hlýða hafa yfirleitt enga ástæðu til þess að efast um að hann segi sannleikann. Þetta vita stjórnmálamenn, almannatenglar og listamenn og leggja því mikið upp úr því að segja „sína útgáfu“ af því sem gerist hverju sinni, helst áður en nokkur annar nær því. Með þetta í huga hef ég velt fyrir mér nokkrum nýlegum fréttum.

Í fyrsta lagi var haldinn fundur eða ráðstefna í Kaupmannahöfn fyrir um tveimur vikum. Þar tróð forseti lýðveldisins upp (þetta var áður en hann tók að sér æðstu völd til sjós og lands). Hann vakti helst athygli viðstaddra fyrir að segja að á Íslandi væru framleidd „moderne protester“ en líklega hefur hann átt við „moderne proteser“ sem vísar í framleiðslur Össurar hf. Ég hef talað við stóran hluta þeirra sem var á fundinum og þeir voru allir á einu máli um að þeir Sigurður Einarsson og Hannes Smárason hefðu komið mjög vel fram á fundinum og ekki verið hægt að hugsa sér betri kynningu fyrir viðskiptalífið. Það var ánægjulegt. Vandinn er hins vegar sá að ég er í alvöru búinn að hitta stóran hluta þeirra sem var á fundinum. Þeir sem komu á fundinn voru sem sé fyrst og fremst Íslendingar og Íslandsvinir. Þetta var eins og á vakningarsamkomu þar sem hinir innblásnu predika yfir þeim frelsuðu.

Í öðru lagi las ég stutt viðtal við Sigríði Dögg Auðunsdóttur sem er farin að gefa út vikublaðið Krónikuna. Ég hnaut um eftirfarandi á. mbl.is:„Útgáfan er að sögn Sigríðar Daggar fjármögnuð með lánsfé frá ýmsum fjársterkum aðilum, m.a. Björgólfi Guðmundssyni, kaupsýslumanni.“ Hvers vegna er hún að taka þetta fram? Er Björgólfur kominn í lánastarfsemi persónulega?

Fyrir um aldarfjórðungi var erfitt að fá lán í bönkum og nokkrir einstaklingar stunduðu prívatlánastarfsemi. Ég man eftir Hermanni leigubílstjóra sem drýgði tekjurnar með lánum á háum vöxtum. En nú býr Björgólfur svo vel að eiga tvo af sterkustu bönkum landsins, Straum-Burðarás og Landsbankann. Er hann að veita þeim aðhald með því að lána líka persónulega, væntanlega á betri kjörum því ella hefðu þau Sigríður Dögg og Valdimar maður hennar bara farið í Kaupþing?

Eða kannski var það Landsbankinn sem lánaði en Sigríði Dögg hefur fundist flottara að nefna Björgólf persónulega? Auðvitað er það kumpánlegra að segjast hafa slegið Sigga Einars um víxil eða hafa tekið hundraðkall að láni hjá Einari Sveins en að gera lánasamning við Kaupþing eða fengið hundrað milljarða fyrirgreiðslu hjá Glitni. Ég verð að játa að ég treysti Krónikunni betur en ella vegna þess að Björgólfur lánaði til hennar.

Í þriðja lagi eru fjölmiðlar nú á mánudagsmorgni uppteknir af því að birta viðbrögð manna við einhverri klámráðstefnu sem á að vera á Íslandi. Hins vegar sé ég engin viðbrögð í fréttum við orðum forsetans í Silfri Egils: „Það er miklu frekar að líta á þetta stjórnskipulega séð þannig að ráðuneyti sé deild í forsetaembættinu vegna þess að það er forsetinn sem skipar ráðherrana, ef menn vilja fara í einhvern orðhengilsleik“.

Ég túlka þessa þögn sem almenna ánægju með orð forsetans. Á Tyrklandi var forsetinn Mustafa Kemal á sínum tíma nefndur Kemal Atatürk, eða faðir Tyrkja. Saparmurat Atayevich Niyazov, nýlátinn forseti Túrkmanistan var af þakklátri þjóðinni nefndur Túrkmanbasi, eða leiðtogi Túrka.

Er ekki rétt að herra Ólafur fái sambærilegan titil?

Benedikt Jóhannesson