Ólýsanleg tilfinning að svara rétt

Lið Menntaskólans á Akureyri gjörsigraði lið Verzlunarskóla Íslands í spurningakeppninni Gettu betur fyrir skemmstu. Flest ef ekki öll stuðningslið skólanna halda uppi góðri stemningu í salnum og hvetja sína menn áfram og ég efa ekki að stór hluti Norðlendinga hafi verið þegjandi hás daginn eftir úrslitin! Stuðningsmenn MA létu sér ekki nægja að hvetja, syngja, hrópa og öskra sína menn áfram; þeir töldu það ekki eftir sér að leggja á sig ferðalag suður til Reykjavíkur til að vera viðstaddir úrslitakeppnina. Þeir hinir sömu hafa eflaust ekki séð eftir ferðalaginu. Ekki frekar en keppendurnir, þeir Magni Þór Óskarsson, Tryggvi Páll Tryggvason og Ásgeir Berg Matthíasson. Þótt alltaf sé pressa á öllum

keppendum liða menntaskólanna mætti segja að Magni Þór hafi vinninginn þar líka, því fjórtán og fimmtán árum áður, þ.e. árin 1991 og 1992, var bróðir hans, Pálmi Óskarsson, í sigurliði MA í Gettu betur. Síðan hefur Menntaskólinn í Reykjavík nánast einokað Hljóðnem-ann, hann kom svo við í Borgarholtsskóla og Verzlunarskóla Íslands og nú var undir „litla bróður“ Pálma að færa gripinn aftur norður. Sem hann og gerði. Engin pressa! Ég byrjaði á að spyrja Magna Þór hverra manna hann væri (svo pressan færist líka aðeins á foreldrana!).

„Pabbi minn heitir Óskar Pálmason og er húsasmiður og er einn af hluthöfum í smíðafyrirtækinu Tréverki ehf. Á Dalvík. Mamma mín heitir Guðný Helga Bjarnadóttir og vinnur við umönnunarstörf hjá dvalarheimilinu Dalbæ á Dalvík. Svo á ég tvo bræður sem heita Pálmi og Dagur. Pálmi er læknir á Húsavík og Dagur er í Listaháskóla Íslands í Reykjavík.“

Hefurðu alltaf verið fróðleiksfús og verið að viða að þér upplýsingum? „Já, það má segja það, ég hef alltaf haft tilhneigingu til að reyna að muna alls konar misgagnlegan fróðleik og ég hafði sérstaklega mikinn áhuga á íþróttum og vissi mjög mikið um fótbolta, sérstaklega þegar ég var yngri.Ég man meira að segja ennþá hvernig allir leikirnir á HM í fótbolta í Frakklandi 1998 fóru! Fyrir Gettu betur keppnina hef ég lagt á minnið allt sem tengist landafræði og ég hef mikinn áhuga á að ferðast og sjá nýja hluti.“

Magni gekk í Dalvíkurskóla og svo í Menntaskólann á Akureyri. „Í dag er ég sannfærður um að ég valdi rétt. Ég er á þriðja ári á félagsfræðibraut og líkar mjög vel. Bróðir minn og fleiri ættingjar hafa gengið í MA svo ég vissi að þar væri líka mjög góð heimavist, í rauninni var því aldrei spurning í hvaða menntaskóla ég færi.“

Hvernig kom til að þú fórst í Gettu betur? „Ég ólst upp með því að horfa á Pálma bróður vinna tvö ár í röð og mig langaði til að feta í fótspor hans. Þetta var eina árið sem ég var keppandi en í fyrra var ég liðsstjóri, varamaður og lukkudýr MA-liðsins svo ég hef verið viðloðandi þessa keppni í tvö ár.“

Aðspurður hvort hann hafi fengið sviðsskrekk fyrir útsendingar segist hann hafa fengið smáfiðring í magann rétt fyrir útsendingu en þá hafi hann litið út í sal og séð mörg andlit sem hann þekkti og það róaði hann niður. Þar af leiðandi hafi hann verið rólegur meðan á keppninni stóð. Ein spurning, sem er örugglega hálfklisjukennd, er samt óumflýjanleg:

Þegar þú horfðir á keppnina þegar þú varst yngri, grunaði þig þá að þú ættir einn daginn eftir að keppa þar, og ekki nóg með það, heldur standa uppi sem sigurvegari?! „Já, reyndar!“ segir hann og hlær. „Þegar Pálmi bróðir og félagar töpuðu í undanúrslitunum 1993 fyrir MR, þá ákvað ég að ég ætlaði að fara í keppnina og vinna og ekki væri verra ef að við myndum vinna MR og það gekk svo eftir. Þannig var þá bara pressa sem kom frá sjálfum mér, en ekki endilega öðrum að gera það sama og hann. Það gekk upp að vissu leyti. Hann vann tvisvar en ég bara einu sinni!“

Átti hann einhver góð ráð handa þér? „Bara þetta sígilda, að vera bara rólegur og gera sitt besta. Þú svarar bara því sem þú veist og það fer enginn fram á neitt meira. Ef þú veist ekki svarið þá er ekkert við því að gera.“

Hvernig er stemningin á heimilinu þegar verið er að spila Trivial Pursuit eða álíka spil, endar þetta ekki alltaf í einvígi bara?! „Þeir einu sem spila þetta eru ég og Pálmi og það endar alltaf á sama veg. Ég tapa!“

Magni Þór segir móralinn í liðinu hafa verið mjög góðan. Hann, Ásgeir Berg og Tryggvi Páll séu allir mjög góðir vinir og engin samkeppni milli þeirra innan liðsins: „Við vorum allir með okkar sérsvið af þekkingu, mitt var landafræði. Þannig að það kom aldrei upp samkeppni þannig séð. En hins vegar, þegar var verið að velja í liðið, kom upp samkeppni. Ásgeir og

Tryggvi voru eiginlega sjálfkjörnir aftur í liðið og valið um þriðja sætið stóð á milli mín og annars stráks en ég hafði það á endanum og hann gerðist liðstjóri liðsins. Hann heitir Tryggvi Aðalbjörnsson.“

Kom upp einhver pirringur ef einhver var viss um svar sem reyndist svo rangt? „Ég minnist þess ekki. Mig minnir að við höfum oftast verið mjög samstíga um svörin sem við gáfum.“ Það skemmtilegasta við þátttökuna í Gettu betur segir hann einfaldlega hafa verið keppnirnar sjálfar. Tilfinningin sem fylgdi því að svara rétt hafi verið ólýsanleg og því hafi keppnirnar óneitanlega verið skemmtilegar! En var þá eitthvað neikvætt við þátttökuna? „Ekki beint neikvætt en það að þurfa alltaf að fara suður til að keppa í sjónvarpinu var mjög þreytandi, svo ég tali ekki um að maður missti talsvert mikið úr skóla við það. Annars var það að þurfa að leggja á minnið allt sem maður heyrði og las og þreytan sem fylgdi því og þegar maður hugsaði hvort þetta væri virkilega þess virði að leggja þetta á sig. En sem betur fer bý ég á hæð á heimavistinni með mjög skemmtilegum manneskjum sem héldu manni gangandi þegar þreytan var að buga mann.“

Hvað framtíðina varðar stefnir hann á sálfræðina: „Ég stefni á að læra sálfræði í Háskólanum á Akureyri og starfa sem sálfræðingur. En annars heillar það mig líka að vera kennari eða starfa við annað álíka sem krefst þess að vinna með fólki. Einnig höfða saga og uppeldisfræði mikið til mín en mér finnst líka gott þegar ég get hjálpað fólki og mig langar til að vinna við það.“

Hvað gerirðu í frístundum? „Á meðan Gettu betur stóð átti ég mér mjög fáar frístundir og ég notaði þær aðallega til að sofa! En þar fyrir utan hef ég gaman að því að spila golf og fara á skíði, svo finnst mér mjög gaman að spila fótbolta með félögum mínum. En best finnst mér að vera með vinum mínum.“

Ef þú mættir breyta heiminum, hverju myndirðu helst vilja breyta? „Úff, stór spurning! Ætli ég myndi ekki bara útrýma fíkniefnum.“

En ef þú mættir breyta Íslandi, hvað yrði þá fyrir valinu til að gera landið okkar betra? „Ég myndi vilja að allir hefðu jafnan rétt til að stunda nám eða að allir gætu stundað nám óháð fjárráðum. Svo myndi ég vilja að lyf handa þeim sem þurfa að nota þau ævilangt væru ókeypis.“

Þegar ég spyr Magna hverra hann líti helst upp til nefnir hann þá sem eru honum kærastir; hann líti mest upp til fjölskyldu sinnar og vina. Það sem heillar hann mest í fari fólks er brosmildi og góð nærvera en það sem heilli hann allra síst er sýndarmennska og snobb. Þetta gerir næstu spurningu mína aðeins erfiðari þar sem hér er greinilega kominn ungur maður með báða fætur á jörðinni. En ég spyr nú samt:

Ertu orðinn „frægur“ eftir Gettu betur? Er fólk farið að horfa og benda úti á götu?

„Ég bý í 1500 manna bæjarfélagi og það er ekki laust við að fólk horfi á mig þar allavega, en í svona litlum bæ þekkja allir alla og fólk hefur verið að koma til mín og óska mér til hamingju með árangurinn. Annars staðar hef ég nú lítið tekið eftir þessu, fólk horfir kannski aðeins meira á mig en það hefur gert, eins og það sé að reyna að koma því fyrir sig hvar það hefur séð mig. En það hefur enginn bent á mig ennþá svo ég taki eftir því, allavega.“

Einhver ráð til Gettu betur-keppenda framtíðar? „Nei, ég á engin sérstök ráð handa þeim, nema viða að sér eins miklum og víðum fróðleik og þeir geta. Annars verður bara hver að finna hvað hentar sér. Ég er búinn að læra heilmikið á þátttöku minni í Gettu betur og skemmta mér vel en ég ætla t.d. ekki að taka þátt næsta vetur. Vil einbeita mér betur að náminu. En þetta er skemmtilegt tækifæri sem fólk ætti ekki að sleppa ef því býðst að taka þátt. Ég held að það sé ekki til neitt algilt ráð sem hentar öllum, nema náttúrlega að sleppa stressinu!“