Búsi í vandræðum (BJ)

Ekki er ein báran stök gæti Bush Bandaríkjaforseti sagt þessa dagana. Hann á alls staðar í vök að verjast. Þingmenn vilja ekki leyfa honum að halda áfram pyntingum í fangelsum, hann kemur vinkonu sinni ekki að í Hæstarétt og félagi hans sætir rannsókn fyrir meint lögbrot. En dætur hans eru edrú þessa vikuna.

Á horninu á Holtavegi og Langholtsvegi hefur Helgi Hóseasson staðið árum saman með skilti. Það er ekki alltaf sama skiltið. Á einu stendur „Hver skapaði sýkla?“ og á öðru „Davi Dóri, Búsi.“ Það síðarnefnda væntanlega til að mótmæla Íraksstríðinu. Annars átta ég mig ekki vel á hugarheimi Helga. Hann er annars tveggja menna sem hefur risið upp frá dauðum í mínum huga. Hinn var Benjamín Eiríksson. Mig minnt að þeir væru löngu dánir báðir tveir þegar þeir fóru að láta að sér kveða aftur. Í ljósi baráttu þeirra, hvors á sínu sviði er það svolítið gaman að einmitt þeir hafi náð þessum sessi í hugarheimi mínum. En þetta er útúrdúr. Nú þarf Helgi að fara að breyta skiltinu sínu því að Davi er horfinn af sviði stjórnmálanna. Og það hitnar undir Búsa.

Ég var í Bandaríkjunum í vikunni sem leið og fylgdist með því hve hart var sótt að Bandaríkjaforseta. Í New York Times birtust myndir af fórnarlömbum nr. 1001 til 2000 í Íraksstríðinu. Þetta voru tvær opnur. Það er ekki að efa að margir munu hengja þessar myndir upp. Sumir af virðingu við þá látnu. Aðrir af óvirðingu við Bush. Stærsti hópurinn væntanlega með hvort tveggja í huga. Stríð, sem ekki er hægt að gera neitt í til þess að vinna meira en orðið er, er ekki vinsælt stríð.

Frásagnir af pyntingum í fangelsum Bandaríkjamanna fara illa í almenning. Sem betur fer. Munurinn á okkur og hinum á einmitt að vera sá að við berjumst fyrir frelsi og gegn áþján. Dick Cheney varaforseti hefur beitt sér fyrir því að sett verði lagaákvæði sem leyfa pyntingar. Þessari tillögu hefur ekki verið vel tekið og bæði NY Times og Washingto Post skrifuðu leiðara á móti henni. Öldungadeildin er reyndar nýbúin að árétta að fara skuli eftir alþjóðalögum um þetta efni með 91 atkvæði af 100 þannig að hugmyndir varaforsetans virðast ekki hafa mikið fylgi. En það eitt að þær eru settar fram í alvöru er mikið áhyggjuefni. Bush hefur leiði þann leik að hann sé viðkunnanlegi náunginn sem veiti vondu gömlu mönnunum Cheney og Rumfeld viðnám. En hann er forsetinn og hans er ábyrgðin.

Bush útnefndi vinkonu sína Harriet Miers sem hæstaréttardómara. Hún náði ekki að hrífa neinn, hvorki Demókrata né Repúblikana. Hægri sinnar lögðust gegn henni af því að þeir héldu að hún væri ekki á móti fóstureyðingum. Hinir töldu að hún væri of íhaldssöm. Flestir vissu of lítið um hana og það geislaði ekki af henni. Á fimmtudag dró hún sig til baka. Demókratarnir skemmtu sér hið besta yfir þessu innanhúsvandamáli Hvíta hússins.

Loks var Lewis Libby, starfsmannastjóri Cheneys, ákærður í vikunni fyrir að segja ósatt um þátt sinn í því að afhjúpa nafn CIA njósnara. Eiginmaður njósnarans hafði gagnrýnt ríkisstjórnina og menn telja að átt hafi að refsa honum með því að koma upp um konu hans (sem þar með er ekki nothæf lengur sem njósnari). Málið er enn ekki ljóst. Þáttur Cheneys sjálfs er ekki kominn fram og Karl Rove, ráðgjafi Bush, blandast líka í það. Bush sjálfur hafði lofað að reka hvern þann sem hefði átt þátt í því að afhjúpa njósnarann. Nú situr Rove sem fastast, þrátt fyrir að ljóst sé að hann hafi rætt um málið við blaðamann.

Búsi þarf að taka sig á. Það er ómögulegt að hafa mörg mál hangandi yfir sér samtímis. Hann getur leyst tvö. Látið Rove hætta meðan á rannsókn stendur og tilnefna almennilegan dómara. En það er ólíklegt að hann finni nokkurn sem bæði hægri- og vinstrimenn sætta sig við. Og hann vill ekki svíkja Rove vin sinn. Þannig að líklega verður Búsi áfram í skotlínunni. Þrjú ár, tveir mánuðir og tuttugu dagar eftir.

Benedikt Jóhannesson

Fleiri pistlar