Geir á sakamannabekk (JGH)

Þetta var dapur dagur í sögu Alþingis og dapur dagur í sögu þjóðarinnar. Hugsið ykkur, Alþingi fjallar um það hvort Geir H. Haarde hafi unnið til saka í aðdragana hrunsins og framið refsivert athæfi og kemst að þeirri niðurstöðu að svo hafi verið. Pólitískir andstæðingar veittu honum höggið.

Með aðeins þriggja atkvæða mun komst meirihluti þingsins að því að Geir væri sakamaður og skyldi dreginn fyrir dóm og dæmdur sekur. Meirihluti þingmannanefndar Atla Gíslasonar lagði til að fjórir ráðherrar skyldu lýstir sakamenn og dregnir fyrir Landsdóm; Geir H. Haarde, Ingibjörg Sólrún Gísladóttir, Árni M. Mathiesen og Björgvin G. Sigurðsson.

Ákærurnar á hendur þeim fjórum voru kóperingar. Copý og paste. Þær voru nánast öll ákærð fyrir það sama. Samt komst Alþingi að því að Geir einn væri sakamaður.

Flestum finnst með endumum að Alþingi hafi ekki komist að þeirri niðurstöðu að þau væru annað hvort öll sek eða öll saklaus. Í versta falli að Geir og Björgvin væru sekir vegna þess að þeir bæru ábyrgð á málaflokkum banka og efnahagsmála – þótt það standist raunar ekki heldur.

Alþingi sýndi sínar verstu hliðar og var virðing þess ekki mikil fyrir. Það er óskiljanlegt að Samfylkingin, sam sat í ríkisstjórn Geirs H. Haarde með Sjálfstæðisflokknum, skyldi sýna slíka dusilmennsku að krossfesta Geir sem sakamann en hlífa sínu eigin fólki; Ingibjörgu Sólrúnu og Björgvin.

Það eru allir hneykslaðir, líka kjósendur Samfylkingar, á framferði þeirra Skúla Helgasonar, Helga Hjörvars, Ólínu Þorvarðardóttur og Sigríðar Ingibjargar Ingadóttur sem sýndu hráskinnaleik. Þau eru tvöföld í roðinu.

Mér finnst ekki síður ógeðfellt hvernig Steingrímur J. Sigfússon, Ögmundur Jónasson, Atli Gíslason og Jóhanna Sigurðardóttir hafa talað í fjölmiðlum eftir þessa niðurlægingu Alþingis.

Steingrímur J. kom fram í sjónvarpi nánast bugaður af sorg í hjarta yfir því hversu góður og mikill heiðursmaður Geir Haarde væri. Innra með sér var hann það glaður að hann gat ekki leynt glottinu. Svona tvískinnungur er óendanlega smekklaus. Það fá allir æluna fram á tungubroddinn þegar svona er talað.

Á þriðja tug fulltrúa á landsþingi Sambands íslenskra sveitarfélaga, sem fer fram á Akureyri, gekk út undir ræðu Ögmundar Jónassonar, samgöngu- og sveitarstjórnarráðherra, í gær. Þar ræddi hann Landsdóminn og talaði slepjulega um að Geir væri drengur góður og ekki væri verið að lögsækja persónuna heldur embættismanninn. Fólk gekk út – sagði álit sitt með fótunum.

Jóhanna Sigurðardóttir, forsætisráðherra og formaður Samfylkingar, þóttist mjög sormædd yfir niðurstöðu Alþingis og hvernig hennar fólk hefði ráðið úrslitum um að ákæra Geir. Auðvitað hafði Jóhanna þetta í hendi sér; ef hún hefði viljað að Samfylkingin tæki einarða og samhljóma afstöðu í þessu máli hefði hún barið í borðið og sagt: Hér verða engin svik í tafli! Það gerði hún ekki og grætur ekki niðurstöðuna.

Geir H. Haarde upplýsti í sjónvarpsviðtali að Steingrímur J. hefði beðið sig eftir kosningarnar 2007 að koma upp í bústað tengdaforeldra sinna og ræða hugsanlegt stjórnarsamstarf Sjálfstæðisflokks og Vinstri Grænna.

Tvískinnungur Steingríms er alger og ógeðfelldur; hann hefur litið á sjálfstæðismenn sem óalandi og óferjandi hrunverja en samt vildi hann ræða ríkisstjórnarsamstarf þegar efnahagslífið var í blóma á vormánuðum 2007.

Eftir hrun hefur það verið einbeittur ásetningur Steingríms J. að draga Sjálfstæðisflokkinn einan til ábyrgðar á hruninu. Tal Vinstri grænna um að draga Ingibjörgu Sólrúnu og Björgvin fyrir Landsdóm er bara á yfirborðinu. Steingrímur J. hefði aldrei fórnað ríkisstjórnarsamstarfinu ef Jóhanna hefði sagt honum að það yrðu stjórnarslit ef Ingibjörg Sólrún yrði ákærð.

Steingrímur ætlar að fá það skráð í sögubækur að það hafi verið sósíalistar og kommúnistar sem björguðu Íslandi og því til stuðnings hafi forsætisráðherra Sjálfstæðisflokksins verið dæmdur sekur af Landsdómi.

Steingrími J. leiðist hrunið ekki meira en svo að hann ætlar að slá sér upp á því um komandi framtíð.

Ég var ánægður með að sjálfstæðismenn væru prinsipp-menn á þingi og væru allir sem einn á móti því að fjórmenningarnir yrðu ákærðir. Ánægður með að þeir væru ekki pólitískir loddarar. Leyfum Samfylkingunni að hafa þann óþverraskap á bakinu.

Ég hef séð því velt upp að þingflokkur Sjálfstæðisflokksins hefði getað komið því þannig fyrir að Geir yrði ekki ákærður. Það stafi af því að vilji Samfylkingar hafi verið meiri til að bjarga Ingibjörgu Sólrúnu og Björgvini en að ákæra Geir.

Þetta er hugsað þannig að ef þingflokkur Sjálfstæðisflokksins hefði komið þeim skilaborðum áleiðis til þingmanna Samfylkingar að ef Geir yrði ákærður þá yrðu Ingibjörg Sólrún og Björgvin ákærð. Þingmenn flokksins myndu tryggja það. Þar með hefði fjórmenningaklíkan ekki þorað að kjósa á þá leið sem hún gerði.

Ég hef einnig skilið sum skrif þannig að sjálfstæðismenn hefðu átt að kjósa með fótunum og ganga út úr þingsal. Segja við þingið í upphafi atkvæðagreiðslu að þeir tækju ekki þátt í þessum skrípaleik og gengið síðan út.

Þar með hefðu Vinstri grænir verið komnir í bobba. Ég held að þeir hefðu ekki farið alla leið með ráðherra Samfylkingar. Ef ekki þá væri staðan sú að Vinstri grænir, Hreyfingin og sex þingmenn Framsóknarflokksins hefðu ákært alla fjóra ráðherrana. Þar með hefðu Vinstri grænir komið Ingibjörgu Sólrúnu og Björgvin á sakamannabekk.

Ég hvatti til þess í síðasta pistli að sjálfstæðismenn tækju prinsipp-afstæðu svo haldlausar, fráleitar og vitlausar væru ákæurnar. Annað hefði verið túlkað sem svo að Ingibjörg og Björvin væru ákærð ranglega til að hefna fyrir Geir.

Ég sé að Sigurður Líndal talar um að Alþingi sé ekki að dæma Geir. Honum finnst of mikið bera á því í umræðunni. Mér finnst Sigurður vera að þyrla upp ryki. Auðvitað dæmdi Alþingi ekki lögformlega - en meirihluti Alþingis komst að þeirri niðurstöðu að Geir væri sakamaður sem skyldi ákærður og dreginn fyrir Landsdóm. Verði hann fundinn sekur varðar það tveggja ára fangelsi.

Það verður fróðlegt að sjá hvaða pólitísku upplýsingar koma upp á borðið þegar Geir ver sig fyrir Landsdómi. Það er svolítið í það. En pottagaldrar eru hafnir aftur utan við þinghúsið – og ekki skipulagðir af Vinstri grænum í þetta skiptið.

Það skyldi þó aldrei vera...

Jón G. Hauksson

[email protected]