Bloggið verður sífellt mikilvægara

Það er gaman að fylgjast með því hversu margir eru farnir að nýta bloggið til fleiri og margbrotnari hluta en bara til að tala um köttinn sinn.

Bloggið er vissulega orðið talsvert gamalt fyrirbæri, svona miðað við hvað hlutirnir þróast hratt í netheimum. Til að mynda má nefna að Björn Bjarnason hefur verið að blogga frá 19. febrúar 1995. Bloggið varð hins vegar ekki vinsælt meðal almennings fyrr en upp úr aldamótum, þegar vefsíður á borð við Blogger fóru að bjóða upp á einfaldari bloggtól og hýsingu á bloggsíðum.

Fersk sjónarhorn og nýir vinklar

Í kjölfarið hefur sennilega langstærstur hluti bloggsíða fjallað almennt um líf og skoðanir bloggaranna, sem er að sjálfsögðu hið besta mál – en gagnast þó sennilega fæstum öðrum en bloggurunum sjálfum og þeirra vinum og ættingjum. Það er nefnilega tiltölulega óspennandi fyrir flesta að lesa um bíóferðir, fjallaklifur eða veikindi einhvers sem maður þekkir hvorki haus né sporð á.

Smám saman virðist hins vegar hafa orðið aukning á íslenskum bloggum sem fjalla um afmörkuð málefni og hafa oft verulega mikið til málanna að leggja, fjalla um þau frá nýjum og ferskum sjónarhornum og jafnvel koma auga á vinkla sem starfsfólk hefðbundinna fjölmiðla yfirsést. Þannig geta þeir t.d. komið nýjum málum í umfjöllun hefðbundinna fjölmiðla, eða „haldið málum lifandi“ með því að fjalla áfram um mál sem annars hefðu horfið eins og svo gjarnt er um mál eftir að fjölmiðlar hafa fjallað um þau í örfáa daga. Þessi tegund blogga er orðin vel þekkt erlendis, sér í lagi vestanhafs, en hefur síður þekkst hérlendis.

Stóru fréttastofurnar „skúbbaðar“

Heitasta dæmið um þetta er að sjálfsögðu blogg Steingríms S. Ólafssonar, sem „skúbbar“ þar allar fréttastofur landsins svo til daglega. Þetta er þó ekki í fyrsta skipti sem Steingrímur stendur að bloggskúbbmaskínu, því eldri bloggsíða hans, Frettir.com, var um nokkuð skeið svipuð uppspretta frétta úr ýmsum þáttum þjóðlífsins löngu áður en þær urðu á vitorði stóru fréttastofanna. Annar heitur er Pétur Gunnarsson og svo má líka nefna Orðið á götunni, sem reyndar sker sig úr að því leyti að þar gefa höfundar ekki upp nöfn sín.

Dæmin eru að sjálfsögðu óteljandi, en bara svona rétt til að sýna fjölbreytileika sérhæfðra blogga – sem væntanlega vekja mikla athygli þeirra sem hafa áhuga á viðkomandi máli – má nefna Liverpool-bloggið, sem fjallar um það ágæta enska knattspyrnulið, tækniblogg Hjálmars Gíslasonar, sem er lesendum Tölvuheims að sjálfsögðu vel kunnur, Frelsi og franskar, sem fjallar hressilega um bandarísk stjórnmál frá vinstri kantinum og Zýrðan rjóma sem er óþreytandi við að kynna nýja og spennandi tónlist fyrir lesendum. Svo má nefna að nýlega hóf fyrirtækið Brimborg að blogga, en erlendis hafa fyrirtækjablogg þar sem fyrirtæki eða einstakir starfsmenn fjalla um málefni tengd iðnaðinum og daglegu lífi innan fyrirtækisinsorðið sífellt algengari .

Tímafrekt áhugamál

Sífellt fjölbreyttari flóra vel skrifaðra og spennandi blogga sem hafa mikið til málanna að leggja, hvort sem það er innan afmarkaðra áhugasviða eða þjóðmálanna í heild eru að sjálfsögðu hið besta mál. Hættan hér á landi er hins vegar sú að markaðurinn er væntanlega of lítill til að bestu bloggararnir geti gert bloggið að sínu aðalstarfi eins og sífellt fleiri geta á stærri mörkuðum erlendis. Því verðum við að vona íslenskir bloggarar haldi dampi á áhuganum einum saman, því það getur verið ansi tímafrekt að halda úti metnaðarfullu bloggi.

Kristinn Jón Arnarson er almannatengslaráðgjafi hjá AP Almannatengslum og fyrrverandi ritstjóri Tölvuheims.