Nýr dúett á Borginni (JGH)

Nýr dúett kom fram á Borginni á fundi Samfylkingar. Þetta voru þeir Indriði og Stefán. Flennistór mynd er af þeim í Mogganum þar sem þeir eru skellihlæjandi og segja að hækka þurfi skatta á almenning. Það var augljóslega mikið stuð á Borginni, ekki síst hjá dúettinum brosmilda sem hélt því fram að það væri óráðshjal að ekki þyrfti að hækka skatta til að ná fjárlagahallanum niður á næstu árum; „ná jöfnuði á milli útgjalda og vaxtakostnaðar ríkisins og tekna“, eins og Indriði orðaði þetta tæknilega.

Ég reikna fastlega með því að Samfylkingin taki þennan nýja Samfylkingardúett á orðinu og hafi það sem sitt helsta baráttumál í komandi kosningum að hækka skatta á fólk. Indriði þessi er annars Indriði Þorláksson, ráðuneytisstjóri í fjármálaráðuneytinu, og Stefán þessi er Stefán Ólafsson, prófessor í félagsfræði, sem hefur skrifað margar greinar á undanförnum árum um tekjujöfnun. Þeir hafa báðir unnið hjá ríkinu alla sína tíð – og vita þess vegna betur en aðrir hvernig það er fyrir venjuleg fyrirtæki að harka til að eiga fyrir launum um mánaðamót. En dúettinn kann mikið af formúlum – líkt og svo margir háskólamenn sem aldrei hafa farið út af skólalóðinni.

Það ber að fagna tillögum Indriða og Stefáns. Þær eru svo örvandi fyrir atvinnulífið (sem þarf á eyðslu almennings að halda) og allan þorra almennings sem á svo auðvelt með að standa í skilum í bönkunum eftir hafa tekið á sig launalækkun og horft á lánin skrúfast upp vegna verðtryggingar og falls krónunnar. Þetta er líka svo hvetjandi fyrir barnafjölskyldur, sem helst þyrftu aukavinnu, að vera hvött áfram til dáða með hærri sköttum og hærri jaðarsköttum. Ríkisdúettinn á Borginni kann að skemmta fólki.

Það er svo gaman á Borginni. Ef þú smælar framan í heiminn þá smælar heimurinn framan í þig. Það er líka svo gaman hjá almenningi að hafa 18% stýrivexti til að allir verði gjaldþrota. Það er svo æðislegt hjá skuldugum almenningi að hafa verðtrygginguna, ég tala nú ekki um þegar verðbólgan æðir áfram í „núverandi ástandi“ sem staðið hefur yfir í hálft ár. Nú er hraðinn á verðbólgunni víst komin niður í 6% á mánaðar-basis og lífeyrissjóðir og sparifjáreigendur farnir að örvænta að það sé ekki jafnmikið upp úr verðtryggingunni að hafa og áður. Guði sé lof að verðtryggingin malaði gull þegar verðbólgan var í hæstu hæðum og hækkaði skuldir fólks og fyrirtækja um hver mánaðmót þegar allt annað lækkaði í verði, eins og laun og húsnæði. Það var gósentíð. Kannski að það sé gróði í því að afnema gjaldeyrishöftin svo gengi krónunnar falli aftur og framkalli gott verðbólguskot. Þá er hægt að byrja að græða aftur á verðtryggingunni – líkt og bankarnir gerðu á fyrri hluta síðasta árs þegar gengi krónunnar féll og þeir stuðluðu sjálfir að falli krónunnar. Ó, það var indælt stríð.

Það er allt svo æðislegt. Það er svo æðislegt að vera á Borginni og reikna út alls kyns tekjujöfnun þegar allir eru svona ríkir í þjóðfélaginu, þegar allir hluthafar í landinu fagna sigri, þegar allir vaða í seðlum og vita ekki aura sinna tal. Á slíkum stundum er ekkert eins gaman og að reikna út á mjög vísindalegan hátt tekjujafnandi áhrif þegar engar tekjur er lengur að hafa.

Fjörið er mikið. Hærri skatta, hærri vexti, traustari verðtryggingu, hærri raunvexti þannig að það sé tryggt að öll fyrirtæki í landinu fari á höfuðið. Þá er hægt að loka þeim og þá geta allir í einkageiranum verið heima hjá sér á daginn á meðan ríkisbubbarnir, þ.e. þeir sem vinna hjá ríkinu, koma með fleiri formúlur um það hvernig eigi að tekjujafna og hækka skatta. Það er svo meiriháttar að hafa hörðustu kreppuna, hæstu vextina, heftandi verðtryggingu, lánlausa banka, handónýtan gjaldmiðil, harða gjaldeyriskreppu, erfið gjaldeyrishöft – og koma svo með nýjasta trompið sem er að hækka skatta á almenning. Þetta er til fyrirmyndar; koma öllum fyrirtækjum í landinu örugglega á hausinn svo allir geti verið heima í dúlleríi, slakað á, horft á sjónvarp og lesið bækur. Fínt, það þarf ekki að mæta í vinnuna í dag, það er hægt að sofa út.

Það er dásamlegt að ríkisbubbarnir hjá ríkinu hafi sitt á þurru. Indriði embættismaður má tala svona hjá Samfylkingu, en Davíð mátti ekki anda. Það er dásamlegt að sparifjáreigendur í landinu séu vel tryggðir og hafi allt sitt á þurru þegar fyrirtækin í landinu eru að hrynja niður um gólfið. Sparifjáreigendur hafa innlánstryggingu, ofan á hana hafa þeir umframtryggingu frá ríkinu (allt tryggt í botn), þeir hafa verðtryggingu og þeir virðast hafa vaxtatryggingu. (Það er dásamlegt að hafa 18% stýrivexti og 27% yfirdráttarvexti í 6% verðbólgu). Það skapar svo mörg ný störf í fyrirtækjum. Það er miklu betra fyrir fyrirtæki að fara á 27% yfirdrátt til að greiða fólki laun heldur en að segja því upp.

Fjörið hefur alltaf verið á Borginni. Þar er kyrjað: Hærri skatta, hærri vexti, meiri verðtryggingu, færri fyrirtæki, betri bíla, eldra viský, yngri konur. Þetta er stórasta land í heimi.

Jón G. Hauksson

[email protected]