The Boys from Brazil (BJ)

Fyrir 25 árum eða svo var búin til bíómynd þar sem brjálaður læknir hafði klónað Hitler og dreift víðs vegar um heiminn til þess að tryggja endurkomu þessa öðlings svo ljúka mætti ætlunarverkinu. Endirinn var óræður, læknirinn lést en einn drengurinn lifði af. Í Mogganum sé ég að þessi mynd átti meira erindi við mig en ég gerði mér grein fyrir.

Undanfarna mánuði hef ég dundað við það í frístundum að ganga frá endurminningum pabba til prentunar. Hann hafði látið þær eftir sig þegar hann dó fyrir tveimur árum. Það er heilmikil vinna að ganga frá svona handriti. Endalausir yfirlestrar því að bók er öðruvísi en blað. Blöð lifa bara í skamman tíma (ef lesendur eru auglýsendur er rétt að árétta að þetta á eingöngu við dagblöð eða vikublöð prentuð á dagblaðapappír.) Svo vill maður líka að hún sé falleg og smekkleg. Ég ákvað að hafa nafnaskrá þó að mörgum fyndist það pjatt. Það var svo sannarlega ekki rétt. Allir þeir sem ég hef fylgst með taka upp bókina hafa byrjað á að fletta upp á sér í nafnaskránni. Þess vegna er ég pabba þakklátur að hafa birt 720 nöfn í bókinni. Það færi langleiðina í metsölubók, ef helmingurinn af þeim sem nefndur er (eða kannski 75%) væri ekki látinn. En samt, nafnaskrá er nauðsyn. Það er ekki þrautalaust að koma saman slíkri skrá. Í stuttu máli tók hún mörg erfið kvöld. Sigurður bróðir minn hjálpaði mér við fyrri hluta bókarinnar (511 nöfn) og Vigdís kona mín seinni hlutann (322 nöfn). Allmargir eru í báðum hlutum sem sjá má.

Ýmsar þrautir varð að leysa. Hvers son skyldi Magnús á Mjóeyrinni hafa verið? Eða Guðmann kaupmaður á Akureyri? Ekki fann ég það en hann hét Jón Guðmann. Halldór Blöndal fann það út fyrir mig. Stefni bónda í Laugardalnum fann ég með því að fletta upp í Mogganum á vefnum. Hann gifti sig á stríðsárunum og þess var getið í blaðinu. Ég tók eftir því að tveir Jónar Magnússynir voru í skránni. Hverjir skyldu þeir nú vera hugsaði ég og fletti þeim seinna upp. En hann reyndist alls ekki vera á blaðsíðunni heldur hafði slegið saman tveimur mönnum, Jóni nokkrum og einhverjum syni Magnúsar. Þetta fannst mér flott hjá mér. Hinn lét ég eiga sig. En Vigdís fletti honum upp og sá fannst ekki heldur. Á þeirri blaðsíðu var Jónas Magnússon. Þetta varð til þess að við flettum upp öllum nöfnunum og fundum nokkra kumpána aðra sem höfðu stolist inn í bókina án þess að vera þar. Í bókinni AHA! Ekki er allt sem sýnist sem ég gaf út fyrir 16 árum var sagt frá manni í sem kom fyrir í nafnaskrá bókar, á bls. 128. Hans var hvergi annars staðar getið í bókinni en á þessari blaðsíðu, sem var einmitt númer 128.

Eftir marga yfirlestra og alls kyns leiðréttingar fór bókin loks í prentun. Ég er viss um að enginn hefði séð flest af því sem við löguðum síðustu dagana. En í síðustu viku kom bókin svo út og á laugardaginn fann Siggi bróðir eina villu. Hún er að vísu honum að kenna þannig að ég tel hana ekki með.

Mogginn bað um eintak á bókinni á föstudaginn og sagðist eiga von á uppljóstrun. Ég gerði lítið úr því en sagði að margt væri fróðlegt í bókinni. Samt verð ég að játa að ég beið spenntur eftir laugardagsmogganum. Uppljóstrunin var heldur ekki af lakara tagi:

Ekki lýgur Mogginn.

Myndin The Boys from Brazil var í gamla daga auglýst svona: If they survive, will we?

Það er nú það.

Benedikt Jóhannesson