Bragðarefir (BJ)

Það var rétt sem Pétur Blöndal alþingismaður sagði í Silfri Egils á sunnudag að stjórnmál hefur sett niður við uppákomurnar í borgarstjórn undanfarna mánuði. Þegar klækjameistararnir Alfreð, Dagur og Björn Ingi tóku höndum saman við Svandísi í október þar sem sameinast var um völdin í borgarstjórn var brotið blað í stjórnmálasögunni. Samstarf í stjórnmálum var ekki merkilegra en svo að skipta mætti um samstarfsflokk eins og um Armani bol væri að ræða.

Vinstrimenn fögnuðu klækjunum enda komust þeir þar með í meirihluta. Ekki vegna málefnalegrar samstöðu.

Björn Ingi vildi samruna REI við Geysi Green með kaupréttarsamningum við fjölda manns (og sóttist eftir slíkum samningi sjálfur). Björn Ingi fékk Bjarna Ármannsson að málinu. Hann ætlaði að greiða sér 350 þúsund krónur í stjórnarlaun í REI. Kosningastjóri Björns Inga frá því í síðustu kosningum var ráðinn til REI sem skemmtanastjóri (event manager) og átti að njóta kaupréttar.

Dagur vildi samruna REI við Geysi Green án kaupréttarsamninga. Dagur mótmælti ekki aðkomu Bjarna Ármannssonar. Hann studdi aðkomu einkaaðila að málinu og kippti sér ekki upp við það að þeir fengju 20 ára einkaréttarsamning að þekkingu Orkuveitunnar. Hann blindaðist af hagnaðarvon sem í fyrirtækinu átti að vera og féll fyrir því að verðmætið var sagt vera 10 milljarðar króna. Það voru bara tölur á blaði fengnar með því að hækka verðmæti GGE á móti.

Svandís vildi engan samruna en greiddi þó ekki atkvæði gegn honum. Hún setti spurningarmerki við aðkomu Bjarna Ármannssonar. Henni mislíkaði í Silfri Egils að vera sögð fylgismaður Stalíns, en setti ekki út á að vera aðdáandi Karls Marx.

Margrét varafulltrúi vildi vera með.

Milli aðila var engin sátt um þetta mál sem meirihlutinn var þó sagður myndaður um. Reyndar var aldrei sátt um neitt því að enginn stefnuyfirlýsing var gefin heldur látið reka frá dagi til dags.

Það er merkilegt að þegar Vilhjálmur Þ. Vilhjálmsson sótti í klækjasmiðju Dags og Björns Inga voru sjálfstæðismenn ekki jafnhrifnir og vinstri menn áður. Það er ánægjulegt að stuðningsmenn Sjálfstæðisflokksins sætti sig ekki við sömu vinnubrögð og vinstri mönnum finnast flott.

Það er nefnilega ekkert flott við klækja- og gróðapólitík Dags B. Eggertssonar og Alfreðs.

Vilhjálmur hefur spillt fyrir sér í hvert skipti sem hann opnar munninn, nú síðast með því að blanda borgarlögmanni í málið. Skýrsla samráðshópsins svonefnda sagði lítið nýtt nema að enginn gætti hagsmuna borgarinnar. Dagur og Vilhjálmur samþykktu glaðir að afhenda einkaaðilum eignir og þekkingu úr Orkuveitunni.

Vilhjálmur talaði ekki við sína samstarfsmenn og því var hann umboðslaus. Það þarf engan lögmann til þess að skýra það. Aðrir sjálfstæðismenn voru á móti þessum gerningi.

Dagur virðist hafa haft fullt umboð Samfylkingarinnar til þess að afhenda eigur og þekkingu borgarbúa til einkaaðila. Fjármagni borgarbúa átti að hætta í Afríku og Indónesíu. Hann talaði með blik í augum um geysilega hagnaðarvon í framtíðinni. Síðan hafa markaðir fallið um nær helming.

Til þess að reyna að reisa virðingu borgarstjórnar við ætti Vilhjálmur að hætta strax. Ekki bara sem foringi hópsins heldur sem borgarfulltrúi. Geir H. Haarde verður að skýra út fyrir honum að með því að sitja eins og hundur á roði spillir hann bæði fyrir sér og flokknum.

Dagur mun ekki hætta strax og Samfylkingin heldur áfram klækjapólitíkinni í borgarstjórn. Björn Ingi sagði af sér þegar hann missti nefndirnar sjö. Dagur er líklega ekki rekinn áfram af persónulegri gróðahyggju heldur valdafíkn. Enginn skilur stefnu hans enda ein í dag og önnur á morgun. Þess vegna yrði pólitíkin rismeiri ef hann viki og gæfi mönnum sem er umhugað um málefnin að komast að.

Benedikt Jóhannesson