Líf annarra (BJ)

Hvers vegna hafa menn þörf fyrir að opinbera líf sitt á Netinu fyrir allra augum? Hvers vegna er allt þetta fólk að skrifa um sjálft sig og sína nánustu?

Tökum sem dæmi Siv Friðleifsdóttur. Hún segir á vef sínum í dag:

„Föstudagur 21. desember Nú eru jólakortaskrifin búin. Síðustu árin hef ég árlega sent mörg jólkort til vina, vandamanna og framsóknarmanna. Að þessu sinni sendi ég fá kort ...“

Ég er viss um að Siv á margt vina og vandamanna, en trúi því vel að það þurfi ekki lengur mörg kort til þess að dekka framsóknarmennina. En það er fróðlegt að Siv skrifar jólakort eins og annað fólk. Loks er það gaman að vita að vinir og framsóknarmenn eru tveir hópar í augum Sivjar.

Sumir segja skoðun sína á öllu mögulegu. Eitthvert fólk skrifar um allar fréttirnar á Mogganum. Hann færir okkur þær fréttir að 10 þúsund skammtar af bóluefni við fuglaflensu séu komnir og Brynja Dögg Ívarsdóttir finnur sig knúna til þess að koma með eftirfarandi færslu: „Pant fá eina sprautu takk. Kv. Brynja.“

Æi hvað ég er glaður að Brynja lét okkur öll vita. Það eru einmitt svona færslur sem halda uppi aðsókn að blogginu.

Satt að segja les ég nánast aldrei blogg nema hjá nákomnum (og Brynju náttúrlega). Hvað kemur það mér við hvaða skoðun eitthvert fólk úti í bæ hefur á öllum mögulegum hlutum? Og þó. Össur Skarphéðinsson er ráðherra og ætti að hafa um margt áhugavert að skrifa.

Ég las heila viku af Össuri. Hann nær ekki sama flugi og Siv og Brynja en toppurinn var þetta:

„Okkur Þorgerði, sem ég hrekkti forðum daga úr hófi fram á sælum dögum stjórnarandstöðu gengur vel að vinna saman. Morgunkæti okkar beggja gerir ríkisstjórnarfundina líflega og skemmtilega - þangað til pater familias sussar á okkur og fundir hefjast.

Ég er líka eini maðurinn í Samfylkingunni, og kanski Sjálfstæðisflokknum líka, sem er búinn að vinna náið með Birni Bjarnasyni árum saman í Þingvallanefnd, þar sem ekki hefur gengið hnífur á milli okkar um árabil. Davíð sagði að ég væri eini maðurinn sem gæti hvenær sem ég vildi komið dómsmálaráðherranum til að brosa, og ég reyni það í upphafi sérhvers fundar hinnar háæuverðugu ríkisstjórnar. Það tekst oftast.“

Þetta er skemmtilegt. Einhver sagði mér að Össur skrifaði aldrei blogg nema „eftir tvö“, en það er einhver misskilningur því að oft er bloggið tímasett miklu fyrr.

Það er svo sannarlega gott að vita hver það er sem gerir ríkisstjórnarfundina skemmtilega. Ég hefði getað svarið að það væri Jóhanna. Annars vissi ég ekki að Össur væri bæði í Sjálfstæðisflokknum og Samfylkingunni.

Nú gæti einhver sagt sem svo: Hvað vilt þú upp á dekk Benedikt? Ert þú ekki að skrifa á Netinu í tíma og ótíma um sjálfan þig og þínar skoðanir?

Þetta er hins vegar ólíku saman að jafna því að ég skrifa pistla á Netið sem er allt annað en blogg. Pistlarnir koma einu sinni í viku og fjalla um það sem mér finnst rétt að skrifa um hverju sinni. Að kenna þá við blogg er jafnvitlaust og að halda að Reykjavíkurbréf Moggans sé hliðstætt við Velvakanda, svo dæmi sé tekið. Þess vegna segi ég nokkurn veginn eins og faríseinn: „Þakka þér guð fyrir að ég er ekki eins og annað fólk.“ (Þetta skilur náttúrlega enginn lengur eftir að biblíusögur voru gerðar útlægar úr skólum).

Af fréttum undangenginna daga vöktu tvær athygli mína. Þær eru

1. hér og

2. hér.

Allir viti borni menn sjá auðvitað að félög eða fjölmiðlar geta ekki haft sjálfstæðan vilja. Það er sjálfsögð og eðlileg krafa að þeir stjórnendur fjölmiðla sem verða uppvísir að brotum á lögum axli á því persónulega ábyrgð. Það er ólíklegt að góðir menn vilji tengjast slíkum subbuskap.

Það er svo gott að vera heilagur maður.

Benedikt Jóhannesson