Villi á ungliðaslóð (BJ)

Þegar ég fór að sækja landsfundi Sjálfstæðis flokksins sá ég að tveir menn sem ekki voru kornungir hrifust af Heimdellingum. Annars vegar pabbi sem var ánægður með skoðanir þeirra. Hins vegar Halli Blöndal sem var ánægður með partíin hjá þeim.

Á landsfundum bar ungt fólk oft upp djarfar ályktanir þar sem foringjar eru hvattir til þess að sýna djörfung og varðveita frelsi og afnema forréttindi. Þegar maður leit yfir salinn þegar þessar ályktanir voru bornar upp var hópur ungs fólks á SUS borðinu sem rétti upp hönd til samþykktar. Og einn fullorðinn maður í miðjum sal. Það var pabbi.

Halla Blöndal datt aldrei í hug að samþykkja neinar tillögur frá unglingunum. Nema þegar einhver þeirra stakk upp á því að allir skryppu um miðjan dag á Sólon eða annan viðlíka stað. Þá var hann fyrsti meðflutningsmaður og greiddi atkvæði með fótunum.

Á laugardaginn var sá ég grein í Staksteinum Morgunblaðsins. Í gamla daga voru Staksteinar skemmtilegasti dálkurinn í blaðinu. Þá skrifaði Halli Blöndal dálkana og þeir voru notaðir til þess að berja á pólitískum andstæðingum Sjálfstæðismanna. Háðið var beittasta vopnið og oft sveið sárt undan spjótslögunum.

Þessi dálkur á laugardaginn hét Ungt fólk á villigötum. Ég hélt að enn einu sinni væri verið að fjalla um fíkniefnaneyslu eða ofbeldishneigð unglinga. Gleðin er aldrei langt undan í þessum dálkum enn þann dag í dag, þó að hún rati ekki alltaf inn í skrifin sjálf. Samt les ég Staksteina alltaf. Ferdinand, skákin og Staksteinar eru skyldulesning á morgnana hjá mér. Það er aldrei að vita. Kannski verða þeir aftur skemmtilegir einn góðan veðurdag. Ég hitti á óskastundina.

Nú stóð þetta:

„Á aðalfundi Heimdallar í fyrrakvöld var samþykkt með eindæmum vitlaus ályktun, þar sem veitzt er að borgarstjóra með skætingi.“

Þetta er spennandi, hugsaði ég. „Veitzt“ að borgarstjóra með skætingi. Skætingi „í garð Vilhjálms Þ. Vilhjálmssonar, borgarstjóra í Reykjavík, mannsins, sem endurreisti Sjálfstæðisflokkinn í borgarstjórn.“ Er Heimdellingum ekkert heilagt?

Ég hélt áfram og las endursögn Moggans á ályktun Heimdallar:

„Niðurgreitt lóðalotterí, hundraða milljóna króna útgjöld til að færa spilakassa milli hverfa, óskiljanlegt upphlaup og gífuryrði vegna ráðstefnuhalda í borginni og kröfur um að taka vínkæli í einu áfengisverzlun miðborgarinnar úr sambandi og jafnvel loka henni eru dæmi um mál og vinnubrögð, sem sæma ekki sjálfstæðismönnum.“

Mér fannst reyndar furðumikill þroskabragur á þessari ályktun ungliðanna sem skrifuðu „verzlun“ upp á gamla móðinn.

En víkum aftur að hinum síkáta Staksteinapenna. Hann heldur áfram: „ Barátta borgarstjóra gegn spilakössum, sem soga til sín peninga fátæks fólks er til fyrirmyndar og mætti verða öðrum til eftirbreytni eins og Rauða krossinum og Háskóla Íslands.“

Ég er sammála Mogganum. Það á bara að leyfa spilakassa sem soga til sín peninga ríks fólks.

Fjörið hélt áfram:

„Venjulegir borgarar, sem stóðu í þeirri trú að þeir gætu gengið óhultir um Austurstræti um miðjan dag á laugardegi kunna vel að meta afstöðu borgarstjóra til vínkælis á þeim stað.“

Þetta líkar mér, hugsaði ég. Ég get viðurkennt það hér að ég hef hvorki gengið fullur um Austurstrætið né barið neinn þar síðan kælinum var lokað.

Lestrinum var ekki lokið:

„Heimdellingar telja þetta til marks um eitthvað sem þeir kalla „lífsháttastjórnun“! Hvernig stendur á því að þeir álykta ekki gegn aðgerðum lögreglunnar í miðborginni? Er það ekki „lífsháttastjórnun“?“

Það er greinilegt að Staksteinahöfundi hefur svelgst svo á þegar hann las hina ófyrirleitnu ályktun Heimdellinga að hann hefur ekki séð síðustu greinina en þar stendur:„Heimdallur áminnir þá sem sinna löggæslustörfum á höfuðborgarsvæðinu að sýna hóf í aðgerðum sínum. Óásættanlegt er að lögreglan taki til að mynda um 100 manns á skemmtistöðum í miðborginni í handahófskennda fíkniefnaleit, eins og nýleg dæmi eru um.“

Þessir Heimdellingar álykta meira að segja gegn lögreglunni.

Staksteinum lauk svona: „ Þeir sem senda frá sér svona vitlausa ályktun eru ungt fólk á pólitískum villigötum.“

Að gamni mínu fletti ég ályktuninni upp á vefnum og þar stendur í framhaldi af þessum orðum sem Mogginn vitnar til: „Heimdallur hvetur kjörna fulltrúa flokksins í borginni til að beita frjálslyndum lausnum í stað þess að fara leið boða og banna.“

Ég er feginn að Mogginn sá ekki þessa setningu. Þá hefði hann sko getað tætt hina villuráfandi sauði í sig.

Þó að ýmislegt breytist standa Staksteinar alltaf vörð um sjálfstæðisstefnuna og ráðast með bitru háði gegn andstæðingum hennar.

Benedikt Jóhannesson