Sólskinsbarn (BJ)

Stundum vakna ég á morgnana og byrja að raula eitthvert lag um leið og ég bursta tennurnar. Um daginn var það lag eftir John Lennon, Out the Blue. Þann dag vildi þannig til að Eiríkur Jónsson bað mig að setja lag dagsins á vefsvæðið sitt. Ég hef aldrei heyrt lög dagsins hjá Eiríki, en þetta það passaði ágætlega. Ég var líka svolítið kominn úr blámanum, hvernig sem menn skilja það.

Í morgun sá ég sólina skína í heiði og sá að Viðreisn fékk heil níu prósent í skoðanakönnun. Það var skemmtilegt. Svo var líka leikur, sem ég var auðvitað jafnmikið á taugum með og aðrir Íslendingar, en setti þó þessa færslu á FB í gær:

„Á morgun þriðjudag klukkan 17 til 18 hittumst við í Viðreisnarsalnum Ármúla 42 og tæpum starfið, stefnuna, skoðanakannanir og annað markvert. Svo förum við heim og sjáum Ísland vinna Portúgal“

Hugsaði aðeins hvort að ég væri að storka forlögunum. Við höfðum aldrei unnið Portúgal og þeir eru líka með litla sæta strákinn sem brosir svo fallega þegar hann skorar ekki.

„En eigi má sköpum renna,“ hugsaði ég, því að ég hugsa alltaf eins og fornmaður og lét færsluna standa.

Allt í einu laust niður í mér gamla KFUM-söngnum Sólskinsbarn. Það hafði ég ekki hugsað um, hvað þá sönglað, í áratugi. Af því að einhverjir gætu verið farnir að ryðga í KFUM-textunum þá gekk þetta eitthvað á þessa leið:

Sólskinsbarn, já sólskinsbarn,

guð vill að ég sé honum sólskinsbarn.

Sólskinsbarn, já sólskinsbarn,

já, það vil ég vera fyrir hann.

Þetta söng ég á hverjum sunnudegi í mörg ár. Einu sinni tók ég Sigga bróður með mér á fund, en það gerði ég bara einu sinni. Þegar ég kom heim lýsti ég því yfir að þetta h… fífl fengi ekki að koma aftur með mér á samkomu. Foringinn hafði nefnilega spurt: „Hefur ykkur aldrei dreymt um að fylgja guði.“

Og Siggi, sem hafði ekki verið nógu lengi í KFUM til þess að vita að svona spurningum svarar maður aldrei sannleikanum samkvæmt, sagði mjóróma: Ne-ei!

Löngu síðar fór Jóhannes, bróðursonur Sigurðar (og sonur minn ef ættfærslan á að vera nákvæm), í sunnudagaskóla og þegar presturinn spurði: Veit nokkur hvar Jesús fæddist?

Jóhannes rétti upp höndina og faðirinn fylltist stolti af hve fróður þessi fjögra ára sonur hans væri þangað til svarið heyrðist: „Frá Vestmannaeyjum!“

Mér var ekki beinlínis vikið úr KFUM, en þegar í ljós kom að við félagarnir eyddum meiri tíma í borðtennis eftir fundi en á samkomunum sjálfum var það látið berast að nærveru minnar væri ekki endilega óskað.

En í morgun var ég semsé sólskinsbarn. Segir nú ekki af förum mínum fyrr en á fundinum sem ég auglýsti með áðurnefndum spádómi.

Ég mætti auðvitað tímanlega og fljótlega sást Geir Finnsson líka á svæðinu. Hann birti í dag mynd af sér og Jesú á FB, þannig að við hefðum getað sungið saman Sólskinsbarn, en af einhverjum ástæðum gerðum við það ekki í þetta sinn.

En það kom enginn annar, þannig að við ræddum bara um daginn og veginn. Kannski meira um daginn. Allt í einu kom Geir auga á einhvern úti á götu, mann sem hafði oft komið á fundi. Og sem við litum út um hinn gluggann sáum við annan úti í porti.

„Hvers vegna komu þeir ekki inn?“ hugsuðum við í kór, en fannst þó blasa við að góða veðrið gæti spilað inn í. Kannski eru stuðningsmenn Viðreisnar almennt sólskinsbörn í dag. Sú skýring var vissulega rétt, en það spilaði líka inn í að báðir inngangar voru læstir.

Við hleyptum þeim inn og áttum hið besta spjall. Fljótlega var kominn svolítill hópur. Svo fór ég heim, sá leikinn og varð ekkert mjög spældur þó að við höfum ekki unnið.

Og hefði ég munað textann án þess að gúgla hefði ég eflaust sungið:

Guð vill að ég reynist af hjarta hlýr

við hvern sem er með mér.

Og geti æ sýnt hve glatt og ljúft

Í geði barn hans er.

En lagið er gleymt líka, þannig að ég settist bara niður við skriftir í síðustu geislum kvöldsólarinnar.

Svona mættu fleiri dagar vera.

Benedikt Jóhannesson