Að vita ekki af þörfinni til að vita meira / 02/2005

Ég tók Windows XP prófið núna um daginn. Það er svo sem ekki í frásögur færandi né það að ég náði því. Þetta próf er alþjóðlegt og veitir svokallaða MCP gráðu. MCP stendur fyrir „Microsoft Certified Professional“ sem útleggst sem „vottaður Microsoft sérfræðingur“.

Ástæðan fyrir því að ég nefni þetta er sú að ég lærði svo mikið um stýrikerfið – sem kom mér á óvart. Ég hef unnið í XP umhverfinu í ein tvö ár núna og ekki legið á að læra undir þetta próf – ég hélt nefnilega að ég kynni meira en ég gerði. Mér skilst reyndar að þetta sé aðalástæðan fyrir því að reyndir tölvumenn falla á þessu prófi, nefnilega sú að þeir halda að þeir kunni nóg en vita ekki betur.

MCP gráðan er sú lægsta hjá Microsoft. Næsta við er MCSA, „Microsoft Certified Systems Administrator“ en hún krefst fjögurra MCP gráða og ekki bara einhverra heldur þarf að velja saman réttu gráðurnar. Svo kemur MCSE, „Microsoft Certified Systems Engineer“, sem krefst sjö MCP gráða. Þar gildir áfram að það er ekki sama hvaða sjö gráður eru valdar heldur þarf að velja saman réttu gráðurnar. Auk þess eru til fleiri Microsoft gráður, en þessar eru fyrir tæknimenn og læt ég nægja að fjalla um þær hér.

Ekki nóg að kunna ekki neitt

Microsoft heldur uppi ströngum skilyrðum og það er ekki auðvelt að ná þessum prófum. Áður fyrr var hægt að nálgast

spurningarnar fyrirfram og læra þær utanbókar en það hefur verið gert erfiðara þar sem nú er reynt að hafa spurningarnar þannig að nauðsynlegt er að hafa einhverja reynslu í viðkomandi efni.

Það góða við þetta er að það skiptir ekki máli hvar maður er í heiminum, Microsoft gráða er jafngild alls staðar. Sama kunnátta og þekking býr að baki á Íslandi og í Malí (þar sem Timbúktú er).

Snúum okkur aftur að Windows XP. Í náminu komst ég sem sagt að því að það er himinn og haf á milli þeirra sem hafa þessa gráðu og venjulegra notenda. Svo mikið að ég varð alveg gáttaður. Það þarf litla tölvukunnáttu til að geta notað tölvu. Það er í sjálfu sér mjög gott, tölvan á jú að vera fyrir notandann og ekki öfugt. Notandinn á bara að vinna það sem hann þarf að vinna á tölvuna og á ekki að þurfa að hafa áhyggjur af neinu öðru. Hins vegar er það mín skoðun – og hún er ekki að heyrast hér í fyrsta skipti – að fólk sem er með flókin tæki, hvort sem er í vinnunni eða heima við, á að kynna sér eðlilegt viðhald tækjanna. Inni í því er líka eðlilegt viðhald hugbúnaðar og stýrikerfis.

Af nógu að taka

Berum saman tölvu og bíl. Það kunna jú flestir að keyra bíl, allir geta sett rúðuþurrkurnar á þegar rignir, stillt hitann og blástur, sett afturrúðuafþíðarann í gang þegar afturrúðan er hrímuð og svo framvegis. Allir vita að bíllinn þarf bensín (eða annað eldsneyti), það þarf að vera nóg vatn á kælikerfinu, nóg rafmagn á geymunum og nóg af rúðupissi ef á þarf að halda.

Það kunna velflestir að nota tölvu, en margir geta ekki fylgst með veiruvörninni, að hún uppfæri sig reglulega eða sett hana í gang ef með þarf. Fæstir vita að það þarf eldvegg ef maður er tengdur Internetinu, enginn „defragmentar“ eða samstykkjar diskinn/diskana, allt of fáir taka afrit – hvað þá reglulega!

Mig grunar að ástæðan sé ekki sú að það vanti almenn tölvunámskeið. Það er heldur ekki að fólk hafi of lítinn tíma til að læra almennilega á tölvuna. Þetta er fyrst og fremst það að fólk veit ekki að það ætti að vita meira og hversu lítið það veit í raun og veru. Eins og ég – áður en ég tók þetta blessaða próf. Ég hefði átt að vera löngu búinn að taka það, a.m.k. læra undir það. Það er auðvelt að vera vitur eftir á en það er miklu betra að vera vitur á undan. Lærið af mér – ekki láta þetta dragast. Lærið núna – af nógu er að taka!