Er Mogginn æsifréttablað?(JGH)

Mogginn verður eflaust seint talinn æsifréttablað. Fréttir hans af skýrslu Merrill Lynch hafa samt orðið til þess að mörgum finnst hann í þeim fréttum hafa haft ásjónu æsifréttablaðs – og að hasarinn sé svipaður og þegar DV segir frá því að sendibílstjóri sé með glóðarauga eftir að hafa verið kýldur í andlitið. Það er ekki bara framsetning fréttanna í Mogganum af íslensku bönkunum sem veldur þessum umræðum heldur ekkert síður tónninn í fréttunum. xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /?

Mörgum finnst að tónninn í Morgunblaðinu hafi allt að því verið partískur í fréttunum af bönkunum og að blaðið leggi þá nánast í einelti með linnulausum uppslætti af hverri útlendu skýrslunni af annarri um stöðu þeirra. Sumum finnst meira að segja að sömu skýrslunni sé slegið upp aftur og aftur, - og af enn meira afli í hvert skipti.

Einhver orðaði það svo við mig að bankarnir væru að verða eins og hnefaleikari, sem vissulega væri inni í hringnum, en hann væri stöðugt sendur í kaðlana. Að vísu læddist skyndilega inn frétt á forsíðuna af milljarða hagnaði KB banka frá áramótum á sigi krónunnar. (En bankinn hafði keypt gjaldeyri fyrir 30 milljarða til að vega aðeins upp á móti skellinum sem hann fær á sig vegna erlendu lánanna.) Ennfremur var stutt frétt inni í blaðinu um lán bankans upp á nokkra tugi milljarða á betri kjörum en bjóðast núna á skuldabréfamörkuðum. Þessar fréttir voru einhvern veginn út úr öllu samhengi og hljómuðu allt að því skrítnar miðað við gusuna sem á undan var gengin. Hvað var nú þetta? hugsuðu flestir. Hvaða tónn er þetta allt í einu?

Þeir, sem hafa gagnrýnt Morgunblaðið harkalegast við mig, segja að ekki fari á milli mála að „bankarnir séu hann“ núna. Þetta komi þannig út eins og að bankarnir séu þessa stundina „þeir slæmu“ í þjóðfélaginu og þurfi á föðurlegu tiltali að halda.

Staða bankanna og kjör þeirra á erlendum lána-og skuldabréfamörkuðum er að sjálfsögðu stórt mál og mikilvægt að fjalla ítarlega um það. Staðan bankanna er hins vegar ekki þannig að allt sé að fara til fjandans á Íslandi þótt úrvalsvísitalan, sem hefur meira en fimmfaldast (400% hækkun) á síðustu þremur árum, gangi nokkur hænuskref til baka og lækki um einhver 10%. Hlutabréfavísitalan hefur hækkað nánast lóðrétt frá því hún var í hæstu hæðum í október sl. Og á einhver von á öðru en að krónan láti smám saman undan í þeim hrikalega viðskiptahalla sem hrjáir þjóðina?

Stoðirnar í efnhagslífinu eru sterkar. Það er mikill hagvöxtur, mikil atvinna og sjóðandi heitt hagkerfi. Ég held að manninum á götunni standi nákvæmlega á sama þótt moldríkir kaupsýslumenn séu ekki fimm sinnum ríkari en þeir voru fyrir nokkrum misserum, heldur „bara“ fjórum sinnum ríkari. Það er því ástæðulaust að reka upp andköf í forsíðufréttum yfir 5 til 10% lækkun hlutabréfavísitölunnar og láta það líta út sem að heimsendir sé framundan.

Þrátt fyrir hamaganginn að undanförnu um íslensku bankana ætla ég engu að síður að verja Moggann og hæla honum. Ekki það, að hann þurfi á vörn minni að halda. En hvað sem hver segir, þá tel ég að Mogginn sé með mestu og bestu fréttirnar. Hann er enn blaðið sem ég teygi mig fyrst í á morgnana. Ég tel að engin önnur fréttastofa komist nálægt fréttastofu Morgunblaðsins í fjölbreyttum, ítarlegum og nákvæmum fréttum og eru þó reknar sex til sjö góðar fréttastofur hér á landi.

Mogginn er samt ekki hafinn yfir gagnrýni frekar en aðrir fjölmiðlar. En segir það okkur ekki eitthvað ef alla rekur í rogastans yfir æsingnum í honum að undanförnu – og er brugðið. Stundum er það bara þannig að sendiboðum getur hitnað í hamsi og þeir roðnað við að koma boðunum frá sér. Það er nú einu sinni þannig að fjölmiðlar eru lifandi en ekki úr stáli og steypu, það væri lítið fútt í slíkum miðlum.

Jón G. Hauksson

[email protected]