Stefna okkar er að vera áhorfendaleikhús

Það hefur ekki farið framhjá neinum að blómleg starfsemi á sér stað hjá Leikfélagi Akureyrar. Hver stórsýningin af annarri leit dagsins ljós í vetur. Ekki aðeins hafa gagnrýnendur hrifist heldur einnig hinn almenni leikhúsgestur. Þrjár nýjar sýningar voru frumsýndar: Fullkomið brúðkaup, Maríubjallan og Litla hryllingsbúðin og eru tvær sýninganna nú á fjölunum í Reykjavík, Litla hryllingsbúðin og Fullkomið brúðkaup. Maðurinn á bak við velgengnina er Magnús Geir Þórðarson leikhússtjóri, sem einnig leikstýrir báðum þessum sýningum. Í spjalli við hann um leikárið er hann fyrst spurður hvort aðsóknin hafi komið á óvart:

„Í upphafi leikárs er alltaf vonast eftir góðu gengi, en svona mikil aðsókn kom okkur skemmtilega á óvart. Þá vorum við ekki síður ánægð með þau góðu viðbrögð sem sýningarnar fengu hjá áhorfendum og gagnrýnendum. En það sem mest er um vert er að við erum sátt við sýningarnar sjálf og stolt af verkinu. Út á það gengur þetta, að búa til góða leiklist sem hreyfir við fólki. Það er svo skemmtilegur bónus þegar fólk flykkist í leikhúsið. Leikárið er það aðsóknarmesta í sögu leikhússins og er auðvitað alveg frábært, en það verður samt að líta raunsæjum augum fram á við. Það er ekki raunhæft að aðsóknin haldist svona áfram. Við munum einbeita okkur að því að reyna að bjóða upp á góða leiklist sem okkur finnst skipta máli og eiga erindi. Vonandi tekst það.“

Eitt leikrit í einu

Þegar Magnús Geir var ráðinn leikhússtjóri fyrir rúmum tveimur árum var hans fyrsta verk að stýra stefnumótunarvinnu og segir Magnús að fyrst hafi einfaldlega verið spurt hvers konar leikhús Leikfélag Akureyrar ætti að vera: „Sú stefnumótunarvinna er að skila árangri, það er engin spurning, en það er aldrei á vísan að róa í leikhúsi og þó að síðustu tvö ár hafi verið góð þá er leikhússtafsemi mjög lifandi starfsemi og aldrei hægt að segja fyrirfram hvernig aðsóknin verður. Starfið heppnaðist sérstaklega vel í vetur og sýningarnar virðast hafa hreyft við áhorfendum og það er mjög hvetjandi.

Eitt af því sem hefur gefist vel er breyting á sýningarfyrirkomulagi. Nú erum við með fyrirfram ákveðinn sýningartíma á hverju verki fyrir sig og sýnum þétt meðan sýningin er í gangi. Þannig er yfirleitt bara eitt verk á fjölunum í einu. Þetta er ólíkt því sem hefur tíðkast á Íslandi. Að mínu mati er þetta mun betra sýningarfyrirkomulag, svo framarlega sem leikhúsáhorfendur vita að sýnignin sé sýnd í þetta langan tíma og þetta oft á viku og þeir geri sér grein fyrir því að það borgar sig ekki að bíða. Þá er þessi tilhögun betri fyrir verkin sjálf, leikritið þéttist í meðförum leikara sem þurfa ekki að vera að rifja upp vegna tímalengdrar á milli sýninga. Þess utan er þetta mikill munur rekstrarlega og gefur meiri möguleika til hagræðingar. Þegar mikil eftirspurn er eftir miðum er bætt við aukasýningum og í vetur höfum við verið að sýna allt að sjö sinnum á viku sama verkið.“ Aðspurður segir Magnús Geir að vissulega hafi verið erfið ákvörðun að taka Fullkomið brúðkaup úr sýningu meðan enn var góð aðsókn. „Við höfðum bætt við aukasýningum og framlengt sýningartímabilið og því áttu allir sem áhuga höfðu að hafa haft tækifæri til að sjá sýninguna. Við töldum nauðsynlegt að setja punktinn yfir i-ið á þessum tímapunkti. Hefðum við haldið áfram með sýningar þá hefði það raskað öllu leikárinu. Litla hryllingsbúðin hefði þá frestast fram á næsta leikár, sem að okkar mati var slæmur kostur, meðal annars vegna þess að á Akureyri er mikið af áhugasömu leikhúsfólki sem var búið að sjá Fullkomið brúðkaup og var farið að þyrsta í nýja sýningu. Með því að fresta Litlu hryllingsbúðinni hefðum við verið að valda okkar traustustu stuðningsmönnum vonbrigðum.“

Nýtt leikhúsrými

Magnús Geir er spurður hvort ekki hafi verið að bera í bakkafullan lækinn að fara að sýna Litlu hryllingsbúðina enn einu sinni: „Litla hryllingsbúðin er sígildur söngleikur, þótt ekki sé hann gamall, og ótrúlega gott leikhúsverk, vel skrifað og skemmtilegt, leikhúsverk sem gaman er að fást við. Tuttugu og tvö ár eru síðan verkið var fyrst sýnt í Íslensku óperunni og átta ár frá því það var sýnt í Borgarleikhúsinu. Við hefðum ekki valið verkið til sýninga nema vegna þess að við höfðum nýja sýn á það og sáum leið til að gera það á nýjan hátt án þess að umbylta því. Verkið er gott og við höfðum tilfinningu fyrir því að áhorfendur okkar gætu haft gaman af sýningunni. Auk þess fannst okkur verkið eiga vel við í dag. Það fjallar meðal annars um græðgi, sem að margra mati er áberandi í þjóðfélaginu í dag.“ Ljóst er að margir eru sammála aðstandendum LA því aðsókn hefur verið afar góð. Nú er búið að taka ákvörðun um að taka sýninguna upp í september í haust og þá stefnir í að Litla hryllingsbúðin slái það aðsóknarmet sem Fullkomið brúðkaup setti í febrúar. Bæði verkin eru sýnd í Reykjavík í sumar. Litla hryllingsbúðin í maí og júní í Íslensku óperunni og Fullkomið brúðkaup á Stóra sviði Borgarleikhússins í maí, júní og ágúst.“

Þriðja nýja sýning Leikfélags Akureyrar á þessu leikári var Maríubjallan, virkilega vel heppnuð sýning, þótt ekki hafi hún vakið jafnmikla athygli og Fullkomið brúðkaup og Litla hryllingsbúðin: „Með Maríubjöllunni, kraftmiklu nútímaverki, sem hreyfir við okkur og spyr áleitinna spurninga, opnuðum við nýtt leikhús. Rýmið, sem er mikilvæg viðbót við starfsemina hjá okkur. Rýmið er svartur kassi sem má snúa á ólíka vegu. Maríubjallan fékk góða dóma og góða aðsókn og það er engin spurning að Rýmið er komið til að vera. Ég var sérstaklega ánægður með uppfærsluna, sem Jón Páll Eyjólfsson leikstýrði frábærlega. Þetta er leikrit um alvöru fólk sem býr við erfiðar aðstæður. Verkið er krefjandi og ætti að snerta alla sem hafa hjarta sem slær. Að minnsta kosti snerti þessi sýning mig djúpt í hvert einasta skipti sem ég sá hana.“

Ekkert eitt sem skapar mikla aðsókn

Magnús Geir er spurður hvort góð gagnrýni eða góð markaðssetning eigi einhvern þátt í velgengni Leikfélags Akureyrar í vetur: „Það er ekki hægt að tala um að velgengni í leikhúsi sé einhverju einu ákveðnu atriði að þakka. Markaðssetning, hversu góð sem hún er, selur ekki leiksýningu. Það sem skapar góða aðsókn er fyrst og fremst afspurn, sem getur bæði verið í formi gagnrýni en ekki síður hvaða viðtökur leikritið fær hjá hinum almenna áhorfanda. Markaðssetningin getur síðan flýtt fyrir umtalinu og haft þannig áhrif og dregið athyglina að sýningunni. Þannig eru það einfaldlega gæði sýninganna sem ræður því hvernig aðsóknin er. Sýning sem snertir áhorfendur spyrst vel út og dregur fleiri í leikhúsið. Verkefnavalið er mikilvægt því leikritin sjálf þurfa að eiga erindi við væntanlega áhorfendur en svo er það undir listamönnunum og öðru starfsfólki leikhússins að leysa galdurinn úr læðingi, blása í það lífi og þannig kveikja í áhorfendum. Það er heldur ekki lítill hluti af velgengni af hafa yfir að ráða sterkum hópi hæfileikafólks, leikara og aðra, sem leggja líf og sál í listina. Það er þeirra vinna sem hrífur áhorfendur og þegar best tekst til nær leikhúsið að snerta hjarta og sál áhorfenda. Aðstæður í leikhúsinu þurfa svo að vera þannig að hæfileikar hópsins fái að njóta sín. Í vetur hefur frábær hópur unnið í leikhúsinu, hópur sem hefur með unnið verk sitt af gleði, metnaði og einlægni.“

Leikfélag Akureyrar er til húsa í Samkomuhúsinu, sem er gamalt og virðulegt hús sem hefur verið í notkun sem leikhús í fjöldamörg ár. Er ekki kominn tími til að hugsa sér til hreyfings? „Samkomuhúsið á Akureyri er gott leikhús. Hér er mikil nálægð milli áhorfenda og leikenda, sviðið er frekar stórt og það er orðið vel tækjum búið. Ég hef þó stundum óskað þess, sérstaklega í vetur, að það tæki fleiri áhorfendur í sæti. En það má ekki gleyma að aðsóknin hefur ekki alltaf verið eins og nú upp á síðkastið og óeðlilegt að gera ráð fyrir því að hún verði alltaf svona. Það verður samt að viðurkennast að fyrir stórar sýningar er húsið í minni kantinum. Þegar á heildina er litið erum við sæl og glöð í þessu húsi. Það sem okkur vantaði var stúdíó-leikhús og Rýmið leysir það vandamál. Þá má geta þess að verið er að undirbúa byggingu menningarhúss á Akureyri og LA hefur aðkomu að því, án þess að flytja sig alfarið þangað. Ef við getum verið þar með með eina stórsýningu á ári þá er erum við komin með allt sem við þurfum og erum í góðum málum.“

Að fylgja góðærinu eftir

Magnús Geir telur afar ólíklegt að svipuð aðsókn verði á næsta leikári: Það er vissulega spennandi og um leið áskorun að fylgja mikilli aðsókn eftir. „En við erum ekkert að missa okkur yfir þessu og munum ekki keppast við að toppa þetta ár í aðsókn. Aðsókn er ekki upphaf og endir alls. Þetta snýst um að bjóða upp á leiklist í hæsta gæðaflokki. Eina leiðin til þess er að fylgja hjarta sínu í verkefnavali, vinna verkið af metnaði og einlægni og vona að áhorfendum líki það sem boðið er upp á. Stefna LA er að vera áhorfendaleikhús, þ.e. að bjóða upp á sýningar sem eru líklegar til að höfða til breiðs hóps en við verðum að byrja á að vinna þetta út frá okkur sjálfum. Ef við förum að einblína um of á aðsóknartölur þá myndi það enda með ósköpum. Við veljum verk sem við teljum henta okkur og höfum trú á að snerti áhorfendur okkar. Auðvitað viljum við að áhorfendur haldi áfram að flykkjast í leikhúsið, en það verður að líta raunsæjum augum á hlutina og vera með fæturna á jörðinni.“

Í vetur leikstýrði Magnús Geir tveimur sýningum, Fullkomnu brúðkaupi og Litlu hryllingsbúðinni, auk aðalstarfs síns sem leikhússtjóri og var þar með á tveimur vígstöðvum: „Það eru skiptar skoðanir um það hvort leikhússtjóri eigi yfir höfuð að vera að leikstýra sýningum. Ég held að það sé hollt og gott fyrir leikhússtjóra að leikstýra öðru hverju og vera innan um fólkið á annan hátt heldur en stjórnandi hússins. Sérstaklega á þetta við um lítið leikhús eins og LA er. Í skipulagi hússins er gert ráð fyrir að ég leikstýri samhliða leikhússtjórastarfinu, en það er í það mesta að leikstýra tveimur sýningum á ári eins og ég gerði í vetur.“

Magnús Geir er Reykvíkingur og hefur búið þar mestan hluta ævinnar. Hann er að lokum spurður hvernig það sé að búa á Akureyri: „Það er afskaplega gott. Það er meiri ró yfir öllu og mér finnst meira verða úr tímanum hér. Fólkið er gott, þægilegt og jákvætt. Það er afar mikilvægt fyrir Akureyri að starfrækja atvinnuleikhús þannig að íbúum svæðisins standi til boða góð atvinnuleiklist. Einnig er leikhúsið mikilvægt aðdráttarafl fyrir ferðamenn annars staðar af landinu en nú undanfarið hefur leikhúsið dregið stóra hópa í leikhúsferðir norður. Akureyringum þykir vænt um leikhúsið og ég finn eingöngu fyrir hvetjandi áhrifum frá bæjarbúum, sem gerir það að verkum að mér líður mjög vel hér.“

LA Í REYKJAVÍK

Leikfélag Akureyrar verður áberandi í leikhúslífi höfuðborgarinnar í sumar en metaðsóknarsýningar leikfélagsins eru komnar þar á svið. Fullkomið brúðkaup hefur verið sett upp á Stóra sviði Borgarleikhússins og verður sýnt í maí, júní og ágúst og Litla hryllingsbúðin er sýnd í maí og júní í Íslensku óperunni.

Fullkomið brúðkaup

Fullkomið brúðkaup er eftir Robin Hawdon og er aðsóknarmesta sýning í sögu Leikfélags Akureyrar. Leikritið er vel skrifaður gamanleikur, hraður, fullur af misskilningi,

framhjáhöldum og ást. Höfundurinn er Íslendingum að góðu kunnur en hann skrifaði leikgerð á Sex í sveit sem er vinsælasta sýning Leikfélags Reykjavíkur frá upphafi. Brúðkaupsdagurinn er runninn upp. Brúðguminn vaknar með konu sér við hlið. Hann hefur aldrei séð hana fyrr. Hver er þessi kona? Hvað gerðist kvöldið áður? Hann flækist inní atburðarás sem hann ræður ekkert við, brúðurin á leiðinni, herbergið í rúst, nakin kona í rúminu og þá er bankað. Leikarar í Fullkomnu Brúðkaupi eru Álfrún Helga Örnólfsdóttir, Guðjón Davíð Karlsson, Jóhannes Haukur Jóhannesson, Maríanna Klara Lúthers-dóttir, Esther Thalia Casey og Þráinn Karlsson. Leikstjóri er Magnús Geir Þórðarson.

Litla hryllingsbúðin

Litla hryllingsbúðin er söngleikur eftir Howard Ashman með tónlist eftir Alan Menken og er byggður á kvikmyndinni Little Shop of Horrors, sem Roger Corman gerði árið 1960. Söngleikurinn sló í gegn um leið og hann kom fram fyrir 25 árum og hefur verið sýndur um allan heim síðan. Uppfærsla Leikfélags Akureyrar er í samstarfi við Íslensku óperuna og er þriðja uppfærsla atvinnuleikhúss á söngleiknum hér á landi. Hitt leikhúsið setti verkið upp í Íslensku óperunni árið 1984 og Borgarleikhúsið árið 1998. Þá má geta þess Frank Oz leikstýrði kvikmynd upp úr söngleiknum árið 1988 og var þá Steve Martin í hlutverki tannlæknisins. Litla hryllingsbúðin fjallar um erkilúðann Baldur sem eyðir fábrotnum dögunum í blómabúðinni hans Markúsar. Hann lætur sig dreyma um ástir Auðar sem er

viðskiptavinur í búðinni. Dag einn, rétt fyrir sólsetur, uppgötvar Baldur undarlega plöntu sem hann nefnir Auði II í höfuðið á sinni heittelskuðu. Áður en langt um líður kemur í ljós að plantan hefur undarlega eiginleika og gríðarlega matarlyst. Og hún vex og vex. Plantan vekur óskipta athygli og viðskiptin blómstra sem aldrei fyrr. Inn í söguna blandast svo kærasti Auðar, tannlæknir með kvalalosta, og atburðarásin tekur óvænta stefnu. Í aðalhlutverkum eru Guðjón Davíð Karlsson, Vigdís Hrefna Pálsdóttir og Andrea Gylfadóttir. Leikstjóri er Magnús Geir Þórðarson. Þýðing á bundnu máli var í höndum Megasar og Einar Kárason þýddi laust mál.

,