Jóhanna brýtur jafnréttislög (JGH)

Verst af öllu. Það er af nógu að taka – en af öllum málum sem Jóhanna hefur klúðrað held ég að hún hefði ekki viljað brjóta jafnréttislög; lög sem hún sjálf átti þátt í að setja sem félagsmálaráðherra. Jóhanna hefur gumað af því að berjast fyrir jafnrétti kynjanna og leggja konum séstakt lið í þeirri baráttu. Annað er komið á daginn. Hún braut jafnréttislög og það eru ekki síst undarleg viðbrögð hennar við því broti sem vekja athygli.

Eftir að brotið var hermt upp á hana voru fyrstu viðbrögð hennar ekki að axla ábyrgð og afsaka mistök sín með auðmýkt heldur kom svar frá henni um að „mjög faglega“ hefði verið staðið að ráðningunni.

Þegar Jóhanna áttaði sig á þeim ógöngum sem hún var komin í hófst þekkt yfirklór hennar þar sem hún setur upp ásjónu hrygðar og angistar og allt er öðrum að kenna. Jóhanna getur ekki viðurkennt mistök; hrokinn er svo mikill.

„Dettur einhverjum heilvita manni í hug, að þrjár konur, ég sem forsætisráðherra, ráðuneytisstjórinn í forsætisráðuneytinu og mannauðsráðgjafinn, sem líka er kona, hafi eina einustu mínútu gert sér í hugarlund að þær væru að brjóta jafnréttislög með þessari skipun í embætti?“ spurði Jóhanna Sigurðardóttir forsætisráðherra á alþingi.

Nú er komið á daginn að á meðal fimm efstu í hæfnismatinu voru fjórar konur. Anna Kristín Ólafsdóttur í fimmta sæti kærði. En í öðru, þriðja og fjórða sæti voru einnig konur.

En konurnar þrjár; forsætisráðherra, ráðuneytisstjórinn og mannauðsráðgjafinn, völdu eina karlinn eftir mikla yfirlegu; Arnar Þór Másson.

Jóhanna er svo heillum horfin sem leiðtogi að það er að verða aumkunarvert. Hún hefur misst nánast allt traust, samkvæmt nýrri könnun MMR. Um 64% báru „frekar eða mjög mikið“ traust til hennar haustið 2008 en núna er það komið niður í 17%.

Ekki veit ég hver þessi Arnar Þór Másson er sem Jóhanna skipaði í starf skrifstofustjóra stjórnsýslu- og samfélagsþróunar í ráðuneyti sínu. Ef til vill var hann besti og hæfasti umsækjandinn, eins og Jóhanna trúði staðfastlega þegar hún skipaði hann.

Það breytir því ekki að kærunefnd jafnréttismála er á annarri skoðun og það svo um munar. Hún úrskurðar að Arnar Þór Másson hafi hvorki haft menntun né starfsreynslu fram yfir Önnu Kristínu Ólafsdóttur sem kærði val ráðherra – og ekki heldur sérþekkingu eða aðra þá hæfileika sem hefðu átt að ráða úrslitum.

Jóhanna gerði lítið úr Önnu Kristínu þegar hún sagði að hún hefði verið í fimmta sæti í hæfnismatinu – og spurði hvort hún hefði átt að ráða konu í fimmta sæti, sem þess utan væri í sama flokki og hún sjálf. Eitthvað hefði þá verið sagt, sagði Jóhanna.

En hvað með konurnar í öðru, þriðja og fjórða sæti?

Öðruvísi mér áður brá. Jóhanna hefur alltaf litið á allar nefndir sem hafa haft tengingu við jafnréttismál sem heilagar nefndir. En það er að vísu þegar henni hefur fundist að aðrir hafi farið á skjön við jafnréttið.

Eftir að úrskurður kærunefndar lá fyrir vantaði ekki hrokann í Arndísi Ósk Jónsdóttur, sjálfstætt starfandi mannauðsráðgjafa sem vann að ráðningarferlinu og hæfismati umsækjenda.

Arndís segir í greinargerð: „Þar til kærunefnd jafnréttismála getur sýnt fram á að hvaða fræðilegi bakgrunnur stendur að baki mati nefndarinnar má líta svo á að skilaboð hennar séu þau að á Íslandi „eigi ekki að vinna faglega“ að undirbúningi ráðninga hjá hinu opinbera.“

Jóhanna mun ekki leita til Arndísar Óskar Jónsdóttur aftur. Það er næsta víst.

Núna ætlar hún að skipa „hlutlausan“ rýnihóp til að fara yfir störf kærunefndar - en auðvitað ekki störf þeirra þriggja sem tóku ákvörðunina. Hún dregur sem sagt störf kærunefndar jafnréttismála í efa.

Jóhanna var heldur ekki sannfærandi síðasta laugardag þegar sett var upp leikrit varðandi Bankasýslu ríkisins – og sneri að Kristjáni Jóhannssyni, fulltrúa ríkisins í stjórn Arion banka.

Kristján hafði samþykkt ofurlaun til Höskuldur Ólafssonar bankastjóra í stað þess að berja í borðið og segja: Ég get ekki samþykkt þetta. Þetta er ekki stefna ríkisstjórnarinnar!

Jóhanna sagði með vandlætingu við RÚV að íhuga yrði vandlega hvort ekki væri rétt að fulltrúar stjórnvalda í bankaráðum Arion-banka og Íslandsbanka yrðu látnir víkja vegna launahækkana sem bankastjórar bankanna fengu.

Þorsteinn Þorsteinsson, formaður Bankasýslunnar, var mörgum dögum áður búinn að biðja Kristján Jóhannsson um að segja af sér sem fulltrúi ríkisins í stjórn bankans. Kristján hafnaði því á föstudeginum.

Málið er þetta: Ríkisstjórn Jóhönnu hefur aldrei haft nein tök á bönkunum; þeir lifa sjálfstæðu lífi. Jóhanna, Steingrímur J. og Gylfi Magnússon, fyrrverandi viðskiptaráðherra, hafa aldrei gert neitt í að senda „sterk skilaboð“ inn í bankana.

Skilaboðin hafa verið nákvæmlega þau sem fulltrúar ríkisins í bönkunum hafa gert. Það er málið.

Jóhönnu, Steingrími og Gylfa var í lófa lagið fyrir tveimur árum að láta fulltrúa ríkisins í Arion banka og Íslandsbanka berja í borðið og mótmæla og þvælast fyrir óeðlilegum launakjörum. Það hafa þau ekki gert.

Allt í einu rýkur Jóhanna upp í fréttum RÚV síðastliðin laugardag út af launakjörum bankastjóranna – sem komust í fréttirnar fyrir hálfum mánuði fyrir algjöra tilviljun.

Þykist hún ekki hafa vitað um launakjörin innan bankanna þau tvö ár sem hún hefur verið forsætisráðherra? Hvers vegna spurði hún ekki um launakjörin? Hvers vegna var hún ekki búin að senda skýr skilaboð inn til fulltrúa ríkisins í bönkunum?

Þessi stjórn og þessi forsætisráðherra eru ekki að gera sig.

Svo koma málsmetandi Samfylkingarmenn í ræðupúlt og vilja að Samfylking og Sjálfstæðisflokkur hefji stjórnarsamstarf án þess að til kosninga komi.

Eða þá að Sjálfstæðisflokkur gangi inn í núverandi stjórn með Samfylkingu og Vinstri grænum og lappi upp á hana.

Það er eins og Samfylkingin hafi verið dæmd til að sitja í ríkisstjórn um ókomin ár og geti notast við aðra sem hækjur eftir hentugleikum.

Þetta stöðumat er illskiljanlegt. En mér er eiginlega mest brugðið yfir að ekki sé borin meiri virðing fyrir Sjálfstæðisflokknum en þetta.

Þessi ríkisstjórn er ekki búin að vera. Hún stæðist vantraust á morgun. Það er verst af öllu.

Jón G. Hauksson

[email protected]