Sex prósent menn (BJ)

Eftir síðasta pistil rigndi yfir mig athugasemdum og leiðréttingum svo að nú held ég mig frá pólitík. Ég verð þó að geta þess að ég komst að því mér til hrellingar að ég er 6% maður eins og Björn Ingi. Ekki það að ég hafi fengið 6% fylgi. Né mikil völd. Nei, á mbl.is birtist um helgina eftirfarandi klausa:

„Ný sænsk rannsókn bendir til þess að ofnæmi fyrir lykt eða ilmefnum er algengara en áður var talið. Talið er að 6% fullorðinna geti þjáðst af slíku ofnæmi, að því er vísindamenn við Sahlgrenska sjúkrahúsið í Gautaborg telja. 1.400 manns tóku þátt í rannsókn þar sem næmi gagnvart mismunandi lyktum var athugað og kom þetta þá í ljós. Viðbrögð við reyk, ilmvatni, blómum var m.a. könnuð, að því er fram kemur í frétt TT-fréttastofunnar.

Ofnæmið getur valdið einkennum eins og nefrennsli, kláða í slímhúð eða andþrengslum. Þeir sem þjást af ofnæminu hafa margir verið meðhöndlaðir eins og þeir væru með astma en astmalyf hafa ekki linað þrautir þeirra.“

Ég er í hópi þessara sex prósenta og verð öðru hvoru ómögulegur af ofnæmi. Nú síðast á fimmtudaginn var. Nú eru að vísu komin góð lyf sem ná að slá á ofnæmið en af þeim verð ég svo syfjaður að ég verð að leggja mig. Svo er ég líka þreyttur nokkra daga á eftir þó að ofnæmið sé horfið. Samkvæmt Svíunum eru 6% jafn brenglaðir og ég að þessu leyti.

Ég fer að hnerra þegar ég geng í gegnum ilmvatndeildir stórmarkaða. Þegar fólk með ilmvatn eða rakspíra kemur inn til mín tárfelli ég. Ekki af því að lyktin sé svo vond heldur kallar hún á þessi viðbrögð. Stundum bólgna ég upp. Þetta er ekki skemmtilegt. En verra gæti það verið.

Einn maður sagði frá því að konan hans væri illa haldin af ofnæmi. Þegar hann var spurður hvað ylli ofnæminu muldraði hann eitthvað sem mönnum heyrðist helst að hann hefði sagt „smér“ og spurðu hvort hún hefði ofnæmi fyrir smjöri. „Nei, það er fyrir mér“, svaraði hann þá skömmustulegur. Áheyrendur áttu erfitt með að halda niðri í sér hlátrinum en þannig var það víst að þegar þau voru nálægt hvort öðru hjónin, komu fram þessi skelfilegu viðbrögð hjá eiginkonunni. Þau þurftu því helst að dveljast hvort í sínum enda hússins til þess að konunni væri líft undir sama þaki.

Ákveðið rauðvín hefur líka þessar afleiðingar fyrir mig. Um tíma hélt ég að það væri ódýrt rauðvín sem hefði þessar skelfilegu afleiðingar og ég hefði svona fínan smekk, en því var ekki að heilsa. Svo komst ég að því að í sumum vínþrúgum er eitthvert efni sem hefur þessi áhrif á marga, en þegar vínið er orðið sjö ára virkar efnið ekki lengur. Einu sinni pantaði ég rauðvín í Perlunni, sjö ára gamalt til þess að passa mig. Við vorum nokkur í hóp en á annarri flösku fór ég að hnerra og hélt reglan góða væri fyrir bí. Ég kannaði þá miðann á flöskunni og í ljós kom að þjónarnir höfðu látið okkur fá yngra vín af sömu tegund. Svikin komast upp með ýmsum hætti.

Geir Haarde flutti sína fyrstu 17. júní ræðu. Hún verður ekki jafneftirminnileg og kaffipakkaræða Davíðs. En í ljós kom að hann vitnar í Hannes Hafstein líkt og Davíð gerði. Halldór var meira fyrir Einar Ben. Hannes orti einföld og rómantísk ljóð. Einar var flóknari og þyngri á bárunni en meira skáld. En af þessu má engar ályktanir draga.

Benedikt Jóhannesson