Bannað og ekki bannað

Leonardo DiCaprio fer hamförum í blótsyrðum í The Wolf of Wall Street enda hafa reiknimeistarar fundið út að um nýtt heimsmet sé í notkun blótsyrða í einni kvikmynd.

Það hefur hingað til ekki þurft að ganga á eftir undirrituðum að sjá nýja kvikmynd eftir Martin Scorsese, en þegar haft er í huga að The Wolf of Wall Street er þriggja klukkutíma löng og við bætist auglýsingatími og sýnishorn úr kvikmyndum áður en sýning hefst og hlé um miðja mynd þá er um þriggja og hálfs tíma bíóferð að ræða (fyrir utan að koma sér til og frá bíóinu) og kom smá hik en ég lét mig hafa það, passaði upp á að mæta aðeins of seint.Fór það svo að ég sá ekki eftir bíóferðinni. Scorsese hefur að vísu gert betur en handbragð snillingsins leynir sér ekki.Þó hann vissulega hefði mátt stytta sum atriðin þá er myndin enn einn vitnisburður um snilli Scorsese. Það sem hefur farið í taugarnar á mörgum er blótsyrðaflaumur og gróf atriði sem örugglega hafa hneyklsað marga. Vert er að taka fram að einstökum meðlimum amerísku kvikmyndakademínnar var sýnd The Wolf of Wall Streetfyrirfram vegna væntanlegra óskarsverðlauna var nokkrum nóg boðið og gengu út af sýningu. Það mun samt ekki koma í veg fyrir að kvikmyndin mun fá nokkrar tilnefningar.

The Wolf of Wall Street er skiljanlega bönnuð börnum og er aldurtakmarkið 14 ára hér á landi en spurningin er hversu hart dyraverðir taka á aldri sýningargesta. Hefur komið í ljós að framkvæmd aldurstakmarka á kvikmyndir hefur ekki verið fylgt eftir að mikilli hörku á undanförnum árum. Þetta er að mörgu leyti skiljanlegt þar sem gífurlegt ofbeldi og gróf kynlífsatriði eru öllum til sýnis í sjónvarpinu og þar með erég kominn að einni sjónvarpsseríu sem ég tel að slái nánast öllum við í ofbeldi og kynlífsatriðum, alla vegna ef ég miða við sjónvarpsseríur sem ég hef séð. Nefnist serían Bandshee og er nú tilsýningar á Stöð 2. Upphaflega var hún á Stöð 3 en Stöðvar 2 fólki hefur þótt hún svo merkileg aðþeir hafa verið að endursýna hana undanfarið á hverju kvöldi og lofa framhaldi. Það að serían var endursýnd strax eftir að hún hafði lokið sér af á Stöð 3 gerði það að verkum að ég hugsaði með mér að þarna væri örugglega umáhugavert sjónvarpsefni að ræða og settist niður og horfði á fyrstu þættina.

Í stuttu máli hef ég ekki séð í löngum atriðum annað eins ofbeldi í sjónvarpi þar sem blóðið flýtur og kryddið í seríunni eru svokynlífsatriði sem myndu sæma sér vel í klámmynd. Söguþráðurinn er bull í upphafi og verður enn vitlausari eftir því sem á þáttaröðina líður, en „hetjan“ í seríunni er glæpamaður sem setið hefur fimmtán ár í fangelsi en verður óvænt lögreglustjóri í smábæ, sem alls ekki er svo smár þegar haft er í huga hvað fólk aðhefst þar. Lögreglustjórinn er reiður maður eftir fangavistina og kennir yfirleitt öðrum um ófarir sínar og leysir oftast vandamálin með hnefunum. Hann tryllist yfirleitt þegar hann kemst í návígi við einhvern eða einhverja sem hafa gert á hlut hanseða þeirra sem honum er vel við og að sjálfsögðu er hann alltaf sá sem stendur uppréttur í lok átaka.

Ekki hef ég tekið eftir því að aldurstakmark er sett á Bandshee og geta því allir krakkkar séð seríuna svo fremi að þeir geti vakað fram eftir kvöldi og þegar horft er á Bandshee með það í huga er skiljanlegt að ekki sé nákvæmt eftirlit með aldurstakmörkum í kvikmyndahúsum.

Hilmar Karlsson