Casino Royale

Að baki James Bond myndanna er 44 ára saga og engin kvikmyndahetja hefur lifað jafnlengi. Leikarar í hlutverki Bonds hafa verið misgóðir og átt sína slæmu og góðu daga. Sean Connery var fyrstur og bestur og þeir sem hafa tekið við af honum hafa þurft að sætta sig við að vera ekki eins góðir og Connery.

Sjaldan hafa heyrst jafn margar mótmælaraddir við vali á leikara til að leika Bond og þegar Daniel Craig var fenginn til að leika hetjuna í Casino Royale. Þeir hinir sömu verða að gjöra svo vel að taka orð sín til baka og held ég flestir geri það með brosi á vör þar sem hörðustu mótmælin komu frá eldheitum aðdáendum Bonds. Danel Craig stimplar sig með glæsibrag í hlutverkið, er sami töffarinn og Connery var, auk þess sem hann getur sýnt á sér mjúkar hliðar með góðum árangri og mun betur en fyrirrennarar hans hafa gert.

Það er ekki aðeins að Daniel Craig gerir Casino Royale að stórgóðri skemmtun með góðum og vel útfærðum leik. Öfugt við síðustu Bond myndirnar þá er viss dýpt í sögunni sem skilar sér í vel skrifuðu handriti. Segja má að endalok Bond seríunnar hafi verið í nánd í hinum yfirborðskenndu The World Is Not Enough og Die Another Day, þar sem allt púðrið fór í yfirgripsmikil hasaratriði. Slík atriði eru í Casino Royale og eru stórkostleg, en þjóna mun betur tilgangi en í fyrrnefndum myndum og í raun boðar Casino Royale nýtt upphaf seríunnar.

James Bond er breyttur frá síðustu myndum og má segja að horfið sé til upphafsins. Hann er aftur orðinn ungur maður á uppleið í leyniþjónustunni. Bond er bráður ungliði sem erfitt er að hafa stjórn á og þarf að sanna sig, veikur fyrir fallegum konum og konur eru veikar fyrir honum. Hann er úrræðagóður á ögurstund og óvinir hans og um leið óvinir breska heimsveldisins eru ekki í góðum málum í viðureigninni við hann.

Megininntak Casino Royale er uppgjör við spilaborðið þar sem spilað er um milljónir dollara með óþægilegum uppákomum fyrir Bond. Leiðin að sigrinum er þyrnum stráð og ég var farinn að efast um hæfni hetjunnar á tímabili þegar hann var búinn að tapa 20 milljón dollurum. Í pásum gerist ýmislegt sem ætlað er að draga eldmóðinn úr hetjunni okkar, en Bond snýr aftur að spilaborðinu, sterkari en áður, aðeins til að komast að því í lok leiksins að hann hafði í raun verið hafður að fífli. Eins og nærri má geta þolir hetjan okkar ekki slík málalok.

Casino Royale er með betri spennumyndum sem gerðar hafa verið á síðustu árum. Hún býður upp á allt sem slíkar myndir eiga að bjóða uppá, hasar, rómantík, átakasenur sem fá fólk til að grípa andann á lofti og síðast en ekki síst skemmtilega hetju sem er orðið sama um það hvernig martini drykkurinn hans er búinn til. Er ekki annað hægt en að hlakka til Bond myndar númer 22, sem gerð verður snemma á næsta ári og er eftir því sem heyrst hefur óbeint framhald af Casino Royale.

Eitt sem skemmtilegt er að minnast eftir að hafa séð Casino Royale, er hvernig föstum liðum í Bond myndunum er endurraðað. Í upphafi höfum við alltaf heyrt hið fræga Bond þema leikið við hefðbundna grafík, þemað heyrist ekki fyrr en í lok myndarinnar ásamt þeirri ódauðlegu setningu: ,,My Name Is Bond, James Bond." Þetta er aðeins ein af nokkrum skemmtilegum nýjungum sem gera Casino Royale óvenjulega ferska í ljósi sögunnar og eitt er víst, Daniel Craig er kominn til að vera.

Leikstjóri: Martin Campbell. Handrit: Neal Purvis, Robert Wade og Paul Haggis eftir skáldsögu Ian Fleming. Kvikmyndataka: Phil Meheux. Tónlist: David Arnold. Leikarar: Daniel Craig, Eva Green, Mads Mikkelsen og Judy Dench. 144 mín.

Hilmar Karlsson