Japanir kurteisustu áhorfendurnir

Benedikt Hermann Hermannsson heitir maðurinn og er oftast kallaður Benni. Þegar hann fékk þá hugmynd að stofna hljómsveit til að spila lögin sín, flest hver frumsamin, bættist Hemm Hemm við og úr varð hljómsveitin Benni Hemm Hemm. Formleg stofndagsetning hljómsveitarinnar er á verkalýðsdaginn, 1. maí 2004, en þá lék hljómsveitin á sínum fyrstu tónleikum.

Hljómsveitarmeðlimir eru stundum 15 og stundum færri, jafnvel ekki nema tveir. Allt eftir því hvar á að flytja tónlistina og við hvaða kringumstæður. Verkefnin fyrir Benna Hemm Hemm hlaðast upp, svo mjög að hljómsveitin er aðalstarf Benna. Á Íslandi er maður vanari því að tónlistarmenn séu í tveimur vinnum; hljómsveitinni annars vegar og „venjulegri" vinnu hins vegar. Ský vildi forvitnast um þessa hljómsveit og ekki síst Benna sjálfan. Ég spurði hann fyrst hvernig hljómsveitin hefði orðið til:

Texti: Lízella, mynd: Páll Kjartansson.

Fimmtán meðlimir, stundum bara tveir

„Benni Hemm Hemm er hljómsveitin sem ég bjó til svo ég gæti spilað lögin mín. Upphaflega ætluðum við að spila þau einu sinni, en svo spiluðum við þau aftur og aftur og nú eru liðin mörg ár. Hljómsveitin er breytileg eftir því hverjar aðstæður eru - stundum erum við 15 og stundum erum við mun færri. Síðast spiluðum við tveir. "

Hér væri réttast að nefna alla meðlimi sveitarinnar ásamt þeim hljóðfærum sem þau leika á:

Benedikt H. Hermannsson, gítar, söngur og fleira; Helgi Svavar Helgason, trommur,

Davíð Þór Jónsson, bassi; Leifur Jónsson básúna; Finnur Ragnarsson, básúna;

Sturlaugur Björnsson, horn; Ingi Garðar Erlendsson, alt-horn,

Elsa Kristín Sigurðardóttir, kornett; Eiríkur Orri Ólafsson, trompet,

Áki Ásgeirsson, trompet; Róbert Sturla Reynisson, gítar; Simon Jermyn, gítar,

Guðmundur Steinn Gunnarsson, gítar; Ólafur Björn Ólafsson, trommur og klukkuspil

Arnþrúður Ingólfsdóttir, klukkuspil; Páll Ivan Pálsson, bassi

Örvar Þóreyjarson Smárason, bassi.

Benni segist hafa verið tónelskt barn. Bæði hlustaði hann mikið á tónlist og spilaði mikið, alveg frá barnæsku.

En hvaða hljómsveitum hefur hann tilheyrt í gegnum tíðina?

„Ég var gítarleikari í hljómsveitinni Mósaík, sem náði hátindi ferilsins þegar myndband sem við gerðum var spilað í Kanada. Svo var ég trommari í rapphljómsveitinni Mouthafuckaz in tha house. Og svo var ég fjölhljóðfæraleikari í hljómsveitinni Rúnk. Ég var alltaf í fimm hljómsveitum í einu þegar ég var unglingur. En eftir að ég byrjaði að spila með Benna Hemm Hemm, þá hef ég af einhverjum ástæðum lítið spilað með öðrum. Jú ég hef spilað nokkrum sinnum með Skakkamanage."

Eitt mesta hrósið var fjögurra stunda akstur til að geta séð hljómsveitina spila

Hvernig völduð þið nafnið á hljómsveitina?

„Ég valdi nafnið eftir margra daga valkvíða í kjallaraíbúðinni þar sem ég tók upp fyrstu smáplötuna sem Benni Hemm Hemm gaf út, líklega um ári áður en hljómsveitin varð til. Það var SummerPlate, sem var gefin út í 30 eintökum sumarið 2003."

Aðspurður hvernig hann myndi lýsa tónlist hljómsveitarinnar segir hann að hún sé lauflétt stemmningsmúsík. Þegar hann er spurður um áhrifavalda segir hann helsta veikleika sinn vera Bob Dylan en bætir við: „það er eiginlega ómögulegt að svara þessari spurningu almennilega. Það er vísindalega sannað." Einnig segist hann reglulega ganga í gegnum Bob Dylan æði, þó hann sé ekki í því þessa stundina.

Næst er það spurningin óumflýjanlega: Ertu orðinn „heimsfrægur á Íslandi"?

„Ég veit það ekki. Ég vona að þetta viðtal fái góða dreifingu og það fari að koma skriður á þau mál!"

Þegar ég spyr hann um mesta hrós sem hljómsveitin hefur hlotið svarar hann:

„Mestu hrósin eru svo óraunveruleg að maður afgreiðir þau út úr höfðinu á einhvern undarlegan hátt og þau hverfa úr minninu. Og svo eru stærstu hrósin líka svo persónuleg að það er ekki fallegt að hafa það eftir. En mér þykir alveg ótrúlega vænt um það þegar fólk leggur mikið á sig til að koma að heyra í okkur, mér finnst það jafngilda mjög stóru hrósi - nema það er sýnilegt í verki. Til dæmis keyrði einn maður í tvo klukkutíma um daginn bara til að koma að sjá okkur spila, og svo tvo tíma aftur til baka. Mér þótti það alveg ótrúlega magnað."

Hljómsveitarmeðlimir eiga flestir hverjir maka og börn, m.a.s. á einn þeirra fjögur börn. Aðspurður hvort tónleikatímar hljómsveitarinnar komi niður á fjölskyldulífinu segir hann það vera af og frá:

„Við erum voðalega lítið í svona ballspilamennsku, satt best að segja ekki neitt - þannig að við erum yfirleitt ekki að spila þegar aðrir eru að skemmta sér. Þetta fer allt saman mjög vel við fjölskyldulífið."

Nýlega fékk hljómsveitin styrk úr Tónlistarsjóði sem hún notaði til tónleikaferðalags um gjörvöll Bandaríkin í júlí, og peningana nýttu hún einnig í upptökur á næstu plötu þar sem upptökur eru að hefjast. „Það var mjög gaman að ferðast vítt og breitt um Bandaríkin til tónleikahalds. Þetta var mjög mikið ævintýri."

Japanir skera sig úr í samanburði við aðra tónleikagesti

Nú hafið þið spilað víða erlendis, finnst þér vera munur á íslenskum og erlendum tónleikagestum? Hver þá helst?

„Nei, ég er ekki viss um að ég geti skrifað undir það. Ég held að dagamunurinn sé mikið áhrifameiri. Ég held að áheyrendur á föstudagskvöldi séu nákvæmlega eins í Reykjavík, Vín eða New York. Reyndar skera japanskir áheyrendur sig úr því þeir eru svo kurteisir að þeir segja ekki múkk á meðan maður spilar - sem er auðvitað það sem alla tónlistarmenn dreymir um, að þurfa ekki að rembast við að halda athygli tónleikagesta með látum, heldur bara með því að spila tónlistina eins og hún á að hljóma. Mér fannst það frábært að spila fyrir Japani."

Finnst þér erlendir tónleikagestir miða ykkur við aðra íslenska tónlistarmenn, eins og Björk og Sigurrós?

„Ég veit ekki alveg með tónleikagesti, en í viðtölum er þekktum íslenskum nöfnum yfirleitt kastað í loftið, oftast til þess að skapa einhvers konar samanburð. Ég er orðinn ágætur í því að kæfa þetta bara í fæðingu og leiða samtalið á aðrar brautir."

Hvernig semur ykkur í hljómsveitinni?

„Okkur semur alltaf alveg frábærlega. Þessi ferðalög sem við höfum farið hafa gengið vonum framar og það er að mestu leyti vegna þess að það leggja sig allir fram við að hjálpast að og eru tillitssamir og þetta gerir allt svo auðvelt."

Hafið þið lært eitthvað um ykkur sjálf sem þið vissuð ekki áður en þið fóruð að starfa saman í hljómsveitinni?

„Jájá, við höfum lært mjög margt."

Er ekki erfitt að reka svona fjölmenna hljómsveit? Bæði peningalega og að sameina tímann sem þið þurfið að hittast til æfinga o.fl.?

„Það er alveg nóg að gera. Eins og skáldið sagði: Það er erfitt en gaman að lifa þessu lífi".

Hljómsveitin heldur úti veglegri og ítarlegri bloggsíðu (www.bennihemmhemm.com) og er það Benni sjálfur sem sér um hana. Þegar ég spyr út í „veglegu bloggsíðuna" verður hann hálfhissa:

„Mér þykir mjög vænt um að heyra að heimasíðan flokkist sem vegleg bloggsíða. Ég hélt að þetta næði því ekki einu sinni að vera bloggsíða. Ég skrifa inn á hana þegar eitthvað er á döfinni."

Hver eru framtíðarplön Benna Hemm Hemm? Bæði einstaklingsins og hljómsveitarinnar?

„Að semja fleiri lög, taka upp fleiri plötur, spila á tónleikum og svo stundum slaka aðeins á."