Foreldrar

Kvikmynd Ragnars Bragasonar, Börn, er sterk og þétt kvikmynd um fjölskyldutengsl þar sem sjónum er beint að börnum, foreldrum þeirra og umhverfinu. Strax var vitað að um tvíleik var að ræða og í seinni myndinni, Foreldrar, yrði sjónum í meira mæli beint að foreldrum og rétt er það, foreldrar eru í brennideplinum, en það eru börnin einnig og er því ekki um mikið fráhvarf að ræða og að mörgu leyti um sömu úttekt á líkum vandamálum, séð frá ólíkum sjónarhornum.

Í Foreldrum eru vandmálin stór, en öll þekkt úr hinu daglega lífi. Aðalpersónurnar eru þrjár, tannlæknirinn Óskar Sveinn, sem er að fara á taugum vegna þess að ekkert gengur hjá honum og eiginkonunni að eignast barn. Hún á tvö börn fyrir sem eru tannlækninum óvinveitt og lítið má út af bera til að þessi annars rólegi maður missi stjórn á sér. Er gaman að sjá Ingvar E. Sigurðsson takast á við hlutverkið, sérstaklega þegar hann kemst að sannleikanum um barnleysið og reynir að halda ró sinni, sem er ekki meiri en svo að það þarf ekki annað en neista til gríman falli.

Katrín Rós, sem Nanna Kristín Magnúsdóttir, túlkar að mikilli næmni fyrir persónunni, hafði átt barn í lausaleik og skilið það eftir hjá móður sinni, flutt til Svíþjóðar og gifst sænskum manni sem greinilega misnotaði hana á marga vegu. Þegar hún kemur heim og vill taka upp samband við son sinni reynist það nánast ógjörningur þar sem amman er búinn að ala hann upp í þeirri sannfæringu að móðirin sé óhæf. Ekki bætir það stöðuna hjá Katrínu þegar sænski eiginmaðurinn kemur til Íslands. Segja má að ákvarðanir Katrínar eftir það ráðist af örvæntingu hennar.

Einar Birkir er sú aðalpersóna sem er ógeðfelldust. Eiginkonan hefur gefist upp á sambúðinni við hann og segir hann ekki geta hugsað um annað en sjálfan sig og hafi það lent á henni og dóttur þeirra. Einar er greinilega vel settur atvinnulega séð, býr á Hótel Íslandi og borðar hádegisverði á fínum veitingastöðum. Hann en samt eins og Óskar og Katrín hengdur upp á þráð. Hann telur sökina á skilnaðinum liggja alfarið hjá eiginkonunni og einmitt þess vegna mistakast allar hans tilraunir til að ná henni aftur. Dóttirin virðist vera aukaatriði sem skyldan segir honum að annast. Víkingur Kristjánsson nær eins og Ingvar og Nanna Kristín góðum tökum á hlutverkinu og er persónan eftirminnileg fyrst og fremst vegna þess hversu Víkingur tekst að gera hana fráhindrandi.

Það er ekki mikil bjartsýni í Foreldrum, aðeins í góðum endi myndarinnar er kveikt í voninni um að einstaka persónur myndarinnar nái að sættast við liðna tíð og lifa lífinu áfram. Foreldrar er vel heppnuð kvikmynd með vel skrifuðu handriti. Styrkur Ragnars Bragasonar felst ekki síst í leikstjórn á leikurum og góðri skiptingu á milli atriða. Foreldrar nær samt ekki þeim hæðum sem Börn náði, er hvorki eins áhrifamikil eða eins beitt ádeila á samfélagið. Það er meira um undirliggjandi vandmál í Foreldrum, sem koma ekki upp á yfirborðið og þegar á heildina er litið skilur hún ekki jafn mikið eftir og Börn. Foreldrar er samt þó hún sé ekki eins góð og Börn, innihaldsrík kvikmynd sem vekur upp spurningar um lífið og tilveruna og það þjóðfélag sem við lifum í.

Leikstjóri: Ragnar Bragason. Handrit Ragnar Bragason og leikarar. Kvikmyndataka: Bergsteinn Björgúlfsson. Tónlist: Pétur Þór Benediktsson. Leikarar: Ingvar E. Sigurðsson, Nanna Kristín Magnúsdóttir, Víkingur Kristjánsson, Jóna Guðrún Jónsdóttir, Lilja Guðrún Þorvaldsdóttir, Pétur Rögnvaldsson, Reine Brynjólfsson og Þrúður Vilhjálmsdóttir.

Hilmar Karlsson