Steingrímur forsætisráðherra (JGH)

Svo gæti farið að vinstristjórn yrði á Íslandi eftir næstu kosningar – ef marka má sumar kannanir að undanförnu; stjórn Vinstri grænna og Samfylkingar. Á meðan ýmsir nefna slíka stjórn draumastjórn segjast aðrir ætla að flýja land verði hún að veruleika. En hverjir myndu verða ráðherrar í nýrri vinstristjórn? Lítum á nokkur örugg sæti: Steingrímur J. yrði forsætisráðherra, Ögmundur fjármálaráðherra, (auðvelt að semja við BSRB), Kolbrún umhverfisráðherra, Jón Bjarnason, menntamálaráðherra, Ingibjörg Sólrún, utanríkisráðherra, Össur sjávarútvegsráðherra, Ágúst Ólafur, dómsmálaráðherra og Jóhanna félagsmálaráðherra (af gömlum vana). Fimm karlar og þrjár konur. Ekki treysti ég mér til að giska á það hver yrði iðnaðar- og viðskiptaráðherra en það verður ekki mikið að gera hjá þeim ráðherra. Eftir stæðu þá nokkrir lausir stólar. Um þá yrði hart barist – og þar mynu konur eðlilega gera kröfu um að fá stærri sneið af kökunni.

Kannanirnar að undanförnu eru margar og sú nýjasta kom frá Capacent Gallup fyrr í dag sem mælir Sjálstæðisflokkinn í sókn, með um 40% fylgi en Framsóknarflokk undir 7%. Vinstri grænir fá 26% og Samfylking 21%. Núverandi stjórn er því fallin samkvæmt enn einni könnuninni og Vinstri grænir og Samfylking eru sömuleiðis rétt undir fimmtíu prósentunum.

Færi svo að Vinstri grænir og Samfylking fengju mjög nauman meirihluta í kosningunum myndu þessir flokkar ekki hika við að koma nýrri vinstristjórn á koppinn. Hún yrði hræðslubandalag – líkt og R-listinn var á sínum tíma. Ekki mynduð utan um málefni heldur það eitt að gefa Sjálfstæðisflokknum frí. Annað væri stórslys í augum þessara flokka næðu þeir meirihluta - þótt naumur yrði. Ég spái því að þessi nýja vinstristjórn yrði ekki langlíf frekar en aðrar vinstristjórnir. Ég gef henni eitt ár. Eftir þann tíma færi allt í loft upp og það út af málefnum, sem þá yrðu allt í einu farin að vega eitthvað.

Teflum skákina áfram. Þegar þessi nýja vinstristjórn yrði sprungin kæmi upp sú spurning hvort efnt yrði til nýrra kosninga að ári liðnu (vorið 2008) eða hvort mynduð yrði ný ríkisstjórn á grundvelli kosninganna sem eru framundan. Ef ný ríkisstjórn yrði mynduð án kosninga á næsta ári yrðu fáir kostir aðrir í stöðunni en Sjálfstæðisflokkur og Samfylking. Ég er ekki einn um að geta með engu móti séð Sjálfstæðisflokk og vinstri græna vinna saman þó þeir séu sammála um Evrópumálin.

Það eru tveir mánuðir til kosninga. Það er stuttur tími. Raunar er sagt að vika sé langur tími í pólitík. En mér finnst baráttan varla byrjuð af neinni alvöru. Þetta verður mikill slagur sem fer af stað eftir páska. Að vísu voru smávægilegir sprettir á eldhúsdagskvöldi á Alþingi. Steingrímur Joð er allt í einu orðinn mjög föðurlegur í fasi og er einhvern veginn farinn að „máta stólinn“ eftir velgengnina í könnunum að undanförnu. Ingibjörg Sólrún fannst mér alltof dauf í eldhúsinu og náði sér engan veginn á strik frekar en undanfarna mánuði. En hún reyndi greinilega að draga aðeins úr reiðinni. Það hefur einhver pr-maðurinn sagt henni að reiði væri ekki vænleg til árangurs. Geir Haarde var yfirvegaður að vanda en hann verður samt að fara í vopnabúrið og ná sér í brand til að slá vopnin úr höndum andstæðinganna ef hann ætlar að sigra í maí. Hans beittasta vopn verður að láta kosningarnar snúast um efnahagsmál en ekki umhverfismál.

Þetta verður erfitt hjá Framsóknarflokki og Frjálslyndum. Eitthvað segir mér að Frjálslyndir taki kúrsinn aftur á málefni innflytjenda þegar líður að kosningum og reyni að ná sér í tíu prósenta fylgi út á þau. Framsóknarflokkur hefur oft náð góðum endaspretti í kosningabaráttum en mér finnst Jón Sigurðsson ekki líklegur til afreka í maí. Loks er það spurningin um það hvað Ómar Ragnarsson gerir. Verður hann páskahretið sem dengist yfir núverandi flokka? Hann mun taka frá öllum flokkum fari hann fram en mest frá vinstri grænum.

En hvað um það, síðasta vinstristjórn var undir forystu Steingríms – og sú nýja yrði það líka.

Jón G. Hauksson

[email protected]