Rangir dómar (BJ)

Hvað halda leik- og bíódómarar að þeir séu? Ég sá tvö verk um helgina sem ekki hafa fengið verðskuldað lof gagnrýnenda. Janis 27 á föstudaginn. James Bond á laugardaginn.

Mogginn sagði að það vantaði „dramatíska framvindu“ í Janis. Við hverju býst þetta fólk? Janis 27 er eitthvert fjörugasta verk sem sýnt hefur verið hérlendis undanfarin ár. Að minnsta kosti fyrir þá sem þekkja gamla blómatímabilið, hvort sem er af eigin upplifun eða gegnum geisladiskasafn foreldra sinna. Í verkinu koma fram tvær leikkonur í titilhlutverkinu. Ilmur Kristjánsdóttir talar og Bryndís Ásmundsdóttir syngur. Svo syngur Ilmur aðeins og Bryndís talar svolítið.

Í stuttu máli: Á föstudagskvöldið var Janis sýnd fyrir fullu húsi. Stuðið var engu líkara því en tónleikar væru í gangi. Bryndís fór á kostum í söngnum. Það er ekki hægt að lýsa því öðruvísi. Eftir hvert lag var fagnað ákaflega, klappað, kallað og flautað. Ef stuðið er alltaf svona hlýtur að vera gaman að leika í þessari sýningu.

Ilmur fór með texta Ólafs Hauks Símonarsonar. Auðvitað er meginatriðið að veita innsýn í líf og list þessarar ógæfusömu konu. Dramatísk framvinda, guð minn góður. Þá hefði stuðið fljótlega klárast. Textinn er fyndinn á köflum og gerir akkúrat það sem þarf, að fylla í eyðurnar milli þess sem Bryndís syngur. Ég hefði ekki trúað því fyrirfram að hún væri svona snjall söngvari.

Hljómsveitin er pottþétt. Hún leikur bæði undir og svo er hún með hlutverk hljómsveita söngkonunnar. Þær Ilmur og Bryndís leika líka nokkur aukahlutverk eins og þarf. Í leikslok var öllum ákaflega fagnað. Eiginlega var það eina sem mér fannst vanta upp á stemninguna var að þær tækju eitt aukalag í lokin.

Ég er ekki viss um að ég hafi þekkt mikið til Janisar meðan hún var á lífi. Hún var svo full á Woodstock að hún komst ekki á plötuna eða í myndina. Cheap Thrills eignaðist ég og svo auðvitað Pearl sem kom út eftir að hún dó. Það er frábær plata. Það kom líka frábær stúdíóplata með Jimi Hendrix eftir að hann dó, Cry of Love.

Ég mæli hiklaust með Janis fyrir alla þá sem eitthvað muna eftir þessum tíma. Satt að segja held ég að þetta sé sýningin til þess að lyfta sér upp við þessa dagana í góðra vina hópi. Flýtið ykkur að sjá hana, ef hún skyldi ekki vera framlengd framyfir áramót.

Á laugardagskvöld sá ég svo James Bond. Ég hef séð allar JB myndirnar, flestar nokkrum sinnum. Þær eru auðvitað misgóðar en eiga fyrst og fremst að vera spenna og afþreying, ekki boðskapur eða drama. Hvað skyldi Mogginn hafa sagt um nýjustu myndina Quantum of Solace (hvað sem það þýðir). „Nýja Bond-myndin olli mér sárum vonbrigðum.“ Við hverju bjóst gagnrýnandinn?

„Bond þvælist á milli Suður-Ameríku og Evrópu í óskiljanlegu og afar útjöskuðu plotti og samtöl eru stirðbusaleg og vélræn.“ Bíddu við. Svona eru allar Bond-myndirnar. Þessi er ein spennusenan af annarri. Að hluta til byggir þetta á einhvers konar framhaldi af síðustu mynd. Auðvitað mundi ég ekkert hvað gerðist í síðustu mynd. Ég man ekki eftir söguþræðinum úr myndinni sem ég sá í gær. Hver fer á Bond vegna söguþráðarins?

Spenna, slagsmál, skothríð og sprengingar. Fallegar konur og kúl kallar. Fallegt landslag og fín hótel. Ókey, hann sagði ekki Bond, James Bond. Úhúhú, myndin er ónýt.

Bjössi frændi hefur þetta allt á hreinu: „Það var skemmtileg upplyfting að sjá nýju Bond-myndina í kvöld. Mæli með henni fyrir þá, sem vilja dreifa huganum.“ Einmitt. Enga fjárans „dramatíska framvindu.“

Á föstudaginn var fékk ég skemmtilega sendingu. Möppu sem var merkt: „Íþróttamaðurinn, málgagn Benedikts Zoëga.“ Í möppunni var 4. tbl. 1. árgangs af Íþróttamanninum, sem var nú reyndar ekki bara málgagn mitt heldur voru meðritstjórar mínir Björn Líndal og Ragnar Jóhannesson. Á þessu tölublaði var Gísli Þorsteinsson líka í hópnum. Blaðið var fjölritað í um 100 eintökum og dreift meðal krakka í nágrenninu og áskriftir seldar til ættingja. Sá sem hafði sett þetta tölublað í möppuna var Pétur Benediktsson, bankastjóri Landsbankans og móðurbróðir minn. Þetta var á þeim tíma sem bankastjórastaðan var virðingarstaða. Mér finnst mappan líka benda til þess að Pétur hafi viljað hafa hlutina í röð og reglu eins og siður var í bönkum í gamla daga.

Benedikt Jóhannesson Zoëga