Lúmskar blekkingar (BJ)

Viðar Guðjohnsen var svo vinsamlegur að bjóða mér að gera síðu sem hann hefur sett upp að ánægjuefni. Á síðunni er eftirfarandi kynning á Viðari:

Viðar Guðjohnsen, lyfjafræðingur og sjálfstæðismaður, skrifar um heilbrigðismál og önnur þjóðmál. Æviágrip: Stúdentspróf frá Menntaskólanum við Sund 2004. BS-próf í lyfjafræði frá Háskóla Íslands 2008. MS-próf í lyfjafræði frá Háskóla Íslands 2010. Sjónvarpsþáttastjórnandi 2009-2010. Lyfjafræðingur.

Viðar getur þess ekki þarna, en hann var félagi í Frjálslynda flokknum.

Á síðunni segir Viðar m.a.: „Síðasti landsfundur ákvað að Sjálfstæðisflokkurinn myndi stefna að viðræðuslitum við Evrópusambandið kæmist hann í ríkisstjórn. Þetta fór í brjóstið á litlum hóp fullveldisandstæðinga. Nú ætlar þessi ákveðni hópur, lítill hópur Evrópusinna undir formerkjum sjálfstæðra Evrópumanna, hópur sem hefur stungið ríkisstjórnina ítrekað í bakið; baktalað samstarfsflokkinn, þ.e. Framsóknarflokkinn, og baktalað forystu eigin flokks allt frá síðustu ríkisstjórnarmyndun að stofna stjórnmálaflokk. Gerum okkur grein fyrir því að þessi sami hópur beitti afar lúmskum blekkingum í Icesave deilunni. Þetta er hópurinn sem studdi Breta og Hollendinga, tók stöðu gegn þjóðinni, á afar ógeðfelldan hátt. Hvernig ætlar þessi hópur að ákveða stefnu örflokksins síns ef ekki á lýðræðislegum samkomum eða verður þetta gert á ólýðræðislegan hátt? Í það minnsta hefur þessi hópur fólks hingað til aldrei virt landsfund.“

Ég velti því fyrir mér þegar ég las þetta hvaða bandittar þetta væru sem beita „afar lúmskum blekkingum“ og „tók stöðu gegn þjóðinni“. Í sjálfu sér hefði ég látið nægja að velta þessu fyrir mér ef á sömu síðu hefði ekki verið hlekkur á viðtal við Viðar á Harmageddon þar sem hann nefnir mig til sögunnar.

Nú er það fjarri mér að ætla að stofna til deilna við mann sem sendir mér vinarbeiðni, en þó er óhjákvæmilegt að leiðrétta nokkur atriði hjá Viðari. Misskilningur hans kann að stafa af misminni eða því að hann hafi verið utan landsteinanna, en i viðtalinu kemur fram að hann hefur verið mikið erlendis undanfarin ár.

Ekki hvarflar að mér að Viðar vísvitandi ætlað að skrökva í viðtalinu, hann er nýbakaður faðir eins og einnig kom fram og ástæða til þess að óska honum til hamingju með það. Sem faðir vill hann auðvitað vera góð fyrirmynd og segja satt og rétt frá í hvívetna.

Viðar virðist halda að ég hafi staðið að baki Icesave-málinu með einhverjum hætti. Hann segir að ég hafi verið í forystu í samtökum sem hétu Áfram og hafi sett þrýsting á þingmenn Sjálfstæðisflokksins um að kjósa með ákveðnum hætti í Icesave-málinu.

Sannleikurinn er sá að ég ræddi ekki við einn einasta þingmann Sjálfstæðisflokksins um Icesave-málið eða afgreiðslu þess áður en það kom til afgreiðslu á þingi. Það var ekki sérstakt áhugamál mitt.

Bjarni Benediktsson, formaður Sjálfstæðisflokksins, studdi samninginn á Alþingi. Hann rökstuddi þá skoðun sína vel í Kastljósþætti að hans kalda mat væri það að Ísland ætti að slá striki undir málið og landsmenn að snúa sér að öðru. Sama sinnis voru samflokksmenn hans Árni Johnsen, Ásbjörn Óttarsson, Einar K. Guðfinnsson, Jón Gunnarsson, Kristján Þór Júlíusson, Ólöf Nordal, Ragnheiður E. Árnadóttir, Ragnheiður Ríkharðsdóttir, Tryggvi Þór Herbertsson og Þorgerður K. Gunnarsdóttir.

Ég þykist viss um að forystumenn flokksins hafi haft hagsmuni Íslands að leiðarljósi. Ég er hreykinn af því að ég var einn þeirra sem studdu formanninn. Ég vil minna á að þau Friðrik Sophusson, Geir H. Haarde, Halldór Blöndal, Matthías Bjarnason, Ólafur G. Einarsson, Ragnhildur Helgadóttir, Sólveig Pétursdóttir, Sturla Böðvarsson, Sverrir Hermannsson og Þorsteinn Pálsson studdu Bjarna og málstað hans líka drengilega, svo nefnd séu nöfn sem ekki hafa orðið öllum jafnminnisstæð og mitt. Ég er ánægður að vera í þessum góða hópi þingmanna og fyrrverandi þingmanna Sjálfstæðisflokksins.

Í málinu kom hins vegar ekkert frumkvæði frá mér, en mér var minnisstætt að Björn Bjarnason skrifaði á vefsíðu sína 14. nóvember 2008: „Þegar samið er, hafa báðir nokkuð til síns máls. Ég hef aldrei hallast að þeirri skoðun, að samningar séu svik, þegar deilur milli ríkja eru leystar. Mér heyrist örla á því sjónarmiði í gagnrýni stjórnarandstöðu á samninginn um IceSave. Það er siðaðra þjóða háttur að ljúka deilum með samkomulagi – hins vegar má ekki greiða samninga of dýru verði eða afsala sér rétti til að halda lagaskilyrðum til haga og nýta lögfræðilega túlkun til hins ýtrasta.“ Þessum orðum Björns var ég auðvitað sammála.

Ég reikna með að nú þegar Viðar veit hið sanna í málinu muni hann leiðrétta rangfærslur sínar, sem auðvitað eru óviljaverk.

Viðar talar um að einhverjir hafi reynt að fá ráðamenn flokksins til þess að fara ekki eftir stefnu flokksins. Fyrir síðustu kosningar var stefna Sjálfstæðisflokksins þessi: „Þjóðin tekur ákvörðun um aðildarviðræður við ESB í þjóðaratkvæðagreiðslu á kjörtímabilinu.“ Ég var ekki höfundur þessarar stefnu, né ræddi ég það við nokkurn mann að hún yrði sett á oddinn. Ég var hins vegar einn af 50.455 sem kusu flokkinn og flykktu sér þar með um þessa stefnu hans. Það hlýtur að vera býsna mikil binding.

Ég hef farið yfir skrif Morgunblaðsins fyrir kosningar, Andríki (Vefþjóðviljann), helstu bloggara, og engan hef ég séð mótmæla stefnunni fyrir kosningarnar. Var hún þó tíunduð aftur og aftur, nánast á hverjum framboðsfundi, í viðtölum við formann og varaformann flokksins, alla núverandi ráðherra flokksins og fleiri. Ætla mætti að ef kjósendum flokksins hefði verið stefnan ógeðfelld hefði amk einn þeirra hreyft mótmælum. Fimmtíu þúsund fjögur hundruð fimmtíu og fimm kusu flokkinn, meðvitaðir um þessa stefnu. Þeirra á meðal hafa verið landsfundarfulltrúar flokksins, en 1.229 greiddu atkvæði í formannskosningum á fundinum. Líklega hafa fulltrúar verið heldur fleiri en þó vel innan við 3% af fylgi flokksins í kosningunum.

Sjálfur hef ég ekki baktalað neinn úr forystu flokksins eða hvatt hann til þess að fylgja ekki stefnunni. Baktal er, eins og Viðar veit, þegar menn tala um einhvern án þess að hann viti. Þvert á móti hef ég sett fram þá skoðun opinberlega að forystumönnum flokksins mætti treysta til þess að framfylgja þeirri stefnu sem sett var fram fyrir kosningarnar 2013.

Nú treysti ég því að Viðar muni ekki framar halda einhverju fram um mínar skoðanir eða framgöngu, því að ég er viss um að hann vill vera dregur góður og hafa það sem sannara reynist.

Meðan hann gerir það ekki get ég ekki sagt með sanni að síðan hans sé mér sérstakt ánægjuefni.

Benedikt Jóhannesson [email protected]

www.iheimur.is/benedikt