Hinn gullni meðalvegur (BJ)

Það styttist í kosningar og Sjálfstæðis menn hugsa sér gott til glóðarinnar í Reykjavík. Eftir tólf ár eru margir orðnir þreyttir á vandræðagangi R-listans og eilífum foringjaskiptum. En því fer fjarri að Sjálfstæðismenn séu búnir að vinna kosningarnar. Þó að fleiri segist munu kjósa þá núna en vinstriflokkana á bilið eflaust eftir að minnka. Óákveðnir er oftast óákveðnir um hvaða vinstri flokk þeir ætla að kjósa. Í Fréttablaðinu nefndu flestir Vilhjálm Þ. þegar þeir voru beðnir að nefna hvern þeir vildu sem borgarstjóra en þegar lagt var saman fylgi Dags, Stefáns Jóns og Steinunnar Valdísar var það meira en fylgi Vilhjálms og Gísla Marteins samanlagt. Kosningarnar verða mjög spennandi og Sjálfstæðismenn verða að vanda sig ef þeir ætla að vinna þær.

xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /?

Dagur B. Eggertsson vann prófkjör Samfylkingarinnar með sannfærandi hætti. Hann kemur vel fyrir í sjónvarpi en það er erfitt að átta sig á því hvaða skoðanir hann hefur. Hann hóf stjórnmálaferil sinn á því að skrifa ævisögu Steingríms Hermannssonar í þrem þykkum bindum. Hafi einhver lesið þau öll má gefa sér að sá hinn sami sé framsóknarmaður og menn töldu sig því ekki þurfa að spyrja höfund ritverksins um flokksskírteinið. Í borgarstjórnarkosningum 2002 var Dagur handvalinn á listann af Ingibjörgu Sólrúnu sem aldrei þurfti að fara gegnum prófkjör fyrir borgarstjórnarkosningar. Þetta þvoði ekki af Degi framsóknarstimpilinn, því að allir hafa fylgst með óvenju nánu samstarfi Alfreðs Þorsteinssonar og Ingibjargar við stjórn borgarinnar og því vitað að hún vildi gera margt til þess að gleðja Alfreð. Dagur sagðist hins vegar vera „óháður“ innan R-listans. Síðastliðið sumar var á honum að skilja að mottó hans væri „R-listanum allt“ og ef listinn leystist upp myndi hann hætta í pólitík. Enda blasti það við að framsókn hafði þá sem nú lítið fylgi í borginni. Svo fann hann sér annan farveg.

Dagur hefur gott lag á að koma sér á framfæri og á greinilega marga vini á ljósvakamiðlunum. En ekki þarf að kvarta undan því. Það er mjög gott að fá góða mynd af frambjóðendum þannig að maður viti við hverju má búast þegar þeir ná völdum. En einhvern veginn finnst mér eins og eins og nokkur tímabil nú í vetur hafi algjörlega máðst út úr huga mínum; þær mínútur sem Dagur B. Eggertsson hefur lýst skoðunum sínum. Stundum er nýti ég mér tækifærið heima hjá mér eftir viðtöl í útvarpi og sjónvarpi og segi „gott hjá henni“ eða „óttaleg þvæla er þetta í manninum“ svona svipað eins og Sigmundur Ernir, nema ég hef færri áheyrendur en Sigmundur, stundum engan. En þegar Dagur hefur setið fyrir svörum í fimm mínútur segi ég aldrei neitt, því að Dagur segir aldrei neitt. Hann bara talar.

Jón Magnússon var forsætisráðherra þrisvar á árunum 1917-1926. Hann var þekktur að því að vera aldrei ósammála neinum. Tveir menn gerðu sér það einhvern tíma að leik þegar þeir sátu með Jóni á kaffihúsi að annar segir: „Óttalegt er þetta að bjóða manni upp á smjörlíki með brauðinu.“ Hinn svarar að bragði: „Nei, hvaða vitleysa er þetta. Þetta er dýrindis smjör.“ Þrátta þeir nú um hríð. Loks segir annar að Jón verði að skera úr um þetta. Jón var með miklum þrautum en segir loks: „Ætli það sé ekki blanda?“

Eitt helsta bitbein í borgarmálunum er svonefnd Sundabraut. Lega og lag hennar vefst fyrir borgarfulltrúum. Flestum sem hafa farið út úr bænum á álagstímum dylst þó ekki að nauðsynlegt er að létta af Vesturlandsveginum umferðarþunga. Brautin kostar heldur ekki lítið svo að mörgu þarf að hyggja. Dagur hefur ekki verið margorður um þetta vandamál fremur en mörg önnur en gefur nú loks yfirlýsingu.

Sundabraut skal leggja, en höfum hana einbreiða fyrst.

Leiðin upp í Grafarvog liggur nú um Gullinbrú. Hin nýja braut Dags gæti heitað Hinn gullni meðalvegur.

Benedikt Jóhannesson