Annað gott ár? (BJ)

Tvennt er mér hugstætt þessa dagana. Nýliðið ár og forkosningarnar í Bandaríkjunum. Svo er ég líka glaður að Össur hefur jafnréttissjónarmið og stjórnarskrána í huga þegar hann skipar í embætti.

Spennandi kostur?

Obama vann fyrstu forkosningarnar í Bandaríkjunum. Þessu kemst maður að á bls. 16 í Mogganum. Kannski lítil frétt að svertingi vinni í pólitíkinni þar. Örugglega ekki eins og hvað vinkonum Staksteina, Margréti og Svanhvíti finnst um einhver gömul hús. Annars finnst mér lausn Dags á málinu frábær: Flytjum kofana í Hljómskálagarðinn. Eins og mbl.is sagði: „Dagur bjargar húsunum.“ Hans besti dagur frá því að hann lagði til einbreiða Sundabraut um árið.

Aftur til Bandaríkjanna. Obama vann fyrstu kosningarnar. Hillary lenti næstum í öðru sæti en þó ekki. Sem sé í þriðja sæti. Auðvitað er það fúlt fyrir hana að vinna ekki en engin ástæða til þess að afskrifa hana. Margir eru hrifnir af Obama. Hann er tiltölulega ungur af forsetaframbjóðanda að vera (yngri en Margrét Sverrisdóttir sem er ung kona skv. Staksteinum).

Hann virðist vera mælskur af myndum að dæma og þorir að hafa skoðanir þó að þær falli ekki endilega í kramið hjá öllum. Hann var á móti Íraksstríðinu meðan meirihluti Bandaríkjamanna (að Hillary meðtalinni) studdi það. Í fljótu bragði virðist hann vera viðkunnanlegur gaur.

Tvennt er þó rétt að muna. Í fyrsta lagi eru forkosningarnar rétt að byrja. Þetta fyrirkomulag Bandaríkjamanna er reyndar fáránlega langdregið og dýrt en sleppum því í bili. Hillary mun vinna einhverjar forkosningar.

Í öðru lagi er Obama óskrifað blað. Ég man eftir nokkrum fírum sem virtust flottir við fyrstu sýn.

Kennedy. Hver voru hans afrek? Misheppnuð árás á Kúbu og viðskiptabann á eyna sem hefur haldið Kastró í embætti í nærri 50 ár. Byrjunin á Víetnam stríðinu (þó að hann eigi ekki einn sök á því). Marilyn Monroe, en það var svipað og vera númer 667 á Everest. En Kennedy var mælskur og sjarmerandi náungi. Mest af því sem honum er hrósað fyrir var í raun frá Lyndon Johnson komið.

Henry Kissenger virtist vera mjög snjall pólitíkus í alþjóðamálum. Líklega var hann það en syndalistinn var líka býsna langur og úthaldið ekki gott.

Jerry Brown er líklega flestum gleymdur núna en hann var á sínum tíma ríkisstjóri í Kaliforníu og forsetaframbjóðandi. Margir töldu að hann hefði unnið Carter í forkosningum demókrata 1976 ef hann hefði byrjað baráttuna fyrr. Við nánari skoðun var Brown vonlaus.

John Kerry. Hver var það aftur? Jú hann var frambjóðandi demókrata síðast gegn Bush. Hann virtist skásti frambjóðandi þeirra, en var óttalegur tréhestur.

Þetta nægir til þess að minna menn á að menn eru oft meiri í fjarlægð en nánd. Vonandi er Obama betri. En svo má heldur ekki gleyma því að verið er að kjósa forseta Bandaríkjanna, ekki guð almáttugan.

Nú árið er liðið

Um áramót syngja menn: Hvers er að minnast og hvað er það þá, sem helst skal í minningu geyma? Í fljótu bragði mundi ég ekki neitt sérstakt frá árinu. Eftirfarandi tókst mér þó að rifja upp:

Ég fór þrisvar til Danmerkur, fór einu sinni til Tékklands, kom til Lettlands, fjórum sinnum stoppaði ég í Englandi (alltaf minna en sólarhring), komst til Manar fyrsta sinni og dvaldi nokkra daga í Skotlandi. Ítalía, Spánn og Frakkland voru öll á ferðalistanum. Loks komst ég til Suður-Afríku og Namibíu sem líklega verður minnisstæðast.

Ég komst líka bæði til Akureyrar og Norðfjarðar. Og þurfti samt ekki áfallahjálp.

Alls skrifaði ég vel á þriðja hundrað greinar og pistla (þmt yfir 50 pistla á heimur.is). Einstaka var satt að segja ekki mjög góð.

53 fundir þar sem var fundarstjóri.

22 fjallgöngur á 15 fjöll.

Ég hafði framsögu á 10 fundum.

Þriðjungur af börnunum mínum gifti sig.

Samdi enga smásögu en fimm lög. Náði græningjaprófi á píanó en stóð mig ekki sem best í undirspili undir Nú árið er liðið (það var reyndar snemma árs 2008).

Á aðfangadag birtist grein eftir mig í Fréttablaðinu. Ekki veit ég hve margir lesa blöðin á aðfangadag. Ég fékk viðbrögð frá einum lesanda. Yfirleitt eru margfalt fleiri sem gefa komment um pistlana á heimur.is. Segir manni eitthvað, en hvað?

Eftirfarandi pistlar frá mér fengu mest viðbrögð árið 2007:

07. nóvember | Meðal blámanna (BJ)

14. október | Illt er að eiga framsóknarmann að einkavin (BJ) xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /?

23. september | Melankólía og fílósófía (BJ)

05. september | Í neyðartilviki (BJ)

03. júlí | Ég heiti ... (BJ)

11. júní | Þar sem fegurðin ríkir ein (BJ)

23. apríl | Græningi á taugum (BJ)

02. apríl | Nonni og ég (BJ)

26. mars | Í baði (BJ)

11. mars | Föstudagur með kátum körlum (BJ)

21. janúar | Í góðum málum (BJ)

Það minnir mig að minnsta kosti. Nú er ég hættur að lifa í fortíðinni og árið 2007 gleymt. Samt var það fínt ár.

Benedikt Jóhannesson